Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ZERO HEDGE,JUN 22, 2022 -
Authored by Eric Zuesse,
Μετάφραση. Μ. Στυλιανού

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δαπανά για τον στρατό της, ετησίως, όχι μόνο στο Υπουργείο Άμυνας, αλλά σε όλα τα τμήματα της συνολικά, περίπου 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια. (Μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων είναι κρυμμένο στο Υπουργείο Οικονομικών και αλλού, προκειμένου να διαβιβαστεί στο κοινό η ψευδής ιδέα ότι «μόνο» περίπου 800 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως δαπανώνται τώρα για τον αμερικανικό στρατό.)



Στις 25 Απριλίου 2022, το Ίδρυμα Εσωτερικής Έρευνας για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) με τίτλο "Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες περνούν 2 τρισεκατομμύρια δολάρια για πρώτη φορά", και ανέφερε ότι, "οι στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ ανήλθαν σε 801 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021, μια πτώση 1,4 τοις εκατό από το 2020. Το στρατιωτικό βάρος των ΗΠΑ μειώθηκε ελαφρώς από 3,7% του ΑΕΠ το 2020 σε 3,5% το 2021. Ωστόσο, δεν περιελάμβαναν το πλήρες ποσό των ΗΠΑ, αλλά μόνο τα τμήματα του που καταβάλλονται από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Κατά συνέπεια, ένα πιο ρεαλιστικό παγκόσμιο σύνολο θα ήταν περίπου 2,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, το οποίο είναι περίπου διπλάσιο από τις ετήσιες στρατιωτικές δαπάνες περίπου 1,5 T των ΗΠΑ. Όλες οι άλλες 172 υπολογιζόμενες χώρες του κόσμου, μαζί, είχαν δαπανήσει ένα ποσό περίπου ισοδύναμο με αυτό.

Πριν από τη δημιουργία από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρι Σ. Τρούμαν του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, στις 18 Σεπτεμβρίου 1947, αντικαθιστώντας το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ που είχε δημιουργηθεί στις 7 Αυγούστου 1789 από τους Ιδρυτές της Αμερικής (λίγο μετά το Σύνταγμα των ΗΠΑ είχε τεθεί σε ισχύ στις 4 Μαρτίου 1789), οι ΗΠΑ ήταν μια δημοκρατία — όσο ελαττωματική και αν ήταν, ήταν πραγματική, παρ' όλα αυτά.

Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τη μετατροπή τους σε δικτατορία (υπηρετώντας τους ιδιοκτήτες των στρατιωτικών εταιρειών και των εξορυκτικών-εταιρικών εξαρτήσεών τους όπως η Chevron) όταν, στις 25 Ιουλίου 1945, ο Τρούμαν αποφάσισε ότι αν οι ΗΠΑ δεν κατακτούσαν τη Σοβιετική Ένωση, τότε η Σοβιετική Ένωση θα κατακτούσε τις ΗΠΑ, και έτσι ξεκίνησε τον Ψυχρό Πόλεμο, εκείνη την ημερομηνία, αποφασισμένος ότι η πρώτη του προτεραιότητα ως Πρόεδρος των ΗΠΑ, θα ήταν να θέσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε μια σχεδόν μόνιμη πολεμική βάση, παρόλο που ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς φασισμούς (τις δυνάμεις του «Άξονα») ήταν έτοιμος να τελειώσει εκείνη την εποχή, και θα ήταν σαφώς μια νίκη για τους συμμάχους των ΗΠΑ — κυρίως, τη Σοβιετική Ένωση, και την αυτοκρατορία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο Τρούμαν, σε αντίθεση με τον άμεσο προκάτοχό του, τον FDR (Φραγκλίνο Ρούζβελτ), ο οποίος ήταν παθιασμένα αφοσιωμένος αντιιμπεριαλιστής, είχε προηγουμένως βρεθεί στο περιθώριο για τις αυτοκρατορίες, αλλά, πηγαίνοντας προς τα εμπρός μετά από αυτή την ημερομηνία, θα ήταν απόλυτα αφοσιωμένος στο να κάνει ολόκληρο τον κόσμο στον πρώτο ενιαίο κόσμο- αυτοκρατορία, η οποία θα είχε τον έλεγχο ολόκληρου του πλανήτη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και θα μοιράζονταν μόνο οι «σύμμαχοί» της (υποτελή έθνη). Αυτό ήταν το αμερικανικό όνειρο του Τρούμαν, και ήρθε σε πλήρη αντίθεση με το όνειρο της FDR για ένα μελλοντικό Ηνωμένο Έθνη που θα κατείχε ένα παγκόσμιο μονοπώλιο σε όλα τα στρατηγικά όπλα και θα χρησίμευε ως δημοκρατική παγκόσμια ομοσπονδιακή δημοκρατία όλων των εθνών, καθένα από τα οποία θα είχε το δικό του νομικό σύστημα για τις εσωτερικές υποθέσεις, αλλά όλα τα έθνη θα υπόκεινταν στη μοναδική εξουσία των Ηνωμένων Εθνών όσον αφορά όλες τα διεθνή Θέματα. Ο Τρούμαν περιφρονεί τον FDR και ξεφορτώθηκε ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο και τους στενούς συμβούλους του FDR, μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια.

Ο Τρούμαν θαύμαζε πάρα πολύ τον στρατηγό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, η συμβουλή του οποίου είχε εδραιωθεί στο μυαλό του Τρούμαν στις 25 Ιουλίου 1945 ότι ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε δίκιο ότι αν οι ΗΠΑ δεν κατακτούσαν τη Σοβιετική Ένωση, τότε η Σοβιετική Ένωση θα κατακτούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες.

(Ο Αϊζενχάουερ, στο τέλος της προεδρίας του, προειδοποίησε τους Αμερικανούς ενάντια στο στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα που ο Τρούμαν και ο ίδιος είχαν δημιουργήσει από κοινού. Ήταν ένας από τους πιο επιδέξιους ψεύτες της ιστορίας, και ήθελε η ιστορία να τον θυμάται ως άνθρωπο της ειρήνης. Στην πραγματικότητα ήταν τόσο ιμπεριαλιστής όσο ήταν ο Τρούμαν.)

Και αυτή η απόφαση, από τον Τρούμαν, εκείνη την ημερομηνία, είναι αυτό που έβαλε την κυβέρνηση των ΗΠΑ αμετάκλητα στο δρόμο προς τη μελλοντική διακυβέρνηση από ένα στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα που θα βίαζε το Σύνταγμα των ΗΠΑ – για να αναιρέσει το πιο σημαντικό επίτευγμα των Ιδρυτών της Αμερικής.

Το Σύνταγμα των ΗΠΑ είχε γραφτεί από ανθρώπους που απεχθανοντο την ίδια την έννοια των «μόνιμων στρατών» – οποιαδήποτε μόνιμη πολεμική κυβέρνηση. Είχαν επαναστατήσει ενάντια σε μια αυτοκρατορία, και καταδίκασαν όλες τις αυτοκρατορίες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έκαναν ό, τι ήταν στο χέρι τους να σχεδιάσουν μια κυβέρνηση που θα απαγόρευε κάτι τέτοιο εδώ. Και η κυβέρνησή τους, σχεδιασμένη με αυτόν τον τρόπο, υπηρέτησε καλά το έθνος όλα αυτά τα χρόνια από το 1789-1947, μετά το οποίο το Σύνταγμά τους σταδιακά εγκαταλείφθηκε.

Ένα έγγραφο με ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1946 από το Γενικό Επιτελείο Στρατού των ΗΠΑ, με τίτλο "ΔΗΛΩΣΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ", άρχιζε με ένα "Υπόμνημα του Αρχηγού Του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ", το οποίο άρχιζε το ίδιο:

Διαβάζοντας τη δήλωση της Μεικτής Επιτροπής Στρατηγικής Έρευνας για το παραπάνω θέμα (Κ.Κ.Σ. 1477/5), απέκτησα μια κάπως δυσμενή εντύπωση. Ενώ οι περισσότερες από τις συγκεκριμένες δηλώσεις που έγιναν φαίνονται λογικές, ο τόνος φαίνεται να υποτιμά τη σημασία της ανάπτυξης ατομικών όπλων και να επιμένει άσκοπα έντονα ότι οι συμβατικές ένοπλες δυνάμεις δεν θα εξαλειφθούν. Αν και συμφωνώ απολύτως, όσον αφορά το άμεσο μέλλον, με την τελευταία έννοια, δεν έχω αισθανθεί ότι υπάρχει έντονη δημόσια ζήτηση επί του παρόντος για την κατάργηση των υπηρεσιών. Συνεπώς, ο γενικός τόνος της δήλωσης μπορεί να παρερμηνευθεί από το Κογκρέσο και το κοινό και να θεωρηθεί ένδειξη αντίδρασης εκ μέρους του στρατού και απροθυμίας σε καμία περίπτωση να μειωθεί το μέγεθος του στρατιωτικού κατεστημένου.

Αυτό ήταν σε μια εποχή που η διαδεδομένη αμερικανική υπόθεση ήταν ότι δεν θα εξακολουθούσε να υπάρχει μόνιμος στρατός σε αυτή τη χώρα.

Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια από το θάνατο του FDR στις 12 Απριλίου 1945, μια τέτοια μόνιμη πολεμική κυβέρνηση των ΗΠΑ δημιουργήθηκε επίσημα. Το σχέδιο του FDR για έναν ΟΗΕ που θα απαγόρευε διεθνώς όλες τις αυτοκρατορίες αντικαταστάθηκε από το σχέδιο του Τρούμαν για μια Αμερική που θα γινόταν αυτό που ο ίδιος ο Χίτλερ φιλοδοξούσε να δημιουργήσει: Την πρώτη παγκόσμια αυτοκρατορία στον κόσμο. Το όνειρο του Τρούμαν είναι το σημερινό αμερικανικό όνειρο, στη σημερινή Ουάσιγκτον. και εδώ ήταν πώς ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα (ο άλλος από τους πιο επιδέξιους ψεύτες της ιστορίας), δήλωσε στούς αποφοίτους δοκίμους του West Point, στις 28 Μαΐου 2014:

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι και παραμένουν το ένα απαραίτητο έθνος. Αυτό ισχύει εδώ και έναν αιώνα και θα ισχύει για τον αιώνα που έρχεται. ... Η επιθετικότητα της Ρωσίας προς τα πρώην σοβιετικά κράτη εκνευρίζει τις πρωτεύουσες της Ευρώπης, ενώ η οικονομική άνοδος της Κίνας και η στρατιωτική της εμβέλεια ανησυχούν τους γείτονές της. Από τη Βραζιλία έως την Ινδία, οι αυξανόμενες μεσαίες τάξεις ανταγωνίζονται μαζί μας και οι κυβερνήσεις επιδιώκουν μεγαλύτερο λόγο στα παγκόσμια φόρουμ. ... Θα είναι καθήκον της γενιάς σας να ανταποκριθεί σε αυτόν τον νέο κόσμο.»

Είναι ατελείωτα προς τα εμπρός και προς τα πάνω, για τις ΗΠΑ. Όλα τα άλλα έθνη είναι "αναλώσιμα". Και αυτός ο στόχος υποστηρίζεται τώρα, από τις μισές στρατιωτικές δαπάνες του κόσμου.

Έτσι έγινε. Συνέβη με εξαπάτηση, σε κάθε βήμα της διαδρομής.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μόλις πριν λίγες μέρες υπήρξε το απαράδεκτο γεγονός της πρόσκλησης του Προέδρου της Παραολυμπιακής Επιτροπής κ. Γιώργο Καπελλάκη σε εγκαίνια αθλητικών εγκαταστάσεων και να μην φροντίσουν για την προσβασιμότητά του με αποτέλεσμα να προκαλέσει αλγεινή εντύπωση η δημοσιευμένη φωτο στο πανελλήνιο.
Γράψαμε τότε:
.....Δεν είναι η πρώτη φορά που δέχεται τέτοιου είδους υποδοχή ο πρόεδρος της Παραολυμπιακής Επιτροπής Γιώργος Καπελλάκης. Έχει σύμφωνα με πληροφορίες μας και απορρίψεις από Δημάρχους που αρνήθηκαν να τον δεχθούν (ρεπορτάζ για το θέμα σε νέα ανάρτησή μας) που έδειξαν με τον χειρότερο τρόπο την άποψή τους για τον αθλητισμό και την διαφορετικότητα.....

Και επανερχόμαστε σήμερα, μετά από σχετική έρευνα που αφήνει εκτεθειμένο τον δήμαρχο Θερμαϊκού κ. Γιώργο Τσαμασλή ο οποίος αρνήθηκε  (λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων ; ) να συναντήσει τον Γιώργο Καπελλάκη με την ιδιότητά του Προέδρου της Παραολυμπιακής Επιτροπής προκειμένου να συζητήσουν θέματα που αφορούν τόσο την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία αλλά και την προοπτική βελτίωσης των αθλητικών υποδομών στην περιοχή του Δήμου Θερμαϊκού. Μετά την ακύρωση του προγραμματισμένου ραντεβού του δημάρχου Θερμαϊκού με τον κ. Καπελλάκη που βρισκόταν στην Θεσσαλονίκη και την διαβεβαίωση ότι θα ειδοποιηθεί για νέο ραντεβού, ματαίως ανέμενε στο τηλέφωνό του, επί τριήμερο που βρισκόταν στην περιοχή, ο Πρόεδρος των Παραολυμπιονικών.

Και δεν εστιάζουμε απλά στην αδιαφορία απέναντι σε έναν Παραολυμπιονίκη, ούτε και στον επικεφαλής μια πολύ σημαντικής ομοσπονδίας ατόμων ΑμΕΑ με ότι αυτό συνεπάγεται. Την στιγμή που στον ίδιο χρόνο έσπευσαν να τον συναντήσουν  και να σχεδιάσουν την επόμενη μέρα για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των αθλητικών υποδομών ο Υφυπουργός Εσωτερικών Μακεδονίας Θράκης Ταύρος Καλαφάτης αλλά και πλήθος δημάρχων, όπως ο Δήμαρχος Καλαμαριάς Γιάννης Δαρδαμανέλης, ο Δήμαρχος Νεάπολης Συκεών Σίμος Δανιηλίδης, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και πολλοί άλλοι, πιστεύουμε ότι πρόκειται για ατόπημα εκ μέρους του κ. Τσαμασλή.


Θεωρούμε τελείως λανθασμένη την υποτίμηση της συνάντησης με έναν σημαντικό εκπρόσωπο του αθλητισμού με μεγάλες διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο (μετάλλια σε Ολυμπιάδες) που σίγουρα θα ήταν αποδοτική για τον δήμαρχο Θερμαϊκού όσον αφορά την αναβάθμιση των αθλητικών υποδομών της περιοχής, καθόσον η επίσκεψη θα αφορούσε και την καταγραφή των αθλητικών εγκαταστάσεων και τις ελλείψεις τους.

Και θεωρούμε τραγική την αδιαφορία αυτή του Δημάρχου Θερμαϊκού γιατί όπως ουσιαστικά ακόμη και δικοί του σύμβουλοι (Παναγιώτης Τροκάνας, πρόσφατα παραιτηθείς από όλες τις θέσεις που κατείχε συμπεριλαμβανομένης και αυτής του εντεταλμένου συμβούλου για τον Αθλητισμό αλλά και του Υπευθύνου Διευθυντού του ΚΑΠΠΑ) τον ψέγουν δημόσια για την ασυνέπεια και εγκατάλειψη των αθλητικών εγκαταστάσεων στον Δήμο.

Και φυσικά θα είχε έναν λόγο παραπάνω για την συνάντηση αφού στον Δήμο Θερμαϊκού ανήκει ιδιοκτησιακά το ΚΑΠΠΑ, ένα στολίδι που εξακολουθεί να υπολειτουργεί (το κολυμβητήριο παραμένει σε αδράνεια, όπως και άλλες εγκαταστάσεις λόγω μη ύπαρξης σύνδεσης  με ηλεκτρικό ρεύμα - χρόνια μετά τις κλοπές των μετασχηματιστών από κακοποιούς της περιοχής) και στο οποίο ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ - βάσει κανονισμού και συμβατικών υποχρεώσεων - να έχουν πρόσβαση αθλητές αλλά και πολίτες ΑμΕΑ.

Θα έπρεπε, νομίζουμε, να επιδιώξει ο Δήμαρχος Θερμαϊκού την συνάντηση ώστε να σχεδιάσει ενδεχόμενα νέες αθλητικές εγκαταστάσεις, πιθανότατα ένα στάδιο που να καλύψει αναγκαιότητες για αθλητές στίβου όπως και για αθλητές με αναπηρία που δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ αλλά και στη Χαλκιδική. Εκτός του Καυτατζογλείου τίποτα. Το ΚΑΠΠΑ διαθέτει τεράστια έκταση.
Και ίσως είναι ευνοϊκή η συγκυρία, ώστε να δημιουργηθεί ο κατάλληλος σχεδιασμός, με σχετικές επαφές και προγραμματισμό με Παραολυμπιακή Επιτροπή (Καπελλάκης), ΣΕΓΑΣ (Σακοράφα) και Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή(Καπράλος).


Γνωρίζουμε πως στις αρχές Ιουλίου ο κ. Γιώργος Καπελλάκης θα βρίσκεται εκ νέου στην Θεσσαλονίκη. Δεν ξέρουμε αν στην ατζέντα του υπάρχει συνάντηση με τον Δήμαρχο Θερμαϊκού.  Εκείνος όμως θα πρέπει να επανορθώσει φροντίζοντας να βρεθεί και να συζητήσει σοβαρά με τον Πρόεδρο της 
Παραολυμπιακής Επιτροπής.



* Στις φωτο ο κ. Καπελλάκης με τον δήμαρχο Νεάπολης-Συκεών, με τον δήμαρχο Καλαμαριάς και τον Υφυπουργό Εσωτερικών Μακεδονίας Θράκης κ. Καλαφάτη κατά την επίσκεψη του Μαΐου στην Θεσσαλονίκη

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Daniele Perra.Reseau Interntional, 22-6-22
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Στις αρχές Ιουνίου, το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών με έδρα την Ουάσινγκτον (μια δεξαμενή σκέψης πολύ κοντά στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ και την αμερικανική βιομηχανία όπλων μέσω της οποίας χρηματοδοτείται άφθονα) δημοσίευσε ένα άρθρο του Antony H. Cordesman με τίτλο "Ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπος της ουκρανικής σύγκρουσης και η αυξανόμενη σημασία της πολιτικής συνιστώσας του πολέμου". που περιγράφει καλά τη νέα βορειοαμερικανική προσέγγιση στη σύγκρουση στην Ανατολική Ευρώπη.

Αναφέρει: "Τώρα φαίνεται πιθανό ότι η Ουκρανία δεν θα ανακτήσει τα εδάφη της στα ανατολικά και δεν θα λάβει γρήγορα τη βοήθεια που χρειάζεται για την ανοικοδόμηση". Μια βοήθεια που θα εκτιμηθεί, με πολύ αισιόδοξο τρόπο, στα 500 δισεκατομμύρια δολάρια (ποσό που δεν λαμβάνει υπόψη την εδαφική απώλεια της πλουσιότερης περιοχής της). Επιπλέον, η Ουκρανία θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια μόνιμη ρωσική απειλή που θα περιορίσει την ικανότητά της να ανοικοδομήσει τις βιομηχανικές περιοχές της και η οποία, ιδίως ενόψει των εδαφικών απωλειών που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα προκαλέσει ορισμένα προβλήματα όσον αφορά το θαλάσσιο εμπόριο (ο κίνδυνος η Ρωσία, μόλις τελειώσουν οι επιχειρήσεις στο Ντονμπάς, να κατευθυνθεί στην Οδησσό, αποκλείοντας εντελώς το Κίεβο από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, παραμένει πραγματικός).

Το άρθρο αναφέρει επίσης τον τρόπο με τον οποίο η σύγκρουση ανέδειξε, από τη ρωσική πλευρά, μια συντονισμένη και πολύ ευέλικτη χρήση στρατιωτικών, πολιτικών και οικονομικών μέσων σε σύγκριση με τα οποία, η απλή χρήση του προπαγανδιστικού πολέμου και του καθεστώτος κυρώσεων από τη δυτική πλευρά φαινόταν να είναι σημαντικά αναποτελεσματική. Ένας παράγοντας που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα αναδιαμορφώσει το παγκόσμιο σύστημα από το τελικό τέλος των συγκρούσεων δεν θα σημάνει το τέλος των μακροπρόθεσμων οικονομικών και γεωπολιτικών επιπτώσεών του. Για να μην αναφέρουμε ότι η Ρωσία και η Κίνα αναπτύσσουν μια αξιοσημείωτη ικανότητα να προσελκύουν αφρικανικές και ασιατικές χώρες στο πλευρό τους (η πρόσφατη περίπτωση του Μάλι, το οποίο επέλεξε να απελάσει τα γαλλικά και ιταλικά αγήματα, με αυτή την έννοια, είναι εμβληματική).

Επιπλέον, σε αντίθεση με τη δυτική προπαγάνδα μέχρι στιγμής, ο Κόρντεσμαν ισχυρίζεται ότι μόνο ένα «μικρό μέρος» των ρωσικών ενεργειών στην Ουκρανία μπορεί να οριστεί επίσημα ως «εγκλήματα πολέμου», παρά τον αντίκτυπό τους στον άμαχο πληθυσμό.

Τώρα, ανεξάρτητα από τις εκτιμήσεις του επικεφαλής ομότιμου στρατηγικού της βορειοαμερικανικής δεξαμενής σκέψης (με την οποία μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή όχι), αυτό που είναι προφανές είναι η αλλαγή θέσεως στην αφήγηση του δυτικού κέντρου διοίκησης για τη σύγκρουση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες (εκείνες που, σύμφωνα με τον Κίσινγκερ, έχουν μόνο συμφέροντα και όχι συμμάχους) δεν είναι αρχάριες σε αυτές τις επιχειρήσεις εγκατάλειψης του «φίλου» όταν έχουν επιτύχει τον στόχο τους ή δεν τον θεωρούν πλέον χρήσιμο (από το Βιετνάμ μέχρι το Αφγανιστάν, τον Παναμά και το Ιράκ, η ιστορία είναι γεμάτη από παρόμοια παραδείγματα). Μένει να δούμε αν οι ΗΠΑ έχουν επιτύχει πραγματικά τους στόχους τους όσον αφορά τη σύγκρουση στην Ουκρανία ή αν αυτή η αλλαγή εκτιμήσεων μπορεί να ερμηνευθεί ως "στρατηγική απόσυρση".

Έχει επισημανθεί νωρίτερα ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία επιφέρει βαθιές αλλαγές στην τρέχουσα οικονομική, χρηματοπιστωτική και γεωπολιτική δομή του κόσμου. Μπορούμε να μιλήσουμε για μια εξέλιξη προς ένα πολυπολικό σύστημα; Η απάντηση είναι ναι, ακόμα κι αν οι ίδιες οι ΗΠΑ προσπαθήσουν να το επιβραδύνουν. Πώς? Σήμερα υπάρχουν τρεις (στο μέλλον, θα μπορούσαν να υπάρχουν τέσσερις με την Ινδία) μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις: οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Κίνα (οι δύο τελευταίες θεωρούνται ρεβιζιονιστικές δυνάμεις του μονοπολικού συστήματος). Ωστόσο, ο κύριος παγκόσμιος ανταγωνιστής του δολαρίου είναι το ευρώ. Ο στόχος της Βόρειας Αμερικής, να κερδίσει χρόνο στην φθίνουσα παραβολή της βορειοαμερικανικής αυτοκρατορίας, είναι η συνεχής αποδυνάμωση του ευρωπαϊκού νομίσματος. Εκτός από την Ουκρανία, ποιος είναι ο μεγάλος χαμένος στη σημερινή σύγκρουση στην Ανατολική Ευρώπη; Η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών, τουλάχιστον από το 1999, ήταν να καταστήσουν τη δική τους βιομηχανία τεχνητά ανταγωνιστική καταστρέφοντας την ευρωπαϊκή βιομηχανία, διατηρώντας παράλληλα τη Γηραιά Ήπειρο σε κατάσταση γεωπολιτικής αιχμαλωσίας. Ηευρωπαϊκή πολιτική ελίτ το γνωρίζει καλά αυτό, αλλά είναι πολύ απασχολημένοι με το να επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα, αυτά του πορτοφολιού.

Πάρτε, για παράδειγμα, την οριακή περίπτωση της Ιταλίας, της οποίας η μακροπρόθεσμη ενεργειακή στρατηγική διαλύθηκε με την επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης. Έκτοτε, οι κυβερνήσεις Monti, Letta και Renzi ευθύνονται κατά κύριο λόγο για την σχεδόν πλήρη υποταγή της ιταλικής ενεργειακής πολιτικής στο ρωσικό φυσικό αέριο. Σήμερα, τα ίδια κόμματα που υποστήριξαν για πρώτη φορά την ανάγκη επέμβασης στη Λιβύη, στη συνέχεια οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν την προδοσία του Μπερλουσκόνι (υπεύθυνες για την προδοσία της Τρίπολης) είναι τα ίδια που απαιτούν και επικροτούν το εμπάργκο στις εισαγωγές υδρογονανθράκων από τη Ρωσία, αγνοώντας για άλλη μια φορά το εθνικό συμφέρον της Ιταλίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η μόνη λύση για την Ιταλία δεν μπορεί να είναι μόνο να απαλλαγεί από τον Ντραγκισμό το συντομότερο δυνατόν.

Συνεπώς, η Ευρώπη είναι ο μεγάλος χαμένος οικονομικά και γεωπολιτικά. Η πιθανότητα επισιτιστικής κρίσης στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή λόγω της συνέχισης της σύγκρουσης και, κατά συνέπεια, της μείωσης των ρωσικών και ουκρανικών εξαγωγών σιτηρών σε αυτές τις περιοχές θα μπορούσε να προκαλέσει νέα κύματα μετανάστευσης που θα επηρεάσουν άμεσα μια Ευρώπη στην οποία το πρόβλημα του ενεργειακού εφοδιασμού θα οδηγήσει σε ολοένα και υψηλότερο πληθωρισμό, διαρθρωτική οικονομική κρίση και σχετική μείωση της γενικής ποιότητας ζωής.

Τέλος, δεν πρέπει να υποτιμάται το γεγονός ότι η άγκυρα της σωτηρίας για την Ευρώπη (τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, επειδή η διαφοροποίηση μέσω Αφρικής και Ισραήλ φαίνεται πολύ μακριά) υποτίθεται ότι ήταν το υγροποιημένο φυσικό αέριο της Βόρειας Αμερικής. Λοιπόν,με μια παράξενη έκρηξη πρόσφατα παροπλίστηκε το LNG HUB στο Freeport του Τέξας, από όπου αναχωρούν πλοία που μεταφέρουν αέριο στην Ευρώπη. Η υποδομή θα τεθεί εκ νέου σε λειτουργία από τα τέλη του 2022. Όλα αυτά ενώ η Gazprom μειώνει τις εξαγωγές της προς την Ευρώπη σε αντίποινα για την έγκριση ενός ακόμη πακέτου αυτοκτονικών κυρώσεων.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η κυβέρνηση και τα συστημικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, μετά την ανακοίνωση της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με βάση την οποία η χώρα μας θα βγει από την «ενισχυμένη εποπτεία» των δανειστών της τον ερχόμενο Αύγουστο, έχουν στήσει επικοινωνιακό πανηγύρι και προσπαθούν να πείσουν το λαό, που στενάζει από την ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια, ότι μαζί με αυτή τελειώνει και η περίοδος της 10ετούς μνημονιακής λιτότητας και οι μνημονιακές δεσμεύσεις.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι αρκετά διαφορετική για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας. Στη λίστα με τα προαπαιτούμενα της ενισχυμένης εποπτείας, που περιλαμβάνεται σε αυτή την έκθεση, σε λίγα από αυτά υπάρχει η ένδειξη “completed” («ολοκληρώθηκε»), ενώ στα περισσότερα αναφέρονται μικρότερες ή μεγαλύτερες εκκρεμότητες. Η ελληνική κυβέρνηση καλείται, μάλιστα, να προωθήσει ένα μίνι μνημόνιο, αφού σε ασφυκτικές προθεσμίες πρέπει να εφαρμόσει τα μη εκπληρωθέντα μνημονιακά προαπαιτούμενα, όπως για παράδειγμα οι ρυθμίσεις που αφορούν τους πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών και περιουσιών, αλλιώς κινδυνεύει να χάσει την προθεσμία εκταμίευσης της επόμενης και τελευταίας δόσης μέτρων «ελάφρυνσης» του δημοσίου χρέους στο τέλος του 2022 και να παραμείνει, ουσιαστικά, σε ενισχυμένη εποπτεία από τους δανειστές της και τους πρώτους μήνες του 2023.

Παράλληλα, η Κομισιόν προτείνει την παράταση της «ρήτρας διαφυγής» από το ευρωπαϊκό σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας και για το 2023 και απενεργοποίηση της το 2024. Ωστόσο, καθιστά σαφές ότι οι χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος, όπως η Ελλάδα, που το διόγκωσε ακόμα περισσότερο τα δύο τελευταία χρόνια, θα πρέπει να δείξουν προσοχή στη λήψη στοχευμένων μέτρων και επιστροφή σε εξοντωτικά για τους λαούς πρωτογενή πλεονάσματα, με στόχο τη μείωση του χρέους, προειδοποιώντας, δηλαδή για νέα μνημόνια λιτότητας.

Στην ουσία, η «ενισχυμένη εποπτεία» των δανειστών, το καθεστώς δηλαδή ταπεινωτικής και ασφυκτικής κηδεμονίας, που συμφώνησε μαζί τους το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ως προέκταση των τριών μνημονίων, δίνει τη θέση της στα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ, και στην αυστηρή εποπτεία της από την κομισιόν με τη μορφή, πλέον «των εκθέσεων για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο», που θα ελέγχουν την τήρηση των αντιλαϊκών δημοσιονομικών και άλλων στόχων της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Το «Ταμείο Ανάκαμψης», που η κυβέρνηση Μητσοτάκη το επικαλείται ως «μάνα εξ ουρανού» και ως εργαλείο επίλυσης όλων των προβλημάτων, προωθεί τη χρηματοδότηση μεγάλων, κυρίως, ιδιωτικών επιχειρήσεων, σε τομείς και κλάδους, που υπαγορεύει η ΕΕ και οι ωφελούμενοι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι οι πραγματικές ανάγκες του λαού και της χώρας. Επιπλέον, ενώ προβλέπει νέα προνόμια, διευκολύνσεις και επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο για να επενδύει σε πράσινες «πολιτικές – μπίζνες», περιλαμβάνει πολλές νέες αντικοινωνικές «μεταρρυθμίσεις» ως προαπαιτούμενα για την εκταμίευση των προβλεπόμενων χρηματοδοτήσεων στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Με τον ίδιο μονομερή ταξικά τρόπο θα διατεθούν και τα 300 δισ. ευρώ για τη «διαχείριση της ενεργειακής κρίσης», που ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες η Κομισιόν για τις χώρες της ΕΕ. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και οι επενδυτικοί νόμοι, που ψήφισε η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ και με αυτό τον τρόπο θα αξιοποιηθεί και η παράταση, που δόθηκε για άλλο ένα χρόνο, στη «ρήτρα διαφυγής» από το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας.

Με βάση αυτές τις εξελίξεις το πραγματικό πολιτικό δίλημμα για το λαό είναι, όχι να επιλέξει ένα καλύτερο διαχειριστή αυτών των δρομολογημένων αντικοινωνικών πολιτικών αλλά να αγωνιστεί για να τις αποτρέψει. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό για τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, για ν’ αποδείξουν ότι μπορούν να είναι πραγματικά χρήσιμες στο λαό, συντονίζοντας τη δράση αλλά και τις πολιτικές πρωτοβουλίες τους για να στηρίξουν τους κοινωνικούς αγώνες και προβάλλοντας ενωτικά ένα εναλλακτικό και ελπιδοφόρο φιλολαϊκό δρόμο για το λαό, τη νεολαία και τη χώρα.

Δημήτρης Στρατούλης
Στέλεχος ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
π. Βουλευτής και Υπουργός

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν όλο το πολιτικό σύστημα υποκλίνεται σε ΝατοΑμερικανικά συμφέροντα και υπακούει σε υποδείξεις, υπάρχουν κι ελάχιστες πολιτικές φωνές ακηδεμόνευτες, η εξής μία, η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Ακούστε αν θέλετε, για να διαμορφώσετε την δική σας άποψη και γνώμη, για το συστημικό καθεστώς της χώρας με τις κολοτούμπες, τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και τη μυστική διπλωματία, τις επικείμενες "συμπλεύσεις" αριστερών, δεξιών κι αριστεροδεξιών, τον ξεκάθαρο λόγο και δεσμεύσεις της Προέδρου της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, Ζωής Κωνσταντοπούλου στους ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΥΣ.

Παρακολουθείστε όπως λέει και η ίδια: "την συνέντευξή μου στους Αταίριαστους του ΣΚΑΪ ΤV, Γιάννη Ντσούνο και Χρήστο Κούτρα, για τις πολιτικές εξελίξεις, τις εκλογές, τις συμπράξεις ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ-ΜΕΡΑ κ την εκλογική τοποθέτηση της Πλεύσης Ελευθερίας απέναντι σε όλους αυτούς!
Μιλήσαμε σοβαρά,αλλά κ γελάσαμε πολύ"

   



 Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εάν η προμήθεια φυσικού αερίου από τη Ρωσία παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα, η Γερμανία οδεύει προς έλλειψη, η οποία συνεπάγεται ότι κάποιες βιομηχανίες θα έπρεπε να σταματήσουν την παραγωγή και να απολύσουν εργαζόμενους, κάποιες περιοχές θα έχαναν ολόκληρα βιομηχανικά συγκροτήματα, οι αλυσίδες εφοδιασμού θα μπορούσαν να καταρρεύσουν, οι άνθρωποι θα χρεώνονταν για να πληρώσουν τους λογαριασμούς θέρμανσης, θα γίνονταν φτωχότεροι, προειδοποιεί ο υπουργός Οικονομίας και Προστασίας του Κλίματος Ρόμπερτ Χάμπεκ και κάνει λόγο για «σχέδιο του Πούτιν, με στόχο να διαλύσει τη χώρα μας».

«Αυτό που βιώνουμε αυτή τη στιγμή είναι πιο σημαντικό από την κρίση του 1973 και πηγαίνει πιο βαθιά. Η διακοπή φυσικού αερίου σήμερα θα έπληττε την οικονομία μας σφοδρότερα και εκτενέστερα (…) Και δεν μιλάμε μόνο για μέρες ή εβδομάδες, αλλά για πολύ καιρό», τονίζει ο κ. Χάμπεκ σε συνέντευξή του στο περιοδικό Der Spiegel, μία μέρα μετά την ενεργοποίηση της φάσης «συναγερμού» του σχεδίου έκτακτης ανάγκης για το φυσικό αέριο και εκφράζει τον θαυμασμό του για την ομοψυχία με την οποία αντιμετωπίζει το πρόβλημα η γερμανική κοινωνία.

«Ξέρω πολλούς πολίτες που τα χρήματά τους δεν φθάνουν έως το τέλος του μήνα ή δεν ζέσταναν όλα τα δωμάτια του σπιτιού τους τον περασμένο χειμώνα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν τελειώνει ακόμη αυτό. Θα πληγούν ακόμη περισσότεροι. Και γι' αυτό είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι η κοινωνία παραμένει τόσο ενωμένη. Ο κόσμος έχει συναίσθηση του τι διακυβεύεται. Το να ζεις με ασφάλεια και ελευθερία δεν είναι πλέον αυτονόητο και βλέπω μεγάλη αποφασιστικότητα να μην αφήσουμε τον Πούτιν να ξεφύγει από αυτόν τον πόλεμο, ακόμη και αν μας κοστίσει», δηλώνει ο υπουργός των Πρασίνων και προσθέτει ότι πρόκειται για «μια ισχυρή απάντηση στα σχέδια» του Βλαντίμιρ Πούτιν να μας διχάσει με τις υψηλές τιμές. «Ο Πούτιν θέλει τη διάλυση της χώρας μας, αλλά δεν θα διαλυθούμε», λέει χαρακτηριστικά.

Εξοικονόμηση ενέργειας: Εισαγωγή ορίου ταχύτητας στους αυτοκινητοδρόμους

Ερωτώμενος σχετικά με το τι μπορεί να κάνει ο καταναλωτής προκειμένου να εξοικονομήσει ενέργεια, ο κ. Χάμπεκ αναφέρει ότι π.χ. ο ίδιος έχει μειώσει τη διάρκεια του ντους του. «Είμαι όμως κακό παράδειγμα. Ως υπουργός έχω έναν μισθό που άλλοι μόνο ονειρεύονται. Επίσης λείπω πολλές ώρες από το σπίτι», παραδέχεται και σημειώνει ότι η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική για όσους εργάζονται από το σπίτι ή είναι συνταξιούχοι. Ομολογεί επίσης ότι ως υπουργός Οικονομίας αναγκάζεται να λάβει «πολύ πικρές» αποφάσεις σε ό,τι αφορά την κλιματική πολιτική και προτείνει σε όποιον μπορεί να αποφεύγει τα αεροπορικά ταξίδια και τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο, προκειμένου να μην επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο το περιβάλλον, «τώρα που αυξάνουμε και πάλι θλιβερά τη χρήση άνθρακα», ενώ ζητά από τους καταναλωτές να μειώσουν τον χειμώνα τη θερμοκρασία κατά έναν βαθμό, κάτι που οδηγεί σε συνολική εξοικονόμηση της τάξης του 6%. Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο εισαγωγής ορίου ταχύτητας στους αυτοκινητοδρόμους, ο υπουργός Οικονομίας αναφέρει ότι θα οδηγούσε σε οικονομία καυσίμων και μείωση των ρύπων, ενώ θα μειώνονταν και τα σοβαρά ατυχήματα, αλλά εξηγεί ότι για το θέμα δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων.

«Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα τέλεια. Κάποιες φορές τα παιδιά χρειάζονται απλώς να παίξουν με το νερό. Ας τα αφήσουμε να διασκεδάσουν. Ας μην τιμωρούμε τόσο τον εαυτό μας (…) Και ας μην αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους με (…) ηθική αυθάδεια. Αλλά ας μην πιστεύουμε και ότι όλα είναι εύκολα (…) Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να εξοικονομήσουμε ένα 10% της ενέργειας. Και πάλι όμως, κάποιοι έχουν προ πολλού περικόψει ό,τι μπορούσαν. Το να τους το λέμε λοιπόν συνεχώς μπορεί να ακούγεται κυνικό», επισημαίνει.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το πώς θα πειστούν οι πολίτες να συνεισφέρουν στην προσπάθεια εξοικονόμησης ενέργειας, ο Ρόμπερτ Χάμπεκ δηλώνει: «Ποντάρω σε κάτι τόσο παλιομοδίτικο, όπως το αίσθημα ευθύνης. Μπορεί να το βρίσκετε ανόητο, αλλά έχω πίστη στους ανθρώπους».

Οικονομικές ελαφρύνσεις

Αναφερόμενος σε ενδεχόμενες οικονομικές ελαφρύνσεις ενόψει του χειμώνα, ο υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος διευκρινίζει ότι «δεν θα μπορέσουμε να απορροφήσουμε τα πάντα, αλλά θα παρέχουμε στήριξη εκεί όπου τα χρήματα είναι πραγματικά λίγα».

Ο κ. Χάμπεκ εξηγεί ακόμη την προσπάθεια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να εξασφαλίσει εναλλακτικές πηγές φυσικού αερίου, π.χ. από το Κατάρ. Στην κριτική που ασκείται σε ό,τι αφορά τις συναλλαγές της Γερμανίας «με μια δικτατορία», απαντά ευθέως: «Δεδομένης της εξάρτησης που έχουμε από τη Ρωσία, δεν βρήκα το ταξίδι στο Κατάρ πολύ δύσκολο. Πάντα αγοράζαμε πετρέλαιο και αέριο από χώρες με διαφορετικές αξίες. Και τώρα υπάρχει μια τόσο επιλεκτική ηθική που μου φαίνεται περίεργη. Να μην κάνουμε δουλειές με το Κατάρ, αλλά δεν έχουμε πρόβλημα με τη Σαουδική Αραβία;», δηλώνει και προσθέτει ότι το Κατάρ βοήθησε ιδιαίτερα στην απομάκρυνση ανθρώπων από το Αφγανιστάν. Ερωτώμενος ακόμη αν θα πρέπει υπό το βάρος της ανάγκης να αγνοηθούν τα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνει π.χ. το γεγονός ότι το Κατάρ είναι η μοναδική αραβική χώρα που έχει θεσπίσει κατώτατο μισθό. «Δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο, μόνο γκρι. Και πάντα πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε είναι καλύτερο από το να παραμένουμε στα νύχια του Πούτιν», τονίζει.

Αύξηση χρήσης άνθρακα

Σχετικά με τη συζήτηση για το ενδεχόμενο παράτασης της λειτουργίας των εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με πυρηνική ενέργεια, ο κ. Χάμπεκ εξηγεί ότι υπάρχουν πολλά μειονεκτήματα, κυρίως στα θέματα ασφάλειας, ενώ οι πυρηνικοί σταθμοί δεν χρησιμεύουν στη θέρμανση. «Αυξάνουμε τη χρήση άνθρακα, κάτι το οποίο πραγματικά με θλίβει. Κάνουμε μισό βήμα πίσω και αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον πρέπει να κάνουμε μεγαλύτερα βήματα μπροστά», καταλήγει ο υπουργός Οικονομίας.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η έκθεση Herland, 12-6-22

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Η ναζιστική νοοτροπία: Όταν ο Πρόεδρος της Συνέλευσης της Κοινωνίας των Εθνών το 1940, Carl J. Hambro έγραψε ένα βιβλίο για τη γερμανική κατοχή της Νορβηγίας κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, εξήγησε έξοχα τη ναζιστική νοοτροπία.

Με βάση μιαν αμείλικτη πεποίθηση του εθνικού εγωισμού, η ουσία του κτητικού ναζιστικού δόγματος ήταν ότι «είναι το καλύτερο πράγμα για κάθε έθνος να κυβερνάται από εμάς», γράφει στο «Το Είδα να Συμβαίνει στη Νορβηγία».


Έθνη που επιθυμούσαν να διατηρήσουν την εθνική κυριαρχία και την πολιτιστική τους ταυτότητα και αρνήθηκαν να υποταγούν στον γερμανικό πολιτισμό και την κυριαρχία θεωρήθηκαν αμέσως ως εχθροί, γράφει η ιστορικός Hanne Nabintu Herland στην τακτική στήλη της στο World Net Daily, το μεγαλύτερο συντηρητικό ειδησεογραφικό δίκτυο στην Αμερική.

                                                                                                                           Στην περίπτωση της Νορβηγίας, η φιλία με τη Γερμανία ήταν αυτή των καλών επιχειρηματικών σχέσεων και των ισχυρών διπλωματικών δεσμών. Ο Χάμπρο εξηγεί πώς αυτό έγινε τότε μια επικίνδυνη Πέμπτη Φάλαγγα ξένης προδοτικής, κινητοποίησης, καθώς οι Γερμανοί ήταν τόσο καλά συνδεδεμένοι στη Νορβηγία.

Οι Γερμανοί διπλωμάτες ενήργησαν ως «προνομιακός στάβλος Δουρείων Ίππων», οι οποίοι υπό την κάλυψη διεθνών προνομίων, παραβιάζοντας κάθε καθιερωμένο κώδικα διεθνούς τιμής, είχαν καταστήσει τη γερμανική διπλωματική αντιπροσωπεία στη Νορβηγία, τα προξενεία και τις υπηρεσίες αγορών κέντρο συνωμοσίας, κατασκοπείας, επιτελείο προδοσίας και εγκλημάτων κατά του κυρίαρχου έθνους της Νορβηγίας.

Το σοκ για τον Hambro, ο οποίος ήταν επίσης Πρόεδρος του Νορβηγικού Κοινοβουλίου, ήταν ότι αυτοί οι άνδρες, οι οποίοι θεωρήθηκαν φίλοι και έγιναν δεκτοί με φιλοξενία και ανοιχτό μυαλό, είχαν επεξεργαστεί τα πιο λεπτομερή σχέδια για την εισβολή μετά από χρόνια, με την επακόλουθη υποδούλωση των Νορβηγών.

Οι Γερμανοί τουρίστες και τα πεινασμένα παιδιά που στάλθηκαν ως πρόσφυγες αποδείχθηκαν πλέον πράκτορες σε μυστικές αποστολές, μαθαίνοντας νορβηγικά, μελετώντας νορβηγικά ιδρύματα με έναν μόνο στόχο: Να χρησιμοποιήσουν κάθε εμπιστοσύνη που τους δόθηκε για να ανοίξουν το δρόμο για την κατάκτηση της Νορβηγίας.

  Η ναζιστική νοοτροπία: Στη μεγάλη πολιτική σκακιέρα, η Νορβηγία παρουσιάζει φυσικά μικρό ενδιαφέρον, αλλά το σπάνιο μάθημα αντικειμένου που είδα να συμβαίνει στη Νορβηγία, ο καθορισμός της ουσίας της ναζιστικής  οπτικής θεώρησης του κόσμου είναι καθολικού ενδιαφέροντος.

Όχι λιγότερο στην εποχή μας, καθώς μια παρόμοια νοοτροπία φαίνεται να επανεμφανίζεται ως ισχυρή πολιτική δύναμη στη Δύση: Η εξαιρετικά προκατειλημμένη προπαγάνδα στα μέσα ενημέρωσης, που απλά αρνούνται να δώσουν φωνή σε άλλες απόψεις εκτός από το επίσημο κυβερνητικό αφήγημα, η μισαλλοδοξία κατά της διαφορετικότητας των απόψεων και οι διώξεις εναντίον εκείνων που επιθυμούν να περιγράψουν διαφορετικές προοπτικές . Η εμμονή με τη φυλή και το χρώμα του δέρματος ως διαχωριστικό μεταξύ των ανθρώπων, η αυστηρή αυταρχική απαίτηση για, ενιαία πληθυσμιακή σκέψη, η χρήση εξαναγκασμού και φόβου για την φίμωση της διαφωνίας.

Και -για να μην ξεχνάμε- μια φθίνουσα δημοκρατία που αναμφισβήτητα μετατρέπεται σε δικτατορίες, όπου οι επιχειρηματικές «ελίτ» ασκούν σημαντικόν έλεγχο τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στην πολιτική…

 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Paul Craig Roberts.Reseau Interntional, 23-6-22

[Ο συντάκτης του άρθρου είναι Αμερικανός οικονομολόγος διεθνούς κύρους, συγγραφέας, τέως καθηγητής εξεχόντων Αμερικανικών και βρετανικών πανεπιστημίων, υφυπουργός στην κυβέρνηση Ρέιγκαν και αρχισυντάκτης της Wall Street Journal.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Σε αυτό το άρθρο, γράφω ότι σύμφωνα με το νεοσυντηρητικό δόγμα Wolfowitz της αμερικανικής ηγεμονίας, "το Κρεμλίνο έχει δύο επιλογές: Η Ρωσία μπορεί να παραιτηθεί από την κυριαρχία της ή η Ρωσία μπορεί να καταστρέψει τη Δύση. Η Ρωσία δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση. Όλος ο κόσμος πρέπει να το καταλάβει αυτό." Δεν υποστηρίζω ότι η Ρωσία πρέπει να καταστρέφει τη Δύση. Απλώς επισημαίνω ότι εδώ και τρεις δεκαετίες, η Δύση αντιμετωπίζει τη Ρωσία με αυτή την περιορισμένη επιλογή. Ο ίδιος ο Πούτιν έχει παραπονεθεί για αυτό πολλές φορές. Θεωρώ εκπληκτικό το γεγονός ότι η δυτική "κοινότητα εξωτερικής πολιτικής" οποιουδήποτε είδους επέτρεψε μια πολιτική που στριμώχνει μια πυρηνική δύναμη όπως η Ρωσία με αυτόν τον τρόπο. Και συνεχίζεται.

Τώρα έχουμε τη Λιθουανία να εμποδίζει την πρόσβαση της Ρωσίας σε μέρος της Ρωσίας. Αυτό είναι τρέλα. Αυτό επιβεβαιώνει τα ρωσικά συμπεράσματα ότι μόνο η βία μπορεί να περιορίσει τη Δύση.

Ο στόχος της Ουάσιγκτον είναι ένας ευρύτερος πόλεμος

Όπως έχω γράψει πολλές φορές, η επιχείρηση του Κρεμλίνου στην Ουκρανία δεν μπορεί να περιοριστεί. Η Ουάσιγκτον δεν θα το επιτρέψει. Η Ουάσιγκτον έχει ήδη επεκτείνει τη σύγκρουση και βρίσκεται στη διαδικασία περαιτέρω επέκτασής της. Οι παράφρονες Εβραίοι νεοσυντηρητικοί που ελέγχουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έπεισαν την ανίσχυρη μικρή Λιθουανία να παραβιάσει τη συμφωνία με τη Ρωσία για τον εφοδιασμό του Καλίνινγκραντ και έλαβαν ρωσικό τελεσίγραφο. Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νεντ Πράις χαρακτήρισε το τελεσίγραφο "θολό". Ο ηλίθιος του Λευκού Οίκου λέει ότι η Ουάσιγκτον υποστηρίζει τη Λιθουανία. Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον πιέζει για έναν ευρύτερο πόλεμο.

Η σύγκρουση στο Ντονμπάς εκτυλίχθηκε αργά, καθώς πρόκειται για πόλεμο εν μέσω ενός ρωσικού λαού που συνδέεται με την Ουκρανία από αιώνες. Ρωσικά στρατεύματα μάχονται με περιορισμούς για να ελαχιστοποιήσουν το θάνατο και την καταστροφή στην περιοχή του Ντονμπάς, από όπου οι ουκρανικές δυνάμεις εκδιώχθηκαν και καταστράφηκαν. Ένας ευρύτερος πόλεμος δεν θα διεξαχθεί μεταξύ των ρωσικών πληθυσμών. Ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί τέτοια απερισκεψία όπως της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ. Οι άθλιοι και εντελώς διεφθαρμένοι Δημοκρατικοί χρειάζονται απεγνωσμένα έναν πόλεμο για να συσπειρώσουν τους Αμερικανούς στην κυβέρνηση και να αποτρέψουν την εξόντωση των Δημοκρατικών στις εκλογές. Στην προσπάθειά τους να προσκολληθούν στην εξουσία, οι Δημοκρατικοί και τα εμπόλεμα μέσα ενημέρωσης επεκτείνουν τον πόλεμο. Αυτό είναι επικίνδυνο πέρα από κάθε φαντασία. Η ρωσική κυβέρνηση δήλωσε πριν από λίγο καιρό ότι η Ρωσία δεν θα διεξαγάγει ποτέ ξανά πόλεμο στο έδαφός της.

Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι το Κρεμλίνο πίστευε ότι η παρέμβασή του στο Ντονμπάς θα μπορούσε να είναι περιορισμένη. Είναι ανεξήγητο το γεγονός ότι το Κρεμλίνο κατάφερε να παρεξηγήσει τη Δύση μετά από μια τέτοια πλήρη απόρριψη των προσπαθειών του για την επίτευξη αμοιβαίας συμφωνίας ασφάλειας με τη Δύση. Προφανώς, το Κρεμλίνο δεν πήρε στα σοβαρά το Δόγμα Γούλφοβιτς. Το Κρεμλίνο και οι Ρώσοι εραστές του Ατλαντικού πρέπει να το απομνημονεύουν και να το επαναλαμβάνουν κάθε πρωί όταν ξυπνούν, επειδή είναι το επιχειρησιακό δόγμα. Σύμφωνα με αυτό το δόγμα, το Κρεμλίνο έχει δύο επιλογές. Η Ρωσία μπορεί να παραιτηθεί από την κυριαρχία της ή η Ρωσία μπορεί να καταστρέψει τη Δύση. Η Ρωσία δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση. Όλος ο κόσμος πρέπει να το καταλάβει αυτό..

Τίθεται εκ νέου το ερώτημα: Η Δύση πιέζει υπερβολικά τη Ρωσία; Διαβάστε αυτές τις υψηλού επιπέδου ρωσικές δηλώσεις και απαντήστε σε αυτή την ερώτηση μόνοι σας:

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ σημείωσε τη Δευτέρα ότι η απόφαση της Λιθουανίας ήταν "άνευ προηγουμένου" και "παραβίαση των πάντων".

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε ότι οι "προκλητικές" ενέργειες του Βίλνιους αποτελούν παραβίαση των διεθνών νομικών υποχρεώσεων της Λιθουανίας να επιτρέψει τη διέλευση αγαθών μεταξύ Ρωσίας και Καλίνινγκραντ. Ανέφερε ότι η Ρωσία θεωρεί αυτή την κίνηση "ανοιχτά εχθρική" και ότι εάν η Λιθουανία δεν άρει αμέσως αυτούς τους περιορισμούς, η Ρωσία διατηρεί το δικαίωμα να "υπερασπιστεί τα εθνικά της συμφέροντα".

Ο επικεφαλής της Ρωσικής Επιτροπής για την Υπεράσπιση της Κρατικής Κυριαρχίας, Αντρέι Κλίμοφ, δήλωσε ότι η απόφαση της Λιθουανίας ήταν μια πράξη «άμεσης επίθεσης» κατά της Μόσχας και ότι εάν η ΕΕ δεν επανέφερε το κράτος μέλος της στην τάξη , η Ρωσία θα είχε την ελευθερία να «λύσει το πρόβλημα της διέλευσης του Καλίνινγκραντ που δημιουργήθηκε από τη Λιθουανία με ΟΛΑ τα μέσα της επιλογής της».

Η Ουάσιγκτον και οι ευρωπαϊκές μαριονέτες της προκαλούν σκόπιμα σύγκρουση μεταξύ Λιθουανίας και Ρωσίας.

Η στάση των Ρώσων σκληραίνει

Οι παράφρονες νεοσυντηρητικοί που ελέγχουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική μας οδηγούν σε πυρηνικό πόλεμο.

"Η Ρωσία δεν θα εμπιστευτεί ποτέ ξανά τη Δύση" (Κρεμλίνο)

Δεν γνωρίζω κανέναν άλλο λόγο, εκτός από την ψευδαίσθηση της εξουσίας, για να περιμένει η Ουάσιγκτον από τη Ρωσία και την Κίνα να υποτάξουν την κυριαρχία και τα συμφέροντά τους στην Ουάσιγκτον. Αυτή η εντελώς εξωπραγματική προσδοκία των νεοσυντηρητικών οδηγεί στον Αρμαγεδδώνα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η ανάρτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου για την αποψινή ομιλία της στο Βελλίδειο, για την καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Μιλά για το καθήκον υπεράσπισης Πατρίδας και Δημοκρατίας και απαντά σε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ΝΔ, για την προδοτική και εθνικά επιζήμια «συμφωνία».

Ολόκληρη η ανάρτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

«Απόψε μετά τις 7:30 το απόγευμα θα μιλήσω στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης, στην εκδήλωση που διοργανώνει η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών του Στρατού με θέμα την καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών.

«Τέσσερα χρόνια μετά την υπογραφή της, θα συζητηθούν και θα εξετασθούν όλες οι εξελίξεις αλλά και οι προοπτικές αλλαγής ή ακύρωσης της Συμφωνίας.» αναφέρει η σχετική ανακοίνωση της Εκδήλωσης, για την οποία εξανέστησαν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και καλούν την Κυβέρνηση να.. «μαζέψει την Ένωση Αποστράτων», γιατί δεν έχει, λένε, συνταγματικό δικαίωμα να αμφισβητήσει τη Συμφωνία που υπέγραψαν Τσίπρας και Κοτζιάς το 2018, χωρίς λαϊκή εντολή και χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση και έφερε για κύρωση στη Βουλή εν μέσω καταγγελιών για εξαγορά βουλευτών και υπουργικών αλληλοεκβιασμών.


Τόση …δημοκρατία και τόση…αριστερά στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πρώτος υπογράφει τη διαμαρτυρία ο Θοδωρής Δρίτσας. Ο άνθρωπος που έκανε καριέρα ως Επικεφαλής του «Λιμανιού της Αγωνίας», παριστάνοντας ότι υπερασπίζεται το Λιμάνι του Πειραιά από τα σχέδια ιδιωτικοποίησης και στη συνέχεια, ως Υπουργός Ναυτιλίας, υπέγραψε το ξεπούλημα του Λιμανιού στην Cosco. Δεύτερος υπογράφει ο Γιώργος Κατρούγκαλος, ο άνθρωπος που ως Υπουργός Εργασίας έφερε το χειρότερο Ασφαλιστικό ισοπέδωσης εργασιακών-συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, ως νομοσχέδιο της «Αριστεράς».

Άξιοι συμπαραστάτες του Αλέξη Τσίπρα, που εξελέγη για να καταργήσει τα Μνημόνια και υπέγραψε φαρδιά πλατιά το 3ο και χειρότερο των Μνημονίων, παραβιάζοντας τη λαϊκή εντολή του δημοψηφίσματος.

Βεβαίως τον κ. Τσίπρα ευχαριστεί ο κ. Μητσοτάκης, που τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση να υπογράψει αυτός την προδοτική και εθνικά επιζήμια Συμφωνία των Πρεσπών. Η συμπαιγνία αυτή απλώς αποκαλύπτεται με τη σημερινή ευκαιρία, που έξαλλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν απ´την Κυβέρνηση ΝΔ να τραβήξει το αυτί του «εποπτευόμενου από τον Υπουργό Άμυνας Δημόσιου Φορέα»….

«Αναρωτιόμαστε εάν έχετε ενημερωθεί ότι η Διοίκηση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού οργανώνει Ημερίδα «ανοιχτή στο κοινό» στο Βελλίδειο με θέμα «Καταγγέλλουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών», τέσσερα χρόνια μετά την υπογραφή της. Εάν ναι, τι κάνετε; Ανέχεστε αυτήν την πρωτοβουλία μιας Ένωσης που είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου εποπτευόμενο από εσάς; Ακόμα περισσότερο, την εγκρίνετε και την καλύπτετε;»

Αυτά ρωτούν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τον Υπουργό Άμυνας.

Τόση …δημοκρατία και τόση …αριστερά, που θέλει να λογοκρίνει την θεσμική αμφισβήτηση της αντισυνταγματικής και εθνικά ζημιογόνου «συμφωνίας».

Που θέλει μάλιστα να μείνει ακλόνητη η Συμφωνία την ώρα που παραβιάζεται ασύστολα από την γείτονα….

Που διαμαρτύρεται γιατί η εκδήλωση είναι… «ανοιχτή στο κοινό»

Και, το χειρότερο: που σπεύδει να ρωτήσει δημόσια, όχι για να απαντήσει ο Υπουργός, αλλά για να ακούσει (και να τον μαλώσει) η Κυβέρνηση των ΗΠΑ…

Τόση υποτέλεια!

Το άρθρο 120 του Συντάγματος, όπως παλιότερα το 1-1-4, που ενέπνευσε διαχρονικά τους δημοκρατικούς αγώνες στη χώρα μας, προβλέπει ότι η διαφύλαξη και υπεράσπιση του Συντάγματος και της Δημοκρατίας, εναπόκειται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Πατρίδα και Δημοκρατία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι αυτοί που ξεπουλούν την πατρίδα είναι οι ίδιοι που καταλύουν τη δημοκρατία. Όπως δεν είναι τυχαίο ότι την πατρίδα υπερασπίζονται εκείνοι που υπερασπίζονται τη δημοκρατία.



Καλημέρα από Θεσσαλονίκη, Μακεδονία

ΖΚ»

Η εγκαθίδρυση θεσμών πραγματικής Δημοκρατίας αποτελεί την ιδεολογική πυξίδα της Ομάδας Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ), κάτι που προϋποθέτει την άνοδο του πνευματικού επιπέδου των πολιτών, μέσω της καλλιέργειας των εγγενών δυνατοτήτων τους, ώστε να αποκτήσουν ισχυρό παρεμβατισμό, στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Από τους αρχαίους καιρούς, η αναζήτηση διαδικασιών προσωπικής εξέλιξης ήταν και παραμένει στόχος του ανθρώπινου γένους, όπως αυτός εκφράστηκε, άλλωστε, από τις επικρατούσες θρησκείες, που ανέδειξαν φωτισμένους ανθρώπους, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, τους Αγίους της Ορθοδοξίας αλλά και στους προχριστιανικούς χρόνους, οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι αποτελούν πρότυπα, υψηλού πνευματικού επιπέδου.

Κοινός παρονομαστής όλων ήταν η δύναμη της ανθρώπινης ψυχής, οι απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπινου νου, τα ταλέντα, τα οποία κρύβονται πίσω από κάθε μοναδικότητα και πώς θα μπορούσαν όλα αυτά να αλλάξουν τον κόσμο, αν οι άνθρωποι ενεργοποιούσαν το προσωπικό τους στοιχείο.

Για να μεταφερθεί η πληροφορία αυτή, στις ευρύτερες μάζες, πρέπει να διοχετευθεί αρχικά στην εκπαίδευση, για τη δυνατότητα δηλαδή, που έχουν οι ανθρώπινες ψυχές να εξελιχθούν, όχι με τις παπαγαλίες τις οποίες μαθαίνουν στα σχολεία αλλά ακολουθώντας την οδό των προσωπικών τους χαρισμάτων!

Εμείς στην ΟΚΕ έχουμε ιδιαίτερη ευαισθησία σε αυτού του είδους την προσέγγιση και για αυτό και η τόσο έντονη παρέμβαση μας σε ζητήματα διαφάνειας του δημόσιου βίου, γιατί η ψυχή για να εκφραστεί, χρειάζεται ένα περιβάλλον υψηλής καθαρότητας, ακολουθώντας την οδό «της αρετής μάλλον παρά της κακίας».

Αυτός ήταν πάντα ο ρόλος της Ελλάδας, είναι καταγεγραμμένο στις ρίζες μας, το πώς, δηλαδή, θα εμπνεύσουμε την ανθρωπότητα, εδώ έζησαν άλλου επιπέδου άνθρωποι, εδώ καλλιεργήθηκε άλλου επίπεδου πολιτισμός και εδώ υπάρχουν τα κλειδιά, για την υψηλού επιπέδου πνευματικότητα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ZERO HEDGE, JUN 19, 2022 - 06:30 AM
Authored by Douglas MacGregor via TheAmericanConservative.com,
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Αφού ψεύδονται για μήνες, τα ΜΜΕ προετοιμάζουν το κοινό για τη στρατιωτική κατάρρευση της Ουκρανίας...

Ο Διογένης, ένας από τους επιφανείς φιλοσόφους του αρχαίου κόσμου, πίστευε ότι τα ψέματα ήταν το νόμισμα της πολιτικής, και αυτά τα ψέματα ήταν αυτά που προσπάθησε να εκθέσει και να υποτιμήσει. Για να φωτίσει την άποψή του, ο Διογένης κουβαλούσε κατά καιρούς ένα αναμμένο φανάρι στους δρόμους της Αθήνας στο φως της ημέρας. Αν τον ρωτούσαν γιατί, ο Διογένης θα έλεγε ότι έψαχνε για έναν έντιμο άνθρωπο.

Η εύρεση ενός έντιμου ανθρώπου σήμερα στην Ουάσιγκτον, D.C., είναι εξίσου προκλητική. Ο Διογένης θα χρειαζόταν έναν προβολέα Xenon σε κάθε χέρι.

Ωστόσο, υπάρχουν σύντομες στιγμές σαφήνειας μέσα στο κατεστημένο της Ουάσιγκτον. Έχοντας πει ψέματα παραγωγικά για μήνες στην αμερικανική κοινή γνώμη σχετικά με την προέλευση και τη διεξαγωγή του πολέμου στην Ουκρανία, τα μέσα ενημέρωσης προετοιμάζουν τώρα την αμερικανική, βρετανική και άλλη δυτική κοινή γνώμη για τη στρατιωτική κατάρρευση της Ουκρανίας. Έχει καθυστερήσει πολύ..

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έκαναν ό,τι ήταν στο χέρι τους για να δώσουν στην ουκρανική άμυνα την εμφάνιση πολύ μεγαλύτερης δύναμης από ό,τι πραγματικά ήταν. Προσεκτικοί παρατηρητές σημείωσαν ότι τα ίδια βίντεο κλιπ ρωσικών τανκς που δέχονται επίθεση παρουσιάστηκαν επανειλημμένα. Οι τοπικές αντεπιθέσεις αναφέρθηκαν σαν να ήταν επιχειρησιακοί ελιγμοί.

Τα ρωσικά λάθη ήταν υπερβολικά δυσανάλογα με τη σημασία τους. Οι ρωσικές απώλειες και η πραγματική έκταση των απωλειών της Ίδιας της Ουκρανίας διαστρεβλώθηκαν, κατασκευάστηκαν ή απλώς αγνοήθηκαν. Αλλά οι συνθήκες στο πεδίο της μάχης άλλαξαν ελάχιστα με την πάροδο του χρόνου. Μόλις οι ουκρανικές δυνάμεις ακινητοποιήθηκαν σε στατικές αμυντικές θέσεις μέσα σε αστικές περιοχές και στο κεντρικό Ντονμπάς, η ουκρανική θέση ήταν απελπιστική. Αλλά αυτή η εξέλιξη παρουσιάστηκε ως αποτυχία των Ρώσων να κερδίσουν «τους στόχους τους».

Οι επίγειες δυνάμεις που ακινητοποιούν στρατιώτες σε προετοιμασμένες άμυνες θα εντοπιστούν, θα στοχοθετηθούν και θα καταστραφούν από απόσταση. Όταν τα επίμονα εναέρια μέσα πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης, επανδρωμένα ή μη επανδρωμένα, συνδέονται με όπλα ακριβείας ή σύγχρονα συστήματα πυροβολικού που ενημερώνονται με ακριβή δεδομένα στόχευσης, το "έδαφος κράτησης" είναι θανατηφόρο για οποιαδήποτε επίγεια δύναμη. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο στην Ουκρανία, διότι από την πρώτη ενέργεια προέκυψε ότι η Μόσχα επικεντρώθηκε στην καταστροφή των ουκρανικών δυνάμεων, όχι στην κατοχή πόλεων ή στην κατάληψη ουκρανικών εδαφών δυτικά του ποταμού Dnieper.

Το αποτέλεσμα ήταν η αποσπασματική εξόντωση των ουκρανικών δυνάμεων. Μόνο η επεισοδιακή έγχυση αμερικανικών και συμμαχικών όπλων κράτησε τις κακοποιημένες λεγεώνες του Κιέβου στο πεδίο. λεγεώνες που τώρα πεθαίνουν σε μεγάλους αριθμούς χάρη στον πόλεμο μεσολάβησης της Ουάσιγκτον.

Ο πόλεμος του Κιέβου με τη Μόσχα χάθηκε. 

Οι ουκρανικές δυνάμεις αιμορραγούν.. Οι εκπαιδευμένοι αντικαταστάτες δεν υπάρχουν σε επαρκείς αριθμούς για να επηρεάσουν τη μάχη και η κατάσταση γίνεται πιο απελπιστική με την ώρα. Κανένα ποσό αμερικανικής και συμμαχικής στρατιωτικής βοήθειας ή βοήθειας εκτός από την άμεση στρατιωτική επέμβαση των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αλλάξει αυτή τη σκληρή πραγματικότητα.

Το πρόβλημα σήμερα δεν παραχωρεί έδαφος και πληθυσμό στη Μόσχα στην Ανατολική Ουκρανία που ήδη ελέγχει η Μόσχα. Αποφασίζεται το μέλλον των περιοχών Kherson και Zaporozhye μαζί με το Ντονμπάς. Η Μόσχα είναι επίσης πιθανό να εξασφαλίσει το Χάρκοβο και την Οδησσό, δυο πόλεις που είναι ιστορικά ρωσικές και ρωσόφωνες, καθώς επίσης τα εδάφη που τις συνορεύουν. Αυτές οι επιχειρήσεις θα παρατείνουν τη σύγκρουση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το πρόβλημα τώρα είναι πώς να σταματήσουμε τις μάχες.

Το αν οι μάχες σταματήσουν στις αρχές του φθινοπώρου θα εξαρτηθεί από δύο βασικούς παράγοντες.

Το πρώτο αφορά την ηγεσία στο Κίεβο. Θα συναινέσει η κυβέρνηση Ζελένσκι στο πρόγραμμα Μπάιντεν για διαρκή σύγκρουση με τη Ρωσία;

Εάν η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει τον τρόπο της, το Κίεβο θα συνεχίσει να λειτουργεί ως βάση για τη δημιουργία νέων δυνάμεων που είναι έτοιμες να απειλήσουν τη Μόσχα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι το Κίεβο πρέπει να αυτοκτονήσει εκθέτοντας την ουκρανική ενδοχώρα δυτικά του ποταμού Ντνίπερ σε μαζικά, καταστροφικά πλήγματα από τις ρωσικές δυνάμεις πυραύλων και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς.

Φυσικά, αυτές οι εξελίξεις δεν είναι αναπόφευκτες. Το Βερολίνο, το Παρίσι, η Ρώμη, η Βουδαπέστη, το Βουκουρέστι, η Σόφια, το Βίλνιους, η Ρίγα, το Ταλίν και, ναι, ακόμη και η Βαρσοβία, δεν χρειάζεται να ακολουθήσουν τυφλά το παράδειγμα της Ουάσιγκτον. Οι Ευρωπαίοι, όπως και οι περισσότεροι Αμερικανοί, ήδη κοιτάζουν την άβυσσο μιας ολοκληρωμένης οικονομικής ύφεσης που δημιουργούν οι πολιτικές του Μπάιντεν στο εσωτερικό. Σε αντίθεση με τους Αμερικανούς που πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των κακώς εννοουμένων πολιτικών του Μπάιντεν, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούν να εξαιρεθούν από το αέναο πολεμικό σχέδιο του Μπάιντεν για την Ουκρανία.

Ο δεύτερος παράγοντας αφορά την ίδια την Ουάσιγκτον. Έχοντας ρίξει περισσότερα από 60 δισεκατομμύρια δολάρια ή κάτι περισσότερο από 18 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα σε άμεσες ή έμμεσες μεταφορές σε ένα ουκρανικό κράτος που τώρα καταρρέει, το σημαντικό ερώτημα είναι, τι συμβαίνει σε εκατομμύρια Ουκρανούς στην υπόλοιπη χώρα που δεν το έσκασαν; Και από πού θα προέλθουν τα κονδύλια για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης κοινωνίας της Ουκρανίας σε μια αναπτυσσόμενη παγκόσμια οικονομική έκτακτη ανάγκη;

Όταν ο πληθωρισμός κοστίζει στο μέσο αμερικανικό νοικοκυριό επιπλέον 460 δολάρια το μήνα για να αγοράσει τα ίδια αγαθά και υπηρεσίες φέτος όπως πέρυσι, είναι πολύ πιθανό ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να βυθιστεί ήσυχα κάτω από τα κύματα όπως ο Τιτανικός χωρίς να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στο αμερικανικό εκλογικό σώμα. Οι έμπειροι πολιτικοί γνωρίζουν ότι το αμερικανικό εύρος προσοχής σε θέματα πέρα από τα σύνορα της Αμερικής είναι τόσο σύντομο που η παραδοχή ήττας στην Ουκρανία θα είχε πιθανώς ελάχιστες ή καθόλου άμεσες συνέπειες.

Ωστόσο, οι επιπτώσεις των επαναλαμβανόμενων στρατηγικών αποτυχιών στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία είναι σωρευτικές. Στη δεκαετία του 1980, η General Motors ήθελε να υπαγορεύσει το είδος των αυτοκινήτων που θα αγόραζαν οι Αμερικανοί, αλλά οι Αμερικανοί καταναλωτές είχαν διαφορετικές ιδέες. Γι' αυτό η Τζένεραλ Μότορς. , η οποία κυριάρχησε στην αγορά των ΗΠΑ για 77 χρόνια, έχασε την πρώτη θέση από την Toyota. Η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να υπαγορεύσει όλα τα αποτελέσματα, ούτε μπορεί η Ουάσιγκτον να αποφύγει τη λογοδοσία για τις άφθονες δαπάνες της και την καταστροφή της αμερικανικής ευημερίας.

Τον Νοέμβριο, οι Αμερικανοί θα κληθούν στις κάλπες. Οι ίδιες οι εκλογές θα κάνουν περισσότερα από το να δοκιμάσουν την ακεραιότητα της αμερικανικής εκλογικής διαδικασίας. Οι εκλογές είναι επίσης πιθανό να διασφαλίσουν ότι ο Μπάιντεν θα μείνει στην ιστορία για την αδιαλλαξία του. την άρνησή του να αλλάξει πορεία, όπως ο Χέρμπερτ Χούβερ το 1932. Οι Δημοκρατικοί θα θυμούνται ότι οι προκάτοχοί τους στο Δημοκρατικό Κόμμα ήταν ουσιαστικά εναντίον του Χούβερ για περισσότερο από μισό αιώνα. Οι Ρεπουμπλικάνοι μπορεί να καταλήξουν να είναι αντίπαλοι του Τζο Μπάιντεν για τα επόμενα 50 χρόνια.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση: ακτιβιστής

Σήμερα το πρωί παρακολούθησα μια ώρα συζήτηση (video) από «ειδικούς» στο Κέντρο Στρατηγικών & Διεθνών Μελετών σχετικά με την αξιολόγηση του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία. Πρέπει να πω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τίποτα σχετικό. Φαίνεται ότι δεν έχουν ακούσει ποτέ για το ρητό του Sun Tsu «Γνώρισε τον εχθρό σου» :

Ο Σουν Τζου λέει, «Για να γνωρίσεις τον εχθρό σου, πρέπει να γίνεις εχθρός σου», αλλά πώς γίνεται να γίνεις εχθρός σου; Πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του εχθρού σου για να μπορείς να προβλέψεις τις ενέργειές του.

Ούτε μια φορά οι άνθρωποι του CSIS δεν εξέτασαν την άποψη της Ρωσίας ή την πραγματική της πρόθεση. Μιλούν για αυτή ή την άλλη επιλογή των ΗΠΑ, αλλά δεν σκέφτονται ούτε μια φορά πώς θα αντιδρούσε η άλλη πλευρά σε αυτήν.

Ένας από τους «ειδικούς» του CSIS λέει ότι η Ρωσία είχε σχεδιάσει να καταλάβει το Κίεβο αλλά απέτυχε. Να πάρει το Κίεβο με τι; Υπήρχαν περίπου 20-30.000 Ρώσοι στρατιώτες κοντά στο Κίεβο που έχει περίπου 3 εκατομμύρια κατοίκους. Ιστορικά χρειάζεται ένας στρατιώτης για κάθε 40 αμάχους για να καταλάβει μια πόλη ή μια χώρα μετά την ολοκλήρωση των μαχών ως επί το πλείστον. Η Ρωσία θα χρειαζόταν περισσότερο από δυόμισι φορές τον αριθμό των στρατευμάτων που είχε γύρω από το Κίεβο για να καταλάβει και να κρατήσει την πόλη.

Αρκετοί από τους «ειδικούς» του CSIS κατείχαν στο παρελθόν υψηλές κυβερνητικές θέσεις στο κράτος ασφαλείας. Με ανθρώπους σαν αυτούς, δεν είναι περίεργο να δούμε πόσο άσχημα εξελίσσεται το σχέδιο των ΗΠΑ να σύρουν τη Ρωσία σε έναν μακρύ πόλεμο στην Ουκρανία.

Όπως σωστά γράφει ο Daniel Larson: Θα έπρεπε να γνωρίζουμε ότι οι κυρώσεις στη Ρωσία δεν θα λειτουργούσαν όπως έπρεπε

Η άλλη πλευρά του παιχνιδιού έχει πολύ μεγαλύτερη επίγνωση της πραγματικής κατάστασης και όντως εξετάζει και προβλέπει σωστά τις αντιδράσεις των ΗΠΑ.

Την Πέμπτη ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας Σεργκέι Λαβρόφ έδωσε τρεις συνεντεύξεις σε διαφορετικά ειδησεογραφικά μέσα.

Το πρώτο με το TASS ήταν αρκετά σύντομο.
 Μεταγραφή: Συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στο πρακτορείο ειδήσεων TASS, Αγία Πετρούπολη, 16 Ιουνίου 2022

Το δεύτερο με το BBC δείχνει έναν αιχμάλωτο Λαβρόφ που υπενθυμίζει πολλές φορές στον συνεντευκτή ότι είχαν συμβεί πολλά σκληρά πράγματα στην Ουκρανία πριν ξεκινήσει η «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» στις 24 Φεβρουαρίου, ότι οι διαπραγματεύσεις είχαν αποτύχει και ότι οι ουκρανικές υποχρεώσεις βάσει των συμφωνιών του Μινσκ δεν εκτελέστηκαν. Ο ερευνητής προσπαθεί ξανά και ξανά να παραμελήσει αυτό το ιστορικό πλαίσιο και να ρίξει την ευθύνη για τον πόλεμο στη Ρωσία. Ο Λαβρόφ το αποκαλεί αυτό μια μορφή «κουλτούρας ευκαιρίας».
 BBC : Βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους
 Μεταγραφή: Συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στο τηλεοπτικό κανάλι BBC, Αγία Πετρούπολη, 16 Ιουνίου 2022

Ερώτηση: Αλλά η κατάσταση άλλαξε πριν από τέσσερις μήνες…

Σεργκέι Λαβρόφ: Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Επιστρέφουμε σε αυτό για το οποίο συντονίστηκαν οι συμφωνίες του Μινσκ: προστασία των Ρώσων στο Ντονμπάς, οι οποίοι έχουν προδοθεί από τους Γάλλους και τους Γερμανούς. Πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν και οι Βρετανοί . Όλοι οι δυτικοί συνάδελφοί μας έλεγαν συνεχώς ότι δεν ήταν σε θέση να κάνουν το Κίεβο να τηρήσει τις συμφωνίες του Μινσκ.
...
Ερώτηση: Στα μάτια της Δύσης, η Ρωσία είναι υπεύθυνη για αυτούς τους ανθρώπους. Πιστεύετε ότι η θανατική ποινή…

Σεργκέι Λαβρόφ: Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου τα «μάτια της Δύσης». Με ενδιαφέρει μόνο το διεθνές δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο οι μισθοφόροι δεν είναι μαχητές. Άρα τίποτα στα μάτια σου δεν έχει σημασία.

Η τελευταία συνέντευξη του Λαβρόφ είναι σε ρωσικό τηλεοπτικό σταθμό. Είναι το μακρύτερο αλλά και το καλύτερο. Εξηγεί τη θέση της Ρωσίας αρκετά καλά και είναι εύκολο να κατανοηθεί.
 Μεταγραφή: Συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στο δίκτυο NTV, Αγία Πετρούπολη, 16 Ιουνίου 2022

Μια μέρα μετά τις συνεντεύξεις του Λαβρόφ, ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν πραγματοποίησε ομιλία στο 25ο οικονομικό φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης. Η μεταγραφή είναι εδώ:
 Πλήρες κείμενο της ομιλίας του Βλαντιμίρ Πούτιν στο SPIEF, 17 Ιουνίου 2022

Η ομιλία είναι μεγάλη αλλά το δεύτερο μέρος αφορά τα εγχώρια οικονομικά μέτρα στη Ρωσία και δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σας συνιστώ να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο μέρος, αλλά εδώ είναι μερικά κομμάτια :

Άμεσο αποτέλεσμα των ενεργειών και των γεγονότων των Ευρωπαίων πολιτικών φέτος θα είναι η περαιτέρω αύξηση της ανισότητας σε αυτές τις χώρες, η οποία με τη σειρά της θα διχάσει ακόμη περισσότερο τις κοινωνίες τους και το επίμαχο σημείο δεν είναι μόνο η ευημερία αλλά και ο αξιακός προσανατολισμός διαφόρων ομάδων σε αυτές τις κοινωνίες.

Πράγματι, αυτές οι διαφορές καταστέλλονται και παρασύρονται κάτω από το χαλί. Ειλικρινά, οι δημοκρατικές διαδικασίες και οι εκλογές στην Ευρώπη και οι δυνάμεις που έρχονται στην εξουσία μοιάζουν με μέτωπο, γιατί σχεδόν πανομοιότυπα πολιτικά κόμματα έρχονται και φεύγουν, ενώ κατά βάθος τα πράγματα παραμένουν ίδια. Τα πραγματικά συμφέροντα των ανθρώπων και των εθνικών επιχειρήσεων ωθούνται όλο και περισσότερο στην περιφέρεια.

Μια τέτοια αποσύνδεση από την πραγματικότητα και τις απαιτήσεις της κοινωνίας θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε έξαρση του λαϊκισμού και των εξτρεμιστικών και ριζοσπαστικών κινημάτων, μεγάλες κοινωνικοοικονομικές αλλαγές, υποβάθμιση και αλλαγή των ελίτ βραχυπρόθεσμα. Όπως μπορείτε να δείτε, τα παραδοσιακά κόμματα χάνουν συνεχώς. Νέες οντότητες έρχονται στην επιφάνεια, αλλά έχουν ελάχιστες πιθανότητες επιβίωσης αν δεν διαφέρουν πολύ από τις υπάρχουσες.
...
Παρεμπιπτόντως, οι Αμερικανοί έχουν υιοθετήσει κυρώσεις στα λιπάσματα μας και οι Ευρωπαίοι ακολούθησαν το παράδειγμά τους. Αργότερα, οι Αμερικανοί έκαναν άρση του μέτρου αυτού, γιατί είδαν σε τι μπορεί να οδηγήσει αυτό. Όμως οι Ευρωπαίοι δεν έκαναν πίσω. Η γραφειοκρατία τους είναι τόσο αργή όσο ένας αλευρόμυλος τον 18ο αιώνα. Με άλλα λόγια, όλοι ξέρουν ότι έχουν κάνει μια βλακεία, αλλά δυσκολεύονται να επαναλάβουν τα βήματά τους για γραφειοκρατικούς λόγους.
...
Η ίδια η δομή των δυτικών κυρώσεων στηριζόταν στην ψευδή υπόθεση ότι οικονομικά η Ρωσία δεν είναι κυρίαρχη και είναι εξαιρετικά ευάλωτη. Παρασύρθηκαν τόσο πολύ διαδίδοντας τον μύθο της οπισθοδρόμησης της Ρωσίας και των αδύναμων θέσεων της στην παγκόσμια οικονομία και το εμπόριο που προφανώς άρχισαν να το πιστεύουν και οι ίδιοι.

Καθώς σχεδίαζαν το οικονομικό τους blitzkrieg (πόλεμο αστραπή), δεν το παρατήρησαν, απλώς αγνόησαν τα πραγματικά δεδομένα για το πόσο είχε αλλάξει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Ακριβώς.

---

Το περιοδικό National Defense Magazine είχε μια συνέντευξη με τον διοικητή διοικητικής μέριμνας των ουκρανικών χερσαίων δυνάμεων που περιλαμβάνει μερικές αποκαλυπτικές λεπτομέρειες.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Ουκρανία προς αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ: Χρειαζόμαστε όπλα ακριβείας μεγάλης εμβέλειας (ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ)

Αρχικά, πρέπει να καταλάβετε ότι η πρώτη γραμμή έχει μήκος 2.500 χιλιόμετρα. Η πρώτη γραμμή όπου υπάρχει ενεργός μάχη σε μήκος άνω των 1.000 χιλιομέτρων. Είναι σαν από το Κίεβο στο Βερολίνο.
...
Σκεφτείτε αυτό: μια ταξιαρχία καταλαμβάνει περίπου 40 χιλιόμετρα της γραμμής του φράχτη. Αυτό σημαίνει ότι για την κάλυψη της ενεργού μάχης χρειαζόμαστε 40 ταξιαρχίες. Κάθε ταξιαρχία αποτελείται από 100 οχήματα μάχης πεζικού, 30 άρματα μάχης, 54 συστήματα πυροβολικού — μόνο για μία ταξιαρχία, και έχουμε 40 από αυτά.

Δεν πρόκειται να μιλήσω για τους αντιαρματικούς κατευθυνόμενους πυραύλους ή τα κατευθυνόμενα αντιαρματικά όπλα προς το παρόν. Μιλάω μόνο για βαριά όπλα. Από σήμερα, έχουμε περίπου 30 με 40, μερικές φορές έως και 50 τοις εκατό των απωλειών εξοπλισμού ως αποτέλεσμα ενεργού μάχης . Έτσι, έχουμε χάσει περίπου το 50 τοις εκατό . … Έχουν χαθεί περίπου 1.300 οχήματα μάχης πεζικού, 400 άρματα μάχης, 700 συστήματα πυροβολικού.

Πιστεύω ότι αυτοί οι αριθμοί απωλειών είναι πολύ χαμηλοί. Η καθημερινή λίστα  των Ρώσων (clobber listμετράει περισσότερο από διπλάσιο από αυτούς τους αριθμούς ως κατεστραμμένους. Αν και αυτή η λίστα είναι πολύ πιθανό να είναι εκτός (όπως είναι αναπόφευκτα όλες αυτές οι λίστες), αμφιβάλλω ότι είναι τόσο μακριά.

Ο συνταγματάρχης Markus Reisner της στρατιωτικής ακαδημίας της Αυστρίας κάνει μια παρουσίαση (video) για το «heavy metal» που έχασε η Ουκρανία και για το οποίο έρχεται τώρα κάποια αντικατάσταση από τη «δύση».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουκρανία ξεκίνησε τον πόλεμο με 2416 άρματα μάχης και άλλα τεθωρακισμένα οχήματα, 1509 πυροβολικό πεδίου και όλμους, 535 MRLS και ούτω καθεξής. (Η Ουκρανία είχε επιπρόσθετες αποθήκες με περισσότερα σκουριασμένα όπλα σε διάφορες καταστάσεις επισκευής.) Έχει λάβει επιπλέον 250 άρματα μάχης και άλλα τεθωρακισμένα οχήματα και περίπου 200 πυροβόλα και 50 MLRS.

Είχε συνολικά 21 ενεργές ταξιαρχίες με άλλες 14 σε εφεδρεία συν διάφορες μονάδες υποστήριξης. Αυτό είναι λιγότερο από τα 40 που ο Ουκρανός διοικητής λέει ότι χρειάζονται για την κάλυψη της πρώτης γραμμής και χωρίς εφεδρεία. Τα πρόσφατα παραδοθέντα υλικά θα μπορούσαν να προνοήσουν για μία ή δύο ακόμη ταξιαρχίες. Αλλά με ποσοστό απώλειας 50%, τουλάχιστον το μισό από όλα αυτά είναι πιθανό να έχει ήδη φύγει.

Η Ουκρανία δεν δημιουργεί εφεδρείες που θα μπορούσαν να εξαπολύσουν αντεπίθεση, αλλά φαίνεται να στέλνει οτιδήποτε προέρχεται από τη «δύση» απευθείας στην πρώτη γραμμή. Είναι συνολικά πολύ λίγο για να αντικαταστήσει τις καθημερινές απώλειες και σίγουρα δεν αρκεί για να δημιουργήσει δυνάμεις για αντεπιθέσεις.

Ο Ουκρανός διοικητής διοικητικής μέριμνας αναφέρει επίσης ότι τα οβιδοβόλα που παραδίδουν οι ΗΠΑ είναι πολύ ευάλωτα :

Δυστυχώς, σήμερα δεν έχουμε την ευκαιρία να στείλουμε εξοπλισμό που προμηθεύεται από το εξωτερικό σε μια εγκατάσταση αποκατάστασης απλώς και μόνο λόγω χρονικών περιορισμών. Γι' αυτό συζητάμε για ανταλλακτικά εδώ, ώστε να μπορούμε να συντηρήσουμε και να επισκευάσουμε αυτόν τον εξοπλισμό στο πεδίο.

Για παράδειγμα, τα συστήματα πυροβολικού M777 είναι πραγματικά επιρρεπή σε ζημιές από το εχθρικό πυροβολικό. Για κάθε μπαταρία του M777, υπάρχουν έξι τεμάχια.

Μετά από κάθε επαφή με το πυροβολικό, πρέπει να παίρνουμε δύο πυροβολικά και να τα φέρουμε πίσω για να τα συντηρήσουμε γιατί μερικά από τα υποσυστήματα έχουν καταστραφεί από σκάγια. Αυτό συμβαίνει κάθε μέρα.

Στοιχηματίζω ότι ο εξοπλισμός της σοβιετικής εποχής είναι πολύ λιγότερο επιρρεπής να σπάσει από πυρά.

---

Τέλος, επιτρέψτε μου να σας επισημάνω ένα ωραίο δοκίμιο του Aurelian σχετικά με το μέλλον της «δύσης» καθώς ξεκινά η νέα πραγματικότητα.

Τρίζουν οι μεντεσέδες της ιστορίας.


Το μέλλον θα εξελιχθεί όχι απαραίτητα προς όφελος της Δύσης

Ωστόσο, τα δυτικά έθνη συνεχίζουν να ενεργούν σαν να ήταν οικονομικά και στρατιωτικά ανώτερα, και να προσπαθούν να εξαναγκάσουν τα έθνη από τα οποία εξαρτώνται οικονομικά, καθώς και να διεξάγουν έναν πόλεμο αντιπροσώπων εναντίον ενός έθνους που έχει περισσότερες μαχητικές ικανότητες στην Ευρώπη από ό,τι έχουν.
...
Υπό αυτή την έννοια, η Ουκρανία είναι μια δοκιμασία για την καταστροφή τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της ΕΕ, καθώς και του ευρύτερου πολυμερούς συστήματος που κυριαρχείται από τη Δύση στο οποίο ανήκουν και οι δύο. Το ΝΑΤΟ, ειδικότερα, μόλις ήρθε αντιμέτωπο με ακριβώς το είδος της κατάστασης που περίμεναν οι ιδρυτές του—την άσκηση της ρωσικής στρατιωτικής ισχύος—και ουσιαστικά δεν έκανε τίποτα. Κανένας όγκος χειραψίας, καμία ποσότητα κυρώσεων ή παράδοσης όπλων δεν μπορεί να αλλάξει αυτό το γεγονός, το οποίο με τη σειρά του αλλάζει τα πάντα. Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μπορούν να παρατείνουν τον πόλεμο, να προκαλέσουν περισσότερα δεινά και να καταστρέψουν πολλές οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης και της δικής τους. Αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν θεμελιωδώς το αποτέλεσμα και τη φύση των αποκρίσεών τους, κάτω από την επιφανειακή στάση, που δείχνουν να το γνωρίζουν.
...
Υπάρχει και μια νομοτελειακή  άποψη τώρα: μια Ευρώπη στην οποία η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη και όπου η Δύση στο σύνολό της εξαρτάται από τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία για την οικονομική της ευημερία. Αυτό δεν είναι καινούργιο, φυσικά, αλλά είναι κρίμα που κανείς δεν το είχε προσέξει πριν.

Και ο λόγος για αυτό είναι ότι η «δύση» με την αλαζονεία της άκουγε για πάρα πολύ καιρό ψεύτικους «ειδικούς» όπως εκείνους στο CSIS.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου