Articles by "Διαπλοκή-Διαφθορά"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαπλοκή-Διαφθορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τυφλή η δικαιοσύνη για τα επιδόματα τυφλότητας σε τυφλούς που έβλεπανΑπό το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών.

Ομόφωνα αθώος κρίθηκε από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών, ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και Νομάρχης της Νέας Δημοκρατίας Ζακύνθου, Διονύσης Γάσπαρος, για την υπόθεση των προνοιακών επιδομάτων τυφλότητας, που δημοσιοποιήθηκε το 2011 ως «σκάνδαλο υπεράριθμων δικαιούχων-τυφλών της Ζακύνθου» για την οποία σε πρώτο βαθμό είχε καταδικασθεί σε κάθειρξη 9 ετών.

Σύμφωνα με δήλωση του, εκ των συνηγόρων του πρώην νομάρχη, Αλέξη Κούγια, η απόφαση του δικαστηρίου ήταν σύμφωνη με την πρόταση του εισαγγελέα Έδρας που εισηγήθηκε την αθώωση του κ. Γάσπαρου, ο οποίος ήταν αντιμέτωπος για τα αδικήματα της ψευδούς βεβαίωσης και της απάτης.
Ο κ. Κούγιας, που εκπροσώπησε τον επί σειρά ετών νομάρχη του νησιού μαζί με τους δικηγόρους Ζακύνθου, Παναγιώτη Κεφαλληνό και Αντώνη Λούντζη, αναφέρει μεταξύ άλλων στην δήλωση του:

«Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου ανέδειξε μετά από μια διαδικασία δύο ημερών ότι η κατηγορία εις βάρος του επί 12ετίας νομάρχου και γνωστού χειρουργού κ. Γάσπαρου, ήταν απόλυτα κατασκευασμένη από τοπικούς πολιτικούς του αντιπάλους, με επικεφαλής των πρώην υπουργό Δικαιοσύνης κ. Κοντονή και τον πρώην δήμαρχο, κ. Μποζίκη, με σκοπό να τον εξουδετερώσουν πολιτικά και έγινε αντικείμενο εκμεταλλεύσεως από συγκεκριμένη πολιτική-κομματική ομάδα για τη δήθεν ανάδειξη ενός τεράστιου σκανδάλου διασπαθίσεως του δημοσίου χρήματος, γεγονός το οποίο έγινε αντικείμενο ακραίας εκμεταλλεύσεως από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εγκατάσταση των μνημονιακών κυβερνήσεων στην Ελλάδα».

Ποιο ήταν το «σκάνδαλο υπεράριθμων δικαιούχων-τυφλών της Ζακύνθου»JESUS OF NAZARETH HEALING THE BLIND


Το 82,35% όσων έπαιρναν επίδομα τυφλότητας στον νομό Ζακύνθου δεν ήταν πραγματικά τυφλοί, σύμφωνα με τα αποτελέσματα του επανελέγχου στον οποίο προχώρησε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) κατά την περίοδο από 11/09/2012 έως 13/09/2012.

Ο επανέλεγχος των επιδοματούχων τυφλότητας στη Ζάκυνθο, πραγματοποιήθηκε κατόπιν συνεργασίας του ΙΚΑ με την υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛΑΣ), στο πλαίσιο εκτέλεσης σχετικής εισαγγελικής παραγγελίας. Από τους 388 «τυφλούς» της Ζακύνθου, που κλήθηκαν για έλεγχο από τις υγειονομικές επιτροπές του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ), προσήλθαν και εξετάστηκαν οι 221 και όπως διαπιστώθηκε μόλις οι 34 δηλαδή το 17,6% είναι πραγματικά δικαιούχοι του επιδόματος.

Τα αποτελέσματα της επανάκρισης των 221 περιπτώσεων επιδοματούχων τυφλότητας που προσήλθαν έχουν ως εξής:
Τυφλοί εφ΄ όρου ζωής: 34.
Τυφλοί για ένα έτος: 5.
Όχι τυφλοί: 182.
Ποσοστό τυφλών: 17,65%.
Ποσοστό μη τυφλών: 82,35%.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Κλάρενμπεργκ , R.T.4 Οκτ, 2021 1270w
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού
Αυτή η φωτογραφία δείχνει τη σκιά μιας γυναίκας στο λογότυπο των Pandora Papers

Ο Kit Klarenberg είναι ερευνητής δημοσιογράφος που διερευνά το ρόλο των υπηρεσιών πληροφοριών στη διαμόρφωση της πολιτικής και των αντιλήψεων. Ακολουθήστε τον στο Twitter @KitKlarenberg

Χαιρετιζόμενα ως νέο φως στις πολύπλοκες οικονομικές ταχυδακτυλουργίες της παγκόσμιας ελίτ, τα Pandora Papers εγείρουν πολλά ερωτήματα - αν μη τι άλλο πού είναι οι Αμερικανοί; Είναι οι συγγραφείς απρόθυμοι να δαγκώσουν το κρυμμένο χέρι που τους τάισε;

Στις 3 Οκτωβρίου, η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) με έδρα την Ουάσινγκτον ανακοίνωσε τη διαρροή σχεδόν τριών terabytes ενοχοποιητικών δεδομένων σχετικά με τη χρήση υπεράκτιων οικονομικών ρυθμίσεων από διασημότητες, απατεώνες, εμπόρους ναρκωτικών, μέλη βασιλικών οικογενειών και θρησκευτικούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο.

Η «Κοινοπραξία» ηγήθηκε της λεγόμενης «μεγαλύτερης δημοσιογραφικής συνεργασίας στον κόσμο» στην οποία συμμετείχαν πάνω από 600 δημοσιογράφοι από 150 μέσα ενημέρωσης σε 117 χώρες, για να χτενίσει το σωρό των 12 εκατομμυρίων εγγράφων, τα οποία ονομάστηκαν «Pandora Papers».

Μεταξύ άλλων, τα στοιχεία αποκαλύπτουν τη χρήση φορολογικών και οικονομικών παραδείσων μυστικότητας «για την αγορά ακινήτων, σκαφών αναψυχής, αεριωθούμενων αεροπλάνων και ασφάλισης ζωής, τη χρήση τους για την παραγωγή επενδύσεων και τη μεταφορά χρημάτων μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών, σχεδιασμούς κληρονομίας και άλλα κληρονομικά ζητήματα και την αποφυγή φόρων μέσω πολύπλοκων χρηματοπιστωτικών συστημάτων.» Ορισμένα έγγραφα λέγεται επίσης ότι συνδέονται με «οικονομικά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένου του ξεπλύματος χρημάτων».

Ενώ η δημοσίευση άρθρων που σχετίζονται με το περιεχόμενο των εγγράφων είναι μόνο στα αρχικά της στάδια, η Κοινοπραξία υπόσχεται ότι τα αρχεία περιέχουν «έναν άνευ προηγουμένου αριθμό πληροφοριών σχετικά με τους λεγόμενους πραγματικούς δικαιούχους περιουσιακών στοιχείων εγγεγραμμένων στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους, τις Σεϋχέλλες, το Χονγκ Κονγκ, το Μπελίζ, τον Παναμά, τη Νότια Ντακότα και άλλες επικράτειες μυστικότητας», με την αναφορά ονομάτων άνω των 330 πολιτικών και 130 δισεκατομμυριούχων.

Παρά την ογκώδη ανασκαφή, πολλοί επικριτές έχουν επισημάνει ότι οι χάρτες της «Κοινοπραξίας» για το από πού προέρχονται ή/και διαμένουν αυτές οι «ελίτ και απατεώνες» επιλέγουν σε μεγάλο βαθμό τη Ρωσία και τη Λατινική Αμερική: Για παράδειγμα, δεν κατονομάζεται ούτε ένας διεφθαρμένος πολιτικός που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ. Ο ίδιος ο οργανισμός σημειώνει ότι τα πιο σημαντικά έθνη στα αρχεία είναι η Αργεντινή, η Βραζιλία, η Κίνα, η Ρωσία και το Ηνωμένο Βασίλειο - κάτι που φαίνεται περίεργο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Κοινοπραξία εντόπισε πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια που κατείχαν σε καταπιστεύματα με έδρα τις ΗΠΑ, βασικά μέσα για τη φοροαποφυγή, τη φοροδιαφυγή και το ξέπλυμα χρήματος.

Από την άλλη, οι προηγούμενες εκδόσεις υπερπαραγωγής από την Κοινοπραξία, και το Πρόγραμμα Αναφοράς Οργανωμένου Εγκλήματος και Διαφθοράς (OCCRP), τον κύριο συνεργάτη της, περιείχαν παρόμοιες ασύμβατες παραλείψεις. Για παράδειγμα, τον Μάρτιο του 2019, το τελευταίο εξέθεσε το «Πλυντήριο της Τρόικας», μέσω του οποίου Ρώσοι πολιτικοί, ολιγάρχες και εγκληματίες φέρονται να διοχετεύουν δισεκατομμύρια δολάρια.

Το OCCRP δημοσίευσε πολυάριθμες εκθέσεις σχετικά με τη συνέργεια και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα πολλά εκατομμύρια που ξεπλύθηκαν μέσω μεγάλων δυτικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων της Deutsche Bank και της JPMorgan Chase. Ωστόσο, ούτε μία φορά δεν αναφέρθηκε ποτέ η HSBC – παρά το γεγονός ότι η Τρόικα διαφήμισε ανοιχτά την τράπεζα ως «εταίρο πράκτορα» της, και ο τότε επικεφαλής της ομάδας δεδομένων OCCRP Friedrich Lindberg παραδέχθηκε δημοσίως ότι η HSBC ήταν «απίστευτα εμφανής» σε «όλα» τα διεφθαρμένα σχέδια της Τρόικας.

Ο λόγος αυτής της εξαιρετικής παράβλεψης δεν έχει εξηγηθεί ποτέ επαρκώς, αν και μια πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι οι αναφερόμενοι συνεργάτες του Προγράμματος Αποκάλυψης του Οργανωμένου Εγκλήματος στην ιστορία ήταν το BBC και η The Guardian. Επικεφαλής της πρώτης ήταν από το 2014 έως το 2017η Rona Fairhead,η οποία, διετέλεσε επίσης μη εκτελεστικός διευθυντής της HSBC μεταξύ 2004 και 2016. Εν τω μεταξύ, η τελευταία απολαμβάνει εδώ και πολύ καιρό μια προσοδοφόρα εμπορική σχέση με την τράπεζα, η οποία είναι σίγουρα ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση σε λειτουργία της αγωνιζόμενης να επιζήσει εφημερίδας.

Η έρευνα των Εγγράφων του Παναμά τον Απρίλιο του 2016, υπό την από κοινού ηγεσία του ICIJ και του OCCRP, αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο οι υπηρεσίες της υπεράκτιας δικηγορικής εταιρείας του Παναμά Mossack Fonseca είχαν αξιοποιηθεί από πλούσια άτομα και δημόσιους αξιωματούχους για απάτη, φοροδιαφυγή και καταστρατήγηση διεθνών κυρώσεων. Οι αποκαλύψεις των δυο οργανώσεων, και η επακόλουθη κάλυψη από τα ΜΜΕ, επικεντρώθηκαν σε μεγάλο βαθμό σε πρόσωπα υψηλού προφίλ, όπως ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος επωφελήθηκε από ένα καταπίστευμα με έδρα τον Παναμά που ιδρύθηκε από τον πατέρα του.


Ex-Moscow high-roller & yarn-spinner-supreme Bill Browder now claims Russians tricked a British bank into closing his account


Βασικός υποστηρικτής του πιο ζοφερού περιεχομένου των Εφημερίδων ήταν ο καταδικασμένος απατεώνας δισεκατομμυριούχος Μπιλ Μπράουντερ. Αυτό που, και μάλιστα ένας τεράστιος αριθμός ειδησεογραφικών πρακτορείων που παρουσίαζαν τα σχόλιά του σχετικά με τη διαρροή, δεν έχουν επανειλημμένα αναγνωρίσει ήταν ότι ο ίδιος κατονομάζεται στα έγγραφα του Mossack Fonseca, που συνδέονται με μεγάλο αριθμό εικονικών εταιρειών στην Κύπρο που συνήθιζαν να απομονώνουν τους πελάτες του από τη φορολογία για τα τεράστια κέρδη που συγκέντρωσε για αυτούς ενώ επένδυε στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της ταραχώδους δεκαετίας του 1990, και για να συγκαλύψει την ιδιοκτησία πλούσιων ακινήτων που του ανήκουν στο εξωτερικό.

Όπως έχει καταθέσει, ο Μπράουντερ, απολαμβάνει μια στενή σχέση με το OCCRP Πρόγραμμα Αποκάλυψης Οργανωμένου Εγκλήματος και Διαφθοράς, το οποίο έχει εμπλακεί στην παγκόσμια σταυροφορία του εναντίον της Ρωσίας, μετά την απαγόρευσή του να εισέλθει στη χώρα το 2005. Επιπλέον, πολλά άλλα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του Bloomberg και των Financial Times, τα οποία έχει επίσης χρησιμοποιήσει ως πιόνια στην αντιρωσική προπαγάνδα του, σύμφωνα με πληροφορίες, αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν ιστορίες για τις αμφίβολες οικονομικές συναλλαγές του.

Αυτή η προφανής απροθυμία να δαγκώσουν το χέρι που τροφοδοτεί θα μπορούσε κάλλιστα να εξηγήσει γιατί τα Έγγραφα της Πανδώρας φαίνονται σε μεγάλο βαθμό σιωπηλά στις υπεράκτιες συναλλαγές πλούσιων υπηκόων των ΗΠΑ και ατόμων με έδρα τις ΗΠΑ.

Πάρτε για παράδειγμα τις περιουσίες του ιδρυτή του eBay Pierre Omidyar και του επενδυτή George Soros, οι οποίες σύμφωνα με πληροφορίες ανέρχονται σε τουλάχιστον 11,6 δισεκατομμύρια δολάρια και 7,5 δισεκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα - καμία πληροφορία που να τους εμπλέκει σε οποιοδήποτε αμφισβητήσιμο σχέδιο δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί. Μπορεί να μην είναι τυχαίο ότι και οι δύο παρέχουν χρηματοδότηση στο ICIJ και το OCCRP μέσω των εξαιρετικά αμφιλεγόμενων «φιλανθρωπικών» επιχειρήσεων της «Φωτεινής» και «Ανοικτής Κοινωνίας».

Η ονομαστική αναφορά των χρηματοδοτών του OCCRP προσφέρει και άλλους λόγους ανησυχίας - μεταξύ αυτών είναι το Εθνικό Δόγμα για τη Δημοκρατία και η Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οποία χρησιμεύουν και τα δύο για την προώθηση των συμφερόντων εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, και έχουν εμπλακεί σε πολυάριθμες στρατιωτικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις πληροφοριών για την αποσταθεροποίηση και τον εκτοπισμό ξένων «εχθρικών» κυβερνήσεων από την ίδρυσή τους. Επιπλέον, όμως, υπάρχουν ανησυχητικές ενδείξεις ότι το ίδιο το OCCRP δημιουργήθηκε από την Ουάσιγκτον για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.
« Η ανθρωπιστική οργάνωση» USAID ήταν το «εργαλείο κλειδί» της Ουάσιγκτον στην υπονόμευση της κυβέρνησης τους Βενεζουέλας, αποκάλυψε επίσημη επιθεώρηση.

Τον Ιούνιο,συγκλήθηκε συνέντευξη Τύπου του Λευκού Οίκου με θέμα «την καταπολέμηση της διαφθοράς». Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ένας ανώνυμος «ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος» ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα θέσει «τη δεινή θέση κατά της διαφθοράς στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής της» και θέλησε να «δώσει προτεραιότητα σε αυτό το έργο σε όλους τους τομείς».

Συνέχισαν να δηλώνουν τις ακριβείς διαστάσεις αυτής της ώθησης κατά της διαφθοράς (παρέμειναν να γνωστοποιηθούν), αλλά αναμενόταν ότι «συστατικά της κοινότητας πληροφοριών», συμπεριλαμβανομένου του διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, θα ήταν βασικοί παράγοντες σε αυτήν.

Οι δραστηριότητές τους θα συμπληρώσουν τις υπάρχουσες, τρέχουσες προσπάθειες των ΗΠΑ να «εντοπίσουν τη διαφθορά εκεί που συμβαίνει και να λάβουν τις κατάλληλες πολιτικές απαντήσεις», «ενισχύοντας άλλους παράγοντες», όπως «ερευνητές δημοσιογράφους και ερευνητικές ΜΚΟ» που λαμβάνουν ήδη υποστήριξη από την Ουάσινγκτον.

«Θα εξετάσουμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε σε αυτό το μέτωπο... Υπάρχουν γραμμές βοήθειας που έχουν ξεκινήσει [ερευνητικές] δημοσιογραφικές οργανώσεις», ανέφεραν. «Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό πιο άμεσα είναι το OCCRP, καθώς επίσης η ξένη βοήθεια που πηγαίνει σε ΜΚΟ».

Αυτές οι διαφωτιστικές δηλώσεις, που αγνοήθηκαν εντελώς τότε από τα δυτικά ειδησεογραφικά πρακτορεία, έχουν αποκτήσει ακόμη πιο απόκοσμη απήχηση υπό το φως των πρόσφατων εξελίξεων. Πράγματι, φαίνεται να δημιουργούν ένα σχέδιο για ακριβώς αυτό που έχει συμβεί, χάρη στο OCCRP, τον ίδιο τον οργανισμό που «ξεκίνησε» και υποστηρίζεται οικονομικά μέχρι σήμερα.

Από την πλευρά τους, τα μέσα ενημέρωσης απλώς δηλώνουν ότι , η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) «έλαβε» τα έγγραφα. Η τελική πηγή τους απροσδιόριστη. Ως εκ τούτου, είναι λογικό να ρωτήσετε - είναι η CIA πίσω από την κυκλοφορία των Pandora Papers;





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Macquarie πρότυπο αφαίμαξης και υπερχρέωσης μονοπωλιακών επιχειρήσεων ανά τον κόσμο

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τόσο η πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ όσο και η απώλεια του ελέγχου του δημοσίου στη ΔΕΗ μέσω Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου ισοδυναμούν με πολλά περισσότερα πράγματα από μια απλή ιδιωτικοποίηση. Και οι δύο εξελίξεις από κοινού εισάγουν τον κλάδο της ελληνικής ενέργειας στην πρώτη θέση της διεθνούς άγριας κερδοσκοπίας, παραδίδοντας εκατομμύρια καταναλωτές αλλά και το οικονομικό μέλλον της χώρας στο έλεος κεφαλαίων που δρουν για έναν και μόνο σκοπό: το μεγάλο κέρδος! Η άλλη όψη της πώλησης ΔΕΗ και ΔΕΔΔΗΕ είναι τιμολόγια στα ύψη και επενδύσεις στα Τάρταρα.


Η απόφαση Αύξησης του Μετοχικού Κεφαλαίου (ΑΜΚ) της ΔΕΗ κατά 750 εκ. ευρώ που θα πραγματοποιηθεί με ιδιωτική τοποθέτηση εκτός Ελλάδας και αποκλεισμό του δικαιώματος προτίμησης για τους σημερινούς μετόχους, ισοδυναμώντας έτσι με ιδιωτικοποίηση (η πρώτη μάλιστα ιδιωτικοποίηση που δεν θα φέρει ούτε 1 ευρώ στα κρατικά ταμεία!), δικαιολογήθηκε στο όνομα της υλοποίησης του επενδυτικού της προγράμματος.

Την τελευταία διετία οι συνθήκες δανεισμού στην αγορά, λόγω των αρνητικών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, είναι τόσο ευνοϊκές που τέτοια πλημμυρίδα ρευστού, υπό την μορφή πιστωτικού χρήματος, δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ άλλοτε. Επιπλέον, επενδυτικά σχέδια σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας χρηματοδοτούνται αδρά από πλήθος πηγών, που ξεκινούν από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και φτάνουν μέχρι τα πράσινα ομόλογα που εκδίδονται μαζικά στην αγορά, σε βαθμό να έχει δημιουργηθεί φούσκα. Γιατί άραγε η ΔΕΗ δεν προσέφυγε σε αυτές τις πηγές που θα αξιοποιούσε κι οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρεία του κλάδου για εύρεση κεφαλαίων;

Επιτόκια ευρώ

Γιατί επίσης δεν αξιοποιεί τα κέρδη της; Το πρώτο εξάμηνο του 2021 τα καθαρά κέρδη έφτασαν τα 27 εκ. ευρώ και τα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων κέρδη (EBITDA) έφτασαν τα 434 εκ. Κερδοφόρα επίσης ήταν και η χρήση του 2020, με τα καθαρά να φτάνουν τα 35 εκ. ευρώ και τα EBITDA τα 820 εκ.

Η ιδιωτικοποίηση δικαιολογήθηκε επίσης, στο όνομα της «επέκτασής της ΔΕΗ σε γειτονικές αγορές στη Νοτιοανατολική Ευρώπη προκειμένου να επωφεληθεί από ευκαιρίες ανάπτυξης στην περιοχή». Η πώλησή της ΔΕΗ σε διεθνή κερδοσκοπικά ταμεία με στόχο τη διείσδυση της στις αγορές ενέργειας της Αλβανίας ή της Βόρειας Μακεδονίας μετατρέπει όλον τον κόσμο και την περιοχή μας σε καζίνο. Αν ήθελε η ΔΕΗ να μεταφέρει την τεχνογνωσία της στην ενεργειακή εταιρεία μιας γειτονικής χώρας για να αυξήσει την παραγωγή της ή να μειώσει τα κόστη της θα ήταν μια κίνηση αμοιβαία επωφελής. Το να πουλάει μετοχές της η ΔΕΗ σε ένα κεφάλαιο του Λουξεμβούργου για να αποκτήσει μετοχές σε μια εταιρεία της Β. Μακεδονίας αν κάπου παραπέμπει είναι σε αρπαχτές και γενικευμένη χρηματιστικοποίηση ενός κοινωνικού αγαθού όπως είναι η ενέργεια. Όσο για το δέλεαρ της ανόδου της τιμής της μετοχής της ΔΕΗ μέσω τέτοιων αγοραπωλησιών αφορά αποκλειστικά και μόνο τους αλογομούρηδες του χρηματιστηρίου, που κι αυτοί μάλιστα βγήκαν χαμένοι από τα παιχνίδια που έστησε η διοίκηση της ΔΕΗ με τους κυβερνητικούς γύρω από την ΔΕΗ.

Αρκεί μια ματιά στην τιμή της μετοχής που σε μία εβδομάδα μειώθηκε κατά 20%, από 10 ευρώ σε 8! Αποτέλεσμα της κατρακύλας της χρηματιστηριακής τιμής της ΔΕΗ ήταν και μια ανάλογη συρρίκνωση της κεφαλαιοποίησής της, κατά 20%!

Τιμή μετοχής ΔΕΗ

Αν η αντίδραση της αγοράς, την οποία εξυμνεί η κυβέρνηση, αποτελούσε κριτήριο για τις αποφάσεις της τότε έπρεπε να συμπεράνει ότι η αγορά απορρίπτει την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Ακόμη κι αν απαλείψουμε από την πορεία της μετοχής την επίδραση που προκάλεσε η εσωτερική πληροφόρηση, πιθανά αυτό το συμπέρασμα να μην απέχει από την πραγματικότητα. Περνώντας η ΔΕΗ σε διεθνείς κολοσσούς όλο και συχνότερα θα γίνεται όργανο στα δικά τους χρηματιστηριακά παιχνίδια, στερώντας την εγχώρια μαφία του «έξυπνου χρήματος» από μια ασφαλή πηγή κερδών.

Σε ό,τι αφορά καθησυχαστικές δηλώσεις ότι «το ελληνικό δημόσιο θα παραμείνει βασικός ρυθμιστής στη λήψη στρατηγικών αποφάσεων με δικαιώματα καταστατικής μειοψηφίας – τη λεγόμενη ‘χρυσή μετοχή’» στερούνται ουσίας. Ο ρόλος του δημοσίου θα είχε περιεχόμενο αν το κράτος μέσω της ΔΕΗ μπορούσε να επιβάλει δράσεις προς όφελος των καταναλωτών. Μέχρι στιγμής όμως κάνει ακριβώς το αντίθετο. Η ενσωμάτωση, για παράδειγμα, στις 5 Αυγούστου και από την ΔΕΗ της ρήτρας χονδρεμπορικής τιμής που συνδέει την τιμή της κιλοβατώρας με την προημερήσια αγορά του χρηματιστηρίου ενέργειας κι αποχαιρετά την σταθερή τιμή της κιλοβατώρας ήταν μια απόφαση προς όφελος των ιδιωτών παρόχων. Μέχρι τις 4 Αυγούστου υπήρχε ένας πολύ σοβαρός λόγος για να απορρίψει ο κάθε καταναλωτής τις προσφορές των ιδιωτών: η εκ των προτέρων γνωστή τιμή της κιλοβατώρας. Η συμπόρευση της ΔΕΗ με τις επιλογές των ιδιωτών δείχνει ότι το δημόσιο ακόμη κι εκεί που μπορεί δεν παρεμβαίνει ώστε να ρυθμίσει την αγορά προς όφελος των καταναλωτών, αλλά αναπαράγει τις πρακτικές τους εξαλείφοντας δυνατότητες που δημιουργούσε ο ανταγωνισμός. Κατά συνέπεια, ακόμη κι αυτά τα δικαιώματα που παρέχει η καταστατική μειοψηφία δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν προς όφελος του καταναλωτή, γιατί αν κάτι ενδιαφέρει την κυβέρνηση δεν είναι η εξασφάλιση φθηνής ενέργειας για τον λαό, αλλά υψηλών αποδόσεων κεφαλαίων για τους διεθνείς επενδυτές…

Ωστόσο, η ΔΕΗ πράγματι τον τελευταίο χρόνο έχει επιστρατεύσει ένα μωσαϊκό παρεμβάσεων ώστε από τις συνεχείς ανατιμήσεις μόνο ένα μέρος τους να φτάσει στα τιμολόγια. Αν η πλειοψηφία των μετόχων είναι ιδιώτες, πώς θα ψηφίζονται μέτρα τα οποία θα περιορίζουν την κερδοφορία της εταιρείας και θα μειώνουν την απόδοση των κεφαλαίων που αποτελεί το κριτήριο με το οποίο λαμβάνεται κάθε απόφαση…

Η σημασία που έχει ακόμη και σήμερα η κερδοφορία υπό οποιοδήποτε κόστος φάνηκε πεντακάθαρα στην πώληση από την ΔΕΗ του 49% του ΔΕΔΔΗΕ. Καμιά από τις τέσσερις δεσμευτικές προσφορές που κατατέθηκαν (KKR με έδρα τις ΗΠΑ, CVC Capital Partners με έδρα το Λουξεμβούργο, First Sentier ιαπωνικής ιδιοκτησίας και ο όμιλος Macquarie από την Αυστραλία που τελικά αναδείχτηκε σε πλειοδότη) δεν προερχόταν από ενεργειακή εταιρεία που ειδικεύεται στα δίκτυα. Άσχετο, αλλά ο ΔΕΔΔΗΕ, ως Διαχειριστής του Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας, έχει υπό την κατοχή του καλώδια μήκους 240.000 χιλιομέτρων και σχεδόν 8 εκατομμύρια πελάτες. Οι πελάτες του δε έχουν ένα χαρακτηριστικό που θα το ζήλευαν χιλιάδες εταιρείες οι οποίες θέλοντας και (κυρίως) μη λειτουργούν σε καθεστώς ανταγωνισμού: δεν διαθέτουν καμία άλλη επιλογή καθώς το δίκτυο ηλεκτρισμού είναι φυσικό μονοπώλιο. Έτσι, ο κάθε πολίτης ή επιχείρηση της χώρας υποχρεούται να είναι πελάτης του ΔΕΔΔΗΕ.


Η κυβέρνηση θεώρησε μεγάλη επιτυχία την πώληση του ΔΕΔΔΗΕ στο αυστραλιανό κεφάλαιο Macquarie. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια απόφαση που στρέφεται ενάντια όχι μόνο στην ευημερία της κοινωνίας, αλλά ακόμη και στην ποιότητα των υποδομών πάνω στις οποίες στηρίζεται η αναπαραγωγή του ελληνικού καπιταλισμού. Η ιδιωτικοποίηση θα αποδειχθεί καταστροφική όχι απλώς και μόνον επειδή τον έλεγχο του ΔΕΔΔΗΕ μετά τις 19 Οκτωβρίου θα έχει πλέον ένας ιδιώτης, αλλά επειδή θα τον αποκτήσει η Macquarie, μέσω της πρωτοεμφανιζόμενης θυγατρικής της, Spear WTE Investments Sarl, που ανήκει στον όμιλο MIRA (Macquarie Infrastructure and Real Assets Group)! Ο συγκεκριμένος πολυεθνικός όμιλος που ιδρύθηκε το 1969 στην Αυστραλία και πήρε την πρώτη του άδεια άσκησης τραπεζικών εργασιών το 1985 δεν είναι ένας ακόμη διαχειριστής κεφαλαίων από τους άπειρους που θησαυρίζουν ασκώντας την εκμετάλλευση μονοπωλιακών κρατικών υποδομών σε βάρος των πολιτών. Έχει οδηγήσει την χρηματοοικονομική μηχανική σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε το «μοντέλο Macquarie» θεωρείται παγκόσμια πρωτοτυπία και καινοτομία με τη χειρότερη προφανώς έννοια του όρου: αυτήν που αποκαλύφθηκε για παράδειγμα το 2008 όταν στις ΗΠΑ κατέρρευσε η αγορά δομημένων ομολόγων.

Η πρώτη ερώτηση που θέτει κάθε σχετικός γνώστης της αγοράς είναι αν ο συγκεκριμένος διαχειριστής κεφαλαίων φημίζεται για μακροχρόνιες επενδύσεις ή απλώς αυξάνει την τιμή του αποκτήματός του και την μεταπουλάει προκειμένου να εισπράξει κέρδη. Εδώ η απάντηση ξαφνιάζει γιατί η Macquarie, όχι, δεν φημίζεται για τις βραχυχρόνιες τοποθετήσεις της. Το μυστικό της βρίσκεται στον δαιδαλώδη όμιλο που έχει δημιουργήσει εντός του οποίου πραγματοποιούνται εξαιρετικά σύνθετες αγοραπωλησίες, οι οποίες λόγω της πολυπλοκότητάς τους περνούν κάτω από το ραντάρ ακόμη και του πιο έμπειρου ελεγκτή, απλώς και μόνον επειδή χρησιμοποιεί προηγμένα εργαλεία και μια ατελείωτη σειρά θυγατρικών είτε παλιών και εξειδικευμένων, είτε νέων που δημιουργεί για να διεκπεραιώσει μια αγοραπωλησία ή συμβουλευτικές υπηρεσίες.

Ας δούμε τι έχει γραφτεί για τον ελέφαντα της Macquarie που στρογγυλοκάθισε στο δωμάτιο με το σπουδαιότερο ίσως περιουσιακό στοιχείο που διαθέτει η Ελλάδα.

«Το μοντέλο της Macquarie περιλαμβάνει την αγορά μιας εταιρείας ή υποδομής χρησιμοποιώντας δικά τους χρήματα. Μετά την αναδιάρθρωση, το περιουσιακό στοιχείο πουλιόταν σε ένα συνδεδεμένο κεφάλαιο, το οποίο διοικείται από τη τράπεζα. Τα κεφάλαια, εισηγμένα στο χρηματιστήριο ή όχι, χρησιμοποιούσαν ένα συνδυασμό μετοχών που έχουν συγκεντρωθεί από μεμονωμένους και θεσμικούς επενδυτές και χρέη από τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν το περιουσιακό στοιχείο… Η συνήθης διαδικασία ήταν οι τραπεζίτες της Macquarie να βρίσκουν τα πρότζεκτς, έπειτα συμβούλευαν για τη συναλλαγή, χρεώνοντας αμοιβές γύρω στο 1% της αξίας. Η Macquarie τότε πουλούσε το πρότζεκτ σε ένα κεφάλαιο στην τιμή που πλήρωσε για το περιουσιακό στοιχείο. Η Macquarie χρέωνε αμοιβές για την εύρεση χρημάτων για τα κεφάλαια. Χρέωνε αμοιβές για τη διαχείριση των κεφαλαίων, συνήθως 1-2% κι επιπλέον μια αμοιβή για τις επιδόσεις 20%. Η Macquarie συμβούλευε την εταιρεία που ήλεγχε το κεφάλαιο και συγκέντρωνε χρήματα γι’ αυτούς. Η τράπεζα συμβούλευε τα κεφάλαια για τις πωλήσεις και την αναδιάρθρωση των πρότζεκτ που κατείχε. Ήταν μια βιομηχανία χρεώσεων που οι ανταγωνιστές φθονούσαν. Τα πρότζεκτ είχαν χρέη. Τότε τα κεφάλαια που ήλεγχαν τα πρότζεκτ χρησιμοποιούσαν επιπλέον χρέος» (Satyajit, 2011).

Βάσει άλλης πηγής «αναζητώντας συμφωνίες στον κόσμο, λειτουργεί υπό μια απλή υπόθεση: υπάρχει χρήμα να βγει σε κάθε βήμα μιας συναλλαγής, όχι μόνο σε ένα βήμα. Η Macquarie ήταν μεταξύ εκείνων των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων που αναγνώρισαν τις επενδύσεις στις υποδομές ως μια κατηγορία περιουσιακού στοιχείου και δημιούργησαν κεφάλαια για να συμμετέχουν σε αυτές. Οι υποδομές γενικά είναι μονοπώλια ή οιονεί μονοπωλιακές επιχειρήσεις και τα επενδυτικά κεφάλαια που δημιουργεί και διαχειρίζεται φορτώνονται με χρέος. Εισάγει τα κεφάλαια στο χρηματιστήριο ή πουλάει μετοχές τους στοχευμένα. Εν συντομία, η Macquarie έχει πρωτοπορήσει στην ομαδοποίηση και τιτλοποίηση των υποδομών σε διαφοροποιημένα χαρτοφυλάκια και στην κατανόηση στο πώς να δημιουργεί έσοδα σε κάθε βήμα αυτής της διαδικασίας. Η Macquarie ανέπτυξε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο, ένα κατάστημα μίας στάσης, με τι τις μονάδες της να συμβουλεύουν, να διευθετούν, να εξασφαλίζουν χρηματοδότηση, να υλοποιούν και να διαχειρίζονται όσο το δυνατόν περισσότερα τμήματα έχοντας την ευθύνη σε κάθε βήμα της πιο περίπλοκης συμφωνίας. Αυτό το μοντέλο επιτρέπει στην Macquarie να δημιουργεί στην πορεία πολλαπλές ροές εσόδων… Επιβάλει χρεώσεις για την δημιουργία, τη συμβουλευτική, την ασφάλιση και την λειτουργία ως επικεφαλής διαχειριστής μιας συμφωνίας. Επιβάλει επιπλέον χρεώσεις για να βοηθήσει να διευθετηθεί η χρηματοδότηση της εξαγοράς ενός περιουσιακού στοιχείου και να συγκεντρώσει κεφάλαια που άλλοι επενδύουν. Από τη στιγμή που ένα περιουσιακό στοιχείο ‘πακεταριστεί’ σε ένα κεφάλαιο (fund) επιβάλει χρέωση για τη διαχείρισή του, 1 ως 1,5% της αξίας του κεφαλαίου, και έσοδα για κίνητρα. Η εταιρεία παίρνει μια υγιής (συνήθως 20%) τύπου αντισταθμιστικού κεφαλαίου αμοιβή αν τα κέρδη του κεφαλαίου υπερβούν ένα συγκεκριμένο στόχο» (Solomon, 2009).

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφορές του επιχειρηματικού μοντέλου της Macquarie σε σύγκριση με άλλα παρεμφερή κεφάλαια, μιας και εξηγούν πολλά από τα οικονομικά σκάνδαλα που συνοδεύουν τη δράση της. Αναφέρεται στο πρώτο βιβλίο που είναι έκδοση των Financial Times και αναλύει με θαυμασμό το «καγκουρό – βαμπίρ» όπως χαρακτηρίζεται στην Αγγλία η Macquarie: «Αντίθετα με τους επενδυτές επιχειρηματικών συμμετοχών (private equity) που εισπράττουν κέρδη επί του κεφαλαίου (capital) όταν το κεφάλαιο (fund) πραγματοποιεί μια επένδυση, τα κεφάλαια των υποδομών καταβάλουν υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος, σχεδιασμένα να συγκεντρώνουν κεφάλαια συνταξιοδοτικών ταμείων και ειδικότερα μεμονωμένους συνταξιούχους. Καθώς αυτοί οι επενδυτές είναι ευχαριστημένοι με αποδόσεις κάτω του 20% που απαιτούνται από τους επενδυτές επιχειρηματικών συμμετοχών, η Macquarie μπορούσε να πληρώνει υψηλότερες τιμές να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα χρέους κι έτσι να αυξάνει τις δικές της αμοιβές» (Satyajit, 2011).

Βάσει αυτής της λεπτομέρειας, μόνο ανεξήγητη δεν είναι η υψηλή τιμή που πλήρωσε η Macquarie για τον ΔΕΔΔΗΕ! Η κυβέρνηση μάλιστα, σε ένα κρεσέντο κομπασμού με ύφος κουτοπόνηρου χωριάτη καμάρωνε που ο αυστραλιανός όμιλος δέχτηκε να καταβάλλει 2,2 δισ. ευρώ. Λες και τους πιάσαμε κορόιδα…


Παρεμπιπτόντως, οι κυβερνητικοί θεώρησαν το ποσό μεγάλο υποστηρίζοντας ότι ισοδυναμεί με το 151% της ρυθμιζόμενης περιουσιακής βάσης. Αυτή ωστόσο η μέθοδος αποτίμησης είναι από ακατάλληλη ως άστοχη. Θα ταίριαζε αν η εταιρεία όδευε προς ρευστοποίηση και το ερώτημα ήταν πόσο θα έπιανε στην αγορά κάθε μέτρο καλωδίου χαλκού και κάθε μετασχηματιστής. Αντίθετα όμως ο ΔΕΔΔΗΕ είναι χρυσοφόρος όρνιθα όπως μαρτυρούν τα πρόσφατα έσοδα του. Μόνο το 2020 συγκέντρωσε 900 εκ. ευρώ. Πουλήθηκε επομένως για τα έσοδα 2 ετών και 4 μηνών. Μόνο επιτυχία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η τιμή! Πολύ περισσότερο αν λάβουμε υπ’ όψη ότι το «καγκουρό βαμπίρ» συστηματικά πλειοδοτεί στους διαγωνισμούς ξέροντας ότι έχει δημιουργήσει έναν μηχανισμό που αποδίδει στο πολλαπλάσιο το αρχικό κόστος το οποίο καταβάλει για την αγορά της εταιρείας.

Οι περιγραφές των προηγμένων τεχνικών που χρησιμοποιεί η Macquarie την οποία ο Σκρέκας κατάφερε να πιάσει …κορόιδο θα απαιτούσαν δεκάδες χιλιάδες λέξεις. Αν κάτι αξίζει ωστόσο να μεταφέρουμε ότι παντού, σε κάθε διαγωνισμό που συμμετέχει σχεδόν πάντα πλειοδοτεί προσφέροντας το υψηλότερο τίμημα. Ενδεικτικά, στην Ιντιάνα των ΗΠΑ για την παραχώρηση ενός αυτοκινητοδρόμου το 2006 κατέβαλαν 3,8 δισ. δολ. που ισοδυναμούσαν με 50 φορές τις ετήσιες ταμειακές ροές κι ήταν 1 δισ. υψηλότερο από τον επόμενο ανταγωνιστή… Το τίμημα επομένως που κατέβαλε για τον ΔΕΔΔΗΕ δεν αποτελούσε εξαίρεση, αλλά κανόνα για το «καγκουρό βαμπίρ». Προσφέρει εξωφρενικά ποσά επειδή ξέρει ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί με μονοπωλιακούς όρους τις αγορές στις οποίες εισέρχεται μεταφέροντας τον λογαριασμό στους καταναλωτές που δεν έχουν άλλη επιλογή! Μάρτυρας οι παράλογες αυξήσεις στα τιμολόγια που επιβάλλει η Macquarie. Στο αεροδρόμιο του Σύδνεϋ χρέωνε όχι μόνο 4 δολάρια Αυστραλίας το καρότσι μεταφοράς βαλιτσών, αλλά ακόμη και την αναμονή για ταξί, ενώ επέβαλε μια επιπλέον επιβάρυνση σε κάθε αγορά από τα καταστήματα αφορολογήτων ειδών. Σε ένα αυτοκινητόδρομο του Σικάγου μήκους 7,8 μιλίων αύξησαν τα διόδια από 2 δολ. σε 2,5 προκαλώντας σοβαρές αντιδράσεις. Εντελώς μα εντελώς τυχαία η προσφορά που κατέθεσε το αυστραλιανό ζόμπι, ύψους 1,83 δισ. δολ. ήταν υπερδιπλάσια της επόμενης που έφτανε μόλις τα 700 εκ. δολ. (Gordon, 2008). Προφανώς και στο Σικάγο θα άνοιγαν σαμπάνιες που ξεγέλασαν την Macquarie, μέχρι τη στιγμή που μετακύλησε τον λογαριασμό στους χρήστες του αυτοκινητοδρόμου. Ό,τι θα συμβεί πολύ σύντομα και στην Ελλάδα!

Θέμα χρόνου επομένως για το νέο ιδιοκτήτη του ΔΕΔΔΗΕ είναι η επιβολή μεγάλων αυξήσεων στα τιμολόγια χρέωσης. Μέχρι σήμερα, το ύψος των λογαριασμών ρεύματος τόσο των ιδιωτών όσο και της δημόσιας ΔΕΗ οδηγείται στα ύψη παρότι οι χρεώσεις που επιβάλει ο ΔΕΔΔΗΕ την τελευταία επταετία έχουν μειωθεί, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα, που προέρχεται από την ιστοσελίδα της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.

Τι εμποδίζει αύριο τις βδέλες της Macquarie να επιβάλουν κάθε χρόνο αυξήσεις επικαλούμενες τον πληθωρισμό ή τα εξωφρενικά τιμολόγια που θα χρεώνουν θυγατρικές της οι οποίες θα αναλάβουν από την εύρεση κεφαλαίων και την απροχή εξειδικευμένων συμβουλών μέχρι την διαχείριση των ανελκυστήρων; Το αποτέλεσμα θα είναι τα τιμολόγια να αυξάνονται αλματωδώς στο εξής και το υπουργείο να σηκώνει τους ώμους του, υποστηρίζοντας ότι είναι θέμα αγοράς και δεν μπορεί να παρέμβει… Όπως έκανε πρόσφατα με τις ιδιωτικές εταιρείες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος!

Η άλλη όψη της υπερχρέωσης των εταιρειών και των πανάκριβων τελών χρήσης που χαρακτηρίζουν το επιχειρηματικό μοντέλο της Macquarie είναι οι αστρονομικές αμοιβές των στελεχών της: «Οι Αυστραλοί σιχαίνονται την αλαζονεία της τράπεζας, την πολιτική επιρροή και ειδικά τις αμοιβές των τραπεζών. Το 2007 ο πρόεδρος, ο διευθύνων σύμβουλος, ο εν αναμονή διευθύνων σύμβουλος και τρία ακόμη στελέχη πληρώθηκαν από κοινού με 209 εκ. δολ. Αυστραλίας» (Satyajit)! Στην ιστορία δε έχει μείνει η έκπληξη που δέχτηκε ο διευθύνων σύμβουλος της Macquarie, Άλαν Μος, ο οποίος αμειβόταν με 33,5 εκ. δολ. Αυστραλίας ετησίως, όταν έμαθε τον μισθό των δασκάλων…

Ξέροντας το παραπάνω επιχειρηματικό μοντέλο, δεν μπορούμε παρά να εξετάζουμε υπό ένα ολότελα διαφορετικό πρίσμα τα σκάνδαλα στα οποία έχει ως τώρα εμπλακεί ή καλύτερα, τα σκάνδαλα τα οποία έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Άκρως επιλεκτικά: Η υπερχρέωση της ιδιωτικοποιημένης εταιρείας ύδρευσης του Λονδίνου Thames Water με ένα χρέος ύψους 2 δις. λιρών το οποίο συνάφθηκε προς όφελος της τράπεζας και των επενδυτών, την ίδια ώρα που η εταιρεία μόλυνε τα πάντα λόγω έλλειψης επενδύσεων για τη συντήρηση του δικτύου. Σκάνδαλο φοροκλοπής στη Γερμανία στο οποίο εμπλέκονταν 61 στελέχη της Macquarie με επίκεντρο την εικονική ενδοσυνεδριακή αγοραπωλησία μετοχών. Η εμπλοκή της Macquarie στο σκάνδαλο φοροκλοπής της Γερμανίας οδήγησε ένα μεγάλο συνταξιοδοτικό ταμείο της Δανίας το 2020 να βάλει την αυστραλιανή πολυεθνική στη μαύρη λίστα απαγορεύοντας οποιαδήποτε επένδυση στις μετοχές της. Τα σκάνδαλα στα οποία έχει εμπλακεί ο κολοσσός τον οποίο ξεγέλασαν Σκρέκας και λοιποί είναι τόσα πολλά ώστε τα θύματα της Macquarie έχουν φτιάξει σελίδα στο ίντερνετ! Ώρες μπορεί να αφιερώσει όποια ενδιαφέρεται για να μάθει πώς στήνονται οι απάτες!

Σε κάθε περίπτωση αυτό που μαθαίνουμε είναι ότι τα σκάνδαλα που συνοδεύουν το αυστραλιανό βαμπίρ δεν οφείλονται στον υπερβάλλον ζήλο ή την πλεονεξία κάποιων στελεχών της στο Σικάγο μια φορά και στο Λονδίνο την άλλη. Πρόκειται για ένα μοντέλο άγριας κερδοσκοπίας που εκμεταλλεύεται τα χαρακτηριστικά του μονοπωλίου, δηλαδή καταναλωτές – ομήρους με ανελαστική καμπύλη ζήτησης, για να επιβάλλει την πιο εξελιγμένη κερδοσκοπία του ύστερου καπιταλισμού. Στη βάση όλων των παραπάνω, η ιδιωτικοποίηση του ΔΕΔΔΗΕ θα αποδειχθεί φιάσκο μεγατόνων. Νέες επενδύσεις που χρειάζονται, όπως η υπογειοποίηση και ο εκσυγχρονισμός του δικτύου, έτσι ώστε να μην ξεμένουν από ηλεκτρικό ρεύμα ακόμη και περιοχές της Αθήνας όπως έγινε με την κακοκαιρία Μήδεια τον Φεβρουάριο του 2021, δεν πρόκειται να γίνουν. Το προσωπικό θα συνεχίσει να μειώνεται (2020: 5.820, 2019: 5.997, κ.ο.κ.) και οι εργολαβίες θα αυξηθούν στο βωμό της μείωσης του κόστους με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι εργάτες να αφήνουν την τελευταία τους πνοή επάνω στις κολώνες όπως συνέβη τον Απρίλιο στην Ερέτρια. Από την άλλη, οι χρεώσεις στους καταναλωτές θα εκτοξευθούν στα ύψη μαζί με το χρέος της εταιρείας. Κι όλα αυτά για να αυξηθούν τα κέρδη του αυστραλιανού βαμπίρ και να συντηρηθούν αμοιβές ύψους 33,5 εκ. δολ. το χρόνο για έναν και μόνο διευθυντή!



Πληροφορίες και αποσπάσματα που παρατίθενται προέρχονται, μεταξύ άλλων, από τα ακόλουθα βιβλία και άρθρα:
  • Lewis Solomon (2009) The promise and perils of Infrastructure privatizations – The Macquarie Model, Palgrave MacMillan.
  • Satyajit Das (2011) Extreme money, master of the universe and the cult of risk, FT press
  • Cameron Gordon (2008) «Competing in global niche markets: The case of Macquarie Bank», International Journal of Bank Marketing, August.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στις 12 Σεπτεμβρίου, αποκαλύφθηκε πως στο αεροσκάφος που μετέφερε τον πρωθυπουργό στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ επέβαινε ο Stan Greenberg, διάσημος Αμερικανός επικοινωνιολόγος. Είχαμε "χαριτολογήσει" σχετικά https://www.facebook.com/OKTANA.by.Raskolnick/photos/4693560170676451

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε σχετικά: «Όχι, δεν πληρώνεται από πουθενά.»

Είναι έτσι ή πάλι ψέματα μας λένε; Διαβάστε το ρεπορτάζ του Reporters United και ας κρίνει ο καθένας μόνος του @ https://www.reportersunited.gr/.../i-polyethniki-toy.../


Η πολυεθνική του λόμπινγκ στην υπηρεσία της κυβέρνησης Μητσοτάκη


Σχεδόν ένα εκατομμύριο ευρώ για οκτώ μήνες θα κοστίσει στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων η επικοινωνιακή υποστήριξη της κυβέρνησης στα ξένα μίντια από την εταιρεία Edelman. Η ανάθεση έγινε από οργανισμό του Δημοσίου έπειτα από διαγωνισμό στον οποίο δεν μετείχαν άλλοι υποψήφιοι. Το Reporters United αποκαλύπτει ότι οι προσεγγίσεις προς διεθνή ΜΜΕ είχαν ξεκινήσει σχεδόν ένα χρόνο πριν το διαγωνισμό......


Διαβάστε την συνέχεια του ενδιαφέροντος και ιδιαίτερα αποκαλυπτικού ρεπορτάζ εδώ:
https://www.reportersunited.gr/6340/i-polyethniki-toy-lompingk-stin-ypiresia-tis-kyvernisis-mitsotaki/?fbclid=IwAR2wIQ_onZ_R6i2u2LEm4eyE9N4dRVVHzTUkJYQxWMEdqfqNkbj4AH6MyV0



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο πνιγμένος απ' τα μαλλιά του πιάνεται, λέει η λαϊκή ρήση και στην προκειμένη περίπτωση η βάρβαρα ταξικά προσανατολισμένη, ασύδοτη, καταστροφική για τον κόσμο της τάξης μας και όπως είδαμε και με την χθεσινή συνέντευξη του πρωθυπουργού, προκλητικότατη σε βαθμό να μας χλευάζει απροκάλυπτα, κυβέρνηση, παίζει τα ρέστα της για να διατηρήσει το μονοπώλιο της κυβερνητικής εξουσίας. (Από την στιγμή που δεν υπάρχει ρωμαλέο ταξικό, επαναστατικό κίνημα, η πιο πιθανή εναλλακτική που προβάλλει είναι η συγκυβέρνηση των δυο κομμάτων εξουσίας).

Εκεί αποσκοπεί και το καινούργιο "μπούκωμα" με άλλα 20 εκατομμύρια ευρώ που δίνουν στους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Το ερώτημα είναι αν θα έχουν αποτελεσματικότητα αφού η χυδαία φιλοκυβερνητική προπαγάνδα κατάντησε, εντελώς αναξιόπιστα τα περισσότερα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Την παρακάτω είδηση την αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα τυπολογίες:

Το πακέτο των 20 εκατ. ευρώ, που έλαβε την έγκριση των ευρωπαϊκών θεσμών, απευθύνεται σε εκδοτικές εταιρείες έντυπου Τύπου, περιφερειακά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Πρόκειται για το τρίτο κατά σειρά πακέτο στήριξης ΜΜΕ, που συμπληρώνει την αδρή χρηματοδότηση των media από την κυβέρνηση του Μητσοτάκη με επιχείρημα την πανδημική κρίση της Covid-19.

Το πρώτο ύψους σχεδόν 44 εκατ. ευρώ, αφορούσε τα διαφημιστικά προγράμματα της «λίστας Πέτσα», της «λίστας Κικίλια» και του υπουργείου Εσωτερικών για την ενημέρωση περί της πανδημικής κρίσης και του εμβολιασμού, που δόθηκαν από τον Απρίλιο του 2020 μέχρι και σήμερα.

Tο δεύτερο περιλάμβανε το πλέγμα νομοθετικών ρυθμίσεων προς όφελος των τηλεοπτικών καναλιών, πανελλαδικών και περιφερειακών, όπως η μείωση του ενοικίου στην Digea κατά 50%, η μη πληρωμή της ετήσιας δόσης για τις τηλεοπτικές άδειες, ύψους 21,5 εκατ. ευρώ, η κατάργηση του ειδικού φόρου διαφήμισης 5% και του 1,5% για τον κινηματογράφο από τα περιφερειακά κανάλια.

Το νέο, τρίτο πακέτο αφορά τη διάθεση 20 εκατ. ευρώ στις εφημερίδες. Η κρατική ενίσχυση στα ΜΜΕ συμπληρώνεται από τη ραγδαία αύξηση στη δαπάνη των επικοινωνιακών προγραμμάτων από τις αρχές του 2020, συνολικού ύψους άνω των 40 εκατ. ευρώ!




πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



D.Delavarde, Observateur Continental, 29-7-21
Μετάφραση:Μ.Στυλιανού

Ο Γάλλος Στρατηγός (2S) Dominique Delawarde – Πρώην επικεφαλής του "Situation-Intelligence-Electronic Warfare 19" στο Κοινό Επιχειρησιακό Επιτελείο Σχεδιασμού, ειδικός στον κυβερνοπόλεμο, έχει γράψει ένα κατατοπιστικό βοήθημα για τις μυστικές οργανώσεις και το βαθύ κράτος στις ΗΠΑ, και αλλού ,εξ φορμής της πολεμικής ανακοίνωσης του Γάλλου Προέδρου Μακρόν για τον Covid-19.

Ο πρώην επικεφαλής των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών στρατού επικαλείται πρώτα απ' όλα την μαρτυρία του πρώην Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών: Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Αυτή η μαρτυρία μπορεί να ακουστεί σε ένα βίντεο που δημοσιεύθηκε από τον στρατηγό, ένα ντοκουμέντο 5 λεπτών που είναι κατά τον Γάλλο στρατηγό απαραίτητο για να κατανοήσει κανείς πλήρως τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Προσθέτει ότι πρόκειται για μια ομιλία (με υπότιτλους στα γαλλικά) του Προέδρου Κένεντι, που εκφωνήθηκε στις 27 Απριλίου 1961, λίγο πριν από τη δολοφονία του.

Ο Γάλλος ειδικός διευκρινίζει ότι «αυτός ο πρόεδρος διέθετε, για να υποστηρίξει την ομιλία του, τεράστια μέσα για να μάθει τι πραγματικά συνέβαινε στα παρασκήνια της χώρας του και στις άλλες χώρες του κόσμου» και ότι «αν κατήγγειλε με τόση δύναμη την κακή επιρροή των «μυστικών οργανώσεων», ήταν επειδή ήξερε για τι μιλούσε. Συνεπώς, τα λόγια του δεν είναι ανώδυνα. Θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και σήμερα, όπως χθες –και μάλιστα ίσως σήμερα περισσότερο από χθες», τονίζει ο στρατηγός.

Ο Κένεντι. δεν είναι ο μόνος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που κατήγγειλε αυτές τις μυστικές φατρίες, αυτά τα συχνά διεθνή όργανα επιβολής, που επηρεάζουν την πορεία των γεγονότων στον πλανήτη και για τα οποία, πριν από αυτόν, ο Πρόεδρος Αϊζενχάουερ είχε προειδοποιήσει τη χώρα του, στις 17 Ιανουαρίου 1961, ενάντια στην δυνητικά επιβλαβή επιρροή αυτού που τότε αποκαλούσε: «το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα».

Μετά από αυτόν, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πολέμησε επίσης αυτό που ονόμασε , «το Βαθύ Κράτος», εναντίον του οποίου ηγήθηκε ενός ανελέητου αγώνα, ενός αγώνα που πιθανότατα δεν έχει τελειώσει, σημειώνει ο Ντομινίκ Ντελαβάρντ, καλώντας να ακούσουμε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ που ερευνά το «Βαθύ Κράτος» ή The Deep State και που επιτρέπει να φτάσουμε στην άκρη των πραγμάτων: Πλήρης ειδική έρευνα: ο Ντόναλντ Τραμπ εναντίον του Βαθέως Κράτους.

Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να θίξει νηφάλια αυτά τα θέματα χωρίς να κατηγορηθεί για «συνωμοσία» από το κοπάδι των συστημικών δυτικών Μέσων «Ενημέρωσης», το οποίο έχει γίνει εξάρτημα και προνομιούχο βοήθημα αυτού του «βαθέως κράτους», το οποίο έχει σταδιακά αναλάβει τον έλεγχό του, και το οποίο σήμερα ανεβάζει και κατεβάζει τους προέδρους των μεγάλων Δυτικών χωρών, διαπιστώνει ο Ντομινίκ Ντελαβάρντ.

Επισημαίνει ότι το θέμα αυτό είναι πρωταρχικής σημασίας και καυτής επικαιρότητας και ότι «οφείλει να αποτελεί μόνιμο στοιχείο κάθε προβληματισμού επί των μεγάλων γεγονότων που απασχολούν σήμερα τον πλανήτη, είτε αναφέρονται στην γεωπολιτική, στην οικονομία, στην υγειονομική κρίση ή την κατασκόπευση των μεγάλων ηγετών του κόσμου».

Παρουσιάζοντας τη χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού «Πήγασος», ο Γάλλος τέως επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών στρατού επισημαίνει ότι «η δύναμη των διεθνών και παγκοσμιοποιών Λόμπι (οργάνων πίεσης, εξαγοράς και επιβολής), ενισχυμένων από την τεχνολογία και τη διαφθορά των εθνικών ελίτ που προωθούνται και «στηρίζονται» από τα ίδια αυτά λόμπι, φτάνει σήμερα σε ένα επίπεδο απαράμιλλο στην ιστορία της ανθρωπότητας». Συνεχίζει παίρνοντας ως παράδειγμα τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες, (ανατίναξη των Πύργων της Νέας Υόρκης) τα οποία επέτρεψαν στην εκτελεστική εξουσία, αξιοποιώντας τον τρόμο που συντηρούσαν τα ΜΜΕ , να θέσει σε εφαρμογή μέτρα καταστολής των ελευθεριών με το πρόσχημα μιας καλύτερης «εθνικής ασφάλειας» (Πατριωτικός Νόμος).

Πράγματι, ο πατριωτικός νόμος προοριζόταν για μια αρχική διάρκεια 4 ετών. Ωστόσο, πολλά από αυτά τα μέτρα έχουν επεκταθεί και εξακολουθούν να ισχύουν και σήμερα.

Είκοσι χρόνια αργότερα, στη Γαλλία, η «πανδημία Covid-19» είναι σήμερα ένα πρόσχημα για μια εκτελεστική εξουσία που επίσης ποντάρει στον φόβο που συντηρούν τα μέσα ενημέρωσης, για να επιβάλει, με την βία, όλο και περισσότερα ελευθεροκτόνα μέτρα φτάνοντας μέχρι την επιβολή ενός υγειονομικού διαβατηρίου που θα επιτρέπει τον καλύτερο έλεγχο ενός πληθυσμού που θεωρείται «απείθαρχος». Κανείς δεν ξέρει πραγματικά σήμερα για πόσο καιρό θα καθιερωθεί αυτό το διαβατήριο (στο Ισραήλ, αυτό το «πράσινο πάσο» διήρκεσε τρεις μήνες πριν εγκαταλειφθεί) και πόσο μακριά θα πάνε τα μέτρα που στερούν στους πολίτες την ελευθερία.

Ο Dominique Delawarde επισημαίνει ότι η σπουδαιότητα που αποδίδεται στην υπόθεση covid-19 δεν είναι προφανώς άσχετη με τη διαφθορά, τις συγκρούσεις συμφερόντων και την ανικανότητα που χαρακτηρίζουν την αυτοαποκαλούμενη «ελίτ» που κυβερνά ορισμένες χώρες και ορισμένους διεθνείς οργανισμούς και τα συνένοχα λόμπι ,που ελέγχουν το κοπάδι των συστημικών ΜΜΕ σε αυτές τις ίδιες χώρες. Ωστόσο, ως εμπειρογνώμων σημειώνει και μιαν καλή είδηση: «Σε ορισμένες χώρες εξακολουθούν να γνωρίζουν πώς να διατηρήσουν (ή να ανακτήσουν) τη λογική, απομακρυνόμενες αποφασιστικά από το κακό παράδειγμα που έθεσε η γαλλική διακυβέρνηση».

Το Ισραήλ το έπραξε την 1η Ιουνίου και το Ηνωμένο Βασίλειο ακολούθησε το παράδειγμά του στις 19 Ιουλίου.

Και στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχεδόν και οι 50 Πολιτείες της Ένωσης αντιτίθενται στην εισαγωγή ενός υγειονομικού διαβατηρίου. Έτσι, «μόνο η Πολιτεία της Νέας Υόρκης επιχείρησε την εφαρμογή του υγειονομικού πάσου σε εθελοντική βάση». Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η πολιτεία έχει διακριθεί από μια καταστροφική διαχείριση της επιδημίας, τη διαχείριση που την τοποθετεί στο 2ο σκαλί της κλίμακας των Ηνωμένων Πολιτειών για το ποσοστό θνησιμότητας ανά εκατομμύριο κατοίκους.

Ο στρατηγός Ντελαβάρντ, εμπειρογνώμων που ασχολείται με την ανάλυση των γεωπολιτικών γεγονότων για πολλά χρόνια χρησιμοποιώντας την εμπειρία του από τον τομέα εργασίας του στο γαλλικό στρατό, επικαλείται σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και το Συμβούλιο της Ευρώπης, οι οποίοι, «έχουν εκφράσει ξεκάθαρα και σθεναρά την αντίθεσή τους σε όλα τα καταναγκαστικά μέτρα που αποσκοπούν στην επιβολή εμβολιασμού».

Καταγγέλλοντας την πολιτική στη Γαλλία και τον βομβαρδισμό των μέσων ενημέρωσης , σημειώνει ότι πολλοί εμβολιασμένοι «υπό κυβερνητικούς καταναγκασμούς» συμμετέχουν τώρα στους εμβολιο-σκεπτικιστές στις διαδηλώσεις κατά του διαβατηρίου εμβολιασμού και ότι «πιθανότατα θα κάνουν αυτά τα δυσανάλογα μέτρα να πληρωθούν εκλογικά, από εκείνους που θα ήθελαν να παρουσιαστούν ως «σωτήρες της πατρίδας», στην παρανοϊκή επένδυσή τους στο «υγειονομικό διαβατήριο» -όπως συνέβη στο Ισραήλ για τον άτυχο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και το πράσινο πάσο του, στα τέλη Μαρτίου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Κάποια στιγμή θα καεί το δάσος, οπότε καλά κάνουμε και το χτίζουμε», δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης πριν από ένα χρόνο. Θα επανέλθουμε σε αυτή την καταπληκτική δήλωση, αποκαλυπτική μιας ολόκληρης νοοτροπίας, αφού προηγουμένως όμως εξετάσουμε τα πολύ περίεργα επενδυτικά σχέδια της κυβέρνησης και των φίλων της επιχειρηματιών στην φλεγόμενη τώρα ευρύτερη περιοχή Βαρυμπόμπης, Κρυονερίου και Τατοίου.

Τον περασμένο Φεβρουάριο ένα δημοσίευμα της ιστοσελίδας in.gr για την περιοχή αυτή μας έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση και το κρατήσαμε στο αρχείο μας. Ανέφερε ότι η περιοχή Τατοίου λειτουργεί ως μαγνήτης για την προσέλκυση επενδύσεων στην ευρύτερη περιοχή Βαρυμπόμπης – Κρυονερίου, όπου μεγάλος αριθμός «μνηστήρων» «σκανάρουν» τις γύρω εκτάσεις.

Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον, ανέφερε το δημοσίευμα, αλλά υπάρχει και μεγάλο πρόβλημα: μεγάλο τμήμα των περιοχών αυτών είναι δασικό, ενώ η διαθέσιμη «καθαρή» γη είναι ελάχιστη και με περιορισμούς στις χρήσεις γης.

Για τη διαχείριση του έργου θα συσταθεί, έλεγε το δημοσίευμα, Εταιρεία Ειδικού Σκοπού, η οποία θα προετοιμάσει και τις συμβάσεις παραχώρησης. Ο προϋπολογισμός εκτιμάται στα 97-130 εκατ. ευρώ, με το υπουργείο Πολιτισμού να έχει αιτηθεί τα 49 εκατ. από το Ταμείο Ανάκαμψης. Τα υπόλοιπα θα αναζητηθούν με τη συνεργασία Δημοσίου και ιδιωτών.

Όπως είπαμε, το δημοσίευμα μας έκανε εντύπωση και το κρατήσαμε. Το θυμηθήκαμε σήμερα το πρωί, καθώς φλεγόταν ακόμα η Βαρυμπόμπη, είχα καταστραφεί μέρος του δάσους Τατοϊου και τσούζανε τα μάτια μας από τους καπνούς που είχαν πλημμυρίσει όλο το λεκανοπέδιο, εν μέσω πρωτοφανούς καύσωνα, να στείλουν μια ώρα αρχύτερα στον αγύριστο ηλικιωμένους, ασθενείς και φτωχούς.

Μπήκαμε στο ‘Ιντερνετ και το ξαναβρήκαμε λοιπόν το δημοσίευμα, σε μια εκδοχή που είχε πολύ περισσότερες λεπτομέρειες για το ποιοι είναι οι «επενδυτές» που ενδιαφέρονται για την καιόμενη περιοχή (https://www.in.gr/2021/02/09/economy/oikonomikes-eidiseis/magnitis-tatoi-gia-ependyseis-sxedio-anaplasis/). Δεν βρήκαμε όμως ένα σχόλιο που είχε τότε δημοσιευθεί αλλά μοιάζει μάλλον να έχει εξαφανισθεί τώρα, ή πάντως εμείς δεν μπορέσαμε να το ξαναβρούμε:

«Εντελώς τυχαία έχει αλλάξει ο νόμος που οι καμένες εκτάσεις κρίνονται αμέσως αναδασωτέες και αυτό γίνεται με προϋποθέσεις. Όταν βέβαια δεν έχουν οριστικοποιηθεί ποτέ οι δασικοί χάρτες και το Κτηματολόγιο από σύστασης ελληνικού κράτους, αυτό γίνεται εξαιρετικά εύκολο για εγχώριους και ξένους επενδυτές που έχουν πρόσβαση στα αρμόδια υπουργεία.»

Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε.

Δεν υπονοούμε σε καμιά περίπτωση ότι τη φωτιά την έχουν βάλει κάποιοι που πιθανώς έχουν συμφέρον από αυτή, ούτε μπορούμε να ξέρουμε πως μπήκε. Ασφαλώς, το να έχει κάποιος ενδεχόμενο συμφέρον από ένα γεγονός δεν σημαίνει ότι το έχει προκαλέσει, προς Θεού. Θεωρήσαμε όμως, με δεδομένη μάλιστα την τραγική δασική ιστορία της χώρας μας, ότι οφείλαμε να θέσουμε και το στοιχείο αυτό υπόψιν της κοινής γνώμης (και των εισαγγελικών αρχών). Το θέτουμε και υπόψιν των μέσων μαζικής αποβλάκωσης μήπως επιθυμούν να το ψάξουν.

Πόσο μάλλον που εκτιμούμε ότι ακόμα και το υπό διάλυση τελούν ελληνικό κράτος έχει διάβολε τη δυνατότητα να μην αφήσει να καεί η Βαρυμπόμπη. Αν ούτε κι αυτό δεν μπορεί να κάνει, τότε πρέπει αμέσως να πάνε σπίτι τους οι υπηρεσιακοί και πολιτικοί του προϊστάμενοι, αν όχι να κάνουν ένα χαρακίρι που θα προσμετρούνταν οπωσδήποτε και στην υστεροφημία τους.

Πρέπει να πούμε ότι και μια άλλη δήλωση του Πρωθυπουργού μας έχει κάνει εντύπωση και την κρατήσαμε και αυτή στο αρχείο μας. Επισκεπτόμενος τον Ιούλιο του 2020 μια περιοχή πολύ μεγάλης σημασίας και αξίας για το περιβάλλον και σπανίου φυσικού κάλλους, τον Ερημίτη της Κέρκυρας, όπου οι περίφημοι «επενδυτές» θέλουν να χτίσουν ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο, είπε το εξής καταπληκτικό: «Κάποια στιγμή θα καεί το δάσος, οπότε καλά κάνουμε και το χτίζουμε» (Μητσοτάκης Κέρκυρα: «Κάποια στιγμή θα καεί το δάσος, οπότε καλά κάνουμε και το χτίζουμε»).

Αν αυτή είναι η αντίληψη της κυβέρνησης για το περιβάλλον και τις «επενδύσεις», ακόμα και να σταματήσει αύριο το πρωί η κλιματική αλλαγή, δεν μας σώζει ασφαλώς τίποτα.

Δεν έχουμε την παραμικρή αντίθεση προς ιδιωτικές επενδύσεις, αντίθετα εκτιμούμε ότι η χώρα τις έχει απελπιστικά ανάγκη και αυτές και τις δημόσιες, χωρίς φυσικά να παραβιάζονται τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος που ισοδυναμούν τώρα με μέτρα επιβίωσης του ελληνικού πληθυσμού.


Επένδυση είναι όμως να βάζεις τα λεφτά σου, σεβόμενος τις γενικότερες ανάγκες. Δεν είναι να βάζεις το φυσικό και αισθητικό κεφάλαιο της χώρας και τις επιδοτήσεις της ΕΕ κάνοντας περιουσία από την καταστροφή της φύσης και των ανθρώπων της χώρας.

Αυτό δεν είναι επένδυση, είναι λεηλασία. Κι ακόμα χειρότερα. Είναι καταστροφή των όρων αναπαραγωγής του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού και των όρων επιβίωσης του ελληνικού λαού.

Πηγή: kosmodromio.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η αστυνομία εξάρθρωσε κύκλωμα που διέπραττε απάτες σε βάρος του ΕΟΠΥΥ και προχωρούσε στη συστηματική έκδοση ψευδών συνταγογραφήσεων.

Ήδη συνελήφθησαν 13 μέλη του κυκλώματος, ανάμεσά τους τα αρχηγικά μέλη, η λογίστρια της εγκληματικής οργάνωσης και δύο γιατροί. Στην κακουργηματικού χαρακτήρα δικογραφία που σχηματίστηκε περιλαμβάνονται άλλα 65 άτομα, ανάμεσά τους 54 γιατροί και μία ιδιοκτήτρια μονάδας φροντίδας ηλικιωμένων.

Το παράνομο οικονομικό όφελος για την οργάνωση και αντίστοιχα η ζημία σε βάρος του δημοσίου ξεπερνά τα 5 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την αστυνομία.

Από την έρευνα προέκυψε ότι τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2015 οι εμπλεκόμενοι συγκρότησαν επιχειρησιακά δομημένη εγκληματική οργάνωση για τη διάπραξη απατών και την έκδοση ψευδών βεβαιώσεων σε βάρος του ΕΟΠΥΥ, καθώς και για τη νομιμοποίηση των εσόδων τους από τις εγκληματικές δραστηριότητές τους.

Πώς δρούσε το κύκλωμα

Τα μέλη της οργάνωσης, μέσω γιατρών, προέβαιναν στη συστηματική έκδοση ψευδών συνταγογραφήσεων υγειονομικού υλικού- κυρίως καθετήρων και αερίου οξυγόνου- σε ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ. Στη συνέχεια, μέσω κατάλληλης υποδομής που είχαν διαμορφώσει, πετύχαιναν την εξαπάτησή του Οργανισμού και την αποζημίωσή τους για αυτές τις συνταγογραφήσεις.

Στις συνταγές είτε αναγραφόταν υγειονομικό υλικό χωρίς να έχουν εξεταστεί οι φερόμενοι ως ασθενείς, είτε συνταγογραφούνταν υγειονομικό υλικό διαφορετικό από αυτό που απαιτούσε η πάθησή τους, το οποίο αποζημιώνονταν σε πολλαπλάσια τιμή.

Για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους και να ελαχιστοποιήσουν την κρατική παρέμβαση και τους ελέγχους των αρχών, τα αρχηγικά μέλη της οργάνωσης εκμεταλλεύτηκαν το δίκτυο διανομής που είχαν αναπτύξει, όπως και την ήδη υπάρχουσα δομή και οργάνωση εταιρειών που κατείχαν.

Στη συνέχεια, συνέστησαν άλλες εταιρείες, είτε δικές τους είτε «αχυρανθρώπων», συγκαλύπτοντας την παράνομη δραστηριότητά τους και ενσωματώνοντάς την στη νόμιμη λειτουργία των εταιρειών, παρουσιάζοντας συνολικά μια συνήθη και νόμιμη δραστηριότητα, αναφέρει η ΕΛ.ΑΣ.

Η έρευνα αποκάλυψε δίκτυο έξι εταιρειών και ατομικών επιχειρήσεων που ανήκουν στα μέλη της οργάνωσης. Μέσω αυτών πραγματοποιούταν η εκτέλεση των συνταγογραφήσεων και η νομιμοποίηση των εγκληματικών εσόδων.

Επίσης, εντοπίστηκαν άλλες 11 εικονικές εταιρείες και ατομικές οντότητες- χωρίς πραγματική δραστηριότητα. Αυτές εμφανίζονταν ως προμηθευτές του δικτύου, προκειμένου να προσδίδουν νομιμοφάνεια στις συναλλαγές τους και να δικαιολογούν το ιατρικό υλικό για το οποίο αποζημιώνονταν από τον ΕΟΠΥΥ και φαινομενικά παρείχαν στους ασφαλισμένους.

Με αυτό τον τρόπο οι εμπλεκόμενοι απέφευγαν συστηματικά την απόδοση ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος και για τον σκοπό αυτό είχαν εκδοθεί εικονικά τιμολόγια που η συνολική αξία τους ξεπερνά τα 13 εκατομμύρια ευρώ.



Η στρατολόγηση των γιατρών

Μέλη της οργάνωσης είχαν αναλάβει τη στρατολόγηση γιατρών και τη σταδιακή ένταξή τους στο εγκληματικό δίκτυο. Μάλιστα, είχαν διαχωρίσει γεωγραφικά την Αττική σε τομείς, ανάλογα με την κάθε περιοχή και τα μεγάλα νοσοκομεία.

Για αυτό τον σκοπό επικοινωνούσαν με τους γιατρούς του τομέα τους, έστελναν τους ΑΜΚΑ των ασφαλισμένων που έπρεπε να συνταγογραφήσουν και λάμβαναν τις εκδοθείσες συνταγές, τις οποίες στη συνέχεια παρέδιδαν στα αρχηγικά μέλη προς εκτέλεση, μέσω των εταιρειών τους.

Επίσης, δωροδοκούσαν τους γιατρούς με καταβολή μετρητών. Το ύψος της δωροδοκίας κυμαινόταν ανάλογα με την ειδικότητα των γιατρών, το είδος του υγειονομικού υλικού και αν ο γιατρός ήταν ιδιώτης ή υπηρετούσε σε δημόσιο νοσοκομείο.

Τα έσοδα από την παράνομη δραστηριότητα απορροφούνταν από το υφιστάμενο δίκτυο εταιρειών και επιχειρήσεων και αναμιγνύονταν στους ίδιους τραπεζικούς λογαριασμούς στους οποίους πιστώνονταν τα κέρδη από τη νόμιμη δραστηριότητά τους.

Πέρα από τους λογαριασμούς των αρχηγικών μελών και των εταιρειών τους, χρησιμοποιούνταν λογαριασμοί άλλων μελών στους οποίους- με συνεχείς μεταφορές των ίδιων ποσών- επιχειρούταν η απόκρυψη της ροής και της προέλευσής τους.

Στη συνέχεια τα χρήματα είτε επενδύονταν στις εταιρείες μέσω επέκτασης της νόμιμης δραστηριότητάς τους (σύσταση νέων υποκαταστημάτων, μίσθωση χώρων κτλ.), είτε ξοδεύονταν σε τυχερά παιχνίδια και άλλες δαπάνες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της έρευνας εντοπίστηκαν και τέσσερις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων, στην Αττική, από τις οποίες τα μέλη της οργάνωσης αντλούσαν τους ΑΜΚΑ που χρησιμοποιούσαν.




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Jean-Pierre Marongiu / Reseau International
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο λομπίστας είναι σίγουρα το παλαιότερο επάγγελμα στον κόσμο. Υπάρχουν ανά πάσα στιγμή και κάτω από όλα τα καθεστώτα. Είτε ονομάζονται ομάδες πίεσης, βραδινοί επισκέπτες, γκρίζες προσωπικότητες ή δόλιες ιδιοφυίες, πάντα υπήρχαν και πάντα προσπαθούσαν να επηρεάσουν τους κύκλους της εξουσίας προς όφελός τους. Για τους εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων, η ηθική, οι νόμοι ή η κοινή γνώμη δεν υπερισχύουν του σκοπού τους. Πρωτεύει η διεκδίκηση των συμφερόντων των ιδιωτικών ομάδων που εκπροσωπούν.

Τα μέσα άσκησης πίεσης στην διάθεσή τους είναι ανθεκτικά στην διαδοχή των εποχών και είναι πάντα τα ίδια: διαφθορά, πορνεία, εξαναγκασμός.

Οι επιλεγμένοι και πληρωμένοι αναλυτές του κόσμου των μέσων ενημέρωσης μας εξηγούν ότι είναι απαραίτητο να γίνεται διάκριση μεταξύ άσκησης πίεσης και διαφθοράς. Οι πιέσεις τείνουν να επηρεάζουν μια απόφαση και η διαφθορά τείνει να ελέγχει ένα άτομο. Αυτός ο ισχυρισμός είναι πολύ επικίνδυνος αν όχι υποκριτικός, καθώς το όριο είναι τόσο ισχνό. Δεν ελέγχουμε κάποιον υπό επήρεια;

«Δεν έχω ηθική. Πηγαίνω όπου τα συμφέροντά μου και αυτά των πελατών μου θα εκπροσωπούνται καλύτερα. Επιστρέφω όπως θέλω στο Υπουργείο Εσωτερικών και στα Ηλυσία.»
Τιερί Κόστε, λομπίστας για την αγροτική ανάπτυξη και τα πυροβόλα όπλα παρά τω Πρόεδρω Μακρόν.

Η αυξανόμενη επιρροή των λόμπι δεν είναι μια γαλλική ιδιαιτερότητα, είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Ωστόσο, η γηραιά ήπειρος διεκδικεί ένα μερίδιο επιλογής στον παράδεισο των λόμπι. Οι Βρυξέλλες έχουν περισσότερους από 10 000 οργανισμούς εγγεγραμμένους στο επίσημο μητρώο των ομάδων πιέσεως. Σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια,30.000 εκπρόσωποι ομάδων συμφερόντων στοιχειώνουν τους διαδρόμους της Ένωσης με μοναδικό σκοπό να επηρεάσουν πολιτικές αποφάσεις, δηλαδή διπλάσιοι από τον αριθμό των υπαλλήλων. Χωρίς να προδικάσουμε την ηθική των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η πίεση που ασκείται σε αυτούς τους βουλευτές του ΕΚ είναι τεράστια.

Υπάρχουν 40 σκληρά εργαζόμενοι λομπίστες για κάθε ευρωβουλευτή.

«Πρέπει κάποια στιγμή να θέσουμε αυτό το πρόβλημα στο τραπέζι, καθώς αποτελεί πρόβλημα δημοκρατίας: ποιος έχει την εξουσία, ποιος κυβερνά;»
Νικολά Χουλότ

Το πρόβλημα όσον αφορά την ηθική των εκπροσώπων ομάδων συμφερόντων είναι το ίδιο με αυτό που τίθεται σε μια φιλελεύθερη κοινωνία από την ύπαρξη μυστικών κοινωνιών όσον αφορά την διαφάνεια. Το κατά πόσον οι πρακτικές των δικτύων επιρροών, των ομάδων συμφερόντων, των επιρροών, των αδελφοτήτων μπορούν να εφαρμοστούν στον ιδιωτικό τομέα και στους πολίτες είναι αναμφίβολα συζητήσιμο, αλλά τελικά ανεκτό με τον ίδιο τρόπο όπως η διαφήμιση ή η παροχή συμβουλών.

Ωστόσο, ο στόχος των εκπροσώπων ομάδων συμφερόντων, σε αντίθεση με αυτόν των παραγόντων επιρροής στα κοινωνικά δίκτυα, είναι εκλεγμένοι αξιωματούχοι υπεύθυνοι για τη νομοθεσία στους τομείς της κατανάλωσης, της βιομηχανίας, του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας -όταν δεν πρόκειται για υπευθύνους στην ανάθεση ζουμερών κρατικών συμβάσεων.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της HATVP (Ανωτάτης Αρχής διαφάνειας της δημόσιας ζωής), η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο είναι στόχοι του 60% της δράσεως των εκπροσώπων συμφερόντων. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σοβαρή επίθεση κατά της δημοκρατίας.



Στην πραγματικότητα, η εκτελεστική εξουσία πολιορκείται από λόμπι από όλα τα κοινωνικά στρώματα σε σημείο που ο Εμανουέλ Μακρόν τα έχει ενσωματώσει στο μοντέλο διακυβέρνησής του, εκτός αν συμβαίνει το αντίθετο και είναι το προϊόν τους. Ακόμη και πριν από την έναρξη μιας νομοθετικής μεταρρύθμισης, και πριν από τον διορισμό μιας επιτροπής που υποτίθεται ότι προέρχεται από την κοινωνία των πολιτών, διεξάγονται πολυάριθμες διαβουλεύσεις με τα διάφορα ενδιαφερόμενα λόμπι, τα ίδια που ξεκίνησαν την εν λόγω μεταρρύθμιση. Το θέμα δεν είναι πλέον να περιβάλλουμε τον εαυτό μας με ειδικούς ή«ειδικούς», ή ακόμη και εκπροσώπους ενώσεων πολιτών, αλλά με απεσταλμένους ομάδων συμφερόντων των οποίων η μόνη νομιμότητα είναι το κέρδος των ιδιωτών μετόχων.

Η ηθική αντίσταση ενός εκλεγμένου εκπροσώπου στα άσματα της σειρήνας, ανεξάρτητα από τις ευρωπαϊκές, εθνικές, δημοτικές ή συνδικαλιστικές αρμοδιότητές του, συνδέεται με τη χρονική διάρκεια της θητείας του και τη δυσαναλογία των προϋπολογισμών που διαχειρίζεται σε σχέση με το εισόδημά του.

Θυμόμαστε τη φράση του Ντόναλντ Τραμπ, ειδικού στον τομέα, κατά τη διάρκεια της αμερικανικής προεδρικής εκστρατείας: «Αφήστε τους να έρθουν και να προσπαθήσουν να με δωροδοκήσουν για να δουν! Είμαι πιο πλούσιος από αυτούς! »

Όταν οι πολιτικές τους εντολές λήγουν ή πλησιάζουν στο τέλος, οι πειρασμοί βρίσκονται στο ζενίθ τους. Το 50% των πρώην Ευρωπαίων Επιτρόπων και το 30% των βουλευτών του ΕΚ συμμετέχουν στα λόμπι.

Ο Manuel Barroso, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εδώ και δέκα χρόνια, τώρα λομπίστας της αμερικανικής τράπεζας Goldman Sachs, είναι το πιο προκλητικό παράδειγμα του φαινομένου. Με κάθε αντικειμενικότητα, πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι μια πολιτική απόφαση που θα υπόκειται σε τέτοιες καθημερινές πιέσεις μπορεί να υπηρετήσει το γενικό συμφέρον;

Ο αγώνας κατά της φοροδιαφυγής, μία από τις προτεραιότητες της ευρωπαϊκής εκτελεστικής εξουσίας, είναι ένα άλλο αποκαλυπτικό παράδειγμα. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Εταιρικής Ευρώπης, οι σύμβουλοι στους οποίους έχει ανατεθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η διενέργεια οικονομικών ελέγχων – Deloitte, PwC, Ernst & Young και KPMG – είναι οι ίδιοι που ειδικεύονται να συμβουλεύουν τις επιχειρήσεις στις ρυθμίσεις για να απαλλαγούν από τους φόρους.

Είναι σαν να αναθέσουμε σε Επιστημονικό Συμβούλιο, του οποίου τα δώδεκα μέλη αμείβονται πλουσιοπάροχα από φαρμακευτικά εργαστήρια, να διεξαγάγει την πολιτική υγείας της χώρας ή να αναθέσεις σε μιαν αρκούδα να φυλάει ένα απόθεμα μελιού.


Γαλλική αποστροφή προς τις ομάδες συμφερόντων.

Στο γαλλικό σύνταγμα αντικατοπτρίζεται η έντονη εχθρότητα προς τις ιδιωτικές ομάδες συμφερόντων, ύποπτες για αλλαγή της ομαλής λειτουργίας της δημοκρατίας. Από την άλλη, η αγγλοσαξονική έννοια προτιμά να ενθαρρύνει την παρέμβαση των εκπροσώπων ομάδων συμφερόντων στη δημόσια σφαίρα, ρυθμίζοντας παράλληλα τις πρακτικές τους.

Στη Μακρονική πραγματικότητα, η εκτελεστική εξουσία απευθύνει μαζικά έκκληση στα λόμπι να θεσπίσουν μια πολιτική γραμμή πορείας χωρίς να ρυθμίζουν πραγματικά τις εγκληματικές πρακτικές και τις υπερβολές. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα όταν επρόκειτο για τη σύσταση του επιστημονικού συμβουλίου που είναι υπεύθυνο για τον καθορισμό της πολιτικής υγείας της κρίσης covid-19. Δεδομένου ότι όλα τα μέλη αυτού του δήθεν ανεξάρτητου συμβουλίου αποτελούνται από προσωπικότητες αμειβόμενες από τη φαρμακευτική βιομηχανία, μπορούμε δικαιολογημένα να αμφισβητήσουμε την αξία των συμβουλών τους.


Η ίδια η ύπαρξη ενός λόμπι είναι η προώθηση των συμφερόντων μιας ομάδας, γεγονός που εξαλείφει κάθε δυνατότητα για αμερόληπτη πληροφόρηση. Πράγματι, όταν οποιαδήποτε ομάδα συμφερόντων παρεμβαίνει σε μια δημόσια απόφαση, είναι σε σχέση με τις οικονομικές συνέπειες για τα δικά της κέρδη, το ίδιο ισχύει και για τις διάφορες ενώσεις που συχνά χρησιμεύουν ως άλλοθι για κρυμμένα συμφέροντα.


Η διείσδυση και η πανταχού παρουσία σωμάτων εντός των ενδιάμεσων οργάνων της Δημοκρατίας έχουν δημιουργήσει μια γκρίζα ζώνη απρόσιτη για κάθε δημοκρατικό έλεγχο.


Τα ιδιωτικά συμφέροντα δαπανούν χωρίς να υπολογίζουν σε ταξίδια, δεξιώσεις και προσκλήσεις για να προσπαθήσουν να εκτρέψουν εκλεγμένους αξιωματούχους και δημόσιους υπαλλήλους από την υπηρεσία του δημοσίου συμφέροντος. Η πολιτική εξουσία γίνεται όμηρος μικρών, οργανωμένων και παράνομα οργανωμένων ομάδων σκιάς. Αυτή η δήμευση της δημοκρατίας στρεβλώνει τη δημόσια δράση στην υπηρεσία ιδιωτικών συμφερόντων.

Υπάρχουν λύσεις για τον συνδυασμό της ανάγκης για αμερόληπτες επιτόπιες πληροφορίες, εμπειρογνωμοσύνη και επιστημονικές συμβουλές. Ανήκουν στον τομέα των μη κερδοσκοπικών ομάδων προβληματισμού, των ανεξάρτητων ομάδων προβληματισμού, των οποίων μοναδικός ρόλος είναι να τροφοδοτούν τη δημόσια συζήτηση και να συμβάλλουν στις διάφορες νομοθετικές επιτροπές. Είναι σαφές ότι αυτές οι ομάδες προβληματισμού πρέπει επίσης να παρακολουθούνται για να διασφαλιστεί ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητες από κρυμμένα συμφέροντα.
  • Καταρχάς, σε εκλεγμένους αντιπροσώπους και στενούς συμβούλους τους θα πρέπει να απαγορεύεται κάθε παθητική ή ενεργός άσκηση πίεσης εκτός της εντολής τους. Επιπλέον, οι δηλώσεις συμφερόντων των εκλεγμένων αντιπροσώπων πρέπει να περιγράφονται και να παρακολουθούνται σχολαστικά.
  • Οι υπεύθυνοι για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων πρέπει να υπόκεινται, κατά τη διάρκεια της θητείας τους, σε απαγόρευση των ιδιωτικών σχέσεων με εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων με τον ίδιο τρόπο που οι δικαστές δεν μπορούν να συναντώνται κατ' ιδίαν με διαδίκους.
  • Οι διασταυρώσεις και οι εναλλακτικές λύσεις μεταξύ της δημόσιας σφαίρας και του ιδιωτικού τομέα πρέπει να είναι περιορισμένες και εξαιρετικές.
  • Οι περίοδοι αναμονής πρέπει να τηρούνται στο τέλος των εντολών. Όπως ο Καναδάς, όπου είναι αδύνατο για τους υπουργούς και τις ομάδες τους να λειτουργούν ως παράγοντες επιρροής για πέντε χρόνια μετά τη δημόσια υπηρεσία τους.

«Οποιαδήποτε επιρροή είναι ανήθικη. Επηρεάζοντας κάποιον κλέβεις την ψυχή του»

Oscar Wilde, «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι



Σύμφωνα με την Διεθνή Διαφάνεια, οι Βρυξέλλες, έδρα των βασικών ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, αποτελούν μια πραγματική μήτρα ορδής περισσότερων από 30.000 εκπροσώπων ομάδων συμφερόντων που αλωνίζουν στους διαδρόμους της ευρωπαϊκής εξουσίας.



Οι δραστηριότητές τους, που καλύπτονται από μια ανησυχητική αδιαφάνεια, εμπνέουν αυξανόμενη δυσπιστία μεταξύ των Γάλλων, που τρέφονται από μια θεσμική αντίληψη της πολιτικής δράσης και οι οποίοι δεν ανέχονται κανέναν μεσάζοντα μεταξύ του λαού και της κυβέρνησής τους.

Πηγή: https://planetes360.fr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Σε λίγο αγορεύω στο Εφετείο Παρισίων για την υπόθεση του Αλεξάντερ Βίννικ. Ο Αλεξάντερ έχει ήδη αθωωθεί για τις 19 από τις 20 κατηγορίες για τις οποίες παραδόθηκε από την Ελλάδα στην Γαλλία και έχει καταδικασθεί μόνο για μία, σε βαθμό πλημμελήματος.
Χθες, ο Γενικός Εισαγγελέας πρότεινε να επικυρωθεί η αθωωτική απόφαση για όλες τις απαλλακτικές κρίσεις και, ως προς την πλημμεληματική καταδίκη, να μειωθεί η χρηματική ποινή, αναγνωρίζοντας ότι ο Αλεξάντερ δεν έχει διαπράξει ούτε κατά διάνοια τις εγκληματικές πράξεις που του αποδόθηκαν.
Η υπεράσπιση του Αλεξάντερ ζητεί την πλήρη αθώωσή του.
Στη δίκη που διεξάγεται από τις 18 Μαΐου, η αθωότητα του Αλεξάντερ έλαμψε. Και, μολονότι θα έπρεπε απλώς να τεκμαίρεται, αποδείχθηκε!
 
ΖΚ

Πρόκειται για τη σκανδαλώδη παράδοση  του Αλεξάντερ Βίννικ  στη Γαλλία τον Ιανουάριο 2020, με προσωπική παρέμβαση της Αικ. Σακελλαροπούλου, λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση του ονόματός της ως προτεινόμενης Προέδρου της Δημοκρατίας, και με σύμπραξη 28 ακόμη μελών του Συμβουλίου Επικρατείας, σε χρόνο κατά τον οποίο η αρμόδια σύνθεση του Συμβουλίου της Επικρατείας, δια της Προέδρου του Δ’ Τμήματος, είχε χορηγήσει στον ενάγοντα προσωρινή δικαστική προστασία και είχε διατάξει την αναστολή της έκδοσής του σε Γαλλία και ΗΠΑ.μία πρωτοφανή στα δικαστικά χρονικά υπόθεση κατάχρησης εξουσίας, με ανάγλυφη την διαπλοκή εξουσιών και την βαριά παραβίαση των δικαστικών καθηκόντων εκείνων που από το Σύνταγμα έχουν ορισθεί ως θεματοφύλακες ενός από τα πιο ιερά δικαιώματα του ανθρώπου, του δικαιώματος στη δικαστική προστασία.

Θύμα τους, ένας άνθρωπος, ο Αλεξάντερ Βίννικ, που, ενώ ήδη έχει πια αθωωθεί για την συντριπτική πλειοψηφία των κατηγοριών για τις οποίες παραδόθηκε στη Γαλλία (απαλλάχθηκε ομόφωνα για 19 από τις 20 κατηγορίες) και εκκρεμεί έφεσή του στη μικρή ποινή που του επιβλήθηκε για 1 μόνον από τα 20 αρχικά αδικήματα, υφίσταται ένα ιδιότυπο καθεστώς φυσικής εξόντωσης και ψυχικής εξουθένωσης: κρατούμενος σε απομόνωση, δεν έχει δει εδώ και 4 χρόνια τα μικρά παιδιά του (σήμερα 7 και 10 ετών), ενώ η σύζυγός του, που πάλευε επί 3 χρόνια με καρκίνο στον εγκέφαλο, απεβίωσε πριν από 6 μήνες, σε ηλικία μόλις 34 χρονών, χωρίς να μπορέσει ο Αλεξάντερ να την αποχαιρετήσει και χωρίς να μπορεί να συμπαρασταθεί στα μικρά παιδιά του, που μεγαλώνουν πλέον μόνα τους, χωρίς μητέρα αλλά ούτε και πατέρα.

Αυτή η ανθρώπινη τραγωδία προκλήθηκε και επισφραγίσθηκε από τις ηθελημένες πράξεις, παραλείψεις και αποφάσεις των παραπάνω (Σακελλαροπούλου, Αθανασίου Ράντου και των 28) εναγομένων στο Δικαστήριο Κακοδικιών, που διέπραξαν «βαριά παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης και των κανόνων της αμερόληπτης κρίσης», «καταχρώμενοι την δικαστική τους εξουσία, παραβιάζοντας το Σύνταγμα, τις διεθνείς συμβάσεις και το Νόμο και παραβαίνοντας τα δικαστικά τους καθήκοντα» και δη «το καθήκον της ανεπηρέαστης, ανεξάρτητης και αμερόληπτης κρίσης, το καθήκον σεβασμού των υπερασπιστικών δικαιωμάτων, το καθήκον τήρησης των αρχών του κράτους δικαίου και της δίκαιης δίκης» και εκδίδοντας αποφάσεις που «δεν αποτελούν προϊόν δικαστικής κρίσης αλλά άνωθεν και έξωθεν εντολής και εξυπηρέτησης πολιτικών συμφερόντων και σκοπιμοτήτων.»




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο Φουρθιώτης είναι η επιτομή της εφ’ όλης της ύλης σαπίλας ενός ολόκληρου συστήματος:

Σαπίλα μιντιακή με TV-σκουπίδια και εκδότες-σούργελα

Σαπίλα πολιτική με «επιτελικές» υποκοσμιακές διασυνδέσεις.

Σαπίλα αστυνομική με "αριστες" προτεραιότητες και αντανακλαστικά.

Σαπίλα "πετσοδημοσιογραφική" που όταν μπουκώνεται ούτε ακούει ούτε βλέπει (πχ καταγγελίες Βαξεβάνη).

Σαπίλα οικονομική με "υγιή" επιχειρηματικότητα του τύπου "τ’ αγγειά γινήκαν θυμιατά/ και τα σκατά λιβάνι/ οι νταβαντζήδες γίναν δήμαρχοι/ κι οι κλέφτες καπετάνιοι».

Σαπίλα.

Με ανάρτησή του στο facebook, ο δημοσιογράφος Νίκος Μπογιόπουλος περιγράφει λιτά αλλά άκρως ρεαλιστικά την σαπίλα του συστήματος, με αφορμή την αποκάλυψη της δράσης ενός ακόμη πολιτικού σκουληκιού του συστήματος. Προσυπογράφουμε την άποψη, αναμένοντας και τα αποτελέσματα της δικαστικής απόφασης για ανάδειξη ακόμη μιας βρώμας του συστήματος συνολικά:


(για να λαμβάνετε τις ενημερώσεις πατήστε εδω: Μπογιόπουλος Νίκος και επιλογή "μου αρέσει") *** Ο Φουρθιώτης είναι η...

Δημοσιεύτηκε από Νίκος Μπογιόπουλος στις Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021



 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Δημήτρη Κανελλόπουλου

Την Παρασκευή το μεσημέρι ο Κώστας Βαξεβάνης έκανε μία καταγγελία για τον Μένιο Φουρθιώτη.

Δεν θα μπω στην ουσία της καταγγελίας έστω και αν αφορούσε ένα πολύ σοβαρό θέμα: συμβόλαιο θανάτου. Μην ξεχνάτε πως μόλις δύο εβδομάδες πιο πριν είχαμε δολοφονία δημοσιογράφου.
Η καταγγελία έγινε και οι αρχές έπραξαν τα δέοντα: τηλεφώνησε στον δημοσιογράφο ο αρχηγός της αστυνομίας, έκανε δήλωση ο Χρυσοχοϊδης, του ενίσχυσαν τη φρουρά, ανέλαβε την υπόθεση ο εισαγγελέας.

Το θέμα μου ωστόσο είναι τα ΜΜΕ: η καταγγελία εξαφανίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των media. Των ελληνικών, όχι των ξένων. Τα δελτία ειδήσεων, με μία δύο εξαιρέσεις, το έπνιξαν τελείως.

Τρεις μέρες μετά όμως, τρεις μέρες και όχι τρεις εβδομάδες ή τρεις μήνες ή τρία χρόνια, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες με προσαγωγές, συλλήψεις και άσκηση ποινικών διώξεων για κακουργήματα. Η καταγγελία επιβεβαιώνεται 100%. Η καταγγελία που «θάφτηκε».

Συμπέρασμα, αυταπόδεικτο πια: τα ΜΜΕ που δεν έδωσαν σημασία στο θέμα, δημοσιογραφικά πήγαν κουβά. Εκ του αποτελέσματος, απέτυχαν. Δεν χρειάζεται καν συζήτηση, οι αποδείξεις μιλούν από μόνες τους, Σε αλλοτινές εποχές, δημοσιογράφοι, αρχισυντάκτες και διευθυντές θα ένιωθαν πολύ άσχημα.

Το ερώτημα είναι αν το έχασαν από ανικανότητα ή το έχασαν επίτηδες; Η απάντηση είναι εύκολη και φαίνεται σήμερα που αναγκάζονται, πια, να το παίζουν: επίτηδες. Ακόμα και τώρα πολλά από αυτά τα ΜΜΕ δεν αναφέρουν καν την καταγγελία (για το δημοσιογράφο ούτε κουβέντα φυσικά) λες και όλα έγιναν από μόνα τους, λες και ξεκίνησαν από το πουθενά.

Θα μου πείτε εδώ βγήκαν κάποια κανάλια και έλεγαν πως ο Λιγνάδης κατηγορείται για το τίποτα, στον Φουρθιώτη θα κώλωναν...


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε συνέντευξη του στο Documento, o πρώην υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, που βρέθηκε εκτός του υπουργείου πριν λίγο καιρό, καταγγέλλει απειλές και μπραβιλίκια εντός του υπουργείου από τον Μένιο Φουρθιώτη αλλά ταυτόχρονα επιβεβαιώνει και τα ρεπορτάζ σχετικά με τον τρόπο που προσπάθησε ο τηλεπαρουσιαστής να λάβει υπέρογκα ποσά από προγράμματα. Την ίδια ώρα, ερωτήματα γεννιούνται από τον κρατικό μηχανισμό σχετικά με τις πληροφορίες για την αστυνομική φύλαξη που είχε ο τηλεπαρουσιαστής καθώς η ΕΛΑΣ υποστήριξε ότι δεν υφίσταται κάτι τέτοιο, ενώ μετά ανακοινώθηκε ότι αποσύρονται οι αστυνομικοί στη φύλαξη Φουρθιώτη. Τέλος, το κάδρο συμπληρώνεται με τον τηλεπαρουσιαστή να χρησιμοποιεί πλαστή ταυτότητα μέλους της ΕΣΗΕΑ γεγονός που το γνώριζε η πρόεδρος της Ένωσης, τουλάχιστον δύο μήνες πριν.

Ο πρώην υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, με συνέντευξή του στο Documento, αποκαλύπτει συγκλονιστικές πράγματα με πρωταγωνιστή τον Μένιο Φουρθιώτη, στον απόηχο των αποκαλύψεων σχετικά με την αστυνομική φύλαξη που είχε και το στραμπάτσο της ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που διέψευδε ότι έχει φύλαξη αλλά μετά την απέσειρε.

Όπως μεταδίδει το Documento, o πρώην υπουργός Εργασίας Γ. Βρούτσης, κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο, ανακάλυψε πως ο Φουρθιώτης και κάποιοι συνεργοί του, δήλωναν εν μέσω πανδημίας μισθούς 80.000 ευρώ, προκειμένου να εξασφαλίσουν την πληρωμή του 60% του μισθού από το Δημόσιο μέσω του προγράμματος «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ». Ο υπουργός επιχείρησε να σταματήσει την κομπίνα και τότε ο Φουρθιώτης εισέβαλε στο Υπουργείο με μπράβους και άρχισε να απειλεί τον Υπουργό, ενώ του υποσχέθηκε πως θα τον καρατομήσει.

Στη συνέχεια, το μέσο θέτει επιπλέον ερωτήματα καθώς σε μερικές μέρες ο Γιάννης Βρούτσης αποπέμφθηκε από το Υπουργείο, και ζητά απάντήσεις από τον πρωθυπουργό.

Το επιχειρησιακό σκέλος επιβεβαιώνει (και επιβεβαιώνεται από τον πρώην υπουργό) και το προηγούμενο ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών σχετικά με το πως ο Φουρθιώτης φέρεται να επιχείρησε να εισπράξει μεγάλο ποσό χρημάτων από το πρόγραμμα που συστήθηκε λόγω πανδημίας δηλώνοντας πλασματικούς υψηλούς μισθούς, ενώ ανάλογο κόλπο φέρεται να επιχείρησε να κάνει και για ένα ακόμη πρόσωπο.

Ο πρώην υπουργός Εργασίας αναφέρει χαρακτηριστικά «είμαι έξω φρενών με αυτόν τον τύπο. Ήρθε στο υπουργείο και κλοτσούσε πόρτες. Ήρθε με μπράβους. Απειλούσε γενικούς γραμματείς. Υπάλληλοι έρχονταν κλαίγοντας γιατί τους έλεγε ότι θα τον προσκυνήσουμε. Μιλάμε για παρακμή». Τέλος, ο πρώην υπουργός επισημαίνει ότι η υπόθεση του προκάλεσε πολιτικό κόστος.

Ταυτόχρονα, έγινε γνωστό -σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Documento- ότι o τηλεπαρουσιαστής χρησιμοποιούσε πλαστή ταυτότητα μέλους της ΕΣΗΕΑ γεγονός που το γνώριζε η πρόεδρος της Ένωσης, τουλάχιστον δύο μήνες πριν.

Στο ρεπορτάζ γίνεται γνωστό πως «η πρόεδρος της ένωσης, κα Αντωνιάδου, έχει ιδιαίτερη ενημέρωση έγγραφη ενημέρωση από Φουρθιώτη στην οποία ομολογεί την πλαστογραφία πλην όμως ρίχνει τις ευθύνες στην γραμματέα του». Όπως εύλογα αναφέρεται ενώ η ΕΣΗΕΑ βρίσκεται μπροστά σε μια υπόθεση πλαστογραφίας εγγράφου δεν φαίνεται καμία πρόθεση το θέμα να οδηγηθεί στον εισαγγελέα. Αντιθέτως προτείνει χειρισμούς σε συνεργασία με τον δικηγόρο του Φουρθιώτη.

Μπορεί ο Μένιος Φουρθιώτης να οδήγησε στην απομάκρυνση του Γ. Βρούτση από την κυβέρνηση; Ο ίδιος ο πρώην υπουργός δήλωσε στο Documento πως δεν το πιστεύει και «ούτε καν μπορεί να το σκεφτεί».

Και χωρίς να τον κατονομάζει σημειώνει: «το πρόσωπο που του μπλόκαρα τα λεφτά με είχε κρεμάσει στα μανταλάκια. Έλεγε δημόσια ότι θα φύγω από υπουργός». «Είμαι έξω φρενών με αυτό τον τύπο. Ηρθε στο υπουργείο και κλοτσούσε πόρτες. Ηρθε με μπράβους. Απειλούσε γενικούς γραμματείς. Υπάλληλοι έρχονταν κλαίγοντας γιατί τους έλεγε ότι θα τον προσκυνήσουν. Μιλάμε για παρακμή».

Οπως αποκαλύπτει ακόμη το Documento, ο Φουρθιώτης βρίσκεται επίσης πίσω από ένα αχανές δίκτυο δεκάδων μονοπρόσωπων εταιρειών, ενώ μία εκ των δύο γυναικών που εμφανίζονται ως διαχειρίστριές τους φέρεται να είναι καθαρίστρια. Μάλιστα η συγκεκριμένη φέρεται να έχει καταθέσει σε μια από τις επίμαχες εταιρείες ποσό ύψους 1 δισ. ευρώ! Ερωτήματα εγείρονται και για τα δώρα που προσφέρονται στην εφημερίδα δικών του συμφερόντων «Αποκαλυπτικά», τα οποία, παρά τα όσα διαφημίζει η εφημερίδα, φαίνεται να είναι ευτελούς αξίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο τελευταίο τεύχος της διαφημίζεται η προσφορά αυτοκινήτου.

Ο Μ. Φουρθιώτης φέρεται να εμπλέκεται και σε απάτη με κινητά τηλέφωνα που πωλούνταν από ιστοσελίδα (superjumbo.gr). Σύμφωνα με καταγγελίες, μολονότι κάποιοι καταναλωτές πλήρωσαν προκειμένου να αγοράσουν συσκευή κινητού, εντούτοις δεν το παρέλαβαν ποτέ. Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία στη Λάρισα, αν και αντίστοιχες καταγγελίες έγιναν και στο ΑΤ Αμαρουσίου και αλλού αλλά φαίνεται πως δεν ερευνήθηκαν ποτέ σε βάθος. Αγνωστο γιατί.

Εταιρείες μπάμπουσκες και κεφάλαιο 1 δις.

Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Μένιου Φουρθιώτη κρύβονται, όπως αποκαλύπτεται από τα στοιχεία που μπορεί κάποιος να εντοπίσει στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (ΓΕΜΗ), πίσω από ένα αχανές δίκτυο δεκάδων μονοπρόσωπων εταιρειών. Ως διαχειριστές τους εμφανίζονται συχνά δύο γυναίκες από τη Γεωργία ή άλλοι συνεργάτες του. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Documento, μία εξ αυτών εργάζεται ως καθαρίστρια. Παρ’ όλα αυτά εμφανίζεται σε μία από τις εταιρείες να έχει καταθέσει ως μοναδική εταίρος ποσό ύψους 1 δισ. ευρώ.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, πως παρά το γεγονός ότι είχαν έρθει στοιχεία για τη δράση του μέσα και από έρευνα του insidestory, ο παρουσιαστής συνεχίζει να την επιχειρηματική του δραστηριότητα, απολαμβάνοντας μια πρωτοφανή ασυλία, ενώ προσφάτως εξέδωσε και κυριακάτικη εφημερίδα.

Παράλληλα, με βάση όσα αποκαλύπτει το Documento, οι εταιρείες του Μ. Φουρθιώτη, ή για την ακρίβεια οι εταιρείες συμφερόντων του, είναι τόσες που προκειμένου να καταγραφούν μία προς μία θα χρειάζονταν μερικές δεκάδες σελίδες. Ως εκ τούτου, επιλέγουμε να αναδείξουμε τις πλέον ύποπτες δραστηριότητες του παρουσιαστή και των συν αυτώ, προκειμένου επιτέλους να σπάσει το απόστημα αυτής της διαπλοκής. Η εταιρεία του 1 δισ. ευρώ Χρησιμοποιώντας το όνομα της πολυεθνικής Amazon η ομάδα του Φουρθιώτη προχώρησε τον Αύγουστο του 2020 στη δημιουργία της εταιρείας ESHOP AMAZON, ως διαχειρίστρια της οποίας εμφανίζεται γυναίκα με το όνομα Μιράντα Τζ. (Miranda J.).

Πρόκειται για την καθαρίστρια η οποία φαίνεται να καταθέτει ως μοναδική εταίρος κεφάλαιο ύψους 1 δισ. ευρώ. Την κατάθεση του ποσού πιστοποιεί μάλιστα η ίδια με διαδοχικές δηλώσεις. Πολλές από τις εταιρείες εδρεύουν σε διευθύνσεις που υπάρχουν ιδιωτικές κατοικίες, οι ιδιοκτήτες των οποίων δηλώνουν πλήρη άγνοια για το ότι τα σπίτια όπου ζουν εμφανίζονται ως έδρες εταιρειών συμφερόντων Φουρθιώτη σεις της στο ΓΕΜΗ στα τέλη Ιανουαρίου και στις αρχές Φεβρουαρίου 2021. Στην εν λόγω εταιρεία δεν εμφανίζεται ποτέ ως διαχειριστής ο Μ. Φουρθιώτης. Φαίνεται ωστόσο ότι μόλις πριν από τρεις μήνες τη διαχείριση της ESHOP AMAZON ανέλαβε μια δεύτερη στενή συνεργάτιδά του με το όνομα Κωνσταντίνα Β.

Πρόκειται για γυναίκα η οποία έχει υπάρξει παραγωγός εκπομπής στον ραδιοφωνικό σταθμό του Φουρθιώτη Party FM και υπεύθυνη των social media της εκπομπής του. Η περίπτωση της ESHOP AMAZON όμως είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για ακόμη έναν λόγο: τόσο η εταιρεία όσο και η μοναδική μέτοχός της, δηλαδή η Μιράντα Τζ., δηλώνουν ως έδρα και ως διεύθυνση κατοικίας αντίστοιχα το 11ο χιλιόμετρο της οδού Θεσσαλονίκης – αεροδρομίου. Στη συγκεκριμένη διεύθυνση εδρεύει το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της βόρειας Ελλάδας, ιδιοκτησίας της εταιρείας Lamda Develοpment. Από την έρευνα ωστόσο προέκυψε ότι καμία εταιρεία με το όνομα ESHOP AMAZON δεν εδρεύει στον χώρο του εμπορικού κέντρου. Η εξαπάτηση του δημοσίου Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση της εταιρείας Job Production. Μέσω αυτής και του Party FM, επίσης συμφερόντων Φουρθιώτη, φαίνεται ότι στήθηκε η απάτη του προγράμματος «Συν-Εργασία».

Η εν λόγω εταιρεία, παρότι ιδρύθηκε μόλις τον Φεβρουάριο του 2020, εμφανίζεται να έχει ήδη χρέη άνω των 100.000 ευρώ. Διαχειρίστρια και αυτής είναι η Μιράντα Τζ., η οποία την περίοδο ίδρυσης της εταιρείας είχε καταθέσει αίτηση λήψης πολιτικού ασύλου ως υπήκοος Γεωργίας. Ο Φουρθιώτης εμφανίζεται παράλληλα ως εργαζόμενος στην Job Production από τον Ιούλιο του 2020 και μάλιστα με μισθό υψηλότερο της ανώτατης ασφαλιστικής κλάσης, ενώ η εταιρεία έχει δηλωμένη έδρα τη διεύθυνση του Party FM. Η Μιράντα Τζ. πάντως εμφανίζεται ως διαχειρίστρια και άλλων εταιρειών. Μια εξ αυτών είναι η Epsilon TV Μονοπρόσωπη ΙΚΕ την οποία εκπροσωπούσε από την ημέρα ίδρυσης της, δηλαδή από τις 7.4.2020 έως τις 24.6.2020, οπότε μεταβίβασε τα εταιρικά μερίδια και τη διαχείριση στον Μ. Φουρθιώτη.

Φέρεται παράλληλα ως διαχειρίστρια της εταιρείας Golden Bazaar, ενώ για ένα διάστημα φαινόταν να διαχειρίζεται και την εταιρεία Αποκαλυπτικά News, η οποία εκδίδει την κυριακάτικη εφημερίδα «Αποκαλυπτικά».

Η Golden Bazaar εμφανίζεται επίσης να έχει κοινή έδρα με την Job Production, συμπτωματικά στην ίδια διεύθυνση όπου εδρεύει ο ραδιοφωνικός σταθμός Party FM. Το δαιδαλώδες δίκτυο Η εταιρεία Golden Bazaar συνδέεται επίσης ως διαχειρίστρια-εταίρος με μια σειρά εταιρειών. Η πρώτη είναι η Work Office, η οποία εδρεύει στα Μελίσσια, σε χώρο κοντά στα τηλεοπτικά στούντιο από τα οποία μεταδίδονται οι εκπομπές του τηλεοπτικού σταθμού Epsilon, επομένως και του Μ. Φουρθιώτη. Παραδόξως στη διεύθυνση που η εταιρεία δηλώνει ως έδρα βρίσκεται μια κατοικία η οποία, όπως αποκάλυψε το ρεπορτάζ του Documento, ανήκει σε πρόσωπο που αγνοούσε παντελώς ότι η διεύθυνση της οικίας του έχει δηλωθεί ως έδρα εταιρείας συμφερόντων Φουρθιώτη.

Η δεύτερη εταιρεία ονομάζεται Super Jumbo και εμπλέκεται σε φερόμενη απάτη με αγορά κινητών τηλεφώνων. Η εν λόγω εταιρεία εμφανιζόταν να εδρεύει κοντά στα στούντιο του Epsilon στα Μελίσσια, σε σημείο ωστόσο όπου επίσης βρίσκεται ιδιωτική κατοικία. Ωστόσο, για άγνωστους λόγους, η έδρα της μεταφέρθηκε τελικά σε άλλη διεύθυνση. Η τρίτη εταιρεία με την οποία συνδέεται η Golden Bazaar είναι η Ραδιοτηλεοπτική Τηλεόραση Μονοπρόσωπη ΑΕ, η οποία εδρεύει στον χώρο στέγασης του ραδιοφώνου Party FM, μαζί με την Job Production. Είναι ενδιαφέρον ότι, μεταξύ άλλων, έχουν ιδρυθεί εταιρείες τα ονόματα των οποίων θυμίζουν γνωστούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Πρόκειται συγκεκριμένα για την εταιρεία Mega TV AE, ως διευθύνουσα σύμβουλος της οποίας εμφανίζεται η Golden Bazaar, την εταιρεία SKY TV και την εταιρεία ΑΝΤ1 Μονοπρόσωπη ΙΚΕ.

Σε μία από τις εταιρείες του δημοσιογράφου – παρουσιαστή εμφανίζεται να έχει καταθέσει ως μοναδική εταίρος ποσό ύψους 1 δισ. ευρώ μια γυναίκα από τη Γεωργία που εργάζεται, κατά τις πληροφορίες του Documento, ως καθαρίστρια οποία αργότερα μετονομάστηκε.

Πίσω από την τελευταία βρίσκεται μια πυραμίδα νομικών οντοτήτων που σχετίζονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της. Συγκεκριμένα ως διαχειρίστρια και εταίρος της από την ημερομηνία σύστασης, στις 10.5.2020, εμφανίζεται η Ραδιοτηλεοπτική Τηλεόραση Μονοπρόσωπη ΑΕ, διευθύνουσα σύμβουλος της οποίας είναι σύμφωνα με στοιχεία του TAXIS η εταιρεία Golden Bazaar με διαχειρίστρια τη Μιράντα Τζ. Σύμφωνα ωστόσο με στοιχεία που είναι καταχωρημένα στον ΕΦΚΑ, ως υπεύθυνη της ΑΝΤ1 Μονοπρόσωπη ΙΚΕ δεν εμφανίζεται η εμφανιζόμενη στο TAXIS ως διευθύνουσα σύμβουλος Golden Bazaar, αλλά μια άλλη γυναίκα, επίσης γεωργιανής καταγωγής, με το όνομα Νατία Λ. (Natia L.), η οποία επίσης φέρεται να έχει εκδώσει δελτίο αιτούντος πολιτικού ασύλου.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Docuemto, ερωτήματα προκαλεί και η δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας της γυναίκας. Η Νατία Λ. εμφανίζεται συγκεκριμένα στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα να διαμένει στην έδρα της εταιρείας.

Με βάση τα στοιχεία του ΤΑΧΙS ωστόσο, η Νατία Λ. διαμένει στη Θέρμη, στο 11ο χιλιόμετρο της οδού Θεσσαλονίκης – αεροδρομίου. Στην ίδια διεύθυνση δηλαδή που εμφανίζεται να εδρεύει και η εταιρεία ESHOP AMAZON και στην οποία βρίσκεται στην πραγματικότητα το εμπορικό κέντρο της Lamda. Η συγκεκριμένη γυναίκα συμμετέχει ως διαχειρίστρια σε αρκετές ακόμη εταιρείες. Συγκεκριμένα στις Extramall Web, Endemol Media, Eshop Now, Amazonshop και μία ακόμη με την ίδια επωνυμία, αλλά διαφορετικό ΑΦΜ και έδρα επίσης στην έκταση της Lamda στη Θέρμη. Αξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι πολλές από τις εταιρείες που μέσω των διαχειριστών τους σχετίζονται εμφανίζουν ως έδρα τους τη λεωφόρο Δημοκρατίας στα Μελίσσια. Ανάμεσα σε αυτές είναι και η εταιρεία Αποκαλυπτικά News, η οποία εκδίδει την εφημερίδα «Αποκαλυπτικά».

Σύμφωνα ωστόσο με επιτόπιο έλεγχο που πραγματοποίησε πρόσφατα κλιμάκιο του ΕΦΚΑ, στη συγκεκριμένη διεύθυνση υπάρχει πολυκατοικία εντός της οποίας δεν στεγάζεται καμία επιχείρηση. Κατά τον ίδιο έλεγχο διαπιστώθηκε ότι στη δηλωθείσα έδρα της εταιρείας ΑΝΤ1 Μονοπρόσωπη ΙΚΕ, επίσης στην οδό Δημοκρατίας αλλά σε διαφορετικό αριθμό, στεγάζεται σουπερμάρκετ και ένα περίπτερο.
Εξαπάτηση πελατών

Μία από τις χαρακτηριστικότερες κομπίνες που φαίνεται να στήθηκαν μέσω του εταιρικού δικτύου είναι αυτή για την οποία διαβάσατε στις προηγούμενες σελίδες. Συγκεκριμένα, ένας ιδιώτης κατέβαλε το ποσό των 300 ευρώ προκειμένου να αγοράσει κινητό τηλέφωνο το οποίο ωστόσο δεν παρέλαβε ποτέ. Τα χρήματά του, όπως προέκυψε από την έρευνα της αστυνομίας, κατέληξαν στον λογαριασμό εταιρείας με το όνομα White Productions.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση εδρεύει επίσης στον χώρο στέγασης του Party FM και έχει ιδρυθεί την άνοιξη του 2018 με διαχειριστή μέχρι το καλοκαίρι του 2020 τον ίδιο τον Φουρθιώτη και από τότε μέχρι σήμερα τη Νατία Λ. και χρηματοδότες τόσο τον παρουσιαστή όσο και μια offshore εταιρεία με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Οι δραστηριότητες της εν λόγω εταιρείας όμως, που ευλόγως προκαλούν ερωτήματα, δεν σταματούν εδώ. Από την έρευνα στο ΓΕΜΗ αποκαλύπτεται ότι ενώ η εταιρεία White Productions Μονοπρόσωπη ΙΚΕ, η οποία ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2018, παραμένει μέχρι σήμερα ενεργή, τον Μάρτιο του 2021 καταχωρήθηκε μια νέα εταιρεία με την ίδια σχεδόν επωνυμία αλλά διαφορετικό ΑΦΜ.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το ρεπορτάζ του Documento, με τα εν λόγω δεδομένα αυτήν τη στιγμή στο μητρώο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών είναι καταχωρημένες δύο εταιρείες με την ίδια περίπου επωνυμία. Η πρώτη ονομάζεται White Productions και η δεύτερη White Production.

Ως διαχειρίστρια της πρώτης εμφανίζεται η Γεωργιανή Νατία Λ., ενώ ως διαχειρίστρια της δεύτερης η στενή συνεργάτρια του Φουρθιώτη Κωνσταντίνα Β. Οι δύο εταιρείες εμφανίζουν πάντως διαφορετικές, πλην όμως παραπλήσιες σε όνομα, ιστοσελίδες. Και οι δύο ωστόσο παραπέμπουν στον ίδιο ανενεργό προς το παρόν ιστότοπο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου