Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το έργο το έχουμε δει σε πολλές βερσιόνς .....
Βιώνουμε χρόνια την καθοδηγούμενη ενημέρωση των κρατικών (και όχι μόνο) καναλιών (παρα)πληροφόρησης .....
Λαμπρό παράδειγμα εκτός από τα ιδιωτικά (ΣΚΑΙ κλπ) η "κρατική" (κλασσικά κομματική θέλαμε να πούμε) ΕΡΤ.
Μετά τις ανεπιτυχείς εξετάσεις που έδωσε τα χρόνια μετά την επαναλειτουργία της (είχε προηγηθεί το αδιανόητο ΜΑΥΡΟ) επί ΣΥΡΙΖΑ, όπου οι κορυφαίοι ενημερωτές κατέθεταν την αντικειμενικότητά τους, ήρθε η ώρα της αποχώρησής τους, ακολουθώντας την απελθούσα κυβέρνηση.
Και προφανώς θα επελάσουν οι δεξιοί "αντικειμενικοί ....
Φύγε εσύ .... έλα εσύ ....
Δόλια ανεξάρτητη ενημέρωση και πληροφόρηση που πληρώνεσαι αδρά από το υστέρημα όλων των πολιτών (όχι μόνο των Συριζέων και των Νεοδημοκρατών και παλαιότερα των Πασόκων ....)

Όπως πληροφορούμαστε αυλαία θα ρίξουν οι εκπομπές «Δεύτερη Ματιά» με την Κατερίνα Ακριβοπούλου αλλά και η «Επόμενη Μέρα» με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο όπως και η «Άλλη Διάσταση» με την Φωτεινή Λαμπρίδη. Oι τρεις παραπάνω δημοσιογράφοι, μαζί με τους Μάνο Νιφλή και Κώστα Αλατζά και Αρη Ραβανό έχουν συμβάσεις με εταιρείες παραγωγής οι οποίες συνεργάζονταν με την ΕΡΤ και οι οποίες λήγουν στις 26 Ιουλίου και δεν αναμένεται να ανανεωθούν.

Παράλληλα, οι δημοσιογράφοι Πάνος Χαρίτος, Σπύρος Χαριτάτος και Νίκος Μερτζάνης οι οποίοι είχαν προσληφθεί ως μετακλητοί σύμβουλοι της διοίκησης, αναμένεται να αποχωρήσουν αμέσως μόλις γίνουν αποδεκτές οι παραιτήσεις των μελών του ΔΣ με τα οποία συνεργάζονταν.

Να θυμίσουμε ότι ο Γιάννης Δρόσος έχει ήδη παραιτηθεί και του έχει ζητηθεί να παραμείνει στη θέση του έως ότου οριστεί η επόμενη διοίκηση της ΕΡΤ, καθώς επίσης ότι εκκρεμούν και οι παραιτήσεις των υπολοίπων μελών του ΔΣ.
του Δημήτρη Σπάθα

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της 7 Ιουλίου υπήρξε εξοντωτικό και διαλυτικό για την ΛΑΕ. Μετά το συντριπτικό χτύπημα των ευρωεκλογών της 26 Μαΐου, το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών (0,28%), επιβεβαίωσε ότι ο εξευτελισμός υπήρξε τέλειος. Τα μέλη και οι φίλοι της ΛΑΕ δικαιολογημένα αναρωτιούνται, τι και πώς συνέβη αυτό. Οι γνωστές από χρόνια στο χώρο της Αριστεράς δικαιολογίες, περί « συλλογικών ευθυνών», ασφαλώς δεν μπορούν να ξεπετάξουν στα γρήγορα το τεράστιο μέγεθος των ευθυνών που επιμερίζονται και διαβαθμίζονται, ανάλογα με τις θέσεις ευθύνης αλλά και δυνατότητας λήψης σοβαρών πολιτικών αποφάσεων.

Μέχρι αυτή τη στιγμή, ο μόνος που δημόσια αλλά και εσωκομματικά εξέθεσε και ανέλαβε τις ευθύνες του είναι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, πρωτουργός της δημιουργίας της ΛΑΕ, τον Αύγουστο 2015, και Γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου της μέχρι της 26 Μαΐου 2019. Όσα συνέβησαν μέσα σε σαράντα δύο ημέρες δηλαδή από τις 26 Μαΐου μέχρι της 7 Ιουλίου θα μπορούσαν να αποτελέσουν πολλά μαθήματα πανεπιστημιακών παραδόσεων πολιτικής επιστήμης τα οποία ομολογώ ότι παρακολούθησα και διδάχθηκα. Συνοπτικά θα μπορούσαν να έχουν ως επικεφαλίδες, τη λήψη αποφάσεων υπό πίεση που καταλήγουν σε οπορτουνισμό, την ένταση της διαπάλης φραξιών-συλλογικοτήτων, την μεθοδευμένη διαδικασία για την παραίτηση του επικεφαλής, την προσεκτική αποφυγή ανάληψης ευθυνών από αυτούς που αποφάσιζαν μόνοι τους, καθοδήγηση και εντολές για εφαρμογή άνευ αντιρρήσεων σε ανύπαρκτο στράτευμα, την ανυπαρξία ουσιαστικής επαφής και γείωσης με την κοινωνία και το λαϊκό σώμα, την προβολή εγκεφαλικών ιδεοληπτικών συνθημάτων και πολιτικών, την αυτοϊκανοποίηση και προβολή δήθεν «ταξικών» κατευθύνσεων πολιτικής που έκλειναν την ΛΑΕ σε καβαφικά τείχη. Όσο λιγότεροι τόσο καλύτερα για να ελέγχονται και να αποφεύγονται ανεπιθύμητες παρεκκλίσεις! Και πάνω απ’ όλα η κόκκινη κλωστή που διαπερνούσε τα πάντα, η έννοια και εφαρμογή μιας επαναστατικής ψευτοπρωτοπορείας που είχε την απαίτηση και την ψευδαίσθηση ότι θα καθοδηγούσε την εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα για την γενική και αόριστη ανατροπή.

Όμως ας είμαστε ειλικρινείς όλα τα παραπάνω αν και οξυμένα στο έπακρο την κρίσιμη περίοδο, υπέβοσκαν από καιρό στις γραμμές της ΛΑΕ και κυρίως του Αριστερού Ρεύματος (ΑΡ) που ήταν η ηγετική και πλειοψηφούσα συνιστώσα. Άλλωστε οι υπόλοιπες συνιστώσες-οντότητες εκ των πραγμάτων δεν είχαν καμιά ουσιαστική γείωση και επαφή με το λαϊκό στοιχείο, δεδομένου ότι ήταν δημιουργήματα του φοιτητικού-πανεπιστημιακού χώρου και φιλόδοξοι διανοούμενοι. Συνήγοροι των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, φανατικοί οπαδοί και κεκράχτες ενός αόριστου διεθνισμού που θεωρεί την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση ακούσιο εργαλείο της παγκόσμιας προλεταριακής επανάστασης.

Λέει ο Δημοσθένης: « Τας των φαύλων συμφωνίας, ολίγος χρόνος διέλυσεν» και πως ήταν δυνατόν η ταξική-πατριωτική αριστερά η γαλουχημένη με τα νάματα του ΕΑΜ να βρεί κοινά πατήματα με όσους και τότε αλλά και σήμερα το καταγγέλουν πολιτικά για «ταξική» μειοδοσία; Πώς να βρεθούν κοινοί τόποι με άτομα-συνιστώσες που με ιδιαίτερη πνευματική οκνηρία αναμασάν και προβάλλουν αριστερές και κομμουνιστικές ιδεοληψίες της δεκαετίας του 1920, με βάση τις οποίες εκπονούν συνθήματα και πολιτικές του παρόντος. Έτσι, λόγου χάριν, δεν ήταν δυνατόν να βγάλει η ΛΑΕ πολιτική θέση και ανακοίνωση για την Συμφωνία των Πρεσπών, αφού ειδικά η συλλογικότητα ΔΕΑ (Διεθνής Εργατική Αριστερά) προπαγάνδιζε διαρκώς υπέρ της ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Είχε άλλη ανάλυση και θέση για την Ελληνοτουρκική διαμάχη. Συλλογικότητες και μέλη του ΑΡ βρίσκονταν ουσιαστικά κάτω από την Συριζική επιρροή αναδεικνύοντας τον φόβο του εθνικισμού, του ρατσισμού και της ακροδεξιάς βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι κάθε πατριωτική ευαισθησία και ανησυχία, απεμπολώντας έτσι τον πατριωτικό αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της αντιστασιακής αριστεράς. Μέσα στη ΛΑΕ από την εποχή των συλλαλητηρίων για την Μακεδονία ήδη είχε χαραχθεί ένα βάραθρο αντιτιθέμενων θέσεων και απόψεων που έφθανε να εκφράζεται με έντονες εχθρικές αντιπαραθέσεις και βρισιές του τύπου «Έξω τα «εθνίκια» από την ΛΑΕ, λέξη και χαρακτηρισμός που εκτόξευε και η Συριζική αριστερά. Κοινό ιστορικό και ιδεολογικό αφήγημα που δικαίως κατέτασσε τη ΛΑΕ στο λαϊκό φαντασιακό ως «αριστερά του Σύριζα»

Το τελευταίο πριν τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις διάστημα οι επιθέσεις άρχισαν να προσωποποιούνται στον Παναγιώτη Λαφαζάνη, τον οποίο κατηγορούσαν για «εθνικισμό» και για τις συνεχείς προσπάθειές του να δημιουργήσει συνεργασίες και να διευρύνει την πολιτική εμβέλεια του χώρου με δημοκρατικές πατριωτικές-αντιμνημονιακές οντότητες και πρόσωπα. Ήθελαν οι συνεργασίες να στρέφονται προς την κατεύθυνση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μονόπλευρα και εξαπέλυαν συνεχείς επιθέσεις και αναθεματισμούς κατά του ΔΗΚΚΙ, ως «φωλιά εθνικιστών» το οποίο εκπροσωπείτο με δύο μέλη στην πολιτική γραμματεία. Μάλιστα ο επικεφαλής μίας μικρής συλλογικότητας έφθασε στο σημείο να πεί στον Λαφαζάνη κάποια στιγμή το 2019: «Κοίταξε, οι συσχετισμοί έχουν αλλάξει μέσα στη ΛΑΕ και αν θέλεις να το διαπιστώσεις πάμε σε ένα συνέδριο για να το δείς»

Πράγματι οι συσχετισμοί είχαν αλλάξει και με την ανοχή και βοήθεια αρκετών μελών του ΑΡ , ο Λαφαζάνης ως γραμματέας και ηγέτης της ΛΑΕ βρισκόταν στον αέρα, χωρίς να έχει την δυνατότητα να κάνει κινήσεις πολιτικού απεγκλωβισμού και ανοίγματος στα πλατειά λαϊκά στρώματα. Όμως όπως και ο ίδιος ομολόγησε στην αυτοκριτική του δήλωση, δεν είχε την αποφασιστικότητα να έρθει σε ρήξη με παλαιούς συντρόφους του οι οποίοι τον εγκατέλειπαν συνάπτοντας οπορτουνιστικές συμμαχίες, θεωρώντας ότι ίσως καταλάβουν κάποια θέση στα έδρανα της Βουλής.

Αυτό αναδείχθηκε περίτρανα το επόμενο και πριν τις εκλογές διάστημα. Μωροφιλοδοξίες, προσωπικές αγωνίες και άγχος για την πολιτική τους ύπαρξη και φυσικά τόσο λαθεμένες πολιτικές εκτιμήσεις για την δυνατότητα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Είναι να απορεί κανείς από πεπειραμένους πολιτικούς της αριστεράς που επένδυαν έστω για το προσωπικό πολιτικό τους μέλλον σε γκρουπούσκουλα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Έτσι πάνω κάτω ήρθε το πρώτο πυρηνικό χτύπημα των ευρωεκλογών, το οποίο όπως δήλωναν εσωκομματικά το θεωρούσαν αναπάντεχο, παρά το ότι είχαν λάβει προειδοποιήσεις και μηνύματα. Εδώ πια χρειάζονται ακτινογραφίες εγκεφάλου αλλά και σώματος για να καταδειχθεί η πλήρης διάζευξη από την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Δεν πρέπει επίσης να ξεχάσουμε τον αποκλεισμό της ΛΑΕ από την Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν για πέντε –έξι χιλιάδες ψήφους έμεινε έξω, ενώ και τότε με κάποιες συνεργασίες θα είχε αποφύγει τον αποκλεισμό και την αρχή της καταστροφής της. Όμως και τότε επικράτησαν αυταπάτες και εκτιμήσεις ανύπαρκτων στοιχείων και δημοσκοπήσεων που έδιναν ποσοστά για πάνω από 10%. Κάποιοι έπαιζαν και παίζουν με την ύπαρξη της ΛΑΕ!

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το Ευρωψηφοδέλτιο δεν είχε επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, αφού επρόκειτο για μια σαφώς πολιτική μάχη με εσωτερικές κυρίως αντανακλάσεις και μηνύματα. Αυτός ήταν το πιο γνωστό και προβεβλημένο πρόσωπο της ΛΑΕ με μεγάλη αναγνωρισιμότητα μεταξύ όλων των πολιτικών αρχηγών. Ποιος γνώριζε τα αρχικά ΛΑΕ έπρεπε να πούμε «είμαστε του Λαφαζάνη» για να μας αναγνωρίσει ο κόσμος. Άραγε ήταν κι αυτό η αρχή του ξεκαλουπώματος από την ηγεσία και η προετοιμασία για κάποιους άλλους; Κατ’ αρχάς θέλω να πιστεύω ότι αυτό ήταν άλλο ένα δείγμα της ανικανότητας και ασχετοσύνης αυτών που έλαβαν την απόφαση ή δέχτηκαν την παράλειψη για την τεχνική επικοινωνίας με το εκλογικό σώμα. Δεν πρέπει να περίμεναν τέτοιο καταποντισμό, γιατί διαφορετικά θα αναφερθώ σε ενδεχόμενο δόλο!
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ευχαριστώ, μέσα απ’ την καρδιά μου, τους ανθρώπους που χθες, με την ψήφο τους, διεκδίκησαν να μπει η Πλεύση Ελευθερίας στη Βουλή.

Η εμπιστοσύνη τους είναι τιμή και ευθύνη.

Ευχαριστώ, μέσα απ’ την καρδιά μου, τους ανθρώπους που πάλεψαν μαζί μου όλο αυτό το διάστημα για να μπορέσουμε να εκπροσωπήσουμε και να υπερασπιστούμε τα δίκαια και τα δικαιώματα του λαού μας.

Τους ανθρώπους που ήταν εκεί, πολύτιμοι συνοδοιπόροι και συναγωνιστές, σε μια μάχη καθαρή και δίκαιη.

Τους ανθρώπους που μπήκαν στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης, γνωρίζοντας ότι ήταν δύσκολη.

Τους ανθρώπους που δέχθηκαν να αναλάβουν ευθύνη και να βάλουν πλάτη, χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς εγγυήσεις επιτυχίας,

Τους ανθρώπους που εκτέθηκαν και μίλησαν και αγωνίστηκαν και δε σκέφτηκαν κόστος.

Τους ανθρώπους που στήριξαν την προσπάθειά μας, βάζοντας ο καθένας το δικό του λιθαράκι.

Τους ανθρώπους που μας αγκάλιασαν και μας στήριξαν, σε όλη την Ελλάδα.

Είμαι περήφανη για τη μάχη που δώσαμε, για τον αγώνα μας, που έγινε με την ψυχή μας, με όλες μας τις δυνάμεις- και μόνο με τις δυνάμεις μας.

Χωρίς εκπτώσεις και χωρίς συμβιβασμούς.

Χωρίς υπολογισμούς, χωρίς ψέματα.

Με την αλήθεια μας.

Για τη χώρα μας, για τη δημοκρατία και την ελευθερία.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο λαός μας άξιζε και αξίζει καλύτερα.

Για αυτό πάλεψα και παλέψαμε- και δεν το μετανιώνω.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι χρειάζεται μια μικρή πρώτη νίκη, που θα φέρει τις επόμενες.

Θα είμαι πάντοτε με εκείνους που προσπαθούν για να αλλάξουν τον κόσμο, όσο λίγοι κι αν είναι, όσο απίθανο κι αν φαίνεται.. Γιατί ξέρω ότι τη διαφορά ανάμεσα στο απίθανο και το πιθανό, την κάνουν οι άνθρωποι.

Ζωή Κωνσταντοπούλου | Αθήνα, 8 Ιούλη 2019


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Σέβομαι απεριόριστα την κρίση των πολιτών. Πιστεύω απόλυτα στη δημοκρατία, αν και ο τρόπος που ασκείται η δι' αντιπροσώπων λειτουργούσα και όχι η αμεσοδημοκρατική "μπάζει" από παντού.

Είμαστε λίγες ώρες μετά την έκδοση των τελικών αποτελεσμάτων των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019 και λίγες ώρες πριν την ορκομωσία της νέας κυβέρνησης υπό τον Κούλη Μητσοτάκη.

Θα προσπαθήσω να καταγράψω όσο πιο ψύχραιμα μπορώ την άποψή μου.

Κατ' αρχήν αυτό το παραμύθι με τον δήθεν "σοφό λαό που αποφάσισε" κάποτε θα πρέπει να τελειώσει.

Σοφός ΔΕΝ είναι ο λαός που δίνει μια πλειοψηφία 86,62 % σε μνημονιακά κόμματα, σε κόμματα που ευθύνονται εξ ολοκλήρου ή επιμέρους για την κατοχή της χώρας στους δυνάστες της. Σ' αυτούς που την μετέτρεψαν σε προτεκτοράτο. Σ' αυτούς που ανέχονται να βρίσκονται σε κυβερνήσεις που λειτουργούν ως υπαλληλικό προσωπικό στους Γερμανούς και τους Αμερικάνους.

Δεν με ενοχλεί καθόλου που ο "πάνσοφος" ελληνικός λαός στέλνει στα βουλευτικά έδρανα αναγορεύοντάς τους σε πατέρες του έθνους τραγουδιστές, χορεύτριες, μοντέλες, διασκεδαστές κλπ κλπ
Απλά αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά ο τρόπος επιλογής πολλών Ελλήνων του 2019.

Με ενοχλεί αφόρητα όμως η αμνησία που έχει κυριεύσει τους πολίτες αφού φέρνουν στην κυβέρνηση την δεξιά, που ευθύνεται εξ ημισείας τουλάχιστον με το ΠΑΣΟΚ τόσο για την αλλοίωση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και την εισαγωγή στα μνημόνια, και την γνωρίζουμε διαχρονικά ως εκφραστή της χειρότερης εργασιακής βαρβαρότητας.

Με ενοχλεί αφόρητα που έμμεσα ο "σοφός λαός" ουσιαστικά δίνει άφεση σε αυτούς που μας επιβάρυναν με τα εκατοντάδες εκατομμύρια που χρωστούν, δηλ. τη ΝΔ αλλά και το ΠΑΣΟΚ, ΚΙΝΑΛ, ΕΛιά, Δημοκρατική συνεργασία κλπ κλπ.

Με ενοχλεί αφόρητα που η οικογενειοκρατία εξακολουθεί να γίνεται αποδεκτή για άλλη μια φορά και οι δυναστείες, που θεωρητικά ανάγονται στην εποχή των κοτσαμπάσηδων, δεν λένε να μπουν στο περιθώριο. Κι αυτό γίνεται με την ψήφο του "πάνσοφου ελληνικού λαού" που θεωρεί πως ο Κούλης θα μας σώσει από ότι και η οικογένειά του και ο ίδιος προκάλεσε.

Με ενοχλεί αφόρητα που ο φόβος της δεξιάς διακυβέρνησης (που έχει τον ίδιο ξένο εντολέα, όπως και οι προηγούμενες) συσπειρώνει και δίνει ένα ποσοστό 31,53% σε ότι πιο δόλιο, ψευδές και απατεώνικο πολιτικό σχηματισμό κυβέρνησε τα τελευταία χρόνια. Απόδειξη πως οι περήφανοι συμπολίτες μας δεν επιχειρούν καν να ξεφύγουν από το σύμπλεγμα του φόβου.

Με ενοχλεί που η εναλλακτική ψήφος περιορίστηκε σε δύο γκροτέσκ κόμματα του συστήματος, τη ΜέΡΑ25 και την Ελληνική Λύση που κατά τη γνώμη μου θα αποτελέσουν τις ουρές των δύο πρώτων κομμάτων.

Δεν παραγνωρίζω το θετικό της εξόδου μετά από 7 χρόνια των χρυσαύγουλων από την Βουλή, αφού κι αυτά παίξανε το ρόλο τους, για όσο χρονικό διάστημα συνέφερε στο καθεστώς. Δεν είμαι από αυτούς που βιάζονται να πουν "τέλος ο φασισμός", γιατί το σύστημα μπορεί να τα ανακαλέσει από την εφεδρεία σε ανύποπτο (ή μάλλον ύποπτο) χρόνο.

Με στενοχωρεί τέλος πολύ που δεν κατάφερε το κόμμα της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ να πείσει για τις προθέσεις του ικανό αριθμό Ελλήνων πατριωτών ώστε να εισπράξει το ποθητό 3% και να συμμετάσχει ως το μοναδικό αντίβαρο σοβαρής, αντιμνημονιακής και υπεύθυνης αντιπολίτευσης στη νέα Βουλή.

Εμείς ως Πλεύση Ελευθερίας συνεχίζουμε, με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στον δρόμο αντίστασης με το ίδιο πείσμα και αποφασιστικότητα εκτός Βουλής προς το παρόν και καλούμε τους πολίτες να συσπειρωθούν στις τάξεις μας.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !!!

Κυριακή 7 Ιουλίου 2019
Δύο χρόνια και δύο μέρες μετά το περήφανο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος.
Τότε που έδειξες ότι δεν δέχεσαι υποδείξεις.
Τότε που αντιστάθηκες στην επιχείρηση πειθαναγκασμού σου.
Τότε που δεν δείλιασες και ψήφισες για τη χώρα σου, για τα παιδιά σου, για τη ζωή σου !!!

Κυριακή 7 Ιουλίου 2019
Σήμερα, παρόλη την απογοήτευση για την κολοτούμπα και την μετατροπή (σε μια νύχτα) του περήφανου ΟΧΙ του 62% σε ΝΑΙ από τους πολιτικούς απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ, ψηφίζεις για τη Ζωή σου.
Σήμερα, δεν ξεχνάς τα τρία μνημόνια που έφεραν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σήμερα δεν λησμονείς τις περικοπές στους μισθούς, στη σύνταξή σου, στα δικαιώματά σου.
Σήμερα δεν απεμπολείς την διαπλοκή του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που έφερε τα σκάνδαλα Ζήμενς, Νοβάρτις, εξοπλιστικά ..... 
Σήμερα δεν δικαιώνεις τη λαμογιά ψηφίζοντας αυτό που σου σερβίρουν ως λύση ....
Σήμερα δεν δίνεις τη συναίνεσή σου στην προδοτική συμφωνία των Πρεσπών.
Σήμερα αντιδράς στις υποταγμένες (πρώην, νυν κι επόμενες) κυβερνήσεις - οπερέττες των δανειστών και του ξένου παράγοντα.

Σήμερα χαλάς τα σχέδια του συστήματος.
Σήμερα δεν απέχεις όπως έκανες τον Σεπτέμβρη του '15.
Σήμερα είναι η ευκαιρία να δείξεις τη δύναμή σου.
Σήμερα μπορείς να αλλάξεις τα δεδομένα.
Σταμάτησε να συντηρείς παλαιοκομματικούς σχηματισμούς και πολιτικούς γυρολόγους.

ΜΗΝ ΑΠΕΧΕΙΣ !!!
Μπες μπροστά !!!
Σήμερα ψήφισε εσένα !!!
Βάλε τον εαυτό σου στη Βουλή.
Φέρε τη ζωή στη Βουλή.

Ψήφισε ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ - ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

του Νίκου Παπαδόπουλου *

Αύριο ψηφίζουμε και πρέπει να το κάνουμε όλοι.
Είναι από τις ελάχιστες ευκαιρίες που έχουμε, για να καθορίσουμε το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Και μπορούμε να το κάνουμε μόνο με τη συμμετοχή μας, αφού μόνο με τη συμμετοχή αλλάζει οτιδήποτε στον κόσμο.
Αύριο ψηφίζουμε και αποδοκιμάζουμε με την ψήφο μας τα φασιστικά και εθνικιστικά μορφώματα.
Αύριο ψηφίζουμε και επιλέγουμε τι Βουλή θέλουμε να έχουμε. Αν θέλουμε η Βουλή να έχει ΖΩΗ.

Σε αυτές τις κρίσιμες εθνικές εκλογές μην ψηφίσεις το λιγότερο κακό.
Ψήφισε το περισσότερο καλό.
Ψήφισε αυτόν που θες πραγματικά.
ΕΣΕΝΑ.

Η Πλεύση Ελευθερίας είναι η φωνή σου και η φωνή σου είναι η Πλεύση Ελευθερίας.
Είμαι πολύ περήφανος που είμαι μια από αυτές τις φωνές, που ενωμένη με τη δική σου γίνεται όλο και πιο δυνατή.
Γιατί η φωνή μας έχει ΔΥΝΑΜΗ.

Μην πιστέψεις ότι δεν έχει, μη νιώθεις μόνος, παραιτημένος ή ηττημένος.
Μη σηκώσεις λευκή σημαία.
Γιατί η δική μας έχει και μπλε μέσα.
Είναι αυτό το μπλε που ξεχωρίζει τη σημαία μας απ' αυτήν της ήττας, της παράδοσης και της υποταγής.
Είναι το μπλε του ουρανού, της θάλασσας, των νησιών, του Ελύτη, αυτό το μπλε που μας καλεί συνεχώς να ψηφίζουμε μόνο για την Ελλάδα και την Ελευθερία της.
Σαλπάρουμε!

* Παπαδόπουλος Νίκος (Plasticobilism)
Υποψήφιος βουλευτής Ά Θεσσαλονίκης με την Πλεύση Ελευθερίας



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Προσκεκλημένος ήταν σήμερα ο Χρήστος Ιβάνοβιτς, υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ- ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ της Β' Θεσσαλονίκης, στην εκπομπή "ΘΕΣΕΙΣ και ΑΠΟΨΕΙΣ" του δημοσιογράφου κ. Βασίλη Κοντογουλίδη.

Ανέπτυξε τις απόψεις του στα ερωτήματα που του τέθηκαν και προσκάλεσε τους πολίτες που απείχαν στην προηγούμενη εκλογική διαδικασία των ευρωεκλογών ή και εκείνους που φλερτάρουν με την αποχή να προσέλθουν στις κάλπες και να υπερψηφίσουν το μοναδικό αντισυστημικό και αντιμνημονιακό κόμμα,  την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Για να υπάρξει μια σοβαρή και μαχητική αντιπολίτευση στις εξ αντικειμένου ταυτόσημες μνημονιακές πολιτικές των τριών συστημικών σχηματισμών (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ)

Ακούστε το ηχητικό:
του Πέτρου Φωτίου


Και πάλι θα ψηφίσουμε! Όχι για να έρθει ο ικανότερος που θα πάει τον τόπο μπροστά. Αλλά για να φύγει ο άχρηστος. Με αυτή την παράλογη λογική ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια, τις τελευταίες δεκαετίες. Έτσι, για να φύγει ο Καραμανλής φέραμε τον Παπανδρέου, για να φύγει ο Παπανδρέου, φέραμε τον Σαμαρά, για να φύγει ο Σαμαράς φέραμε τον Τσίπρα και τώρα για να φύγει ο Τσίπρας από ότι φαίνεται θα ψηφίσουμε για πρωθυπουργό, τον Μητσοτάκη.

Μπορεί φαινομενικά να τους αλλάζουμε, αλλά στην πραγματικότητα συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν. Κανένας από τους αρχηγούς ή από τους ανίκανους υπουργούς, δεν έχει φύγει, δεν έχει απομακρυνθεί. Το σίγουρο είναι, ότι όποιον δεν ψηφίσουμε, με σκοπό να τον τιμωρήσουμε και δεν εκλεγεί βουλευτής....αυτός τη θέση του στην κυβέρνηση ή στο κόμμα θα συνεχίσει να την έχει εξασφαλισμένη.

Χρόνια λοιπόν, οι ίδιοι και οι ίδιοι. Είμαστε ίσως και η μόνη χώρα που αντί να έχει μία Βουλή στελεχωμένη με ικανούς εκπροσώπους, έχουμε μία Βουλή, ανίκανων γερόντων. Είμαι και εγώ στο ίδιο δίλημμα όπως πολλοί από μας, εαν θα πρέπει να πάω να ψηφίσω και τι να ψηφίσω. Όχι για να φτιάξω το δικό μου μέλλον, αλλά για να διορθώσω μια αδικία. Θα ήθελα για μία μοναδική φορά να ακούσω τους πιο νέους και όχι εγώ να καθοδηγώ το μέλλον τους με τις επιλογές μου. Να πάψω μέσα σπό την επιλογή μου να τιμώ τους προγόνους και το δήθεν ένδοξο παρελθόν μας και να τιμήσω τη γνώμη των απογόνων μας.

Θα ήθελα έτσι να βάλω και εγώ, τώρα στο τέλος, ένα λιθαράκι και να ψηφίσω κάτι που να έχει Ελπίδα και μέλλον για τους νεότερους, κάτι που θα τους κάνει να παραμείνουν σε αυτό τον τόπο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι η πρώτη φορά που η Εκκλησία αναφέρεται στις... πωλήσεις με άρωμα Χριστιανισμού που έκανε στο παρελθόν ο αρχηγός της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος.

«Όποιος εμπορεύεται ή καπηλεύεται ιερά κειμήλια και μυθώδεις διηγήσεις του Χριστού, των οποίων η πλαστότητα είναι προφανής, δεν ανήκει στο πλήρωμα της Εκκλησίας». Με την συγκεκριμένη παρέμβαση, η οποία είναι φανερό πως στρέφεται ευθέως ενάντια στον Κυριάκο Βελόπουλο, η Εκκλησία παίρνει πλέον δημόσια θέση για τις… επιστολές του Χριστού τις οποίες ο εν λόγω πολιτικός πουλούσε μέχρι πρότινος στις τηλεοπτικές του εκπομπές.
Εκκλησία εναντίον Βελόπουλου!

Μάλιστα, έχει προφανή σημασία ότι την παρέμβαση αυτή που αποδοκιμάζει τον Κυριάκο Βελόπουλο την έκανε το πρωί της Κυριακής, 30.06.2019, ο Επίσκοπος Αμορίου Νικηφόρος, ο οποίος υπάγεται ευθέως στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο καθώς η Μονή Βλατάδων στην οποία λειτουργεί είναι η μια από τις τρεις πατριαρχικές μονές της Ελλάδος στην Θεσσαλονίκη.

Η Εκκλησία λοιπόν… μίλησε. Ήταν μια παρέμβαση του κ. Νικηφόρου η οποία φυσικά δεν μπορεί να έγινε χωρίς συνεννόηση με το Φανάρι. Και ήταν ιδιαιτέρως επικριτική. «Έχουμε καθήκον να παραμένουμε πιστοί στη διδασκαλία, χωρίς να παρασυρόμεθα από ψευδαδέλφους που δυστυχώς και στην εποχή μας προβάλλουν ως αληθή τα κίβδηλα και πλαστά» είπε φωτογραφίζοντας ευθέως τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης.

Για να προσθέσει: «Όποιοι, είτε παρουσιάζοντας και προωθώντας μυθώδεις διηγήσεις ως εκπορευόμενες από τον ίδιο τον Χριστό, είτε επικαλούμενοι δήθεν ιερά κειμήλια, των οποίων η πλαστότητα είναι προφανής, θέτουν τον εαυτό τους εκτός του πληρώματος της Εκκλησία».

Ο Επίσκοπος του Πατριαρχείου, ωστόσο, δεν έμεινε όμως μόνον σε αυτήν την φωτογραφική παρατήρηση. Ο κ. Νικηφόρος πήρε σαφή θέση και για την παρούσα πολιτική συγκυρία, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Εκκλησία επιθυμεί να αποδοκιμάσει τον Κυριάκο Βελόπουλο για τις ψεύτικες επιστολές που εμπορευόταν.

«Ο, τι είναι αληθινό και γνήσιο παρεδόθη από τους Αποστόλους και διεσώθη εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κανείς, λοιπόν, δεν δύναται να επικαλείται ψευδή στοιχεία όπου στις ημέρες μας μπορεί να καθίστανται ακόμη και προϊόντα εμπορίας και καπηλίας, ενίοτε ακόμη και προεκλογικής, εις βάρος των απλών ανθρώπων» τόνισε.

Δείτε όσα είπε




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είχε χαρακτηριστεί ως πανεπιστήμονας και φιλόσοφος, καθώς καταπιάστηκε με πολλά γνωστικά αντικείμενα.

Ο Αριστοτέλης είναι ένας από τους πιο σπουδαίους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, που μας δίδαξε πολλά σημαντικά μαθήματα σε θέματα όπως η επιστήμη, η λογική, η ηθική, η ποίηση, το θέατρο, η μεταφυσική, και η ζωή γενικότερα. Έζησε με σκοπό να μοιράζεται τις γνώσεις του και είχε πολλούς μαθητές κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Έχουμε συγκεντρώσει μερικά αποσπάσματα της διδασκαλίας του από αυτό τα πιο διάσημα μέχρι αυτά με τη βαθύτερη σημασία και τα μοιραζόμαστε μαζί σας, ώστε να εμπνεύσουν τη ζωή σας.

Τα 11 μαθήματα που παίρνουμε για τη ζωή από τον Αριστοτέλη:

1. Ανακαλύψτε τους Φίλους Σας και Κρατήστε τους Κοντά Σας.


«Κανένας δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους, ακόμη κι αν είχε στη διάθεσή του όλα τ’ άλλα.»
«Η επιθυμία για την φιλία είναι γρήγορη, αλλά η φιλία είναι ένα φρούτο που ωριμάζει αργά.»
«Καλύτερός μου φίλος είναι ο άνθρωπος που όταν εύχεται να είμαι καλά, το κάνει για χάρη μου»
«ένας στενός φίλος είναι «ένας δεύτερος εαυτός», κάποιος με τον οποίο συνδέεται ουσιαστικά η δική σου αίσθηση του εαυτού.»
«Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα «
«Η δυστυχία αποκαλύπτει εκείνους που δεν είναι πραγματικά φίλοι.»
«Το αντίδοτο για πενήντα εχθρούς είναι ένας φίλος.»

2. Η Τιμιότητα είναι η Καλύτερη Διπλωματία, να Την έχετε σε Μεγάλη Εκτίμηση.


«Η ελάχιστη αρχική απόκλιση από την αλήθεια πολλαπλασιάζεται στην συνέχεια χιλιάδες φορές»
«Ο καθένας θα πρέπει να πράττει το σωστό σωστό και όχι ό,τι βλέπει από τους άλλους.»
«Η εκτίμηση που έχεις για τους φίλους σου να είναι τίμια και ειλικρινής.»
«Κανείς δεν πιστεύει έναν ψεύτη όταν λέει μια αλήθεια»

3. Ποτέ μη σταματάς να Μαθαίνεις Καινούργια Πράγματα σε όποια Φάση και αν είναι η Ζωής Σου.

«Πολύ σημαντικό εφόδιο για τα γηρατειά είναι η εκπαίδευση»
«Οι μορφωμένοι διαφέρουν από τους αμόρφωτους όπως οι ζωντανοί από τους νεκρούς»
«Όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν τη γνώση»
«Εκπαιδεύοντας το μυαλό, χωρίς να εκπαιδεύσουμε την καρδιά, αποτυγχάνουμε σε όλα»
«Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως τους έμαθαν την τέχνη του ευ ζην»
«Είναι στη φύση των ανθρώπων να μαθαίνουν»

4. Η Τέχνη της Γραφής είναι Όμορφη.

«Η ποίηση είναι πιο εκλεκτή και πιο φιλοσοφική από την ιστορία γιατί η ποίηση εκφράζει το καθολικό, ενώ η ιστορία μόνο κάτι συγκεκριμένο»
«Ποίηση απαιτεί έναν άνθρωπο με ένα ιδιαίτερο ταλέντο για να την υπηρετήσει, ή αλλιώς κάποιον αρκετά τρελό γι’ αυτήν»
«Ο καλός συγγραφέας εκφράζεται σαν κοινός άνθρωπος, αλλά σκέφτεται σαν τους σοφούς»
«Ο σκοπός της τέχνης δεν είναι να περιγράψει την εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων, αλλά την εσωτερική σημασία τους»

5. Ένα από τα Μεγαλύτερα Επιτεύγματα της Ζωής είναι η Κατανόηση του Εαυτού.


«Γνωρίζοντας τον εαυτό σας είσαι στην αρχή όλης της σοφίας»
«Αυτός που έχει ξεπερνά τους φόβους του είναι πραγματικά ελεύθερος»
«Θεωρώ περισσότερο ανδρείο εκείνον που νικά τις επιθυμίες του παρά εκείνον που νικά τους εχθρούς του, γιατί η πιο δύσκολη νίκη είναι εναντίον του κακού εαυτού.»
«ο αναπόφευκτος πόλεμος πρέπει να καταλήγει στην εδραίωση της ειρήνης»

6. Για την Επίτευξη Οποιουδήποτε Πράγματος στη Ζωή, θα πρέπει να Υπάρχει η Δύναμη της θέλησης.

«Μέσα από την πειθαρχία έρχεται η ελευθερία.»
«η φύση της επιθυμίας δε γνωρίζει όρια, και η ικανοποίηση αυτής της απεριόριστης επιθυμίας είναι για τους πολλούς σκοπός ζωής»
«Είμαστε αυτό που κάνουμε επανειλημμένα. Ως εκ τούτου, η Αριστεία, δεν είναι πράξη αλλά συνήθεια»
«Το άριστο δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Έρχεται μετά από δική μας επιδίωξη, ειλικρινή προσπάθεια και έξυπνες δράσεις. Αντιπροσωπεύει τη σοφή επιλογή μεταξύ πολλών εναλλακτικών. Οι επιλογές μας και όχι η τύχη καθορίζουν το πεπρωμένο «
«Η καλύτερη επιλογή είναι αυτή που μας βοηθά να πετύχουμε πιο γρήγορα τους στόχους μας»
«Προτιμώ αυτό που είναι απίθανο αλλά δυνατόν να συμβεί παρά το πιθανό που όμως είναι αδύνατον να συμβεί.»
«όσα πρέπει να κάνουμε αφού τα μάθουμε, τα μαθαίνουμε κάνοντάς τα»

7. Η Χαρά και η Διασκέδαση Πρέπει να Υπάρχει στη Ζωή, για να Μας Κρατάει Υγιείς.

«Το μυστικό για της χαράς είναι η έκπληξη.»
«Τα αστεία είναι αρεστά και στους θεούς»
«Η ζωή είναι κωμωδία γι’ αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία γι’ αυτούς που αισθάνονται»

8. Πολλές Φορές, οι Πιο Παράλογοι Άνθρωποι έχουν τις Καλύτερες Ιδέες.

«Η ιδιοφυΐα είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη»
«Δεν υπάρχει μεγαλοφυΐα χωρίς το άγγιγμα της τρέλας»

9. Ο Φόβος Δεν Μας Προσφέρει Τίποτα Άλλο από το να Μας Κρατά Πίσω.

«Οι αδύναμοι υπακούν από φόβο ενώ οι δυνατοί από αγάπη «
«Ο φόβος είναι πόνος που προκύπτει από την αναμονή του κακού»
«Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τον νόμο «
«Η ελπίδα είναι το όνειρο ενός ξύπνιου»

10. Πάρτε τον Έλεγχο της Ζωής στα Χέρια Σας και Επιλέξτε τις Αρετές που Θέλετε να Διαθέτει.

«Οι άνθρωποι δημιουργούν τους θεούς κατ’ εικόνα τους, όχι μόνο όσον αφορά τη μορφή τους αλλά και όσον αφορά τον τρόπο ζωής τους»
«Η ευτυχία ανήκει στους αυτάρκεις»
«Η ευτυχία είναι το ίζημα που κάθετε στο πιο κατάλληλο σημείο της ψυχής»
«Μια συγκεκριμένη αρετή απαιτεί συγκεκριμένο τρόπο για να αποκτηθεί.»
«Η ενέργεια του μυαλού είναι η ουσία της ζωής»
«Δεν πρέπει να είμαστε ούτε δειλοί ούτε απερίσκεπτοι, αλλά θαρραλέοι»
«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις την κριτική…Να μην κάνεις τίποτα, να μη λες τίποτα, να είσαι τίποτα..»
«Η υπομονή είναι πικρή όμως ο καρπός της είναι γλυκός»
«Η αξιοπρέπεια δεν συνίσταται στην κατοχή των τιμών, αλλά στο να τις αξίζεις»

11. Μην Υποτιμάτε τη Δύναμη του Σκότους.

«Είναι οι πιο σκοτεινές στιγμές μας, που πρέπει να εστιάσουμε, για να δούμε το φως»
«Δεν μπορούμε να μάθουμε χωρίς πόνο».

πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Μια ενδιαφέρουσα, και συνάμα διδακτική για όλους, συνέντευξη μπορείτε να παρακολουθήσετε στη σημερινή μας ανάρτηση.
Η συνέντευξη παραχωρήθηκε από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε τρεις διαχρονικά συστημικούς δημοσιογράφους, που κατέβαλαν περισσή προσπάθεια για να κοντράρουν (ή ίσως και να εκνευρίσουν;) την Πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας.
Η συστημική δημοσιογραφική τριπλέτα δεν έκρυψε τις προθέσεις της, με προεξάρχοντα τον εριστικότατο Θανάση Λάλα, να αμφισβητήσει τις αδιαμφισβήτητες και αποδεκτές από την κοινωνία απόψεις και θέσεις της Πλεύσης Ελευθερίας για το χρέος, τις γερμανικές διεκδικήσεις, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Με ιδιαίτερη μάλιστα δεξιοτεχνία (χρόνια στο κουρμπέτι και οι τρεις τους) επιδίωξαν να πείσουν τους τηλεθεατές, με κατάλληλες κρίσεις και αυθαίρετα συμπεράσματα, ότι είναι ανώφελο να διεκδικείς τους εθνικούς στόχους, αναγνωρίζοντας εμμέσως πως η Ελλάδα δεν μπορεί να  είναι ένα ανεξάρτητο κράτος με περήφανο λαό αλλά μάλλον εξυπηρετείται καλύτερα αν παραμείνει υποταγμένη στους δανειστές και στο ντόπιο φαύλο καθεστώς. 
Μάλιστα η απέλπιδα προσπάθεια να μην επιτρέπουν, ερωτώντας ταυτόχρονα και οι τρεις, την ολοκλήρωση των απαντήσεων της Ζωής  δεν έγινε κατορθωτή τελικά, αν και πιστεύουμε πως παρά της επιβράβευσης που θα τύχει η χθεσινή "δουλειά" τους από τους πολιτικούς συνεργάτες τους, δημιούργησε αρνητικές αντιδράσεις σε πλήθος θεατών.
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άποψη
Η εικόνα ενός τοπίου όπως φαίνεται από ένα συγκεκριμένο σημείο, συνήθως κάπου ψηλά.
Η οπτική γωνία από την οποία βλέπει κάποιος ένα πράγμα, μια υπόθεση, ένα ζήτημα.
Η γνώμη που έχει κάποιος για κάτι.

Γνώμη
Η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα.
Η κοινή γνώμη: η γενικότερη στάση της κοινωνίας, η ίδια η κοινωνία.
“Κατά την ταπεινή μου γνώμη”: Έκφραση που συνηθίζεται στο διαδίκτυο και σε άλλα κείμενα.

   Τι πραγματικά είναι η γνώμη – άποψη;
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι μια πνευματική διεργασία.
Κάθε πνευματική διεργασία γίνεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο, με αναπτυγμένη σε κάποιο βαθμό τη νόηση.
Τα φυτά και τα ζώα στερούνται άποψης.
Για ευνόητους λόγους και τα μωρά. Και όχι μόνον!...

   Η ανθρώπινη νόηση, έχει τρεις κλάδους.
Το συναίσθημα, την λογική και τη συνείδηση.
Και οι τρεις ανωτέρω κλάδοι, αναπτύσσονται σε κάθε άτομο χωριστά, ανάλογα με την διαπαιδαγώγηση, ανάλογα με το υπάρχον νοητικό υπόβαθρο που έχει κατακτήσει η ομάδα που τα διαπαιδαγωγεί, όσο και του μέσου διαπαιδαγώγησης. 
Αλλά η νόηση είναι ώριμη στα άτομα, όταν τα άτομα αυτά μέσα από την θεωρητική ή στοχαστική τους προσπάθεια, σε συνδυασμό με την εμπειρική τους διατριβή όσο και με την συναναστροφή με τα άτομα της ομάδας, κατορθώνουν να συμβιβάζουν αρμονικά και τους τρεις κλάδους της νόησης. Δηλαδή τα, συναίσθημα, λογική και συνείδηση.  

   Θα μου πείτε ότι αυτό απαιτεί πολύ χρόνο για να επισυμβεί σε κάθε άτομο χωριστά!

   Και λοιπόν; Θα τρώγατε ένα άγουρο φρούτο; Θα πηγαίνατε εκδρομή με το αυτοκίνητο, βάζοντας οδηγό την δεκάχρονη κόρη σας; Θα δεχόσασταν να σας κάνει εγχείρηση αφαίρεσης χολής, ο γιος σας που είναι πρωτοετής φοιτητής ιατρικής;

   Κάθε γνώμη – άποψη, δεν απαιτεί το σύνολο της πνευματικής δυνατότητας στην πιο άριστη σύνθεση.
Γι αυτό υπάρχει και η συζήτηση.
Επί παραδείγματι:
“ - Θάνο είμαι έγκυος!  
   - Μα Μαίρη, τα δίδυμα δεν χρόνισαν ακόμη!..
   - Θάνο, καταλαβαίνω ότι θα είναι δύσκολα, αλλά θέλω να το κρατήσουμε!
   - Μαίρη, δεν ξέρω, τα έχω χαμένα...
   - Θάνο...
   - Μαίρη, ξέρεις την οικονομική μας κατάσταση...”
Στο παραπάνω παράδειγμα, η Μαίρη, χαρούμενη από τη νέα της εγκυμοσύνη, εκφράζει μια άποψη χρησιμοποιώντας μόνο το συναίσθημα. Ο Θάνος μη συμμεριζόμενος την χαρά της Μαίρης, αρχικά δείχνει την συναισθηματική του κατάσταση εκφράζοντας την δυσάρεστη έκπληξη του. Κατόπιν προσπαθεί να προσθέσει την “λογική” της οικονομικής δυσπραγίας...
Τι θα μπορούσε να προσθέσει η συνείδηση;
Η συνείδηση, θα μπορούσε να τους έχει κάνει να προλάβουν μια πρόωρη εγκυμοσύνη.
Η συνείδηση, αναγνωρίζοντας τη διάσταση του θέλω από το μπορώ, θα μπορούσε να βάλει στο τραπέζι της συζήτησης τους άμεσους συγγενείς.
Η συνείδηση της μεγάλης ομάδας, που γνωρίζει τα “ανθρώπινα”, θα μπορούσε να έχει λύσεις για κάθε τέτοια περίπτωση, εφ' όσον στέργει τα άτομα, την οικογένεια και χαίρεται που ένας νέος άνθρωπος θα πλουτίσει την ίδια.

   Πολλές φορές οι άνθρωποι, εκφράζουν γνώμη χρησιμοποιώντας μόνο το συναίσθημα ή μόνο τη λογική. Πολλές φορές εκφράζουν γνώμη ή άποψη με ελλιπή γνώση του αντικειμένου για το οποίο εκφράζονται.
Φυσικά η άποψη – γνώμη που εκφράζεται έτσι, δεν μπορεί να θεωρηθεί “βάσιμη”.
Η συζήτηση είναι ένα μέσον για να συμπληρωθεί το συναίσθημα με λογική, η λογική με συναίσθημα, η άγνοια με γνώση. Έτσι χτίζεται η ατομική συνείδηση, έτσι χτίζεται η κοινή συνείδηση που μπορεί να οδηγήσει σε “ασφαλή” απόφαση. Γιατί, ακόμη κι αν η ζωή διαψεύσει την ορθότητα της απόφασης, το ότι πάρθηκε “κοινή συναινέσει” επιμερίζει την ευθύνη του λάθους, όσο και δημιουργεί τις προϋποθέσεις συμμετοχής σε μια προσπάθεια αλλαγής πορείας.

   Το θέμα είναι, ότι και το εργαλείο συζήτηση, έχει πολλές προϋποθέσεις για να λειτουργήσει σωστά. Πρωτίστως η ανάλογη διαπαιδαγώγηση πρέπει να έχει εφοδιάσει τα άτομα με τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις του εργαλείου αυτού.
Δεν συζητάς μ' ένα βρέφος.
Δεν συζητάς μ' ένα μεθυσμένο ή επηρεασμένο από “ουσίες”.
Δεν συζητάς μ' ένα φανατισμένο σε ορισμένη άποψη, που βίαια προσπαθεί να την επιβάλλει.
Δεν συζητάς με κάποιον που διαπιστώνεις ότι η πρόθεση του είναι να σε εξαπατήσει.
Δεν συζητάς με κάποιον που αδιαφορεί για την δική σου άποψη.
Συζητάς με κάποιον ή κάποιους, με καλή πρόθεση να δεχθείς και να λάβεις γνώση και αλήθειες που η δική σου συνειδητότητα δεν μπόρεσε να συλλάβει, θεωρώντας για τους άλλους ότι δεν συντρέχει καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις αδυναμίας συζήτησης.
Η ίδια η συζήτηση θα δείξει αν ο άλλος, “σκέφτεται” σαν βρέφος, σαν μεθυσμένος, είναι υποκριτής, φανατικός, αδιάφορος.
Η συζήτηση “παιχνίδι”, δηλαδή η εκφορά λόγου, χωρίς συγκεκριμένο θέμα και στόχο, χωρίς “ισηγορία” και “παρρησία”, δεν είναι συζήτηση, είναι αερολογία. Φυσικά αυτού του είδους η συζήτηση, δεν δημιουργεί γνώμη ή άποψη.

   Στο ανθρωποσύνολο, εδώ και αιώνες, αλλά και στις υποομάδες του, κυριαρχούν δύο είδη συζήτησης.
Στο ένα, οι συζητώντες λαμβάνουν υπ' όψιν και τους μη μετέχοντες στη συζήτηση.
Επί παραδείγματι, όταν συζητούν οι περισσότεροι γονείς, λαμβάνουν υπ' όψιν και τα παιδιά. Τις πιο πολλές φορές πρώτα αυτά! Έτσι στήνεται και ζωοδοτείται η οικογένεια.
Στο άλλο, οι συζητώντες θεωρούν τους μη μετέχοντες στη συζήτηση αναλώσιμους.
Επί παραδείγματι,
“Χαμογελώντας και στα αγγλικά, ο κ. Τσακαλώτος είπε: «δεν υπάρχει κομψός τρόπος για να το διατυπώσω, αλλά αυτοί οι άνθρωποι -οι παλαιοί συνταξιούχοι- θα τεθούν εκτός συστήματος με φυσικό τρόπο.»”.
Ή,
“Κάποτε, ήταν ευκολότερο να ελέγξεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους από το να τους σκοτώσεις. Σήμερα, είναι είναι ευκολότερο να σκοτώσεις ένα εκατομμύριο ανθρώπους από το να τους ελέγξεις.” Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι.

   Δεν θα διαφωνήσω μαζί σας ότι έχει επικρατήσει το δεύτερο είδος συζήτησης.
Οι ολιγαρχίες που επικράτησαν ανά τους αιώνες, κατέστησαν τους πολλούς σκλάβους. Σε διαφορετικό βαθμό ίσως, αλλά σκλάβους.
Ο σκλάβος δεν αναπτύσσει νόηση και κατά συνέπεια άποψη – γνώμη.
Ο σκλάβος υιοθετεί την άποψη που του σερβίρουν τα αφεντικά σαν δική του.
Γι αυτό οι πρόγονοι μας έθεταν σαν υπέρτατο αγαθό την Ελευθερία! 

   Τα τελευταία χρόνια, με το πέρασμα της πληροφόρησης σε “ιδιωτικές επιχειρήσεις”, όλη η πληροφορία είναι ελεγχόμενη. Μέγα μέρος του ανθρωποσυνόλου παπαγαλίζουν την “άποψη” της τηλεόρασης, χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Με το ψέμα και την ανοησία να έχουν κατακλύσει το μεγαλύτερο μέρος της διαδιδόμενης πληροφόρησης, πώς να υποπτευθεί ο καθένας το ύπουλο “παιχνίδι”;!!..
Πώς να εξηγήσεις σε άνθρωπο της προ Χριστού εποχής τα οφέλη του εξηλεκτρισμού;
Πώς να εξηγήσεις σε δούλους της εύκολης αλλά νοθευμένης πληροφόρησης, ότι η αληθινή άποψη για να κατακτηθεί απαιτείται προσπάθεια και στοχασμός; 
Έχετε ακούσει ή διαβάσει την παραβολή του “Σπηλαίου του Πλάτωνα”; Κάπως έτσι!

   Σε λίγο χρονικό διάστημα έχουμε εκλογές!
Εκλογές σημαίνει εκφράζω άποψη. Οι εκλογές δεν είναι σαν την επιλογή μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, που θα υποστηρίζεις! Οι εκλογές καθορίζουν την ζωή σου, την οικονομική σου επάρκεια, την πορεία της χώρας σου και πολλά άλλα.
Γνωρίζω ότι: “Αν με τις εκλογές μπορούσε να αλλάξει κάτι, το “σύστημα” θα καταργούσε τις εκλογές!”.
Τότε όμως, μήπως δέχεσαι το χρηματο-καζινο-καπιταλιστικό σύστημα σαν απόλυτο αφέντη; Σαν θεό στη θέση του πνευματικού Θεού; Γιατί να μην αλλάξουμε και το σύστημα;
Παλιότερα, αιτήματα του πολιτικού κόσμου ήταν: “Καθιέρωση οχτάωρης εργασίας”, “Δημόσιο δωρεάν σχολείο”, “Εθνική Ανεξαρτησία”, “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία!”, “114”. Και τα πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό, γιατί είχαν πολιτική άποψη!
Σήμερα το δίλημμα είναι Μητσοτάκης ή Τσίπρας. Τουλάχιστον αυτό προσπαθεί να πείσει η τηλεόραση! Είναι πολιτική άποψη το “θέλω έναν από τους δύο”;
Δηλαδή, η Ελευθερία των πολιτών είναι εξασφαλισμένη (πώς;), η κοινωνική Δικαιοσύνη παρούσα και ενεργή (αλήθεια;), η Οικονομική ευμάρεια προφανής (εδώ γελάμε;), η Συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις του κράτους κοινή πρακτική (τι λέτε;) και το μόνο που απομένει είναι η επιλογή ενός από τα δύο πρόσωπα;    

   Είναι Δημοκρατία αυτό;
   Στοχάσου και Αρκεί!     


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η συνέντευξη της Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, στην προεκλογική εκπομπή της ΕΡΤ “Ο Δρόμος προς της Κάλπη” με την Ντένια Σαρακίνη


ΖΩΗ...
ΖΩΗ, το σκέφτηκες καλά;
Στο ψηφοδέλτιο... της ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ;!
Εγώ; Μα... εγώ... Τι να πω;...
Σε ευχαριστώ πολύ, ΖΩΗ! Με τιμάς!

Σε ακολουθώ, λοιπόν, και πάλι!
Σε ακολουθώ με ΠΙΣΤΗ και ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ! Με ΕΚΤΙΜΗΣΗ και ΑΓΑΠΗ ! Θα είμαι δίπλα σου, σε ό,τι χρειαστείς... Με όλες μου τις δυνάμεις...

ΖΩΗ, πρέπει να μπεις ξανά στην Βουλή!

Πρέπει να σου δοθεί η ευκαιρία να κάνεις πράξη όλα αυτά που λες. Και, είμαι σίγουρος πως θα τα κάνεις!

ΠΛΕΥΣΗ, λοιπόν, προς την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, με πανιά τα έξι "Δ" : Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Διαφάνεια, Δικαιώματα, Διαγραφή χρέους, και Διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών.

Και... (να βάλουμε άλλο ένα πανί; )
ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για το Σκοπιανό!!!

ΖΩΗ, πρέπει να μπεις ξανά στην Βουλή!

ΖΩΗ, όταν κοιτάς τον κόσμο στα μάτια, ο κόσμος παίρνει δύναμη από το βλέμμα σου, από το γέλιο σου, αναθαρρεύει, δεν φοβάται τίποτα. Και δεν φοβάται τίποτα, γιατί βλέπει ότι εσύ,... ΕΣΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Ξέρεις τι μου είπε η φίλη μου η Λ. για σένα, όταν σε γνώρισε κι από κοντά; "Καλά", μου λέει, "είναι φοβερή η ψηλή, πάσχει - ΠΆΣΧΕΙ από ΑΦΟΒΙΑ"!!! Χαχαχα! Γελάω ακόμα... Κάθε φορά που το φέρνω στο νου μου γελάω, και... σκέφτομαι ότι... ναι, έχει ΔΙΚΙΟ η Λ. Χαχαχα - ΠΑΣΧΕΙΣ από ΑΦΟΒΙΑ!!!

ΖΩΗ, πρέπει να μπεις ξανά στην Βουλή!

ΖΩΗ, με όρους θεάτρου, είσαι πρωταγωνίστρια - ΕΙΣΑΙ , πώς να το κάνουμε;! Έχεις την στόφα της ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑΣ, του ΗΓΕΤΗ . Ο χώρος τής πολιτικής είναι αναμφίβολα ο φυσικός σου χώρος. Σου αναλογεί να παίξεις έναν ΠΡΩΤΟ ρόλο στα πολιτικά της χώρας. Πάρ' το, λοιπόν, επάνω σου!!! Το "ΕΡΓΟ" το ξέρεις, τον "ΡΟΛΟ" σου τον ξέρεις, τα "ΛΟΓΙΑ" σου τα ξέρεις, είσαι έτοιμη, ΔΕΝ χρειάζεσαι ΚΑΝΈΝΑΝ, ούτε "σκηνοθέτη", ούτε κανέναν!!! Καθαρό μυαλό, καθαρές προθέσεις... ψυχή βαθειά, και... ΟΡΜΑ!!!... Βγες στην πολιτική σκηνή και πάλι, και πήγαινε το έργο παρακάτω, πήγαινε την ΧΩΡΑ παρακάτω!!!...

Δεν βλέπεις, τώρα, τι γίνεται;
Λες κι είμαστε σε ένα περίεργο διάλειμμα... Κανείς δεν χτυπάει... Κανείς... Να μπούμε πάλι μέσα στην αίθουσα, μέσα στο έργο, μέσα στην ιστορία... Μας ξεγέλασαν... Εμείς χαχανίζουμε ανέμελοι στο φουαγιέ, καπνίζοντας και τιτιβίζοντας, κι εκείνοι... μέσα... αλλάζουνε κρυφά τα σκηνικά, και "κατεβάζουνε" -που λέμε και στο θέατρο- την παράσταση, κατεβάζουν το έργο, κατεβάζουν-σβήνουν την χώρα απ' τον χάρτη !!! Μας αφανίζουν...

ΖΩΗ, πρέπει να μπεις ξανά στην Βουλή!

Εμείς, όλοι, θα είμαστε κοντά σου, και θα βροντοφωνάξουμε σε όλη την ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ότι : " Η ΖΩΗ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ" !

Και, ξέρεις, ε;...
Αυτό που έχεις...-χαχαχα- "κολλάει"!
Μας... "κόλλησες"!!!
Πάσχουμε
-όλοι-
από... - χαχαχα- ΑΦΟΒΙΑ!!!

ΖΩΗ... όλα καλά!
ΟΛΑ θα πάνε καλά!
Με την ΝΙΚΗ!

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Δεν ξέρω αν χρειάζονται χρόνια κι εμπειρίες στην πλάτη σου ή ειδικές σπουδές για να μπορέσεις να δεις το πασιφανές.
Δεν γνωρίζω αν είναι δύσκολο να αντιληφθείς και να κατανοήσεις το αυτονόητο.
Και βέβαια δεν θα πιάσουμε το κουβάρι από την αρχή του (θα μπορούσε να ξεκινήσει κανείς από την σύσταση του Ελληνικού κράτους) γιατί οι ομοιότητες αλλά κυρίως οι συνέπειες έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά γνωρίσματα και αναφορές.
Ας πάμε μόλις δέκα χρόνια πίσω.
Τότε που αλλάξανε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ με απόρροια την μετάβαση του γόνου της μιας δυναστείας στο Καστελόριζο και την είσοδο στα μνημόνια και την παράδοση της χώρας στην ΑΜΕΣΗ πλέον διακυβέρνηση του ξένου παράγοντα. Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες (δεν ξέχασες). Φτωχοποίηση των Ελλήνων σε χρόνο ντε τε,  μετατροπή της χώρας σε επίσημο προτεκτοράτο. Άμεση υπήρξε η αντίδραση των πολιτών που όχι απλώς είδαν την κατάντια και τις ευθύνες του ξενόδουλου πολιτικού συστήματος αλλά ανέλαβαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους υψώνοντας ένα τεράστιο κίνημα αντίστασης, το κίνημα των πλατειών, των αλληλέγγυων, των χωρίς μεσάζοντες, των πρωτοβουλιών σε όλη τη χώρα. Κύρια σημείο αντίστασης, η πλατεία Συντάγματος, όπου αυθόρμητα και ενστικτωδώς ενώθηκε η οργή ενάντια στη φαυλότητα του συστήματος.
Τρόμος κυρίευσε το καθεστώς και τους ξένους ηγήτορές του. Έντρομος παραιτήθηκε ο ΓΑΠ και ξεκίνησε το γαϊτανάκι ανασυγκρότησης του καθεστώτος με συγκυβερνήσεις πασοκοδεξιές.
Η ουσιαστική όμως απάντηση του συστήματος ήταν οι προβοκατόρικες δολοφονίες στη Μαρφίν και τα χημικά στο σύνταγμα (που από τύχη δεν είχαμε νεκρούς).
Γιατί να μην φανταστούμε πως από τότε το σύστημα ετοίμαζε την διάδοχη κατάσταση που θα περνούσε τις επιταγές του; Γιατί αποκλείεται να οδηγηθεί το μυαλό μας στον καθοδηγούμενο διχασμό της πλατείας σε άνω και κάτω; Γιατί να μην είχε σχεδιαστεί η συνέχεια σε κάποιο τραπέζι του Τέξας ή της Ουάσιγκτον;
Γιατί η ανάθεση της αντίστασης πέρασε χωρίς να ανοίξει μύτη από τις πλατείες στον ΣΥΡΙΖΑ;
Γιατί όλοι (ή οι περισσότεροι) επαναπαύτηκαν με την προοπτική της νίκης της "αριστεράς";
Από ποιούς αρθρώθηκε ένας κομματικός μηχανισμός για να γίνει κόμμα εξουσίας;
Διδασκόμαστε από τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του μέσα σε μόλις 4 χρόνια;
Τί σχέση έχει το κομμάτι εκείνης της αριστεράς με την διακυβέρνηση της τετραετίας και το τραβεστί σημερινό κόμμα; (προοδευτική συμμαχία).
Το καθεστώς έχει πάντα τις εναλλακτικές του. Σπάνια καταλαμβάνεται εξ απροόπτου. Γνωρίζει πριν από μας για μας.
Έτσι ακόμη και στις χρονικές περιόδους που φαίνεται ισχυρό δεν επαναπαύεται. Γεμίζει τις δεξαμενές σχηματισμών που θα χρησιμοποιήσει αργότερα ή και τις ενισχύει με μελλοντικά πρόθυμα μέλη ή αλλιώς τους γνωστούς πολιτικούς γυρολόγους.
Ή όταν αναγνωρίζει πως αδυνατεί με τσαμπουκά να περάσει τις επιδιώξεις του λόγω υπερχρέωσης των συνήθων υποτακτικών τότε φροντίζει να ανανήπτει,' μη φειδώμενο συνεργασιών με "αριστερές" εναλλακτικές που αναλαμβάνουν "να κάνουν τη δουλειά".
Σ' αυτή τη χρονική φάση που βρισκόμαστε η πρόθυμη "αριστερά" προς το παρόν προσέφερε τις υπηρεσίες της. Θα επιδιωχθεί να παραμείνει διαθέσιμη σε μελλοντική ενδεχόμενη πρόσκληση. Μέχρι τότε (έστω για λίγο) έρχονται οι προηγούμενοι. Η δεξιά με τον άλλο γόνο δυναστείας βρίσκεται προ των πυλών (ο άλλος γόνος της τρίτης δυναστείας είναι σε αγρανάπαυση). Και φυσικά γεμίζονται τα αμπάρια του καθεστώτος με σχηματισμούς καταπλάσματα και διανοητές γυρολόγους που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να προσφέρουν στο φαυλοκρατούμενο σύστημα και στον ξένο παράγοντα.



Πάντοτε όμως, σε όλες τις φάσεις της παγκόσμιας ιστορίας, υπάρχουν και οι μη ελεγχόμενες παράμετροι που μπορούν να εκτρέψουν ή να οδηγήσουν σε παρεκκλίσεις από την θεωρούμενη "ορθή" διαδρομή. 
Όσο κι αν θεωρούνται οι λαοί ευκολοδιαχειρίσιμοι από τα καθεστώτα πολλές φορές ξυπνάει στην ψυχή των πολιτών το αίσθημα της αποτίναξης του ζυγού.
Και τότε δημιουργείται ένα ρεύμα στις κοινωνίες. Ένα ρεύμα πολιτών που έχει μια άγρια διάθεση να χαλάσει τα σχέδια του συστήματος.
Ξέρουν οι πολίτες τι πρέπει να κάνουν, γνωρίζουν τη δύναμή τους και είναι σίγουροι γι' αυτούς που μπορούν να τους εκπροσωπήσουν.
Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει η διάθεση από τους υπερήφανους Έλληνες πολίτες να χαλάσει για άλλη μια φορά τα σχέδια του συστήματος. 
Θα το δούμε στις 7 Ιουλίου.

Αίτημα προκειμένου να συμμετέχει στο debate των πολιτικών αρχηγών κατέθεσε η επικεφαλής της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, Ζωή Κωνσταντοπούλου, την ώρα που η ίδια η τηλεμαχία βρίσκεται εδώ και λίγες ώρες… «στον αέρα» λόγω τις αδυναμίας των κομμάτων να βρουν νέα ημερομηνία μετά το πρόβλημα που προέκυψε με την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην έκτακτη σύσκεψη κορυφής της 30ης Ιουλίου.

Στο αίτημά της η κα Κωνσταντοπούλου, μάλιστα, ζητά να βρίσκονται στο debate και οι κκ Βαρουφάκης και Βελόπουλος, τα κόμματα των οποίων πέτυχαν σημαντικά ποσοστά στις Ευρωεκλογές.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Πλεύσης Ελευθερίας αναφέρει:

Η Πλεύση Ελευθερίας, που κατεβαίνει στις εκλογές με το συνδυασμό Πλεύση Ελευθερίας-Ζωή Κωνσταντοπούλου, ζητεί τη συμμετοχή της στην τηλεμαχία με την παρουσία της Προέδρου του Κινήματος κας Ζωής Κωνσταντοπούλου, λόγω του θεσμικού ρόλου που κατείχε στο 3ο τη τάξει αξίωμα της χώρας, καθώς και του ποσοστού που μας ξεχώρισε στις πρόσφατες ευρωεκλογές, με τον χαρακτήρα που δόθηκε σε αυτές από Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση. Το ίδιο επιθυμούμε να ζητήσουμε και για άλλα κόμματα που ξεχώρισαν στις ευρωεκλογές όπως του κου Βαρουφάκη και του κου Βελόπουλου, αν φυσικά επιθυμούν να έχουν εκπρόσωπο.

Η παρουσία μας απέναντι στον κύριο Τσίπρα και στον κύριο Μητσοτάκη, όπως και στους υπόλοιπους κοινοβουλευτικούς αρχηγούς, είναι αναγκαία σε αυτές τις εξαιρετικά κρίσιμες εκλογές για τη χώρα και ελπίζουμε να μην έχουν λόγους να φέρουν αντίρρηση για αυτή.


Με τιμή,

Πλεύση Ελευθερίας - Ζωή Κωνσταντοπούλου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Στέφανου Σταμέλλου

Σήμερα οι δυνάμεις της εξουσίας - κυβέρνηση, κόμματα εξουσίας και συν-αρμόδιοι κεντρικοί φορείς - τοποθετούν τα οικολογικά θέματα σε δεύτερη και τρίτη μοίρα∙ και για να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους, έμμεσα επικαλούνται την κρίση και τα έντονα υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα. Αναπτύσσεται έτσι μια οικονομική προσέγγιση της έννοιας του περιβάλλοντος μετατρέποντάς το σε εμπόρευμα και αγαθό στην αγορά. Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι τα περιβαλλοντικά ζητήματα θα τα αντιμετωπίσει η αγορά και ο ανταγωνισμός. Ένα ηχηρό παράδειγμα είναι τα δικαιώματα των ρύπων - το λεγόμενο και χρηματιστήριο των ρύπων - και οι τιμές του διοξειδίου του άνθρακα (CO2).

Θεωρώ αυτονόητο ότι η πολιτική οικολογία είναι απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό και την άκρατη αυτή εμπορευματοποίηση. Διότι, όσο η «αγορά» θα καλείται να ισορροπήσει τις οικολογικές απαιτήσεις και ανάγκες και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα, τόσο θα φυτρώνουν καινούργιες απαιτήσεις και καινούργιες ανάγκες, ως μια λερναία ύδρα. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική και το σύστημα από τη μια επιδιώκει - και τα καταφέρνει θαυμάσια - να μειώσει την αντίσταση της οικολογικής κριτικής και από την άλλη να περάσει τη θέση ότι η προστασία του περιβάλλοντος θα μπορούσε να γίνει η ατμομηχανή για ένα εκσυγχρονισμό της οικονομίας- και εδώ έχει επίσης πλούσια αποτελέσματα και αρκετούς υπερασπιστές.

Είναι αναμφισβήτητο ότι τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ποτέ δεν θα δεχθούν την ήπια βιώσιμη αποκεντρωμένη ευημερία, εξέλιξη και λειτουργία, ποτέ δεν θα δεχθούν την αλλαγή του τρόπου παραγωγής και του τρόπου κατανάλωσης. Αντίθετα προσπαθούν να επιβάλλουν την εφαρμογή νέων κερδοφόρων τεχνικών παραγωγής, προωθούν τον άκρατο καταναλωτισμό δημιουργώντας νέες πλασματικές ανάγκες, χωρίς βέβαια να αξιολογούν τις άμεσες και μακροπρόθεσμες οικολογικές συνέπειες.

Από την άλλη η οικολογία, ως έννοια, στις μέρες μας επηρεάζει όλες τις μορφές της πολιτικής, της οικονομίας, της επιστήμης, της λειτουργίας του δομημένου και του φυσικού περιβάλλοντος. Είναι επίσης αναμφισβήτητο - για κάποιους, όχι όλους δυστυχώς - ότι οι προσπάθειες, για μια βιώσιμη προοπτική της κοινωνίας και για ένα πιο οικολογικό κόσμο, οφείλουν να έχουν στο επίκεντρό τους την κοινωνική αδικία και την δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Σ’ αυτό το πλαίσιο η αυτόνομη ισχυρή παρουσία της πολιτικής οικολογίας, με τον κινηματικό ριζοσπαστικό της ρόλο, θα μπορούσε να ισορροπήσει την κατάσταση στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας μας, κάτι ανάλογο που γίνεται σήμερα, σε ένα βαθμό, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ανατροπές δεν περιμένει κανείς, αλλά μια διακριτή αντίσταση και στροφή είναι εφικτή. Η συμμετοχή των Οικολόγων Πράσινων στην κυβέρνηση ως «ο φτωχός συγγενής» και η επιλογή τους να ακολουθήσουν την πρακτική της «οικολογικής συνιστώσας» του ΣΥΡΙΖΑ, αναμφισβήτητα συνέβαλε τα μέγιστα στην απώλεια της ταυτότητας της πολιτικής οικολογίας.

Τι θα μπορούσε να γίνει σήμερα; Ένα νέο ξεκίνημα με νέα πρόσωπα άφθαρτα, αξιόπιστα, με άπλωμα σε όλες τις υγιείς δυνάμεις που νοιάζονται για μια καλύτερη κοινωνία και ένα βιώσιμο μέλλον, με επικαιροποίηση των θέσεων και των αρχών. Αυτό δεν μπορούν να το κάνουν τα ίδια πρόσωπα, που φορτώνονται με τις ευθύνες - καλώς ή κακώς δεν έχει ιδιαίτερη σημασία - της κατάστασης της οικολογίας σήμερα στη χώρα μας. Αυτό επίσης δεν μπορεί να γίνει με αφορμή τις εκλογές και στον ελάχιστο χρόνο της προεκλογικής περιόδου, και μάλιστα, επαναλαμβάνω, με τα ίδια πρόσωπα.

Λαμία, 20.6.2019




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Νίκου Αστρουλάκη*

Απλά και σταράτα:

1. Η επικεφαλής του Πλεύσης, η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι από τις λίγες εναπομείνασες πολιτικούς στην Ελλάδα που έχει επιβεβαιωμένα τσίπα πάνω της. Θα μπορούσε να έχει πουλήσει την πίστη των Ελλήνων και την ψυχή της (όπως κάνουν άλλοι…) για την καρεκλάρα του Προέδρου Βουλής κάνοντας τα στραβά μάτια στην δοσιλογική κωλοτούμπα του Τσίπρα στο δημοψήφισμα. Δεν το έκανε, αποδεικνύοντας ότι όντως υπηρετεί τον Ελληνικό λαό και έμεινε σταθερή στην αντιμνημονιακές της θέσεις.

2. Η Πλεύση Ελευθερίας είναι από τα τελευταία κόμματα που συνδέουν την Αριστερά με τον Πατριωτισμό, καθώς είναι ενάντια στην Συμφωνία των Πρεσπών χωρίς να κατηγορεί ως ακροδεξιούς και εθνικιστικές όσους διαδήλωναν κατά αυτής.

3. Οι υποψήφιοι της Πλεύσης, όπως φάνηκε στις ευρωεκλογές, δεν αποτελούνται από κομματοκράτες και καριερίστες πολιτικούς, αλλά από άτομα κάθε πτυχής του κοινωνικού και πολιτικού τομέα πχ της τέχνης, των λαϊκών κινημάτων (Κίνημα ΔΕΝ Πληρώνω), του ακτιβισμού και της οικολογίας, της νομικής, της διάσωσης του δημόσιου πλούτου, του συνδικαλισμού, των αγροτών κτλ

4. Μπόνους πόντοι: Η κυρία Κωνσταντοπούλου θα μπορούσε να γίνει η πρώτη Ελληνίδα γυναίκα πρωθυπουργός, φέρνοντας μια προοδευτική τομή στην Ελληνική ιστορία!

14/06/2019

* Πρωτοετής Φοιτητής Δημόσιας Διοίκησης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δυναμώνει το ψηφοδέλτιο της Πλεύσης Ελευθερίας με την συμμετοχή σ' αυτό του Διαμαντή Καραναστάση.
Με σημερινό του βιντεάκι εξηγεί τους λόγους για τους οποίους θα είναι υποψήφιος διεκδικώντας βουλευτική έδρα στην Α' Αθήνας.
Σου ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία Διαμαντή !!!
Δείτε το βίντεο:




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου