Articles by "Ισραήλ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ισραήλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
του FINIAN CUNNINGHAM |Strategic Culture | 19.03.2019

[Το κατωτέρω άρθρο, του γνωστού Ιρλανδού δημοσιογράφου δημοσιεύτηκε πριν την χθεσινή ανακοίνωση Τραμπ, μέσω Τουίτερ, ότι οι ΗΠΑ θα αναγνωρίσουν την ισραηλινή κυριαρχία στα κατεχόμενα Συριακά υψώματα του Γκολάν, ως «απαραίτητα για την ασφάλεια του Ισραήλ και για την σταθερότητα στην περιοχή»… Για τα κίνητρα αυτής της ανεκτίμητης δωρεάς στον πρωθυπουργό Νετανιάχου,( στις παραμονές εκλογών και κινδύνου φυλάκισης, εάν τις χάσει), ο αρθρογράφος αναφέρει πληροφορίες, με την ίδια έντονη οσμή πετρελαίου, που έχει διαποτίσει, σε ευρύτατη γεωγραφία, την τρέχουσα αμερικανική εξωτερική πολιτική.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Με απροκάλυπτη περιφρόνηση στο Διεθνές Δίκαιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωστοποίησαν την περασμένη εβδομάδα ότι αποφάσισαν να αναγνωρίσουν τα Υψώματα του Γκολάν ως τμήμα της επικράτειας του Ισραήλ. Εάν οι ΗΠΑ το πράξουν , απεκδύονται κάθε ηθικού δικαιώματος να επιβάλλουν κυρώσεις στην Ρωσία με τον ισχυρισμό ότι «προσάρτησε την Κριμαία».

Στην ετήσια έκθεση του Στέητ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το τμήμα που αφορά τα Υψώματα του Γκολάν, αναφέρεται στην διαφιλονικούμενη περιοχή ως «ελεγχόμενη από το Ισραήλ», αντί του «κατεχόμενη από το Ισραήλ». Η αλλαγή στον προσδιορισμό απομακρύνεται από τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών και τους διεθνείς κανόνες, που χρησιμοποιούν τον όρο «κατεχόμενα από το Ισραήλ»,για εδάφη που το Ισραήλ απέσπασε από την Συρία στον Εξαήμερο Πόλεμο του 1967.

Το Ισραήλ κατέχει το δυτικό τμήμα του Γκολάν από το 1967 ως λεία εκείνου του πολέμου. Το Τελ Αβίβ προσάρτησε επίσημα αυτό το έδαφος της Συρίας. Ωστόσο, το 1981,το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων εθνών, ομόφωνα και με την συμμετοχή των ΗΠΑ, καταδίκασε την προσάρτηση, ως παράνομη. Η απόφαση του ΟΗΕ καλεί το Ισραήλ να επιστρέψει τα εδάφη στην Συρία, η οποία έχει ιστορικούς τίτλους ιδιοκτησίας στο Γκολάν. Η περιοχή, εκτάσεως 1.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι ένα στρατηγικό ύψωμα, που υπέρκειται της βόρειας Κοιλάδας του Ιορδάνη.

Εάν η Ουάσιγκτον επιβεβαιώσει την πρόθεσή της να αναγνωρίσει επίσημα το Γκολάν ως έδαφος του Ισραήλ, η ενέργεια θα αποτελεί κατάφωρο χλευασμό του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον όμως, μια τέτοια ενέργεια της αφαιρεί κάθε δικαίωμα να ποζάρει ως θεματοφύλακας της εδαφικής ακεραιότητας και των εν γένει αρχών του Διεθνούς Δικαίου, στην ανόμοια άλλωστε περίπτωση της Κριμαίας, της Χερσονήσου στον Εύξεινο Πόντο, που εθελούσια ενώθηκε με την Ρωσία.

Μόλις τον περασμένο μήνα, ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο επανέλαβε κατηγορίες κατά της Ρωσίας για «προσάρτηση» της Κριμαίας. Ο Πομπέο επέμεινε ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα συνεχιστούν, μέχρις ότου η Ρωσία «επιστρέψει την Κριμαία στην Ουκρανία». «Ο κόσμος δεν λησμόνησε τα κυνικά ψέματα που χρησιμοποίησε η Ρωσία για να δικαιολογήσει την επιδρομή της και να συγκαλύψει την απόπειρά της να προσαρτήσει την ουκρανική επαρχία», είπε ο Πομπέος. «Οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν τις αντίστοιχες κυρώσεις τους εναντίον της Ρωσίας μέχρις ότου η ρωσική κυβέρνηση επιστρέψει τον έλεγχο της Κριμαίας στην Ουκρανία.»

Πέρυσι, το Στέιτ Ντηπάρτμεντ υπό τον Πομπέο εξέδωσε μιαν «Διακήρυξη για την Κριμαία», στην οποία εδήλωνε ότι «η Ρωσία υπονομεύει τον θεμέλιο λίθο της διεθνούς αρχής, που τιμούν τα δημοκρατικά κράτη: ότι καμιά χώρα δεν μπορεί να μεταβάλλει τα σύνορα άλλης χώρας δια της βίας.»

Οι ισχυρισμοί της Ουάσιγκτον και της ΕΕ περί «παράνομης προσάρτησης» της Κριμαίας από την Ρωσία αποτελούν το βασικό επιχείρημα των πενταετών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στην Μόσχα. Αυτές οι κυρώσεις συνέτειναν στην συνεχή επιδείνωση των εντάσεων με την Ρωσία και συνοδεύτηκαν με την διόγκωση των στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ κατά μήκος των ρωσικών συνόρων.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ωστόσο αυθαίρετοι. Ο λαός της Κριμαίας εψήφισε τον Μάρτιο 2014, σε ένα νόμιμα διεξαχθέν δημοψήφισμα, να αποσπαστεί από την Ουκρανία και να ενταχτεί στην Ρωσική Ομοσπονδία. Αυτό το δημοψήφισμα ακολούθησε ένα παράνομο πραξικόπημα στο Κίεβο, τον Φεβρουάριο 2014, που έγινε, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ, εναντίον ενός δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου, του Βίκτωρα Γιανούκοβιτς. Ιστορικά η Κριμαία έχει αιώνιους πολιτισμικούς δεσμούς με την Ρωσία. Η προηγούμενη θέση της εντός του κράτους της Ουκρανίας αποτελούσε μιαν ανωμαλία του Ψυχρού Πολέμου και της ακόλουθης κατάρρευσης της Σοβιετικής ΄Ενωσης.

Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει στοιχείο σύγκρισης των περιπτώσεων της Κριμαίας με τα Υψώματα του Γκολάν -αφαιρουμένης φυσικά της διπροσωπίας της Ουάσιγκτον. Ενώ η Κριμαία και ο λαός της αποτελούν ιστορικά τμήμα της Ρωσίας, τα Υψώματα του Γκολάν είναι αδιαμφισβήτητα κυρίαρχο έδαφος της Συρίας, το οποίο προσαρτήθηκε βίαια από το Ισραήλ. Η παράνομη κατοχή του Γκολάν από το Ισραήλ είναι διεθνώς αναγνωρισμένη, κατά το Διεθνές Δίκαιο, ως ορίζεται από την Απόφαση 497 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Για την Κριμαία δεν υπάρχει τέτοια διεθνής εντολή. Οι ισχυρισμοί περί ρωσικής «προσάρτησης» είναι μετέωρα πολιτικά επιχειρήματα της Ουάσιγκτον και των Ευρωπαίων συμμάχων της.

Η τελευταία κίνηση της Ουάσιγκτον, προς την αναγνώριση του Γκολάν ως εδάφους του Ισραήλ, έρχεται σαν συνέχεια σειράς άλλων μέτρων, ενδεικτικών της ενισχυμένη ς εύνοιας στο Ισραήλ υπό την κυβέρνηση Τραμπ. Υπήρξε, στο τέλος του 2017, η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, κατά παραβίαση των αποφάσεων του ΟΗΕ και της διεθνούς ομοφωνίας, που όριζαν ότι η Ιερουσαλήμ θα αποτελέσει κοινή πρωτεύουσα του Ισραήλ και του - μέλλοντος να προκύψει από διαπραγματεύσεις ειρήνης- Παλαιστινιακού Κράτους.*

Το τελευταίο δώρο στο Ισραήλ, και με πανηγυρική χθες κοινή εμφάνιση του Αμερικανοί Υπουργού των Εξωτερικών Πομπέο να δέχεται τις δημόσιες ευχαριστίες του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου, ερχόμενο αυτή την στιγμή, ένα μήνα προ των εκλογών στο Ισραήλ, αποτελεί εξόφθαλμα πολιτική ενίσχυση του κ. Νετανιάχου (για τον οποίο απώλεια αυτών των εκλογών θα εσήμαινε οικογενειακή δίωξη, για τρία εγκλήματα διαφθοράς. Σημ: Μτφρ) Για τα κίνητρα διατυπώνονται εικασίες.

Αναφερόταν προ καιρού ότι ο Τραμπ ενεργεί υπέρ μιας εταιρείας πετρελαιοειδών, που έχει την έδρα της στο Νιου Τζέρσεϋ, στις ΗΠΑ, της Genie Oil, στην οποία έχει επενδύσει η οικογένεια του γαμπρού του, Τζάρετ Κούσνερ. Η Genie Oil έχει μιαν θυγατρική στο Ισραήλ, που συνδέεται με την κυβέρνηση Νετανιάχου, η οποία έχει στο στόχαστρο από πολύ καιρό τις πλούσιε πετρελαιοπηγές του Γκολάν.

Η αμερικανική ενέργεια για το Γκολάν θα μπορούσε επίσης να είναι και εκδίκηση εναντίον του Σύρου Προέδρου ΄Ασαντ για την ιστορική νίκη της χώρας του στον οκταετή πόλεμο μέσω τρίτων, με τον οποίο οι ΗΠΑ επιδίωξαν την ανατροπή του. Στον πόλεμο αυτό το Ισραήλ υποστήριζε ου τζιχαντιστές που χρησιμοποιούσαν το Γκολάν ως ορμητήριο εναντίον του συριακού στρατού.

Πάντως ανεξαρτήτως των κινήτρων της, η ενέργεια της Ουάσιγκτον να κηρύξει νόμιμη την προσάρτηση του Γκολάν από το Ισραήλ αποτελεί θρασύτατη καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου. Πράττοντας έτσι, οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν εγκλήματα πολέμου και αρπαγές εδαφών της συριακής κυριαρχίας. ΄Η, κατά την διατύπωση της ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ διακήρυξης για την Κριμαία, «μεταβάλλουν τα σύνορα μιας τρίτης χώρας δια της βίας» -βιάζοντας την υποτιθέμενη «Θεμελιακή Αρχή», την οποία η Ουάσιγκτον δεν παύει να επισείει στα φλογερά κηρύγματά της κατά της Ρωσίας.

Η Κριμαία και το Γκολάν είναι ανόμοιες περιπτώσεις εδαφικών διαφορών, όπως επισημάνθηκε ήδη. Ωστόσο η δόλια διπροσωπία της Ουάσιγκτον στο Γκολάν καθιστά το ηθικοπλαστικό θέατρό της για την Κριμαία ξεκρέμαστο. Εάν οι Ευρωπαίοι την ακολουθήσουν πειθήνια και στο Γκολάν, τότε θα πρέπει να κλείσουν το στόμα τους και τις ιεροεξεταστικές κυρώσεις τους για την Κριμαία.



Σημείωση:* Στην θεαματική επίδειξη εύνοιας στο Ισραήλ, την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας, ακολούθησε η διακοπή της αμερικανικής συμμετοχής στην Ούνρα, ανθρωπιστική οργάνωση των Ηνωμένων εθνών, οι οποία εξασφάλιζε την σίτιση, περίθαλψη και παιδεία των Παλαιστινίων προσφύγων στην περιοχή της Γάζας. Ακολούθησε η κατάργηση της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν και η εξαπόλυση πολύμορφης εκστρατείας ανατροπής του καθεστώτος της Τεχεράνης, δια του οικονομικού στραγγαλισμού και της ενθάρρυνσης εξεγέρσεων. Χθες, ενώπιον του κ. Πομπέο, ο κ. Νετανιάχου ανέκραξε ότι «ουδέποτε οι σχέσεις των δύο χωρών δεν ήσαν στενότερες» Και : «Ευχαριστούμε, Αμερική».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Nόρμαν Φινκελστάιν*: Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Οφείλει να Καταδικάσει το Ισραήλ για Εγκλήματα Πολέμου στην Γάζα    

Réseau International, 7 mars 2019                                                                            
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Συνέντευξη του Αμερικανού καθηγητή και συγγραφέα Norman Finkelstein στο τηλεοπτικό δίκτυο Democracy Now, στις 4 Μαρτίου 2019, με θέμα την δημοσίευση έκθεσης του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που καταγγέλλει το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά την ανθρωπότητας στην Γάζα.

Μεταγραφή:

΄Αμυ Γκούντμαν: Μια έρευνα των Ηνωμένων Εθνών διαπίστωσε ότι το Ισραήλ πιθανώς διέπραξε εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στοχεύοντας και πυροβολώντας εκ προθέσεως άοπλα παιδιά, δημοσιογράφους και αναπήρους στην Γάζα. Η έκθεση, που δημοσιεύτηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ την Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου, αναφέρεται στην αιματηρή ισραηλινή απάντηση στις εβδομαδιαίες διαδηλώσεις της Μεγάλης Πορείας της Επανόδου, που ξεκίνησαν οι Παλαιστίνιοι στην Γάζα πριν από ένα χρόνο, κατευθυνόμενοι στον ισχυρά στρατιωτικοποιημένο ισραηλινό φράχτη διχοτόμησης.

Η έκθεση καταγράφει ότι οι δυνάμεις του Ισραήλ σκότωσαν 183 Παλαιστινίους, σχεδόν όλους με πραγματικές σφαίρες. Μεταξύ των νεκρών μετρήθηκαν 35 παιδιά. 23.000 είναι οι τραυματίες, από τους οποίους περισσότεροι από 6.000 έχουν πληγεί από πραγματικές σφαίρες. Ας ακούσουμε τον Πρόεδρο της Επιτροπής, Σαντιάγκο Καντόν:

Σαντιάγκο Καντόν: Η Επιτροπή συμπέρανε ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ διέπραξαν βαρείες παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Αυτές οι παραβιάσεις σαφώς συνεπάγονται εγκληματικές έρευνες και ποινικές διώξεις. Καλούμε το Ισραήλ να διεξαγάγει σοβαρές ανακρίσεις γι’ αυτές τις σοβαρές παραβιάσεις και να εξασφαλίσει την απόδοση δικαιοσύνης και αποζημίωσης των θυμάτων, είτε πρόκειται περί νεκρών ή τραυματιών.

΄Αμυ Γκούντμαν: ΄Ένα άλλο μέλος αυτής της ανεξάρτητης επιτροπής του ΟΗΕ, η Σάρα Χουσείν, περιέγραψε με ποιο τρόπο οι ισραηλινές δυνάμεις πυροβολούσαν τους διαδηλωτές και τους δημοσιογράφους στην Γάζα.

Σάρα Χουσείν: Βεβαιώνουμε ότι επίτηδες πυροβολούσαν τα παιδιά. Επίτηδες έριχναν στους αναπήρους. Επίτηδες σημάδευαν τους δημοσιογράφους. Ξέρανε βεβαιότατα ότι ήταν παιδιά, ανάπηροι και δημοσιογράφοι. Όλα τα παιδιά δεν φαίνονταν καθαρά ως παιδιά, αλλά τα περισσότερα σίγουρα. Όπως το δήλωσε και συνάδελφός μου, όλοι οι νεκροί δημοσιογράφοι φορούσαν αλεξίσφαιρα γιλέκα με ευκρινή την λέξη δημοσιογράφος. Και οι ανάπηροι φαίνονταν καθαρά πως ήταν ανάπηροι: Ένας ,ακρωτηριασμένος και στα δυο πόδια, σε κυλιόμενη καρέκλα, ένας άλλος με δεκανίκια, κλπ. Ήταν εξόφθαλμα ανάπηροι. Τους πυροβολούσαν ελεύθεροι σκοπευτές, οι οποίοι βοηθιούνταν μάλιστα από ανιχνευτές και από όργανα υψηλής τεχνολογίας για την αναγνώριση αυτών που συμμετείχαν στην διαδήλωση.

΄Αμυ Γκούντμαν: Η έκθεση του ΟΗΕ καλεί όλες τις χώρες να «συλλάβουν τα άτομα που είναι ύποπτα για την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου ή για την έκδοση εντολής για την διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων πολέμου ( της αρμοδιότητας του Διεθνούς Δικαστηρίου), ή να ζητήσουν την έκδοσή τους.» Ο ΟΗΕ κάλεσε επίσης το Ισραήλ να άρει αμέσως τον αποκλεισμό της Γάζας.

Ο προσωρινός υπουργός των Εξωτερικών του Ισραήλ απέρριψε αυτήν την έκθεση, χαρακτηρίζοντάς την ως «θέατρο του παράλογου». Οι πενθούντες Παλαιστίνιοι , όπως ο Ραέντα Αγιούμπ, του οποίου ο έφηβος γιος Μωχαμέτ σκοτώθηκε στην Γάζα, την δέχτηκαν με ανακούφιση.

Ραέντα Αγιούμπ: Μας δίνει χαρά να βλέπουμε πως υπάρχουν άνθρωποι να στηρίξουν ντα παιδιά της Γάζας και να μας βοηθήσουν να υπερασπισθούμε την νεολαία της Γάζας απέναντι στα εγκλήματα της κατοχής.

Αμυ Γκούντμαν: Η έκθεση του ΟΗΕ δημοσιεύτηκε την Πέμπτη. Την ίδια μέρα ο Γενικός Εισαγγελέας του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου θα παραπεμφθεί σε δίκη για διαφθορά, απάτη και κατάχρηση εμπιστοσύνης.

Υποδεχόμαστε σήμερα τον Νόρμαν Φινκελστάιν, συγγραφέα πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων και το «Γάζα: Μια ΄Ερευνα του Μαρτυρίου Της». Αλλά θα ακούσουμε πρώτα τον προσωρινό υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ, Γισραέλ Κατζ, πως σχολιάζει την έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Γισραέλ Κατζ: Αυτή η έκθεση είναι ένα νέο κεφάλαιο στο θέατρο του παράλογου που παίζει από καιρού σε καιρό το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Μια άλλη εχθρική έκθεση, ψευδολόγα και μεροληπτική, εναντίον του κράτους του Ισραήλ. Πρόκειται για μιαν έκθεση βασισμένη σε διαστρεβλωμένες πληροφορίες, στην οποία τα γεγονότα δεν έχουν καθόλου επιβεβαιωθεί και της οποίας μοναδικός σκοπός είναι να συκοφαντήσει την μόνη δημοκρατία στην Μέση Ανατολή και να πλήξει το δικαίωμά μας σε νόμιμη άμυνα, απέναντι σε μιαν δολοφονική οργάνωση. Το κράτος του Ισραήλ απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την έκθεση.

Αμυ Γκούντμαν: Νόρμαν Φινκελστάιν πως ερμηνεύετε αυτήν την απόρριψη της έκθεσης από το Ισραήλ;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Κοιτάξτε, το Ισραήλ πάντοτε απορρίπτει τις εκθέσεις, είτε προέρχονται από τον ΟΗΕ είτε, πολύ συχνότερα, από έγκυρες οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Διεθνής Αμνηστεία, η Εποπτεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ή η Ισραηλινή οργάνωση προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου B’Tselem. Επομένως δεν είναι σαν… Για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του προσώπου που μόλις ακούσαμε, δεν είναι σαν να πρόκειται για ένα ψευδόμενο ρεπορτάζ. Είναι μια έκθεση που ανταποκρίνεται στα συμπεράσματα όλων των φημισμένων οργανώσεων υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Amy Goodman : Τι σας έκανε την μεγαλύτερην εντύπωση σε αυτήν την έκθεση;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Αυτό μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι είναι αξιοσημείωτα έντιμη. Είναι πολύ ευθεία στα συμπεράσματά της. Και δεν υποκρίνεται αυτό το είδος ισορροπίας που οι περισσότερες οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμη και αυτές με την καλή φήμη, επιχειρούν να εμφανίσουν μεταξύ Ισραήλ και …(Παλαιστινίων). Για παράδειγμα, αυτή η έκθεση δηλώνει καθαρά ότι το Ισραήλ εστόχευε και πυροβολούσε εκ προθέσεως τα παιδιά που διαδήλωναν, ότι επίτηδες σημάδευε τους δημοσιογράφους και ότι σημάδευε το νοσοκομειακό προσωπικό. Και αυτή η ειλικρίνεια είναι ασυνήθιστη.

Επιτρέψτε μου να δώσω μόνο δυο παραδείγματα (επαίσχυντης απαλλαγής του Ισραήλ). Τα οποία γνωρίζετε. Κατά την (στρατιωτική) επιχείρηση «Προστατευτικό Πλαίσιο», σχετικά με την δολοφονία των τεσσάρων παιδιών που έπαιζαν κρυφτό (στην παραλία)…

Amy Goodman : ΄Ηταν το 2014.

Νόρμαν Φινκελστάιν: Το 2014, δηλαδή πρόσφατα. Η ιστοσελίδα Intercept, που ίδρυσε ο Glenn Greenwald, ο δημοσιογράφος που δημοσίευσε τις αποκαλύψεις του Σνόουντον, δημοσίευσε ένα άρθρο για αυτά τα τέσσερα δολοφονημένα παιδιά, που παρουσίαζε ότι δεν σκοτώθηκαν από πρόθεση και ότι επρόκειτο για ατύχημα. Το ίδιο και με τους Τάϊμς της Νέας Υόρκης, όταν δημοσίευσαν την εκδοχή τους για την υπόθεση Razan al-Najjar, που αναδημοσιεύτηκε παντού. Το κεντρικό στοιχείο αυτού του παραμυθιού ήταν ότι μια σφαίρα Ισραηλινού ελεύθερου σκοπευτή χτύπησε το δάπεδο, εξοστρακίστηκε και τυχαία έπληξε τρία μέλη του παλαιστινιακού νοσοκομειακού προσωπικού.

Αλλά αυτή η έκθεση του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι πολύ ειλικρινής. Λέει ότι το Ισραήλ από πρόθεση στοχεύει τα παιδιά και ακόμη και τους αναπήρους. Και αυτό είναι προς τιμήν τους, γιατί δεν επιχείρησαν να παρουσιάσουν ένα πλαστό ισοζύγιο. Όταν κοιτάξετε τις αναλογίες, προκειμένου για τις καταστροφές που προκάλεσαν στον πληθυσμό της Γάζας αφιερώνουν δέκα γεμάτες σελίδες. Και υπάρχει ένα τμήμα (της έκθεσης), με τίτλο « Επιπτώσεις στο Ισραήλ», που αποτελείται μόνο από τρεις παραγράφους.

Και αυτό είναι ακριβώς η απεικόνιση της πραγματικότητας: Συνολικά, σχεδόν εξ ολοκλήρου, όλες οι ενέργειες φόνων και καταστροφής έπληξαν την πλευρά των Παλαιστινίων. Κατά την περίοδο που καλύπτει αυτή έκθεση δεν υπάρχουν Ισραηλινοί νεκροί στις διαδηλώσεις και μόνο τέσσερεις Ισραηλινοί στρατιώτες τραυματισμένοι ελαφρά.

Εδώ έχουμε σφαγές. Δεν πρόκειται για συγκρούσεις. Δεν πρόκειται για μάχες. Πρόκειται για σφαγές διαδηλωτών άοπλων και μη βίαιων.

Amy Goodman : Αυτή η έκθεση δημοσιεύεται ενώ ο Γενικός Εισαγγελέας του Ισραήλ ανακοινώνει ότι θα καλέσει σε απολογία τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου. Πως το ερμηνεύετε αυτό;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Οι Ισραηλινοί πάντοτε αγνόησαν αυτές τις εκθέσεις. Επομένως, η σύμπτωση στερείται σημασίας. Ωστόσο υπάρχει μια κρίσιμη προέκταση. Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο υπήρξαν ως τώρα δυο προσφυγές για την κατάσταση που επικρατεί στην Παλαιστίνη. Η μια αφορά το Μαβί Μαρμαρά, τον στολίσκο που υπέστη επίθεση του Ισραήλ το 2014. Και η δεύτερη προσφυγή αφορά στα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι Ισραηλινοί στην Υπεριορδανία, κυρίως σε εποικισμούς και στην Επιχείρηση «Προστατευτικό Πλαίσιο» την Γάζα.

Αρχηγός του Ισραηλινού επιτελείου, κατά την επιχείρηση «Προστατευτικό Πλαίσιο», τον Ιούλιο 2014 ήταν ο Γκάντζ –νομίζω ότι το μικρό του όνομα είναι Μπένι, αλλά μπορεί ν κάνω λάθος, Μπένι Γκαντζ. Και συμβαίνει ότι εάν ο Νετανιάχου παραμεριστεί, ο Γκαντζ θα είναι πιθανώς ο πρωθυπουργός του Ισραήλ και κινδυνεύει να βρεθεί κατηγορούμενος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Ο Γενικός εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, Φατού Μπενσούντα, καταβάλλει απέλπιδες προσπάθειες να αποφύγει την έρευνα των εγκλημάτων πολέμου του Ισραήλ. Αλλά στους κόλπους του Διεθνούς Δικαστηρίου υπάρχει μια χωρίς προηγούμενο ανατροπή διαθέσεων. Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός μελών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που λένε πως είναι καιρός να απαγγελθεί κατηγορία στο Ισραήλ. Και ύστερα από αυτήν την έκθεση, η πίεση στον Δημόσιο Κατήγορο θα είναι πολύ μεγάλη. Είναι καιρός να δικαστεί το Ισραήλ.

Amy Goodman : Οι Ηνωμένες Πολιτείες πως αντέδρασαν σε αυτήν την έκθεση;

Νόρμαν Φινκελστάιν: Από ότι ξέρω οι ΗΠΑ δεν αντέδρασαν. Πρόκειται για μιαν προκαταρκτική έκθεση. Η πλήρης έκθεση θα εμφανιστεί, νομίζω, στις 18 Μαρτίου. Είναι λοιπόν, κατά κάποιο τρόπο, αυτό που λένε η περίληψη. Αποτελείται από 22 σελίδες. Φαντάζομαι πως η πλήρης έκθεση θα είναι πολύ ογκωδέστερη.


Σημείωση Μεταφραστή: * Ο καθηγητής/συγγραφέας Νόρμαν Φινκελστάιν είναι εβραϊκής καταγωγής. Και οι δύο γονείς του θανατώθηκαν στο ναζιστικό στρατόπεδο εξοντώσεως Εβραίων, Τσιγγάνων και Ρώσων αιχμαλώτων στο Άουσβιτς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Géοnéral Dominique Delawarde, Reseau International,21-1- 2019 

[Θησαυρός δυσεύρετων πληροφοριών, το προκείμενο άρθρο παραβιάζει τον άγραφο αλλά αμείλικτο κώδικα της αυτολογοκρισίας και  οδηγεί τον διψασμένο ερευνητή στις υποχθόνιες λειτουργίες μιας παρασιτικής δύναμης, που διεισδύει και διαβρώνει το νευρικό σύστημα κρατών, διαφθείρει και κατατρώγει την ουσία της δημοκρατίας και -με μεθόδους εξαγοράς, εκβιασμού και εξόντωσης αντιστάσεων- κατακτά τους μοχλούς της εκτελεστικής εξουσίας, των ελεγκτικών εξουσιών, και των οργάνων ενημέρωσης,  σε έθνη πλανητικής επιρροής. Βαθύτατα φασιστική και ρατσιστική, στην δημόσια δράση της κινείται ως  υπερευαίσθητος φρουρός της  δημοκρατικής δεοντολογίας  και αμείλικτος εισαγγελέας ακόμη και υποψίας ρατσιστικής εκτροπής.                                                                                       Στρατηγός και στην κορυφή των μυστικών υπηρεσιών του γαλλικού στρατού ,ο συντάκτης του πολύτιμου διδακτικού άρθρου, με προϋπηρεσία στην Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Ασία και Αμερική, μπορεί τώρα - στην ελευθερία και ασφάλεια της αποστρατείας του-  να μιλά, αποκαλύπτει και γράφει με την εγκυρότητα της αυθεντικής γνώσης  και των κορυφαίων γαλλικών και αμερικανικού παρασήμων.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Από δημοσίευμα της 8ης Ιανουαρίου από  το Russia Today (RT) πληροφορηθήκαμε ότι ένα από τα πρώτα νομοσχέδια που εξέτασε το Κογκρέσο στις αρχές του 2019 αποβλέπει να προστατεύσει το Ισραήλ από οποιοδήποτε μποϋκοτάζ. Η δημοσίευση και το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι αποκαλυπτικά της ποιότητας των σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ-Ισραήλ και Ρωσίας. Επιβεβαιώνουν πλήρως τα συμπεράσματα  άρθρου μου της 22-2-2017 επί του θέματος.
Τι μας αποκαλύπτει λοιπόν αυτό το δημοσίευμα της Russia Today;
1.- Ενώ οι ΗΠΑ έχουν υποβληθεί σε μια κατάσταση  «στάσης εργασίας» του κράτους, η οποία έχει δημιουργήσει σοβαρότατα προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της χώρας και στην ζωή εκατοντάδων χιλιάδων Αμερικανών πολιτών, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι δεν βρίσκουν τίποτα καλύτερο να κάνουν από του να συζητήσουν έναν Νόμο anti BDS (Boycott, Desinvestissement, Sanctions) (εναντίον του μποϋκοτάζ, της μη επένδυσης και των κυρώσεων), που αποβλέπει να προστατέψει το Ισραήλ από ένα μποϋκοτάζ των Αμερικανών πολιτών και νομικών προσώπων, που βρίσκουν καταδικαστέα την δράση του ισραηλινού Κράτους (σε βάρος του παλαιστινιακού λαού) και επιθυμούν να επισημάνουν την αποδοκιμασία τους.
Αυτή η συζήτηση στο Κογκρέσο ενός τέτοιου νομοσχεδίου αποδεικνύει σε αυτούς που ακόμη αμφέβαλλαν, την ισχύ του lAIPAC (American Israel Public Affairs Committee) (Αμερικανο-Ισραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων) η οποία, πέραν κάθε αμφιβολίας, ελέγχει την ημερήσια  διάταξη του Κοινοβουλίου και την ψήφο των  κοινοβουλευτικών εκπροσώπων των ΗΠΑ (δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών). Θα πρέπει να υπομνησθεί σχετικά το προηγούμενο της 3 Μαρτίου 2015 ( ομιλία του Νετανιάχου που έδινε μαθήματα καλής διακυβέρνησης στον Πρόεδρο Ομπάμα, ενώπιον των μελών  Βουλής και Γερουσίας, ενωμένων σε Κογκρέσο.)
Η συχνότητα και η ένταση των χειροκροτημάτων (σηκώθηκαν όρθιοι δεκάδες φορές και χειροκροτούσαν ως κουρδισμένοι) έδειχναν ήδη τον βαθμό της υποτέλειάς τους στην AIPAC, η οποία εξασφαλίζει, είναι αλήθεια, την χρηματοδότηση της εκλογής τους και την καταστροφή, με όλα τα μέσα, των πολιτικών ανταγωνιστών τους.
2.- Η δημοσίευση αυτού του άρθρου και πολλών άλλων άρθρων κριτικής των μεθόδων της Ισραηλινής κυβέρνησης και των υποστηρικτών της, από την RT και το Sputnik είναι αποκαλυπτική μιας προοδευτικής και σταθερής επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και του εβραϊκού κράτους. Αυτά τα όργανα του ρωσικού Τύπου δεν θα επέκριναν τόσο συχνά και τόσο έντονα το Ισραήλ και τους υποστηρικτές του εάν οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ήταν καλύτερες…
Μήπως οι Ρώσοι ηγέτες εντόπισαν αυτόν που επηρεάζει, χειραγωγεί και ελέγχει το Κογκρέσο των ΗΠΑ, όταν αυτό ψηφίζει συνεχώς νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και αυτούς που ελέγχουν, επηρεάζουν και εργαλειοποιούν τα αμερικανικά παραδοσιακά ΜΜΕ, στην αναπαραγωγή του ατέλειωτου αντιρωσικού συνωμοσιολογικού παραληρήματός τους; Πάντως έντεκα συναντήσεις Πούτιν-Νετανιάχου το 2018 δεν κατόρθωσαν να πείσουν τον δεύτερο να εγκαταλείψει το Ιράν, ακόμη και ίσως υποσχόμενος με μισόλογα  μιαν ελάφρυνση των κυρώσεων, από ένα αμερικανικό Κογκρέσο υπο διαταγές και μιαν Ε. Ε. (Βρετανία+Γαλλία) πειθήνια…
Ο Πρόεδρος Πούτιν είναι αρμόδια ενήμερος ότι ο Αμερικανός Υπουργός Οικονομικών Steven Mnuchin,που συσκευάζει τις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, εναντίον του Ιράν και εναντίον της Συρίας και εναντίον των επιχειρήσεων που συναλλάσσονται με το Ιράν και την Ρωσία ( για τον αγωγό North Stream 2), είναι ενεργό μέλος της εβραϊκής διασποράς και αποτελεσματικός Σαγιάν* (1). Είναι επίσης ενήμερος ο Pompeo (ΥΠΕΞ), ο Bolton, (Εθν .Ασφάλεια), η Haspel (CIA) και άλλοι είναι παρείσακτοι στα αξιώματα επιρροής, τα οποία κατέλαβαν,  χάρις στην σταθερή θέση τους υπέρ των νεοσυντηρητικών και του Ισραήλ, με την υποστήριξης της AIPAC, στην οποία τώρα οφείλουν την ανταπόδοση. Ο Πούτιν γνωρίζει σε ποιόν  οφείλει την αντιρωσική θύελλα που σαρώνει τις ΗΠΑ και που δυναμώνει όσο πλησιάζει τις ακτές της Γαλλίας και της Βρετανίας, με την επιρροή των ισχυρών συμμάχων (σκυταλοδρόμων;) της AIPAC σε αυτές τις δυο χώρες.
3.- Η δημοσίευση αυτού του κειμένου της RT μας αποκαλύπτει επίσης τις φιλοδοξίες του Αμερικανού γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο, εισηγητή του νομοσχεδίου απαγόρευσης του μποϋκοτάζ του Ισραήλ. Υποψήφιος που ατύχησε στις προκριματικές προεδρικές εκλογές εναντίον του Προέδρου Τραμπ το 2016, ο Μάρκο Ρούμπιο δεν αποβλέπει σε τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από του να  διαδεχθεί τον εκλιπόντα γερουσιαστή Μακέϊν  στην πολύφερνη θέση του πρωταγωνιστή των συμφερόντων του Ισραήλ στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και να συνοδέψει στο βήμα της Μεγάλων Ευεργετών του Ισραήλ στις ΗΠΑ τον γερουσιαστή Λίντσευ Γκράχαμ, και αυτόν επίσης ατυχήσαντα υποψήφιο στις προκριματικές του 2016.
Και οι δυο είναι φανερό πως επιζητούν να εξασφαλίσουν την αλάθητη υποστήριξη της AIPAC στις προσεχείς εκλογές της Γερουσίας ή και της Προεδρίας των ΗΠΑ.
4.- Η δημοσίευση αυτού του άρθρου στην RT μας αποκαλύπτει τέλος ότι ο πολλαπλασιασμός των νόμων αυτού του είδους αντί- BDS θα μπορούσε να αποδειχτεί αντιπαραγωγικός για την εβραϊκή κοινότητα στις ΗΠΑ.
« Η ADL (Anti-Defamation League) (Αντι-Συκοφαντικός Σύνδεσμος)*(2) δεν κρίνει ότι ο Νόμος anti-BDS είναι ένα έντεχνο μέσο καταπολέμησης του κινήματος για το μποϋκοτάζ του Ισραήλ και πιστεύει ότι είναι τελικά επιβλαβής για την εβραϊκή κοινότητα» διακήρυξε το «Forward»,.ημερήσιο όργανο της Εβραϊκής Κοινότητας στις ΗΠΑ.. Αυτά τα νομοσχέδια –προσθέτει- διαφημίζουν το κίνημα υπέρ του μποϋκοτάζ, παράλληλα δίνοντας την εντύπωση ότι η εβραϊκή κοινότητα ασκεί μιαν ανεπίτρεπτη επιρροή στην κυβέρνηση.»
Αυτή η αισθητή επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Ισραήλ θα πρέπει να προβληματίζει την ηγεσία του εβραϊκού κράτους. Επειδή πράγματι η Ρωσία είναι πλέον το μόνο κράτος στον κόσμο του οποίου ο λόγος ακούγεται με σεβασμό από όλες τις χώρες της  Πρόσω και Μέσης Ανατολής χωρίς εξαίρεση. Η μόνη που μπορεί να αντιπροσωπεύει, στα μάτια όλων των χωρών της περιοχής, έναν διαιτητή ουδέτερο και σεβόμενο τον λόγο του. Πάει πάρα πολύς καιρός από τότε που οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία έχουν χάσει κάθε φήμη ουδετερότητας και κάθε αξιοπιστία στ μάτια όλων των κρίσιμων παραγόντων της περιοχής Ιράν, Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Λίβανο, Υεμένη, Παλαιστίνη….)
Ο ρόλος της Ρωσίας επομένως είναι του λοιπού αναντικατάστατος στην αναζήτηση λύσεων των προβλημάτων της περιοχής, περιλαμβανομένης της παλαιστινιακής κρίσης που παραμένει στην καρδιά όλων.
Το να στερείσαι της συνδρομής της Ρωσίας και να συνεχίζεις τον «εκβιασμό των κυρώσεων», μέσω των ΗΠΑ, για να πετύχεις να εγκαταλείψει η Ρωσία το Ιράν, δεν είναι ίσως πια μια καλή πολιτική για την ισραηλινή κυβέρνηση, όταν έχει να κάνει με έναν ηγέτη με τον χαλύβδινο χαρακτήρα του Πούτιν.
Εξ άλλου, η κυβέρνηση του εβραϊκού κράτους που περιβάλλει με υπερβολική εμπιστοσύνη το τρίο ΗΠΑ-Βρετανία-Γαλλία, θα έπρεπε ίσως να δείξει μεγαλύτερη φρόνηση. Οι ηγέτες και των τριών αυτών χωρών δείχνουν σήμερα παγιδευμένοι σε κάποια εσωτερικά προβλήματα: Ο Τραμπ, με την κρατική αργία, η Μέι με το Brexit της, ο Μακρόν με τα κίτρινα γιλέκα του. Εξ’ άλλου δεν είναι μυστικό για κανέναν ότι μια πολύ μεγάλη κρίση, οικονομική, χρηματοπιστωτική και χρηματιστηριακή, του επιπέδου 1929, μπορεί πλέον να ενσκήψει ανά πάσα στιγμή και ότι οι μεγάλες παγκόσμιες γεωπολιτικές και γεω-οικονομικές ισορροπίες τελούν σε διαδικασία ταχείας ανατροπής. Οι ισχυροί της σήμερον δεν θα είναι απαραίτητα οι ισχυροί της αύριον…
Αυτή η κρίση που θα ξεκινήσει από τις ΗΠΑ (Γουώλ Στρητ, Νέα Υόρκη) τα αμέσως προσεχή χρόνια, θα επιδράσει βαρύτατα στην Ε.Ε. (επομένως Βρετανία-Γαλλία). Όπως στην δεκαετία του 1930, οι πληττόμενοι πληθυσμοί θα αναζητήσουν πιθανώς αποδιοπομπαίους τράγους στους χρηματοπιστωτικούς κύκλους, κατηγορούμενους, δικαίως ή αδίκως, ως υπαίτιους για την δυστυχία των λαών. Τα φιλο-ισραηλινά λόμπυ μπορεί να βρεθούν άσκημα μπλεγμένα, ακόμη και στην είσπραξη των συνεπειών….
Η αποστροφή που τα Κίτρινα Γιλέκα αισθάνονται για τον Πρόεδρο Μακρόν δεν είναι  ήδη, εν μέρει, το αποτέλεσμα της αντίληψής τους, δίκαιης ή άδικης, ότι αυτός ο πρόεδρος είναι «ο πρόεδρος των πλουσίων», το « Ρότσιλντ μπόϋ», ο τραπεζίτης και ότι η δράση του επικεφαλής της χώρας υπηρετεί, προπάντων, αυτούς που του έδωσαν την υποστήριξή τους στις εκλογές του 2017;
Η αποστροφή τους για τα ΜΜΕ δεν είναι και αυτή το αποτέλεσμα της διαπίστωσης ότι η ιδιοκτησία του 90% αυτών των καθιερωμένων και ισχυρών μέσων μετάδοσης πληροφοριών είναι την ιδιοκτησία μιας δεκάδας πασίγνωστων δισεκατομμυριούχων και του αισθήματος ότι αυτά τα ΜΜΕ ψεύδονται καθημερινά σε ορισμένα θέματα για να υπηρετήσουν συμφέροντα όχι του εργαζόμενου γαλλικού λαού;
Οι κατηγορηματικές και προβληματικές διακηρύξεις ενός BHL, (Μπερνάρ- Ανρί Λεβύ)*(3), που εξισώνει τα Κίτρινα Γιλέκα με τα φαιά πουκάμισα, δηλαδή με τους Ναζί, δεν ρίχνουν λάδι σε μια φωτιά που δεν το έχει ανάγκη;
Το εξαιρετικό (και σύντομο) άρθρο του Michel Onfray, υπό τον τίτλο «Το σαφές μήνυμα των Κίτρινων Γιλέκων στον BHL» δεν αποτελεί την φωνή της αλήθειας;
Προσωπικά, είμαι πολύ ανήσυχος για το επίπεδο στο οποίο μπορεί να φτάσει αυτή η αποστροφή και για τις συνέπειες που μπορεί να έχει σε περίπτωση μεγάλης κρίσης.
Μήπως η Ιστορία θα μπορούσε να επαναληφθεί;
*Σημειώσεις μεταφραστού:
1.-( Σαγιάν, μέλος των Σαγιανίμ, επικουρικής οργάνωσης της MOSSAD από επιλέκτους της εβραϊκής κοινότητας σε κάθε χώρα. Περισσότερα στο  Le Printemps de Sayanim του Jacob Cohen και στο http://www.youtube.com/watch?v=uozc5ADGlug&list=PLzHtFW-mC6vGh07g8RK7sUITTYsQYBlN0#t=653.
2.-ADL: Πανίσχυρη επίσης οργάνωση του εβραϊκού Λόμπυ. Γνωστή τακτική είναι να μοιράζονται οι ρόλοι για να μειώνονται οι ζημιές για την «κοινή υπόθεση»
3.- BernardHenri Levy : Από τα φυντάνια του Μάη 68,  της παρέας  Co(he)n Bendit, Bernard Couchner κ.α. τύπων με περίεργη σταδιοδρομία.

Αυτός περνούσε και για «νέος φιλόσοφος» αλλά με δράση στην επίθεση κατά της Σερβίας και ως εγκέφαλος του Σαρκοζί στην εκστρατεία της Λιβύης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Zero Hedge, Mon, 01/14/2019

Επί χρόνια το Ισραήλ διέψευδε «ισχυρισμούς» ότι χρηματοδοτούσε και εξόπλιζε την εκστρατεία εναντίον της κυβέρνησης Άσαντ της Συρίας και συχνότατα οι αξιωματικοί του απαντούσαν με την φράση «ουδέν σχόλιο» ακόμη και απέναντι σε  φωτογραφίες ισραηλιτικών όπλων στα χέρια τρομοκρατών της Αλ Κάϊντα. Την εικόνα αυτήν αθωότητας ανατρέπει τώρα συνέντευξη του Αρχιστρατήγου  Γκάντι ΄Αιζενκοτ στους βρετανικούς Σάντεϊ Τάϊμς, ο οποίος απερίφραστα επιβεβαιώνει ότι οι ισραηλινές δυνάμεις εφοδίαζαν με όπλα τους αντάρτες πέρα των συνόρων, «για λόγους αμύνης», και -ακόμη εντυπωσιακότερα- ομολόγησε την μακρά διεξαγωγή ενός «αθέατου πολέμου» στην Συρία, που περιλάμβανε «χιλιάδες επιθέσεις»

Ο απερχόμενος αρχιστράτηγος Γκάντι ΄Αιζενκοτ

Με αυτή την συνέντευξη είναι η πρώτη φορά που κορυφαίος Ισραηλινός στρατιωτικός ή κυβερνητικός αξιωματούχος  ανατρέπει την καθιερωμένη στερεότυπη διάψευση ότι έστελναν οτιδήποτε, εκτός ιατρικής βοήθειας,  στους ενόπλους που επεδίωκαν την ανατροπή της κυβέρνησης ΄Ασαντ, με την βραδείας κίνησης ομολογία του ότι προμήθευαν «ελαφρά όπλα». Αυτό ύστερα από χρόνια δημοσιογραφικών αποκαλύψεων για ένα εκτεταμένο ισραηλινό σχέδιο εξοπλισμού δωδεκάδων τζιχαντιστικών ομάδων και πληρωμής των μισθών τους, ακόμη και εκείνων που συνδέονταν με την Αλ Κάϊντα στην Συρία.
Και αυτό, ενώ επί χρόνια επίσης η κυβέρνηση της Συρίας κατήγγελλε το Ισραήλ, ότι σε συνεργασία με Δυτικές και χώρες του Κόλπου, όπως ΗΠΑ, Βρετανία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Τουρκία, χρηματοδοτούσαν και εξόπλιζαν μιαν ανατρεπτική εκστρατεία Τζιχαντιστών Ισλαμικού Κράτους/Αλ Κάϊντα, εναντίον της Δαμασκού και των συμμάχων της Ιράν και Εσμπολά. Από τότε, χώρες όπως το Κατάρ, βγήκαν και αποκάλυψαν πόσο τεράστιος ήταν πράγματι ο μυστικός ρόλος τους στην ανθράκευση του εμφυλίου πολέμου.
 Το Ισραήλ ήταν ένας κρυπτόμενος δράστης  μεταξύ των πολλών εμπλεκομένων στο συριακό πεδίο πολέμου.
Ο ΄Αιζενκοτ απερίφραστα καυχήθηκε στην συνέντευξη ότι:                    « Πραγματοποιήσαμε επιχειρήσεις σε μια περιοχή ελεγχόμενη από τους Ρώσους, κάποτε επιτιθέμενοι σε στόχους ένα-δυο χιλιόμετρα από τις ρωσικές θέσεις», προκειμένου να πλήξουμε ιρανικούς στόχους στην Συρία.
Ερχόμενες μετά τις διακυμαινόμενες δηλώσεις Τραμπ, περί  στρατιωτικής απαγκίστρωσης από την Συρία, οι «εξομολογήσεις» ΄Αιζενκοτ μοιάζουν με προειδοποίηση στο Ιράν ότι το Ισραήλ σχεδιάζει να συνεχίσει στρατιωτική δράση στην Συρία.
Ο Ισραηλινός αρχιστράτηγος παραδέχτηκε «χιλιάδες» επιθέσεις εντός της Συρίας. «Εκτελέσαμε χιλιάδες επιθέσεις (τα τελευταία χρόνια), χωρίς να αναλαμβάνουμε την ευθύνη και να διεκδικούμε την επιβράβευση», δήλωσε στους Σάνταιη Τάιμς.
Δοθέντος ότι στρατιωτικοί αξιωματούχοι μιλούσαν προηγουμένως για 200-400 επιθέσεις, εδώ πρόκειται για μιαν εκπληκτική ομολογία, που επιβεβαιώνει ότι το Ισραήλ διεξήγαγε έναν ακήρυκτο πόλεμο κατά της Συρίας, αφότου οι πρώτοι ομολογημένοι ισραηλινοί βομβαρδισμοί άρχισαν το 2013.
Το 2013 ο συριακός στρατός είχε ανακοινώσει ότι κατέσχεσε ισραηλινά όπλα στα χέρια τζιχαντιστών αιχμαλώτων. Ανέφερε ότι το Ισραήλ εφοδίαζε τις ομάδες των τζιχαντιστών τρομοκρατών με τουφέκια, πολυβόλα, όλμους και οχήματα.
Μια προηγούμενη έρευνα της Γουώλ Στρητ Τζέρναλ ανακάλυψε ότι αυτή η συνεργασία περιελάμβανε ισραηλινές αποστολές όπλων, πληρωμή μισθών σε πολέμιους της κυβέρνησης ΄Ασαντ και νοσηλεία τζιχαντιστών τραυματιών σε νοσοκομεία του Ισραήλ, που διαφημιστικά προβάλλονταν μάλιστα με φωτογραφίες να εμφανίζουν τον ίδιο τον Νετανιάχου να χαιρετάει τους Τζιχαντιστές. Όπως μάλιστα ο, τέως ασκών καθήκοντα αρχηγού της CIA, Μάϊκλ Μόρελ είπε κάποτε ευθέως στο ισραηλινό κοινό: Το «επικίνδυνο παιχνίδι» του Ισραήλ στην Συρία συνίσταται  στο να μπαίνει στο κρεβάτι με την Αλ Κάϊντα για να πολεμήσει του Σιίτες του Ιράν.

Πολύ-διαδεδομένη παλαιά φωτογραφία Ισραηλινών στρατιωτών σε κουβέντα με τρομοκράτες της Αλ Κάϊντα, κοντά στα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψώματα του Γκολάν, στην Συρία.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί τέως και σημερινοί Ισραηλινοί  στρατιωτικοί αξιωματούχοι δεν δίστασαν να δηλώσουν ότι το Ισλαμικό Κράτος είναι τελικά προτιμότερο από το Ιράν και τον ΄Ασαντ. Για παράδειγμα, ο πρώην πρεσβευτής του Ισραήλ στις ΗΠΑ Μάϊκλ ΄Οουεν,  μιλώντας το 2014 στο ΄Ασπεν του Κολοράντο, κατέπληξε  το ακροατήριό του όταν, σχετικά με τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους»,  είπε ότι είναι «το μικρότερο κακό» απέναντι  στους σιίτες. Το ίδιο, για τον Νετανιάχου και άλλους Ισραηλινούς αξιωματούχους,  βασική έγνοια τους δεν ήταν ποτέ  οι μαυροφορεμένοι κήρυκες του θανάτου, που κινηματογραφούνταν αποκεφαλίζοντες Αμερικανούς και καίγοντας ανθρώπους ζωντανούς, αλλά το ενδεχόμενο «μια σιιτική ιρανική ζώνη να φτάσει από την Τεχεράνη στην Βηρυτό», κατά την ρήση του Κίσινγκερ.

Αυτό που ξεκαθάρισε τώρα τελικά στα πρακτικά της ιστορίας, είναι ότι επί χρόνια το Ισραήλ έκρυβε  το «αθέατο χέρι» του στον συριακό πόλεμο με αντιπροσώπους, ενώ παρίστανε τον αθώο χορηγό «ανθρωπιστικής βοήθειας» -κάτι που τώρα ομολογείται απερίφραστα από τον αρχηγό του στρατού του. Με άλλα λόγια, το ανθρωπιστικό προπέτασμα καπνού ήταν απλά η συγκάλυψη ενός ακήρυκτου γενικού πολέμου εναντίον της Συρίας, όπως εμείς και άλλα ανεξάρτητα όργανα ενημέρωσης γράψαμε πολλές φορές και επί χρόνια. 

Ιδού που μια ακόμη «θεωρία συνωμοσίας» αποδεικνύεται σήμερα αδιάσειστο γεγονός.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου