Articles by "Πολιτική άποψη"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική άποψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μετά την εκλογή της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, ως νέας Προέδρου της Δημοκρατίας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Στα εγκωμιαστικά ρεπορτάζ των Μ.Μ.Ε. για την εκλογή της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου γίνονται αναφορές σε δικαστικά πρόσωπα που ανέλαβαν πολιτειακό αξίωμα. Για την πληρότητα του «ρεπορτάζ», θα ήθελα να θυμίσω τον Κωνσταντίνο Κόλλια, Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που ανέλαβε πρώτος Πρωθυπουργός της Χούντας. Προσωπικά, τιμώ δικαστές όπως ο Τερτσέτης κι ο Πολυζωίδης, που αρνήθηκαν να εκτελέσουν τις εντολές της Αντιβασιλείας για θανατική καταδίκη του Κολοκοτρώνη, διώχθηκαν, φυλακίσθηκαν, βασανίστηκαν αλλά δεν υπέκυψαν.

Εν έτει 1832...

Ζωή Κωνσταντοπούλου»
Φωτογραφία: Ρένα Ξηροφώτου

Γράφει η Ρένα Ξηροφώτου

Έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας, βράδυ Παρασκευής 10 Ιανουαρίου 2020. Δύο γυναίκες, ευδιάθετες κατεβαίνουν τα σκαλιά. Φωτογραφίζονται μπροστά από το κτίριο με τα κινητά τηλέφωνα. Μου κάνουν ευγενικά νόημα να παραμερίσω για να μην είμαι στο πλάνο. Καταλαβαίνω από τη φυσιογνωμία πως είναι μάνα και κόρη.

«Άντε τώρα, να έχετε καλά αποτελέσματα!», λέει η μάνα. «Για ποια υπόθεση;» τη ρωτάω.

«Δεν ήμασταν μέσα για υπόθεση, η κόρη μου έδωσε εξετάσεις για τη Σχολή Δικαστών!»

Ανηφορίζουν την Πανεπιστημίου. Η κοπέλα αυτή θέλει να γίνει δικαστής. Αν καταφέρει να εισαχθεί στη Σχολή και αποφοιτήσει με άριστα, μπορεί να επιλέξει το δικαστήριο και συνήθως οι πρώτοι επιλέγουν το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Από νωρίς το απόγευμα βρίσκομαι στο ΣτΕ. Σήμερα διεξάγεται η πιλοτική δίκη για τις περικοπές των συντάξεων. Μαθαίνω πως θα συζητηθεί και η ακύρωση της απόφασης έκδοσης του Alexander Vinnik, του Mr Bitcoin, στη Γαλλία, στις ΗΠΑ και στη Ρωσία. Την απόφαση αυτή έλαβε ο Υπουργός Δικαιοσύνης την παραμονή των Χριστουγέννων του 2019. Τον Vinnik εκπροσωπεί στο Δικαστήριο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αποφασίζω να παρακολουθήσω τη συζήτηση.

Δεν αργεί να ξεκινήσει. Η υπόθεση ήταν στον αριθμό 10 του πινακίου και έρχεται ξαφνικά μπροστά. Η κ. Κωνσταντοπούλου εξανίσταται σφοδρά γι’ αυτό, μιας που επιθυμεί η συζήτηση της υπόθεσης να αναβληθεί. Μαθαίνω πως ήδη το πρωί προσπαθούσε επί μιάμιση ώρα να λάβει την αναβολή, όμως το αίτημά της απορρίφθηκε. Πρόεδρος του ΣτΕ η κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου.

Η κ. Κωνσταντοπούλου ξεκινάει καινούριο γύρο προσπαθειών για αναβολή της συζήτησης.

Μερικές από αυτές:
Οι υποθέσεις που προηγούνται της δικής της χρονολογούνται από το 2012 ή το 2015.
Ένας από τους δικαστές που συμμετέχουν στην παρούσα σύνθεση του Δικαστηρίου είχε διατελέσει σύμβουλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης και θα έπρεπε να είχε αυτοεξαιρεθεί από τη συζήτηση.
Υπήρξε αίτημα να γνωστοποιηθεί η σύνθεση του Δικαστηρίου, κάτι που δεν έγινε ποτέ.
Αιτήματα να της δοθούν χρονικές προθεσμίες για να λάβει απαραίτητα για τη συζήτηση έγγραφα.

Σε κάθε της αίτημα, οι δικαστές αποσύρονται, επιστρέφουν μετά από λίγο με διαφορετική σύνθεση, ομόφωνα το απορρίπτουν και αποσύρονται με τη σειρά τους για να επιστρέψει η αρχική σύνθεση. Στην σχετική ορολογία οι αποφάσεις αυτές ονομάζονται παρεμπίπτουσες.

Η διαδικασία αυτή επαναλήφθηκε έξι ή επτά φορές. Σε κάποιο σημείο η κ. Κωνσταντοπούλου απευθύνεται με έντονο ύφος στην Πρόεδρο, κ. Σακελλαροπούλου και αφήνει να εννοηθεί πως εκείνη θα είναι η επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η κ. Σακελλαροπούλου το αρνείται.

Περίπου στις 6:30 το απόγευμα γίνεται σαφές πως η υπόθεση θα συζητηθεί οπωσδήποτε σήμερα και η κ. Κωνσταντοπούλου ζητάει δεκαπέντε λεπτά χρόνο να προετοιμάσει το φάκελό της. Είναι η πρώτη φορά που αίτημά της θα γίνει δεκτό.

Η αγόρευσή της θα ξεκινήσει γύρω στις επτά το βράδυ και θα κρατήσει περίπου δύο ώρες και 10 λεπτά. Κάποια σημεία:
  • Στις 25 Ιανουαρίου 2020 συμπληρώνονται 30 μήνες κράτησης του Alexander Vinnik στις ελληνικές φυλακές χωρίς καμία κατηγορία, χωρίς να έχει διαπράξει κανένα αδίκημα στην Ελλάδα. Ο σκοπός είναι να εκδοθεί στο εξωτερικό έως πριν τη συμπλήρωση της ημερομηνίας.
  • Ο Vinnik δεν μιλάει αγγλικά, ούτε φυσικά ελληνικά. Οι αποφάσεις του κοινοποιήθηκαν στα ελληνικά. Κάποια απόφαση ‘’θυροκολλήθηκε’’ στα κάγκελα του κελιού του.
  • Σύμφωνα με τη νομοθεσία ένας κρατούμενος σαν τον Vinnik μπορεί, κατά προτίμηση να εκδοθεί είτε στη χώρα από την οποία κατάγεται, είτε στη χώρα στην οποία έχει διαπράξει το αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση ο Vinnik διέπραξε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται στη Ρωσία, χώρα από την οποία κατάγεται.
  • Η Ρωσία έχει ζητήσει να εκδοθεί εκεί και εκείνος συμφωνεί. Εκεί θα μπορεί να έχει μια δίκαιη δίκη, στη γλώσσα του κλπ.
  • Τον κατηγορούν επίσης ότι διέπραξε αδικήματα κατά τη διάρκεια της κράτησής του, πράγμα τεχνικά αδύνατο, αφού η φύση των αδικημάτων σχετίζεται άμεσα με την ύπαρξη διαδικτύου και οι φυλακές του Κορυδαλλού δεν φημίζονται για τέτοια κομφόρ!
  • Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν να εκδοθεί εκεί παρόλο που δεν έχει διαπράξει κανένα αδίκημα στο έδαφος της συγκεκριμένης χώρας.
  • Έχει εκδοθεί Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψής του από την Europol, που έχει λήξει εδώ και μήνες.
  • Σε έρευνα της συνηγόρου του στα γαλλικά δικαστήρια δεν υπάρχει ο Vinnik ούτε με την ιδιότητα του υπόπτου, ούτε του κατηγορούμενου, ούτε του ενόχου.
  • Στη Ρωσία ζουν η σύζυγός του και τα παιδιά του. Η σύζυγός του πάσχει από καρκίνο στον εγκέφαλο και είναι κοντά στο τέλος της ζωής της. Λόγω της νόσου δεν είναι δυνατόν να μετακινηθεί για να τον δει.
  • Η απόφαση έκδοσής του είναι παγκοσμίως μοναδική αφού θα εκδοθεί στη Γαλλία. Αν καταδικαστεί εκεί, εκτίσει την ποινή του, θα επιστρέψει στην Ελλάδα. Κατόπιν θα εκδοθεί στις ΗΠΑ. Αν καταδικαστεί εκεί, εκτίσει την ποινή του και καταφέρει να μείνει ζωντανός θα επιστρέψει στην Ελλάδα, απ’ όπου τελικά θα εκδοθεί στη Ρωσία.
  • Ο Vinnik βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 20 Δεκεμβρίου 2019 και η κατάσταση της υγείας του είναι πολύ κακή. Πρόσφατα (γύρω στα Χριστούγεννα του 2019) σταμάτησε να προαυλίζεται, έκανε έναν περίπατο για 15 λεπτά μία φορά την εβδομάδα.
  • Η απόφαση φαίνεται πως είναι πολιτική και ειλημμένη εδώ και καιρό ειδικά μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ.

Η παραστάτης του υπουργού Δικαιοσύνης από το Νομικό συμβούλιο του Κράτους αγόρευσε περίπου για πέντε λεπτά (για να μην κουράσει περισσότερο το δικαστήριο, όπως ανέφερε στην έναρξη της αγόρευσής της.

Τα σημεία:
  • Τα ζητήματα έκδοσης ρυθμίζονται από διεθνείς συμβάσεις και τον Κώδικα Ποινικής δικονομίας.
  • Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μια συρροή αιτημάτων έκδοσης και η απόφαση του Υπουργού είναι επαρκώς αιτιολογημένη.
  • Το εύρος της διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού είναι πολύ μεγάλο.
  • Αναφέρθηκε σε μια υπόθεση έκδοσης άλλου κρατούμενου η οποία ήταν παντελώς άσχετη με την παρούσα υπόθεση.

Η κ. Κωνσταντοπούλου ζήτησε μεγαλύτερη προθεσμία για την κατάθεση του υπομνήματός της, αίτημα που, επίσης, απορρίφθηκε.
Βγαίνω από το κτίριο του ΣτΕ. Νιώθω πως αυτό που έχω ζήσει είναι μια παγκόσμια στιγμή στην ιστορία καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της κατάχρησης εξουσίας. Νιώθω πως είναι εύκολο να συμβεί στον καθένα μας.

Το εύρος της διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού είναι τέτοιο που επέτρεψε στην παραστάτη του να εξαντλήσει την αγόρευσή της σε πέντε λεπτά. Κάποιοι από τους δικαστές σήκωσαν ανακουφισμένοι το βλέμμα με την έναρξη της αγόρευσής της. Κάποιοι άλλοι κουνούσαν καταφατικά το κεφάλι στα λεγόμενά της, σημάδι ότι συμφωνούν και επιτέλους, τώρα φτάσαμε στην ουσία της υπόθεσης και πως όλα τα γεγονότα που η κ. Κωνσταντοπούλου παρουσίαζε για εκατόν τριάντα λεπτά δεν έχουν συμβεί ποτέ. Η Πρόεδρος παρακολουθούσε ατάραχη. Νομίζω πως την είχαν καλύψει κι εκείνη οι διεθνείς συμβάσεις και η επαρκέστατη αιτιολογία της απόφασης του Υπουργού.

Τις μέρες που ακολουθούν η κ. Σακελλαροπούλου θα γίνει Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το ότι προέδρευσε της μείζονος ολομέλειας του ΣτΕ για τη συζήτηση της συγκεκριμένης υπόθεσης καθώς και η, το πιθανότερο, απορριπτική απόφαση που θα εκδοθεί, ίσως αποτελούν κάποιες από τις περγαμηνές της. Κάποιες άλλες μπορεί να είναι η συνταγματικότητα των μνημονίων, οι περικοπές του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, η νομιμότητα της εταιρείας για την εξόρυξη του χρυσού στη Χαλκιδική και άλλα που δεν γνωρίζω κι ούτε θα μάθω ποτέ.

Επιστρέφω στο κορίτσι της αρχής που θέλει να γίνει δικαστής. Τα μάτια της έλαμπαν και χαμογελούσαν. Δεν ήταν κενά, όπως αισθάνθηκα αυτά της κ. Σακελλαροπούλου.

-Που πας, θα μπορούσα να της φωνάξω, αν τα καταφέρεις, μπορεί μια μέρα να καταδικάσεις έναν ολόκληρο λαό!

Λεπτομέρειες για τα επιχειρήματα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, όπως παρουσιάστηκαν στο ΣτΕ μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:

του Γιωργου Παπαδοπουλου Τετραδη

Οι ηγέτες 9 από τις ισχυρότερες χώρες του κόσμου και η Τουρκία μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να βάλουν ένα τέλος στήν πολιτική ανωμαλία της Λιβύης. Όχι πρός όφελος του λαού της Λιβύης, αλλά ο καθένας πρός όφελός του.

Χτές το βράδυ, μετά από σχετικά λίγες ώρες για ένα τέτοιο ζήτημα και με τόσους "μεγάλους" εμπλεκόμενους, εκδόθηκε ένα κοινό ανακοινωθέν, στο οποίο όλοι οι προσκεκλημένοι συμφώνησαν ΝΑ εργαστούν ώστε ΝΑ επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός μεταξύ των αντιμαχόμενων! Δηλαδή, οι μάχες συνεχίζονται και βλέπουμε!

Και πώς να μη συνεχίζονται οι μάχες όταν οι εμπλεκόμενοι στη Λιβύη αιμοδοτούν τις πολεμικές βιομηχανίες εκείνων που μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να πετύχουν μια υποτίθεται ειρήνη. Δηλαδή, να πετύχουν να αρπάξουν ο καθένας ένα κομμάτι της πίττας που λέγεται Λιβύη. Είτε αυτό είναι πετρέλαιο, είτε εξοπλισμοί, ειτε βάσεις, είτε έδαφος, είτε εξουσία. Είτε όλα μαζί.

Γιατί, οι Ρώσσοι έχουν στρατό στη Λιβύη και θέλουν και βάσεις και πετρέλαιο και αέριο. Χρησιμοποιούν τον Έρντοαν ως μακρύ χέρι τους στήν περιοχή. Ή έτσι νομίζουν.

Οι Γάλλοι έχουν στόλο στη Λιβύη, θέλουν βάσεις θέλουν την TOTAL στα κοιτάσματα και πουλάνε όπλα στόν Χάφταρ, ενώ δεν θέλουν την Τουρκία στήν περιοχή.

Οι Γερμανοί εξοπλίζουν πλουσιοπάροχα την Τουρκία (το 2019 έκαναν ρεκόρ πώλησης οπλικών συστημάτων), που στέλνει στρατό και όπλα στη Λιβύη, αλλά και τις οργανώσεις της Τρίπολης, ενώ απαιτούν μερίδιο στα πετρέλαια που ελέγχουν και τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Χρησιμοποιούν σαν μακρύ χέρι τους για τη βρώμικη δουλειά τον Έρντοαν. Ή έτσι πιστεύουν.

Οι Ιταλοί έχουν λιμάνια- βάσεις στη Λιβύη και μερίδιο στα πετρέλαια με την ENI, τα οποία δεν έχουν σκοπό να χάσουν, ενώ πουλάνε όπλα σε όλες τις αντιμαχόμενες παρατάξεις.

Σχεδόν όλοι οι Άραβες υποστηρίζουν τον Χαφτάρ, και δεν θέλουν να ακούνε για Τουρκία ούτε για αστείο. Έχουν υποστεί Τουρκοκρατία επί 400 χρόνια και ξέρουν. Θέλουν τη Λιβύη υπό την επιρροή τους για λόγους ενεργειακούς, ισχύος του Αραβικού συνδέσμου και του ΟΠΕΚ, για λόγους γεωπολιτικούς και στρατιωτικούς. Είναι οι καλύτεροι πελάτες των αμερικανικών όπλων και η Σ Αραβία, που υποστηρίζει Χαφτάρ με δύναμη, επιφέρει καθημερινά στή γειτονική Υεμένη μιά από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις από τον ανηλεή πόλεμο εναντίον της.

Το Κατάρ είναι η μόνη χώρα του Κόλπου που στηρίζεται στρατιωτικά από την Τουρκία και υποστηρίζει την τουρκική διείσδυση.

Φυσικά, όλες οι παραπάνω αραβικές χώρες συντηρούν και όλες τις ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις, που σφάζονται στη Λιβύη, τη Συρία, το Ιρακ, το Αφγανιστάν, την Αίγυπτο.

Η Αίγυπτος υποστηρίζει και εξοπλίζει τον Χαφταρ και η ίδια εξοπλίζεται από τη Ρωσία, η οποία υποστηρίζει την Τουρκία, που υποστηρίζει την κυβέρνηση της Τρίπολης, η οποία αποτελείται από Σύρους, Αφγανούς, Ουζμπέκους, Τούρκους τζιχαντιστές και ισλαμιστές φονταμενταλιστές,τους οποίους αντιμάχεται η ΕΕ και οι ΗΠΑ, την ώρα που τους εξοπλίζουν με υλικό και χρήματα, αλλά ΕΕ και ΗΠΑ υποστηρίζουν την κυβέρνηση της Τρίπολης που τους έχει για στρατό! Τρελλάδικο.

Οι ΗΠΑ, της οποίας επίτευγμα είναι το μπάχαλο στη Λιβύη, από τη φαεινή ιδέα των συμβούλων του ηλίθιου υιού Μπούς (τον ίδιο τον είχαν σχεδόν απομονωμένο σε διάφορα ράντσα των ΗΠΑ για να μην τους ζαλίζει με τις βλακώδεις ερωτήσεις του, αλλα και για να μην κάνει καμιά βλακεία ανεξέλεγκτη- ενώ αυτοί τις έκαναν ελεγχόμενες!!), να εκδημοκρατήσουν με το ζόρι, με δυτικού τύπου δημοκρατία τους φυλάρχους της Αφρικής και της Μ Ανατολής για να ελέγχουν τις χώρες τους (η Δημοκρατία δυτικού τύπου είναι το ιδανικό πολίτευμα για να ελέγχεται αναίμακτα από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα), οι ΗΠΑ, λοιπόν, εξοπλίζουν την κυβέρνηση της Τρίπολης, θέλουν τις βάσεις τους στη Λιβύη, θέλουν να διατηρήσουν το μερίδιο των εταιριών τους στα πετρέλαια και το αέριο, χωρίς να διακινδυνεύσουν θύματα Αμερικανούς. Γι αυτή τη βρώμικη δουλειά υπάρχει ο Έρντοαν.


Όλα αυτά τα μπουμπούκια, που τους έπιασε ο πόνος για τη Λιβύη μόλις απειλήθηκε στρατιωτικά από τον ρωσοκίνητο Χάφταρ η κυβέρνηση ανδρεικείλων, που έχουν εγκαταστήσει εδώ και λίγα χρόνια για να κάνουν τις δουλίτσες τους, μαζεύτηκαν στο Βερολίνο όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος για τους Λίβυους. Αλλά, γιατί μαζεύτηκαν πολλοί "στη δουλειά" και απειλείται με κατάρρευση "η δουλειά". Πρέπει να κάνουν μια μοιρασιά, που να μη χάσει κανείς και να φάνε όλα τα όρνια. Κι αυτό είναι το δύσκολο. Μέχρι και η πανταχού παρούσα Βρετανία με ξένους μισθοφόρους όπου ρέει αίμα και με δισ. σε εξαγωγές όπλων ήταν εκεί.

Το χτεσινό κοινό ανακοινωθέν είναι σαφές. "Συμφωνήσαμε να το συζητήσουμε και να τα βρούμε έτσι ώστε να κερδίσουμε όλοι." Οι δυτικοί και οι Ρώσσοι ως πρωταγωνιστές και ο Έρντοαν ως μαφιόζος, που θα κάνει τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της Ρωσίας, της Γερμανίας, των ΗΠΑ του Κατάρ και όποιου άλλου πληρώσει. Μια και τα αιματοβαμένα χέρια δε φοβούνται να λερωθούν με νέο αίμα. Με το αζημίωτο φυσικά. Την παραμονή του στη Λιβύη. Ως ... τοποτηρητής!

Μα, θα βάλουν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα; Στην ιστορία αυτή δεν υπάρχουν πρόβατα άλλα εκτός από τους κατοίκους της Λιβύης, τους οποίους δεν υπολογίζει κανείς. Στήν ιστορία αυτή υπάρχει μιά αγέλη λύκων, που έχει πέσει να μοιράσει το θήραμα Λιβύη για να μη φαγωθούν μεταξύ τους. Τόσο κυνικά.

Και όποιος έχει απορία πώς γίνεται ο ΟΗΕ, η ΕΕ και οι ΗΠΑ να υποστηρίζουν ως νόμιμη κυβέρνηση μιάς χώρας μια κυβέρνηση τζαχαντιστών, που στηρίζεται από τον Χίτλερ της Μεσογείου υπό το όνομα Έρντοαν, η απάντηση βρίσκεται στήν ιστορία της δεκαετίας του '30. Όταν οι αντίστοιχοι "πολιτισμένοι" και "δημοκράτες" πολιτικοί, υπό τα κοντόφθαλμα συμφέροντα κεφαλαιούχων, υπό τα στενά μάτια υπεράσπισης "εαυτών μόνο" και υπό το φόβο όσων ήταν πολιτικοί νάνοι, χάιδευαν και χαριεντίζονταν με έναν Αδόλφο., συζητώντας, συνυπογράφοντας και ενθαρρύνοντας τον.

Η ίδια σιχαμερή συμμορία σήμερα διαμοιράζεται τα ιμάτια μιάς ξένης χώρας. Με έναν Αδόλφο για τραμπούκο. Τον οποίο αυτή τη φορά δεν θα τον αντιμετωπίσει έξω από τη Βιέννη. Γιατί έχει ήδη μπει στη Βιέννη, στο Παρίσι, στίς Βρυξέλλες, στο Βερολίνο. Με τους ισλαμιστές γενίτσαρους που σπέρνει ανεξέλεγκτα και ατιμώρητα. Απειλώντας και με νέους, εισπράττοντας ως απάντηση το γλέιψιμο των πολιτικών νάνων.

Να τη χαίρεστε την Ευρώπη, την Αμερική και τη Ρωσία σας. Ξεβράκωτοι στο Βερολίνο έδειξαν ποιά πραγματικά είναι η Δημοκρατία τους που στηρίζει φασίστες δικτάτορες και που θυμάται πολίτες μόνο όταν απειλούνται τα φραγκάκια της άρχουσας τάξης της. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Δέσ' τε τον.

ΥΓ. Η αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων από τη φασίστική Τουρκία δεν περνάει μέσα από το διεθνές δίκαιο. Γιατί το διεθνές δίκαιο περνάει μέσα από την ικανότητα του καθενός να υπερασπιστεί τον εαυτό του με αντίστοιχα όπλα με αυτά που τον απειλούν. Η σύγκρουση με την Τουρκία είναι μονόδρομος. Αυτό απαιτεί η Τουρκία. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν οι ελληνικές κυβερνήσεις τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες να πάψει η ελληνική ξεφτίλα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Βασική αρετή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα, του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι το δημοκρατικό φρόνημα, η πίστη στο Σύνταγμα και η υπεράσπισή του και φυσικά η αντίστασή του σε δελεαστικές προτάσεις ή πιέσεις να κάμψει τις δημοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η κυρία Σακελλαροπούλου, κατά τις τελευταίες 22 ημέρες επέδειξε πλήρη διαθεσιμότητα να κάμψει τις βασικές αρχές λειτουργίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του κράτους δικαίου και να παραβιάσει τα δικαιώματα ενός ανθρώπου, του Αλεξάντερ Βίννικ, εξυπηρετώντας την πολιτική ατζέντα του κ. Μητσοτάκη και τις πιέσεις από πλευράς των Κυβερνήσεων ΗΠΑ και Γαλλίας.

Απέδειξε έτσι ότι δεν διαθέτει αυτήν την βασική αρετή της ικανότητας αντίστασης σε αντισυνταγματικές πολιτικές πιέσεις. Κι ακόμη περισσότερο, εμφανίσθηκε διατεθειμένη στην πράξη να σύρει ολόκληρο το Συμβούλιο της Επικρατείας στην κατεύθυνση μιας εξόφθαλμα αντισυνταγματικής σκοπιμότητας, θυσιάζοντας όχι μόνον τα δικαιώματα και ενδεχομένως τη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά και την ίδια την έννοια και το περιεχόμενο του Κράτους Δικαίου στη χώρα μας, καθώς και της διάκρισης των εξουσιών.

Τη συγκεκριμένη εξέλιξη την είχα προβλέψει με δημόσια δήλωσή μου στις 24 Δεκεμβρίου 2019, την οποία παραθέτω πιο κάτω. Και με επόμενες δηλώσεις μου (9/1/20, 10/1/20) περιέγραψα όλα όσα διέπραξε η κα Σακελλαροπούλου, στους κρίσιμους χρόνους.

Η προταθείσα από τον Πρωθυπουργό ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας προέδρευσε στις 10/1/2020 του Συμβουλίου της Επικρατείας για την υπόθεση του Αλεξάντερ Βίννικ, την κατά γενική ομολογία σοβαρότερη υπόθεση των τελευταίων ετών ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, επιμένοντας να την δικάσει άρον-άρον, κάμπτοντας κάθε εγγύηση δίκαιης δίκης. Μολονότι της υπεβλήθη αίτημα αναβολής και αίτηση εξαίρεσης, επέμεινε να προεδρεύσει και να διεκπεραιώσει την αποστολή. Η σημερινή της παραίτηση από τη θέση της Προέδρου του ΣτΕ αποδεικνύει πλήρως ότι διέπραξε, εν γνώσει της, κακοδικία. Και σήμερα προάγεται πολιτειακώς.

Οι δημοκρατικοί πολίτες της χώρας, οι δικηγόροι, οι δικαστές, ας αντιδράσουν πριν να είναι αργά.

Ζωή Κωνσταντοπούλου

Πρ. Πρόεδρος της Βουλής

Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας

Συνήγορος Υπεράσπισης του Αλεξάντερ Βίννικ

————————————-
Η δήλωσή μου στις 24/12/2019:

«Χθες δήλωσα ότι ο Αλεξάντερ Βίννικ έχει απέναντί του «μηχανισμούς που αναμένεται τώρα να κινητοποιηθούν υπόγεια και φανερά για να ανατρέψουν τη δικαστική απόφαση» αναστολής εκτέλεσης της έκδοσής του.
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι στην προσωρινή διαταγή αναστολής της έκδοσης και ένα «αόρατο-ορατό» χέρι αφαίρεσε την υπόθεση από το αρμόδιο Δ´ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, διέγραψε την υπόθεση από το πινάκιο της ορισθείσας δικασίμου της 24/3/2020 και την προσδιόρισε εσπευσμένα ενώπιον της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις 10 Ιανουαρίου 2020, συντέμνοντας τις προθεσμίες και αλλάζοντας τον Εισηγητή της υποθέσεως, που είχε ήδη ορισθεί.
Το «αόρατο-ορατό» χέρι ανήκει στην Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, που σήμερα, παραμονή Χριστουγέννων, απασχολήθηκε με αυτό.
Υπενθυμίζω ότι 7/1/2020 ο Πρωθυπουργός επισκέπτεται τον Λευκό Οίκο.
Και ότι το όνομα της κας Σακελλαροπούλου ακούγεται μεταξύ των πιθανών προτεινομένων για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Ο αγώνας του Αλεξάντερ για το δίκαιο και το δίκιο συνεχίζεται. Είναι ένας άνισος αγώνας, που θα δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, για να τον κερδίσουμε.
Υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τον Αλεξάντερ, αλλά και την ανεξαρτησία της χώρας μας και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

24/12/2019
Ζωή Κωνσταντοπούλου
Συνήγορος υπεράσπισης του Αλεξάντερ Βίννικ»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  • Το παρόν 4ο και όχι τελευταίο μέρος της πολυ-λογίας μας για τα ναρκωτικά, αφιερώνεται σε όσους λένε ότι ο Μητοτάκης τα πάει καλά, σε όσους νομίζουν ότι υπάρχουν πατριώτες μέσα στη Βουλή και σε όσους πιστεύουν ακόμα σε κόμματα. Όταν ποινικοποιούν σταδιακά μέθη και κάπνισμα, αλλά φτιάχνουν «ασφαλείς ζώνες» για βαριά μαστούρα, κάπου το πάνε.
  • Για τι παραπομπές μας, χρησιμοποιούμε τα ασφαλή αρχεία archive , γιατί διαπιστώσαμε ότι αλλάζουν τα κείμενα μετά από χρόνια. Κάπως έτσι το φθινόπωρο του 2019 εμφανίστηκε στα ιδρυτικά μέλη του Δικτύου Ομότιμων Χρηστών, το οποίο ιδρύθηκε το 2016, ο σύλλογος θεραπευομένων ΟΚΑΝΑ. Πιθανή αιτία είναι η χρηματοδότηση ενιαίας ιστοσελίδας και η ανάγκη συμμετοχής αυτού του Συλλόγου σε αυτή, από το Ίδρυμα της πολύ Ανοιχτής Κοινωνίας του κ. Σόρος . Για τη μόνιμη και παντός κόμματος Πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ, πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, και τον ρόλο της σε όσα καταμαρτυρούμε, δεν θα πούμε κουβέντα. Περιμένουμε. Οι οπαδοί κομμάτων, που μαλώνουν μεταξύ τους, ας αρχίσουν να προβληματίζονται για το αν αξίζει τον κόπο να ψάχνουν για διαφορές.
Αν ο Εσκομπάρ, αντί για καρτέλ, είχε φτιάξει ΜΚΟ κι αν, αντί να συμμαχήσει με τους αριστερούς αντάρτες, είχε συμμαχήσει με τις φαρμακοβιομηχανίες και τις τράπεζες, θα ζούσε ακόμα.

Αυτός σκοτώθηκε νωρίς, ενώ οι σημερινοί dealers των ΜΚΟ είναι τυχεροί. Οι ΜΚΟ, που προσπαθούν για τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών και το «δικαίωμα στη χρήση» έχουν ανάγκη τον εθισμό και την εξάρτηση, που δημιουργούν οι «παράνομοι» έμποροι. Αυτός είναι και ο λόγος, που οι ΜΚΟ ζητούν εγκατάλειψη του αγώνα κατά των ναρκωτικών, τη νομιμοποίηση της εμπορίας και την κατοχύρωση του «δικαιώματος στη χρήση».

Τα υποκατάστατα ναρκωτικών είναι ναρκωτικά και προκαλούν εθισμό και εξάρτηση, όπως κάθε άλλο ναρκωτικό. Η διαφορά τους είναι ότι τα παράγουν οι βιομηχανίες και η δικαιολογία για τη νομιμοποίηση τους είναι ότι, όταν βρίσκονται υπό έλεγχο, δεν προκαλούν τόσους θανάτους. Αποκαλούν «θεραπεία» τη διατήρηση της εξάρτησης. Προς αποφυγή των χειρότερων, εμείς συμφωνούμε ότι καλό είναι να συνίσταται η χορήγηση νέων λιγότερο θανατηφόρων ναρκωτικών, αλλά αποδοχή των λογικών της «μικρότερης ζημιάς» σημαίνει συνέχιση της διακίνησης των ναρκωτικών σε έφηβους.

Οι πολιτικοί καθοδηγητές

Για να δούμε τώρα ποιοι κρύβονται πίσω από τις ολιγομελείς «μη κυβερνητικές οργανώσεις». Πρέπει να αναζητήσουμε τις ροές του χρήματος. Εκτός κι αν κάποιος πιστεύει ότι δεν παίζει κανένα ρόλο η χρηματοδότηση των κρυφών και φανερών σκοπών. Χωρίς τη χρηματοδότηση δεν θα υπήρχαν ΜΚΟ. Ο όγκος των χρημάτων προς τις ΜΚΟ δεν προέρχεται από αφελείς πολίτες.

Όμως και οι πολιτικές διάδοσης της χρήσης των ναρκωτικών είναι βγαλμένες από τους ίδιους ανθρώπους, που χρηματοδοτούν και προωθούν παγκοσμίως τη διακυβέρνηση του πλανήτη από εταιρείες. Όπως θα δούμε πιο κάτω, οι χρηματοδότες είναι οι ίδιοι, που σχεδίασαν και προωθούν την παγκοσμιοποίηση της κυριαρχίας των εταιρειών. Βεβαίως, ποτέ δεν λείπει και ένα επιστημονικοφανές πόρισμα από κάποιο «έγκυρο» πανεπιστήμιο, ερευνητικό κέντρο ή οργανισμό.

Η ανάγκη των Κυρίαρχων να κυριαρχούν υποταγμένους οδηγεί στη διάδοση της χρήσης των ναρκωτικών. Από το 1946, ο Άλντους Χάξλεϋ στον πρόλογο του «Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου», το περιμένει: «Και ο δικτάτορας… καλά θα κάμει να ενθαρρύνει αυτή την ελευθερία (σημ. δική μας εννοεί τη σεξουαλική) σε συνδυασμό με το να ονειρεύεται κανείς ξύπνιος κάτω από την επίδραση των ναρκωτικών, του κινηματογράφου και του ραδιοφώνου, αυτό θα συντελέσει ώστε οι υποτακτικοί του να συμφιλιωθούν με την υποταγή τους, που είναι η μοίρα του».

Ακολούθησαν στη δεκαετία του 50 τα πειράματα «ελέγχου του νου» με ναρκωτικά, που έκανε η CIAσε ανθρώπου, που δεν γνώριζαν τι τους έκαναν, για να έλθει η έκρηξη της σεξουαλικής απελευθέρωσης και των ψυχεδελικών ναρκωτικών της δεκαετία του 60.

Όποιος νομίζει ότι η εποχή της ψυχεδέλειας και του LSD έληξεστη δεκαετία του 60, κάνει μεγάλο λάθος. Η Διεθνής Κοινοπραξία για την Πολιτική στα Ναρκωτικά, IDPC, προπαγανδίζει την ελεύθερη χρήση ψυχεδελικών ουσιών και υποστηρίζει την ισχυρή πρωτοβουλία για μια «Ψυχεδελική Κοινωνία», που εμφανίστηκε στην Πολωνία[i]. (Υπάρχουν παντού και στην Ελλάδα, αλλά είναι ακόμα στα σπάργανα. Σε λίγο, μόλις ολοκληρωθεί το πρώτο βήμα της δήθεν προστασίας των χρηστών από θανάτους, θα τους δούμε και αυτούς χρηματοδοτημένους. Για την ώρα, δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους).

Το 2006 ένας από τους σοφούς σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης, ο Ζακ Ατταλί, γράφει μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος και «προβλέπει» σαν βασικό συστατικό της ψυχαγωγίας των νομάδων του μέλλοντος μας τη χρήση ναρκωτικών μαζί με άλλα εθιστικά εικονικά παιχνίδια:

«Μιμητές, ανέκαθεν, των ανώτερων ιεραρχικά νομάδων, μερικοί από τους εν δυνάμει -εικονικούς- νομάδες θα πυκνώσουν τις τάξεις των καταναλωτών ναρκωτικών: αλκοόλ, κάνναβη, μορφίνη, ηρωίνη, κοκαΐνη, συνθετικά προϊόντα (αμφεταμίνες, μεταμφεταμίνες, έκσταση). Ναρκωτικά χημικά, ηλεκτρονικά, που διανέμονται από "αυτοεπισκευαστές" θα αποτελέσουν προϊόντα μαζικής κατανάλωσης, σ' έναν κόσμο δίχως νόμο και αστυνομία, τα κυριότερα θύματα του οποίου θα είναι οι κατώτεροι ιεραρχικά νομάδες»[ii].

Την «επίσημη» εκκίνηση του «αγώνα» για την ένταξη της χρήσης των ναρκωτικών στα «ατομικά δικαιώματα», όπως τα βλέπει η υπεραυτοκρατορία των εταιρειών, καθώς και την έναρξη της πολιτικής Harm Reduction(Μείωση Βλάβης), που προωθούν σήμερα οι οπαδοί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έκαμε ο γνωστός George Soros με άρθρο στους Financial Times στις 5/5/2014 με τίτλο: «Afutilewarondrugsthatwastesmoneyandwreckslives» (Ένας μάταιος πόλεμος κατά των ναρκωτικών, που σπαταλά χρήματα και καταστρέφει ζωές)[iii].

Δύο ακόμα γνωστά για τα φιλάνθρωπα αισθήματα τους ιδρύματα συμμετέχουν στον κοινό αγώνα για τη διάδοση των ναρκωτικών: Το Ίδρυμα Ford και το Ινστιτούτο για τη Διακυβέρνηση Rockfeller.

Το Ίνστιτούτο Ροκφέλλερ επιτίθεται στο Μεξικό, το οποίο έχει επιτυχίες στον πόλεμο κατά των καρτέλ, ενώ αρνείται πεισματικά να παίξει το παιχνίδι της "Μικρότερης Ζημιάς". Όπως θα δούμε πιο κάτω, ο Τραμπ θέλει να το εντάξει στις χώρες, που υποθάλπτουν την ...τρομοκρατία!

Οι ιθαγενείς του Μοράλες στη Βολιβία ήταν υπέρ της καλλιέργειας της κόκας, αλλά κατά της παρασκευής κοκαΐνης. «Coca Yes, Cocaine No», φώναζαν οι ιθαγενείς καλλιεργητές κόκας. Κι έδιναν μάχη για νόμιμο έλεγχο της παραγωγής. Ο ανηψιός όμως της προσωρινής Προέδρου Jeanine Áñez συνελήφθη το 2017 με 480 κιλά κοκαΐνης. Άραγε, ποιος άλλος θα ωφεληθεί από το πραξικόπημα στη Βολιβία;

Λέτε να είναι οι πολιτικοί, που υπαγορεύουν πολιτικές στα Ιδρύματα - Εταιρείες και όχι το αντίστροφο;

Η ολιγομελής παγκόσμια άρχουσα τάξη είναι ενωμένη, συντονισμένη και αδίστακτη.

Το πλήθος είναι διαιρεμένο, αλλά και γι' αυτό φροντίζουν οι ίδιοι με τις χρηματοδοτήσεις τους. Ο ένας είναι με τους Δημοκρατικούς, ο άλλος με τους Ρεπουμπλικάνους και ο τρίτος φτιάχνει τη νέα ακροδεξιά, αρκεί αυτή να μην είναι ενάντια στο Ισραήλ (Στην Ελλάδα να την ψάξετε ανάμεσα στους Κρανιδιώτη και Βελόπουλο. Ακόμα και η Χ.Α. είχε αρχίσει να ρίχνει νερό στο αντισημιτικό της κρασί, αλλά δεν πρόκανε. Είχε βεβαρημένο παρελθόν ως "η σπορά των ηττημένων του 45". Στην πολιτική, ποτέ δεν είναι αργά).

Και συχνά όλοι είναι με όλους. Ο βασικός χρηματοδότης των Δημοκρατικών Τζωρτζ Σόρος μαζί με την Goldman Sachs διέσωσαν το 2014 τον γαμπρό του Τραμπ, Jared Kushner, από την πτώχευση, βάζοντας κεφάλαια στην real estate επιχείρηση του (Βλέπε βιογραφικό στο Wikipedia).

Εσείς τι ομάδα είστε;

Οι χρηματοδότες

Οργάνωση – ομπρέλα όλων των ΜΚΟ του κόσμου, που ασχολούνται με τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών είναι η International Drug Policy Consortium (Διεθνής Κοινοπραξία για την Πολιτική στα Ναρκωτικά, IDPC)[iv]. Τα μέλη των εγχώριων ΜΚΟ απλώς αντιγράφουν πολιτικές και συνθήματα, που προωθούν οι διεθνείς οργανώσεις.

Η διεθνής κοινοπραξία υπέρ των ναρκωtικών IDPC παρουσιάζει ως βασικούς χρηματοδότες τα “Open Society Foundations” και το “Robert Carr Fund”[v]. To πρώτο είναι το πασίγνωστο εργαλείο χρηματοδότησης, το οποίο έχει ιδρύσει ο Τζωρτζ Σόρος. Η μόνη παρατήρηση, που έχουμε να κάνουμε, είναι ότι το Open Society Foundation έχει γίνει πολλά Foundations. Το Robert Carr Fund περιλαμβάνει στους βασικούς χρηματοδότες της περιόδου 2016-2018 την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, την Προεδρία των ΗΠΑ, τα Υπουργεία Εξωτερικών της Γερμανίας, Νορβηγίας και Ολλανδίας, το Ίδρυμα Bill και Melida Gates(Μicrosoft) και τον ΟΗΕ[vi].

Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, τα κόμματα έρχονται και παρέρχονται, αλλά οι χρηματοδοτήσεις παραμένουν. Κάποιοι απόρησαν πώς ένα «πατριωτικό» κόμμα, όπως η «Ελληνική(;) Λύση» συνέπλευσε με τον νεοφιλελεύθερο Μητσοτάκη. Απορούν γιατί δεν ξέρουν.

Ο επίσης «πατριώτης» Ντόναλντ Τραμπ, δήθεν μισητός εχθρός των «ανθρωπιστών» και του Σόρος, απελευθέρωσε μεγαλέμπορο, αρχηγό καρτέλ, μετά από τα δάκρυα της ανθρωπίστριας Κιμ Καρντάσιαν [vii]. Κι αυτό, γιατί τούτος ο βαρώνος των ναρκωτικών ήταν γυναίκα και θα ήταν σεξιστική η παραμονή της στη φυλακή, αφού μετανόησε και τώρα αγαπά όλο τον κόσμο. Το υπερσυντηρητικό Cato Institute των αδελφών Cohen, που στη δεκαετία του 70 χρηματοδότησε τα teaparties και πρόσφατα τα "ακροδεξιά", πλην όμως φιλοσιωνιστικά Alt Rights είναι και αυτό υπέρ του «Harm Reducrtion»[viii]. Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Βελόπουλο και τον Κικίλια είναι και ο δήθεν συντηρητικός και ακροδεξιός υπουργός αγροτών κ. Βορίδης και πάει λέγοντας.

Ο υπερσυντηρητισμός είναι η άλλη όψη του ίδιου πολιτικού νομίσματος. Χωρίς την αριστερά δεν μπορεί να υπάρξει δεξιά και αντιστρόφως. Η πραγματική εξουσία βρίσκεται στο χρήμα και κρύβεται πίσω από εικονικές αντιπαραθέσεις.


Οι δικές μας ΜΚΟ και οι χρηματοδότες τους

Αν μη τι άλλο, μπορεί τα κόμματα στην Ελλάδα να μην είναι υποχρεωμένα να αποκαλύπτουν τους χρηματοδότες τους, οι ΜΚΟ, όμως, το κάνουν. Προφανώς το ζητούν οι χρηματοδότες.

Οι υποστηρικτές / χρηματοδότες των ΜΚΟ, που συνέπραξαν ή και υποστηρίζουν τη δημιουργία του ελληνικού δικτύου ομότιμων χρηστών, τη «Μικρότερη Ζημιά» και το «δικαίωμα στη χρήση», παρουσιάζονται πιο κάτω.

Στην οργάνωση «Διογένης» εμφανίζονται σαν υποστηρικτές η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα Open Society Ιδρύματα[ix].

Στην οργάνωση «Θετική Φωνή», μεταξύ πολλών άλλων, εμφανίζονται το Ίδρυμα Νιάρχος, το Ίδρυμα Μποδοσάκη, η Στέγη Onassis, οι φαρμακοβιομηχανίες Roche, AbbVie, Mylan, ELPEN, MSD, GSK(glaxosmithkline), AHF Europe και GILEAD[x].

Την οργάνωση «Κέντρο Ζωής» υποστηρίζουν τα Ιδρύματα Ιωάννη Λάτση, Στ. Νιάρχου, Μποδοσάκη και Μελίνας Μερκούρη, ΜΜΕ και Εκδοτικοί Οίκοι, 4 Πρεσβείες, 3 ΜΚΟ, μεταξύ αυτών η θυγατρική του Open Society, “Αλληλεγγύη, Solidarity Now”, και αριθμός φαρμακοβιομηχανιών, τις οποίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα τους στην υποσημείωση [xi].

Η οργάνωση Praksis έχει για υποστηρικτές την τράπεζα JP Morgan, το Citi Foundation της Citibank, την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, φαρμακοβιομηχανίες, και πολλά άλλα ιδρύματα, οργανισμούς και εταιρείες, τα οποία θα βρείτε στις ιστοσελίδες της[xii].

Η οργάνωση «Προμηθέας», Σύλλογος Ασθενών Ήπατος, μας ενημερώνει ότι υποστηρίζεται από τα Ιδρύματα Νιάρχου, Μποδοσάκη, Open Society, τη ΜΚΟ «Αλληλεγγύη, Solidarity Now» και αρκετές φαρμακοβιομηχανίες[xiii].

Οι ολιγομελείς μη κυβερνητικές οργανώσεις δεν θα είχαν καμία δύναμη και δεν θα επέβαλαν τις απόψεις τους στην πολιτική, αν δεν υπήρχαν οι χρηματοδότες, εταιρείες, ιδρύματα εταιρειών και τράπεζες.


Ο απάνθρωπος ρόλος των ΜΚΟ

Οι εμφανιζόμενοι ως «ανθρωπιστές» και «φιλάνθρωποι» δεν ενοχλούνται από το γεγονός ότι οι χρηματοδότες του εμπλέκονται σε πολέμουwκαι άλλες απάνθρωπες πράξεις. Πρόκειται για ανθρωπιστές ειδικού σκοπού.

Θα άξιζε να ασχοληθούν κάποιοι για την αποκάλυψη όλου αυτού του δικτύου εταιρειών, τραπεζών, ιδρυμάτων, κρατών και διεθνών οργανισμών, ώστε και οι αφελείς άπιστοι να εξάγουν ασφαλές συμπέρασμα για το ποιος κυβερνά τον πλανήτη. Εμείς είμαστε πεισμένοι και από παλαιότερη έρευνα Πανεπιστημίου της Γενεύης ότι ο κόσμος και η πολιτική ελέγχονται από μια χούφτα εταιρείες με επικεφαλής τις τράπεζες[xiv].

Κάποιος που έχει ασχοληθεί με την "ιατρική" Κάνναβη και άλλες φαρμακευτικές εταιρείες έχει βρει ότι πίσω από τους κολοσσούς βρίσκονται πάντα οι ίδιοι θεσμικοί επενδυτές.

Cannabis and Pharmaceuticals. Follow the money. H ανάγνωση του άρθρου έχει πολύ ανθρωπιστική πλάκα.

Φιγουράρουν δεκάδες κολοσσοί μέτοχοι φαρμακευτικών εταιρειών και μεταξύ αυτών η BlackRock των Ρόθτσιλντς, η JP Morgan, η American Bank και λοιπές φιλανθρωπικές συγγενικές εταιρείες. "Είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα", όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ντίνος Ηλιόπουλος. Υλοποιούν τα προγράμματα και τις επενδύσεις τους για την ιατρική κάνναβη και συνάμα ζητούν την απελυθέρωση και της "ψυχαγωγικής", η οποία πέραν όλων των άλλων "κάνει καλό στην υγεία".

Ας το ψάξουν κι άλλοι. Εμείς, πρόχειρα, βρήκαμε ότι ο Donald Rumsfeld, δύο φορές υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, μόνιμος εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, γερουσιαστής κλπ, έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. της φαρμακοβιομηχανίας Gilead Services. Στην κεφαλαιακή της σύνθεση θα συναντήσουμε και τον μεγαλοεπενδυτή Warren Buffet.

Από το ΔΣ της φαρμακευτικής Roche έχει περάσει και ο Christoph Franz, ως μέλος και Πρόεδρος της. Ήταν CEO της Lufthansa, ο οποίος είχε συμβάλει ως βοηθός διευθυντή στην μετατροπή της Lufthansaσε εταιρεία βαρέων φορτίων προς τις αμερικάνικες δυνάμεις στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, το ΄90. Η συνεισφορά του ανταμείφθηκε με την ανάληψη της θέσης CEO.

O Philip Hampton, πρώην πρόεδρος της Royal Bank of Scotland, έχει διατελέσει Πρόεδρος της GSK (GlaxoSmithKline).

H φαρμακευτική Mylan είναι κύριος κατασκευαστής των χημικών που χρησιμοποιούνται ενδοφλέβια για τη θανατική ποινή στις ΗΠΑ.

Πτέραρχοι και λοιπά αποστρατευμένα γεράκια, συμμέτοχοι σε ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς και πολέμους, δεν στενοχωρούν τους ανθρωπιστές των ΜΚΟ, όταν τους βλέπουν να διευθύνουν τους χρηματοδότες τους.

Κανείς από τους χρηματοδοτούμενους δεν στενοχωριέται για την πληθώρα των καταγγελιών και μηνύσεων προς τις φαρμακοβιομηχανίες, για χειραγώγηση φαρμάκων και τιμών, οι οποίες οδήγησαν σε σοβαρές βλάβες και θανάτους ασθενών[xv] .

Ειδικά οι τράπεζες που είναι υπεύθυνες για την τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή, μετά το 2008, και έχουν στηρίξει όλους τους πολέμους, που έλαβαν χώρα στο όνομα του ανθρωπισμού, από τη δεκαετία του ΄90, βρίσκονται σε όλα τα μετοχολόγια.

Όταν μιλά το χρήμα, οι ανθρωπιστικές ευαισθησίες παρακάμπτονται.

Τώρα ξέρετε για ποιο λόγο κυβέρνηση και κόμματα εκτελούν εντολές ολιγομελών ΜΚΟ, που έχουν για κεντρικό σύνθημα «Ο Πόλεμος κατά των Ναρκωτικών απέτυχε. Ο αγώνας για τα δικαιώματα των χρηστών άρχισε» .

Η διαπλοκή χρήματος και πολιτικής και ο πραγματικός ρόλος των ΜΚΟ

Από τα λίγα που είδαμε, οι όροι «ανεξάρτητες εθελοντικές», «μη κυβερνητικές» και «μη κερδοσκοπικές» οργανώσεις είναι απολύτως παραπλανητικές.
Πέρα από τον πολιτικό σκοπό, έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα και στην περίπτωση μας υπηρετούν κυρίως τα κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών και των μετόχων τους.
Όταν χρηματοδοτούνται από κράτη, διεθνείς οργανισμούς και πολυεθνικές εταιρείες τι νόημα έχει η έννοια του «μη κυβερνητικού»; Πρόκειται για προωθητές / υποστηρικτές / διαφημιστές εταιρικών προϊόντων. 3
Αν αυτοί οι πλουσιοπάροχα χρηματοδοτημένοι είναι «ανεξάρτητοι», εμείς πώς πρέπει να ονομαστούμε;

Όσο για τον πολιτικό τους σκοπό, δεν τον κρύβουν: Οι ομάδες των πέντε, δέκα, είκοσι ανθρώπων αυτοαποκαλούνται «Κοινωνία των Πολιτών» κι έχουν για σκοπό να αντικαταστήσουν την κοινωνία, εμφανιζόμενοι ψευδώς ως η οργανωμένη μορφή της. Ο όρο αυτός έχει γίνει αποδεκτός από διεθνείς οργανισμούς, κόμματα και κυβερνήσεις.

Η μεταμοντέρνα θεωρητική τους υπόσταση πρωτοεμφανίστηκε το 1991 στη διακήρυξη της Λέσχης της Ρώμης με τίτλο «Η Πρώτη Παγκόσμια Επανάσταση». Σύμφωνα με αυτή, η δημοκρατία και τα κράτη – έθνη έχουν αποτύχει και χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί και παγκόσμια – συντονισμένη διακυβέρνηση (Για εταιρείες και τράπεζες δεν λέει τίποτε). Τη δημοκρατική επίφαση σε αυτή την παγκόσμια δήθεν δημοκρατία θα δίνουν οι «εθελοντικές», «μη κερδοσκοπικές», Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (NGO’S).

O Ζακ Ατταλί, ο οποίος έχει τιμηθεί και στην Ελλάδα με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής, είναι σαφέστερος, για το ρόλο των ΜΚΟ. Το απόσπασμα, που παραθέτουμε, βρίσκεται στο βιβλίο του 2006, που προαναφέραμε [xvi]:

« …ως αντίδραση στις αντιφάσεις της παγκοσμιοποίησης της αγοράς, εταιρίες μη κερδοσκοπικές αλληλοσχετιζόμενες[xvii] θα ασκήσουν μερικές από τις λειτουργίες που τα κράτη δεν θα είναι σε θέση πλέον να καλύπτουν. Οι Μ.Κ.Ο, τα Ιδρύματα του Νότου και του Βορρά αποτελούν ήδη μέρος αυτής της πραγματικότητας. Με τη δημιουργία αποφοίτων και τον εθελοντισμό θα καταλάβουν μεγάλο μέρος της αγοράς, που θα τους χρηματοδοτεί και θα δημιουργήσει μαζί τους κοινές επιχειρήσεις. Από την ύπαρξη τους και μόνο θα γεννηθεί το τρίτο κύμα του μέλλοντος, η υπερ-δημοκρατία, όπου θα δούμε, δημοκρατικοί παγκόσμιοι θεσμοί θα συμβάλλουν στη εξισορρόπηση της υπερ-αυτοκρατορίας».

Με καινούργιες λέξεις και με λογικές αλχημείες, ο Ατταλί περιγράφει με ακρίβεια το προσεχές μέλλον, το οποίο είναι ήδη παρόν, μια και το βιβλίο του ιστορεί τα ερχόμενα ως το 2060. Δεν πρόκειται για πρόβλεψη, αλλά για περιγραφή της υλοποίησης του σχεδίου, στο οποίο έχει συμμετάσχει.

Εύγλωττος είναι ο τίτλος ενός κεφαλαίου στο βιβλίο του Ατταλί για τον κόσμο που μας περιμένει:

La fin de la liberté, au nom de la liberté
(Θα έρθει) ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ , ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ


Κάποιοι δεν φοβούνται πια και λένε την αλήθεια. Θεωρούν μη αναστρέψιμη την κατάσταση, που έχουν φτιάξει. Βασίζονται στο ότι, ελέγχοντας ΟΛΑ τα ΜΜΕ, τέτοιου είδους γραφές δεν θα φτάσουν στους άμεσα ενδιαφερόμενους, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Το ότι οι ΜΚΟ είναι κομμάτι της αγοράς και όχι κάτι φιλανθρωπικό, μας το λένε και υποστηρικτικές προς αυτές ιστοσελίδες. Μας ενημερώνουν ότι οι ΜΚΟ είναι η «όγδοη οικονομία» στον κόσμο με βάση τους προϋπολογισμούς τους. Επίσης μαθαίνουμε ότι :

«Η Παγκόσμια Τράπεζα όχι μόνο ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να συνεργαστούν με ΜΚΟ σε αναπτυξιακά έργα αλλά και να χρηματοδοτήσουν άμεσα τα σχέδια των ΜΚΟ Αναφέρεται ότι από το 1973 έως το 1988 οι ΜΚΟ συμμετείχαν σε περίπου 15 έργα της Παγκόσμιας Τράπεζας ετησίως. Το 1990, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 89, ή το 40% όλων των νέων έργων που εγκρίθηκαν». Και «Το 1997, εγκεκριμένα έργα της Παγκόσμιας Τράπεζας στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που αφορούσαν ΜΚΟ ήταν: 84% στη Νότια Ασία, 61% στην Αφρική και 60% στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική»[xviii].

Είναι πολλά τα λεφτά, τόσο για εθελοντές των ΜΚΟ, όσο και για πολιτικούς. Ας μη ξεχνάμε ότι μια χούφτα άνθρωποι, που ελέγχουν τις μεγάλες εταιρείες, κρατούν στα χέρια τους πάνω από τον μισό πλούτο τη ανθρωπότητας. Οι δε τράπεζες, που μπορούν να δημιουργούν χρήμα εκ του μηδενός, χρεώνοντας όλο τον πλανήτη με τόκους του κοπανισμένου αέρα τους, έχουν όσο χρήμα χρειάζονται.

Εσείς μπορείτε να συνεχίσετε να νομίζετε ότι όλοι αυτοί εργάζονται για το καλό μας.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΠΟΥ, ΕΠΙΣΗΜΩΣ, ΟΙ ΧΡΗΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΣΙΜΟΙ ΕΩΣ ΚΑΙ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ, ΕΝΩ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΩΝ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΒΑΡΕΙΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΒΑΡΩΝΟΥΣ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ. ΣΤΗ ΔΕ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ, ΟΠΟΥ Ο "ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ. (Και δεν ξέρουν γιατί! Η μάχη τώρα στην Ουρουγουάη γίνεται ανάμεσα σε νόμιμους και παράνομους εμπόρους, για τη φορολογία. Κανένα φτωχός, πρώην αντάρτης, δεν γίνεται Πρόεδρος, χωρίς ανταλλάγματα).

Με άλλα λόγια, οι "παλιές" μέθοδοι δεν ήταν και τόσο αποτυχημένες και κανένα πόλεμος δεν χάνεται, αν δεν θέλεις να χαθεί. Την ώρα, που στο Μεξικό σημειώνονται επιτυχίες της δίωξης (σύλληψη του βαρώνου Τσάπο κλπ), ο Τραμπ σκέφτεται να κατατάξει τη χώρα στις "τρομοκρατικές", για να εισβάλει όποτε θέλει, λόγω των καρτέλ.

ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ, ΠΟΥ ΤΡΕΧΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ: ΜΕ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΩΝ, ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.

Προστατέψτε τα παιδιά.

Οι "ανθρωπιστικές" ΜΚΟ δεν είναι τίποτε περισσότερο από θυγατρικές των πολυεθνικών.

Αν η κοινωνία δεν οργανωθεί σε κοινότητες, οι ΜΚΟ των εταιρειών θα παριστάνουν τους εκπροσώπους μας σε ένα κόσμο, δίχως ελευθερία και δημοκρατία. Θα πληρώνουμε ακόμα πιο ακριβά απ΄ό,τι σήμερα τις παροχές των μαύρων υπηρεσιών τους. 


ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

(Τα προηγούμενα 3 άρθρα για τα ναρκωτικά, εδώ).

Η εικόνα είναι του Δον ΨΥΧΩΤΗ

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για μεγάλη εθνική προδοσία κατηγορεί τις κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, σχετικά με την «ακύρωση της ελληνορωσικής συμφωνίας της 19/6/2015».
Πρόκειται για την συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας που υπέγραψαν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο Αλεξάντερ Νόβακ και που «η Ελλάδα του εθελόδουλου κατεστημένου ακύρωσε έντρομη και πέταξε σιωπηρά στο καλάθι των αχρήστων με τις πρώτες αμερικανικές πιέσεις» τη στιγμή που «η Τουρκία, παρ’ ότι μέλος του ΝΑΤΟ, μπορεί να ασκεί μια πολυδιάστατη ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και πέραν των άλλων, να εγκαινιάζει τις προηγούμενες μέρες τον αγωγό φυσικού αερίου TurkStream», καθώς και η «»μικρή» Βουλγαρία υπογράφει με τη Ρωσία, συγκεκριμένα με τη Gazprom, τη διέλευση από τα εδάφη της αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο και προορισμό την κεντρική Ευρώπη, ως συνέχεια του TurkStream».


Αν η Τουρκία, παρ’ ότι μέλος του ΝΑΤΟ, μπορεί να ασκεί μια πολυδιάστατη ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και πέραν των άλλων, να εγκαινιάζει τις προηγούμενες μέρες τον αγωγό φυσικού αερίου TurkStream που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Αν η “μικρή” Βουλγαρία μπορεί και υπογράφει με τη Ρωσία, συγκεκριμένα με τη Gazprom, τη διέλευση από τα εδάφη της αγωγού με ρωσικό φυσικό αέριο και προορισμό την κεντρική Ευρώπη, ως συνέχεια του TurkStream, χωρίς να φοβάται και να υπαναχωρεί μπροστά στις αντιδράσεις των ΗΠΑ. 
Αν συμβαίνουν όλα τούτα στη γειτονιά μας και η Ελλάδα του εθελόδουλου κατεστημένου ακύρωσε έντρομη και πέταξε σιωπηρά στο καλάθι των αχρήστων με τις πρώτες αμερικανικές πιέσεις την άκρως επωφελή οικονομικά και από άποψη ασφάλειας, Συμφωνία Παναγιώτη Λαφαζάνη-Alexander Novak μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, που υπεγράφη τον Ιούνιο του 2015 στην Πετρούπολη για τη διέλευση από τη χώρα μας αγωγού με ρωσικό αέριο, τότε ας συγκρίνουμε την Ελλάδα με την Τουρκία αλλά και την Βουλγαρία και ας βγάλουμε συμπεράσματα για το πολιτικό κατάντημα μας. 
Διότι ο αγωγός που έσπευσε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το ελληνικό κατεστημένο να ματαιώσουν σιωπηρά, παρά τη σχετική διακρατική συμφωνία με τη Ρωσία, είναι ο ίδιος, αν και τώρα μικρότερος, με εκείνον που εγκαινιάστηκε πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη και ο οποίος μέσω Μαύρης Θάλασσας περνάει από την ευρωπαϊκή Τουρκία (TurkStream) και στη συνέχεια από την Βουλγαρία για Σερβία με προορισμό την Ευρώπη. Ο αγωγός λοιπόν που ματαίωσαν τα προδοτικά ελληνικά κατεστημένα κέντρα είναι ακριβώς το σημερινό βουλγαρικό τμήμα του ευρύτερου αγωγού από τη Μαύρη Θάλασσα ως την κεντρική Ευρώπη, μόνο που τότε ούτε η Βουλγαρία του Μπορίσοφ αλλά ούτε και η Τουρκία του Ερντογάν ήθελαν να ακούσουν το παραμικρό για διέλευση αγωγού ρωσικού αερίου από το έδαφός τους, ενώ η Μόσχα δεχόταν να εγκαινιάσει άμεσα και να αρχίσει να κατασκευάζει το έργο με πρωτοπόρα την Ελλάδα και ερήμην της Τουρκίας. Όμως, η Ελλάδα του μεταλλαγμένου ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της Νέας Δημοκρατίας έχασε τότε την μοναδική ευκαιρία που της προσφέρετο στο πιάτο . Διότι θα ήταν τότε η Ελλάδα που θα διαμόρφωνε ένα νέο ενεργειακό και πολιτικό χάρτη στην περιοχή και στην Ευρώπη, ο οποίος πέραν των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετησίως που θα της προσέφερε από τη συμμετοχή 50-50% στην ιδιοκτησία και την διαχείριση του αγωγού, θα της προσέδιδε ένα νέο ρόλο στρατηγικής συνεργασίας με την Ρωσία, ο οποίος θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο για την θωράκιση και την πολιτική επιρροή της.
Αν η Τουρκία, ακόμα και η “μικρή” Βουλγαρία μπορούν να έχουν μια ανεξάρτητη, σε εκείνον ή τον άλλο βαθμό πολιτική και η Ελλάδα, όπως μας λένε, και όπως δυστυχώς υιοθετεί μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, δεν το μπορεί γιατί είναι τάχα αδύναμη, τότε ας μην παραπονούμεθα γιατί έχουμε γίνει κλωτσοσκούφι, όπως να μην παραπονούμεθα για τα δεινά που έχουμε υποστεί και τα πολύ χειρότερα που έρχονται.
Δεν είναι αδύναμη η Ελλάδα ελληνικέ λαέ ούτε οικονομικά είναι μοιραίο να φτωχοποιείται ο ελληνικός λαός. Εμείς, ως πολίτες, είμαστε απλώς φοβισμένοι και ανεχόμαστε οικονομικούς κηδεμόνες, αδίστακτες ολιγαρχίες, ξένους πολιτικούς προστάτες, προδοτικά κατεστημένα και προδοτικές κυβερνήσεις οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να σκάβουν βαθύτερα τον λάκκο της χώρας μας και του λαού μας. 
Παναγιώτης Λαφαζάνης

*Η φωτογραφία δείχνει στου Μαξίμου τους Αλέξη Τσίπρα και Παναγιώτη Λαφαζάνη και στο μέσο τον Alexey Miller, επικεφαλής της Gazprom, από την τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα, όπου ο Αλέξης Τσίπρας τον διαβεβαίωνε για την επιθυμία του να κατασκευαστεί και να διέλθει από το ελληνικό έδαφος ο αγωγός ρωσικού φυσικού αερίου με προορισμό Βαλκάνια και κεντρική Ευρώπη, ο ίδιος αγωγός που μέσω Τουρκίας και Βουλγαρίας κατευθύνεται προς την Ευρώπη και εγκαινιάστηκε πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη. Η στάση και ο μορφασμός Λαφαζάνη στην φωτογραφία είναι έκφραση δυσαρέσκειας για κάτι ατυχές που όπως μας είπε, ανέφερε εκείνη τη στιγμή ο Αλ. Τσίπρας.

** Η αναφορά στη στρατηγική συνεργασία Ρωσίας Ελλάδας με βάση τη διέλευση από την χώρα μας του αγωγού ρωσικού φυσικού αερίου περιέχεται στη ελληνορωσική Συμφωνία Λαφαζάνη-Novak και στην κοινή δήλωση της Πετρούπολης στη Ρωσία ανάμεσα στον Λαφαζάνη και τον πρόεδρο της κρατικής τράπεζας ανάπτυξης και διεθνούς εμπορίου της Ρωσίας, Β. Dimitrief (βλέπε εδώ).




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν πρόκειται να ακούσει κανένα, εκτός από έναν και μόνο ηγέτη, στον οποίο κατεβάζει το κεφάλι με σεβασμό. Αυτός είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν"

του Μιχάλη Ιγνατίου

Είναι σημαντική, από όποια οπτική γωνία και να το δει κανείς, η πενταμερής σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών της Αιγύπτου, της Κύπρου, της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, που συμμετείχε σε συμβουλευτικό πλαίσιο.

Πέντε χώρες της Μεσογείου απορρίπτουν τη βία που προωθεί η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν στη Λιβύη και γενικά σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, με πρώτους στόχους το Αιγαίο και την Κύπρο, και καλούν την κατοχική δύναμη να επιστρέψει στην πολιτική διαδικασία, και όχι στη «διπλωματία των κανονιοφόρων».

Γνωρίζουμε ότι οι πολίτες στην Ελλάδα και την Κύπρο έχουν κουραστεί να διαβάζουν αυτές τις ειδήσεις, που, ενώ είναι καλές, διότι πρόκειται για αναφορές σε πολύ στενές συνεργασίες με ισχυρές χώρες στη Μεσόγειο, στην πραγματικότητα δεν είναι αποτρεπτικές για την ακραία επιθετικότητα της Τουρκίας.

Ποιος μπορεί να αδικήσει τους πολίτες; Κανένας. Διότι ακούμε και διαβάζουμε για ανακοινώσεις υποστήριξης, ακούμε και διαβάζουμε για αποδοκιμασία της Αγκυρας, αλλά δεν βλέπουμε την παραμικρή αλλαγή στην τουρκική στάση και επιθετικότητα. Θα έλεγα ότι όσο περνούν οι μέρες και εβδομάδες τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Τη μεγαλύτερη ανυπαρξία έδειξαν οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας και της Κύπρου, και βεβαίως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Ο πρόεδρος της Τουρκίας δείχνει να ασκεί έναν σχετικό «έλεγχο» στο γενικό γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος δεν έβαλε καν στην ανακοίνωσή του για τη Λιβύη την Τουρκία, στην οποία οφείλεται η αναζωπύρωση του εμφύλιου πολέμου. Πρόκειται για δειλία; Πρόκειται για κάτι άλλο; Είναι δύσκολο να το γνωρίζει κανείς εάν δεν ομιλεί στη βάση στοιχείων.

Μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση το εξής γεγονός...

Οτι ο γενικός γραμματέας ασκεί έντονη κριτική στο Ισραήλ για την κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, ενώ δεν κάνει το ίδιο για την Τουρκία και την κατοχή της Κύπρου. Εχουν προκαλέσει πολλές φορές οι δημοσιογράφοι τους εκπροσώπους του και καταλαβαίνουμε από την αντίδρασή τους ότι, στο μυαλό των «πάνσοφων» του ΟΗΕ, η κατοχή της Παλαιστίνης είναι… διαφορετική από την κατοχή της Κύπρου.

Θα ρωτήσετε τώρα: Και τι κάνουν η Αθήνα και η Λευκωσία; Το ίδιο σκέφτομαι και εγώ. Βαδίζουν επί μίας βλακώδους «λογικής» ότι δεν πρέπει να ασκείται κριτική στον Αντόνιο Γκουτέρες, διότι θα μας τιμωρήσει στις εκθέσεις του. Προκαλούν γέλιο αυτές οι δικαιολογίες. Λόγω του ότι δεν είναι πλέον ανεξάρτητος συνομιλητής, θα έπρεπε να του ασκήσουν δριμύτατη δημόσια κριτική. Ομελέτα δεν γίνεται αν δεν σπάσεις αβγά.

Υπάρχει κανένας στην Ελλάδα ή στην Κύπρο που πιστεύει ότι η διαδικασία των διαπραγματεύσεων, όπως την κατάντησαν οι υποχωρήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς, θα αποδώσει το παραμικρό αποτέλεσμα; Και με δεδομένη την απαίτηση της Τουρκίας για μοίρασμα των πάντων; Προφανώς, μόνο αν τα δώσουμε όλα… Αυτό θα κάνουμε; Θα κατεβάσουμε εντελώς τα παντελόνια;

Επιστρέφοντας στη σύνοδο του Καΐρου, πρέπει να τονίσουμε τη σημασία της, διότι χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, που δεν απειλούνται από την επιθετικότητα της Τουρκίας άμεσα, αποφασίζουν να «εκτεθούν» δημόσια και να λάβουν καταδικαστική θέση εναντίον των τουρκικών απειλών.

Βεβαίως, έχουν συμφέροντα στην κυπριακή ΑΟΖ μέσω των ενεργειακών εταιρειών TOTAL και ΕΝΙ, αλλά θα δούμε πόση ισχύ έχουν οι δηλώσεις και οι ανακοινώσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας όταν ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις. Θυμίζω, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι η ιταλική ΕΝΙ εξαφανίστηκε από την κυπριακή ΑΟΖ με το που εμφανίστηκε το τουρκικό πολεμικό.

Τώρα, θα πείτε, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η ΕΝΙ «κατεβαίνει» στην κυπριακή ΑΟΖ με τη γαλλική TOTAL, και ο Εμανουέλ Μακρόν έχει επαναλάβει αρκετές φορές στον πρωθυπουργό της Ελλάδας και στον Πρόεδρο της Κύπρου ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Γαλλίας. Μακάρι…

Θα θυμίσω, επίσης, ότι ο Ταγίπ Ερντογάν τα μάζεψε άρον-άρον και έφυγε όταν ξεκίνησε τη γεώτρησή της η αμερικανική ExxonMobil. Απειλεί μονίμως την Κύπρο, που δεν μπορεί να αμυνθεί. Απειλεί και την Ελλάδα, που έχει την ισχύ να αμυνθεί και να απαντήσει, αλλά δεν το κάνει.

Προσέξτε: Δεν είναι θέμα αδυναμίας. Αλλά είναι δυνατόν, τον 21ο αιώνα, και μάλιστα στην ταλαιπωρημένη Ευρώπη, να ακούγονται τύμπανα πολέμου, επειδή η παραβατική Τουρκία, που κυριαρχείται από αρρωστημένα εθνικιστικά στοιχεία, «την είδε» πάλι αυτοκρατορία; Η Ελλάδα, και καλά κάνει, επιθυμεί ειρήνη, αλλά -όπως είπε και ο κ. Μητσοτάκης στην Ουάσιγκτον- θα αμυνθεί εάν η Τουρκία εμφανίσει γεωτρύπανο στις θαλάσσιες ζώνες της.

Αντιλαμβάνομαι ότι την ίδια απάντηση έδωσε και στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στην τετ-α-τετ συνάντησή τους, όπου συζητήθηκε αποκλειστικά το θέμα της τουρκικής επιθετικότητας. Διότι ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει ότι δεν έχει την παραμικρή πολυτέλεια να επιτρέψει είσοδο τουρκικού γεωτρύπανου ή τουρκικού πολεμικού πλοίου στα ελληνικά νερά. Πώς θα σταθεί την επόμενη μέρα ενώπιον του ελληνικού λαού. Οπως αντιλαμβάνομαι, είπε στον Αμερικανό πλανητάρχη ότι υποστηρίζει την ειρήνη και μόνο την ειρήνη, υποστηρίζει τον διάλογο και μόνο τον διάλογο… Αλλά μέχρι εκεί. Αν προκληθεί, δεν μπορεί να μην υπερασπιστεί την κυριαρχία της.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν πρόκειται να ακούσει κανέναν, εκτός από έναν και μόνο ηγέτη, στον οποίο κατεβάζει το κεφάλι με σεβασμό. Αυτός είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο πρόεδρος της Ρωσίας, όπως και οι Αμερικανοί άλλωστε, βλέπει το συμφέρον του. Ο κ. Πούτιν χρησιμοποίησε τον πρόεδρο της Τουρκίας για να προσβάλει τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ και να υπηρετήσει τα δικά του στρατηγικά συμφέροντα. Δεν πρόκειται να σταματήσει τον Ερντογάν, διότι δεν τον συμφέρει. Τον εξυπηρετεί αυτή η αναταραχή στη Μεσόγειο.

Η Ελλάδα και η Κύπρος θα είναι μόνες τους εάν η Τουρκία προκαλέσει πόλεμο. Δεν έχω αμφιβολία ότι θα προστρέξουν οι Αμερικανοί, όπως το 1996 στα Ιμια. Το μέγα ζήτημα είναι να επιτύχει η μεσολάβησή τους πριν προκληθεί το επεισόδιο. Σημασία έχει να σταματήσουν την κατοχική δύναμη τώρα. Μπορούν; Εχουν τρόπους και το έδειξαν όταν επρόκειτο να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα… Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, θα κάνει προσπάθεια για αποκλιμάκωση. Μακάρι να επιτύχει. Επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι αισιόδοξος...


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Πολιτική ισότητα απαιτεί ο κατοχικός ηγέτης, Μουσταφά Ακιντζί, και να μοιραστεί «δίκαια» το φυσικό αέριο. Και τι εννοεί με τη συγκεκριμένη λέξη; Μα δεν κρύβονται οι Τούρκοι, άσχετα αν εμείς δεν δίνουμε σημασία στις λεπτομέρειες. Ολα στη μέση. Αυτό είναι το ένα θέμα. Το άλλο αφορά τη στάση της Τουρκίας. Δεν γνωρίζει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου λέει σε συνομιλητές του ότι αυτό το διάστημα έχει να ασχοληθεί με άλλα προβλήματα, και ότι το Κυπριακό δεν είναι …πρόβλημα αυτήν τη στιγμή για την κατοχική δύναμη; Και πώς να είναι πρόβλημα; Τους ενοχλεί κανείς;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Αυτή η «μουσίτσα», ο Κουντρέτ Οζερσάι, ο κατοχικός ψευτο-υπουργός, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την «εκλογική διαδικασία» στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου. Είναι ο άνθρωπος των ισλαμιστών της Αγκυρας και μέσω αυτού θα προσπαθήσουν να νικήσουν τον Μουσταφά Ακιντζί. Εθνικιστής, ακραίος και εσχάτως όταν επισκέπτεται την Τουρκία, μόνιμος «θαμώνας» των τουρκικών τζαμιών.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙΙ: Αγαπητέ Χρήστο. Βάλε φρένο στους δικούς σου. Δεν είναι δυνατόν να σε παρουσιάζουν στην Αθήνα ως πιθανό μεσολαβητή μεταξύ του κ. Μητσοτάκη και του προέδρου της Τουρκίας. Οσοι το άκουσαν κούνησαν με νόημα το κεφάλι τους…


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Paul Graig Roberts, Russia Insider, 20-1-5

[Το πιο κάτω άρθρο του Ρόμπερτς είναι κάποιας ηλικίας αλλά αναδημοσιεύθηκε τώρα από την ρωσική ηλεκτρονική εφημερίδα με την ευκαιρία του νέου χρόνου και σαν τεκμήριο της οξυδέρκειας και της φωτεινής κρίσης του συντάκτη. Υπενθυμίζεται ότι ο Paul Graig Roberts, καθηγητής της Οικονομίας, υπουργός οικονομικών του Ρέιγκαν, πρώην αρχισυντάκτης της Wall Street Journal, συγγραφέας μεταφρασμένος σε πολλές γλώσσες και διεθνώς περιζήτητος σχολιαστής, ανήκει σε μια μικρή οπισθοφυλακή Αμερικανών πατριωτών, αγωνιστών υπεράσπισης του αμερικανικού Συντάγματος και των αξιών που προοριζόταν να διαφυλάξει.]

Μετάφραση/εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Aπό το 2016 οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι κλεισμένες στο κελί του Ρωσία-γκέϊτ – μιαν απάτη που μηχανεύτηκε το σύμπλεγμα στρατιωτικοί-μυστικές υπηρεσίες για να εμποδίσουν τον Πρόεδρο Τραμπ να εξομαλύνει τις σχέσεις με την Ρωσία. Ομαλές σχέσεις θα απογύμνωναν την “ΡΩΣΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ”, ένα προπαγανδιστικό φόβητρο που προστατεύει τον ετήσιο προϋπολογισμό 1.000 Δισεκατομμυρίων δολαρίων (ένα Τρισεκατομμύριο προίκα) για το σύμπλεγμα Στρατιωτικοί/Μυστικοί.

Το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο ασφαλέστατα δεν είναι δημοκρατικό, υποστήριξε την απάτη ελπίζοντας ότι θα ανατρέψει τον Τραμπ, για τους δικούς τους λόγους (την υποψήφια σκύλα-φόνισσα) και έσυρε τα εκπορνευόμενα ΜΜΕ στην συνωμοσία εναντίον του Τραμπ.

Τώρα που αποδείχτηκαν ψέματα -από την έκθεση της ανακριτικής Επιτροπής Μούλερ- όλες οι διαβεβαιώσεις του Κατεστημένου ότι ο Τραμπ ήταν προδότης και συνωμοτούσε με τον Πούτιν να κλέψει την εκλογή από την σκύλα-φόνισσα, η αμερικανική προσοχή είναι ελεύθερη να καταπιαστεί με μιαν άλλη παρανοϊκή ιστορία. Το σήριαλ αυτών των ιστοριών καταστρέφει το όνομα της Αμερικής.

Είναι γεγονός ότι μερικοί από τους τρελαμένους Δημοκρατικούς και τις πόρνες των Μήντια δεν λένε να αποχωριστούν το Ρωσία-γκέητ.

΄Ενας ή δύο παράφρονες καθηγητές αποφάνθηκαν ότι ο Μούλερ ήταν στην συνωμοσία της «συγκάλυψης του Τραμπ»και θα πρέπει να κληθεί σε ανάκριση. Αλλά αυτοί οι ισχυρισμοί απλά υπογραμμίζουν ότι οι ΗΠΑ σπατάλησαν έτσι τρία χρόνια της ύπαρξής τους.

Στο μεταξύ άλλες χώρες προχώρησαν. Οι Ρώσοι, για παράδειγμα, ανακάλυψαν πως οι αμερικανικές «κυρώσεις» έχουν μιαν ευεργετική πλευρά. Η Ρωσία έγινε οικονομικά περισσότερο αυτάρκης και βγήκε από την μειονεκτική κατηγορία του εξαγωγέα μόνο πρώτων υλών στην Δύση, τάξη στην οποία την είχαν εγκλείσει Αμερικανοί και αμερικανοδίδακτοι Ρώσοι οικονομολόγοι. Οι κατηγορίες και οι απειλές της Ουάσιγκτον εναντίον της Ρωσίας παρήγαγαν νέα ρωσικά οπλικά συστήματα, απέναντι στα οποία οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν ούτε αντίστοιχα ούτε τα μέσα προστασίας τους –όπλα που υποβαθμίζουν τις ΗΠΑ σε δεύτερης κατηγορίας στρατιωτική δύναμη.

Aπό την άλλη πλευρά, η Κίνα έχει την μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και ολοένα και περισσότερο περιφρονεί τις εκρήξεις της Ουάσιγκτον. Το ίδιο κάνει και το Ιράν. Ακόμη και η Βενεζουέλα σηκώνει κεφάλι στην Ουάσιγκτον.

Ο κόσμος συμπεραίνει ότι η Ουάσιγκτον δεν είναι η δύναμη που νομίζει πως είναι.

Η κατάχρηση του δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος από την Ουάσιγκτον και οι παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου ενισχύουν ένα κίνημα απομάκρυνσης από την χρήση του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές. Αυτή είναι ίσως μια ακόμη σοβαρότερη απειλή για την ισχύ της Ουάσιγκτον, από τις ρωσικές στρατιωτικές δυνατότητες.

Ο Πρόεδρος Φράνκλιν Ρούζβελτ ήταν ευχαριστημένος με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή κατάλαβε ότι η Βρετανία θα έβγαινε χρεοκοπημένη και χωρίς αυτοκρατορία. Ο Ρούζβελτ κατάλαβε ότι το κέρδος θα το εισέπραττε η Αμερική, επειδή αυτής το νόμισμα, το δολάριο, θα κληρονομούσε από την στερλίνα τον ρόλο του αποθεματικού νομίσματος. Ο λόγος για τον οποίο αυτό είναι σημαντικό είναι επειδή η χώρα με το αποθεματικό νόμισμα μπορεί να πληρώνει τους λογαριασμούς της απλά τυπώνοντας τα νομίσματα που χρειάζεται. ΄Ετσι η κυβέρνησή της δεν έχει προβλήματα προϋπολογισμού.

Για μια χώρα τόσο χρεωμένη όσο η Αμερική, το να χάσει αυτόν τον ρόλο θα αποτελούσε ένα συντριπτικό πλήγμα. Αυτό ακριβώς το πλήγμα αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον λόγω της ηλίθιας πολιτικής των κυρώσεων και της περιφρόνησης του Διεθνούς Δικαίου.

Αλλά υπάρχει και ένα άλλο πλήγμα που δέχεται. Ακριβώς όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλώθηκε από εισβολείς που πέρασαν τα σύνορά της, έτσι καταρρέει και η αυτοκρατορία της Ουάσιγκτον. Η Ευρώπη, το διαμάντι του στέμματος της αυτοκρατορίας, πλημμυρίζει τώρα από εκατομμύρια μη αφομοιώσιμων μεταναστών, σε βαθμό που να μην είναι πλέον Ευρωπαϊκή. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι μέχρι τώρα ανίσχυρος να υπερασπισθεί τα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Δημοκρατικό Κόμμα και τα εκπορνευμένα ΜΜΕ είναι φανατικά αντίθετα σε κάθε αντίσταση. Γιατί μια κυβέρνηση που δεν θέλει να υπερασπίσει τα σύνορά της ξοδεύει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για την «άμυνα»;

Οι Αμερικανοί νέο-συντηρητικοί σιωνιστές, που ελέγχουν την εξωτερική πολιτική προς όφελος του Ισραήλ από την εποχή του καθεστώτος Κλίντον, εξακολουθούν να δρουν σαν να ζούμε ακόμη σε έναν μονοπολικό κόσμο. Για κάποιο λόγο ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Προέδρου Τραμπ έχει φτωχές πηγές πληροφοριών. Μιλάει σαν να κυβερνάει τον κόσμο, αλλά ούτε οι αξιοθρήνητοι Ευρωπαίοι δούλοι της Ουάσιγκτον δεν ακολούθησαν τον Τραμπ στην δωρεά των Υψωμάτων του Γκολάν της Συρίας στο Ισραήλ.

΄Οσο για την ηθική υπεροχή της Αμερικής, μετά το Αφγανιστάν, το Ιράκ, την Λιβύη, την Σομαλία, την Συρία, την Υεμένη, την Ουκρανία, την Ονδούρα και τώρα την Βενεζουέλα, όλη η ηθική εξουσία έχει μετακομίσει από την Δύση.

Η Ουάσιγκτον δεν χάνει μόνο την οικονομική κι στρατιωτική ισχύ της, αλλά χάνει και την ήπια ισχύ της, που βασιζόταν στην προπαγάνδα της ότι αυτή προστατεύει την δημοκρατία στον κόσμο. Η Δημοκρατία δεν είναι ασφαλής ούτε στις ΗΠΑ, όπου Δημοκρατικοί και τα εκπορνευμένα Μέσα Ενημέρωσης έχουν κάνει τα πάντα για να ανατρέψουν την Δημοκρατία και να ανατρέψουν τον εκλεγμένο Πρόεδρο -ότι ακριβώς το καθεστώς Τραμπ επιχειρεί να κάνει στην Βενεζουέλα.

Όλα τα ψεύδη και η προπαγάνδα που ζωγραφίζουν την Δύση σαν δώρο Θεού στην ανθρωπότητα έχουνε καταρρακωθεί από την ανεύθυνη χρήση της δύναμης από την Ουάσιγκτον, που έχει αφήσει την Δύση ηθικά θεόγυμνη.

Ο κόσμος δεν πιστεύει πια ότι η Δύση είναι κάτι άξιο να το θαυμάζει και να το μιμείται. Αντίθετα την βλέπει σαν το Μεγάλο Κακό, με τα λόγια του Μatt Taibbi,«ένα μεγάλο αιμοδιψές χταπόδι-βρικόλακας, τυλιγμένο στον λαιμό της ανθρωπότητας, αχόρταγα κολλώντας τον αναρροφητήρα του σε οτιδήποτε μυρίζει χρήμα». *

Μια μεγάλη επαγγελία προδόθηκε από αυτούς που είχαν αναλάβει την εκπλήρωσή της. Μια κυβέρνηση υπόλογη στον Νόμο και στον λαό προϋποθέτει έναν ενωμένο λαό, όχι την διχόνοια, τον πολυπολιτισμό και την πολιτική καλλιέργειας των ιδιαιτεροτήτων. Με την γενική επίθεση, σε όλες τις Δυτικές χώρες, εναντίον της εθνικής βάσης ως «λευκών ρατσιστών»,η Δύση δεν μπορεί πια να υπερασπιστεί την πολιτιστική της κληρονομιά από τους μετανάστες που δεν συμμερίζονται αυτήν την παράδοση.

Στην Ευρώπη η κατάσταση είναι τέτοια που η κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, και κυβερνήσεις κρατών-μελών όπως της Γερμανίας και της Γαλλίας έχουν πάρει το μέρος των μεταναστών εναντίον του γηγενούς πληθυσμού. Με άλλα λόγια οι κυβερνήσεις της Ευρώπης δεν νοιάζονται για την προστασία της ίδιας της πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Αυτό είναι ένα αλάνθαστο σημάδι του θανάτου ενός πολιτισμού.

Στις ΗΠΑ υπάρχει τέτοια διχόνοια ώστε το να αποκαλούνται Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί διαστροφή της γλώσσας. Οι ψηφοφόροι της Χίλαρυ μισούν τους ψηφοφόρους του Τραμπ και το αντίστροφο. Τα εκπορνευμένα Μίντια και τα πανεπιστήμια είναι ομοιόμορφα εναντίον των λευκών. Χώρες χωρίς ενότητα δεν είναι ισχυρές. Κατά συνέπεια ο Δυτικός κόσμος χάνει την ηγεσία στον πλανήτη.

Φυσικά και ο υπόλοιπος κόσμος δοκιμάζεται από την διχόνοια. Οι Σουνίτες και οι Σιίτες δεν μπορούν να μονιάσουν, με αποτέλεσμα ο μουσουλμανικός κόσμος να είναι αδύνατος. Οι φυλές της Αφρικής δεν μπορούν να ενωθούν. Η Ινδία και το Πακιστάν αλληλομάχονται. Εχθρότητες υπάρχουν και μεταξύ των Ασιατών. Η Κίνα έχει μιαν μουσουλμανική μειονότητα. Αλλά οι διαιρέσεις είναι διαφορετικές από εκείνες της Δύσης. Η Ιαπωνία και η Κίνα έχουν διαφορές, αλλά ο πληθυσμός της Ιαπωνίας είναι ομοιογενής και της Κίνας είναι σε μεγάλο βαθμό. Οι Άραβες είναι ΄Αραβες, είτε είναι Σουνίτες είτε Σιίτες. Η Ρωσική Ομοσπονδία είναι το κατάλοιπο μιας παλαιάς αυτοκρατορίας, σε μεγάλο βαθμό αφομοιωμένη και όχι το αποτέλεσμα πρόσφατων μεταναστεύσεων.

Η συνέπεια της διαίρεσης αποκλείει ίσως κάθε ηγεσία. Αλλά η κατάρρευση της Δύσης στην ανομοιογένεια και την πολύ-πολιτισμικότητα ασφαλέστατα σημαίνει ότι η Δυτική ηγεσία χάθηκε στην αδυναμία της διαίρεσης.

Είναι το χάος που καραδοκεί;

www.paulgraigroberts.org


*Σημ. Μετφ: Ο Μatt Taibbi, Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος περιέγραψε έτσι (σαν αιμοδιψές χταπόδι-βρικόλακα, τυλιγμένο στον λαιμό της ανθρωπότητας) την γνωστή μας Γκόλντμαν Σακς, φιλτάτη των Σημίτη και συντροφίας, στην οποία ανατέθηκε η επιχείρηση λαθραίας εισόδου μας στο Ευρώ, με αποτέλεσμα την εθνική υποδούλωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στην εκπομπή «Στο Μικρόφωνο» στις 8 Ιανουαρίου 2020, του διαδικτυακού σταθμού e-roi του ΕΠΑΜ, ο Πρόεδρος του ΕΠΑΜ, Δ. Καζάκης, παρουσίασε επίσημο χάρτη από το Bureau of Energy Resources, ομοσπονδιακή υπηρεσία των ΗΠΑ που παρακολουθεί τα κοιτάσματα και τις δυνατότητες αξιοποίησης υδρογονανθράκων ανά την υφήλιο. Ο χάρτης αυτός αποχαρακτηρίστηκε στις 5 Ιουνίου 2019 και δημοσιεύθηκε στον αμερικανικό τύπο: https://www.mcclatchydc.com/news/policy/environment/energy/article231114518.html.

Ανάλογο δημοσίευμα υπήρξε και στο ελληνικό δημοσιογραφικό ιστότοπο in.gr : https://www.in.gr/2019/06/07/politics/apokalypsi-sok-o-aporritos-xartis-pou-edosan-oi-ipa-ston-erntogan-gia-tin-mesogeio/.

Παρόλα αυτά, δεν υπήρξε καμία επίσημη τοποθέτηση επί του θέματος, ούτε από την τότε κυβέρνηση (Σύριζα), ούτε και από την τωρινή (ΝΔ). Απαρατήρητο πέρασε το όλο ζήτημα και από το σύνολο της ελληνικής δημοσιογραφίας...

Ο χάρτης αποτυπώνει συμφωνία ανάμεσα στην Κύπρο, την Ελλάδα και την Τουρκία, για την διανομή των «οικοπέδων» και τα δικαιώματα των 3 χωρών στην εκμετάλλευσή τους, με τη σύμφωνη γνώμη των Αμερικανών.

Σύμφωνα με αυτόν τον χάρτη και τα δημοσιεύματα που τον συνοδεύουν:

- Η Τουρκία διεκδικεί και καταλαμβάνει υφαλοκρηπίδα που ανήκει στην Κύπρο.

- Ο αγωγός East Med δεν εμφανίζεται πουθενά. Όλοι οι υπάρχοντες, προτεινόμενοι ή υπό κατασκευή αγωγοί καταλήγουν ή περνούν από την Τουρκία.

- Το Καστελόριζο δεν εμφανίζεται πουθενά και όλη η περιοχή περνάει στη δικαιοδοσία της Τουρκίας.

- Η ΑΟΖ της Τουρκίας εμφανίζεται ακριβώς όπως έχει αποτυπωθεί από την Τουρκία με τη συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης.

Δείτε την εκπομπή όπου παρουσιάζονται και σχολιάζονται τα παραπάνω, στο https://www.youtube.com/watch?v=jYr-eAToE7A. Ο σχολιασμός του χάρτη ξεκινά στο 00:21:00.

Αθήνα, 10 Ιανουαρίου 2020
Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πηγή: https://www.fractalart.gr/neosystato-elliniko-vasileio-c/
της Φωτεινής Μαστρογιάννη


Σε κάποια κείμενα διαβάζουμε ότι ένα από τα προβλήματα της σύγχρονης οικονομικής και πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας είναι η ανυπαρξία μίας πραγματικής ελληνικής αστικής τάξης.

Είναι όμως έτσι; Ας κάνουμε μία πολύ σύντομη ιστορική αναφορά για τον 18ο και 19 αι. σταχυολογώντας κάποια δεδομένα.

Στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η ελληνική αστική τάξη ήταν η πρώτη στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο και λειτουργούσε ως γέφυρα μεταξύ τηςΕυρώπης και της Ασίας.

Ο Χομπσμπάουν έγραψε ότι η πλειονότητα των Ελλήνων έμοιαζε με τις άλλες στρατιωτικές και αγροτικές φυλές των Βαλκανίων. Ωστόσο, ένα μέρος των Ελλήνων ήταν διεθνοποιημένο με εμπορικές δραστηριότητες τόσο εντός όσο και εκτός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η γλώσσα της Ορθοδόξου εκκλησίας, μία εκκλησία στην οποία ανήκε η πλειοψηφία των Βαλκανικών λαών, ήταν η Ελληνική και Έλληνες βρίσκονταν επικεφαλής της αρχίζοντας από τον Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως. Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι ήταν κυβερνήτες των Παραδουνάβιων ηγεμονιών (σημερινή Ρουμανία). Οι μορφωμένες και με εμπορική δραστηριότητα τάξεις των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσα όποια και εάν ήταν η εθνική τους καταγωγή είχαν εξελληνισθεί λόγω της φύσης των δραστηριοτήτων τους.

Τη σημασία της γλώσσας αλλά και της Εκκλησίας τονίζει και ο στρατηγός Ν. Κασομούλης ο οποίος γράφει χαρακτηριστικά στα «Απομνημονεύματά» του. «Ἡ ἑλληνική γλῶσσα, ὁ χαρακτήρ καὶ τὰ ἔθιμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μετά τὴν πτῶσιντοῦ βασιλείου μας, ἐδιατηρήθησαν ὑπό τὴν ἐπαγρύπνησιν τοῦ Κλήρου μας καὶ τῶνδιαφόρων πεπαιδευμένων τοῦ Ἔθνους μας καὶ διά τῆς κοινῆς εὐλαβείας πρὸς τὴν ἁγίαν ἡμῶν Θρησκείαν».

Για να επανέρθουμε όμως στην ελληνική αστική τάξη παρατηρούμε ότι ήταν διεθνής και ότι σχετίζονταν στενά οικονομικά με τη Δύση. Συνεπώς τα κεφάλαιά της παράγονταν στο εξωτερικό και μεταφέρονταν στην Ελλάδα.


Η οικονομία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν κλειστή ωστόσο κατά τη διάρκεια του 18ου αι. επιτράπηκαν κάποιες δραστηριότητες τις οποίες ανέλαβαν οι Έλληνες και αυτές ήταν κυρίως η ναυτιλία και το εμπόριο. Στα μέσα του 18ου αιώνα εμφανίσθηκαν και οι πρώτες ελληνικές εταιρίες οι οποίες όχι μόνο δεν εξαρτώνταν από ξένες αλλά αντίθετα τις αντικατέστησαν. Οι Έλληνες έμποροι έλεγχαν το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού εμπορίου των Οθωμανών ενώ μέχρι το τέλος του 18ου αι. το 75% του εξωτερικού εμπορίου ελέγχονταν από τους Έλληνες, ενώ την ίδια περίοδο οι Έλληνες είχαν το μεγαλύτερο μερίδιο στο εμπόριο της Μασσαλίας, δημιουργούσαν υποκαταστήματα στα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Δυτικής Ευρώπης βλ. Βιέννη, Τεργέστη κτλ ενώ ταυτόχρονα επένδυαν και στο Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Το δεύτερο μισό του 18ου αι. και καθ’όλη τη διάρκεια του 19ου οι Ελληνες έμποροι της διασποράς έδωσαν σημαντικά κεφάλαια για την ανάπτυξη της παιδείας αλλά και για άλλους φιλανθρωπικούς λόγους με στόχο την ενδυνάμωση του νέου ελληνικού κράτους. Τα κεφάλαια αυτά είχαν κατατεθεί στις τράπεζες της Μόσχας, της Οδησσού, της Νίζνας και της Βιέννης.

Στην ελληνική αστική τάξη του 18ου αι. ανήκαν λοιπόν οι έμποροι και οι βιοτέχνες ενώ μετά την επανάσταση στο νέο ελληνικό κράτος πέραν των εμπόρων και των βιοτεχνών μέρος της νέας αστικής τάξης ήταν και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η τάξη αυτή ήρθεσε σύγκρουση με τους προύχοντες όσον αφορά τη νομή της εξουσίας.

Η αστική τάξη της Ελλάδας ήταν διακριτή και στο νέο ελληνικό κράτος και μέσω των κατοικιών της.

Η Αθήνα σήμερον είναι αγνώριστος, ενώ προ ετών ήτο χωρίον. […] Αι Αθήναι έχουσι οικοδομήματα καλά, αριστουργήματα τόσα, όσα εις όλο το Παρίσι παρόμοια δεν απαντά τις. […] Μονοκατοικίαι κομψαί όπως αι εν Αθήναις είναι σπάνιαι.(εφημερίδα Ακρόπολις, 17/2/1898)

Η επίδραση της τάξης αυτής τον 19 αι. φαίνεται και στην πεζογραφία η οποία εξελίσσεται σε μυθιστορηματική και αποτελεί τη λογοτεχνική της έκφραση.

Όπως προανέφερα, η ιστορική αυτή αναφορά είναι ιδιαίτερα σύντομη και υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία για το θέμα αυτό για όποιον ενδιαφέρεται. Προφανώς υπάρχει συνέχεια της τάξης αυτής και των χαρακτηριστικών της αλλά δεν αποτελεί αντικείμενο του σύντομου αυτού κειμένου που στόχος του δεν είναι η κριτική και πλήρης απεικόνιση της τάξης αυτής αλλά η απόρριψη του ισχυρισμού περί ανυπαρξίας της.


Πηγές

Αληγιζάκης, Α. 2018. Πολιτική, ιδεολογία, κοινωνία, πνευματική κίνηση και οικονομία στο νεοσύστατο ελληνικό βασίλειο κατά την περίοδο (1832-1897) Γ’ ΜΕΡΟΣ. Διαθέσιμο στο: https://www.fractalart.gr/neosystato-elliniko-vasileio-c/

Βερναρδάκης, Α.Ν.1990. Περί του εν Ελλάδι εμπορίου. Αθήνα: Βιβλιοπωλείου Δ.Ν. Καραβία.
Διαμαντή,A. 2013. Έθνος και Θεσμοί στα Χρόνια της Τουρκοκρατίας, Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις, σελ. 154.

Hobsbawn, J.E.1992. Η εποχή των επαναστάσεων 1789-1848. Αθήνα: Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τράπεζας (ΜΙΕΤ).

Κουτουξιάδου, Α. 2007. Εθνική ευεργεσία και νεοελληνική εκπαίδευση. Διαθέσιμο στο: http://www.apostolikidiakonia.gr/gr_main/catehism/theologia_zoi/category_lib/Afieromata/Eikosiena/text1821/%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%20%CE%95%CE%A5%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%95%CE%A3%CE%99%CE%91%20%CE%9A%CE%91%CE%99%20%CE%9D%CE%95%CE%9F%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%20%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%91%CE%99%CE%94%CE%95%CE%A5%CE%A3%CE%97%20(1830-1913),%20%CE%91%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A3%20%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%9E%CE%99%CE%91%CE%94%CE%9F%CE%A5.pdf

Μαυρουδέας, Σ. 2011. “Στάδια της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ελλάδα. Eίναι εν εξελίξει ένα νέο στάδιο της σήμερα;” Διαθέσιμο στο: https://stavrosmavroudeas.wordpress.com/2011/07/03/%E2%80%9C%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%80%CF%84%CF%85%CE%BE%CE%B7/

Μηλιός, Γ. 2000. Ο Ελληνικός κοινωνικός μετασχηματισμός. Από τον επεκτατισμό στην κοινωνική ανάπτυξη. Διαθέσιμο στο: http://users.ntua.gr/jmilios/Ell_Koin_Sxim_a.pdf

Μπαμπανάσης, Σ. 1985. Ιδιομορφίες της Ανάπτυξης στη Νότια Ευρώπη. Αθήνα: Ίδρυμα Μεσογειακών Μελετών.
Πατρώνης, Β. 2015.Ελληνική Οικονομική Ιστορία. Οικονομία, Κοινωνία και Κράτος στην Ελλάδα (18ος – 20ος αι.). Διαθέσιμο στο:
https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/1700/4/00_master_document.pdf



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι μια πολιτική μορφή που θαυμάζω απεριόριστα, εκτιμώ αφάνταστα και την στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις.
Είναι μια ηγέτης με κότσια που δεν έχει κανένας από τους υπάρχοντες πολιτικούς άνδρες (για ηγέτες ούτε λόγος) της χώρας που με περισσή δουλοπρέπεια υπέγραψαν ότι μνημόνιο τους έδωσαν να υπογράψουν οι εντολείς τους.


Είναι όμως και μια εξαίρετη νομικός που δεν έχω συναντήσει σε δικαστικές αίθουσες (χωρίς ομολογώ να έχω μεγάλη σχετική εμπειρία). Την έχω δει όμως να υπερασπίζεται αρχές και αξίες έξω και μέσα στους ναούς της νέμεσης. Ανυστερόβουλα, χωρίς να υπολογίζει πολιτικό ή οποιοδήποτε άλλο κόστος. Και να δίνει τις μάχες της κι εκεί έως την δικαίωση, όπως το κάνει και στον πολιτικό στίβο για τις πολιτικές ελευθερίες, την δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια του πολίτη και την εθνική ανεξαρτησία της χώρας, μέσα από την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Στο ιστορικό της υπόθεσης του Αλεξάντερ Βίννικ ή αλλιώς Mr Bitcoin, δεν θα επεκταθώ (μπορείτε όσοι δεν είστε ενημερωμένοι να πληροφορηθείτε εδώ) αλλά απλά θα πω πως είναι ένας Ρώσος πολίτης που κρατείται ΠΑΡΑΝΟΜΑ κοντά τρία χρόνια σε ελληνικές φυλακές χωρίς να του έχει αποδοθεί καμία κατηγορία στη χώρα μας, επειδή έχουν συμφέρον και ζητούν την έκδοσή του μεγάλες ΣΥΜΜΑΧΕΣ; δυνάμεις (ΗΠΑ και Γαλλία). Λόγος γι'αυτό, η γνώση που έχει στα κρυπτονομίσματα και συγκεκριμένα στο εμβληματικό για την ανατροπή της προτοκαθεδρίας της δύναμης των τραπεζών, του Bitcoin.

Χθες εκδικαζόταν στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας η Αίτηση Ακύρωσης του Αλεξάντερ Βίννικ κατά της εξοντωτικής απόφασης του Υπουργού Δικαιοσύνης για την έκδοσή του στη Γαλλία, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, διαδοχικά, με ενδιάμεσες επαναμεταγωγές στην Ελλάδα και με διάταξη περί κράτησής του επ’ αόριστον.
Δημοσιεύουμε την δήλωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου για την εκδίκαση της υπόθεσης:

Το αίτημα αναβολής του Αλεξάντερ Βίννικ απορρίφθηκε ομοφώνως από το Συμβούλιο της Επικρατείας, με σύνθεση που έχει φτιαχτεί με άγνωστη διαδικασία από την Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, που αφαίρεσε την υπόθεση από το αρμόδιο Δ´ Τμήμα.
Η σημερινή Πρόεδρος του ΣτΕ κα Σακελλαροπούλου ήταν μεταξύ των δικαστών του Ειδικού Δικαστηρίου που έκριναν ότι ο πρώην Υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου τέλεσε...πλημμέλημα στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και του έδωσαν την ποινή-χάδι της φυλάκισης ενός έτους με αναστολή, αναγνωρίζοντάς του και το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου.
 
Ο Αλεξάντερ Βίννικ δεν έχει τις ιδιότητες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, δεν κατέστρεψε τη χώρα, δεν υπέγραψε Μνημόνια, δεν κρατούσε στην τσέπη του, όπως κι ο Βενιζέλος, τη λίστα Λαγκάρντ, δεν έχει υψηλή προστασία από κυβερνητικά κόμματα ούτε έχει σχέσεις με τις ΗΠΑ και την Πρεσβεία τους στην Αθήνα.
Η τήρηση των δικαιωμάτων του δεν μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα προαγωγής δικαστών σε θέσεις Προέδρου ή Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου ούτε σε πολιτειακή ή κυβερνητική θέση. Σήμερα που διακινούνται τα ονόματα της Προέδρου του ΣτΕ και του Ε.Βενιζέλου ως πιθανών επόμενων Προέδρων της Δημοκρατίας, ο Αλεξάντερ Βίννικ δεν έχει και πολλές πιθανότητες να τον ακούσει κανείς...
Για τον σεβασμό των δικαιωμάτων του δεν πιέζει κανείς εκτός από τον ίδιο, με όποια δύναμη του έχει απομείνει, στην 22η ημέρα της τρίτης απεργίας πείνας, ενώ συμπληρώνει 30 μήνες προφυλάκισης, παρά το Σύνταγμα.
Ο Αλεξάντερ δεν κατηγορείται για κανένα αδίκημα στην Ελλάδα και για κανένα βίαιο αδίκημα σε άλλη χώρα, για κανένα αδίκημα με οποιοδήποτε θύμα. Δεν υπάρχει εναντίον του ούτε μήνυση. Το πραγματικό του «έγκλημα» είναι η τεχνογνωσία του στην τεχνολογία blockchain, των ψηφιακών νομισμάτων και του Bitcoin, που μπορεί να απελευθερώσει οικονομικά τους ανθρώπους από Τράπεζες και Κυβερνήσεις.
Κι όμως, κρατείται 30 μήνες, προφυλακισμένος χωρίς δίκη και χωρίς ποινή, όταν το 18μηνο ίσχυσε ακόμη και για δολοφόνους όπως ο Κορκονέας και ο Ρουπακιάς, που αποφυλακίσθηκαν προσωρινά αφού δεν είχαν καταδικασθεί πριν το πέρας του Συνταγματικού ορίου. Ο σεβασμός των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου προσδιορίζει την ποιότητα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Δεν είναι προνόμιο ούτε χάρη.
 
Το Συμβούλιο της Επικρατείας σήμερα αποφάσισε ότι: 
1. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα να έχει γνώση της εναντίον του απόφασης έκδοσης, ούτε να του επιδοθεί εγκύρως. Αντιθέτως η Πρόεδρος του Δ´ Τμήματος του ΣτΕ, από την οποία αφαιρέθηκε η υπόθεση, όπως και συνολικά αφαιρέθηκε από το Δ´ Τμήμα, είχε κρίνει ότι πρέπει το Δημόσιο να προσκομίσει αποδείξεις έγκυρης επίδοσης της απόφασης 
2. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα να λάβει γνώση του φακέλου της Διοίκησης, μολονότι ζητά να λάβει αντίγραφα για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Υπουργού και περιορισμένα αντίγραφα χορηγήθηκαν μόλις πριν 1,5 μέρα, μετά από 3 αιτήσεις, ενώ μέρος των εγγράφων δεν χορηγήθηκε και μέρος των εγγράφων δεν έχει καν σταλεί! 
3. Το Δημόσιο δεν έχει υποχρέωση να προσκομίσει ολόκληρο το φάκελο της υπόθεσης και δικαιούται να αποκρύπτει σημαντικά έγγραφα που αποδείχθηκε ότι υπάρχουν, αλλά δεν προσκομίσθηκαν 
4. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τις 60 ημέρες που έχει κάθε διάδικος για να προσβάλει μια πράξη της Διοίκησης, ούτε έχει δικαίωμα αναβολής για να προετοιμασθεί, μολονότι ΟΛΕΣ οι υποθέσεις που εισάγονται σήμερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας εκτός από του Αλεξάντερ εκκρεμούν από ετών και η συντριπτική πλειοψηφία τους έχει αναβληθεί μία ή 2 ή και περισσότερες φορές και μάλιστα έχουν αναβληθεί και από το ίδιο το Δικαστήριο, όπως παγίως γίνεται στο ΣτΕ, όπου οι υποθέσεις ανθρώπων που ΔΕΝ ζητούν αναβολή αλλά ζητούν να δικαστούν σέρνονται επί χρόνια-κάποιες επί δεκαετίες. 
5. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα να έχει τις οριζόμενες στο Νόμο 30 ημέρες για να μελετήσει το φάκελο της Διοίκησης, όπως ισχύει σε ΟΛΕΣ τις Διοικητικές υποθέσεις. 
6. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα, 15 ημέρες πριν τη δικάσιμο να υποβάλει πρόσθετους λόγους ακύρωσης, αφού η δικάσιμος προσδιορίσθηκε σε λιγότερες από 15 ημέρες 
7. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα να έχει δεύτερο δικηγόρο σε μια υπόθεση που, λόγω της σημασίας της υποτίθεται ότι παραπέμφθηκε για να κριθεί από 25 Δικαστές, διαφορετικούς από τους 7 του αρχικώς επιληφθέντος Τμήματος και απορρίφθηκε το αίτημα αναβολής λόγω προβλήματος υγείας του δεύτερου πληρεξουσίου δικηγόρου 
8. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα να συνεκδικασθεί η υπόθεσή του με την απολύτως συναφή δεύτερη αίτηση ακύρωσης πού άσκησε χθες κατά δεύτερης απόφασης έκδοσης που εκδόθηκε στις 27/12/2019 και του εστάλη αμετάφραστη στις 31/12/2019 
9. Ο Αλεξάντερ δεν θα έχει ούτε το δικαίωμα της αναγκαίας προθεσμίας για να καταθέσει υπόμνημα. Ενώ δόθηκε προθεσμία σε άλλη υπόθεση για τις 24/1/2020 η Πρόεδρος του Δικαστηρίου μου δήλωσε, πριν καν ξεκινήσει η υπόθεση, ότι «δεν θα ισχύσει για όλους» αυτή η προθεσμία. Δεν είχα αμφιβολία ότι, εάν μπορούσε, θα μας έθετε προθεσμία για...χθες. 
10. Ο Αλεξάντερ δεν έχει δικαίωμα ούτε σήμερα να γνωρίζει τη σύνθεση του Δικαστηρίου, ακόμη και μετά την έκδοση ομόφωνης απόφασης που απορρίπτει το αίτημά του για αναβολή. 
Υπέβαλα σχετικό αίτημα γνωστοποίησης της σύνθεσης στο ακροατήριο, το οποίο απορρίφθηκε και αυτό, όπως και το προχθεσινό γραπτό αίτημά μου. 
Μεταξύ των προσώπων που συμμετέχουν στη σύνθεση σήμερα βλέπω και πρόσωπα που γνωρίζω ότι είχαν προηγουμένως σύνδεση με πολιτικές λειτουργίες και τα έχω δει στη Βουλή. Αλλά η Πρόεδρος δεν γνωστοποιεί τα ονόματά τους. Ούτε και απαντά για το εάν υπήρξαν αναπληρώσεις δικαστών και με ποια διαδικασία. 
Θεωρώ ότι σήμερα γράφεται μια μαύρη σελίδα στη δικαστική ιστορία και στην ιστορία του ΣτΕ. Υπάρχουν και άλλες. Όπως η απόφαση ότι τα Μνημόνια είναι Συνταγματικά. 
Ο τότε Πρόεδρος του ΣτΕ Παναγιώτης Πικραμμένος είχε κάνει εξομολογητικές δηλώσεις αυτοκριτικής εκ των υστέρων. Έγινε πάντως Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός και σήμερα Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. 
Εγώ θα υπερασπιστώ το Σύνταγμα και τα δικαιώματα του Αλεξάντερ Βίννικ μέχρι τέλους, όπως επιβάλλει η συνείδησή μου και το καθήκον μου. Γιατί αν καταργηθούν τα δικαιώματα ενός ανθρώπου, καταργούνται τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων.
Απευθύνομαι σε όλους τους πολίτες που ζητούν Δικαιοσύνη και σε όλους τους δικηγόρους και τους δικαστές που έχουν συνείδηση, να αντιδράσουν επιτέλους στην εξανδραποδισμένη δικαστική λειτουργία.
Αναμένουμε για την εκδίκαση της υπόθεσης εντός κάποιας ώρας και θα θέσουμε ξανά όλα τα θέματα! 
Αθήνα, 10/1/2020
Ζωή Κωνσταντοπούλου
Συνήγορος του Αλεξάντερ Βίννικ

Επίσης αναδημοσιεύουμε ρεπορτάζ του Παναγιώτη Τσιμπούκη ιστοσελίδας (Πρώτο Θέμα) που μόνο φίλα διακείμενη στην Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και περιγράφει με αναλυτικό τρόπο τη μάχη δόθηκε:


Κάτω από πρωτοφανή ένταση πραγματοποιήθηκε η ακροαματική διαδικασία κατά την οποία συζητήθηκε η αίτηση ακύρωσης της απόφασης για την έκδοσή του στη Γαλλία - «Το δικαστήριο συνιστά στρατιωτική επιτροπή» είπε η Ζωή Κωνσταντοπούλου - Εξουθένωσε τους δικαστές του ΣτΕ με τα δεκάδες αιτήματα που κατέθεσε - Απορρίφθηκαν όλα ομόφωνα


Σε μια πρωτοφανή για την ιστορία του Συμβουλίου της Επικρατείας ένταση, με λεκτικές αντεγκλήσεις, αιτήματα αναβολής και εξαιρέσεων ακόμη και αίτημα διακοπής της ακροαματικής διαδικασίας για να επέλθει η νηφαλιότητας στην δικαστική αίθουσα, διεξήχθη σήμερα επί ώρες η συζήτηση της αίτησης του Ρώσου Αλεξάντερ Βίννικ στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, με την οποία ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης για έκδοση του Mr Bitcoin στην Γαλλία.

Στην ιστορία του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως έλεγαν παλαιοί δικηγόροι, δεν έχει υπάρξει άλλη φορά τόσο μεγάλος βαθμός έντασης και αντιπαράθεσης της προέδρου και μελών του δικαστηρίου με συνήγορο, όπως ήταν η σημερινή με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, δικηγόρο του Αλεξάντερ Βίννικ.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπέβαλε αιτήματα αναβολής, αιτήματα εξαίρεσης δικαστών, αίτημα να κρατηθεί η υπόθεση για 1 ώρα, αίτημα διακοπής για 30 λεπτά και ένα αίτημα διακοπής της δίκης για να επέλθει νηφαλιότητας στην δικαστική αίθουσα.

Οι δικαστές ανεβοκατέβαιναν από την έδρα για να εξετάσουν τα αιτήματα της Ζωής Κωνσταντοπούλου και με παρεμπίπτουσες αποφάσεις όλα τα αιτήματα ομόφωνα απερρίφθησαν.

Φυσικά μέσα σε αυτό το εντονότατο κλίμα που είχε διαμορφωθεί στην δικαστική αίθουσα όχι μόνο δεν έλειψαν οι εντάσεις και οι διαξιφισμοί, αλλά ήταν σε μεγάλο αριθμό και βαθμό, όπως δεν έλειψαν και τα πολιτικά υπονοούμενα τα οποία αρκετές φορές έγιναν και απροκάλυπτα.

Κατά την πρωινή εκφώνηση των υποθέσεων, όταν η πρόεδρος του ΣτΕ ανεφέρθηκε στην υπόθεση του Mr Bitcoin, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ζήτησε την αναβολή συζήτησης της υπόθεσης με ένα κατάλογο λόγων.

Μεταξύ των λόγων που επικαλέστηκε επί 1,5 ώρα για αναβολή, ήταν ότι είχε υποβάλλει χθες νέα αίτηση ακύρωσης του εντολέας της, ότι δεν έχουν μεταφραστεί στα Ρώσικα τα έγγραφα και δεν μπορεί να λάβει γνώση του περιεχομένου τους ο πελάτης της, ότι έχουν αποκρυβεί έγγραφα από το υπουργείο Δικαιοσύνης τα οποία δεν μεταβιβάστηκαν στο ΣτΕ, ότι αρνήθηκε η κυρία Σακελλαροπούλου να της γνωστοποιήσει τα ονόματα της σύνθεσης του δικαστηρίου, ότι δεν είναι νόμιμη η συγκρότηση της Ολομέλειας, κ.λπ.

Ακόμη, επικαλέστηκε ότι η κυρία Σακελλαροπούλου προσαρμόζεται στα θέλω της διοίκησης και το ΣτΕ προσαρμόζεται στις επιθυμίες της Κυβέρνησης.

Το αίτημα απορρίφθηκε ομόφωνα.

Αργά το μεσημέρι όταν ανακοινώθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης, η κυρία Κωνσταντοπούλου υπέβαλε νέο αίτημα αναβολής και παράλληλα αναφέρθηκε σε παράβαση καθήκοντος της κυρίας Σακελλαροπούλου.

Ακόμη, έθεσε θέμα μη νόμιμης συμμετοχής στην σύνθεση της Ολομέλειας του συμβούλου Επικρατείας Βασίλη Ανδρουλάκη, επειδή είχε διατελέσει κατά το παρελθόν σύμβουλος σε υπουργούς Δικαιοσύνης και έπρεπε να δηλώσει από μόνος του κώλυμα.

Παράλληλα, ανέφερε ότι έχει παρέλθει το ωράριο του δικαστηρίου που επιτρέπει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών στα μέλη του να διεξάγουν δίκες και δεν μπορεί να παραβεί τις αποφάσεις του ΔΣΑ και προσέθεσε ότι λόγω παρέλευσης του ωραρίου και λόγω σχετικής αναφοράς που είχε γίνει από την έδρα τα μέλη του δικαστηρίου δεν έχουν την απαιτούμενη νηφαλιότητα.

Η κυρία Κωνσταντοπούλου έριξε και πάλι τα βέλη της στην πρόεδρο του ΣτΕ, λέγοντας ότι έχει παραβεί τα καθήκοντά της και προσέθεσε ότι εκείνη (κυρία Κωνσταντοπούλου) δεν έχει βλέψεις να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Κατόπιν αυτών, τόσο η κυρία Σακελλαροπούλου όσο και ο κ. Ανδρουλάκης υπέβαλαν αίτημα αυτοεξαίρεσης.

Το δικαστήριο αποσύρθηκε σε διάσκεψη πριν ολοκληρώσει την τοποθέτηση της η κυρία Κωνσταντοπούλου με την ίδια να ρωτάει «φεύγετε;» και ένα μέλος της σύνθεσης να της απαντάει «φυσικά» και η δικηγόρος του Αλέξανδρου Βίννικ τον ρώτησε «ποιος είστε εσείς;», με τον μέλος της σύνθεσης να απαντάει: «Το θύμα σας».

Στην συνέχεια και τα δύο αιτήματα απερρίφθησαν ομόφωνα.

Μόλις το δικαστήριο ανακοίνωσε την παρεμπίπτουσα απόφαση με την οποία απέρριψε τα αιτήματα εξαίρεσης, η κυρία Κωνσταντοπούλου είπε ότι δεν είχε υποβάλλει αίτημα εξαίρεσης της προέδρου του ΣτΕ και ότι τα όσα ανέφερε για εκείνη ήταν μια απλή αναφορά.

Έτσι, στην συνέχεια η κυρία Κωνσταντοπούλου υπέβαλε αίτημα εξαίρεσης της κυρίας Σακελλαροπούλου για προφανή μεροληψία σε βάρος του εντολέας της και θετική συμπεριφορά υπέρ της Κυβέρνησης και του Δημοσίου.

Στο σημείο αυτό η ένταση μέσα στο δικαστήριο έφθασε στο «κόκκινο», καθώς η κυρία Κωνσταντοπούλου σε έντονο τόνο ανέφερε ότι το δικαστήριο (ΣτΕ) συνιστά «στρατιωτική επιτροπή».

Εντονότατα αντέδρασαν τόσο η κυρία Σακελλαροπούλου όσο και ο αντιπρόεδρος Αθανάσιος Ράντος, οι οποίοι ζήτησαν από την γραμματέα της έδρας να γραφεί η συγκεκριμένη πρόταση στα πρακτικά.

Μετά την διακοπή της δίκης για να εξεταστεί το νέο αίτημα της κυρίας Κωνσταντοπούλου, ο προεδρεύων κ. Ράντος επί της έδρας προέβη σε μια προσωπική δήλωσή του προς την συνήγορο του Αλεξάντερ Βίννικ, εκφράζοντας τον σεβασμό του στο πρόσωπο της ως συνηγόρου και ως πρώην προέδρου της Βουλής.

Στην συνέχεια η κυρία Κωσνταντοπούλου υπέβαλε αίτημα να κρατηθεί η υπόθεση για μια ώρα προκειμένου για να στείλει η νομική υπηρεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης κάποια έγγραφα που είχε ζητήσει για την εκδικαζόμενη υπόθεση, κάτι που δεν έγινε δεκτό.

Τέλος, η κυρία Κωνσταντοπούλου ζήτησε να διακοπεί για κάποιο χρονικό διάστημα η δίκη για να επέλθει νηφαλιότητα στην δικαστική αίθουσα, κάτι που και πάλι δεν έγινε δεκτό.

Στην συνέχεια διακόπηκε η δίκη περίπου για 20 λεπτά για να διαβιβαστούν κάποια έγγραφα από το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Κατόπιν όλων αυτών, ξεκίνησε το απόγευμα η αγόρευση της κυρίας Κωνσταντοπούλου η οποία ολοκληρώθηκε στις 9 μ.μ.

Η Ολομέλεια επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή της.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου