Παρουσίαση της συλλογικότητας
Αυτή η μικρή ομάδα ενημερωμένων πολιτών γεννήθηκε από μια πεποίθηση:
η δημοκρατία δεν αφορά απλώς την ψηφοφορία κάθε έξι χρόνια. Χτίζεται καθημερινά, στις κοινότητές μας, μέσω της συμμετοχής όλων.
Αυτή η ομάδα έχει αφιερωθεί σε αυτό το συναρπαστικό έργο, αναλύοντας, συγκεντρώνοντας, συγκρίνοντας και συνθέτοντας, κατά τη διάρκεια των μηνών, τις ιδέες που πηγάζουν από το έργο των Étienne Chouard, Valérie Bugault και το έργο με επικεφαλής τον Philippe Arraou και τους συνυποψηφίους του. Έχουν επίσης εξετάσει και άλλα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στη Γαλλία.
Αυτά τα τρία βασικά σημεία συνοψίζουν το αποτέλεσμα πολυάριθμων συζητήσεων, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να τα υιοθετήσει, να τα προσαρμόσει και να τα επεκτείνει.
Διότι η σαφής σκέψη σημαίνει επίσης ότι γνωρίζεις ότι οι λύσεις θα προέλθουν από τη βάση, από τη συλλογική νοημοσύνη και όχι από κάποιον γκουρού ή προκατασκευασμένο πρόγραμμα που εξυπηρετεί συμφέροντα διαφορετικά από αυτά του λαού.
Η μικρή ομάδα πολιτών με καθαρή όραση
Μάρτιος 2026
Επιχείρημα αρ. 1 – Ενθουσιασμός: Pau, ένα εργαστήριο άμεσης δημοκρατίας και αποκατάστασης των δικαιωμάτων των πολιτών
Τι θα γινόταν αν μια μεσαίου μεγέθους πόλη στα Πυρηναία γινόταν το σύμβολο ενός νέου τρόπου άσκησης πολιτικής; Στο Πο, η λίστα «Ο Αράου μαζί σου» προτείνει ένα φιλόδοξο έργο:
έναν χάρτη δεσμεύσεων και ένα δημοτικό σύνταγμα που μεταβιβάζει μέρος της εξουσίας στους κατοίκους. Εμπνευσμένο από τις σκέψεις του Étienne Chouard σχετικά με την προτεραιότητα της συντακτικής συνέλευσης, αυτό το έργο στοχεύει να τερματίσει την κατάσχεση της εξουσίας από τις ελίτ και να δώσει στους πολίτες πίσω τον έλεγχο του συλλογικού τους πεπρωμένου.
Ο ενθουσιασμός είναι έκδηλος.
Δεκάδες εθελοντές εργάζονται σε εργαστήρια πολιτών, νομικοί εμπειρογνώμονες προσφέρουν τη βοήθειά τους και στοχαστές όπως ο Chouard παρέχουν την υποστήριξή τους.
Η ιδέα κερδίζει έδαφος:
τι θα γινόταν αν η άμεση δημοκρατία δεν ήταν ουτοπία, αλλά μια συγκεκριμένη λύση στις κρίσεις εμπιστοσύνης και εκπροσώπησης;
Τα προτεινόμενα εργαλεία - η ψήφος των πολιτών, το δικαίωμα πρωτοβουλίας και ένα εποπτικό συμβούλιο - διαμορφώνουν μια ζωντανή δημοκρατία όπου κάθε κάτοικος μπορεί να γίνει ενεργός συμμετέχων.
Αυτή η νέα ενέργεια, που τροφοδοτείται από την ορμή της προεκλογικής εκστρατείας, μας υπενθυμίζει ότι η πολιτική μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από ένα μακρινό θέαμα.
Είναι κάτι περισσότερο από ένα εθνικό, περιφερειακό ή νομαρχιακό δράμα με τους ίδιους ηθοποιούς να αναπαριστούν ασταμάτητα, για προτελευταία φορά, ένα γκροτέσκο δράμα με κυνισμό και περιφρόνηση - το ίδιο δράμα που χαρακτηρίζει την κατάληψη της εξουσίας εις βάρος του λαού.
Η άμεση δημοκρατία μπορεί να είναι ένας χώρος για διαβούλευση, κοινή λήψη αποφάσεων και συλλογική δράση. Το Πάου θα μπορούσε να γίνει φάρος, ένα παράδειγμα για άλλους δήμους που αναζητούν νόημα. Αυτή η ελπίδα είναι που εμψυχώνει τους υποστηρικτές του έργου και δίνει σε αυτές τις δημοτικές εκλογές εθνική διάσταση. Αυτή είναι μια απαραίτητη αλλά όχι επαρκής προϋπόθεση για την επιτυχία.
Επιχείρημα αρ. 2 – Η πραγματικότητα: οι παγίδες που υπάρχουν επί του παρόντος και δεν πρέπει να υποτιμώνται
Ωστόσο, μεταξύ καλών προθέσεων και εφαρμογής, η πορεία είναι γεμάτη εμπόδια.
Οι δημοτικές πραγματικότητες είναι περίπλοκες:
οι εξουσίες περιορίζονται από τη διαδημοτική συνεργασία, οι οικονομικοί πόροι είναι περιορισμένοι και οι συνήθειες είναι βαθιά ριζωμένες. Οι αιρετοί αξιωματούχοι, ακόμη και εκείνοι με τις καλύτερες προθέσεις, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν μερικές φορές απρόθυμες τεχνικές υπηρεσίες, πολιτική αντιπολίτευση και μια διοίκηση που δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένη στη συμμετοχική διακυβέρνηση.
Η κύρια δυσκολία είναι πολιτισμική.
Δεκαετίες εκπροσώπησης έχουν ενσταλάξει την ιδέα ότι η πολιτική είναι θέμα ειδικών. Πολλοί πολίτες, ακόμη και εκείνοι που προσελκύονται από την ιδέα, παραμένουν σε απόσταση, λόγω έλλειψης χρόνου, αυτοπεποίθησης ή αίσθησης ικανότητας.
Πώς μπορούμε να επιτύχουμε διαρκή κινητοποίηση πέρα από τους κύκλους των ακτιβιστών;
Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε τις ίδιες ομάδες (συνταξιούχοι, απόφοιτοι) από το να μονοπωλούν τη συζήτηση;
Μια άλλη παγίδα:
Ο κίνδυνος σύγκρουσης με τη νομιμότητα.
Μια ψήφος πολιτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια παράνομη απόφαση ή σε μια απόφαση που παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα. Ο δήμαρχος θα βρεθεί τότε παγιδευμένος ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και το καθήκον του να τηρεί το νόμο.
Χωρίς μηχανισμούς διαλόγου και αναδιατύπωσης, το έργο θα μπορούσε να οδηγήσει σε νομικά αδιέξοδα.
Τέλος, η πολιτική αλλαγή απειλεί τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος.
Εάν μια άλλη ομάδα κερδίσει το 2026, τι θα απομείνει από το καταστατικό και το σύνταγμα;
Χωρίς μια σταθερή βάση, ο κίνδυνος οπισθοδρόμησης είναι πραγματικός.
Η πραγματικότητα της εξουσίας είναι επίσης μια πραγματικότητα δυναμικής εξουσίας και εκλογικών κύκλων.
Επιχείρημα αρ. 3 – Προϋποθέσεις: τα κλειδιά για διαρκή επιτυχία
Για να μην διαλυθεί ο αρχικός ενθουσιασμός από τα ρηχά νερά της πραγματικότητας, πρέπει να πληρούνται αρκετές προϋποθέσεις.
Το πρώτο είναι η συμμετοχική ανάπτυξη ενός γνήσιου δημοτικού συντάγματος, που θα εγκριθεί με δημοψήφισμα. Αυτό το κείμενο, που θα συνταχθεί από τους κατοίκους, θα έχει ισχυρή νομιμότητα και μπορεί να περιλαμβάνει απαιτητικές ρήτρες αναθεώρησης για να αντέξει τις αλλαγές στην κυβέρνηση.
Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η επάρκεια των πόρων.
Η άμεση δημοκρατία έχει ένα κόστος (αποζημίωση των πολιτών, εκπαίδευση, επικοινωνία).
Μια ειδική γραμμή του προϋπολογισμού, που ανέρχεται στο 2 έως 5% του λειτουργικού προϋπολογισμού, πρέπει να συμπεριληφθεί στο σύνταγμα, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μηχανισμοί δεν θα παραμείνουν απλώς ένα νεκρό γράμμα.
Τρίτη προϋπόθεση: νομικές και θεσμικές εγγυήσεις.
Ένα ανεξάρτητο εποπτικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τυχαία επιλεγμένους πολίτες, πρέπει να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων και να προστατεύει τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Πρέπει να θεσπιστούν διαδικασίες διαλόγου για τη σύνδεση της λήψης αποφάσεων των πολιτών με τη νομική εποπτεία.
Τέταρτη προϋπόθεση: συνεχής παιδαγωγική.
Λαϊκό πανεπιστήμιο, εκπαίδευση αιρετών αξιωματούχων, εκστρατείες ευαισθητοποίησης, δημοκρατικές τελετουργίες...
Πρέπει να αποδυναμώσουμε τα μυαλά, να κάνουμε τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι η άμεση δημοκρατία δεν είναι ένα gadget αλλά ένας νέος τρόπος συμβίωσης, άσκησης κυριαρχίας σε τοπικό επίπεδο.
Τέλος, σταδιακή εφαρμογή.
Ξεκινήστε με πειράματα (συμμετοχικός προϋπολογισμός, ψηφοφορία για ένα απλό θέμα) για να μάθετε, να προσαρμόσετε και να επεκτείνετε σταδιακά.
Η υπομονή και η αξιολόγηση είναι τα κλειδιά για την ευρωστία.
Εάν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, το Πάο θα μπορούσε όχι μόνο να ολοκληρώσει με επιτυχία τη δημοκρατική του μετάβαση, αλλά και να εμπνεύσει ένα ευρύτερο κίνημα.
Η άμεση, υπεύθυνη και δομημένη δημοκρατία δεν είναι άπιαστη.
Είναι εφικτή, αρκεί να οικοδομηθεί με αυστηρότητα και πάθος.
Γράφτηκε από «Η μικρή συλλογικότητα των φωτισμένων πολιτών»
Δωρεάν έγγραφο, εμπνευσμένο από τα έργα των Étienne Chouard, Valérie Bugault, τη λίστα "Arraou μαζί σου" στο Pau, και πολυάριθμα πειράματα πολιτών που διεξήχθησαν σε άλλα μέρη.
Γράφτηκε και εκδόθηκε από τη μικρή συλλογικότητα των φωτισμένων πολιτών.
Μπορείτε να το αναπαράγετε, να το προσαρμόζετε και να το διανέμετε χωρίς κανέναν άλλο περιορισμό πέραν της αναφοράς των πηγών σας.




.jpg)



















Η Αγγελική Γαβριέλλα Σαμψωνίδου (Κοινωνιολόγος, MSc Χωρικός Σχεδιασμός για Βιώσιμη & Ανθεκτική Ανάπτυξη) ανέφερε ότι «από τον Νοέμβριο του 2024 μέχρι και σήμερα με πίστη στον αγώνα μας και μέσα σε λίγους μήνες με δράσεις επικοινωνίας με τον κόσμο, ενημερώσεις σε συναυλίες και καφέ, επιστημονικές και πολιτικές αλλά και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, συναντήσεις και πολλή δουλειά στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης αποδείξαμε ότι οι πολίτες όχι μόνο μπορούν να έχουν λόγο αλλά μπορούν να ανατρέπουν σχεδιασμούς και ειλημμένες αποφάσεις και θα πρέπει αυτό να γίνει μάθημα: η γνώμη των πολιτών πρέπει να γίνει σεβαστή. Επιμένουμε στο δημοψήφισμα γιατί παρά τα όσα διά στόματος Πρωθυπουργού δηλώθηκαν δημοσίως και μάλιστα χωρίς κανένα χρονοδιάγραμμα και σχεδιασμό, αυτό που εξακολουθεί να ισχύει είναι το προεδρικό διάταγμα της απαράδεκτης και καταστροφικής ανάπλασης. Κι επειδή όπως αναφέρθηκε από τον πρωθυπουργό το έργο θα τρέξει από το Υπερταμείο θα θέλαμε να τονίσουμε ότι ο χώρος της Διεθνούς Έκθεσης έχει και πρέπει να συνεχίσει να έχει δημόσιο χαρακτήρα και χρήση και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως φιλέτο προς όφελος των δανειστών και ιδιωτικών συμφερόντων αλλά ως χώρος αναβάθμισης της ποιότητας ζωής των Θεσσαλονικέων. Συνεχίζουμε την συλλογή των υπογραφών ώστε να φτάσουμε το νούμερο που απαιτεί ο νόμος. Στις 16 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση των συλλογικοτήτων και φορέων της Οργανωτικής Επιτροπής Δημοψηφίσματος και καλούμε τους πολίτες της Θεσσαλονίκης να συσπειρωθούν γύρω από αυτήν και τον αγώνα της».
Η Ρία Καλφακάκου (Ομότιμη Καθηγήτρια
Η Σάσα Λαδά (Ομότιμη Καθηγήτρια Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΑΠΘ) είπε ότι «η έκθεση θα παραμείνει στο κέντρο της πόλης όπου βρίσκεται εδώ και δεκαετίες, λέει η νέα πρόταση των Μητσοτάκη – Αγγελούδη για την ανάπλαση της ΔΕΘ, που επιμένει στην κατεδάφιση των περιπτέρων με αρχιτεκτονική και πολιτιστική αξία. Κατεδαφίζει δηλαδή την ιστορική της μνήμη και προτείνει στη θέση τους την κατασκευή ενός νέου κολοσσιαίου κτιρίου εκθέσεων 30.000 τμ καθώς και την ανακατασκευή του υπάρχοντος προβληματικού συνεδριακού κέντρου “Ι. Βελλίδης. Οι νέες προτάσεις για το πάρκο των 130 στρεμμάτων, πρέπει να νομοθετηθούν με νέο Προεδρικό Διάταγμα, όπου θα προβλέπεται ρητά η δημιουργία του Μητροπολιτικού πάρκου, διαφορετικά παραμένει σε ισχύ το ΠΔ που έχει προσβληθεί στο ΣτΕ και δεν προβλέπει πουθενά τη χρήση “πάρκο-υψηλού πρασίνου»
Ο Κώστας Νικολάου (Διδάκτωρ Περιβαλλοντολόγος, τ. Επισκέπτης Καθηγητής ΑΠΘ) υπογράμμισε ότι «το αρχικό φαραωνικό σχέδιο real estate εγκαταλείπεται οριστικά υπό την πίεση των 69 συλλογικοτήτων και πλέον των 19.000 δημοτών που στηρίζουν την πρωτοβουλία για δημοψήφισμα. Η ΔΕΘ συρρικνώνεται: από περίπου 60.000τμ σήμερα σε περίπου 30.000τμ. Δεν θα είναι Διεθνής, θα είναι Δήθεν ΔΕΘ. Η δυτική Θεσσαλονίκη αγνοείται πλήρως, παρά την ύπαρξη διαθέσιμου δημόσιου χώρου στη Σίνδο. Δεν υπάρχει καμία αναφορά του πρωθυπουργού και καμία εγγύηση για δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πρασίνου, παρά μόνο μια απλή αναφορά σε επέκταση του πρασίνου. Με δεδομένο ότι σχεδιάζεται να κατεδαφιστούν ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας κτίρια για να κατασκευαστεί ένα νέο εκθεσιακό κτίριο φαραωνικού μεγέθους -4 φορές μεγαλύτερο από το Παλαί ντε Σπορ- ο χώρος που απομένει -ένεκα και της μορφολογίας του οικοπέδου της ΔΕΘ- δεν θα είναι Μητροπολιτικό Πάρκο υψηλού πρασίνου, αλλά ο κήπος του εκθεσιακού κέντρου και του Βελλίδειου, που είναι απίστευτο ότι διατηρείται».
Τη συνέντευξη συντόνισε ο δημοσιογράφος Απόστολος Λυκεσάς.