Articles by "Πολιτική άποψη"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική άποψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

της Ευαγγελίας Μ. Παναή *

Με κατεχόμενη Κύπρο, καταπατημένα Βαρώσια, «γκρίζα Ίμια», αμφισβήτηση συμπλέγματος Καστελλορίζου, καθημερινές παραβιάσεις FIR Αθηνών, παραβίαση ζωνών θαλάσσιας διάσωσης, δεν ξεκινάς διάλογο με Τουρκία!

Αφού με ψευδείς υποσχέσεις περί δήθεν κυρώσεων, οι «σύμμαχοι» μάς έσυραν σε διάλογο με τον φασίστα εισβολέα της Κύπρου και καταπατητή Διεθνούς Δικαίου, FIR, χερσαίων και θαλασσίων συνόρων μας, τώρα αναιρούν!

Στην επέτειο της τουρκικής καταπάτησης των Ελληνικών Ιμίων, πας και καταθέτεις στεφάνι εκεί, στα Ίμια, όπου σκοτώθηκαν οι τρείς Έλληνες ήρωες για να τους τιμήσεις! Δεν σύρεσαι σε διάλογο με τον καταπατητή και δολοφόνο τους.


* Ευαγγελία Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας, μέλος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Παραδείσι Ρόδος

Zero Hedge, 20-1-21
Authored by John Whitehead via the Rutherford Institute

[ Ο συντάκτης του άρθρου είναι Αμερικανός Νομικός, Συνταγματολόγος, ιδρυτής και πρόεδρος του Ιδρύματος Ράδερφορντ για την υπεράσπιση των πολιτικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Ίδρυμα Rutherford, οργανισμός με έδρα το Charlottesville, Βιρτζίνια, έχει δίκτυο δικηγόρων και τμήματα σε όλες τις πολιτείες, προσφέρει τις ελεύθερες νομικές υπηρεσίες του σε πολίτες-θύματα παραβιάσεων των συνταγματικών δικαιωμάτων τους από κρατικές υπηρεσίες η από ασύδοτα οικονομικά μονοπώλια και τις χρηματοδοτεί μέσω δωρεών. Το Ινστιτούτο προσφέρει επίσης εκπαιδευτικό υλικό και δημοσιεύει εβδομαδιαίο σχόλιο του προέδρου του (το κατωτέρω), το οποίο αναδημοσιεύεται σε εκατοντάδες εφημερίδες και ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των Huffington Post και LewRockwell.com]

Μετάφραση/Eισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

«Έχεις τόσο ένθερμη, παθιασμένη, ευαγγελική πίστη σε αυτή τη χώρα... Γιατί στο όνομα του Θεού δεν έχεις πίστη στο σύστημα διακυβέρνησης που είσαι τόσο υποχρεωμένος να προστατέψεις; Θέλετε να υπερασπιστείτε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και να τις υπερασπιστείτε με τα εργαλεία που σας παρέχει το Σύνταγμά της. Ζητάτε εντολή από μια κάλπη Στρατηγέ; Γιατί δεν την κλέβετε μετά τα μεσάνυχτα, όταν η χώρα έχει γυρίσει την πλάτη της;»

« Επτά ημέρες το Μάιο» (1964)

Δεν υπάρχει αμφιβολία γι 'αυτό: το πραξικόπημα ήταν επιτυχές.



Ωστόσο, η 6η Ιανουαρίου από τους λεγόμενους στασιαστές για την ανατροπή των εκλογικών αποτελεσμάτων, δεν ήταν το πραγματικό πραξικόπημα. Εκείνοι που απάντησαν στο κάλεσμα του Προέδρου Trump να διαδηλώσουν στο Καπιτώλιο ήταν απλώς τα θυσιαστήρια θύματα, χειραγωγημένα για τη δημιουργία της τέλειας κρίσης προκειμένου να ορμήσει και να αναλάβει τον έλεγχο το «Βαθύ Κράτος» -γνωστό και ως το «Αστυνομικό Κράτος» ή το«Στρατιωτικό-Βιομηχανικό Σύμπλεγμα» ή το «Tέχνο-Κορπορατικό Κράτος», ή το «Κράτος Επιτήρησης» .

Δεν χρειάστηκε καθόλου χρόνος για τη στροφή στον διακόπτη και να τεθεί η πρωτεύουσα του έθνους σε στρατιωτικό εγκλεισμό, σε περιορισμό οι συζητήσεις σε απευθείας σύνδεση , και τα άτομα με ανατρεπτικές ή αμφιλεγόμενες απόψεις να καταζητούνται, να ερευνώνται, να στιγματίζονται και / ή να απομονώνονται.

Αυτή η νέα τάξη δεν προέκυψε ωστόσο αυτή την εβδομάδα, ή αυτόν το μήνα, ή ακόμα και τον χρόνο που έληξε. Το πραγματικό πραξικόπημα συνέβη όταν η κυβέρνησή μας, "του λαού, από το λαό, για το λαό", ανατράπηκε από ένα κέρδο-κίνητο, μιλιταριστικό, τέχνο-εταιρικό κράτος, συνεργαζόμενο με μια κυβέρνηση "των πλουσίων, από την ελίτ, για τις εταιρείες."

Είμαστε βυθισμένοι σε αυτόν τον βούρκο εδώ και δεκαετίες.

Κάθε διαδοχικός πρόεδρος, από τον Φράνκλιν Ρούζβελτ, έχει αγοραστεί για να χορεύει στους σκοπούς του βαθέως κράτους.

Εκλέγεται ο Ντόναλντ Τραμπ, ο υποψήφιος που ορκίστηκε να αδειάσει τον βάλτο στην Ουάσιγκτον. Αλλά αντί να θέσει τέλος στη διαφθορά, ο Τραμπ άνοιξε το δρόμο για τους εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων, τις εταιρείες, το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα και το Βαθύ Κράτος να γλεντήσουν στο κουφάρι της ετοιμοθάνατης Αμερικανικής Δημοκρατίας.

Ο Τζο Μπάιντεν δεν θα είναι διαφορετικός. Η δουλειά του είναι να κρατήσει το Βαθύ Κράτος στην εξουσία.

Απομακρυνθείτε από τη πολιτική προσωπολατρία και θα διαπιστώσετε ότι κάτω από τα κουστούμια της εξουσίας, είναι όλοι τους ίδιοι.

Ακολούθησε τα λεφτά. Πάντα δείχνουν τον δρόμο.

Όπως σημείωσε ο Bertram Gross στο βιβλίο του «Φιλικός Φασισμός: Το νέο Πρόσωπο της Εξουσίας στην Αμερική»,"το κακό φοράει τώρα ένα φιλικότερο από ποτέ πρόσωπο στην αμερικανική ιστορία"

Γράφοντας το 1980, ο Γκρος προανήγγειλε ένα μέλλον στο οποίο έβλεπε:

... έναν νέο δεσποτισμό που έρπει βαθμιαία σε όλη την Αμερική. Οι απρόσωποι ολιγάρχες κάθονται σε θέσεις διοίκησης ενός συμπλέγματος μονοπωλίων-κυβέρνησης, που εξελισσόταν αργά εδώ και πολλές δεκαετίες. Στις προσπάθειες να διευρύνουν τις δικές τους εξουσίες και προνόμια, είναι πρόθυμοι να έχουν άλλους να υποφέρουν τις εσκεμμένες ή ακούσιες συνέπειες της θεσμικής ή προσωπικής απληστίας τους. Για τους Αμερικανούς, αυτές οι συνέπειες περιλαμβάνουν χρόνιο πληθωρισμό, επαναλαμβανόμενη ύφεση, δηλωμένη και κρυφή ανεργία, δηλητηρίαση του αέρα, του νερού, του εδάφους και των οργανισμών, και το πιο σημαντικό, την ανατροπή του Συντάγματος μας. Γενικότερα, οι συνέπειες περιλαμβάνουν εκτεταμένη παρέμβαση στη διεθνή πολιτική μέσω οικονομικής χειραγώγησης, συγκεκαλυμμένης δράσης ή στρατιωτικής εισβολής ...

Αυτό το ύπουλο, υφέρπον, σιωπηλό πραξικόπημα που προφήτευσε ο Gross είναι ο ίδιος κίνδυνος που οραματίστηκε ο Rod Serling το 1964 στο πολιτικό θρίλερ του « Επτά ημέρες το Μάιο,», μια σαφή προειδοποίηση να προσέξουμε για έναν στρατιωτικό νόμο συσκευασμένο ως μια καλοπροαίρετη και κυρίαρχη ανησυχία για την ασφάλεια του έθνους.

Απίστευτο, σχεδόν 60 χρόνια αργότερα, βρισκόμαστε όμηροι μιας κυβέρνησης που κυριαρχείται περισσότερο από το στρατιωτικό δόγμα και την εταιρική απληστία παρά από το κράτος δικαίου που καθιερώνει στο Σύνταγμα. Πράγματι, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι το γεγονός και η μυθοπλασία δεν είναι διαφορετικά, τα σημερινά γεγονότα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν αντιγραφεί κατ 'ευθείαν από τις «Επτά ημέρες του Μαΐου», που μεταφέρουν τους θεατές σε ένα μεταφυσικά οικείο τοπίο.

Το Σενάριο είναι απλό

Με τον Ψυχρό Πόλεμο στο απόγειό του, ένας μη δημοφιλής Πρόεδρος των ΗΠΑ υπογράφει μια βαρυσήμαντη συνθήκη πυρηνικού αφοπλισμού με τη Σοβιετική Ένωση. Πιστεύοντας ότι η συνθήκη αποτελεί μια απαράδεκτη απειλή για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών και βέβαιος ότι ξέρει τι είναι καλύτερο για το έθνος, ο στρατηγός James Mattoon Scott (που υποδύεται ο Burt Lancaster), επικεφαλής των αρχηγών του επιτελείου και μνηστήρας της προεδρίας , σχεδιάζει μια στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας.

Όταν ο βοηθός του Στρατηγού Σκοτ, συνταγματάρχης Κέισι (Κερκ Ντάγκλας), ανακαλύπτει το προγραμματισμένο στρατιωτικό πραξικόπημα, πηγαίνει στον Πρόεδρο με τις πληροφορίες. Ο αγώνας για τον έλεγχο της κυβέρνησης των ΗΠΑ αρχίζει, με το ρολόι να σημαίνει τις ώρες μέχρι οι στρατιωτικοί συνωμότες να προχωρήσουν στην ανατροπή του Προέδρου.

Περιττό να πούμε ότι, ενώ στη μεγάλη οθόνη, το στρατιωτικό πραξικόπημα έχει ματαιωθεί και η δημοκρατία σώζεται μέσα σε λίγες ώρες, στον πραγματικό κόσμο, η πλοκή πυκνώνει και απλώνεται κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού αιώνα.

Χάναμε τις ελευθερίες μας τόσο σταδιακά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα- μας το παρουσίαζαν στο όνομα της εθνικής ασφάλειας και της παγκόσμιας ειρήνης, που διατηρούνταν υποτίθεται χάρις στον στρατιωτικό νόμο, μεταμφιεσμένα ως «νόμος και τάξη», και επιβαλλόμενα από μια στρατιωτικοποιημένη αστυνομία και μια πολιτική ελίτ αποφασισμένη να διατηρήσει τις εξουσίες της με κάθε κόστος.

Είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς ακριβώς πότε άρχισαν όλα να ακολουθούν αυτόν τον κατήφορο, αλλά είμαστε σε αυτή την ταχέως κινούμενη, καθοδική τροχιά εδώ και αρκετό καιρό.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα παγιδευτεί και θα αναληφθεί από το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα. Αυτή είναι μια τελειωμένη συμφωνία, αλλά ο στρατιωτικός νόμος, μεταμφιεσμένος σε εθνική ασφάλεια, είναι μόνο ένα μικρό μέρος της μεγαλύτερης εξαπάτησης που έχουμε ξεγελαστεί να πιστέψουμε ότι είναι για το δικό μας καλό.

Πώς κάνεις ένα έθνος να δεχτεί υπάκουα ένα αστυνομικό κράτος; Πώς μπορείτε να πείσετε έναν πληθυσμό να δεχτεί ανιχνευτές μετάλλων και σωματικές έρευνες και στα σχολεία τους, ελέγχους σε τσάντες στους σιδηροδρομικούς σταθμούς τους, τανκς και στρατιωτικά όπλα να χρησιμοποιούνται από αστυνομικές δυνάμεις και μικρών πόλεων, κάμερες παρακολούθησης στα φανάρια της τροχαίας, αστυνομικούς ελέγχους με απογύμνωση σε δημόσιους δρόμους, αδικαιολόγητες εξετάσεις αίματος οδηγών σε σημεία ελέγχου για ενδεχόμενη μέθη, ελέγχους ολόσωμης σωματικής σάρωσης στα αεροδρόμια και παρακολούθηση των ιδιωτικών επικοινωνιών από κυβερνητικούς πράκτορες ;

Προσπαθήστε να βυθίσετε μια τέτοια πραγματικότητα στον λαιμό του πληθυσμού, και μπορεί να βρεθείτε με μιαν εξέγερση στα χέρια σας. Αντί γι’ αυτό μπορείτε όμως με συνεχείς χρωματιστές προειδοποιήσεις τρομοκράτησης (πράσινος-κίτρινος-κόκκινος συναγερμός), με πυροβολισμούς και απειλές βόμβας σε εμπορικά κέντρα, σχολεία, και αθλητικές αρένες, να αναισθητοποιείς τον πληθυσμό με συνεχή δίαιτα αστυνομικής βίας και να του πουλάς όλα αυτά σαν μέτρα προστασίας του.

Αυτή η πρόσφατη στρατιωτική κατοχή της πρωτεύουσας του έθνους από 25.000 στρατεύματα ως μέρος της λεγόμενης «ειρηνικής μετάθεσης» της εξουσίας από τη μία διοίκηση στην άλλη είναι αποκαλυπτική.

Αυτή δεν είναι η γλώσσα ενός ελεύθερου λαού. Αυτή είναι η γλώσσα της Ισχύος..

Αλλά δεν μπορείς να πεις ότι δεν μας προειδοποίησαν.

Πίσω στο 2008, μια έκθεση του Army War College (Πολεμικού Κολλεγίου Στρατού) αποκάλυψε ότι «η εκτεταμένη πολιτική βία στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών θα ανάγκαζε το αμυντικό κατεστημένο να αναπροσανατολίσει τις προτεραιότητες σε περίπτωση ανάγκης να υπερασπιστεί τη βασική εγχώρια τάξη και την ανθρώπινη ασφάλεια».

Η έκθεση 44 σελίδων συνέχιζε για να προειδοποιήσει ότι οι πιθανές αιτίες για τέτοιες αστικές αναταραχές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μιαν νέα τρομοκρατική επίθεση, «την απρόβλεπτη οικονομική κατάρρευση, την απώλεια λειτουργικής ικανότητας της πολιτικής και νομικής τάξης, την σκόπιμη εγχώρια αντίσταση ή την εξέγερση, τις διάχυτες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας, και τις καταστροφικές φυσικές και ανθρώπινες καταστροφές.»

Το 2009, εμφανίστηκαν εκθέσεις από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας που χαρακτήριζαν δεξιούς και αριστερούς ακτιβιστές και στρατιωτικούς βετεράνους ως εξτρεμιστές (γνωστό και ως τρομοκράτες) και καλούσαν την κυβέρνηση να υποβάλει τέτοια στοχευόμενα άτομα σε πλήρη επιτήρηση προτού εγκληματήσουν. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, αφού δαπάνησε δισεκατομμύρια για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι το ISIS ( το «Ισλαμικό Κράτος» των Τζιχαντιστών) αλλά ο εγχώριος δεξιός εξτρεμισμός.

Εν τω μεταξύ, η αστυνομία έχει μετατραπεί σε προέκταση του στρατού, ενώ το ίδιο το έθνος έχει μετατραπεί σε πεδίο μάχης. Έτσι προκύπτει ένα καθεστώς ακήρυκτου στρατιωτικού νόμου, όπου μπορούν να σας συλλάβουν, να σας ρίξουν αναίσθητο με ειδικό όπλο, να σας πυροβολήσουν, να σας κακοποιήσουν βάναυσα και κάποτε και να σας σκοτώσουν, απλώς και μόνο για την μη άμεση συμμόρφωση με την εντολή ενός κυβερνητικού οργάνου. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε πόλεις που μαστίζονται από εγκλήματα. Συμβαίνει σε όλη τη χώρα.

Και επίσης έχετε μιαν κυβέρνηση, η οποία δεν έπαψε να συσσωρεύει σταθερά ένα οπλοστάσιο στρατιωτικών όπλων για χρήση στο εσωτερικό και για τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των "στρατευμάτων" για τον πόλεμο. Ακόμη και κυβερνητικές υπηρεσίες με -σε μεγάλο βαθμό- διοικητικές λειτουργίες, όπως η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, το Τμήμα Υποθέσεων Βετεράνων, και το Ινστιτούτο Smithsonian, έχουν αποκτήσει προστατευτικές πανοπλίες, κράνη ταραχών και ασπίδες, κανόνι εκτόξευσης (νερού;) , πυροβόλα όπλα της αστυνομίας και πυρομαχικά. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τώρα τουλάχιστον 120.000 οπλισμένοι ομοσπονδιακοί αστυνομικοί που φέρουν τέτοια όπλα και έχουν την εξουσία να συλλαμβάνουν.

Την εικόνα της Εξουσίας, κινούμενης από το κέρδος στην εκστρατεία να μετατρέψει τους Αμερικανούς πολίτες σε μαχητές κατά του εχθρού (και την Αμερική σε πεδίο μάχης), συμπληρώνει ένας τομέας της τεχνολογίας που έχει συνωμοτήσει με την κυβέρνηση για να δημιουργήσει έναν «Μεγάλο Αδελφό» ( Big Brother*) που όλα τα ακούει και όλα τα βλέπει και δεν μπορεί να του διαφύγει τίποτα. Δεν είναι μόνο τα αεροπλάνα ρομπότ, τα κέντρα σύνθεσης πληροφοριών, οι «αναγνώστες πινακίδων κυκλοφορίας», οι συσκευές επιτήρησης ατόμων και τηλεφώνων και η NSA, για τα οποία πρέπει να ανησυχείτε. Σας παρακολουθούν επίσης από τα «μαύρα κουτιά» στα αυτοκίνητά σας, το κινητό σας τηλέφωνο, τις έξυπνες συσκευές στο σπίτι σας, τις κάρτες αφοσιωμένου πελάτη των παντοπωλείων, τους λογαριασμούς μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τις πιστωτικές κάρτες, τις υπηρεσίες σύνδεσης TV- Internet και τους λογαριασμούς ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων.

Βλέπετε, η 6η Ιανουαρίου και τα επακόλουθά της έδωσαν στην κυβέρνηση και τους τεχνοκράτες εταίρους της την τέλεια δικαιολογία για να επιδείξουν όλες τις δυνάμεις που συγκεντρώνουν τόσο επίμονα όλα αυτά τα χρόνια.

Σημειώστε ότι, γράφοντας για την "κυβέρνηση", δεν αναφέρομαι στην άκρως κομματική, δικομματική γραφειοκρατία των Ρεπουμπλικάνων και των Δημοκρατικών.

Αναφέρομαι στην "κυβέρνηση" με κεφαλαίο "Κ", εννοώντας το εδραιωμένο Βαθύ Κράτος,που δεν επηρεάζεται από τις εκλογές, που δεν μεταβάλλεται από λαϊκά κινήματα, και που έχει θέσει τον εαυτό του πέρα από την εμβέλεια του νόμου.

Αναφέρομαι στην «συντεχνιωμένη», στρατιωτικοποιημένη, εδραιωμένη γραφειοκρατία, που είναι πλήρως λειτουργική και στελεχωμένη από μη εκλεγμένους αξιωματούχους, που, στην ουσία, κυβερνούν τη χώρα και παίρνουν τις αποφάσεις στην Ουάσιγκτον, ανεξάρτητα από το ποιος κάθεται στον Λευκό Οίκο.

Αυτό είναι το κρυφό πρόσωπο μιας κυβέρνησης που δεν σέβεται την ελευθερία των πολιτών της.

Ετοιμάσου.

Υπάρχει κάτι που μηχανεύτηκαν στα λημέρια της εξουσίας, πολύ μακριά από το δημόσιο μάτι, και που δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον αυτής της χώρας.

Κάθε φορά που έχετε ένα ολόκληρο έθνος τόσο υπνωτισμένο από τα καμώματα της πολιτικής άρχουσας τάξης ώστε να αγνοεί όλα τα άλλα, θα πρέπει καλύτερα να προσέξετε.

Κάθε φορά που έχετε μια κυβέρνηση που λειτουργεί στα σκοτεινά, μιλάει σε μια γλώσσα κυρίαρχου, και αντικαθιστά τους κανόνες με αυθαίρετα διατάγματα, θα πρέπει καλύτερα να προσέξετε.

Κάθε φορά που έχετε μια κυβέρνηση τόσο μακριά από τον λαό της ώστε να εξασφαλίζει ότι αυτός δεν πρόκειται να ακουστεί ποτέ, ναι ιδωθεί ποτέ και ποτέ να λογαριαστεί από αυτούς που εξέλεξε για να τον αντιπροσωπεύουν, καλύτερα να έχετε τον νου σας.

Όπως ξεκαθαρίζω στο βιβλίο μου Battlefield America: The War on the American People, είμαστε πιο ευάλωτοι ακριβώς τώρα.

Όλοι αυτοί οι άθλιοι σπόροι που επιτρέψαμε στην κυβέρνηση να σπέρνει με το πρόσχημα της εθνικής ασφάλειας αποδίδουν τώρα διαβολικούς καρπούς.

Η σοβαρότερη απειλή που αντιμετωπίζουμε ως έθνος δεν είναι ο εξτρεμισμός αλλά ο δεσποτισμός, που ασκείται από μια άρχουσα τάξη της οποίας η μόνη προσήλωση είναι στην εξουσία και το χρήμα.

Το Ινστιτούτο Rutherford είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα το Charlottesville, Βιρτζίνια,, ΗΠΑ,αφιερωμένο


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πιο άθλια εικόνα της αμερικανοδουλείας και του ραγιαδισμού της ελληνικής αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού παρουσιάστηκε σήμερα στην Αρχαία Αγορά, σε φιέστα που οργάνωσε η αμερικάνικη πρεσβεία για να γιορτάσει την ορκωμοσία των Μπάιντεν-Χάρις, με την παρουσία της προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κ. Σακελλαροπούλου, που –οφείλουμε να το πούμε- εκπροσώπησε επάξια την τάξη που εκπροσωπεί με το συμβολικό πολιτειακό αξίωμά της.

Σε στάση προσοχής, η Σακελλαροπούλου άκουσε τον «ανθύπατο» Πάιατ να υμνεί την αμερικάνικη «δημοκρατία», «τη δύναμη των θεσμών μας και την προσήλωσή μας στις δημοκρατικές αρχές», με ιδιαίτερη αναφορά στις «υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας» των ΗΠΑ. Τον άκουσε να χαρακτηρίζει το κράτος των φονιάδων των λαών, τις ΗΠΑ, «φάρο φωτός, ελπίδας, και δημοκρατίας στον κόσμο»! Τον άκουσε να χαρακτηρίζει τη Ρωσία και την Κίνα «αυταρχικά κράτη», έξω και πέρα από κάθε έννοια διπλωματικού πρωτοκόλλου. Τον άκουσε να χαρακτηρίζει τον «εορτασμό των 200 ετών της Ελλάδας και στον καινούριο χρόνο ως μια ευκαιρία να επαναβεβαιώσουμε τις κοινές δημοκρατικές μας αξίες και τα συγκλίνοντα στρατηγικά μας συμφέροντα». Κατόπιν όλων αυτών, το καλαμπούρι ότι «ο εκλεγμένος πρόεδρος Μπάιντεν είναι φίλος της Ελλάδας», ήταν ό,τι πιο αθώο ακούστηκε.

Φυσικά, η Σακελλαροπούλου τίμησε την ορκωμοσία των Μπάιντεν-Χάρις με έναν δικό της δεκάρικο, στον οποίο προσπάθησε να δώσει… στοχαστικό περιεχόμενο (τρομάρα της). Η πρώτη κιόλας φράση της ακύρωσε όλη τη μπουρδολογία που ακολούθησε, καθώς φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι «σήμερα είναι μια σημαντική μέρα, όχι μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά για όλο τον κόσμο»! Σημαντική μέρα για όλο τον κόσμο η μέρα ορκωμοσίας του αμερικανού προέδρου! Ακόμα και ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-υπουργός, ακόμα και ο απόμαχος της αμερικανοδουλείας Καμμένος θα το σκέφτονταν προτού το εκστομίσουν.

Ακολούθησε κι άλλο γλείψιμο, με υλικά τον χυδαίο ιδεαλισμό και το βιασμό κάθε εξελικτικής αντίληψης για την Ιστορία: «Η δημοκρατία στην Αμερική έχει γερά θεμέλια που ανάγονται στις ένδοξες μέρες της γέννησης του αμερικανικού έθνους. (…) Δύο αιώνες μετά, η δημοκρατική και φιλελεύθερη κληρονομιά των αμερικανών και των ελλήνων επαναστατών παραμένει ζωντανή και επίκαιρη. (…) Αυτή την πίστη στην αξία και τα ιδανικά της δημοκρατίας μοιράζονται οι λαοί μας»!

Ποια δημοκρατία, μαντάμ; Αυτή που βομβαρδίζει αμάχους σε όλο τον κόσμο; Η δημοκρατία του Γκουαντανάμο και των ιπτάμενων φυλακών της CIA; Του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων; Των αστέγων, των εξαθλιωμένων που ζουν από τα σκουπίδια, των αναλφάβητων, των παιδιών που εκπορνεύονται; Καλά, λίγη τσίπα δεν έχεις;

Ανάλογου ύφους και ήθους ήταν και η κατακλείδα του προεδρικού δεκάρικου, που ξεκίνησε με μια παπάρα («Η επέτειος της επανάστασης του 1821 είναι μια ευκαιρία να αναστοχαστούμε τον συλλογικό μας εαυτό και να εμβαθύνουμε στη δημοκρατία μας») και ολοκληρώθηκε με ένα ακόμα γλείψιμο στους αμερικάνους ιμπεριαλιστές (με έμμεση αναφορά στον Τσίπρα): «Η ενότητα και η σύμπνοια, η προσήλωσή μας στο κοινό καλό, είναι το πιο ηχηρό μήνυμα των εορτασμών μας». (Αναφορά στον Τσίπρα είναι η αναφορά στο «κοινό καλό». Το είχε πει ως πρωθυπουργός των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για τον Τραμπ, όταν αυτός τον κάλεσε στο Λευκό Οίκο για να του πουλήσει την αναβάθμιση των F-16).

Oσοι έχετε υπομονή, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ομιλία Πάιατ εδώ και ολόκληρη την ομιλία Σακελλαροπούλου εδώ.


πηγή: "ΚΟΝΤΡΑ"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέφανου Σταμέλλου*

“Οι Αναπτυξιακοί Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (εφεξής «Αναπτυξιακοί Οργανισμοί») είναι ανώνυμες εταιρείες ειδικού σκοπού, οι οποίες λειτουργούν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, συμπράττουν από κοινού με τους ΟΤΑ στην υλοποίηση της αναπτυξιακής πολιτικής σε δημοτικό, διαδημοτικό, περιφερειακό ή ευρύτερο χώρο, ανάλογα με τις καταστατικές τους προβλέψεις και έχουν ως σκοπό ιδίως την επιστημονική, συμβουλευτική και τεχνική υποστήριξη των ΟΤΑ και των ενώσεών τους, την υποστήριξη και εφαρμογή της αναπτυξιακής πολιτικής των δήμων και των περιφερειών, την ωρίμανση έργων υποδομής και την υλοποίηση πολιτικών κοινωνικής συνοχής, ψηφιακής σύγκλισης και αειφόρου ανάπτυξης. Για την επίτευξη των σκοπών τους, οι Αναπτυξιακοί Οργανισμοί αναλαμβάνουν την εκτέλεση δράσεων κρατικών ενισχύσεων, αξιοποιούν χρηματοδοτικά εργαλεία και διαχειρίζονται αναπτυξιακά, επενδυτικά και ειδικά προγράμματα, χρηματοδοτούμενα από εθνικούς ή ενωσιακούς πόρους” Ν. 4674/2020 [https://www.forin.gr/laws/law/3849/n-4674-2020#!/?article=38626]

Οι λόγοι, που πολλοί επικαλούνται, για να αιτιολογήσουν την ίδρυση και λειτουργία των Αναπτυξιακών Οργανισμών στους Δήμους, είναι η ευελιξία και η ταχύτητα της εκτέλεσης των έργων. Να ξεπεραστεί με λίγα λόγια η γραφειοκρατία, η δυσλειτουργία και η έλλειψη προσωπικού, που τροφοδοτούν τις καθυστερήσεις. Αντί δηλαδή η κυβέρνηση και το σύστημα να νομοθετήσει και να θεσπίσει τρόπους για να γίνει πιο ευέλικτη η λειτουργία της αυτοδιοίκησης, κάνουν αυτό που ζούμε, χρόνια τώρα, σε πολλούς τομείς: σπρώχνουν τα πράγματα στα άκρα, τα υπονομεύουν και τα απαξιώνουν, για να φανεί ακόμα μια φορά η ανάγκη να ιδιωτικοποιηθεί και αυτός ο τομέας. Κι αυτό σήμερα γίνεται με την ευλογία των οργάνων της αυτοδιοίκησης, τη συντριπτική πλειοψηφία των δημάρχων και των δημοτικών συμβούλων. Είναι μια συνέχεια της πλήρους υποβάθμισης του ρόλου των δημοτικών συμβουλίων και της ενίσχυσης του δημαρχοκεντρικού μοντέλου λειτουργίας. Αποδυναμώνεται έτσι η αυτοδιοίκηση, αποδυναμώνεται η διαφάνεια, ο ουσιαστικός έλεγχος και η συμμετοχή και προωθείται μια ακόμα λειτουργία Ανώνυμης Εταιρείας, κάτι ανάλογο με αυτή που έχουμε στους ΦΟΔΣΑ ΑΕ.

Για να μην ξεχνάμε ποιος αποφασίζει: “Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος και της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος, μπορεί να ρυθμίζονται θέματα λειτουργίας και οργάνωσης των Αναπτυξιακών Οργανισμών” [Ν. 4674/2020]. Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται αυτονομία και απεγκλωβισμό από το κεντρικό κράτος∙ χρειάζεται περισσότερη αυτοδιοίκηση και όχι ετεροδιοίκηση∙ χρειάζεται επαρκές προσωπικό να μπορεί να συντάσσει προγράμματα και μελέτες και να αποφεύγει να δίνει τη διαχείριση δημοτικού έργου και τον οικονομικό έλεγχο σε ιδιώτες∙ χρειάζεται προσωπικό για να μπορεί να κάνει σοβαρή αξιοποίηση/εκμετάλλευση της δημοτικής περιουσίας και του δημοτικού χρήματος, να συντάσσει συγκριτικές μελέτες και μελέτες κόστους - οφέλους, που θα οδηγούν σε στοχευμένες επενδύσεις και θα βοηθούν στην πορεία στον έλεγχο της υλοποίησης. Να ελέγχει και να ελέγχεται καθημερινά από τους δημότες και όχι από τον υπουργό της κάθε κυβέρνησης και τους μηχανισμούς των συμφερόντων.

Ο Αναπτυξιακός Οργανισμός αντικειμενικά αλλάζει τον χαρακτήρα της μέχρι τώρα δημοτικής διαχείρισης, αφού ο τομέας της παραγωγής τεχνικών έργων περιέρχεται σε μικρές ομάδες, που θα κινούνται μέσα στο σύστημα της «εργολαβικής» αγοράς, ως εταιρείες συμβούλων. Έτσι θεωρούν κάποιοι ότι θα βελτιωθεί η παραγωγή έργου! Όλοι όμως ξέρουμε τι σημαίνει αγορά και εργολαβικό σύστημα. Η αλήθεια είναι ότι μελετώντας κανείς τις εκθέσεις εκτέλεσης προϋπολογισμού 2020, του Προγράμματος των Έργων και τον προϋπολογισμό 2021, καταλήγει εύκολα στο συμπέρασμα ότι ο βαθμός υλοποίησης τους είναι πολύ χαμηλός. Στη διαπιστωμένη αυτή διαχρονική αδυναμία της αυτοδιοίκησης συνολικά στην παραγωγή έργου, έρχεται να απαντήσει δήθεν η δημιουργία του Αναπτυξιακού Οργανισμού, ως μαγική συνταγή. Η πραγματικότητα είναι πως η κυβέρνηση, έχοντας τη νεοφιλελεύθερη πολιτική και πρακτική της, παρεμβαίνει με τον τρόπο που ξέρει: Ιδιωτικοποιεί και αυτό το κομμάτι της δημοτικής πολιτικής, που λέγεται «σχεδιασμός – ανάθεση – κατασκευή – παρακολούθηση - παραλαβή έργων». Και αυτό το ονομάζουν, περιχαρείς οι δημοτικοί άρχοντες, σύγχρονο αυτοδιοικητικό μοντέλο.

Η ιδιωτικοποίηση και οι Αναπτυξιακοί Οργανισμοί ΑΕ δεν είναι πανάκεια∙ και αυτό θα φανεί σύντομα. Το ζήτημα δεν είναι «άσπρο-μαύρο», ναι ή όχι στις μορφές διαχείρισης, ανώνυμες εταιρείες ή δημοτικές επιχειρήσεις. Αυτό είναι περισσότερο ασκήσεις ιδεοληψίας επί χάρτου. Άλλωστε το ζούμε και με τους ΦΟΔΣΑ και τις άλλες αναπτυξιακές εταιρείες στην Περιφέρεια. Αυτό που χρειαζόμαστε, είναι ένα δικό μας αυτοδιοικητικό αναπτυξιακό πρόγραμμα και δημοτική παρέμβαση σε στοχευμένες επενδύσεις αξιοποίησης τοπικών δυνατοτήτων. Ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα με τη σφραγίδα και την απανταχού παρουσία του δημότη, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της τοπικής οικονομίας και τη στήριξη συγκεκριμένων κλάδων τοπικής παραγωγής, σε συνεργασία με Ινστιτούτα και Πανεπιστήμια, όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο.

Ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα σήμερα στην κοινωνία, που επιτείνεται λόγω της συγκυρίας και της πανδημίας του κορωνοιού; Η ανεργία και ιδιαίτερα στους νέους! Χρειάζεται να πούμε περισσότερα; Πώς αντιμετωπίζεται αυτό σήμερα; Με το πέρασμα των οικονομικών και παραγωγικών εργαλείων σε ιδιωτικούς κερδοσκοπικούς μηχανισμούς, που το λιγότερο που έχουν να κάνουν είναι να ξεζουμίσουν εργαζόμενους και οικονομία με έργα και επενδύσεις σε αντιπαραγωγικούς τομείς. Δρόμοι, άσφαλτος και τσιμέντα, πλατείες και έργα βιτρίνας. Πόροι και επενδύσεις στην πραγματική οικονομία και στη διευκόλυνση της παραγωγής; Ελάχιστοι έως καθόλου. Πού είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της τοπικής οικονομίας, το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας, οι μικροί συνεταιρισμοί, η σύνδεση παραγωγών και καταναλωτών, ο αγροτοτουρισμός και ο ορεινός τουρισμός, η βιολογική γεωργία, το Δέλτα του Σπερχειού, οι ιαματικές πηγές, η γεωθερμία στον αγροτικό τομέα, το Καλλίδρομο, η Οίτη, ο πολιτιστικός και ιστορικός τουρισμός της περιοχής, ο Ηρακλής και ο Γοργοπόταμος. Πού είναι τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα;

Ιδιωτικοποίηση των πάντων στην αυτοδιοίκηση σημαίνει ακύρωση του ρόλου της, με το πέρασμα σε ένα δημαρχοκεντρικό ρόλο διαμεσολαβητή και παρατηρητή. Όλοι λένε ότι σήμερα βρισκόμαστε σε σημείο καμπής. Τίποτα δεν μπορεί να είναι το ίδιο με την προ κορωνοιού εποχή. Απαραίτητοι όροι στο δρόμο της μετα-κορωνοιού εποχής η Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Τοπικής Οικονομίας, η Διαφάνεια, ο Έλεγχος και η Συμμετοχή, η Κοινωνική Αλληλεγγύη και ο Σεβασμός στο Περιβάλλον, το επίκαιρο πάντα πεντάπτυχο για πραγματική αυτοδιοίκηση.

Λαμία, Γενάρης 2021

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του Γιώργου Τράγκα

Όταν ήρθε το μνημόνιο στην πατρίδα μας η πείνα που έφερε έσπρωξε στην πλατεία Συντάγματος χιλιάδες αγανακτισμένους πολίτες, που έχασαν τις δουλειές τους, τις περιουσίες τους, το βιοτικό επίπεδό τους. Οι δυνάμεις κατοχής σε συνεργασία με τον πολιτικό κόσμο της χώρας μας ονόμασαν τους αγανακτισμένους «εξτρεμιστές», «γραφικούς», «αναρχικούς», «ακροδεξιούς». Χρειάστηκαν πράκτορες μυστικών υπηρεσιών να κάψουν αθώους ανθρώπους μέσα στο υποκατάστημα της Marfin, για να εκκενωθεί η πλατεία Συντάγματος.

Ο πολιτικός κόσμος της χώρας, ο ΣΚΑΪ, και οι υπερασπιστές του συμφώνου κατοχής του μνημονίου, έριξαν μια βαριά σκιά ενοχής σε όλους τους διαμαρτυρόμενους, πεινασμένους και ανέργους, και τους κατηγόρησαν ως ηθικά υπεύθυνους για τη δολοφονία των αθώων στη Marfin. Δηλαδή τους κατηγόρησαν για το ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα που διέπραξαν οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών.

Σήμερα, προκειμένου, δια της απειλής του υπαρκτού ιού, να επιβάλουν τον έλεγχό τους στους πεινασμένους και εξουθενωμένους πολίτες, χαρακτηρίζουν όλους τους διαμαρτυρόμενους για την εξαθλίωση και τα μαζικά εγκλήματα κατά της κοινωνίας, «τρομοκράτες», «συνωμοσιολόγους», «αρνητές της μάσκας και των εμβολίων», και «ψεκασμένους». Ήδη οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, φοβούμενες μαζικές εξεγέρσεις λόγω ακραίων μέτρων και lockdown στη Γερμανία, άρχισαν να σπείρουν πληροφορίες ότι ενδέχεται να υπάρχουν τρομοκρατικά χτυπήματα. Δηλαδή από τώρα χαρακτηρίζουν τα λαϊκά ξεσπάσματα τόσο στη Γερμανία όσο και στις άλλες περιοχές τρομοκρατικές εκδηλώσεις. Αυτή είναι η νέα μορφή του σύγχρονου ναζισμού στη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Η κατάσταση βολεύει ιδιαίτερα τη σκλήρυνση της πολιτικο-οικονομικής ελίτ απέναντι στις μάζες των εκατομμυρίων πολιτών, που τους θέλουν χωρίς ατομικά δικαιώματα, χωρίς συνταγματικά δικαιώματα και μέσα σε ατμόσφαιρα και κανόνες «υγειονομικής δικτατορίας».

Κοχλάζει ολόκληρη η Ευρώπη. «Βράζει» η Ελλάδα από οργή εναντίον των ακραίων μέτρων που επιβάλλονται σε εκατομμύρια πολίτες για έναν μεταδοτικό ιό πνευμονίας. Όλοι έχουν καταλάβει, ή τουλάχιστον η πλειοψηφία των ανθρώπων, τι συμβαίνει με τα lockdown και ποιοι κερδίζουν δισεκατομμύρια σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους της ανθρωπότητας που δυστυχεί και σπρώχνεται στο φάσμα της ανέχειας, στη μείωση του προσδόκιμου ζωής και στον θάνατο.

Δικαστές του Περού συνέταξαν μια έκθεση με την οποία κατηγορούν τον Μπιλ Γκέιτς, την Big Pharma, την Silicon Valley και όλους εκείνους που τριπλασίασαν τις μυθώδεις περιουσίες τους. Οι δικαστές του Περού, όπως και άλλοι σε ολόκληρο τον πλανήτη, κατηγορούν ευθέως τα «εγκληματικά κέντρα», όπως τα χαρακτηρίζουν, για τις εμφανείς πλέον επιδιώξεις τους να υποβάλλουν σε καθολικούς και αλλεπάλληλους εμβολιασμούς δισεκατομμύρια ανθρώπους. Με τα θανατηφόρα ηλεκτροσόκ, το lockdown στην οικονομία και σε όλες τις μορφές των ανθρώπινων δραστηριοτήτων επιβάλλουν τον δικό τους έλεγχο και έναν απάνθρωπο τρόπο ζωής.

Εδώ στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποτελειώνει την εθνική οικονομία και ενταφιάζει εκατομμύρια μεσαίους και μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Εγκληματίες, ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί όλης αυτής της «γενοκτονίας» των Ελλήνων πολιτών, όλου αυτού του οικονομικού αφανισμού, είναι οι καθηγητές γιατροί Τσιόδρας, Σύψας, Γώγος, Μαγιορκίνης, Τσαγκρής όπως και οι πολύχρωμες φιγούρες της μη λοιμωξιολόγων, όπως της κυρίας Ματίνας Παγώνη, και άλλων θορυβωδών τηλεαστέρων που από τις 6 το πρωί «βομβαρδίζουν» εγκληματικά το μυαλό των Ελλήνων με μηνύματα τρόμου και πανικού. Από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου, οι «εγκληματίες» αυτοί δολοφονούν τις ζωές εκατομμυρίων υποστηρίζοντας ότι σώζουν ζωές, ενώ άλλα λένε τη Δευτέρα, άλλα την Τρίτη και άλλα την Τέταρτη. Μιλάνε σε αδαείς και δυστυχισμένους πολίτες για το ιικό φορτίο που ανιχνεύεται στα κακά των πεινασμένων και τρομαγμένων συμπολιτών τους.

Έτσι κι αλλιώς ο Μητσοτάκης κατέστρεψε την Ελλάδα για πολλά χρόνια μπροστά. Έτσι κι αλλιώς ένας πολιτικά ηλίθιος, που νομίζει ότι κάνει τη διαφορά, κατέκαψε το μέλλον αρκετών επόμενων γενεών. Σε αυτό, όμως, τον βοήθησαν άνθρωποι που έδωσαν τον όρκο του Ιπποκράτη. Ο Τσιόδρας πρωταγωνιστής της αγοράς των εμβολίων H1N1, συνέβαλε στον αφανισμό εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών. Το ίδιο και η απεχθής μορφή του καθηγητή Σύψα, ο οποίος ανοιγοκλείνει τις χαλασμένες οδοντοστοιχίες του ενώπιον της τηλεοπτικής κάμερας ξεφουρνίζοντας αερολογίες. Ίδια ευθύνη έχει ο Μαγιορκίνης, ο τσεπώσας 750.000 ευρώ, όπως και οι υπόλοιποι που, για διάφορους δικούς τους ωφελιμιστικούς λόγους, ηδονίζονται να βγαίνουν τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα στα παράθυρα της τηλεόρασης, «παγώνοντας» τις ψυχές και τις καρδίες των ανθρώπων.

Η πρώτη αιτία θανάτου, η φτώχεια είναι ήδη στη χώρα μας. Ήδη σοβούν και ακολουθήσουν εικόνες πραγματικής κατοχής. Όλοι καταλαβαίνουν πλέον τι συμβαίνει. Ο άνους και άχρηστος συνεργάτης του Μπιλ Γκέιτς, και κυρίως υπηρέτης του Βερολίνου άνευ ουδεμίας αντιστάσεως του συνόλου της αντιπολίτευσης, αποτεφρώνει την εθνική οικονομία, το εθνικό κουράγιο, τις ελπίδες ολόκληρου του πληθυσμού ακριβώς στα 200 χρόνια από την επέτειο της Επανάστασης.

Είναι τόσο φανερό ποιους βολεύει και ποιους συμφέρει αυτή η πολιτική. Εκατομμύρια Έλληνες, με λουκέτα στις επιχειρήσεις τους, με κατεβασμένα τα ρολά στα μαγαζιά και στις εταιρείες που δουλεύουν, συνωστίζονται μέσα στον Σκλαβενίτη, μέσα στις αλυσίδες των σούπερ μάρκετ του Βασιλόπουλου, του Βερόπουλου, του Μασούτη και των άλλων εφοδιαστικών αλυσίδων. Εκατομμύρια Έλληνες αναρωτιούνται γιατί εκεί δεν υπάρχει ο ιός και υπάρχει στο κατάστημα από το οποίο προσπαθούν να ζήσουν!

Ο ηλίθιος και ο πολιτικά ηλίθιος και άχρηστος, ο έχων στενές σχέσεις με τα ιδρύματα Σόρος, Γκέιτς, και με την Big Pharma, ο υπηρέτης και καθοδηγούμενος από την κυρία Μέρκελ, ο μη ψελλίσας ποτέ κάτι για τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο που μας χρωστάνε οι Γερμανοί, εξυπηρετεί ολοφάνερα τα μεγάλα συμφέροντα και την ελίτ των Αθηνών. Εξυπηρετεί ό,τι του πούνε οι μεγάλοι όμιλοι πετρελαίων, ό, τι του πουν οι μεγάλες τσέπες που θέλουν τη ΔΕΗ και ό,τι έχει απομείνει στο κράτος. Εξυπηρετεί όλες τις εταιρείες πληροφορικής, και κάνει ό,τι μπορεί για να αφήσει αγράμματα τα παιδιά μας με τηλεκπαίδευση, προκειμένου να κερδίσουν βουνά από χρυσάφι οι κολλητοί και συναλλασσόμενοι μαζί του. Δεν υπάρχει δουλειά που να γίνεται στο πολυπτωχευμένο ελληνικό κράτος και να μην τη «μυρίζει» αυτός και οι δικοί του άνθρωποι.

Όλοι πλέον έχουμε καταλάβει τι συμβαίνει. Γιατί απαγορεύτηκαν οι συναθροίσεις, οι συγκεντρώσεις, οι πορείες, οι εργατικές διεκδικήσεις, η ελευθερία της έκφρασης, η Εκκλησία, η κοινωνική συναναστροφή έστω και με αποστάσεις δύο ή τριών μέτρων, τα θέατρα, τα γήπεδα, και οτιδήποτε αφορά την ανθρώπινη κανονικότητα.

Ο ιός υπάρχει αλλά είναι «όπλο» και εργαλείο για τον έλεγχο του πληθυσμού, την προώθηση μιας διεθνούς διακυβέρνησης, της οικονομικής διακυβέρνησης και ενός γενικευμένου ελέγχου της δυτικής κοινωνίας. Οι αντιδρώντες θα κηρυχθούν «αναρχικοί τρομοκράτες». Οι πεινασμένοι, οι άνεργοι, και οι μη συναινούντες στα φασιστικά μέτρα εξαθλίωσης της πλειοψηφίας των πολιτών, θα κηρυχθούν «μιάσματα» και θα κατηγοριοποιηθούν αρχικά ως μη εμβολιαζόμενοι.

Σε λίγο ο υπηρέτης της Καγκελαρίας, ο άχρηστος, θα μιλήσει για την νέα οικονομική βοήθεια που θα πάρουμε από τους φίλους Γερμανούς ή χάρη στους Γερμανούς από την γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Αυτή η βοήθεια θα είναι τα νέα δεσμά. Η πρόσθετη δουλεία, το νέο μνημόνιο που θα έρθει, επειδή ο κορονοϊός, αυτή η μεταδοτική πνευμονία, προκάλεσε μεγάλα πλήγματα στην οικονομία. «Σώσαμε ζωές» θα πει ο Μητσοτάκης φέρνοντας μνημόνιο, πρόωρες κάλπες και αλλαγές συνόρων.

Ο άνους και υπερβούλιμος υλοποίει όλες τις οδηγίες του Βερολίνου με απόλυτη αφοσίωση, τυφλή πίστη και ανθελληνικό πάθος. Από τότε που ανέλαβε, δεν είπε ούτε μια κουβέντα για τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο. Εξακολουθεί να έχει σχέσεις με τον Μιχάλη Χριστοφοράκο και τα παλαιά στελέχη της Siemens. Έστησε δουλειές με τον Μπιλ Γκέιτς και τον Σόρος. Έβαλε μπροστά του όλους τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου των εμβολίων H1N1, τους οποίους τώρα θέλει να καλύψει λέγοντας ότι αυτός πήρε τη σκληρή απόφαση να κλείσει την οικονομία.

Όσοι με διαβάζετε πρέπει να ξέρετε ότι χάσατε τη δουλειά σας εξαιτίας του Μητσοτάκη. Δεν έχετε να πληρώσετε τις ανάγκες σας εξαιτίας του Μητσοτάκη. Υποφέρετε βλέποντας το λουκέτο στην επιχείρησή σας εξαιτίας του Μητσοτάκη. Όσοι με διαβάζετε πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι χάσατε τις δουλειές σας, όχι εξαιτίας του covid19, αλλά εξαιτίας του Τσιόδρα, του Σύψα, του Μαγιορκίνη, του Μόσιαλου, της Παγώνη, του Γώγου και όλων εκείνων που έγιναν τηλεοπτικοί αστέρες αγνοώντας επιδεικτικά ότι αυτά τα ακραία μέτρα θα έφερναν περισσότερος θανάτους, μεγαλύτερή δυστυχία και μείωση του προσδόκιμου ζωής. Είναι εγκληματίες άξιοι να κάτσουν στο σκαμνί για όσα ήρθαν και έρχονται σε βάρος του Ελληνικού λαού.

Όσοι με διαβάζετε πρέπει να ξέρετε ότι οι κύριοι λοιμωξιολόγοι γνωρίζουν από τη μελέτη των στοιχείων της ιστοσελίδας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι ο κορονοϊός έχει μηδαμινή θνησιμότητα. Τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος, το Αλτσχάιμερ και οι μορφές άνοιας, τα εγκεφαλικά, σκοτώνουν εκατομμύρια εκατομμυρίων κάθε χρόνο. Πρώτη αιτία θανάτων η φτώχεια. Το λέει ο ΠΟΥ, και όχι εγώ. Το λέει ο ΟΗΕ, και όχι εγώ. Παρόλα αυτά, με δόλιες οδηγίες, με τσουβάλια λεφτά που φαίνονται στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, με εμφανή προώθηση συμφερόντων πολυεθνικών εταιριών, έκλεισαν τις δουλειές των Ελλήνων. Δημιουργήσαν μια στρατιά τριών εκατομμυρίων ανέργων. Έκλεισαν στην κυριολεξία το ένα τρίτο των επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Και πολλοί φοβούνται ότι μια στις δυο επιχειρήσεις θα κλείσει από τον νεκροθάφτη του έθνους, το μεγάλο εθνικό όνειδος, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Αυτός, η σύζυγος του, τα μέλη της οικογενείας του, κάνουν δουλειές. Αυτό φαίνεται από όλες τις επαφές του. Την ώρα που οι πολλοί πεθαίνουν!΄

Lockdown με πλαστά στοιχεία

Πυκνώνουν οι αποκαλύψεις ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέβαλε και επιβάλει lockdown, δηλαδή εξαφανίζει οικονομικά ολόκληρες περιοχές με πλαστά στοιχεία. Ήδη βγαίνουν εκλεγμένοι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης και καταγγέλλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την ομάδα των λοιμωξιολόγων ότι με περασμένα πλαστά στοιχεία για δήθεν κρούσματα και αύξηση του ιικού φορτιού, επέβαλαν και επιβάλουν lockdown, δηλαδή τον οικονομικό θάνατο σε διάφορες περιοχές.

Η διακεκριμένη καθηγήτρια της επιδημιολογίας, η κυρία Αθηνά Λινού, επεσήμανε ότι κλείνουν περιοχές της χώρας χωρίς να υπάρχουν στοιχεία κρουσμάτων. Ήδη πυκνώνουν τα στοιχεία για εγκληματικές αμέλειες και δόλια πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση δια του κυρίου Αρκουμανέα και του κυρίου Χαρδαλιά. Η Κοζάνη, τα Τρίκαλα και άλλες περιοχές νέκρωσαν οικονομικά χωρίς να υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία. Η καθηγήτρια επιδημιολογίας η κυρία Αθηνά Λινού μιλώντας στο MEGA τόνισε ότι η χώρα μας υπολείπεται στα θέματα διαφάνειας της πανδημίας. Είναι προβληματικό, είπε, ότι χωρίς να έχουμε τα απαραίτητα στοιχεία κρουσμάτων κλείνουν περιοχές. Είναι γεγονός ότι τόσο αυτή η κυβέρνηση όσο και ο πρωθυπουργός προκάλεσαν «ολοκαύτωμα» της εθνικής οικονομίας και «σκότωσαν» τη χώρα επιβάλλοντας γενικά ή τοπικά lockdown, χωρίς τα απαραίτητα ή με πλαστά στοιχεία.

Ήδη Ευρωπαϊκές χώρες τον καταγγέλλουν ως ρατσιστή και απάνθρωπο για τις απόψεις του περί ταξιδιωτικού διαβατηρίου. Ο Ρουμάνος Πρόεδρος απέρριψε όλες τις εισηγήσεις του και οι εκπρόσωποι του γερμανικού τουριστικού κλάδου αντέδρασαν αρνητικά απέναντι σε όσα τερατώδη λέει για τον διαχωρισμό πολιτών με διαβατήρια εμβολίων. Ο Έλληνας ανθέλληνας πρωθυπουργός επιβάλλει στην Ελλάδα όσα τον διατάσσει η Μερκελική Γερμανία. Αλλά και οι οικονομικές επαφές του με διάφορα ανθελληνικά και κερδοσκοπικά κέντρα, όπως το ίδρυμα Μπιλ Γκέιτς και το ίδρυμα Τζωρτζ Σόρος.

Ενώ ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων της Νορβηγίας αναφέρει και ανακοινώνει επίσημα 23 θανατηφόρα περιστατικά μετά τον εμβολιασμό με εμβόλια της Pfizer/BioNTech, στην Ελλάδα ο Μητσοτάκης ζητάει το «σφράγισμα» των πολιτών με διαβατήριο εμβολίων. Σε μια χώρα με οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα, σε μια χώρα που οι θάνατοι περνάνε τις γεννήσεις, ένας χειραγωγούμενος σπρώχνει αλόγιστα και εκβιάζει τον πληθυσμό να προβεί σε καθολικό εμβολιασμό διαχωρίζοντας τους πολίτες σε «καθαρούς» και «ακάθαρτους».

Η Κίνα διέγραψε όλες τις 300 μελέτες της Κινέζας ιολόγου που «μαγείρευε» ιούς στο κρατικό εργαστήριο της Ουχάν. Και αυτό φυσικά γίνεται γιατί διερευνάται από επιτροπή πώς διέφυγε ο ιός από την Κίνα και διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο.

Τα μεγάλα διεθνή έντυπα αλλά και το διαδίκτυο κατακλύζονται πλέον από πληροφορίες για τις σχέσεις των αφεντικών της Silicon Valley, δηλαδή του twitter, του Facebook, του YouTube, του Γκέιτς και της Microsoft με την Big Pharma, τις εταιρίες εμβολίων και τους Κινέζους που ήθελαν να ανατρέψουν οπωσδήποτε τον Τραμπ. Υπάρχει πλέον εμφανής σύνδεση που δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. 
Υπάρχουν οι έρευνες για την απόδραση του ιού.

Υπάρχει ο εμφανής αποκλεισμός από το διαδίκτυο όσων αντιδρούν στα lockdown και στο «ολοκαύτωμα» της διεθνούς οικονομίας. Υπάρχει η απίστευτη συσσώρευση πλούτου εκ μέρους των κροίσων του διαδικτύου, των πολυεθνικών των φαρμάκων και των ανεφοδιαστικών αλυσίδων. Είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού η σχέση του Facebook, του twitter, της Microsoft με την κυρία Μέρκελ και τις φαρμακευτικές εταιρίες οι οποίες ουσιαστικά ανήκουν στον Μπιλ Γκέιτς και στο κλαμπ των δισεκατομμυριούχων.

Ο ιός υπάρχει και χρησιμοποιείται ως επιβολή διεθνούς ελέγχου των πληθυσμών, καταπίεσης και στροφής της οικονομίας και της κανονικότητας της ζωής των ανθρώπων που ωφελεί μόνον συγκεκριμένες τσέπες. Κάποιοι θέλουν τον έλεγχο του πλανήτη και την πλήρη απομύζηση των οικονομικών πόρων του, με αποτέλεσμα τα πλήθη να βρίσκονται σε ηφαιστειακή έκρηξη και διάφορες κυβερνήσεις που δεν ανήκουν στο λόμπι των αφεντικών του Μητσοτάκη να αντιδρούν για τον αρρωστημένο έλεγχο που έχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην πολιτική.

Ο Μητσοτάκης είναι υπηρέτης των Γερμανών και ελεγχόμενος απόλυτα από την καγκελαρία του Βερολίνου. Είναι εμφανώς συναλλασσόμενος με εταιρίες που κέρδισαν δισεκατομμύρια από τα lockdown, το σύνολο των πολιτικών επιλογών του ευνοεί αυτούς τους δισεκατομμυριούχους και όχι τον Ελληνικό λαό.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Βλέπουμε με άλλα λόγια έναν σαφή κίνδυνο να χρησιμοποιηθούν τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου ως πρόσχημα για περαιτέρω στροφή της Αμερικής προς τον αυταρχισμό.



Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Όσο περνάνε οι μέρες, τόσο συσκοτίζεται αντί να διευκρινίζεται, η εικόνα του τι πραγματικά συνέβη στις 6 Ιανουαρίου στη Ουάσιγκτον, ενώ παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτηματικά για τον ρόλο της Αστυνομίας του Καπιτωλίου, του Πενταγώνου και του FBI, στις επτά ώρες που διήρκεσαν τα γεγονότα, τα οποία οι Δημοκρατικοί χαρακτηρίζουν τώρα ως εξέγερση.

Στο μεταξύ οι Δημοκρατικοί, με επικεφαλής τη Νάνσυ Πελόζι, προχωρούν με διαδικασίες «fast track» τη διαδικασία καθαίρεσης του Τραμπ με την κατηγορία της «υποκίνησης σε στάση» και επιχειρούν ταυτόχρονα να αποκλείσουν ισοβίως τον ίδιο και τους συνεργάτες του από την κατοχή δημόσιου αξιώματος και να διασπάσουν το κόμμα του. ‘Εχουν δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα όπου πας διαφωνών με τις αποφάσεις τους θεωρείται περίπου οπαδός του Τραμπ και εχθρός της δημοκρατίας. Όταν ο Δημοκρατικός βουλευτής Kurt Schrader από το Όρεγκον τόλμησε να διαφωνήσει με τη διαδικασία δεύτερης προσπάθειας καθαίρεσης του Τραμπ, λέγοντας ότι ισοδυναμεί με λιντσάρισμα, ήταν τέτοια η κατακραυγή που σηκώθηκε ώστε αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη.

H αντιπαράθεση προς τον Τραμπ γίνεται όμως χωρίς κανένα πολιτικό επιχείρημα, που να αναιρεί τους λόγους για τον οποίο τον υποστήριξαν, ή και συνεχίζουν να τον υποστηρίζουν, εκατομμύρια Αμερικανών. Είναι αλήθεια ότι η καμπάνια αυτή έχει μετατοπίσει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας εναντίον του. Ο «αντι-τραμπισμός» έχει τώρα κυριαρχήσει στην ατμόσφαιρα, ταυτόχρονα όμως αυτή η επίθεση, με τον τρόπο που γίνεται, «τσιμεντώνει» στην πραγματικότητα τον σκληρό πυρήνα των οπαδών του, εντείνει την αίσθησή του ότι ο Τραμπ είναι και ήρωας και θύμα και τον εγκλωβίζει όλο και περισσότερο στην δική του «εικονική πραγματικότητα».

Η κοινή γνώμη στην Αμερική αλλά και παγκοσμίως, χωρίζεται όλο και περισσότερο σε δύο ακραίες παρατάξεις (που έχουν εμφανιστεί και στην Ελλάδα). Η μία αποδέχεται τις μετρητοίς ότι της σερβίρει το πολιτικό και εκδοτικό κατεστημένο, η δε βυθίζεται σε έναν κόσμο παράνοιας, τροφοδοτημένο από τα παγκόσμια ιντερνετικά δίκτυα της άκρας δεξιάς, όπου συνυπάρχουν έλλογη αμφισβήτηση με εξωφρενικές θεωρίες συνωμοσίας. Αμφότερες ζουν στις δικές τους, εν πολλοίς εικονικές πραγματικότητες, έστω και αν η δεύτερη είναι πλέον πιο προχωρημένη ως προς τον παράλογο χαρακτήρα της δικής της «πραγματικότητας». Τα δύο στρατόπεδα δεν διαλέγονται μεταξύ τους, έχει καταργηθεί δηλαδή ο βασικότερος τρόπος αναζήτησης της αλήθειας, η αντίθεση, αλλά και δεν υπάρχει πλέον όχι συμφωνία για το νόημα των γεγονότων, ούτε καν για το ποια είναι τα γεγονότα.

Οι Δημοκρατικοί και τα μέσα ενημέρωσης επιτίθενται στον Τραμπ κατηγορώντας τον ότι εστράφη κατά του αμερικανικού κράτους και των θεσμών του (ενίοτε με τον ακόμα πιο γελοίο ισχυρισμό ότι τα έκανε αυτά ως πράκτωρ της Ρωσίας. Εξίσου γελοίος είναι βέβαια και ο ισχυρισμός Τραμπ ότι τον κυνηγάει η «ριζοσπαστικής αριστερά» ή ότι οι Δημοκρατικοί έγιναν όργανό της). Το πρόβλημα είναι ότι εκατομμύρια Αμερικανοί πιστεύουν εδώ και καιρό ότι το αμερικανικό κράτος συμπεριφέρεται ως εχθρός τους και ο Τραμπ ως φίλος τους, ενώ για τους «δημοκρατικούς θεσμούς» έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι λειτουργούν εναντίον τους, πράγμα που δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα, αφού αυτοί οι θεσμοί είναι, εδώ και καιρό, τυφλά όργανα του Κεφαλαίου.

Αν αυτοί οι άνθρωποι πήγαν στη νεοφασιστική (έστω και αν δεν θέλει να τη λέμε έτσι) άκρα δεξιά του Τραμπ, είναι γιατί η ίδια η αμερικανική εξουσία τους έχει προ πολλού αποξενώσει μεταχειριζόμενη μεγάλο αριθμό των πολιτών της ως αναλώσιμα και περιφρονητέα σκουπίδια. Προφανώς ο νεοφασισμός συνιστά απειλή για τους «δημοκρατικούς θεσμούς», αλλά είναι σημαντικό ότι οι Δημοκρατικοί δεν κατηγορούν τον Τραμπ για αυτό που πραγματικά είναι, αλλά μάλλον για πράγματα που δεν είναι – ούτε καν τον όρο «άκρα δεξιά» δεν χρησιμοποιούν.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτό που κάνει τους οπαδούς του Τραμπ, ή ένα μέρος τους, αντιπάλους των «δημοκρατικών θεσμών», στο μέτρο που τους κάνει, είναι η αίσθησή τους ότι αυτοί οι θεσμοί δεν είναι στην πραγματικότητα δημοκρατικοί, δεν λειτουργούν υπέρ του Δήμου, αλλά εναντίον του και προς όφελος του Χρήματος.

Νά’σου και η Τρομοκρατία…


Ο Μπάιντεν έσπευσε να περιγράψει τους διαδηλωτές που εισέβαλαν στο Καπιτώλιο ως «τρομοκράτες». Μπορεί κάποιος να πει τους διαδηλωτές «φασίστες» ή να τους επικρίνει για την ενέργειά τους, είναι φανερό όμως ότι δεν είναι τρομοκράτες με την έννοια που αποδίδει το δίκαιο και η κοινή λογική. Όλος ο κόσμος έχει δει τρομοκρατικές πράξεις και ξέρει να τις αναγνωρίζει.

Η χρήση όμως ενός τέτοιου ψευδούς και παραπλανητικού όρου από τον επόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ συνιστά εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο και αρχή διολίσθησης προς την ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης και της πολιτικής διαφωνίας. Κινδυνεύει να συμβάλλει στην οικοδόμηση ενός κατασταλτικού οπλοστασίου, προορισμένου να ασκήσει το ίδιο τρομοκρατία κατά της άκρας δεξιάς σήμερα, κατά οποιουδήποτε άλλου αύριο.

Πόσο μάλλον που μιλάμε για τις Ηνωμένες Πολιτείες που, επικαλούμενες την ανάγκη καταπολέμησης της τρομοκρατίας, άρχισαν τη μετατροπή τους σε ολοκληρωτικό κράτος, με τα Γκουαντάναμο και τα συστήματα παρακολούθησης όλου του πληθυσμού τους. Ο ίδιος μάλιστα ο Μπάιντεν συνέβαλε προσωπικά σε αυτό υπερψηφίζοντας την Patriot Act την επαύριο της 11ης Σεπτεμβρίου. Μήπως στην ίδια κατεύθυνση δεν κινείται άλλωστε όλη η Δύση, με πρωτοπορούσα τη Γαλλία των Φρανσουά Ολλάντ και Εμμανουέλ Μακρόν;

Η διαφορά στη μεταχείριση του Ντάνιελ Έλσμπεργκ των Pentagon Papers (που «ανατίναξε» στην εποχή του με τις αποκαλύψεις του την αμερικανική πολιτική στο Βιετνάμ), με αυτή της Τσέλσι Μάννινγκ και του Τζούλιαν Ασάνζ, μας δίνει το ακριβές μέτρο της εξέλιξης του αμερικανικού και δυτικού καπιταλισμού προς τον ολοκληρωτισμό.

Ειρήσθω εν παρόδω, η σαφής, διακριτή αυταρχική στροφή της δικής μας κυβέρνησης (και είμαστε μόνο στην αρχή πιθανώς) μπορεί να μην γίνεται από μόνη της, όπως και τίποτα στην Ελλάδα, αλλά να είναι και αυτή προϊόν εισαγωγής από τις ΗΠΑ. Μια σειρά άρθρων για την ελληνική άκρα δεξιά και τους Αμερικανούς έχει δημοσιεύσει το περιοδικό CovertAction Magazine. Δεν γνωρίζουμε αν ευσταθούν τα όσα αναγράφονται εκεί, αλλά το σημειώνουμε με ανησυχία.

Δεν είδαμε επίσης τους Δημοκρατικούς να εξεγείρονται (το αντίθετο) για την προσπάθεια να δολοφονηθεί ο Ασσάνζ, χωρίς να αναλάβουν την ευθύνη για αυτό το βρετανικό και το αμερικανικό κράτος. Δεν τους είδαμε να εξεγείρονται, όταν ο Τραμπ έδωσε χάρη στους φρικτούς εγκληματίες της Blackwater, που έδρασαν για λογαριασμό του αμερικανικού κράτους στο Ιράκ, μια χάρη που πέντε εισηγητές και ειδικοί εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ χαρακτήρισαν ως παραβίαση των συνθηκών της Γενεύης για τον πόλεμο. (Αυτό βεβαίως ισχύει και για τους οπαδούς του Τραμπ, που εξακολουθούν και σήμερα να θεωρούν τον Αμερικανό Πρόεδρο ως αντίπαλο των πολέμων. Μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν τι τον ώθησε σε αυτή τη χάρη; Ποια εξήγηση δίνουν επίσης στο γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες της παραμονής της στην εξουσία, η κυβέρνησή του έβαλε την Κούβα στη λίστα των «χωρών που υποστηρίζουν την τρομοκρατία» και κατηγόρησε τον Ομπάμα ότι ήταν soft με τους Ρώσους, σε αντίθεση με την ίδια που κατήργησε τη συνθήκη INF για τους ευρωπυραύλους, μια από τις σημαντικότερες συνθήκες για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων; Για μια πιο αναλυτική περιγραφή της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ βλ. το άρθρο μας O Τραμπ έχασε, ζήτω ο τραμπισμός! Η παγκόσμια σημασία της σύγκρουσης στις ΗΠΑ και επίσης την έξοχη ανάλυση των Michael Klare και Tom Engelhardt).

Βλέπουμε με άλλα λόγια έναν σαφή κίνδυνο να χρησιμοποιηθούν τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου ως πρόσχημα για περαιτέρω στροφή της Αμερικής προς τον αυταρχισμό. Υπάρχει πάντως, οφείλουμε να σημειώσουμε, και μια κατ’ αρχήν θετική εξέλιξη, μια σειρά μέτρων που προωθεί μια ομάδα Δημοκρατικών βουλευτών που θέλουν να περιορίσουν τη δυνατότητα Προέδρων να απονέμουν χάρη, να υποχρεώνονται να δημοσιοποιούν τις φορολογικές τους δηλώσεις, να διευρύνουν τις ελεγκτικές εξουσίες ανεξάρτητων υπηρεσιών και να επιβάλλουν ισχυρότερες απαγορεύσεις πιθανής σύγκρουσης συμφερόντων, χωρίς όμως, από ό,τι έχει γίνει γνωστό μέχρι τώρα, να περιορίζουν τις υπερεξουσίες που έχουν περιβληθεί σε θέματα έκτακτης ανάγκης. (Θετική επίσης πρέπει μάλλον να θεωρηθεί και η τοποθέτηση του Ουίλιαμ Μπερνς ως επικεφαλής της CIA).

Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο να εμποδιστεί η κατάχρηση των προεδρικών εξουσιών, έστω και αν τα προαναφερθέντα μέτρα θα συνιστούν τη μεγαλύτερη αναθεώρηση του αμερικανικού προεδρικού συστήματος από την εποχή του Watergate. Θετικά όλα αυτά, αλλά σταγόνα στον ωκεανό της καταλυτικής επίδρασης των Βαρόνων του Χρήματος στην αμερικανική θεσμική λειτουργία.

Από τα πραξικοπήματα δια των τραπεζών στα πραξικοπήματα δια του Ίντερνετ

Εδώ και καιρό έχει επισημανθεί ότι, χωρίς να εγκαταλειφθεί εντελώς η μέθοδος των πραξικοπημάτων με τα τανκς (που γνώρισαν τόσο καλά στην ιστορία τους Ελλάδα και Κύπρος), μπήκαμε στην εποχή των πραξικοπημάτων δια των banks, των τραπεζών. Και εδώ άλλωστε είμαστε, Ελλάδα και Κύπρος πρωτοπορία, με τα Μνημόνια και τις Δανειακές στην Ελλάδα, με τη δήμευση των καταθέσεων και, εμμέσως, των ίδιων των τραπεζών, στην Κύπρο.

Με αφορμή όμως τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου, μπαίνουμε πλέον και πανηγυρικά στην εποχή των πραξικοπημάτων δια των social media, με τους γίγαντες του Ίντερνετ να διεκδικούν ρόλο Μεγάλου Ιεροεξεταστή, στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, εκμεταλλευόμενοι την μονοπωλιακή τους θέση στο σύστημα πληροφόρησης. Η 6η Ιανουαρίου τους έδωσε την ευκαιρία να κάνουν το δικό τους εν εξελίξει πραξικόπημα, με την λογοκρισία του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ.

Η λογοκρισία είναι καλό να αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση, ούτε και είναι αποτελεσματική σε τελική ανάλυση, μάλλον συνιστά εκδήλωση πολιτικής αδυναμίας και αμηχανίας. Ακόμα και αν δεχθούμε όμως ότι είναι απαραίτητη, υπό πολύ εξαιρετικές συνθήκες, είναι αρμοδιότητα κρατικών οργάνων, δεν μπορούν να αποφασίζουν αν και πως θα την ασκήσουν δύο δισεκατομμυριούχοι από την Καλιφόρνια, ο Τζακ Ντόρσεϊ του Twitter και ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ του Facebook, οι οποίοι μάλιστα στο παρελθόν δεν έδειξαν να έχουν κανένα πρόβλημα με την άκρα δεξιά και με τον Τραμπ. Aν σήμερα λογοκρίνουν τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ποιος θα τους εμποδίσει να λογοκρίνουν αύριο τον Σάντερς, τον Τσόμσκυ ή οποιονδήποτε άλλο; Το κάνει ήδη η Google λογοκρίνοντας, στις μηχανές αναζήτησης, αριστερά αμερικανικά σάιτ, ενώ και το Twitter εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση για να πολλαπλασιάσει τις δραστηριότητές του. Αποφάσισε να κατεβάσει ένα άρθρο που ανήρτησε η κινεζική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον απαντώντας στις κατηγορίες κατά του Πεκίνου για τους Ουιγούρους και λογόκρινε αξιωματούχους και πολιτικούς της Ουγκάντα. Ακόμα και οι New York Times ανησύχησαν και δημοσίευσαν στην πρώτη σελίδα τους άρθρο με τίτλο «Που βρίσκεται η εξουσία». Ανησυχία εξέφρασε ακόμα και η καγκελάριος Μέρκελ.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη βιομηχανία του Ίντερνετ. Αυτή τη στιγμή ελάχιστος αριθμός χρηματοπιστωτικών οργανισμών και πολυεθνικών εταιρειών (όπως και διαδικτυακών πλατφορμών) έχουν συγκεντρώσει κάθε είδους εξουσία σε θέματα που άπτονται του ίδιου του μέλλοντος του ανθρώπινου πολιτισμού και της ζωής πάνω στη Γη, από το κλίμα έως τα φάρμακα και τα εμβόλια και από τα πειράματα με το DNA έως τη χειραγώγηση και τον έλεγχο ολόκληρων χωρών και κοινωνιών.

Μέτρα εθνικοποίησης με κοινωνικό και διεθνή έλεγχο αυτών των τεράτων, που αναπτύσσονται όπως οι καρκινικοί όγκοι στο σώμα της ανθρωπότητας επιβάλλονται εδώ και καιρό, και γίνονται όλο και περισσότερο αναγκαίος όρος σωτηρίας της ανθρωπότητας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



PEPE ESCOBAR • UNZ REVIEW, 13,1,21 • 1.100 ΛΈΞΕΙΣ 
 Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το αν θα έρθει εμφύλιος πόλεμος θα εξαρτηθεί από τον βαθμό στωικότητας που επικρατεί ανάμεσα στα «αξιοθρήνητα πλήθη».

Η 9η Νοεμβρίου (2001, «Ανατίναξη Πύργων Ν. Υόρκης») άνοιξε τις πύλες για τον παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας που αργότερα μεταλλάχτηκε από την ομάδα Ομπάμα στο καθεστώς των υπερπόντιων επιχειρήσεων έκτακτης ανάγκης , για να επεκταθεί καλλωπισμένη στην εκστρατεία βομβαρδισμού, απροκάλυπτη ή συγκεκαλυμμένη, επτά εθνών.

Η 9η Νοεμβρίου άνοιξε τις πύλες για το Patriot Act (Πατριωτικό Νόμο), ,του οποίου ο πυρήνας είχε ήδη γραφτεί πίσω στο 1994 από κάποιον Τζο Μπάϊντεν.

Η 6η Ιανουαρίου (εισβολή διαδηλωτών στο κογκρέσο) ανοίγει την πύλη για τον Πόλεμο κατά της Εγχώριας Τρομοκρατίας και το Patriot Act Νο.2, από την κόλαση. Το σύνολο των 20.000 σελίδων ξεπροβάλλει ανέμελα από τη θάλασσα, όπως η Αφροδίτη, την επόμενη μέρα των γεγονότων, αμέσως έτοιμο να πάρει φόρα.

Και ως ο αναπόφευκτος σύντροφος του Patriot Act 2, θα έρθει πόλεμος στο εξωτερικό, με την επιστροφή σε πλήρη ισχύ αυτού που ο πρώην αναλυτής της CIA Ray McGovern ευστοχωτατα βάφτισε το MICIMATT (Στρατιωτικό-Βιομηχανικό- Κοινοβουλευτικό— Μυστικο-υπηρησιακό-Μιντιακό—Aκαδημαϊκό- Δεξαμενοσκεπτικό Σύμπλεγμα.

Και όταν το MISIMATT ξεκινήσει τον επόμενο πόλεμο, κάθε διαμαρτυρία θα χαρακτηρίζεται ως εγχώρια τρομοκρατία.

Το ψεύτικο πραξικόπημα


Ό, τι πραγματικά συνέβη στις 6 Ιανουαρίου στην στρατιωτικοποιημένη Βαλχάλα (παράδεισος νεκρών ηρώων στην γερμανική μυθολογία) μιας υπερδύναμης που δαπανά τρισεκατομμύρια δολάρια για την ασφάλεια από την αρχή της χιλιετίας, η περίτεχνη φωτογραφία ψυχολογικού πολέμου της επιχείρησης-τσίρκο δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί αν δεν επιτρεπόταν να συμβεί.

Η συζήτηση θα μαίνεται μέχρι δευτέρας παρουσίας για το αν η εισβολή ήταν αυτόνομη - μια πρωτοβουλία από μερικές εκατοντάδες μεταξύ τουλάχιστον 10.000 ειρηνικών διαδηλωτών γύρω από το Καπιτώλιο - ή μάλλον μια επανάσταση ψευδούς σημαίας, κατά την συνταγή σχετικού εγκολπίου, που υποκινήθηκε από μιαν επαγγελματική Πέμπτη Φάλαγγα εμφυτευμένων πρακτόρων.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το τελικό αποτέλεσμα: το κατασκευασμένο προϊόν - "Εξέγερση Tραμπ", για όλους τους πρακτικούς λόγους, έθαψε στο Καπιτώλιο την παρουσίαση, ήδη σε εξέλιξη, των αποδεικτικών στοιχείων της εκλογικής απάτης, και μείωσε τη μαζική προηγούμενη συγκέντρωση του μισού εκατομμυρίου ανθρώπων σε "εγχώρια τρομοκρατία".

Αυτό σίγουρα δεν ήταν "πραξικόπημα". Κορυφαίος θεωρητικός στρατηγικής, ο Edward Luttwak, που είναι τώρα σύμβουλος του Πενταγώνου για τον κυβερνοπόλεμο, έγραψε στο Τουίτερ: «κανένας δεν επιχειρεί ένα πραξικόπημα κατά τη διάρκεια της ημέρας». Αυτό ήταν απλά "μια παράσταση, οι άνθρωποι εκφράζουν συναισθήματα", ένα πραγματικά ψευδό-πραξικόπημα που δεν περιελάμβανε εμπρησμό ή εκτεταμένη λεηλασία, και σχετικά λίγη βία (συγκρίνετέ το με το Κίεβο το 2014). Μιλάμε για "εξέγερση" όταν πρόκειται για περιήγηση στο Καπιτώλιο με σεβασμό στα βελούδινα σχοινιά…

Μια εβδομάδα πριν από τις 6 Ιανουαρίου, ένας αντιφρονών αλλά ακόμα πολύ συνδεδεμένος με τις μυστικές υπηρεσίες του Βαθέως Κράτους, προσέφερε αυτή την παγερή, απαθή εκτίμηση της Μεγάλης Εικόνας:

«Το Τελ Αβίβ πρόδωσε τον Τραμπ με μια νέα συμφωνία με τον Μπάιντεν και έτσι τον πέταξαν στα σκυλιά. Ο Σέλντον ΄Αντελσον και η μαφία δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αλλάξουν στρατόπεδο για τον νικητή με κάθε ανοίκειο τρόπο. Οι Πενς και Μακόνελ πρόδωσαν επίσης τον Τραμπ. Ήταν σαν ο Τραμπ να περπάτησε ως Ιούλιος Καίσαρας στη Ρωμαϊκή Γερουσία για να μαχαιρωθεί μέχρι θανάτου. Οποιαδήποτε συμφωνία κάνει ο Τραμπ με το σύστημα ή το Βαθύ Κράτος δεν θα γλυτώσει και μιλούν μυστικά για τον τερματισμό του για πάντα. Ο εμφύλιος πόλεμος έρχεται ανεξάρτητα από το τι θα του συμβεί, αργά ή γρήγορα.»

Το αν θα έρθει εμφύλιος πόλεμος θα εξαρτηθεί από τον βαθμό στωικότητας που επικρατεί ανάμεσα στα «αξιοθρήνητα πλήθη» (όπως είχε χαρακτηρίσει η Χίλαρυ Κλίντον τα 70 εκατομμύρια ψηφοφόρους του Τραμπ).

Ο Alastair Crooke έχει περιγράψει λαμπρά τα τρία κορυφαία θέματα που διαμορφώνουν την αμερικανική πραγματικότητα: Αποκάλυψη μιας «κόκκινης Αμερικής» ( των εκτάσεων της συμπολιτείας βαμμένων με κόκκινο στον εκλογικό χάρτη ψηφοφόρων του Τραμπ), κλεμμένες εκλογές? Εγκλεισμός καραντίνας σε προμελετημένη στρατηγική για την καταστροφή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων?

Κλειδί ανάγνωσης του σκοτεινού κειμένου που διάβασε από μικροφώνου ο νεοσύστατος πρόεδρος ,μετά το γεγονός της 6 Ιανουαρίου: «Μην τολμήσετε να τους αποκαλέσετε διαδηλωτές. Ήταν ένας ταραχώδης όχλος. Υποκινητές εξεγέρσεων. Εγχώριοι τρομοκράτες.»Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Ο Τζορτζ Μπους, αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου: "Ή είσαι μαζί μας, ή με τους τρομοκράτες".

Αυτή είναι η ηγεμονική, γραμμένη στην πέτρα, αφήγηση που τώρα επιβάλλεται με σιδερένια γροθιά από τη Big Tech (Μεγάλη Τεχνοκρατία, τα τεράστια μονοπώλια ψηφιακής επικοινωνίας).Πρώτα έρχονται για τον Πρόεδρο. Μετά έρχονται για σένα. Όποιος, οπουδήποτε, δεν ακολουθεί την τέχνο-φεουδαρχική δικτατορία θα ακυρωθεί.


Αντίο Μις Αμερικανική Πίτα


Και γι' αυτό το δράμα είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο από έναν απλό βραχυκυκλωμένο Αυτοκράτορα.

Κάθε θεσμικό όργανο που ελέγχεται από την άρχουσα τάξη – από τα σχολεία έως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έως τον τρόπο ρύθμισης των χώρων εργασίας – θα κυνηγήσει τους αξιοθρήνητους χωρίς έλεος.

Επαγγελματίας δολοφόνος και ψεύτης της CIA ο John Brenan, βασικός εφευρέτης του εντελώς απομυθοποιημένου «ρωσικού σκανδάλου», έγραψε στο Τουίτερ για την ανάγκη δημιουργίας στην πράξη αναμορφωτικών στρατοπέδων . Αυθέντες των μίντια ζήτησαν "κάθαρση του κινήματος".

Πολιτικά, οι «αξιοθρήνητοι» έχουν μόνο τον Τραμπισμό. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο τραμπισμός, με μια πιθανή εξέλιξη να γίνει ένα καθιερωμένο τρίτο κόμμα, πρέπει να συνθλιβεί. Όσο και αν το 0,0001% ( η πλουτοκρατία) είναι περισσότερο τρομοκρατημένο από την πιθανότητα απόσχισης (πολιτειών από την συμπολιτεία) ή ένοπλης εξέγερσης, χρειάζονται επείγουσα προληπτική δράση εναντίον αυτού που είναι, προς το παρόν, ένα εθνικιστικό μαζικό κίνημα, όσο και αν είναι αδιαμόρφωτες οι πολιτικές του προτάσεις.

Το "άγνωστο άγνωστο", για να επικαλεστούμε τον διαβόητο νεοσυντηρητικό Donald Rumsfeld, είναι αν η εξοργισμένη πλέμπα θα πάρει τελικά τα δίκρανα - για να κάνει την φεουδαρχική Χασιέντα (το φέουδο) του 0,0001% ακυβέρνητο. Και έπειτα υπάρχει ένα κυριολεκτικά καπνίζον στοιχείο - αυτά τα μισό δισεκατομμύριο όπλα εκεί έξω.

Το 0,0001% γνωρίζει με βεβαιότητα ότι ο Τραμπ, στην ουσία, δεν ήταν ποτέ ένας ριζοσπαστικός επαναστατικός παράγοντας αλλαγής. Συγκεχυμένα εξέφραζε τις ελπίδες και τους φόβους της Κόκκινης Αμερικής. Αλλά αντί για το υποσχόμενο φανταχτερό παλάτι στολισμένο με χρυσό, αυτό που παρέδωσε ήταν μια καλύβα στην έρημο.

Εν τω μεταξύ, η Κόκκινη Αμερική, διαισθητικά, κατάλαβε ότι ο Τραμπ τουλάχιστον ήταν ένας χρήσιμος αγωγός. Αποκάλυψε πώς πραγματικά κινείται ο βάλτος της διαφθοράς.. Πώς αυτά τα ποικιλώνυμα "ιδρύματα" είναι απλές εταιρικές μαριονέτες - και αγνοούν εντελώς τον κοινό άνθρωπο. Πώς το δικαστικό σώμα είναι εντελώς διεφθαρμένο - όταν ακόμη και ο Πρόεδρος δεν μπορεί να πάρει μια ακρόαση. Πώς οι Big Farm και Big Tech (Φαρμακευτικοί κολοσσοί και κολοσσοί της ψηφιακής τεχνολογίας) επεξέτειναν πραγματικά το (ολιγαρχικό συγκρότημα) MICIMATT (MICIMAPTT;) Και πάνω απ' όλα, πως η παράσταση των δύο κομμάτων είναι ένα τερατώδες ψέμα.

Έτσι, που θα πάνε τα 75 εκατομμύρια στερημένων του δικαιώματος ψήφου - ή τα 88 εκατομμύρια πελάτες του Tουίτερ;

Όπως έχουν τα πράγματα, είμαστε βαθιά σε σκληρό-πυρηνικό ταξικό πόλεμο. Η κορυφή της ένοχης για την απάτη συμμορίας έχει τον πλήρη έλεγχο. Τα απομεινάρια της "Δημοκρατίας" έχουν παγώσει σε Mιντιοκρατία. Μπροστά, δεν υπάρχει τίποτα άλλο από αμείλικτος διωγμό, παρατεταμένη καταστολή, λογοκρισία, γενική επιτήρηση, τσάκισμα των πολιτικών ελευθεριών, μια μοναδική εκδοχή στην αφήγηση/ερμηνεία, γενική ακύρωση του πολιτισμού. Και ακόμη χειρότερα: Την επόμενη εβδομάδα, αυτή η παρανοϊκή συσκευή συγχωνεύεται με τον φοβερό μηχανισμό της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών (USG).



Έτσι καλώς ήλθατε στην Πλήρους Φάσματος Εσωτερική Κυριαρχία. Γερμανία 1933 -με στεροειδή..

Ποιος ωφελείται του εγκλήματος; Η Τεχνό-Φεουδαρχία, φυσικά - και τα αλληλοσυνδεόμενα πλοκάμια του υπερ-ανθρωπιστικού Great Reset ( Μεγάλης Επανεκκίνησης, προς την μέγατεχνική, ανθρωπό-ρομποτική παγκοσμιοποίηση).


Αψηφήστε το, και θα ακυρωθείτε.

Αντίο Μις Αμερικάνικη Πίτα. Αυτή είναι η κληρονομιά της 6ης Ιανουαρίου..




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Χρόνη Μακρίδη*

Πολλοί σε όλη την υφήλιο έχουν εκπλαγεί από την κατάληψη του Καπιτωλίου στις ΗΠΑ. Παρά το αρχικό σοκ, είναι κάτι ως κεραυνός εν αιθρία;

Όλοι γνωρίζουμε πως όχι. Κάποια στιγμή θα συνέβαινε η έκρηξη. Το υπόβαθρο μιας τέτοιας πράξης στις ΗΠΑ υπέβοσκε εδώ και αρκετά χρόνια. Η δημιουργία ακροδεξιών αποκλίσεων οργανώσεων, το tea party, διάβρωνε την κοινωνία πατώντας πάνω σε υπαρκτές ανισότητες που δημιουργούσαν και συνεχίζουν να δημιουργούν το πολιτικό σύστημα και οι οικονομικές ελίτ.

Παρασύροντας αδύνατες και ευάλωτες μορφωτικά και οικονομικά ομάδες πολιτών και χρησιμοποιώντας τους ως κινούμενη μάζα και όχλο τονίζοντας το μεταναστευτικό ως κίνδυνο επιβίωσής τους και προβάλλοντας ως κρίσιμα, ταυτοτικά θέματα. Βέβαια με όλη αυτή την ρητορική, χρησιμοποιώντας ως όπλο τον λαϊκισμό, ο Τραμπ και οι αντίστοιχοι Τραμπ αισθάνονται δυνατοί, δημιουργούν ατομικά πρότυπα, και βάζουν σε δεύτερη μοίρα τα ζητήματα των δημοκρατικών αρχών και δικαιωμάτων. Γι' αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία η θεσμική θωράκιση της δημοκρατίας κάθε χώρας ,η δημοκρατική λειτουργία των διακριτών εξουσιών και των ανεξαρτήτων αρχών, και το βάθος της δημοκρατίας.

Γι' αυτό είναι σημαντικό να βρεθούν λύσεις επανένταξης και στήριξης αυτών των πολιτών που αισθάνονται β' κατηγορίας, εκτός κοινωνίας, είτε γιατί δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις, είτε γιατί τα κράτη δεν προσαρμόσανε έγκαιρα το παραγωγικό μοντέλο τους στα νέα δεδομένα και πλέον δεν έχουν ανταγωνιστική οικονομία και παράγουν ανέχεια και ανεργία. Είναι όμως μοναδικό φαινόμενο ο Τραμπ;

Μια σειρά ηγετών παρουσιάζουν αντίστοιχα χαρακτηριστικά, εκμεταλλευόμενοι τις ανισότητες στο εσωτερικό των χωρών τους, επιχειρώντας να εδραιωθούν δημιουργώντας μέτωπα κινδυνολογώντας για εξωτερικούς κινδύνους πχ προσφυγικό, μεταναστευτικό ή επικαλούμενοι το θρησκευτικό αίσθημα ή την εθνική ταυτότητα.

Όρμπαν, Ερντογάν, Μοραβιέσκι, Λεπέν, Σαλβίνι, είναι μόνο μερικοί από το σύνολο αρκετών ηγετών της υφηλίου, χωρίς να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι και σε πολλά συντηρητικά κόμματα ,σε πολλές χώρες του κόσμου και της Ευρώπης, εμφιλοχωρούν αντίστοιχες απόψεις έστω και ως μειοψηφίες. Ενώ όμως είναι φανερή η διολίσθηση των δημοκρατικών διαδικασιών και λειτουργιών, η αντίδραση των θεσμικών παραγόντων είτε της ΕΕ, είτε του ΝΑΤΟ, είτε του ΟΗΕ είναι αδύναμη, υποκριτική πολλές φορές και σε μερικές περιπτώσεις και υποβοηθητική.

Κυριαρχούν τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών μεμονωμένα, έναντι του μετώπου αρχών που είναι ανάγκη να δημιουργηθεί για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ο αυταρχισμός, ο εθνικισμός, ο ρατσισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός. Η ανοχή που επιδεικνύουν οι θεσμικοί παράγοντες σε πράξεις που παραβιάζουν τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου θρέφει το αυγό του φιδιού. Στην Ε.Ε. υπονομεύει την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης. Καταστρέφει την υπερηφάνεια των Ευρωπαίων πολιτών για τον Διαφωτισμό και την Δημοκρατία. Στις διαχωριστικές γραμμές του πολιτικού χάρτη έχει προστεθεί ακόμη μία παράμετρος. Αυτή του "Ορμπανισμού", των δυνάμεων δηλαδή που αμφισβητούν στην ουσία, με βασικά στοιχεία τον αυταρχισμό, τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό, την ευρωπαϊκή προοπτική και το βασικό εργαλείο εξέλιξής της, την δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τις θεμελιώδεις αξίες της αλληλεγγύης και της συνεργασίας. Μια νέα κατάσταση η οποία πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη.

Η ανάληψη πρωτοβουλιών για την προστασία του καταστατικού χάρτη της Ε.Ε. για θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες αλλά και η εμβάθυνση, η διεύρυνση των δημοκρατικών θεσμών και των διαδικασιών πρέπει να είναι προτεραιότητα. Για να έχει όμως επιτυχία το εγχείρημα πρέπει να "απαντά" στην κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών με την συμμετοχή και την επανένταξη των "εκτοπισμένων" στην πολιτική ,την οικονομική και την παραγωγική λειτουργία, στηρίζοντας την αναδιανομή κόντρα στην συγκέντρωση πλούτου σε ολοένα και πιο λίγους, δημιουργώντας κοινωνική συνοχή.

Την εποχή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης ,του ψηφιακού μετασχηματισμού, της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής είναι κρίσιμο να μη μείνει κανείς εκτός ή πίσω. Η δημοκρατική διακυβέρνηση στην Ευρώπη θα μπορούσε να το εξασφαλίσει. Θα οδηγούσε σε λιγότερη λιτότητα, περισσότερη ανάπτυξη και λιγότερη ανεργία.

Αυτή, κατά την γνώμη μου, πρέπει να είναι η κατεύθυνση. Υπάρχει χρόνος, όχι όμως άπειρος. Η δημοκρατία είναι η επιλογή.

* Ο κ. Μακρίδης είναι ιδρυτικό μέλος του δικτύου "Σύγχρονοι Δημοκράτες"

του Haruki Murakami *

Έχω έρθει στην Ιερουσαλήμ σήμερα ως μυθιστοριογράφος, δηλαδή επαγγελματίας κλώστης ψεμάτων.

Φυσικά, οι μυθιστοριογράφοι δεν είναι οι μόνοι που λένε ψέματα. Οι πολιτικοί το κάνουν επίσης, όπως όλοι γνωρίζουμε. Οι διπλωμάτες και οι στρατιώτες λένε περιστασιακά τα δικά τους ψέματα, όπως και οι πωλητές μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, οι κρεοπώλες και οι κατασκευαστές. Τα ψέματα των μυθιστοριογράφων διαφέρουν από των άλλων, ωστόσο, κανείς δεν επικρίνει τον μυθιστοριογράφο ως ανήθικο που τα εξιστορεί. Πράγματι, όσο μεγαλύτερο και καλύτερο είναι το ψέμα του και όσο πιο έξυπνα τα δημιουργεί, τόσο περισσότερο επαινείται από το κοινό και τους κριτικούς. Γιατί γίνεται ;

Η απάντησή μου θα ήταν αυτή: Δηλαδή, λέγοντας επιδέξια ψέματα –δηλαδή, φτιάχνοντας μυθοπλασίες που φαίνεται να είναι αληθινές– ο μυθιστοριογράφος μπορεί να φέρει μια αλήθεια σε μια νέα τοποθεσία και ρίχνει ένα νέο φως πάνω της. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε μια αλήθεια στην αρχική της μορφή και να την απεικονίσουμε με ακρίβεια. Γι 'αυτό προσπαθούμε να την αρπάξουμε από την ουρά της δελεάζοντας την αλήθεια και τραβώντας από την κρυψώνα της, μεταφέροντάς την σε μια φανταστική τοποθεσία και αντικαθιστώντας την με μια φανταστική φόρμα. Για να το πετύχουμε, ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουμε πού βρίσκεται η αλήθεια μέσα μας. Αυτό είναι μια σημαντική προϋπόθεση για την αποκατάσταση καλών ψεμάτων.

Σήμερα, ωστόσο, δεν έχω καμία πρόθεση να πω ψέμματα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Υπάρχουν μερικές μέρες το χρόνο που δεν λέω ψέματα, και σήμερα τυχαίνει να είναι μία από αυτές.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας πω την αλήθεια. Πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην έρθω εδώ για να αποδεχτώ το Jerusalem Prize (Βραβείο της Ιερουσαλήμ). Μερικοί μάλιστα με προειδοποίησαν ότι θα υποκινήσουν μποϊκοτάζ των βιβλίων μου αν έλθω.

Ο λόγος για αυτό, φυσικά, ήταν η σκληρή μάχη που μαίνονταν στη Γάζα. Ο ΟΗΕ ανέφερε ότι περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην αποκλεισμένη πόλη της Γάζας, πολλοί από αυτούς άοπλοι πολίτες - παιδιά και ηλικιωμένοι.

Όταν ειδοποιήθηκα για το βραβείο, αναρωτήθηκα αν το ταξίδι στο Ισραήλ σε μια τέτοια εποχή και η αποδοχή ενός λογοτεχνικού βραβείου ήταν το κατάλληλο πράγμα, αν αυτό θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι υποστήριξα μια πλευρά στη σύγκρουση, ότι υποστήριξα τις πολιτικές ενός έθνους που επέλεξε να απελευθερώσει τη συντριπτική στρατιωτική του δύναμη. Αυτή είναι μια εντύπωση, φυσικά, που δεν θα ήθελα να δώσω. Δεν εγκρίνω κανέναν πόλεμο και δεν υποστηρίζω κανένα έθνος. Φυσικά, ούτε θα ήθελα να δω μποϊκοτάζ τα βιβλία μου.

Τελικά, όμως, μετά από προσεκτική εξέταση, αποφάσισα να έρθω εδώ. Ένας λόγος για την απόφασή μου ήταν ότι πάρα πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην το κάνω. Ίσως, όπως πολλοί άλλοι μυθιστοριογράφοι, τείνω να κάνω ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μου λένε. Αν οι άνθρωποι μου λένε - και ειδικά αν με προειδοποιούν - "μην πας εκεί", "μην το κάνεις αυτό", τείνω να "πάω εκεί" και "να το κάνω αυτό." Είναι στη φύση μου, μπορείτε να πείτε, ως μυθιστοριογράφος. Οι μυθιστοριογράφοι είναι μια ειδική φυλή. Δεν μπορούν να εμπιστευτούν πραγματικά τίποτα που δεν έχουν δει με τα μάτια τους ή να αγγίξουν με τα χέρια τους.

Και γι 'αυτό είμαι εδώ. Επέλεξα να έρθω εδώ αντί να μείνω μακριά. Επέλεξα να δω για τον εαυτό μου παρά να μην δω. Επέλεξα να σας μιλήσω παρά να μην πω τίποτα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι εδώ για να παραδώσω ένα πολιτικό μήνυμα. Η κρίση για το σωστό και το λάθος είναι φυσικά ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα του μυθιστοριογράφου.


Εναπόκειται σε κάθε συγγραφέα, ωστόσο, να αποφασίσει για τη μορφή με την οποία αυτός ή αυτή θα μεταφέρει αυτές τις κρίσεις σε άλλους. Προσωπικά προτιμώ να τις μετατρέψω σε ιστορίες - ιστορίες που τείνουν προς το σουρεαλιστικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν σκοπεύω να σταθώ ενώπιον σας σήμερα, δίνοντας ένα άμεσο πολιτικό μήνυμα.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να παραδώσω ένα πολύ προσωπικό μήνυμα. Είναι κάτι που πάντα θυμάμαι ενώ γράφω μυθιστοριογραφία. Δεν έχω φτάσει ποτέ στο σημείο να το γράψω σε ένα κομμάτι χαρτί και να το επικολλήσω στον τοίχο: Μάλλον, είναι χαραγμένο στον τοίχο του μυαλού μου, και πηγαίνει κάπως έτσι:


"Μεταξύ ενός ψηλού, συμπαγούς τοίχου και ενός αυγού που σπάει πάνω του, θα στέκομαι πάντα στην πλευρά του αυγού."


Ναι, ανεξάρτητα από το πόσο σωστός μπορεί να είναι ο τοίχος και πόσο λάθος να είναι το αυγό, θα σταθώ με το αυγό. Κάποιος άλλος θα πρέπει να αποφασίσει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Ίσως ο χρόνος ή η ιστορία αποφασίσει. Αν υπήρχε ένας μυθιστοριογράφος που, για οποιονδήποτε λόγο, έγραψε έργα που στέκονταν με τον τοίχο, ποια αξία θα είχαν αυτά τα έργα;


Ποια είναι η σημασία αυτής της μεταφοράς; Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πολύ απλό και σαφές. Τα βομβαρδιστικά και τα άρματα μάχης και οι πύραυλοι και τα λευκά φώσφορα είναι τόσο ψηλός, συμπαγής τοίχος. Τα αυγά είναι οι άοπλοι πολίτες που συνθλίβονται και καίγονται και πυροβολούνται από αυτά. Αυτό είναι ένα νόημα της μεταφοράς.


Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Έχει ένα βαθύτερο νόημα. Σκεφτείτε το έτσι. Ο καθένας από εμάς είναι, λίγο πολύ, ένα αυγό. Ο καθένας μας είναι μια μοναδική, αναντικατάστατη ψυχή που περικλείεται σε ένα εύθραυστο κέλυφος. Αυτό ισχύει για μένα και ισχύει για τον καθένα από εσάς. Και ο καθένας μας, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αντιμετωπίζει έναν υψηλό, συμπαγή τοίχο. Ο τοίχος έχει ένα όνομα: Είναι το σύστημα. Το Σύστημα υποτίθεται ότι μας προστατεύει, αλλά μερικές φορές παίρνει τη δική του ζωή, και στη συνέχεια αρχίζει να μας σκοτώνει και να μας κάνει να σκοτώνουμε άλλους - ψυχρά, αποτελεσματικά, συστηματικά.


Έχω μόνο έναν λόγο να γράψω μυθιστορήματα, και αυτός είναι να φέρω την αξιοπρέπεια της ατομικής ψυχής στην επιφάνεια και να ρίξω φως επάνω της. Ο σκοπός μιας ιστορίας είναι να ακουστεί ένας συναγερμός, να διατηρείται ένα φως εκπαιδευμένο στο ΣΥΣΤΗΜΑ, προκειμένου να αποφευχθεί να μπλέξει τις ψυχές μας στον ιστό του και να τις υποβαθμίσει. Πιστεύω πλήρως ότι είναι έργο του μυθιστοριογράφου να συνεχίζει να προσπαθεί να αποσαφηνίσει τη μοναδικότητα κάθε μεμονωμένης ψυχής γράφοντας ιστορίες - ιστορίες ζωής και θανάτου, ιστορίες αγάπης, ιστορίες που κάνουν τους ανθρώπους να κλαίνε και να τρέμουν από φόβο και να κλωνίζονται από τα γέλια. Γι 'αυτό συνεχίζουμε, μέρα με τη μέρα, δημιουργώντας φαντασίες με απόλυτη σοβαρότητα.


Ο πατέρας μου πέθανε πέρυσι σε ηλικία 90 ετών. Ήταν συνταξιούχος δάσκαλος και βουδιστής ιερέας μερικής απασχόλησης. Όταν αποφοίτησε από το σχολείο, κλήθηκε στο στρατό και στάλθηκε να πολεμήσει στην Κίνα. Ως παιδί που γεννήθηκε μετά τον πόλεμο, τον συνόδευα κάθε πρωί πριν από το πρωινό, προσφέροντας μακριές, βαθιές προσευχές στο βουδιστικό βωμό στο σπίτι μας. Μια φορά τον ρώτησα γιατί το έκανε αυτό και μου είπε ότι προσευχόταν για τους ανθρώπους που είχαν πεθάνει στον πόλεμο.


Προσευχόταν για όλους τους ανθρώπους που πέθαναν, είπε, τόσο συμμάχους όσο και εχθρούς. Κοιτώντας την πλάτη του καθώς γονάτιζε στο βωμό, αισθάνθηκα τη σκιά του θανάτου να αιωρείται γύρω του.


Ο πατέρας μου πέθανε και μαζί του πήρε τις αναμνήσεις του, τις αναμνήσεις που δεν μπορώ ποτέ να ξέρω. Αλλά η παρουσία θανάτου που κρυβόταν σ' αυτόν παραμένει στη μνήμη μου. Είναι ένα από τα λίγα πράγματα που κουβαλάω από αυτόν, και ένα από τα πιο σημαντικά.


Έχω μόνο ένα πράγμα που ελπίζω να σας μεταφέρω σήμερα. Είμαστε όλοι άνθρωποι, άτομα που ξεπερνούν την εθνικότητα, τη φυλή και τη θρησκεία, εύθραυστα αυγά που αντιμετωπίζουν ένα συμπαγές τείχος που ονομάζεται ΣΥΣΤΗΜΑ. Σε όλες τις περιπτώσεις, δεν έχουμε καμία ελπίδα να κερδίσουμε. Ο τοίχος είναι πολύ ψηλός, πολύ δυνατός - και πολύ κρύος. Αν έχουμε κάποια ελπίδα νίκης, αυτή θα πρέπει να προέλθει από την πίστη μας στην απόλυτη μοναδικότητα και την αναντικαταστασιμότητα των ψυχών μας και των άλλων και από τη ζεστασιά που κερδίζουμε ενώνοντας τις ψυχές μας μαζί.


Αφιερώστε λίγο χρόνο για να το σκεφτείτε. Ο καθένας μας έχει μια απτή, ζωντανή ψυχή. Το ΣΥΣΤΗΜΑ δεν έχει κάτι τέτοιο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο σύστημα να μας εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο Σύστημα να πάρει τη δική του ζωή. Το Σύστημα δεν έκανε εμάς: Εμείς δημιουργήσαμε το Σύστημα.


Αυτό είναι το μόνο που έχω να σας πω.


Είμαι ευγνώμων που μου απονεμήθηκε το Βραβείο Ιερουσαλήμ. Είμαι ευγνώμων που τα βιβλία μου διαβάζονται από ανθρώπους σε πολλά μέρη του κόσμου. Και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να σας μιλήσω εδώ σήμερα.


* Ο Haruki Murakami είναι Ιάπωνας συγγραφέας. Τα βιβλία και οι ιστορίες του έχουν γίνει μπεστ σέλερ στην Ιαπωνία αλλά και διεθνώς, με το έργο του να μεταφράζεται σε 50 γλώσσες και να πουλά εκατομμύρια αντίτυπα εκτός της πατρίδας του.
Η παραπάνω ομιλία του έγινε το 2009 με την ευκαιρία της απονομής του Jerusalem prize


πηγή, επιμέλεια - μετάφραση: ακτιβιστής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Paul Graig Roberts/ Comite Valmy, 8-1- 21

[Επιβάλλεται να επiσημανθεί εισαγωγικά ότι ο συντάκτης αυτού του άρθρου είναι Αμερικανός, φλογερός πατριώτης, συντηρητικός, υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Ρέιγκαν, καθηγητής της οικονομικής επιστήμης , πρώην αρχισυντάκτης της Διεθνούς οικονομικής εφημερίδας Wall Street Journal, εγκυρότατος συγγραφέας και αρθρογράφος διεθνούς εμβέλειας.]

Μετάφραση/εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο γενικός εισαγγελέας Μπιλ Μπαρ, μια άλλη ατυχής επιλογή του Τραμπ, πρόδωσε όχι μόνο τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και την αμερικανική δημοκρατία, αποδεικνύοντας ότι δεν έχει νόημα να ψηφίζουμε τους Ρεπουμπλικάνους.

Ο Μπαρ , μπροστά σε σαφείς αποδείξεις ότι οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν για να κλαπούν και πράγματι εκλάπησαν, δήλωσε και πάλι, ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν βρήκε αποδεικτικά στοιχεία επαρκούς απάτης για να αντιστρέψει το αποτέλεσμα των εκλογών. Αλλά όπως όλοι γνωρίζουν, το υπουργείο Δικαιοσύνης και τας δικαστήρια δεν εξετάζουν τα αποδεικτικά στοιχεία. Αν τα εξέταζαν, θα έβλεπαν την μαζική εκλογική απάτη, αλλά δεν θέλουν να την δουν. Θέλουν να ξεφορτωθούν τον Τραμπ.

Εκτός από την υποστήριξή του στην μαζική εκλογική απάτη, ο Μπαρ πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει λόγος να κατασχεθούν οι μηχανές ψηφοφορίας και το λογισμικό για να επανεξετασθούν. Αλλά φυσικά υπάρχει λόγος.

Υπήρξαν πολλές μαρτυρίες από επαγγελματίες που εξηγούν πώς οι μηχανές προγραμματίστηκαν για να εκλέξουν τον Μπάϊντεν. Υπάρχουν εκατοντάδες ένορκες μαρτυρίες που αναφέρουν τη χρήση εκατοντάδων χιλιάδων πλαστών ταχυδρομικών ψήφων για την ολοκλήρωση της εκλογικής κλοπής. Ένας Υπουργός Δικαιοσύνης που λέει ότι η ένορκη κατάθεση δεν αποτελεί απόδειξη παραβιάζει απροκάλυπτα τους κανόνες του λειτουργήματος του. Αν η ένορκη κατάθεση, υπογεγραμμένη με την εγγύηση της ψευδορκίας, δεν είναι απόδειξη, τότε το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν θα είναι ποτέ σε θέση να ασκήσει δίωξη για οποιοδήποτε αδίκημα..

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι ο Μπαρ, ο οποίος είναι μέλος του "Κατεστημένου," κάνει τη δουλειά του "Κατεστημένου" με το να απαλλάξει το κατεστημένο από έναν Πρόεδρο ο οποίος δεν είναι μέλος του και ο οποίος στέκεται εμπόδιο των σχεδίων του. Ένας πρόεδρος που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του λαού και όχι εκείνων του "Κατεστημένου," είναι μια απειλή για το τελευταίο και πρέπει να εξαλειφθεί. Μια σφαίρα εξόντωσε τον Τζον Φ. Κένεντι. Μια νοθευμένη εκλογή εξάλειψε τον Τραμπ.

Για να συνειδητοποιήσουμε πόσο αντίθετος είναι ο Τραμπ στο «Κατεστημένο», πρέπει να ακούσετε την ομιλία του για τα εγκαίνια πριν από τέσσερα χρόνια. Ο Τραμπ ήταν ειλικρινής, αλλά όπως έγραψα τότε, ο Τραμπ δεν ήξερε την Ουάσινγκτον και δεν είχε ιδέα ποιον να επιλέξει για να τον βοηθήσει σε ένα τόσο φιλόδοξο εγχείρημα εναντίον του «Κατεστημένου». Περικύκλωσε τον εαυτό του με μια κυβέρνηση από το "Κατεστημένο", η οποία ήταν εχθρική προς αυτόν, και θυσίασε στους Δημοκρατικούς το μόνο πρόσωπο που ήξερε πώς να τον βοηθήσει, τον στρατηγό Φλιν, ο οποίος είχε διατελέσει επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών Αμύνης. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ο Τραμπ μπορεί να σκέφτηκε ότι η κόρη του και ο Εβραίος γαμπρός του ήταν οι σύμβουλοι που χρειαζόταν. Ο Τραμπ ήταν απερίσκεπτος στις προκλήσεις του στο «Κατεστημένο» και δεν είχε κανέναν να τον βοηθήσει. Αποτυγχάνοντας να πάρει τον έλεγχο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σφράγισε τη μοίρα του.

Γράφω αυτό το απόγευμα της 21ης Δεκεμβρίου, και ο Μπαρ πρέπει να παραιτηθεί στις 23 Δεκεμβρίου. Σε λιγότερο από 48 ώρες ο Μπαρ θα φύγει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης χωρίς να έχει επιληφθεί της έκθεσης Durham με τις κατηγορίες κατά ανωτέρων αξιωματούχων της CIA, του FBI και του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ομπάμα, εκείνων που διέπραξαν κατάφωρα εγκλήματα, επιχειρώντας να παγιδεύσουν τον Πρόεδρο Τραμπ στην πλεκτάνη του «Ρωσίαγκέητ». Ο Μπαρ φεύγει από το γραφείο του , και δεν υπάρχουν αναφορές για έρευνες, ούτε κατηγορίες. Το διεφθαρμένο Ρεπουμπλικανικό "Κατεστημένο" έχει αφήσει τους Δημοκρατικούς και τις υπηρεσίες ασφαλείας να ξεφύγουν εγκλωβίζοντας τον Τραμπ για τέσσερα χρόνια στις πλεκτάνες «σχέση με Ρωσία» και καθαίρεση.

Τι έκανε ο Μπαρ για τη μάζα των αποδεικτικών στοιχείων στον υπολογιστή του υιού Μπάϊντεν*μερικά από τα οποία δημοσιεύθηκαν από τη New York Post και στο σύνολό τους βρίσκονται στα χέρια του FBI; Τα μέλη και όργανα του κατεστημένου είναι πανευτυχή αναγγέλλοντάς μας ότι ο Μπαρ αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει λόγος να ορισθεί ειδικός ανακριτής για την υπόθεση Χάντερ Μπάϊντεν.

Ο Μπιλ Μπαρ αντιπροσωπεύει τέλεια την από περιττώματα φύση του κατεστημένου της Ουάσιγκτον και της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ούτε η παραμικρή ουγγιά ακεραιότητας, ούτε το παραμικρό ίχνος ειλικρίνειας ή ηθικής συνείδησης. Στην Ουάσιγκτον, υπάρχει μόνο απληστία για την εξουσία και για τα χρήματα. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία. Ο αμερικανικός λαός λιγότερο από οτιδήποτε άλλο.

Ο Τραμπ είναι ένας λαϊκιστής, όχι ένας επαναστάτης, και ένας λαϊκιστής δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά ενός επαναστάτη. Ένα επαναστατικό κίνημα πρέπει να έχει αυτοπεποίθηση.

.Αυτοπεποίθηση έχει η αμερικανική ελίτ που επιβάλλει εκ των άνω μιαν επανάσταση με την παγκοσμιοποίηση, το "Reset" του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, τα μέτρα εγκλεισμού και άλλους εξαναγκασμούς.

Ακόμα κι αν οι άνθρωποι άρχιζαν να αμφιβάλλουν, βλέποντας τα ελεγχόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης να μιλούν με τα ίδια λόγια, ο αμερικανικός λαός είναι τόσο διχασμένος και κατακερματισμένος σε εχθρικές κοινότητες με την «πολιτική της ταυτότητας», ώστε είναι πολύ διαιρεμένος για να μπορεί να αντιταχθεί σε αυτήν την επανάσταση των επάνω και στον κυβερνητικό έλεγχο της ζωής του.

Τι θα μπορούσε να κάνει ο Τραμπ; Μερικοί λένε ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις προεδρικές εξουσίες που τέθηκαν σε εφαρμογή από τον Τζορτζ Μπους και τον Ομπάμα για να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τον στρατό και να πραγματοποιήσει νέες εκλογές. Τίποτα τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί. Αν ο Τραμπ κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κανείς στην κυβέρνηση δεν θα τον υποστηρίξει. Εάν ο στρατός πραγματοποιήσει εκλογές θα υποστηρτίξει τον Μπάϊντεν, ο οποίος στηρίζεται από το "Κατεστημένο". Ο στρατός θέλει να ξεφορτωθεί τον Τραμπ που αποτελεί απειλή για το εισόδημα και τη δύναμη του συγκροτήματος στρατού/ασφάλειας. Ο Τραμπ θέλει να επαναπατρίσει τους στρατιώτες. Θέλει να ομαλοποιήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία. Με άλλα λόγια, ο Τραμπ θέλει να μειώσει την απειλή που δικαιολογεί το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια το χρόνο που διοχετεύεται στο σύμπλεγμα στρατός/ασφάλεια.

Ο Τραμπ είναι ο μόνος Αμερικανός πολιτικός που μπορεί να σχηματίσει ένα πραγματικό κόμμα της αντιπολίτευσης για να αντικαταστήσει το άχρηστο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Οι υποστηρικτές του Τραμπ γνωρίζουν ότι ενώ ο Τραμπ κέρδισε 10 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους στις εκλογές του 2020 από το 2016, και τριπλάσιες ψήφους μεταξύ των μαύρων, οι εκλογές εκλάπησαν από μηχανήματα ψηφοφορίας που είχαν προγραμματιστεί για το σκοπό αυτό και με την απάτη της ταχυδρομικής ψήφου. Αρκετοί ειδικοί στις εκλογές εκτιμούν ότι ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές με 20 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους από τον αντίπαλό του. Είναι σαφές ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να βγάλει τους υποστηρικτές του από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για να σχηματίσουν ένα πραγματικό, πολύ μαχητικό κόμμα της αντιπολίτευσης.

Ο Τραμπ θα μπορούσε επίσης, ως πολύ-δισεκατομμυριούχος, να δημιουργήσει μια νέα υπηρεσία πληροφοριών που να προσφέρει αναλύσεις εναλλακτικές από τις ερμηνείες των εκπορνευομένων ΜΜΕ.

Φυσικά, το κατεστημένο όλα αυτά τα γνωρίζει. Οπότε σκέφτεται να δέσει τον Τραμπ για το υπόλοιπο της ζωής του με διώξεις και δίκες.Οι διεφθαρμένοι Δημοκράτες στη Νέα Υόρκη έχουν ήδη επινοήσει μια φορολογική αγωγή. Οι Δημοκρατικοί και τα λεγόμενα «θιγόμενα κόμματα» θα τον μηνύουν όλη την ώρα και ο Τραμπ θα πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Το καθεστώς των γκάνγκστερ Μπάϊντεν θα διορίσει ειδικό εισαγγελέα για να ασκήσει διώξεις με αυθαίρετες κατηγορίες. Έχοντας γίνει ιδιώτης, ο Τραμπ θα αντιμετωπίσει αγωγές και αγωγές και δίκες σε όλη του τη ζωή.

Έτσι, η απάντηση στην ερώτηση, "Τι μπορεί να κάνει ο Τραμπ;", είναι ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν δεν δώσει χάρη στον εαυτό του και δώσει χάρη στην οικογένειά του γενικά. Εάν, για κάποιο λόγο, αυτό αποδειχθεί αδύνατο, τότε ο Τραμπ θα πρέπει να παραιτηθεί πριν από το τέλος της θητείας του, έτσι ώστε ο Πενς, ο διάδοχός του, να του δώσει αμνηστία.

Ο Τραμπ θα πρέπει επίσης να αμνηστεύσει τον Τζούλιαν Άσανζ, τον Εντουαρντ Σνόουντεν,την Μάνινγκ και όλους εκείνους που έχουν διωχθεί επειδή είπαν την αλήθεια για τα εγκλήματα του αμερικανικού κατεστημένου.

Ο Τραμπ θα πρέπει να επωφεληθεί από την αμνηστία για να προκαλέσει πάταγο. Θα πρέπει να διακηρύξει ότι το Κατεστημένο δεν στράφηκε εναντίον των πραγματικών εχθρών μας, αλλά κατά των πατριωτών που μας λένε την αλήθεια.

Θα πρέπει να πει σε μια ομιλία ότι η αλήθεια βρίσκεται στον αμερικανικό λαό, όχι στην Ουάσιγκτον, στην κυβέρνηση, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης - στους εντελώς διεφθαρμένους θεσμούς του "Κατεστημένου". Θα πρέπει να πει ότι ο μόνος υπερασπιστής της αλήθειας είναι ο λαός, και ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της βίας, για να τον κάνουν κυρίαρχο.

Αν το κάνει αυτό ο Τραμπ, η χώρα έχει ακόμα μια ευκαιρία. Διαφορετικά, χαθήκαμε.

Το «Κατεστημένο» συγκέντρωσε στα χέρια του όλο το εισόδημα και τον πλούτο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, κάποτε μια δίκαιη κοινωνία, έχει τώρα μια ιεραρχία του εισοδήματος και του πλούτου χειρότερη από εκείνη των απατεώνων τρίτων κρατών. Τα μέτρα περιορισμού θα ολοκληρώσουν την καταστροφή της μεσαίας τάξης που ξεκίνησε με τη μετεγκατάσταση βιομηχανικών θέσεων εργασίας. Τα μικρά αφεντικά είναι ό,τι απέμεινε από τη μεσαία τάξη και καταστρέφονται από τον περιορισμό. Από τώρα και στο εξής, τα πάντα - εστιατόρια, μπαρ, κάθε είδους θέσεις εργασίας - θα μονοπωλούνται από τις αλυσίδες διανομής. Ολόκληρη η χώρα θα εξαρτηθεί από τις Walmart και amazon.

Οι λευκοί, παραδοσιακοί Αμερικανοί αντικαθίστανται στην εκπαίδευση, τη διαχείριση των επιχειρήσεων, τα μέσα ενημέρωσης, τη βιομηχανία αναψυχής. Όπου παραμένουν, υποβάλλονται σε υποχρεωτική "φυλετική εκπαίδευση" όπου διδάσκονται ότι είναι "συστηματικοί ρατσιστές" και πώς πρέπει να αρνηθούν τη ρατσιστική φύση τους. Αν αντισταθείς σε αυτή την κατήχηση, χάνεις τη δουλειά σου.

Εναντίον αυτών των διακηρυγμένων, ξεδιάντροπων και θεσμοθετημένων διακρίσεων κατά των λευκών Αμερικανών, ο Τραμπ θα μπορούσε εύκολα να δημιουργήσει ένα πραγματικό κόμμα της αντιπολίτευσης. Αλλά αν δεν του δοθεί πρώτα χάρη, αυτός και η οικογένειά του, κάθε δολάριο της περιουσίας του και κάθε λεπτό της ζωής του θα χρησιμοποιηθεί για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια σε ποινικές και αστικές διώξεις που έχουν προβλεφθεί από εκείνους που θέλουν να τον δουν ερείπιο.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία ότι το αμερικανικό «Establishment” θέλει να κάνει τον Ντόναλντ Τραμπ ένα παράδειγμα

Έτσι το αμερικανικό κατεστημένο λέει σε καθέναν από εμάς: « Η είστε μαζί μας ή θα σας συντρίψουμε.»

Ο Τραμπ ήθελε να αποφύγει τον πόλεμο με τη Ρωσία. Τα οπλικά συστήματα της Ρωσίας είναι τόσο ανώτερα που οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να καταστραφούν ολοσχερώς χωρίς σοβαρές ζημιές στη Ρωσία. Επιπλέον, ο ρωσικός λαός δεν διαιρείται με την "πολιτική ταυτότητας". Με εξαίρεση το πιο ηλίθιο τμήμα της ρωσικής νεολαίας, το οποίο υποστηρίζεται οικονομικά από δυτικές ΜΚΟ που το Κρεμλίνο ανέχεται ανόητα, ο ρωσικός πληθυσμός κατανοεί ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει καλές προθέσεις απέναντί του. Αργά ή γρήγορα η ρωσική κυβέρνηση, της οποίας οι ανίκανοι σύμβουλοι συνεχίζουν να λένε ότι το μέλλον της Ρωσίας συνδέεται με τη Δύση, θα συνειδητοποιήσει επίσης αυτή την πραγματικότητα.

Η Κίνα και το Ιράν γνωρίζουν ήδη τι να κάνουν με την Ουάσιγκτον. Μόλις το Κρεμλίνο καταφέρει να αντιληφθεί την πραγματικότητα οι συμφωνίες ασφάλειας και συνεργασίας μεταξύ αυτών των τριών χωρών που τερματίζουν κάθε προοπτική ηγεμονίας των ΗΠΑ, η Αμερική και η δυτικοευρωπαϊκή αυτοκρατορία της θα περιπέσουν σε μαρασμό, καθώς η παγκοσμιοποίηση έχει υπονομεύσει την οικονομική τους βάση και η πολυεθνικότητα έχει καταστρέψει την ενότητά τους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν μια κρίση σε όλα τα μέτωπα -πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά- και δεν υπάρχει λύση. Πολιτικά, οι Δημοκρατικοί και οι υπηρεσίες ασφαλείας διέπραξαν μαζική εκλογική απάτη που δίχασε τη χώρα και κατέστρεψε την αμερικανική δημοκρατία. Κοινωνικά, ο αρχικός λευκός πληθυσμός δαιμονοποιείται και υποβάλλεται σε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση. Οικονομικά, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ φαίνεται να έχει, τελικά, φτάσει στο σημείο όπου η παραγωγή συναλλάγματος απειλεί το δολάριο ΗΠΑ. Πώς θα αντιδράσει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ; Θα σώσει το δολάριο εις βάρος των αξιών των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, ή θα τυπώσει ακόμη περισσότερα χρήματα για τη στήριξη των τιμών των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων σε βάρος του δολαρίου;

Είναι πάρα πολύ πιθανό ότι τρέχουμε όλοι, συμπεριλαμβανομένων των ελίτ, στην καταστροφή.

Σημείωση: Κατά το δημοσίευμα της Νew York Post o υπολογιστής
του υιού Μπάϊντεν, που ο επισκευαστής παρέδωσε στο Εφ Μπι Αι, αποκαλύπτει ενοχοποιητικά στοιχεία εμπορίου της πατρικής κρατικής επιρροής (Αντιπροέδρου του Ομπάμα) υπέρ ξένων συμφερόντων, ύψους πολλών εκατομμυρίων, χρήση σκληρών ναρκωτικών και ποινικές σεξουαλικές παρεκτροπές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου