Articles by "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Συνεχίζεται με ενθουσιασμό το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Μορφωτικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής.
Η έμπνευση και δημιουργία του ιδρυτή των εκδηλώσεων Βαγγέλη Μίχου αποκτά πλέον μια πολιτιστική διάσταση που ξεπερνά παρασσάγγας την δυστυχώς υποτονική αντίστοιχη προσφορά του Δήμου Θερμαϊκού, που μάλλον αρκείται στην παραχώρηση της "αιγίδος του".

Αύριο Πέμπτη 15 Ιουλίου, στον αγαπημένο χώρο φιλοξενείται η " ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΒΑ ΠΙΑΝΟΥ" του αγαπημένου Πέτρου Σατραζάνη που είχαμε την ευχαρίστηση να τον δούμε στην αξέχαστη πρώτη στον χώρο πριν δύο χρόνια.
Η αυριανή του εμφάνιση που επιγράφεται σημαδιακά "...ένα όνειρο που ήθελε να επαναληφθεί" θα ξεκινήσει γύρω στις 9 μμ.

Ο καθένας να έχει μαζί του το καρεκλάκι του λοιπόν, παρά την βελτίωση των υποδομών του ανοιχτού χώρου με νέα παγκάκια, και την θετική του αύρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Μουσικό Σχήμα «Τα πάντα ρει» 

Τι κοινό μπορεί να έχει ένας αριθμός μ' έναν κάβουρα; Μια μηχανή μ' ένα παιδικό ρούχο; Ένα κλαρίνο με ένα τιμολόγιο; Μια δικογραφία με ένα κομπιούτερ; Τίποτα αλλά και πολλά, αν συνδεθούν με τη μαγική κλωστή που λέγεται "μουσική'". Να 'μαστε λοιπόν! Το μουσικό σχήμα "Τα πάντα ρει", φίλοι πρώτα κι ύστερα συνοδοιπόροι στα μονοπάτια της κοινής μας αγάπης, να "παντρεύουμε" μουσική και λόγο, για να ικανοποιούμε ψυχή και νου, δικά μας και δικά σας!

Μαρία Δημητρακοπούλου (κρουστά)
Σταύρος Καλόστος (φωνή, μπαγλαμάς, γιουκαλίλι)
Χρήστος Καπράλος (πνευστά)
Θεολόγης Καρκαλέτσης (κιθάρα)
Παναγιώτης Καστίδης (φωνή)
Θανασούλα Μπεχλιβάνη (φωνή, ακορντεόν)
Μιχάλης Στεφαδούρος (πιάνο, κρουστά, φωνή)
Νίκος Τριανταφυλλίδης (μπουζούκι, φωνή)
Αντώνης Τσούκας (βιολί, φωνή)
Νόπη Χουτούρη (φωνή)
Επιλογή κειμένων: Ελένη Ματζάρη, Θανασούλα Μπεχλιβάνη
Απαγγελία κειμένων: Χρήστος Καπράλος, Θανασούλα Μπεχλιβάνη
Διεύθυνση: Θεολόγης Καρκαλέτσης

fb: Τα πάντα ρει YouTube: Ta panta rei

Η προσέλευση θα γίνει με έλεγχο και αυστηρή τήρηση της λίστας όσων θα έχουν δηλώσει συμμετοχή έγκαιρα με ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο, αν υπάρχει πλήρης εμβολιασμός, ή σελφ τεστ.

Οι δηλώσεις μπορούν να γίνουν στο email: emichos21@gmail.com , στο messeger ή στο τηλέφωνο 6932571413

Οι πρώτοι 120 θα βρουν θέση στο χώρο. Για μεγαλύτερη άνεση, φέρτε το δικό σας καρεκλάκι ή ψάθα.
Η είσοδος είναι δωρεάν.

Οι επιπλέον συμμετοχές στην αμμουδιά. Στο χώρο λειτουργεί κυλικείο για να καλύψει βασικές μας ανάγκες.

Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγγελοχωρίου / Καλό καλοκαίρι!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Τέχνες και Κινηματογράφος» είναι η φετινή θεματική των θερινών κινηματογραφικών προβολών, που υποδέχονται, για ακόμα μια φορά, στους τρεις υπαίθριους χώρους προβολής σε Θέρμη, Βασιλικά και Τρίλοφο.
Από τις 5 Ιουλίου έως τις 2 Σεπτεμβρίου, οι καλοκαιρινές βραδιές μας γεμίζουν με την λάμψη και τη μαγεία του κινηματογράφου. Οι υπαίθριες κινηματογραφικές προβολές επιστρέφουν και πάλι στο γνώριμο χώρο τους «Σινέ Θερμαΐς», αλλά και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, στο Κινηματοθέατρο Bασιλικών «Άλσος Φώφης Πατίκα» και στο Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο).

Φέτος το πρόγραμμα περιλαμβάνει συνολικά πέντε ταινίες με κοινή θεματική τις Τέχνες. Την πολυαγαπημένη ταινία του Άγγελου Φραντζή βασισμένη στη ζωή της διάσημης στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, “Ευτυχία”. Το πορτρέτο ενός μεγάλου καλλιτέχνη, ενός ζωντανού μύθου, του Carlos Saura, “Saura(s)” του Félix Viscarret, σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ισπανίας και το Ινστιτούτο Θερβάντες στην Αθήνα. Τη βραβευμένη με Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες ταινία, “Το τετράγωνο” του Ρούμπεν Έστλουντ. Το ντοκιμαντέρ “STRINGless” του Αγγελου Κοβότσου που τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και την πολυβραβευμένη και τρυφερή ταινία του Λεβάν Ακίν “Και μετά χορέψαμε”

Τέλος, στο  πρόγραμμα περιλαμβάνονται οι βραβευμένες ταινίες του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας καθώς και το 6ο Αφιέρωμα στον Ιταλικό Κινηματογράφο Μικρού Μήκους - “ 10 Corti in giro per il mondo” σε συνεργασία με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών και με την στήριξη της ΟΚΛΕ, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο AIAL Λέρου, στο πλαίσιο του Δικτύου Ελληνο-Ιταλικης Πολιτιστικής Συνεργασίας και της πρωτοβουλίας  Tempo Forte που θα προβληθούν στο πλαίσιο του 2oυ Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου #aasff2021 του Συλλόγου Νεολαίας Αγίου Αντωνίου.

Η είσοδος, όπως πάντα, θα είναι ελεύθερη. Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με όλους τους ισχύοντες υγειονομικούς κανόνες και επισημαίνεται ότι η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική από κάθε θεατή καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής του στον χώρο.


Πληροφορίες
Κέντρο Πολιτισμού Θέρμης - Τηλ: 2310 463423 και 2310 461655, στην ιστοσελίδα της ΔΕΠΠΑΘ στη διεύθυνση www.deppath.gr και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης FB Culture Thermi και Twitter: CultureThermi

Οι χώροι προβολής:
«Σινέ Θερμαΐς», Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης (60 θέσεων)
Κινηματοθέατρο Bασιλικών «Άλσος Φώφης Πατίκα» (80 θέσεων)
Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο) (80 θέσεων)

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΒΟΛΩΝ


'ΕΥΤΥΧΙΑ”
5-6 Ιουλίου|Σινε Θερμαΐς
7 Ιουλίου|Κινηματοθέατρο Bασιλικών ''Αλσος Φώφης Πατίκα''
8 Ιουλίου|Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

SAURA(S)
12-13 Ιουλίου|Σινε Θερμαΐς
14 Ιουλίου|Κινηματοθέατρο Bασιλικών ''Αλσος Φώφης Πατίκα’'
15 Ιουλίου|Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
19-20 Ιουλίου | Σινε Θερμαΐς
21 Ιουλίου|Κινηματοθέατρο Bασιλικών ''Αλσος Φώφης Πατίκα’'
22 Ιουλίου|Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

STRINGless
19 Αυγούστου | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ''Αλσος Φώφης Πατίκα’'
23-24 Αυγούστου|Σινε Θερμαΐς

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΧΟΡΕΨΑΜΕ
30-31 Αυγούστου|Σινε Θερμαΐς


Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει - 2 Σεπτεμβρίου|Σινε Θερμαΐς


Στο Σινέ Θερμαΐς έρχεται και φέτος το Φεστιβάλ Δράμας ύστερα από συνεργασία του με τη ΔΕΠΠΑΘ Δήμου Θέρμης, στο πλαίσιο του προγράμματος "Το Φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει". 
20 βραβευμένες ταινίες από το ελληνικό πρόγραμμα του φετινού 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας θα προβληθούν με ελεύθερη είσοδο.

2ο Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου Νεολαίας Αγίου Αντωνίου
21-22 Αυγούστου
28-29 Αυγούστου
Αναλυτικό πρόγραμμα προβολών στην ιστοσελίδα: stegineolaias.webnode.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Ψεύτικοι θεοί πολλοί σαπίζουνε την πλάση,/ μ' αυτός ο θεός που 'ναι ο λαός θα μείνει πάντα/ στη σαπισμένη γη να φέρει την υγειά της...
Καρδιά, παιδιά... και θ' απλωθεί ο Παράδεισος μια μέρα...».

….
«Δεν είναι τούτο πάλεμα σε μαρμαρένια αλώνια/ εκεί να στέκει ο Διγενής και μπρος να στέκει ο Χάρος/ Εδώ σηκώνετ' όλ' η γη με τους αποθαμένους/ και με τον ίδιο θάνατο πατάει το θάνατό της.
Κι απάνω - απάνω στα βουνά, κι απάνω στις κορφές τους,/ φωτάει με μιας Ανάσταση, ξεσπάει αχός μεγάλος./ Η Ελλάδα σέρνει το χορό, ψηλά, με τους αντάρτες/ - χιλιάδες δίπλες ο χορός, χιλιάδες τα τραπέζια,- / κ' είν' οι νεκροί στα ξάγναντα πρωτοπανηγυριώτες».
Αγγελος Σικελιανός

Σαν σήμερα στις 19 του Ιούνη του 1951 έσβησε ένας αγωνιστής και διανοούμενος.

Ο Α. Σικελιανός, έφυγε πικραμένος και παραγκωνισμένος από την επίσημη μετεμφυλιακή Ελλάδα.
Συκοφαντημένος, επειδή είχε το σθένος να συμπορευτεί με το ΕΑΜ, και μάλιστα σαν επικεφαλής του ΕΑΜ Διανοουμένων –Καλλιτεχνών ενώ δεν του συγχωρέθηκε ποτέ από το επίσημο κράτος ότι είχε το θάρρος να μην απαρνηθεί, μετά την απελευθέρωση, τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης.
Να μη «συνδράμει» τις προσπάθειες της αγγλοκρατίας και της άρχουσας τάξης για κατασυκοφάντηση του ΕΑΜ. Να μη «συμφωνήσει» για τις διώξεις των εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης.

Ο ποιητής δε θεώρησε ότι επιτελούσε το καθήκον του με το να υμνεί απλώς τον ΕΑΜικό αγώνα κλεισμένος στο σπίτι του. Τον υμνούσε και δημόσια. Διακινδυνεύοντας.
Εφτασε να «χτυπήσει» με τους στίχους του, την καμπάνα του αγώνα και στην κηδεία του Παλαμά. Εβγαζε εγερτήριους λόγους σε διάφορες εκδηλώσεις. Τόλμησε σε εκδήλωση στο Ηρώδειο (Αύγουστος του 1944) να απαγγείλει με τη βροντώδη φωνή του τον αντάρτη «Αστραπόγιαννό» του. Αλλά και σε εκδήλωση μετά την απελευθέρωση (1946) ύμνησε τον αγώνα και τις ιδέες του ΕΑΜ.
Και καθώς είχε, ήδη, πει το μεγάλο «ΝΑΙ» και το μεγάλο «ΟΧΙ» του, στην πρώτη μεταπολεμική εκδήλωση της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, ως πρόεδρός της, έκανε μια μεγαλόπνοη προγραμματική ομιλία με θέμα «Προς μια αποφασιστική πνευματική στροφή».

Οι ΕΑΜικές ιδέες του Σικελιανού δε λύγισαν ούτε με τον Δεκέμβρη, ούτε στα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου. Γιατί, όπως έβαζε τον Μακρυγιάννη να λέει, «Τη λευτεριά μας τούτη δεν την ήβραμε στο δρόμο, και δε θα μπούμεν εύκολα στου αυγού το τσόφλι, γιατί δεν είμαστε κλωσόπουλα, σ' αυτό να ξαναμπούμε πίσω, μα εγίναμε πουλιά, και τώρα πια στο τσόφλι μέσα δε χωρούμε».

Ο Σικελιανός βλέποντας τη νέα, μετά το Δεκέμβρη, σκλαβιά των αγωνιστών, τοποθετούσε υπεράνω όλων των αγαθών τη Λευτεριά, βάζοντας τον Βλαχογιάννη να λέει:
«Τη Λευτεριά, τη Λευτεριά ως τα ύψη,/ τη Λευτεριά ως το θάνατο,/ τη Λευτεριά ως τον Αδη,/ κι απέκει τ' άλλα είναι καλά, απάνου ή κάτου κόσμος!».
Και στο επίγραμμά του «25 Μάρτη 1821 - 25 Μάρτη 1946» έλεγε:
«Του αγώνα μας πρωτόφλεβα, καρδιά του Εικοσιένα,/ για να σε χαιρετίσουνε ορθό είναι σηκωμένοι/ γυναίκες, γέροντες,/ παιδιά κ' εγώ στη σύναξή τους/ για βιαστικό αντροκάλεσμα, για σημερινό σημάδι.
Τι τώρα σμίγει το αίμα Σου στην πιο πλατιά του κοίτη/ μ' όσο αίμα χύθηκεν εχτές, και δες το, ξεχειλίζει/ να μπει ποτάμι ακράταγο με τα ποτάμια τ' άλλα/ των Λαών ορμάν στη Λευτεριά π' ανοίγεται μπροστά τους/ Ανθρωποθάλασσα της Ζωής, σ' Εσέ, Δημοκρατία!».

Τιμωρημένος αλλά περήφανος

Δεν του τα συγχώρεσε όλα αυτά η μεταπολεμική σκοταδιστική εξουσία. Γι' αυτό και σαμποτάρισε τρεις φορές την υποψηφιότητά του για το Νόμπελ, την οποία έθεσε η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών.
Τον πολέμησε και για έναν ακόμα λόγο.

Επειδή η ΕΑΜοθραφείσα ΕΕΛ το 1947 τον ανακήρυξε τιμητικά ως επίτιμο πρόεδρό της. Το αντιδραστικό κατεστημένο κατηγόρησε την ΕΕΛ ότι προπαγανδίζει το δεύτερο αντάρτικο.
Το «επιχείρημα» ήταν ότι στην πρωτοχρονιάτικη γιορτή της ΕΕΛ (Γενάρης του '48), την ώρα που ο επίτιμος πρόεδρος της εταιρίας έκοβε την πρωτοχρονιάτικη πίτα, ο Μάρκος Αυγέρης του ευχήθηκε «Να ζήσει σαν τα Ψηλά Βουνά», προπαγανδίζοντας, υποτίθεται, έτσι, τον αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Με αυτήν την κατηγορία μπήκε μπροστά η «μηχανή» τρομοκράτησης του πνευματικού κόσμου. «Μηχανή», που χώρισε τους λογοτέχνες σε «εθνοπροδότες» και «εθνικόφρονες» και διέσπασε το παλαιότερο σωματείο της χώρας, την ΕΕΛ, με τη δημιουργία της «Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών».

Ο Σικελιανός παραμένει αθάνατος και κατατάσσεται στην κορυφαία τετράδα των δημιουργών του πρώτου μισού του 20ού αιώνα -Παλαμάς, Βάρναλης, Σικελιανός , Καζαντζάκης

Στοιχεία στην ανάρτησή μας πήραμε από δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη»




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νότης Μαυρουδής

Είμαι ο πιο ακατάλληλος να μιλήσω! Αυτή είναι μια πρώτη προειδοποίηση προς τον/την αναγνώστη/τρια, για τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ενάντια στον οποίο, εκτοξεύω τα βέλη μου εδώ και δεκαετίες τώρα, θυμωμένος, προτρέποντας το κοινό να μην τον παρακολουθεί.
Εφέτος πάλι, από επαγγελματική διαστροφή, η οποία με εξαναγκάζει να τον παρακολουθώ, κατέληξα πως: είμαι ο πιο α-κατάλληλος να μιλήσω για ένα τέτοιο αναμφισβήτητα υπερθέαμα, που είναι όμως αντίθετο, ως προς την ουσία των στοιχείων τού ελληνικού τραγουδιού!»
Η δική μου αποστροφή μπροστά στην μουσική — στιχουργική κενότητα των ελληνικών υποψήφιων τραγουδιών, νομίζω πως κλείνει τον κύκλο, τη συνεχή μουρμούρα μου, καθώς και τις επίμονες παραινέσεις μου προς την ΕΡΤ να διακόψει κάθε σχέση με αυτόν τον ν τ ρ ο π ι α σ τ ι κ ό ευρωπαϊκό θεσμό.
Το κυριότερο σημείο εναντίωσής μου ήταν η παρουσία μας, «εκπροσώπηση» το ονόμασαν, σε αγγλική γλώσσα, με αφελέστατες μουσικές φράσεις, περασμένες από το μίξερ τής απόλυτης υποταγής μας στην παρακμιακή πλευρά τής αγγλοσαξονικής αισθητικής. Κοντές – σύντομες, χωρίς μουσική φαντασία «μελωδικές» φράσεις, υπεραπλουστευμένες στιχουργίες στην αγγλική γλώσσα (εκτός ελάχιστων περιπτώσεων), αλλά λεπτομερή ενορχηστρωτική παρουσία, μέσα από τη μήτρα τής υψηλής τεχνολογίας που περιέχονται μέσα στους υπολογιστές και άλλες τέτοιες τεχνικές οικειοποιήσεις, από ικανούς γνώστες των μηχανών.

Και τώρα; Τι είδαμε; Τι κρατήσαμε; Τι μας έμεινε; Ποια η εξέλιξη;
Φώτα—ρυθμιστικά βοηθήματα—συνεχής ηλεκτρονικός προγραμματισμός— συνθέσεις φωτορυθμικών εναλλαγών, τόσο που να προκαλούν οπτική κούραση σε εκείνους που είναι «ξένοι» προς αυτόν τον φουτουριστικό τρόπο θεάματος – ακροάματος!!!
Χορός — κίνηση — χορογραφίες — μουσικές!!! Αεικίνητη δράση σωμάτων, ακατάπαυστη κινητικότητα χορευτικών συνόλων, ένιωσα πως αυτό το αδιάκοπο θέαμα, σε συνδυασμό με την απαράμιλλη τεχνολογία… διαλύει τις αντοχές μου· με εξαντλεί και με υποχρεώνει να εγκαταλείψω την παρακολούθηση.
Με έβαλε σε πολλές σκέψεις, μια τέτοια δοκιμασία· συλλογισμοί, οι οποίοι έχουν να κάνουν με τις προσωπικές μου απόψεις περί του είδους τραγουδιού που παρουσιάστηκε και σε αυτό το θέαμα της Γιουροβίζιον. Κατάλαβα — επιτέλους — πως είμαι ένας «ξένος» προς αυτό· είμαι παλαιότερης κοπής, γαλουχημένος με άλλα δεδομένα, με άλλες καταβολές, εμπειρίες, γλωσσική δόμηση, ακούσματα, δέσιμο με την παράδοση, το ρεμπέτικο —λαϊκό τραγούδι, τη μπαλάντα, τη γένεση του παγκόσμιου ροκ, τις κλασικές φόρμες της λόγιας μουσικής, την ενσωμάτωσή μου στην «προίκα» τής πηγής των τεχνών του ’60, στο μεταπολιτευτικό τραγούδι και στην εξέλιξή του, στα πνευματικά κινήματα της προ και μεταδικτατορικής Ελλάδας, στην πολιτική αντιφατικότητα, αλλά και στον ποιητικό— λογοτεχνικό λόγο, στη Μουσική, ως υπέρτατης τέχνης έκφρασης πνεύματος και σώματος, στην αργή γέννα ενός θολού παγκοσμιοποιημένου τραγουδιού και της αναπόφευκτης αποδυνάμωσης των εθνικών χαρακτηριστικών και άλλα πολλά…

Αν αθροίσω όλα αυτά, σκέφτομαι πως «οφείλω» παραίτηση από κάθε κριτική προς ένα τέτοιο διαγωνιστικό θεσμό, για τον οποίο νιώθω παντελώς ακατάλληλος να εκφέρω γνώμη.
Δεν κατέχω πλέον τον κώδικα… αντίληψης. Δεν έχω τη δυνατότητα να εισχωρώ σε μια τόσο νεωτεριστική διαμόρφωση αισθητικής. Νιώθω πως αυτός ο κόσμος, που συμμετέχει ενεργά σε αυτόν τον τραγουδιστικό θεσμό, είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα, με εκ διαμέτρου διαφορετική αισθητική αντίληψη. Οι καλλιτέχνες, που συμμετέχουν στον θεσμό, είναι μέλη μιας νέας γενιάς, η οποία αφουγκράζεται εντελώς διαφορετικά το συναίσθημα, τους ήχους, τις μελωδίες, τους ρυθμούς.
Όλα είναι διαφορετικά. Απ’ ό,τι άκουσα, αρκετοί συμμετέχοντες (συνθέτες —τραγουδιστές) υπήρξαν γόνοι σύγχρονων προσφύγων που σκορπίστηκαν στην Ευρώπη για να βρουν στέγη και τροφή. Εκεί ζυμώθηκαν και διαμορφώθηκαν, όπως οι αντίστοιχοι πρόσφυγες του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Αλλά, μεσολαβεί ένα διάστημα πολλών χρόνων, με διαφορετικές εξελίξεις και μορφές ανάπτυξης. Οι κουλτούρες των λαών προσαρμόζονται σε διαφορετικά δεδομένα. Οι τάσεις των τραγουδιών ακολουθούν τις μόδες, τα ρεύματα, τις κοινωνικές πορείες, τις δισκογραφικές σκοπιμότητες, τα τηλεοπτικά θεάματα και εν γένει τις τάσεις των εποχών τής παγκοσμιοποίησης.

Ας συμφωνήσουμε πως σήμερα το σκηνικό είναι πολύ διαφορετικό! Όποιος πιστεύει πως μπορεί να το αλλάξει, ματαιοπονεί. Είμαστε αναγκασμένοι να παρακολουθούμε την εξέλιξη, όσο κι αν προβληματίζει…
Και αυτή η πορεία, που έχει ήδη χαραχτεί από τέτοια θεάματα όπως αυτό της Γιουροβίζιον, θα διανύσει τον δικό της κύκλο ζωής· όπως όλα τα μουσικά ρεύματα που γεννιούνται, αναπτύσσονται και κλείνουν τον κύκλο τους, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον επόμενο κύκλο δημιουργίας.
Είναι ν ο μ ο τ έ λ ε ι α την οποία δεν μπορούμε να ανατρέψουμε…
Ένας άλλος, νεότερος κόσμος έχει ανατείλει και αυτό οφείλουμε να το σεβαστούμε και να το θυμόμαστε πάντα· όπως η δική μου γενιά, στη νεότητά της, ζητούσε χώρο και χρόνο, έτσι και τώρα. Ακόμα κι άν δεν συμφωνούμε με τα πεπραγμένα τους, με τα μέσα που χρησιμοποιούν και τα αισθητικά υλικά που διαθέτουν, οφείλουν να διανύσουν τον δικό τους κύκλο.
Επανειλημμένως έχει αποδειχθεί πως οι κύκλοι της ζωής αποβάλλουν τα άχρηστα, τα περιττά και ό,τι δεν είναι ζωογόνο, για την πορεία τού τρένου της ζωής.


Ό,τι μένει, αποδεικνύεται διαχρονικό και σηματοδοτεί την αναγκαιότητά του. Τα τραγούδια της Γιουροβίζιον δεν είναι διαχρονικά και δεν θα λείψουν από κανέναν μας.
Το σόου της Γιουροβίζιον δεν μπορεί να προσφέρει καρπούς γόνιμης τέχνης, αφού βρίσκεται εγκλωβισμένο στις συμπληγάδες των ψηφοφοριών της τηλεοπτικής μάζας, της διαφήμισης, των στοιχημάτων, της σκοπιμότητας του ανταγωνισμού των κρατών, των τηλεοπτικών θεαματικοτήτων για τη διαφημιστική πίτα, κλπ.
Νιώθω πως η νέα αντίληψη που εκφράζεται στη Γιουροβίζιον — αισθητική —τεχνολογική, με κάνει να νιώθω σαν το ψάρι έξω απ’ το νερό!
Η χρήση της τεχνολογίας στην τέχνη, όταν δεν είναι αποτέλεσμα ιδεολογίας και αισθητικής, θα είναι μια ασαφής υπόθεση τέχνης μέσα από πολλούς πειραματισμούς· γι αυτό, όλοι εμείς οι παλαιότεροι, δύσκολα θα καταφέρουμε να κρίνουμε το αποτέλεσμα, αφού τα μυαλά μας, το πιθανότερο. μάλλον είναι οξειδωμένα και αγκυλωμένα από τον χρόνο…

Νότης Μαυρουδής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Με το φιλμ "Ευτυχία" εγκαινιάζει το φετινό καλοκαίρι το θερινό σινεμά «CINE ΠΑΝΟΡΑΜΑ» τις παραστάσεις του.

Με την συμπλήρωση 23 χρόνων πετυχημένης λειτουργίας το «CINE Πανόραμα», ο δημοτικός θερινός κινηματογράφος του Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη στο Πανόραμα, σηκώνει αυλαία την Τετάρτη 26 Μαΐου στις 21:30 με τη δωρεάν προβολή μιας ταινίας που αποθεώθηκε από το κοινό κάνοντας ρεκόρ εισιτηρίων.


Εγκαινιάζεται στο Πανόραμα το φετινό καλοκαίρι με την ταινία «Ευτυχία» σε σκηνοθεσία του Άγγελου Φραντζή που περιγράφει σταθμό-σταθμό τη ζωή της μεγάλης μας στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, δημιουργού των μεγαλύτερων επιτυχιών του λαϊκού τραγουδιού.

Στον ρόλο της Ευτυχίας η Καρυοφιλλιά Καραμπέτη που συγκλονίζει με την ερμηνεία της ξεδιπλώνοντας τη συναρπαστική ζωή της στιχουργού από τα νεανικά της χρόνια στη Σμύρνη πριν την Μικρασιατική καταστροφή μέχρι το τέλος στην Αθήνα. Με συμπρωταγωνιστές την Κάτια Γκουλιώνη και τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη στην ταινία καταγράφεται μια περίοδος γεμάτη συγκλονιστικά γεγονότα και μια ζωή με μεγάλες επιτυχίες και καταξίωση, αλλά και αυτοκαταστροφικά πάθη.

Σε πρώτο πλάνο τίθεται για ένα ακόμη καλοκαίρι η ασφάλεια και η προάσπιση της δημόσιας υγείας, τηρώντας όλα τα πρωτόκολλα και τους κανόνες της πολιτείας.

Για την αποφυγή συνωστισμού θα πραγματοποιείται μία προβολή -αντί για δύο- στις 9.30 με κάλυψη των θέσεων στο 75 % της συνολικής χωρητικότητας, ενώ η είσοδος θα γίνεται και φέτος -όπως και πέρσι- μόνο κατόπιν επικοινωνίας με το σύστημα τηλεφωνικών κρατήσεων εισιτηρίων (στο τηλέφωνο 2310346720).

Οι κανονικές προβολές με ταινίες Α’ προβολής θα ξεκινήσουν με το παρακάτω πρόγραμμα για τις δύο πρώτες εβδομάδες:
• Πέμπτη 27/5 με Τετάρτη 2/6: "NOMADLAND", η ταινία που κέρδισε φέτος τα σημαντικότερα Oscar.
• Πέμπτη 3/6 με Τετάρτη 9/6: "ΡΑΦΤΗΣ", η Ελληνική έκπληξη της φετινής χρονιάς της Ελληνογερμανίδας σκηνοθέτιδας και σεναριογράφου Σόνιας Λίζα Κέντερμαν που απέσπασε τρία βραβεία στο 61ο φεστιβάλ κινηματογράφου και κερδίζει διεθνώς τις εντυπώσεις.

Μια εβδομάδα μετά, την Πέμπτη 11 Ιουνίου, ανοίγει τις πύλες του και ο δεύτερος δημοτικός θερινός κινηματογράφος της Πυλαίας (CINE ΠΥΛΑΙΑ), που φέτος συμπληρώνει 9 χρόνια ζωής προκειμένου να υποδεχθεί τους εκατοντάδες σινεφίλ που και φέτος θα απολαύσουν τους φιλόξενους χώρους του.

«Η πρεμιέρα των δημοτικών μας κινηματογράφων είναι η απόδειξη πως το καλοκαίρι ξεκίνησε. Ο κινηματογράφος με τη μαγεία του μας προσφέρει την πολυπόθητη απόδραση από τη δύσκολη καθημερινότητα.
Πόσο μάλλον όταν η κινηματογραφική «αίθουσα» έχει για ταβάνι της τον έναστρο ουρανό, μυρίζει γιασεμί και καλοκαιρινή… ανεμελιά υπενθυμίζοντάς μας πόσο πολύτιμο είναι να βιώνουμε μαζί την πρώτη θερινή κινηματογραφική μας εμπειρία».

Μ'αυτά τα λόγια μας προσκαλεί ο Δήμαρχος Πυλαίας- Χορτιάτη, Ιγνάτιος Καϊτεζίδης, να μοιραστούμε με ασφάλεια τις κινηματογραφικές βραδιές μας κάτω από τα αστέρια.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το θέατρο ΕΜΠΡΟΣ σφραγίστηκε σήμερα από την ΕΛ.ΑΣ. προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων. Η αστυνομία προχώρησε σε αυτήν την κίνηση ανακοινώνοντας πως εκκενώνει μια κατάληψη, τη στιγμή που πλήθος κινήσεων, φορέων και καλλιτεχνών μιλάει για έναν ελεύθερο χώρο πολιτισμού που τα τελευταία χρόνια έχει προσφέρει στέγη σε καλλιτεχνικές ομάδες προσφέροντας αφιλοκερδώς στο κοινό της πόλης πρόσβαση σε πολιτιστικά γεγονότα.
Στο πλαίσιο των αντιδράσεων εντάσσεται και η παρακάτω ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος:


Ανακοίνωση για το σφράγισμα του θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ από την Ελληνική Αστυνομία

Ενώ ο Πολιτισμός παραμένει κλειστός εδώ και επτά μήνες, η ΕΛΑΣ σε μία επιχείρηση υψηλού συμβολισμού εκκένωσε τα ξημερώματα και σφράγισε το ιστορικό κτήριο του θεάτρου «Εμπρός».
Το Θέατρο «Εμπρός» λειτουργούσε από το 2011 ως ένα βήμα για εκατοντάδες καλλιτέχνες και ομάδες, που μπόρεσαν να δείξουν τη δουλειά τους δωρεάν και χωρίς καμία καλλιτεχνική παρέμβαση. Σύντομα απέκτησε φήμη εκτός συνόρων και απετέλεσε παράδειγμα αυτοδιαχειριζόμενου πολιτιστικού κυττάρου για όλους τους νέους καλλιτέχνες στην Ευρώπη.
Η πράξη αυτή, τη στιγμή που το οργανωμένο έγκλημα δρα ανεξέλεγκτο, δείχνει ότι η κρατική καταστολή έχει ως στόχο να σιγάσει τις ελεύθερες φωνές, να πλήξει τον Πολιτισμό που δημιουργείται «από τα κάτω», το Πολιτισμό της συμπερίληψης και της ακηδεμόνευτης δημιουργικότητας.
Πρωτίστως, όμως, η πράξη αυτή είναι παράνομη. Το κτήριο, κατασκευασμένο το 1930, είναι κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο από το 1989. Το χτίσιμο με τσιμεντόλιθους των παραθύρων και της πόρτας του κτηρίου αλλοιώνει την μορφή του και αποτελεί παραβίαση του νόμου περί νεωτέρων μνημείων. Ήταν αυτή η παρέμβαση σε γνώση του Υπουργείου Πολιτισμού; Υπάρχει απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων με την οποία να δίνεται άδεια στην ΕΛΑΣ να παρέμβει βάναυσα στο ιστορικό κτήριο;
Ως Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στην απόφαση της ΕΛΑΣ να στερήσει από την πόλη μας ένα ανοιχτό, ζωντανό χώρο Πολιτισμού για να εξυπηρετήσει τον διχαστικό και συντηρητικό σχεδιασμό της κυβέρνησης, ειδικά την εποχή που ο Πολιτισμός βάλλεται από τις κυβερνητικές αποφάσεις εδώ και δεκατέσσερις μήνες. Δεν είμαστε με τα χτισμένα παράθυρα και το σκοτάδι. Είμαστε χωρίς προϋποθέσεις και αστερίσκους με τη δημιουργία και το φως.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα αφιέρωμα που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών .
Μια μουσική έκφραση για τον θρήνο και την λύτρωση, που την παρακολουθήσαμε άναυδοι και αφημένοι στην γλυκιά θλίψη της απώλειας δικών μας κοντινών και μακρινών, σε μια Μεγάλη Εβδομάδα ξεχωριστή.

Παρακολουθήστε, στο βίντεο που ακολουθεί, τον Λουδοβίκο των Ανωγείων και τις Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή με τον λόγο και τις καταπληκτικές ερμηνείες τους, σε τραγούδια - μοιρολόγια από την περιοχή της Μεσογείου. Μαζί τους ο Giorgos Kontogiannis (λύρα), Dimitris Ikonomakis (κοντραμπάσο) και Αριστειδης Χατζησταυρου (κιθάρα)

   



 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανακοίνωση σχετικά με την συνέντευξη Τύπου της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη, εξέδωσε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.

"Για όσα είδαμε και ακούσαμε χθες" τιτλοφορείται η ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ του Σαββάτου το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, σχετικά με την συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Παρασκευή, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.
Στην ανακοίνωσή τους οι ηθοποιοί κάνουν λόγο για "εκκωφαντική σιωπή" τριών εβδομάδων από πλευράς της πολιτικής ηγεσίας σε σχέση με τις καταγγελίες που έρχονται στη δημοσιότητα, διάστημα κατά το οποίο, όπως αναφέρουν, "η αρμόδια Υπουργός και ο Πρωθυπουργός κώφευαν, κρύβονταν και έκαναν υπογείως τα πάντα για να αποπροσανατολίσουν".

Κάνουν λόγο για "χυδαία προσπάθειας" της υπουργού και του πρωθυπουργού "να παριστάνουν οι ίδιοι τα θύματα" και διερωτώνται για ποιό λόγο η υπουργός δεν ήρθε σε επαφή με τους καταγγέλοντες, τους δικηγόρους τους ή τους δημοσιογράφους όταν βγήκαν στη δημοσιότητα οι καταγγελίες, αλλά μόνο όταν αποκαλύφθηκαν δύο περιπτώσεις που δεν έχουν παραγραφεί.


Η ανακοίνωση του ΣΕΗ

"ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΧΘΕΣ"


ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ
«Να λες ηθελημένα ψέματα ενώ πιστεύεις ειλικρινά ότι είναι αλήθεια, να ξεχνάς όλα τα γεγονότα που έχουν γίνει ενοχλητικά και, όταν χρειάζεται, να τα ανασύρεις από τη λήθη μόνο για το χρονικό διάστημα που πρέπει»

ΤΖΟΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ, 1984



Μετά από 3 εβδομάδες εκκωφαντικής κυβερνητικής σιωπής, μόλις χθες, γίναμε μάρτυρες μιας επικοινωνιακής ομοβροντίας: ηθοποιός και σκηνοθέτης με άμεση πρόσβαση στον Πρωθυπουργό παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή από όπου ξεκίνησε το κύμα των ΕΠΩΝΥΜΩΝ καταγγελιών στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να δηλώσει την συμπαράστασή του στα θύματα και, τέλος, ως αποκορύφωμα, η Υπουργός Πολιτισμού παρέθεσε (στην εποχή του πολυδιαφημισμένου διαδικτυακού πολιτισμού) συνέντευξη τύπου με πρωτοφανώς κάκιστα τεχνικά μέσα και χρήση υποβολέα (που ακούστηκε καθαρότατα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης).

Τρεις εβδομάδες τώρα, σε πλήρη αντίθεση, τα θύματα με θάρρος και παρρησία επέλεξαν όποιο μέσο θεώρησαν πρόσφορο και κατήγγειλαν τους κακοποιητές τους: τα κανάλια, τα σάιτ, τα σόσιαλ μήντια, το Σωματείο τους και, φυσικά, τον Εισαγγελέα, αποκαλύπτοντας είτε το όνομά τους, είτε απλά τα αρχικά τους. Τρεις εβδομάδες τώρα δημοσιογράφοι, επίσης, αποκαλύπτουν και δημοσιεύουν. Τρεις εβδομάδες, παράλληλα, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών πήρε άμεσα θέση, οργανώθηκε και προσπαθεί επισταμένα να είναι αρωγός των θυμάτων με κάθε τρόπο.

Κι όμως τρεις εβδομάδες τώρα, τόσο η αρμόδια Υπουργός όσο και ο Πρωθυπουργός κώφευαν, κρύβονταν και έκαναν υπογείως τα πάντα για να αποπροσανατολίσουν, ελπίζοντας πως η κορωνίδα αυτών των υποθέσεων, η υπόθεση της παιδεραστίας και του πιθανού κυκλώματος πίσω από αυτήν, απλά θα παραγραφεί, όπως άλλωστε και η ανάλογη υπόθεση του συμβούλου του Πρωθυπουργού Νίκου Γεωργιάδη.

Δεν γελιόμαστε. Η χθεσινή τους κινητοποίηση συνέβη μόλις η δικηγόρος του Βασίλη αποκάλυψε ότι έχει άλλες δύο περιπτώσεις που ΔΕΝ έχουν παραγραφεί και αφού το πρωί της Παρασκευής κατατέθηκε στον Εισαγγελέα τρίτη καταγγελία, αυτήν την φορά για μη παραγεγραμμένο αδίκημα.

Τι είδαμε και τι ακούσαμε λοιπόν χθες;

Σε μια χυδαία προσπάθεια, παρακολουθήσαμε τόσο την Υπουργό όσο και τον Πρωθυπουργό (και μέσω των δηλώσεων του, αλλά και μέσω των δηλώσεων της Υπουργού του), αλλά και τον συμμαθητή του, να οικειοποιούνται τα λόγια των θυμάτων και να παριστάνουν οι ίδιοι τα θύματα: με λόγο συναισθηματικό και λυγμικά ξεσπάσματα παρουσίασαν εαυτούς ως «εξαπατημένους» από χθόνιους απατεώνες, θύματα και αυτοί ενός κακοποιητή.

Και δεν σταμάτησαν εκεί. Σε μια συντονισμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και υποτίμησης της νοημοσύνης όλων μας , προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να ζαλίσουν την κοινωνία χρησιμοποιώντας την οργουελική ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ όπου τα πάντα – ακόμα και τα αντίθετά τους – ισχύουν ταυτόχρονα:

Είδαμε την Υπουργό χθες, να μιλά για «κράτος δικαίου» και σεβασμό στη Δικαιοσύνη και λίγες στιγμές μετά η ίδια να κατονομάζει τον πρώην διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, χαρακτηρίζοντάς τον «επικίνδυνο», ενώ μόλις σήμερα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης.

Να δηλώνει ευθαρσώς πως «Από τη στιγμή που ξεκινούν οι φήμες, επαναλαμβάνω, οι φήμες για τον Λιγνάδη, τον πιέσαμε πολύ να μας πει αν είχε ο ίδιος κάποια σχέση με αυτές και αν ο ίδιος ήταν πίσω από αυτές τις φήμες». Σε ποιο «κράτος δικαίου» και με ποια «θεσμική οδό» που η ίδια επικαλείται, η Υπουργός – υποκαθιστώντας τον Εισαγγελέα - παίρνει τηλέφωνα τον καταγγελόμενο για να τον ανακρίνει η ίδια και δεν υποβάλει εξαρχής μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα; Με ποια λογική καλεί τον καταγγελόμενο και όχι τα θύματα;

Είδαμε την Υπουργό να λέει πως συγκλονίστηκε από την μαρτυρία του Βασίλη και κάλεσε η ίδια την δικηγόρο του. Αλήθεια, γιατί δεν έκανε το ίδιο όταν δημοσιεύθηκε η καταγγελία του Νίκου Σ.; Γιατί δεν μίλησε με την δημοσιογράφο που τη δημοσίευσε; Γιατί δεν μίλησε με τον δικηγόρο του Νίκου, την μέρα που κατέθεσε επίσης στον Εισαγγελέα; Γιατί δεν μίλησε με την 16χρονη που δημοσίευσε τη μαρτυρία της από το Αρσάκειο; Με τον Χρήστο Πέρρο που επίσης μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή (μεσημεριανή βέβαια, μάλλον η Υπουργός παρακολουθεί μόνο βραδινές εκπομπές); Γιατί δεν μίλησε με τους φοιτητές της Δραματικής Σχολής;

Τη στιγμή μάλιστα που κανένα από τα επώνυμα θύματα – συμβουλευόμενα ορθώς τους δικηγόρους τους και υπηρετώντας πρώτα τα ίδια το κράτος δικαίου που εσχάτως επικαλείται η Υπουργός- δεν κατονόμασαν τον κακοποιητή τους, παρά μόνο τον φωτογράφισαν. Ποια η ποιοτική διαφορά της μαρτυρίας του Βασίλη από την μαρτυρία του Νίκου, του Χρήστου και της 16χρονης, αν όχι η δήλωση της δικηγόρου του ότι έπονται μη παραγεγραμμένα αδικήματα;

Γιατί ενώ διέψευσε κατηγορηματικά τα σενάρια της παραίτησής του καλ/κού διευθυντή μια Τρίτη, την αποδέχτηκε σιωπηρά μόλις 4 μέρες μετά, ένα Σάββατο; Γιατί τότε αποδέχτηκε «τους προσωπικούς λόγους» και μίλησε πάλι για φήμες υποστηρίζοντας μάλιστα τον «άνθρωπο» που «έχει τις αντοχές του, (και που) πόσο μπορεί να δεχθεί και να ανεχθεί οποιεσδήποτε φήμες.”; Πότε έγιναν οι φήμες αυταπόδεικτη αλήθεια και χτες τον κατονόμασε σε αντίθεση με τα ίδια τα θύματά του, από το γραφείο της, με τη βοήθεια της υποβολέα της;

Είδαμε την Υπουργό, να απαντά πως μόλις προχτές έμαθε από τα κανάλια (εκείνη, μια Υπουργός, ενημερώνεται από την τηλεόραση...) για την πρώτη καταγγελία που κατατέθηκε στον Εισαγγελέα.

Κι όμως, η μήνυση κατατέθηκε στις 5/2 και τρεις μέρες μετά δημοσιοποιήθηκε. Την αμέσως επόμενη ημέρα – όπως και το ενδιάμεσο διάστημα – η Υπουργός μιλούσε για «φήμες» και «μη επώνυμες καταγγελίες» και λίγο πιο μετά δημοσίευσε δύο άρθρα της σε εφημερίδες γράφοντας μεταξύ άλλων πως "Η αλήθεια είναι ότι καταστάσεις (…) δημιουργούν την προδιάθεση να παρασυρθούμε από την ψυχολογία του όχλου, να συμφωνήσουμε με σχόλια μίσους των social media, τις αυτόκλητες “εισαγγελικές” αγορεύσεις, απαξιώνοντας τις αρχές του νομικού και ηθικού μας συστήματος”.

Τι άλλαξε λοιπόν χτες;

Γιατί έθεσε ΜΟΛΙΣ ΧΘΕΣ τον εαυτό της στη διάθεση του Εισαγγελέα και όχι στις 6/2;

Είδαμε, επίσης, χθες την Υπουργό να πετά λάσπη στον ανεμιστήρα. Να διαβάζει κριτικές και δηλώσεις, να κατηγορεί άλλους ηθοποιούς και η ίδια να αποποείται οποιασδήποτε ευθύνης. Σε μια εντυπωσιακά κακοστημένη προσπάθεια να πάρει κι άλλους μαζί της, κατηγόρησε σύσσωμο τον καλλιτεχνικό κόσμο ότι σιώπησε μπροστά στην (με πολιτικές πλάτες) ταχεία ανέλιξη του καταγγελόμενου στην διεύθυνση του Εθνικού μας θεάτρου. Υποδήλωσε, δηλαδή, ότι έχουν την ίδια ευθύνη μία Υπουργός που διορίζει με την υπογραφή της και την αποδοχή του Πρωθυπουργού, και ένας συμπαίκτης του καταγγελόμενου, ένας κριτικός, μια δημοσιογράφος, ένα Διοικητικό Συμβούλιο (του οποίου, βέβαια, ανανέωσε τη θητεία. Υποθέτουμε πως ούτε τα μέλη του γνώριζε). Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, το εξής: Κι αν, πράγματι, αυτό ισχύει και, όντως, έφταιγαν όλοι οι προηγούμενοι, εκείνη γιατί δεν έκανε τη διαφορά; Είναι ικανοποιημένη που συνέχισε την ίδια τακτική, που με υπόνοιες και αντιπερισπασμούς κατηγόρησε τους προηγούμενους της ότι χρησιμοποίησαν;

Είδαμε, λοιπόν, χθες την Υπουργό να λέει πως δεν γνώριζε τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή. Ούτε εκείνη, ούτε ο Πρωθυπουργός. Τότε ΓΙΑΤΙ τον διόρισαν; Γιατί αυτόν έναντι οποιουδήποτε άλλου; Ποιος εισηγήθηκε τον απευθείας διορισμό του; Γιατί τον διόρισε, επίσης, με απόφασή της μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης του "Όλη η Ελλάδα, Ένας πολιτισμός 2020"; Γιατί τον διόρισε, επίσης με απόφασή της, μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης των επιχορηγήσεων για το Ελεύθερο Θέατρο (πλην ΑΜΚΕ); Γιατί τον κάλεσε το 2014 να κάνει αμισθί το σπικάζ του βίντεο για το ΕΣΠΑ παραγωγής του ΥΠΠΟ, όταν ήταν Γενική Γραμματέας του; Γιατί, την ίδια στιγμή, στη φετινή σύνθεση της επιτροπής "ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" συμμετέχει - χωρίς ψήφο - η σύμβουλος της Υπουργού; Ποια ήταν άραγε η εισήγηση της ίδιας συμβούλου κατά τον διορισμό του πρώην καλλιτεχνικού διευθυντή;

Και μέσα σε όλα, χτες, η Υπουργός Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, η επί πολλά έτη Γενική Γραμματέας του Υπουργείου, αρσακειάδα η ίδια (με την ευκαιρία, άραγε, ούτε εκείνη ούτε ο κύριος Μπαμπινιώτης γνωρίζουν για τις καταγγελίες στο Αρσάκειο παρά την στενή τους σχέση με το σχολείο αυτό;), αριστούχος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας αποκάλυψε ότι πέραν της - κατά δήλωσή της - άγνοιάς της για τον σύγχρονο πολιτισμό, της άγνοιάς της για την έννοια της πολιτικής, κυβερνητικής και, τελικά, της προσωπικής ευθύνης, αγνοεί βασικές διακρίσεις νοημάτων της Ελληνικής γλώσσας: δεν δύναται να διακρίνει τον ηθοποιό από τον απατεώνα, τον καλλιτέχνη από τον εγκληματία. Χρησιμοποιώντας, μάλιστα, ανάλογο μορφασμό με αυτόν της αλήστου μνήμης συνέντευξης Τύπου της 7/5/2020 όταν ρωτήθηκε για τον κ. Σταύρο Ξαρχάκο, υπογράμμισε την φράση της «ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ… ΗΘΟΠΟΙΟΣ».

Ενημερώνουμε λοιπόν πως το θέατρο δεν έχει καμία ανάγκη, ούτε από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ούτε από κανέναν να υπερασπιστεί την υπόληψη του ως Τέχνης στην κοινή γνώμη της ίδιας της χώρας που το γέννησε πριν 2500 χρόνια. Ποτέ ως τώρα, κάποια εγκληματική ενέργεια ή η συγκάλυψή της, κάποια σκευωρία, κάποιος πολιτικός σχεδιασμός, κάποια ατάκα επικοινωνιολόγου και κάποια πολιτική διγλωσσία (που επιβάλει άλλο νόημα στις λέξεις που ο όποιος ομιλητής χρησιμοποιεί) δεν μπόρεσε να το σπιλώσει. Ούτε το θέατρο, ούτε τους ηθοποιούς του: από τον πρώτο "Υποκριτή", τον Θέσπι, μέχρι σήμερα, αυτή η χώρα έχει ευλογηθεί από μεγάλες προσωπικότητες ηθοποιών που ενέπνευσαν και άνοιξαν δρόμο όχι μόνο για τους επόμενους, αλλά και για την κοινωνία ολόκληρη.

Όσο κι αν επιχειρούν να απαξιώσουν έναν ολόκληρο κλάδο για να μην αναλάβουν ΚΑΜΙΑ ευθύνη, δεν θα το καταφέρουν. Το βέλος πάντα θα δείχνει την ίδια και την Κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει. Γιατί, εν τέλει, και να ήξεραν και να μην ήξεραν, είναι ΕΥΘΥΝΗ τους.

Βέβαια, δεν εκπλησσόμαστε. Γιατί, δυστυχώς, δεν περιμέναμε κάτι άλλο.

Ενάμιση χρόνο τώρα, έχουμε μια Υπουργό, που έχει διαλύσει το τοπίο τόσο του σύγχρονου, όσο και του αρχαίου πολιτισμού μεταξύ άλλων με τεμαχισμό αρχαιοτήτων στο μετρό Θεσσαλονίκης, δανεισμό αρχαιοτήτων σε μουσεία του εξωτερικού για 50 χρόνια, πυρκαγιά στις Μυκήνες, σκάνδαλο επιτροπής επιχορηγήσεων κινηματογράφου που οδήγησε σε παραίτηση σύσσωμης της επιτροπής, αδυναμία ανταπόκρισης στην μεγαλύτερη κρίση του σύγχρονου πολιτισμού και ουσιαστικής στήριξης των καλλιτεχνών, κλειστά επί ένα χρόνο θέατρα, δηλώσεις στη Βουλή πως ολόκληρος ο κλάδος «πληρώνεται μαύρα» και, φυσικά, μια κυβέρνηση που επί ενάμιση χρόνο την στηρίζει.

Που τρεις βδομάδες τώρα, σιωπούσαν.

Απέναντι σε αυτήν την παντελή έλλειψης οράματος, ενσυναίσθησης, αξιοπρέπειας και ηθικής, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών – από την πρώτη κιόλας μέρα – ξεκίνησε μεθοδική δουλειά με σοβαρότητα και εντιμότητα. Και θα την συνεχίσει. Αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη που του αναλογεί. Και την Δευτέρα, μέσω του Προέδρου του, θα καταθέσει όσα ζητηθούν στον Εισαγγελέα και την Τρίτη, μετά το αμέσως επόμενο ΔΣ του, θα επανέλθει με νέα ανακοίνωση.

Δεν ξέρουμε αν η παραίτηση μια Υπουργού ή σύσσωμης της Κυβέρνησης είναι αρκετή για να καθαρίσει η κοινωνία από τις αποκαλύψεις κυκλωμάτων που εμπλέκουν ακόμα και προσφυγόπουλα σε σεξουαλική εκμετάλλευση.

Ξέρουμε όμως περίτρανα και αναντίρρητα πως, τη στιγμή αυτή, οι ηθοποιοί είμαστε μόνοι μας και αβοήθητοι.

Και για αυτό, μόνοι μας, αλληλέγγυοι και δυνατοί θα συνεχίσουμε. Για ένα καλύτερο μέλλον στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, την μεταγλώττιση, τις δραματικές σχολές, τον Πολιτισμό και την κοινωνία γενικότερα.

Ώστε, κάποτε επιτέλους, να μην μένει καμία μόνη και κανένας μόνος".




Πιστεύω -πράγματι- κυρία υπουργέ του πολιτισμού Μενδώνη, πως η καλλίτερη υπηρεσία που ημπορείτε να προσφέρετε εις τον όποιον υπάρχει πολιτισμόν,είναι, να τυλιχθείτε με την ιεράν Σινδώνη, και να αποχωρήσετε κι εσείς και η "παρέα" σας -ολίγον,έστω, αξιοπρεπώς- απο το πόστο που σας ενεπιστεύθησαν οι εγκληματικά επιπόλαιοι και κυνικοί κολλεγιόπαιδες άρχοντές μας!!!

Ο εναπομείνας πολιτισμός, υπο την αιγίδα σας και τη σφραγίδα σας, μόνο θα κακοποιείται, και οι εναπομείναντες άνθρωποί του, μόνο θα υποφέρουν απο την ιδιαίτερη "επιείκειά" σας, εαν συνεχίσετε το "θεάρεστον" έργον σας....

Παραιτηθείτε λοιπόν, κυρία μου, όσο πιο σύντομα γίνεται, και θα σας είμεθα και υπόχρεοι!!!

Με περισσήν επιείκεια
Δημήτρης (Μήτσος) Πουλικάκος, πλανώδιος μουσικός
και δημιουργός περιεχομένου..🐥


Αθήνα 19/2/του σωτηρίου έτους 2021

Ένα νέο βιβλίο προστέθηκε στις εκδόσεις του Κτήματος Γεροβασιλείου. Πρόκειται για το "Συμπόσιο και συμποσιακό τελετουργικό στην αρχαία Αθήνα", το οποίο φέρει την υπογραφή του ακαδημαϊκού και ομότιμου καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. Μιχάλη Τιβέριου.
Η ιδέα γεννήθηκε πριν μερικά χρόνια, στο πλαίσιο μιας σχετικής ομιλίας που είχε πραγματοποιήσει ο συγγραφέας στο μουσείο Οίνου του Κτήματος.

Το βιβλίο ασχολείται με το αρχαίο συμπόσιο, έναν από τους σημαντικότερους κοινωνικούς θεσμούς του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Τα κείμενα συνοδεύονται από πλούσιο εποπτικό υλικό, κερδίζοντας έτσι την αμεσότητα με τον αναγνώστη.

Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου βιβλίου ευχαριστίες απηύθυνε το Κτήμα Γεροβασιλείου στον συγγραφέα Μιχάλη Τιβέριο καθώς και στους συντελεστές έκδοσης την Δήμητρα Τερζοπούλου, αρχαιολόγο - επιστημονική επιμελήτρια, τον συνεργάτη Σίμο Σαλτιέλ και τη Red Creative, για τη γραφιστική επιμέλεια του βιβλίου και την οπτική ταυτότητα των εκδόσεων και τον συνεργάτη Γιώργο Σκορδόπουλο, για την εκτύπωση και τη βιβλιοδεσία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
O Νικολάκης 12 χρονών (μαθητής Α' γυμνασίου).

Ξεκίνησε πριν λίγους μήνες την μουσική. Θεωρητικά, πιάνο και τραγούδι. Ένα εξαιρετικό παιδί, όπου με ομόφωνη απόφαση της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος, ως μέλος της χορωδίας της ΣΟΝΕ ο ίδιος, επιλέχτηκε να εκπροσωπεί την ΣΟΝΕ σε Πανελλαδικούς και μη διαγωνισμούς, βάσει της ηλικίας του.

Ο Νικόλαος Τσινίδης συνεχίζει τις σπουδές του στην μουσική, με τρομερό ζήλο και αγάπη. Εκτός την μουσική του κατάρτιση ασχολείται με τον αθλητισμό και το θέατρο. Βγήκε πρώτος Πανελλήνιος το 2019 στο taekwondo itf. Επίσης παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει πρωταγωνιστήσει σε αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις, μερικές εκ των οποίων είναι: Οι ''Όρνιθες'' (του Αριστοφάνη), ''Τρωάδες' (του Ευριπίδη) κ.α.

Συγχαρητήρια στους γονείς του, που βρίσκονται αφανείς ήρωες στην προσπάθειά του.

Στο πιάνο συνοδεύει ο μαέστρος της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Ελλάδος Ευάγγελος Αραμπατζής

''Διόδια''
Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Στίχοι: Πόλυς Κυριακού






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Προς Όλους τους εργαζομένους στο Θέατρο, το Χορό, τη Μουσική, τον Κινηματογράφο. Και για όλες οι ειδικότητες:
Ηθοποιοί, Μουσικοί, Ταξιθέτες, Τεχνικοί, Τραγουδιστές, Κινηματογραφιστές, Χορευτές, Ταμίες, Σκηνοθέτες, Στιχουργούς, Φωτιστές, Σκηνογράφους, Εργαζομένους στην Παραγωγή, Στα οπτικοακουστικά, Για όλους τους εργαζομένους στο Θέαμα – Ακρόαμα.


Μετά από έναν επίμονο αγώνα που δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε, επανειλημμένες παραστάσεις διαμαρτυρίας και τηλεδιασκέψεις με τα αρμόδια Υπουργεία, λίγο πριν την εκπνοή του έτους νομοθετήθηκε η καταβολή αποζημίωσης ειδικού σκοπού ύψους 534€ για τον μήνα Νοέμβριο και 534€ για τον μήνα Δεκέμβριο στους εργαζόμενους στον Πολιτισμό. Απαραίτητη προϋπόθεση η εγγραφή στο “Μητρώο Καλλιτεχνών, Δημιουργών και Επαγγελματιών της Τέχνης και του Πολιτισμού” (https://artandcultureprofessionals.services.gov.gr/), εφόσον πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Ως λήξη της προθεσμίας εγγραφής ορίζεται η 10η Ιανουαρίου 2021 και δεν έχει αναδρομική ισχύ, δηλαδή αφορά μόνο στα επιδόματα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου και όχι αυτά των μηνών Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου για δικαιούχους που δεν είχαν εγγραφεί εγκαίρως στο Μητρώο.

Υπενθυμίζουμε ότι για την εγγραφή στο Μητρώο δεν απαιτείται η επισύναψη αποδεικτικών για την προϋπηρεσία, γίνεται δεκτή η δήλωση του εργαζόμενου.

Έχουν πλέον προστεθεί ειδικότητες που έλειπαν και υπάρχει η δυνατότητα επιλογής πολλαπλών ειδικοτήτων. 
Επίσης έχει προστεθεί η δυνατότητα τροποποίησης εγγραφής. 

(Προσοχή! Όταν κάνουμε “Αποθήκευση” Η ΔΗΛΩΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙ, παρόλο που μας επιτρέπει να την εκτυπώσουμε. Χρειάζεται να κάνουμε και Υποβολή της δήλωσης)

Η εγγραφή στο Μητρώο δεν αρκεί για την καταβολή των επιδομάτων.

Στην πλατφόρμα supportemployees.services.gov.gr θα ανοίξουν οι αιτήσεις (η υπόσχεση των Υπουργείων είναι ότι θα γίνει άμεσα) στην κατηγορία “Μηχανισμός εφαρμογής των μέτρων στήριξης επαγγελματιών της τέχνης και του πολιτισμού, ξεναγών και τουριστικών συνοδών”. Εκεί θα πρέπει να γίνουν ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ αιτήσεις, μία για κάθε μήνα.

Παρακαλούμε για την ενημέρωση και κοινοποίηση του παρόντος για να φτάσει η πληροφορία, όσο γίνεται σε περισσότερους ενδιαφερόμενους.

Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα ώστε οι εργαζόμενοι στον Πολιτισμό να αποζημιωθούμε για όσο καιρό η εργασία μας παραμείνει κλειστή με κυβερνητική εντολή. Σας χρειαζόμαστε όλους μαζί μας.

Ο αγώνας μας συνεχίζεται όσο ο Πολιτισμός παραμένει κλειστός
Για οποιαδήποτε διευκρίνηση, παρακαλούμε απευθυνθείτε στα Σωματεία και στην Π.Ο.Θ.Α.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

 Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» παρουσιάζει το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «'Ενα δέντρο, μια φορά», ένα δώρο για τους μικρούς και μεγάλους φίλους της ομάδας μας! Ευχόμαστε αυτές οι άγιες μέρες να φωτίζουν τις καρδιές όλων μας και να μας γεμίζουν ελπίδα για ένα ευτυχισμένο νέο έτος!
Αφήγηση: Σωτήρης Αποστολίδης, Σωτηρία Κατούνα, Νίκη Χατζηπαρτάλη
Μοντάζ/Επεξεργασία βίντεο: Μάνος Κανταλάς
Επιμέλεια: Γιώτα Αλεξοπούλου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πέντε (5) διακρίσεις απέσπασε η παράσταση «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας στο 21ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Ν. Ορεστιάδας, που διοργανώθηκε από τις 23 έως και τις 30 Αυγούστου 2020 στην ακριτική πόλη. Συγκεκριμένα η παράσταση έλαβε τα εξής βραβεία:

· Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στη Νάνσυ Δρούγκα

· Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Μάνο Κανταλά

· Βραβείο Μουσικής Επιμέλειας στη Γιώτα Αλεξοπούλου

· Έπαινος Ερμηνείας στη Μαρία Καλογήρου

· Έπαινος Ερμηνείας Τραγουδιού στη Χαρίκλεια Ζαγοριανού


Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» εκπροσώπησε το Δήμο Θερμαϊκού στο πλέον καταξιωμένο φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου της χώρας και έφερε στο Δήμο τα πολυπόθητα «γκατζολάκια», εδραιώνοντας το Θερμαϊκό ως υπολογίσιμη δύναμη στον τομέα του ερασιτεχνικού θεάτρου.

Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην», όπως μας πληροφορεί σχετικό δελτίο τύπου, θα συνεχίσει να εργάζεται ακούραστα για τον πολιτισμό εντός και εκτός των ορίων του Δήμου Θερμαϊκού, προωθώντας το καλό θέατρο με παραστάσεις, αφιερώματα, μουσικοθεατρικές βραδιές και ποικίλες δραστηριότητες και δράσεις.

Το  21ο Φεστιβάλ - Κριτική Επιτροπή - Βραβεύσεις

Το 21ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Νέας Ορεστιάδας, ολοκληρώθηκε επιτυχώς την Κυριακή 30 Αυγούστου 2020, μετά από ένα οκταήμερο θεατρικών παραστάσεων και δυνατών συγκινήσεων.

Κατά τη διάρκεια της μεγάλης γιορτής θεάτρου στο υπαίθριο δημοτικό θέατρο της Νέας Ορεστιάδας, από 23 έως και 30 Αυγούστου, θεατρικές ομάδες από όλη την Ελλάδα, καλλιτέχνες της κριτικής επιτροπής, προσκεκλημένοι, πλήθος θεατών από την ευρύτερη περιοχή του Έβρου, καθώς και επισκέπτες που έφτασαν στην πόλη ειδικά για το Φεστιβάλ, έλαβαν μέρος στη μεγαλύτερη γιορτή για το Ερασιτεχνικό Θέατρο της χώρας, έτσι όπως έχει εδώ και χρόνια πια αναδειχθεί το Φεστιβάλ της Νέας Ορεστιάδας στις συνειδήσεις των ίδιων των ερασιτεχνών αλλά και του καλλιτεχνικού κόσμου.

Κατά την έναρξη της 21ης διοργάνωσης του θεσμού τιμήθηκε για την πορεία του στο Θέατρο και την υποκριτική τέχνη ο δημοφιλής ηθοποιός Παύλος Χαϊκάλης, ο οποίος παρακολούθησε και την παράσταση του Θεατρικού Εργαστηρίου Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ «Ζητείται Ψεύτης», ενώ συγκινημένος παρέλαβε τις τιμητικές διακρίσεις από το δήμαρχο Ορεστιάδας Βασίλη Μαυρίδη και τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Άκη Τσονίδη.

Οι θεατρικές ομάδες από Θεσσαλονίκη, Σπερχειάδα-Μακρακώμη, Δήμο Νεάπολης-Συκεών, Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου, Αγία Τριάδα Δήμου Θερμαϊκού, Νέα Πέραμο Καβάλας, διαγωνίστηκαν στη συνέχεια ενώπιον της Κριτικής Επιτροπής, της Επιτροπής Κοινού αλλά και εκατοντάδων θεατρόφιλων της περιοχής που κατέκλυζαν κάθε βράδυ το υπαίθριο δημοτικό θέατρο Νέας Ορεστιάδας, τηρώντας πάντα τα απαραίτητα μέτρα κατά της μετάδοσης το κορονοϊού.

Την Κριτική Επιτροπή αποτελούσαν φέτος οι ηθοποιοί: Αντώνης Θεοδωρακόπουλος, Ελένη Ράντου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Άννα Κουρή και ο χορογράφος Ιωάννης Μαργαρώνης. Παρουσιαστής για μία ακόμη χρονιά ήταν ο μοναδικός στο είδος του και με βαθιά πολιτιστική γνώση, κ. Aλέξης Κωστάλας.



Την Κυριακή 30 Αυγούστου έπεσε η αυλαία του διαγωνιστικού μέρους του Φεστιβάλ με την απονομή των βραβείων της κριτικής επιτροπής και της επιτροπής κοινού στις διακριθείσες ομάδες και με ένα μουσικό ταξίδι στα αγαπημένα τραγούδια του Κώστα Λειβαδά, με τον ίδιο στο πιάνο να δίνει το ρυθμό σε μια βαθιά συγκινητική βραδιά.

Τη διοργάνωση, που ειδικά αυτή την παράξενη χρονιά ξεπέρασε κάθε προσδοκώμενη επιτυχία, είχε το Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ, σε συνδιοργάνωση με το Δήμο Ορεστιάδας και τη ΔΗΚΕΠΑΟ.

Οι διοργανωτές ευχαριστούν όσους συνέβαλαν στην επιτυχή 21η χρονιά του θεσμού, το Δήμο Ορεστιάδας, τη ΔΗΚΕΠΑΟ, τους επαγγελματίες χορηγούς της περιοχής, το θεατρόφιλο κοινό και τις θεατρικές ομάδες από όλη τη χώρα που έλαβαν μέρος στις διαδικασίες, είτε στις προκριματικές είτε στην τελική φάση του διαγωνισμού. Επίσης, ιδιαίτερες ευχαριστίες εκφράζονται στο τιμώμενο πρόσωπο κ. Παύλο Χαϊκάλη και σε όλους τους καλλιτέχνες της Κριτικής Επιτροπής, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, στον κ. Αλέξη Κωστάλα που για 18η συνεχή χρονιά παρουσίασε μοναδικά τις βραδιές του Φεστιβάλ και τέλος στην Διεύθυνση Αστυνομίας Ορεστιάδας για τη σημαντική συμβολή της στις οδηγίες για την τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων. Θερμές ευχαριστίες και στο Τμήμα Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Ορεστιάδας που κάθε βράδυ παρευρίσκονταν στο χώρο προσφέροντας το απαραίτητο αίσθημα ασφάλειας και προλαμβάνοντας καταστάσεις.

Όλοι ανανέωσαν το ραντεβού τους για του χρόνου, στην 22η διοργάνωση, με την ευχή και την ελπίδα να γίνει υπό φυσιολογικές συνθήκες, χωρίς κρυμμένα χαμόγελα πίσω από μάσκες, αλλά με ανοιχτές, ζεστές αγκαλιές.

Αναλυτικά τα βραβεία απονεμήθηκαν ως εξης:

ΒΡΑΒΕΙΑ Κριτικής Επιτροπής

1ο βραβείο καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, για την παράσταση του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου, σε σκηνοθεσία Ρίτσας Γεωργιάδου

2ο βραβείο καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου για την παράσταση του έργου «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ


3ο βραβείο καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα «Working Art» Θεσσαλονίκης για την παράσταση του έργου «Ανθισμένες Μανόλιες» του Rompert Harling σε σκηνοθεσία Σταμάτη Στάμογλου

βραβείο σκηνοθεσίας

στην Ρίτσα Γεωργιάδου για τη σκηνοθεσία του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου

βραβείο σκηνογραφίας

Ισότιμα και Εξ ημισίας:

στην Ομάδα του Θ.Ε.Σ.Μα – Θεατρικού Εργαστηρίου Σπερχειάδας – Μακρακώμης, για τα σκηνικά του έργου «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη

ΚΑΙ

στους Σπύρο Κόκκινο, Νίκο Καραγιάννη, Στέλλα Μιχαηλίδου, Χριστίνα Μανώλα για τα σκηνικά του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμο

βραβείο ενδυματολογίας

στην Χριστίνα Μανώλα για τα κοστούμια του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου

βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου

Ισότιμα και Εξ ημισίας:

στον Δημήτρη Αντωνίου για την ερμηνεία του στο ρόλο του «Επιστάτη» στο έργο «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη από το Θ.Ε.Σ.Μα – Θεατρικό Εργαστήρι Σπερχειάδας – Μακρακώμης

ΚΑΙ

στον Μάνο Κανταλά για την ερμηνεία του στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού


βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου

Ισότιμα και Εξ ημισίας:

στην Στέλλα Γιαλετζή για την ερμηνεία της στο ρόλο της «Σέλμπυ» στο έργο «Ανθισμένες Μανόλιες» του Rompert Harling από τη Θεατρική Ομάδα «Working Art» Θεσσαλονίκης

ΚΑΙ

στην Νάνσυ Δρούγκα για την ερμηνεία της στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου

στον Αλέξανδρο Κοτσάμπαση για την ερμηνεία του στους ρόλους του «Κίτσου», «Χωροφύλακα» και «Θάνου», στο έργο «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ από τη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου

βραβείο Β΄ γυναικείου ρόλου

στη Σαλίνα Μαιρ για την ερμηνεία της στο ρόλο της «Βικτωρίας» στο έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα από τη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

βραβείο μουσικής σύνθεσης

στον Παναγιώτη Μανουηλίδη για τη μουσική σύνθεση του έργου «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ από τη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου

βραβείο μουσικής επιμέλειας

στην Γιώτα Αλεξοπούλου για τη μουσική επιμέλεια του έργου «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

βραβείο χορογραφίας

στις Βασιλική Χατζησαββίδου και Κλεονίκη Φιλιππίδου για τις χορογραφίες του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου

βραβείο φωτισμού

στην Ομάδα του Θ.Ε.Σ.Μα Θεατρικού Εργαστηρίου Σπερχειάδας – Μακρακώμης για τους φωτισμούς του έργου «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη

Η Κριτική Επιτροπή, αποφάσισε, εκτός από τα Βραβεία, να απονείμει και πέντε Επαίνους Ερμηνείας ως εξής:

– στην Άννα Στάμογλου για την ερμηνεία του τραγουδιού στο έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα από τη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

– στην Χαρίκλεια Ζαγοριανού για την ερμηνεία του τραγουδιού στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

– στον Γιώργο Κεμεκενίδη για την ερμηνεία του στο ρόλο του «Αντάρτη» στο έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα από τη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

– στην Μαρία Καλογήρου για την ερμηνεία της στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

– στην Ευαγγελία Ζωγράφου για την ερμηνεία της στο ρόλο της «Γριάς» στο έργο «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ από τη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου


Βραβεία της Επιτροπής Κοινού.

1ο βραβείο κοινού καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, για την παράσταση του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου, σε σκηνοθεσία Ρίτσας Γεωργιάδου

2ο βραβείο κοινού καλύτερης παράστασης

στο Θ.Ε.Σ.Μα – Θεατρικό Εργαστήρι Σπερχειάδας – Μακρακώμης για την παράσταση του έργου «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη σε σκηνοθεσία Κώστα Μέρρα

3ο βραβείο κοινού καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης για την παράσταση του έργου «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα, σε σκηνοθεσία Αναστασίας Τσακίρη.


Με πληροφορίες από evros-news


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» παρουσιάζει ένα από τα πιο αγαπημένα και γνωστά κείμενα του Ρίτσου, τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», ένα διαχρονικό σκηνικό μονόλογο, μια «εκ βαθέων» εξομολόγηση, μια παρατεταμένη ικεσία για ζωή και ελπίδα.

Μια Γυναίκα ντυμένη στα μαύρα, που βλέπει το χρόνο να τρέχει αδίστακτος δίχως να αφήνει χώρο για ζωή, εξομολογείται σε έναν Νέο την ιστορία τόσο τη δική της, αλλά και της Ελλάδας. Η «Σονάτα» είναι ταυτόχρονα μια έκφραση ερωτικού πάθους αλλά και υπαρξιακής αγωνίας, μια κατάθεση ψυχής αλλά και ένας ύμνος στους ανθρώπους της κοινωνικής δράσης, που βρίσκουν την επιβεβαίωση της ύπαρξής τους στην κοινωνική συμμετοχή.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, μέλη της Θεατρικής Ομάδας Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» ερμηνεύουν τραγούδια αφιερωμένα στο φεγγάρι, από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, σε μια βραδιά γεμάτη ποίηση, έκφραση, κίνηση και μελωδίες κάτω από το φως του φεγγαριού.

Τη βραδιά επενδύουν μουσικά η Νατάσα Αλεξίου στο βιολί και οι Ευτυχία Βογιατζή και Νόννα Ιωαννίδου στο πιάνο.


ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ (με αλφαβητική σειρά):

Ανατολή Δεμιρτζόγλου, Ελένη Διγενή, Μαρία Καλογήρου, Ευαγγελία Καμπούρη, Κλεονίκη Χατζηπαρτάλη

ΝΕΟΣ: Γιώργος Μπάκας

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ: Χαρίκλεια Ζαγοριανού, Σωτηρία Κατούνα, Χρήστος Σπυρίδης, η ομάδα

ΧΟΡΕΥOYN: Νάνσυ Δρούγκα (πρώτο & δεύτερο μέρος), Γιώργος Μπάκας (δεύτερο μέρος)


Συντελεστές

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου, Ευτυχία Βογιατζή, Χαρίκλεια Ζαγοριανού, Σωτηρία Κατούνα

ΒΙΟΛΙ: Νατάσα Αλεξίου

ΠΙΑΝΟ: Ευτυχία Βογιατζή, Νόννα Ιωαννίδου

ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: Νάνσυ Δρούγκα

ΣΚΗΝΙΚΑ/ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην»

ΑΦΙΣΑ: Μάνος Κανταλάς

Ευχαριστούμε το Ναυτικό Όμιλο Ακτής Θερμαϊκού για τη συνεργασία και το Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Αγγελοχωρίου για την φιλοξενία στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής. Ευχαριστούμε την Αντιδημαρχία Τουρισμού, Αθλητισμού & Πολιτισμού και το ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ για την υποστήριξή τους.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ

Για την εκδήλωση του Σαββάτου 01/08 στο Ναυτικό Όμιλο Ακτής Θερμαϊκού θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας για 80 καθήμενους θεατές. Θα υπάρχουν επίσης και κάποιες θέσεις ορθίων. Δεν υπάρχει δυνατότητα κράτησης θέσεων.
Για την εκδήλωση της Κυριακής 02/08 στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου θα τηρηθεί επίσης σειρά προτεραιότητας, αλλά υπάρχει η δυνατότητα κράτησης θέσεων στο τηλέφωνο 6932571413. Στο ίδιο τηλέφωνο μπορούν να δοθούν κατευθυντήριες οδηγίες για να φτάσετε στο χώρο της εκδήλωσης, καθώς και κάθε άλλου είδους πληροφορία.
Στους χώρους των εκδηλώσεων θα τηρηθούν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες σχετικά με την προφύλαξη από τη διασπορά του COVID-19 (αποστάσεις ασφαλείας, απολυμαντικά στο χώρο κ.λπ.).
Οι θεατές κατά την προσέλευση και την αποχώρηση από τους χώρους των εκδηλώσεων προτείνεται να φορούν την κατάλληλη μάσκα προστασίας.
Οι θεατές είναι απαραίτητο να ακολουθούν επακριβώς τις οδηγίες των ταξιθετών σχετικά με τη διάταξη των καθισμάτων και να μην μετακινούν αυθαίρετα τα καθίσματα.
Μένουμε ασφαλείς, ενισχύουμε τον πολιτισμό!



Σάββατο 1 Αυγούστου 2020 | Ώρα 21:00

Ναυτικός Όμιλος Ακτής Θερμαϊκού

(Παραλία Περαίας, δίπλα στην 113 Π.Μ. Λέσχη Αξιωματικών)

Κυριακή 2 Αυγούστου 2020 | Ώρα 21:00

Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου



(υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού Δήμου Θερμαϊκού και υπό τη φιλοξενία του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου)
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετά την απόφαση των Υπουργών Ανάπτυξης & Επενδύσεων- Προστασίας του Πολίτη- Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων- Υγείας -Εσωτερικών (ΦΕΚ 2857/Β΄/13-07-2020) άρθρο 1 (με θέμα: Προσωρινή απαγόρευση πανηγύρεων και άλλων αντίστοιχων δημόσιων ανοικτών εκδηλώσεων»), απαγορεύεται προσωρινά στο σύνολο της Επικράτειας, για προληπτικούς λόγους δημόσιας υγείας, για το χρονικό διάστημα από 13.7.2020 έως και 31.7.2020, η πραγματοποίηση πανηγύρεων ή άλλων αντίστοιχων δημόσιων ανοικτών εκδηλώσεων τοπικού ή μη χαρακτήρα από ιδιωτικούς ή μη φορείς.

Σύμφωνα με τα παραπάνω ματαιώνονται (ή αναβάλλονται εφόσον δεν υπάρξει και νέα απαγόρευση για τον Αύγουστο) όλες οι προγραμματισμένες καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Ιουλίου.

Έτσι δεν θα πραγματοποιηθεί η ανακοινωθείσα για σήμερα 15/7 εκδήλωση στο Σπιτάκι του Φύλακα της Αλυκής με τίτλο " Θάλασσα όπως... έρωτας". Αλλά και οι επόμενες του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου.

Ας κρατήσουμε την όρεξή μας για νέα ημερομηνία προκειμένου να χαρούμε τους "Πάντα ρει"





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις γύρω από το ενδεχόμενο αλλαγής του χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, κορυφαίου μνημείου της παγκόσμιας κληρονομιάς.
Έχοντας εκφράσει και προ διετίας την ανησυχία μας για μια τέτοια προοπτική (http://www.sea.org.gr/details.php?id=669), όπως προ ενός έτους για την Αγία Σοφία της Τραπεζούντας (https://www.sea.org.gr/details.php?id=881) συντασσόμαστε εκ νέου με τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την προστασία της Αγίας Σοφίας ως μνημείου και συνυπογράφουμε, μαζί με εκατοντάδες μελετητές της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από όλο τον κόσμο, την ακόλουθη ανοιχτή επιστολή σχετικά με το καθεστώς της Αγίας Σοφίας (25.06.2020)

Διαβάστε την επιστολή στα Αγγλικά, Γαλλικά, και Τουρκικά.

Στις 2 Ιουλίου το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τουρκίας θα ανακοινώσει την απόφασή του σχετικά με το καθεστώς της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης. Εν αναμονή των εξελίξεων, πολλές επιστημονικές οργανώσεις έχουν ήδη εκδηλώσει την ανησυχία τους. Οι υπογράφοντες, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και μελετητές της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έχουμε στόχο όχι την διαμαρτυρία για αποφάσεις που δεν έχουν ακόμα ληφθεί, αλλά την έκφραση της ανησυχίας μας με βάση τα όσα ήδη γνωρίζουμε για το θέμα.

Κατά τη γνώμη μας, το επίδικο σήμερα δεν είναι το αν η Αγία Σοφία πρέπει να είναι μουσείο ή τζαμί, αλλά το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος, για να προστατεύσουμε το μνημείο. Με άλλα λόγια, είναι αναγκαία η διάκριση ανάμεσα στη λειτουργία του χώρου και την επιμέλειά του. Αυτό που μας ανησυχεί είναι ότι η συνεχιζόμενη διαμάχη δυσκολεύει την εκπόνηση μιας νέας στρατηγικής διαχείρισης του μνημείου που να στέκεται στο ύψος των προκλήσεων που εκείνο αντιμετωπίζει σήμερα: τη συντήρηση των δομικών του στοιχείων, τη διατήρηση του διακόσμου του σε δημόσια έκθεση, την υπεύθυνη διαχείριση του όγκου των τουριστών που το επισκέπτονται και την προστασία του από τους σεισμούς.

Από το 1453 έως το 1934, την περίοδο που η Αγία Σοφία λειτουργούσε ως τζαμί, υπεύθυνο για τη λειτουργία της ήταν το οικείο ευαγές ίδρυμα (βακούφι). Με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923, τη διαχείριση αυτών των ιδρυμάτων ανέλαβε μια νέα κυβερνητική υπηρεσία, η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων. Η Αγία Σοφία συνέχισε να λειτουργεί ως χώρος λατρείας μέχρι το 1931, όταν οι συντηρητές άρχισαν να αποκαλύπτουν τον ψηφιδωτό διάκοσμο στο εσωτερικό της. Το 1934, ως απάντηση στην τεράστια επιτυχία των έργων συντήρησης, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να μεταφέρει το μνημείο από τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας.

Η αλλαγή στο φορέα διαχείρισης του μνημείου συνέπεσε με τη μεταβολή στο καθεστώς λειτουργίας του, καθώς η Αγία Σοφία έπαψε να αποτελεί χώρο λατρείας. Σήμερα το κτίριο ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, το οποίο διαδέχτηκε το Υπουργείο Παιδείας στον ρόλο αυτό. Παράλληλα τα τελευταία χρόνια η χρήση του χώρου έχει διευρυνθεί, ώστε να επιτρέπει και πάλι την έκφραση της ισλαμικής πίστης. Το 1991 ένα από τα κτίρια του συμπλέγματος της Αγίας Σοφίας άρχισε να λειτουργεί ως χώρος προσευχής. Από το 2016 και μετά η Αγία Σοφία διαθέτει το δικό της ιμάμη, από το μιναρέ της αντηχεί το κάλεσμα στην προσευχή. Επιπλέον κάθε χρόνο, στην εορτή της Νύχτας του Θεσπίσματος (λαϊλάτ αλ-καντρ), το κτίριο φιλοξενεί την ανάγνωση του Κορανίου και οι πιστοί είναι ελεύθεροι να προσευχηθούν στο εσωτερικό του.

Υπό μία έννοια, λοιπόν, η Αγία Σοφία ήδη λειτουργεί συγχρόνως ως μουσείο και ως τζαμί. Η διεύρυνση του θρησκευτικού χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας δεν έχει προκαλέσει ζημιές στο κτίριο ή στον ψηφιδωτό του διάκοσμο. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού παραμένει ένας ευσυνείδητος διαχειριστής του μνημείου.

Ωστόσο, στην Τουρκία ακούγονται εδώ και καιρό φωνές που υποστηρίζουν ότι η απόδοση της Αγίας Σοφίας στο υπουργείο ήταν παράνομη. Ισχυρίζονται ότι το υπουργικό συμβούλιο δεν είχε το δικαίωμα να «εκκοσμικεύσει» το μνημείο το 1934, καθώς το νομικό καθεστώς των βακουφιών είναι αμετάβλητο και ορίζεται στο διηνεκές. Για αυτούς, ο νόμιμος φορέας διαχείρισης της Αγίας Σοφίας είναι η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων.

Στην Τουρκία, κατά τα τελευταία χρόνια πολλά άλλα βυζαντινά μνημεία έχουν περάσει στη δικαιοδοσία της Γενικής Διεύθυνσης και έχουν μετατραπεί σε χώρους ισλαμικής λατρείας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Αγία Σοφία της Τραπεζούντας, το νομικό καθεστώς της οποίας αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης από το 2013. Μια απόπειρα να ανοίξει ο χώρος στην ισλαμική λατρεία συνοδεύτηκε από την κατασκευή περίπλοκων καλυμμάτων που έκρυβαν τα βυζαντινά ψηφιδωτά. Ένα δεύτερο παράδειγμα, λιγότερο γνωστό, είναι η Αγία Σοφία της Βιζύης, τη μετατροπή της οποίας σε τζαμί το 2006 ακολούθησαν εργασίες συντήρησης υπό της εποπτεία της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων, που προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο κτίριο.

Αυτό λοιπόν που μας κάνει να ανησυχούμε είναι το ενδεχόμενο η μέχρι τώρα λεκτική αντιπαράθεση να οδηγήσει σε αντίστοιχα ανεύθυνες επεμβάσεις στην Αγία Σοφία, με αποτέλεσμα τη φθορά ιστορικών και αρχαιολογικών στοιχείων και την απόκρυψη των έργων τέχνης στο εσωτερικό της.

Ένα μνημείο τόσο όμορφο, ένα ιστορικό κειμήλιο τόσο πολύτιμο όσο η Αγία Σοφία δεν πρέπει να καταλήξει εργαλείο σε παιχνίδια εξωτερικής πολιτικής. Στους αιώνες της ύπαρξής της, η Αγία Σοφία προστατεύτηκε από τη φθορά του χρόνου χάρη στο έργο των Βυζαντινών, Οθωμανών και Τούρκων διαχειριστών της, που κράτησαν ζωντανή τη σημασία του μνημείου όχι μόνο για τους εαυτούς τους αλλά και για τις επόμενες γενιές. Ως μελετητές της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό η τουρκική κυβέρνηση να συνεχίσει αυτήν την παράδοση της ευσυνείδητης διαχείρισης.

Για τη λίστα των υπογραφόντων, κάντε κλικ εδώ.

Read this letter in French, Greek, and Turkish.

For a Russian translation, click here.

Dear colleagues,

On July 2, the Turkish Council of State will announce a decision regarding the status of Hagia Sophia in Istanbul. Multiple learned societies have expressed concern regarding this news. As scholars of Byzantine and Ottoman art and culture, we write now, not to protest an action that has not yet been taken, but to clarify the concern that we share, on the basis of the information currently available to us.

In our opinion, the central question is not, “Should Hagia Sophia be a museum or a mosque?” The central question is rather, “How can we best care for Hagia Sophia?” In other words, we draw a distinction between function and stewardship. We are concerned that the ongoing dispute over function hinders the development of a management strategy commensurate to the scale of the challenges: preservation of the historical fabric and continued visibility of the works of art of all periods, Byzantine and Ottoman; responsible management of mass tourism; and protection against the threat of earthquake.

From 1453 until 1934, Hagia Sophia served as a congregational mosque, and was administered by a pious endowment (vakıf). After the declaration of the Turkish Republic (1923), jurisdiction over all such entities was assumed by a new government ministry, the Directorate General of Foundations. Hagia Sophia continued in use as a mosque throughout the 1920s, but in 1931 restorers began to reveal the mosaics of the interior. The spectacular success of their work convinced the Turkish Council of Ministers (1934) to transfer jurisdiction over the building from the Directorate General of Foundations to the Ministry of Education.

This change in jurisdiction coincided with a change in function, through which the building was closed to worship. Both jurisdiction and function, however, have continued to evolve. Hagia Sophia is today administered by the Ministry of Culture and Tourism, as the administrative successor to the Ministry of Education. At the same time, the function of the building has expanded to include increasingly visible expressions of Muslim piety. Since 1991, there has been a room dedicated to Muslim prayer within the complex. Since 2016, Hagia Sophia has been served by a full-time imam, the call to prayer has sounded from the minarets, and Qur’anic readings and prayers have taken place within during the annual observation of Laylat al-Qadr.

Thus, in a certain sense, Hagia Sophia is currently functioning as both a museum and a mosque. As far as we are aware, the expansion of this latter function has not resulted in damage to the building or obstruction of its works of art. The Ministry of Culture and Tourism remains a responsible steward.

At the same time, prominent voices in Turkey have long argued that the transfer of jurisdiction to the Ministry was unlawful. They claim that the Turkish state did not have the right to “secularize” Hagia Sophia in 1934, since pious endowments are perpetual and inviolable. According to this argument, the rightful custodian of the building is the Directorate General of Foundations.

In recent years, the Directorate General has assumed control of other Byzantine monuments and reopened them to Muslim worship. One prominent example is another Hagia Sophia, this one in Trabzon on the Black Sea, whose proper administration has been contested since 2013. An effort to re-open the building to Muslim prayer included construction of an elaborate set of screens to obscure the Byzantine frescoes. Less publicized, but of more lasting harm, was the campaign of restoration carried out by the Directorate General on Hagia Sophia in Vize (Thrace) in 2006, which resulted in substantial damage to the historical fabric of the building.

Our concern is that the current conflict, until now only a “war of words,” could result in similarly careless treatment of Hagia Sophia in Istanbul: that historical and archaeological evidence could be damaged, and works of art concealed.

Hagia Sophia is too beautiful a monument and too precious a historical document to serve as a pawn in regional politics. Successive Byzantine, Ottoman, and Turkish governments have protected it against the ravages of time and thus maintained its significance not only for themselves, but also for those to come in the future — including all of us. It is a matter of vital concern to us as scholars of Byzantine and Ottoman art and culture that the current Turkish government continue this tradition of responsible stewardship.

Respectfully,

Iman R. Abdulfattah, CUNY/NYU

Evangelia Achladi, University of Bosphorus

Eirini Afentoulidou, Austrian Academy of Sciences

Elizabeth Agaiby, University of Divinity, Melbourne

Panagiotis A. Agapitos, Max-Planck Institute, Frankfurt

Suzanne Conklin Akbari, Institute for Advanced Study, Princeton, NJ

Ladan Akbarnia, The San Diego Museum of Art

Aslıhan Akışık, Wolfson College, University of Oxford

Engin Akyürek, Koç Üniversitesi

Nabil Al-Tikriti, University of Mary Washington

Joseph Alchermes, Connecticut College

Juan Antonio Álvarez-Pedrosa, Universidad Complutense Madrid

Josep Amengual i Batle, Biblioteca Balear, Mallorca

Yasmine Amory, Ghent University

Benjamin Anderson, Cornell University

Spyridon Antonopoulos, City University London

Achim Arbeiter, Georg-August-Universität, Göttingen

Nisa Ari, University of Houston

Tülay Artan, Sabancı University

Annika Asp, University of Birmingham

Kameliya Atanasova, Washington and Lee University

Marie-France Auzépy, Université Paris 8

Levon Avdoyan, The Library of Congress

Michele Bacci, Universität Freiburg

Heather A. Badamo, University of California, Santa Barbara

Jennifer Ball, City University of New York

Thomas M. Banchich, Canisius College, Buffalo

Charles Barber, Princeton University

Karen Barkey, University of California, Berkeley

Darius Baronas, Lithuanian Institute of History, Vilnius

Omniya Abdel Barr, Victoria and Albert Museum

Sarah Bassett, Indiana University

Mustafa Batman, Bogazici University

Franco Benucci, Università di Padova

Halil Berktay, Ibn Haldun University (Istanbul, Turkey)

Floris Bernard, Ghent University

Ioanna Bitha, Research Centre for Byzantine and Post-Byzantine Art, Academy of Athens

Marie-Hélène Blanchet, CNRS (Paris)

Louise Blanke, University of Edinburgh

Patricia Blessing, Princeton University

Elizabeth S. Bolman, Case Western Reserve University

Marina Bordne, Heidelberg University

Antje Bosselmann-Ruickbie, Justus-Liebig-Universität, Gießen

Anne Boud’hors, Centre national de la recherche scientifique

Emmanuel C. Bourbouhakis, Princeton University

Ra’anan Boustan, Princeton University

Grigor Boykov, Austrian Academy of Sciences

Wolfram Brandes, Akademie der Wissenschaften zu Göttingen

Sarah T. Brooks, James Madison University

Nedim Buyukyuksel, École des hautes études en sciences sociales, Paris

Suna Çağaptay, University of Cambridge and Bahçeşehir University

Claude Calame, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Paris

Averil Cameron, University of Oxford

Merih Danali Cantarella, Wake Forest University

Giancarlo Casale, European University Institute

Sinem Casale, University of Minnesota

Marica Cassis, University of Calgary

Manuel Antonio Castiñeiras González, Universitat Autònoma de Barcelona

Annemarie Weyl Carr, Southern Methodist University

Jean-Michel Carrié, EHESS Paris

Anne-Laurence Caudano, University of Winnipeg

Reinhart Ceulemans, KU Leuven

Antonia Gatward Cevizli, Sotheby’s Institute of Art, London

Angelos Chaniotis, Institute for Advanced Study, Princeton

Sotirios Charalampous, Ministry of Culture and Sports, Greece

Michail Chatzidakis, Humboldt University, Berlin

Nina Chichinadze, Ilia State University, Tbilisi

Mehreen Chida-Razvi, SOAS, University of London

Christina Christoforatou, Baruch College, City University of New York

Juan Signes Codoñer, University of Valladolid

Barbara Crostini, Uppsala University

James Crow, University of Edinburgh

Jon C. Cubas Díaz, Georg-August-Universität, Göttingen

Anthony Cutler, Pennsylvania State University

Vladimir Cvetkovic, University of Belgrade

Beatrice Daskas, Ca’ Foscari University, Venice

Manuela De Giorgi, Università del Salento

Aitor Fernández Delgado, Universidad de Alcalá

Ceren Demirton, Philipps University, Marburg

Kristoffel Demoen, Ghent University, Belgium

Nathan S. Dennis, University of San Francisco

Michael Dermitzakis, National and Kapodistrian University of Athens

Fahri Dikkaya, independent scholar, Ankara

Stefanos Dimitriadis, Westfälische Wilhelms-Universität, Münster

Heidemarie Doganalp-Votzi, University of Vienna

Eugenia Drakopoulou, National Hellenic Research Foundation

Anastasia Drandaki, National and Kapodistrian University of Athens

Ivan Drpić, University of Pennsylvania

John M. Duffy, Harvard University

Antony Eastmond, Courtauld Institute of Art, University of London

A. Asa Eger, University of North Carolina at Greensboro

Susanna Elm, University of California, Berkeley

Ayse Ercan, Columbia University

Cecilia D’Ercole, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Paris

E. Osman Erden, Mimar Sinan Fine Arts University

Uffe Holmsgaard Eriksen, University of Southern Denmark

Olga Etinhof, Russian State University for the Humanities

Rebecca Stephens Falcasantos, Amherst College

Vera von Falkenhausen, Università degli Studi di Roma “Tor Vergata”

Mary Farag, Princeton Theological Seminary

Antonio Enrico Felle, Università degli Studi di Bari “Aldo Moro”

Carla Varela Fernandes, Universidade Nova de Lisboa

Elizabeth Fisher, George Washington University

Ivan Foletti, Masaryk University

Christian Förstel, Bibliothèque nationale de France

Vicky Foskolou, University of Crete

Georgia Frank, Colgate University

Peter Frankopan, University of Oxford

Stig Frøyshov, University of Oslo

Miguel Gallés, Universitat Autònoma de Barcelona

Fani Gargova, University of Vienna

Niels Gaul, University of Edinburgh

Anđela Gavrilović, University of Belgrade

Maria Gerolymatou, National Hellenic Research Foundation

Sharon Gerstel, University of California, Los Angeles

Elina Gertsman, Case Western Reserve University

Ludovico V. Geymonat, Louisiana State University

Nicolae Gheorghita, National University of Music, Bucharest

Federica Gigante, University of Oxford

Adam Goldwyn, North Dakota State University

Rachel Goshgarian, Lafayette College

Rossitsa Gradeva, American University in Bulgaria

Susan L. Graham, Saint Peter’s University

Olga Gratziou, University of Crete

Geoffrey Greatrex, University of Ottawa

Jean-Pierre Grélois, chercheur indépendant

Marc De Groote, Ghent University

Heather Grossman, University of Illinois Urbana-Champaign

Christiane Gruber, University of Michigan

Encarnación Motos Guirao, Universidad de Granada

Maria Hadjipavlou, University of Cyprus

John F. Haldon, Princeton University

Nikifor Haralampiev, National Academy of Art, Sofia

Stefan Harkov, University of Shumen

Rabia Harmansah, University of Cologne

Susan Ashbrook Harvey, Brown University

Ayşe Henry, Bilkent University

Judith Herrin, King’s College London

Ernest Marcos Hierro, Universitat de Barcelona

Cecily Hilsdale, McGill University

Martin Hinterberger, University of Cyprus

Frederic Hitzel, CNRS-EHESS, Paris

Paavo Hohti, University of Helsinki

Renata Holod, University of Pennsylvania

Brad Hostetler, Kenyon College

Etienne Hubert, Ecole des hautes études en sciences sociales, Paris

Anna Maria Ieraci Bio, Università degli Studi di Napoli Federico II

Zeynep Inankur, Mimar Sinan Fine Arts University

Sergey Ivanov, Russian National Research University — Higher School of Economics

Hugh Jeffery, University of Edinburgh

Elizabeth M. Jeffreys, University of Oxford

Kaelin Jewell, The Barnes Foundation

Mark J. Johnson, Brigham Young University

Catherine Jolivet-Lévy, École Pratique des Hautes Études, Paris

Jacqueline Jung, Yale University

Nikolas P. Kakkoufa, Columbia University

Veronica Kalas, independent scholar, USA

Ioli Kalavrezou, Harvard University

Gül Kale, Carleton University, Canada

Kevin Kalish, Bridgewater State University

Sophia Kalopissi-Verti, National and Kapodistrian University of Athens

Ceyda Karamursel, SOAS, University of London

Romanos Karanos, Holy Cross Greek Orthodox School of Theology

Anna Kartsonis, University of Washington

Armen Kazaryan, Research Institute of the Theory and History of Architecture and Urban Planning, Moscow

Bente Kiilerich, University of Bergen

Young Richard Kim, University of Illinois, Chicago

Dale Kinney, Bryn Mawr College

Holger A. Klein, Columbia University

Tia Kolbaba, Rutgers University

Athina Kolia-Dermitzaki, National and Kapodastrian University of Athens

Elias Kolovos, University of Crete

Fotini Kondyli, University of Virginia

Kader Konuk, Universität Duisburg-Essen

Elif Koparal, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

Yavuz Köse, University of Vienna

Kriszta Kotsis, University of Puget Sound

Dickran Kouymjian, California State University, Fresno

Dimitrios Krallis, Simon Fraser University

Klaus Kreiser, Otto-Friedrich-Universität, Bamberg

Carol H. Krinsky, New York University

Derek Krueger, University of North Carolina at Greensboro

B. Harun Küçük, University of Pennsylvania

Demetrios Kyritses, University of Crete

Andrea Olsen Lam, Pepperdine University

Anaïs Lamesa, DIM Matériaux anciens et patrimoniaux/CNRS

Maximilian Lau, Hitotsubashi University, Tokyo

Marc Lauxtermann, University of Oxford

Mariana Lazar, National Museum Controceni, Romania

Stavros Lazaris, CNRS

Sean Leatherbury, University College Dublin

Jacqueline Leclercq-Marx, Université Libre de Bruxelles

Florin Leonte, Palacký University of Olomouc

Juan Lewis, University of Edinburgh

Alexei Lidov, Lomonosov Moscow State University and Russian Academy of Arts

Alexander Lifshits, National Research University “Higher School of Economics,” Moscow

Alexander Lingas, City University of London

Santo Lucà, Università degli Studi di Roma “Tor Vergata”

Michael Maas, Rice University

Byron MacDougall, Brown University

Christopher MacEvitt, Dartmouth College

Carlos Machado, University of St Andrews

Jacek Maj, Collegium Artium

George P. Majeska, University of Maryland

George Manginis, Benaki Museum

Maria Rosaria Marchionibus, Università degli Studi di Napoli L’Orientale

Przemysław Marciniak, University of Silesia in Katowice

Moysés Marcos, California State University, Northridge

Sergei Mariev, LMU Munich and JGU Mainz

Vasileios Marinis, Yale University

Dragoljub Marjanović, University of Belgrade

Athanasios Markopoulos, University of Athens

Miodrag Marković, University of Belgrade

Elizabeth Marlowe, Colgate University

Inmaculada Pérez Martín, Consejo superior de investigaciones científicas

Maria Mavroudi, University of California, Berkeley

Renaat Meesters, Ghent University / KU Leuven

Julie Meisami, University of Oxford

Andrew Mellas, St Andrew’s Theological College, Sydney

Mati Meyer, Open University of Israel

Leslee Michelsen, Doris Duke Foundation for Islamic Art

Bojan Miljković, Serbian Academy of Arts and Sciences

Elka Mircheva, Bulgarian Academy of Sciences

John Mitchell, University of East Anglia

Mihail Mitrea, Newcastle University

Marie-Elisabeth Mitsou, EHESS

Elissaveta Moussakova, Bulgarian Academy of Sciences

Emmanuel Moutafov, Bulgarian Academy of Sciences

Krassimira Moutafova, St. Cyril and St. Methodius University of Veliko Tarnovo, Bulgaria

Mikael Muehlbauer, Columbia University

Stelyios Muksuris, Byzantine Catholic Seminary, Pittsburgh

Stephennie Mulder, The University of Texas at Austin

Margaret Mullett, Queen’s University Belfast

Elisabeta Negrău, „G. Oprescu” Art History Institute, Bucharest

Robert S. Nelson, Yale University

Elisabetta Neri, UMR Orient&Méditerranée-Paris

Christoph K. Neumann, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich

Emily Neumeier, Temple University

Leonora Neville, University of Wisconsin Madison

Galit Noga-Banai, Hebrew University of Jerusalem

William North, Carleton College

Paweł Nowakowski, University of Warsaw

Paolo Odorico, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales — Paris

Gokce Dervisoglu Okandan, Istanbul Bilgi University

Javier Ortolá Salas, Universidad de Cádiz

Victor Ostapchuk, University of Toronto

Robert G. Ousterhout, University of Pennsylvania

Agnès Ouzounian, INALCO (Paris)

Nilay Ozlu, University of Oxford / Altinbas University

Valentino Pace, Università di Udine

Georgios Pallis, National and Kapodistrian University of Athens

Pagona Papadopoulou, Aristotle University of Thessaloniki

Stratis Papaioannou, University of Crete

Amy Papalexandrou, University of Texas, Austin

Nassos Papalexandrou, University of Texas, Austin

Maria Parani, University of Cyprus

Andrea Paribeni, University of Urbino Carlo Bo

Laura E. Parodi, Università degli Studi di Genova

Elena Paskaleva, Leiden University

Silvia Pedone, Accademia Nazionale dei Lincei

Glenn Peers, Syracuse University

Bissera V. Pentcheva, Stanford University

Arseniy Petrov, Russian State University for the Humanities

Konrad Petrovszky, Austrian Academy of Sciences

Amanda Phillips, University of Virginia

Robert Pichler, Austrian Academy of Sciences

Jordan Pickett, University of Georgia

Aleksandr Preobrazhensky, Lomonosov Moscow State University

Chryssa Ranoutsaki, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich

Konstantinos Raptis, Ephorate of Antiquities, Thessaloniki

Andi Rembeci, University of Tirana

Andreas Rhoby, Austrian Academy of Sciences

Lutz Rickelt, Ikonen-Museum Recklinghausen

Meredith Riedel, Duke University

Alexandre Roberts, University of Southern California

Serena Romano, University of Lausanne

Maria Alessia Rossi, Index of Medieval Art, Princeton University

Susana Ruiz, Tecnológico de Monterrey (México)

James Ryan, New York University

Adam Sabra, University of California, Santa Barbara

Linda Safran, Pontifical Institute of Mediaeval Studies, Toronto

Georgios Salakidis, Democritus University of Thrace

Catherine Saliou, Université Paris 8/École Pratique des Hautes Études, PSL

Jaime Vizcaíno Sánchez, Universidad de Murcia

Paula Caballero Sánchez, Universidad de Málaga

Joseph E. Sanzo, Università Ca’ Foscari, Venice

Peter Sarris, University of Cambridge

Oliver Jens Schmitt, University of Vienna

Ellen C. Schwartz, Eastern Michigan University

Mira Xenia Schwerda, Harvard University

Tamara Sears, Rutgers University, New Brunswick

Lara Sels, KU Leuven

Athanasios Semoglou, Aristotle University of Thessaloniki

A. Tunç Şen, Columbia University

Nancy P. Ševčenko, independent scholar, USA

Wendy Shaw, Freie Univeristät Berlin

Jonathan Shea, Dumbarton Oaks Research Library and Collection

Petr Shuvalov, St. Petersburg State University

Irene Simantoni, Université Libre de Bruxelles

Nino Simonishvili, independent scholar, Georgia

James Skedros, Holy Cross Greek Orthodox School of Theology

Dimitrios Skrekas, University of Oxford

Engelina Smirnova, Lomonosov Moscow State University

Sharon C. Smith, Arizona State University

Svetlana Smolčić Makuljević, Metropolitan University Belgrade

Kostis Smyrlis, National Hellenic Research Foundation

Pushkar Sohoni, Indian Institute of Science Education and Research

Foteini Spingou, University of Edinburgh

Dimitris Stamatopoulos, University of Macedonia

Tatjana Starodubcev, University of Novi Sad

Christos Stavrakos, University of Ioannina

Shannon Steiner, Binghamton University

Yannis Stouraitis, University of Edinburgh

Fabian Stroth, Albert-Ludwigs-Universität Freiburg

Alice Isabella Sullivan, University of Michigan

Yasser Tabbaa, retired professor

Alice-Mary Talbot, Dumbarton Oaks Research Library and Collection

Michael Talbot, University of Greenwich

Tuğba Tanyeri-Erdemir, University of Pittsburgh

Rabun Taylor, University of Texas, Austin

Allie Terry-Fritsch, Bowling Green State University

Natalia Teteriatnikov, independent scholar, USA

Baki Tezcan, University of California, Davis

Irakli Tezelashvili, Ivane Javakhishvili Tbilisi State University

Haris Theodorelis-Rigas, Koç University

Anne Tihon, Université catholique de Louvain, Louvain-la-Neuve, Belgium

Galina Tirnanić, Oakland University

Jesse W. Torgerson, Wesleyan University

Hjalmar Torp, University of Oslo

Ida Toth, University of Oxford

Giovanni Travagliato, Università degli Studi di Palermo

Warren Treadgold, Saint Louis University

Ionut-Alexandru Tudorie, St Vladimir’s Orthodox Theological Seminary

Vessela Valiavitcharska, University of Maryland

Günder Varinlioğlu, Mimar Sinan Fine Arts University

Nükhet Varlık, Rutgers University

Manolis G. Varvounis, Democritus University of Thrace

Maria Vassilaki, University of Thessaly

Myrto Veikou, Uppsala University

Manuel Vial-Dumas, University of Girona, Spain

Marina Vicelja, University of Rijeka, Croatia

Tim Vivian, California State University, Bakersfield

Dragan Vojvodić, University of Belgrade

Oleg Voskoboynikov, National Research University, Moscow

Branka Vranešević, University of Belgrade

Milan Vukašinović, Uppsala University

Lauren Wainwright, University of Birmingham

Alicia Walker, Bryn Mawr College

Annabel Wharton, Duke University

Elizabeth Williams, Dumbarton Oaks Research Library and Collection

Robert Wiśniewski, Uniwersytet Warszawski

Ethel Sara Wolper, University of New Hampshire

Warren T. Woodfin, Queens College, City University of New York

Diana Gilliland Wright, independent scholar, Washington, DC

Maria Xanthou, Harvard University

Veli N. Yashin, University of Southern California

Ann Marie Yasin, University of Southern California

Edith Ybert, EHESS

Ayşin Yoltar, Brooklyn Museum

Nikos Zagklas, University of Vienna

Anna Zakharova, Lomonosov Moscow State University

Zeido Zeido, Brandenburg University of Technology

[For a brief history of this letter, click here.]

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Back To Top