Articles by "Πολιτική άποψη"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική άποψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

γράφει ο Στέφανος Σταμέλλος


Είναι αποδεκτό από όλους ότι η Πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση, από τη φύση της, θεωρείται και είναι ο πιο λαϊκός θεσμός της πολιτείας, ο πλησιέστερος στον πολίτη. Να συμπληρώσουμε ότι είναι και ένας από τους κυριότερους πυλώνες διατήρησης της κοινωνικής συνοχής. Έχει πολλές δυνατότητες και έχει τη δύναμη να παίρνει πρωτοβουλίες και να δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, λειτουργώντας με διαφάνεια και με τη συμμετοχή των δημοτών, αξιοποιώντας όλα τα στοιχεία της άμεσης δημοκρατίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Όμως ανεξάρτητα από το τι θεωρείται κοινά αποδεκτό, η Πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας λειτούργησε και λειτουργεί μόνο ως προβληματική διοίκηση. Είναι το μακρύ χέρι του κράτους, ιμάντας κυβερνητικών επιλογών και κομματικών σκοπιμοτήτων, ο «καθρέφτης» του συστήματος διακυβέρνησης της χώρας. Ο δημαρχοκεντρισμός, η αλαζονεία της εξουσίας και η αδιαφάνεια, με τους δημότες στο περιθώριο, είναι αυτά που επικρατούν και χαρακτηρίζουν τη λειτουργία του συστήματος. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί κανείς να ανοίξει ένα μακρύ κατάλογο επιχειρημάτων και τίτλων κεφαλαίων για συζήτηση χωρίς τελειωμό.

Και η Λαμία; φτωχαίνει από κάθε άποψη. Υποχωρεί ως πόλη και ως πρωτεύουσα της Περιφέρειας Στερεάς. Όσα μεγάλα λόγια και να ειπωθούν προεκλογικά, όσα έργα κι αν ακουστούν ότι θα γίνουν, το πρόβλημα είναι στη λειτουργία της, στους αποτυχημένους τρόπους διοίκησης, στη μη συμμετοχή και στο ρόλο του πολίτη. Το πρόβλημα είναι στην απογοήτευση, την επιφυλακτικότητα, την καχυποψία, το χαμηλό ηθικό του ενεργού δυναμικού της κοινωνίας που πρέπει να αναταχθεί.

Μιλάμε για την κομματοκρατία και τον δημαρχοκεντρισμό, που καταπνίγει κάθε πρωτοβουλία. Συζητάμε για το αποτυχημένο πολιτικό σύστημα και τους τοπικούς πρωταγωνιστές του, που είναι αναντίστοιχο των αναγκών και των περιστάσεων.

Άρα κυρίως πρέπει να συζητήσουμε για μια νέα αναγκαία σχέση ανάμεσα στον Δήμο και τους δημότες. Για το πώς θα σταματήσει στο Δήμο μας ο ανά τετραετία κύκλος των διαψεύσεων και των χαμένων προσδοκιών.

Λαμία, Μάρτης 2019


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του FINIAN CUNNINGHAM |Strategic Culture | 19.03.2019

[Το κατωτέρω άρθρο, του γνωστού Ιρλανδού δημοσιογράφου δημοσιεύτηκε πριν την χθεσινή ανακοίνωση Τραμπ, μέσω Τουίτερ, ότι οι ΗΠΑ θα αναγνωρίσουν την ισραηλινή κυριαρχία στα κατεχόμενα Συριακά υψώματα του Γκολάν, ως «απαραίτητα για την ασφάλεια του Ισραήλ και για την σταθερότητα στην περιοχή»… Για τα κίνητρα αυτής της ανεκτίμητης δωρεάς στον πρωθυπουργό Νετανιάχου,( στις παραμονές εκλογών και κινδύνου φυλάκισης, εάν τις χάσει), ο αρθρογράφος αναφέρει πληροφορίες, με την ίδια έντονη οσμή πετρελαίου, που έχει διαποτίσει, σε ευρύτατη γεωγραφία, την τρέχουσα αμερικανική εξωτερική πολιτική.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Με απροκάλυπτη περιφρόνηση στο Διεθνές Δίκαιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωστοποίησαν την περασμένη εβδομάδα ότι αποφάσισαν να αναγνωρίσουν τα Υψώματα του Γκολάν ως τμήμα της επικράτειας του Ισραήλ. Εάν οι ΗΠΑ το πράξουν , απεκδύονται κάθε ηθικού δικαιώματος να επιβάλλουν κυρώσεις στην Ρωσία με τον ισχυρισμό ότι «προσάρτησε την Κριμαία».

Στην ετήσια έκθεση του Στέητ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το τμήμα που αφορά τα Υψώματα του Γκολάν, αναφέρεται στην διαφιλονικούμενη περιοχή ως «ελεγχόμενη από το Ισραήλ», αντί του «κατεχόμενη από το Ισραήλ». Η αλλαγή στον προσδιορισμό απομακρύνεται από τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών και τους διεθνείς κανόνες, που χρησιμοποιούν τον όρο «κατεχόμενα από το Ισραήλ»,για εδάφη που το Ισραήλ απέσπασε από την Συρία στον Εξαήμερο Πόλεμο του 1967.

Το Ισραήλ κατέχει το δυτικό τμήμα του Γκολάν από το 1967 ως λεία εκείνου του πολέμου. Το Τελ Αβίβ προσάρτησε επίσημα αυτό το έδαφος της Συρίας. Ωστόσο, το 1981,το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων εθνών, ομόφωνα και με την συμμετοχή των ΗΠΑ, καταδίκασε την προσάρτηση, ως παράνομη. Η απόφαση του ΟΗΕ καλεί το Ισραήλ να επιστρέψει τα εδάφη στην Συρία, η οποία έχει ιστορικούς τίτλους ιδιοκτησίας στο Γκολάν. Η περιοχή, εκτάσεως 1.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι ένα στρατηγικό ύψωμα, που υπέρκειται της βόρειας Κοιλάδας του Ιορδάνη.

Εάν η Ουάσιγκτον επιβεβαιώσει την πρόθεσή της να αναγνωρίσει επίσημα το Γκολάν ως έδαφος του Ισραήλ, η ενέργεια θα αποτελεί κατάφωρο χλευασμό του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον όμως, μια τέτοια ενέργεια της αφαιρεί κάθε δικαίωμα να ποζάρει ως θεματοφύλακας της εδαφικής ακεραιότητας και των εν γένει αρχών του Διεθνούς Δικαίου, στην ανόμοια άλλωστε περίπτωση της Κριμαίας, της Χερσονήσου στον Εύξεινο Πόντο, που εθελούσια ενώθηκε με την Ρωσία.

Μόλις τον περασμένο μήνα, ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο επανέλαβε κατηγορίες κατά της Ρωσίας για «προσάρτηση» της Κριμαίας. Ο Πομπέο επέμεινε ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα συνεχιστούν, μέχρις ότου η Ρωσία «επιστρέψει την Κριμαία στην Ουκρανία». «Ο κόσμος δεν λησμόνησε τα κυνικά ψέματα που χρησιμοποίησε η Ρωσία για να δικαιολογήσει την επιδρομή της και να συγκαλύψει την απόπειρά της να προσαρτήσει την ουκρανική επαρχία», είπε ο Πομπέος. «Οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν τις αντίστοιχες κυρώσεις τους εναντίον της Ρωσίας μέχρις ότου η ρωσική κυβέρνηση επιστρέψει τον έλεγχο της Κριμαίας στην Ουκρανία.»

Πέρυσι, το Στέιτ Ντηπάρτμεντ υπό τον Πομπέο εξέδωσε μιαν «Διακήρυξη για την Κριμαία», στην οποία εδήλωνε ότι «η Ρωσία υπονομεύει τον θεμέλιο λίθο της διεθνούς αρχής, που τιμούν τα δημοκρατικά κράτη: ότι καμιά χώρα δεν μπορεί να μεταβάλλει τα σύνορα άλλης χώρας δια της βίας.»

Οι ισχυρισμοί της Ουάσιγκτον και της ΕΕ περί «παράνομης προσάρτησης» της Κριμαίας από την Ρωσία αποτελούν το βασικό επιχείρημα των πενταετών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στην Μόσχα. Αυτές οι κυρώσεις συνέτειναν στην συνεχή επιδείνωση των εντάσεων με την Ρωσία και συνοδεύτηκαν με την διόγκωση των στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ κατά μήκος των ρωσικών συνόρων.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ωστόσο αυθαίρετοι. Ο λαός της Κριμαίας εψήφισε τον Μάρτιο 2014, σε ένα νόμιμα διεξαχθέν δημοψήφισμα, να αποσπαστεί από την Ουκρανία και να ενταχτεί στην Ρωσική Ομοσπονδία. Αυτό το δημοψήφισμα ακολούθησε ένα παράνομο πραξικόπημα στο Κίεβο, τον Φεβρουάριο 2014, που έγινε, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ, εναντίον ενός δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου, του Βίκτωρα Γιανούκοβιτς. Ιστορικά η Κριμαία έχει αιώνιους πολιτισμικούς δεσμούς με την Ρωσία. Η προηγούμενη θέση της εντός του κράτους της Ουκρανίας αποτελούσε μιαν ανωμαλία του Ψυχρού Πολέμου και της ακόλουθης κατάρρευσης της Σοβιετικής ΄Ενωσης.

Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει στοιχείο σύγκρισης των περιπτώσεων της Κριμαίας με τα Υψώματα του Γκολάν -αφαιρουμένης φυσικά της διπροσωπίας της Ουάσιγκτον. Ενώ η Κριμαία και ο λαός της αποτελούν ιστορικά τμήμα της Ρωσίας, τα Υψώματα του Γκολάν είναι αδιαμφισβήτητα κυρίαρχο έδαφος της Συρίας, το οποίο προσαρτήθηκε βίαια από το Ισραήλ. Η παράνομη κατοχή του Γκολάν από το Ισραήλ είναι διεθνώς αναγνωρισμένη, κατά το Διεθνές Δίκαιο, ως ορίζεται από την Απόφαση 497 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Για την Κριμαία δεν υπάρχει τέτοια διεθνής εντολή. Οι ισχυρισμοί περί ρωσικής «προσάρτησης» είναι μετέωρα πολιτικά επιχειρήματα της Ουάσιγκτον και των Ευρωπαίων συμμάχων της.

Η τελευταία κίνηση της Ουάσιγκτον, προς την αναγνώριση του Γκολάν ως εδάφους του Ισραήλ, έρχεται σαν συνέχεια σειράς άλλων μέτρων, ενδεικτικών της ενισχυμένη ς εύνοιας στο Ισραήλ υπό την κυβέρνηση Τραμπ. Υπήρξε, στο τέλος του 2017, η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, κατά παραβίαση των αποφάσεων του ΟΗΕ και της διεθνούς ομοφωνίας, που όριζαν ότι η Ιερουσαλήμ θα αποτελέσει κοινή πρωτεύουσα του Ισραήλ και του - μέλλοντος να προκύψει από διαπραγματεύσεις ειρήνης- Παλαιστινιακού Κράτους.*

Το τελευταίο δώρο στο Ισραήλ, και με πανηγυρική χθες κοινή εμφάνιση του Αμερικανοί Υπουργού των Εξωτερικών Πομπέο να δέχεται τις δημόσιες ευχαριστίες του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου, ερχόμενο αυτή την στιγμή, ένα μήνα προ των εκλογών στο Ισραήλ, αποτελεί εξόφθαλμα πολιτική ενίσχυση του κ. Νετανιάχου (για τον οποίο απώλεια αυτών των εκλογών θα εσήμαινε οικογενειακή δίωξη, για τρία εγκλήματα διαφθοράς. Σημ: Μτφρ) Για τα κίνητρα διατυπώνονται εικασίες.

Αναφερόταν προ καιρού ότι ο Τραμπ ενεργεί υπέρ μιας εταιρείας πετρελαιοειδών, που έχει την έδρα της στο Νιου Τζέρσεϋ, στις ΗΠΑ, της Genie Oil, στην οποία έχει επενδύσει η οικογένεια του γαμπρού του, Τζάρετ Κούσνερ. Η Genie Oil έχει μιαν θυγατρική στο Ισραήλ, που συνδέεται με την κυβέρνηση Νετανιάχου, η οποία έχει στο στόχαστρο από πολύ καιρό τις πλούσιε πετρελαιοπηγές του Γκολάν.

Η αμερικανική ενέργεια για το Γκολάν θα μπορούσε επίσης να είναι και εκδίκηση εναντίον του Σύρου Προέδρου ΄Ασαντ για την ιστορική νίκη της χώρας του στον οκταετή πόλεμο μέσω τρίτων, με τον οποίο οι ΗΠΑ επιδίωξαν την ανατροπή του. Στον πόλεμο αυτό το Ισραήλ υποστήριζε ου τζιχαντιστές που χρησιμοποιούσαν το Γκολάν ως ορμητήριο εναντίον του συριακού στρατού.

Πάντως ανεξαρτήτως των κινήτρων της, η ενέργεια της Ουάσιγκτον να κηρύξει νόμιμη την προσάρτηση του Γκολάν από το Ισραήλ αποτελεί θρασύτατη καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου. Πράττοντας έτσι, οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν εγκλήματα πολέμου και αρπαγές εδαφών της συριακής κυριαρχίας. ΄Η, κατά την διατύπωση της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ διακήρυξης για την Κριμαία, «μεταβάλλουν τα σύνορα μιας τρίτης χώρας δια της βίας» -βιάζοντας την υποτιθέμενη «Θεμελιακή Αρχή», την οποία η Ουάσιγκτον δεν παύει να επισείει στα φλογερά κηρύγματά της κατά της Ρωσίας.

Η Κριμαία και το Γκολάν είναι ανόμοιες περιπτώσεις εδαφικών διαφορών, όπως επισημάνθηκε ήδη. Ωστόσο η δόλια διπροσωπία της Ουάσιγκτον στο Γκολάν καθιστά το ηθικοπλαστικό θέατρό της για την Κριμαία ξεκρέμαστο. Εάν οι Ευρωπαίοι την ακολουθήσουν πειθήνια και στο Γκολάν, τότε θα πρέπει να κλείσουν το στόμα τους και τις ιεροεξεταστικές κυρώσεις τους για την Κριμαία.



Σημείωση:* Στην θεαματική επίδειξη εύνοιας στο Ισραήλ, την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας, ακολούθησε η διακοπή της αμερικανικής συμμετοχής στην Ούνρα, ανθρωπιστική οργάνωση των Ηνωμένων εθνών, οι οποία εξασφάλιζε την σίτιση, περίθαλψη και παιδεία των Παλαιστινίων προσφύγων στην περιοχή της Γάζας. Ακολούθησε η κατάργηση της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν και η εξαπόλυση πολύμορφης εκστρατείας ανατροπής του καθεστώτος της Τεχεράνης, δια του οικονομικού στραγγαλισμού και της ενθάρρυνσης εξεγέρσεων. Χθες, ενώπιον του κ. Πομπέο, ο κ. Νετανιάχου ανέκραξε ότι «ουδέποτε οι σχέσεις των δύο χωρών δεν ήσαν στενότερες» Και : «Ευχαριστούμε, Αμερική».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Στάθη Σταυρόπουλου
Όταν δεν θες να δεις, δεν βλέπεις. Δεν έβλεπε την άδεια αίθουσα μπροστά του ο κ.Παππάς. Καθότι στις δηλώσεις του κατόπιν μίλησε για «μεγαλοποίηση» των γεγονότων. Δεν αποκλείεται. Όσοι είδαμε στις οθόνες τη μισοάδεια αίθουσα, ίσως να σταθήκαμε μάρτυρες ενός φαινoμένου διαστολής του χώρου.

Ούτε την ηχώ της άδειας αίθουσας άκουγε ο κ. Παππάς, άκουγε μόνον όσα έλεγε. Κι ύστερα βιαστικά - βιαστικά τα μάζεψε, ακύρωσε κι επέστρεψε στην Αθήνα.
Υποτίμησε την «υπόθεση Σκοπιανό» ο ΣΥΡΙΖΑ. Όπως υποτίμησαν την αντίδραση - αντίσταση στο Σχέδιο Ανάν τότε, οι Κατασκευαστές της Συμφωνίας των Πρεσπών τώρα. Τώρα οι μαριονέτες των Κατασκευαστών επιμένουν ότι η οικονομική δραστηριότητα, οι οικονομικές σχέσεις θα «λύσουν» τα προβλήματα (που η Συμφωνία αναπαράγει). Το ίδιο πίστευε και ο Βασιλείου, πρόεδρος της Κύπρου, ότι θα συνέβαινε με τους Τουρκοκύπριους.
Ακόμα περισσότερο, σήμερα ορισμένοι ελαφρόμυαλοι πιστεύουν ότι το τετελεσμένο της Συμφωνίας θα επιφέρει το τετέλεσται της υπόθεσης, ότι θα χαμηλώσουν οι τόνοι, ότι σιγά - σιγά η αγωνία πολλών Ελλήνων θα περάσει στη λήθη. Καλά κρασιά Κίνας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε για τον ίδιο μια Νέμεσιν που τον σαρώνει στη Βόρεια Ελλάδα (και που αν δεν τον σαρώνει και στη Νότια, θα πρόκειται για ένα ιστορικό παράδοξο) – ή για ένα σύμπτωμα της εποχής μας που θα μπορούσε να συνοψισθεί σε μια φράση: «άσε είναι μακριά η φωτιά, καίει το άλλο χωριό, πιάσε μια μπύρα». Τη φράση αυτή είχα ακούσει, όταν υπηρετούσα στρατιώτης στην Αεροπορία και η μονάδα μας συμμετείχε στην προσπάθεια να αντιμετωπισθεί μια μεγάλη φωτιά στη Μεσσηνία.
Την επόμενη μέρα το χωριό του μαλάκα που απολάμβανε τη φωτιά που έκαιγε τους «άλλους» πίνοντας μπύρες, κάηκε.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι η Νέμεσίς του τού την έχει στήσει μόνον στις κλεισούρες και τις πεδιάδες της Μακεδονίας, πλανάται πλάνην Ανάν. Δεν είναι λιγότερο Μακεδόνες οι Καλαματιανοί, οι Αθηναίοι ή οι Κρητικοί. Όλοι είμαστε Μακεδόνες.

Περίκλειστος μέσα στο Μαξίμου, κυκλωμένο να το φυλάνε οι κλούβες, τι καταλαβαίνει πια ο Τσίπρας ή δεν καταλαβαίνει απ’ όσα συμβαίνουν στη χώρα, είναι ένα ερώτημα που χάνει συνεχώς την αξία του. Όταν φερ’ ειπείν με τοξική ευκολία ο Πρωθυπουργός δηλώνει ότι «είναι ανοιχτή η πόρτα επιστροφής σε κάθε επιστήμονα» τι ακριβώς εννοεί; Να επιστρέψουν πού; Να κάνουν τι; Να επιστρέψουν στα μεγάλα λόγια μικρών ανθρώπων;
Τι έκανε η κυβέρνηση για να επιστρέψουν οι ξενιτεμένοι; γιατί υβρίζονται τόσον εύκολα;

Αυτή η κρυμμένη ύβρις μέσα στα περισσότερα απ’ όσα λέει αυτή η κυβέρνηση, άλλοτε προς τους ξενιτεμένους, άλλοτε προς τους μισθωτούς, τους επιστήμονες, τους γεωργούς, τους συνταξιούχους, δυναμώνει καθώς η χώρα βαδίζει προς τις εκλογές. Μάλιστα, αυτό συμβαίνει ενώ η κυβέρνηση αυτοεγκλωβίσθηκε σε μια μακρά προεκλογική περίοδο. Με μόνη ενασχόληση το… πότε θα γίνουν εκλογές.

Δεν είναι τυχαία η δυσκολία του Τσίπρα να πάρει απόφαση για τον χρόνο των εκλογών, όχι διότι μετρά τα υπέρ και τα κατά, αλλά διότι μετράει μόνον το μέγεθος των κατά. Για όσον αντέχει να κάνει τέτοιους υπολογισμούς, διότι όσον περνάει ο καιρός, τόσον περισσότερο καταφεύγει και ζει μέσα στον κόσμο της ΕΡΤ. Εκεί, η άδεια αίθουσα που μίλησε ο κ. Παππάς δεν υπάρχει, ούτε υπάρχει η αγωνία του άνεργου και η θλίψη των γερόντων, εκεί υπάρχουν γέφυρες, το στοιχειωμένο προσκλητήριο προς την Κεντροαριστερά κι άλλα μαντζούνια.
Δεν μπαίνουν όμως στην ίδια λίστα ο Μάρκο Μπότσαρης και ο Πήλιο Γούσης.
Άσε που τον Μπότσαρη τον έχουν φάει από καιρό οι Καρανίκες και οι Γαβρογλομπαλτάδες…
     


πηγή
twitter: @st_stavropoulos
email: stathispontiki@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Μιχαήλ Στυλιανού

Εντυπωσιακό και εκτεταμένο τμήμα του σημερινού πρωινού δελτίου ειδήσεων της Ντώϋτσε Βέλλε –που αινιγματικά αφαιρέθηκε στα επόμενα δελτία της- επεσήμανε την «συνεχή επιδείνωση» των γερμανό-αμερικανικών σχέσεων, σε επίπεδο κρίσεως, λόγω των αλλεπάλληλων ωμών παρεμβάσεων στην πολιτική της χώρας - κυρίως από τον Αμερικανό πρεσβευτή, του οποίου ζητούν πλέον και την απέλαση πολιτικοί παράγοντες και επικεφαλείς επιχειρήσεων, ακόμη και «σταθερού ατλαντικού προσανατολισμού» –όπως ανέφερε ο παρουσιαστής του δελτίου Μπράϊαν Τόμας.

Τελευταίος σταθμός κλιμάκωσης στην εν λόγω συγκρουσιακή εξέλιξη: το προχθεσινό -σε οξύ φαίνεται τόνο- διάβημα του δυναμικού Τεξανού πρεσβευτή των ΗΠΑ κ. Ρίτσαρντ Γκρένελ, κατά του νέου γερμανικού προϋπολογισμού, στον οποίο το κονδύλιο των «αμυντικών» δαπανών υπολείπεται του 2% του ΑΕΠ που είχε υποσχεθεί η καγκελάριος Μέρκελ στον Πρόεδρο Τραμπ. Η νέα αυτή αμερικανική ανάκληση στην συμμαχική πειθαρχία προκάλεσε έκρηξη συσσωρευμένης οργής και καταπιεσμένου εθνικού γοήτρου από τον γερμανικό κόσμο της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ.

Η «κάτω βόλτα» στην ιστορία των άλλοτε προνομιακών σχέσεων Ουάσιγκτον- Βερολίνου άρχισε με την εκλογή του Προέδρου Τραμπ, (εναντίον της οποίας συνεργάσθηκαν και δυνάμεις του Βερολίνου με Βρετανούς και άλλα μέλη του «Κύκλου του Νταβός/ Μπίλντερμπεργκ/Τριλάτεραλ). Απεικονίσθηκε χαρακτηριστικά στην πρώτη συνάντηση Τραμπ-Μέρκελ στον Λευκό Οίκο αλλά απέκτησε ένα δυναμικό ρυθμό από την άφιξη, πέρυσι, στο Βερολίνο, του νέου Αμερικανού πρεσβευτή, αυθεντικού εκφραστή της νέας αμερικανικής «διπλωματίας».

Κατά την «επαναστατική» πρακτική της διπλωματίας που εκπροσωπεί, ο κ. Ρίτσαρντ Γκρένελ δεν απευθύνεται διακριτικά στα αρμόδια μέλη της κυβέρνησης για να μεταφέρει μηνύματα της κυβέρνησής του, κατά τον παραδοσιακό κανόνα: Διατρανώνει τις επιθυμίες της Ουάσιγκτων, τις εντολές ή τις απειλές της, με ανοικτά σχόλια στο Τουίτερ, με επιστολές σε Διευθυντές Επιχειρήσεων και με δημόσιες δηλώσεις. Πρώτο σοκ στα αισθητήρια κέντρα του 4ου Ράιχ ήταν πέρυσι οι επιστολές σε γερμανικές επιχειρήσεις, που ο κ. Γκρένελ προειδοποιούσε να πειθαρχήσουν στις αμερικανικές κυρώσεις εναντίον του Ιράν και να διακόψουν κάθε συνεργασία, επένδυση και συναλλαγή μαζί του, για να μην καταστούν και οι ίδιες στόχος αμερικανικών κυρώσεων.

Το επόμενο σοκ, πολιτικού αυτό χαρακτήρα, ήταν δηλώσεις υποστήριξης του Αμερικανού πρεσβευτή στο αντιπολιτευτικό «εθνικιστικό» κίνημα στην Γερμανία και ευρύτερα στην Ευρώπη –που αποτελεί εφιάλτη για το γερμανικό και ευρω-ενωσιακό σύστημα εξουσίας.

Το ακόλουθο βήμα κλιμάκωσης του αναβρασμού ήταν η προειδοποίηση του Αμερικανού Πρεσβευτή στις γερμανικές και άλλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, που συμμετέχουν στο πρόγραμμα του δεύτερου ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου, για τις δυσμενείς γι’ αυτές συνέπειες εμμονής τους στο πρόγραμμα, παρά την διακηρυγμένη αντίθεση των ΗΠΑ, για τους γνωστούς λόγους. Τις προειδοποιήσεις αυτές ήρθε προ ημερών να ενισχύσει ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Της τελευταίας αμερικανικής επέμβασης για τον γερμανικό προϋπολογισμό «αμυντικών» δαπανών είχαν προηγηθεί πιέσεις και ευθεία απειλή του Αμερικανού πρεσβευτή στο Βερολίνο, ότι οι ΗΠΑ θα διακόψουν την κοινοποίηση μυστικών πληροφοριών σε εκείνους των συμμάχων τους που θα απειθαρχήσουν στην απαγόρευση της συνεργασίας με την κινεζική εταιρεία Huawei, στην κατασκευή και εγκατάσταση ηλεκτρονικών δικτύων (5 G) 5ης Γενεάς.

 Το πλεονέκτημα της ηλεκτρονικής «συνακρόασης»

Διεθνής κολοσσός, εξαιρετικά αναπτυγμένης ηλεκτρονικής τεχνολογίας, που έχει υπερισχύσει και παραγκωνίζει από την διεθνή αγορά την Apple και άλλα επιβλητικά σύμβολα της μυθικής άλλoτε αμερικανικής Sillicon Valley, η κινεζική -συνεταιρική των εργαζομένων- εταιρεία ηλεκτρονικών ερευνών και εφαρμογών Ουάουέϊ, έχει καταστεί στόχος εξοντωτικού πολέμου από την Ουάσιγκτον. Η διευθύντρια και κόρη του ιδρυτή της έχει συλληφθεί και κρατείται από πολλών μηνών στον Καναδά, με ένταλμα της Ουάσιγκτον, με κατηγορίες για υποκλοπή τεχνολογίας κ.α. και αμερικανικές εγκύκλιοι προς σύμμαχες και φιλικές χώρες συνιστούν την αποχή από κάθε συνεργασία με την κινεζική αυτή εταιρεία στην εγκατάσταση του νέου προηγμένου συστήματος ηλεκτρονικής δικτύωσης 5G. Ο λόγος που επικαλείται η Ουάσιγκτον για την αποκλεισμό της Ουάουεϊ από την διεθνή αγορά είναι ο κίνδυνος υποκλοπής των διακινούμενων από το σύστημά της στοιχείων από τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Ωστόσο, ως ένα των προτερημάτων του συστήματος της κινεζικής εταιρείας, που εξηγεί την προτίμησή των ηλεκτρονικών επικοινωνιακών συσκευών της στην διεθνή αγορά , αναφέρεται ότι δεν έχουν την «πίσω πόρτα» διαρροής των αμερικανικών, που τις καθιστά διάτρητες και φιλόξενες στην διείσδυση της αμερικανικής NSA , που ακούει και καταγράφει τα πάντα, από την Καγκελάριο Μέρκελ μέχρι τον πλέον ασήμαντο νεαρό συνομιλητή στο «κινητό»- όπως αποκάλυψαν οι καταζητούμενοι από την Ουάσιγκτον, εμπειρογνώμονες Σνόουντεν και ΄Ασσανζ.

Αυτό το στοιχείο, μαζί με την τεχνολογική υπεροχή και το χαμηλότερο κόστος προσφοράς ,αναφέρεται ως εξήγηση της διαφαινόμενης αποτυχίας της αμερικανικής εκστρατείας οικονομικού στραγγαλισμού της κινεζικής ανταγωνιστικής εταιρείας. Σε δηλώσεις της η Γερμανίδα καγκελάριος απάντησε ότι η χώρα της διαθέτει τα μέσα πρόληψης και προστασίας της από τον αναγγελλόμενο κίνδυνο. Αλλά και η Βρετανία, η Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν εκδηλώσει αρνητική στάση απέναντι στην αμερικανική παραγγελία, παρά την συνοδευτική απειλή ότι θα πάψουν να «μοιράζονται» με τις ΗΠΑ την αμερικανική συγκομιδή μυστικών πληροφοριών.

Τον σχετικό νέο φάκελο των διατλαντικών συμμαχικών σχέσεων συμπληρώνουν δημοσιεύματα των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, που ,

Πρώτον, αναφέρουν ότι δικαστική προσφυγή της κινεζικής εταιρείας καταγγέλλει την Ουάσιγκτον για «αντισυνταγματική απαγόρευση τεχνικού εξοπλισμού», (προφανώς υπό την έννοια της κατάλυσης του ελεύθερου εμπορικού συναγωνισμού). Και

Δεύτερον, δημοσίευσαν άρθρο του στελέχους της κινεζικής εταιρείας Γκούο Πίνγκ, που γράφει «η διάδοση της τεχνολογίας μας εμποδίζει τις προσπάθειες των ΗΠΑ να κατασκοπεύουν όποιον θέλουν. Ο Πινγκ επικαλέστηκε έγγραφο της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA),του 2010, που γράφει «πολλοί από τους στόχους μας επικοινωνούν με συσκευές παραγόμενες από την Huawei.Πρέπει να αποκτήσουμε κατά βεβαιότητα την γνώση του πως θα εκμεταλλευθούμε αυτά τα προϊόντα.» Εκπρόσωποι της εταιρείας αλλά και αξιόπιστοι Δυτικοί παρατηρητές εξηγούν ότι η αμερικανική εκστρατεία εναντίον της Ουάιεϊ δεν κινείται από τον υποκριτικό φόβο κινεζικής υποκλοπής Δυτικών μυστικών, αλλά από τον γνήσιο φόβο αμερικανικής απώλειας του «ελευθέρας» στην συνακρόαση και συνανάγνωση πάσης επικοινωνίας στον πλανήτη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι ανώτερος και πρέπει να του μοιάσουμε. 

Από το 2014, αναμεταδίδεται από το πρώην κρατικό "Κανάλι 5" του BBC, ένα Reality σόου που αναδεικνύει τις «ηρωικές προσπάθειες» των enforcement officers (Δυνάμεις Επιβολής) του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου... να εισβάλουν και να πετάξουν ανθρώπους και προσωπικά αντικείμενα έξω από τα σπίτια οφειλετών!

Τίτλος της ψυχαγωγικής σειράς Can't pay? We'll take it away (Δεν μπορείς να πληρώσεις; Στο παίρνουμε).

Παραθέτουμε στο τέλος τα διαφημιστικά της (trailers), για να το δείτε με τα μάτια σας. Σε αυτά, ο εκφωνητής δίνει το στίγμα της εκπομπής: «Τέλος τα λεφτά; Τέλος και οι δικαιολογίες!»
Έγραψε στο πρώτο video ένας σχολιαστής πως είναι απαράδεκτο να εξακολουθεί να παίζει σειρά η οποία παρουσιάζει ως ψυχαγωγία το να βλέπεις ανθρώπους [πολλοί εκ των οποίων, αν δειτε μερικά επεισόδια, είχαν πράγματι οικονομικά προβλήματα και δεν ήταν λαθρομετανάστες ή εκμεταλλευτές], να χάνουν βιαίως τα σπίτια τους ή τα μέσα μετακίνησής τους. Το σχόλιο αυτό πήρε τα περισσότερα "like". (ΠΑΝΤΟΥ , ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ).

Αυτά, λοιπόν, από το ηνωμένο φραγκολίβαδο της λατρεμένης μας χαμογελαστής βασιλικής οικογένειας. Αυτά, απ΄ τη «ανεξίθρησκη» πολυπολιτισμική χώρα, την πάλαι ποτέ αυτοκρατορία, που διέδωσε σε όλο τον κόσμο τις ευρωπαϊκές αξίες της αποικιοκρατίας.
Από την προσευχή του Κυρίου "Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών..." περάσαμε στο προτεσταντικό "Όποιος χρωστά πρέπει να πληρώνει". (Στο ενδιάμεσο ο Λούθηρος και οι επίγονοι του σε όλη τη γη φρόντισαν να μεταφράσουν τα "οφειλήματα" με τις λέξεις "αμαρτίες", "παραπτώματα" και άλλες παρόμοιες. Για να ξεχαστεί το επί 15 αιώνες "Κατά τοκιζόντων και δανειστών" του Γρηγορίου Νύσσης).
 
Σήμερα, οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως πατριώτες, εθνικιστές,αριστεροί, πολυπολιτισμικοί και οι κάθε είδους ιδεολόγοι δεν τολμούν να ακουμπήσουν αυτή τη βασική αρχή του ευρωπαϊκού πνεύματος: "Όποιος χρωστά, άσχετα από το αν φταίει ή όχι, πρέπει να πληρώνει". Κι ας φταίνε οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί. Κι ας είναι σχεδιασμένη άνωθεν η πολιτική της υπερχρέωσης και της χρεοκοπίας. .

Δεν είμαι χριστιανός, αν αυτοί είναι χριστιανοί. Δεν δηλώνω πατριώτης, αν αυτοί είναι πατριώτες. Δεν έχω ιδεολογία. Έχω ιδέες και είμαι Έλληνας, ορθόδοξος και άνθρωπος. Παράδειγμα μου είναι η αρχαιοελληνική και ελληνοχριστιανική σχέση εκκλησίας. Να αγαπώ τον δυπλανό μου σαν εαυτό μου, να αγαπώ ακόμα και τους εχθρούς μου, να βοηθώ τον διπλανό μου στην ανάγκη του (Και όχι να χαίρομαι και να διασκεδάζω με τα παθήματα του).

- Θέλω το βαυαρικό -αγγλικανικό και ρωμαιοκαθολικό- κατασκεύασμα ΝΠΔΔ "Εκκλησία της Ελλάδος", το οποίο εκπέμπει δοξολογίες και ύμους υπέρ των τραπεζιτών, να επιστρέψει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως ήταν πριν υποτάξουν την Ελλάδα οι Βαυαροί, οι Άγγλοι και οι λοιποί "προστάτες" και "δανειστές".
 
- Θέλω απελευθέρωση κράτους και λαού από τη χρεοκρατία. Θέλω το χρήμα να είναι δημόσιο εργαλείο, δημοκρατικά διαχειριζόμενο κι όχι εμπόρευμα στα χέρια των ιδιωτών τραπεζιτών. 

- Θέλω Ανεξαρτησία για την πατρίδα και Ελευθερία για τους ανθρώπους. 
Σ' αυτό το σημείο, θέλουμε να πούμε κάτι στους ραγιαδιστές ψευτοπατριώτες του "άρδην", οι οποίοι χαρακτήρισαν "μαξιμαλιστικό" τον στόχο της Ανεξαρτησίας και στα "θέλω" μας απάντησαν "Είναι η Γεωπολιτική, ηλίθιοι":
Επειδή λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη την Γεωπολιτική και τους διεθνείς συσχετισμούς δύναμης και επειδή ξέρουμε ότι το πρόβλημα με το χρήμα - χρέος των τραπεζιτών είναι παγκόσμιο,

- Αγωνιζόμαστε για σμίξιμο και οργάνωση με όσους σε όλο τον κόσμο πλήττονται από την επικυριαρχία του 1% των πλουσίων.

- Επιδιώκουμε σμίξιμο και κοινό αγώνα με όσους πιστεύουν ακόμα στην αληθινή ορθοδοξία και στην επανίδρυση του παγκόσμιου ελληνορθόδοξου έθνους και της δημοκρατίας, φτωχών.

- Θέλουμε ενότητα κι οργάνωση με όσους ακόμα παραμένουν άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.
 
- Επιδιώκουμε τον μοναδικό τρόπο οργάνωσης του λαού που μπορεί να απελευθερώσει πατρίδα και ανθρώπους: 

Εκκλησίες του δήμου , παντού. Κοινότητες ανθρώπων, που νοιάζονται ο ένας για τον άλλον παντού.

----

To κατεστημένο γνωρίζει πολύ καλά τη δύναμη της εικόνας και πως αυτή μπορεί να διευθετήσει συναισθηματικά τα πλήθη, όσο ημιμαθή και αν είναι αυτά σε ορισμένα ζητήματα. Γι΄ αυτό φροντίζει να ενστερνίζεται ο,τιδήποτε αποκτάει μαζική απήχηση.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Finnian Cunningham, Sputnik, Russia.Isider, 11-3-2019

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ενώ παρατείνεται η εκτεταμένη και πρόξενος γενικής παράλυσης διακοπή της ηλεκτροδότησης στην Βενεζουέλα, ενισχύεται η εντύπωση ότι η νότιο-αμερικανική χώρα έχει πληγεί από μια μαζική επίθεση των ΗΠΑ.

Όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου απειλούσαν προκλητικά πως «όλες οι επιλογές είναι ανοιχτές» για την επίτευξη του στόχου της Ουάσιγκτον να ανατρέψει την εξουσία στην Βενεζουέλα, είμαστε τώρα υποχρεωμένοι να συμπεράνουμε ότι μια από αυτές τις επιλογές είναι το καταστροφικό ηλεκτρονικό σαμποτάζ της ενεργειακής υποδομής της χώρας.
Διακοπή ρεύματος στο Καράκας, πρωτεύουσα της Βενεζουέλας
Η κυβέρνηση του Νικόλα Μαδούρο είναι πεπεισμένη ότι ΗΠΑ ασκούν ένα «ηλεκτρικό πόλεμο» στην χώρα και ότι αυτές βρίσκονται πίσω από τις διακοπές της ηλεκτροδότησης. * Η Ουάσιγκτον και ο προστατευόμενος της στην Αντιπολίτευση, Χουάν Γκουάϊντό, ισχυρίζονται ότι οι διακοπές είναι αποτέλεσα της «ανίκανης διοίκησης» της χώρας από την κυβέρνηση Μαδούρο.

Ο πληθυσμός 31 εκατομμυρίων της Βενεζουέλας είναι, λέγεται, συνηθισμένος στην ταλαιπωρία των συχνών διακοπών ρεύματος. Η οικονομική αναστάτωση της χώρας τα τελευταία χρόνια λόγω της πτώσης εισοδήματος από τις εξαγωγές πετρελαίου και επίσης – ή μάλλον κυρίως- από τις αμερικανικές κυρώσεις, προκάλεσε προβλήματα στην φυσιολογική λειτουργία του κράτους και οδήγησε σε διακοπές ρεύματος και σε ελλείψεις αγαθών. Παρά ταύτα, η έκταση των τελευταίων απονεκρώσεων του δικτύου ηλεκτροδότησης αποκαλύπτει ένα πλήγμα χωρίς προηγούμενο στην ενεργειακή υποδομή της χώρας.

Στην αρχή, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας υποσχόταν ότι η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος θα απεκαθίστατο « εντός ωρών». Αλλά αυτή η αποκατάσταση δεν επιτεύχθηκε και με την πάροδο ημερών. Η όλη χώρα φαίνεται να έχει παραλύσει. Το σύστημα των δημοσίων συγκοινωνιών, τραίνων και αεροδρομίων έχει πάψει να λειτουργεί. Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για την λειτουργία των αντλιών βενζίνης, αυτοκίνητα και άλλα μεταφορικά μέσα έχουν ακινητοποιηθεί. Όλη την νύχτα, η πρωτεύουσα Καράκας και άλλες μεγάλες πόλεις είναι τυλιγμένες στο σκότος, χωρίς οικιακό και οδικό φωτισμό και άλλες βασικές υπηρεσίες. Αναφέρεται ότι τα νοσοκομεία αγωνίζονται να διατηρήσουν σωσίβιες λειτουργίες, όπως ανεμιστήρες για νεογέννητα βρέφη. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι θα χαθούν ζωές από τις εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης.

Η εθνική κλίμακα και η διάρκεια του ανοσιουργήματος επιβάλλει την εκτίμηση ότι η διακοπή της ηλεκτροδότησης προκλήθηκε από εσκεμμένο σαμποτάζ –όπως καταγγέλλει η κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια χειροπιαστή απόδειξη για τον τρόπο που εκτελέστηκε, αλλά μια λογική υπόθεση υποδεικνύει κάποιαν ηλεκτρονική επίθεση στην τεχνολογική υποδομή του ενεργειακού δικτύου της Βενεζουέλας.

Αυτό μπορεί να εξηγεί και την μεγάλη καθυστέρηση στον εντοπισμό ,την απομόνωση και την διόρθωση του προβλήματος.

Η άμεση αντίδραση της Ουάσιγκτον στην τελευταία ηλεκτρική καταστροφή δείχνει σε μιαν προμελετημένη ενέργεια. Πολιτικοί, σαν τον γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο, που πρωταγωνιστούν στην εκστρατεία για την «αλλαγή καθεστώτος» στην Βενεζουέλα, δεν έχασαν λεπτό για να σπεύσουν να διεκδικήσουν το «μπλάκ άουτ» του ρεύματος ως «απόδειξη» της κακοδιαχείρισης και ανικανότητας της κυβέρνησης Μαδούρο. Αυτό το ρεφραίν σε λίγο σεγκοντάρισε η αμερικανοπρόβλητη φιγούρα της αντιπολίτευσης, ο Γκουάϊντό, τον οποίο αυθαίρετα και παράνομα η Ουάσιγκτον υπόδειξε ως των «αναγνωρισμένο πρόεδρο» της Βενεζουέλας.

Ο (διορισμένος από την Ουάσιγκτον «πρόεδρος» διακήρυξε ότι «τα φώτα θα ξανάρθουν όταν ο σφετεριστής Μαδούρο έχει ανατραπεί.»

Επομένως η τακτική που ακολουθείται εδώ είναι να επιβληθεί όσο το δυνατόν περισσότερος βασανισμός και δυστυχία στον λαό της Βενεζουέλας –με τις συστηματικές διακοπές παροχής ρεύματος- και στο τέλος να τους λεχτεί : «Το τίμημα της ανακούφισής σας είναι να ανατρέψετε τον Πρόεδρο Μαδούρο.» Και αυτό σε πείσμα του γεγονότος ότι ο Μαδούρο εκλέχτηκε πέρυσι, με μεγάλη πλειοψηφία, σε ελεύθερες και τίμιες εκλογές.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που υποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν εδώ μιαν στρατηγική « δόλιου πολέμου».

Ξέρουμε ότι οι Αμερικανοί διαθέτουν σοβαρές τεχνολογικές δυνατότητες «κυβερνοπολέμου» (ή ηλεκτρονικού πολέμου). Μόλις πριν λίγα χρόνια, οι ΗΠΑΑ είχαν εξαπολύσει μια μαζική επίθεση στην τεχνολογική υποδομή των πυρηνικών ερευνών του Ιράν, με ιό δολιοφθοράς υπολογιστών με την ονομασία Stuxnet.

Μια συμβατική στρατιωτική επίθεση κατά της Βενεζουέλας –μια από τις διαβόητες «ανοιχτές επιλογές»- θα μπορούσε να αποδειχτεί αδύνατη ή αντιπαραγωγική για την Ουάσιγκτον. Η Βενεζουέλα διαθέτει ισχυρές και καλά εξοπλισμένες ένοπλες δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις έδειξαν πρόσφατα την ηθική τους ποιότητα, παραμένοντας πιστές στο Σύνταγμα της χώρας και στην κυβέρνηση της, παρά τις τεράστιες πιέσεις εκβιασμού και εξαγοράς από την Ουάσιγκτον και τα ενεργούμενά της στην αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση Τραμπ αναμφίβολα αντιλήφθηκε ότι οποιοιδήποτε τυχοδιωκτισμοί στην Νότιο Αμερική θα μπορούσαν να προσκρούσουν σε σφοδρή και ενδεχομένως ταπεινωτική απάντηση.

Δεύτερο, η Ρωσία ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι δεν θα ανεχτεί οποιαδήποτε αμερικανική επέμβαση στην Βενεζουέλα, της οποίας η Μόσχα είναι σταθερή σύμμαχος. Η ισχυρή στρατιωτική αντίσταση της Βενεζουέλας, η πειθαρχία και σταθερότητα του στρατού της και η πλειοψηφική υποστήριξη του λαού στον Πρόεδρο Μαδούρο, όσο και η συμμαχία με την Ρωσία, μπορεί να έπεισαν τους Αμερικανούς να κάνουν την επιλογή του «δόλιου πολέμου».

Το πρόσθετο πλεονέκτημα αυτής της επιλογής είναι η «αληθοφανής διαψευσιμότητα» ως διέξοδος για τον δράστη. Μια στρατιωτική επίθεση στην Βενεζουέλα θα μπορούσε να επισύρει σημαντικά πολιτικά και νομικά προβλήματα, καθώς ο κόσμος για γινόταν μάρτυρας μιας απρόκλητης επίθεσης. Στο σακάτεμα της χώρας, με «κυβερνο-επιθέσεις» στο σύστημα ενεργειακού εφοδιασμού της, η Ουάσιγκτον μπορεί, δια της απάτης, να κρύψει τα λερωμένα χέρια της. Και ακόμη καλύτερα: μπορεί να αποδώσει την καταστροφή στην «κακοδιαχείριση» της κυβέρνησης Μαδούρο.

Μια συμβατική στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ θα κινητοποιούσε, εξ άλλου, τον λαό σε υπεράσπιση της χώρας του από μιαν απροκάλυπτα ιμπεριαλιστική επιδρομή.

Αντίθετα, η αδέσποτη μέθοδος της «δόλιας επίθεσης» θα εμβάλει πολλούς πολίτες της χώρας σε αμφιβολία για την ταυτότητα του δράστη. Μπορεί ακόμη να πειστούν από την Ουάσιγκτον και το πειθήνιο ανδράποδό της στην αντιπολίτευση και να καταλογίσουν έτσι στον Πρόεδρο Μαδούρο την ευθύνη για τα βάσανά τους.

Ο δόλιος πόλεμος δύσκολα αναγνωρίζεται. Αλλά δεν παύει να είναι μια τερατωδώς εγκληματική μορφή επίθεσης.

Σημείωση μεταφραστή:* Χθεσινά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων μετέδιδαν ανακοίνωση του Καράκας ότι συνελήφθησαν δύο σαμποτέρ σε φράγμα του συστήματος παραγωγής ηλεκτρισμού. Παρουσίαζαν και εικόνες πολιτών που εφοδιάζονταν νερό από ποταμούς, επειδή και η υδροδότηση έχει πληγεί από την βλάβη του ενεργειακού δικτύου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Padraig McGrath , Fort Russ

[Ο τέως επικεφαλής των Οικονομολόγων του συγκροτήματος Ντώυτσε Μπανκ, Τόμας Μάγιερ, σε προχθεσινό άρθρο του, που μας έστειλε ένας φίλος, αναγγέλλει μαύρες μέρες για την ελληνικήν οικονομία, οικτίρει τον κ. Τσίπρα, που γιόρταζε τον Αύγουστο -μαζί με τους Ευρωκράτες- το τέλος του οκταετούς προγράμματος προσαρμογής, του θυμίζει τα λόγια του βασιλιά Πύρρου, μετά την «πύρρεια νίκη» κατά των Ρωμαίων, προβλέπει ότι η ισχνή ανάπτυξη του 2017-18 θα εκπνεύσει στην ερχόμενη ευρωπαϊκή ύφεση, ότι ξένες επενδύσεις δεν έλκονται, ότι η χώρα παραμένει δέσμια της κρίσης και ότι «το συμπέρασμα είναι αναπόφευκτο όσο και λυπηρό: Όσο η Ελλάδα μένει έγκλειστη στην Ευρωπαϊκή Νομισματική ΄Ενωση (Ευρώ), το οικονομικό μέλλον της είναι σκοτεινό.» Καθώς όμως ο εντιμότατος κ. Τόμας Μάγιερ δεν αποκαλύπτει κάτι το νέο στον γράφοντα και στους νοήμονες κατοίκους αυτή της χώρας, πιο πρόσφορο Κυριακάτικο ανάγνωσμα κρίθηκε , για την σημαντική επιμορφωτική εικονοκλαστική προσφορά του, αλλά και για το απολαυστικό θέαμα που προσφέρει, με την αμείλικτη κατεδάφιση του συνθλιπτικού σε βάρος και όγκο Μνημείου/Μύθου του «Δυτικού Πολιτισμού», η κατωτέρω απολαυστική περιήγηση στο παρελθόν, στην πραγματική ιστορία, γεωγραφία και ταυτότητα του πολιτισμού, που αυθαίρετα, αναδρομικά και ψευδώνυμα επεκράτησε ως «Δυτικός». Το άρθρο θα κακοκαρδίσει νεκρούς τε και ζώντες φανατικούς οπαδούς του δόγματος «Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά θα δροσίσει καρδίες των υπολοίπων, όσων υφίστανται τις συνέπειες της δυναστείας αυτού του ανιστόρητου αξιώματος. Ο οδηγός, στην παρούσα ψυχαγωγική περιήγηση, πολυταξιδεμένος Ιρλανδός μελετητής της Ιστορίας και της Φιλοσοφίας, δοκιμιογράφος και συνεργάτης της ηλεκτρονικής εφημερίδας Fort Russ, δικαιούται κάποιου αισθήματος αναγνώρισης για την πολύτιμη συμβολή του στην αναστύλωση κάποιων ερειπίων εθνογνωσίας, και εθνικής υπερηφάνειας του ΄Ελληνα αναγνώστη, για τους γνήσιους κληρονομικούς τίτλους του –που αποτελούν και μιαν από τις πηγές φθόνου και μίσους, που τον περιβάλλουν.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Kάποτε μας καλούν, ιδίως οι συντηρητικοί, να συμβάλουμε στην «διάσωση του Δυτικού Πολιτισμού».
Αλλά υπάρχει κάτι τέτοιο;
Υπάρχει πράγματι «Δυτικός Πολιτισμός»;

Είναι άκρως συζητήσιμο. Επειδή αυτό που αποκαλούμε «η Δύση» άρχισε μόνο από τα τέλη του 18ου Αιώνα ως πολιτιστική συνέχεια, και κανένας δεν μιλούσε για κάτι αποκαλούμενο «η Δύση» μέχρι τα τέλη του 19ου Αιώνα. Αυτή η έννοια, «η Δύση», στην πραγματικότητα δεν έχει πολλή ιστορία πίσω της. Η ιστορία της έχει δημιουργηθεί αναδρομικά.

Μια τυποποιημένη ιδέα για «την Δύση» είναι ότι η σημερινή Ευρω-Ατλαντική κουλτούρα είναι μέρος κάποιου είδους πολιτισμικής συνέχειας, που πηγαίνει πιο πίσω από 2000 χρόνια.

“From Plato to NATO” – Aπό τον Πλάτωνα στο NATO…

Αυτό είναι μια αυτοσχέδια, αναδρομική, ψευδό-ιστορική φαντασίωση.

Υπήρχε ένας ελληνικός πολιτισμός, που είχε αφομοιώσει μείζονες επιρροές από πολιτισμούς της Περσίας, της Μεσοποταμίας και της Βόρειας Αφρικής. Έπειτα υπήρξε ένας Ρωμαϊκός πολιτισμός. Κανένας τους δεν ήταν «Δυτικός».

Μετά υπήρξε η Χριστιανοσύνη, ο χριστιανικός κόσμος, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν γεωγραφικά περισσότερο Ασιατικός και Αφρικανικός, παρά Ευρωπαϊκός.

Τουλάχιστον μέχρι την δεύτερη χιλιετία π. Χ. οι άνθρωποι που ζούσαν στην Βόρεια ακτή της Μεσογείου θεωρούσαν πως είχαν πολύ μεγαλύτερη πνευματική συγγένεια με τους ανθρώπους της Νότιας μεσογειακής ακτής, παρά με αυτούς που ζούσανε στον Ρήνο. Από την ύστερη εποχή του χαλκού, ολόκληρη η ζώνη της Μεσογείου ήταν ένας πλήρως ενοποιημένος κόσμος.

΄Επειτα, με τον εξισλαμισμό της Βορειοδυτικής Αφρικής, κάτι με το όνομα Ευρώπη απόκτησε ύπαρξη, γύρω στον 8ο Αιώνα. Η πραγματικότητα της ισλαμικής γεω-στρατηγικής περικύκλωσης δημιούργησε μια νοοτροπία πολιορκίας μεταξύ των Χριστιανών που ζούσαν στην μικρή «χερσόνησο των χερσονήσων», την οποία σήμερα αποκαλούμε «Δυτικήν Ευρώπη». ΄Ηταν αυτή η αίσθηση της ισλαμικής γεωστρατηγικής περικύκλωσης, αυτή η ψυχολογία πολιορκημένου, που κυρίως γέννησε αυτήν την αίσθηση που τώρα λέμε «Ευρώπη». Όταν ο Σαρλ Μαντέλ αναχαίτισε τους Μαυριτανούς στην μάχη του Πουατιέ, το732, γραφιάδες που περιέγραφαν την μάχη ανάφεραν τους στρατιώτες του ως “Europenses.”

Δεν υπήρξε ποτέ πριν μια λέξη κοινής χρήσης με την έννοια «Ευρωπαίος».

(Οι ΄Ελληνες είχαν σκεφτεί την «Ασία» να βρίσκεται κάπου Βόρεια της «Ευρώπης» - «Ευρώπη» σήμαινε κάτι τελείως διαφορετικό γι’ αυτούς.)

Κατά τον Μεσαίωνα, η καλλιεργημένη ευρωπαϊκή Χριστιανική σκέψη αναπτύχτηκε από την ανάγνωση ισλαμικών κειμένων σχολιασμού του Αριστοτέλη.

Ο Ιμπν Ρουσντ, Ισλαμιστής φιλόσοφος του 12 Αιώνα και νομομαθής της Κόρδοβας, Αλ Ανταλούς, είχε γράψει ακαδημαϊκά σχόλια για την Μεταφυσική του Αριστοτέλη, και οι Δομινικανοί μοναχοί τον είχαν σε τόσο μεγάλη εκτίμηση που είχε γίνει υποχρεωτικό θέμα διδασκαλίας για όλους τους σπουδαστές της θεολογίας στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Αυτά τα σχόλια του Ιμπν Ρουσντ ήσαν κριτικά σχόλια και διορθώσεις σχολίων για τον Αριστοτέλη που είχαν γραφτεί έναν αιώνα νωρίτερα, από τον Σούφι φιλόσοφο και πολυμαθή Ιμπν Σίνα (στην Μπουχάρα, Μεγάλη Περσία, σημερινό Ουζμπεκιστάν).

Η ευρωπαϊκή φιλοσοφία και θεολογία στον ύστερο Μεσαίωνα είναι σε μεγάλο βαθμό εκχριστιανισμένες προσαρμογές ισλαμικής φιλοσοφίας και θεολογίας, που όλες τους είχαν οικοδομηθεί στον θεμέλιο βράχο της προ-χριστιανικής ελληνικής σκέψης.

Τώρα υπάρχουν επιχειρήματα ότι ο Ακίνας (Αγ. Θωμάς, Ακινάτος, Καθολικός θεολόγος/φιλόσοφος) γράφει πάρα πολλά για τον Αριστοτέλη και συχνά χρησιμοποιεί Αριστοτέλεια επιχειρήματα και έννοιες. Κατά τα επιχειρήματα αυτά, είναι και οι δυο (Αριστοτέλης- Ακίνας) συνομιλητές στην ίδια «συζήτηση» και είναι, επομένως, μέρη μιας κάποιου είδους ιστορικής συνέχειας… Αυτό είναι ένα πολύ ασθενές και ίσως ακόμη και εσκεμμένα παράλογο επιχείρημα.

Οι Ιμπν Σίνα και Ιμπν Ρουσντ ήσαν εξαιρετικά σημαντικοί σε επιρροή συμμετέχοντες στην ίδια ακριβώς «συζήτηση». Στην πραγματικότητα ήταν σαφώς ΤΌΣΟ σημαντικοί σε επιρροή επί της ευρωπαϊκής χριστιανικής διανόησης, ώστε να μπορούμε να πούμε με άκρα πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή μεσαιωνική σχολαστική παράδοση δεν θα είχε ποτέ γεννηθεί αν δεν υπήρχαν αυτοί Ισλαμιστές πρωτοπόροι.

Κατά συνέπεια, πως μπορούμε να ταξινομούμε τον Αριστοτέλη και τον Ακίνα ως «Δυτικούς» , αλλά τον Ιμπν Σίνα και τον Ιμπν Ρουσντ ως «μη Δυτικούς»;

Η κατηγοριοποίηση είναι τελείως αυθαίρετη.

Έπειτα, στον 18ο Αιώνα, η βιομηχανική επανάσταση άρχισε να κάνει δυνατή την πλήρη οικονομική ενοποίηση του Ατλαντικού κόσμου. ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ κάτι με το όνομα «η Δύση» άρχισε να κυοφορείται. Επιπλέον, κανένας πράγματι δεν άρχισε να μιλάει για κάτι λεγόμενο «η Δύση» επί έναν ακόμη αιώνα μετά.

Ο Χέγκελ έδωσε την περίφημη σειρά διαλέξεών του για την Φιλοσοφία της Ιστορίας, στο Πανεπιστήμιο Χούμπολντ του Βερολίνου το 1828. Η αποστολή του σε αυτή την σειρά διαλέξεων ήταν να προσφέρει μιαν συστηματική φιλοσοφική ερμηνεία ΟΛΗΣ της μέχρι τότε καταγραμμένης Ιστορίας, από τότε στο παρελθόν που υπάρχουν γραπτά κείμενα. Η όλη σειρά διαλέξεων είναι αφιερωμένη στην Ευρασία και στην Βόρεια Αφρική: Κίνα, Ινδία, Μεσοποταμία, Περσία, Αίγυπτος, Ιουδαία, οι ΄Ελληνες, οι Ρωμαίοι, οι Γερμανικές φυλές κλπ… Ο Χέγκελ βλέπει τις πολιτισμικές και διανοητικές οικοδομικές βάσεις του «ευρωπαϊκού πολιτισμού» ως αποκλειστικά Βόρειο-Αφρικανικής και Νότιο-Δυτικής Ασιατικής πηγής. Είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι, τόσο πνευματικά όσο και πολιτισμικά, η Ασία είναι η μητέρα της Ευρώπης.

Από όσο θυμάμαι, στην όλη σειρά διαλέξεων, δεν υπάρχει η ελάχιστη και παρενθετική έστω αναφορά, στην Βόρειο-Αμερικανική ΄Ηπειρο.

Η Βόρεια Αμερική δεν ήταν γι’ αυτόν ούτε ακόμη και μια ύστερη σκέψη. Κάθ’ όσον αφορά τον Χέγκελ, τίποτα το αξιοσημείωτο, ή που να έχει κάποια ιστορική σημασία, δεν «συνέβη» ποτέ στην Βόρεια Αμερική. Και μιλάμε για μια σειρά διαλέξεων που δόθηκε από τον πιο καταξιωμένο φιλόσοφο της εποχής του, το 1828. Αρκετά πειστική απόδειξη ότι κάτι με το όνομα «η Δύση» δεν ήταν ακόμη γνωστό σαν κάτι το υπαρκτό.

Επομένως, σύνοψη:

«Χριστιανισμός» αντικαταστάθηκε από «Ευρώπη», που στην συνέχεια αντικαταστάθηκε από «η Δύση». Η Ευρώπη ΔΕΝ ήταν μια συνέχεια της «Χριστιανοσύνης» -ήταν μια αντικατάσταση…

Η ουσία είναι ότι, πριν τον 18ο Αιώνα (το πολύ νωρίτερο) δεν υπήρξε κάτι που να μπορούσε να αποκληθεί «Δυτικός Πολιτισμός».

Είναι μια αυτοσχέδια, αναδρομική, ψευδό-ιστορική επινόηση.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
«Οσα αποκαλύπτονται, ξεγυμνώνουν τις εγκληματικές ολιγωρίες των υπευθύνων, που έστειλαν στον θάνατο 100 συνανθρώπους μας. Υπάρχει ποινική ευθύνη και των κυβερνητικών προσώπων, υπουργών και Πρωθυπουργού, που ήταν αρμόδια για την προστασία των πολιτών. Και θα πρέπει να γίνει άρση της ασυλίας τους και παραπομπή τους» λέει στα «ΝΕΑ», σε συνέντευξη που παραχώρησε στον στον Δημήτρη Μανιάτη,  η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου:

Δημήτρης Μανιάτης: Το καλοκαίρι καταθέσατε μηνυτήρια αναφορά για τους θανάτους στο Μάτι, στο πλαίσιο της νομικής πρωτοβουλίας «Δικαιοσύνη για Όλους» που έχει πάρει η Πλεύση Ελευθερίας. Και επανήλθατε τον Οκτώβριο με στοιχεία και ντοκουμέντα. Η πρόσφατη άσκηση ποινικών διώξεων για ανθρωποκτονία φαίνεται ότι σας δικαιώνει. Πώς βλέπετε τις δικαστικές εξελίξεις;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Αυτό που συνέβη στο Μάτι δεν ήταν ατύχημα, ήταν έγκλημα. Η άσκηση ποινικών διώξεων για ανθρωποκτονία κατά συρροή, αλλά και η αναλυτική διάταξη των Εισαγγελέων αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την απονομή Δικαιοσύνης. Γιατί αν το έγκλημα αυτό μείνει ατιμώρητο, όπως τόσα στο παρελθόν, θα επαναληφθεί. Στη μηνυτήρια αναφορά που καταθέσαμε το καλοκαίρι με τον Διαμαντή Καραναστάση, περιέχονται στοιχεία που πλέον γίνονται δεκτά από τους Εισαγγελείς που ερεύνησαν την υπόθεση. Όσα αποκαλύπτουν, ξεγυμνώνουν τις εγκληματικές ολιγωρίες των υπευθύνων, που έστειλαν στο θάνατο 100 συνανθρώπους μας. Οι ευθύνες, βέβαια, δεν εξαντλούνται σε αυτούς κατά των οποίων ασκήθηκαν οι ποινικές διώξεις. Υπάρχει ποινική ευθύνη και των κυβερνητικών προσώπων, Υπουργών και Πρωθυπουργού, που ήταν αρμόδια για την προστασία των πολιτών. Και θα πρέπει να γίνει άρση της ασυλίας τους και παραπομπή τους.

ΔΜ: Αρθρογραφήσατε προσφάτως για τις ευθύνες που υπάρχουν σε κυβέρνηση και συγκεκριμένα πρόσωπα για την ηχογραφημένη συνομιλία με αφορμή την δανειοδότηση του Πολάκη από την Attica Bank. Τι είδους ευθύνες είναι αυτές;

ΖΚ: Η ηχογράφηση και δημοσιοποίηση συνομιλίας χωρίς συναίνεση είναι κακούργημα, για το οποίο πρέπει να ελεγχθούν ποινικά Πολλάκης και Βαξεβάνης. Το πραγματικό θύμα δεν είναι ο Στουρνάρας, αλλά η ιδιωτικότητα και το απόρρητο της επικοινωνίας κάθε πολίτη. Η ευθύνη είναι ξεκάθαρα ποινική. Και το γεγονός ότι κρύβονται ο ένας πίσω από την βουλευτική και υπουργική ασυλία και ο άλλος πίσω από την κυβερνητική προστασία αποδεικνύει πόσο στρεβλά εργαλειοποίησε την βουλευτική ασυλία το πολιτικό σύστημα. Μετατρέποντας την πολιτική σε αξιόποινη δράση και διεκδικώντας αυτή η εγκληματική δράση να μένει ατιμώρητη.
ΔΜ: Σήμερα βλέπουμε μια διαπάλη με αφορμή το κερδισμένο ή χαμένο ηθικό πλεονέκτημα των δύο κύριων πολιτικών μονομάχων. Πώς το σχολιάζετε;

ΖΚ: Το ηθικό πλεονέκτημα ανήκει στους πολίτες. Που παρακολουθούν άναυδοι και αηδιασμένοι αυτόν τον διαγωνισμό διαφθοράς και διαπλοκής, όπου κανείς δεν ισχυρίζεται ότι είναι καθαρός, αλλά ο ένας λέει στον άλλο: «Εσύ είσαι πιο βρώμικος. Εσύ τα ίδια έκανες».
Είναι καιρός να μιλήσουμε καθαρά για άρση της βουλευτικής και υπουργικής ασυλίας και δικαστική διερεύνηση όλων των σκανδάλων. Εμείς, η Πλεύση Ελευθερίας, το προτείνουμε ανοιχτά. Και η κοινωνία το ζητάει.


ΔΜ: Η γενικευμένη απονομιμοποίηση των κομμάτων και της πολιτικής, έχει ηθικούς και επί της ουσίας αυτουργούς και τι κινδύνους πυροδοτεί για την Δημοκρατία;

ΖΚ: Η απονομιμοποίηση των κομμάτων στη συνείδηση των πολιτών είναι δείγμα πολιτικής υγείας. Και βήμα προς μια πραγματική δημοκρατία των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών, έξω από κομματικούς μηχανισμούς. Το κόμματα στην Ελλάδα δεν υπήρξαν κοιτίδες δημοκρατίας, αντίθετα με όσα επιτάσσει το Σύνταγμα. Υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι εστίες διαφθοράς, παράγοντες διαπλοκής, πεδία ίντριγκας και αντιδημοκρατικών διαδικασιών. Έφτιαξαν ένα σάπιο κράτος, καθ’ ομοίωσή τους. Για να αποκατασταθεί η δημοκρατία, χρειάζεται ουσιαστική συμμετοχή πολιτών που δεν αναζητούν τίτλους και καρέκλες. Που επιζητούν να προσφέρουν κι όχι να κερδίσουν. Αυτή τη συμμετοχή θα δώσει πραγματικό νόημα στην πολιτική. Είναι σημαντικό να πεισθούν οι άξιοι άνθρωποι να ασχοληθούν. Να μην εκχωρήσουν άλλο το πεδίο της πολιτικής στους φαύλους, στους ιδιοτελείς, στα λαμόγια.
ΔΜ: Τι πολιτική εκτίμηση κάνετε; Η χώρα οδεύει σε μια μετα-μνημονιακή κανονικότητα ή σε νέες περιπέτειες;

ΖΚ: Η χώρα βρίσκεται στην πιο βαθιά και πιο σκοτεινή μνημονιακή περίοδο. Με επιβολή, επιτροπεία, ανελευθερία, που θέλουν να τις εγκαθιδρύσουν ως νέα κανονικότητα. Είμαστε σε Μνημόνιο διαρκείας που δεν λέγεται Μνημόνιο και σε συνθήκη κατάλυσης της δημοκρατίας από τους Κυβερνώντες και τους δανειστές, που δήθεν ανησυχούν για την άνοδο του φασισμού. Ο Όργουελ περιέγραψε στα έργα του αυτό που ζούμε σήμερα. Το τι θα συμβεί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εμάς, από τους πολίτες. Αν θα ανεχθούν αυτήν την κατάσταση ή αν θα αντιδράσουν και θα την αποτινάξουν. Εγώ ελπίζω στο δεύτερο και παλεύω για αυτό.


ΔΜ: Πώς θα σταθείτε ως Πλεύση Ελευθερίας στην νέα πόλωση; Πολλοί κάνουν κάλεσμα (πχ ΛΑΕ) για ένα μέτωπο δυνάμεων....

ΖΚ: Εμείς προσκαλούμε τους πολίτες σε ενεργοποίηση και δράση. Για να ανατρέψουμε το καθεστώς και να ξαναχτίσουμε τη χώρα μας. Η ανατροπή δεν θα γίνει με εκλογικά μαγειρέματα και κομματικά παζάρια. Δεν μας ενδιαφέρει ούτε να μοιράσουμε καρέκλες ούτε να μοιραστούμε κρατικές επιχορηγήσεις.
Η Πλεύση Ελευθερίας θα κατέβει στις εκλογές αυτόνομα και ανεξάρτητα, όπως έχουμε δηλώσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ. Σύνθημά μας: «Δεν κοιτάμε ούτε αριστερά, ούτε δεξιά. Κοιτάμε μπροστά», θέλουμε να ενώσουμε τους πολίτες και τους προσκαλούμε σε πανελλαδική συστράτευση, πέρα από παλαιοκομματικά σχήματα. Μιλάμε και συμπράττουμε με ανθρώπους, κινήματα, συλλογικότητες από όλη την Ελλάδα. Και είμαστε πραγματικά ανοιχτοί στον καθένα που θέλει να συμμετάσχει, αξιοποιώντας και τις δυνατότητες του διαδικτύου, μέσα από την πλατφόρμα μας στο plefsieleftherias.gr και μέσα από το μέσο επικοινωνίας μας freedomtv.gr


ΔΜ: Κάτι τελευταίο: υπερασπίζεστε τον Alexander Vinnik και μάλιστα τον περιγράφετε ως αιχμάλωτο στη χώρα μας και παρανόμως προφυλακισμένο. Ποιος έχει την ευθύνη;

ΖΚ: Ο Αλεξάντερ Βίννικ είναι ένας άνθρωπος με πολύτιμη τεχνογνωσία, που μπορεί να απελευθερώσει τις οικονομικές συναλλαγές. Ο πραγματικός λόγος που ζητούν την έκδοσή του 3 χώρες είναι αυτή η τεχνογνωσία, γύρω από τα ηλεκτρονικά νομίσματα και την τεχνολογία blockchain. Το ότι η Ελληνική Κυβέρνηση προτιμά να τον αφήσει να πεθάνει από ασιτία, το ότι δεν αξιοποίησε καν τις γνώσεις του και ότι πλέον η χώρα του, η Ρωσία, ενεργοποιείται σε διπλωματικό και δικαστικό επίπεδο για την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη της αποδεικνύει την τραγική ανικανότητα και ανευθυνότητα της Κυβέρνησης, που είναι εκτεθειμένη τόσο στο πεδίο της Δικαιοσύνης όσο και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.



       Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι τουλάχιστον τραγικοί, οι κυβερνώντες του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι αφού παραχώρησαν -προφανώς κατόπιν εντολών του ξένου παράγοντα - σε χρόνο ντε τε την γλώσσα και την εθνότητα στους βόρειους γείτονές μας επιχειρούν να προϊδεάσουν για ακόμα μία, τεράστιας έκτασης, ενδοτικότητα.

Πρόκειται για μια δήλωση του πρώην υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά που ανοίγει ζήτημα συνδιαχείρισης της Μεσογείου ή του Αιγαίου με τους Τούρκους.

Η εξοργιστική και σαφώς αντεθνική αυτή τοποθέτηση έγινε στους Δελφούς και έχει σαν άμεσο πρώιμο αποτέλεσμα την ενίσχυση της ρητορικής της Τουρκικής επεκτατικής πολιτικής.

Αλλά ας δούμε τι είπε ο Κοτζιάς:
«…αλλά αν νομίζεις όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ δεν έχει τίποτα και όλοι η ΑΟΖ είναι, ξέρω γω, το Καστελόριζο έχει 100% όλη την ΑΟΖ σε όλη την περιοχή, συγνώμη που το λέω έτσι και ας με κράξουν οι εθνικοί μας φίλοι, δεν είναι έτσι! Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο. Και να τον βάζεις και τον άλλον στο παιχνίδι, για να κατευνάζει»!
Μάλιστα θέλοντας να ενισχύσει την άποψή του πως "να τον βάζεις και τον άλλο στο παιγνίδι για να τον κατευνάζεις" o πρώην υπουργός το συνέχισε προφανώς αναφερόμενος στις ενεργειακές εξελίξεις στην περιοχή ότι "δεν πρέπει να φαίνεσαι μοναχοφάης και να λες είναι όλα δικά μου, γιατί τότε γίνεσαι μέρος του προβλήματος".

Δεν γνωρίζουμε ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η τοποθέτηση του πρώην υπουργού αν και αντιλαμβανόμαστε πλήρως τις επιπτώσεις που θα δημιουργήσει. Πολύ δε περισσότερο, με δεδομένο την πρόσφατη παραχώρηση στο Σκοπιανό ζήτημα πολύ φοβόμαστε πως ετοιμάζεται (σαφώς κατόπιν και πάλι έξωθεν υποδείξεων) ο περιορισμός των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων ως προς τον εξ ανατολών γείτονα.

Και έχει ιδιαίτερη σημασία ο χρόνος κατά τον οποίο γίνονται αυτές οι ανεκδιήγητες δηλώσεις: τώρα που η Τουρκία στο πλαίσιο της αναθεωρητικής πολιτικής της αμφισβητεί όχι μόνο το Καστελόριζο αλλά και το δικαίωμα σε θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου ακόμη και της Κρήτης και προβάλει διεκδικήσεις μέχρι και νότια της Ιεράπετρας, και συγχρόνως υπαγορεύει τελεσίγραφα στην Κύπρο ώστε να μην ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα της όπως είναι οι γεωτρήσεις για φυσικό αέριο.

Κάποιος να τους μαζέψει .... και γρήγορα, γιατί δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο.

Και αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον ελληνικό λαό.
του Θανάση Παπαμιχαήλ *

Είμαστε στο κατώφλι των αυτοδιοικητικών εκλογών του Μαΐου, με ένα νέο εκλογικό σύστημα, της απλής αναλογικής. Πληθώρα υποψηφίων σε όλους τους δήμους της επικράτειας. Εκλογές ιδιαίτερες και λόγω του νέου εκλογικού συστήματος και λόγω του κλίματος πολιτικής απαξίωσης και οικονομικής δυσχέρειας, μέσα στο οποίο θα διεξαχθούν.

Στη δύσκολη αυτή συγκυρία, οι επιλογές των ψηφοφόρων θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το καλύτερο αύριο που όλοι αναμένουμε, με αποτέλεσμα να γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες διαφόρων δημοσκοπικών αποτελεσμάτων και προβλέψεων για την κατάκτηση των αυτοδιοικητικών θώκων.

Δημοσκοπήσεις που γίνονται είτε κατά παραγγελία, για τη δημιουργία εντυπώσεων και βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είτε για την αποτύπωση της πραγματικότητας και μένουν στα συρτάρια των εντολέων.

Η αμερικανοποίηση της ελληνικής πολιτικής σκηνής σημαίνει μια προεκλογική περίοδο με καταιγισμό των πολιτών με έρευνες, γκάλοπ ιντερνετικού τύπου, αμφιβόλου αξιοπιστίας.

Σαν «μαϊντανοί» ξεπηδάνε διαδικτυακές έρευνες αμφιβόλου προελεύσεως. Απαιτείται να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις δήθεν έγκυρες δημοσκοπήσεις στις δήθεν διασταυρωμένες προτίμησης του εκλογικού σώματος, στους κάθε είδους κανιβαλισμούς του δικαιώματος του πολίτη στην αντικειμενική ενημέρωση.

Γκάλοπ που φέρνουν πρώτο τον έναν υποψήφιο και δεύτερο τον άλλον, και την άλλη μέρα το αντίθετο, θα πρέπει να τα πετάμε στον κάλαθο των αχρήστων.

Γκάλοπ χωρίς την υπογραφή κάποιας νομικής και πιστοποιημένης εταιρείας δημοσκοπήσεων πρέπει να θεωρούνται απλές φημολογίες, με στόχο τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης προς τον έναν ή τον άλλον υποψήφιο ανάλογα με το ρεύμα και την τσέπη του περισσότερο καλοπληρωτή. Στη συνέχεια τα πληρωμένα με 0,60 ευρώ τρολς αναλαμβάνουν τη μετάδοση των fake αποτελεσμάτων, με παράλληλο σχολιασμό. Δυστυχώς, δεν έχει έρθει ο καιρός που θα επιβάλλονται κυρώσεις στους τυχάρπαστους δημοσκόπους και στα φερέφωνα τους που παραβαίνουν τους κανόνες της σωστής πληροφόρησης και εισβάλλουν στην πολιτική συνείδηση του ψηφοφόρου, με στόχο την παραπληροφόρησή του.

Στις μέρες μας, στους καιρούς πλήρους απαξίωσης της πολιτικής, το παιχνίδι των δημοσκοπήσεων θα πρέπει να παραμείνει τίμιο. Πρώτιστο ζητούμενο, ο σεβασμός του πολίτη στην ενημέρωσή του.

Γκάλοπ-μαϊμού και αναξιόπιστες πολιτικές αναλύσεις από πληρωμένους επιτήδειους δημιουργούν έλλειμμα δημοκρατίας, χειραγωγούν την ελεύθερη βούληση, πλήττουν τους έντιμους υποψηφίους και ζημιώνουν τον θεσμό της Αυτοδιοίκησης με τις λάθος επιλογές των κατευθυνόμενων ψηφοφόρων.

Προσοχή λοιπόν, άλλο οι κάθε είδους «μπούκηδες» και άλλο οι έντιμοι δημοσκόποι.


* επικοινωνιολόγου

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οργιαστική χρήση της, από ισχυρές ομάδες πίεσης, εναντίον Βρετανών Πολιτικών, Αμερικανών Γερουσιαστών και Γάλλων διαδηλωτών -με ανυπότακτο τρόπο σκέψης.

του Finnian Cunningham, Sputnik, Wed, Feb 27, 2019 |

[Το κατωτέρω άρθρο, του διεθνώς γνωστού Ιρλανδού δημοσιογράφου, επισημαίνει ένα φαινόμενο που προορίζεται να προσλάβει εκρηκτικές διεθνείς διαστάσεις, όπως παρόμοιες περιπτώσεις -στην ιστορία, στο πρόσφατο παρελθόν και στο παρόν- όπου η κατάχρηση ενός ευμενούς περιβάλλοντος, η προκλητική υπεροψία και η υπερτίμηση των ορίων ανοχής τοπικών πληθυσμών και διεθνούς κοινής γνώμης στην αυθαιρεσία, οδηγεί σε αντιδράσεις, εξεγέρσεις, οδυνηρές ανατροπές και καταστροφές. Παράλληλα άρθρα, ταυτόσημου περιεχομένου και σε πολύ μεγαλύτερη έκταση, λόγω λεπτομερειακής τεκμηρίωσης, δημοσιεύουν αυτές τις μέρες δύο παγκόσμια γνωστές και σεβαστές πνευματικές προσωπικότητες, ο βετεράνος της βρετανικής δημοσιογραφίας Jonathan Cook, o οποίος κατοικεί πλέον μονίμως στην Παλαιστίνη και ο εβραϊκής καταγωγής, θαυμάσιος συγγραφέας και δοκιμιογράφος Israel Shamir. Και αυτών τα άρθρα-σήμαντρα μιλούν για την κατάχρηση του δηλητηρίου «αντισημίτης». Το εν λόγω όπλο συνεχίζει πάντως να προκαλεί θραύση, όπως δείχνουν νόμοι στις ΗΠΑ -και υπό συζήτηση στην ΕΕ- για την απαγόρευση του λαϊκού μποϋκοτάζ προϊόντων του Ισραήλ (σε αλληλεγγύη προς τον λαό της Παλαιστίνης) και ποινική δίωξη της αρνητικής κριτικής κατά της πολιτικής του. Ενδεικτικά αν και ελλειπτικά για τον ογκώδη φάκελο είναι τα ακόλουθα του Φ. Κάνινγκαμ:]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Να το ξεκαθαρίσουμε. Αντι-Σιωνισμός δεν είναι το ίδιο με αντι-σημιτισμός, ή αντι-εβραϊσμός. Αλλά η εσκεμμένη σύγχυση αυτών των ορισμών επιτρέπει στο κράτος του Ισραήλ και στους συνηγόρους του να διαπράττουν ακραία εγκλήματα και να μένουν ατιμώρητοι. Η κυνικά εσκεμμένη σύγχυση των εννοιών χρησιμοποιείται ως εξοντωτική «ρετσινιά» για την υπονόμευση πολιτικών προσώπων και ομάδων διαμαρτυρίας σε Δυτικά κράτη.

Είδαμε τελευταία μιαν έξαρση στην χρήση αυτού του όπλου στιγματισμού, με τον χαρακτηρισμό ως «αντισημιτικού» του κινήματος διαμαρτυρίας των «κίτρινων γιλέκων» στην Γαλλία και την ταυτόχρονη χρήση του στην Βρετανία, εναντίον του ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, Τζέρεμυ Κόρμπιν και στις ΗΠΑ εναντίον της βουλευτή Ιλχάν Ομάρ.

Η Ομάρ, που εκλέχθηκε πρόσφατα στην αμερικανική Βουλή, ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, επέσυρε βομβαρδισμό επιθέσεων όταν αποτόλμησε να επικρίνει τις ομάδες πίεσης του ισραηλιτικού Λόμπυ και τις πολύ μεγάλες πολιτικές επιδοτήσεις που καταβάλλει, ότι ασκούν ανεπίτρεπτη και επιζήμια επιρροή στην αμερικανική πολιτική για την Μέση Ανατολή. Ο Πρόεδρος Τραμπ την κατακεραύνωσε για τον « αντισημιτικό λόγο μίσους» που εκφώνησε, αλλά και η επικεφαλής της ομάδας του κόμματος της, η Νάνσυ Πελόζι, παραμέρισε στην περίπτωσή της τον κανόνα της κομματικής αλληλεγγύης.

Και όμως ότι είπε η Ομάρ στην ομιλία της δεν ήταν παρά η απλή εξόφθαλμη αλήθεια: Η παρουσίαση της πραγματικότητας ότι ισραηλιτικά οικονομικά θέλγητρα κατέληξαν να αγοράσουν την μεροληψία της αμερικανικής κυβέρνησης υπέρ της ενίσχυσης των συμφερόντων του ισραηλιτικού κράτους, σε βάρος των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.

Ο Τραμπ είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αυτής της ένοχης συναλλαγής. Κατά την περίοδο της υποψηφιότητάς του, το 2016, ό Τραμπ δέχτηκε εκατομμύρια δολάρια από την Σέλντον ΄Αντελσον, έναν Αμερικανό-Ισραηλίτη Μεγιστάνα Οικοδομών (και καζίνων), ο οποίος διακηρυγμένα προμάχεται των συμφερόντων του Ισραήλ στις ΗΠΑ. Η πολιτική του Τραμπ, αφ’ ότου έγινε πρόεδρος, δείχνει ξεκάθαρα την προκατάληψη του Λευκού Οίκου υπέρ του Ισραήλ, ειδικότερα με την επίμαχη ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του κράτους, που προκαταλαμβάνει έτσι όποιαν διαπραγμάτευση λύσης με τους Παλαιστινίους.

Το ισραηλιτικό κράτος εξακολουθεί με μπουλντόζες να κατεδαφίζει σπίτια Παλαιστινίων, σε παράνομα κατεχόμενα εδάφη και να χρησιμοποιεί υπερβολική φονική βία εναντίον αόπλων Παλαιστινίων διαδηλωτών. Τα Ηνωμένα ΄Εθνη υπολογί ζουν ότι από πέρυσι, 200 Παλαιστίνιοι, ενήλικες και παιδιά, σκοτώθηκαν από Ισραηλινούς στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές, ενώ διαδήλωναν εναντίον μιας απάνθρωπης ισραηλινής πολιορκίας στην Γάζα.

Η αμερικανική και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τηρούν κατά κανόνα σιωπή γι΄αυτά τα σοβαρά εγκλήματα που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ. ΄Ενας απο-φασιστικός παράγων αυτής της στάσης είναι το ισχυρό και πλούσια χρηματοδοτημένο ισραηλινό λόμπυ (οργανώσεις και ομάδες πίεσης) στην Αμερική και στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Αντι-Σιωνισμός είναι ένας ειδικός όρος για την πολιτική αντίθεση σε παραβιάσεις διαπραττόμενες από το ισραηλιτικό κράτος σε βάρος ιστορικών δικαιωμάτων των γηγενών λαών της Παλαιστίνης, που υπέστησαν την απώλεια των πατρογονικών γαιών τους, με την βαθμιαία προσάρτησή τους από το κράτος του Ισραήλ, από της ιδρύσεως του το 1948.

Το να αντιτίθεσαι σε αυτά τα συστηματικά εγκλήματα δεν είναι αντι-σημιτισμός (εχθρότητα προς το εβραϊκό έθνος). Πράγματι, πολλές εντιμότατες εβραϊκές προσωπικότητες σε όλο τον κόσμο περιλαμβάνονται στους σκληρότερους επικριτές των κρατικών εγκλημάτων του Ισραήλ. Συγγραφείς και αγωνιστές όπως οι Νόρμαν Φινκελστάιν * (1)και ο Ραλφ Σόενμαν.

Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, Τζέρεμυ Κόρμπιν, έχει μακρά προσωπική ιστορία υπεράσπισης των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Περιγράφει τον εαυτό του ως «Αντί-Σιωνιστή», δηλαδή εναντιούμενο στην ανηλεή, παράνομη κατάσχεση παλαιστινιακών γαιών, για την διακηρυγμένη πρόθεση οικοδόμησης ενός θρησκευτικού εβραϊκού κράτους.

Την περασμένη εβδομάδα μια ομάδα βουλευτών του Εργατικού Κόμματος παραιτήθηκαν, για να ιδρύσουν μιαν ανεξάρτητη ομάδα στην Βρετανική Βουλή. Η ομάδα των επτά βουλευτών ισχυρίζεται ότι το Εργατικό Κόμμα υπό τον Κόρμπυν έγινε θεσμικά «αντισημιτικό». Αυτό είναι μια αυθαίρετη συκοφαντία κατά του πρώην ηγέτη τους και του συνόλου του Εργατικού Κόμματος. Μοιάζει ενδεικτικό ότι η αποσκιρτήσασα ομάδα των αποστατών αρνείται να αποκαλύψει από πού προέρχεται η χρηματοδότησή της. Από το ισραηλιτικό λόμπυ, μήπως;

Παρόμοια, στην Γαλλία, το κίνημα διαμαρτυρίας «κίτρινα γιλέκα» χαρακτηρίστηκε την περασμένη εβδομάδα «αντισημιτικό». Αυτό ακολούθησε πράξεις βανδαλισμού σε εβραϊκό νεκροταφείο επαρχιακής πόλης της Γαλλίας, που απλά συνέβησαν την επομένη επεισοδίου στο Παρίσι μεταξύ ομάδας διαδηλωτών με κίτρινα γιλέκα και του Γάλλου «φιλοσόφου», εβραϊκού θρησκεύματος, Αλαίν Φίνκελκράουτ, φανατικού υποστηρικτή του Ισραήλ αλλά και του Γάλλου προέδρου Μακρόν στην σύγκρουσή του με το κίνημα εναντίον του.. Οι διαδηλωτές τον αναγνώρισαν κατά την έξοδο από την κατοικία του και τον αποδοκίμασαν με κραυγές «παλιό-σιωνιστή» και «να πας στο Ισραήλ», αλλά δεν αναφέρθηκαν στην εβραϊκή καταγωγή του. * (2)

Η εσκεμμένη και επίβουλη παρερμηνεία του «αντι-σιωνισμού» ως « αντί-σημιτισμού/ αντι-εβραϊσμού» και κατά προέκταση ως ….συμπάθειας στο ναζιστικό ολοκαύτωμα, αποτελεί μια κυνική απόπειρα συγκάλυψης των αποτρόπαιων εγκλημάτων (horrific crimes) που διαπράττει το ισραηλιτικό κράτος. Πρόκειται για μιαν ειδεχθή μορφή λογοκρισίας, εναντίον της ειλικρινούς έκθεσης της πραγματικότητας, υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, που αποσκοπεί να μας τρομοκρατήσει ώστε να αποδεχτούμε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από το κράτος του Ισραήλ και της αμερικανικής προστασίας του.

Ακόμη χειρότερο από αυτό, δεν πρόκειται μόνο για τον εκφοβισμό λαών σε σιωπή, μπροστά στην κακοήθη καταπίεση που ασκείται στην Μέση Ανατολή. Η αντί-Σιωνιστική/ αντί-σημιτική απάτη χρησιμοποιείται επίσης για να σπιλώσει και να υπονομεύσει οποιαδήποτε δυνητική πολιτική αντίθεση στο εσωτερικό των Δυτικών κρατών.


Σημειώσεις Μεταφραστή:

1)* Ο καθηγητής Norman Finkelstein, του οποίου οι γονείς θανατώθηκαν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, μετά την έκδοση του βιβλίου του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος», υφίσταται ανελέητο διωγμό. Μετά αλληλοδιάδοχες απολύσεις του από αμερικανικά πανεπιστήμια, κατόρθωσε να προσληφθεί σε ένα καθολικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Αλλά και από αυτού του καθολικού πανεπιστημίου την έδρα τον επέταξε η μακρά χειρ του εβραϊκού λόμπυ –μέσω Βατικανού!

2)*Βεβηλώσεις ισραηλιτικών νεκροταφείων στην Γαλλία συνήθως αποδίδονταν στο λούμπεν στοιχείο της ισλαμικής μειονότητας έξη εκατομμυρίων. Η συγκεκριμένη εκίνησε την υποψία της «προβοκάτσιας», που –την επομένη του επεισοδίου Φίνκελκράουτ- προοριζόταν να στηρίξει την σπίλωση των κίτρινων γιλέκων ως κρυπτό-ναζιστών αντισημιτών -στην σειρά των διάφορων όπλων ψυχολογικού πολέμου που έχει χρησιμοποιήσει εναντίον τους η κυβέρνηση Μακρόν από τις 17 Νοεμβρίου, με την χορωδία των καθεστωτικών ΜΜΕ –χωρίς να πετύχει την απομόνωσή τους από την στήριξη της γαλλικής κοινής γνώμης.




Σ’ αυτή την επιχείρηση, η κυβέρνηση Μακρόν είχε την βοήθεια του Προέδρου του ισχυρότερου εβραϊκού Λόμπυ στην Γαλλία, του CRIF ( αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου Εβραϊκών Οργανώσεων Γαλλίας), κ. Frances Kalifat, που σε συνέντευξή του συνέστησε «τα δραστικότερα δυνατά μέτρα για τον τερματισμό αυτών των διαδηλώσεων» (των κίτρινων γιλέκων)…







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Κωνσταντίνου Φίλη *

Η Συμφωνία των Πρεσπών έφερε εκ νέου στο προσκήνιο την αντιπαράθεση μέρους της Δύσης και της Ρωσίας για τον έλεγχο των Δυτικών Βαλκανίων. Πράγματι, με την επικείμενη ένταξη των Σκοπίων κλείνει ο πρώτος κύκλος ενσωμάτωσης χωρών της περιοχής στο ΝΑΤΟ. Είχαν προηγηθεί η Αλβανία και το Μαυροβούνιο. Δεδομένου ότι η Βοσνία είναι ένα δυσλειτουργικό κράτος και το Κόσοβο εκτός ατζέντας αν δεν επιτευχθεί συμβιβασμός με τη Σερβία, η τελευταία καλείται να ισορροπήσει μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών.

Άλλωστε, εκτός της ιστορικά αδέσμευτης πολιτικής της Γιουγκοσλαβίας, το Βελιγράδι προσβλέπει στη στήριξη της Μόσχας για τη διαμάχη του με τους Αλβανοκοσοβάρους. Από την άλλη, η Δύση προωθεί τη διευθέτηση της εκκρεμότητας Βελιγραδίου-Πρίστινας αν και η πρόταση για ανταλλαγή εδαφών απέτυχε (προσώρας) παταγωδώς. Οδήγησε σε αναζωπύρωση της έντασης, λόγω της άρσης συνοριακών ελέγχων μεταξύ Αλβανίας-Κοσόβου και λίγο αργότερα της μετατροπής αλβανοκοσοβαρικών πολιτοφυλακών σε τακτικό στρατό.

Είναι, πάντως, απορίας άξιο γιατί δεν ενθαρρύνθηκαν οι δύο πλευρές να προβούν σε πιο μετρημένες ενέργειες, όπως η τροποποίηση των Συνταγμάτων τους για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, και κατέληξαν να επικαλούνται ως άλλοθι της αδιαλλαξίας τους τον μαξιμαλισμό της πρότασης ανταλλαγής εδαφών/πληθυσμών.

ΕΕ και ΗΠΑ είχαν μέχρι πριν λίγο καιρό χάσει το ενδιαφέρον τους για τα Δυτικά Βαλκάνια. Η μεν πρώτη ήταν απασχολημένη με την αντιμετώπιση των εγγενών της προβλημάτων, διακατεχόμενη και από έντονη κόπωση για περαιτέρω διεύρυνση μετά το 2004. Οι δε ΗΠΑ είχαν στρέψει την προσοχή τους στον Ειρηνικό και την ανάσχεση της κινεζικής ισχύος.
Σινορωσικός παράγοντας

Αυτό το κενό εκμεταλλεύθηκαν τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία. Το Πεκίνο διεισδύει οικονομικά, παρέχει κεφάλαια σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, όπως οι μεταφορές και οι υποδομές. Έχει ήδη αναπτύξει μία πλατφόρμα συνεργασία (16+1) με όλα τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων πλην Κοσόβου. Ο κινεζικός παράγοντας αποδίδει μεγάλη σημασία στην περιοχή και λόγω του Belt Road Initiative και στην προσπάθειά του για διασύνδεση θαλασσίων και χερσαίων διαδρομών, με στόχο την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

Μέχρι πρότινος, μάλιστα, η Δύση είχε υποτιμήσει τον ρόλο της Κίνας, λόγω των εμμονών της με τη Ρωσία. Ασφαλώς, η Μόσχα δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητος παίκτης. Ούτε πρόκειται να παραδώσει τα όπλα μετά τη διαφαινόμενη απώλεια της Βόρειας Μακεδονίας. Εξάλλου, διατηρεί ερείσματα τόσο σε μέρος των πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ (οι πρώτες τη βλέπουν ως αντίβαρο σε σχέση με τη Δύση) όσο και στην κοινωνία.

Ειδικότερα δε στο σλαβικό και ορθόδοξο στοιχείο, εφόσον αυτοπροβάλλεται ως προστάτιδα δύναμη αυτού. Ο ρόλος της ενέργειας καθώς και του Πατριαρχείου της Μόσχας είναι αξιοπρόσεκτος, ενώ στα πρότυπα της Τουρκίας διαθέτει κεφάλαια για αναστηλώσεις ναών και θρησκευτικών μνημείων.

Η επιλογή του χρόνου της επίσκεψης Πούτιν στη Σερβία (17 Ιανουαρίου), η αποθεωτική υποδοχή της οποίας έτυχε και τα 21 πρωτόκολλα συνεργασίας που υπεγράφησαν, είχαν στόχο να στείλουν μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι το Κρεμλίνο δεν έχει διαγράψει τα Δυτικά Βαλκάνια και πως είναι αποφασισμένο να μην απολέσει τις σφαίρες επιρροής του.
Απογοήτευση από ΕΕ

Ακόμη πιο χαρακτηριστική της κατάστασης είναι η θετική εικόνα της Ρωσίας στους Σέρβους. Το 21% την θεωρούν ως τον μεγαλύτερο αιμοδότη της οικονομίας τους, ενώ δεν βρίσκεται καν στην πρώτη δεκάδα των επενδυτών. Στη Βουλγαρία το 75% των πολιτών έχει θετική άποψη για τη Μόσχα και στη Βόρεια Μακεδονία μέρος των Σλαβομακεδόνων αναμένει από τη Ρωσία να διαφυλάξει την εθνική τους ταυτότητα!

Σε επίπεδο πολιτικών ελίτ, 121 από του 240 βουλευτές του βουλγαρικού Κοινοβουλίου ανήκουν σε επιτροπές βουλγαρο-ρωσικής φιλίας, ο επικεφαλής των Σερβοβόσνιων, Ντόντικ, έχει προσφέρει την πλήρη στήριξή του στην προσάρτηση της Κριμαίας, ενώ πρόεδροι (βλ. Ιβάνωφ), υπουργοί αλλά και κρατικοί παράγοντες αρκετών κρατών διατηρούν ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με τη Μόσχα.

Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο. Αρκετοί στα Δυτικά Βαλκάνια είναι απογοητευμένοι από την ΕΕ, την οποία βλέπουν ως μακρινή και αβέβαιη προοπτική. Από την άλλη, κράτη-μέλη με το ειδικό βάρος της Γαλλίας προκρίνουν χρονικά την εμβάθυνση και θέλουν να μεταθέσουν για αργότερα τη διεύρυνση. Εν προκειμένω τον προσδιορισμό ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων για Τίρανα και Σκόπια.

Μάλιστα, ο τομεάρχης εξωτερικών της ΝΔ, Γιώργος Κουμουτσάκος, μετά το πέρας του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής στις 22 Φεβρουαρίου, δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να δώσει τη σύμφωνη γνώμη της, προκειμένου η Αλβανία να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ στο επικείμενο ή στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κορυφής, που είναι τον Ιούνιο. Αν, συνεπώς, έχουν προηγηθεί εθνικές εκλογές στην Ελλάδα (Μάιο) και τις έχει κερδίσει η ΝΔ (όπως καταδεικνύουν όλες οι δημοσκοπήσεις), τότε δεν αποκλείεται με τη συγκατάθεση και της Αθήνας να μετατεθούν οι αποφάσεις για το τέλος του έτους, όπως μας έχει ήδη προϊδεάσει το Παρίσι.
Κακή διακυβέρνηση

Εν τω μεταξύ, η περιοχή ταλανίζεται από κακή διακυβέρνηση, ευάλωτες οικονομίες, παρουσία οργανωμένου εγκλήματος και κάθε λογής παρανομιών, εθνοτικές διαφορές, έξαρση των εθνικισμών και των τάσεων αυτοδιάθεσης και εκτεταμένη διαφθορά. Την τελευταία, ειδικότερα, φέρεται να εκμεταλλεύεται το Κρεμλίνο, ενώ υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι χρησιμοποιεί την απογοήτευση για την ΕΕ συνδυαστικά με τους εθνικισμούς, ώστε να στρέψει σε βάρος των Βρυξελλών περισσότερους Βαλκάνιους.

Ανεξάρτητα, πάντως από τις ρωσικές προθέσεις (σσ: η Νοτιοανατολική Ευρώπη νοείται ως γεωγραφική συνέχεια της Μαύρης Θάλασσας και του Καυκάσου) και κατά πόσο η Μόσχα κινείται οπορτουνιστικά ή στρατηγικά στην περιοχή, το κλειδί των εξελίξεων βρίσκεται σε ευρωπαϊκά χέρια. Αν επί παραδείγματι η αργή πορεία προς την ΕΕ δεν αποκτήσει σταθερά και μόνιμα χαρακτηριστικά, αν τα καθεστώτα δεν εκδημοκρατιστούν και εν τέλει αν η προσέγγιση με την ΕΕ (που δεν είναι πλέον τόσο ελκυστική) αποδειχθεί μαραθώνια διαδρομή χωρίς γραμμή τερματισμού, τότε κάθε τρίτη δύναμη (Ρωσία, Τουρκία, Κίνα) θα επωφελείται χωρίς να καταβάλλει τεράστια προσπάθεια.

Από την άλλη, αν και τα κράτη (πολιτικές ηγεσίες) και οι κοινωνίες των Δυτικών Βαλκανίων δεν αλλάξουν ριζικά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, όπως περιγράφονται παραπάνω, η προσέγγιση με την ΕΕ θα είναι προσχηματική και η όποια εμβάθυνση άνευ περιεχομένου.


* διεθνολόγος, Δ/ντης Ερευνητικών Προγραμμάτων, Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε Βελιγράδι, Τίρανα και Ποντγκόριτσα συνεχίζονται.


του Δημήτρη Κρικέλα

Κλίμα ανησυχίας επικρατεί στην Ευρώπη με αφορμή τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και την αναταραχή που επικρατεί σε Αλβανία, Σερβία, Κόσοβο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Μαυροβούνιο, με πολλούς αναλυτές να κάνουν πλέον λόγο για «Βαλκανική Άνοιξη».

Οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε Βελιγράδι, Τίρανα και Ποντγκόριτσα συνεχίζονται ενώ ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένταση είναι η ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, μαζί με τη λεγόμενη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (RS).

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε από τις Βρυξέλλες ότι οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων θα πρέπει να έχουν μια πραγματική προοπτική στην πορεία ένταξής τους στην ΕΕ. Διαφορετικά, όπως είπε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υπάρχει πραγματική απειλή να επιστρέψουμε στη δεκαετία του '90, όταν η περιοχή υπέφερε από μια περίοδο αιματηρών συγκρούσεων.

«Εάν αυτές οι χώρες δεν γίνουν μέλη της ΕΕ, τότε υπάρχει πραγματική απειλή να επιστρέψουμε στη δεκαετία του '90. Νομίζω ότι αυτό είναι θέμα πολέμου και ειρήνης », ανέφερε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο της Σλοβενίας.

Στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης μέσω της διαδικασίας διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν επίσης στη συζήτηση για το θέμα αυτό ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε και τις δύο πλευρές να προσπαθήσουν να επιτύχουν μια ειρηνική συμφωνία. Όπως είπε «η αποτυχία να εκμεταλλευτούμε αυτή τη μοναδική ευκαιρία θα ήταν ένα τραγικό αδιέξοδο».

Εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου και εκπρόσωποι της Σερβίας έθεσαν την ιδέα της διόρθωσης των συνόρων, αλλά ο πρωθυπουργός Ραμούς Χαραντινάι δήλωσε ανοιχτά ότι η κατάτμηση του Κοσσυφοπεδίου θα σήμαινε πόλεμο και επιστροφή στο παρελθόν.

Η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου έχει επιβάλλει επίσης φόρο επί των εισαγωγών της Σερβίας ως απάντηση σε αυτό που θεωρεί ότι είναι επιθετικές πολιτικές που εφαρμόζουν οι σερβικές αρχές ενάντια στην ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Η εισαγωγή αυτού του δασμού έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή του διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών και δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό πότε θα ξεκινήσει αυτός ο διάλογος και πλέον μένει να φανεί αν οι δύο χώρες θα μπορέσουν να επιτύχουν συμφωνία αυτή τη χρονιά, όπως ελπίζουν η ΕΕ και οι ΗΠΑ.

Από την άλλη πλευρά, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα εξαιτίας της πιθανότητας δημοψηφίσματος στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, γεγονός που μπορεί να κλιμακωθεί σε ένοπλη σύγκρουση που θα μπορούσε να διαιρέσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Ωστόσο αναλυτές υποστηρίζουν ότι μία διακήρυξη ανεξαρτησίας της «Δημοκρατίας Σέρπσκα» δεν θα αναγνωρίζονταν από τη διεθνή κοινότητα και ότι αυτό θα εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα της διεφθαρμένης πολιτικής ελίτ που έχει τη στήριξη της Ρωσίας.
 

Συμφωνία Θάτσι - Βούτσιτς;

Σύμφωνα με το IBNA, ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι και ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς φέρεται να έχουν συντάξει μια συμφωνία 12 σημείων επί της οποίας έχουν έρθει σε συμφωνία. Στο δημοσίευμα επίσης αναφέρεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμμετάσχει στη σύνταξη της παρούσας συμφωνίας ενώ αυτό επιβεβαιώθηκε και από τον βουλευτή του Δημοκρατικού Συνδέσμου του Κοσσυφοπεδίου, Vjosa Osmani.

Όπως αναφέρει, το έγγραφο αυτό περιλαμβάνει επίσης το θέμα των συνόρων, τα ορυχεία Trepça και ορισμένα άλλα ζητήματα. «Διπλωματικοί κύκλοι μιλούν για την ύπαρξη ενός εγγράφου μιας σελίδας το οποίο πρόκειται επίσης να αντιμετωπίσει το θέμα των συνόρων, των εκκλησιών, του συγκροτήματος εξόρυξης Trepça, κ.ο.κ.», δήλωσε ο Osmani και σημειώνει ότι το έγγραφο αυτό δεν θα αποσταλεί στο κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου, τονίζοντας ότι το ίδιο συνέβη το 2013 με τη συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ του Θάτσι και του Ντάτσιτς. Σύμφωνα με τον Osmani, αυτό δεν είναι το τελικό έγγραφο, αλλά ένα προσχέδιο συμφωνίας.


Χωρίς αντιπολίτευση η Αλβανία - Χιλιάδες στους δρόμους

Στην Αλβανία οι μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο όπου στους δρόμους βρέθηκαν χιλιάδες φοιτητές μετά την απόφαση να χρεώνονται οι εξετάσεις της δεύτερης εξεταστικής περιόδου, μέτρο από το οποίο έκανε τελικά πίσω η κυβέρνηση.

Εν συνεχεία και μετά από προσωπικές επιθέσεις που δέχθηκε ο Έντι Ράμα εντός του κοινοβουλίου χιλιάδες Αλβανοί διαδήλωσαν κατά της κυβέρνησης καθώς οι βουλευτές της αντιπολίτευσης αποφάσισαν να παραιτηθούν ομαδικά από τις έδρες τους στο κοινοβούλιο ζητώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και την ορκωμοσία μιας μεταβατικής κυβέρνησης για να οργανώσει «τίμιες εκλογές».

Οι διαδηλωτές την Πέμπτη πραγματοποίησαν μια ειρηνική πορεία, σε αντίθεση με τη διαδήλωση του περασμένου Σαββάτου, όταν η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων, βομβίδων κρότου-λάμψης και εκτοξευτήρων ύδατος για να εμποδίσει ομάδες διαδηλωτών να παραβιάσουν την είσοδο του κτιρίου της κυβέρνησης.

Ο επικεφαλής του συντηρητικού Δημοκρατικού Κόμματος Λουλζίμ Μπάσα κατηγορεί τον Ράμα για διαφθορά και σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα. Ο Ράμα, από την πλευρά του αρνείται να προκηρύξει εκλογές καθώς με τις 74 έδρες τους, συν μία υποστηρικτή τους από άλλο κόμμα, οι Σοσιαλιστές μπορούν να συνεχίσουν να κυβερνούν χωρίς την παρουσία της αντιπολίτευσης.

Μερικές ώρες πριν από τη διαδήλωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποίησαν τους αλβανούς πολιτικούς ηγέτες. «Υπογραμμίζουμε και πάλι το δικαίωμα των πολιτών να συμμετέχουν σε ειρηνικές διαδηλώσεις ... όμως καταγγέλλουμε έντονα οποιεσδήποτε δηλώσεις πολιτικών ηγετών καλούν σε βία», υπογράμμισαν σε κοινή δήλωσή τους η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι και ο επίτροπος αρμόδιος για τη Διεύρυνση Γιοχάνες Χαν. Οι ενέργειες αυτές «υπονομεύουν την πρόοδο που έχει κάνει η χώρα στον δρόμο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση», προσθέτουν οι Μογκερίνι και Χαν.

Επιπλέον, το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε στην Deutsche Welle ότι οι κατηγορίες για νοθεία στις ψήφους των προηγούμενων εκλογών στην Αλβανία πρέπει να διερευνηθούν από το δικαστικό σύστημα και το κοινοβούλιο.

«Οι κατηγορίες και ισχυρισμοί σχετικά με τη νοθεία ψήφων στις προηγούμενες εκλογές πρέπει να αντιμετωπιστούν από το δικαστικό σύστημα και το κοινοβούλιο. Το δικαίωμα της απόδειξης είναι ένα σημαντικό στοιχείο του δημοκρατικού συντάγματος. Ωστόσο, η βία που παρατηρήθηκε το περασμένο Σάββατο είναι απαράδεκτη. Καλούμε όλες τις πλευρές να συνεισφέρουν για ειρηνικές διαμαρτυρίες στο μέλλον», δήλωσε στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Διαδηλώσεις σε Σερβία και Μαυροβούνιο

Την ίδια στιγμή δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στους δρόμους για ενδέκατη συνεχή φορά στο Βελιγράδι, με κεντρικό σύνθημα την παραίτηση του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς και της κυβέρνησης του. Η πρώτη διαδήλωση αυτού του κινήματος διαμαρτυρίας κατά του άλλοτε υπερεθνικιστή δεξιού Σέρβου προέδρου έγινε την 8η Δεκεμβρίου, με αφορμή την βίαιη επίθεση που δέχθηκε ο Μπόρκο Στεφάνοβιτς, αριστερός πολιτικός της αντιπολίτευσης σε μια πολιτική συγκέντρωση στην νότια πόλη Κρούσεβατς, στις 23 Νοεμβρίου, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του. Οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων αρνήθηκαν να τεθούν υπό την αιγίδα του μεγαλύτερου μπλοκ της αντιπολίτευσης, της Συμμαχίας για τη Σερβία, και ζητούν να τερματιστεί ο στραγγαλισμός του Βούτσιτς πάνω στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ένα πλαίσιο για δίκαιες εκλογές. Να σημειωθεί ότι ο Βούτσιτς έχει την υποστήριξη του 53% του εκλογικού σώματος. Ο συνασπισμός του διαθέτει πλειοψηφία 160 βουλευτών στην 250μελή βουλή. Εάν τα κόμματα της αντιπολίτευσης συγκροτήσουν συμμαχία, θα μπορέσουν να συγκεντρώσουν περί το 15% των ψήφων.

Από την άλλη πλευρά, στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου συγκεντρώνονται χιλιάδες ακτιβιστές, ζητώντας τις παραιτήσεις του προέδρου Μίλο Τζουγκάνοβιτς και του γενικού εισαγγελέα για το οργανωμένο έγκλημα κατηγορώντας τους για διαφθορά και σκάνδαλα.


Με πληροφορίες του IBNA, ΑΠΕ-ΜΠΕ, DW
Φωτογραφίες: Reuters, Instagram



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

H Zωή Κωνσταντοπούλου, η Πρόεδρος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, καλεσμένη στην εκπομπή του ΣΚΑΪ "Σαββατοκύριακο με δράση" μιλά στον Σπύρο Μάλλη και την Μαρία Βούσουλα για τα "ακραία καιρικά φαινόμενα" στην πολιτική, για τις συναλλαγές μεταξύ βουλευτών προκειμένου να ψηφιστεί η συμφωνία των Πρεσπών, το προεκλογικό δάνειο Πολλάκη την ώρα που πλειστηριάζονται πρώτες κατοικίες, και προσκαλεί όποιον νιώθει θιγμένος να την καταμηνύσει.Δείτε το σχετικό βίντεο, για να μην καταπίνουμε αμάσητα την κατευθυνόμενη προπαγάνδα που μας σερβίρει μέσω των "αδελφών" καναλιών το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα:

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου