Articles by "Πολιτική άποψη"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική άποψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
του ακτιβιστή

Σέβομαι απεριόριστα την κρίση των πολιτών. Πιστεύω απόλυτα στη δημοκρατία, αν και ο τρόπος που ασκείται η δι' αντιπροσώπων λειτουργούσα και όχι η αμεσοδημοκρατική "μπάζει" από παντού.

Είμαστε λίγες ώρες μετά την έκδοση των τελικών αποτελεσμάτων των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019 και λίγες ώρες πριν την ορκομωσία της νέας κυβέρνησης υπό τον Κούλη Μητσοτάκη.

Θα προσπαθήσω να καταγράψω όσο πιο ψύχραιμα μπορώ την άποψή μου.

Κατ' αρχήν αυτό το παραμύθι με τον δήθεν "σοφό λαό που αποφάσισε" κάποτε θα πρέπει να τελειώσει.

Σοφός ΔΕΝ είναι ο λαός που δίνει μια πλειοψηφία 86,62 % σε μνημονιακά κόμματα, σε κόμματα που ευθύνονται εξ ολοκλήρου ή επιμέρους για την κατοχή της χώρας στους δυνάστες της. Σ' αυτούς που την μετέτρεψαν σε προτεκτοράτο. Σ' αυτούς που ανέχονται να βρίσκονται σε κυβερνήσεις που λειτουργούν ως υπαλληλικό προσωπικό στους Γερμανούς και τους Αμερικάνους.

Δεν με ενοχλεί καθόλου που ο "πάνσοφος" ελληνικός λαός στέλνει στα βουλευτικά έδρανα αναγορεύοντάς τους σε πατέρες του έθνους τραγουδιστές, χορεύτριες, μοντέλες, διασκεδαστές κλπ κλπ
Απλά αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά ο τρόπος επιλογής πολλών Ελλήνων του 2019.

Με ενοχλεί αφόρητα όμως η αμνησία που έχει κυριεύσει τους πολίτες αφού φέρνουν στην κυβέρνηση την δεξιά, που ευθύνεται εξ ημισείας τουλάχιστον με το ΠΑΣΟΚ τόσο για την αλλοίωση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και την εισαγωγή στα μνημόνια, και την γνωρίζουμε διαχρονικά ως εκφραστή της χειρότερης εργασιακής βαρβαρότητας.

Με ενοχλεί αφόρητα που έμμεσα ο "σοφός λαός" ουσιαστικά δίνει άφεση σε αυτούς που μας επιβάρυναν με τα εκατοντάδες εκατομμύρια που χρωστούν, δηλ. τη ΝΔ αλλά και το ΠΑΣΟΚ, ΚΙΝΑΛ, ΕΛιά, Δημοκρατική συνεργασία κλπ κλπ.

Με ενοχλεί αφόρητα που η οικογενειοκρατία εξακολουθεί να γίνεται αποδεκτή για άλλη μια φορά και οι δυναστείες, που θεωρητικά ανάγονται στην εποχή των κοτσαμπάσηδων, δεν λένε να μπουν στο περιθώριο. Κι αυτό γίνεται με την ψήφο του "πάνσοφου ελληνικού λαού" που θεωρεί πως ο Κούλης θα μας σώσει από ότι και η οικογένειά του και ο ίδιος προκάλεσε.

Με ενοχλεί αφόρητα που ο φόβος της δεξιάς διακυβέρνησης (που έχει τον ίδιο ξένο εντολέα, όπως και οι προηγούμενες) συσπειρώνει και δίνει ένα ποσοστό 31,53% σε ότι πιο δόλιο, ψευδές και απατεώνικο πολιτικό σχηματισμό κυβέρνησε τα τελευταία χρόνια. Απόδειξη πως οι περήφανοι συμπολίτες μας δεν επιχειρούν καν να ξεφύγουν από το σύμπλεγμα του φόβου.

Με ενοχλεί που η εναλλακτική ψήφος περιορίστηκε σε δύο γκροτέσκ κόμματα του συστήματος, τη ΜέΡΑ25 και την Ελληνική Λύση που κατά τη γνώμη μου θα αποτελέσουν τις ουρές των δύο πρώτων κομμάτων.

Δεν παραγνωρίζω το θετικό της εξόδου μετά από 7 χρόνια των χρυσαύγουλων από την Βουλή, αφού κι αυτά παίξανε το ρόλο τους, για όσο χρονικό διάστημα συνέφερε στο καθεστώς. Δεν είμαι από αυτούς που βιάζονται να πουν "τέλος ο φασισμός", γιατί το σύστημα μπορεί να τα ανακαλέσει από την εφεδρεία σε ανύποπτο (ή μάλλον ύποπτο) χρόνο.

Με στενοχωρεί τέλος πολύ που δεν κατάφερε το κόμμα της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ να πείσει για τις προθέσεις του ικανό αριθμό Ελλήνων πατριωτών ώστε να εισπράξει το ποθητό 3% και να συμμετάσχει ως το μοναδικό αντίβαρο σοβαρής, αντιμνημονιακής και υπεύθυνης αντιπολίτευσης στη νέα Βουλή.

Εμείς ως Πλεύση Ελευθερίας συνεχίζουμε, με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στον δρόμο αντίστασης με το ίδιο πείσμα και αποφασιστικότητα εκτός Βουλής προς το παρόν και καλούμε τους πολίτες να συσπειρωθούν στις τάξεις μας.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !!!
του Πέτρου Φωτίου


Και πάλι θα ψηφίσουμε! Όχι για να έρθει ο ικανότερος που θα πάει τον τόπο μπροστά. Αλλά για να φύγει ο άχρηστος. Με αυτή την παράλογη λογική ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια, τις τελευταίες δεκαετίες. Έτσι, για να φύγει ο Καραμανλής φέραμε τον Παπανδρέου, για να φύγει ο Παπανδρέου, φέραμε τον Σαμαρά, για να φύγει ο Σαμαράς φέραμε τον Τσίπρα και τώρα για να φύγει ο Τσίπρας από ότι φαίνεται θα ψηφίσουμε για πρωθυπουργό, τον Μητσοτάκη.

Μπορεί φαινομενικά να τους αλλάζουμε, αλλά στην πραγματικότητα συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν. Κανένας από τους αρχηγούς ή από τους ανίκανους υπουργούς, δεν έχει φύγει, δεν έχει απομακρυνθεί. Το σίγουρο είναι, ότι όποιον δεν ψηφίσουμε, με σκοπό να τον τιμωρήσουμε και δεν εκλεγεί βουλευτής....αυτός τη θέση του στην κυβέρνηση ή στο κόμμα θα συνεχίσει να την έχει εξασφαλισμένη.

Χρόνια λοιπόν, οι ίδιοι και οι ίδιοι. Είμαστε ίσως και η μόνη χώρα που αντί να έχει μία Βουλή στελεχωμένη με ικανούς εκπροσώπους, έχουμε μία Βουλή, ανίκανων γερόντων. Είμαι και εγώ στο ίδιο δίλημμα όπως πολλοί από μας, εαν θα πρέπει να πάω να ψηφίσω και τι να ψηφίσω. Όχι για να φτιάξω το δικό μου μέλλον, αλλά για να διορθώσω μια αδικία. Θα ήθελα για μία μοναδική φορά να ακούσω τους πιο νέους και όχι εγώ να καθοδηγώ το μέλλον τους με τις επιλογές μου. Να πάψω μέσα σπό την επιλογή μου να τιμώ τους προγόνους και το δήθεν ένδοξο παρελθόν μας και να τιμήσω τη γνώμη των απογόνων μας.

Θα ήθελα έτσι να βάλω και εγώ, τώρα στο τέλος, ένα λιθαράκι και να ψηφίσω κάτι που να έχει Ελπίδα και μέλλον για τους νεότερους, κάτι που θα τους κάνει να παραμείνουν σε αυτό τον τόπο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Μια ενδιαφέρουσα, και συνάμα διδακτική για όλους, συνέντευξη μπορείτε να παρακολουθήσετε στη σημερινή μας ανάρτηση.
Η συνέντευξη παραχωρήθηκε από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε τρεις διαχρονικά συστημικούς δημοσιογράφους, που κατέβαλαν περισσή προσπάθεια για να κοντράρουν (ή ίσως και να εκνευρίσουν;) την Πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας.
Η συστημική δημοσιογραφική τριπλέτα δεν έκρυψε τις προθέσεις της, με προεξάρχοντα τον εριστικότατο Θανάση Λάλα, να αμφισβητήσει τις αδιαμφισβήτητες και αποδεκτές από την κοινωνία απόψεις και θέσεις της Πλεύσης Ελευθερίας για το χρέος, τις γερμανικές διεκδικήσεις, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Με ιδιαίτερη μάλιστα δεξιοτεχνία (χρόνια στο κουρμπέτι και οι τρεις τους) επιδίωξαν να πείσουν τους τηλεθεατές, με κατάλληλες κρίσεις και αυθαίρετα συμπεράσματα, ότι είναι ανώφελο να διεκδικείς τους εθνικούς στόχους, αναγνωρίζοντας εμμέσως πως η Ελλάδα δεν μπορεί να  είναι ένα ανεξάρτητο κράτος με περήφανο λαό αλλά μάλλον εξυπηρετείται καλύτερα αν παραμείνει υποταγμένη στους δανειστές και στο ντόπιο φαύλο καθεστώς. 
Μάλιστα η απέλπιδα προσπάθεια να μην επιτρέπουν, ερωτώντας ταυτόχρονα και οι τρεις, την ολοκλήρωση των απαντήσεων της Ζωής  δεν έγινε κατορθωτή τελικά, αν και πιστεύουμε πως παρά της επιβράβευσης που θα τύχει η χθεσινή "δουλειά" τους από τους πολιτικούς συνεργάτες τους, δημιούργησε αρνητικές αντιδράσεις σε πλήθος θεατών.
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άποψη
Η εικόνα ενός τοπίου όπως φαίνεται από ένα συγκεκριμένο σημείο, συνήθως κάπου ψηλά.
Η οπτική γωνία από την οποία βλέπει κάποιος ένα πράγμα, μια υπόθεση, ένα ζήτημα.
Η γνώμη που έχει κάποιος για κάτι.

Γνώμη
Η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα.
Η κοινή γνώμη: η γενικότερη στάση της κοινωνίας, η ίδια η κοινωνία.
“Κατά την ταπεινή μου γνώμη”: Έκφραση που συνηθίζεται στο διαδίκτυο και σε άλλα κείμενα.

   Τι πραγματικά είναι η γνώμη – άποψη;
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι μια πνευματική διεργασία.
Κάθε πνευματική διεργασία γίνεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο, με αναπτυγμένη σε κάποιο βαθμό τη νόηση.
Τα φυτά και τα ζώα στερούνται άποψης.
Για ευνόητους λόγους και τα μωρά. Και όχι μόνον!...

   Η ανθρώπινη νόηση, έχει τρεις κλάδους.
Το συναίσθημα, την λογική και τη συνείδηση.
Και οι τρεις ανωτέρω κλάδοι, αναπτύσσονται σε κάθε άτομο χωριστά, ανάλογα με την διαπαιδαγώγηση, ανάλογα με το υπάρχον νοητικό υπόβαθρο που έχει κατακτήσει η ομάδα που τα διαπαιδαγωγεί, όσο και του μέσου διαπαιδαγώγησης. 
Αλλά η νόηση είναι ώριμη στα άτομα, όταν τα άτομα αυτά μέσα από την θεωρητική ή στοχαστική τους προσπάθεια, σε συνδυασμό με την εμπειρική τους διατριβή όσο και με την συναναστροφή με τα άτομα της ομάδας, κατορθώνουν να συμβιβάζουν αρμονικά και τους τρεις κλάδους της νόησης. Δηλαδή τα, συναίσθημα, λογική και συνείδηση.  

   Θα μου πείτε ότι αυτό απαιτεί πολύ χρόνο για να επισυμβεί σε κάθε άτομο χωριστά!

   Και λοιπόν; Θα τρώγατε ένα άγουρο φρούτο; Θα πηγαίνατε εκδρομή με το αυτοκίνητο, βάζοντας οδηγό την δεκάχρονη κόρη σας; Θα δεχόσασταν να σας κάνει εγχείρηση αφαίρεσης χολής, ο γιος σας που είναι πρωτοετής φοιτητής ιατρικής;

   Κάθε γνώμη – άποψη, δεν απαιτεί το σύνολο της πνευματικής δυνατότητας στην πιο άριστη σύνθεση.
Γι αυτό υπάρχει και η συζήτηση.
Επί παραδείγματι:
“ - Θάνο είμαι έγκυος!  
   - Μα Μαίρη, τα δίδυμα δεν χρόνισαν ακόμη!..
   - Θάνο, καταλαβαίνω ότι θα είναι δύσκολα, αλλά θέλω να το κρατήσουμε!
   - Μαίρη, δεν ξέρω, τα έχω χαμένα...
   - Θάνο...
   - Μαίρη, ξέρεις την οικονομική μας κατάσταση...”
Στο παραπάνω παράδειγμα, η Μαίρη, χαρούμενη από τη νέα της εγκυμοσύνη, εκφράζει μια άποψη χρησιμοποιώντας μόνο το συναίσθημα. Ο Θάνος μη συμμεριζόμενος την χαρά της Μαίρης, αρχικά δείχνει την συναισθηματική του κατάσταση εκφράζοντας την δυσάρεστη έκπληξη του. Κατόπιν προσπαθεί να προσθέσει την “λογική” της οικονομικής δυσπραγίας...
Τι θα μπορούσε να προσθέσει η συνείδηση;
Η συνείδηση, θα μπορούσε να τους έχει κάνει να προλάβουν μια πρόωρη εγκυμοσύνη.
Η συνείδηση, αναγνωρίζοντας τη διάσταση του θέλω από το μπορώ, θα μπορούσε να βάλει στο τραπέζι της συζήτησης τους άμεσους συγγενείς.
Η συνείδηση της μεγάλης ομάδας, που γνωρίζει τα “ανθρώπινα”, θα μπορούσε να έχει λύσεις για κάθε τέτοια περίπτωση, εφ' όσον στέργει τα άτομα, την οικογένεια και χαίρεται που ένας νέος άνθρωπος θα πλουτίσει την ίδια.

   Πολλές φορές οι άνθρωποι, εκφράζουν γνώμη χρησιμοποιώντας μόνο το συναίσθημα ή μόνο τη λογική. Πολλές φορές εκφράζουν γνώμη ή άποψη με ελλιπή γνώση του αντικειμένου για το οποίο εκφράζονται.
Φυσικά η άποψη – γνώμη που εκφράζεται έτσι, δεν μπορεί να θεωρηθεί “βάσιμη”.
Η συζήτηση είναι ένα μέσον για να συμπληρωθεί το συναίσθημα με λογική, η λογική με συναίσθημα, η άγνοια με γνώση. Έτσι χτίζεται η ατομική συνείδηση, έτσι χτίζεται η κοινή συνείδηση που μπορεί να οδηγήσει σε “ασφαλή” απόφαση. Γιατί, ακόμη κι αν η ζωή διαψεύσει την ορθότητα της απόφασης, το ότι πάρθηκε “κοινή συναινέσει” επιμερίζει την ευθύνη του λάθους, όσο και δημιουργεί τις προϋποθέσεις συμμετοχής σε μια προσπάθεια αλλαγής πορείας.

   Το θέμα είναι, ότι και το εργαλείο συζήτηση, έχει πολλές προϋποθέσεις για να λειτουργήσει σωστά. Πρωτίστως η ανάλογη διαπαιδαγώγηση πρέπει να έχει εφοδιάσει τα άτομα με τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις του εργαλείου αυτού.
Δεν συζητάς μ' ένα βρέφος.
Δεν συζητάς μ' ένα μεθυσμένο ή επηρεασμένο από “ουσίες”.
Δεν συζητάς μ' ένα φανατισμένο σε ορισμένη άποψη, που βίαια προσπαθεί να την επιβάλλει.
Δεν συζητάς με κάποιον που διαπιστώνεις ότι η πρόθεση του είναι να σε εξαπατήσει.
Δεν συζητάς με κάποιον που αδιαφορεί για την δική σου άποψη.
Συζητάς με κάποιον ή κάποιους, με καλή πρόθεση να δεχθείς και να λάβεις γνώση και αλήθειες που η δική σου συνειδητότητα δεν μπόρεσε να συλλάβει, θεωρώντας για τους άλλους ότι δεν συντρέχει καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις αδυναμίας συζήτησης.
Η ίδια η συζήτηση θα δείξει αν ο άλλος, “σκέφτεται” σαν βρέφος, σαν μεθυσμένος, είναι υποκριτής, φανατικός, αδιάφορος.
Η συζήτηση “παιχνίδι”, δηλαδή η εκφορά λόγου, χωρίς συγκεκριμένο θέμα και στόχο, χωρίς “ισηγορία” και “παρρησία”, δεν είναι συζήτηση, είναι αερολογία. Φυσικά αυτού του είδους η συζήτηση, δεν δημιουργεί γνώμη ή άποψη.

   Στο ανθρωποσύνολο, εδώ και αιώνες, αλλά και στις υποομάδες του, κυριαρχούν δύο είδη συζήτησης.
Στο ένα, οι συζητώντες λαμβάνουν υπ' όψιν και τους μη μετέχοντες στη συζήτηση.
Επί παραδείγματι, όταν συζητούν οι περισσότεροι γονείς, λαμβάνουν υπ' όψιν και τα παιδιά. Τις πιο πολλές φορές πρώτα αυτά! Έτσι στήνεται και ζωοδοτείται η οικογένεια.
Στο άλλο, οι συζητώντες θεωρούν τους μη μετέχοντες στη συζήτηση αναλώσιμους.
Επί παραδείγματι,
“Χαμογελώντας και στα αγγλικά, ο κ. Τσακαλώτος είπε: «δεν υπάρχει κομψός τρόπος για να το διατυπώσω, αλλά αυτοί οι άνθρωποι -οι παλαιοί συνταξιούχοι- θα τεθούν εκτός συστήματος με φυσικό τρόπο.»”.
Ή,
“Κάποτε, ήταν ευκολότερο να ελέγξεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους από το να τους σκοτώσεις. Σήμερα, είναι είναι ευκολότερο να σκοτώσεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους από το να τους ελέγξεις.” Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι.

   Δεν θα διαφωνήσω μαζί σας ότι έχει επικρατήσει το δεύτερο είδος συζήτησης.
Οι ολιγαρχίες που επικράτησαν ανά τους αιώνες, κατέστησαν τους πολλούς σκλάβους. Σε διαφορετικό βαθμό ίσως, αλλά σκλάβους.
Ο σκλάβος δεν αναπτύσσει νόηση και κατά συνέπεια άποψη – γνώμη.
Ο σκλάβος υιοθετεί την άποψη που του σερβίρουν τα αφεντικά σαν δική του.
Γι αυτό οι πρόγονοι μας έθεταν σαν υπέρτατο αγαθό την Ελευθερία! 

   Τα τελευταία χρόνια, με το πέρασμα της πληροφόρησης σε “ιδιωτικές επιχειρήσεις”, όλη η πληροφορία είναι ελεγχόμενη. Μέγα μέρος του ανθρωποσυνόλου παπαγαλίζουν την “άποψη” της τηλεόρασης, χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Με το ψέμα και την ανοησία να έχουν κατακλύσει το μεγαλύτερο μέρος της διαδιδόμενης πληροφόρησης, πώς να υποπτευθεί ο καθένας το ύπουλο “παιχνίδι”;!!..
Πώς να εξηγήσεις σε άνθρωπο της προ Χριστού εποχής τα οφέλη του εξηλεκτρισμού;
Πώς να εξηγήσεις σε δούλους της εύκολης αλλά νοθευμένης πληροφόρησης, ότι η αληθινή άποψη για να κατακτηθεί απαιτείται προσπάθεια και στοχασμός; 
Έχετε ακούσει ή διαβάσει την παραβολή του “Σπηλαίου του Πλάτωνα”; Κάπως έτσι!

   Σε λίγο χρονικό διάστημα έχουμε εκλογές!
Εκλογές σημαίνει εκφράζω άποψη. Οι εκλογές δεν είναι σαν την επιλογή μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, που θα υποστηρίζεις! Οι εκλογές καθορίζουν την ζωή σου, την οικονομική σου επάρκεια, την πορεία της χώρας σου και πολλά άλλα.
Γνωρίζω ότι: “Αν με τις εκλογές μπορούσε να αλλάξει κάτι, το “σύστημα” θα καταργούσε τις εκλογές!”.
Τότε όμως, μήπως δέχεσαι το χρηματο-καζινο-καπιταλιστικό σύστημα σαν απόλυτο αφέντη; Σαν θεό στη θέση του πνευματικού Θεού; Γιατί να μην αλλάξουμε και το σύστημα;
Παλιότερα, αιτήματα του πολιτικού κόσμου ήταν: “Καθιέρωση οχτάωρης εργασίας”, “Δημόσιο δωρεάν σχολείο”, “Εθνική Ανεξαρτησία”, “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία!”, “114”. Και τα πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό, γιατί είχαν πολιτική άποψη!
Σήμερα το δίλημμα είναι Μητσοτάκης ή Τσίπρας. Τουλάχιστον αυτό προσπαθεί να πείσει η τηλεόραση! Είναι πολιτική άποψη το “θέλω έναν από τους δύο”;
Δηλαδή, η Ελευθερία των πολιτών είναι εξασφαλισμένη (πώς;), η κοινωνική Δικαιοσύνη παρούσα και ενεργή (αλήθεια;), η Οικονομική ευμάρεια προφανής (εδώ γελάμε;), η Συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις του κράτους κοινή πρακτική (τι λέτε;) και το μόνο που απομένει είναι η επιλογή ενός από τα δύο πρόσωπα;    

   Είναι Δημοκρατία αυτό;
   Στοχάσου και Αρκεί!     


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η συνέντευξη της Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, στην προεκλογική εκπομπή της ΕΡΤ “Ο Δρόμος προς της Κάλπη” με την Ντένια Σαρακίνη


του ακτιβιστή

Δεν ξέρω αν χρειάζονται χρόνια κι εμπειρίες στην πλάτη σου ή ειδικές σπουδές για να μπορέσεις να δεις το πασιφανές.
Δεν γνωρίζω αν είναι δύσκολο να αντιληφθείς και να κατανοήσεις το αυτονόητο.
Και βέβαια δεν θα πιάσουμε το κουβάρι από την αρχή του (θα μπορούσε να ξεκινήσει κανείς από την σύσταση του Ελληνικού κράτους) γιατί οι ομοιότητες αλλά κυρίως οι συνέπειες έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά γνωρίσματα και αναφορές.
Ας πάμε μόλις δέκα χρόνια πίσω.
Τότε που αλλάξανε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ με απόρροια την μετάβαση του γόνου της μιας δυναστείας στο Καστελόριζο και την είσοδο στα μνημόνια και την παράδοση της χώρας στην ΑΜΕΣΗ πλέον διακυβέρνηση του ξένου παράγοντα. Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες (δεν ξέχασες). Φτωχοποίηση των Ελλήνων σε χρόνο ντε τε,  μετατροπή της χώρας σε επίσημο προτεκτοράτο. Άμεση υπήρξε η αντίδραση των πολιτών που όχι απλώς είδαν την κατάντια και τις ευθύνες του ξενόδουλου πολιτικού συστήματος αλλά ανέλαβαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους υψώνοντας ένα τεράστιο κίνημα αντίστασης, το κίνημα των πλατειών, των αλληλέγγυων, των χωρίς μεσάζοντες, των πρωτοβουλιών σε όλη τη χώρα. Κύρια σημείο αντίστασης, η πλατεία Συντάγματος, όπου αυθόρμητα και ενστικτωδώς ενώθηκε η οργή ενάντια στη φαυλότητα του συστήματος.
Τρόμος κυρίευσε το καθεστώς και τους ξένους ηγήτορές του. Έντρομος παραιτήθηκε ο ΓΑΠ και ξεκίνησε το γαϊτανάκι ανασυγκρότησης του καθεστώτος με συγκυβερνήσεις πασοκοδεξιές.
Η ουσιαστική όμως απάντηση του συστήματος ήταν οι προβοκατόρικες δολοφονίες στη Μαρφίν και τα χημικά στο σύνταγμα (που από τύχη δεν είχαμε νεκρούς).
Γιατί να μην φανταστούμε πως από τότε το σύστημα ετοίμαζε την διάδοχη κατάσταση που θα περνούσε τις επιταγές του; Γιατί αποκλείεται να οδηγηθεί το μυαλό μας στον καθοδηγούμενο διχασμό της πλατείας σε άνω και κάτω; Γιατί να μην είχε σχεδιαστεί η συνέχεια σε κάποιο τραπέζι του Τέξας ή της Ουάσιγκτον;
Γιατί η ανάθεση της αντίστασης πέρασε χωρίς να ανοίξει μύτη από τις πλατείες στον ΣΥΡΙΖΑ;
Γιατί όλοι (ή οι περισσότεροι) επαναπαύτηκαν με την προοπτική της νίκης της "αριστεράς";
Από ποιούς αρθρώθηκε ένας κομματικός μηχανισμός για να γίνει κόμμα εξουσίας;
Διδασκόμαστε από τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του μέσα σε μόλις 4 χρόνια;
Τί σχέση έχει το κομμάτι εκείνης της αριστεράς με την διακυβέρνηση της τετραετίας και το τραβεστί σημερινό κόμμα; (προοδευτική συμμαχία).
Το καθεστώς έχει πάντα τις εναλλακτικές του. Σπάνια καταλαμβάνεται εξ απροόπτου. Γνωρίζει πριν από μας για μας.
Έτσι ακόμη και στις χρονικές περιόδους που φαίνεται ισχυρό δεν επαναπαύεται. Γεμίζει τις δεξαμενές σχηματισμών που θα χρησιμοποιήσει αργότερα ή και τις ενισχύει με μελλοντικά πρόθυμα μέλη ή αλλιώς τους γνωστούς πολιτικούς γυρολόγους.
Ή όταν αναγνωρίζει πως αδυνατεί με τσαμπουκά να περάσει τις επιδιώξεις του λόγω υπερχρέωσης των συνήθων υποτακτικών τότε φροντίζει να ανανήπτει,' μη φειδώμενο συνεργασιών με "αριστερές" εναλλακτικές που αναλαμβάνουν "να κάνουν τη δουλειά".
Σ' αυτή τη χρονική φάση που βρισκόμαστε η πρόθυμη "αριστερά" προς το παρόν προσέφερε τις υπηρεσίες της. Θα επιδιωχθεί να παραμείνει διαθέσιμη σε μελλοντική ενδεχόμενη πρόσκληση. Μέχρι τότε (έστω για λίγο) έρχονται οι προηγούμενοι. Η δεξιά με τον άλλο γόνο δυναστείας βρίσκεται προ των πυλών (ο άλλος γόνος της τρίτης δυναστείας είναι σε αγρανάπαυση). Και φυσικά γεμίζονται τα αμπάρια του καθεστώτος με σχηματισμούς καταπλάσματα και διανοητές γυρολόγους που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να προσφέρουν στο φαυλοκρατούμενο σύστημα και στον ξένο παράγοντα.



Πάντοτε όμως, σε όλες τις φάσεις της παγκόσμιας ιστορίας, υπάρχουν και οι μη ελεγχόμενες παράμετροι που μπορούν να εκτρέψουν ή να οδηγήσουν σε παρεκκλίσεις από την θεωρούμενη "ορθή" διαδρομή. 
Όσο κι αν θεωρούνται οι λαοί ευκολοδιαχειρίσιμοι από τα καθεστώτα πολλές φορές ξυπνάει στην ψυχή των πολιτών το αίσθημα της αποτίναξης του ζυγού.
Και τότε δημιουργείται ένα ρεύμα στις κοινωνίες. Ένα ρεύμα πολιτών που έχει μια άγρια διάθεση να χαλάσει τα σχέδια του συστήματος.
Ξέρουν οι πολίτες τι πρέπει να κάνουν, γνωρίζουν τη δύναμή τους και είναι σίγουροι γι' αυτούς που μπορούν να τους εκπροσωπήσουν.
Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει η διάθεση από τους υπερήφανους Έλληνες πολίτες να χαλάσει για άλλη μια φορά τα σχέδια του συστήματος. 
Θα το δούμε στις 7 Ιουλίου.
του Στέφανου Σταμέλλου

Σήμερα οι δυνάμεις της εξουσίας - κυβέρνηση, κόμματα εξουσίας και συν-αρμόδιοι κεντρικοί φορείς - τοποθετούν τα οικολογικά θέματα σε δεύτερη και τρίτη μοίρα∙ και για να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους, έμμεσα επικαλούνται την κρίση και τα έντονα υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα. Αναπτύσσεται έτσι μια οικονομική προσέγγιση της έννοιας του περιβάλλοντος μετατρέποντάς το σε εμπόρευμα και αγαθό στην αγορά. Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι τα περιβαλλοντικά ζητήματα θα τα αντιμετωπίσει η αγορά και ο ανταγωνισμός. Ένα ηχηρό παράδειγμα είναι τα δικαιώματα των ρύπων - το λεγόμενο και χρηματιστήριο των ρύπων - και οι τιμές του διοξειδίου του άνθρακα (CO2).

Θεωρώ αυτονόητο ότι η πολιτική οικολογία είναι απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό και την άκρατη αυτή εμπορευματοποίηση. Διότι, όσο η «αγορά» θα καλείται να ισορροπήσει τις οικολογικές απαιτήσεις και ανάγκες και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα, τόσο θα φυτρώνουν καινούργιες απαιτήσεις και καινούργιες ανάγκες, ως μια λερναία ύδρα. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική και το σύστημα από τη μια επιδιώκει - και τα καταφέρνει θαυμάσια - να μειώσει την αντίσταση της οικολογικής κριτικής και από την άλλη να περάσει τη θέση ότι η προστασία του περιβάλλοντος θα μπορούσε να γίνει η ατμομηχανή για ένα εκσυγχρονισμό της οικονομίας- και εδώ έχει επίσης πλούσια αποτελέσματα και αρκετούς υπερασπιστές.

Είναι αναμφισβήτητο ότι τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ποτέ δεν θα δεχθούν την ήπια βιώσιμη αποκεντρωμένη ευημερία, εξέλιξη και λειτουργία, ποτέ δεν θα δεχθούν την αλλαγή του τρόπου παραγωγής και του τρόπου κατανάλωσης. Αντίθετα προσπαθούν να επιβάλλουν την εφαρμογή νέων κερδοφόρων τεχνικών παραγωγής, προωθούν τον άκρατο καταναλωτισμό δημιουργώντας νέες πλασματικές ανάγκες, χωρίς βέβαια να αξιολογούν τις άμεσες και μακροπρόθεσμες οικολογικές συνέπειες.

Από την άλλη η οικολογία, ως έννοια, στις μέρες μας επηρεάζει όλες τις μορφές της πολιτικής, της οικονομίας, της επιστήμης, της λειτουργίας του δομημένου και του φυσικού περιβάλλοντος. Είναι επίσης αναμφισβήτητο - για κάποιους, όχι όλους δυστυχώς - ότι οι προσπάθειες, για μια βιώσιμη προοπτική της κοινωνίας και για ένα πιο οικολογικό κόσμο, οφείλουν να έχουν στο επίκεντρό τους την κοινωνική αδικία και την δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Σ’ αυτό το πλαίσιο η αυτόνομη ισχυρή παρουσία της πολιτικής οικολογίας, με τον κινηματικό ριζοσπαστικό της ρόλο, θα μπορούσε να ισορροπήσει την κατάσταση στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας μας, κάτι ανάλογο που γίνεται σήμερα, σε ένα βαθμό, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ανατροπές δεν περιμένει κανείς, αλλά μια διακριτή αντίσταση και στροφή είναι εφικτή. Η συμμετοχή των Οικολόγων Πράσινων στην κυβέρνηση ως «ο φτωχός συγγενής» και η επιλογή τους να ακολουθήσουν την πρακτική της «οικολογικής συνιστώσας» του ΣΥΡΙΖΑ, αναμφισβήτητα συνέβαλε τα μέγιστα στην απώλεια της ταυτότητας της πολιτικής οικολογίας.

Τι θα μπορούσε να γίνει σήμερα; Ένα νέο ξεκίνημα με νέα πρόσωπα άφθαρτα, αξιόπιστα, με άπλωμα σε όλες τις υγιείς δυνάμεις που νοιάζονται για μια καλύτερη κοινωνία και ένα βιώσιμο μέλλον, με επικαιροποίηση των θέσεων και των αρχών. Αυτό δεν μπορούν να το κάνουν τα ίδια πρόσωπα, που φορτώνονται με τις ευθύνες - καλώς ή κακώς δεν έχει ιδιαίτερη σημασία - της κατάστασης της οικολογίας σήμερα στη χώρα μας. Αυτό επίσης δεν μπορεί να γίνει με αφορμή τις εκλογές και στον ελάχιστο χρόνο της προεκλογικής περιόδου, και μάλιστα, επαναλαμβάνω, με τα ίδια πρόσωπα.

Λαμία, 20.6.2019




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Νίκου Αστρουλάκη*

Απλά και σταράτα:

1. Η επικεφαλής του Πλεύσης, η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι από τις λίγες εναπομείνασες πολιτικούς στην Ελλάδα που έχει επιβεβαιωμένα τσίπα πάνω της. Θα μπορούσε να έχει πουλήσει την πίστη των Ελλήνων και την ψυχή της (όπως κάνουν άλλοι…) για την καρεκλάρα του Προέδρου Βουλής κάνοντας τα στραβά μάτια στην δοσιλογική κωλοτούμπα του Τσίπρα στο δημοψήφισμα. Δεν το έκανε, αποδεικνύοντας ότι όντως υπηρετεί τον Ελληνικό λαό και έμεινε σταθερή στην αντιμνημονιακές της θέσεις.

2. Η Πλεύση Ελευθερίας είναι από τα τελευταία κόμματα που συνδέουν την Αριστερά με τον Πατριωτισμό, καθώς είναι ενάντια στην Συμφωνία των Πρεσπών χωρίς να κατηγορεί ως ακροδεξιούς και εθνικιστικές όσους διαδήλωναν κατά αυτής.

3. Οι υποψήφιοι της Πλεύσης, όπως φάνηκε στις ευρωεκλογές, δεν αποτελούνται από κομματοκράτες και καριερίστες πολιτικούς, αλλά από άτομα κάθε πτυχής του κοινωνικού και πολιτικού τομέα πχ της τέχνης, των λαϊκών κινημάτων (Κίνημα ΔΕΝ Πληρώνω), του ακτιβισμού και της οικολογίας, της νομικής, της διάσωσης του δημόσιου πλούτου, του συνδικαλισμού, των αγροτών κτλ

4. Μπόνους πόντοι: Η κυρία Κωνσταντοπούλου θα μπορούσε να γίνει η πρώτη Ελληνίδα γυναίκα πρωθυπουργός, φέρνοντας μια προοδευτική τομή στην Ελληνική ιστορία!

14/06/2019

* Πρωτοετής Φοιτητής Δημόσιας Διοίκησης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Έλενας Ακρίτα

Αγαπητή Φώφη, όταν ήμουν μικρή είχα μια θεία που ούτε τη χώνευα ούτε με χώνευε. Στριμμένη γυναίκα με ένα ψεύτικο χαμόγελο, αυτό με το συρραπτικό, ξέρετε. Αναγκαστικά συναντιόμαστε στα χρόνια που στο κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι στρώναμε τα «πρέπει» μας σαν σερβίτσια, το ένα δίπλα στο άλλο. Κάθε εβδομάδα που η θεία ερχόταν επίσκεψη, με ρώταγε δήθεν εγκάρδια.

«Τι του ‘χω εγώ, ε, τι του ‘χω;».

Κι απαντούσε μόνη της:

«Εκπληξούλα τού ‘χω εγώ».

Που δεν ήταν και πολύ εκπληξούλα. Διότι όταν κρατάς κουτί του Φλόκα, τι να κρύψεις μέσα, ηλεκτρική κουζίνα; Το οποίο κουτί είχε μέσα μόνο μία πάστα. Μία. Μία έρημη και σκοτεινή. Γνωστό τοις πάσι πως το πολιτικώς ορθό νούμερο ήταν τέσσερις πάστες. Για τους νορμάλ ανθρώπους. Οχι για όσους γεννήθηκαν με συρραπτικό στο στόμα. Η δε θεία της Κολάσεως, για να ολοκληρώσει το καψώνι στο μικρό το παιδί, φρόντιζε η πάστα να είναι αμυγδάλου που δεν μου άρεσε. Σεράνο σοκολάτα ήθελα εγώ και το ήξερε η σιχαμένη. Το ήξερε και το έκανε επίτηδες. Τέτοια ήταν.

Ξέρετε, αγαπητή Φώφη, έκτοτε απέκτησα μια απέχθεια στα κλειστά κουτιά με τις «εκπληξούλες». Πρώτον γιατί αντί για τέσσερις πάστες είχε μόνο μία και δεύτερον γιατί στα παιδιά δεν πηγαίνεις αμυγδάλου, πηγαίνεις σοκολατίνα, νόμος – κανονικά πρέπει να κατοχυρωθεί και συνταγματικά αυτό, γνώμη μου.

Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, θα κληθείτε να συμμετάσχετε στον σχηματισμό κυβέρνησης. Με ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρω. Το κακό είναι ότι δεν ξέρετε ούτε εσείς. Ή κάνετε πως δεν ξέρετε. Τι μας λέτε, λοιπόν; «Ψηφίστε μας και θα σας κάνουμε εκπληξούλα. Δεν μου έχετε εμπιστοσύνη, βρε κουτά;».

Οχι, αγαπητή Φώφη, δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη έχουμε στη μάνα μας. Στον πατέρα μας. Στους φίλους μας. Εμπιστοσύνη έχουμε στη φύση, στα ζώα και στις σοκολατίνες. Ολα τα υπόλοιπα παίζονται. Κατανοητός ο λόγος που προσπαθείτε να φτάσετε στην κάλπη χωρίς να δεσμευτείτε μετεκλογικά. Αν πείτε ΝΔ, ο ψηφοφόρος θα σκεφτεί «γιατί τότε να ψηφίσω ΚΙΝΑΛ και όχι κατευθείαν ΝΔ;». Αν πείτε ΣΥΡΙΖΑ, θα συμβεί το ίδιο, το ολόιδιο. Either way, «είναι αυτή μια στάσις. Νιώθεται», που έλεγε κι ο συμπαθής συνάδελφος Καβάφης.

Πείτε με ιδιότροπη, αλλά το mix ‘n’ match δεν το μπορώ, είμαι η γενιά του ασορτί. Τα θέλω όλα τακτικά και σενιαρισμένα. Αυτά τα «είμαι αρχηγάρα, ό,τι θέλω κάνω» είναι λίγο passés, δεν βρίσκετε; Τα χώσατε στον Βενιζέλο, τα χώσατε στον Σημίτη, φερθήκατε με οίηση και αμετροέπεια στους πρώην προέδρους του ΠΑΣΟΚ, ε, μαζέψτε το λίγο γιατί το παρακάνατε.

Αγαπητή Φώφη, δεν είμαι δύσκολος άνθρωπος, όπου να με βάλεις κοιμάμαι, αλλά όλα έχουν ένα όριο. Δεν μπορείτε και δεν δικαιούστε να λέτε στον ελληνικό λαό «ψηφίστε μας και βλέπουμε». Διότι επί της ουσίας αυτό μας λέτε. Και μπορεί μεν τα μάτια σας να είναι ωραιότατα, αλλά δεν θα σας ψηφίσουμε γι’ αυτά. Θα σας ψηφίσουμε για τις θέσεις σας και τις δεσμεύσεις σας. Χωρίς ναι μεν αλλά: τι θα κάνετε μετεκλογικά, ποιον θα στηρίξετε, με ποιον θα πάτε και ποιον θ’ αφήσετε. Καθαρά και ξάστερα. Οχι που δεν ψηφίσατε το σύμφωνο συμβίωσης και μετά μου τρέχατε στο Pride να μου μοστράρετε το σημαιάκι σαν την καλή χαρά.

Αγαπητή Φώφη, να σας βάλω σ’ έναν κόπο; Πάρτε θέση επιτέλους κι αφήστε τις εκπληξούλες κατά μέρος. Τις κλειστές συσκευασίες δεν τις εμπιστευόμαστε – όχι πια. Πείτε μας από πριν τι έχει μέσα το κουτί.

Τέσσερις σεράνο;

Μία αμυγδάλου.

Ή ένα ψόφιο ποντικάκι, δώρο αγάπης από τη γατούλα μας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνέντευξη Τύπου της Πλεύσης Ελευθερίας  στο δρόμο προς τις Βουλευτικές Εκλογές - Ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου

Καλημέρα σε όλες και σε όλους. Σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας σήμερα εδώ.
Είναι η πρώτη Συνέντευξη Τύπου μετά τις Ευρωεκλογές και είναι και η πρώτη Συνέντευξη Τύπου αμέσως μετά την έναρξη της Προεκλογικής Περιόδου. Χθες το βράδυ θυροκολλήθηκε το Προεδρικό Διάταγμα διάλυσης της Βουλής, προκήρυξης εκλογών για τις 7 Ιουλίου και σύγκλησης της νέας Βουλής για τις 17 Ιουλίου.
Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι αν αυτή η νέα Βουλή, που θα σχηματισθεί με την ψήφο των πολιτών στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, θα είναι μια απ’ τα ίδια, μια "Βουλή όπως την ξέρανε", μια "Βουλή όπως την θέλανε" ή αν θα έχει μέσα την Πλεύση Ελευθερίας. Μια καθαρή δύναμη υπεράσπισης της πατρίδας, της δημοκρατίας, του λαού μας. Μία καθαρή δύναμη υπεράσπισης της δικαιοσύνης, της διαφάνειας, των δικαιωμάτων όλων των πολιτών.
Το ζητούμενο είναι αν αυτή η νέα Βουλή θα είναι πράγματι νέα, φρέσκια, ζωντανή ή αν θα είναι μια ανακαινισμένη εκδοχή του παλιού.
Το ζητούμενο είναι αν η νέα Βουλή θα έχει ζωή! Εξ ου και το σύνθημά μας.
Πριν μιλήσω για τις βουλευτικές εκλογές που έρχονται θα ήθελα να πω δύο λόγια για τις Ευρωεκλογές που πέρασαν και για τα συμπεράσματα που βγήκαν, τα συμπεράσματα που βγάλαμε και τις αποφάσεις που πήραμε.

1. Αποτίμηση αποτελεσμάτων Ευρωεκλογών

Μία πρώτη αποτίμηση:
Η Πλεύση Ελευθερίας έδωσε την πρώτη της εκλογική μάχη στις Ευρωεκλογές που πέρασαν. Κατεβήκαμε με τις δυνάμεις μας και μόνο, με πείσμα, με αισιοδοξία, με ανιδιοτέλεια, με πολλή δουλειά και με πολλή αλληλοστήριξη των συνυποψηφίων, που ήταν πράγματι συνυποψήφιοι και όχι ανθυποψήφιοι.
Πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρουμε, ότι δεν θα καταφέρουμε τίποτε, ότι θα φάμε τα μούτρα μας.
Πολλοί ήταν αυτοί, μάλιστα, που πόνταραν και υπολόγιζαν ότι δεν θα καταφέρουμε ούτε οικονομικά να στηρίξουμε μία εκλογική μάχη, έναν εκλογικό αγώνα, αφού η Πλεύση Ελευθερίας είναι εντελώς ανεξάρτητη, δεν έχει κρυφές επιχορηγήσεις, δεν έχει κρυφούς πάτρωνες, δεν έχει καθόλου πάτρωνες, δεν έχει κρυφές τσέπες, δεν έχει κρυφά συρτάρια και δεν έχει πάρει μέχρι σήμερα και καμία επιδότηση, κρατική επιχορήγηση ή άλλη.
Καταφέραμε να διαψεύσουμε όλες αυτές τις προγνώσεις. Καταφέραμε να ξεπεράσουμε τον αποκλεισμό, τον πλήρη αποκλεισμό που είχε επιβληθεί στην Πλεύση Ελευθερίας, από πάρα πολλά Μ.Μ.Ε.
Διαψεύσαμε τις δημοσκοπήσεις που δεν μας ανέφεραν καν ή μας έβαζαν σε ίδια δύναμη με κόμματα, τα οποία εξαφανίστηκαν από τον εκλογικό χάρτη, ή σχεδόν εξαφανίστηκαν από τον εκλογικό χάρτη.
Συγκεντρώσαμε την εμπιστοσύνη δεκάδων χιλιάδων πολιτών, 91 χιλιάδων πολιτών για την ακρίβεια, και θεωρούμε αυτήν την εμπιστοσύνη πολύτιμη και ακριβή. Είμαστε αποφασισμένοι να τιμήσουμε αυτήν την εμπιστοσύνη των πολιτών και τους ευχαριστούμε για την στήριξή τους, για την εμπιστοσύνη τους, για τη δύναμη που μας έδωσαν όχι μόνο με την ψήφο τους, αλλά και με αυτήν την σφιχτή αγκαλιά που μας επεφύλαξαν σε όλη την Ελλάδα, στη διάρκεια των περιοδειών μας, προεκλογικά, αλλά και πριν από την προεκλογική περίοδο.
Παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίσαμε φαινόμενα περίεργα. Τα ψηφοδέλτιά μας δεν βρέθηκαν σε πάρα πολλά εκλογικά τμήματα, αν και είχαμε εφοδιάσει με ποσοστό 112% σε ψηφοδέλτια όλες τις εκλογικές Περιφέρειες και τα Προξενεία. Αντιμετωπίσαμε και παρακολουθήσαμε όλη αυτήν την περίεργη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων από τη SingularLogic, μία ιδιωτική εταιρεία, που προέβη σε ανάρτηση "εκτίμησης επίσημου αποτελέσματος", χωρίς να αναρτά επίσημα αποτελέσματα. Και μέχρι σήμερα δεν έχουμε πάρει καν τα επίσημα αποτελέσματα, διατηρούμε δηλαδή πολλά ερωτηματικά. Παρ’ όλα αυτά αξιολογούμε ως πολύ σημαντικό αυτό που πετύχαμε. Ως πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η Πλεύση Ελευθερίας κατάφερε να καταγραφεί στις συνειδήσεις των πολιτών που την ψήφισαν, αλλά και στη συνείδηση του Ελληνικού λαού, ως μία ενεργή δύναμη, που έκανε το πρώτο της αποφασιστικό βήμα.
Και θα ήθελα να σας πω ότι, δεν έχει βέβαια δημοσιοποιηθεί, γιατί κάποιοι παλεύουν να μας εξαφανίσουν, αλλά η Πλεύση Ελευθερίας κατάφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα σε πολλά σημεία της χώρας. Στην Αιγιάλεια, ας πούμε, όπου κάναμε και την κεντρική προεκλογική μας ομιλία βγήκε πρώτη σε ψήφους σε 2 χωριά, Αρφαρά και στη Λαμπινού. Είναι εδώ ο Μανώλης ο Φουλεδάκης και τα έχει συγκεντρώσει τα αποτελέσματα ένα προς ένα. Στο χωριό. Παραδείσι της Ρόδου, επίσης, η Πλεύση Ελευθερίας σε 6 εκλογικά τμήματα βγήκε δεύτερη δύναμη, αφήνοντας πίσω της το κυβερνών κόμμα. Στα Χανιά, επίσης πρώτη δύναμη σε 2 χωριά και στην Κέρκυρα υψηλότατα ποσοστά, στην Εύβοια υψηλότατα ποσοστά. Παντού στη χώρα, η εμπιστοσύνη και η πλέρια αισιοδοξία των πολιτών που μας τίμησαν. Τους ευχαριστούμε που από την πρώτη στιγμή των αποτελεσμάτων δήλωσαν ότι συνεχίζουν κοντά μας και μας εκδήλωσαν την αποφασιστικότητά τους να διπλασιάσουμε το ποσοστό μας. Ο καθένας που μας ψήφισε να φέρει άλλη μία ψήφο τουλάχιστον και να μπούμε στη Βουλή. Θεωρούμε το ποσοστό μας ένα σημαντικό πρώτο βήμα και ετοιμαζόμαστε για το δεύτερο.

2. Πως πηγαίνει η Πλεύση Ελευθερίας  στις Βουλευτικές Εκλογές

Κι έρχομαι αμέσως στο πώς πηγαίνει η Πλεύση Ελευθερίας στις Βουλευτικές Εκλογές. Η Πλεύση Ελευθερίας θα πάει στις Βουλευτικές Εκλογές καθάρια, ξάστερα όπως και στις Ευρωεκλογές.
Με το ψηφοδέλτιό μας, τα ψηφοδέλτιά μας σε όλη την Επικράτεια. Με το συνδυασμό Πλεύση Ελευθερίας-Ζωή Κωνσταντοπούλου, όπως ακριβώς δηλώθηκε και ανακηρύχθηκε στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση. Τα ψηφοδέλτιά μας θα συγκροτηθούν μέχρι τις 20 Ιουνίου, που είναι η προθεσμία κατάθεσης και δήλωσης των βουλευτών, από ανθρώπους διατεθειμένους να παλέψουν χωρίς ανταλλάγματα, να εκτεθούν, να υπερασπιστούν τη χώρα μας, την πατρίδα μας, την Δημοκρατία, τους συμπολίτες μας.
Την πλήρη ανακοίνωση των ψηφοδελτίων μας θα την κάνουμε μετά την κατάθεσή τους.
Θα ήθελα ωστόσο, επειδή πάντοτε πορευόμαστε με αρχές, να δώσω στη δημοσιότητα τις αρχές, στη βάση των οποίων συγκροτούνται, ήδη αυτήν την στιγμή, τα ψηφοδέλτιά μας:
I. Αρχή πρώτη: Όχι στους επαγγελματίες της πολιτικής, ναι στα ψηφοδέλτια μέσα από την κοινωνία.
Δεν θα δείτε στα ψηφοδέλτιά μας πολιτικούς γυρολόγους ούτε ανθρώπους που μετέτρεψαν την πολιτική σε επάγγελμα. Θα δείτε ανθρώπους της δουλειάς, της καθημερινότητας, της βιοπάλης, του αγώνα. Ανθρώπους καθαρούς, με ανεπίληπτη διαδρομή, ανθρώπους που, και εάν ακόμη ασχολήθηκαν με τα κοινά και την πολιτική στο παρελθόν, το έκαναν για να προσφέρουν και όχι για να κερδίσουν. Δεν μετέτρεψαν ποτέ την πολιτική σε μέσο βιοπορισμού.
II. Αρχή δεύτερη: Συγκρότηση των ψηφοδελτίων μας ανοιχτά και με διαφάνεια. Τα ψηφοδέλτιά μας θα συγκροτηθούν και ήδη συγκροτούνται αυτές τις μέρες, με ανοιχτό κάλεσμα στην κοινωνία να μας στηρίξει. Η Πλεύση Ελευθερίας εφαρμόζει την αρχή της ανοιχτής πόρτας σε όλους εκείνους κι εκείνες, οι οποίοι θέλουν να παλέψουν μαζί μας, βοηθώντας τον αγώνα μας, από κάθε θέση που είναι αναγκαία: από τη θέση του εθελοντή, από τη θέση του υποστηρικτή, από τη θέση του υποψηφίου.


ΙΙΙ. Έρχομαι στο πιο σημαντικό.
 Θα είδατε και θα ακούσατε, και μίλησε και ο Διαμαντής ο Καραναστάσης εισαγωγικά, για το σύνθημά μας, για το σποτ μας, αυτό το πολύ δροσερό σποτ με τις παιδικές φωνές. Και αν δεν το είδατε στην τηλεόραση, θα το ακούσατε, που λέει: «Θέλεις τη Ζωή στη Βουλή;». Και μετά λέει: «Ήρθε η ώρα των λίγων». Τι είναι αυτό το «Ήρθε η ώρα των λίγων»; Τι σημαίνει «Ήρθε η ώρα των λίγων»; Σημαίνει ότι, αν οι σημερινοί κυβερνώντες ισχυρίζονται ότι είναι «οι πολλοί» και επικαλούνται το σύνθημα «ήρθε η ώρα των πολλών», τότε μάλλον εννοούν ότι εμείς είμαστε οι λίγοι.
Η Πλεύση Ελευθερίας είναι ένα νέο κόμμα που πηγαίνει μπροστά με τις δυνάμεις, αυτό είναι αλήθεια, λίγων και πολύ αποφασισμένων ανθρώπων. Λίγων και πολύ καθαρών ανθρώπων, που λένε την αλήθεια. Την ώρα, λοιπόν, που άλλοι συγκροτούν τα ψηφοδέλτιά τους παραγεμίζοντάς τα με διάφορους μαϊντανούς της πολιτικής και της δημοσίας ζωής, εμείς φτιάχνουμε ψηφοδέλτια λίγων και αποφασισμένων ανθρώπων.
Την ώρα που εκλέγονται κοινοβουλευτικές ομάδες, οι οποίες στη συνέχεια φυλλορροούν και ο καθένας κάνει ό,τι του κατέβει, ψηφίζει αντίθετα με όσα υποσχέθηκε και παραβιάζει τον όρκο του, εμείς θα φτιάξουμε μια κοινοβουλευτική ομάδα από ψηφοδέλτια με λίγους υποψηφίους, λίγους και καλούς, δοκιμασμένους.
Είναι απόφασή μας να στελεχώσουμε τα ψηφοδέλτιά μας μόνο με ανθρώπους καθαρούς και αποφασισμένους.
Έτσι, στα ψηφοδέλτιά μας δεν θα δείτε λίστες ανθρώπων που δεν γνωρίζει κανείς, και που τους μαθαίνει μετά και φρίττει, όπως έχουμε ζήσει αρκετές φορές, αλλά αντίθετα θα δείτε μικρούς αριθμούς υποψηφίων, με αρχή μας τον ένα ή δύο υποψηφίους, ανά εκλογική περιφέρεια, ώστε να γνωρίζει πραγματικά ο κόσμος, να γνωρίζει πραγματικά ο πολίτης, ποιους ψηφίζει και ποιοι θα τον εκπροσωπήσουν ποιοι είναι αυτοί που ζητούν την εμπιστοσύνη του.
Την ώρα που άλλοι κρύβουν περίεργες υποψηφιότητες ανάμεσα σε πλήθος ονομάτων, εμείς θα αναδείξουμε έναν-έναν και μία προς μία τους υποψηφίους μας και τις υποψηφίες μας, όπως ακριβώς κάναμε και στη διάρκεια των Ευρωεκλογών, για να γνωρίζουν οι πολίτες. Γιατί, αντίθετα με άλλους, εμείς δεν πάμε να για να εξαπατήσουμε τον κόσμο για να μας ψηφίσει, πάμε για να τον πείσουμε να μας εμπιστευθεί και να παλέψει μαζί μας.

3. Πρωτοβουλίες που η Πλεύση Ελευθερίας θα πάρει στη Βουλή

Γιατί κατεβαίνουμε στις Εθνικές Εκλογές;
Μα κατεβαίνουμε για να δράσουμε, κατεβαίνουμε για να πράξουμε μέσα στη Βουλή, και ήδη από τώρα προς γνώση και των πολιτών που τους προσκαλούμε και εκείνων που επιθυμούν να δηλώσουν την στήριξή τους, ανακοινώνουμε, από σήμερα κιόλας, μία σειρά από τις πρώτες κοινοβουλευτικές ενέργειες στις οποίες θα προβούμε εάν η Πλεύση Ελευθερίας μπει στη Βουλή. Η Βουλή δεν είναι θερμοκήπιο, η Βουλή είναι χώρος δημοκρατικής λειτουργίας και ο λόγος για να μπεις στη Βουλή είναι για να κάνεις κοινοβουλευτικό έργο, για να προαγάγεις και να υπερασπισθείς την χώρα, τον λαό, τα δίκαιά μας, την Δημοκρατία:
Ι. Ενέργεια πρώτη, κοινοβουλευτική: Θα ζητήσουμε την ενεργοποίηση του Πορίσματος της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και τη συνέχιση των εργασιών της Επιτροπής, επίσημης Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Ελληνικής Βουλής, ώστε αφενός να αξιοποιηθεί άμεσα το πόρισμα για την διαγραφή του χρέους, που έχει αποδειχθεί παράνομο, αφετέρου να συνεχισθεί και να ολοκληρωθεί ο λογιστικός έλεγχος στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, στα ασφαλιστικά ταμεία και στις υποθέσεις διαφθοράς, που αφορούν τόσο το Δημόσιο, όσο και τις δημόσιες επιχειρήσεις και τα ταμεία.
ΙΙ. Ενέργεια δεύτερη: Θα υποβάλουμε πρόταση Δημοψηφίσματος για τη Συμφωνία των Πρεσπών και πρόταση για την συγκρότηση Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την ακύρωσή της.
ΙΙΙ. Ενέργεια τρίτη: Θα ζητήσουμε την άμεση ενεργοποίηση των Ελληνικών Αξιώσεων έναντι της Γερμανίας και θα ασκήσουμε κοινοβουλευτικό έλεγχο για το γεγονός της μη διεκδίκησης και της υπονόμευσης της αξίωσης. Να γνωρίζετε ότι στην Ελληνική Βουλή έχει διαβιβασθεί από το 2017 η μήνυση, την οποία έχουμε καταθέσει εμείς για την μη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, αλλά κανείς μέχρι τώρα δεν έχει ζητήσει το άνοιγμα και την έρευνα της δικογραφίας.
ΙV. Ενέργεια τέταρτη: Θα ζητήσουμε την ενεργοποίηση του ομόφωνου πορίσματος της ειδικής Επιτροπής της Βουλής για τη Siemens.
Αυτές είναι ενέργειες που αφορούν κοινοβουλευτική εργασία, κοινοβουλευτικό έλεγχο και εθνικά μας θέματα. Τέσσερις ενέργειες συγκεκριμένες. Και θα προβούμε, επίσης, και σε τέσσερις πολύ συγκεκριμένες ενέργειες πρότασης σχεδίων Νόμου για τέσσερα σημαντικά θέματα:
Ι. Πρώτο σχέδιο Νόμου, θα αφορά τη Δικαιοσύνη και την άρση της αδικίας.
Να πάψει το καθεστώς εξάρτησης της Δικαιοσύνης από την Κυβέρνηση, να πάψει το καθεστώς της γενικευμένης αδικίας σε βάρος των πολιτών, με πρώτο μέτρο την συγκρότηση Μεικτών Ορκωτών Δικαστηρίων σε όλα τα πεδία αρμοδιότητας και σε όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας. Οι πολίτες, κατά πλειοψηφία, ως ένορκοι να συμμετέχουν στην σύνθεση των Δικαστηρίων και να αποτελέσουν τους εγγυητές ότι θα πάψει τόσο η ατιμωρησία των κυβερνώντων και λοιπών ιθυνόντων, όσο και η γενικευμένη αρνησιδικία και αδικία.
ΙΙ. Δεύτερη πρόταση, η οποία θα κατατεθεί ως πρόταση Νόμου στο Κοινοβούλιο και ως πρόταση αλλαγής του Κανονισμού:
Άρση της βουλευτικής ασυλίας και της υπουργικής ασυλίας και τροποποίηση στο πλαίσιο του Συντάγματος και μέχρι την αναθεώρησή του, όλων εκείνων των διατάξεων που προβλέπουν ασυλίες και προνόμια για βουλευτές και υπουργούς. Οι λόγοι για τους οποίους θεσπίσθηκαν απέχουν παρασάγγας από την χρήση τους που έγινε. Η χρήση, δυστυχώς, και των ασυλιών και των προνομίων ήταν διαχρονικά για να καλύψει αξιόποινη δράση βουλευτών και υπουργών. Εμείς δεσμευόμαστε ότι δεν θα κάνουμε ποτέ και καμία χρήση της βουλευτικής ασυλίας.
ΙΙΙ. Τρίτη πρόταση νόμου, έβδομη κοινοβουλευτική ενέργεια: Θα καταθέσουμε πρόταση νόμου για τη διαγραφή των χρεών των υπερχρεωμένων πολιτών, που σήμερα καταδιώκονται από τις τράπεζες και τα funds.

IV. Τέταρτη πρόταση νόμου, όγδοη κοινοβουλευτική ενέργεια:
Θα καταθέσουμε πρόταση νόμου για την κατάργηση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
Αυτές είναι δεσμεύσεις μας, στη βάση αυτών των δεσμεύσεων για την πρώτη κοινοβουλευτική σύνοδο, ζητάμε την εμπιστοσύνη των πολιτών και, προσωπικά, εγγυώμαι ότι αυτά που λέμε, θα τα κάνουμε. Όπως μέχρι τώρα, ό,τι έχω πει, το έχω κάνει και συνεχίζω να λέω τα ίδια που έκανα και να κάνω τα ίδια που έλεγα.

4. Συνεργασίες

Έρχομαι τώρα σε ένα επόμενο θέμα, που είναι το θέμα που μονοπωλεί ή εν πόση περιπτώσει απασχολεί την επικαιρότητα το τελευταίο διάστημα και είναι το θέμα των συνεργασιών.
Θα μιλήσω πρώτα απ’ όλα επί της αρχής. Εμείς πιστεύουμε και αποτελεί αξίωμά μας ότι η πολιτική γίνεται με διαφάνεια, γίνεται με καθαρούς όρους, δεν γίνεται με συμφωνίες πίσω στα παρασκήνια, ούτε με συναλλαγές και ανταλλάγματα. Η πολιτική γίνεται καθαρά σε πλήρη επαφή με τους πολίτες.
Θα ξεκινήσω με τις αρχές, με τις οποίες πορευόμαστε και τις λέξεις-κλειδιά, τις λέξεις εκείνες που διέπουν τη δράση μας και την απεύθυνσή μας στον κόσμο: Είναι η Αρχή της Συνέπειας λόγων και έργων, η Αρχή της Αξιοπιστίας, ότι αυτά που λέμε αυτά θα κάνουμε και αυτά που λέμε είναι τα ίδια που λέγαμε. Δεν λέμε άλλα το πρωί και άλλα το βράδυ. Δεν λέμε άλλα και κάνουμε άλλα. Είναι η Αρχή της Αξιοκρατίας, η Αρχή της Εργατικότητας, η Αρχή της Αποτελεσματικότητας. Δεν πιστεύουμε ότι όλοι είναι για όλα, ούτε ότι όλοι «όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν». Αντίθετα, θέλουμε να αξιοποιούμε τους ανθρώπους στο πεδίο των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων και της ειδίκευσης και των γνώσεών τους. Θέλουμε να παίρνουμε από τον κάθε πολίτη που θέλει να προσφέρει την καλύτερη δυνατότητα ουσιαστικής προσφοράς του.
Όσον αφορά τώρα την υπηρέτηση των αρχών, μιλάμε για την εργατικότητα και την αποτελεσματικότητα, θέλει πάρα πολλή δουλειά η υπόθεση της υπεράσπισης της πατρίδας μας, δεν γίνεται με λόγια, ούτε με συνθήματα.
Έρχομαι στα ειδικότερα.
Περί Βαρουφάκη. Μας ρωτήσανε αρκετοί και κυκλοφόρησε το ζήτημα της υπόθεσης συνεργασίας με τον Βαρουφάκη και το κόμμα του. Υπήρξε αρκετή φιλολογία, ιδίως αφού και ο ίδιος ο κ. Βαρουφάκης έκανε ένα δημόσιο κάλεσμα, που αφού δεν του απάντησε κανείς, απάντησε ο ίδιος αρνητικά στον εαυτό του.
Δεν θα συνεργαστούμε με τον κ. Βαρουφάκη, γιατί μας διαφοροποιούν πολύ σοβαρά ζητήματα τόσο με τον ίδιο όσο και με το κόμμα του, τόσο ως προς τις πολιτικές θέσεις όσο και ως προς τους στόχους.
Με σοβαρότερο, το ζήτημα της ασυνέπειας λόγων και έργων. Εμείς αυτά που λέμε αυτά κάνουμε, δεν είμαστε του "είπα-ξείπα", όπως είναι ο συγκεκριμένος πολιτικός, και προσωπικά θα πω ότι δεν εξαργύρωσα ούτε την εμπιστοσύνη των πολιτών για να έχω θέσεις εξουσίας, ούτε τις θέσεις εξουσίας για να πουλάω βιβλία και να προσκαλώ σε θέαση ταινιών.
Με τον κ. Βαρουφάκη έχουμε ευθεία διαφωνία σε 5 κομβικά θέματα, που θα ήθελα να τα επισημάνω:
Ι. Το πρώτο είναι ότι εμείς είμαστε υπερασπιστές της διαγραφής του Χρέους, ο κ. Βαρουφάκης αναγνωρίζει το χρέος και δεν το αμφισβητεί. Αντίθετα, υπόσχεται ότι, αφού το έχει αναγνωρίσει, θα το διαπραγματευτεί, θα κάνει, δηλαδή, τα ίδια που έκανε το ’15, με άλλο αποτέλεσμα.
ΙΙ. Εμείς είμαστε υπέρ της Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών. Ο κ. Βαρουφάκης έχει δηλώσει ότι πρέπει να τις χαρίσουμε τις Γερμανικές Οφειλές. Προτείνει, δηλαδή, να χαρίσουμε στη Γερμανία 341 δισεκατομμύρια ευρώ, που είναι η αποτίμηση της αξίωσής μας και προτείνει και να παραιτηθούμε και από την διαγραφή 355 δισεκατομμυρίων ευρώ, που είναι η σημερινή αποτίμηση του παράνομου χρέους. Δηλαδή συνολικά προτείνει να επιβαρυνθεί η χώρα με περίπου 700 δισεκατομμύρια ευρώ, που εμείς, αντιθέτως, θεωρούμε ότι θα πρέπει να διεκδικηθούν και στο πλαίσιο αυτών των διεκδικήσεων να μιλούμε για οικονομική πολιτική, και όχι για οικονομική πολιτική στο πλαίσιο αυτής της επιβάρυνσης.
ΙΙΙ. Τρίτη μεγάλη διαφωνία, το ζήτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Εμείς είμαστε εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών, από την αρχή μέχρι το τέλος. Είμαστε όλοι εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν είμαστε εναντίον ο επικεφαλής και υπέρ κάποιοι συνεπικεφαλής ή υποψήφιοι.
IV. Τέταρτη διαφωνία, εμείς είμαστε κατά των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Ο κ. Βαρουφάκης υπερψήφισε το Νόμο, με τον οποίο απελευθερώθηκαν αυτοί οι πλειστηριασμοί, τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας της 22ας Ιουλίου 2015.
V. Και πέμπτη τεράστια, βεβαίως, διαφορά, είναι ότι εμείς αποκλείεται να συνεργαστούμε με το σύστημα. Αποκλείεται να συνεργαστούμε με τα κυβερνώντα κόμματα και σήμερα και αύριο και όποτε. Δεν θα συνεργαστούμε ούτε με Ν.Δ., ούτε με ΣΥΡΙΖΑ, ούτε με ΠΑΣΟΚ, ούτε με κανέναν από αυτούς που κατέστρεψαν τη χώρα. Αντίθετα, ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με όλους.
Είναι, λοιπόν, αγεφύρωτες αυτές οι διαφορές και το ξεκαθαρίζω για να μην υπάρχει και καμία σκιά, αλλά και καμία ασάφεια.

Για άλλες συνεργασίες

Έρχομαι τώρα στο ζήτημα άλλων προτάσεων, που, επίσης, απασχόλησε την επικαιρότητα με διάφορους τρόπους.
Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι η Πλεύση Ελευθερίας είναι από μόνη της μια ανοιχτή πρόσκληση συγκρότησης ενός μετώπου υπεράσπισης της πατρίδας, της δημοκρατίας και του λαού μας. Το λέμε στην ίδια τη διακήρυξή μας.
Και σε αυτήν την κατεύθυνση συμπράττουμε όλον αυτόν τον καιρό με κοινωνικές και κινηματικές και πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Αποτέλεσμα αυτής της σύμπραξης είναι η πολύτιμη συμμαχία μας με το Κίνημα «Δεν Πληρώνω», με τους επικεφαλής του, τον Ηλία Παπαδόπουλο και τον Λεωνίδα Παπαδόπουλο, να είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης που δίνουμε, καί στην προηγούμενη αναμέτρηση καί σε αυτήν την αναμέτρηση. Αυτή είναι μία συμμαχία καθαρή και πραγματική, βγαίνει μέσα από κοινούς αγώνες, στην καθημερινότητα, στα Δικαστήρια, στο δρόμο, στην πράξη, στην πολιτική. Δεν βγήκε μέσα από κάποιο δωμάτιο συναλλαγής και ανταλλαγής και είναι αυτό στο οποίο πιστεύουμε. Και αυτή η συνεργασία θα συνεχιστεί και στην εκλογική μάχη που έρχεται.
Δυστυχώς σε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν έγινε δυνατή κάποια πολιτική συνεργασία με άλλες δυνάμεις, γιατί οι πάρα πολύ καθαροί όροι που θέσαμε δημόσια από το 2017 δεν έγιναν δεκτοί, δεν απαντήθηκαν καν από όσους και τότε δήλωναν ότι επιθυμούν συνεργασία και τράβηξαν προς άλλες κατευθύνσεις.
Εμείς κατεβήκαμε στις Ευρωεκλογές καθαρά, με τις δυνάμεις μας, με τις θέσεις μας, με το πρόγραμμά μας και πιστεύουμε ότι οι πολίτες δικαίωσαν αυτή μας την επιλογή. Δεν δικαίωσαν τα αλισβερίσια και τα παζάρια των μηχανισμών και το αποτέλεσμα είναι και ένα αποτέλεσμα, που δίνει ένα μήνυμα, το οποίο δεν δικαιώνει τα αλισβερίσια και τα παζάρια των μηχανισμών.
Έτσι και σήμερα, περισσότερο από προηγουμένως δεν θα μπούμε σε παζάρια παλαιοκομματικού τύπου ονοματοδοσίας, κατανομών, ανταλλαγών, «δούναι και λαβείν». Δεν πιστεύουμε σε αυτόν τον τρόπο και δεν θα το κάνουμε.
Οφείλουμε να είμαστε συνεπείς και, κυρίως, οφείλουμενα είμαστε συνεπείς προς τους πολίτες, οι οποίοι μας στήριξαν γι’ αυτό ακριβώς που προτείναμε, γι’ αυτό ακριβώς που είμαστε.
Δεν απορρίπτουμε τη στήριξη άλλων πολιτικών χώρων που δεν θα κατέβουν στις εκλογές ή προσώπων που επιθυμούν να μας στηρίξουν. Και για να είμαστε καθαροί, όπως πάντοτε είμαστε, έχουν εκδηλωθεί σε ένα ανεπίσημο επίπεδο τέτοιες διαθέσεις στήριξης.
Αν πράγματι επιθυμούν να μας στηρίξουν, τους προσκαλούμε να το κάνουν, δημόσια και θαρρετά.
Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε ανταλλάγματα χάριν πολιτικής στήριξης. Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε εκλόγιμες θέσεις ή οτιδήποτε άλλο. Άλλωστε, η Πλεύση Ελευθερίας αυτό για το οποίο μάχεται, είναι ακριβώς να μπορέσουν να εκπροσωπηθούν οι πολίτες και οι φωνή τους στη Βουλή και όχι να κάτσει ο οποιοσδήποτε σε οποιαδήποτε καρέκλα.
Στο επόμενο διάστημα θα επικοινωνήσουμε και με όλους εκείνους κι εκείνες, οι οποίοι δήλωσαν μία διάθεση στήριξης.
Ξεκαθαρίζω ότι όσα διακινούνται και λέγονται περί επίσημων προτάσεων δεν είναι αληθή. Καλό είναι, λοιπόν, να μην διατυπώνονται και ξεκαθαρίζω ακόμη ότι οι πολίτες θα μπορούν πάντα να γνωρίζουν, να είναι βέβαιοι ότι αυτά που λέμε, αυτά είναι και που κάνουμε. Αυτή είναι η αλήθεια.

6. Κάλεσμα στους Έλληνες του Εξωτερικού

Θα ήθελα να κλείσω αυτήν την τοποθέτησή μου, με κάτι που το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό. Είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό και είναι ένα πολιτικό, αλλά και προσωπικό κάλεσμά μου.
Είναι ένα κάλεσμα σε όλους εκείνους κι εκείνες που βρίσκονται στο εξωτερικό. Τους συμπολίτες μας, οι οποίοι τα τελευταία 4 χρόνια, από το τρίτο Μνημόνιο, τα τελευταία 9 χρόνια, από την επιβολή των Μνημονίων, οδηγήθηκαν καταναγκαστικά στο εξωτερικό, προσπαθώντας να δημιουργήσουν, να χτίσουν τη ζωή τους.
Είναι ένα κάλεσμα και προς τους Έλληνες του εξωτερικού και της διασποράς, που αγαπούν την πατρίδα μας, που αγωνιούν για αυτήν και που σε όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν ψήφισαν. Γιατί εσκεμμένα οι πολιτικές δυνάμεις δεν έδωσαν τη δυνατότητα στους Έλληνες του εξωτερικού να ψηφίζουν στα προξενεία, να ψηφίζουν στη χώρα όπου διαμένουν, όπως γίνεται υποχρεωτικά στις Ευρωεκλογές.
Θέλω να καλέσω όλους και όλες, τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που βρίσκονται στο εξωτερικό, να έρθουν στην Ελλάδα και να ψηφίσουν στις 7 Ιουλίου. Να διαμορφώσουν εκείνο το αποτέλεσμα που θα φέρει πίσω όλους, όσοι εξαναγκαστικά μετανάστευσαν, να έρθουν στις 7 Ιουλίου και να διαμορφώσουν το αποτέλεσμα εκείνο, που θα διαμορφώσει την πατρίδα μας ακτινοβόλα και περήφανη.
Η περηφάνια των Ελλήνων, η περηφάνια μας, η ακτινοβολία της Δημοκρατίας, η αγάπη και το πάθος για την ελευθερία είναι εκείνα που μπορούν να ανοίξουν μία χαραμάδα αισιοδοξίας και στη συνέχεια εμείς να παραλάβουμε την σκυτάλη και να κάνουμε αυτήν την αισιοδοξία πράξη. Ξεκινώντας από την Βουλή.
Σας ευχαριστώ πολύ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παρουσιάζουμε το βίντεο από τη σημερινή συνέντευξη τύπου της επικεφαλής της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Athens Way, για την συμμετοχή του κόμματος στις Εθνικές Εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019.

Αναγγέλλει την απάντηση των λίγων και αποφασισμένων στους υποταγμένους δήθεν πολλούς.

Καθορίζει πως δεν θα πλαισιωθούν τα ψηφοδέλτια με σελέμπριτις και μαϊντανούς.

Παραμένει σε ψηφοδέλτια με δύο με τρεις υποψηφιότητες ανά εκλογική περιφέρεια πλαισιωμένα με καθαρούς ανθρώπους της κοινωνίας, της δουλειάς, των κινημάτων που δεν έχουν επαγγελματική σχέση με την πολιτική.

Εξαγγέλλει τις θέσεις της Πλεύσης Ελευθερίας που θα προταθούν στη νέα Βουλή με πρωτοβουλίες για κατάθεση οκτώ σχεδίων νόμου.

Για το επίμαχο θέμα των συνεργασιών ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί με το κόμμα του Βαρουφάκη λόγω της ασυνέπειας λόγων και έργων, αφού τον χαρακτήρισε ως τον άνθρωπο του είπα - ξείπα. Ανάφερε επίσης τις πέντε θεμελιώδεις διαφορές - χάσματα που χωρίζουν την Πλεύση Ελευθερίας με το κόμμα του και τον ίδιο.

Χωρίς καμία διάθεση για συνδιαλλαγή αποδέχθηκε τη στήριξη αντιμνημονιακών πολιτικών σχηματισμών και προσώπων που δεν θα συμμετέχουν στις εκλογές της 7ης Ιουλίου και προσβλέπουν στη δημιουργία ενός ανοιχτού δημοκρατικού πατριωτικού χώρου.