Articles by "Διαπλοκή-Διαφθορά"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαπλοκή-Διαφθορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Το Πρωτοδικείο Αθηνών, απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου κατά του πρώην υπαλλήλου της HSBC, Ερβέ Φαλτσιανί και στην ουσία δέχθηκε την θέση του Φαλτσιανί ότι «ο Γιώργος Παπανδρέου έφερε την τρόικα στην Ελλάδα εκβιαζόμενος, ώστε να μην αποκαλυφθεί ότι η μητέρα του είχε βγάλει παράνομα 500 εκατ. ευρώ στο εξωτερικό»!

Η απόφαση-σοκ για την οικογένεια Παπανδρέου που επιχειρεί να «ξεπλυθεί» από την καταστροφή που προκάλεσε στην χώρα το 2010, ουσιαστικά αποδέχθηκε ότι η Μαργαρίτα Παπανδρέου διατηρούσε λογαριασμό 500 εκατ. ευρώ στην HSBC! 

Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού εις βάρος του πρώην υπαλλήλου της HSBC, Ερβέ Φαλτσιανί, όπου ζητούσε να του εκδικαστούν 500.000 ευρώ για ηθική βλάβη, εξαιτίας των αναφορών που γίνονται στο πρόσωπό του στο βιβλίο του Φαλτσιανί. 

Ο Ερβέ Φαλσιανί σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 2015 αποκάλυψε ότι η λίστα των χρυσών καταθετών της τράπεζας χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να πιεστείο Γ.Παπανδρέου και να αποδεχθεί να παραιτηθεί για να έρθει μια κυβέρνηση (Παπαδήμου) που θα περνούσε το νομοθετικό έργο των Μνημονίων. 

«Το 2011 η καθοδήγηση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη διάσωση της Ελλάδας είχε ανατεθεί στον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ο οποίος είχε αυτή τη λίστα και, γνωρίζοντας τα ονόματα, μπορούσε να ασκήσει πίεση στον Παπανδρέου», γράφει ο Φαλσιανί. 

Στο βιβλίο του, με τίτλο «La cassaforte degli evasore» («Το χρηματοκιβώτιο των φοροφυγάδων»), το οποίο συνέγραψε μαζί με τον δημοσιογράφο της ιταλικής οικονομικής εφημερίδας «Sole 24 Ore» Άντζελο Μινκούτσι, αναφέρει ένα ακόμη όνομα από το «μέτωπο του Νότου»: «Ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ισπανία, ο Εμίλιο Μποτίν από το Banco Santander, ήταν ένας από τους πελάτες της HSBC στη Γενεύη». 

Ο 44χρονος Γαλλοϊταλός Φαλσιανί, που καταζητείται από τις ελβετικές αρχές, μεγάλωσε στο Μονακό και προσελήφθη ως αναλυτής συστημάτων υπολογιστών σε εκεί υποκατάστημα της HSBC το 2000. Έξι χρόνια αργότερα μετατέθηκε στην HSBC Γενεύης όπου την διετία 2006-7 συγκέντρωσε οικονομικά στοιχεία για περισσότερους από 106.000 πελάτες της τράπεζας από τουλάχιστον 200 χώρες που διατηρούσαν 300.000 και πλέον ιδιωτικούς λογαριασμούς. 

Όταν τον Δεκέμβριο του 2008 οι ελβετικές αρχές τον κάλεσαν για να τον ανακρίνουν, ο Φαλσιανί κατέφυγε με την σύζυγο και τα δυο παιδιά τους στη Γαλλία. 

Εκεί κατέβασε εμπιστευτικές πληροφορίες από τους λογαριασμούς της HSBC σε πέντε δισκέτες τις οποίες παρέδωσε στις γαλλικές αρχές _ που δεν μπορούν να τον εκδώσουν στην Ελβετία διότι ο νόμος απαγορεύει την έκδοση γάλλων πολιτών. 

Η γαλλική κυβέρνηση, μέσω της τότε υπουργού Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ (και νυν επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), μοιράστηκε τις πληροφορίες με άλλες κυβερνήσεις μεταξύ των οποίων η ελληνική εξ ου και η μετονομασία της «λίστας Φαλτσιανί» σε «λίστα Λαγκάρντ». 

Το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου απάντησε στις αποκαλύψεις που έκανε το πρώην στέλεχος της HSBC Ερβέ Φαλτσιανί σε βιβλίο του για τον πρώην πρωθυπουργό και τη λίστα Λαγκάρντ. 

Από το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου, μόλις έγινε γνωστό το περιεχόμενο του βιβλίου Φαλτσιανί που ισχυρίζεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός έφερε την Τρόικα στην Ελλάδα για να μην του βγάλουν στη φόρα τα 500.000.000 ευρώ της μητέρας του Μαργαρίτας, ανακοινώθηκε ότι «προς το παρόν δεν πρόκειται να δώσουμε καμία δημόσια απάντηση στο θέμα», αφού το θεωρούν λήξαν, αλλά μόνο αυτό δεν συνέβη. 

Εκαναν αγωγή στον Φαλτσιανί και την… πάτησαν! 

Η ανακοίνωση του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ αναφέρει τα εξής: 
«Γνωρίζαμε εξ’ αρχής, ότι η μάχη κατά του παρακρατικού συστήματος στο οποίο συμμετείχε ο Ερβέ Φαλτσιανί, που σκοπό είχε να δυσφημίσει τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και να διαμορφώσει μια ψευδή εικόνα για τον βίο και την πολιτεία του, δεν θα είναι εύκολη. Και το γνωρίζαμε παρά το ότι, η Δικαιοσύνη, για την ίδια υπόθεση, έχει ήδη κρίνει και έχει καταδικάσει για συκοφαντική δυσφήμιση της Μαργαρίτας Παπανδρέου, τους διακινητές των ψευδών, στα οποία αναφέρεται με το βιβλίο του και ο Ερβέ Φαλτσιανί. Ανεξάρτητα λοιπόν, από την όποια πρωτόδικη απόφαση της Δικαιοσύνης, η μάχη θα συνεχιστεί στον επόμενο βαθμό. Μέχρι να αποκατασταθεί η αλήθεια». 

Εν πάση περιπτώσει από την στιγμή που δικαιώθηκε ο Ερβέ Φαλτσιανί, δημιουργείται τεράστιο πολιτικό θέμα. Και για τους Παπανδρέου και για αυτούς που τους εναγκαλίζονται και τους σφίγγουν το χέρι…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατά την εισαγγελέα, 22 κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ' επάγγελμα, αδίκημα που ως βασική πράξη έχει τη δωροδοκία που τελέστηκε, πλην όμως παραγράφηκε.

Μεταξύ αυτών που πρέπει, σύμφωνα με την ίδια, να κριθούν ένοχοι είναι και τα πρώην ανώτερα στελέχη της γερμανικής εταιρείας, Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο καταζητούμενος Χρήστος Καραβέλλας, Πρόδρομος Μαυρίδης και Αλέξανδρος Αθανασιάδης , το πρώην στέλεχος του ΟΤΕ Γιώργος Σκαρπέλης και τα τραπεζικά στελέχη Φάνης Λυγινός και Ζαν Κλωντ Όσβαλντ.

Ωστόσο σε ό,τι αφορά το άλλοτε ισχυρό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο, ο οποίος δικάζεται για την υπόθεση του 1 εκατομμυρίου μάρκων που έλαβε μέσω εμβασμάτων από τη γερμανική εταιρεία, η εισαγγελική πρόταση παραμένει ίδια στο σκεπτικό της, βάσει του οποίου είχε ζητήσει την αθώωσή του, θεωρώντας πως δεν αποδείχθηκε η παραδοχή της δικογραφίας, δηλαδή ότι αυτό το ποσό κατευθύνθηκε σε στελέχη του ΟΤΕ.

Όπως είπε η κ. Σκεπαρνιά, «δεν αποδείχθηκε ότι ο κ. Τσουκάτος τέλεσε το αδίκημα της συνέργειας σε δωροδοκία υπαλλήλων του ΟΤΕ, καθώς η τελική κατάληξη των χρημάτων ήταν ή ο ίδιος ή άλλο τρίτο πρόσωπο».

Έτσι η εισαγγελέας, που έχει διευκρινίσει πως δεν θεωρεί ότι αυτά τα χρήματα κατέληξαν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο κατηγορούμενος, ζήτησε να απαλλαγεί ο κ. Τσουκάτος, εφόσον η κατηγορία που του αποδίδεται έχει παραγραφεί.

Η πρόταση της κ. Σκεπαρνιά δέχεται έντονη κριτική από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων με αιχμή την τοποθέτησή της για τη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα.

Όπως υποστηρίζουν, η δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα, για την οποία η εισαγγελέας υποστήριξε ότι υφίσταται ως αδίκημα αν και παραγεγραμμένο, θεσμοθετήθηκε το 2007, ενώ οι πράξεις που αποδίδονται στους κατηγορουμένους «φθάνουν» χρονικά μέχρι και το 2005.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Παραγεγραμμένη κρίθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας η φορολογική υπόθεση με κεντρικό πρόσωπο τον επιχειρηματία Δημ. Κοντομηνά καθώς αν και βρέθηκαν καταθέσεις του σε τραπεζικούς λογαριασμούς του εξωτερικού και εσωτερικού που δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει την προέλευσή τους, οι φόροι και οι πρόσθετοι φόροι που του επιβλήθηκαν υπέπεσαν σε 5ετή παραγραφή.

Πρόκειται για εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ που καταλαμβάνει όλες τις ανάλογες υποθέσεις που υπάγονται στον γενικό κανόνα 5ετούς παραγραφής.

Στον Δημήτρη καταλογίστηκαν περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ εξαιτίας διαφοράς φόρου για τα έτη 2006-2008 , καθώς και πρόσθετος φόρος λόγω υποβολής ανακριβούς δήλωσης.

Η διαδρομή του χρήματος, σύμφωνα με τις περιγραφές των αρχών, καταγράφεται από τότε που ήρθε στην Ελλάδα από την Γαλλία η περιβόητη λίστα Λαγκάρντ . Στην λίστα αναφέρεται πως εντοπίστηκαν ίχνη καταθέσεων του στην Τράπεζα HSBC της Γενεύης.

Η εντολή έρευνας στο ΣΔΟΕ

Έτσι, κινητοποιήθηκε (4.10.2012) η Εισαγγελία του Οικονομικού Εγκλήματος και δόθηκε εντολή έρευνας στο ΣΔΟΕ και ακολούθησε (18.12.2014) παραγγελία του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος προς το Κέντρο Ελέγχου Φορολογούμενων Μεγάλου Πλούτου (ΚΕΦΟΜΕΠ) για διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προκειμένου να ερευνηθεί εάν υπάρχει φοροδιαφυγή, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, κ.λπ.

Από τη λίστα Λαγκάρντ δεν προέκυψε κάτι το ιδιαίτερο. Βρέθηκε ένας λογαριασμός στην Τράπεζα HSBC της Γενεύης που σχετιζόταν με την Interamerican της οποίας ο Δημήτρης Κοντομηνάς ήταν πρόεδρος και διευθυντής του εν λόγω ομίλου.

Επίσης, στην ίδια Τράπεζα της Γενεύης βρέθηκε λογαριασμός (Νοέμβριος 2005 έως Φεβρουάριο 2007) ο οποίος σχετιζόταν με την επιχείρηση Global Multi Strategies, o οποίος όμως από τον Μάρτιο του 1999 είναι αδρανής με μηδενικό υπόλοιπο.

Άρση του τραπεζικού απορρήτου

Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε άρση του τραπεζικού απορρήτου και τραπεζικός έλεγχος στην ημεδαπή (Ελλάδα) για τα έτη 2005-2007.

Από τον έλεγχο αυτό προέκυψε ένας λογαριασμός στην Τράπεζα Millennium που περιείχε καταθέσεις 41.241.277 ευρώ, 13.692.660 ευρώ και 11.030.778 ευρώ. Τα ποσά αυτά αποτελούν πρωτογενείς καταθέσεις. Δηλαδή, για τα ποσά αυτά δεν προέκυψε πηγή και αιτία προέλευσης τους (σύμφωνα με πάντα με τις αρχές) , με αποτέλεσμα να έχει επέλθει προσαύξηση της περιουσίας του, η οποία δεν έχει φορολογηθεί, σύμφωνα με τις φορολογικές αρχές. ¨Έτσι, καταλογίστηκαν φόροι, προσαύξηση φόρου λόγω υποβολής ανακριβούς δήλωσης, κ.λπ.

Προσέφυγε στο ΣτΕ

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς προσέφυγε στο ΣτΕ υποστηρίζοντας ότι οι αξιώσεις της Εφορίας έχουν υποπέσει σε 5ετή παραγραφή (2006-2008), καθώς οι οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού εκδόθηκα και κοινοποιήθηκαν το 2015. Αντίθετα, οι φορολογικές αρχές υποστήριζαν ότι η παραγραφή είναι 10ετής.

Με απλά λόγια το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ με την υπ΄ αριθμ. 2347/2018 απόφασή του και με πρόεδρο την αντιπρόεδρο Μαίρη Σάρπ, είπε ότι οι πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού εκδόθηκαν και κοινοποιήθηκαν μέσα στο 2015, δηλαδή μετά τη λήξη της προθεσμίας της παραγραφής και για το λόγο αυτό είναι άκυρες.

Ούτε όμως, συνεχίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, μπορεί να θεωρηθούν νέα στοιχεία εκείνα με τους τραπεζικούς λογαριασμούς στην αλλοδαπή, από τα οποία δεν προκύπτει –αποδεικνύεται η ύπαρξη φορολογητέας ύλης στην ημεδαπή.

Τέλος, το Ελληνικό Δημόσιο όχι μόνο έχασε την δικαστική μάχη με το Δημήτρη Κοντομήνα (και τους φόρους φυσικά που θα μπορούσε να εισπράξει), πλήρωσε και 460 ευρώ για δικαστικά έξοδα.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η παρακάτω επισήμανση, αφιερώνεται σ' όλες κι όλους που σήμερα πανηγυρίζουν, επειδή ο ο βιασμός, μετά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις στο επίμαχο Άρθρο 336 παραμένει κακούργημα, ενόσω οι κατά συρροή βιαστές της Ελλάδας, νομοθέτησαν για άλλη μια φορά, υπέρ της ασυλίας τους.

Δύο σημαντικά άρθρα που διαχρονικά διασφάλιζαν τα συμφέροντα του ελληνικού κράτους αφαιρεί από τον νέο Ποινικό Κώδικα που κατέθεσε στη Βουλή η κυβέρνηση.

Πρόκειται για τα άρθρα 150 και 151 του Ποινικού Κώδικα που αφορούν το μεν πρώτο τη «Νόθευση αποδεικτικών» και το μεν δεύτερο την «Κατάχρηση πληρεξουσιότητας».

Το άρθρο 150 προβλέπει τα εξής: «Όποιος με πρόθεση νοθεύει, καταστρέφει ή κρύβει έγγραφα ή άλλα αντικείμενα που μπορούν να χρησιμεύσουν για την απόδειξη δικαιωμάτων ή την υποστήριξη συμφερόντων του ελληνικού κράτους ή συμμάχου του απέναντι σε άλλο κράτος, τιμωρείται με κάθειρξη».

Το άρθρο 151 προβλέπει ότι:

«Όποιος ως πληρεξούσιος του ελληνικού κράτους ή συμμάχου του, διεξάγει με κάποια άλλη κυβέρνηση υποθέσεις του εντολέα του με πρόθεση κατά τέτοιο τρόπο που να μπορεί να προκύψει βλάβη για τον εντολέα, τιμωρείται με κάθειρξη».

Νομικοί κύκλοι προχωρούν σε δύο διαφορετικές ερμηνείες της κίνησης αυτής. Σύμφωνα με ορισμένους, η πλήρης απάλειψη των συγκεκριμένων άρθρων από τον νέο Ποινικό Κώδικα αποσκοπεί στο να προστατευτούν άτομα που ενεπλάκησαν στις διαπραγματεύσεις για τη «Συμφωνία των Πρεσπών» και τα οποία δεν προστατεύονται από τον νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Μια άλλη προσέγγιση είναι πως ενδέχεται η διαγραφή των άρθρων αυτών να αποσκοπεί και στο να καλυφθούν ευθύνες σχετικές με τη διαπραγμάτευση του τρίτου Μνημονίου.


OKTANA
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Αλέξανδρου  Raskolnick

Υβριστικά συνθήματα κατά του Παύλου Μπακογιάννη και φραστική επίθεση κατά του υποψήφιου δημάρχου Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη εξαπέλυσε ομάδα αναρχικών στα Εξάρχεια. Αυτά ήταν τα καθέκαστα. Από εκεί πήρα την αφορμή να ψάξω και να θυμηθώ την αιτιολογία της εκτέλεσης.

Η προκήρυξη της 17 Ν ήταν αρκετά κατατοπιστική. Χρειάζεται μόνο να θυμηθούμε ότι η εκτέλεση του Παύλου Μπακογιάννη έγινε μέσα στο «Βρώμικο ’89» τότε που η πέτρα του σκανδάλου άκουγε στο όνομα «Γραμμή Α.Ε.», της εταιρίας του περιβόητου Γιώργου Κοσκωτά.

Γράφει στο πόρισμά του ο εισαγγελέας επί λέξει: «στα λογιστικά βιβλία της «Γραμμή Α.Ε.» έτους 1982 αναγιγνώσκουμε ότι ο«οι ιδρυτές της εταιρείας μέτοχοι Π. Μπακογιάννης, Δ. Κουνελάκης και Αν. Κασβίκη (αδελφή του Μπακογιάννη) και μόνοι μέτοχοι φέρονται να έχουν δήθεν μετρήσει, να έχουν δήθεν πληρώσει και να έχουν δήθεν καταβάλει στο ταμείο της εταιρείας το μετοχικό κεφάλαιο», ενώ δεν κατέβαλαν ούτε μια δραχμή. Το αρχικό αυτό ιδρυτικό κεφάλαιο είναι προϊόν εγκλημάτων.

»Το χρηματικό αυτό ποσό δεν κατατέθηκε από τους ιδρυτές μετόχους ούτε στην Τράπεζα Κρήτης, ούτε στην Τράπεζα Αμέρικαν Εξπρές, ούτε “τοις μετρητοίς” στο ταμείο της ΑΕ Γραμμή. Περιήλθε όμως στο Ταμείο της ΑΕ Γραμμή από τα διαθέσιμα της Τράπεζας Κρήτης στην Τράπεζα της Ελλάδος»

Και συμπεραίνει ο εισαγγελέας: «Από τις αναφορές αυτές βεβαιώνεται επαρκώς ότι η ίδρυση της ανώνυμης εταιρείας Γραμμή Παραγωγή και Εκμετάλλευση Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας που εκδίδει εφημερίδες και περιοδικά και ίδρυσε και λειτουργεί ραδιοφωνικό σταθμό, οικονομικώς στηρίχθηκε στο έγκλημα. Η προέλευση του ιδρυτικού μετοχικού κεφαλαίου είναι προϊόν εγκλήματος», θεωρώντας υπεύθυνο το Μπακογιάννη για 1) «αποδοχή προϊόντων εγκλήματος που αφορά την καταβολή του ιδρυτικού κεφαλαίου της ΑΕ Γραμμή, που η προέλευση του έχει ως πηγή το κακούργημα της απάτης Κοσκωτά, 2) την «ψευδή πιστοποίηση-βεβαίωση και εξαπάτηση της Νομαρχίας Αθηνών».

Φυσικά, τα αδικήματα θεωρήθηκαν πλημμελήματα και παραγράφηκαν! Κάθε υποψία ή σκέψη ότι σε τούτον τον τόπο τίποτα δεν αλλάζει ποτέ, δεν είναι καθόλου συμπτωματική.

Αλλά σκοπός αυτού του σημειώματος, δεν είναι η φάρα του επίδοξου δημάρχου Αθηναίων. Μπορεί το μήλο να πέσει κάτω από τη μηλιά, μπορεί και να κυλίσει, για να σαπίσει παρακάτω, εφόσον οι Αθηναίοι δεν αποφασίσουν να το μαζέψουν. Ίδωμεν.

Ο σκοπός, αυτού του σημειώματος ξεκίνησε μόνο με αφορμή την εν λόγω προκήρυξη. Να τι άλλο γράφει, εισαγωγικά:

«Η απουσία αυτών των επενδύσεων δεν ήταν συνέπεια της απουσίας πόρων αλλά αντίθετα της καταλήστευσης τους απ’ τους μεγαλοκαπιταλιστές της χώρας.

Για να γίνουμε κατανοητοί θα δώσουμε ένα και μόνο παράδειγμα. Είναι το παράδειγμα της Πειραϊκής-Πατραικής που ανάφεραν θρασύτατα — αφού στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί — που διαστρέβλωσαν, αναποδογύρισαν κάνοντας τη μέρα νύχτα, οι απατεώνες αλλά και καραγκιόζηδες Μητσοτάκης και Παπακωνσταντίνου. Ανάφεραν ότι η Πειραϊκή-Πατραϊκή στην Ελλάδα έχει 15 δις ετήσιο έλλειμμα ενώ το εργοστάσιο της στη Δυτική Γερμανία με το 1/8 του προσωπικού και 40% του κύκλου εργασιών έχει κέρδη 6 εκατομμύρια μάρκα το χρόνο, θέλοντας να δείξουν την ασύγκριτη ανωτερότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Όλως τυχαίως όμως και οι δυο λησμόνησαν να μας πουν πώς δημιουργήθηκαν αυτές οι δυο επιχειρήσεις στην Ελλάδα και στη Γερμανία, θα τους θυμίσουμε λοιπόν αυτά που κρύψανε και που κανένας απ’ τους δήθεν «εκπροσώπους» της εργατικής τάξης δεν τόλμησε ν’ αναφέρει.

To 1975 επί κυβέρνησης Καραμανλή, η Πειραϊκή-Πατραϊκή πραγματοποιεί επένδυση για δήθεν εκσυγχρονισμό 900 εκατομμυρίων δραχμών. Απ’ αυτό το ποσό τα 550 εκατομμύρια είναι της ΕΤΒΑ, δηλαδή δωρεάν χρηματοδότηση του Δημοσίου και δάνειο (αγύριστο, τα σημερινά χρέη) με επιδότηση επιτοκίου. Ανταγωνιστές της Πειραϊκής-Πατραικής που επιζητούσαν δάνειο από καιρό διαμαρτύρονται και φέρνουν ειδικούς απ’ την Ευρώπη που εξετάζουν τον «εκσυγχρονισμό» και δηλώνουν ότι η συνολική επένδυση δεν ξεπερνάει τα 350 εκατομμύρια. Δηλαδή μόνο απ’ αυτή την περίπτωση οι μεγαλομέτοχοι της Πειραϊκής-Πατραικής ελήστεψαν 550 εκατομμύρια απ’ το Δημόσιο, ποσό που σε σημερινές δραχμές ξεπερνάει τα 6 δις. Μέρος αυτού του ποσού μαζί με άλλα που εξήχθησαν με ανάλογους τρόπους χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθεί το υπερσύγχρονο εργοστάσιο στη Γερμανία — με την πιο μοντέρνα τεχνολογία και γι’ αυτό έχει κέρδη παρ’ ότι οι εργατικοί μισθοί είναι πολύ ψηλότεροι απ’ τους ελληνικούς — ενώ παράλληλα η Πειραϊκή-Πατραϊκή στην Ελλάδα αφέθηκε με απαρχαιωμένο κεφαλαιουχικό εξοπλισμό, με λογική συνέπεια νάναι μη ανταγωνιστική και ζημιογόνος.

Συμπέρασμα. Πρώτον: όχι μόνον δεν έγινε επένδυση εκσυγχρονισμού στο εργοστάσιο στην Ελλάδα αλλά αντίθετα αυτό εγκαταλείφθηκε εσκεμμένα για να γίνει ζημιογόνο και να το φορτωθεί το κοινωνικό σύνολο, όταν θάχανε η ΝΔ την εξουσία. Δεύτερο: τα κεφάλαια για την επένδυση εδώ μεταφέρθηκαν παράνομα στο εξωτερικό και επενδύθηκαν σε υπερσύγχρονο εργοστάσιο. Τρίτο: τα κεφάλαια αυτά προέρχονται απ’ τη δωρεάν επιχορήγηση του δημοσίου για την ενίσχυση των Βιομηχανικών επενδύσεων στη χωρά και την κλοπή του δανείου, δηλαδή ανήκουν στον ελληνικό λαό και όχι στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Δεν είναι λοιπόν η ανωτερότητα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας που εξηγεί τη διαφορά στην αποδοτικότητα των δύο εργοστασίων αλλά η ληστρική συμπεριφορά καθαρού απατεώνα, των μεγαλομετόχων της Πειραϊκής-Πατραικής σε βάρος της χώρας με τη συνεργασία και συμμετοχή βέβαια των τότε υπεύθυνων υπουργών της ΝΔ. Ένας μάλιστα μεγαλομέτοχος, ο Στρατός, ήταν την ίδια εποχή κι υπουργός της ΝΔ.

Ένα κράτος λοιπόν όχι σοσιαλιστικό αλλά απλά αστικό που σέβεται τον εαυτό του, και δεν είναι κράτος μαριονέτα των απατεώνων, θάπρεπε νάχει διεκδικήσει την κυριότητα του εργοστασίου στη Γερμανία αφού δημιουργήθηκε με κλεμμένα χρήματα του λαού αλλά και νάχει κλείσει στη φυλακή προ πολλού τους μεγαλομετόχους αλλά και τους συνένοχους πρώην υπουργός της ΝΔ.

Η περίπτωση όμως της Πειραϊκής-Πατραικής όχι μόνο δεν είναι η μοναδική, αλλά αντίθετα είναι αντιπροσωπευτική του λεγόμενου σκανδάλου των «προβληματικών», οι οποίες βέβαια είναι πολύ περισσότερες απ’ αυτές που έχει επίσημα το κράτος υπαγάγει στον ΟΑΕ. Θ’ αναφέρουμε μόνο τη Χαλυβουργική που αφέθηκε απ’ τους μεγαλομετόχους Αγγελόπουλους να χρεωκοπήσει, ενώ παράλληλα με παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος μέσω απάτης δημιούργησαν υπερσύγχρονο χαλυβουργείο στην Αγγλία αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Το σύνολο αυτών των επιχειρήσεων «παρουσίασε» συνολικά χρέη το 80–81, 350 δις δραχμές, ποσό που και μόνο με τον πληθωρισμό αντιπροσωπεύει σήμερα ποσό περίπου 1 τρισεκατομμύριο δραχμές.

Τα κεφάλαια αυτά, όπως ακριβώς στις περιπτώσεις της Πειραϊκής-Πατραικής και της Χαλυβουργικής, αντιπροσωπεύουν τα ποσά που προορίζονταν απ’ το Δημόσιο για εκσυγχρονισμό και αναδιάρθρωση των ντόπιων επιχειρήσεων, και εξήχθησαν παράνομα με διάφορες απάτες στο εξωτερικό, όπου και επενδύθηκαν.

Το σκάνδαλο λοιπόν αυτό είναι τουλάχιστον εξίσου σοβαρό αν όχι σοβαρότερο απ’ αυτό του Κοσκωτά. Δεν είναι μόνο ποσοτικά, αφού τα κλεμμένα αντιστοιχούν σε 30 Κοσκωτάδες, αλλά κυρίως ποιοτικά.»

Αυτά τεκμηρίωνε πριν 30 χρόνια η 17Ν.

Η ταυτόχρονη αναφορά στην Πειραϊκή-Πατραϊκή και τη Χαλυβουργική, μέσα στο ίδιο, αυτό, «αρχαίο», κείμενο και με την επισήμανση ότι μαζί οι ατασθαλίες των δύο εταιριών ισοδυναμούσαν με ζημιές του ελληνικού Δημοσίου, όσες θα έκαναν 30 Κοσκωτάδες μαζί, με άφησε άναυδο για δύο λόγους.

Ο πρώτος λόγος είναι ότι ο ιδιοκτήτης της Πειραϊκής-Πατραϊκής είναι ο πεθερός του πρώην υπουργού Οικονομικών κ. Γιάννη Βαρουφάκη. Ο δεύτερος λόγος ότι ο Πρόεδρος της Χαλυβουργικής, χρημάτισε επί σειρά ετών, ο πατέρας του πρώην υπουργού Οικονομικών κ. Γιάννη Βαρουφάκη.

Όπως και στην περίπτωση του υποψήφιου Δημάρχου Μπακογιάννη, έτσι και στην περίπτωση του επίδοξου σωτήρα Βαρουφάκη, ουδείς δικαιούται να προσάπτει οικογενειακή ευθύνη.

Άλλο ζήτημα, όμως, είναι η προστασία της οικογένειας. Μπορεί, λοιπόν, στη δεύτερη περίπτωση, να εικάσει κανείς τους λόγους για τους οποίους, ο πρώην υπουργός Οικονομικών υπήρξε τόσο λυσσαλέος εχθρός του λογιστικού ελέγχου του ελληνικού δημοσίου χρέους. Ήταν δε οι λόγοι που είχε επικαλεστεί τότε, αυτοί που νωρίς-νωρίς του εξασφάλισαν το προσωνύμιο Μπαρουφάκης.

* Cartoon: Marian Kamensky
Στις 28 Μαρτίου θέσαμε από αυτό το ιστολόγιο το ερώτημα «Γιατί πληρώνουμε 571.000 τόκους στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ», με αφορμή την τυχαία ανακάλυψη μιας τέτοιας απόφασης στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ. Τα παρακάτω είναι η οφειλόμενη απάντηση. Και έρχονται να προστεθούν στον αυξανόμενο όγκο στοιχείων που αποκαλύπτουν την ιλαροτραγωδία της λεγόμενης “Χρυσής Επένδυσης” στη Χαλκιδική.

Με μία σειρά οκτώ αποφάσεων του Διοικητικού Εφετείου Αθήνας από το 2017 έως και το 2019, κατόπιν αντίστοιχων προσφυγών της εταιρείας, το Δημόσιο καλείται να πληρώσει στην Ελληνικός Χρυσός / Eldorado συνολικά περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ, συν τους τόκους. Οι υποθέσεις αφορούν τις οικονομικές χρήσεις 2009-2011 και είναι τριών κατηγοριών:

Α) Με τρεις αποφάσεις το Δημόσιο «καταδικάζεται» να επιστρέψει στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΦΠΑ ύψους 6.524.694 ευρώ. Αυτός είναι ο ΦΠΑ που κατέβαλε η εταιρεία για την αγορά του εξοπλισμού του εργοστασίου Εμπλουτισμού Σκουριών από τη Φινλανδική Οutotec Minerals OU, καθώς και για την ανάθεση τεχνικών μελετών σε μελετητικές εταιρείες για την αδειοδότηση, κατασκευή και λειτουργία του εν λόγω εργοστασίου. Το δικαστήριο δέχθηκε τον ισχυρισμό της εταιρείας ότι δεν υποχρεούται σε διακανονισμό του ΦΠΑ, αντίθετα αυτός πρέπει να της επιστραφεί εντόκως από την ημερομηνία άσκησης της προσφυγής επειδή το εργοστάσιο δεν τέθηκε σε λειτουργία εντός πενταετίας από την αγορά του εξοπλισμού. Ισχυρίστηκε δε η εταιρεία και έγινε επικουρικά δεκτό από το δικαστήριο ότι για την καθυστέρηση αυτή ευθύνεται αποκλειστικά το Δημόσιο που με παράνομες πράξεις και παραλείψεις του παρεμπόδισε τη λειτουργία του εργοστασίου. Σχολιασμός των αποφάσεων αυτών θα γίνει στη συνέχεια.

Β) Με άλλες δύο αποφάσεις του Διοικητικού εφετείου ακυρώνονται και επιστρέφονται εντόκως στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ εταιρεία οι πρόσθετοι φόροι ύψους περίπου 2,5 εκατ. ευρώ που της είχαν καταλογιστεί για τα οικονομικά έτη 2009 -2010 – 2011. Οι πρόσθετοι φόροι επιβλήθηκαν διότι διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία πωλούσε άργυρο στην εταιρεία SILVER WHEATON (CAYMANS) σε τιμή ίση περίπου με το μισό της τιμής του στα διεθνή χρηματιστήρια. Οι φορολογικές αρχές θεώρησαν ότι επρόκειτο για ενδο-ομιλικές συναλλαγές με κράτος χαμηλής φορολογίας και ότι η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ όφειλε να τιμολογήσει τον άργυρο με βάση τις τρέχουσες τιμές της αγοράς. Ωστόσο το Δημόσιο δεν απέδειξε ότι υφίσταται πράγματι εταιρική σύνδεση της SILVER WHEATON με την ELDORADO GOLD με αποτέλεσμα οι φόροι να ακυρωθούν.

Γ) Τέλος, τρεις αποφάσεις αφορούν την επιστροφή στην εταιρεία των προστίμων ύψους 2.805.157που της επιβλήθηκαν για τις, κατά την άποψη των φορολογικών αρχών, ανακριβείς φορολογικές δηλώσεις της προηγούμενης περίπτωσης. Εντόκως φυσικά.

Συνολικά επιστράφηκαν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ περίπου 12 εκατομμύρια ευρώ, εντόκως από της κατάθεσης της κάθε προσφυγής (διάφορες ημερομηνίες από το 2015 μέχρι το 2018).

Αρχικά ας μη βιαστεί η αντιπολίτευση να κραυγάσει ότι είναι η τωρινή κυβέρνηση που δήθεν «κάνει πόλεμο» στην εταιρεία και της επιβάλλει παράνομους φόρους. Οι πρώτοι επιπλέον φόροι και πρόστιμα είναι αποτέλεσμα των φορολογικών ελέγχων που έγιναν το 2014, επί κυβέρνησης Σαμαρά. Και δικαιολογημένα οι φορολογικές αρχές υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν είδαν τον άργυρο των Μαύρων Πετρών να πωλείται στη μισή τιμή από όσο θα πωλούνταν στα διεθνή χρηματιστήρια.

Οι πωλήσεις αυτές έγιναν βάση συμφωνίας που είχε συνάψει το 2007 η EUROPEAN GOLDFIELDS (τότε ιδιοκτήτρια κατά 95% των Μεταλλείων Κασσάνδρας που μετέπειτα απορροφήθηκε από την ELDORADO GOLD) με την εταιρεία SILVER WHEATON: η EG πήρε ως προκαταβολή 57 εκατ. δολάρια και συμφώνησε να πουλήσει στην SW το σύνολο της μελλοντικής παραγωγής αργύρου του Μεταλλείου Μαύρων Πετρών σε τιμή πολύ χαμηλότερη της χρηματιστηριακής του αξίας, αναπροσαρμοζόμενη ετησίως κατά 1%. Για τη συμφωνία αυτή το antigoldgr.org είχε ενημερώσει τους αναγνώστες του ήδη από το 2008. Στο δικαστήριο δεν απεδείχθη ότι επρόκειτο για ενδο-ομιλική συναλλαγή και οι πρόσθετοι φόροι που καταλογίστηκαν ακυρώθηκαν.

Ωστόσο η υπόθεση αυτή αναδεικνύει το σκάνδαλο της υποτιθέμενης «αξιοποίησης» του ορυκτού μας πλούτου προς όφελος αποκλειστικά των δήθεν επενδυτών. Ο άργυρος είναι το πιο πολύτιμο προϊόν του μεταλλείου των Μαύρων Πετρών από το οποίο το Δημόσιο προσδοκά φορολογικά έσοδα. Αλλά ΟΛΗ η παραγωγή αργύρου του μεταλλείου, δηλαδή περίπου 15.000.000 ουγγιές ή 465 τόνοι, πωλήθηκε σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή σε μια άλλη εταιρεία που ασφαλώς στη συνέχεια θα τον πουλήσει στην κανονική (χρηματιστηριακή) του τιμή. Το αποτέλεσμα είναι τεράστια απώλεια εσόδων για το Ελληνικό Δημόσιο από την ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ που όλα αυτά τα χρόνια εμφανίζει στους ισολογισμούς της σταθερά ζημίες. Είναι φανερό ότι αν η εταιρεία για τους δικούς της λόγους επιλέγει να πουλήσει κοψοχρονιά τα «Ελληνικά» πολύτιμα μέταλλα, το προσδοκώμενο και πολυθρύλητο «Δημόσιο Όφελος» από τη μεταλλευτική δραστηριότητα εξανεμίζεται και χάνεται μεταξύ του «μεγάλου επενδυτή» και των διαφόρων μεσαζόντων. Και κάθε προσπάθεια του Δημοσίου να ανακτήσει με τη μορφή φόρων ένα εύλογο ποσοστό της αξίας των μετάλλων που εξάγονται πέφτει στο κενό.

Σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ, η πλευρά του Δημοσίου όχι μόνο δεν αντέκρουσε, όπως όφειλε, τον ισχυρισμό της εταιρείας περί δήθεν «υπαιτιότητας» του Δημοσίου στη μη ολοκλήρωση του εργοστασίου των Σκουριών αλλά, αντίθετα, τον απεδέχθη πλήρως! Απεδέχθη και συνομολόγησε τον ισχυρισμό της εταιρείας ότι το Επενδυτικό της Σχέδιο ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ το 2006, πράγμα που είναι απολύτως ΨΕΥΔΕΣ διότι το Επενδυτικό Σχέδιο δεν έχει εγκριθεί μέχρι σήμερα. Οι δικηγόροι του Δημοσίου δέχθηκαν χωρίς καμμία αμφισβήτηση τους ισχυρισμούς της εταιρείας περί «αναιτιολόγητης καθυστέρησης» αδειών, χωρίς να καταθέσουν στο δικαστήριο την πραγματικότητα – ότι δηλαδή επρόκειτο είτε για σύννομες επιστροφές μελετών είτε για εγκρίσεις που προσβλήθηκαν στο ΣτΕ. Σε αυτήν την περίπτωση οι διοικητικές προθεσμίες ανανεώνονται μετά τη δημοσίευση της απόφασης του ΣτΕ, εφ’όσον γίνει επανυποβολή της μελέτης. Η αποδοχή της «υπαιτιότητας» του Δημοσίου από τους δικηγόρους του έχει τεράστια σημασία και μπορεί να θεωρηθεί σκάνδαλο. Υπενθυμίζουμε ότι εκκρεμεί αίτημα της εταιρείας για αποζημίωση ύψους πάνω από 750 εκατ. ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο για τις ζημίες που υπέστη και για διαφυγόντα κέρδη λόγω των «καθυστερήσεων». Διερωτώμαστε: έτσι θα υπερασπιστεί το Δημόσιο τα συμφέροντά του αν αυτή η υπόθεση φτάσει στο δικαστήριο;

Aς προστεθεί στα ανωτέρω και η «Ολλανδική φορολογική τεχνογνωσία» δηλαδή οι λογιστικές πρακτικές που χρησιμοποιεί η Εldorado για να αποφεύγει να πληρώνει φόρους στην Ελλάδα. Η SOMO αποκάλυψε μία μόνο από αυτές τις πρακτικές. Αν το Υπουργείο Οικονομικών θέλει πραγματικά να ψάξει τις ενδο-ομιλικές συναλλαγές της Εldorado, με τις θυγατρικές στην Ολλανδία και Μπαρμπάντος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βγάλει πολλά «λαυράκια». Εν τέλει όχι μόνο «δημόσιον όφελος» δεν υπάρχει από τη λεγόμενη «Χρυσή Επένδυση» αλλά υπάρχει μόνο μια αβάσταχτη «δημόσια ζημία».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
της Ζωής Κωνσταντοπούλου

Η #Εισαγγελία οφείλει να διατάξει έρευνα για όσα καταγγέλθηκαν σήμερα και δεν διαψεύστηκαν από το Μαξίμου.

Σε συνέχεια όσων έχουν δημοσιοποιηθεί όλο το τελευταίο διάστημα. Και νωρίτερα.

Τσίπρας κ Παππάς ντήλαραν και προσωπικά για τις τηλεοπτικές άδειες, υποσχόμενοι σε υποψήφιους καναλάρχες και μεσολαβώντας για άλλους...

Ντήλαραν για τις δημόσιες συχνότητες, δημόσιο αγαθό τεράστιας αξίας, για την κατακύρωση κ την πληρωμή τους! Έχοντας φτιάξει έναν αντισυνταγματικό νόμο στα μέτρα τους, για να εκβιάσουν κ να δωροδοκηθούν.

Την ίδια ώρα, υποδείκνυαν προσλήψεις δημοσιογράφων στα ΜΜΕ με τα οποία «ήταν σε σύγκρουση»...Για να ελέγξουν πλήρως την ενημέρωση που παίρνουν οι πολίτες.

Με τον ίδιο τρόπο που ο Τσίπρας έκανε μυστικά ραντεβού με τον Ψυχάρη, την ώρα που εγώ συγκρουόμουν σε όλα τα επίπεδα με τη διαπλοκή, για τη λίστα Λαγκάρντ, τη Siemens, τις τροπολογίες...Με τον ίδιο τρόπο ζητούσε εξυπηρετήσεις από τον Μαρινάκη για τον Καλογρίτσα, ενώ έβγαζε πύρινους λόγους στη Βουλή κατά της #διαπλοκής

Όσα είπε ο Μαρινάκης για τις συνεννοήσεις και τα πρωθυπουργικά αιτήματα εξυπηρέτησης, τα συνομολόγησε o Τσίπρας, με την επίσημη ανακοίνωση του Μαξίμου-μνημείο ηθικής κατάπτωσης, που επιστρατεύει το ακλόνητο επιχείρημα «ο Τσίπρας δεν θα καταδικαστεί πρώτος, γιατί προηγούνται άλλοι»!

Κακουργηματική απιστία και κακουργηματική απάτη σε βάρος του Δημοσίου από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό κ το δεξί του χέρι Νίκο Παππά, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, εκβίαση, ενεργητική κ παθητική δωροδοκία σε βαθμό κακουργήματος, τετελεσμένες ή σε απόπειρα, είναι ορισμένα μόνο από τα αδικήματα που προκύπτουν προς διερεύνηση.

Σήμερα.

Μετά το σκάνδαλο Τσίπρα-Παππά-Μπενίση-ΕΥΔΑΠ το 2016, το σκάνδαλο Φλαμπουράρη το 2017, το σκάνδαλο Πετσίτη το 2018 και ούτω καθ´εξής.

Η διορισμένη απ´την Κυβέρνηση Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξ. Δημητρίου, η Εισαγγελέας-Επικεφαλής της Αρχής για το ξέπλυμα Ά. Ζαΐρη, η Εισαγγελέας Διαφθοράς Ε.Τουλουπάκη, η Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης Μ.Παπασπύρου, η Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού Β.Θάνου θα έπρεπε να έχουν ήδη κινηθεί. Προφανώς ψάχνουν τρόπο να φανεί ότι κινούνται, που να εξυπηρετεί την Κυβέρνηση, την ώρα που η σήψη εξαπλώνεται.

Οι πολίτες ας εκφράσουν τα συμπεράσματά τους στην κάλπη.

Το λαό δεν θα σώσει ούτε η παλιά διαπλοκή ούτε η νέα.

Ούτε η ελεγχόμενη δικαστική εξουσία από τους μεν ή τους δε.

Οι πολίτες θα σωθούν αν σηκωθούν στα πόδια τους, ενωθούν και παλέψουν!
Την αθώωση του Θόδωρου Τσουκάτου για τη μίζα τους ενός εκατομμυρίου μάρκων πουκατά την ομολογία του είχε λάβει το 1999 από τη Siemens για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, πρότεινε η εισαγγελέας έδρας του τριμελούς εφετείου κακουργημάτων στη δίκη για τη σύμβαση 8002 μεταξύ ΟΤΕ και της γερμανικής εταιρείας. «Μέχρι στιγμής δεν έχει εξακριβωθεί πού κατέληξε η δήθεν χορηγία. Αν δηλαδή, δόθηκε σε άλλα πρόσωπα, ή αν τα πήρε μόνο ο ίδιος. Πάντως, το 1 εκατ. μάρκα δεν διατέθηκε για χρηματισμό υπαλλήλων του ΟΤΕ. Εφόσον η κατηγορία για τον Θόδωρο Τσουκάτο είναι για άμεση συνέργεια σε δωροληψία αγνώστων υπαλλήλων, τόσο ο ίδιος όσο και τα παρένθετα πρόσωπα, πρέπει να κηρυχθούν αθώοι», υποστήριξε.

«Η πρόταση της κ. Εισαγγελέως περί αθώωσης του Θ. Τσουκάτου ανεξαρτήτως της εσφαλμένης αιτιολογίας της, είναι μία πρώτη δικαίωση της Δικαιοσύνης και της λογικής», σχολίασε ο συνήγορος του Τσουκάτου, Διονύσης Γκούσκος.

Ειδικότερα, κατά την εισαγγελέα Ελένη Σκεπαρνιά ο Τσουκάτος, ο οποίος είχε πολλές συναντήσεις με τον Μιχάλη Χριστοφοράκο πολύ πριν αλλά και κατά τη διάρκεια εκτέλεσης της επίμαχης σύμβασης, έλαβε το χρηματικό ποσό από λογαριασμό κεντρικού στελέχους της μητρικής Siemens και μέσω παρένθετων λογαριασμών, σε μετρητά και τμηματικώς, στο γραφείο του στο ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο όπως είπε η εισαγγελική λειτουργός, δεν προέκυψε από κανένα στοιχείο ότι το ποσό αυτό δόθηκε πράγματι ως χορηγία στο κόμμα, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Οι ταμίες του κόμματος, είπε η εισαγγελέας, που ήρθαν οψίμως στο δικαστήριο να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό Τσουκάτου, δεν γίνονται πιστευτοί και ελέγχονται από την εισαγγελία για ψευδορκία.

Μέχρι στιγμής, όπως είπε η εισαγγελέας, δεν έχει εξακριβωθεί πού κατέληξε η δήθεν χορηγία. Αν δηλαδή, δόθηκε σε άλλα πρόσωπα, ή αν τα πήρε μόνο ο ίδιος. Πάντως, το 1 εκατ. μάρκα δεν διατέθηκε για χρηματισμό υπαλλήλων του ΟΤΕ. «Ο Χριστοφοράκος δεν είχε κανέναν λόγο να δωροδοκήσει στελέχη του ΟΤΕ μέσω του Τσουκάτου. Είχαν με τον Μαυρίδη δικό τους μηχανισμό για απευθείας πληρωμές». Έτσι, σύμφωνα με την κ. Σκεπαρνιά, εφόσον η κατηγορία για τον Θεόδωρο Τσουκάτο είναι για άμεση συνέργεια σε δωροληψία αγνώστων υπαλλήλων, τόσο ο ίδιος όσο και τα παρένθετα πρόσωπα, πρέπει να κηρυχθούν αθώοι.

Για την ουσία της υπόθεσης, η εισαγγελέας ανέφερε πως τα στελέχη του ΟΤΕ λειτούργησαν προς όφελος της Siemens κατά την εκτέλεση του έργου της ψηφιοποίησης των κέντρων του, με αποτέλεσμα ο Οργανισμός να ζημιωθεί από την υπογραφή της σύμβασης. Όπως είπε το αρχικό κόστος από 158 δισ. δραχμές εκτινάχθηκε στα 236 δισ. δραχμές εξαιτίας ενεργειών των στελεχών του που λειτούργησαν επ’ ωφελεία της Siemens. «Εγκρίνονταν ομόφωνα οι κοστολογικές εκθέσεις χωρίς καμία έρευνα συγκριτική με τις αγορές, αλλά και την ίδια την Siemens. Δεν εκμεταλλεύτηκαν το πλεονέκτημα της μεγάλης ποσότητας υλικού που αγόραζαν ώστε να πετύχουν μείωση της τιμής. Δεν μερίμνησαν για την εφαρμογή των ρητρών», τόνισε και υπογράμμισε πως η εταιρία μετά την υπογραφή της σύμβασης 8002\1997 άρχισε τον χρηματισμό και μεσαίων στελεχών του ΟΤΕ «ώστε να μην διατυπώνουν καμία αντίρρηση και κανέναν έλεγχο».

Η εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή για συνολικά 32 κατηγορούμενους μεταξύ των οποίων στελέχη της Siemens σε Ελλάδα και Γερμανία, του ΟΤΕ αλλά και δυο τραπεζιτών. Η εισαγγελική λειτουργός αναφέρθηκε στις αλλεπάλληλες επαφές που είχε ο άλλοτε ισχυρός άνδρας της Siemens Μιχάλης Χριστoφοράκος με ηγετικά στελέχη του ΟΤΕ αλλά και με τους Τσουκάτο και Μαντέλη πριν την υπογραφή της σύμβασης. Μίλησε, μάλιστα, και για την παραίτηση του τότε υπουργού Μεταφορών Χάρη Καστανίδη, τον Αύγουστο του 1997, ο οποίος είχε πει χαρακτηριστικά ότι «ορισμένοι αντιλαμβάνονται την παρουσία μου ως εμπόδιο στα σχέδια τους». Όπως τόνισε με νόημα η εισαγγελέας, «ο κ. Καστανίδης αντικαταστάθηκε αμέσως από τον Τάσο Μαντέλη που από το 1987 ως πρόεδρος του ΟΤΕ είχε συνάψει συμβάσεις με την Siemens».

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η αποκαλυπτική συνέντευξη του Βαγγέλη Μαρινάκη στον Real 97,8 ανοίγει με τον πιο τραγικό τρόπο το κεφάλαιο της Νεοδιαπλοκής του ΣΥΡΙΖΑ.
Η παλιά διαπλοκή έδωσε, όπως και στην υπόθεση Πετσίτη, τη σκυτάλη στη νέου τύπου.
Ανεξάρτητα αν ο Μαρινάκης είναι αυτός που είναι υπόδικος για στημένα ποδοσφαιρικά παιχνίδια, οι αποκαλύψεις του φτάνουν στην κορυφή της Συριζέικης πυραμίδας και αγγίζουν (ξανά) τον Παππά και τον Τσίπρα. Και πιστοποιούν πως η στενή σχέση ή αλληλεξάρτηση του επιχειρατικού κεφάλαιου και πολιτικής εξουσίας διαιωνίζεται, είτε στην κυβέρνηση βρίσκεται η δεξιά είτε η "αριστερά" (λέμε τώρα....)
Ας δούμε όμως τι ισχυρίστηκε ο Μαρινάκης:

Αποκάλυψε πως η κόντρα του με τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε όταν δεν δάνεισε το ποσό των 26 εκατ. ευρώ στον επιχειρηματία Χρήστο Καλογρίτσα -κάτι, που όπως ισχυρίστηκε, του ζητήθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Παππά, προκειμένου ο επιχειρηματίας να πάρει τηλεοπτική άδεια.

«Θα σας κάνω μια αποκάλυψη: Μου είχε ζητήσει μια χάρη ο κ. Παππάς που την ήθελε και ο πρωθυπουργός τον καιρό που γινόταν ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες. Να συναντήσω τον κ. Καλογρίτσα. Όπως και έγινε, τον συνάντησα και μου ζήτησαν να καταβάλω υπό τη μορφή δανείου το ποσό των 26,3 εκατ. ευρώ για να πληρώσει ο κ. Καλογρίτσας την πρώτη δόση για τις τηλεοπτικές άδειες. Εξήγησα στον κ. Καλογρίτσα ότι έχω την καλή διάθεση, αλλά δεν μπορώ να το κάνω», είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης.

Όπως είπε ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού, η κόντρα ξεκίνησε από την άρνησή του αυτή.

Έτσι ξεκίνησε η κόντρα ισχυρίστηκε ο κ. Μαρινάκης εξηγώντας τι ακριβώς έγινε με τις τηλεοπτικές άδειες:

«To 2016 έγινε ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες. Σας θυμίζω ότι τον Γενάρη του 2016 είχε αναλάβει την Νέα Δημοκρατία ο Κυριάκος Μητσοτάκης και είχε αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα» ανέφερε ο ίδιος, και συμπλήρωσε:

«Δεν υπάρχει καμιά υπόνοια τότε περί βρώμικου χρήματος, όπως λέει σήμερα ο κύριος Παππάς. Εμείς πληρώσαμε το πρωί της 26ης Σεπτεμβρίου το ποσό και μας ευχαρίστησε. Την ίδια μέρα είχε πληρώσει και ο κύριος Αλαφούζος. Τα πάντα είχαν ελεγχθεί».

Την ίδια ώρα, ο κ. Μαρινάκης είπε πως «ο Νίκος Παππάς ενημέρωνε πάντα τον πρωθυπουργό. Όταν πλειοδοτήσαμε στον διαγωνισμός ο κ. Παππάς μού μετέφερε την επιθυμία του να πληρώσουμε και να είμαστε οι πρώτοι, το ποσό των 26,3 εκατ. ευρώ, της πρώτης δόσης».

Ο ισχυρός άνδρας του Ολυμπιακού είπε επίσης πως όταν αγόρασε τον ΔΟΛ ο ΣΥΡΙΖΑ του ζήτησε να μπουν σε διευθυντικές θέσεις στελέχη της Κουμουνδούρου: «Εγώ δεν είμαι μπροστινός κανενός και βεβαίως δεν το έκανα», τόνισε ο κ. Μαρινάκης προσθέτοντας: «Όταν ανέλαβα το in.gr, το Βήμα και τα Νέα μου είχαν ζητήσει να βάλω σε διευθυντικές θέσεις πρόσωπα της αρεσκείας του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης. Σε όλες τις δουλειές είμαι εγώ, δεν κρύβομαι...».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Novartis το 2015 τιμήθηκε με την «Διάκριση Επιχειρηματικής Αριστείας» («Diamonds of the Greek Economy 2015») ως η κορυφαία φαρμακευτική εταιρεία στην Ελλάδα.

Πάμε τώρα να δούμε για ποιο πράγμα (δεν) μιλάμε αφού μερικά πράγματα είναι πιο προστατευμένα και από τους καλύτερα «προστατευόμενους» (;) μάρτυρες.

Μνημόνιο επί…7!

Μια όχι τόσο φωταγωγημένη πλευρά της δικογραφίας είναι αυτή όπου αναφέρεται ότι:
Η τιμολόγηση των φαρμάκων στην Ελλάδα – εξαιτίας του γεγονότος ότι η χώρα μας επηρεάζει την διαμόρφωση των τιμών σε 30 περίπου χώρες – επηρέασε άμεσα τις φαρμακευτικές αγορές διαμορφώνοντας έναν τζίρο ύψους 150 δισ. δολαρίων παγκοσμίως.
Την περίοδο 2000-2010 η φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα από 1,4% του ΑΕΠ εκτινάχτηκε στο 2,1% του ΑΕΠ, διπλάσια από τον μέσο όρο δαπάνης στην ΕΕ που ήταν 1% (σσ: στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι χειρότερα αφού η δημόσια δαπάνη από 0,9% το 2000 απογειώθηκε στο 2,2% το 2009 και παρέμεινε στο 1,5% μέχρι και το 2012 – ετήσια έκθεση φαρμάκου 2012/ΙΟΒΕ).
Την περίοδο 2000-2015 δαπανήθηκαν σωρευτικά στην Ελλάδα 68 δισ. ευρώ για φάρμακα με τα 47 δισ. ευρώ να αποτελούν δημόσια δαπάνη.
Αν την περίοδο αυτή η Ελλάδα δαπανούσε ως ποσοστό του ΑΕΠ της για φάρμακα όσα δαπανούνταν κατά μέσο όρο στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ τότε, σύμφωνα με την δικογραφία, θα είχαν ξοδευτεί – σε τιμές του 2017 και σύμφωνα με τους συντελεστές ανατοκισμού – περί τα 33 δισ. ευρώ (!) λιγότερα από όσα ξοδεύτηκαν.

Παρατήρηση 1η:
Τα 33 δις αντιστοιχούν στα δημοσιονομικά μέτρα του πρώτου μνημονίου… επί 7!

Παρατήρηση 2η: Τα παραπάνω ορισμένοι – όπως ο υπογράφων – τα θεωρούν σκανδαλωδώς συνεπή με το σύστημα που λέγεται «καπιταλισμός» και το οποίο διαχειρίζονται πολιτικά και οι χτεσινοί αλλά και οι σημερινοί κυβερνώντες.

Επειδή, δε, κάποιοι θα πουν «μην κρίνεις από εδώ, υπάρχει και καλός καπιταλισμός», θυμίζουμε ότι η Novartis βραβεύτηκε στη χώρας μας όταν ήταν ήδη γνωστό από το 2005 ότι έχει εμπλακεί σε μια σειρά από αντίστοιχες υποθέσεις με μεγαλύτερη αυτή στις ΗΠΑ…

«Όμορφος κόσμος, ηθικός…»

Η Novartis για υποθέσεις ανάλογες και αντίστοιχες με αυτές που εμπλέκεται στην Ελλάδα, ελέγχεται στα 4 σημεία του ορίζοντα. Από ΗΠΑ και Ιαπωνία μέχρι Νότια Κορέα, Τουρκία, Κίνα και Ιταλία.

Πώς έρχονται τέτοιες υποθέσεις συνήθως στην επιφάνεια; Προφανώς όχι λόγω του ασίγαστου πάθους του συστήματος για «κάθαρση» και «διαφάνεια», αλλά λόγω αντικρουόμενων επιχειρηματικών συμφερόντων. Όπως η «Ζήμενς», η BMV, η Mercedes κοκ έτσι και η ελβετική – και ισχυρών γερμανικών συμφερόντων – Novartis έχει βγει στη «σέντρα» από τους ανταγωνιστές της.

Και πως συνήθως κλείνουν τέτοιες υποθέσεις στον υπέροχο κόσμο του καπιταλισμού; Αφού οι πολυεθνικές κάνουν όλες τις «νόμιμες, παράνομες, ηθικές και ανήθικες» λαμογιές που τους αποφέρουν αστρονομικά κέρδη, κατόπιν προχωρούν σε έναν διακανονισμό, πληρώνουν ένα πρόστιμο (που στην καλύτερη περίπτωση κινείται στο 10% των όσων έχουν κερδίσει μέσω της λαμογιάς) και «καθαρίζουν».

Αυτό συνέβη παντού με την Novartis. Στις ΗΠΑ, ειδικότερα, για την λαμογιά των δεκάδων δισεκατομμυρίων της προηγούμενης δεκαετίας, η Novartis πλήρωσε 422 εκατομμύρια και «ξεπλύθηκε». Για την τρέχουσα υπόθεσή της, πάλι στις ΗΠΑ, που κατηγορείται για λαμογιά ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων, ο διακανονισμός υπολογίζεται στα 390 εκατομμύρια…

Υπάρχει σκάνδαλο;

Υπάρχει σκάνδαλο Novartis στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα όπου μετά από τόσες «καθάρσεις» οι λέξεις καθημερινής χρήσης και οι έννοιες οι πιο αειθαλείς και οικείες είναι «λάδωμα», μίζα, ρουσφέτι. διαφθορά, διαπλοκή, ο «γνωστός», αδιαφάνεια, συναλλαγή, κομπίνα, διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, ξεπούλημα, υπάρχει σκάνδαλο Novartis;…

Μετά από τόση «κάθαρση» διαρκείας, μετά από μια «κάθαρση» που δεν τελειώνει ποτέ

(μετρήστε: «κάθαρση» για τις υποκλοπές επί Τόμπρα, «κάθαρση» επί Κοσκωτά, «κάθαρση» για την ΑΓΕΤ, «κάθαρση» για το ξεπούλημα του ΟΤΕ, «κάθαρση» για τις φούσκες του χρηματιστηρίου, «κάθαρση» για τα παραεκκλησιαστικά και τα παραδικαστικά, «κάθαρση» για τα δυπύθμενα, «κάθαρση» και για τα μονοπύθμενα των εφοπλιστών, «κάθαρση» για τα δομημένα, «κάθαρση» και για τα… αδόμητα ομόλογα, «κάθαρση» για τη «Ζήμενς»,«κάθαρση» για τα υποβρύχια που γέρνουν, «κάθαρση» για τις επόμενες υποκλοπές του τριγώνου περί την αμερικάνικη πρεσβεία, «κάθαρση» για τα «φρουτάκια», «κάθαρση» για τους χαμένους φακέλους της «Φαράν», «κάθαρση» και για το έγκλημα του «Σαμίνα», «κάθαρση» και για το έγκλημα του «Sea Diamond», «κάθαρση» για τους βιντεοκομιστές, «κάθαρση» για τα εξοπλιστικά και για τους «εθνικούς εργολάβους», «κάθαρση» και για τους «νταβατζήδες», «κάθαρση» με τις λίστες Λαγκάρντ, «κάθαρση» της διαπλοκής μεταξύ πολιτικο-τραπεζικού κατεστημένου, «κάθαρση» με τις τηλεοπτικές άδειες κοκ),

υπάρχει πιθανότητα σκανδάλου Novartis στην Ελλάδα;

Με τόσα πολλά σφουγγαρόπανα του συστήματος της πολιτικής και της μιντιακής καθαριότητας να έχουν αφιερωθεί τόσο ολόψυχα και τόσο μακροχρόνια στην καταπολέμηση των «λεκέδων» σε αυτόν τον τόπο, λέτε να υπάρχει πιθανότητα σκανδάλου Novartis στην Ελλάδα;

Και εν πάση περιπτώσει, σε μια χώρα που ο Εμμ. Ροΐδης έλεγε ότι «ο περί ου ο λόγος Υπουργός γνωρίζει δώδεκα τρόπους να προσπορίζεται χρήματα από το Δημόσιο εκ των ο οποίων ο τιμιότερος είναι η κλοπή», πόσο ισχυρή είναι η πιθανότητα να υπάρχει σκάνδαλο Novartis;

Τι να σας πούμε κι εμείς…

Βούρκος (νόμιμος και ηθικός)…

Αν (λέμε: «αν»…) υπάρχει σκάνδαλο Novartis στην Ελλάδα συμμετέχουν σε αυτό πολιτικά πρόσωπα; Και ποια είναι αυτά; Απάντηση: Δεν ξέρουμε. Δεν γνωρίζουμε. Ως εκ τούτου, και χωρίς καμία αυταπάτη περί «κάθαρσης» (τα είπαμε προηγουμένως), χωρίς καμία αυταπάτη – δεδομένης της μεγάλης πια εμπειρίας – για το πώς τελικά αξιοποιούνται και καταλήγουν τέτοιες υποθέσεις στο πλαίσιο των δικομματικών αντιμαχιών, έχουμε κάθε λόγο να απαιτούμε την πλήρη και χωρίς σκοπιμότητες διερεύνηση.

Τι ξέρουμε, όμως: Ξέρουμε ότι αυτοί που δικαίως ή αδίκως κατηγορούνται κι αυτοί που δικαίως ή αδίκως τους κατηγορούν, πολιτικοί υπηρέτες του ίδιου συστημικού ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ βούρκου είναι. Και είτε δικαίως είτε αδίκως λασπώνονται μεταξύ τους, ο βούρκος τον οποίο υπηρετούν βούρκος είναι. Και δεν χρειάζεται να παρανομήσει ο βούρκος τους για να είναι βούρκος. Η ίδια η νομιμότητά του είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της βρωμιάς του. Δυο παραδείγματα:

α) Η Novartis είναι η εταιρεία που προέκυψε από την συγχώνευση των εταιρειών Ciba-Geigy και Sandoz. Η Sandoz είναι η δημιουργός του ψυχοναρκωτικού LSD. Είναι η ίδια που εμπλέκεται στην μόλυνση του Ρήνου με τοξικά απόβλητα το 1986. Η δε Geigy είναι η παραγωγός του τοξικότατου ζιζανιοκτόνου DDT, αντιπρόεδρος και διευθυντής ερευνών της ήταν ο κύριος Πολ Χέρμαν Μιλερ, ο δημιουργός του DDT. H καλή αυτή εταιρεία είναι που πλήρωσε το 1992 στο δήμο New Jersey περί τα 62 εκ. δολάρια πρόστιμο για μόλυνση της πόλης με απόβλητα. Η καλή αυτή εταιρεία – που ελέγχει άλλες εταιρείες του τομέα των παιδικών τροφών – καταγράφεται από τον μελετητή Νταν Φάγκιν ως ρυπαίνουσα τον πλανήτη με τοξικά από το… 1864. Η Νεστλέ, τώρα, που συνδέεται επιχειρηματικά με την Novartis είναι, επίσης, ο κυριότερος μέτοχος της εταιρείας προϊόντων κοσμητικής “L’ Oreal”. Η L’Oréal, με τη σειρά της, κατέχει το 10,41% της φαρμακευτικής Sanofi-Aventis που προέρχεται από την ένωση της γαλλικής Sanofi και της γερμανικής Pharma ή παλιότερα Hoechst AG που ελέγχθηκε στην δίκη της Νυρεμβέργης για πειράματα στα ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ στρατόπεδα συγκέντρωσης. Επίσης η “L’ Oreal” κατέχει μέρος των εταιρειών Lancôme, Cacharel, Garnier Paris και Vichy. Τι ωραίο, λοιπόν, να ασχολείσαι με τον καλλωπισμό της γυναίκας και την ίδια ώρα η διασυνδεδεμένη μαζί σου στον πολυπλόκαμο καπιταλιστικό κόσμο εταιρεία Novartis να καταδικάζεται από το δικαστήριο του Μανχάταν το 2010 σε αποζημιώσεις ύψους 250 εκ. δολαρίων λόγω σεξιστικής αντιμετώπισης και φυλετικών διακρίσεων κατά των γυναικών εργαζομένων της!

β) Η Νovartis είναι η εταιρεία που καταγγέλλεται ότι χωρίς να έχει βάλει ούτε ένα φράγκο στην 20ετή έρευνα για την δημιουργία φαρμάκου για την αντιμετώπιση της λευχαιμίας, μια έρευνα που χρηματοδοτήθηκε με κρατικό χρήμα και με εισφορές αλληλεγγύης, αγόρασε στο πλαίσιο της «ελεύθερης οικονομίας» τα δικαιώματα εμπορικής χρήσης του φαρμάκου – που στην πιο ακριβή του εκδοχή και κατά την διάρκεια του πειραματικού του σταδίου κόστιζε 20.000 δολάρια – και το πουλάει… 475.000 δολάρια! Δηλαδή 24 φορές επάνω! Μάλιστα τα στελέχη της απαντούν ότι καλά κάνουν και ζητούν 475.000 δολάρια για τη σωτηρία ενός ανθρώπου μέσω ενός φαρμάκου που δεν ξόδεψαν φράγκο για να παραχθεί, και ότι η τιμή που έχουν επιβάλλει είναι… φτηνή, γιατί υπάρχουν κι άλλες θεραπείες που είναι ακριβότερες! (το άρθρο της Σοφίας Χουδαλάκη είναι αποκαλυπτικό: https://www.imerodromos.gr/novartis-poulaei-therapia-gia-ti-lefchemia-475-000-dolaria-ta-echis-tis-sofias-choudalaki/)

Η πανδημία των φαρμακοβιομηχανιών (1)

Πάμε τώρα να δούμε τον βούρκο για τον οποίο μιλάμε σε μεγαλύτερο πλάτος (και βάθος). Τον είχαμε περιγράψει ήδη από το 2005 στον «Ριζοσπάστη» σε σειρά δημοσιευμάτων (18-19-20/10/2005). Επανερχόμαστε:

Το 2005 – με μια μικρή… καθυστέρηση, είναι αλήθεια – οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», με αφορμή την γρίπη των πτηνών, αποκάλυψαν αυτό που όλοι γνώριζαν: Στον πλανήτη του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, στους καιρούς της «νέας τάξης» που οι πολυεθνικές δε φείδονται δαπανών όταν πρόκειται να μετατρέψουν σε πειραματόζωα εκατομμύρια ανθρώπους, δεν υπήρχε επαρκής αριθμός φαρμάκων για την αντιμετώπιση μιας ενδεχόμενης πανδημίας γρίπης. Γιατί άραγε;…

Η απάντηση είναι τόσο παλιά, όσο και ο καπιταλισμός: Το κέρδος. Οι εταιρίες που παρήγαγαν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνταν για τη γρίπη των πουλερικών, κατηγορούνταν ότι ασκούσαν το «δικαίωμα» που τους παρέχει ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα που έχει για προμετωπίδα του το «ο θάνατός σου – η ζωή μου»: Ότι Απέτρεπαν (σ.σ.: στην ουσία απαγόρευαν) την παραγωγή εκείνων των ποσοτήτων φαρμάκων που ήταν απαραίτητα, ώστε να κρατούν ψηλά την τιμή και να κερδοσκοπούν με τον πανικό, αλλά και με τη γρίπη, εφόσον αυτή εκδηλωνόταν

Η ιστορία του εγκλήματος (περί εγκλήματος πρόκειται) είναι μακρά. Και έχει μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα επεισόδια. Με πρωταγωνίστριες, βέβαια, τις φαρμακοβιομηχανίες.

Αρχές της δεκαετίας του ’90, η Ινδία και η Βραζιλία αποφάσισαν να σπάσουν την πατέντα των φαρμάκων που κατείχαν οι φαρμακοβιομηχανίες και προχώρησαν στην παραγωγή αντιγράφων – και εξίσου θεραπευτικών – φαρμάκων για την αντιμετώπιση του έιτζ. Η διαφορά με τα λεγόμενα πρωτότυπα είναι ότι τα αντίγραφα ήταν κατά πολύ φθηνότερα. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: το ποσό των 10.000 – 15.000 δολαρίων που απαιτούνταν για την ετήσια θεραπεία ενός ασθενή έιτζ, να πέσει κατά 95%!

Οι φαρμακοβιομηχανίες «φρικίασαν». Τότε, ακριβώς, άρχισε το σύστημα να… δουλεύει: Το 1994 οι φαρμακοβιομηχανίες επέβαλαν στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) τη συμφωνία TRIPS. Τι προέβλεπε η συμφωνία; Οτι για μια τουλάχιστον 20ετία και σε κάθε περίπτωση μέχρι το 2005, η εταιρία που θα ανακάλυπτε κάποιο φάρμακο θα είχε την απόλυτη «πνευματική» ιδιοκτησία του. Λόγω, όμως, της «φιλανθρωπίας» τους, οι φαρμακοβιομηχανίες υποσχέθηκαν ότι θα έκαναν δεκτό το αίτημα να σπάει η πατέντα τους, εφόσον ετίθετο ζήτημα δημόσιας υγείας. Υπό μία προϋπόθεση: Εκείνος που θα αναλάμβανε την παραγωγή των αντιγράφων φαρμάκων θα ήταν η εγχώρια φαρμακοβιομηχανία κάθε χώρας. Αναγκαία «λεπτομέρεια»: Οι περισσότερες φτωχές χώρες δε διαθέτουν εγχώρια φαρμακοβιομηχανία…

Το αποτέλεσμα: Το έιτζ στην Αφρική θέρισε, ο μέσος όρος ζωής έπεσε στα 47 από τα 62 χρόνια που ήταν πριν δυο δεκαετίες. Οσο για τις «φιλάνθρωπες» φαρμακοβιομηχανίες, έφτασαν ως εκεί: Εκαναν μήνυση (!) στην κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής όταν το 1997 προχώρησε στην παραγωγή αντιγράφων φαρμάκων για να σωθεί ο πληθυσμός της από το έιτζ. Αφού έσυραν στα δικαστήρια τη Νότια Αφρική, οι φαρμακοβιομηχανίες το 2001 απέσυραν τη μήνυση.

Τι συνέβη; Μήπως… επλήγησαν ξαφνικά από «ουμανισμό»; Όχι. Οι φαρμακοβιομηχανίες είναι άτρωτες από τέτοιες «ασθένειες». Απλώς είχαν καταφέρει προηγουμένως να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους. Πώς; Στη συνδιάσκεψη του ΠΟΕ στο Κατάρ, αρχικά αναγνωρίστηκε ότι οι φτωχές χώρες πρέπει να βοηθιούνται όταν τίθενται ζητήματα δημόσιας υγείας και τέθηκε ως όριο το 2002 για να έχει βρεθεί κάποια λύση όσον αφορά τα «πνευματικά δικαιώματα» των φαρμακοβιομηχανιών. Αλλά έκτοτε ανέλαβαν οι υπάλληλοι των πολυεθνικών των φαρμάκων, δηλαδή οι κυβερνήσεις:

Οι φαρμακοβιομηχανίες, έχοντας στο πλευρό τους τις ΗΠΑ και την ΕΕ (τι σύμπτωση!) οδήγησαν σε κωλυσιεργία και αδιέξοδο τις διαπραγματεύσεις για την εφαρμογή των αποφάσεων του Κατάρ. Στο μεσοδιάστημα, 2,2 εκατομμύρια Αφρικανοί πέθαναν από έιτζ, φυματίωση και ελονοσία. Όπως είχε υπολογιστεί συνολικά μέχρι το 2010 θα ξεπερνούσαν τα 18 εκατομμύρια τα παιδιά που θα έμεναν ορφανά καθώς θα είχαν χάσει τουλάχιστον τον ένα γονέα τους από έιτζ…

Λίγο αργότερα ήρθε μια νέα συμφωνία. Υπογράφτηκε το 2003 στο Μεξικό και προέβλεπε κι αυτή – στα λόγια – τη δυνατότητα πρόσβασης των φτωχών στα αντίγραφα φάρμακα. Στην πραγματικότητα ήταν μια επανάληψη του ίδιου έργου:

Εξασφαλίστηκαν εκ νέου τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών καθώς η συμφωνία επέβαλε τέτοιους οικονομικούς και νομικούς όρους, που οι φτωχές χώρες αδυνατούσανν να τους εκπληρώσουν απέναντι στις πολυεθνικές.

Οι τελευταίες κατάφεραν και πάλι η διεθνής τιμή των αντιγράφων φαρμάκων, ακόμα κι όταν παρασκευάζονται, να καθορίζεται από την τιμή της αρχικής πατέντας, συνεπώς να είναι και αυτά απαγορευτικά για τους τοπικούς πληθυσμούς…

Η πανδημία των φαρμακοβιομηχανιών (2)

Οι φαρμακοβιομηχανίες λειτουργούν όπως οι 7 αδελφές του πετρελαίου. Πρόκειται για ένα κλαμπ πολυεθνικών που κερδοσκοπούν με την ασθένεια και την υγεία ολόκληρου του πλανήτη. Δεν είναι μόνο ότι απαγορεύουν την ευρεία παραγωγή και χρήση των φαρμάκων που είναι απαραίτητα για τη δημόσια υγεία, επικαλούμενες την «πνευματική ιδιοκτησία» τους πάνω στην «πατέντα» των σκευασμάτων. Δεν περιορίζονται να κερδοσκοπούν «νόμιμα», βασιζόμενες στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Οταν το επιτάσσει η αύξηση της κερδοφορίας τους λειτουργούν ακόμα και με όρους υποκόσμου, ακόμα και με όρους «μαφίας».

Πράγμα που όποιος έχει δει την ταινία «Ο επίμονος Κηπουρός» αντιλαμβάνεται ότι δεν έχει διαφύγει ούτε του Χόλυγουντ. Μια ταινία βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά για το πώς «εξαφανίζονταν» μάρτυρες της μετατροπής ανθρώπων σε πειραματόζωα στην Αφρική από φαρμακευτική εταιρεία.

Η ίδια η ζωή, όμως, είναι ακόμα πιο παραστατική από την όποια κινηματογραφική απεικόνισή της. Ετσι το 2002 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμούσε ότι περίπου το 10% των φαρμάκων που παρασκευάζουν και προωθούν στην αγορά οι φαρμακοβιομηχανίες είναι πλαστά. Η Ιατρική Επιθεώρηση της Βρετανίας έχει μιλήσει για «δολοφονικά» κυκλώματα ενώ επιστήμονες του πανεπιστημίου της Οξφόρδης έκαναν λόγο για «μαφία», στα εργαστήρια της οποίας παρασκευάζονται ψεύτικα φάρμακα (εμβόλια μηνιγγίτιδας από νερό βρύσης, σιρόπια φτιαγμένα με βιομηχανικά έλαια, χάπια αντισύλληψης από αλεύρι…). Σύμφωνα, δε, με καταγγελία διεθνούς ομάδας επιστημόνων, το 2002, αποκαλύφθηκε πως το ένα τρίτο των φαρμάκων κατά της ελονοσίας που διακινείτο στη νοτιοανατολική Ασία ήταν πλαστά!

Ένα χρόνο νωρίτερα, το 2001, τέθηκε εμφατικά ένα ακόμα ζήτημα: Η ομηρία της επιστημονικής έρευνας από τις φαρμακοβιομηχανίες. Δημοσίως οι διευθυντές έντεκα μεγάλων ιατρικών επιθεωρήσεων (ανάμεσά τους η Αμερικανική και η Βρετανική) εκδήλωσαν την ανησυχία τους για τον τρόπο με τον οποίο οι φαρμακοβιομηχανίες ελέγχουν την επιστημονική έρευνα καθώς και τον τρόπο με τον οποίο δημοσιεύονται τα πορίσματα των ερευνών: Αυξάνεται επικίνδυνα η ανάμειξη των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών στην ιατρική έρευνα και στις δοκιμές νέων φαρμάκων, τόνιζαν σε κοινό τους άρθρο, σημειώνοντας επιπλέον ότι οι φαρμακοβιομηχανίες σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις «προσπαθούν να οδηγήσουν τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας σε κατευθύνσεις που εξυπηρετούν τις τρέχουσες πολιτικές τους», εμποδίζουν την πρόσβαση σε πρωτογενή στοιχεία και απαγορεύουν τη δημοσιοποίηση των πορισμάτων των επιστημονικών ερευνών όταν αυτά δεν εξυπηρετούν τα εμπορικά συμφέροντα των χορηγών – φαρμακοβιομηχανιών…

Φτάνουμε στις 14 Ιούνη του 2003. Ενώπιον του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου της Χάγης κατατίθεται (από το Ιδρυμα Υγείας και τον Dr. Mathias Rath) μια πολύ ενδιαφέρουσα καταγγελία. Πρόκειται για την καταγγελία της γενοκτονίας εναντίον φαρμακευτικών εταιριών, που περιλάμβανε επίσης κατηγορίες ενάντια στον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζ. Μπους και τον πρωθυπουργό της Βρετανίας Τ. Μπλερ.

Σύμφωνα με την καταγγελία, οι φαρμακοβιομηχανίες κατηγορούνταν ότι σκόπιμα αποτρέπουν τις φυσικές εναλλακτικές λύσεις θεραπειών, ότι ο ρόλος τους στο να πάρει ο Μπους και ο Μπλερ την εξουσία ήταν καθοριστικός και απόλυτα «εξαργυρώσιμος», ότι οι πολιτικές υγείας κατευθύνονται παγκοσμίως από τα οικονομικά συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών και ότι οι τελευταίες πρέπει να ελεγχθούν με την κατηγορία της φαρμακευτικής «κερδοσκοπίας με την ασθένεια».

Όπως είναι ευνόητο η γνωστή μας Κάρλα Ντελ Πόντε και οι υπόλοιποι επιφανείς του δικαστηρίου της Χάγης, δεν επέδειξαν για το θέμα «επιμέλεια» ανάλογη εκείνης που επέδειξαν σε άλλες περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση Μιλόσεβιτς…

Η πανδημία των φαρμακοβιομηχανιών (3)

Οι φαρμακοβιομηχανίες είναι ένοχες του εγκλήματος της «κερδοσκοπίας με την ασθένεια». Η γρίπη των πτηνών – περίοδος για την οποία ελέγχεται ο ρόλος της Novartis στην Ελλάδα – είχε φέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο τις επισημάνσεις των κομμουνιστών:

Από τη μία εκατοντάδες έτοιμα (σε επίπεδο ερευνητικού εργαστηρίου) φάρμακα δεν δίνονται από τις πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες για μαζική βιομηχανική παραγωγή, γιατί δε διασφαλίζουν το απαραίτητο επίπεδο κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Ενώ από την άλλη, χιλιάδες χημικές ουσίες εισάγονται κάθε χρόνο στη βιομηχανία προτού ολοκληρωθεί ο κύκλος των εργαστηριακών τους εξετάσεων για την καταλληλότητα χρησιμοποίησής τους από τον άνθρωπο! Το κριτήριο είναι και πάλι η γρήγορη και μέγιστη εξασφάλιση του μονοπωλιακού κέρδους.

Ο Λένιν το είχε τονίσει ήδη από το 1916: Ο ιμπεριαλισμός, το ανώτατο στάδιο του σάπιου καπιταλισμού, παρέχει στα μονοπώλια «την οικονομική δυνατότητα ώστε να συγκρατούν τεχνητά την τεχνική πρόοδο».

Τα φάρμακα όπως και η επιστημονική γνώση και έρευνα που οδηγούν στην παραγωγή τους, είναι κοινωνικά αγαθά, που δεν νοείται να αποτελούν ατομική ιδιοκτησία. Αποτελούν είδη πρώτης ανάγκης, πρέπει να είναι περιουσία του λαού, οι νόμοι που τα καθιστούν «εμπόρευμα» και «περιουσιακό στοιχείο» των πολυεθνικών, πρέπει να ανατραπούν. Κάθε χώρα πρέπει να έχει τη δυνατότητα τόσο σε υποδομές, όσο και σε τεχνογνωσία και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει τις εσωτερικές της ανάγκες στην παραγωγή και τη διάθεση ειδών πρώτης ανάγκης όπως είναι τα φάρμακα.

Υπάρχουν βέβαια και κείνοι που υποστηρίζουν ότι τα παραπάνω είναι κομμουνιστικά… «ανέκδοτα» αφού – όπως λένε – το μοναδικό κίνητρο που υπάρχει για την ανακάλυψη νέων πραγμάτων στον σύγχρονο κόσμο (άρα και φαρμάκων) είναι το κέρδος και μόνο αυτό.

Οντως το παραπάνω ισχύει, αλλά ισχύει αποκλειστικά και μόνο στον κόσμο της καπιταλιστικής αθλιότητας, που έχει θολώσει τόσο πολύ το νου των απολογητών του συστήματος, ώστε να μην μπορούν να δουν πέρα από τη μύτη τους. Πόσο μάλλον, να δουν μέχρι την Κούβα (που πέφτει λίγο μακρύτερα από τη μύτη τους).

Εκεί λοιπόν, που παράγονται εμβόλια για τη μηνιγγίτιδα και την πνευμονία, για το έιτζ και τον καρκίνο, εκεί που ο λαός έχει άμεση πρόσβαση στο δημόσιο αγαθό που λέγεται «φάρμακο», στη χώρα που κάτω από τέτοιες συνθήκες απομόνωσης καταφέρνει να εξάγει βιοτεχνολογία, εκεί, στην Κούβα ισχύει («Histologion-gr») αυτό που είπε ο Κάστρο:

«Δεν τους αρέσουν ιδιαίτερα οι πατέντες. Τους αρέσει η ιατρική. Η παραγωγή φαρμάκων της Κούβας έχει ενδιαφέρον στο τι δεν έχει: φάρμακα για μεγάλα λεφτά, θεραπείες της φαλάκρας, της ανικανότητας ή των ρυτίδων. Είναι όλο θεραπείες για τον καρκίνο, φάρμακα για το έιτζ, και εμβόλια για τροπικές ασθένειες».

«Δάσος», «δέντρο», βούρκος

Το καλούμενο και ως «σκάνδαλο Novartis», λοιπόν, τα περιέχει όλα: Και το «δέντρο» και το «δάσος» και τον βούρκο.

Το «δέντρο» – όπως έχουμε διαπιστώσει δεκάδες φορές στο παρελθόν – είναι η αξιοποίηση τέτοιων υποθέσεων στο πλαίσιο του πολιτικού παιχνιδιού μεταξύ νυν, πρώην και μελλοντικών «χαλίφηδων» της κυβερνητικής καρέκλας. Εδώ εντάσσεται ο ενδεχόμενος αντιπερισπασμός από άλλα θέματα, ο επιδιωκόμενος αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης και φυσικά η επιδίωξη πολιτικού προβαδίσματος απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο.

Το «δάσος» είναι το εν συνόλω πολιτικό σύστημα που συμμετέχει στην επικοινωνιακή διαχείριση τέτοιων υποθέσεων- είτε από την πλευρά του καταγγέλλοντα είτε από την πλευρά του καταγγελλόμενου, είτε από την πλευρά του «διώκτη», του «διωκόμενου», του «λασπιτζή», του «συκοφαντημένου», του «σκευωρού» ή του «αδέκαστου» – και που επιδιώκει να παραστήσει τον φορέα της «κάθαρσης». Και τούτο την ίδια ώρα που όλοι μαζί οι συστημικοί παίκτες του συστήματος της βρωμιάς, είτε σαν «διώκτες» είτε σαν «διωκόμενοι», για να ηνία της διαχείρισης της ίδιας βρωμιάς διαγκωνίζονται.

Ο βούρκος (και εδώ χωρίς εισαγωγικά) είναι αυτό καθ’ αυτό το σύστημα της νόμιμης λαμογιάς. Είναι το σύστημα που επειδή ακριβώς έχει οικοδομηθεί πάνω στο «δικαίωμα» του κεφαλαιοκράτη να μετατρέπει το φάρμακο σε «εμπόρευμα», που επειδή ακριβώς έχει οικοδομηθεί πάνω στο «δικαίωμα» του καπιταλιστή να πουλάει, να αγοράζει και να κερδίζει πάνω στην αρρώστια, αυτό ακριβώς του δίνει και τη δυνατότητα να μετέρχεται κι όλους τους τρόπους για την επίτευξη αυτού του κέρδους.

***

Σημείωση 1η: Το προηγούμενο, μήπως, σημαίνει «αθώωση» των λαμογιών που τα ‘πιάνουν και των άλλων που «τα χώνουν»;

Να το ξεκαθαρίσουμε: Στο ερώτηµα «πόση επιείκεια αρµόζει σ’αυτά τα τρωκτικά», υπάρχει µία και µοναδική αρµόζουσα απάντηση: Οση ακριβώς και στον πατροκτόνο που ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου µε την αιτιολογία ότι έµεινε… ορφανός.

Που σηµαίνει ότι το καθεστώς της διαφθοράς και της αρπαχτής είναι σύµφυτο µε τον καπιταλισµό, αλλά αυτό ουδόλως μπορεί να χρησιµοποιηθεί ως υπερασπιστικό άλλοθι από τα λαµόγια ενάντια στην «κακούργα κοινωνία».

Τα λαµόγια είναι λαµόγια. Τα αρπακτικά είναι αρπακτικά. Και τα τρωκτικά είναι τρωκτικά. Και τους αρµόζει, σε προσωπικό, δικαστικό, κοινωνικό, πολιτικό επίπεδο, κάθε ποινή, τιµωρία και καταισχύνη.

Το εύλογο και απολύτως δικαιολογηµένο αίτηµα της τιµωρίας των αποδεδειγμένα ενόχων για σκάνδαλα δεν πρέπει, όµως, να συσκοτίζει και να θολώνει την κριτική ικανότητα εντοπισµού της πηγής των σκανδάλων, της πηγής της δυσωδίας και της πολιτικής σατραπείας που περιβάλλει το θερμοξκήπιο των σκανδάλων, την ίδια ώρα που υποδύεται ότι τα διώκει τα σκάνδαλα.

Και η πηγή των σκανδάλων ξεκινάει από τη βάση, από την ταξική και εκμεταλλευτική φύση ενός συστήματος που – μιας και μιλάμε για το φάρμακο – «κερδοσκοπεί (και) πάνω στην ασθένεια».

***

Σημείωση 2η: Ορισµένοι καλόπιστα κι άλλοι «αθώα» θα εγείρουν την εξής ένσταση: Μα στο σοσιαλισµό δεν υπήρχε διαφθορά; ∆εν υπήρχαν εκείνοι που «τα έπιαναν»; Μόνο στον καπιταλισµό υπάρχουν φαινόµενα διαφθοράς;

Υποστηρίζουµε ότι το πραγµατικό ερώτηµα, εφόσον µιλάµε για ανθρώπινες κοινωνίες και όχι για αποστειρωµένους από µικρόβια «παραδείσους», δεν είναι αν υπήρχαν και στο σοσιαλισµό φαινόµενα διαφθοράς.

Το ερώτηµα είναι: Ποιο σύστηµα ευνοεί τη «βρώµα». Ποιο την έχει δοµικό του στοιχείο. Την αναπαράγει. Την προστατεύει. Την έχει ιδεολογία, και µάλιστα καθαγιασµένη µέσα από την ανάδειξη της «καπατσοσύνης» σε υπέρτατη αρχή της «ελεύθερης αγοράς».

Ποιο είναι το σύστηµα όπου «όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται»: από το νερό και τον αέρα µέχρι τη γη, από την είδηση που µετατρέπεται σε «εµπόρευµα» των καναλαρχών µέχρι τους δρόµους, τις τηλεπικοινωνίες, τα πετρέλαια και τις παραλίες, που κι αυτά αποτελούν «εµπόρευµα» των εργολάβων-εφοπλιστών-βιοµηχάνων-τραπεζιτών-καναλαρχών.

Ποιο είναι το σύστηµα όπου τα πάντα θεωρούνται «εµπορεύµατα», µε πρώτο το ίδιο το κορµί και το ίδιο το µυαλό των ανθρώπων.

Ποιο είναι το σύστηµα όπου το καθετί, από την υγεία, την παιδεία, την στέγαση, την ενημέρωση, τίθεται διαρκώς στη διατίµηση της συναλλαγής µεταξύ πολιτικής και οικονοµικής εξουσίας.

Ο σοσιαλισµός που γνωρίσαµε, ένας από τους λόγους που ανατράπηκε, ήταν ακριβώς για να έρθουν στη θέση του οι διεφθαρµένοι και οι διαπλοκές τους.

Ας κάνουµε τον αντίστροφο συλλογισµό: Αν ήταν ο σοσιαλισµός – και όχι οι σοσιαλιστικές παρεκκλίσεις – το πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της διαφθοράς, αν η διαφθορά δεν ασφυκτιούσε στο πλαίσιο του σοσιαλισµού, τότε τι λόγο είχαν οι φορείς της διαφθοράς να αναζητήσουν και να βρουν το φυσικό τους χώρο στον καπιταλισµό;

Αντίθετα και όσον αφορά τον καπιταλισµό που γνωρίζουµε, τον υπαρκτό και µοναδικό καπιταλισµό που µπορεί να υπάρξει, οι διεφθαρµένοι όχι µόνο δεν ασφυκτιούν, όχι µόνο δεν επιδιώκουν την ανατροπή του, αλλά οµνύουν στη µακροηµέρευσή του. Που σηµαίνει ότι, για να αρχίσουν να ασφυκτιούν, έως ότου εκλείψουν οριστικά, µόνο ένας τρόπος υπάρχει: να ανατραπούν. Μαζί µε το φυσικό τους χώρο.


Η υπόθεση Novartis έχει επανέλθει στην επικαιρότητα μετά τη διαβίβαση της σχετικής δικογραφίας στη Βουλή.
Το άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου, με τίτλο «NOVARTIS: Το “δέντρο”, το “δάσος” κι ο βούρκος» δημοσιεύτηκε στον Ημεροδρόμο στις 10/2/2018 .

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Το δημοσίευμα της Αυγής σχετικά με δάνειο της Ν.Δ. από την Eurobank αποκαλύπτει τι εννοεί η Ν.Δ. όταν λέει ότι έχει τακτοποιήσει τα οικονομικά της και αποπληρώνει τα δάνεια της»

Ανακοίνωση του Γραφείου τύπου του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με το δημοσίευμα της ΑΥΓΗΣ για το δάνειο της ΝΔ από την Eurobank:

Το δημοσίευμα της Αυγής σχετικά με δάνειο της Ν.Δ. από την Eurobank αποκαλύπτει τι εννοεί η Ν.Δ. όταν λέει ότι έχει τακτοποιήσει τα οικονομικά της και αποπληρώνει τα δάνεια της.

Για χρέος άνω των 4 εκατ., η Ν.Δ. έχει συμφωνήσει να καταβάλει μηνιαία δόση μόνο 5.500 ευρώ, ενώ αφού αποπληρώσει 188.000 θα πάει σε νέα ρύθμιση.

Ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται πως μετά τον Κήρυκα Χανίων έκανε το θαύμα του και με τα δάνεια της Ν.Δ., με ρύθμιση «μπαλόνι». Ρύθμιση δηλαδή για ένα μικρό ποσό του δανείου μέχρι τις εκλογές, με τη φρούδα ελπίδα ότι μετά από αυτές θα το επαναδιαπραγματευτεί ως κυβέρνηση για να μην πληρώσει τίποτα.

Περιμένουμε απαντήσεις σε τρία καίρια ερωτήματα:

Ποιος Έλληνας δανειολήπτης, εκτός από τη Ν.Δ. και τον κ. Μητσοτάκη, έχει καταφέρει τέτοια σκανδαλώδη ρύθμιση;
Θα συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι με τον ίδιο τρόπο θα σώσει και τη χώρα;
Τελικά πόσο έχει φτάσει το συνολικό χρέος της Ν.Δ., το οποίο και συνεχώς αυξάνεται; Πότε και πώς θα το αποπληρώσει;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οσμή σκανδάλων πνίγει το Μαξίμου από την περιφερόμενη φιγούρα του Μανώλη Πετσίτη, τον εντιμότατο φίλο του πρωθυπουργού. Ο Κυριακάτικος Τύπος δημοσιεύει σειρά αποκαλύψεων για την υπόθεση Πετσίτη, ο οποίος εμφανίζεται με αδικαιολόγητα ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς του στην Ελλάδα.

Τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ αφήνουν υπόνοιες για διακριτικές σχέσεις του κ. Πετσίτη με υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, που τον χρησιμοποιούσαν σε διάφορες «δουλειές». Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και μία παραίτηση-βόμβα στις έρευνες που γίνονται από την Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος.

Παράλληλα, σε συνέντευξή της στο ΣΚΑΪ ένα πρόσωπο που γνωρίζει καλά «πρόσωπα και πράγματα» στην κορυφή της εξουσίας, η πρώην συνεργάτης του πρωθυπουργού και πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, αφήνει βαρύτατους υπαινιγμούς:

«Είναι ξεκάθαρο ότι ο πλουτισμός του Πετσίτη είναι πλουτισμός σχετιζόμενος με την σχέση του με την εξουσία. Με τον Τσίπρα, με τον Παππά, με την κυβέρνηση» επισήμανε η Κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου σε συνέντευξή της στην τηλεόραση του Σκάι και στον Γιώργο Αυτιά. «Υπ’ αυτή την έννοια, δεν αρκεί να ανοίξουν οι λογαριασμοί του Πετσίτη, πρέπει να ανοίξουν οι λογαριασμοί του Παππά, του Τσίπρα και του περιβάλλοντός τους και πρέπει να δημοσιευτούν τα πόθεν έσχες» υπογράμμισε η επικεφαλής του κόμματος «Πλεύση Ελευθερίας».

Ο Μανωλης Πετσίτης είναι, ως γνωστόν, μια γκρίζα φιγούρα που εμφανίζεται να κυκλοφορεί με άνεση στο Μαξίμου από την ημέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την εξουσία και να είναι παιδικός φίλος του Νίκου Παππά, υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής και στενού συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα. Παράλληλα ο κ. Πετσίτης εμφανίζεται να εμπλέκεται στην υπόθεση ΔΕΠΑ-ELFE-Λαυρεντιάδη, που φέρνει οσμή σκανδάλου στους διαδρόμους της πρωθυπουργικής βίλας της Ηρώδου Αττικού. O κ. Παππάς έχει πει ότι ο κ. Πετσίτης απλώς «βοήθησε» στην προεκλογική εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ και ότι τον γνώριζε από παλιά .

Σύμφωνα λοιπόν με το «Πρώτο Θέμα», «αρκετές χιλιάδες ευρώ» τα οποία θεωρούνται «αδικαιολόγητα» βρέθηκαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς του Μανώλη Πετσίτη, ο οποίος φέρεται να εμπλέκεται στο σκάνδαλο ΔΕΠΑ-ELFE-Λαυρεντιάδη.

Στο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας αναφέρεται ότι αυτές οι πληροφορίες προκύπτουν από τους πρώτους ελέγχους της Αρχής για το Ξέπλυμα Χρήματος, οι οποίοι παραγγέλθηκαν με εντολή της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου πριν από περίπου δύο μήνες. Οι έλεγχοι στους τραπεζικούς λογαριασμούς του «Μανόλο του Παππά» συνεχίζονται στην Ελλάδα και στη Κύπρο και επεκτείνονται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, και στην Ελβετία.

Επισημαίνεται μάλιστα ότι τα ποσά εντοπίστηκαν σε λογαριασμούς του Πετσίτη σε ελληνική συστημική τράπεζα και προέρχονται από κυπριακές εταιρείες στις οποίες, όπως φαίνεται από τα μέχρι στιγμής στοιχεία, δεν φαίνεται ότι παρείχε υπηρεσίες – για αυτό και θεωρούνται «αδικαιολόγητα».

Οπως αναφέρει το «Πρώτο Θέμα», «σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες, στις ερευνώμενες συναλλαγές εμπλέκεται και ένας “φίλος από τα παλιά”, ήτοι η δικηγορική εταιρεία Αρτέμη Αρτεμίου, για την οποία από το 2013 ο κ. Πετσίτης εμφανίζεται ως φορολογικός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα».

Σημειώνεται ότι ο κύπριος δικηγόρος Αρτέμης Αρτεμίου είχε συνταξιδέψει το καλοκαίρι του 2013 με τον Νίκο Παππά στην Βενεζουέλα, καθώς και ότι ο ίδιος και ο συνεταίρος του Λάμπρος Πιερή είναι στελέχη του ΑΚΕΛ, του «αδελφού» κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ στην Κύπρο.

Στο δημοσίευμα επισημαίνεται επίσης ότι, πέρα από την εμπλοκή του δικηγορικού γραφείου Αρτεμίου, στους τροφοδότες των λογαριασμών «περιλαμβάνεται και πολύ γνωστός κύπριος δικηγόρος, παντρεμένος με ελληνίδα ηθοποιό, ο οποίος φέρεται να συνεργάζεται με έτερο έλληνα επιχειρηματία που μισθοδοτούσε τον κ. Πετσίτη τα χρυσά χρόνια 2016-2017».

Από την πλευρά τους, «Το Βήμα της Κυριακής» και ο «Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής» φιλοξενούν αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για μία παραίτηση μέλους της Αρχής για το Ξέπλυμα Χρήματος, το οποίο προΐστατο στις έρευνες για την υπόθεση ΔΕΠΑ-ELFE-Λαυρεντιάδη.

Σύμφωνα με «Το Βήμα της Κυριακής», η πρόεδρος της Αρχής, Αννα Ζαΐρη-Αρκουλή, μετέθεσε στις 22 Μαρτίου σε θέση-ψυγείο τον επικεφαλής του Τμήματος Ερευνών της Α’ Μονάδας, με αποτέλεσμα ο ίδιος λίγες ημέρες μετά να υποβάλει αναφορά με τίτλο «Εξώθηση σε παραίτηση», μέσω της οποίας συνδέει ευθέως την εκπαραθύρωσή του με τις έρευνές του.

Στην αναφορά του έγραφε: «Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι όχι μόνο με απομακρύνατε αιφνιδιαστικά από το Τμήμα Ερευνών τοποθετώντας με σε τελείως αναντίστοιχη θέση, αλλά τούτο λαμβάνει χώρα σε μία στιγμή που χειρίζομαι εξαιρετικά ευαίσθητες υποθέσεις (υπόθεση ELFE-Λαυρεντιάδη, υπόθεση πορίσματος Τραπέζης της Ελλάδος για χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, αγοραπωλησίες ακινήτων και εισροή χρημάτων από την αλλοδαπή κ.α.), επί των οποίων τα πορίσματα της έρευνάς μου σας εισηγήθηκα».

Ενώ ο πρώην προϊστάμενος κάνει λόγο για πορίσματα που εισηγήθηκε, η κυρία Ζαΐρη, σε επικοινωνία που είχε με την εφημερίδα, πουθενά δεν ανέφερε την ύπαρξή τους σύμφωνα με το δημοσίευμα – το μόνο που σημείωσε σχετικά ήταν ότι υπήρξε μηνιαία ενημερωτική αναφορά για το ύψος των χρεών της ELFE προς τη ΔΕΠΑ. «Υπάρχουν πορίσματα για την υπόθεση ΔΕΠΑ-ELFE και ποια η τύχη τους; Eργο της Αρχής είναι να αποκαλύπτει τις διαδρομές του βρώμικου χρήματος ή να παρακωλύει τις έρευνες;» είναι τα ερωτήματα που θέτει «Το Βήμα της Κυριακής».

Από την πλευρά του, ο «Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής» αποκαλύπτει ολόκληρη την επιστολή του προϊσταμένου στην πρωτότυπη μορφή της.

πηγή 

Βροχή εκπρόθεσμων τροπολογιών σε άσχετο νομοσχέδιο ψηφίζονται σήμερα, από βουλευτές που αύριο θα λένε ότι «δεν τις διάβασαν».

Με 3 από αυτές:
-χαρίζονται 300 εκατομμύρια ευρώ φόρων στις τράπεζες,
-χαρίζονται αναδρομικά από το 2014 ανυπολόγιστα ποσά φόρων για το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας
-παρατείνεται για πολλοστή φορά η προθεσμία κατάθεσης δηλώσεων Πόθεν Έσχες για βουλευτές, υπουργούς, κρατικούς λειτουργούς, τραπεζίτες και λοιπούς υποχρέους...

Όταν έλεγαν ότι θα χτυπήσουν τη διαπλοκή, εννοούσαν θα τη χτυπήσουν φιλικά στην πλάτη!

Ζωή Κωνσταντοπούλου - Zoe Konstantopoulou

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο κλέψας του κλέψαντος .... Πού είσαι Σακελλάριε και Τσιφόρε ....
Από δελτίο τύπου της ΑΑΔΕ (ότι ομολογούν οι ίδιοι τους):
Για πειθαρχικά και ποινικά παραπτώματα ελέγχονται 43 υπάλληλοι της ΑΑΔΕ, μετά από ελέγχους κατά της διαφθοράς από την Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων (ΔΕΣΥΠ) της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, κατά το 2018.
Η ΑΑΔΕ καταλόγισε σε βάρος υπαλλήλων της 26,2 εκατ. ευρώ (συν προσαυξήσεις), κυρίως για παράνομες επιστροφές ΦΠΑ.
Δέχθηκε 306 καταγγελίες και διενήργησε 133 ελέγχους "Πόθεν Έσχες" σε υπαλλήλους τους, από τους οποίους εντοπίστηκαν 9 να μην μπορούν να δικαιολογήσουν την απόκτηση περιουσίας συνολικού ύψους 4,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Κοίτα και κάτι συνειρμούς που είχα (άσχετο ; ) και θυμήθηκα εκείνη την παλιά ελληνική ταινία με τον Βέγγο στο ρόλο του εφοριακού Μαγγάνα, ας δούμε ένα απόσπασμα ... έτσι για να ευθυμήσουμε λίγο.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατηγορίες σε βάρος δεκάδων προσώπων που βοηθούσαν εύπορους Αμερικανούς να αγοράζουν θέσεις για τα παιδιά τους σε σχολές της ελίτ, μεταξύ των οποίων τα πανεπιστήμια Γέηλ, Στάνφορντ και Τζορτζτάουν, σε μια πλεκτάνη ύψους 25 εκατομμυρίων δολαρίων, απήγγειλαν σήμερα αμερικανοί ομοσπονδιακοί εισαγγελείς.

Στο επίκεντρο των εισαγγελικών κατηγοριών βρίσκεται ο Ουίλιαμ «Ρικ» Σίνγκερ, 58 ετών, ως επικεφαλής της κομπίνας μέσω του δικτύου του, Edge College & Career Network, το οποίο εξυπηρετεί έναν κατάλογο πελατών που περιλαμβάνει διευθύνοντες συμβούλους μεγάλων εταιρειών και ηθοποιούς.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η επιχείρηση του Σίνγκερ κανόνιζε ώστε τις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια να τις δίνουν άλλοι στη θέση των παιδιών των πελατών της και σε μερικές περιπτώσεις φρόντισε ώστε υποψήφιοι για εισαγωγή να καταγραφούν ως επιλεγμένοι αθλητές, παρόλο που δεν είχαν καμιά αθλητική ικανότητα.

Ο Σίνγκερ αναμένεται να αποδεχθεί την ενοχή του σήμερα στο ομοσπονδιακό δικαστήριο της Βοστώνης για καταγγελίες που περιλαμβάνουν απάτη, ξέπλυμα χρημάτων και παρεμπόδιση της δικαιοσύνης, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα.

Έχουν απαγγελθεί κατηγορίες σε βάρος τουλάχιστον 33 γονέων, ανάμεσα στους οποίους οι ηθοποιοί του Χόλιγουντ Φελίσιτι Χάφμαν και Λόρι Λάφλιν, καθώς και σε 12 προπονητές και συνεργάτες της επιχείρησης του Σίνγκερ.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία του μ' έναν εύπορο γονιό, λένε οι εισαγγελείς, ο Σίνγκερ συνόψισε την επιχείρησή του ως εξής: «Αυτό που κάνουμε είναι να βοηθούμε τις πιο εύπορες οικογένειες στις ΗΠΑ να βάλουν τα παιδιά τους στη σχολή ... οι οικογένειές μου θέλουν μια εγγύηση».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο αποκαλούμενος και Mr.Bitcoin που εκζητείται από ΗΠΑ, Γαλλία και Ρωσία διαμαρτύρεται για την παράνομη όπως υποστηρίζει κράτησή του η οποία ξεπερνά πλέον τους 18 μήνες, το ανώτατο χρονικό όριο προφυλάκισης που προβλέπεται από το ελληνικό σύνταγμα.

Στον Βίννικ αποδίδεται ότι μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας ξέπλενε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που προέρχονταν από εκβιάσεις μετά από κυβερνοεπίθεσεις και απαίτηση λύτρων. Ο ίδιος, αν και αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται, έχει συναινέσει στην έκδοσή του στη Ρωσία από όπου κατάγεται, διαμένει κι εκεί βρίσκεται η οικογένειά του: η σύζυγός του, καρκινοπαθής με διαγνωσμένο καρκίνο στον εγκέφαλο και τα δύο ανήλικα παιδιά του που στην ουσία λέει ο Βίννικ, έχουν μείνει ορφανά.

Οι συνήγοροί του, Ζωή Κωνσταντοπούλου και Τιμοφέυ Μουσάτωφ, στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου που παραχώρησαν παρουσίασαν βίντεο με δηλώσεις του ίδιου του εκζητούμενου ο οποίος αναρωτιέται υπό ποίο καθεστώς κρατείται ( «είμαι αιχμάλωτος πολέμου; όμηρος; Είμαι φυλακισμένος με ένα αδιανόητο καθεστώς…») καθώς και φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται εμφανώς καταβεβλημένος από την πολυήμερη απεργία πείνας που πραγματοποιεί. Πλέον έχει απομείνει 57 κιλά έχοντας απολέσει το 30% του βάρους του. Παρόλο που οι γιατροί που τον παρακολουθούν «κρούουν» τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν να υποβληθεί σε συγκεκριμένες εξετάσεις , η μεταφορά του σε νοσοκομείο έχει «κολλήσει» στο μεταγωγών , όπως κατήγγειλαν οι συνήγοροί του.

«Μήλον της έριδος»

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί αμετακλήτως ότι ο Α.Βίννικ μπορεί να εκδοθεί και στις 3 χώρες που τον εκζητούν.

Σύμφωνα με την κ. Κωνσταντοπούλου και τον κ.Μουσατώφ, το Υπουργείο Δικαιοσύνης που έχει πλέον και τον τελευταίο λόγο σε ποια από αυτές θα παραδοθεί τελικώς, όχι μόνο δεν έχει αποφασίσει εδώ και περίπου 2 μήνες που βγήκε η τελευταία δικαστική απόφαση αλλά σιωπά και στα επανειλημμένα αιτήματα του Βίνικ και των ίδιων για ακρόαση. Όπως επεσήμαναν ο 39χρονος σήμερα Ρώσος υπήκοος , συνελήφθη στις 25/7/2017, ενώ έκανε διακοπές στη Χαλκιδική με τη σύζυγο και τα παιδιά τους.

Κρατείται στη χώρα μας εδώ και 19 μήνες, καθ' υπέρβαση του ανώτατου ορίου προφυλάκισης των 18 μηνών, που προβλέπει το Σύνταγμα. Κρατείται χωρίς να του αποδίδεται κατηγορία από τις ελληνικές αρχές, χωρίς να έχει παραπεμφθεί σε δίκη και χωρίς να του έχει επιβληθεί ποινή. Μοναδικός λόγος κράτησής του, τα αιτήματα έκδοσης που έχουν υποβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Γαλλία, για το λόγο ότι υπήρξε τεχνικός της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ανταλλαγής Bitcoin BTC-E, μιας νόμιμης, όπως σημείωσαν, δραστηριότητας που μπορεί να απελευθερώσει τους πολίτες από την παντοκρατορία των τραπεζών.
Συναινεί για έκδοση στη Ρωσία
Ο Αλεξάντερ Βίννικ συναίνεσε από την πρώτη στιγμή να εκδοθεί στη χώρα του, τη Ρωσία, της οποίας είναι υπήκοος. Οι σχετικές αποφάσεις έχουν γίνει αμετάκλητες εδώ και 16 μήνες και 5 μήνες αντίστοιχα, αλλά η έκδοσή του δεν υλοποιείται, λόγω των παράλληλων αιτημάτων να εκδοθεί στις ΗΠΑ και στη Γαλλία, σε χώρες με τις οποίες δεν τον συνδέει τίποτε και όπου κινδυνεύει η ζωή του, αφού, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, οι λόγοι που τον ζητούν είναι για να τον μετατρέψουν σε εργαλείο του πολέμου πληροφοριών μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Η απόφαση έκδοσής του στις ΗΠΑ έχει εκδοθεί τον Δεκέμβριο 2017 και η απόφαση έκδοσής του στη Γαλλία τον Δεκέμβριο 2018, από την ίδια σύνθεση δικαστηρίου, που παραβίασε το σύνολο των δικαιωμάτων του, ακόμη και το δικαίωμά του να ακουστεί ο ίδιος και να έχει διερμηνεία της ακροαματικής διαδικασίας, καταγγέλλουν οι συνήγοροί του.
Όπως είπαν «η υπεράσπιση αναγκάζεται να βγάλει στο φως της δημοσιότητας όλες τις περιστάσεις και τα τεκμήρια στο πλαίσιο της εν λόγω υπόθεσης, τα οποία τεκμηριώνουν συστηματικές παραβιάσεις του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην ίδια τη ζωή, με στόχο την προσέλκυση της προσοχής των Ελληνικών Αρχών και των Οργανώσεων Υπεράσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προς προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών που διώκονται παράνομα ανά τον κόσμο».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου