Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

Η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών συνεχίζεται με συνεχείς αναβολές προγγραματισμένων δικάσιμων διαδικασιών, ασεβώντας προς τους 57 νεκρούς, ταλαιπωρώντας τους συγγενείς που πηγαινοέρχονται διαρκώς στη Λάρισα για τη δίκη με τα εξαφανισθέντα βίντεο τα οποία τα κρύβουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Η σημερινή εκδίκαση αναβλήθηκε για τις 2 Απριλίου.
Διαβάστε την σχετική ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

Πόση ντροπή! Είμαστε από το πρωί και μέχρι τώρα ώρα 20.30, πάνω από δέκα ώρες στο Δικαστικό Μέγαρο Λαρισας!
Ήρθαμε για τη δίκη με τα εξαφανισμένα βίντεο. 
Να θυμηθούμε ότι λίγες μέρες στην τελευταία δικάσιμο της ίδιας δίκης, αμέσως μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, κ. Σεβαστίδη, η Πρόεδρος ζήτησε δακρυσμένη συγγνώμη και στη συνέχεια λιποθύμησε. 
Σήμερα η ίδια Προεδρος απουσίαζε, χωρίς κανείς να απαντά στα ερωτήματα για τον λόγο για την αναρρωτική άδεια που έλαβε και χωρίς βέβαια στοιχειωδώς να έχουν προηγουμένως ενημερώσει για την προδιαγεγραμμένη διακοπή της δίκης τους συγγενείς και τους δικηγόρους.
Έτσι στην έδρα ανέβηκε σήμερα ένας αναπληρωτής Πρόεδρος, ο οποίος με συνοπτικές διαδικασίες ανακοίνωσε σε συγγενείς και δικηγόρους —που ταξίδεψαν από τα χαράματα για να είναι παρόντες στις 9:00 π.μ.— ότι η δίκη αναβάλλεται για τις 2/4. Τέτοια απαξίωση! 
Αυτό όμως που ακολούθησε είναι πραγματικά απίστευτο και επιβεβαιώνει την ύπαρξη κυκλώματος στο δικαστήριο της Λάρισας, που καταστρέφει και "μπαζώνει" στοιχεία, σε συνέχεια του μπαζώματος της ανάκρισης από τον διορισμένο μετά την επιστολή του Πρωθυπουργού, ανακριτή, κ. Μπακαΐμη. 
Ζητήσαμε να μας παραδοθεί αντίγραφο του κατασχεμένου υλικού της δικογραφίας όπως ως διάδικοι δικαιούμαστε και όπως είχαμε εγγράφως σε προγενέστερο χρόνο αιτηθεί.
Μιας κατάσχεσης δήθεν κατεπείγουσας που όμως έγινε σε τέσσερις δόσεις με μεσολάβηση ενός ολόκληρου Σαββατοκύριακου, και η οποία μόνο "επείγουσα" δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Όμως, η Προϊσταμένη του Πρωτοδικείου Λάρισας, όπου κατά τον νόμο πρέπει να τηρούνται αντίγραφα των κατασχεθέντων,
κ. Μυλωνά, όλως τυχαίως έλειπε και δεν απαντούσε καν στο τηλέφωνο στις κλήσεις που της έκανε από το δικαστήριο η γραμματέας της.
Κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκονταν τα πειστήρια. Ψάχναμε επί πέντε ώρες... Από τον Άννα στον Καϊάφα, μπροστά σε κλειδωμένες πόρτες και ανήξερους γραμματείς. Πέντε ώρες να ανεβοκατεβαίνουμε ορόφους, ψυχικά ράκη, βιώνοντας την κοροϊδία και νιώθοντας απέραντη λύπη για την κατάντια της Δικαιοσύνης. Και θλίψη για ανθρώπους με θεσμικό ρόλο, λειτουργούς που έδωσαν όρκο να τηρούν το καθήκον τους, να τρέμουν και να ψελλίζουν: "δώστε μου λίγο χρόνο να σας απαντήσω"!
Και το κερασάκι στην τούρτα! 
Η Πρόεδρος Υπηρεσίας έκανε εν τέλει δεκτή την αίτηση μας να λάβουμε αντίγραφα των κατασχεθέντων, πλην όμως εν συνεχεία μετά από παρέμβαση της Προϊσταμένης, η Πρόεδρος ανακάλεσε τις έγγραφες αποφάσεις της για λήψη αντιγράφων! Και έτσι η διαδικασία λήψης αντιγράφων των κατασχεθέντων που είχε ξεκινήσει , ξαφνικά σταμάτησε! 
Και ενώ εξελισσόταν αυτή η τραγική διαδικασία, ο κ. Σεβαστίδης, ο οποίος είχε επισκεφτεί το Πρωτοδικείο Λάρισας, την ίδια ημέρα που λιποθύμησε η Πρόεδρος της έδρας, έσπευσε και εξέδωσε δελτίο τύπου συγχαίροντας τους δικαστές για το έργο τους! Ντροπή. 
Καταλαβαίνουμε όλοι τι έχουν μέσα και τι δείχνουν τα κατασχεθέντα για να γίνεται τόσος πόλεμος για να αποκλειστεί η πρόσβαση μας!
Κατρακυλάμε σε γκρεμό διότι η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι ανεξάρτητη στην πράξη, όχι στα λόγια.
Καταδικάζουμε τη βασιλεία της ομερτά στο δικαστικό μέγαρο της Λάρισας και όχι μόνο.
Καταδικάζουμε το "μπάζωμα" και τη συγκάλυψη. Και δεν θα σταματήσουμε να το φωνάζουμε μέχρι όλοι οι υπαίτιοι να λογοδοτήσουν στην αληθινή δικαιοσύνη και στον Ελληνικό λαό!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τη  Μαριάνθη Φ. Παλάζη *

Μετά την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θερμαϊκού, στις 9 Μαρτίου 2026, πληροφορηθήκαμε -με ανακούφιση- την απόφαση «ανακατασκευής» (και όχι κατεδάφισης) του πέτρινου Αρχιγένειου Δημοτικού Σχολείου Νέων Επιβατών (Best City, 11 Μαρτίου 2026), ενός κτηρίου που έχει κεντρικό ρόλο στην συλλογική μνήμη και ταυτότητα των Νέων Επιβατών.

Παρόλο που η απόφαση βρίσκεται προς την σωστή κατεύθυνση, δεν εξασφαλίζει ούτε την διάρκεια του κτηρίου στον χρόνο, αφού μια μελλοντική δημοτική αρχή θα μπορούσε να αποφασίσει την κατεδάφισή του επικαλούμενη διαφόρους λόγους, ούτε την ανάδειξη της ιστορικής/αρχιτεκτονικής αξίας του κτηρίου. Γιατί το πέτρινο Αρχιγένειο Δημοτικό Σχολείο, κτήριο του 1957, λόγω των μεταγενέστερων επεμβάσεων που έχει δεχθεί, αφενός στην περίμετρό του και αφετέρου στο ίδιο του το κτήριο «δεν διατηρεί πλέον την αρχική, αυθεντική του μορφή», όπως επισημαίνει το Υπουργείο Πολιτισμού σε σχετική επιστολή του (αρ.πρωτ.: 79051/18.03.2025) και όπως όλοι γνωρίζουμε.

Αυτά τα δύο στοιχεία, δηλαδή την διάρκεια του κτηρίου του Αρχιγένειου στον χρόνο και την ανάδειξη της ιστορικής/αρχιτεκτονικής αξίας του μπορεί να τα εξασφαλίσει μόνο ο χαρακτηρισμός του ως διατηρητέου μνημείου νεότερης εποχής
(της πρώιμης μεταπολεμικής περιόδου), χαρακτηρισμός που εξασφαλίζει και τα απαραίτητα κονδύλια.

Τον χαρακτηρισμό του Αρχιγενείου ως μνημείου νεότερης εποχής την ζητήσαμε με την υπ’ αρ. πρωτ. 27188/29.12.2025 επιστολή μας από το Δημοτικό Συμβούλιο Θερμαϊκού, μαζί με την αγορά οικοπέδου για την ανέγερση νέου σύγχρονου Δημοτικού Σχολείου και την ανέγερση σύγχρονου Λυκείου στους Νέους Επιβάτες (ή για αγορά οικοπέδου για την ανέγερση Γυμνασίου και Λυκείου, και μετατροπή του Γυμνασίου σε Δημοτικό), επισημαίνοντας ότι το μόνο που χρειάζεται είναι αίτημα του Δήμου Θερμαϊκού προς το Υπουργείο Εσωτερικών (Τομέα Μακεδονίας-Θράκης), το οποίο είναι αρμόδιο για τα διατηρητέα κτήρια και την προστασία της πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς για την πόλη της Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος (αρ. πρωτ. ΥΠΕΝ/ΥΠΣΥΝ/21180/601/03.07.2025)

Μέχρι τώρα δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση για ένα τόσο σοβαρό θέμα των Νέων Επιβατών, για το οποίο μάλιστα, όπως ενημερώσαμε στην επιστολή μας, έχουν συγκεντρωθεί περί τις 700 υπογραφές. Γι’ αυτό υποχρεωνόμαστε να επικοινωνούμε μέσω των κοινωνικών δικτύων, γιατί δυστυχώς ως ενεργοί πολίτες αντιμετωπιζόμαστε απαξιωτικά από την δημοτική αρχή.

* Μαριάνθη Φ. Παλάζη
Μέλος του Δικτύου Πολιτών Νέων Επιβατών




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ο πόλεμος κατά του Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί το πιο σημαντικό ζήτημα που απασχολεί τον κόσμο αυτή τη στιγμή.

Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ συνεχίζουν την εκστρατεία δολοφονίας Ιρανών αξιωματούχων. Σήμερα επιβεβαιώθηκε ότι ο Αλί Λαριτζανί, επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, σκοτώθηκε από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο σπίτι της κόρης του. Η επιδρομή προκάλεσε αρκετές δεκάδες επιπλέον θύματα. Ο Λαριτζανί ήταν ένας εξαιρετικά ικανός πραγματιστής, όχι ένας σκληροπυρηνικός. Ο θάνατός του είναι μια απώλεια για όλους όσους επιδιώκουν την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Δύο από τους ηγέτες της εθελοντικής πολιτοφυλακής Basji του Ιράν σκοτώθηκαν επίσης σε ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, όπως και ο υπουργός Πληροφοριών του Ιράν, Εσμαΐλ Χατίμπ.

Κανένας από αυτούς τους θανάτους δεν θα μειώσει τη θέληση ή την ικανότητα του Ιράν να αντισταθεί. Γνωρίζει ότι είναι σε θέση να στραγγαλίσει την παγκόσμια οικονομία μέσω του ελέγχου του Στενού του Ορμούζ και έτσι έχει το πάνω χέρι σε οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη σύγκρουση. Κάποια στιγμή οι ΗΠΑ θα πρέπει να συμφωνήσουν ( αρχειοθετημένο ) με τους όρους του Ιράν για το τέλος του πολέμου:

Ο στρατηγικός στόχος του Ιράν τώρα είναι να επιβάλει τόσο υψηλό κόστος στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα κράτη του Κόλπου που ο Τραμπ θα επιλέξει μια κατάπαυση του πυρός που περιλαμβάνει περιορισμό στις μελλοντικές ισραηλινές ενέργειες. Στην ουσία, το Ιράν θέλει να τον αναγκάσει να επιλέξει μεταξύ των συμφερόντων ασφαλείας του Ισραήλ και της σταθερότητας των παγκόσμιων αγορών. Το συμπέρασμα είναι ότι ο πόλεμος που ξεκίνησε ο Τραμπ δεν έχει καλό τέλος.

Ωστόσο, το Ισραήλ σήμερα δεν αισθάνεται δεσμευμένο από κανέναν περιορισμό. Μόλις εξαπέλυσε επίθεση , με την υποστήριξη των ΗΠΑ , στο σημαντικό κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars του Ιράν και σε άλλες ιρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις:

Το Ισραήλ μόλις βομβάρδισε τη μεγαλύτερη εγκατάσταση επεξεργασίας φυσικού αερίου του Ιράν στην επαρχία Μπουσέρ. Το Ισραήλ δήλωσε ότι πραγματοποίησε την επίθεση σε πλήρη συντονισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η επίθεση είναι σύμφωνη με τη στρατηγική του Ισραήλ που στοχεύει στην καταστροφή όχι μόνο του στρατού και των στρατιωτικών βιομηχανιών του Ιράν, αλλά και της βιομηχανικής του βάσης και της οικονομίας του. Στόχος του Ισραήλ δεν είναι η αλλαγή καθεστώτος αλλά η κατάρρευση του κράτους.

Σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, πιστεύω ότι υπάρχει ένα επιπλέον κίνητρο πίσω από την ισραηλινή επίθεση. Το Ιράν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι εάν η ενεργειακή του υποδομή δεχθεί επίθεση, αυτό θα διασχίσει μια έντονη κόκκινη γραμμή και ότι θα ανταποδώσει με επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο.

Εάν το Ιράν όντως απαντήσει με αυτόν τον τρόπο, οι προοπτικές άμεσης συμμετοχής σε αυτόν τον πόλεμο από τα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) αυξάνονται σημαντικά. Αυτό ακριβώς θα ήθελε να δει το Ισραήλ και θα εξηγούσε επίσης γιατί οι ΗΠΑ, οι οποίες προηγουμένως συμβούλευαν κατά τέτοιων επιθέσεων, τώρα τις υποστηρίζουν και συμμετέχουν στην εκτέλεσή τους.

Αυτή η επίθεση δεν αποτελεί μόνο επίδειξη των αμερικανο-ισραηλινών δυνατοτήτων, αλλά και της στρατηγικής αποτυχίας των ΗΠΑ-Ισραήλ και, αναμφισβήτητα, της αυξανόμενης απελπισίας.

Η παραγωγή φυσικού αερίου του Ιράν χρησιμοποιείται κυρίως εγχώρια. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις υποδομές φυσικού αερίου του. Η επίθεση αποτελεί επίσης πλήγμα για την Τουρκία, η οποία λαμβάνει το 15% της κατανάλωσής της από το Ιράν. Το Ιράκ θα πληγεί επίσης σκληρά, καθώς η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται επίσης από το ιρανικό φυσικό αέριο. Ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ καταδίκασε την επίθεση .

Η πιο λογική απάντηση για το Ιράν θα είναι να χτυπήσει τις ενεργειακές υποδομές του Ισραήλ. Θα υπάρξουν επίσης επιθέσεις στη Χάιφα και στις ισραηλινές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, αλλά η άμεση απάντηση του Ιράν, όπως είχε υποσχεθεί, ήταν οι εντολές εκκένωσης πέντε ενεργειακών εγκαταστάσεων στις γειτονικές χώρες του Περσικού Κόλπου:

🔸Διυλιστήριο SAMREF – Σαουδική Αραβία,
🔸Πεδίο φυσικού αερίου Al Hosn – ΗΑΕ,
🔸Πετροχημικό συγκρότημα Jubail – Σαουδική Αραβία,
🔸Πετροχημικό συγκρότημα Mesaieed & Mesaieed Holding (συνδεδεμένη με την Chevron) – Κατάρ
🔸, Διυλιστήριο Ras Laffan (Φάσεις 1 & 2) – Κατάρ.

Σύμφωνα με το Bloomberg, οι εγκαταστάσεις εκκενώνονται . Οι τιμές της ενέργειας στην αγορά μελλοντικής εκπλήρωσης εμπορευμάτων έχουν αυξηθεί ως συνέπεια των απεργιών, παρόλο που, λόγω χειραγώγησης, εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλότερες από τις πραγματικές τιμές παγκοσμίως ( αρχειοθετημένο ):

Η αυξανόμενη διαταραχή του εφοδιασμού έχει οδηγήσει μια σειρά από περιφερειακά σημεία αναφοράς τιμών σε ιστορικά υψηλά, ακόμη και όταν η παγκόσμια τιμή του Brent έχει υποχωρήσει λίγο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, αφού έχει εκτοξευθεί στα σχεδόν 120 δολάρια στα αρχικά στάδια του πολέμου στο Ιράν.
...
Η τιμή ενός βαρελιού πετρελαίου στο Ομάν - το οποίο εξάγεται από λιμάνια εκτός του Στενού του Ορμούζ - εκτοξεύτηκε στα σχεδόν 154 δολάρια την Τρίτη, λόγω του έντονου ανταγωνισμού για τις μικρές ποσότητες που εξακολουθούν να εξέρχονται από τη Μέση Ανατολή.
...
«Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι η χάρτινη και η φυσική αγορά έχουν αποσυναρμολογηθεί», δήλωσε ο Όλε Χάνσεν, επικεφαλής στρατηγικής εμπορευμάτων στη Saxo Bank. «[Αυτή είναι] η μεγαλύτερη διαταραχή από τη δεκαετία του 1970 και το Brent μετά βίας μπορεί να συγκρατηθεί πάνω από τα 100 δολάρια».

Τα 100 δολάρια βαρέλια αφορούν ελαφρύ γλυκό αργό πετρέλαιο, ενώ η αγορά χρειάζεται βαρύτερες παραλλαγές καθώς και επεξεργασμένα προϊόντα :

Οι τρέχουσες τιμές spot για βενζίνη, ντίζελ και καύσιμο αεριωθούμενων στη Δυτική Ακτή φαίνονται ασταθείς στα 147 δολάρια/βαρέλι, 162-170 δολάρια/βαρέλι και 186 δολάρια/βαρέλι, μέχρι να λάβουμε υπόψη ότι τα διυλιστήρια στην Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα αντιμετωπίζουν φυσικό κόστος αργού πετρελαίου που ξεπερνά τα 150-155 δολάρια/βαρέλι.

Η απεργία στις ενεργειακές εγκαταστάσεις στο Ιράν άνοιξε ένα άλλο επίπεδο στο οικονομικό μέτωπο του πολέμου.

Το να εμποδίζεις ένα πλοίο να περάσει το Ορμούζ είναι ανατρεπτικό. Το χτύπημα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις είναι καταστροφικό.

Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να αποκατασταθεί η ζημιά.



πηγή https://www.moonofalabama.org/

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Δύο πράγματα πρέπει να έχουμε στο νου όταν συζητάμε για τους σύγχρονους πολέμους. Το ένα ότι οι πόλεμοι έχουν πια ιδιωτικοποιηθεί εξυπηρετώντας μεγάλα εταιρικά συμφέροντα και το άλλο ότι προετοιμάζονται και κατευθύνονται από τις μυστικές υπηρεσίες, που είναι στην υπηρεσία αυτών των εταιρικών συμφερόντων.

Ας παρακολουθήσουμε λίγο τί λέει, εν ολίγοις, η Ναόμι Κλάιν στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ: Η Άνοδος του Καπιταλισμού της Καταστροφής». Η Κλάιν υποστηρίζει ότι ο σύγχρονος πόλεμος, ειδικά μετά τις εισβολές των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, έχει μετατραπεί από μια κρατική υπόθεση σε μια κερδοφόρα ιδιωτική επιχείρηση∙ ότι οι πόλεμοι σχεδιάζονται και παρατείνονται επειδή εξυπηρετούν τα κέρδη μιας ελίτ εταιρειών, μετατρέποντας την καταστροφή σε προϊόν.

Βασικά σημεία της θέσης της:

√ Καπιταλισμός της Καταστροφής: Οι εταιρείες εκμεταλλεύονται το "σοκ" (πολέμους, φυσικές καταστροφές, οικονομικές κρίσεις) για να επιβάλουν ριζικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις και απορρύθμιση.

√ Ιδιωτικοποίηση του Πολέμου: Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν διεξάγονται πλέον μόνο από τακτικούς στρατούς, αλλά σε μεγάλο βαθμό από ιδιωτικές εταιρείες (ιδιωτικοί στρατοί/εργολάβοι), όπως η Blackwater και η Halliburton, που κερδίζουν δισεκατομμύρια.

√ Συμφέροντα πάνω από την Ειρήνη: Σύμφωνα με το δόγμα, ο πόλεμος δεν γίνεται για "δημοκρατία", αλλά για να ανοίξουν νέες αγορές, να λεηλατηθούν φυσικοί πόροι και να ανακατασκευαστούν υποδομές από ιδιωτικές εταιρείες με δημόσιο χρήμα.

√ Σοκ και Δέος: Το στρατιωτικό δόγμα "Σοκ και Δέος" που χρησιμοποιήθηκε στο Ιράκ, λειτούργησε ως το αρχικό σοκ, αφήνοντας πίσω του μια χώρα σε χάος, την οποία στη συνέχεια "διαχειρίζονταν" ιδιωτικές εταιρείες, καθιστώντας τον πόλεμο "βιομηχανία".


Σήμερα στη θέση του ΙΡΑΚ μπαίνει, ή προσπαθούν να βάλουν, το ΙΡΑΝ. Να δούμε αν θα το καταφέρουν, αν θα αφήσουν πίσω τους μια ακόμα χώρα σε χάος. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΕΡΙΚΗ, χωρίς αυταπάτες...

Η άποψη ότι, αν και οι πολιτικοί ηγέτες κηρύσσουν τους πολέμους, οι μυστικές υπηρεσίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία των συνθηκών που οδηγούν σε αυτούς, ή στην κατεύθυνση της εξέλιξής τους, αποτελεί μια διαδεδομένη ανάλυση μεταξύ ειδικών σε θέματα γεωπολιτικής και ασφαλείας.

«Το γεγονός ότι ορισμένα γεγονότα αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή ανάλογα με τα δεδομένα, δεν με εκπλήσσει, ούτε με σοκάρει. Είναι αναμενόμενο. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος των μυστικών υπηρεσιών» Ντόναλντ Ράμσφελντ Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ στον πόλεμο του ΙΡΑΚ το 2003 https://www.bbc.co.uk/greek/news/030710_rumsfled.shtml


Στέφανος Σταμέλλος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


από την Covidémence

Η Μεγάλη Αρμάδα του Τραμπ στα Στενά του Ορμούζ

Στις 7 Μαρτίου, ο Τραμπ επέκρινε σκληρά το Ηνωμένο Βασίλειο, « κάποτε έναν σπουδαίο σύμμαχο » (μετά την άρνησή του να χρησιμοποιήσει βρετανικές βάσεις). Κατέληξε με οργή: δεν τις χρειαζόμαστε πια.

Δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους να συμμετέχουν σε πολέμους αφού έχουμε ήδη νικήσει! ( πηγή )

Μια εβδομάδα αργότερα, απηύθυνε έκκληση στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Κίνα, τη Γαλλία, τη Νότια Κορέα και άλλες χώρες για βοήθεια στην αποδέσμευση του Στενού του Ορμούζ, το οποίο ο ίδιος είχε αποκλείσει.

Κανονικός.

Φτάνει στο σημείο να απειλήσει ακόμη και το ΝΑΤΟ!

Αν δεν υπάρξει απάντηση ή αν η απάντηση είναι αρνητική, νομίζω ότι θα είναι πολύ κακό για το μέλλον του ΝΑΤΟ ( πηγή ).

Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ έχει προσβάλει ολόκληρο τον κόσμο . Επιτίθεται στους συμμάχους του (οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι απλώς υποτελείς) με δασμούς, απειλές και δημόσιους εξευτελισμούς. Επιτίθεται συνεχώς στην Κίνα.

Και τώρα, παγιδευμένος στην παγίδα που του έστησε η τρελή απόφαση να επιτεθεί στο Ιράν, φαντασιώνεται έναν ψευδο-«συνασπισμό» που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Κανείς δεν θέλει να μετρήσει τους νεκρούς του. Αλλά πάνω απ' όλα, κανείς δεν θέλει να βοηθήσει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Έχει γίνει εντελώς ανεπιθύμητο πρόσωπο .

Ο Τραμπ είναι μόνος ... με την αίρεση των τρελών στο Τελ Αβίβ.Ιταλία: όχι
Ηνωμένο Βασίλειο: όχι
Ελβετία: όχι
Γαλλία: όχι
Καναδάς: όχι
Ισπανία: όχι
Γερμανία: όχι
Ελλάδα: όχι
Αυστραλία: όχι
Ιαπωνία: «Ευγενική» άρνηση («θα το σκεφτούμε»)
Νότια Κορέα: «Ευγενική» άρνηση («θα το σκεφτούμε»)

Όσο για την Κίνα, παρόλο που υπάρχει μια συνάντηση στο Παρίσι για τους τελωνειακούς δασμούς και έχει προγραμματιστεί μια επίσημη επίσκεψη του Τραμπ στην Κίνα για τις 31 Μαρτίου... πρέπει να τσιμπήσουμε τους εαυτούς μας .

Το να πιστεύουμε ότι το Πεκίνο θα έσπευδε να βοηθήσει τους Αμερικανούς δεν είναι μόνο ένα σοβαρό γεωπολιτικό λάθος, αλλά, πάνω απ' όλα, ένα σφάλμα κρίσης . Είναι ασυγχώρητο (ειδικά για τους Κινέζους).

Το κερασάκι στην τούρτα : Ο Τραμπ δηλώνει ότι μπορεί να αναβάλει το ταξίδι του (υπονοώντας, αν το Πεκίνο δεν ενδώσει στον εκβιασμό του)!
Για να διευκολύνει τα ταξίδια στο Πεκίνο στα τέλη Μαρτίου, ο Τραμπ αποφασίζει... να απειλήσει την Κίνα



Το Ιράν συνεχίζει την τρομερή ασύμμετρη στρατηγική του, επιτρέποντας τη διέλευση ορισμένων πλοίων (κινεζικών, ινδικών).

Ο Τραμπ είναι παγιδευμένος σαν αρουραίος σε κλουβί. Δυσκολεύεται. Είναι έξαλλος.

Διατυμπανίζει την αδυναμία του κάθε μέρα δημοσιεύοντας μηνύματα πιο παραληρηματικά από το προηγούμενο (νέα ομοβροντία χθες το βράδυ, Fed, Χορμούζ, τελωνειακοί δασμοί, όλα είναι θεμιτά, μια τρομακτική λογόρροια).

Είμαστε μάρτυρες της πτώσης ενός ανθρώπου και του συστήματος που υποτίθεται ότι ενσαρκώνει.

Μετά το σοκ, την ακατανοησία, την δυσπιστία, η αλήθεια εμφανίζεται, βάναυση και εκπληκτική: οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει γελοίες .

Η Δυτική αυτοκρατορία βυθίζεται στη φάρσα και την ανικανότητα.

Τι θα συμβεί στη συνέχεια; Το γνωρίζουμε ήδη : το αμερικανικό βαθύ κράτος θα πρέπει να καθαρίσει τον Τραμπ... επειδή έχει γίνει ένα μεγάλο μειονέκτημα .

Μια ευθύνη.

Θα απομακρυνθεί από το αξίωμά του μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου (με τη νίκη του Δημοκρατικού κόμματος).

Πηγή: Covidémence /  reseauinternational 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Επιστρέφοντας στην αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη, διαβάζω στην εφημερίδα Δημοκρατία, την κριτική για το θάψιμο του σκανδάλου των υποκλοπών! Πόσο αληθινή και πόσο βάσιμη!
Πράγματι, οι εμπλεκόμενοι στις υποκλοπές αισθάνονται ότι το διαβρωμένο σύστημα θα τους προστατεύσει, όπως κάνει τόσα χρόνια. Πιστεύουν πως κανείς δεν θα τολμήσει να τους καθίσει στο εδώλιο.
Υποκλοπές!
Ένα μέγα σκάνδαλο που «ξεπλύθηκε» από τον Άρειο Πάγο, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Στο «χαμηλόβαθμο» όμως δικαστήριο που έγινε Υψηλόβαθμο στα μάτια μας, έγινε το θαύμα.
Η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για το σκάνδαλο των υποκλοπών, με συνολική ποινή φυλάκισης 126 έτη και 8 μήνες (εκτιτέα τα 8 )είναι ιστορική. Αποκαθιστά το πολλαπλά τραυματισμένο κύρος της Δικαιοσύνης στη χώρα μας. Πέρα από τις ποινές που επιβλήθηκαν στους λίγους κατηγορούμενους, η διαβίβαση των πρακτικών για τη διερεύνηση ποινικών ευθυνών όσων προστατεύθηκαν μέχρι τώρα, δίνει ελπίδα.

Όπως ανέδειξαν ελάχιστα μέσα ενημέρωσης —ενώ τα φιλοκυβερνητικά «έπνιξαν»— η εκτενής ακροαματική διαδικασία με πλήθος συνεδριάσεων έλαβε χώρα με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Ήταν φανερό ότι ο Πρόεδρος, κ. Νικόλαος Ασκιανάκης, και ο Εισαγγελέας, κ. Δημήτριος Παυλίδης, ως τα ονόματά τους γνωστοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, έκαναν το καθήκον τους: έψαχναν την αλήθεια. Και ως γνωστόν, όποιος θέλει να βρει την αλήθεια, τη βρίσκει. Είναι νόμος!

Πόσο ντροπιαστική φαντάζει τώρα η έρευνα που διεξήγαγε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Μέσα από διεξοδικές καταθέσεις αναδείχθηκαν όλα τα «θαμμένα» γεγονότα, τα οποία όφειλε να έχει ερευνήσει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Αχιλλέας Ζήσης, πριν αρχειοθετήσει την υπόθεση. Υπενθυμίζεται ότι η κα Αδειλίνη του ανέθεσε τη δικογραφία αφού πρώτα την αφαίρεσε από τους Εισαγγελείς Πρωτοδικών, κ. Κ. Σπυρόπουλο και κα, Α. Τριανταφύλλου, που τη χειρίζονταν εξαρχής. Γιατί άραγε;
Άλλη μία παρέμβαση της στο έργο των δικαστικών λειτουργών. Όπως έκανε και στην υπόθεση των Τεμπών. Όπου αφαίρεσε από την κα. Αποστολάκη, μητέρα του αδικοχαμένου Βασίλη Καλογήρου, την εποπτεία της ανάκρισης της δικογραφίας των Τεμπών (και μόνον αυτής), εν μία νυκτί!

Σίγουρα και στις υποκλοπές, όπου οι ένοχοι φαίνεται να βρίσκονται πολύ ψηλά, οι πιέσεις θα είναι ασφυκτικές. Τα «κεφάλια» που απειλούνται είναι ισχυρά!

ΕΥΧΟΜΑΙ , όμως, από καρδιάς, οι δικαστές και εισαγγελείς που θα αναλάβουν τη συνέχεια, να νιώσουν τη δύναμη που έχουν στα χέρια τους. Να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και να υψώσουν τους λειτουργούς της Θέμιδος εκεί που τους αξίζει: ΨΗΛΑ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Παρουσίαση της συλλογικότητας

Αυτή η μικρή ομάδα ενημερωμένων πολιτών γεννήθηκε από μια πεποίθηση:
η δημοκρατία δεν αφορά απλώς την ψηφοφορία κάθε έξι χρόνια. Χτίζεται καθημερινά, στις κοινότητές μας, μέσω της συμμετοχής όλων.
Αυτή η ομάδα έχει αφιερωθεί σε αυτό το συναρπαστικό έργο, αναλύοντας, συγκεντρώνοντας, συγκρίνοντας και συνθέτοντας, κατά τη διάρκεια των μηνών, τις ιδέες που πηγάζουν από το έργο των Étienne Chouard, Valérie Bugault και το έργο με επικεφαλής τον Philippe Arraou και τους συνυποψηφίους του. Έχουν επίσης εξετάσει και άλλα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στη Γαλλία.

Αυτά τα τρία βασικά σημεία συνοψίζουν το αποτέλεσμα πολυάριθμων συζητήσεων, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να τα υιοθετήσει, να τα προσαρμόσει και να τα επεκτείνει.
Διότι η σαφής σκέψη σημαίνει επίσης ότι γνωρίζεις ότι οι λύσεις θα προέλθουν από τη βάση, από τη συλλογική νοημοσύνη και όχι από κάποιον γκουρού ή προκατασκευασμένο πρόγραμμα που εξυπηρετεί συμφέροντα διαφορετικά από αυτά του λαού.

Η μικρή ομάδα πολιτών με καθαρή όραση

Μάρτιος 2026
Επιχείρημα αρ. 1 – Ενθουσιασμός: Pau, ένα εργαστήριο άμεσης δημοκρατίας και αποκατάστασης των δικαιωμάτων των πολιτών

Τι θα γινόταν αν μια μεσαίου μεγέθους πόλη στα Πυρηναία γινόταν το σύμβολο ενός νέου τρόπου άσκησης πολιτικής; Στο Πο, η λίστα «Ο Αράου μαζί σου» προτείνει ένα φιλόδοξο έργο:
έναν χάρτη δεσμεύσεων και ένα δημοτικό σύνταγμα που μεταβιβάζει μέρος της εξουσίας στους κατοίκους. Εμπνευσμένο από τις σκέψεις του Étienne Chouard σχετικά με την προτεραιότητα της συντακτικής συνέλευσης, αυτό το έργο στοχεύει να τερματίσει την κατάσχεση της εξουσίας από τις ελίτ και να δώσει στους πολίτες πίσω τον έλεγχο του συλλογικού τους πεπρωμένου.

Ο ενθουσιασμός είναι έκδηλος.
Δεκάδες εθελοντές εργάζονται σε εργαστήρια πολιτών, νομικοί εμπειρογνώμονες προσφέρουν τη βοήθειά τους και στοχαστές όπως ο Chouard παρέχουν την υποστήριξή τους.
Η ιδέα κερδίζει έδαφος:
τι θα γινόταν αν η άμεση δημοκρατία δεν ήταν ουτοπία, αλλά μια συγκεκριμένη λύση στις κρίσεις εμπιστοσύνης και εκπροσώπησης;
Τα προτεινόμενα εργαλεία - η ψήφος των πολιτών, το δικαίωμα πρωτοβουλίας και ένα εποπτικό συμβούλιο - διαμορφώνουν μια ζωντανή δημοκρατία όπου κάθε κάτοικος μπορεί να γίνει ενεργός συμμετέχων.

Αυτή η νέα ενέργεια, που τροφοδοτείται από την ορμή της προεκλογικής εκστρατείας, μας υπενθυμίζει ότι η πολιτική μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από ένα μακρινό θέαμα.
Είναι κάτι περισσότερο από ένα εθνικό, περιφερειακό ή νομαρχιακό δράμα με τους ίδιους ηθοποιούς να αναπαριστούν ασταμάτητα, για προτελευταία φορά, ένα γκροτέσκο δράμα με κυνισμό και περιφρόνηση - το ίδιο δράμα που χαρακτηρίζει την κατάληψη της εξουσίας εις βάρος του λαού.
Η άμεση δημοκρατία μπορεί να είναι ένας χώρος για διαβούλευση, κοινή λήψη αποφάσεων και συλλογική δράση. Το Πάου θα μπορούσε να γίνει φάρος, ένα παράδειγμα για άλλους δήμους που αναζητούν νόημα. Αυτή η ελπίδα είναι που εμψυχώνει τους υποστηρικτές του έργου και δίνει σε αυτές τις δημοτικές εκλογές εθνική διάσταση. Αυτή είναι μια απαραίτητη αλλά όχι επαρκής προϋπόθεση για την επιτυχία.

Επιχείρημα αρ. 2 – Η πραγματικότητα: οι παγίδες που υπάρχουν επί του παρόντος και δεν πρέπει να υποτιμώνται

Ωστόσο, μεταξύ καλών προθέσεων και εφαρμογής, η πορεία είναι γεμάτη εμπόδια.

Οι δημοτικές πραγματικότητες είναι περίπλοκες:
οι εξουσίες περιορίζονται από τη διαδημοτική συνεργασία, οι οικονομικοί πόροι είναι περιορισμένοι και οι συνήθειες είναι βαθιά ριζωμένες. Οι αιρετοί αξιωματούχοι, ακόμη και εκείνοι με τις καλύτερες προθέσεις, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν μερικές φορές απρόθυμες τεχνικές υπηρεσίες, πολιτική αντιπολίτευση και μια διοίκηση που δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένη στη συμμετοχική διακυβέρνηση.

Η κύρια δυσκολία είναι πολιτισμική.
Δεκαετίες εκπροσώπησης έχουν ενσταλάξει την ιδέα ότι η πολιτική είναι θέμα ειδικών. Πολλοί πολίτες, ακόμη και εκείνοι που προσελκύονται από την ιδέα, παραμένουν σε απόσταση, λόγω έλλειψης χρόνου, αυτοπεποίθησης ή αίσθησης ικανότητας.
Πώς μπορούμε να επιτύχουμε διαρκή κινητοποίηση πέρα ​​από τους κύκλους των ακτιβιστών;
Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε τις ίδιες ομάδες (συνταξιούχοι, απόφοιτοι) από το να μονοπωλούν τη συζήτηση;

Μια άλλη παγίδα:

Ο κίνδυνος σύγκρουσης με τη νομιμότητα.
Μια ψήφος πολιτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια παράνομη απόφαση ή σε μια απόφαση που παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα. Ο δήμαρχος θα βρεθεί τότε παγιδευμένος ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και το καθήκον του να τηρεί το νόμο.
Χωρίς μηχανισμούς διαλόγου και αναδιατύπωσης, το έργο θα μπορούσε να οδηγήσει σε νομικά αδιέξοδα.

Τέλος, η πολιτική αλλαγή απειλεί τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος.
Εάν μια άλλη ομάδα κερδίσει το 2026, τι θα απομείνει από το καταστατικό και το σύνταγμα;
Χωρίς μια σταθερή βάση, ο κίνδυνος οπισθοδρόμησης είναι πραγματικός.
Η πραγματικότητα της εξουσίας είναι επίσης μια πραγματικότητα δυναμικής εξουσίας και εκλογικών κύκλων.

Επιχείρημα αρ. 3 – Προϋποθέσεις: τα κλειδιά για διαρκή επιτυχία

Για να μην διαλυθεί ο αρχικός ενθουσιασμός από τα ρηχά νερά της πραγματικότητας, πρέπει να πληρούνται αρκετές προϋποθέσεις.

Το πρώτο είναι η συμμετοχική ανάπτυξη ενός γνήσιου δημοτικού συντάγματος, που θα εγκριθεί με δημοψήφισμα. Αυτό το κείμενο, που θα συνταχθεί από τους κατοίκους, θα έχει ισχυρή νομιμότητα και μπορεί να περιλαμβάνει απαιτητικές ρήτρες αναθεώρησης για να αντέξει τις αλλαγές στην κυβέρνηση.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η επάρκεια των πόρων.
Η άμεση δημοκρατία έχει ένα κόστος (αποζημίωση των πολιτών, εκπαίδευση, επικοινωνία).
Μια ειδική γραμμή του προϋπολογισμού, που ανέρχεται στο 2 έως 5% του λειτουργικού προϋπολογισμού, πρέπει να συμπεριληφθεί στο σύνταγμα, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μηχανισμοί δεν θα παραμείνουν απλώς ένα νεκρό γράμμα.

Τρίτη προϋπόθεση: νομικές και θεσμικές εγγυήσεις.
Ένα ανεξάρτητο εποπτικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τυχαία επιλεγμένους πολίτες, πρέπει να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων και να προστατεύει τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Πρέπει να θεσπιστούν διαδικασίες διαλόγου για τη σύνδεση της λήψης αποφάσεων των πολιτών με τη νομική εποπτεία.

Τέταρτη προϋπόθεση: συνεχής παιδαγωγική.
Λαϊκό πανεπιστήμιο, εκπαίδευση αιρετών αξιωματούχων, εκστρατείες ευαισθητοποίησης, δημοκρατικές τελετουργίες...
Πρέπει να αποδυναμώσουμε τα μυαλά, να κάνουμε τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι η άμεση δημοκρατία δεν είναι ένα gadget αλλά ένας νέος τρόπος συμβίωσης, άσκησης κυριαρχίας σε τοπικό επίπεδο.

Τέλος, σταδιακή εφαρμογή.
Ξεκινήστε με πειράματα (συμμετοχικός προϋπολογισμός, ψηφοφορία για ένα απλό θέμα) για να μάθετε, να προσαρμόσετε και να επεκτείνετε σταδιακά.
Η υπομονή και η αξιολόγηση είναι τα κλειδιά για την ευρωστία.

Εάν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, το Πάο θα μπορούσε όχι μόνο να ολοκληρώσει με επιτυχία τη δημοκρατική του μετάβαση, αλλά και να εμπνεύσει ένα ευρύτερο κίνημα.
Η άμεση, υπεύθυνη και δομημένη δημοκρατία δεν είναι άπιαστη.
Είναι εφικτή, αρκεί να οικοδομηθεί με αυστηρότητα και πάθος.

Γράφτηκε από «Η μικρή συλλογικότητα των φωτισμένων πολιτών»

Δωρεάν έγγραφο, εμπνευσμένο από τα έργα των Étienne Chouard, Valérie Bugault, τη λίστα "Arraou μαζί σου" στο Pau, και πολυάριθμα πειράματα πολιτών που διεξήχθησαν σε άλλα μέρη.

Γράφτηκε και εκδόθηκε από τη μικρή συλλογικότητα των φωτισμένων πολιτών.

Μπορείτε να το αναπαράγετε, να το προσαρμόζετε και να το διανέμετε χωρίς κανέναν άλλο περιορισμό πέραν της αναφοράς των πηγών σας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Αλεξάντερ Ντούγκιν

Το γεγονός ότι το Ιράν δεν παραδίδεται, ούτε συμφωνεί σε εκεχειρία ή κατάπαυση του πυρός, ήδη μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων. Μετά το αρχικό χτύπημα, το Ιράν αναδιοργανώθηκε και διόρισε έναν νέο Ραχμπάρ (Ανώτατο Ηγέτη): τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ. Παρά τα οδυνηρά πλήγματα που δέχτηκε στην ενεργειακή του υποδομή, το Ιράν δεν αντιστέκεται απλώς, αλλά αντεπιτίθεται ενεργά. Έχουν πραγματοποιηθεί επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον όλων των αμερικανικών βάσεων που περιβάλλουν το Ιράν. Σύμφωνα με ουδέτερες εκτιμήσεις, περισσότεροι από 1.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν σκοτωθεί (το Ιράν ισχυρίζεται πολύ υψηλότερους αριθμούς, ενώ ο Τραμπ μιλάει μόνο για λίγες απώλειες, κάτι που φαίνεται γελοίο δεδομένης της κλίμακας των ιρανικών επιθέσεων).

Το Ιράν έχει υιοθετήσει μια εξαιρετικά αποτελεσματική τακτική: χτυπώντας όχι μόνο στρατιωτικούς στόχους στο Ισραήλ, το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε ένα είδος Γάζας, αλλά πάνω απ' όλα τους ενεργειακούς κόμβους και κέντρα των κρατών του Κόλπου, από τα οποία εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, αυτό έχει ήδη προκαλέσει τεράστιες απώλειες στην παγκόσμια αγορά. Επιπλέον, η κατάσταση θα επιδεινώνεται με κάθε μέρα ιρανικής αντίστασης.

Είναι σημαντικό ότι τα κράτη του Κόλπου -των οποίων τα σχέδια να μετατραπούν σε ουδέτερα και ασφαλή κέντρα της παγκόσμιας οικονομίας έχουν πλέον καταρρεύσει- κατηγορούν όχι τόσο το Ιράν όσο το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ποτέ δεν συμπαθούσαν το Ισραήλ, αλλά στα μάτια τους, ο Τραμπ έχει γίνει ένας κατάφωρος προδότης. Αν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις δεν τις προστατεύουν αλλά αντίθετα δημιουργούν κίνδυνο, ποιο σκοπό εξυπηρετούν; Οι Άραβες ηγέτες θέτουν στον εαυτό τους αυτό το ερώτημα αρκετά λογικά.

Εν τω μεταξύ, το «πλαγκτόν» του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και οι στρατοί από κορίτσια που κάνουν παρέα εγκαταλείπουν βιαστικά το Ντουμπάι. Στην ταράτσα ενός εγκαταλελειμμένου ξενοδοχείου, μόνο ο κάπως διαταραγμένος influencer Άντριου Τέιτ χορεύει μόνος του, συνεχίζοντας πεισματικά να ισχυρίζεται ότι όλα είναι απλώς μια προσομοίωση υπολογιστή και ότι ζούμε σε έναν πίνακα που απλώς έχει ενημερωθεί με ένα νέο σετ.

Το επόμενο βήμα θα είναι η απόσυρση των αραβικών ομολόγων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μάλιστα, η BlackRock έχει αναστείλει τις αναλήψεις από τα κεφάλαιά της, μειώνοντας το όριο κατά περισσότερο από το μισό. Αυτό μοιάζει με την αρχή μιας κατάρρευσης. Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται στα ύψη, ενώ οι χρηματιστηριακοί δείκτες καταρρέουν. Μια πλήρης κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας στο εγγύς μέλλον δεν αποκλείεται.

Αυτό στο οποίο υπολόγιζε ο Τραμπ έχει σαφώς αποτύχει. Η βούληση και η αποφασιστικότητα του Ιράν να το πετύχει αυτό, σε συνδυασμό με την αλληλεγγύη μιας κοινωνίας που συσπειρώνεται γύρω από την πολιτική και θρησκευτική της ηγεσία, έχουν διαλύσει κάθε ελπίδα για μια εύκολη και ανέξοδη νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Δεν είναι ήδη ούτε εύκολο ούτε ανέξοδο, και κάθε μέρα που περνάει κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα και πιο δαπανηρά. Ο Τραμπ σαφώς δεν είναι προετοιμασμένος για παρατεταμένες διαδικασίες.

Επιπλέον, η δημοτικότητά του μειώνεται ραγδαία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πόλεμος κατά του Ιράν υποστηρίζεται μόνο από μια μικρή μειονότητα (κυρίως Χριστιανούς Σιωνιστές και υποστηρικτές της διαλυτικής σκέψης - πολυάριθμοι στις ΗΠΑ, αλλά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνολικού πληθυσμού). Το βασικό εκλογικό σώμα του MAGA είχε ήδη απομακρυνθεί από τον Τραμπ (κυρίως λόγω των σκανδάλων Έπσταϊν) και τώρα αποτελεί την πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του αντι-Τραμπισμού. Η ανάρτηση «Ο Τραμπ μας πρόδωσε όλους» είναι η πιο συνηθισμένη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεταξύ των πρώην υποστηρικτών του MAGA.

Αν και ο Τραμπ συνεχίζει να εξαπολύει απειλές και προσβολές, φαίνεται ολοένα και περισσότερο να υποκύπτει στον πανικό. Η Επιχείρηση EP – Epic Fury (όνομα που επινοήθηκε από τον ιδεολογικά υποκινούμενο, αλκοολούχο σκίνχεντ Πιτ Χέγσεθ) – έχει μετονομαστεί στα αμερικανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε «Επιχείρηση Epstein Files» ή «Epic Fail»· τα αρχικά παραμένουν: EP.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να δηλώσει ότι « οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν ξανά » και ότι «τερμάτισε έναν ακόμη πόλεμο ». Στη συνέχεια, θα προσπαθήσει να σταματήσει τις εχθροπραξίες και να στραφεί στην κατοχή της Κούβας. Για τον σκοπό αυτό, έχουν σταλεί στο Ισραήλ δύο εξαιρετικά ύποπτες προσωπικότητες: ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ. Ωστόσο, φαίνεται ότι σήμερα, σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν τους πιστεύει. Ακριβώς κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που διεξήγαγαν με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πραγματοποίησαν μια ύπουλη επίθεση που σκότωσε δεκάδες μαθήτριες στο Μινάμπ (ήταν παιδιά διοικητών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης), καθώς και εκπροσώπους των υψηλότερων επιπέδων της ιρανικής πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας.

Ένα ανερχόμενο αστέρι του παγκόσμιου διαδικτύου, ο Κινέζος διανοούμενος Jiang Xueqin —ο οποίος προέβλεψε με ακρίβεια μελλοντικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης και της εξέλιξής της, και ο οποίος είναι ο μόνος σινολόγος βαθιά ειδωμένος στις μονοθεϊστικές εσχατολογίες (θρησκευτικός Σιωνισμός, οι εβραϊκές μεσσιανικές αιρέσεις των Sabbatai Zevi και Jacob Frank, χριστιανικός νομισματισμός και το θέμα του Μαχντί)— δήλωσε σήμερα ότι ο Kushner αντιπροσωπεύει μια από τις πιο δυσοίωνες προσωπικότητες της δυτικής ελίτ και συνδέεται με το δίκτυο του Jeffrey Epstein (μέσω του δικηγόρου του Epstein, του Ισραηλινού πράκτορα Alan Dershowitz). Επιπλέον, ο Jiang Xueqin περιέγραψε τον ίδιο τον Kushner ως «τον νέο Epstein». Μέχρι στιγμής, όλες οι προβλέψεις του έχουν επαληθευτεί με εντυπωσιακή ακρίβεια.

Τώρα είναι η ώρα η Ρωσία να δράσει με μεγαλύτερη τόλμη για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή είναι δύο θέατρα του ίδιου πολέμου: ενός πολέμου της ανθρωπότητας για κυριαρχία και για έναν πολυπολικό κόσμο ενάντια στις απεγνωσμένες προσπάθειες του Τραμπ - ο οποίος έχει γίνει ένα τυφλό και μανιώδες όργανο των νεοσυντηρητικών - να διατηρήσει τη δυτική ηγεμονία και μονοπολικότητα.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατέστρεψε την προηγούμενη τάξη πραγμάτων μέχρι τα θεμέλιά της. Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελευθερισμό, ούτε για περιβαλλοντική ατζέντα, ούτε για πολιτικές φύλου. Όλα στον κόσμο έχουν γίνει πολύ πιο σκληρά και πιο σαφή. Στην ουσία, τίποτα δεν έχει αλλάξει, εκτός από το ότι η μάσκα έχει πέσει. Ο Τραμπ έχει διαλύσει την ομίχλη και έχει αποκαλύψει στην ανθρωπότητα το αληθινό πρόσωπο της Δύσης. Είναι τερατώδης. Με την έννοια της καταστροφής όλων των κανόνων και της αποκόλλησης όλων των πέπλων, ο Τραμπ ήταν πολύ αποτελεσματικός. Είναι ο Μεγάλος Καταστροφέας.

Αρχικά, θα μπορούσε να υπάρχει μια θέση για την MAGA σε έναν πολυπολικό κόσμο. Η Δύση για τους Δυτικούς, η Αμερική για τους Αμερικανούς, η Ευρώπη για τους Ευρωπαίους. Γιατί όχι; Και χωρίς μια φιλελεύθερη ατζέντα για τη μετανάστευση. Κάθε πολιτισμός με τις δικές του παραδοσιακές αξίες, και αυτή η επιστροφή θα μπορούσε μόνο να είναι ευπρόσδεκτη.

Ταυτόχρονα: Ρωσία για τους Ρώσους. Ευρασία για τους Ευρασιάτες. Ιράν για τους Ιρανούς. Ισλαμικές χώρες για τους Μουσουλμάνους. Κίνα για τους Κινέζους. Ινδία για τους Ινδουιστές. Αφρική για τους Αφρικανούς. Λατινική Αμερική για τους Λατινοαμερικανούς. Αυτό θα ήταν δίκαιο.

Τα πολιτισμικά κράτη θα μπορούσαν εύκολα να συμφωνήσουν σε μια νέα περιφερειακή κατανομή του πλανήτη, σε πολυπολική βάση.

Αρχικά, ο Τραμπ προσποιήθηκε ότι συμφωνούσε σε γενικές γραμμές με αυτό, και αυτή ήταν η ουσία της προεκλογικής του εκστρατείας - η ιδεολογία του για την MAGA. Ακριβώς σε αυτή τη βάση και υπό αυτές τις συνθήκες, η Ρωσία ξεκίνησε διάλογο με τον Τραμπ.

Τότε κάτι πήγε στραβά - μέχρι που όλα κατέρρευσαν. Ο Τραμπ εγκατέλειψε το κεντρικό σημείο: τον πολυπολικό κόσμο. Ξεκίνησε μια μετωπική επίθεση στις χώρες BRICS, δεν έκανε τίποτα στο ουκρανικό μέτωπο, κράτησε μια τρομερή στάση στην υπόθεση Epstein -βρίσκοντας τον εαυτό του εμπλεκόμενο στις πιο άθλιες πτυχές αυτής της απαράδεκτης υπόθεσης- επιτέθηκε στη Βενεζουέλα, υποστήριξε τη γενοκτονία στη Γάζα, εξαπέλυσε το πρώτο χτύπημα κατά του Ιράν και τώρα βρίσκεται εμπλεκόμενος σε έναν βάναυσο πόλεμο μακριά από τα σύνορά του. Εν τω μεταξύ, κανένα από τα βασικά πρόσωπα στην υπόθεση Epstein δεν έχει συλληφθεί, η απέλαση παράτυπων μεταναστών έχει σταματήσει και εντός των Ηνωμένων Πολιτειών χάνει γρήγορα τη λαϊκή υποστήριξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδεινώνονται. Δεν έχει λυθεί ούτε ένα πρόβλημα.

Η θετική ατζέντα του Τραμπ έχει αποτύχει εντελώς. Αλλά διαπρέπει στην καταστροφή.

Πρέπει να αναδιοργανωθούμε γρήγορα, λαμβάνοντας αυτό υπόψη. Ο Τραμπ σχεδόν σίγουρα θα χάσει τις ενδιάμεσες εκλογές αυτό το φθινόπωρο από τους Δημοκρατικούς. Αλλά πρόκειται απλώς για το ίδιο παλιό πρόβλημα, από διαφορετική οπτική γωνία. Πρέπει να μείνουμε σταθεροί στις θέσεις μας: κυριαρχία, εκπολιτιστικό κράτος, πολυπολικότητα - και να προχωρήσουμε αποφασιστικά προς τη νίκη στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δύση στο σύνολό της είναι θανάσιμοι εχθροί μας. Είμαστε σε πόλεμο μαζί τους σήμερα και αύριο θα συνεχίσουμε να πολεμάμε, ίσως ακόμη πιο σκληρά. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησής μας.

Με μια τέτοια ορθολογική προσέγγιση, θα μπορέσουμε να επωφεληθούμε από οποιαδήποτε ενέργεια του Τραμπ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να υποκύψουμε στην ύπνωση, την πειθώ ή τις κενές υποσχέσεις. Η Δύση είναι ένας πολιτισμός του κακού. Πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος. Αν επιθυμεί να μεταρρυθμιστεί, τόσο το καλύτερο - θα τη βοηθήσουμε ευχαρίστως. Αλλά προς το παρόν, είναι ένας ετοιμοθάνατος δράκος που, μέσα στην αγωνία του, καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να τον αποτελειώσουμε εντελώς - με κάθε δυνατό μέσο.

Ας καταστρέψει ο Τραμπ τον παλιό κόσμο μέχρι τα θεμέλιά του. Δεν έχει νόημα να προσκολλάται κανείς σε ό,τι έχει εξαντληθεί. Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε έναν νέο κόσμο, στον οποίο η Ρωσία πρέπει να καταλάβει τη θέση που της αξίζει - τη θέση που της ανήκει δικαιωματικά. Αυτή η θέση είναι αυτή του υποκειμένου, όχι του αντικειμένου. Δεν χρειαζόμαστε ό,τι ανήκει σε άλλους, αλλά η Ευρασία ανήκει σε εμάς.

Πηγή: Γεωπολιτικά



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η Σαουδική Αραβία προσπαθεί να αποφύγει τις ζημιές από τον πόλεμο στο Ιράν, εκτρέποντας τις εξαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης. Αυτό το σχέδιο, ωστόσο, θα αποτύχει τουλάχιστον όσο συμμετέχει σε αυτόν τον πόλεμο.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας φοβόντουσαν ότι ένας ακόμη πόλεμος μεταξύ Ιράν και Ιράκ θα έκλεινε το Στενό του Ορμούζ. Υπό κανονικές συνθήκες, η Σαουδική Αραβία εξήγαγε μεταξύ 6 και 8 εκατομμυρίων βαρελιών αργού πετρελαίου την ημέρα μέσω των λιμανιών της στον Περσικό Κόλπο. Το κλείσιμο του Στενού θα απειλούσε όλες τις δυνατότητες εξαγωγής αργού πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας.



Κατασκευάστηκε ένα σύστημα αγωγών για να επιτραπεί η μεταφορά αργού πετρελαίου από την ανατολική ακτή της Σαουδικής Αραβίας στον Περσικό Κόλπο προς τη δυτική ακτή της στην Ερυθρά Θάλασσα. Το σύστημα αποτελούνταν από δύο σειρές - μία για αργό πετρέλαιο και μία για υγρά φυσικού αερίου. Η χωρητικότητα του αγωγού είναι περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα συν 2 επιπλέον εκατομμύρια βαρέλια εάν ο αγωγός φυσικού αερίου μετατραπεί σε αργό πετρέλαιο και χρησιμοποιηθεί επίσης.

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης, γνωστός και ως Petroline, καταλήγει στην πόλη-λιμάνι Yanbu στη θάλασσα Read, όπου πολλά διυλιστήρια μετατρέπουν ένα μέρος του αργού πετρελαίου σε προϊόντα που χρησιμοποιούνται τοπικά. Η ικανότητα εξαγωγής αργού πετρελαίου του Yanbu εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 3 και 5 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.

Λόγω του πρόσφατου πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν, το Στενό του Ορμούζ έκλεισε. Η Σαουδική Αραβία αντέδρασε αμέσως εκτρέποντας το αργό πετρέλαιο από τα ανατολικά λιμάνια της μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης προς το Γιανμπού.

Σύμφωνα με την Windward :
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Σαουδική Αραβία έχει περιορίσει την υπεράκτια παραγωγή κατά περίπου 2,0-2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής από τα πεδία Safaniya, Marjan, Zuluf και Abu Safa, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% της εθνικής παραγωγής.

Η Σαουδική Αραβία έχει στρέψει τους όγκους χερσαίων εξαγωγών Arab Light στην Petroline, η οποία παράγει 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, ωθώντας τις εξαγωγές της Yanbu σε περίπου 2,47 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, σημειώνοντας αύξηση 330% σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν από την κρίση.

Αυτή η μετατόπιση είναι πλέον ορατή στη συμπεριφορά του στόλου. Είκοσι επτά VLCC κατευθύνονται αυτή τη στιγμή προς το Yanbu, σε σύγκριση με 18 πλοία για την Τζέντα και τρία για το Jizan, την Duba και το Rabigh. Αυτή η συγκέντρωση δείχνει ότι το Yanbu χρησιμεύει πλέον ως η κύρια διέξοδος για το αργό πετρέλαιο που παραδίδεται από την Petroline και ο κεντρικός κόμβος της παράκαμψης των εξαγωγών της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα


Παρατηρήστε τα (μπλε) πολύ μεγάλα πλοία μεταφοράς αργού πετρελαίου (VLCC) στον χάρτη που προέρχονται από την Ασία, περνώντας από την Αραβική Θάλασσα, κατά μήκος του Κόλπου του Άντεν, μέσω του στενού περάσματος του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτός είναι ένας μονόδρομος, καθώς τα VLCC είναι πολύ μεγάλα για να περάσουν από τη Διώρυγα του Σουέζ στη βορειοδυτική (πάνω αριστερή) γωνία του χάρτη. Αυτά τα πλοία θα πρέπει να επιστρέψουν από την ίδια διαδρομή που τα οδηγεί στο Γιανμπού.

Οι Σαουδάραβες ηγέτες τα έχουν καταφέρει περίφημα με την εκτροπή του πετρελαίου από τις ανατολικές προς τις δυτικές εγκαταστάσεις εξαγωγής. Αυτή η κίνηση θα ήταν μια νικηφόρα κίνηση αν το κλείσιμο του Ορμούζ είχε προκληθεί από έναν πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ.

Αυτός ο πόλεμος, ωστόσο, ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και, ως υποτελής των ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία συμμετέχει σε αυτόν. Τα αεροδρόμια και ο εναέριος χώρος της χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό αμερικανικών αεροπλάνων που βομβαρδίζουν το Ιράν. Χθες το βράδυ, πέντε αεροσκάφη ανεφοδιασμού της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ χτυπήθηκαν και υπέστησαν ζημιές στο έδαφος στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία .

Το Ιράν έχει συμμάχους που το έχουν βοηθήσει να επεκτείνει τον πόλεμο στην περιοχή. Σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ έχουν επιτεθεί σε τοπικές αμερικανικές βάσεις. Η Χεζμπολάχ στον Λίβανο εκτρέπει την προσοχή των ισραηλινών δυνάμεων παρασύροντάς τες σε μια τοπική μάχη. Έπειτα, υπάρχει η Άνσαρ Ισλάμ, γνωστή και ως Χούθι, στην Υεμένη, η οποία δηλώνει έτοιμη να ενταχθεί σύντομα στον αγώνα στο πλευρό του Ιράν:
Ο ανώτερος αξιωματούχος των Χούθι, Μοχάμεντ αλ-Μπουχάιτι, λέει ότι η ομάδα αποφάσισε να σταθεί στρατιωτικά στο πλευρό του Ιράν και θα ανακοινώσει την «Ώρα Μηδέν» (έναρξη δράσης) την κατάλληλη στιγμή.
Μεταξύ 2015 και 2022, οι Σαουδάραβες πολέμησαν και έχασαν έναν πόλεμο εναντίον των Χούθι της Υεμένης. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, τον Μάιο του 2019, ο σαουδαραβικός αγωγός Ανατολής-Δύσης δέχτηκε χτυπήματα :
Οι Χούθι, οι οποίοι βρίσκονται σε πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία, δήλωσαν νωρίτερα την Τρίτη ότι εκτόξευσαν επτά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στοχεύουν ζωτικές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, χωρίς να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες. Αργότερα ανέλαβαν την ευθύνη για την επίθεση στον αγωγό, σε σχόλια που μεταδόθηκαν από τον στρατιωτικό εκπρόσωπο των Χούθι, Ταξίαρχο Γιαχία Σάρι.
...
Οι Σαουδάραβες δεν απέδωσαν αμέσως ευθύνη για τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι οποίες στόχευαν δύο σταθμούς άντλησης πετρελαίου δυτικά της πρωτεύουσας που τροφοδοτούν τον αγωγό που εκτείνεται από τα ανατολικά της Σαουδικής Αραβίας στο λιμάνι Γιανμπού στη δυτική ακτή της.
...
Η Saudi Aramco, η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση πετρελαϊκή εταιρεία, δήλωσε ότι, ως προφύλαξη, έκλεισε προσωρινά τον αγωγό Ανατολής-Δύσης και περιόρισε μια πυρκαγιά, η οποία προκάλεσε μικρές ζημιές σε έναν σταθμό άντλησης.
Τον Οκτώβριο του 2023, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον λαό της Γάζας που δεχόταν επίθεση από το Ισραήλ, οι Χούθι έκλεισαν το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και την Ερυθρά Θάλασσα για όλη την κυκλοφορία που ευθυγραμμιζόταν με τις ΗΠΑ/Ισραήλ. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προσπάθησε για αρκετούς μήνες να ανοίξει ξανά την Ερυθρά Θάλασσα, αλλά απέτυχε. Τον Οκτώβριο του 2025, μετά από εκεχειρία στη Γάζα, οι Χούθι ήραν τον αποκλεισμό της Ερυθράς Θάλασσας.

Τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ονειρεύεται κινεζικά πολεμικά πλοία για να τον βοηθήσουν να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ. Αυτό συμβαίνει καθώς το Ιράν σχεδιάζει , με τη βοήθεια των Χούθι, να κλείσει επίσης το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και να διακόψει την κυκλοφορία στην Ερυθρά Θάλασσα:
Οι Ιρανοί υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων δείχνουν ότι οι Αμερικανοί φαίνεται να μην κατανοούν ότι, για το Ιράν, πρόκειται για έναν υπαρξιακό πόλεμο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, τίποτα δεν θεωρείται πολύτιμο για να θυσιαστεί.

Με την έγκριση του νέου ηγέτη, Σαγιέντ Μοτζαταμπά Χαμενεΐ, συμφωνήθηκε ότι εάν οι ΗΠΑ χτυπήσουν ή αποβιβαστούν σε οποιεσδήποτε ιρανικές εγκαταστάσεις, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να κλιμακώσει δραματικά την κατάσταση.

Πιθανές εγκεκριμένες απαντήσεις περιλαμβάνουν:
1. Κλείσιμο του Μπαμπ ελ Μαντέμπ και επιθέσεις σε λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας που εξάγουν πετρέλαιο, επεκτείνοντας τον πόλεμο σε μια ζωτική παγκόσμια ναυτιλιακή διαδρομή.
…

Η κίνηση της Σαουδικής Αραβίας να εκτρέψει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο στην Ερυθρά Θάλασσα μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης ήταν έξυπνη και επίκαιρη. Αλλά δεν θα βοηθήσει όσο οι Σαουδάραβες συμμετέχουν στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης έχει ήδη αποδειχθεί ευάλωτος σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εξαπολύονται από το Ιράν ή από περιοχές της Υεμένης που ελέγχονται από τους Χούθι. Η εξαγωγική πύλη της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα στο Γιανμπού θα αποκοπεί από το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κυκλοφορίας όταν οι Χούθι αποφασίσουν να κλείσουν ξανά την Ερυθρά Θάλασσα και να διακόψουν την κυκλοφορία μέσω του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.

Οι σαουδαραβικές εξαγωγές θα περιοριστούν στη συνέχεια σε δεξαμενόπλοια μεγέθους Σουέζ, τα οποία μπορούν να φτάσουν στο Γιανμπού μέσω της διώρυγας χωρίς να περάσουν από την Υεμένη. Οποιοδήποτε VLCC κινείται αυτή τη στιγμή στη θάλασσα Read για φόρτωση στο Γιανμπού θα παγιδευτεί ουσιαστικά.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Φτάνει πια ο εμπαιγμός. Φτάνει η συστηματική απαξίωση της νοημοσύνης μας. Ως εδώ!!!

Σε μια κρίσιμη στιγμή όπου όλοι εμείς απειλούμαστε με νέο κύμα ακρίβειας, που βρισκόμαστε σε αγωνία λόγω του μαινόμενου πολέμου, η Νέα Δημοκρατία με πρωτεργάτη τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, κ. Παύλο Μαρινάκη σπαταλούν 180.000€ που δεν μας περισσεύουν, για να στήσουν μια προκλητική φιέστα. Μια γιορτή για τα fake news!

Η απόλυτη υποκρισία: εκείνοι που μετέτρεψαν το ψέμα σε κυβερνητική τέχνη, εκείνοι που επιχειρούν καθημερινά να ναρκώσουν την κρίση μας για να μην βλέπουμε τη σήψη των σκανδάλων τους, έρχονται τώρα να μας παραδώσουν μαθήματα αλήθειας.

Δεν πρόκειται απλώς για αλαζονεία. Είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να βάλουν ταφόπλακα στην ελεύθερη σκέψη, να φιμώσουν κάθε υγιή φωνή που αρνείται να ευθυγραμμιστεί με το αφήγημά τους.
Θέλουν μια κοινωνία σε καταστολή. Θέλουν πολίτες που δεν θα ρωτούν, που δεν θα αμφισβητούν, που θα δέχονται το σκοτάδι ως κανονικότητα. Όμως η αλήθεια, δεν είναι κάτι που «κατασκευάζεται» σε συνέδρια και επικοινωνιακά επιτελεία. Η αλήθεια αναπνέει εκεί έξω, στις φωνές των ανθρώπων που δεν φοβούνται.

Περιμένουμε από τους έντιμους λειτουργούς του κλάδου της ενημέρωσης και, κυρίως, από τον κάθε σκεπτόμενο πολίτη, να σταθούν ανάχωμα σε αυτόν τον δόλιο σχεδιασμό.

 Έχουμε χρέος να διασώσουμε το τελευταίο οχυρό της δημοκρατίας μας: το δικαίωμά μας να μιλάμε, να γνωρίζουμε και να απαιτούμε το δίκαιο.

Το φως πάντα θα τρομάζει εκείνους που έμαθαν να ζουν στο σκοτάδι.

Μαρία Καρυστιανού

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, το διαθέσιμο καλό παιδί των ΗΠΑ και του Ισραήλ, των μεγάλων και μικρών καρτέλ πετρελαίου και φυσικού αερίου, τώρα ταυτίζεται και με το πυρηνικό λόμπι, καταγγέλλουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία. Και ζητούν τη συγκρότηση ενός αντιπυρηνικού και αντιεξορυκτικού μετώπου ενάντια σε έναν επικίνδυνο ενεργειακό σχεδιασμό, που θα πληρώσουν ακριβά οι πολίτες ΚΑΙ στο κόστος ζωής τους.

Ο λάτρης των αντικλιματικών εξορύξεων πετρελαίου και αερίου στην Ελλάδα Κ. Μητσοτάκης, ο πλασιέ του σχιστολιθικού αμερικάνικου LNG και υπέρμαχος της χωρίς όρια επέκτασης του δικτύου φυσικού αερίου σε όλο και περισσότερες πόλεις, χρησιμοποιεί παράλληλα ως άλλοθι για τις δικές του ευθύνες την κλιματική αλλαγή και τις εκπομπές του CO2!

Ο ίδιος έρχεται τώρα να προτείνει μικρούς αρθρωτούς πυρηνικούς αντιδραστήρες[1] για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ως δήθεν οικολογικούς, για να τους βάλει σε ένα εγχώριο ήδη κορεσμένο δίκτυο ηλεκτροπαραγωγής. Οδηγεί την ενεργειακή πολιτική σε επικίνδυνους δρόμους εξάρτησης από τις εισαγωγές τεχνολογίας και πυρηνικών καυσίμων, πιθανής επικίνδυνης εξόρυξης και εμπλουτισμού ουρανίου στην Ελλάδα, αναλογικά περισσότερα ραδιενεργά απόβλητα των αρθρωτών πυρηνικών μονάδων (SMRs) από τους παραδοσιακούς πυρηνικούς σταθμούς[2], και ενδεχόμενη εκτεταμένη ραδιενεργό ρύπανση σε στεριά και θάλασσα λόγω των επίσης προωθούμενων πλωτών πυρηνικών εργοστασίων και πλοίων.

Η πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει παράγοντας ανεξαρτησίας και ενεργειακής κυριαρχίας. Ακόμη και με εξόρυξη ουρανίου στη χώρα μας, παραγωγή πυρηνικού καυσίμου θα απαιτούσε ειδικές μονάδες επεξεργασίας και εμπλουτισμού. Σε τίποτε δεν ωφελεί να αντικαταστήσει η Ελλάδα το εισαγόμενο φυσικό αέριο με εισαγόμενα πυρηνικά καύσιμα. Με την περηφάνεια πάντως της κυβέρνησης, ότι η Ελλάδα έχει γίνει εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας, πιθανότερο είναι να κρατήσει και τα δυο εισαγόμενα καύσιμα.

Αν σκεφτούμε ότι λειτουργία των αρθρωτών πυρηνικών μονάδων (SMRs) είναι η παραγωγή ζεστού νερού για ηλεκτροπαραγωγή, όπως με τον λιγνίτη και το αέριο, διαπιστώνουμε ότι ο Κ. Μητσοτάκης προωθεί συνεχώς εισαγόμενα καύσιμα ενώ η Ελλάδα κάθεται πάνω σε θερμοπηγές που θα μπορούσαν να παράγουν όχι μόνο σταθερή ηλεκτρική ενέργεια αλλά και τηλεθέρμανση κτιρίων και ολόκληρων οικισμών για εξοικονόμηση τεράστιων ποσοτήτων ορυκτών καυσίμων που δεν αφορούν ηλεκτροπαραγωγή.

Προκαλεί αλγεινή εντύπωση ότι ο Κ. Μητσοτάκης επιλέγει από τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μείωση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, όχι τις σταθερές ΑΠΕ αλλά την πυρηνική ενέργεια. Επιλέγει συμφωνίες εξάρτησης με τη Γαλλία για πυρηνική ενέργεια, αντί για συμφωνίες τεχνολογικής υποστήριξης για γεωθερμία[3] π.χ. από την Ισλανδία.

Επιλέγει την πυρηνική ενέργεια των αρθρωτών πυρηνικών μονάδων (SMRs), που κατά την Κομισιόν δεν αναμένονται στην αγορά πριν τις αρχές του 2030, αντί να αξιοποιήσει άμεσα τις ΑΠΕ και ειδικότερα:Τη σταθερή ενέργεια από γεωθερμία, όπου ο επίσημος σχεδιασμός του ΕΣΕΚ προβλέπει 100 MW γεωθερμικής ισχύος έως το 2030.
Την αύξηση της αποθήκευσης των στοχαστικών ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά)
Το βιομεθάνιο, για το οποίο το ΕΣΕΚ προβλέπει 2,1 TWh ετησίως έως το 2030.
Την εξοικονόμηση ενέργειας μέσω δικτύων τηλεθέρμανσης από τις θερμοπηγές της χώρας[4].
Το γεγονός ότι το ισοσταθμισμένο κόστος ενέργειας (LCOE) των ΑΠΕ στην Ελλάδα είναι σήμερα το χαμηλότερο στην ιστορία, ενώ οι SMR παραμένουν μια ακριβότερη τεχνολογία "πρώτης γενιάς"[5].Βεβαίως, οι SMR δεν μπορούν να εγκατασταθούν σε νησιά γιατί αντιστρατεύονται τις μεγάλες διασυνδέσεις που επίσης προωθεί στο Αιγαίο. Αν για παράδειγμα τοποθετήσει 2 ή 3 SMR’s στη Ρόδο για να αντικαταστήσει την σημερινή ισχύ των θερμικών μονάδων (570 MW), ακυρώνει τη λογική και τις τεχνικές διαστάσεις των διασυνδέσεων όλου του Αιγαίου.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο Εμανουέλ Μακρόν υπερασπίζεται την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας ως ηγεμονική δύναμη γιατί αποτελούν παράγοντα κύρους της Γαλλίας και συνδέονται με το πυρηνικό της οπλοστάσιο. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον να ταυτίζεται με αυτά τα συμφέροντα, και ακόμη περισσότερο να υποστηρίζει ότι προωθείται έτσι η ανεξαρτησία και η ενεργειακή αυτονομία της. Για να γινόταν, θα έπρεπε τουλάχιστον να ξεκινούσαν εξορύξεις ουρανίου στην Ελλάδα, κάτι που θα αποτελούσε άμεση απειλή για τους κατοίκους της Μακεδονίας και της Θράκης, αλλά και άλλων περιοχών και νησιών. Ευθεία απειλή θα αποτελεί και η διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων, που ήδη έχει προσπαθήσει να πλασάρει στη Βουλγαρία, μαζί με την κατασκευή εκεί πυρηνικού εργοστασίου με ελληνική χρηματοδότηση.

Η Ελλάδα, μετά τη στήριξη του "Greenwashing" των πυρηνικών στην ευρωπαϊκή ταξινόμηση (Taxonomy), τώρα συντονίζεται με την υπονόμευση του (Green Deal) από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που χαρακτήρισε την απομάκρυνση της ΕΕ από την πυρηνική ενέργεια ως «στρατηγικό λάθος» και ανακοίνωσε εγγυήσεις 200 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη Αντιδραστήρων SMRs.

Σε μία Ευρώπη που φέτος σημαδεύεται από την 15η επέτειο της καταστροφής του πυρηνικού σταθμού της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία και την 40ή επέτειο του τεράστιου πυρηνικού ατυχήματος του Τσερνόμπιλ στην Ουκρανία, σε μια ΕΕ όπου η πυρηνική ενέργεια αντιπροσώπευε το ένα τρίτο της ηλεκτρικής ενέργειας το 1990 και σήμερα έχει περιορισθεί σχεδόν στο 15%, είναι αδιανόητο να επιδιώκουν αυτάρκεια σε επίπεδο Ε.Ε. χωρίς πολιτικές που να προωθούν την αυτάρκεια και των κρατών μελών, χωρίς σχέδιο για αποκεντρωμένες ενεργειακές δυνατότητες, και κυρίως χωρίς να αξιοποιούν τις τεράστιες δυνατότητες που έχουν οι σταθερές ΑΠΕ, τα αυτόνομα ενεργειακά συστήματα, η εξοικονόμηση και η αποθήκευση.

Οι πολίτες θα πρέπει να δώσουν και πάλι την απάντηση!


[1] Ο κάθε τέτοιος αντιδραστήρας είναι το πολύ 300 MW δηλαδή το 1/16 μιας μεγάλης μονάδας πυρηνικής ενέργειας, όπως είναι το πυρηνικό εργοστάσιο Ακούγιου (Akkuyu) στην Τουρκία, που όταν ολοκληρωθεί πλήρως θα έχει συνολική εγκατεστημένη ισχύ 4.800 Μεγαβάτ (MW). Είναι επίσης το πολύ 50% μιας συμβατικής μονάδας όπως η Πτολεμαΐδα 5. Πόσους τέτοιους σκέφτονται ο πρωθυπουργός και ο κ. Στάσσης της ΔΕΗ σε νησιά, για εξυπηρέτηση Κέντρων Δεδομένων στην Αττική και στη Βόρεια Ελλάδα, για πλωτές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, για πυρηνοκίνητη ναυτιλία;
[2] Έρευνες από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας έδειξαν ότι οι SMR θα μπορούσαν να παράγουν από 2 έως 30 φορές περισσότερα ραδιενεργά απόβλητα (ανά μονάδα ενέργειας) σε σχέση με τους παραδοσιακούς πυρηνικούς σταθμούς. https://bit.ly/4sE3bhF και https://bit.ly/47oOQ0e
[3] Το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) έχει θέσει ως στόχο την εγκατάσταση 100 MW γεωθερμικής ισχύος έως το 2030. Το ηλεκτρικό δυναμικό της χώρας από γεωθερμία εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 250 - 300 MW, και να το διπλασιάσει αν αξιοποιήσει και μονάδες μέσης ενθαλπίας, όπως στη Λέσβο και στη Χίο. https://www.inmis-energy.com/4-0-geothermal/4-4-geothermal-resources-in-greece
https://www.thinkgeoenergy.com/reawakened-interest-in-geothermal-energy-and-power-generation-in-greece/
[4] Αναφέρονται περίπου 750-753 ιαματικές πηγές. Οι περισσότερες πηγές είναι χλωριονατριούχες (θερμές), ενώ κάποιες είναι χαμηλότερης θερμοκρασίας (20° - 30°C). http://bit.ly/3MU7Lt2
[5] Οι εκτιμήσεις για το 2030 τοποθετούν το LCOE κοντά στα $94 ανά MWh, δηλαδή 2 έως 3 φορές ακριβότερα από τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ημέρα της Γυναίκας!
Ημέρα της πολυαγαπημένης Μάνας!
Ημέρα της πολύτιμης Γιαγιάς!
Ημέρα της μονάκριβης Κόρης!

Τέτοιες ημέρες το 1994, στις 6 Μαρτίου, έφυγε από τη ζωή μια σπουδαία, πρωτοπόρος γυναίκα: η «Μελίνα όλων των Ελλήνων».
Η Μελίνα, που πέρα από πασίγνωστη ηθοποιός, αποτελεί διαχρονικό σύμβολο για τον αγώνα της κατά της δικτατορίας και για τη σθεναρή της στάση στο αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην πατρίδα μας.

Υπήρξε μια προσωπικότητα που πάλεψε αδιάκοπα για τα δικαιώματα των γυναικών,
αλλά και για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σε όλη της τη ζωή η Μελίνα διεκδικούσε με δυνατή φωνή την Ειρήνη, τη Δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία, τη Λαϊκή Κυριαρχία και την Εθνική Ανεξαρτησία.
Τασσόταν πάντα στο πλευρό της κοινωνίας και των αδικημένων.

Σήμερα, που το Κράτος Δικαίου δοκιμάζεται και η κοινωνία αναζητά δικαίωση για ανοιχτές πληγές, όπως το έγκλημα των Τεμπών και τα ατελείωτα σκάνδαλα, ενώ παράλληλα βιώνουμε τον εθνικό κίνδυνο και την απειλή από τους παρακείμενους πολέμους, η δική της αγωνιστική φωνή είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις γυναίκες!

Σε εκείνες που μας γέννησαν και μας δίδαξαν την αγάπη. Στις εργαζόμενες, στις καταπιεσμένες και τις αδικημένες. Στις μητέρες που στέλνουν τα παιδιά τους στον πόλεμο και σε εκείνες, που θρηνούν πάνω από τους τάφους τους.

Είναι όλες σπουδαίες!

Η Μελίνα δεν είναι πια εδώ, αλλά μέσα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η ανάγκη να βγουν οι γυναίκες μπροστά —ως πηγή της ζωής— ενάντια στη φρίκη της διαφθοράς και του πολέμου που μας κυκλώνει για να φωνάξουν:
ΝΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ!
ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Η αποδοχή της πρότασής μας, προς την κυρία Αντα Τσεσμελή Εντουαρντς, για μια συνέντευξη της πριν την παρουσίαση του βιβλίου της «ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ» στον δήμο μας την Κυριακή 8.3.26 στο «ΚΑΠΠΑ 2000»,   μας χαροποίησε ιδιαιτέρως.

Μας υποδέχθηκε στο με πολλή φινέτσα διακοσμημένο σπίτι της. Εγκάρδια, με την ευγένεια που την διακρίνει σε όλες της τις κινήσεις και πάντα με το χαμόγελο της αισιοδοξίας. Αυτό, που μας φανέρωσε αμέσως την δυνατή μα και δυναμική πλευρά του χαρακτήρα της. Διαπιστώσαμε αμέσως πως όχι μόνον αναφέρεται σε κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα ως πολυτάλαντη διδάκτωρ, συγγραφέας, και ηθοποιός αλλά το δείχνει με περίσσεια σε όποιον συνομιλήσει μαζί της.

Μας μίλησε ως μια κατασταλαγμένη γυναίκα στις αποφάσεις της και την καθημερινότητά της. Αποφάσεις που πήρε στην ζωή της δικαιολογημένα, πιθανόν και κάπως σκληρές, αλλά πάντα τεκμηριωμένες και με αναμφισβήτητη σιγουριά και πειθώ. Αποφάσεις που την βοήθησαν να ξαναβρεί τον εαυτό της, να κάνει μια καινούργια αρχή στην ζωή της, να βγει μέχρι και από την «αφάνεια» και τους συμβιβασμούς που καλώς ή κακώς διέπουν όλους μας. Άντρες και γυναίκες.

Αυτές ήταν κυρίως και η αφορμή για να γράψει τους «ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ». 
Μια «ανάλυση» της γυναικείας υπόστασης και οι βαθύτερες σκέψεις που καθορίζουν την παρουσία της στην οικογένεια, τον επαγγελματικό της χώρο, την κοινωνία. Μια αποτύπωση - απάντηση στην ενδοοικογενειακή βία και την γυναικεία κακοποίηση που έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια γύρω μας.

Δείτε το βίντεο της περιεκτικής συνέντευξης που μας παραχώρησε. Την ευχαριστούμε και της ευχόμαστε πάντα επιτυχίες.



https://youtu.be/g3MMJrnp6Sk?si=FQpro42SjLmu9hwT





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Γιατί το Ιράν συνεχίζει να πολεμά - και γιατί η Ουάσινγκτον μπορεί να έκανε ένα στρατηγικό λάθος

από τη Λάλα Μπεχετούλα

• Η ψευδαίσθηση της γρήγορης νίκης. 
Οι πόλεμοι συχνά ξεκινούν με μια βεβαιότητα.
Οι αυτοκρατορίες συνήθως αποκαλούν αυτή τη βεβαιότητα εμπιστοσύνη.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις κατά του Ιράν, φαίνεται να χτίστηκε ακριβώς πάνω σε αυτή την πεποίθηση.

• Η αρχική φάση επρόκειτο να είναι καθοριστική.
Σε λίγες ώρες:
ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δολοφονήθηκε·
μεγάλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις έγιναν στόχος σε όλη τη χώρα·
μαζικά πλήγματα πραγματοποιήθηκαν εναντίον στρατηγικών υποδομών.

Τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στο Τελ Αβίβ, πολλοί πίστευαν ότι μια τέτοια επιχείρηση αποκεφαλισμού θα μπορούσε να προκαλέσει μια ταχεία κατάρρευση του ιρανικού συστήματος.
Ωστόσο, αρκετές ημέρες αργότερα, το ιρανικό κράτος παραμένει λειτουργικό. Η στρατιωτική του διοίκηση εξακολουθεί να λειτουργεί και οι πυραυλικές του δυνάμεις παραμένουν ικανές να διεξάγουν αντίποινα σε όλη την περιοχή.
Αυτό και μόνο το γεγονός υποδηλώνει ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση μπορεί να μην ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα που οραματίστηκαν οι αρχιτέκτονές της.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο περίπλοκο:
έναν πόλεμο που δεν θα αποφασιστεί από την ταχύτητα, αλλά από τον χρόνο.

• Το Στρατηγικό Σφάλμα της Ταχύτητας:
Η σύγχρονη στρατιωτική ιστορία αποκαλύπτει ένα επαναλαμβανόμενο σφάλμα μεταξύ των κυρίαρχων δυνάμεων: συγχέουν τη στρατιωτική υπεροχή με την πολιτική ταχύτητα.
Αυτό το μοτίβο έχει ήδη επαναληφθεί αρκετές φορές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέβαλαν στο Βιετνάμ πιστεύοντας ότι η στρατιωτική ισχύς θα σταθεροποιούσε γρήγορα τη Νοτιοανατολική Ασία.
Το Ιράκ το 2003 αναμενόταν ότι η πτώση του καθεστώτος θα μεταμόρφωνε γρήγορα την περιοχή.
Και το Αφγανιστάν υποθέτοντας ότι μια περιορισμένη παρέμβαση θα μπορούσε να διαλύσει οριστικά τα δίκτυα των ανταρτών.

Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, η αρχική στρατιωτική φάση ήταν νικηφόρα.
Αλλά οι πολιτικοί στόχοι αποδείχθηκαν πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθούν.
Ο πολιτικός επιστήμονας John J. Mearsheimer προειδοποιεί συγκεκριμένα κατά αυτής της στρατηγικής προκατάληψης:
« Οι μεγάλες δυνάμεις συχνά υπερεκτιμούν το πόσο εύκολα μπορεί η στρατιωτική δύναμη να μετασχηματίσει τα ξένα πολιτικά συστήματα ». ~ John J. Mearsheimer, « Η Μεγάλη Αυταπάτη », Yale University Press, 2018.

Το Ιράν παρουσιάζει μια ακόμη πιο σύνθετη πρόκληση,
καθώς οι πολιτικές και στρατιωτικές του δομές σχεδιάστηκαν ειδικά για να προβλέπουν εξωτερικές πιέσεις.

*Ιρανική στρατηγική κουλτούρα: η επιβίωση είναι νίκη

Για να κατανοήσει κανείς την ιρανική αντίδραση σε αυτόν τον πόλεμο, πρέπει να ανατρέξει στο ιδρυτικό τραύμα του σύγχρονου ιρανικού κράτους: τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988).

Για οκτώ χρόνια, το Ιράν υπέμεινε μαζικούς βομβαρδισμούς, διεθνή οικονομική απομόνωση και χρήση χημικών όπλων από τις ιρακινές δυνάμεις.
Παρά αυτές τις ακραίες πιέσεις, το ιρανικό κράτος επέζησε.
Από αυτή την εμπειρία προέκυψε ένα δόγμα που συνεχίζει να διαμορφώνει τη στρατηγική σκέψη του Ιράν: η αντοχή είναι η ίδια μια νίκη.
Σε αντίθεση με τις επεκτατικές δυνάμεις που ορίζουν την επιτυχία με την εδαφική κατάκτηση, το Ιράν ορίζει τη νίκη ως την επιβίωση του κράτους υπό πίεση.
Αυτή η λογική αλλάζει ριζικά τη στρατηγική εξίσωση.
Το Ιράν δεν χρειάζεται απαραίτητα να νικήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στρατιωτικά.
Αρκεί για να αποφύγει την κατάρρευση.
Όπως εξηγεί ο ιστορικός στρατηγικής Lawrence Freedman:
« Ο ασθενέστερος δρώντα συνήθως δεν επιδιώκει τη νίκη στο πεδίο της μάχης. Επιδιώκει να παρατείνει τη σύγκρουση μέχρι το πολιτικό κόστος να καταστεί μη βιώσιμο για τον αντίπαλο ». ~ Lawrence Freedman, « Στρατηγική: Μια Ιστορία », Oxford University Press, 2013.
Αυτή η αρχή φαίνεται να βρίσκεται στην καρδιά της ιρανικής προσέγγισης.

• Η Αρχιτεκτονική της Ανθεκτικότητας: 
Το Ιράν έχει μεταφράσει αυτή τη φιλοσοφία σε θεσμική αρχιτεκτονική.
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) έχει αναπτύξει αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν το δόγμα της «μωσαϊκής άμυνας».
Σε αυτό το σύστημα, η χώρα χωρίζεται σε αποκεντρωμένες επιχειρησιακές ζώνες ικανές να λειτουργούν αυτόνομα ακόμη και αν η κεντρική διοίκηση διαταραχθεί.
Κάθε περιοχή έχει:
ανεξάρτητες δομές διοίκησης·
βαλλιστικές δυνατότητες·
και προεγκεκριμένα επιχειρησιακά σχέδια.

Ο στρατηγικός στόχος είναι σαφής:
η εξουδετέρωση της εθνικής ηγεσίας δεν πρέπει να παραλύσει ολόκληρο το στρατιωτικό σύστημα.
Η ταχεία πολιτική διαδοχή μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ καταδεικνύει με ακρίβεια αυτή την ανθεκτικότητα.
Αντί να καταρρεύσει, το ιρανικό κράτος απορρόφησε το σοκ και συνέχισε να λειτουργεί.

• Ο πόλεμος ως μονομαχία θελήσεων:
Ο Carl von Clausewitz περιέγραψε τον πόλεμο ως «μονομαχία θελήσεων».
Σε ασύμμετρες συγκρούσεις, η πολιτική αντοχή συχνά γίνεται πιο αποφασιστική από την τεχνολογική υπεροχή.
Η ιρανική απάντηση φαίνεται να αντικατοπτρίζει αυτή τη λογική.
Αντί να επιδιώξει μια άμεση και αποφασιστική κλιμάκωση, η Τεχεράνη φαίνεται να έχει υιοθετήσει μια στρατηγική κατανεμημένης πίεσης.
Οι επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν στοχεύσει πολλά σημεία στην περιοχή χωρίς να προκαλέσουν ούτε μία μετωπική αντιπαράθεση.
Ο στόχος φαίνεται να είναι η σταδιακή μετατροπή της σύγκρουσης σε πόλεμο φθοράς.
Ο πρώην Αμερικανός διοικητής David Petraeus υπενθύμισε στο Κογκρέσο:
« Δεν μπορείς να σκοτώσεις ή να συλλάβεις αρκετούς εχθρούς για να βάλεις τέλος σε ένα κίνημα αντίστασης ».

Παρόλο που το Ιράν είναι κράτος και όχι αντάρτικο, η λογική παραμένει έγκυρη.
Η πολιτική ανθεκτικότητα μπορεί να περιορίσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής υπεροχής.

• Η οικονομική φθορά:
Οι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο με όπλα.

Περιλαμβάνουν επίσης προϋπολογισμούς, αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αντοχή.

Η ασυμμετρία κόστους μεταξύ των ιρανικών και των δυτικών συστημάτων είναι εντυπωσιακή.

Τα drones Shahed κοστίζουν μερικές χιλιάδες δολάρια.

Οι πύραυλοι που χρησιμοποιούνται για την αναχαίτισή τους μπορούν να κοστίσουν μεταξύ ενός και τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτή η ανισορροπία μετατρέπει τη σύγκρουση σε μια εξίσωση φθοράς.

Μια τεχνολογικά ανώτερη δύναμη πρέπει να δαπανήσει πολύ περισσότερους πόρους για να εξουδετερώσει πολύ λιγότερο δαπανηρά συστήματα.
Μακροπρόθεσμα, τέτοιες ασυμμετρίες μπορούν να μεταβάλουν τη στρατηγική ισορροπία.

• Ο Παράγοντας Ορμούζ – Ένα Παγκόσμιο Κύμα Σοκ
Στην καρδιά της στρατηγικής εξίσωσης βρίσκεται ένας στενός αλλά ουσιαστικός θαλάσσιος διάδρομος:
το Στενό του Ορμούζ.
Σχεδόν 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα διέρχονται από αυτό το πέρασμα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.

Οποιαδήποτε σοβαρή αναστάτωση επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της σύγκρουσης:
οι τιμές του πετρελαίου αυξήθηκαν απότομα,
το κόστος ασφάλισης των δεξαμενόπλοιων εκτοξεύτηκε στα ύψη και
οι αγορές υγροποιημένου φυσικού αερίου περιορίστηκαν.
Αλλά η πραγματική σημασία του Ορμούζ υπερβαίνει το απλό ζήτημα της ενέργειας.
Αφορά τη συστημική ευπάθεια της παγκόσμιας οικονομίας.
Το στενό συνδέει τα ενεργειακά αποθέματα του Κόλπου με τις μεγάλες βιομηχανικές οικονομίες της Ασίας.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που διέρχεται από αυτό.

Για την Ιαπωνία, σχεδόν το 90% των εισαγωγών ενέργειας εξαρτάται από τις θαλάσσιες οδούς που συνδέονται με αυτό το πέρασμα.
Μια παρατεταμένη διαταραχή, επομένως, δεν θα παρέμενε περιφερειακή κρίση.
Θα μετατρεπόταν γρήγορα σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ.
Ο πληθωρισμός ενέργειας, η βιομηχανική επιβράδυνση και η χρηματοπιστωτική αστάθεια θα μπορούσαν να εξαπλωθούν σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Σε αυτή την περίπτωση, η σύγκρουση δεν θα ήταν πλέον καθαρά στρατιωτική.

Θα εξελισσόταν σε μια συστημική κρίση της διεθνούς οικονομικής τάξης.

• Το Ασιατικό Στρατηγικό Δίλημμα:
Οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο από την ενέργεια του Κόλπου δεν είναι αυτές που μάχονται σε αυτόν τον πόλεμο.
Είναι ασιατικές δυνάμεις.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές ροές.
Για αυτές τις οικονομίες, μια παρατεταμένη διαταραχή του Ορμούζ θα αποτελούσε ένα σημαντικό σοκ.
Ένα γεωπολιτικό ερώτημα καθίσταται έτσι κεντρικό:
για πόσο καιρό θα αποδεχτούν αυτές οι δυνάμεις να επωμιστούν το οικονομικό κόστος μιας σύγκρουσης στην οποία δεν εμπλέκονται άμεσα;

Η θέση τους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Η ευθραυστότητα των συμμαχιών:
Οι στρατιωτικοί συνασπισμοί λειτουργούν όσο το κόστος παραμένει διαχειρίσιμο.
Αλλά αρχίζουν να καταρρέουν όταν το βάρος γίνεται άνισο.
Ενεργειακά σοκ, οικονομικές αναταραχές και παρατεταμένη στρατηγική αβεβαιότητα δοκιμάζουν τώρα τη συνοχή της συμμαχίας που αντιμετωπίζει το Ιράν.

Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πολιτικών διαιρέσεων.
Ο πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ, Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ, συνόψισε αυτή τη δυναμική:

« Οι σύγχρονοι πόλεμοι σχεδόν ποτέ δεν κρίνονται αποκλειστικά από την ισχύ πυρός. Κρίνονται από τη νομιμότητα, την αντοχή και την αντίληψη .»

Αυτοί οι παράγοντες σταδιακά καθίστανται κεντρικοί στην εξέλιξη της σύγκρουσης.

• Τελική Αξιολόγηση – Ένας Πόλεμος του Χρόνου:
Οι αρχιτέκτονες αυτού του πολέμου στοιχημάτιζαν στην ταχύτητα.
Αλλά το αποτέλεσμα μπορεί τελικά να εξαρτηθεί από τον χρόνο.
Η στρατηγική του Ιράν φαίνεται να βασίζεται στην αντοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διατηρήσουν μια μακρινή πολιτική βούληση.
Οι παγκόσμιες αγορές απορροφούν τους οικονομικούς κραδασμούς.

Οι συμμαχίες βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση.
Στρατηγικές μελέτες επιβεβαιώνουν τη σημασία αυτού του παράγοντα.
Ο πολιτικός επιστήμονας Ivan Arreguín-Toft έχει δείξει ότι σε παρατεταμένες ασύμμετρες συγκρούσεις, οι ασθενέστεροι παράγοντες συχνά καταλήγουν να υπερισχύουν.
Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο χρόνος μπορεί να γίνει ένα αποφασιστικό όπλο.
Εάν αυτή η σύγκρουση κλιμακωθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, το αποφασιστικό πεδίο μάχης δεν θα περιορίζεται πλέον στον ιρανικό εναέριο χώρο ή στα ύδατα του Κόλπου.

Θα επεκταθεί στην ανθεκτικότητα των οικονομιών, στην υπομονή των κοινωνιών και στη δύναμη των συμμαχιών.

Και η ιστορία δείχνει ότι οι πόλεμοι που διαμορφώνονται από αυτές τις δυναμικές σπάνια καταλήγουν εκεί που ξεκίνησαν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τους πυραύλους.
Το Ιράν μπήκε σε αυτόν πιστεύοντας ότι θα κριθεί από τον χρόνο.
Και η ιστορία υποδηλώνει ότι ο χρόνος είναι συχνά το πιο επικίνδυνο όπλο.

Λάλα Μπεχετούλα

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)