Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μετά την διήμερη επίσκεψη στη Λάρισα η επικεφαλής της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Ζωή Κωνσταντοπούλου, ανεβαίνει στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Συνοδευόμενη από υποψήφιους ευρωβουλευτές του κόμματός της θα συνομιλήσει με πολίτες, θα διανείμει υλικό με τις θέσεις της Πλεύσης Ελευθερίας για την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών και θα παρουσιάσει το πρόγραμμά της.
Σήμερα το μεσημέρι θα βρίσκεται στον πεζόδρομο της Κατερίνης, νωρίς το απόγευμα στη Βέροια και αργά το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη.
Για αύριο προγραμματίζεται επίσκεψη και ενημέρωση πολιτών στην λαϊκή αγορά της Βούλγαρη.
Θα ακολουθήσουν επισκέψεις και διανομή υλικού για τις θέσεις μας σε Σέρρες και Κιλκίς.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Μάκη Σταύρου *

Για μια ακόμη φορά πλησιάζουμε σε δημοτικές εκλογές. Για μια φορά ακόμη βιώνουμε το ίδιο σκηνικό σε κάθε δήμο της χώρας, με την προσδοκία να αναδειχθεί από τις κάλπες o ”καλύτερος” επόμενος δήμαρχος που θα αλλάξει τα πράγματα και θα απαλλάξει το δήμο από την κακοδιαχείριση και την αποτυχημένη πολιτική του απερχόμενου δημάρχου. Για μια ακόμη φορά επαναλαμβάνεται μονότονα και πανομοιότυπα το ίδιο σκηνικό που βλέπουμε κάθε τέσσερα χρόνια:

-Θεμελιώνονται ή εγκαινιάζονται ‘’έργα’’, λίγο πριν από τις εκλογές

-Μπαίνουν σε full λειτουργία οι κομματικοί μηχανισμοί (τοπικοί και κεντρικοί) όπως και πολλοί άλλοι μηχανισμοί. οργανωμένων συμφερόντων

-Μετακινούνται με μεγάλη ευκολία και άνεση σύμβουλοι (εκλεγμένοι ή υποψήφιοι) από μια δημοτική παράταξη σε άλλη, χωρίς καθόλου ιδεολογικούς και πολιτικούς φραγμούς, δημιουργώντας μια εικόνα παρόμοια με αυτή της μεταγραφικής περιόδου στο ποδόσφαιρο.

-Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να πλαισιώσουν τους δημοτικούς συνδυασμούς ‘φανταχτερά’’ ονόματα επιχειρηματιών, ποδοσφαιριστών, καλλιτεχνών και άλλων επωνύμων παραγόντων

-Οι υποψήφιοι ‘’σωτήρες’’ (παλιοί και νέοι) προσπαθούν να έχουν συνεχώς τις φωτογραφίες τους, πάντα νεανίζουσες, στις εφημερίδες ή σε άλλα ΜΜΕ.

- Δημιουργούνται σε κάθε δημοτική παράταξη επιτροπές περιορισμένης διάρκειας και με ημερομηνία λήξης, που θα επεξεργασθούν το πρόγραμμα της παράταξης, το οποίο όπως δείχνει η ζωή, μετά από τις εκλογές κανείς δεν το θυμάται.

- Οι υποψήφιοι δήμαρχοι καλούν για συζήτηση τοπικές συλλογικότητες του κάθε δήμου (μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια τις θυμούνται), για να δείξουν ότι ενδιαφέρονται για τα κοινωνικά, περιβαλλοντικά κ.α, προβλήματα.

-Κυκλοφορούν πολύχρωμα, εντυπωσιακά έντυπα σε ιλουστρασιόν χαρτί (τόνοι άχρηστου, στην πλειοψηφία του, χαρτιού σπαταλούνται προεκλογικά, με μεγάλο οικονομικό και κυρίως οικολογικό κόστος)

Θα μπορούσε βέβαια ο κατάλογος των εκδηλώσεων προεκλογικού εντυπωσιασμού να είναι πολύ πιο μεγάλος αλλά θα περιορισθώ σε αυτές. Άλλωστε το σκηνικό αυτό είναι σε όλους/ες γνωστό. Όπως γνωστό είναι επίσης ότι μόλις περάσουν οι εκλογές και σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας και της αυτοδιοικητικής πασαρέλας, επανερχόμαστε και πάλι στη συνηθισμένη γνωστή πληκτική καθημερινότητα όπου

- Η λειτουργία των δημοτικών παρατάξεων χάνει κάθε στοιχείο δημοκρατικότητας που προεκλογικά ευαγγελιζόταν και λειτουργεί με βάσει τις “γραμμές” που χαράζουν τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα, τα κομματικά επιτελεία ή οι άλλοι παρασκηνιακοί μηχανισμοί που στήριξαν τις δημοτικές κινήσεις πριν από τις εκλογές.

-Απαξιώνονται ή στην καλλίτερη περίπτωση αντιμετωπίζονται με αδιαφορία οι συλλογικότητες, τις οποίες οι δημοτικές παρατάξεις προεκλογικά ‘’αγκάλιαζαν‘’. Εκείνες μάλιστα, που θεωρούνται πιο ενοχλητικές, γιατί τολμούν να αντιστέκονται στα μεγάλα συμφέροντα, αντιμετωπίζονται ακόμα και με εχθρότητα.

-Οι δημοτικοί σύμβουλοι κάθε παράταξης κάνουν τοποθετήσεις και προτάσεις στα δημοτικά συμβούλια, όχι μόνο χωρίς να έχουν ενημερώσει τους δημότες και πολύ περισσότερο τα μέλη των παρατάξεών τους, αλλά πολλές φορές χωρίς ούτε καν να έχουν συζητήσει τις προτάσεις αυτές μεταξύ τους, στην παράταξη που ανήκουν.

-Στα δημοτικά συμβούλια πραγματοποιούνται για ατελείωτες ώρες ανούσιες συζητήσεις που αφήνουν τους πολίτες αδιάφορους.

-Οι περισσότεροι πολίτες απογοητευμένοι από τη λειτουργία των δημοτικών συμβουλίων και γνωρίζοντας ότι οι αποφάσεις είναι από πριν δεδομένες, απέχουν από τα δημοτικά συμβούλια, όπως και από τα κοινά του δήμου γενικότερα, περιμένοντας την επόμενη τετραετία μήπως ανακαλύψουν τον ‘’πετυχημένο’’ δήμαρχο.

Βέβαια το σκηνικό αυτό απάθειας και αδιαφορίας δεν είναι σημερινό φαινόμενο και ούτε κάτι που “έπεσε από τα σύννεφα”. Έχουν δουλέψει και συνεχίζουν να δουλεύουν οργανωμένοι και πλουσιοπάροχα χρηματοδοτούμενοι μηχανισμοί για “πείσουν” τους πολίτες ότι το δημοκρατικό τους δικαίωμα είναι το να περιμένουν κάθε τέσσερα χρόνια για να ανακαλύψουν κάθε φορά τους νέους, καλύτερους από τους προηγούμενους “σωτήρες”. Μέσα σε αυτό το “δημοκρατικό” σύστημα οι πολίτες έχουν μεν ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά λόγο δεν έχουν ποτέ για κανένα από τα θέματα που συζητούνται στα δημοτικά συμβούλια και επηρεάζουν την καθημερινή τους ζωή. Οι διάφορες “επιτροπές διαβούλευσης”, που προβλέπει η νομοθεσία σαν τάχα συμμετοχικούς θεσμούς στα πλαίσια της λειτουργίας των δήμων, είναι πλήρως απαξιωμένες στις συνειδήσεις των πολιτών, αφού σε καμία περίπτωση δε μπορούν να αλλάξουν τις αποφάσεις στις οποίες οι ”εκλεγμένοι εκπρόσωποι” έχουν καταλήξει

Το ότι αυτό το εκλογικό σύστημα που λειτουργεί με εκπροσώπους δε μπορεί να είναι δημοκρατικό, το έχει πολύ εύστοχα επισημάνει πριν από 2500 χρόνια και ο Αριστοτέλης όταν ανέπτυσσε στο γνωστό έργο του “Πολιτικά” την επίσης γνωστή θέση του ”το αιρετόν ολιγαρχικόν”. Επεσήμανε δηλαδή με νόημα από την εποχή εκείνη ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος ότι στις εκλογές όπου οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν “εκπροσώπους” ουσιαστικά καταλύεται η δημοκρατία και επικρατεί η ολιγαρχία, γιατί τις αποφάσεις δεν τις παίρνουν οι πολίτες αλλά οι λίγοι εκπρόσωποι και οι ακόμη πιο λίγοι που αποφασίζουν για το ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι εκπρόσωποι

Αναρωτιέμαι λοιπόν, αφού είναι φανερό ότι οι πολίτες μόνο διακοσμητικό ρόλο θα έχουμε, όσο τα κόμματα ή άλλοι μηχανισμοί θα βρίσκονται “μπροστά ή πίσω” από τις δημοτικές παρατάξεις μήπως πρέπει να διεκδικήσουμε κάτι άλλο; Μήπως αντί να περιμένουμε κάθε τέσσερα χρόνια να έλθει η “δημοκρατία”, πρέπει να αναζητήσουμε και να δημιουργήσουμε νέους θεσμούς, προκειμένου να έχουμε καθημερινά και λόγο και ψήφο για τα προβλήματά μας;

Μήπως πρέπει να αναζητήσουμε έναν άλλο τύπο δημοκρατικής οργάνωσης, όπου οι δημότες ανεξάρτητα από κομματικές διαφορές, θα συζητάμε σε ανοιχτές οργανωμένες συνελεύσεις με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες όλα τα προβλήματα, για να βρούμε και να διεκδικήσουμε λύσεις που θα υπηρετήσουν τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των πολιτών, ενώ παράλληλα θα αγωνιζόμαστε εναντίον των μεγάλων συμφερόντων, που στο βωμό του κέρδους είναι έτοιμα να θυσιάσουν και τους ανθρώπους και το περιβάλλον και τον πολιτισμό;

Αυτός είναι κατά την άποψή μου ο μόνος τρόπος για να φθάσουμε στην πραγματική, την άμεση δημοκρατία. Σε αυτή τη διαδικασία χρειάζονται δημότες

- που είναι πρόθυμοι να αφιερώσουν ένα μέρος του προσωπικού τους χρόνου, για να συζητήσουν με τους υπόλοιπους συνδημότες τους, να βρίσκουν λύσεις στα προβλήματα και να αγωνίζονται μαζί για να τις διεκδικήσουν.

-που πιστεύουν βαθιά στις αρχές και τις αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης και θέλουν ο δήμος τους να γίνει ένα εργαστήρι πραγματικής αυτοδιοίκησης χωρίς καμία εξάρτηση από το κράτος, από τα κόμματα, ή από άλλα συμφέροντα.

-που έχοντας απορρίψει την ιδέα της ανάθεσης των υποθέσεων του δήμου σε ‘’σωτήρες‘’, σε ‘’ισχυρούς’’ και σε ‘’πετυχημένους’’, θέλουν να συμμετέχουν οι ίδιοι ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο και κυρίως στη λήψη των αποφάσεων αρνούμενοι να δεχθούν κάποιοι άλλοι να αποφασίζουν για αυτούς χωρίς αυτούς

-που θέλουν να συζητούν σε ανοιχτές και δημόσιες συνελεύσεις ”πρόσωπο με πρόσωπο” με τους συνδημότες τους και μετά από διάλογο με ουσιαστικά επιχειρήματα να παίρνουν όλοι μαζί τις καλλίτερες αποφάσεις, που θα διεκδικούν αγωνιστικά, τόσο για τα δικαιώματα των πολιτών, όσο και για την προστασία του περιβάλλοντος και του πολιτισμού.

Είναι σίγουρο ότι αυτή δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, διότι προϋποθέτει την πραγματική χειραφέτηση των δημοτών μέσα από διαρκείς συζητήσεις, αντιπαραθέσεις και αγώνες με αυτούς που θέλουν να απαξιώσουν την ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών και που είναι τόσο τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα, όσο και το κράτος καθώς και οι κομματικοί μηχανισμοί.

Εμείς όμως επιμένουμε ότι αργά ή γρήγορα οι δημότες από την ίδια τους την εμπειρία θα συνειδητοποιήσουν ότι η καθιέρωση της άμεσης δημοκρατίας είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά αποτελεί μονόδρομο. Και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο μικρότερη θα είναι η ζημιά που θα έχουμε υποστεί.

15/5/2019

* Ιστορικός-Περιβαλλοντολόγος,   μέλος της Εναλλακτικής Δράσης και μέλος τοπικών, πανελλαδικών και διεθνών πρωτοβουλιών για την άμεση δημοκρατία και την αυτοδιαχείριση


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε δέκα μέρες έχουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ως Συντονιστική Επιτροπή της Κίνησης Ενεργών Πολιτών για την Εφαρμογή του Αντικαπνιστικού Νόμου στη Λαμία καλούμε τους συμπολίτες μας να επιμείνουν - με τον τρόπο τους - και να δεσμεύσουν τους υποψήφιους περιφερειάρχες, περιφερειακούς συμβούλους, υποψήφιους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, από όποια θέση και αν βρεθούν μετά τις εκλογές, ότι θα εφαρμόσουν τον Αντικαπνιστικό Νόμο.

Ως Συντονιστική Επιτροπή προσπαθήσαμε, με επισκέψεις στην αρμόδια Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Πρόνοιας, στον αρμόδιο Γενικό Διευθυντή της Περιφέρειας καθώς και επαφές με τους υποψήφιους Δημάρχους του Δήμου Λαμίας, να διερευνήσουμε τις δυνατότητες και τις προθέσεις τους.

Όλα δείχνουν ότι ένα μεγάλο μέρος των ευθυνών ανήκει στους αιρετούς, σύμφωνα με τα λόγια και των αρμοδίων υπηρεσιακών παραγόντων. Είμαστε αισιόδοξοι λοιπόν∙ και πιστεύουμε ότι όλοι μαζί μπορούμε, ως ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες, να κάνουμε το ποιοτικό άλμα. Αρκεί να επιμείνουμε.

Η εφαρμογή του Αντικαπνιστικού Νόμου είναι στα χέρια μας! και οι συνθήκες είναι ώριμες!!.

Λαμία, 16/5/2019

Η Συντονιστική Επιτροπή της Κίνησης

Γεωργούλας Σωτήρης 
 Σκούρας Γιάννης
Επισκόπου Βαγγέλης 
 Σταμέλλος Στέφανος
Καλλιώρας Κώστας 
 Τσάμης Γιάννης
Σβώλης Γιάννης 
 Χαλεπλής Θανάσης
Σινάνη Ευγενία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σήμερα, Πέμπτη 16 Μαΐου 2019, στις 8μμ η ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και υποψήφιας στο Ευρωψηφοδέλτιο του συνδυασμού ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ - ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ στην Πλατεία Ταχυδρομείου στη Λάρισα!

Μαζί της θα βρίσκονται οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας: Λάμπρος Καραγεώργος, ιατρός-καρδιολόγος από τη Λάρισα, Μαργαρίτης Πατσιαντάς, συντ. δικηγόρος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης της μείζονος μειοψηφίας στο Βόλο και Δέσποινα Σκρέτα, δικηγόρος στο Λονδίνο με καταγωγή από τους Γόννους Λάρισας.


Ενημερώνουμε για τις θέσεις και το πρόγραμμά μας!
Για #δημοκρατία και λαϊκή #κυριαρχία
Ενάντια στα #Μνημόνια και στη #Συμφωνία_των_Πρεσπών
#plefsieleftherias #koitame_mprosta
Παρακολουθείστε μια σημαντική συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Προέδρου της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, που δόθηκε σήμερα στο CNN Greece. Μιλάει για τις Ευρωεκλογές, το κλίμα της ψεύτικης πόλωσης που επιδιώκουν  να επιβάλλουν με τις κοκκορομαχίες οι Τσίπρας και Μητσοτάκης, την αισιοδοξία της  που απορρέει από τις συνεχείς επαφές και συζητήσεις με τους πολίτες. Και καλεί φυσικά να καταδικάσουν οι πολίτες τις μνημονιακές πολιτικές των υπεύθυνων κομμάτων που μετέτρεψαν την πατρίδα μας σε προτεκτοράτου και τους κατοίκους της σε ομήρους των δανειστών.
Δείτε την, κρατάει 20 λεπτά:


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Λεωνίδα Παπαδόπουλου,  υπ.ευρωβουλευτή  Πλεύση Ελευθερίας, Χειρουργός-οφθαλμίατρος, Επικεφαλής του Κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

H Ευρώπη αποτέλεσε διαχρονικά και ιστορικά ανά τους αιώνες κοιτίδα πολιτισμού, προόδου, επιστήμης, αλλά και πηγή καταστροφής, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και του περιβάλλοντος, επηρεάζοντας όλο τον πλανήτη. Για την ακρίβεια, οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών και οι οικονομικές ελίτ των χωρών της Ευρώπης εκμεταλλεύονταν και πλούτιζαν εις βάρος των ευρωπαϊκών λαών, αλλά και των λαών του κόσμου.

Η πατρίδα μας και ο λαός μας, ιδίως την τελευταία δεκαετία, υπέφερε φρικτά από τη δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμών της, η οποία εργαλειοποιώντας το παράνομο και επονείδιστο δημόσιο χρέος φόρεσε στη χώρα μας τον νεοφιλελεύθερο ζουρλομανδύα των Μνημονίων, με τη σφραγίδα και τις ευλογίες των προδοτικών ελληνικών κυβερνήσεων αλλά και την απάτη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), η οποία όπως φαίνεται «μαγείρεψε» τα στοιχεία προκειμένου να φανεί η οικονομία μας σε ακόμα πιο δεινή θέση από εκείνη που πραγματικά ήταν.

Τα αποτελέσματα γνωστά σε όλους. Φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, ανεργία, κατάρρευση του ΑΕΠ, μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων ιδίως νέων συμπολιτών μας, καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας και εκποίηση της περιουσίας του ελληνικού λαού, απώλεια εθνικής κυριαρχίας και κατάπτωση της αξιοπρέπειας και του φρονήματος του υπερήφανου ελληνικού λαού.

Η Ευρώπη λοιπόν, η οποία ταυτίζεται με το κεφάλαιο των χωρών του Βορρά, και εκμεταλλεύεται τις χώρες και τους λαούς του Νότου προκειμένου να αυξάνει τον υπέρμετρο πλουτισμό και την επικυριαρχία των πρώτων, να μας λείπει... Αποτελεί εξαιρετικά επιθετικό εχθρό της χώρας και του Λαού μας και πρέπει να αντισταθούμε με κάθε μέσο.
Εμείς ως Κίνημα Δεν Πληρώνω, έχουμε παλέψει εδώ και μία δεκαετία ενάντια στην απόπειρα εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, στο μέτωπο των διοδίων, των αποκοπών του ηλεκτρικού ρεύματος, των πλειστηριασμών της λαϊκής περιουσίας από το τραπεζικό κεφάλαιο και των funds και τόσων άλλων.

Για αυτόν τον λόγο συμπλέουμε με την Πλεύση Ελευθερίας και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στις επερχόμενες ευρωεκλογές.
Με την παρουσία μου αλλά και εκείνη του αδερφού μου και συναγωνιστή μου Ηλία, στο ψηφοδέλτιο της Πλεύσης, το οποίο στελεχώνεται από εξαιρετικούς ανθρώπους, είμαστε βέβαιοι ότι κάναμε τη σωστή επιλογή λογοδοτώντας στη συνείδηση και στους αγώνες μας.
Θεωρούμε ότι μπορούμε να αποτελέσουμε στο πλευρό της Ζωής, το μοναδικό ελπιδοφόρο μέτωπο αντίστασης και ανατροπής αυτής της κατάστασης και να εξασφαλίσουμε συνθήκες προκοπής και δημιουργίας για την Πατρίδα και τον Λαό μας.


To άρθρο του υποψήφιου Ευρωβουλευτή με τον συνδυασμό Πλεύση Ελευθερίας-Ζωή Κωνσταντοπούλου - Zoe Konstantopoulou, Λεωνίδα Παπαδόπουλου-Leonidas Papadopoulos, στην εφημερίδα TA NEA
#ευρωεκλογες #koitame_mprosta
Στη Λάρισα θα βρίσκεται ανήμερα του Αγίου Αχιλλείου, απόγευμα Τετάρτης 15/5 και την Πέμπτη 16/5 η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου και υποψήφια στο Ευρωψηφοδέλτιο του συνδυασμού: ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ-ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ.

ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ 16 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 8μμ
Η ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ


Συνεχίζοντας την εξόρμηση της Πλεύσης Ελευθερίας σε όλη την Ελλάδα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα βρεθεί στη Λάρισα και θα συναντηθεί με τους πολίτες της πόλης και της Θεσσαλίας.

Μαζί της θα βρίσκονται οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας: Λάμπρος Καραγεώργος, ιατρός-καρδιολόγος από τη Λάρισα, Μαργαρίτης Πατσιαντάς, συντ. δικηγόρος, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης της μείζονος μειοψηφίας στο Βόλο και Δέσποινα Σκρέτα, δικηγόρος στο Λονδίνο με καταγωγή από τους Γόννους Λάρισας.

Ενημερώνουμε για τις θέσεις και το πρόγραμμά μας!
Για #δημοκρατία και λαϊκή #κυριαρχία
Ενάντια στα #Μνημόνια και στη #Συμφωνία_των_Πρεσπών
#plefsieleftherias #koitame_mprosta
James George Jatras, Strategic Culture May 4, 2019

[ Του κατωτέρω άρθρου, -πολύ σημαντικού για την Εκκλησία, τους λαούς και τα έθνη του Ορθόδοξου Χριστιανικού κόσμου- συντάκτης είναι ο ελληνικής καταγωγής Αμερικανός πρώην πρεσβευτής, και πρώην σύμβουλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Κογκρέσο διεθνολόγος Ιάκωβος Γ. Γιατράς, του οποίου οι αναλύσεις δημοσιεύονται σε πολλά έγκυρα όργανα της αδέσμευτης διεθνούς ενημέρωσης. Είναι άριστος γνώστης των πραγμάτων της ελληνικής ομογένειας και των προβλημάτων της Εκκλησίας της, (που κυρίως οφείλονται σε καταγγελλόμενες παρεμβάσεις του Φαναρίου) και τροφοδοτούν δημοσιεύματα σκανδαλισμού των πιστών στον ομογενειακό Τύπο. Οι αμετάφραστες υπογραμμισμένες κοκκινόχρωμες φράσεις στην αγγλική εισάγουν –με ένα κλικ- σε παράλληλο κατατοπιστικό δημοσίευμα]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Η σημασία της εκλογικής νίκης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας δεν έγκειται στο ότι κέρδισε το προεδρικό αξίωμα, αλλά στο ότι ο απερχόμενος Πέτρο Ποροσένκο υπέστη τέτοια δεινή ήττα. Η νευρικότητα των Δυτικών πατρόνων του και του ειδικού Αμερικανού αντιπροσώπου στο Κίεβο, Κουρτ Βόλκερ, για την απώλεια του πιστού τους υπηρέτη είναι εξόφθαλμη. Για παράδειγμα το Ατλαντικό Συμβούλιο ζήτησε αμέσως «τεχνική βοήθεια για να βοηθήσει τον Ζελένσκι στην μεταβατική διαδικασία, να τον συνδέσει με Δυτικούς εμπειρογνώμονες και να αρχίσει ένας διάλογος.» Μετάφραση: Να βεβαιωθούμε ότι ο νέος φύλαρχος θα κρατήσει τους Ινδιάνους στον καταυλισμό τους… Με το ίδιο πνεύμα, ο Ποροσένκο και η κοινοβουλευτική παρέα του κινήθηκαν γρήγορα για να εξασφαλίσουν τον άμεσο περιορισμό της ελευθερίας κινήσεων του νέου Προέδρου. Αμέσως μετά την ψηφοφορία κατατέθηκε στην ουκρανική Βουλή νομοσχέδιο για την μεταφορά προεδρικών εξουσιών στο Κοινοβούλιο (δηλαδή στον πρωθυπουργό), νομοσχέδιο που αφαιρεί από τον Πρόεδρο τις εξουσίες να διορίζει υπουργούς, να προκηρύσσει πρόωρες εκλογές ή να θίξει την υφιστάμενη καθιέρωση της Ουκρανικής ως της μοναδικής επίσημης γλώσσας. Το νεοσύστατο Λαϊκό Κόμμα» του Ζελένσκι δεν διαθέτει βουλευτές και όπως ήταν προβλεπόμενο, καμιά, στην δημοκρατική Δύση, κυβέρνηση ή Οργανισμός Προστασίας της Δημοκρατίας δεν βρήκε μια λέξη καταγγελίας γι΄αυτήν την κατάφωρη επιχείρηση ευνουχισμού της λαϊκής βούλησης στην Ουκρανία.. Τι χαζεύετε εδώ κόσμε, δεν υπάρχει τίποτα περίεργο –γυρίστε πίσω, στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Βενεζουέλα…

Βέβαια και χωρίς την υπονομευτική δράση της παλαιάς φρουράς, ήταν πάντως αμφίβολο αν ο Ζελένσκι θα μπορούσε να κάνει πολλά. Και κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας πολλοί έβλεπαν αναλογίες με τον άλλο «παρείσακτο», τον Ντόναλντ Τραμπ και την απροσδόκητη νίκη του το 2016. Όποιες και αν ήταν οι προθέσεις του Τραμπ να «αποξηράνει τον βούρκο» και να καθιερώσει μια πολιτική του «Πρώτα η Αμερική», αυτές κατέληξαν στο μηδέν μπροστά σε ένα ενωμένο, δικομματικό κατεστημένο . Σε σύγκριση, ο βούρκος του Κιέβου που αντιμετωπίζει ο Ζελένσκι. , είναι χειρότερος από αυτόν που υπέταξε τον Τραμπ στην Ουάσιγκτον . Στην πραγματικότητα θα ήταν δίκαιο να λεχθεί ότι του Κιέβου ο βούρκος είναι σε μεγάλο βαθμό μια λειτουργία του άλλου.. Οποιεσδήποτε οι προθέσεις του και οι προσωπικές ικανότητες, που παραμένουν αδοκίμαστες, ο Ζελένσκι προορίζεται να είναι ο τελευταίος αποτυχημένος πρόεδρος ενός αποτυχημένου κράτους.

Παρά ταύτα, ένα πεδίο στο οποίο μπορούμε να περιμένουμε κάποιαν βελτίωση είναι η κρίση στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία πέρυσι βυθίστηκε σε ένα απαίσιο σχίσμα για την Ουκρανία. ΄Όπως έχει επισημανθεί και στο παρελθόν, ενώ πολλοί, κυρίως φορείς κοσμικής εμπάθειας, που σαρκάζουν γενικά την «θρησκεία» και τείνουν να υποτιμούν την σημασία των πνευματικών ζητημάτων σε σχέση με την κοινωνία και την πολιτική, υπάρχουν κάποια μέρη στον κόσμο όπου αυτά τα ζητήματα αντιμετωπίζονται με πολλή σοβαρότητα.

Παραδόξως, αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε τμήματα της ανατολικής και της κεντρικής Ευρώπης, που έως πρόσφατα κυβερνούνταν από φανατικούς αθέους. Φαίνεται μάλιστα ότι η καταπιεσμένη παράδοση και η αποτυχία των κομμουνιστικών καθεστώτων αποτέλεσαν, σε μέγα μέρος αυτής της περιοχής, έναν παράγοντα αναζωογόνησης του Χριστιανισμού, σαν μιας ισχυρής κοινωνικής δύναμης, στις πλείστες περιπτώσεις συνδεδεμένης με την εθνική ταυτότητα -αντίθετα με το θλιβερό φαινόμενο της προοδευτικά από-πνευματοποιούμενης (και η ηθικά αυτό-καταστρεφόμενης) Δυτικής Ευρώπης και Βόρειας Αμερικής.

Χωρίς να επαναλαμβάνουμε εδώ όλες τις λεπτομέρειες, ο Ποροσένκο επιχείρησε να δημιουργήσει την δική του «Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας» σαν στήριγμα για την επανεκλογή του, με την ενθουσιώδη και όπως αναφέρεται χρηματική (and reportedly monetary) επέμβαση του Αμερικανικού Υπουργείου των Εξωτερικών the US State Department και του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, με τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα του διεθνούς λόμπυ των LGBT ( Λεσβίων, Ομοφυλοφίλων, Διπλού φύλου και Μεταλλαγμένων) the global LGBT lobby (που έχει και αυτό μεταβληθεί σε όπλο κατά του Χριστιανισμού από Δυτικές κυβερνήσεις και το Δίκτυο Σόρος , ((itself weaponized against Christianity by western governments and the Soros network).

Υπό την πατρωνία του Ποροσένκο και του Παστριάρχη Βαρθολομαίου στην Κωνσταντινούπολη, το «Συμβούλιο Ληστών» “Robber Council” του Κιέβου επιχείρησε στις 15 Δεκεμβρίου 2018 να μεταμορφώσει ένα συνονθύλευμα σχισματικών σε μια νέα «αυτοκέφαλη» ουκρανική εκκλησία, αν και στην πραγματικότητα το νέο παράνομο ίδρυμα θα ήταν πλήρως υποτελές στην Κωνσταντινούπολη, με λιγότερη ανεξαρτησία από αυτή που απολάμβανε από την Κανονική Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία (UOC). Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, Προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, της οποίας η Ουκρανική Εκκλησία είναι ανεξάρτητο τμήμα, αντέδρασε διακόπτοντας την κοινωνία με το Φανάρι.

Ενώ ο Ζελένσκι συναντήθηκε για τους τύπους με τον υποτιθέμενο προκαθήμενο της θεατρικής εκκλησίας –όπως και με τον Ιεράρχη της Κανονικής Εκκλησίας, Μητροπολίτη Ονούφριο- για προφανείς λόγους δεν πρόκειται να εμπλακεί σοβαρά στο παιχνίδι του προκατόχου του. Αυτό το σχέδιο φαίνεται να ναυαγεί πιο γρήγορα από όσο θα μπορούσε κανείς να ελπίζει. Ούτε μια αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ανταποκρίθηκε θετικά στο κάλεσμα του Φαναρίου να αναγνωρίσει την νέα οντότητα.

΄Ισως ακόμη σημαντικότερο: πρόσφατα οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιερουσαλήμ συγκεντρώθηκαν στην Κύπρο, με τον Αρχιεπίσκοπο της νήσου, για να συζητήσουν, όπως ανακοινώθηκε, τα προβλήματα των Χριστιανών της περιοχής Ευτυχώς, φαίνεται ότι έλυσαν μια διαφορά μεταξύ Αντιόχειας και Ιερουσαλήμ, άσχετης με τον ουκρανικό κυκεώνα, αλλά όλα δείχνουν ότι η Ουκρανία ήταν ο πραγματικός λόγος της σύναξης –με ενδεικτική την απουσία του Βαρθολομαίου.

Στο μέτρο που η διακοπή κοινωνίας Μόσχας και Κωνσταντινούπολης απειλεί να καταστεί βαθύ ρήγμα σε εθνικές διαστάσεις, μεταξύ “Greeks” από την μια πλευρά και Ρώσων ή «Σλάβων» γενικότερα από την άλλη, το κονκλάβιο των εκκλησιών της ελληνικής παράδοσης φαίνεται να απέτρεψε αυτόν τον κίνδυνο. Η Εκκλησία της Αλβανίας, επίσης κυρίως Ελληνική, επέκρινε έντονα την Κωνσταντινούπολη.

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα δούμε μια πρωτοβουλία να προσφέρει στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο έναν εύσχημο τρόπο επιστροφής από το παραπάτημα στην Ουκρανία. Είναι λυπηρό ότι ως τώρα δεν δείχνει πρόθεση να το κάνει (, he as yet shows no sign of doing so), παρά το γεγονός ότι οι Ουκρανοί σχισματικοί που πήρε υπό την σκέπη του τού έχουν δώσει (having given him) πλήθος αφορμές (ample grounds) να τους αποκηρύξει.

Ανάμεσα στις σθεναρότερες εστίες αντίστασης κατά των σχισματικών σχεδίων του Κιέβου, της Ουάσιγκτον, του Φαναρίου και του δικτύου Soros/LGBT (Λεσβίων, Ομοφυλοφίλων, Διπλού Φύλου και Μεταλλαγμένων) ήταν η Σερβική Εκκλησία Serbian Orthodox Church, βασιζόμενη στην βάσει αρχών απόρριψη των αντίθετων προς την παράδοση και νέο-παπικών ισχυρισμών. Η αποφασιστική στάση της Σερβικής Εκκλησίας στα συμβάντα της Ουκρανίας ανταποκρίνεται επίσης και στις εσωτερικές απειλές που αντιμετωπίζει η Σερβία από σχισματικές ομάδες με πολιτική υποκίνηση ( politically motivated schismatic groups) που θα μπορούσαν να αποτελέσουν δελεαστικούς στόχους για τον πατριάρχη Βαρθολομαίο και τους Δυτικούς υποστηρικτές του.

Σε αυτούς τους στόχους περιλαμβάνεται η «Ορθόδοξη Εκκλησία της Μακεδονίας», η οποία ισχυρίζεται πως είναι ανεξάρτητη από την Εκκλησία της Σερβίας, αλλά δεν αναγνωρίζεται από καμιάν άλλη Εκκλησία. Στην πρόσφατα μετονομασθείσα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», μαριονέτα του ΝΑΤΟ , οι κρατικές αρχές έχουν στοχοποιήσει, με κάθε είδους καταπίεση, τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο της αυτόνομης εκκλησίας της Αχρίδας. Παράλληλα επιχειρείται η δημιουργία μιας χωριστής «Ορθόδοξης Εκκλησίας του Μαυροβουνίου». Υπάρχει σχετικά βέβαια στην μνήμη πολλών το προηγούμενο ίδρυσης, το 1942, ενός υποκατάστατου (ερζάτς) εκκλησίας, της « Κροατικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», “Croatian Orthodox Church”, υπο το συνεργαζόμενο με την γερμανική κατοχή καθεστώς του δικτάτορα ΄Αντε Πάβελιτς των Ουστάσι, «εκκλησίας» που προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί σαν προκάλυμμα για την γενοκτονία των Ορθοδόξων Σέρβων, στο λεγόμενο τότε «Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας».

΄Ετσι το προβλεπόμενο ναυάγιο του προγράμματος Ποροσένκο- Ουάσιγκτον- Βαρθολομαίου στην Ουκρανία αποτελεί μια νίκη και για την Σερβική Εκκλησία ιδιαίτερα, όσο και για το σύνολο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Και οι Ιερωμένοι και οι πιστοί αυτής της Εκκλησίας είναι άξιοι εγκωμίων.

Είναι δυστυχώς αναγκαίο να σημειωθεί , ότι οι ίδιοι Ιεράρχες ( τους οποίους η Ορθοδοξία δεν θεωρεί αλάθητους) παρέλειψαν να επανορθώσουν μιαν βαρύτατη αδικία εις βάρος του Επισκόπου Αρτεμίου της επαρχίας Raška και Prizren, που περιλαμβάνει το Κόσσοβο-Μετόχια, ο οποίος το 2010 υποβιβάστηκε στην ιδιότητα του μοναχού, από την ιεραρχία του Βελιγραδίου, με προσχηματικές κατηγορίες, κατόπιν ισχυρών πιέσεων της Δυτικής συμμαχίας. Ο αποσχηματισμός του ακολούθησε επίσκεψη και συμμετοχή σε συσκέψεις στο Κόσσοβο του Διοικητή Συμμαχικών Δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου , ναυάρχου Μαρκ Φιτζέραλντ και τον χαρακτηρισμό του Αρτεμίου ως «μη συνεργάσιμου επισκόπου» και της Σερβικής Εκκλησίας ως «απειλής ασφαλείας».

Συνοπτικά, ο επίσκοπος Αρτέμιος υπήρξε θύμα των ίδιων επιθετικών, αντι-χριστιανικών Δυτικών δυνάμεων, που τώρα προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το ουκρανικό σχίσμα ως πολιτικό και ηθικό πλήγμα κατά της Ορθοδοξίας, καταλήγει ο αρθρογράφος, καλώντας την Ιερά Σύνοδο της Σερβικής Εκκλησίας να επανορθώσει την αδικία που του έγινε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή


Με αθωότητα σίγουρα και με αφέλεια ίσως ανεπίτρεπτη από το '11 και μετά, την εποχή των πλατειών, τα αυθόρμητα, αυτόνομα κι ακαθοδήγητα κινήματα άφησαν χώρο ώστε να εμφιλοχωρήσουν σταδιακά, στοιχεία, ομάδες και κόμματα που δεν επέδειξαν τον απαιτούμενο σεβασμό στην πολυσχιδή, πολυεπίπεδη πολιτική θεώρηση και δράση τους.
Εύκολα μπορεί να παρομοιασθεί  η  παρέμβαση πολλών απ' αυτά με την ανάπτυξη παρασίτων σε βάρος ενός υγιούς φυτού μέχρι την εξασθένησή του.
Κάπως έτσι εξελίχθηκε και αλλοιώθηκε η μεγαλειώδης πορεία των κινημάτων στις πλατείες αλλά και η μετέπειτα μετεξέλιξή τους σε δραστήριες συλλογικότητες και κινηματικές δομές ενάντια σε ένα σαθρό και βαθιά διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα.
Περίπου έτσι συνεχίστηκε η διείσδυση των περιορισμένης τότε  εμβέλειας κομματικών μηχανισμών ή κομμάτων (που με αγωνία επεδίωκαν να διαφοροποιηθούν από το mainstreaming της διαφθοράς και της πατρωνίας) με αφομοίωση θέσεων, προτάσεων αλλά και προσάρτηση κινηματικών στελεχών σε ένα μεταμορφωμένο βραχίονα δήθεν αριστερό αλλά στην πράξη βαθιά συντηρητικό και όπως στην εξελικτική του πορεία αποδείχθηκε εγκληματικά προδοτικό για την χώρα και διανθισμένο με συναλλαγή, τη νεοδιαπλοκή και την συνολική υποτέλεια.

Με την δόλια ταχτική κατάφερε ο Συριζέϊκος κορμός, αν και στα λόγια το εξόρκιζε, στην πράξη να αλλοιώσει και να μολύνει τα κινήματα με την διά αναθέσεως στον ίδιο, των οραμάτων, διεκδικήσεων και στόχων των κινημάτων, αφού τα απίσχνασε συστηματικά.
Ορισμένοι άρχισαν να αντιλαμβάνονται, έστω και καθυστερημένα, το μεγάλο πούλημα από τον Φεβρουάριο του '15, όλοι όμως υπέστησαν το τρομακτικό σοκάρισμα με την πρώτη προδοσία στην κολοτούμπα του δημοψηφίσματος τον Ιούνιο του '15. Η συγκλονιστική αντίσταση της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού με αισχρή κι αναίσχυντη δουλικότητα μετατράπηκε εν μια νυκτί σε ψευδή δικαιολόγηση της αυταπάτης.
Οι επιταγές της ΕΕ και η άσκηση πειθαναγκασμού των εντολέων - δανειστών με την επιβολή της υποταγής  έγιναν αποδεκτά από το ίδιο βράδυ της έκδοσης του αποτελέσματος και ενώ ο λαός πανηγύριζε με αισθήματα περηφάνιας στους δρόμους. Το εμετικό διάγγελμα Τσίπρα (που προφανώς κάτι άλλο αντί του περήφανου 62% ανέμενε) κατέδειξε αποκαλυπτικά την πλήρη παράδοση στον ξένο παράγοντα. 

Και μπορεί οι συνομιλητές  και υποτακτικοί να συμφώνησαν εκ των προτέρων (ή εκ των υστέρων .... δεν έχει μεγαλύτερη σημασία αυτής του προσχεδιασμένου εγκλήματος) στην υποταγή (με ή χωρίς ανταλλάγματα ... δεν έχει μεγάλη σημασία), το περήφανο 62%  όμως των πολιτών που είχε δώσει τη μάχη (ακόμα και με προσωπικές συγκρούσεις και ρήξεις με ιδεολογικές του καταβολές) και είχε γκρεμίσει την ολομέτωπη επίθεση, υπέστη την αμέσως επόμενη μέρα τις συνέπειες ενός κολοσσιαίου σοκ. Αυτή η τεράστια πλειοψηφία, αυτοί οι αγωνιστές, αυτοί οι μαχητές, με διαδοχικές δολιοφθορές αρχικά και με την αντιστροφή του αποτελέσματος σε λίγες ώρες από τον Τσίπρα χωρίς τσίπα, βρέθηκαν στη γωνία.
Για τέσσερα χρόνια κουβαλούν την πίκρα της προδοσίας και την αδυναμία συγκροτημένης απάντησης στους προδότες.
Μάλιστα μετά από αυτήν, ακολούθησαν κι άλλες πράξεις δουλικότητας και υποταγής (ο κατήφορος για κάποιους δεν έχει τελειωμό).
Με εντολή του ΝΑΤΟ και της ΕΕ παρέδωσαν την ονομασία, εθνότητα και γλώσσα στο κρατίδιο των Σκοπίων, μάλιστα χωρίς λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση. Και η δουλικότητα τους συνεχίζει να τους οδηγεί ακόμα και σε έμμεση παραδοχή των προκλητικών τουρκικών αξιώσεων σε Αιγαίο και Κύπρο.

Αυτή είναι η περήφανη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, που δεν της δόθηκε η ευκαιρία να να εκφραστεί από τότε περνώντας τα στάδια του πένθους και της απογοήτευσης. 
Αυτή η περίοδος όμως πρέπει να τελειώσει, πολύ κράτησε. Αυτή είναι κατάλληλη χρονική στιγμή της απάντησης. Οι ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου δίνουν περίτρανη ευκαιρία έκφρασης της αδούλωτης θέλησης των πολιτών.

Δυναμικό κομμάτι αυτής της πλειοψηφίας βρίσκεται κοντά στην ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.
Η ηγετική μορφή της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, η Ζωή  Κωνσταντοπούλου που έχει βιώσει και καταγγείλει την προδοσία δρα ως συσπειρωτικό κέντρο αναφοράς της πλειοψηφίας που δεν υποτάσσεται, των πολλών που δεν υποστέλλουν τη σημαία του αγώνα, των πολλών που δεν συμβιβάζονται και δεν υποχωρούν.

Η Πλεύση Ελευθερίας με τους πολλούς, με την δρώσα πατριωτική πλειοψηφία που δεν αποδέχεται την υποταγή και προδοσία μπαίνει μπροστά στον αγώνα και με το σύνθημα "Δεν κοιτάμε ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά  Κοιτάμε μπροστά", θέτει στην εκλογική διαδικασία των Ευρωεκλογών, ένα ψηφοδέλτιο που απαρτίζεται από καθημερινούς ανθρώπους, πολίτες της διπλανής πόρτας, αγωνιστές και οραματιστές που καμία σχέση δεν έχουν με κομματικούς σωλήνες και show biz, ανθρώπους που έχουν διάθεση να παλέψουν για ένα πραγματικό καλύτερο αύριο, δίπλα στην καπετάνισσα της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, που απέδειξε ότι τίποτα δεν την κρατά, τίποτα δεν την φοβίζει και πουθενά δεν υποχωρεί αν πρόκειται να υπηρετήσει την πατρίδα, την αλήθεια, την δικαιοσύνη και τον άνθρωπο.


Ελάτε μαζί μας
Στηρίξτε το όραμά μας 
Απορρίψτε το σαθρό πολιτικό κατεστημένο

ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ - ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Δεν κοιτάμε Αριστερά, δεν κοιτάμε δεξιά
ΚΟΙΤΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την αποφασιστικότητα και τόλμη που την διακρίνει, έλαβε πριν τρία χρόνια την πρωτοβουλία ίδρυσης του κόμματος – κινήματος «ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ», έχοντας προηγουμένως βιώσει από τη θέση της Προέδρου της Βουλής την προδοσία που υπέστη ο ελληνικός λαός με την ακύρωση του μεγαλειώδους ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και την συνακόλουθη αντισυνταγματική εκτροπή που επέβαλε στην πατρίδα μας η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, συμμαχώντας ξεδιάντροπα μέσα από αδιαφανείς και αντιδημοκρατικές διαδικασίες με τους δανειστές – δυνάστες μας.

Συμπορεύομαι ενεργά με την Ζωή και την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ από την ίδρυσή της, παλεύοντας για την συλλογική μας απελευθέρωση από το μνημονιακό καθεστώς της οργανωμένης ληστείας της πατρίδας μας και τις συνθήκες αμφισβήτησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας. Πρώτη εκλογική μάχη για το κόμμα μας είναι αυτή των Ευρωεκλογών της 26ης Μάη.
Η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ σηματοδοτεί την απόφαση να αντισταθούμε. Να μην σκύψουμε το κεφάλι. Να μην υποκύψουμε σε εκβιασμούς. Να αγωνιστούμε ανυποχώρητα για την αποτίναξη του ζυγού της μνημονιακής δεσποτείας και των συμφερόντων των ολιγαρχών που στηρίζουν και ωφελούνται από αυτό το αυταρχικό καθεστώς. Η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ σηματοδοτεί τo κάλεσμα να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη μάχη εκείνοι που αισθάνονται έτοιμοι και αποφασισμένοι να παλέψουν για τον ίδιο σκοπό. Τον δρόμο αυτό μας τον δείχνει με την διαχρονικά συνεπή και υποδειγματική στάση και δράση της η Ζωή.

Η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ δεν βάζει τον πήχη χαμηλά, τον βάζει ψηλά. Πάμε για να παρέμβουμε στην Ευρωβουλή, πάμε για να κάνουμε τη διαφορά, για να ανατρέψουμε το σύστημα που έχει υποδουλώσει την Πατρίδα μας.

Η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ δεν είναι ένα κόμμα σαν αυτά του παλαιοκομματικού καθεστώτος. Δεν έχουμε στο ψηφοδέλτιο μας και στο κίνημα μας κομματικά στελέχη και εκπροσώπους των κομματικών μηχανισμών. Έχουμε ανθρώπους της εργασίας, του αγώνα, των κινημάτων, της διαρκούς διεκδίκησης δημοκρατίας και δικαιωμάτων.

Η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ λοιπόν ξεκινά το ταξίδι της πρώτης εκλογικής μάχης. Θα είναι η πρώτη φορά του λαού μας στις ευρωεκλογές, να εκφραστεί θαρρετά, να μην υπολογίσει αυτό το τοπίο της πόλωσης που προσπαθούν να φτιάξουν ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ.

Σε αυτές τις εκλογές ο λαός μας θα κατακρημνίσει τα κόμματα υπηρετούν τους δανειστές εφαρμόζοντας μνημόνια και θα διεκδικήσει την ελευθερία του, χωρίς τοποτηρητές, επιτηρητές και επόπτες που σφετερίζονται τη δημοκρατική εκπροσώπηση του λαού και υποκαθιστούν τη δημοκρατική λειτουργία. Τον δρόμο του αγώνα μας τον δείχνει με την διαχρονικά συνεπή και υποδειγματική στάση και δράση της η Ζωή.

Δεν κοιτάμε ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά
Κοιτάμε μπροστά



ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ
Υποψήφιος ευρωβουλευτής του συνδυασμού «ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Moon of Alabama, Comité Valmy, 8-5-2019

Κατά τους τελευταίους μήνες η στρατιωτική κατάσταση στην Δυτική Συρία ήταν περίπου στάσιμη. Τώρα αυτό τείνει να αλλάξει.



Η επαρχία του Ιντλίμπ, τελευταίο οχυρό των τρομοκρατών στην Συρία.


Ενώ αυτός ο χάρτης του Αυγούστου είναι κατά το πλείστο σωστός, η επαρχία του Ιντλίμπ και τμήματα της Βόρειας Χάμα μένουν υπό τον έλεγχο «ανταρτικών» δυνάμεων, υπό την ηγεσία της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ , μια τρομοκρατικής ομάδας συμμάχου της Αλ Κάϊντα.

Μια ρωσο-τουρκική συμφωνία του Σεπτεμβρίου 2018 προέβλεπε ότι η Τουρκία θα έθετε υπό έλεγχο του «αντάρτες» στο Ιντλίμπ. Τα βαρέα όπλα θα απομακρύνονταν από την περιοχή και οι εθνικές οδοί Μ4 και Μ5 θα άνοιγαν στην κυκλοφορία.

Τίποτα από αυτά δεν πραγματοποιήθηκε. Η Τουρκία τοποθέτησε παρατηρητήρια κατά μήκος της διαχωριστικής γραμμής, που όμως δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Αντίθετα οι τρομοκράτες της Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ Σαμ απορρόφησαν ολοένα και περισσότερες από τις ομάδες του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» που είχε η Τουρκία υπό την προστασία της.. Η τρομοκρατική οργάνωση απέκτησε νέα όπλα και εξοπλισμό και εντατικοποίησε την εκπαίδευσή της.

Κατά τους τελευταίους μήνες οι τρομοκράτες έγιναν επιθετικότεροι. ΄Ολμοι και πύραυλοι εκτοξεύονταν στην πόλη του Χαλεπιού. Μονάδες κομάντο περνούσαν την γραμμή διαχωρισμού, εκτελούσαν επιθέσεις εναντίον φυλακίων του συριακού στρατού και προκαλούσαν θύματα. Ιπτάμενα ρομπότ αποστέλλονταν από το Ιντλίμπ κατά της ρωσικής βάσης στο Χμεϊμίμ. (Την Τρίτη επιχειρήθηκε καταιγιστικός βομβαρδισμός της ρωσικής βάσης με υποβοήθηση στόχευσης από ιπτάμενο-ρομπότ. Το ρωσικό υπουργείο Αμύνης ανακοίνωσε ότι η αντιαεροπορική άμυνα της βάσης κατέρριψε όλους του πυραύλους.)

Η κυβέρνηση της Συρίας ζητούσε από καιρό να πραγματοποιηθεί επί τέλους η επίθεση στο Ιντλίμπ, αλλά οι Ρώσοι την συγκρατούσαν. Υπήρχε το ενδεχόμενο η Τουρκία να χρησιμοποιούσε μιαν επίθεση στο Ιντλίμπ σαν πρόσχημα για να επιστρέψει στην αγκαλιά των ΗΠΑ. Αυτή η πιθανότητα έχει τώρα σμικρυνθεί, καθώς οι ΗΠΑ έχουν αγριέψει περισσότερο κατά της συμμάχου τους στο ΝΑΤΟ.

Προ δύο εβδομάδων, αφού οι Χαγιάτ Ταχρίρ Σαμ εκτόξευσαν την πιο πρόσφατη ομοβροντία πυραύλων τους κατά της βάσης Χμεϊμίμ, ρωσικά αεριωθούμενα άρχισαν να σφυροκοπούν τις θέσεις τους με εκατοντάδες βόμβες. Επιπλέον, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες ανέφεραν, ότι η Χαγιάτ ετοιμαζόταν να εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση νοτιότερα, κατά της πόλης Χάμα. Η συριακή αεροπορία και το πυροβολικό μπήκαν επίσης σε δράση. Γρήγορα έγινε σαφές ότι αυτές οι επιθέσεις δεν ήταν απλά εφαρμογή αντιποίνων, αλλά προετοιμασία μιας μεγαλύτερης επιχείρησης.

Η Τουρκία αναγνώρισε ότι δεν μπορεί πια να κάνει οτιδήποτε για να εμποδίσει μιαν επίθεση στο Ιντλίμπ. Σε μια κίνηση απελπισίας, προσπάθησε τουλάχιστον να πετύχει ένα από τα παλιά σχέδιά της: Να καταλάβει την πόλη Ταλ Ριφάατ και την αεροπορική βάση Μενάγκ, βορείως του Χαλεπιού. Αυτές βρίσκονται στην κουρδική περιοχή, (με κίτρινο) στην κορυφή του χάρτη. Αλλά οι υπερασπιστές τους ήταν προετοιμασμένοι. Όταν οι μισθοφόροι «αντάρτες», με Τούρκους αξιωματικούς, επιτέθηκαν, οι Σύροι υποχώρησαν. Οι Τούρκοι προχώρησαν και ξαφνικά βρέθηκαν μέσα σε ναρκοπέδιο και υπό τα πυρά πυροβολικού. Είχαν παγιδευτεί. Αφού αρκετοί σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν, οι τουρκικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και συριακός στρατός και κουρδικές δυνάμεις ανακατέλαβαν τις θέσεις τους. Παράλληλα το συριακό πυροβολικό έβαλε εναντίον τουρκικού προχωρημένου φυλακίου στην επαρχία του Ιντλίμπ. Τέσσερεις Τούρκοι στρατιώτες τραυματίστηκαν.

Προ ημερών ο συριακός στρατός εξαπέλυσε επίθεση στα νότια του θύλακα και κατέλαβε αρκετές από τις θέσεις των «ανταρτών». Υπάρχουν ενδείξεις ότι σύντομα θα αρχίσει μια νέα επίθεση δυτικά του Χαλεπιού, για να εξαλειφθούν οποιεσδήποτε απειλές κατά της πόλης. Μια άλλη γραμμή επίθεσης είναι πιθανόν να σημειωθεί στην δυτική πλευρά του θύλακα, προκειμένου να απωθηθούν οι τρομοκράτες μακρύτερα από την βάση του Χμεϊμίμ.

Αυτές οι επιθέσεις δεν είναι ακόμη η μεγάλη εκστρατεία για τη απελευθέρωση ολόκληρης της επαρχίας του Ιντλίμπ. Φαίνεται πιθανότερο ότι αυτή θα διεξαχθεί σταδιακά ,με μια δαγκωνιά κάθε φορά. ΄Ενας ενδιάμεσος στόχος είναι η ανάκτηση πλήρους ελέγχου των εθνικών οδών Μ5 και Μ4 στην επαρχία του Ιντλίμπ. Αυτό θα επιτρέψει την ευθεία συγκοινωνιακή διασύνδεση Λατάκια- Χαλέπι και Χάμα- Χαλέπι και θα συμβάλει στην ανάκαμψη μιας κατεστραμμένης οικονομίας. Είναι οι ΗΠΑ αποφασισμένες να κάνουν το παν για να εμποδίσουν τις συριακές επιχειρήσεις; Αυτό, τώρα, φαίνεται απίθανο.


«Το Ιντλίμπ είναι βασικά τώρα η μεγαλύτερη στον κόσμο συλλογή συνεργών της Αλ Κάϊντα», είπε την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός βοηθός Υφυπουργός Αμύνης για την Μέση Ανατολή Μάϊκλ Μαλρόι, στο Κέντρο για την Νέα Αμερικανική Ασφάλεια στην Ουάσιγκτον. «΄Εχουμε πολύ περιορισμένη εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί», πρόσθεσε.

Το ότι αυτό αναγνωρίζεται (πάλι) δημόσια προφανώς σημαίνει ότι η Συρία έχει τώρα την άδεια να καθαρίσει αυτό το πρόβλημα. Προηγουμένως, το 2017 και 2018, όταν η Συρία ήταν έτοιμη να ανακαταλάβει το Ιντλίμπ, οι ΗΠΑ είχαν απειλήσει να σταματήσουν κάθε επίθεση. Εκείνη την εποχή νοιάζονταν ακόμη για την σύμμαχό τους Τουρκία, η οποία θα πλημύριζε από νέο κύμα προσφύγων, εάν οι τρομοκράτες της Χαγιάτ και οι οικογένειές τους αναγκάζονταν να υποχωρήσουν από το Ιντλίμπ. Οι ΗΠΑ δεν νοιάζονται πια για την Τουρκία. Οποιαδήποτε νέα αναποδιά για τον υποψήφιο Σουλτάνο Ερντογάν τους είναι πιθανώς ευπρόσδεκτη.

Το τρομοκρατικό καταφύγιο στο Ιντλίμπ είναι μόνο ένα από τα προβλήματα της Συρίας.

Το χειρότερο σήμερα πρόβλημά της είναι η έλλειψη βενζίνης, καθώς οι αμερικανικές κυρώσεις εμποδίζουν την μεταφορά ιρανικού πετρελαίου στην Συρία. Τα Ιρανικά τάνκερ με προορισμό την Συρία κρατούνται στην Διώρυγα του Σουέζ. Το να ζητήσει βενζίνη από την Ρωσία θα συνεπήγετο την καταβολή πολιτικού τιμήματος, που η Συρία δεν φαίνεται διατεθειμένη να καταβάλει. Οι συριακές πετρελαιοπηγές, που θα μπορούσαν να παράγουν αρκετό για να καλύψουν τις λειτουργικές ανάγκες της χώρας, βρίσκονται υπό τον έλεγχο δυνάμεων υπό τις διαταγές των ΗΠΑ. Και οι Αμερικανοί απαγορεύουν την πώληση του συριακό πετρελαίου στην κυβέρνηση της Συρίας!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Μια κουραστική αλλά ελπιδοφόρα και σίγουρα ιδιαίτερα αποδοτική μέρα ζήσαμε χθες, ως κλιμάκιο στελεχών της Πλεύσης Ελευθερίας που συνοδεύσαμε την Ζωή Κωνσταντοπούλου  με τις πολλαπλές δραστηριότητες συζήτησης, ανταλλαγής απόψεων  κι ενημέρωσης   με απλούς καθημερινούς πολίτες, εργαζομένους και κινήματα. 
Η μέρα ξεκίνησε με επίσκεψη το Λιμάνι όπου η υποδοχή κι αποδοχή της Ζωής από τους εργαζόμενους ήταν θερμή, και ιδιαίτερα εποικοδομητική υπήρξε η συζήτηση για τα πολλά ζητήματα που απασχολούν τα συνδικάτα, την κατάσταση στο λιμάνι αλλά και τις ευρωεκλογές που έχουμε μπροστά μας. 



Γενική ήταν η αίσθηση της θετικής απήχησης των πεντακάθαρων θέσεων  της Πλεύσης όπως αναλύθηκαν στη συνέντευξη που δόθηκε στην Αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης του Δημοτικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, το μεσημέρι. Την Ζωή Κωνσταντοπούλου συνόδευαν  οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές από Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική,  Γερακίνα  Ευσταθίου,  Χρήστος Ιβάνοβιτς,   Νίκος Παπαδόπουλος και   Μιχάλης Χουρδάκης. 



Έγινε ολοκληρωμένη ανάλυση των αρχών αλλά και των στόχων που έχουμε, όπως και αναφορά σε πλήθος κορυφαίων ζητημάτων και φυσικά στην τρέχουσα επικαιρότητα όπως διαμορφώνεται με την επιδοματική παροχολογία δίκην ψηφοθηρικού κινήτρου από την Συριζέικη κυβερνητική παρωδία και με την επιτηδευμένη και καθοδηγούμενη επιχείρηση δικομματισμού από κοινού με την Μητσοτακέϊκη Νέα Δημοκρατία. 
Αναλύθηκε διεξοδικά ο ρόλος της ΕΕ και το χρέος που έχουμε ως πολίτες για την ανατροπή της. Τονίσθηκε η υποχρέωση της επαναφοράς στο προσκήνιο της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών που αισθάνεται προδομένη από την φαλκίδευση του περήφανου αποτελέσματος του δημοψηφίσματος του '15 και επαναβεβαιώθηκε η θέση μας για ακύρωση της κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών, που εφαρμόστηκε ενάντια στη θέληση και διάθεση των πολιτών και υπαγορεύτηκε  πειθαναγκαστικά από το ΝΑΤΟ προς την πρόθυμη κυβέρνηση εντολοδόχων υποτακτικών.

Ακολούθησε μια ακόμα συνέντευξη τύπου σε τοπικό κανάλι της πόλης  και ακολούθησε η μετάβαση στη Βόρεια Χαλκιδική. 


Πρώτη στάση και μια σημαντική συζήτηση στην Ιερισσό, με ανασκόπηση της πορείας του αγώνα του κινήματος κατά των εξορύξεων και την κατάσταση που διαμορφώνεται αυτή τη χρονική στιγμή με τις πολλαπλές αδειοδοτήσεις της κυβέρνησης. Θετική αποτίμηση της συγκυρίας, με υψηλό το αίσθημα αγωνιστικότητας  παρά την απογοήτευση από την κυβερνητική στάση.

Λίγο πριν τις 10 το βράδυ παραβρεθήκαμε στη συνέλευση της Επιτροπής Αγώνα της Μεγάλης Παναγιάς, όπου ανταλλάξαμε απόψεις για την φάση του αγώνα και την επιφυλακή του κινήματος μετά τον πολύχρονο αγώνα, τις πρωτοφανείς διώξεις και δικαστήρια αλλά και την προς ώρας μη ενεργοποίησης της εξόρυξης στις Σκουριές, που βρίσκεται σε δύο μόλις χιλιόμετρα από το χωριό. Μιας εξόρυξης που οι συνέπειές  της αν πραγματοποιηθεί θα είναι εφιαλτικές όχι μόνο για την περιοχή αλλά και για μια τεράστια έκταση δημιουργώντας υγειονομική καταστροφή σε κατοίκους και περιβαλλοντικό όλεθρο.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αφού εξέφρασε τον θαυμασμό και την πλήρη στήριξη στον αγώνα  έθεσε στη διάθεση του κινήματος τόσο τις νομικές υπηρεσίες της ίδιας όπως και της Δικαιοσύνης για Όλους, ενός φορέα που δραστηριοποιείται στα πλαίσια της Πλεύσης Ελευθερίας και έτοιμου να συνδράμει και να υπερασπιστεί εργαζόμενους, πολίτες και κινήματα απέναντι στην επέλαση κεφαλαίου, εργοδοσίας και κράτους.

Η θερμή υποδοχή που επιφύλαξαν οι αγωνιστές της Βόρειας Χαλκιδικής και η ανοιχτή και ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων για την τρέχουσα συγκυρία τόσο στον πολύπαθο χώρο των μεταλλείων αλλά και στη χώρα γενικότερα με τις πολλές ομοιότητες δημιούργησαν ένα όμορφο αίσθημα συντροφικότητας αλλά και προσδοκίας για ακόμα συχνότερη και διαρκή επικοινωνία.
Διανείμαμε εκλογικό υλικό της Πλεύσης Ελευθερίας, έχοντας την βεβαιότητα ότι πήγε στα κατάλληλα χέρια αγωνιστών που ξέρουν να δίνουν τις μάχες και να τις κερδίζουν.

Έτσι επιβεβαιώνονται οι δεσμοί των καθημερινών ανθρώπων, των εργαζομένων, των κινημάτων  και ενισχύεται  το όραμα για ανατροπή της τόσο όμοιας πολιτικής των όλων των υποτακτικών κυβερνήσεων της μνημονιακής περιόδου που εξαθλίωσε τους Έλληνες και μετέτρεψε την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο.




ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΑΥΡΙΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΜΑΪΟΥ 2019 στη 1 το μεσημέρι
ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης
Στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται από σήμερα η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου - Zoe Konstantopoulou, που πραγματοποιεί εξόρμηση στη #Μακεδονία!
Αύριο Τετάρτη 8 Μαΐου 2019 στη 1μμ θα δώσει Συνέντευξη Τύπου με τους υποψήφιους Ευρωβουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας Γερακίνα Ευσταθίου, Χρήστο Ιβάνοβιτς, Νίκο Παπαδόπουλο και Μιχάλη Χουρδάκη στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης (αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης).
Νωρίτερα θα επισκεφθεί το λιμάνι Θεσσαλονίκης και τους εργαζόμενους στον ΟΛΘ, ενώ αύριο το απόγευμα θα μεταβεί στη Χαλκιδική.
Ενημερώνουμε για τις θέσεις και το πρόγραμμά μας!
Για #δημοκρατία και λαϊκή #κυριαρχία
Ενάντια στα #Μνημόνια και στη #Συμφωνία_των_Πρεσπών
#plefsieleftherias Πλεύση Ελευθερίας #koitame_mprosta
Που κατεδάφισαν μιαν χώρα και εγκαινίασαν μιαν εποχή ψεύδους και πολεμικής βαρβαρότητας

Serge Halimi & Pierre Rimbert, Monde Diplomatique, Avril 2019

[Ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτη και ιστορικής βαρύτητας είναι η επισήμανση και τεκμηρίωση -- με απαρασάλευτα στοιχεία, δηλώσεις και κείμενα, στο κατωτέρω άρθρο δυο ασυνήθους σήμερα ακεραιότητας και αξιοπιστίας Γάλλων δημοσιογράφων, συνεργατών μιας μηνιαίας γαλλικής εφημερίδας- όασης, σε μιαν άνυδρη αντικειμενικότητας έρημο-- του πρωταγωνιστικού ρόλου της Γερμανίας στην πυροδότηση και στην εξασφάλιση της καταστροφικής αγριότητας του Νατοϊκού πολέμου, που διαμέλισε την Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία και ισοπέδωσε την Σερβία, προ είκοσι ακριβώς χρόνων. ΄Αξιες ιστορικής «αποθησαύρισης» είναι οι τερατολογίες με τις οποίες πρωταγωνίστησαν Γερμανοί Υπουργοί σε ένα συναγωνισμό ψευδολογίας, για να ξαναστείλουν γερμανικά στρατεύματα σε μια χώρα με εφιαλτικές μνήμες των χιτλερικών Ες Ες.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Πριν από 20 χρόνια, στις 24 Μαρτίου 1999, δεκατρία μέλη του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Γερμανία, βομβάρδιζαν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.

Αυτός ο πόλεμος κράτησε 78 ημέρες και τροφοδοτήθηκε από ειδησεογραφικές τερατολογίες, που προορίζονταν να ευθυγραμμίσουν την γνώμη των πληθυσμών της Δύσης με τους ισχυρισμούς των επιτελείων:

Οι Σέρβοι διαπράττουν μια «γενοκτονία», «παίζουν ποδόσφαιρο με τα κομμένα κεφάλια, γδέρνουν τα πτώματα, αποσπούν τα έμβρυα από την κοιλιά των σκοτωμένων εγκύων και τα ψήνουν» -ισχυριζόταν ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης υπουργός Αμύνης Rudolf Scharping, του οποίου οι δηλώσεις μεταδίδονταν από τα ΜΜΕ – έχουν σκοτώσει από 100.000 έως 500.000 ανθρώπους» (TF1, Γαλλική Ραδιοφωνία, 20 Απριλίου 1999), «καίνε τα θύματά τους μέσα σε υψικαμίνους, του είδους που χρησιμοποιούνταν στο Άουσβιτς ( βρετανική εφημερίδα Daily Mirror, 7 Ιουλίου) .

Μια προς μία αυτές οι «ειδήσεις» θα ξεμασκαρευτούν –αλλά μετά το τέλος του πολέμου- μεταξύ άλλων από την έρευνα του Αμερικανού δημοσιογράφου Daniel Pearl (στην Wall Street Journal, της 31-12-1999 ) Παρόμοια εξευτελίστηκε μια από τιε πιο θορυβώδεις σκευωρίες του 20ού Αιώνα: Το σχέδιο Potkova (« πέταλο αλόγου»), ένα έγγραφο που έλεγαν πως αποδεικνύει ότι οι Σέρβοι είχαν προγραμματίσει την «εθνοκάθαρση» του Κοσσόβου. Η κοινοποίησή του από την Γερμανία, τον Απρίλιο του 1999, χρησιμοποιήθηκε σαν πρόσχημα για να ενταθούν οι βομβαρδισμοί της Σερβίας.

Οι κύριοι παραγωγοί ειδησεογραφικής εξαπάτησης δεν ήταν κάποιοι παρανοϊκοί διαδοσίες του Διαδικτύου αλλά οι ίδιες οι Δυτικές κυβερνήσεις, το ΝΑΤΟ, όπως και τα όργανα του Τύπου τα πιο ευυπόληπτα.

Μεταξύ τους , η Le Monde, μια εφημερίδα τις οποίας οι θέσεις της αρθρογραφίας χρησίμευαν τότε ως σημεία αναφοράς για το σύνολο του γαλαξία των γαλλικών ΜΜΕ. Η Σύνταξή της, με διευθυντή τον Edwy Plenel, ομολογεί ότι « έκανε την επιλογή της επέμβασης». Στο φύλλο της 8 Απριλίου 1999, στην πρώτη σελίδα, ένα άρθρο του Daniel Vernet αναγγέλλει: «Αυτό το Σχέδιο «Πέταλο αλόγου», που προγραμμάτιζε την απέλαση των Κοσσοβάρων». Ο δημοσιογράφος, υιοθετεί τις πληροφορίες που μετέδωσε την προτεραία ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών, ο οικολόγος Γιόσκα Φίσερ. Αυτό «το Σχέδιο της κυβέρνησης του Βελιγραδίου περιγράφει με λεπτομέρειες την πολιτική της εθνοκάθαρσης που εφαρμόζεται στο Κόσσοβο… φέρει το όνομα με τον κωδικό «Πέταλο Αλόγου», αναμφίβολα σε συμβολισμό του εγκλωβισμού σε τανάλια του αλβανικού πληθυσμού» γράφει ο Βερνέ, για τον οποίο « το θέμα φαίνεται να μην προκαλεί αμφιβολίες».

Δυο μέρες αργότερα, η Μόντ υποτροπιάζει, σε όλο το πλάτος της 1ης σελίδας: «Πως ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς προετοίμασε την εθνοκάθαρση». «Το σερβικό σχέδιο“Potkova” προγραμμάτιζε την βίαιη απέλαση των Κοσσοβάρων από τον Οκτώβριο του 1998. Η εφαρμογή του συνεχίστηκε κατά τις διαπραγματεύσεις του Ραμπουγιέ». Η Μόντ αναφέρεται σε «ένα σερβικό στρατιωτικό έγγραφο» και επαναλαμβάνει ξανά τους ισχυρισμούς των Γερμανών αξιωματούχων, σε σημείο που να αναδημοσιεύει ολόκληρο ένα «βοηθητικό σημείωμα» που μοίρασε ο Γενικός Επιθεωρητής του Γερμανικού Στρατού στους δημοσιογράφους. Το Βερολίνο προσπαθούσε τότε να δικαιολογήσει, σε μια μάλλον ειρηνόφιλη κοινή γνώμη, τον πρώτο πόλεμο που διεξήγαγε η Μπούντεσβερ από το 1945 και επιπλέον εναντίον μιας χώρας που πριν πενήντα χρόνια ήταν κατεχόμενη πάλι από την γερμανική –(τότε χιτλερική) Βέρμαχτ.

Αλλά αυτό το σχέδιο ήταν μια πλαστογραφία. Δεν προερχόταν από τις σερβικές αρχές, αλλά ήταν μια κατασκευή, από συμπίλημα στοιχείων, των βουλγαρικών μυστικών υπηρεσιών, και δόθηκε στους Γερμανούς από μια βουλγαρική κυβέρνηση που επιδείκνυε ζήλο για να γίνει δεκτό στο ΝΑΤΟ. Η απάτη αποκαλύφθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2000 από το εβδομαδιαίο Σπίγκελ και επιβεβαιώθηκε, δέκα χρόνια αργότερα από τον πρώην υπουργό των Εξωτερικών της Βουλγαρίας. Ας σημειωθεί ότι το έγγραφο θα όφειλε να είχε προκαλέσει τόσο μεγαλύτερη καχυποψία στις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες όσο η λέξη «πέταλο» ήταν γραμμένη στην βουλγαρική και όχι στην σερβική γλώσσα, όπως το επεσήμανε ο Γερμανός βουλευτής Gregor Gysi, στις 15 Απριλίου 1999, στην γερμανική Βουλή.

Τον Μάρτιο του 2000, ο Γερμανός Ταξίαρχος Heinz Loquai, εκφράζει σε βιβλίο του «τις αμφιβολίες του για την ύπαρξη τέτοιου εγγράφου». Ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Δικαστηρίου για την Γιουγκοσλαβία χαρακτηρίζει τα στοιχεία του υποτιθέμενου σχεδίου «ελάχιστα πειστικά» (Hamburger Abendblatt,24 mars 2000) και η εισαγγελέας του Δικαστηρίου Κάρλα Πόντε δεν το αναφέρει καν στο κατηγορητήριο κατά του Μιλόσεβιτς, το 1999 και το 2001.

Η Μόντ αναφέρεται και πάλι στο «πέταλο Αλόγου», στις 16 Φεβρουαρίου 2002, αλλά (πολύ χαρακτηριστικά για αυτήν την «έγκυρη» εφημερίδα) σαν να το είχε πάντοτε αντιμετωπίσει με επιφύλαξη.: «Το «Πέταλο Αλόγου» παραμένει πάντοτε ένα πολύ αμφιλεγόμενο έγγραφο, του οποίου η γνησιότητα δεν αποδείχτηκε ποτέ». Οι δημοσιογράφοι Jean-Arnault Dérens et Laurent Geslin, ειδικοί στα Βαλκάνια, χαρακτήρισαν από την πλευρά τους το Σχέδιο Potkova « αρχέτυπο των fake news (ψευτοειδήσεων), που μεταδίδουν οι Δυτικοί στρατοί και αναδημοσιεύουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες».

Η επισήμανση μιας επετείου δεν θα δικαιολογούσε μόνη της την ανάξεση αυτής της υπόθεσης. Αλλά ορισμένες από τις συνέπειές της βαραίνουν ακόμη στην διεθνή ζωή. Για τον πρώτο του πόλεμο, μετά την γέννησή του το 1949, το ΝΑΤΟ επέλεξε να επιτεθεί σε ένα κράτος που δεν είχε απειλήσει κανένα από τα μέλη του. Χρησιμοποίησε ένα ανθρωπιστικό πρόσχημα και τον εξαπέλυσε χωρίς την εξουσιοδότηση των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό χρησιμοποιήθηκε σαν προηγούμενο από τις ΗΠΑ, το 2003, για την εισβολή στο Ιράκ, που και εκεί υποβοηθήθηκε από μια καταιγιστική εκστρατεία ψευδών πληροφοριών. Λίγα χρόνια αργότερα, η κήρυξη από το Κόσσοβο της ανεξαρτησίας του, τον Φεβρουάριο του 2008, τραυμάτιζε την αρχή του απαραβίαστου των συνόρων. Σ’ αυτήν την ανεξαρτητοποίηση θα θεμελιώσει η Ρωσία, τον Αύγουστο του 2008, την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσσετίας, δύο περιοχών που αποσχίσθηκαν από την Γεωργία. Και αργότερα, τον Μάρτιο του 2014, όταν θα προσαρτούσε την Κριμαία.

Κανένας βέβαια δεν είχε συμφέρον να ξαναφέρει στην μνήμη του κοινού εκείνους τους επίσημους βιασμούς της αλήθειας, όταν ο πόλεμος του Κοσσόβου διεξάχθηκε από μια πλειοψηφία κυβερνήσεων της «Αριστεράς» και υποστηρίχτηκε από τα περισσότερα συντηρητικά κόμματα. Και είναι επίσης ευνόητο ότι οι δημοσιογράφοι που είναι περισσότερο αλλεργικοί στο ζήτημα των «fake news » (ψευτοειδήσεων), προτιμούν να αλλάζουν κουβέντα.


Serge Halimi & Pierre Rimbert





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
"Κύριε" Καριώτη, υπερασπιστή του ήθους και της ηθικής, της δεοντολογίας και της αξιοπρέπειας (αναφέρομαι στα λόγια της πρώτης σας - εκ των τελευταίων - ανάρτησης, την οποία και κατεβάσατε αμέσως, αφού στη συνέχεια επιλέξατε ένα πιο πολιτισμένο - "παπάρα", "συκοφάντη", "ανθρωπάκι" - λεξιλόγιο κατάλληλο μάλιστα να αναγνωσθεί κι απ' όλη την οικογένεια, ιδίως από τα ΠΑΙΔΙΑ (για τα οποία τόσο αγωνιούσατε στην πρώτη σας ανάρτηση), προστάτη της οικογένειας, ιδίως των οικογενειών των ατόμων που εμπλέκονται στο δημόσιο βίο, θα μου επιτρέψετε να σας απαντήσω ως ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ του ανθρώπου που με τις τελευταίες σας δημοσιεύσεις λοιδορείτε.

Γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο, το στέλεχος  (είναι άραγε κατηγορία ; ) του ΠΑΣΟΚ, σε καιρούς δύσκολους όταν το  ΠΑΣΟΚ ήταν στην αντιπολίτευση, αγωνιζόμενο για τις ιδέες και την ιδεολογία του (όπως και ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας). Γνώρισα έναν άνθρωπο μάχιμο κι αποφασισμένο να υπερασπιστεί τις ιδέες του με οποιοδήποτε τίμημα. Ένα τίμημα που πλήρωσε πολλές φορές με αποκορύφωμα την "κατηγορία συναδέλφου", όπως εντέχνως αφήνεται να μετεωρείται χωρίς να δίνετε επιπλέον στοιχεία. Γιατί ξέρετε πολύ καλά πως αν λέγατε όλη την αλήθεια θα έπρεπε να αναφέρετε ότι ο "συνδικαλιστής του Ιπποκράτειου" υπήρξε ο ιδρυτής και Πρόεδρος ενός από τους μεγαλύτερους Καταναλωτικούς Συνεταιρισμούς Εργαζομένων (Ιπποκράτειου) με 1000 εγγεγραμμένα μέλη και μια επιτυχημένη και κερδοφόρα πορεία.
Η "κατηγορία συναδέλφου" λοιπόν ήταν καταγγελία συνδικαλιστή της δεξιάς για λαμογιές και κλεψιές του Συνεταιρισμού, στοχοποιώντας το ΔΣ και φυσικά τον Πρόεδρο επώνυμα, η οποία έγινε απευθείας στον Υπουργό Οικονομικών τότε κ. Αλογοσκούφη, για καθαρά κομματικούς λόγους.
Το Υπουργείο, ως όφειλε, παρήγγειλλε έλεγχο από το ΣΔΟΕ και ένα κλιμάκιο ελεγκτών για μεγάλο χρονικό διάστημα ήλεγξε ενδελεχώς τα ΠΑΝΤΑ χωρίς να βρει ΤΙΠΟΤΑ. Όλο όμως το διάστημα του ελέγχου η λάσπη (όπως κάνεις κι εσύ τώρα) έπεφτε σύννεφο με πλήθος ανακοινώσεων στους χώρους του Νοσοκομείου (κι όχι μόνο) για ψευδείς συκοφαντίες για την διαχείριση του Συνεταιρισμού. Ανακοινώσεις και δημοσιεύματα που οδήγησαν στα δικαστήρια και στα οποία ο υβριστής και λασπολόγος, μετά το πόρισμα των ελεγκτών, αναγκάστηκε να ζητήσει ΣΥΓΝΩΜΗ και η υπόθεση έκλεισε ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΞΙΩΣΗ ΓΙΑ ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ από την πλευρά του ανθρώπου, για τον οποίο αφήνετε αυτά τα επαίσχυντα υπονοούμενα κι αυτούς τους άθλιους υπαινιγμούς (Σημειωτέον ότι στον Συνεταιρισμό διακινούνταν εκατομμύρια δραχμές τότε κι ο έλεγχος έγινε με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας).

Αλλά αυτή την κατηγορία δεν την διατυπώνετε τώρα για πρώτη φορά. Το έχετε ξανακάνει στο παρελθόν και είμαι σίγουρη ότι θα το ξανακάνετε και στο μέλλον, γιατί εφαρμόζετε τη μέθοδο της λάσπης στον ανεμιστήρα. Και παλαιότερα πήρατε την απάντηση, αλλά ξαναεπιχειρείτε να δημιουργήσετε κλίμα ΕΙΔΙΚΑ τώρα που ο στόχος σας είναι υποψήφιος για την Ευρωβουλή.
ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΑΣ. Αλλά να ξέρετε όσες φορές εσείς πιπιλίζετε αυτή την ιστορία, άλλες τόσες θα δίνεται η απάντηση για να αποκαλύπτεται η συκοφαντική σας φύση.
Ο άνθρωπος που γνώρισα "κε" Καριώτη άλλαξε την πορεία του, λίγο μετά που έγινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ (που θα μπορούσε όχι να γλείφει, όπως τον κατηγορείς τώρα, κόκκαλα αλλά να το ξεκοκκαλίζει) διαφωνώντας με πράξεις και πρακτικές της εξουσίας.
Σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να διατυπώσω ένα ερώτημα. Κάποιος που προδίδεται από τον χώρο που πίστευε (από τα 20 του χρόνια) ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΣΤΡΑΤΕΥΤΕΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ;;;
Τί θα πρέπει να κάνει; Να πάει σπίτι του και να μην ενδιαφέρεται πλέον για τα κοινά ;;;
Ο ΚΥΡΙΟΣ Ιβάνοβιτς λοιπόν δεν το έκανε. Πίστεψε (όπως πολλοί),  αφού συμμετείχε ενεργά στο κίνημα των πλατειών (με συγκεντρώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη αλλά και Περαία), στον ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό υποστήριξε την υποψηφιότητα του Σπύρου Κουζινόπουλου στις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Ήταν μια καθαρή κομματική επιλογή.
Δυστυχώς και τα δύο κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) αποδείχθηκε ότι πρόδωσαν αρχές και πεποιθήσεις. Η αποχώρησή του έγινε ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κυβέρνηση, μετά την κολοτούμπα του δημοψηφίσματος.
Και τονίζω και στις δύο περιπτώσεις την αποχώρηση ενόσω τα κόμματα αυτά είναι στην κυβέρνηση για να μην γίνει καμιά αυθαίρετη ταύτιση με πολιτικούς γυρολόγους (που διακαώς "κε" Καριώτη το επιθυμείτε) αφού το στοιχείο του ενδεχόμενου κέρδους από την εξουσία εκλείπει.

Ο άνθρωπος που μοιράζομαι την ζωή μου "κύριε" Καριώτη είναι ένας άνθρωπος των κινημάτων - πάντα ήταν -  που αφιέρωσε πολύτιμο χρόνο στις δράσεις της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Πολιτών Θερμαϊκού, που εσείς "ιδρύσατε" πηγαίνοντας  ΜΟΝΟ στην εναρκτήρια εκδήλωσή της κι αυτός "καπέλωσε" (προσβλητικό για τον κόσμο της Πρωτοβουλίας) ξημεροβραδιαζόμενος για την επιτυχία των σκοπών της.
Αυτός ο άνθρωπος συμπορεύτηκε με την Ζωή Κωνσταντοπούλου αμέσως μόλις και η ίδια αποχώρησε και κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ για προδοσία και συνέπραξε με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.
Θέλετε λοιπόν να κατηγορήσετε για την "αλλαγή", τότε να κατηγορήσετε και το κομμάτι εκείνο πολιτών  που "αλλάζει" και προχωράει μπροστά πιστεύοντας ότι αξίζει μια κοινωνία ΕΛΕΥΘΕΡΗ που γεύεται τους καρπούς της εργασίας της και τα αγαθά του πολιτισμού της, χωρίς να έχει αυταπάτες ότι αυτό αποτελεί αυτονόητο αγαθό, αλλά καθημερινό αίτημα και όνειρο ζωής.

Αυτή την διαδρομή προσπαθείτε να αμαυρώσετε με αναφορές και στα πρόσφατα και παλαιότερα αυτοδιοικητικά δρώμενα. Κατηγορείτε ΕΣΕΙΣ γι' αλλαγή στάσης απέναντι στον Μαυρομάτη, όταν γνωρίζετε (ή θα έπρεπε να γνωρίζετε λόγω της μεγάλης αυτοδιοικητικής σας εμπειρίας !!) ότι η αυτοδιοικητική πραγματικότητα δεν είναι ΠΟΤΕ η ίδια. Ούτε οι άνθρωποι που εμπλέκονται, ούτε οι πολιτικές που εφαρμόζονται, ούτε κι οι ιδέες (φρέσκες από νέους εκλεγέντες), ούτε κι οι στόχοι που προγραμματίζονται είναι ίδιοι σε κάθε τετραετία.
Απειλείτε πως θα βγάλετε στοιχεία με κριτικές προς τον Μαυρομάτη, παραβιάζοντας ανοιχτές θύρες, αφού ο καθένας μπορεί με μια απλή αναζήτηση στον Ακτιβιστή να βρει θέσεις, απόψεις, κριτικές, πάντα τεκμηριωμένες και με αναφορές για την συγκεκριμένη χρονική στιγμή που λάμβαναν χώρα.

Για την ΔΙΚΗ ΣΑΣ όμως περίοδο "κύριε" Καριώτη μπορεί άραγε να βρει κανείς στοιχεία σχετικά με τη στάση που κρατούσατε πχ με την υπεξαίρεση στη Μηχανιώνα; Μήπως ήσασταν κι εσείς μεταξύ αυτών που βρίζανε τον τωρινό δήμαρχο; Πάντως για την ιστορία αναφέρω (και μπορείτε να το επαληθεύσετε αν ανατρέξετε στα τότε δημοσιεύματα) ότι ο ακτιβιστής δεν το έκανε (κι ας λέτε ότι έβριζε τον Μαυρομάτη) για κανέναν παχυλό μισθό.
Αντιθέτως κάποιοι ΠΟΥΛΗΣΑΝ τους συνοδοιπόρους τους λίγο πριν την εκλογική αναμέτρηση για να ζήσουν την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ τους (όπως ισχυρίστηκαν). Σου θυμίζουν κάτι αυτά τα λόγια ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΑ "κύριε" Καριώτη, που λίγο πριν τις εκλογές κι ενώ στόλιζες από την κορυφή ως τα νύχια τον Μαυρομάτη, από τον συνδυασμό του Στεφανίδη, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή άλλαξες στρατόπεδο και πήγες εκεί που έφτυνες;;;
Και έχεις το θράσος να το παίξεις και τιμητής.
Αλήθεια η αναφορά σου στην  ομηρία τί σημαίνει;
Θα είχε ενδιαφέρον οι ψηφοφόροι που τόσα χρόνια σε ψηφίζουν να μάθουν σε ποια συμφέροντα ΟΜΗΡΟΣ ήταν ο εκλεκτός τους !!!!
Θα είχε ενδιαφέρον ν' ανακαλύψουν πως τα επιχειρήματα του εκλεκτού τους είναι απλώς σοφίσματα που αποκαλύπτουν την απατηλή λογική του.

Κλείνοντας αυτό το μακροσκελές αλλά απαραίτητο (λόγω των κατηγοριών) κείμενο, θα ήθελα να καταθέσω τον θαυμασμό και την εκτίμησή μου για τον άνθρωπο που είναι σύντροφός μου στη ζωή και καθημερινή πηγή έμπνευσής μου. Έχει την ίδια αγωνιστικότητα, την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια μαχητικότητα για τα πράγματα που δίνουν ΑΞΙΑ στη ζωή μας, όπως την πρώτη μέρα που τον γνώρισα.
Και είμαι περήφανη γι'αυτό.


Τζένη Τσοπάνογλου



Μεσούντος του προεκλογικού αγώνα, και παρά τις προθέσεις όλων των υποψηφίων δημάρχων και περιφερειαρχών, για βελτίωση της καθημερινότητας των δημοτών και στους δύο γειτονικούς δήμους (Θερμαϊκού και Θέρμης) το "εργοστάσιο καύσης στα τσαΐρια της Περαίας" συνεχίζει το θεάρεστο έργο επιβάρυνσης της υγείας των δημοτών.

Εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως η πρόταση-πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη ίσως να είναι η μοναδική ρεαλιστική, εφόσον βεβαίως υπάρξει πολιτική βούληση για διευθέτηση του προβλήματος.

Κατ' αυτήν θα πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη δράση τριών πλευρών: Των δύο δήμων που εμπλέκονται, της Περιφέρειας και της Ειδικής Γραμματείας για την Κοινωνική Ένταξη των Ρομά.
Με στόχο την μετεγκατάσταση του καταυλισμού αλλά και τον επισταμένο έλεγχο (διαχειριστικό, οικονομικό) στις γειτονικές μάντρες που υποδέχονται τα προϊόντα των καύσεων. 

Και φυσικά γι' αυτό απαραίτητη θεωρούμε την ανάπτυξη - αξιοποίηση της ιδιαίτερα πλεονεκτικής περιοχής των τσαϊριών.

Η πρωινή, σημερινή, φωτο από βίντεο του Βασίλης Ζαγουρτζίνης
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Paul Craig Roberts, 28-4-2017

[Την περασμένη Πέμπτη, με εκδηλώσεις, ομιλίες, άρθρα και απολογισμούς, γιορτάσθηκε και στις δυο όχθες του Ατλαντικού η Ημέρα του Τύπου και της ελευθεροτυπίας. Ο πασίγνωστος πλέον Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζωρτζ ΄Οργουελ, απών από τις εκδηλώσεις αυτές για λόγους ανωτέρας βίας, ασφαλώς θα εκάγχαζε πικρά όπου βρίσκεται, πέραν του τάφου. Τους λόγους εξηγεί ο γνωστός μας, Αμερικανός, μεγάλος άλλοτε δημοσιογράφος, καθηγητής, υπουργός και διάσημος συγγραφέας, στο κατωτέρω οδυνηρά επίκαιρο άρθρο του.]

Mετάφραση: Μ. Στυλιανού

Το Ψάρι σαπίζει από το κεφάλι. Στον Δυτικό Κόσμο η σήψη επιταχύνεται. Η σήψη στην Ουάσιγκτον γοργά εξαπλώνεται σε πολιτειακές και τοπικές εξουσίες και -εξωτερικά- σε υποτελείς κυβερνήσεις της Αυτοκρατορίας.

Η πορεία της Τυραννίας

Η επίθεση της Ουάσιγκτον στην δημοσιογραφία, με την παράνομη σύλληψη του Τζούλιαν ΄Ασανζ, επεκτάθηκε τώρα στην Γαλλία. Η κυβερνητική πολιτική των κυρώσεων εναντίον κυριάρχων χωρών που δεν συμμορφώνονται στις διαταγές της Ουάσιγκτον, επεκτάθηκε στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, όπου ο κυβερνήτης απειλεί με κυρώσεις τους πιστωτικούς οργανισμούς που συναλλάσσονται με την Εθνική ΄Ενωση Οπλοκατοχής , (δικαιώματος που προστατεύεται από την 2η Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος).

Με την 1η Τροπολογία να υφίσταται τώρα επίθεση και να προορίζεται για κατάργηση επειδή επιτρέπει τον λεγόμενο τώρα «εχθρικό λόγο», με

Στην Γαλλία, ο υποτελής πρόεδρος Μακρόν διέταξε την προσαγωγή και ανάκριση τριών δημοσιογράφων οι οποίοι αποκάλυψαν ότι η Μακρονική κυβέρνηση, με πλήρη γνώση κα πρόθεση πουλάει όπλα, (γαλλικά τανκς και όργανα κατεύθυνσης βλημάτων), στην Σαουδική Αραβία και στο Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να χρησιμοποιηθούν στην σφαγή αμάχων, γυναικών και παιδιών, στην Υεμένη. Το δημοσίευμα αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Μακρόν ψευδολόγησε εσκεμμένα όταν δήλωσε πως αγνοούσε ότι τα γαλλικά όπλα θα χρησιμοποιούνταν για επιθετικές επιχειρήσεις και όχι για την άμυνα, σε παραβίαση της Συνθήκης Εμπορίου ΄Οπλων του 2014. Οι δημοσιογράφοι ανακρίνονται από την γαλλική Γκεστάπο « για την αποκάλυψη γαλλικών αμυντικών απορρήτων».

Με άλλα λόγια, όταν η γαλλική κυβέρνηση ψεύδεται, η αποκάλυψη αυτού του γεγονότος αποτελεί παραβίαση μυστικού της εθνικής άμυνας.

Ολόκληρος ο Δυτικός κόσμος υιοθετεί την αντιμετώπιση του ΄Ασανζ από την Ουάσιγκτον και καθιστά έγκλημα την άσκηση του λειτουργήματος της ενημέρωσης, προστατεύοντας έτσι την εγκληματικότητα των κυβερνήσεων. Εάν αποκαλύψετε ένα κυβερνητικό έγκλημα, όπως έκανε η Γουίκιληκς, θα διωχθείτε γι’ αυτό από την εγκληματική κυβέρνηση. Είναι σαν να αναγνωρίζεται στον εγκληματία το δικαίωμα να προσάγει σε δίκη την αστυνομία και τον εισαγγελέα που τον συνέλαβε.

Mε την 1η Τροπολογία (Ελευθερία Λόγου και Τύπου, Συνέρχεσθε και συνεταιρίζεσθαι) να υφίσταται επίθεση και να προορίζεται για κατάργηση, επειδή «επιτρέπει εκφράσεις μίσους», με την 10η Τροπολογία ( η κεντρική κυβέρνηση ασκεί μόνο όσες εξουσίες της εκχωρούν οι Πολιτείες και ο λαός) ακυρωμένη από τον εγκληματία πολέμου Αβραάμ Λίνκολν και με το habeas corpus και την νομότυπη διεξαγωγή δίκης κατεδαφισμένα από τα καθεστώτα George W. Bush και Obama, μόνο η 2η Τροπολογία (δικαίωμα οπλοκατοχής και οπλοφορίας) εξακολουθεί να ισχύει και αυτή υφίσταται την επίθεση του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Andrew Cuomo.

Ο Κουόμο αποκάλυψε ότι η απειλή του για κυρώσεις εναντίον των πιστωτικών οργανισμών αποβλέπει να θέσει την ΄Ενωση Οπλοκατοχής εκτός λειτουργίας. « Ωθούμε την ΄Ενωση σε οικονομικό αδιέξοδο. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να την κλείσουμε». Ο τύραννος Κουόμο ξέρει ότι η ΄Ενωση δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τραπεζικό λογαριασμό και ασφαλιστική κάλυψη.

Για να είμαι σαφής, η επιτυχία της Ουάσιγκτον στο να καταστήσει την κυβέρνηση όπλο εναντίον του λαού επεκτάθηκε σε όλη την έκταση της αυτοκρατορίας και προς τα κάτω, στις κυβερνήσεις των Πολιτειών των ΗΠΑ.

Όταν σε αυτό προσθέσουμε στην μαζική κατασκοπεία σε βάρος των πολιτών, που κατέστησε δυνατή η ψηφιακή επανάσταση, έχουμε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο της ελευθερίας.

Το να μιλάει κανείς πλέον για «Δυτικές Δημοκρατίες» είναι ανεπίτρεπτη ψευδολογία. Δεν υπάρχει πια ούτε μία κυβέρνηση που να είναι υπόλογη στον λαό. Δεν μπορεί να υπάρχουν κυβερνήσεις ελεγχόμενες και υπόλογες στον λαό που κυβερνούν, χωρίς ελεύθερο Τύπο. Δεν υπάρχει ελεύθερη οικονομία ή ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, όταν επιχειρήσεις τιμωρούνται επειδή διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με οργανισμούς που είναι στόχοι κυβερνητικής καταπίεσης.

Ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» δεν ήταν παρά μια μεταμφίεση της επίθεσης εναντίον του αμερικανικού Συντάγματος, μιας επίθεσης που πέτυχε τον σκοπό της. Η χειρότερη πράξη προδοσία στην Ιστορία είναι η κυβερνητική κατάλυση του αμερικανικού Συντάγματος.

Η εποχή της τυραννίας έχει αρχίσει. Οι εκλογές δεν μπορούν να την σταματήσουν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου