Articles by "Ισραήλ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ισραήλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Gilad Atzmon, Unz |Review, Comité Valmy, 26-3-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Χθες στο Ισραήλ, ένα ανεξάρτητο νομικό όργανο που ονομάζεται Civilian Probe (CP) * δημοσίευσε τα ευρήματά του σχετικά με τις καταστροφικές επιπτώσεις του εμβολίου Pfizer στο έθνος.

Στην έκθεσή της, την οποία υπέβαλε στον Γενικό Εισαγγελέα και στον Υπουργό Υγείας, η επιτροπή ανέφερε μια αλυσίδα κρίσιμων νομικών και ηθικών παραλείψεων ** που υποδηλώνουν μια πιθανή προσπάθεια παραπλάνησης όχι μόνο των Ισραηλινών αλλά και του κόσμου.

Από τις αρχές Ιανουαρίου, αναφέρω μια αναμφισβήτητη σχέση μεταξύ εμβολιασμών, κρουσμάτων και θανάτων (δείτε τα άρθρα μου εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ: («Πειραματόζωα όλων των χωρών, ας ενωθούμε!»). Η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις υποψίες μου, αλλά η μελέτη της παρουσιάζει επίσης ανησυχητικά ιατρικά ευρήματα σχετικά με την έκταση των θανατηφόρων παρενεργειών.

Στο έγγραφο, η Επιτροπή επισημαίνει μια προσπάθεια της κυβέρνησης να αποκρύψει τη σχέση της με την Pfizer. Το έγγραφο αναφέρει ότι «η συμφωνία Pfizer-Ισραήλ καταπνίγεται από αναθεωρημένα τμήματα, επομένως, δεν είναι δυνατόν να αναλυθεί νόμιμα και / ή να κατανοηθούν πλήρως οι επιπτώσεις της στη δημόσια υγεία ... Αυτή η συγκάλυψη επιρρίπτει βαριά σκιά σε όποιον συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις (Ισραήλ/Pfizer)...».

Η CP συνεχίζει λέγοντας ότι «για να δημιουργηθεί ζήτηση (μεταξύ του πληθυσμού) για το εμβόλιο, η κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας ξεκίνησαν μια άνευ προηγουμένου επιθετική εκστρατεία για να εξασφαλίσουν ότι οι Ισραηλινοί θα σπεύδουν να «εμβολιαστούν». Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, όλοι οι βασικοί κανόνες της ιατρικής πρόνοιας και της ηθικής αγνοήθηκαν, και μαζί τους επίσης οι βασικές κατευθυντήριες γραμμές που καθορίστηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σχετικά με τη συμμετοχή σε ιατρικές δοκιμές (κώδικας της Νυρεμβέργης). Αντί για σαφείς και διαφανείς εξηγήσεις, το κοινό έχει παραπλανηθεί από επανειλημμένες επίσημες δηλώσεις ότι το (εμβόλιο Pfizer) ήταν «εγκεκριμένο από τον FDA» (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων) μετά από «αυστηρούς ελέγχους».

Η CP κατηγορεί το Κράτος του Ισραήλ για εσκεμμένη απερίσκεπτη συμπεριφορά... «Τα συστήματα επιτήρησης που ανιχνεύουν παρενέργειες είναι μια θεμελιώδης και κρίσιμη προϋπόθεση για τη χορήγηση μαζικής άδειας για τη χρήση οποιουδήποτε νέου φαρμάκου, σίγουρα όταν μια μαζική λειτουργία μιας θεραπείας που ορίζεται ως πειραματική δίνεται σε εκατομμύρια ανθρώπους, και ειδικά όταν αυτή η θεραπεία δίνεται σε μια ολόκληρη χώρα ...»

Αλλά το Ισραήλ απέτυχε να καθιερώσει ένα τέτοιο σύστημα ελέγχου.

«Από τη μία πλευρά, το κράτος δεν έχει ενημερώσει τους πολίτες ότι το εμβόλιο της Pfizer βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο το οποίο δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, και ότι σε αυτό το στάδιο συμμετέχουν πραγματικά στο πείραμα. Από την άλλη, το κράτος δεν έχει διατηρήσει διαφανή και δημόσια διαθέσιμα συστήματα ελέγχου και παρακολούθησης διαφανή και προσιτά στο κοινό. Ως εκ τούτου, υπάρχει έντονη ανησυχία ότι αυτή η κρίσιμη και αμελής παράλειψη προέρχεται από: α) τον φόβο ότι μια τέτοια αποκάλυψη μπορεί να επηρεάσει την επίτευξη των στόχων που μπορεί να εμπλέκονται στη συμφωνία Ισραήλ-Pfizer ή (β) από τον φόβο μείωσης της ζήτησης για τον εξαιρετικό αριθμό εμβολίων που έχουν αγοραστεί εκ των προτέρων από το Ισραήλ ή/και γ) από το φόβο της αποκάλυψης μη κολακευτικών αποτελεσμάτων του «πειράματος» που διεξάγεται στο Ισραήλ.

Η CP έχει το θάρρος να παραδεχτεί ότι η έλλειψη συστήματος επιτήρησης δεν είναι μόνο ένα πιθανό έγκλημα κατά του ισραηλινού λαού, αλλά ίσως και ένα έγκλημα κατά του υπόλοιπου κόσμου (δηλαδή της ανθρωπότητας):

«Ελλείψει ενός διαφανούς συστήματος επιτήρησης που να ευθύνεται για παρενέργειες, όχι μόνο η ισραηλινή κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας απέτυχαν στα καθήκοντά τους προς τους πολίτες παρέχοντας παραπλανητικές πληροφορίες, αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση απέτυχε στα καθήκοντά της προς την Pfizer και τον υπόλοιπο κόσμο περιμένοντας τα αποτελέσματα της (αποκαλούμενης) «πραγματικής εμπειρίας» (η οποία λαμβάνει χώρα στο Ισραήλ).»

Για να αρθεί κάθε αμφιβολία, το CP προειδοποιεί τον Ισραηλινό Γενικό Εισαγγελέα για την πιθανή εγκληματική πράξη που ενυπάρχει στην ισραηλινή πολιτική εμβολίων.

«Πρόκειται για απόπειρα εξαπάτησης, ύποπτη ως εγκληματική, η οποία θα πρέπει να εξεταστεί διεξοδικά προτού εξουσιοδοτήσει ο Γενικός Εισαγγελέας την Ισραηλινή κυβέρνηση να συνεχίσει την φερόμενη εκστρατεία εξαπάτησης των πολιτών του Ισραήλ και (του υπόλοιπου) κόσμου».

Η CP έχει επεκτείνει τη μελέτη της πολύ πέρα από το νομικό πεδίο, καθώς προσπαθεί επίσης να καλύψει το μεγάλο κενό που δημιουργήθηκε από την έλλειψη κρατικού συστήματος εποπτείας.

«Τι μαθαίνουμε από τα γεγονότα στην περιοχή;» διερωτάται η έκθεση της CP. «Μια ανασκόπηση των δεδομένων θνησιμότητας που δημοσιεύθηκαν από την κυβέρνηση δείχνει ότι υπάρχει συσχετισμός μεταξύ του αριθμού εμβολιασμών και του αριθμού θανάτων. Η υπερβολική θνησιμότητα είναι αισθητή σε άτομα ηλικίας έως 70 ετών και επίσης σε ενήλικες άνω των 70 ετών και παραμένει ακόμη και μετά την αντιστάθμιση των θανάτων που αποδίδονται στην Corona. Στον πληθυσμό άνω των 70 ετών - τον Ιανουάριο του 2021, παρατηρήθηκε υπερβολική θνησιμότητα 19,5% σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2020 - τον μήνα κατά τον οποίο τα δεδομένα για την Corona ήταν υψηλότερα και 22,4% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2020. Στον νεότερο πληθυσμό - παρατηρήθηκε υπερβολική θνησιμότητα 7% τον Ιανουάριο του 2021 σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2020 - μήνες κατά τους οποίους τα δεδομένα κορωνοϊού ήταν υψηλότερα και 7% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2020. Πρέπει να σημειωθεί ότι η τάση αυτή συνεχίζεται και τον επόμενο μήνα.»

Όπως προαναφέρθηκε, έχω γράψει για την καταστροφική σχέση μεταξύ εμβολίων και θανάτων από τις αρχές Ιανουαρίου. Στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, εντοπίζουμε μια πανομοιότυπη αντιστοιχία μεταξύ μαζικού εμβολιασμού και θανάτου. Ωστόσο, πολύ πιο προβληματικό είναι το πεδίο των παρενεργειών, κάτι που οι κυβερνήσεις, ο ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), η διεφθαρμένη φαρμακευτική βιομηχανία και φυσικά οι γίγαντες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προσπαθούν να συγκαλύψουν με τον πιο οργουελικό τρόπο. Το ισραηλινό PC φαίνεται να έχει συντάξει την πρώτη ισχυρή έκθεση σχετικά με τις παρενέργειες των εμβολίων της Pfizer. Έχουν δημοσιεύσει έναν πίνακα των ευρημάτων τους, τον οποίο συνοψίζουν εδώ:

«Όπως φαίνεται από την εξέταση του διαγράμματος - υπάρχουν σχεδόν 200 θάνατοι, και αυτό - μόνο εξετάζοντας περίπου 800 αναφορές περιπτώσεων σοβαρών παρενεργειών. Όπως αναφέρθηκε, CP εξακολουθεί να εργάζεται για την ανάλυση των παρενεργειών και έχουμε εκατοντάδες πρόσθετες εκθέσεις που αναλύονται. Η μελέτη μας μέχρι σήμερα δείχνει ότι περίπου το 25% των θανάτων είναι σε άτομα ηλικίας κάτω των 60 ετών. Περίπου το 15% από αυτούς είναι κάτω των 50 ετών. 7 από τους θανόντες είναι σε νεαρή ηλικία - κάτω των 30 ετών. Επιπλέον, η μελέτη εντόπισε 27 περιπτώσεις καρδιακών προβλημάτων σε άτομα ηλικίας κάτω των 60 ετών, συμπεριλαμβανομένων 24 περιπτώσεων σε νέους ηλικίας 17 έως 30 ετών. Όσον αφορά τα ζητήματα που σχετίζονται με τις γυναικείες ιατρικές επιπλοκές (συμπεριλαμβανομένων των επιπλοκών του τοκετού, της καθυστερημένης ή ακανόνιστης εμμήνου ρύσεως κ.λπ.) - πρέπει να σημειωθεί ότι η επιτροπή έχει περίπου 200 πρόσθετες εκθέσεις που δεν έχουν ακόμη συμπεριληφθεί στον τελικό κατάλογο των ευρημάτων μας.»

Για πολλά χρόνια, αμφέβαλα ότι υπήρχε μια δύναμη στη Μέση Ανατολή ικανή να αντιμετωπίσει, πόσο μάλλον να νικήσει, το Ισραήλ. Είμαι τώρα πεπεισμένος ότι με τον Νετανιάχου στο πηδάλιο και την Pfizer να επιβλέπει την ευημερία του έθνους, το Ισραήλ δεν χρειάζεται πραγματικά εχθρούς

Ωστόσο, κάθε πολίτης του κόσμου που ενδιαφέρεται για το μέλλον της ανθρωπότητας θα πρέπει να ανησυχεί από τα συμπεράσματα αυτής της Επιτροπής Ελέγχου και ιδιαίτερα από τις λυσσώδεις και συνεχείς προσπάθειες φίμωσης της ελεύθερης ακαδημαϊκής, επιστημονικής και ηθικής συζήτησης για τον Κορωναϊό, τα λεγόμενα «εμβόλια» ή οποιοδήποτε άλλο θέμα.


* Για να διαβάσετε την αναφορά CP, κάντε κλικ εδώ.

** Για να μάθετε για το αφεντικό της Pfizer, κάντε κλικ εδώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Réseau International,21-1-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Κατά το Υπουργείο Υγείας του Ισραήλ, περισσότεροι από 12.400 κάτοικοι βρέθηκαν φορείς του ιού COVID-19 μετά τον εμβολιασμό τους με το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 της Pfizer.

Περισσότεροι από 12.400 Ισραηλινοί κάτοικοι βρέθηκαν θετικοί για covid-19 μετά τον εμβολιασμό, συμπεριλαμβανομένων 69 ανθρώπων που είχαν ήδη λάβει τη δεύτερη δόση, η οποία άρχισε να χορηγείται στις αρχές της περασμένης εβδομάδας ανέφερε., το ισραηλινό υπουργείο Υγείας

Από τα 3.199 άτομα που υποβλήθηκαν σε εξετάσεις για Κορωνοιό μεταξύ της 22ης και 28ης ημέρας μετά το πρώτο εμβόλιο, 84 βρέθηκαν φορείς (2,6%), συμπεριλαμβανομένων 69 ατόμων που είχαν ήδη εμβολιαστεί δύο φορές.

Σε αυτό το στάδιο, εξακολουθεί να είναι δύσκολο να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο, ανέφερε το υπουργείο.

Σε ορισμένες ομάδες ατόμων που εμβολιάστηκαν κατά τη διάρκεια των διαφόρων περιόδων μετά τον εμβολιασμό, το ποσοστά των μολύνσεων αντιστοιχεί στην αναλογία μολύνσεων στο γενικό πληθυσμό, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δεν έχει ακόμη εμβολιαστεί.

Μπορεί επίσης να υπάρχουν προβλήματα που σχετίζονται με το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που εμβολιάζονται πρώτοι και που έχουν διανύσει τον περισσότερο χρόνο μετά τον εμβολιασμό είναι άνω των 60 ετών.

Κατά τις εξηγήσεις της Pfizer, το μεγάλο άλμα στην ανοσία υποτίθεται ότι θα συμβεί μεταξύ της 15ης και της 21ης ημέρας, όταν η αποτελεσματικότητα του εμβολίου αναμένεται να αυξηθεί από 52 σε 89%, μετά την οποία η δεύτερη δόση υποτίθεται ότι θα φέρει το εμβολιασμένο ποσοστό σε προστατευτική κατάσταση 95%.

Αλλά αυτές οι στατιστικές δεν μπορούν να καθορίσουν το επίπεδο προστασίας που παρέχει το εμβόλιο σε κάθε άτομο.

Επιπλέον, όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ατόμων που εμβολιάστηκαν, τόσο πιο πιθανό είναι ότι θα υπάρξουν αποκλίσεις μεταξύ των αποτελεσμάτων των κλινικών δοκιμών της Pfizer και των αποτελεσμάτων της εφαρμογής των εμβολιασμών στον πληθυσμό, όχι μόνο όσον αφορά το επίπεδο αποτελεσματικότητας του εμβολίου για τα άτομα, αλλά και από την άποψη της συνολικής αποτελεσματικότητας και της ικανότητάς του να παρέχει "συλλογική ανοσία".

Πριν από λίγες ημέρες, μια γυναίκα στην Λουϊζιάνα που υπέστη ανεξέλεγκτες κρίσεις σπασμών μετά τη λήψη εμβολίου κατά του COVID-19 της Pfizer εξετάστηκε για μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη που προκαλείται από τα μέταλλα στο εμβόλιο .

Ο γιος της, Brant Griner, είπε ότι το νοσοκομείο είχε αποφανθεί ότι είχε υποστεί μια «νευρολογική αντίδραση», και πρόσθεσε ότι οι γιατροί πιστεύουν ότι η ιατρική κατάσταση της προκλήθηκε από «τα μέταλλα στο εμβόλιο."

Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα από το «GreatGameIndia», η Φαρμακοβιομηχανία Pfizer κατέβαλε 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια ως μέρος εξωδικαστικού συμβιβασμού, για την μεγαλύτερη στην ιστορία απάτη υγειονομικής περίθαλψης, με την παράνομη προώθηση ορισμένων φαρμακευτικών προϊόντων. *

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει καταβάλει περισσότερα από 57 εκατομμύρια δολάρια σε αποζημίωση για ζημιές και θανάτους που σχετίζονται με εμβόλια μέχρι τον Μάρτιο του 2020, και πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια τα τελευταία πέντε χρόνια.

Σύμφωνα με τον συνιδρυτή της BioNTech Δρ Ugur Sahin, το εμβόλιο COVID-19 που σχεδίασε για την Pfizer σχεδιάστηκε μέσα σε λίγες ώρες σε μία μόνο ημέρα στις 25 Ιανουαρίου 2020. Κανένα άλλο εμβόλιο στην ιστορία δεν έχει δημιουργηθεί και κατασκευαστεί τόσο γρήγορα. Προηγουμένως, το γρηγορότερο εμβόλιο που αναπτύχθηκε ποτέ πήρε περισσότερο από τέσσερα χρόνια.

Ακόμη και το εμβόλιο Coronavirus Moderna πήρε μόνο δύο ημέρες για να επινοηθεί.

Σύμφωνα με τον φαρμακευτικό γίγαντα Moderna, πειραματικά εμβόλια που βασίζονται στο ΑRNm COVID-19 είναι λειτουργικά συστήματα σχεδιασμένα για να προγραμματίζουν το ανθρώπινο DNA. Αυτά τα εμβόλια έχουν εγκριθεί για επείγουσα χρήση για πρώτη φορά στην ιστορία.


Πηγή: https://greatgameindia.com 


*Σημ.Μτφρ: Η πληροφορία υποβάλλει αγωνιώδες ερώτημα για την ταυτότητα του εμβολίου, στο οποίο υποβαλλόμενοι φωτογραφίζονται πρωθυπουργοί, και το οποίο συζητεί να καθιερώσει ως διαβατήριο το ιερατείο της Ε.Ε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Patrice Gibertie, wikistrike.com 14/ 1 / 2021,

Ο επικεφαλής των υπηρεσιών δημόσιας υγείας στο Υπουργείο Υγείας, Δρ Sharon Ellrai-Price, προειδοποίησε σε μια ενημέρωση την Τρίτη ότι μια ενιαία δόση του εμβολίου coronavirus δεν παρέχει επαρκή προστασία από τη μόλυνση με τον ιό.

Ο Δρ Ellrai-Price σημείωσε ότι το 17% των σοβαρά ασθενών που
νοσηλεύονται σήμερα είναι ασθενείς που έλαβαν μια πρώτη δόση του εμβολίου πριν από τη νοσηλεία.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι μέχρι σήμερα, 4.500 άτομα έχουν διαγνωστεί με coronavirus μετά τη λήψη της πρώτης δόσης του εμβολίου, εκ των οποίων 375 έχουν νοσηλευτεί λόγω της νόσου.

Από αυτούς που νοσηλεύονται, 244 νοσηλεύονται την πρώτη εβδομάδα μετά τον εμβολιασμό, 124 τη δεύτερη εβδομάδα, και 7 περισσότερο από 15 ημέρες μετά τη λήψη του εμβολίου.

"Ο αριθμός των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων έχει φτάσει σε νέο υψηλό, έχουμε περάσει το θετικό σήμα δοκιμής 9.000. Δεν υπήρξε ποτέ ένα τέτοιο ποσό, "θρήνησε ο Δρ Ellai-Price.Το εμβόλιο ως εκ τούτου δεν θα είναι η θαυματουργή λύση που χρειάζεται θεραπεία? Το Ισραήλ χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο Raoult και τη γλυτώνουν.


Πηγή: https://pgibertie.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Haruki Murakami *

Έχω έρθει στην Ιερουσαλήμ σήμερα ως μυθιστοριογράφος, δηλαδή επαγγελματίας κλώστης ψεμάτων.

Φυσικά, οι μυθιστοριογράφοι δεν είναι οι μόνοι που λένε ψέματα. Οι πολιτικοί το κάνουν επίσης, όπως όλοι γνωρίζουμε. Οι διπλωμάτες και οι στρατιώτες λένε περιστασιακά τα δικά τους ψέματα, όπως και οι πωλητές μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, οι κρεοπώλες και οι κατασκευαστές. Τα ψέματα των μυθιστοριογράφων διαφέρουν από των άλλων, ωστόσο, κανείς δεν επικρίνει τον μυθιστοριογράφο ως ανήθικο που τα εξιστορεί. Πράγματι, όσο μεγαλύτερο και καλύτερο είναι το ψέμα του και όσο πιο έξυπνα τα δημιουργεί, τόσο περισσότερο επαινείται από το κοινό και τους κριτικούς. Γιατί γίνεται ;

Η απάντησή μου θα ήταν αυτή: Δηλαδή, λέγοντας επιδέξια ψέματα –δηλαδή, φτιάχνοντας μυθοπλασίες που φαίνεται να είναι αληθινές– ο μυθιστοριογράφος μπορεί να φέρει μια αλήθεια σε μια νέα τοποθεσία και ρίχνει ένα νέο φως πάνω της. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε μια αλήθεια στην αρχική της μορφή και να την απεικονίσουμε με ακρίβεια. Γι 'αυτό προσπαθούμε να την αρπάξουμε από την ουρά της δελεάζοντας την αλήθεια και τραβώντας από την κρυψώνα της, μεταφέροντάς την σε μια φανταστική τοποθεσία και αντικαθιστώντας την με μια φανταστική φόρμα. Για να το πετύχουμε, ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουμε πού βρίσκεται η αλήθεια μέσα μας. Αυτό είναι μια σημαντική προϋπόθεση για την αποκατάσταση καλών ψεμάτων.

Σήμερα, ωστόσο, δεν έχω καμία πρόθεση να πω ψέμματα. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Υπάρχουν μερικές μέρες το χρόνο που δεν λέω ψέματα, και σήμερα τυχαίνει να είναι μία από αυτές.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας πω την αλήθεια. Πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην έρθω εδώ για να αποδεχτώ το Jerusalem Prize (Βραβείο της Ιερουσαλήμ). Μερικοί μάλιστα με προειδοποίησαν ότι θα υποκινήσουν μποϊκοτάζ των βιβλίων μου αν έλθω.

Ο λόγος για αυτό, φυσικά, ήταν η σκληρή μάχη που μαίνονταν στη Γάζα. Ο ΟΗΕ ανέφερε ότι περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην αποκλεισμένη πόλη της Γάζας, πολλοί από αυτούς άοπλοι πολίτες - παιδιά και ηλικιωμένοι.

Όταν ειδοποιήθηκα για το βραβείο, αναρωτήθηκα αν το ταξίδι στο Ισραήλ σε μια τέτοια εποχή και η αποδοχή ενός λογοτεχνικού βραβείου ήταν το κατάλληλο πράγμα, αν αυτό θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι υποστήριξα μια πλευρά στη σύγκρουση, ότι υποστήριξα τις πολιτικές ενός έθνους που επέλεξε να απελευθερώσει τη συντριπτική στρατιωτική του δύναμη. Αυτή είναι μια εντύπωση, φυσικά, που δεν θα ήθελα να δώσω. Δεν εγκρίνω κανέναν πόλεμο και δεν υποστηρίζω κανένα έθνος. Φυσικά, ούτε θα ήθελα να δω μποϊκοτάζ τα βιβλία μου.

Τελικά, όμως, μετά από προσεκτική εξέταση, αποφάσισα να έρθω εδώ. Ένας λόγος για την απόφασή μου ήταν ότι πάρα πολλοί άνθρωποι με συμβούλευαν να μην το κάνω. Ίσως, όπως πολλοί άλλοι μυθιστοριογράφοι, τείνω να κάνω ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μου λένε. Αν οι άνθρωποι μου λένε - και ειδικά αν με προειδοποιούν - "μην πας εκεί", "μην το κάνεις αυτό", τείνω να "πάω εκεί" και "να το κάνω αυτό." Είναι στη φύση μου, μπορείτε να πείτε, ως μυθιστοριογράφος. Οι μυθιστοριογράφοι είναι μια ειδική φυλή. Δεν μπορούν να εμπιστευτούν πραγματικά τίποτα που δεν έχουν δει με τα μάτια τους ή να αγγίξουν με τα χέρια τους.

Και γι 'αυτό είμαι εδώ. Επέλεξα να έρθω εδώ αντί να μείνω μακριά. Επέλεξα να δω για τον εαυτό μου παρά να μην δω. Επέλεξα να σας μιλήσω παρά να μην πω τίποτα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι εδώ για να παραδώσω ένα πολιτικό μήνυμα. Η κρίση για το σωστό και το λάθος είναι φυσικά ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα του μυθιστοριογράφου.


Εναπόκειται σε κάθε συγγραφέα, ωστόσο, να αποφασίσει για τη μορφή με την οποία αυτός ή αυτή θα μεταφέρει αυτές τις κρίσεις σε άλλους. Προσωπικά προτιμώ να τις μετατρέψω σε ιστορίες - ιστορίες που τείνουν προς το σουρεαλιστικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν σκοπεύω να σταθώ ενώπιον σας σήμερα, δίνοντας ένα άμεσο πολιτικό μήνυμα.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να παραδώσω ένα πολύ προσωπικό μήνυμα. Είναι κάτι που πάντα θυμάμαι ενώ γράφω μυθιστοριογραφία. Δεν έχω φτάσει ποτέ στο σημείο να το γράψω σε ένα κομμάτι χαρτί και να το επικολλήσω στον τοίχο: Μάλλον, είναι χαραγμένο στον τοίχο του μυαλού μου, και πηγαίνει κάπως έτσι:


"Μεταξύ ενός ψηλού, συμπαγούς τοίχου και ενός αυγού που σπάει πάνω του, θα στέκομαι πάντα στην πλευρά του αυγού."


Ναι, ανεξάρτητα από το πόσο σωστός μπορεί να είναι ο τοίχος και πόσο λάθος να είναι το αυγό, θα σταθώ με το αυγό. Κάποιος άλλος θα πρέπει να αποφασίσει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Ίσως ο χρόνος ή η ιστορία αποφασίσει. Αν υπήρχε ένας μυθιστοριογράφος που, για οποιονδήποτε λόγο, έγραψε έργα που στέκονταν με τον τοίχο, ποια αξία θα είχαν αυτά τα έργα;


Ποια είναι η σημασία αυτής της μεταφοράς; Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πολύ απλό και σαφές. Τα βομβαρδιστικά και τα άρματα μάχης και οι πύραυλοι και τα λευκά φώσφορα είναι τόσο ψηλός, συμπαγής τοίχος. Τα αυγά είναι οι άοπλοι πολίτες που συνθλίβονται και καίγονται και πυροβολούνται από αυτά. Αυτό είναι ένα νόημα της μεταφοράς.


Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Έχει ένα βαθύτερο νόημα. Σκεφτείτε το έτσι. Ο καθένας από εμάς είναι, λίγο πολύ, ένα αυγό. Ο καθένας μας είναι μια μοναδική, αναντικατάστατη ψυχή που περικλείεται σε ένα εύθραυστο κέλυφος. Αυτό ισχύει για μένα και ισχύει για τον καθένα από εσάς. Και ο καθένας μας, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αντιμετωπίζει έναν υψηλό, συμπαγή τοίχο. Ο τοίχος έχει ένα όνομα: Είναι το σύστημα. Το Σύστημα υποτίθεται ότι μας προστατεύει, αλλά μερικές φορές παίρνει τη δική του ζωή, και στη συνέχεια αρχίζει να μας σκοτώνει και να μας κάνει να σκοτώνουμε άλλους - ψυχρά, αποτελεσματικά, συστηματικά.


Έχω μόνο έναν λόγο να γράψω μυθιστορήματα, και αυτός είναι να φέρω την αξιοπρέπεια της ατομικής ψυχής στην επιφάνεια και να ρίξω φως επάνω της. Ο σκοπός μιας ιστορίας είναι να ακουστεί ένας συναγερμός, να διατηρείται ένα φως εκπαιδευμένο στο ΣΥΣΤΗΜΑ, προκειμένου να αποφευχθεί να μπλέξει τις ψυχές μας στον ιστό του και να τις υποβαθμίσει. Πιστεύω πλήρως ότι είναι έργο του μυθιστοριογράφου να συνεχίζει να προσπαθεί να αποσαφηνίσει τη μοναδικότητα κάθε μεμονωμένης ψυχής γράφοντας ιστορίες - ιστορίες ζωής και θανάτου, ιστορίες αγάπης, ιστορίες που κάνουν τους ανθρώπους να κλαίνε και να τρέμουν από φόβο και να κλωνίζονται από τα γέλια. Γι 'αυτό συνεχίζουμε, μέρα με τη μέρα, δημιουργώντας φαντασίες με απόλυτη σοβαρότητα.


Ο πατέρας μου πέθανε πέρυσι σε ηλικία 90 ετών. Ήταν συνταξιούχος δάσκαλος και βουδιστής ιερέας μερικής απασχόλησης. Όταν αποφοίτησε από το σχολείο, κλήθηκε στο στρατό και στάλθηκε να πολεμήσει στην Κίνα. Ως παιδί που γεννήθηκε μετά τον πόλεμο, τον συνόδευα κάθε πρωί πριν από το πρωινό, προσφέροντας μακριές, βαθιές προσευχές στο βουδιστικό βωμό στο σπίτι μας. Μια φορά τον ρώτησα γιατί το έκανε αυτό και μου είπε ότι προσευχόταν για τους ανθρώπους που είχαν πεθάνει στον πόλεμο.


Προσευχόταν για όλους τους ανθρώπους που πέθαναν, είπε, τόσο συμμάχους όσο και εχθρούς. Κοιτώντας την πλάτη του καθώς γονάτιζε στο βωμό, αισθάνθηκα τη σκιά του θανάτου να αιωρείται γύρω του.


Ο πατέρας μου πέθανε και μαζί του πήρε τις αναμνήσεις του, τις αναμνήσεις που δεν μπορώ ποτέ να ξέρω. Αλλά η παρουσία θανάτου που κρυβόταν σ' αυτόν παραμένει στη μνήμη μου. Είναι ένα από τα λίγα πράγματα που κουβαλάω από αυτόν, και ένα από τα πιο σημαντικά.


Έχω μόνο ένα πράγμα που ελπίζω να σας μεταφέρω σήμερα. Είμαστε όλοι άνθρωποι, άτομα που ξεπερνούν την εθνικότητα, τη φυλή και τη θρησκεία, εύθραυστα αυγά που αντιμετωπίζουν ένα συμπαγές τείχος που ονομάζεται ΣΥΣΤΗΜΑ. Σε όλες τις περιπτώσεις, δεν έχουμε καμία ελπίδα να κερδίσουμε. Ο τοίχος είναι πολύ ψηλός, πολύ δυνατός - και πολύ κρύος. Αν έχουμε κάποια ελπίδα νίκης, αυτή θα πρέπει να προέλθει από την πίστη μας στην απόλυτη μοναδικότητα και την αναντικαταστασιμότητα των ψυχών μας και των άλλων και από τη ζεστασιά που κερδίζουμε ενώνοντας τις ψυχές μας μαζί.


Αφιερώστε λίγο χρόνο για να το σκεφτείτε. Ο καθένας μας έχει μια απτή, ζωντανή ψυχή. Το ΣΥΣΤΗΜΑ δεν έχει κάτι τέτοιο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο σύστημα να μας εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο Σύστημα να πάρει τη δική του ζωή. Το Σύστημα δεν έκανε εμάς: Εμείς δημιουργήσαμε το Σύστημα.


Αυτό είναι το μόνο που έχω να σας πω.


Είμαι ευγνώμων που μου απονεμήθηκε το Βραβείο Ιερουσαλήμ. Είμαι ευγνώμων που τα βιβλία μου διαβάζονται από ανθρώπους σε πολλά μέρη του κόσμου. Και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να σας μιλήσω εδώ σήμερα.


* Ο Haruki Murakami είναι Ιάπωνας συγγραφέας. Τα βιβλία και οι ιστορίες του έχουν γίνει μπεστ σέλερ στην Ιαπωνία αλλά και διεθνώς, με το έργο του να μεταφράζεται σε 50 γλώσσες και να πουλά εκατομμύρια αντίτυπα εκτός της πατρίδας του.
Η παραπάνω ομιλία του έγινε το 2009 με την ευκαιρία της απονομής του Jerusalem prize


πηγή, επιμέλεια - μετάφραση: ακτιβιστής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δεδομένου ότι το εμβόλιο δεν παρέχει άμεση ανοσία στον κοροναϊό, περισσότεροι από 200 Ισραηλινοί πολίτες έχουν διαγνωστεί με την ασθένεια λίγες μέρες μετά τη λήψη του εμβολίου των Pfizer/BioNTech, ανέφεραν τοπικά ΜΜΕ.

Ο αριθμός αυτών που νόσησαν με Covid-19 παρά τον εμβολιασμό τους ήταν περίπου 240 άτομα, σύμφωνα με στοιχεία του Channel 13 News.

Το εμβόλιο των Pfizer/BioNTech, στο οποίο βασίζονται οι ισραηλινές υγειονομικές αρχές, όπως και οι περισσότερες χώρες του κόσμου σε αυτή τη φάση, δεν περιέχει τον κοροναϊό και έτσι δεν μπορεί να μολύνει τον εμβολιαζόμενο. Επομένως, απαιτείται χρόνος ώστε ο γενετικός κώδικας του φαρμάκου να «εκπαιδεύσει» το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει και να επιτίθεται στην ασθένεια.

Το αμερικανικό εμβόλιο απαιτεί δύο δόσεις. Σύμφωνα με τις μελέτες, η ανοσία στην Covid-19 αυξάνεται μόνο οκτώ έως δέκα ημέρες μετά την πρώτη ένεση και φτάνει περίπου στο 50%.

Η δεύτερη δόση χορηγείται 21 ημέρες μετά την πρώτη και η δηλωμένη ανοσία του 95% επιτυγχάνεται μόνο μια εβδομάδα αργότερα. Και, φυσικά, εξακολουθεί να υπάρχει πιθανότητα 5% να μολυνθεί κανείς από τον ιό.

Ισραηλινά ΜΜΕ που μετέδωσαν αυτά τα στοιχεία κάλεσαν το κοινό να παραμείνει σε εγρήγορση και να ακολουθήσει προσεκτικά όλες τις προφυλάξεις κατά της Covid-19, κατά τη διάρκεια του μήνα μετά τη χορήγηση του πρώτου εμβολίου.

Το Ισραήλ έχει ήδη εμβολιάσει 1 εκατομμύριο πολίτες του κατά της Covid-19, ήτοι πάνω από το 10% των πάνω από 9,2 εκατομμυρίων κατοίκων του, ανακοίνωσε χθες η κυβέρνηση.

Η εκστρατεία μαζικού εμβολιασμού στο Ισραήλ ξεκίνησε στις 20 Δεκεμβρίου, αφού η χώρα ενέκρινε το εμβόλιο των Pfizer/BioNTech.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο ποσοστό στον κόσμο, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Η πρώτη φάση του προγράμματος στοχεύει στον εμβολιασμό των γιατρών και των ηλικιωμένων πριν επεκταθεί σε άλλες κατηγορίες.

Περίπου ένα στα χίλια άτομα ανέφεραν ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά την πρώτη δόση, όπως αδυναμία, ζάλη και πυρετό, καθώς και πόνο, πρήξιμο ή ερυθρότητα στο σημείο όπου έγινε το εμβόλιο. Μόνο μερικές δεκάδες από αυτούς χρειάστηκαν ιατρική βοήθεια, ανέφερε το Υπουργείο Υγείας.

Από τότε που ξεκίνησαν οι εμβολιασμοί στις 20 Δεκεμβρίου, τουλάχιστον τέσσερα άτομα στο Ισραήλ πέθαναν λίγο μετά την ένεση, ανέφερε ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Kan. Ωστόσο, το υπουργείο Υγείας είπε ότι ο θάνατος τριών εκ των θυμάτων δεν σχετίζονται με το εμβόλιο, με την τέταρτη περίπτωση ενός 88χρονου άνδρα με προϋπάρχοντα προβλήματα να διερευνάται.

Εκτός από το εμβόλιο των Pfizer/ BioNTech, το Ισραήλ έχει επίσης υπογράψει συμφωνία αγοράς εμβολίων με την αμερικανική φαρμακοβιομηχανία Moderna. Επίσης, σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Ιατρικό Κέντρο Χαντάσα, που εδρεύει στην Ιερουσαλήμ, έχει παραγγείλει 1,5 εκατομμύριο δόσεις του ρωσικού εμβολίου Sputnik V και αναμένει την αδειοδότηση του υπουργείου Υγείας για τη χρήση του.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Southfront.ru,9-1-20

[ Για την αξιολόγηση του κατωτέρω διαφωτιστικού δημοσιεύματος, που αποκαλύπτει το αντικείμενο των μυστικών συνομιλιών των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών ΜΙΤ και ΜOSSAD Τουρκίας και Ισραήλ, που γνωστοποίησε προηγηθείσα, προ ημερών, διαρροή, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ηλεκτρονική εφημερίδα Southfront είναι ρωσική, τα γραφεία της στην Μόσχα βρίσκονται στην Οδό Κρεμλίνου και το κείμενο έχει μεταφραστεί πιστά επί λέξει, από του τίτλου έως την κατάληξη.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο υποτιθέμενος υπερασπιστής του Ισλάμ και των συντηρητικών αξιών, η Τουρκία, βιάζεται να οικοδομήσει στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ.

Στις 7 Δεκεμβρίου δημοσιεύθηκε μελέτη που εξετάζει το ενδεχόμενο μιας θαλάσσιας ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Το άρθρο γράφτηκε από τον απόστρατο ναύαρχο καθηγητή Cihat Yayci και τη Zeynep Ceyhan από το Πανεπιστήμιο Bahçeşehir. Ως αρχιτέκτονας του "Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας" της Τουρκίας και της συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης Τουρκίας-Λιβύης, οι Γιαίτσι και Σεϋχάν υποστηρίζουν ότι η Τουρκία και το Ισραήλ πρέπει να γίνουν γείτονες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Τσιχάτ Γιαίτσι είναι γνωστός στενός έμπιστος του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μεταξύ άλλων, ο Γιατσί ισχυρίζεται ότι αυτό θα ήταν ένα σενάριο win-win για το Ισραήλ και την Τουρκία.

"Οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο: Μια ρεαλιστική αμοιβαία επωφελής λύση.

Η Τουρκία και το Ισραήλ είναι δύο ηπειρωτικά παράκτια κράτη της ανατολικής Μεσογείου. Δύο χώρες που μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ακτές που είναι τοποθετημένες απέναντι η μία από την άλλη. Υπό το φως των ακτών τους που αντιμετωπίζουν η μία την άλλη, καθίσταται σαφές όταν εφαρμόζονται διαγώνιες γραμμές ότι, όπως και ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία και η Λιβύη μοιράζονται τα θαλάσσια σύνορα, η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονται επίσης θαλάσσια σύνορα.

Με τα θαλάσσια σύνορα που μοιράζονται η Τουρκία και το Ισραήλ, σε συμφωνία με τις αρχές της αναλογικότητας, της κυριαρχίας της ξηράς στη θάλασσα, της μη καταπάτησης και της ισότητας, και με τη χρήση διαγώνιων γραμμών για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας, είναι νόμιμο και δυνατό για την Τουρκία και το Ισραήλ να συνάψουν συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ τους. Εάν το Ισραήλ υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, αντί της GCA, τότε θα αποκτήσει έως και 16.000 km2 θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με τα τουρκο-ισραηλινά θαλάσσια σύνορα, το Ισραήλ όχι μόνο κερδίζει περίπου 16.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας περιοχής, αλλά και έκταση που περιλαμβάνει το σύνολο του τεμαχίου 12 που είναι γνωστό ως κοίτασμα Αφροδίτη, μεγάλες ποσότητες των τεμαχίων που αριθμούνται 8, 9 και 11, μαζί με ένα τμήμα των τεμαχίων που αριθμούνται 7 και 10. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία κερδίζει περίπου 10.000 km² θαλάσσιας περιοχής μαζί με τμήματα των τεμαχίων που αριθμούσαν 1,5,6,7,8 και 10.

Ενώ μια τέτοια συμφωνία οριοθέτησης θα είναι πολύ επωφελής τόσο για την Τουρκία όσο και για το Ισραήλ, είναι επιτακτική ανάγκη να σημειωθεί ότι η γραμμή οριοθέτησης που θα χαράξουμε εν προκειμένω δεν θα αγγίξει το νησί της Κύπρου. Επιπλέον, η συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας δεν θα επηρεάσει τις τρέχουσες περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Αιγύπτου".


Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι σύμφωνα με τον Γιατσί, η συμφωνία που πέτυχε το Ισραήλ με την Ελληνική Κύπρο είναι κακή, καθώς της παρέχει πάρα πολύ ΑΟΖ, και ως εκ τούτου είναι άδικη επειδή δεν δίνει αρκετά στην Τουρκία, σύμφωνα με τη δική της αντίληψη.

"Η συμφωνία που έκανε η GCA με το Ισραήλ κατέδειξε περιφρόνηση για τις αρχές του διεθνούς ναυτικού δικαίου, το οποίο επέτρεψε στην GCA να αποκτήσει σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό θαλάσσιων εκτάσεων και να την επιδεινώσει, μια περιοχή που ανήκει νόμιμα στο Ισραήλ. Υπογράφοντας μια τέτοια συμφωνία οριοθέτησης με την GCA, χωρίς την καθοδήγηση των αρχών του διεθνούς δικαίου, το Ισραήλ έχει χάσει 4.600 km².

Η θαλάσσια περιοχή εντός της οποίας βρίσκεται και το πεδίο Αφροδίτη, είναι μια περιοχή την οποία το Ισραήλ θα πρέπει να διεκδικήσει νόμιμα. Εάν εφαρμόσουμε τις προαναφερθείσες αρχές σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και χαράξουμε διαγώνιες γραμμές σύμφωνα με τη γεωγραφική πραγματικότητα, τα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονται θαλάσσια σύνορα όπως η Τουρκία και η Λιβύη. Από αυτή την άποψη, εάν το Ισραήλ επιδιώξει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, με βάση τα θαλάσσια σύνορα που μοιράζονται μεταξύ τους, το Ισραήλ θα μπορούσε να κερδίσει έως και 16.000 km² θαλάσσιας περιοχής".


Το σχέδιο του Γιαγίτσι είναι τέτοιο: περιγράψτε τις συμφωνίες που έχει συνάψει το Ισραήλ με την Κύπρο και την Αίγυπτο, και στη συνέχεια πείτε πώς η Τουρκία θα μεταχειρίζεται το Ισραήλ πιο δίκαια, εάν το Τελ Αβίβ εγκαταλείψει τις άλλες και συναλλαγεί μόνο με την Άγκυρα.

Επίσης, πιθανό όφελος για το Ισραήλ, βάσει της πρότασης του Γιατσί, είναι η σύνδεση του προβλεπόμενου αγωγού φυσικού αερίου του Ισραήλ με την Ευρώπη με τον ήδη υπάρχοντα τουρκικό αγωγό. Σύμφωνα με τον Yayci, αυτή η επιλογή θα ήταν "σημαντικά πιο εφαρμόσιμη και φθηνότερη για το Ισραήλ σε σύγκριση με το έργο EastMed".

Ωστόσο, σύμφωνα με τον συντάκτη του Turkeyscope, Δρ Hay Eytan Cohen Yanarocak αυτό ήταν δυνατό δεδομένου ότι οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ έχουν, σύμφωνα με πληροφορίες, βελτιωθεί τους τελευταίους μήνες.

«Υπό το φως των πρόσφατων αναφορών προσέγγισης μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών των δύο χωρών, η ίδια η πρόταση του Γιαϊτσί, που αναπτύχθηκε στο άρθρο που έγραψε, δείχνει την επιθυμία της Άγκυρας για νέα αναβάθμιση των σχέσεων [με το Ισραήλ]», δήλωσε ο συντάκτης του «Turkey Scope», Δρ Χέι Έιταν Κοέν Γιαναροσάκ. «Με αυτό, για να αναβαθμίσουν οι δύο χώρες τις σχέσεις τους σε σημείο πραγματικής εξομάλυνσης, πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία πριν από όλα τα άλλα απαιτούν την επιστροφή πρεσβευτών και προξένων".

Ο Γιαναροσάκ πρόσθεσε:

«Για χάρη οποιασδήποτε σχέσης που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, η Τουρκία πρέπει να αλλάξει τη φύση του λόγου της προς το κράτος του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, πρέπει να σταματήσει με την απονομιμοποίηση του Ισραήλ που βλάπτει την εικόνα του στο τουρκικό κοινό. Πέρα από αυτό, η Άγκυρα πρέπει να καταργήσει τη στενή σχέση της με τη Χαμάς. Εάν ο Ερντογάν το κάνει αυτό, είναι αρκετά ασφαλές να πιστεύουμε ότι η Ιερουσαλήμ θα προσπαθήσει να βρει τρόπους να κάνει τη σχέση να ευημερήσει ξανά, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν».

Ανέφερε ακόμη και την Ιερουσαλήμ στην επιχειρηματολογία του.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ένας ανώνυμος Ισραηλινός αξιωματούχος είπε στην « National Herald» ότι το Ισραήλ απορρίπτει την ιδέα.

"Η Κύπρος είναι σύμμαχος του Ισραήλ και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των χωρών αναγνωρίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση", εξήγησε ο αξιωματούχος.

Επίσημη αντίδραση του Ισραήλ ,εκτός αυτής από ένα "ανώνυμο αξιωματούχο", δεν υπήρξε. Αλλά είναι πιθανό ότι η συμφωνία δεν θα πραγματοποιηθεί.









Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Η Γη της Επαγγελίας» στα Απομνημονεύματά του ( Μια αποκαλυπτικά ενδιαφέρουσα αυθεντική μαρτυρία)

του ERIC STRIKER •Unz Review,19 -1- 2020  
Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού


Τα προεδρικά απομνημονεύματα του Μπαράκ Ομπάμα «H Γη της Επαγγελίας» έφτασε στα ράφια των βιβλιοπωλείων αυτή την εβδομάδα.

Στο βιβλίο, το οποίο προβλέπεται να είναι μια δική του ματιά στην οκταετή προεδρία του, συντάσσεται με τον Τζίμι Κάρτερ στην καταγγελία του εβραϊκού λόμπι και της δύναμης επιβολής του Ισραήλ πάνω στην αμερικανική κυβέρνηση.

Ο Ομπάμα ξεχωρίζει την Αμερικανική Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων του Ισραήλ (AIPAC) ως μια ιδιαίτερα ολέθρια πέμπτη φάλαγγα. Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο, η AIPAC παρακολουθεί στενά τους αμερικανούς πολιτικούς για ακόμη και την πιο ήπια επίκριση του Ισραήλ και θα συγκεντρώσει την τεράστια οικονομική δύναμη της εβραϊκής κοινότητας για να καταστρέψει όποιον τους αντιστάθηκε.

Η παρενόχληση (στον ίδιο) άρχισε αμέσως όταν, ως υποψήφιος για την προεδρία το 2008, επισκέφθηκε το Ισραήλ και έβαλε μια προσευχή στο Τείχος των Δακρύων. Οι Ισραηλινοί παραβίασαν τις δικές τους παραδόσεις για να αποσπάσουν την προσευχή του από τον τοίχο και να την δημοσιεύσουν. .

Όταν έφτασε στο Λευκό Οίκο, συνειδητοποίησε ότι οι πολιτικοί που "επέκριναν την πολιτική του Ισραήλ πάρα πολύ δυνατά διακινδύνευαν να σημαδεύονται ως «αντίπαλοι του Ισραήλ» (και ενδεχομένως αντισημίτες) και βρίσκονταν αντιμέτωποι με ένα καλά χρηματοδοτούμενο αντίπαλο στις επόμενες εκλογές."


Σε ένα άλλο επεισόδιο, Ο Ομπάμα γράφει ότι "Τηλέφωνα στον Λευκό Οίκο άρχισε να χτυπάνε μανιωδώς" όταν επέκρινε δημοσίως τους παράνομους οικισμούς του Ισραήλ στην Δυτική Όχθη. Όταν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε την αγανάκτησή του, η ομάδα εθνικής ασφάλειας του Ομπάμα βομβαρδίστηκε με κλήσεις και πιέσεις από διάσημους και ισχυρούς Εβραίους, συμπεριλαμβανομένου ενός ανώνυμου φιλελεύθερου Δημοκρατικού βουλευτή που στο βιβλίο περιγράφεται ως "εξαιρετικά ταραγμένος" από το αίτημα περιορισμού του οικισμού.

Ο Ομπάμα περιγράφει τη προεδρική θητεία του σημεία ως δύσκολη σε ορισμένα λόγω της πίεσης που υφίστατο μέσω ποικίλων οδών εντός των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της διοίκησής του, η οποία του θύμισε "ότι οι φυσιολογικές πολιτικές διαφορές με έναν Ισραηλινό πρωθυπουργό επέφεραν ένα εσωτερικό πολιτικό κόστος."

Ένας από τους στενότερους συμμάχους του Ομπάμα στη δημόσια ζωή, ο Ραμ Εμμανουέλ αναφέρεται επίσης στο βιβλίο. Ο Εμμάνουελ φέρεται να καταράστηκε τον Ομπάμα μετά από μια συνάντηση με τον Nετασνιάχου, τον οποίο έκρινε πως ο Ομπάμα δεν σεβάστηκε.

Ο Ομπάμα αντισταθμίζει αυτές τις επικρίσεις με γενναιόδωρα ποσά φιλο-σημιτισμού, λέγοντας ότι θαύμαζε τους Εβραίους επειδή ήταν η πιο πολιτιστικά αριστερή εθνοτική ομάδα στην Αμερική, εκτός από όταν επρόκειτο για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη.

Με τον αντιπρόεδρο του Ομπάμα να ετοιμάζεται να αναλάβει τα καθήκοντά του, δεν υπάρχει κανένα σημάδι της εισερχόμενης κυβέρνησης Μπάϊντεν-χάρις. Ο Μπάιντεν ήταν πάντα γνωστός στους εβραϊκούς κύκλους ως ο «καλός μπάτσος» για το Ισραήλ, ενώ ο Harris, η Χάρις, που επιλέχθηκε προσωπικά από Εβραίους πολυεκατομμυριούχους για να είναι η υποψήφια σύντροφος του Biden, είναι μια ειλικρινής φανατική σιωνίστρια που είχε μυστικές συναντήσεις με την AIPAC. Πολλές πολιτικές που εγκαινίασε ο Ντόναλντ Τραμπ — ένας από τους πιο προσκείμενος στο Ισραήλ προέδρους στην αμερικανική ιστορία — αναμένεται να συνεχιστούν υπό το νέο καθεστώς.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




του Στρατηγού Dominique Delawarde, Valmy,16-10-20 1920w

[Ο Γάλλος στρατηγός Ντομινίκ Ντελαβάρντ τελείωσε την καριέρα του ως Αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας στρατού. Είναι τακτικός συνεργάτης του οργάνου των Γκωλιστών Comite Valmy, αλλά τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε πολλά όργανα ελεύθερης ενημέρωσης. Το παρόν άρθρο, πέραν της κατατοπιστικής ανάλυσης περί των υποκινητών, των κινήτρων και στόχων της αρμενό-αζερικής σύγκρουσης για το Ναγκόρνο Καραμπάχ, επισημαίνει πολιτικές πρακτικές, μεθόδους και στόχους των εμπλεκομένων και των συμβούλων τους, ιδιαίτερα διδακτικές για χώρα σχετικά γειτνιάζουσα και εξ ίσου αυτό-εγκλωβισμένη σε εκρηκτικό γεωπολιτικό πλαίσιο, συγκυρία, δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Τα δυτικά κύρια μέσα ενημέρωσης έχουν δώσει μεγάλη έμφαση στον σημαντικό και αδιαμφισβήτητο ρόλο της Τουρκίας στην κρίση μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, αλλά παρέμειναν εξαιρετικά και εκπληκτικά διακριτικά, ακόμη και σιωπηλά, σχετικά με τον εξίσου σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στο παρασκήνιο το Ισραήλ και τη θέση του σε αυτό το θέμα.

Ωστόσο, ο ρόλος αυτός δεν είναι δυνατόν να διαφύγει της προσοχής ενός γεωπολιτικού ή ενημερωμένου παρατηρητή.

Υπάρχουν, φυσικά, τα διακριτικά αεροπορικά « πήγαινε-έλα» μεταξύ Τελ Αβίβ και Μπακού, που στις αρχές Οκτωβρίου δεν μετέφεραν πορτοκάλια, αλλά εξελιγμένα όπλα ( μεταξύ των οποίων πυραύλους και αεροσκάφη χωρίς πιλότο). Ένα σημαντικό μέρος του εξοπλισμού των Αζέρων είναι ισραηλινής προέλευσης. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι το Αζερμπαϊτζάν είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου του Ισραήλ και καλύπτει το 40% των αναγκών του. Αυτό θα ήταν σχεδόν αρκετό για να εξηγήσει την άτυπη συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών, μια συμμαχία που βασίζεται σε ένα είδος ανταλλαγής "πετρελαίου για όπλα".
https://www.jpost.com/israel-news/video-shows-azerbaijan-using-israeli-lora-missile-in-conflict-with-armenia-644327

Υπάρχει η σχετική διακριτική ευχέρεια των κυβερνήσεων και των δυτικών μέσων ενημέρωσης -που γνωρίζουμε ποιος τους ελέγχει- σχετικά με την ανοικτή παρέμβαση της Τουρκίας, χώρας μέλους του ΝΑΤΟ, κατά της Αρμενίας, μέλους του CSTO (Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας) , όπως και η Ρωσία. Ο Δυτικός συνασπισμός διαμαρτυρήθηκε βέβαια, μέσα από τα χίλια του. Συνέστησε «αυτοσυγκράτηση» και «κατάπαυση του πυρός». Αλλά άφησε την Τουρκία να δράσει ελεύθερα, χωρίς να καταγγείλει πραγματικά τον ισλαμικό ιμπεριαλισμό της, τώρα σε όλο τον κόσμο (Συρία, Ιράκ, Λιβύη, Ανατολική Μεσόγειο, Καύκασο).

Υπάρχει και η επίσημη τοποθέτηση του Ζελένσκυ, του πρώτου Εβραίου προέδρου της Ουκρανίας, υπέρ του Αζερμπαϊτζάν, και κατά της Αρμενίας. Αυτός ο Πρόεδρος θα ήταν σίγουρα πιο διακριτικός στην υποστήριξή του αν το Αζερμπαϊτζάν ήταν εχθρικό προς το εβραϊκό κράτος. Τέλος, υπάρχει και αυτή η μαρτυρία του Georges Malbrunot, ενός μεγάλου δημοσιογράφος στην εφημερίδα Le Figaro που μας λέει σε ένα τιτίβισμα (Τουίτερ):
@Malbrunot

«Σύγκρουση Ναγκόρνι-Καραμπάχ: Πέρα από τον σταθμό της Μοσάντ με έδρα το Αζερμπαϊτζάν για να κατασκοπεύει το Ιράν και την παράδοση στρατιωτικού εξοπλισμού στο Μπακού, το Ισραήλ εκπαιδεύει τις δυνάμεις ασφαλείας των Αζέρων, λέει Ευρωπαίος διπλωμάτης με έδρα το Αζερμπαϊτζάν.»

Αλλά γιατί το εβραϊκό κράτος διακρίνεται σήμερα από την παρουσία και τη δράση του σε αυτό το μέρος του κόσμου μαζί με την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν και την Ισλαμική Τζιχάντ;

Πριν προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο ακτιβισμός του Ισραήλ στη διεθνή σκηνή δεν είναι μόνο περιφερειακός, αλλά παγκόσμιος. Μπορεί να είναι άμεσος ή έμμεσος. Το αποτύπωμά του είναι συχνά αντιληπτό και πλήρως αναγνωρίσιμο στην εξωτερική πολιτική των μεγάλων δυτικών χωρών (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Καναδάς, Αυστραλία), αλλά υπάρχει επίσης και σε όλα σχεδόν τα μεγάλα γεγονότα που έχουν επηρεάσει την παγκόσμια γεωπολιτική εξέλιξη των τελευταίων δεκαετιών: (πόλεμοι στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, πολύχρωμες επαναστάσεις και / ή αλλαγή εξουσίας (ή προσπάθειες ανατροπής), ιδίως στη Νότια Αμερική (Βραζιλία, Βολιβία, Βενεζουέλα, Κολομβία, Ισημερινός), αλλά και στην Ευρώπη (Mεϊντάν Κιέβου, Ουκρανίας...) και στη Βόρεια Αφρική (Αραβική Άνοιξη, Χιράκ Αλγερίας ).

.Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η λίγο-πολύ απροκάλυπτη επέμβαση του Ισραήλ στις εκλογές των μεγάλων δυτικών χωρών του συνασπισμού (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία , Καναδάς, Αυστραλία) με την γενναιόδωρη χρηματοδότηση από τη εβραϊκή διασπορά για την προώθηση των υποψηφίων που είναι υποστηρικτές του και την εξόντωση εκείνων που δεν είναι.

Αυτός ο φιλο-ισραηλινός ακτιβισμός πραγματοποιείται μέσω μιας πλούσιας, ισχυρής και οργανωμένης διασποράς. Αυτή η διασπορά, με την πρόοδο του χρόνου και των περιστάσεων, καταλαμβάνει θέσεις επιρροής και εξουσίας, περισσότερο ή λιγότερο «αγορασμένες» εντός του κρατικού μηχανισμού, εντός των βασικών μέσων ενημέρωσης, εντός των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των μεγαθηρίων ψηφιακής επικοινωνίας που ελέγχει. Η Μοσάντ (μυστική υπηρεσία του Ισραήλ) δεν έχει μείνει έξω και βασίζει την αποτελεσματικότητα της δράσης της στο σύστημα των «Σαγιανίμ», (εφεδρικών κατά τόπους πρακτόρων στους κόλπους της εβραϊκής ομογένειας) που περιγράφεται τέλεια από τον Jacob Cohen στην ομιλία του στη Λυών.
https://www.youtube.com/watch?v-2FYAHjkTyKU

Η δράση αυτών των μεσαζόντων και ερεισμάτων στοχεύει στην υπεράσπιση και προώθηση των άμεσων και έμμεσων συμφερόντων του εβραϊκού κράτους σε ολόκληρο τον πλανήτη και στη διεύρυνση του κύκλου των χωρών και των κυβερνήσεων που το υποστηρίζουν. Στοχεύει επίσης να αποδυναμώσει εκείνους που αντιτίθενται σε αυτό. Είναι επίμονη, αποτελεσματική και μακρόβια.

Για να κερδίσει, το εβραϊκό κράτος, όπως κάνει πολύ καλά το ΝΑΤΟ, δεν διστάζει ποτέ να κάνει περιστασιακές συμμαχίες, περιορισμένες σε χώρο και χρόνο, με τον ένα ή τον άλλο από τους αντιπάλους του (Τουρκία και Τζιχαντιστές στη Συρία για παράδειγμα). Οι ενέργειές του είναι συχνά «προμελετημένες», «μεθοδευμένες» και «συντονισμένες» με τους «νεοσυντηρητικούς» συμμάχους του στην Ουάσιγκτον. Όπως παντού αλλού, τα κρατικά ψέματα και η διπροσωπία είναι οι τρέχουσες μέθοδοι....

Γιατί να προκαλέσουν ή/και να βάλουν λάδι στη φωτιά σε μια σύγκρουση μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας και γιατί τώρα;

Τρεις μεγάλες χώρες της περιοχής, η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν, θίγονται άμεσα από αυτή τη σύγκρουση και τις πιθανές συνέπειές της, επειδή συνορεύουν με ένα από τα δύο μέρη που βρίσκονται σε σύγκρουση, και κάποιες και με τα δύο. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, σχετίζεται μόνο έμμεσα, αλλά εξακολουθεί να εμπλέκεται, όπως θα δούμε.

Εξάλλου, αυτή η περιοχή του Καυκάσου είναι επίσης μια «ζώνη τριβής» μεταξύ συμμαχιών που δεν συμπαθούν ιδιαίτερα η μία την άλλη: Του Δυτικού συνασπισμού και του ΝΑΤΟ, του οποίου η Τουρκία και το Ισραήλ αποτελούν όργανα, του CSTO (Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας) του οποίου είναι μέλη η Ρωσία και η Αρμενία, και του SCO (Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης) με το οποίο συνδέονται η Ρωσία και το Ιράν ( το Ιράν , ως μέλος- παρατηρητής και επίδοξος υποψήφιος .)

Για να περιπλέξει τα πράγματα, ο σημερινός Πρωθυπουργός της Αρμενίας, Nικόλ Πασινιάν, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του θεώρησε σκόπιμο να δείξει την προτίμησή του για τη Δύση και να αποστασιοποιηθεί από τη Μόσχα, θέτοντας σήμερα τη χώρα του σε δύσκολη θέση να ζητήσει τη βοήθεια της Ρωσίας.

Η έκρηξη της τρέχουσας κρίσης είναι, κατά τη γνώμη μου, μια επιχείρηση που υπερβαίνει κατά πολύ το στενό πλαίσιο μιας εδαφικής σύγκρουσης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας. Πρόκειται για μια ακόμη επιχείρηση -μετά το Mεϊντάν στην Ουκρανία, μετά την απόπειρα έγχρωμης επανάστασης στη Λευκορωσία και μετά τις υποθέσεις Σκρίπαλ και Ναβάλνι- με στόχο να ασκήσει πίεση στη Ρωσία, αλλά και στο Ιράν, να τις εκθέσει και να τις εξωθήσει στο σφάλμα.

Είναι σαφές ότι οποιαδήποτε άμεση και δραστική ρωσική παρέμβαση σε αυτήν τη σύγκρουση θα είχε καταδικαστεί αμέσως από την "αυτοανακηρυχθείσα διεθνή κοινότητα" -δηλαδή από το ΝΑΤΟ- και θα ακολουθούσε το συνηθισμένο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας από τις ΗΠΑ, ακολουθούμενες από τους Ευρωπαίους υποτελείς τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σήμερα, ο τερματισμός του αγωγού North Stream 2 παραμένει ένας σημαντικός στόχος για τις ΗΠΑ ......

Η απουσία ισχυρής δυτικής απάντησης στην κρίση του Καυκάσου είναι, από μόνη της, αποκαλυπτική από τέσσερις απόψεις:

1 - Η υπεράσπιση της Αρμενίας δεν αποτελεί προτεραιότητα για τον δυτικό συνασπισμό. Ο, πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, πόνταρε επομένως σε λάθος άλογο, στηριζόμενος στη Δύση για την υπεράσπιση της χώρας του. Ο δυτικός συνασπισμός συχνά απογοητεύει τους περιστασιακούς συμμάχους του όπως έκαναν για τους Κούρδους στη Συρία.....

2 - Χρονοτριβώντας και περιμένοντας μια ρωσική αντίδραση να έρθει, με την οποία ελπίζει να δικαιολογήσει την οριστική ματαίωση του αγωγού North Stream II, ο δυτικός συνασπισμός δείχνει για άλλη μια φορά την διπροσωπία και τον κυνισμό του.

Η Αρμενία δεν έχει σημασία γι 'αυτόν .....

3 - Δημιουργώντας μιαν εστία μόλυνσης από Ισλαμικό Τζιχαντισμό στα σύνορα της Ρωσίας και του Ιράν, η ισραήλο-δυτική συμμαχία δείχνει ,για άλλη μια φορά, ότι είναι έτοιμη να συμμαχήσει και με τον διάβολο και να τον χρησιμοποιήσει για να επιτύχει τους σκοπούς της -στην προκειμένη περίπτωση την αποδυνάμωση των Ρώσων και Ιρανών αντιπάλων της.

4 – Επιτρέποντας, χωρίς αντίδραση, στην Τουρκία και το Ισραήλ να δρουν κατά βούληση, ο δυτικός συνασπισμός αναγνωρίζει σιωπηρά, πίσω από την απατηλή ρητορική, ότι και οι δύο χώρες ενεργούν προς όφελός του.

Σε πρόσφατο άρθρο της, η ισραηλινή εφημερίδα "The Jerusalem Post" αναφέρθηκε στις συγκρούσεις μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας, όχι χωρίς να δείξει την ισραηλινή χαρά βλέποντας τον Καύκασο να γίνεται μια νέα εστία κρίσης που ενδεχομένως θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στη Μέση Ανατολή. Ο αντίκτυπος που επιδιώκει το Ισραήλ είναι πάντα ο ίδιος: να αμβλυνθούν οι ιρανικές και ρωσικές πιέσεις και ενέργειες στο θέατρο της Συρίας, με το άνοιγμα ενός «νέου μετώπου ανησυχίας» στα σύνορα αυτών των δύο χωρών.

Εν κατακλείδι, τέσσερα σημεία αξίζει να επισημανθούν, σε αυτό το στάδιο της κρίσης,

1 - Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας κ. Πασιγιάν, υπέπεσε σε πλάνη επιλογής ποντάροντας σε ένα Δυτικό στρατόπεδο που αποδεικνύεται λιγότερο αξιόπιστο από ότι περίμενε για την υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας του. Μπορεί, στο τέλος, να χρειαστεί να κάνει οδυνηρές παραχωρήσεις και μπορεί κάλλιστα να χάσει τη δουλειά του στις επόμενες εκλογές.

2 - Ο κ. Αλίγιεφ, πρόεδρος ενός κυρίως Σιιτικού Αζερμπαϊτζάν, μπορεί μια μέρα να μετανιώσει που έφερε στη χώρα του Σουνίτες Τζιχαντιστές για να πολεμήσουν την Αρμενία. Μπορεί επίσης να μετανιώσει για την εργαλειοποίησή του από την Τουρκία και το Ισραήλ, τους Δούρειους Ίππους του ΝΑΤΟ. Ρώσοι και Ιρανοί γείτονές του δεν θα τον συγχωρήσουν εύκολα ..... .

3 - Η Ρωσία, της οποίας η διακυβέρνηση και η διπλωματία δεν γεννήθηκαν με την τελευταία βροχή, δεν έχει ακόμη πέσει, με σκυφτό κεφάλι, στην παγίδα της άμεσης και δυναμικής επέμβασης, που θα μπορούσε, μετά την κωμικό-τραγωδία "Nαβάλνι", να σημάνει την καμπάνα θανάτου του North Stream II.

Η αντίδρασή της θα έρθει, αργά ή γρήγορα, στην κατάλληλη στιγμή. Οι διάφοροι άμεσοι και έμμεσοι πρωταγωνιστές δεν θα χάσουν τίποτα για να περιμένουν.


4 - Θα έχει κερδίσει το Ισραήλ και η Δύση του ΝΑΤΟ τίποτα από τη συνέχιση της παρενόχλησης τους στα σύνορα της Ρωσίας και του Ιράν, εκμεταλλευόμενοι το Αζερμπαϊτζάν και επιδιώκοντας να αποσυνδέσουν την Αρμενία από το CSTO ως μέρος της στρατηγικής επέκτασης προς την Ανατολή που επιδιώκουν εδώ και τριάντα χρόνια; Τίποτα δεν είναι λιγότερο σίγουρο. Το μέλλον θα δείξει.

Όσον αφορά την επίλυση του εδαφικού προβλήματος, της πηγής της σύγκρουσης που προκλήθηκε από το Αζερμπαϊτζάν κατά της Αρμενίας, αυτή έγκειται πιθανώς στην εφαρμογή του άρθρου 8 του Δεκαλόγου της τελικής πράξης του Ελσίνκι, που ψηφίστηκε την 1η Αυγούστου 1975 και διέπει τις διεθνείς σχέσεις μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών. Αυτό το άρθρο αναφέρεται σαφώς στο "δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση."

Όταν η επιθυμία απόσχισης από ένα κράτος επικυρώνεται από ένα ή περισσότερα δημοψηφίσματα σε ποσοστό άνω του 90%, και όταν αυτή η απόσχιση είναι αποτελεσματική εδώ και 34 χρόνια, χωρίς σοβαρές συγκρούσεις -όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Δημοκρατίας του Artsakh (Υψηλό Καραμπάχ) - φαίνεται θεμιτό ότι η διεθνής κοινότητα μπορεί να λάβει υπόψη τη βούληση του πληθυσμού και να συμφωνήσει να αναγνωρίσει αυτό το γεγονός παρέχοντας στο νέο κράτος μιαν ειδική νομική δομή που του εγγυάται.

Θα μου πουν ότι το άρθρο 3 του ίδιου Δεκαλόγου του Ελσίνκι μας υπενθυμίζει το απαραβίαστο των συνόρων. Επομένως, θα πρέπει να τεθεί ζήτημα για τη διεθνή κοινότητα να καθορίσει εάν το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση θα πρέπει να υπερισχύει, ή όχι, του απαραβίαστου των συνόρων, μετά από 34 χρόνια πλήρους και αποτελεσματικής διακοπής της συμβίωσης μεταξύ δύο τμημάτων του ίδιου κράτους.

Αυτή η απόφαση, όταν ληφθεί, δεν θα πρέπει να είναι χωρίς δικαστικές συνέπειες για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου, της Κριμαίας ή της κατεχόμενης Παλαιστίνης......

Για όσους επιθυμούν να επεκτείνουν και να διαφοροποιήσουν τις γνώσεις τους σχετικά με αυτό το ευαίσθητο θέμα, προτείνω να διαβάσουν δύο ενδιαφέροντα άρθρα:

Ενα άρθρο του Jean Pierre Arrignon, ιστορικού του Βυζαντίου και ειδικού στη Ρωσία
https://blogjparrignon.net/asc2i/la-guerre-du-nagornii-karabakh/

Και ένα κύριο άρθρο του Eric Denécé, επικεφαλής του CF2R (Γαλλικού Κέντρου Ερευνών Πληροφοριών) υπό τον τίτλο: "Η σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ αναβίωσε από την Τουρκία".

https://cf2r.org/editorial/le-conflit-armenie-azerbaidjan-au-haut-karabakh-relance-par-la-turquie/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τροφοδοτεί νοσταλγικούς διαλογισμούς ισραηλινής εφημερίδας. 

Anshel Pfeffer ,Haaretz, Oct. 2, 2020
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Τα φορτηγά αεροσκάφη του Αζερμπαϊτζάν που προσγειώνονται σε βάσεις της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στη Νεγκέβ είναι ένα σχετικά συχνό θέαμα, επιβεβαιώνοντας τις εκτεταμένες συμφωνίες αγοράς όπλων μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, η συχνότητα των αφίξεων και ο χρόνος των φορτηγών Ilyushin Il-76 – δύο από τα οποία προσγειώθηκαν στην Uvda την περασμένη Πέμπτη, μόλις δύο ημέρες πριν από μια σημαντική κλιμάκωση της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας, ακολουθούμενες από δύο ακόμη την Τρίτη και την Τετάρτη – υποδηλώνουν τόσο την προετοιμασία όσο και την αναπλήρωση των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν για την επομένη φάση των μαχών γύρω από τον θύλακα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τώρα στην τέταρτη ημέρα του πολέμου.

Η ισραηλινή κυβέρνηση απέφυγε να προβεί σε δηλώσεις σχετικά με την κατάσταση στον Νότιο Καύκασο. Επισήμως δεν παίρνει θέση, και έχει επίσης διπλωματικές σχέσεις με την Αρμενία, η οποία μόλις πριν από δύο εβδομάδες άνοιξε την πρώτη πρεσβεία της στο Τελ Αβίβ. Ισραηλινοί αξιωματούχοι τονίζουν χαμηλόφωνα πως "έχουμε συμφέροντα και από τις δύο πλευρές," και το Ισραήλ σίγουρα δεν θα αψηφήσει ανοιχτά τη ρωσική κυβέρνηση, η οποία είναι ένας από τους προστάτες της Αρμενίας (αν και αυτή επίσης πωλεί όπλα στο Αζερμπαϊτζάν).

Δεν είναι μόνο οι προσοδοφόρες συμφωνίες όπλων, οι οποίες φέρεται να περιλαμβάνουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους και συστήματα ραντάρ. Το Ισραήλ θεωρεί το Αζερμπαϊτζάν στρατηγικό σύμμαχο. Η κλεπτοκρατία στην Κασπία είναι πηγή ενός μεγάλου μέρους του πετρελαίου που αγοράζει το Ισραήλ και, λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το Αζερμπαϊτζάν είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη "κερκόπορτα" προς το γειτονικό του Ιράν για πληροφορίες και άλλους μυστικούς σκοπούς - ειδικά δεδομένου ότι αυτή η σιιτική κατά πλειοψηφία χώρα είναι επίσης αποφασιστικά κοσμική και έχει από καιρό υποψιαστεί τις επαναστατικές φιλοδοξίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στον νότο της.

Ωστόσο, οι εθνικοί δεσμοί του Αζερμπαϊτζάν είναι πολύ ισχυρότεροι με μια άλλη περιφερειακή δύναμη, την Τουρκία – η οποία, σύμφωνα με αναφορές από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, κυρίως από αρμενικές πηγές, εμπλέκεται πολύ περισσότερο σε αυτή την τρέχουσα κλιμάκωση από ό,τι σε προηγούμενες. Οι Αρμένιοι ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιούνται τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ότι ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος F-16 κατέρριψε ένα από τα αεροσκάφη τους και ακόμη και ότι εκεί έχουν αναπτυχθεί από την Τουρκία δυνάμεις των Τζιχαντιστών ανταρτών από την Συρία . Η Τουρκία έχει διαψεύδει πληροφορίες ότι εμπλέκεται στρατιωτικά, αλλά υποστηρίζει σθεναρά το Αζερμπαϊτζάν.

Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, το Ισραήλ φαίνεται να είναι στην ίδια πλευρά με την Τουρκία. .

Είναι αυτό ένα προσωρινό και συμπτωματικό κοινό συμφέρον, ή ένα σημάδι ότι ορισμένα στοιχεία της παλιάς συμμαχίας Ισραήλ-Τουρκίας εξακολουθούν να υφίστανται;

Τα τελευταία 12 χρόνια, από την έναρξη της επιχείρησης του Ισραήλ στη Γάζα, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών βρίσκονται σε σταθερή καθοδική πορεία. Τα πρώτα χρόνια, υπήρχαν εκείνοι που εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι επρόκειτο για προσωρινή κατάσταση, λόγω των προσπαθειών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ενισχύσει τη θέση του στην περιοχή.

Σήμερα, όμως στο ισραηλινό σύστημα ασφάλειας και πληροφοριών επικρατεί η διάγνωση ότι ο ολοένα και πιο αυταρχικός Ερντογάν είναι ένας ανίατος αντισημίτης και ότι όσο είναι ηγέτης της Τουρκίας, δεν υπάρχει προοπτική για πραγματική βελτίωση σε αυτούς τους δεσμούς.

Παρά το γεγονός ότι η ίδια η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί χαμηλού επιπέδου διπλωματικούς δεσμούς και εκτεταμένες εμπορικές σχέσεις με το Ισραήλ, ο Ερντογάν καταδίκασε έντονα την πρόσφατη "εξομάλυνση" των σχέσεων και των συμφωνιών μεταξύ Ισραήλ και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Μπαχρέιν. Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει αρχίσει να φιλοξενεί βασικούς ηγέτες της Χαμάς, επιτρέποντάς τους να ιδρύσουν γραφεία στην Ιστανπούλ και δίνοντας μάλιστα σε ορισμένους από αυτούς τουρκική υπηκοότητα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην επιθυμία του Ερντογάν να παρουσιάσει τον εαυτό του ως προστάτη των Παλαιστινίων και την προσωπική του συγγένεια με το κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων, το οποίο έχασε την αρχική του βάση στην Αίγυπτο μετά το πραξικόπημα του 2013 εναντίον του τότε προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι. .

Η συζήτηση εντός της ισραηλινής κοινότητας πληροφοριών για το αν η ρήξη με την Τουρκία είναι προσωρινή και οφείλεται μόνο στον Ερντογάν ή αν αντιπροσωπεύει βαθύτερη αλλαγή εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε μεγάλο βαθμό, εξαρτάται από τις προσωπικές σχέσεις που είχε κάθε συγκεκριμένος αξιωματούχος με Τούρκους συγχρόνους του στο παρελθόν. Για παράδειγμα, ανώτερος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ, ο οποίος πριν από λίγο περισσότερο από μια δεκαετία εξακολουθούσε να εκπαιδεύεται στον εναέριο χώρο της Τουρκίας και συνέχισε να διατηρεί δεσμούς με Τούρκους συγχρόνους του μέσω διαφόρων φόρουμ του ΝΑΤΟ, δήλωσε πέρυσι ότι είναι πεπεισμένος ότι "η Τουρκία δεν είναι εχθρός και θα είναι στενός σύμμαχος και πάλι μόλις φύγει ο Ερντογάν".

Από την άλλη, αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών που έχουν δει πώς οι επιχειρήσεις της Χαμάς στη Δυτική Όχθη κατευθύνονται όλο και περισσότερο από την Κωνσταντινούπολη – και πώς η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ έχει τεθεί υπό τον έλεγχο των έμπιστων του Ερντογάν που έχουν την τάση να συνεργάζονται στενά με το Ιράν – είναι πεπεισμένοι ότι ακόμη και αν ο Ερντογάν αναγκαστεί να παραιτηθεί ή πεθάνει, οι διάδοχοί του μπορεί κάλλιστα να συνεχίσουν τις πολιτικές του.

"Σίγουρα θα χρειαστούν χρόνια για τη σχέση που κάποτε πρέπει να αποκατασταθεί", δήλωσε ένας αναλυτής πληροφοριών. "Η ένδειξη θα είναι εάν τα γραφεία της Χαμάς (στην Κωνσταντινούπολη) θα κλείσουν".

Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, εξαρτάται από το Ιράν – το οποίο μας φέρνει πίσω στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Παρά τα ανοίγματα και από τις δύο πλευρές, η ιστορική εχθρότητα μεταξύ των Οθωμανών και των Περσών, και η αντιπαλότητα για τον έλεγχο σε διάφορα καυτά σημεία σε ολόκληρη την περιοχή, καθιστούν δύσκολο για την Τουρκία και το Ιράν να δημιουργήσουν μια μόνιμη συμμαχία.

Το Ιράν υπήρξε ένας από τους κύριους υποστηρικτές της Αρμενίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, δημιουργώντας για το Ισραήλ μιαν ευκαιρία για διάλογο με την Τουρκία του Ερντογάν και ελπίζουμε να διευρύνει το χάσμα μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης.

Για δεκαετίες, σύμμαχοι του Ισραήλ στην περιοχή ήταν οι μη αραβικές δυνάμεις, η Τουρκία και το Ιράν, οι οποίες εντάχθηκαν με το Ισραήλ στην ανεπίσημη "συμμαχία της περιφέρειας", η οποία αποδεκατίστηκε πρώτα από την ισλαμική επανάσταση του Ιράν το 1979 και στη συνέχεια από την άνοδο του Ερντογάν από το 2003 και μετά. Τώρα, το Ισραήλ είναι πιο κοντά από ποτέ στο φιλοδυτικό μπλοκ των αραβικών εθνών που περιλαμβάνουν τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο, τα οποία μοιράζονται την εχθρότητα του Ισραήλ προς το Ιράν και την Τουρκία, και συναγωνίζεται μαζί τους για περιφερειακή κυριαρχία σε μια σειρά συγκρούσεων μεσολάβησης στη Συρία, την Υεμένη, τον Λίβανο και τη Λιβύη.

Οι αποστολές όπλων στο Αζερμπαϊτζάν και η έκρηξη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι μια υπόμνηση ότι η συμμαχία της περιφέρειας μπορεί να μην είναι εντελώς νεκρή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι κινήσεις της Άγκυρας σε Λιβύη, Ανατ. Ιερουσαλήμ και Υεμένη προκαλούν προσοχή και ανησυχία

Διαδηλωτής μπροστά σε Τζαμί της Κωνσταντινούπολης κρατά χάρτη
με τον διαδοχικό ακρωτηριασμό της Παλαιστίνης 

του Yossi Melman
,Tel Aviv 26 June 2020, Middle East Eye
Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ισραηλινοί ηγέτες, στρατιωτικοί και των μυστικών υπηρεσιών παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία αυτό που χαρακτηρίζουν ως «επεκτεινόμενη διείσδυση της Τουρκίας» στην Μέση Ανατολή.

Οι προσπάθειες της Τουρκίας να ανυψώσει τα πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά και στρατιωτικά συμφέροντά της, με εξάπλωση από την Μεσόγειο στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Ινδικό Ωκεανό, είναι επίσης πηγή έντονης ανησυχίας για τους συμμάχους και εταίρους του Ισραήλ στην περιοχή: Τις Κύπρο, Ελλάδα, Αίγυπτο, Σουδάν, Σαουδική Αραβία, Συρία, Ιρακινό Κουρδιστάν, τα Αραβικά Εμιράτο και τον Διοικητή της Ανατολικής Λιβύης Καλίφα Χαφτάρ.

Η άγνωστη ισραηλινή υποστήριξη στον πόλεμο του Χαφτάρ στην Λιβύη

Το γαλλικό ειδησεογραφικό δελτίο Intelligence Online ανέφερε στις αρχές του μηνός ότι η τουρκική μυστική υπηρεσία ΜΙΤ συνήψε ισχυρούς δεσμούς με το κόμμα Ισλάχ της Υεμένης, το οποίο διαπνέεται από την ιδεολογία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Κατά το δημοσίευμα το βασικό μέσο για την ενίσχυση των συμφερόντων της είναι μέσω της τουρκικής ομάδας ανθρωπιστικής βοήθειας ΙΗΗ, που στέλνει βοήθεια στην Υεμένη.

Παρά το γεγονός ότι υπήρξε επί χρόνια όργανο της Σαουδικής Αραβίας και πολέμησε τους αντάρτες Χούθις, το Ισλάχ δεν έχει ενδοιασμούς να συνεργαστεί με την Τουρκία.

Η τουρκική οργάνωση ΙΗΗ ήταν αυτή που έστειλε το πλοίο Mavi Marmara στην Λωρίδα της Γάζας, φορτωμένοι με ανθρωπιστικά εφόδια και Τούρκους και διεθνείς φίλο-Παλαιστινίους ακτιβιστές. Το πλοίο σταματήθηκε και προσβλήθηκε από Ισραηλινούς κομάντο, σε μια βίαιη σύγκρουση που προκάλεσε τον θάνατο 10 Τούρκων ακτιβιστών.

Τρία χρόνια αργότερα, η ισραηλινή κυβέρνηση συμφώνησε να αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων με καταβολή 21 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου ζήτησε συγνώμη από τον Ταγίπ Ερντογάν, πρωθυπουργό τότε.

Ο Νετανιάχου και οι ηγέτες της ισραηλινής ασφάλειας ήλπιζαν ότι η χειρονομία αυτή θα συνέβαλε στην εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών. Αλλά αυτό δεν επιτεύχθηκε.

Ψυχραμένες Σχέσεις

Μολονότι οι οικονομικοί δεσμοί Τουρκίας- Ισραήλ παρέμειναν πολύ καλοί κατά τα τελευταία χρόνια, με αμοιβαία αύξηση του εμπορίου και του τουρισμού, οι σχέσεις μυστικών υπηρεσιών και ασφάλειας υποβιβάστηκαν στο χαμηλότερο επίπεδο.

Προηγουμένως, η Τουρκία και το Ισραήλ είχαν οικοδομήσει έναν φοβερό στρατηγικό συνεταιρισμό (formidable strategic partnership) , που είχε διαρκέσει 50 χρόνια. Πράκτορες της ισραηλινής Mossad και της τουρκικής ΜΙΤ συναντιούνταν συχνά, αντάηλλασαν μυστικές πληροφορίες και αλληλοβοηθούνταν σε επιχειρήσεις εναντίον κοινών εχθρών, ειδικώτερα της Συρίας.

Ισραηλινές αμυντικές επιχειρήσεις πουλούσαν στην Τουρκία πολεμικό εξοπλισμό όπως τανκς, πυροβόλα, αεροπλάνα ρομπότ, και όργανα κατασκοπείας, αλλά και αναβάθμιση των πολεμικών αεροπλάνων. Από το 1985 ως το 2000 αυτές οι συναλλαγές ξεπέρασαν τα 5 δις. δολάρια. Αλλά κατά την τελευταία δεκαετία, ενώ ο Ερντογάν στερέωνε την εσωτερική εξουσία του και διαπίστωνε ότι εξατμίζονταν τα τουρκικά σχέδια και όνειρα ένταξης στην Ε.Ε., αποστασιοποιήθηκε από το Ισραήλ.

Οι Ισραηλινοί ηγέτες, συνηθισμένοι με τον χαρακτήρα του, δεν ανησυχούν ιδιαίτερα με την ρητορεία του Ερντογάν εναντίον της κατοχής και τις ωμότητες σε βάρος των Παλαιστινίων.

Πράκτορες της Μοσάντ και της τουρκικής ΜΙΤ συναντιούνταν συχνά, μοιράζονταν πληροφορίες και συνεργάζονταν σε επιχειρήσεις εναντίο κοινών αντιπάλων,. Ειδικώτερα της Συρίας. Αυτό που τις ανησυχεί ιδιαίτερα τώρα είναι οι στενές επαφές της Τουρκίας με την στρατιωτική πτέρυγα της (παλαιστινιακής) Χαμάς. Σύμφωνα με την μυστική οργάνωση εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ Shin Bet,, ο Σαλάχ αλ-Αρούνι, κορυφαίος διοικητής της Χαμάς, που εκτοπίστηκε από το Ισραήλ το 2007, έχει εγκαταστήσει το επιτελείο του στην Τουρκία. Τώρα κινείται μεταξύ Βηρυτού και Κωνσταντινούπολης, σχεδιάζοντας, όπως λέγεται, επιθέσεις εναντίον ισραηλινών στόχων. Τούρκοι αξιωματούχοι διέψευσαν κατ΄επανάληψη αυτές τις πληροφορίες. Η ισραηλινή αστυνομία και το Shin Bet παρακολουθούν επίσης στενά την αυξημένη δραστηριότητα της Τουρκίας στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ, μέσω της επίσημης τουρκικής οργάνωσης βοήθειας ΤΙΚΑ.

Η Τικα χορηγεί χρηματική βοήθεια και τρόφιμα σε Παλαιστινίους της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και συνέβαλε στο άνοιγμα εκεί ενός καφενείου, ενός πανδοχείου και ενός κινηματογράφου . Οι ισραηλινές αρχές υποστηρίζουν ότι με την πρόφαση της πολιτιστικής και ανθρωπιστικής βοήθειας, η Τουρκία προάγει την ιδεολογίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όπως και τους μεγαλεπήβολους οραματισμούς του Ερντογάν να αναστήσει τις ένδοξες ημέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία κυβερνούσε την Παλαιστίνη επί αιώνες, έως τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γιορτή για το Ισραήλ: Αρχίζει να στέλνει πετρέλαιο στην Αίγυπτο.

Στο Ιράκ και λιγότερο στην Συρία, οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ συνεργάστηκαν στενά με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Ιορδανία στην ενίσχυση των κουρδικών δυνάμεων που πολέμησαν εναντίον τωντου «Ισλαμικού Κράτους».

Αυτή η συνεργασία αποτελούσε προέκταση της μακρόχρονης μυστικής συνεργασίας μεταξύ του Ισραήλ και των Κούρδων του Ιράκ, στις δεκαετίες 1960 και 1970. Οι Κούρδοι ταιριάζουν στην ισραηλινή στρατηγική αντίληψη περί «περιφερειακής Συμμαχίας», που επιδιώκει συμμαχίες μεταξύ του εβραϊκού κράτους και εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων σε αραβικές-μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολής.


Ανταγωνισμοί στο αέριο

Αλλά ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος του Ισραήλ είναι τώρα η Λιβύη. Η χώρα αυτή συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των μυστικών υπηρεσιών και του στρατιωτικού κατεστημένου του Ισραήλ για τέσσερεις λόγους. Πρώτον λόγω της θέσης της της στην Μεσόγειο. Δεύτερον λόγω τηε γειτνίασής της με την Αίγυπτο, εχθρό του Ισραήλ που μεταβλήθηκε σε στρατηγικό εταίρο. Τρίτον, η Λιβύη εφέλκυσε την προσοχή ως καταφύγιο τρομοκρατών υπό το καθεστώς του Καντάφι. Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Καντάφι και καθώς τα λεηλατημένα όπλα από τις στρατιωτικές αποθήκες μεταφέρονταν από την Λιβύη στο Σινά και στα χέρια της Χαμάς, στην Γάζα, το Ισραήλ στράφηκε προς τον Διοικητή της Ανατολικής Λιβύης Καλίφα Χαφτάρ..

Με την βοήθεια των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών, που έχουν επίσης ισχυρά συμφέροντα στην Λιβύη, οι αξιωματούχοι της Μοσάντ συναντήθηκαν πολλές φορές με τον Χαφτάρ και τους επιτελικούς αξιωματικούς του. Προ ολίγων εβδομάδων αναφέρθηκε ότι στις δυνάμεις του στάλθηκαν ισραηλινά όπλα, με την βοήθεια των Αραβικών Εμιράτων, που υποστηρίζουν επίσης τον Χαφτάρ.

Ο τέταρτος λόγος (ισραηλινού «πονοκέφαλου» για την Λιβύη) είναι ένα μίγμα στρατηγικών και οικονομικών κινήτρων. Μετά την απόφαση του Ερντογάν να πάρει αποστάσεις από το Ισραήλ, προέκυψε ένας νέος συνεταιρισμός. Στηρίχτηκε στο παλαιό αξίωμα: «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Συνδεόμενοι στην αντιπαλότητά τους με την Τουρκία, το Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα έγιναν οι καλύτεροι φίλοι.



Το Ισραήλ επιζητεί την αναστύλωση πλήρων διπλωματικών σχέσεων με την Τουρκία





As part of this new tripartite alliance, the three countries signed an agreement to construct EastMed, a pipeline to carry Israeli and Cypriot gas from their Mediterranean fields to Greece and then on to the rest of Europe.

But Turkey’s recent intervention in Libya stands in the way. Ankara sides with the Tripoli-based Government of National Accord (GNA) in the war against Haftar, who is supported by Russia, Egypt, UAE and Israel.

In recent weeks, Turkish-backed forces in western Libya have recaptured several key towns and military bases formerly held by Haftar.

In November 2019 Turkey and the GNA signed a maritime delimitation agreement, which was roundly rejected by Haftar, along with the governments of Greece, Egypt, Cyprus and France.

Israel worries that the Turkish move is intended only for one purpose: to obstruct plans to build the EastMed. Nevertheless, despite the rivalry and sometimes even hostility between Israel and Turkey, the two countries leave some backchannels open.

An Israeli official told Middle East Eye earlier this year that his country was seeking to resume full ties with Ankara and once again exchange ambassadors.

Meanwhile, Turkish sources told Al-Monitor in May that Mossad head Yossi Cohen twice in the last ten months met with his Turkish counterpart, MIT chief Hakan Fidan, to discuss regional problems from Syria to Libya. Whatever their differences, Israel won’t be looking to confront Turkey any time soon. As Israel’s then-foreign minister Israel Katz said in December 2019, while Israel opposes Turkish involvement in Libya, “that doesn’t mean we are sending battleships to confront Turkey”.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Κύπρος επιχειρώντας να προστατέψει ακόμα και το (αποδεδειγμένο) κοίτασμα «Αφροδίτη» του βυθοτεμαχίου 12 και βλέποντας την «περίεργη» αποχώρηση των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών από τα κυπριακά βυθοτεμάχια γενικότερα, τα οποία είχαν παραχωρηθεί σε αυτές προς εκμετάλλευση, προχώρησε σε πρόταση συνεκμετάλλευσης προς το Ισραήλ.

Την πρόταση υπέβαλε γραπτώς το κυπριακό υπουργείο Ενέργειας.

Αυτό αποκάλυψε ο Κύπριος Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Πολίτης 1076», σημειώνοντας ότι αναμένεται η γραπτή αντίδραση του υπουργείου Ενέργειας του Ισραήλ και εκτιμώντας ότι βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία για το θέμα.

Μιλώντας για τη συνάντηση που είχε χθες με τον Ισραηλινό ομόλογό του, ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι του ζητήθηκε όπως η Κυπριακή Δημοκρατία προωθήσει τις σχέσεις Ισραήλ- Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο διευκρίνισε ότι το λεγόμενο «ειρηνευτικό σχέδιο» Τραμπ για το Μεσανατολικό, το οποίο προνοεί την ενδεχομένη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από πλευράς Ισραήλ, δεν βρίσκει σύμφωνη την Κυπριακή Δημοκρατία.

Για την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών είπε ότι αυτή θα γίνει αμέσως μετά την 1η Αυγούστου.

Με στόχο της έναρξη παραγωγής φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Αφροδίτη» το 2025 και με εκτιμώμενα έσοδα για τη Δημοκρατία τα 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια για περίοδο 18 ετών, η Κυπριακή Δημοκρατία είχε υπογράψει συμφωνία, με τις εμπλεκόμενες εταιρείες, την Άδεια Εκμετάλλευσης του κοιτάσματος και το Συμβόλαιο Αναλογικού Καταμερισμού του Τεμαχίου 12 της Κυπριακής Αποκλειστικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Η Άδεια Εκμετάλλευσης του «Αφροδίτη» για περίοδο 25 χρόνων, η πρώτη του είδους που παραχωρήθηκε σε αδειούχους της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, βασίστηκε στο τελικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Παραγωγής του κοιτάσματος που συμφωνήθηκε μεταξύ του Υπουργείου Ενέργειας και της συμβασιούχου κοινοπραξίας των Noble Energy, Shell και Delek και το οποίο ενέκρινε, ο Υπουργός Ενέργειας, ύστερα από ενδελεχή μελέτη και διαβούλευση.

Βάσει του Σχεδίου, προβλέπονταν μεταφορά του φυσικού αερίου του κοιτάσματος «Αφροδίτη» με απευθείας υποθαλάσσιο αγωγό στο τερματικό υγροποίησης Ίντκου, της Αιγύπτου, από όπου και θα εξάγονταν ως υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) στην Ευρώπη και τις διεθνείς αγορές, επιλογή που θεωρείται ως βέλτιστη από το Υπουργείο.

Το συγκεκριμένο κοίτασμα εκτείνεται κατά ένα ελάχιστο ποσοστό στη γειτονική ΑΟΖ του Ισραήλ και συγκεκριμένα στο κοίτασμα Yishai. Οι εταιρείες που θα αναπτύξουν το ισραηλινό κοίτασμα θεωρούν πως θα πρέπει να επιλυθεί το ζήτημα ζητώντας μερίδιο από τα κέρδη της Αφροδίτης.

Η Shell και η Noble Energy κατέχουν το 35% του κοιτάσματος της Αφροδίτης, ενώ η Delek Drilling κατέχει το υπόλοιπο 30%. Στις 7 Νοεμβρίου του 2019, η Delek Drilling ανακοίνωσε συμφωνία με την κυπριακή Κυβέρνηση να επενδύσει 2,5 έως 3,5 δις δολάρια για την ανάπτυξη του πεδίου της Αφροδίτης τα επόμενα τέσσερα έως έξι χρόνια.

Ωστόσο, τον περασμένο Δεκέμβριο ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Ενέργειας του Ισραήλ, Udi Adiri, με επιστολή του στην κοινοπραξία Νοble/Delek/Shell, τόνισε ότι δεν μπορούν να αναπτύξουν το κοίτασμα μέχρι να διευθετηθεί η συνοριακή διαμάχη με την άδεια Yishai του Ισραήλ.

Aν και τον Ιανουάριο υπήρξαν φήμες περί «τελικής διευθέτησης» του ζήτηματος με ιδέες να υπάρχουν ακόμη και για διαιτησία, ωστόσο τίποτα από τα πιο πάνω δεν έγινε και η μεταφορά της Αφροδίτης στην Αίγυπτο με αγωγό καθυστερεί.
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πρόσφατη επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στο Τελ Αβίβ και η συμφωνία συνεργασίας Ελλάδας - Ισραήλ, αποτελεί την απόλυτη επιβεβαίωση ότι οι κυβερνώντες μας έχουν αποφασίσει ότι η θέση της Ελλάδας στο διεθνές σκηνικό είναι αυτή του «κολαούζου» ή του παρατρεχάμενου των «μεγάλων τραμπούκων», μια χώρα που το καλύτερο που έχει να ελπίζει είναι να εξαρτά την ύπαρξή της από τα κέφια των ισχυρών της περιοχής.

Τι ακριβώς πήγε να κάνει ο Πρωθυπουργός μας στο Ισραήλ; Από τις επίσημες ανακοινώσεις του Γραφείου του Πρωθυπουργού, δεν φαίνεται να υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος, παρά μόνο γενικόλογες διατυπώσεις για τους «δεσμούς» των δύο λαών και τα «οφέλη» από τη συνεργασία τους. Ο κ. Νετανιάχου φρόντισε να μας υπενθυμίσει ότι ήταν ο πατέρας Μητσοτάκης, που πριν ακριβώς 30 χρόνια, το 1990, αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ. Μόλις το 1990! Όλοι, βέβαια, φροντίζουν να ξεχάσουμε για ποιον λόγο, τόσα χρόνια μετά την ίδρυσή του, η Ελλάδα και όχι μόνο, δεν αναγνώριζε αυτό το υβριδικό κράτος, το οποίο γεννήθηκε με ένα έγκλημα και στη συνέχιση αυτού του εγκλήματος βασίζει την ύπαρξή του!

Μεταξύ των συναντήσεων του κ. Μητσοτάκη, δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι «επενδυτές», κατά κύριο λόγο εκπρόσωποι Ισραηλινών fund και εταιρειών διαχείρισης χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων, τα γνωστά «κοράκια», που βλέπουν ότι η Ελλάδα είναι προϊόν προς ξεπούλημα και θέλουν να έχουν μερίδιο σ’ αυτό! Αυτό φάνηκε και από τις δηλώσεις των δύο πρωθυπουργών, που περιελάμβαναν, πέρα από την ανταλλαγή συγχαρητηρίων για την «επιτυχία» τους στην καταπολέμηση του κορωνοϊού, τους βασικούς τομείς που η Ελλάδα έχει βγάλει «στο σφυρί» μέσω του υπερταμείου: ενέργεια και φυσικούς πόρους, και, φυσικά, τον τομέα της «κυβερνοασφάλειας», ήτοι, ηλεκτρονικές παρακολουθήσεις και λογοκρισία στο διαδίκτυο.

Όσο για την «αμυντική» μας συνεργασία, όπως πληροφορούμαστε από δημοσιεύματα του Τύπου, αυτή περιλαμβάνει το ενδιαφέρον του Ισραήλ για συμμετοχή στο ξεπούλημα της ΕΛΒΟ και την αγορά από την Ελλάδα Ισραηλινών drones, τα οποία έχουν δοκιμαστεί παράνομα για την παρακολούθηση και καταστολή αμάχων, κάτι που καθιστά την αγορά τους παράνομη, με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Και, όπως μας δείχνει η εμπειρία μας από τις σύγχρονες μεθόδους καταστολής κινητοποιήσεων, αλλά και από την παρακολούθηση που υποστήκαμε στη διάρκεια της καραντίνας, για τους ίδιους λόγους σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει και η ελληνική κυβέρνηση! Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον όμως για το Ισραήλ, αυτό που δεν ειπώθηκε στις κοινές ανακοινώσεις, είναι οι στρατιωτικές του βάσεις στα νησιά μας και ειδικά στην Κρήτη, όπου έχει ήδη τοποθετηθεί ένα ισχυρότατο, ισραηλινό ραντάρ, ικανό να ελέγχει όλη την περιοχή, αλλά και να παρεμβαίνει και να ακυρώνει τα αντίστοιχα μέσα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων!

Η κυβερνητική προπαγάνδα, με τη βοήθεια των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, προκειμένου να κάνει αποδεκτή από την κοινή γνώμη αυτήν τη συμμαχία, προβάλλει το επιχείρημα ότι θα αποτελέσει «ασπίδα» απέναντι στα επεκτατικά και αποσταθεροποιητικά σχέδια της Τουρκίας στην περιοχή. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία και το Ισραήλ είναι οι δύο χώρες που «διαγωνίζονται» για την πρώτη θέση ως αποσταθεροποιητικοί παράγοντες στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Το γεγονός ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή φαίνεται να παίρνει την πρωτιά σ’ αυτόν τον τομέα, σε καμία περίπτωση δεν μετατρέπει το Ισραήλ σε «παράγοντα σταθερότητας»!

Πώς είναι δυνατόν να είναι παράγοντας σταθερότητας ένα τεχνητό κράτος, το οποίο υπάρχει μόνο επειδή κατέλαβε δια της βίας τη γη ενός άλλου λαού και καταπατά απροκάλυπτα τα δικαιώματά του; Πώς είναι δυνατόν να δηλώνει ο κ. Μητσοτάκης ότι «επιδιώκουμε την ειρήνη, σεβόμενοι το Διεθνές Δίκαιο» όταν συνεργάζεται με ένα κράτος το οποίο αρνείται να ορίσει συγκεκριμένα σύνορα για να μπορεί να επεκτείνεται διαρκώς εις βάρος της Παλαιστίνης και των γειτονικών λαών του; Το Ισραήλ απειλεί το Ιράν, επιτίθεται στη Συρία χρησιμοποιώντας παράνομα τον εναέριο χώρο του Λιβάνου, κατέχει παράνομα τα υψίπεδα του Γκολάν που ανήκουν στη Συρία. Ο μόνος λόγος για τον οποίο η Ελλάδα δεν έχει προστριβές με το Ισραήλ είναι επειδή έχει την τύχη να μην έχει κοινά σύνορα μαζί του! Όταν, δε, πρόκειται για την προώθηση των συμφερόντων του, το Ισραήλ με μεγάλη ευκολία αναπτύσσει σχέσεις με την Τουρκία, από την οποία υποτίθεται ότι θα μας προστατεύσει μέσω της Ελληνο-Ισραηλινής συμφωνίας! Προφανώς γι’ αυτό και ο κ. Νετανιάχου δεν βρήκε ούτε μισή λέξη να πει για την Τουρκία και τις προκλητικές κινήσεις της στην περιοχή το τελευταίο διάστημα.

Ποιοι είναι, λοιπόν, οι «κοινοί στόχοι», ποιες είναι ακριβώς οι «κοινές προκλήσεις», για τις οποίες μας μίλησαν οι δυο πρωθυπουργοί στις δηλώσεις τους; Τι «κοινό» μπορεί να έχει μια κατεχόμενη χώρα, όπως η Ελλάδα, με ένα κράτος που ασκεί κατοχή και επιθετική, επεκτατική πολιτική, όπως το Ισραήλ; Ο ρόλος που επιφυλάσσουν για την Ελλάδα είναι να διευκολύνει το Ισραήλ και τους Αμερικανο-Νατοϊκούς «συμμάχους» στους επιθετικούς τους σχεδιασμούς, προσφέροντας έδαφος για τις βάσεις του Ισραήλ, παραδίδοντας στον απόλυτο έλεγχό του την Κρήτη, ώστε να έχει το απαραίτητο «βάθος πεδίου» για να μπορεί να υλοποιήσει τα τυχοδιωκτικά του σχέδια! Και τελικά, να θυσιαστεί ως άλλη «Ιφιγένεια» για να φυσήξει «ούριος άνεμος» για τα άνομα συμφέροντα των ισχυρών και για τα κέρδη των ξένων και ντόπιων ολιγαρχών.

Το ΕΠΑΜ έχει τονίσει πολλές φορές ότι τέτοιου είδους «συμμαχίες» είναι ηθικά και δικαιακά απαράδεκτες, αλλά παράλληλα είναι και επικίνδυνες και εθνικά επιζήμιες, όπως έχουμε αναλύσει στη σχετική ανακοίνωσή μας ενάντια στη συμφωνία για τον αγωγό EastMed. Καθώς διανύουμε τον δέκατο χρόνο της κατοχής μας από τους «θεσμούς», καλούμε τον ελληνικό λαό να αναλογιστεί ότι σε μια τέτοια κατάσταση το μόνο «συμφέρον» του είναι η εθνική απελευθέρωση. Και στην κατεύθυνση αυτή, οι μόνες πραγματικά συμφέρουσες συμμαχίες θα ήταν με χώρες που αγωνίζονται για την εθνική τους ανεξαρτησία και ακεραιότητα και όχι με αυτές που «αγωνίζονται» για να υπονομεύσουν την ακεραιότητα και την κυριαρχία των άλλων χωρών. Μόνο έτσι νοείται η συνεργασία των λαών, μόνο έτσι διασφαλίζεται η ειρήνη, η σταθερότητα και η ασφάλειά τους!


Αθήνα, 18 Ιουνίου 2020
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν το βράδυ της Κυριακής στο Τελ Αβίβ εναντίον της απειλής που αντιμετωπίζει, όπως λένε, η δημοκρατία στο Ισραήλ, τηρώντας μέτρα προφύλαξης για τον κορονοϊό. 
Στη χώρα, συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον δεξιό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον κεντρώο βασικό αντίπαλό του Μπένι Γκαντς για να σχηματιστεί κυβέρνηση. Περίπου 2.000 άνθρωποι, κατά υπολογισμούς ισραηλινών ΜΜΕ, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα που απηύθυνε μέσω Facebook το κίνημα που αυτοαποκαλείται «Μαύρες σημαίες» και συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Γιτζάκ Ραμπίν για να «σωθεί η δημοκρατία». 

Εντυπωσιακή και πρωτόγνωρη η εικόνα της διαδήλωσης στην εποχή του κορονοϊού 

Ενας από τους στόχους της κινητοποίησης ήταν να εκφραστεί η αντίθεση του κινήματος στις συνομιλίες που συνεχίζονται ανάμεσα στον Γκαντς, επικεφαλής του κόμματος Γαλάζιο και Λευκό, και τον Νετανιάχου, επικεφαλής του Λικούντ, που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη για υποθέσεις διαφθοράς. 

Εφοδιασμένοι με προστατευτικές μάσκες και ντυμένοι κυρίως στα μαύρα, οι διαδηλωτές κρατούσαν δύο μέτρα απόσταση ο ένας από τον άλλο, τηρώντας έτσι τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης που εφαρμόζονται για να αποτραπεί η περαιτέρω εξάπλωση της πανδημίας του κορονοϊού. 

Οι διαδηλωτές στην πλατεία Ραμπίν του Τελ Αβίβ.
Στα πλακάτ ο κεντρώος Μπένι Γκαντς τον οποίο οι διαδηλωτές κατηγορούν για ενδοτισμό απέναντι στον Νετανιάχου Μέχρι τη Δευτέρα, στο Ισραήλ είχαν καταγραφεί 173 θάνατοι και 13.654 επιβεβαιωμένα κρούσματα του κορονοϊού. «Αφήστε τη δημοκρατία να νικήσει», αναγραφόταν σε ένα πλακάτ. «Πρωθυπουργός Εγκλήματος», είχαν γράψει διαδηλωτές πάνω στις μάσκες τους. Αλλοι ανέμιζαν μαύρες σημαίες, που συμβολίζουν γι’ αυτούς τις απειλές για τη δημοκρατία στο Ισραήλ. Φώναζαν συνθήματα όπως, «δωροδοκία», «απάτη», «κατάχρηση εμπιστοσύνης», θυμίζοντας τις κατηγορίες που βαρύνουν τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Νετανιάχου 

Διαδηλωτές με μάσκες κατά του Νετανιάχου 
Μετά τις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις αρχές του Μαρτίου, την τρίτη τέτοια διαδικασία μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, που αναμενόταν ότι θα οδηγούσε εντέλει στο ξεκαθάρισμα των λογαριασμών των Νετανιάχου και Γκαντς, ο πρόεδρος Ρεουβέν Ρίβλιν ανέθεσε στον Γκαντς τη διερευνητική εντολή σχηματισμού της επόμενης κυβέρνησης. 
Ομως εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, ο Γκαντς, προκαλώντας κατάπληξη, άνοιξε τον δρόμο στον σχηματισμό κυβέρνησης «ενότητας», «εκτάκτου ανάγκης» με τον Νετανιάχου. Διαβεβαίωσε ότι δεν θα μοιράζεται την εξουσία μαζί του, καθώς ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ο μακροβιότερος επικεφαλής κυβέρνησης στο Ισραήλ, δεν έχει διευθετήσει ακόμη τα προβλήματά του με τη Δικαιοσύνη. 

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου στο στόχαστρο των διαδηλωτών
Υποστηρικτές της αντιπολίτευσης κατηγορούν τον Γκαντς, τον άλλοτε αρχηγό του ισραηλινού γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας, πως παρέδωσε τα όπλα. Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, η ισχύς της εντολής του εξέπνευσε χωρίς να έχει συναφθεί συμφωνία και ο Ρίβλιν ανέθεσε στο κοινοβούλιο να προτείνει, μέσα σε κάτι λιγότερο από τρεις εβδομάδες, ένα μέλος του που διαθέτει επαρκή υποστήριξη για να σχηματιστεί κυβέρνηση και να λάβει τέλος το πολιτικό αδιέξοδο που επικρατεί για πάνω από έναν χρόνο. 

Η δημοκρατία «πεθαίνει από μέσα» 

Στο μεταξύ, τα στρατόπεδα των Γκαντς και Νετανιάχου συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις ενόψει της πιθανής συνεργασίας τους. «Δεν καταπολεμάς τη διαφθορά από μέσα. Αν είσαι μέσα, είσαι μέρος της», ήταν η αιχμή του Γιαΐρ Λαπίντ, νέου ηγέτη της αντιπολίτευσης, προφανώς εναντίον του πρώην συμμάχου του Μπένι Γκαντς. «Οι δημοκρατίες πεθαίνουν από μέσα διότι οι καλοί σιωπούν και οι αδύναμοι παραδίνονται», πρόσθεσε, καταγγέλλοντας τους ελιγμούς στους οποίους επιδίδεται κατ’ αυτόν ο Νετανιάχου για να κρατηθεί στην εξουσία. «Είμαστε εδώ για να πούμε ότι δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ», συμπλήρωσε. Οι διαδηλωτές απαίτησαν να καταρτιστούν νόμοι που θα απαγορεύουν σε πολιτικούς που διώκονται ποινικά να σχηματίζουν κυβέρνηση, ενώ έχουν επίσης προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας την παρέμβασή του. 


πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου