Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
(ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ) 

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Η επέτειος των 200 χρόνων από την έναρξη της επανάστασης τού ’21 βρίσκει, δυστυχώς, την Ελλάδα σε μια από τις δραματικότερες φάσεις της ιστορικής της διαδρομής. Μετά από μακρά, σχετικά, περίοδο αξιόλογων επιτευγμάτων, σε όλους τους τομείς της εθνικής της υπόστασης, της κοινωνικής ανέλιξης, της προόδου των γραμμάτων και των τεχνών, αλλά και της οικονομικής της ανάπτυξης, η πατρίδα μας βρέθηκε στη δίνη μιας απύθμενης παρακμής. Και δεν αναφέρομαι, κυρίως και αποκλειστικά, σε αυτό καθεαυτό το έλλειμμα /χρέος, των οποίων ο σπασμωδικός τρόπος με τον οποίον σύρθηκαν και διαπομπεύθηκαν στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, και κυρίως οι αλλεπάλληλοι και σαφώς ανορθόδοξοι χειρισμοί αντιμετώπισής τους εγείρουν πολυάριθμα όσο και αναπάντητα ερωτηματικά (με τα οποία προβληματίστηκα, εκτενώς, όλα αυτά τα χρόνια, σε προφορικό και γραπτό λόγο μου, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό).

Στο σύντομο αυτό σημείωμά μου αισθάνομαι την ανάγκη να επικοινωνήσω με κάθε προβληματιζόμενο Έλληνα, εκφράζοντας την απορία μου, για το πώς και το γιατί ο ελληνικός λαός παρέμεινε σε κατάσταση, περίπου, χειμερίας νάρκης, και δεν αντέδρασε στη σωρεία των όσων απαράδεκτων του επιβάλλονται επί δέκα συνεχή χρόνια. Πως, δηλαδή, δεχθήκαμε πειθήνια να περιέλθουμε σε κατάσταση ουσιαστικής δουλείας, παρότι αυτή είχε καταργηθεί επί Σόλωνος, σε ότι αφορούσε τα χρέη.
Με την ανακοίνωση του εορτασμού των 200 ετών, από το λαμπερό και ηρωικό ’21, θεώρησα ότι, επιτέλους, μας δίνεται μια θαυμάσια ευκαιρία, κάπως ως από μηχανής Θεός, για να αφυπνιστούμε και να εμπνευστούμε, από τους αγώνες των ένδοξων προγόνων μας, για ανεξαρτησία, ελευθερία, αξιοπρέπεια και εθνική κυριαρχία. Ήταν, πράγματι, μια ανέλπιστη τύχη, η χρονική συγκυρία αυτής της μεγάλης εθνικής επετείου, με το απελπιστικό, από κάθε οπτική γωνία, ελληνικό τώρα. Αυτό το τώρα που, ενώ τα πάντα διακυβεύονται στον τόπο μας, αναβίωσε και φωταγώγησε ξανά τα θαυμαστά έργα των ηρώων-προγόνων μας, για να μας εμψυχώσουν και να μας κάνουν υπερήφανους, αλλά και για να μας παροτρύνουν να εγκαταλείψουμε αυτήν την πορεία ντροπής αναζητώντας με όλους τους τρόπους, τη χαμένη εθνική μας ανεξαρτησία.
Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους ήρωες του ’21 ήταν αμόρφωτοι, και χωρίς το λούστρο των σαλονιών και της κοινωνικής παιδείας. Ωστόσο, είχαν τη μεγαλοσύνη να θέσουν ως απόλυτη προτεραιότητα της ζωής τους, την απελευθέρωση της υπόδουλης πατρίδας. Είναι, συνεπώς, αδιανόητο να αισθανόμαστε ντροπή για αυτό που ήταν ή που δεν ήταν και να τολμούμε να δηλώνουμε ότι, στη γιορτή, θα «αποφύγουμε την προβολή ανάλογων πτυχών του ‘21».
Θεωρώ, συνεπώς, δεδομένο ότι ο εορτασμός αυτής της επετείου των 200 ετών, δεν είναι δυνατόν να έχει διαφορετικό προσανατολισμό, από ένα νέο αγώνα επικαιροποίησης των ιδανικών του ’21. Πράγματι, δεν νοείται οποιοσδήποτε άλλος στόχος αυτού του εορτασμού, έξω από την καταρχήν νοερή δική μας συγνώμη, προς εκείνους τους ήρωες του ‘21, επειδή ανεχθήκαμε την άτυχη παρένθεση των πεπραγμένων μας (ιδίως, αλλά όχι μόνο) των δέκα αυτών τελευταίων ετών. Εξυπακούεται βέβαια ότι μαζί με τη συγνώμη, οφείλουμε και όρκο τιμής, πως εφεξής θα πάψουμε να προδίδουμε τους αγώνες του ‘21. Δηλαδή, και πιο συγκεκριμένα, ότι τα συνεχή και εξευτελιστικά ΝΑΙ-ΝΑΙ, που είπαμε και κυρίως υπογράψαμε στο διάστημα αυτών των τραγικών δέκα ετών, αυτά τα ΝΑΙ που μας βύθισαν σε οδύνη και εθνική αναξιοπρέπεια, αυτά τα ΝΑΙ-ΝΑΙ, που αν δεν αντιδράσουμε αμέσως τώρα θα μας κρατήσουν αλυσοδεμένους, για πολλές ακόμη δεκαετίες, θα αγωνιστούμε για να τα μεταλλάξουμε σε βροντερά ΟΧΙ.

ΟΧΙ στο ξεπούλημα της πατρίδας μας. ΟΧΙ στην απομύζηση του εθνικού μας πλούτου, με ταυτόχρονο αποκλεισμό κάθε αναπτυξιακής μας δυνατότητας. ΟΧΙ στα δρακόντεια πρωτογενή πλεονάσματα, για τα οποία επιπλέον μας θέλουν και «ικανοποιημένους» και «υπερήφανους», επειδή δεν θέτουμε όριο στην εξαθλίωσή μας. ΟΧΙ στην ουτοπία μιας ανάπτυξης που είναι αδύνατον να έρθει, όσο προσκυνούμε τα Μνημόνια. ΟΧΙ στην παραχώρηση εθνικών εδαφών μας. ΟΧΙ στην αποθήκευση, στο έδαφός μας, εξαθλιωμένων/κατακαημένων προσφύγων/μεταναστών, τους οποίους δημιούργησε η ΕΕ, εξαιτίας της αδυναμίας ή της άρνησής της να εξεύρει λύση.

Είναι σίγουρα πρόωρη η όποια μορφή αντιρρήσεων και κριτικών, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές, που θα επιλεγούν, τελικώς, για τον εορτασμό αυτής της επετείου. Όμως, τα όσα ολίγα ακούστηκαν δημιουργούν ανησυχίες για τη συνέχεια.

Εκκινώ, βέβαια, από την υπόθεση, ότι ο κυρίαρχος στόχος αυτού του εορτασμού οφείλει να οριστεί σε κάθε του λεπτομέρεια από την Κυβέρνηση, έτσι που ο ρόλος της επιτροπής για τον εορτασμό του ’21 να περιορίζεται στην προσπάθειά της να τον εκτελέσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι, ανησυχίες μου, συνεπώς, δεν αφορούν στα μέλη της επιτροπής για την προετοιμασία της εθνικής μας γιορτής.

Θα προσπαθήσω να συνοψίσω, αμέσως στη συνέχεια, τι πιστεύω ότι θα αποτελούσε απαράδεκτη βάση αυτής της γιορτής.

Θα ήταν απαράδεκτο αν :
1.Γινόταν προσπάθεια ωραιοποίησης και συνεπώς απόκρυψης της οδυνηρής ελληνικής πραγματικότητας. Ο εφιάλτης των Μνημονίων είναι πάντοτε μαζί μας, και αν εξακολουθήσουμε να μεταμφιέζουμε το μαύρο σε άσπρο, θα παραμείνουμε στην ίδια οικτρή θέση,
τουλάχιστον ως το 2060.
2.Υποστηρίζαμε ότι «ήρθε η ανάπτυξη», όταν αυτό που βιώνουμε μετά από 8 χρόνια αρνητικής μεταβολής του ΑΕΠ, είναι ένα χλωμότατο και ανεπαρκέστατο 1.5% (και αμφίβολο αν παραμείνει μέχρι τέλους και αυτό). Όταν, ταυτόχρονα, η ιδιωτική επένδυση είναι αρνητική, η ιδιωτική κατανάλωση είναι η χαμηλότερη στα πλαίσια της ΕΕ και η χώρα μας είναι η μοναδική με αρνητική αποταμίευση, σταθερά, επί σειρά ετών. Όταν, ακόμη, εξακολουθεί ακάθεκτη η αιμορραγία των νέων μας στο εξωτερικό, που αποτελεί την κυρία αιτία φαινομενικής μείωσης της ανεργίας. Και όταν τέλος η πλειονότητα των νέο-προσληφθέντων αμείβεται με 400Ε το μήνα.
3. Αναφερόμαστε ως κατόρθωμα στο χαμηλό, όντως, επιτόκιο του εξωτερικού μας δανεισμού. Χωρίς, ωστόσο, να συμπληρώνουμε, αυτή μας την ικανοποίηση με την προσθήκη ότι σε παγκόσμια σχεδόν βάση τα επιτόκια είναι αρνητικά, δικαιολογώντας έντονη ανησυχία σχετικά με την αναβίωση της θεωρίας του Alvin Hansen περί της έλευσης του σταδίου αέναης ανάπτυξης ή περί της αναμονής μιας νέας μεγάλης κρίσης.
4. Αντιμετωπίζαμε τους εταίρους μας με αισθήματα υποταγής και ευγνωμοσύνης, διότι δήθεν μας «έσωσαν», παρότι ευθαρσώς οι ίδιοι ομολόγησαν ότι «μας κατάστρεψαν για να σώσουν τις τράπεζές τους». Και όταν, ακόμη, η Γερμανία αρνείται με το έτσι θέλω να « πληρώσει τα τεράστια χρέη της προς την Ελλάδα», απαιτώντας ωστόσο με σκαιότητα τα δικά μας προς αυτήν.
5. Δείχναμε να βασιζόμαστε στους παραδοσιακούς μας συμμάχους, όταν η ….βοήθειά τους εξαντλείται σε ήπιες νουθεσίες, χωρίς συνέχεια, προς τους εχθρούς μας. Και, ακόμη, ενόσω αυτοί οι γνωστοί εχθροί απειλούν σε καθημερινή βάση εδάφη και θάλασσές μας, εμείς…..πίνουμε καφέ απολαμβάνοντάς τον μαζί τους.
6. Τολμούσαμε να προσδιορίσουμε το «πώς θα θέλαμε να είμαστε στο μέλλον», όταν μέλλον δεν υπάρχει για την πατρίδα μας, με τις συνθήκες που τώρα επικρατούν.

Φυσικά, τα αναξιοπρεπή «αν» δεν είναι δυνατόν να εξαντληθούν στα πλαίσια αυτού του σύντομου σημειώματος. Τελειώνω, καταθέτοντας την πεποίθησή μου, πως δεν θα έχουν ουσιαστικό νόημα οι γιορτές και οι όποιες φανφάρες για την επέτειο τού ’21, αν όλοι εμείς δεν ενωθούμε σε μία γροθιά με την απόφαση να επικαιροποιήσουμε το πνεύμα των ηρώων του ‘21.


Δημοσιεύτηκε στο SLpress

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η κλιματική κρίση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα της υγείας των σημερινών παιδιών που θα διαρκέσει για ολόκληρη τη ζωή τους, προειδοποιούν 120 ειδικοί από 35 οργανισμούς, μεταξύ των οποίων ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Παγκόσμια Τράπεζα, το πανεπιστήμιο Γέιλ κ.ά. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη ήδη προκαλεί βλάβες.

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και η διεθνής ομάδα ειδικών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι η παγκόσμια άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλέσει αύξηση των βακτηρίων που προξενούν θανατηφόρο διάρροια, ενώ οι χειρότερες αποδόσεις των καλλιεργειών θα προκαλέσουν υποσιτισμό.

Η ετήσια έκθεση «Αντίστροφη μέτρηση για την υγεία και την κλιματική αλλαγή» (Countdown on Health and Climate Change), που δημοσιεύει το ιατρικό περιοδικό Lance, αναλύει τις συνέπειες που έχει η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας στην ανθρώπινη υγεία. Ευάλωτοι, εκτός από τα παιδιά, είναι και οι ηλικιωμένοι, ιδιαίτερα όσον αφορά τους καύσωνες, καθώς αδυνατούν να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία τους αλλά και την ισορροπία των υγρών στον οργανισμό τους.

Οι συντάκτες της μελέτης διαπίστωσαν ότι, το 2018, 220 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι, μεγαλύτεροι των 65 ετών, έζησαν περιόδους καύσωνα, συγκριτικά με το 2000. Σε ιδιαίτερα επισφαλή θέση, αναφέρει η έκθεση, βρέθηκε η Ευρώπη, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού της, αλλά κι επειδή οι περισσότεροι ηλικιωμένοι ζουν σε μεγάλα και ζεστά αστικά κέντρα.

Η έκθεση του Lancet για το 2019, που συμπίπτει με τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία, διαπίστωσε ότι η ανθρώπινη έκθεση στις φωτιές διπλασιάστηκε συγκριτικά με το 2000. Οι δασικές πυρκαγιές δεν προκαλούν μόνον οικολογική καταστροφή και θανάτους, αλλά έχουν κι εξαιρετικά δυσμενείς οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Ο Χιου Μοντγκόμερι, καθηγητής στο University College London και πρόεδρος της επιτροπής του Countdown on Health and Climate Change, δήλωσε ότι «τα παιδιά μας αναγνωρίζουν την κλιματική κρίση και απαιτούν να δράσουμε προκειμένου να τα προστατεύσουμε. Οφείλουμε να τα ακούσουμε και να ανταποκριθούμε. Φέτος, οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, που διαρκώς επιταχύνονται, έγιναν σαφέστερες από ποτέ. Οι υψηλότερες καταγεγραμμένες θερμοκρασίες στη δυτική Ευρώπη και οι τρομακτικές φωτιές σε Σιβηρία, Κουίνσλαντ και Καλιφόρνια προκάλεσαν ασθματικές κρίσεις, αναπνευστικές λοιμώξεις και θερμοπληξία».

Ο Νικ Ουάτς, διευθύνων σύμβουλος του Lancet Countdown, επισημαίνει πως «το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα των παιδιών ακόμη αναπτύσσονται, γεγονός που τα καθιστά πιο ευάλωτα στις ασθένειες και στους περιβαλλοντικούς ρύπους. Οι βλάβες που προκαλούνται στα πρώτα έτη της παιδικής ηλικίας διαρκούν μια ολόκληρη ζωή. Χωρίς την άμεση δράση όλων των κρατών, η κλιματική αλλαγή θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας της υγείας μιας ολόκληρης γενιάς».

Προκειμένου να καταλήξουν σε συμπεράσματα, οι ειδικοί παρακολούθησαν 41 δείκτες, μεταξύ των οποίων και η μετάδοση των λοιμωδών νόσων. Ετσι διαπίστωσαν ότι, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, η ικανότητα του δάγκειου πυρετού να μεταδίδεται με τα κουνούπια το 2017 ήταν στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο που καταγράφηκε από το 1950 έως σήμερα. Τα εννιά από τα δέκα ευνοϊκότερα χρόνια για τη μετάδοση της επώδυνης λοίμωξης καταγράφηκαν μετά το 2000.

Η έκθεση διαπιστώνει ότι το 2018 ήταν η δεύτερη «ευνοϊκότερη» χρονιά για τη μετάδοση των βακτηρίων της χολέρας, που προκαλούν θανατηφόρες διάρροιες, αλλά και μολύνσεις τραυμάτων σε όλο τον κόσμο. Επίσης, ο Ουάτς επισήμανε ότι μόλις τον περασμένο Οκτώβριο καταγράφηκε το πρώτο εγχώριο κρούσμα εγκεφαλίτιδας από κρότωνες (τσιμπούρια) στη Βρετανία. Επιπλέον, η έκθεση διαπιστώνει πως πολλές καλλιέργειες σιτηρών έχουν ελάχιστη απόδοση, λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, με αποτέλεσμα άνθρωποι να υποσιτίζονται, κυρίως τα βρέφη.

Αυτή τη χρονιά οι ερευνητές, για πρώτη φορά, εξέτασαν και τις συνέπειες της έκθεσης στις δασικές πυρκαγιές. «Σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτή η έκθεση αυξάνεται», δήλωσε η Ελίζαμπεθ Ρόμπινσον, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ και μεταξύ των συντακτών της έκθεσης, τονίζοντας ταυτόχρονα πως είναι άμεση ανάγκη να περιοριστούν οι γεωργικές εκπομπές αερίων που ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη, κάτι που είναι εφικτό εφόσον οι άνθρωποι επιλέξουν διατροφή με βάση τα εποχιακά φυτικά προϊόντα. Τέλος, η Βρετανίδα καθηγήτρια τόνισε ότι η υπάρχουσα τεχνολογία μπορεί να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή και ότι αυτή η προσέγγιση έχει νόημα κυρίως από οικονομικής άποψης, έστω και αν γίνει μόνο για λόγους υγείας, ιδίως καθώς η ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση ορυκτών καυσίμων κοστίζει τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι σημερινές επιλογές είναι «ολοκληρωτικά πολιτικές», δήλωσε.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αξιοπρεπή χαρακτηρίζει το ΕΠΑΜ την απάντηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον Πρόεδρο της Βουλής. Όπως αναφέρεται:

Δεν μπορούμε παρά να συγχαρούμε την Ζωή Κωνσταντοπούλου, επικεφαλής του κομματικού σχηματισμού Πλεύση Ελευθερίας, για την επιστολή που έστειλε στον νυν Πρόεδρο της Βουλής, αναφερόμενη στις προγραμματιζόμενες φιέστες του καθεστώτος για την επικείμενη 200ή επέτειο από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου καλέστηκε να παρευρεθεί στην «έναρξη των εργασιών της Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021» με την ιδιότητά της ως πρ. Πρόεδρου της Βουλής. Στην απάντησή της, αναφέρει ανάμεσα σε άλλες ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επισημάνσεις, ότι εφόσον η χώρα μας βρίσκεται υπόδουλη ξένων δυνάμεων που σφετερίζονται τις εξουσίες που ανήκουν στον λαό μας και οικειοποιούνται την περιουσία του και το μέλλον του, οι γιορτές για την επέτειο της παλιγγενεσίας θα έχουν νόημα μόνο αν αποτελέσουν εφαλτήριο ενός σχεδίου απελευθέρωσης της χώρας από τα δεσμά των δανειστών και του παράνομου χρέους, παράλληλα με την κατάκτηση της δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια ολόκληρη την Επιστολή:


Προς τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα 
Κύριε Πρόεδρε, 
Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου αποστείλατε να παρευρεθώ στην εκδήλωση για την «έναρξη των εργασιών της «Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021» και της συνεργασίας της με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, εν όψει της προετοιμασίας της χώρας για την Επέτειο συμπληρώσεως 200 ετών από την Παλιγγενεσία».
Με βάση αυτήν την πρόσκληση, επιθυμώ να σας εκθέσω τις ακόλουθες σκέψεις και προβληματισμούς μου, εν αναμονή της απάντησής σας: 
1. Η Επέτειος της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός, συνδεδεμένο άρρηκτα με τον ιστορικό και ηρωικό αγώνα του λαού μας για Ελευθερία και Ανεξαρτησία. Δυστυχώς, σήμερα, η Ελευθερία κι η Ανεξαρτησία που κατακτήθηκαν με αίμα και αυτοθυσία, έχουν αφαιρεθεί βίαια, μέσω της επιβολής στη χώρα των Μνημονίων, που αποτελούν εργαλεία αποικιοποίησης της Ελλάδας και εξανδραποδισμού των Ελλήνων. Μέσω των Μνημονίων επιβλήθηκε και εγκαταστάθηκε στη χώρα μας Επιτροπεία και εξωτερικός έλεγχος σε όλους τους τομείς της εσωτερικής πολιτικής, αλλά και στην ίδια την κοινοβουλευτική λειτουργία, που τελεί υπό την κηδεμονία των δανειστών. Κατά τους όρους και τις επιταγές του 3ου Μνημονίου: «Κανένας νόμος δεν θα ψηφιστεί στην Ελληνική Βουλή, αν δεν έχει προηγουμένως εγκριθεί από τους δανειστές», επιταγή που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να εφαρμόζεται, δυστυχώς. Ταυτόχρονα, με εντολές και οδηγίες των δανειστών, ρευστοποιείται και σήμερα η δημόσια περιουσία και αφαιρείται η πρώτη κατοικία των πολιτών. Αυτά, σε πείσμα των διακηρύξεων της προηγούμενης Κυβέρνησης ότι «τα Μνημόνια τελείωσαν». 
Με αυτό το δεδομένο, είναι σαφές ότι η χώρα μας βρίσκεται και σήμερα υπόδουλη ξένων δυνάμεων, που σφετερίζονται τις εξουσίες που ανήκουν, κατά το Σύνταγμα, στον λαό μας και οικειοποιούνται την περιουσία του και το μέλλον του. Κατά την άποψή μου, σε αυτή την ιστορική και πολιτική συνθήκη, μια Επιτροπή για την Επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821 θα είχε νόημα μόνο εάν αναλάμβανε την επιβεβλημένη σκληρή εργασία για την επεξεργασία ενός σχεδίου Νέας Απελευθέρωσης της Χώρας μας από τα δεσμά των Μνημονίων και του παράνομου Χρέους, και κατάκτησης της δημοκρατικής και εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, σε σύνδεση με το διαχρονικό, αγωνιστικό αίτημα του λαού μας για ιστορική αυτογνωσία και δημοκρατικό αυτοπροσδιορισμό. 
Η προσωπική και πολιτική μου θέση είναι ότι τιμούμε τους ήρωες της Επανάστασης και το ιστορικό αυτό γεγονός όταν, με το παράδειγμά μας και τις πράξεις μας, δικαιώνουμε εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία. Αν το υπέρτατο αυτό αγαθό εγκαταλείπεται, καθίστανται άνευ ουσίας οι πανηγυρικές εκδηλώσεις και οι Επιτροπές.
Η ανάγκη, αλλά και το πατριωτικό και δημοκρατικό καθήκον, απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον Ζυγό των Δανειστών είναι, όπως γνωρίζετε, η θέση που δημόσια και σταθερά εκφράζω σε όλη την πολιτική μου διαδρομή, από κάθε αξίωμα ή ιδιότητα, και που υπηρετεί το πολιτικό κίνημα του οποίου είμαι Επικεφαλής, η Πλεύση Ελευθερίας. Είναι ταυτόχρονα μια θέση που έχουν εκφράσει με πολλούς τρόπους πάμπολλοι πολίτες, πνευματικοί άνθρωποι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, πολιτικά και δημόσια πρόσωπα.
Από την θέση αυτή πηγάζει επιτακτικά το ερώτημα:«Θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, χωρίς να αμφισβητήσουμε το σημερινό καθεστώς ανελευθερίας και νέας υποδούλωσης του λαού μας;» 
2. Ο σκοπός του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία είναι ακριβώς, όπως δηλώνει και η ονομασία του, η ενίσχυση του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας. Δυστυχώς, ο πολύ σημαντικός προϋπολογισμός του Ιδρύματος διασπαθίζεται διαχρονικά σε δημόσιες σχέσεις και οικονομική ενίσχυση «ημετέρων», ενώ θα μπορούσε και θα έπρεπε να αποτελεί το θεμέλιο πολύ σημαντικών και πολύτιμων εργασιών για τη Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό, των οποίων να επωφελούνται οι πολίτες και ο ελληνικός λαός. Όπως γνωρίζετε, με την ιδιότητα της πρώην Προέδρου της Βουλής, είμαι Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Ωστόσο, μετά το 2015 ουδέποτε προσκλήθηκα σε οποιαδήποτε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. Κατά συνέπεια, μου είναι απολύτως άγνωστη η διαδικασία με την οποία αποφασίσθηκε η «συνεργασία του Ιδρύματος της Βουλής με την Επιτροπή ΕΛΛΑΔΑ 2021», στην οποία αναφέρεστε στην πρόσκλησή σας, όπως μου είναι απολύτως άγνωστο γενικά πώς διοικείται το Ίδρυμα κατά τα τελευταία 4 χρόνια. 
Κατά την παρουσία μου σε 2 Συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Ιδρύματος, αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, που ήταν και οι μοναδικές στις οποίες προσκλήθηκα από τον προκάτοχό σας, είχα επισήμως υποβάλει προτάσεις για το αντικείμενο των εργασιών του Ιδρύματος και, ειδικότερα, για την έρευνα για το Δημόσιο Χρέος, τις Γερμανικές Οφειλές, και σειρά θεμάτων που αφορούν τη Δημοκρατία, τη Διαφάνεια, τις Ελευθερίες των πολιτών, την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Καμμία από αυτές τις προτάσεις δεν εξετάσθηκε ούτε απαντήθηκε. Επίσης, είχα αντιταχθεί σθεναρά στη διασπάθιση των χρημάτων του Ιδρύματος σε εξεζητημένους σκοπούς (όπως αγορά χρυσής λίρας για την πίτα των υπαλλήλων) και σε δημόσιες σχέσεις και είχα καταψηφίσει τις σχετικές αποφάσεις. Αντιλαμβάνομαι, φυσικά, τους λόγους για τους οποίους ο προκάτοχός σας Ν. Βούτσης δεν ήθελε την παρουσία μου και εντεύθεν συνάγω ότι προφανώς δεν πραγματοποίησε άλλη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ιδρύματος. Άλλωστε, ήταν γνωστός και διαβόητος ο εξωθεσμικός και παραθεσμικός τρόπος με τον οποίο διαχειρίσθηκε την θέση του Προέδρου της Βουλής.
Με δεδομένη την πρόσφατη έναρξη της δικής σας θητείας, παρακαλώ να έχω από εσάς μία επίσημη ενημέρωση για την σημερινή κατάσταση του Ιδρύματος της Βουλής.
Επίσης, σας ζητώ τη νόμιμη σύγκληση του Διοικητικού του Συμβουλίου του Ιδρύματος, ώστε να συζητηθεί εκεί, όπως θεσμικά επιβάλλεται, το περιεχόμενο ουσιαστικών πρωτοβουλιών για την προαγωγή του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας, καθώς και το ζήτημα της συνεργασίας του Ιδρύματος με την υπό σύσταση Επιτροπή «ΕΛΛΑΔΑ 2021».
Αθήνα, 7/11/2019
Με τιμή,
Ζωή Ν. ΚωνσταντοπούλουΠρ. Πρόεδρος της ΒουλήςΕπικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γερμανός Δημοσιογράφος Αποκάλυψε με Λεπτομέρειες Πως το Αστυνομικό Κράτος Υπαγορεύει την Ειδησεογραφία.
Το εκπληκτικό Βιβλίο του Udo Ulfkotte «Αγορασμένοι Δημοσιογράφοι» μόλις μεταφράστηκε στα αγγλικά.


του Paul Craig Roberts, Russia Insider, 14-11-19

[Υπενθυμίζεται ότι ο συντάκτης αυτού του άρθρου είναι Αμερικανός, τέως καθηγητής της Οικονομικής Επιστήμης σε δύο εξέχοντα Πανεπιστήμια, τέως αρχισυντάκτης της διεθνώς εξέχουσας αμερικανικής Οικονομικής Γουόλ Στρητ Τζέρναλ, πρώην υφυπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Ρόναλντ Ρέιγκαν και παγκόσμια γνωστός και σεβαστός συγγραφέας και δημοσιολόγος. Η διεθνώς περιζήτητη ιστοσελίδα του στηρίζεται αποκλειστικά από τις συνδρομές των αναγνωστών της και τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε δεκάδες γλωσσών από τον διεθνή ανεξάρτητο ηλεκτρονικό Τύπο.

Θα πρέπει όμως επίσης να σημειωθεί ότι το καθεστώς εξαγοράς και μεταβολής των Δυτικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, σε εργαλεία αποπλάνησης και υποδούλωσης, που περιγράφει ο Ulfkotte έχει έκτοτε προχωρήσει σε «ανώτερο» στάδιο, όπου κα η ίδια πλέον η ιδιοκτησία ολοκλήρων συγκροτημάτων Τύπου και Τηλεόρασης έχει περιέλθει σε μυστικές υπηρεσίες είτε αμέσως, είτε μέσω ελεγχομένων από αυτές δισεκατομμυριούχων βρώμικου χρήματος ή ακόμη σε μέλη της σπείρας του διεθνούς Υπερκράτους.]


Udo Ulfkotte
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το εντυπωσιακό βιβλίο του Udo Ulfkotte «Gekaufte Journalisten» εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Kopp Verlag το 2014. Το βιβλίο προκάλεσε αίσθηση και πούλησε ενάμισι εκατομμύριο αντίτυπα στην Γερμανία, αλλά κανένας μεγάλος αμερικανικός εκδοτικός οίκος δεν προθυμοποιήθηκε να το εκδώσει στα αγγλικά. Τελικά, τον περασμένο μήνα, ένας μικρός εκδοτικό οίκος, Progressive Press, το εξέδωσε σε αγγλική μετάφραση με τον τίτλο Presstitutes Embedded in the Pay of the CIA (Εκπορνευόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο μισθολόγιο της CIA).

Το βιβλίο του Ulfkotte κατεδαφίζει την παραίσθηση/ψευδαίσθηση ότι υπάρχει οπουδήποτε στον Δυτικό Κόσμο ανεξάρτητος Τύπος. Ο συγγραφέας περιγράφει με λεπτομέρειες την πνευματική εξαγορά των δημοσιογράφων από τις ηγετικές τάξεις («ελίτ»). Οι δημοσιογράφοι υπηρετούν ως προπαγανδιστές και πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, επιχειρήσεων, οργανισμών προώθησης συμφερόντων (lobbying), πολιτικών παραγόντων και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Η λειτουργία της δημοσιογραφίας συνίσταται να μεταδίδει στον λαό εκείνες τις ερμηνείες των όσων συμβαίνουν που εξυπηρετούν καλύτερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτό το μήνυμα μεταδόθηκε τόσο αποτελεσματικά στον γερμανικό λαό ώστε η κυκλοφορία των κυριότερων γερμανικών εφημερίδων κατέρρευσε.


Ο Ulfkotte περιγράφει πως οι δημοσιογράφοι στρατολογούνται όταν είναι ακόμη φοιτητές και βρίσκονται να είναι χρεωμένοι και υποχρεωμένοι να υπηρετούν συμφέροντα άλλα από την αλήθεια. ΄Ολοι τους, από τον χαμηλότερο ρεπόρτερ ως τον υψηλότερο αρχισυντάκτη και τον ιδιοκτήτη του οργάνου ενημέρωσης, είναι δεσμευμένοι να διευκολύνουν τις άρχουσες τάξεις να ελέγχουν τις εξηγήσεις (των γεγονότων).

Ο Ulfkotte αναφέρει ονόματα και λίστες οργανώσεων που φέρνουν δημοσιογράφους σε σχέση με μυστικές υπηρεσίες και συγγενικά «τραστ εγκεφάλων», πολιτικούς παράγοντες και συλλόγους εξωτερικής πολιτικής. Οι αιμομικτικές σχέσεις μεταξύ δημοσιογράφων, μυστικών υπηρεσιών, επιχειρήσεων, πολιτικών και αμερικανικών σχεδίων εξωτερικής πολιτικής είναι τόσο διεισδυτικές ώστε δεν προβληματίζουν κανένα. Οι μόνοι που έχουν να αποκτήσουν προβλήματα είναι όσοι δεν συμπορεύονται.

Το βιβλίο του Ulfkotte έχει γραφτεί για Γερμανούς. Οι Αμερικανοί μπορεί να βρουν τις γερμανικές λεπτομέρειες πληκτικές, αλλά από τις λεπτομέρειες αναδύεται η εικόνα της περίτεχνης διαδικασίας που πετυχαίνει να μετατρέπει τους δημοσιογράφους σε υπαλλήλους μυστικών υπηρεσιών, πολιτικών προσώπων και επιχειρήσεων.

Το βιβλίο ξεκινάει «με το μαλακό». Ο Ulfkotte έχει επίγνωση ότι θα σκόνταφτε στην δυσπιστία του αναγνώστη αν έμπαινε αμέσως στην ιστορία τρόμου. ΄Ετσι αρχίζει με τα «δωράκια» (προσκλήσεις, ταξίδια, φιλοξενίες ), ανταμοιβές για την εξυπηρέτηση «πηγών» και την λογοκρισία πραγματικών ειδήσεων, όπως η χρήση γερμανικού δηλητηριώδους αερίου από το Ιράκ στον Πόλεμο εναντίον του Ιράν.

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία που αφηγείται είναι το πώς χειρίστηκε ο γερμανικός Τύπος το μεταναστευτικό κύμα στην Γερμανία, από την Ρουμανία και την Βουλγαρία.

Η γερμανική κυβέρνηση ευνοούσε αυτό το αυξημένο γερμανικό φυλετικό «νέρωμα», επιστρατεύοντας τα ΜΜΕ να περιγράφουν τους μετανάστες ως τους «δουλευταράδες» και ουδέποτε ανέργους «Πρώσους των Βαλκανίων». Χρησιμοποιήθηκαν και ψεύτικα στοιχεία, ότι τα ποσοστά ανεργίας των Βουλγάρων και Ρουμάνων μεταναστών ήταν χαμηλότερα από των Γερμανών. Αυτή η ψεύτικη πληροφορία επαναλαμβανόταν ατέλειωτα, χωρίς επαλήθευση. Μόλις οι μετανάστες εντάχθηκαν στον γερμανικό πληθυσμό αποκαλύφτηκαν τα πραγματικά στοιχεία: Ο αριθμός των μεταναστών στην Κοινωνική Πρόνοια συνεχίζει να «αυξάνεται σημαντικά» και «έφτασε στο 60% πάνω από πέρυσι». Οι ειδικοί που είχαν προειδοποιήσει γι’ αυτήν την εξέλιξη είχαν δαιμονοποιηθεί ως «εθνικιστές» και «ναζί». ΄Ετσι τα ΜΜΕ χρησίμευσαν στο να κρύψουν την πραγματικότητα και να πουλήσουν στον κόσμο μιαν ψεύτικη εικόνα.

Το προσεκτικά σχεδιασμένο υφαντό των επιθυμητών ερμηνειών εξηγεί γιατί ο Τραμπ, η Μαρίν Λεπέν και άλλες φωνές για την πραγματική αλλαγή θεωρούνται ως μείζονες απειλές για την εξουσία των «ελίτ». Η Μαρίν Λεπέν αντιμετωπίζει συνεχείς απειλές δίωξης. Και χονδροειδείς μηχανορραφίες από CIA/FBI και Δημοκρατικό Κόμμα χρησιμοποιούνται από τα εκπορνευόμενα ΜΜΕ για να ανατρέψουν τον Τραμπ. Με τα Δυτικά ΜΜΕ χαλιναγωγημένα είναι αδύνατο να υπάρξει Δημοκρατία και ελεγχόμενες κυβερνήσεις. Το ξεκαθάρισμα αυτού του ζητήματος αποτελεί την προσφορά του Ulfkotte.

Ιδού και μερικά από τα αποκαλυπτικά κεφάλαια του βιβλίου του :

-««Αλήθειες» προς Πώληση από Τους Ευεργέτες μας: Δίκτυα των Ελίτ και Μυστικές Υπηρεσίες.»

-«Πως Δημοσιογράφοι Πληρώνουν τις Βίλλες τους στην Τοσκάνη;»

- «Τα Ευθυγραμμισμένα Μέσα Ενημέρωσής μας: Συγχρονισμένα, Υπάκουα και χωρίς ερωτήματα.»

- «Στην Λαβή Στραγγαλισμού των Μυστικών Υπηρεσιών»

- «Πετονιές του Ομπάμα: Η αμερικανική Πέμπτη Φάλαγγα.»

- « Φάντασμα του Ροκφέλερ: Η Επιτροπή Τριλάτεραλ.»

- « Η Ισχύς των Εταίρων της Μπίλντερμπεργκ : Συνωμοσίας Θεωρία ή Πραγματικότητα;»

- «Δυο στους Τρεις Δημοσιογράφους Είναι προς Πώληση».

- «Ο Υψηλότερος Στόχος: Ακρωτηριασμός της; Ταυτότητας της Γερμανίας.»

- « Η Ώρα του Παραμυθιού της Μέρκελ: Πως η Κυβέρνηση Ψεύδεται στους Πολίτες.»

* * * * *

Ο Ulfkotte είχε δηλώσει ότι θα γράψει ένα βιβλίο, αφού δεν είχε να προστατέψει παιδιά και οικογένεια από εκδίκηση. Στο τέλος του βιβλίου του γράφει ότι αυτό θα είναι το πρώτο σειράς από τρία. Ο Ulfkotte πέθανε όμως από καρδιακή προσβολή, όχι πολύ καιρό μετά την έκδοση του βιβλίου του στην Γερμανία. Ο θάνατός του σε ηλικία μόλις 56 χρόνων προκάλεσε αμφιβολίες για το αν η καρδιακή προσβολή ήταν φυσιολογική ή παρασκευασμένη.



Η βιογραφία του Ulfkotte από την Wikipedia έχει γραφτεί από αυτούς που είχε αποκαλύψει. Η Wikipedia αποτελεί όργανο του Συστήματος. Δεν είναι μια ανεξάρτητη πηγή πληροφόρησης. Η κυριότερη αποστολή της Γουϊκιπέντια είναι να συκοφαντεί αυτούς που λένε την ΑΛΗΘΕΙΑ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
Ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ της Deutsche Welle περιγράφει χωρίς αποκρύψεις και φτιασιδώματα τις σκληρές συνθήκες και τις εγκληματικές πράξεις που επικρατούν πίσω από  τη λαμπερή εικόνα γνωστών fashion brands.


Στο ντοκιμαντέρ της Deutsche Welle, μέσα από κρυφές κάμερες, καταγράφονται οι σκληρές συνθήκες που επικρατούν στις φάρμες της Κίνας και πώς τα Ιταλικά βυρσοδεψεία εκμεταλλεύονται τους μετανάστες για να βλέπουμε εμείς ως καταναλωτές την λαμπερή πλευρά των πολυτελών fashion brands. Σίγουρα, προϊόντα όπως οι πολυτελείς τσάντες των οίκων Gucci, Prada και Max Mara αποτελούν αντικείμενα λατρείας για αρκετούς καταναλωτές, όμως πρέπει να λάβουμε υπ'όψιν μας ότι πάνω από το 70% των πολυτελών brands μόδας χρησιμοποιεί δέρμα ζώων για την κατασκευή τους, ενώ τα ζώα πριν σφαγιαστούν βίαια κρατούνται κάτω από απόλυτα ανθυγιεινές συνθήκες.

Ο υποτιτλισμός είναι στα αγγλικά.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Κωστή Παπαϊωάννου

Δεν γράφω σ' εσένα με την περικεφαλαία που φύλαγες την είσοδο της Νάουσας, εσύ έχεις καεί. Να είσαι καλά, μας έκανες να γελάσουμε, αλλά, φίλε, δεν σώζεσαι. Δεν γράφω στους πεντέξι στις Σέρρες που σταμάτησαν για λίγο τους πρόσφυγες στα διόδια. Ούτε στον πατριώτη στη Σκύδρα που απειλούσε να πάρει τα όπλα και τα κανάλια τον έκαναν είδηση, κρύβοντας ότι ήταν οργανωμένος χρυσαυγίτης.

Γράφω σ' εσένα που φοβάσαι και στέκεσαι πίσω από τις γρίλιες ή στο μπαλκόνι ανήσυχος. Γράφω σ' εσένα που το συζητάς στο καφενείο και στην αγορά, στο φροντιστήριο αγγλικών καθώς περιμένεις τα παιδιά σου, στο δημοτικό πάρκο ή στην πλατεία. Που ακούς κάθε μέρα μια νέα φήμη. Ότι πρώτα θα φέρουν λίγους, αλλά αργότερα θα έρθουν χιλιάδες μετανάστες στην πόλη. Ότι τα μισά παιδιά στην τάξη θα είναι μουσουλμάνοι. Ότι θα χτιστούν παντού τζαμιά. Ότι ανάμεσά τους είναι μέλη του ISIS. Ότι τρώνε σκυλιά και γάτες. Ότι θα απαγορευτεί το χοιρινό. Ότι τα κορίτσια μας δεν θα μπορούν να κυκλοφορήσουν.

Σ' εσένα γράφω, λοιπόν, που φοβάσαι. Που είσαι θυμωμένος. Και σου τη δίνει να σε λένε από πάνω ακροδεξιό και φασίστα. Που σε στιγματίζουν οι βλακείες με τα μπάρμπεκιου και τα χοιρινά. Το ξέρεις ότι αυτά είναι ακρότητες, αλλά, μεταξύ μας, είσαι ζορισμένος και τους νιώθεις λίγο τους ακραίους.

Ξέρω ότι είσαι έξαλλος. Άλλα σου έλεγαν, περίμενες να γυρίσουν όλοι στις χώρες τους, να «λυθεί» το προσφυγικό. Έλα όμως που το προσφυγικό και το μεταναστευτικό δεν «λύνονται», δεν είναι σαν τα κόκκινα δάνεια ή την ατμοπλοϊκή σύνδεση ενός νησιού.

Κάποιοι σε βρίζουν εκ του ασφαλούς. Σε κατηγορούν για σκατοψυχιά, για ρατσισμό. Σου λένε πως οι άνθρωποι στη Μακεδονία ξεχάσανε γρήγορα ότι οι παππούδες τους ήταν πρόσφυγες. Ότι ξεχάσανε πώς τους υποδέχτηκαν κι εκείνους πριν από 100 χρόνια, ότι τους λέγανε τουρκόσπορους. Πως οι εφημερίδες γράφανε για «αγέλη προσφύγων». Σου θυμίζουν ότι και τους Έλληνες που πήγαν στην Αμερική έτσι τους υποδέχτηκαν. Ότι τους λέγανε βρομιάρηδες. Και ότι η εγκληματικότητα των Ελλήνων μεταναστών τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ υψηλή. Βαριά εγκληματικότητα. Και ότι δεν είναι απόλυτη αλήθεια το «όλοι εμείς πηγαίναμε νόμιμα, δεν ήμασταν λαθρομετανάστες». Γιατί και παράνομα πήγαν πολλοί παππούδες μας στην Αμερική.

Ξέρω ότι όλα αυτά δεν σε ενδιαφέρουν. Δεν σε βοηθάνε. Και τι με νοιάζει εμένα, θα πεις, αν το 1910 κάποιοι Έλληνες στην Αμερική εγκλημάτησαν; Πρέπει γι' αυτό να δεχτώ την εγκληματικότητα των μεταναστών στο χωριό μου; Εκατό χρόνια μετά; Όχι. Κι έχεις δίκιο.

Ξέρω ότι είσαι έξαλλος. Άλλα σου έλεγαν, περίμενες να γυρίσουν όλοι στις χώρες τους, να «λυθεί» το προσφυγικό. Έλα όμως που το προσφυγικό και το μεταναστευτικό δεν «λύνονται», δεν είναι σαν τα κόκκινα δάνεια ή την ατμοπλοϊκή σύνδεση ενός νησιού. Ξέρω, επίσης, ότι νιώθεις να αδικείσαι διπλά. Γιατί δεν είσαι αυτό που λένε. Έχεις μαζέψει και κουβέρτες και ρούχα και γάλα και τα έστελνες στα νησιά. Έχεις δείξει ανθρωπιά. Αλλά γίνεται μια σύγκρουση μέσα σου. Θες να φροντίσουν τα ασυνόδευτα παιδιά-πρόσφυγες, θες να βοηθήσεις τα γυναικόπαιδα, όμως την ίδια ώρα ανησυχείς για τους άντρες. Ανησυχείς για την κουλτούρα που φέρνουν μαζί τους.

Έλα να δούμε τι σε φοβίζει. Και τι σε συμφέρει. Και μετά να δούμε πώς θα προχωρήσουμε. Γιατί πρέπει να ακούσεις μια «πικρή» αλήθεια: έτσι κι αλλιώς θα ζήσουμε με αυτούς τους ανθρώπους. Αν όχι με όλους, πάντως με τους περισσότερους. Οι επιστροφές που σου υπόσχονται δεν θα γίνουν, γιατί δεν μπορούν να γίνουν. Και θα ζήσουμε και με άλλους που θα έρθουν. Γιατί θα συνεχίσουμε να έχουμε αφίξεις. Κανένας δεν χαίρεται, δεν το διαλέξαμε. Έτσι έχει κάτσει η φάση, για να σ' το πω απλά. Οπότε πες τι σε φοβίζει και προσπάθησε να δεις λογικά τα πράγματα. Ο «αγανακτισμένος» που ψήνει πανσέτες στα Διαβατά παίζει μπάλα στην πλάτη σου. Σπεκουλάρει. Σε κοροϊδεύει. Είναι προς το συμφέρον σου να τον κάνεις στην άκρη αυτόν, να τον απομονώσεις.

Ξέρω ότι νιώθεις πως κανένας δεν συζητάει μαζί σου, πως σου επιβάλλονται καταστάσεις. Αλλά ξέρω, επίσης, ότι το «όχι εδώ, να τους πάνε αλλού» δεν οδηγεί πουθενά. Κι εσύ το έχεις μέσα σου το αίσθημα του δικαίου. Και δεν είναι αυτό δίκαιο για τα νησιά. Οπότε, κοίτα να συζητήσεις κάποιους όρους.

Πες ναι, να έρθουν κάποιοι, αλλά να δούμε τις συνθήκες διαμονής τους. Κι αν τώρα πρέπει να μένουν συγκεντρωμένοι για πρακτικούς λόγους, δώστε μας εγγυήσεις ότι μετά θα εγκατασταθούν κανονικά σε σπίτια. Όχι πολλοί μαζί. Πες «ναι», να έρθουν, αλλά ζήτα τα παιδιά τους να πάνε σχολείο. Πες «ναι» και απαίτησε να γίνουν και τάξεις υποδοχής για να είναι πιο ομαλή η ένταξή τους στην τάξη του παιδιού σου. Πες «ναι», γιατί πρέπει να φοβάσαι περισσότερο αν τα παιδιά αυτά δεν πάνε σχολείο και είναι όλη μέρα στον δρόμο με ένα κινητό. Πες «ναι» και μακάρι να δουλέψουν σε τομείς της παραγωγής που νέκρωσαν από την εγκατάλειψη. Γιατί σε συμφέρει να δουλεύουν οι πρόσφυγες. Και σε συμφέρει να ψωνίζουν στα μαγαζιά της πόλης. Και κοίτα, όταν έρθουν, να αποκτήσετε επαφή. Να τους γνωρίσεις. Κι αυτοί θα μάθουν από σένα κι εσύ έχεις να μάθεις από αυτούς. Και θα μπορείς τα προβλήματά σου να τα συζητάς μαζί τους. Γιατί, πίστεψέ με, πρώτοι εκείνοι θα θέλουν να απομονώσουν όποιον σου δημιουργεί προβλήματα. Γιατί πρώτοι εκείνοι θα θέλουν ηρεμία.

Και κάτι τελευταίο. Αφέσου στην ανθρωπιά που έχεις μέσα σου. Ημέρεψε. Και μην αφήνεις τους πονηρούς να επενδύουν στον φόβο σου. Να έχεις εμπιστοσύνη στον πολιτισμό σου. Δεν τον αντιπροσωπεύουν οι περικεφαλαίες και οι ασπίδες που διώχνουν πούλμαν με παιδάκια, τα μπάρμπεκιου στα κάγκελα και οι φωνές του μίσους. Ίσα-ίσα, αυτά τον αλλοιώνουν, αυτά τον απειλούν.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Michael Krieger via Liberty Blitzkrieg blog, Ζero Hedge, 11/11/2019

Δυο μέρες πριν ο Βολιβιανός Πρόεδρος Έβο Μοράλες ανατραπεί από τους στρατιωτικούς, Ο Mark Weisbot του Κέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών έγραψε στο περιοδικό Nation ένα άρθρο-προειδοποίηση για το τι συνέβαινε και πως μπορούσε να εξελιχθεί, με τον τίτλο «Η Κυβέρνηση Τραμπ υποσκάπτει την Δημοκρατία στην Βολιβία».

Εσημείωνε:

Πολυμερείς οργανώσεις, όπως η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών(OAS) δημιουργούν την εντύπωση αμεροληψίας επειδή θεωρητικά ελέγχονται από ομάδα ανόμοιων εθνών. Κάποτε όμως μια μεγάλη δύναμη μπορεί να ασκεί δυσανάλογη επιρροή .

Θεωρητικά θα μπορούσε να είναι σύμπτωση ότι τόσο η κυβέρνηση Τραμπ όσο και η ΟΑΣ επιχείρησαν –χωρίς να παρουσιάσουν κανένα στοιχείο- να στιγματίσουν τις πρόσφατες εκλογές της Βολιβίας. Αλλά είναι πολύ πιθανότερο ότι αυτή η επικίνδυνη, αποκρουστική και αποσταθεροποιητική επιχείρηση κινείται από την Ουάσιγκτον.

Αυτή η «επιχείρηση αποσταθεροποίησης» κορυφώθηκε την Κυριακή, όταν ο Μοράλες παραιτήθηκε υπό την πίεση των στρατιωτικών, εν μέσω κύματος διαμαρτυριών και βίας. Η κατάσταση στην Βολιβία είναι περίπλοκη αλλά ένα πράγμα για το οποίο μπορείτε να είστε σίγουροι είναι ότι όσα ακούτε και διαβάζετε στα αμερικανικά μαζικά ΜΜΕ δεν είναι παρά ένας διογκούμενος ψεκασμός ψεμάτων και προπαγάνδας. Ευτυχώς εγώ συνάντησα έναν χρησιμότατο ιστό βοήθειας, χάρις στον KevinCashman@kevinmcashman : ΙΣΤΟΣ: Εάν δεν είχατε παρακολουθήσει την κατάσταση στην Βολιβία υπάρχει μια κατάληξη. Συνοπτικά, η OAS, μια εσωτερική ντοπαρισμένη αντιπολίτευση (που σαφώς δεν είναι το λαοφιλέστερο κόμμα στην χώρα), τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση Τραμπ ανέτρεψαν έναν επιτυχημένο αριστερόν ηγέτη.

Λεπτομερέστερα: Ο Μοράλες εμποδιζόταν από το Σύνταγμα να επιδιώξει μια νέα θητεία, αλλά επιχείρησε να το ξεπεράσει με ένα δημοψήφισμα που έχασε με 51% έναντι 49%. Το Βολιβιανό Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο περιορισμός της θητείας είναι αντισυνταγματικός και έτσι αποφάσισε να ξαναβάλει υποψηφιότητα. Κέρδισε στον πρώτο γύρο με την απαιτούμενη πλειοψηφία 10%, αλλά η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών(OAS) αμέσως αμφισβήτησε την εγκυρότητα του αποτελέσματος. Αυτό πυροδότησε βδομάδες διαδηλώσεων που κορυφώθηκαν στο στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Mark Weisbot αναφέρει ότι η OAS δεν παρουσίασε το παραμικρό στοιχείο για εκλογική νοθεία και επίσης σημειώνει ότι τα 60% του προϋπολογισμού της OAS καλύπτονται από την αμερικανική κυβέρνηση.

Michael Krieger@LibertyBlitz ;

Ενδιαφέρει να σημειωθεί ότι οι στρατιωτικοί δεν ξεσηκώνονται για να ανατρέψουν ηγέτες σε χώρες όπου σημειώνονται μεγάλες διαδηλώσεις, εφόσον αυτοί που ασκούν την εξουσία αρέσουν στην CIA. Κοιτάξτε στην Χιλή και στην Γαλλία. Τίποτα το πειστικότερο.

Φαίνεται ότι αυτό που έγινε στην Βολιβία αποτελεί μέρος του παγκόσμιου πολέμου δι’ αντιπροσώπων που διεξάγει η κυβέρνηση Τραμπ εναντίον χωρών όπως η Κίνα και η Ρωσία , σε μιαν προσπάθεια παρεμπόδισης της συντελούμενης μετάβασης προς έναν πολυκεντρικό γεωπολιτικό κόσμο. Οι πηγές φυσικού πλούτου πάντοτε παίζουν κρίσιμο ρόλο σε τέτοιες συγκρούσεις και η Βολιβία δεν αποτελεί εξαίρεση ,λόγω των τεράστιων αποθεμάτων της σε Λίθιο, ορισμένα από τα οποία ο Μοράλες είχε συμφωνήσει στις αρχές του χρόνου να αξιοποιήσει σε συνεργασία με την Κίνα.

Όπως μετέδωσε το Ρώϋτερ τον Φεβρουάριο: Η Βολιβία επέλεξε ένα κινεζικό κονσόρτσιουμ ως στρατηγικό συνεταίρο της σε νέα προγράμματα ανάπτυξης των κοιτασμάτων Λιθίου αξίας 2,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανακοίνωσε η κυβέρνηση, εξασφαλίζοντας στην Κίνα μιαν δυνητική συμμετοχή στα τεράστια ανεκμετάλλευτα αποθέματα του πολύτιμου μετάλλου για ηλεκτρικές μπαταρίες. Το κινεζικό συγκρότημα Xinjiang TBEA Group Co Ltd θα έχει συμμετοχή 49% στην σχεδιαζόμενη κοινή επιχείρηση με την κρατική εταιρεία Λιθίου της Βολιβίας YLB, δήλωσε η βολιβιανή επιχείρηση.

Η Βολιβία έχει μερικά από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα Λιθίου στον κόσμο –του σημαντικότερου συστατικού των μπαταριών για ηλεκτρικά αυτοκίνητα προς τα οποία στρέφεται η παγκόσμια βιομηχανία- αλλά δεν έχει ακόμη αρχίσει την εκμετάλλευση του μετάλλου σε εμπορική κλίμακα.

Θα είναι πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα στην Βολιβία από εδώ και εμπρός. Μολονότι ο Μοράλες απομακρύνθηκε από την εξουσία, πιστεύω ότι πολλοί από όσους ψήφισαν εναντίον του στο δημοψήφισμα δεν είναι ευτυχείς με τον ερχομό των στρατιωτικών για την διαχείριση της κατάστασης. Μολονότι δεν αναφέρεται στα αμερικανικά μαζικά ΜΜΕ, ο Μοράλες εσημείωσε μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές επιτυχίες κατά την διάρκεια της προεδρίας του. Για παράδειγμα, η φτώχεια περιορίστηκε εντυπωσιακά.

Το ποσοστό του πληθυσμού της Βολιβίας που ζει κάτω από το επίπεδο της φτώχειας έπεσε από 65% στο 30%, κατά τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, που δημοσίευσε το Μπλούμπεργκ.

΄Επειτα, το κατά κεφαλήν εισόδημα της Βολιβίας αυξήθηκε πολύ ταχύτερα από τον μέσον όρο των άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ( 160% έναντι 120%)

[Παρένθεση μεταφραστή: Moon of Alabama προσθέτει τα ακόλουθα επιτεύγματα της 12χρονης προεδρίας Μοράλες:

-Πτώση του αναλφαβητισμού:

2006 13,0 %         2018 2,4%

Μείωση Ανεργίας

2006 9,2%            2018 4,1%

Μέτρια Φτώχεια

2006 60,6%          2018 34,6%

Ακραία Φτώχεια

2006 38,2%           2018 15,2% ]


Είτε τον αγαπάτε, τον μισείτε ή είστε αδιάφοροι, είναι αναντίρρητο ότι ο Μοράλες πρόσφερε πολλά σε πολλούς Βολιβιανούς, που πιθανώς δεν θα δεχθούν αδιάφοροι ότι γίνεται εναντίον του ίδιου και των υποστηρικτών του από τους στρατιωτικούς και την αντιπολίτευση. Ας μην ξεχνούμε επίσης ότι ήταν ο πρώτος ιθαγενής Πρόεδρος της Βολιβίας, μιας χώρας με την μεγαλύτερη αναλογία ιθαγενούς πληθυσμού στην Λατινική Αμερική. Αυτή η ιστορία κάθε άλλο παρά τελείωσε.

Σε μεγαλύτερο κάδρο, η κλιμάκωση στην Βολιβία αποτελεί πρόσθετη μαρτυρία της αναπτυσσόμενης ροπής προς το πολιτικό χάος γύρω στον κόσμο, που είναι πιθανό να επιδεινωθεί και να επεκταθεί σε ακόμη περισσότερες περιοχές του πλανήτη. Συνεχίζω να πιστεύω ότι αυτή η αναταραχή είναι σε μεγάλο βαθμό σύμπτωμα των επιθανάτιων σπασμών ενός θνήσκοντος γεωπολιτικού και οικονομικού συστήματος το οποίο κυριάρχησε του κόσμου επί δεκαετίες.

Προσδέστε λοιπόν τις ζώνες σας, τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν και να αλλάξουν πολύ γρήγορα, ανεξάρτητα από το που κατοικείτε. ΄Ετσι είναι οι καιροί όπου ζούμε.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει. Δεν μπορεί για κανένα λόγο η ζωή μας και οι πράξεις μας να καθορίζεται από το μίσος για οποιονδήποτε.

Δεν είναι δυνατόν το 2019 να μαχαιρώνονται άνθρωποι στο κέντρο της πόλης ....

Δεν μπορεί η απάντηση σε οποιοδήποτε ερώτημα να είναι ο σφαγιασμός αδύναμων συνανθρώπων μας, ανεξάρτητα από το χρώμα τους, τη ράτσα τους, το φύλο τους...

Χθες Τρίτη, μέρα μεσημέρι 'αγνωστοι για άγνωστο λόγο μαχαίρωσαν μετανάστη στην Ερμού, στην Αριστοτέλους λίγα μέτρα μακριά από το Αστυνομικό Τμήμα .

Τρεις ώρες αργότερα, λίγα μέτρα παραπάνω, το ΕΚΑΒ παρέλαβε άλλον έναν αλλοδαπό τραυματισμένο με αιχμηρό αντικείμενο στην πλάτη και στο χέρι.

Η αστυνομία ερευνά τις υποθέσεις αλλά δεδομένο πως δεν υπήρξε πληροφορία για συμπλοκές στην περιοχή μεταξύ μεταναστών θεωρείται πιθανό οι εγκληματικές αυτές ενέργειες να αποδοθούν σε ρατσιστικά ένστικτα.

Άλλωστε λίγες μέρες πριν τραυματίστηκε αλλοδαπός μαθητής έξω από σχολείο της Νεάπολης. Χθες κάποιοι Ελληνάρες προφανώς έκαναν δολιοφθορά στην κολόνα της ΔΕΗ που έδινε ρεύμα σε χοτ σποτ μεταναστών.

Ας δούμε και το ποστάρισμα αυτόπτη που μιλά για το πρώτο περιστατικό:

Babinos NinoΧθες στις 6:09 μ.μ.Θεσσαλονίκη 2019.Πλατεία Αριστοτέλους.Τα αίματα ξεκινούν πάνω απο την Ερμού και φτάνουν στην Εγνατία.Δεν σηκώνω φωτό του σφαγμένου στο λαιμό μετανάστη, είναι σοκαριστική. Ρατσιστές Έλληνες έχουν βγεί από τα δίπλα μαγαζιά και προσπαθούν να τον βοηθήσουν ,καλούν ΕΚΑΒ ,αστυνομία του δίνουν α βοήθειες.Συγχωριανοί του δίπλα απλά κοιτούν.Η ώρα είναι 2 ,γεμάτη παιδιά η πλατεία από τα γύρω σχολειά ,εγώ περιμένω το δικό μου που σχολάει .Θέλετε μετάφραση?Κάποιος με μαχαίρι σφάζει κάποιον τόσο απλά δίπλα στο ΑΤ. της πλατείας μέρα μεσημέρι.Πάρτε το χαμπάρι, αυτή η χώρα άλλαξε ,αυτή η πόλη έγινε επικίνδυνη , προστατέψτε τον εαυτό σας και τα παιδιά σας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Μεγάλη επιτυχία για την Μέρκελ και τον Πούτιν ήταν η απόφαση που έλαβε η Δανία στις 30 Οκτωβρίου να δώσει το πράσινο φως για να διέλθει από τα χωρικά της ύδατα ο αγωγός Nord Stream 2 συνολικού μήκους 1.230 χιλιομέτρων, που θα μεταφέρει ετησίως 55 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Η απροθυμία της Κοπεγχάγης να δώσει μια οριστική απάντηση στο αίτημα που είχε καταθέσει η Gazprom από τον Απρίλιο του 2017, δημιουργούσε τον κίνδυνο να εκτινάξει το κόστος κατασκευής του αγωγού και να καθυστερήσει την ολοκλήρωσή του. Η αρχική αξία του σχεδίου ανερχόταν σε 9,5 δισ. ευρώ και η προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου ήταν το τέλος του 2019, έτσι ώστε από την πρώτη μέρα του νέου χρόνου το φυσικό αέριο από τη Ρωσία να εισέρχεται στη Γερμανία μέσω του αγωγού Nord Stream 2. Αν ωστόσο οι Ρώσοι ήταν διατεθειμένοι να επιβαρυνθούν με 560 εκ. ευρώ επιπλέον, όπως έγινε γνωστό ότι θα στοίχιζε η παράκαμψη των εθνικών υδάτων της Δανίας και η πόντιση του αγωγού στα διεθνή ύδατα όπου η μοναδική υποχρέωση αφορά την τήρηση της νομοθεσίας για το περιβάλλον και την ασφαλή διέλευση των πλοίων, με τίποτε δεν ήταν διατεθειμένοι να χάσουν την προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου.

Η σημασία που έχει για τη Ρωσία το τέλος του 2019 υπογραμμίζεται από την λήξη την ίδια ημέρα της συμφωνίας με την Ουκρανία για τη διέλευση του φυσικού αερίου μέσω επίγειων αγωγών από το έδαφός της. Πιθανή καθυστέρηση της παράδοσης του νέου αγωγού υποχρεώνει την Ρωσία να υπογράψει με την Ουκρανία μια νέα συμφωνία και, στην πράξη, να αποδεχθεί η Μόσχα τους εκβιασμούς του Κιέβου. Αν τηρηθεί το αρχικό σχέδιο παράδοσης του έργου στις 31/12/2019 η Μόσχα έχει όλη την ελευθερία κινήσεων να διαπραγματευτεί μια συμφωνία που ναι μεν θα συνεχίσει την τροφοδοσία της Ουκρανίας με ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά τη ίδια στιγμή θα μπορεί να αρνηθεί ταπεινωτικούς συμβιβασμούς που θα θέσει το Κίεβο για να συνεχίσει να απομυζά τη Ρωσία με 2-3 δισ. ευρώ ετησίως, ως κόστη διέλευσης.

Το πράσινο φως της Δανίας αποτελεί νίκη της Γερμανίας, ήττα των ΗΠΑ και θρίαμβο της Ρωσίας.

Το Βερολίνο αποδείχτηκε πώς παρά τους συμβιβασμούς που μπορεί να αποδέχεται και τις υποχωρήσεις που μπορεί να κάνει στο πλαίσιο του ανταγωνισμού του με την Ουάσινγκτον, επ’ ουδενί δεν βάζει στη ζυγαριά των διαπραγματεύσεων την ενεργειακή του ασφάλεια. Αντίθετα, δηλαδή με το πώς λειτουργούν χώρες όπως η Ελλάδα, η Γερμανία χαράζει κόκκινες γραμμές τις οποίες τηρεί χωρίς τυμπανοκρουσίες ούτε λεονταρισμούς. Πιθανά κι εξ αιτίας του κατεπείγοντος χαρακτήρα που έχει η ενεργειακή της ασφάλεια λόγω της απόφασης να κλείσει τους πυρηνικούς της αντιδραστήρες μέχρι το 2022.

Από την άλλη, οι αμερικανικοί εκβιασμοί έπεσαν στο κενό, αν και ακόμη οι ΗΠΑ δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Τον Ιούλιο ψηφίστηκε από τη ν Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία, πρόταση του γερουσιαστή Τεντ Κρουζ για την επιβολή κυρώσεων στις εταιρείες που συμμετέχουν στην κοινοπραξία. Τις επόμενες εβδομάδες θεωρείται σίγουρη η ανακοίνωση οικονομικών κυρώσεων, που σε καμιά περίπτωση όμως δεν θα ακυρώσουν το έργο που κατά 87% είναι έτοιμο. Απλώς θα επιβαρύνουν οικονομικά τις γερμανικές πολυεθνικές που συμμετείχαν στην κατασκευή του. Επίσης, θα αποκαλύψουν ότι πίσω από την έγνοια των ΗΠΑ για την ενεργειακή κυριαρχία της Ευρώπης αυτό που κυρίως κρύβεται είναι τα δικά της οικονομικά συμφέροντα και μια συμπεριφορά στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις που παραπέμπει στα ήθη της Άγριας Δύσης. Το ζητούμενο των ΗΠΑ είναι η προώθηση του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου στη ευρωπαϊκή αγορά και το έχουν μάλιστα καταφέρει σε ένα βαθμό. Από την επίσκεψη του Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ στην Ουάσιγκτον όταν υποσχέθηκε να αυξηθούν οι ευρωπαϊκές εισαγωγές υγροποιημένου αερίου, οι εισαγωγές έχουν αυξηθεί κατά 200%! Το πρόβλημα όμως είναι ότι ακόμη και τώρα οι τιμές του παραμένουν μη ανταγωνιστικές. Ξέροντας επομένως η Ουάσινγκτον ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το ρωσικό αέριο με όρους ελεύθερης αγοράς επικαλείται πολιτικούς κινδύνους για να επιβάλει τις δικές της εξαγωγές και να βελτιώσει το εμπορικό της ισοζύγιο. Έτσι, διασφαλίζει την γεωπολιτική της ηγεμονία και την ίδια ώρα αυξάνουν τα κέρδη τους οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων, που χρηματοδοτούν και στηρίζουν αθρόα τον Τραμπ.

Η Ρωσία τέλος, εξασφαλίζει την ενεργειακή της πρόσβαση στην Ευρώπη. Η αύξηση της συμμετοχής του ρωσικού φυσικού αερίου από το 40% που είναι σήμερα στη ευρωπαϊκή αγορά στο 45-50% την επόμενη δεκαετία σηματοδοτεί την ακύρωση των αμερικανικών σχεδίων για την ανέγερση ενός νέου τείχους, ενεργειακού αυτή τη φορά, που θα διαχωρίζει τη Ρωσία από τη Δυτική Ευρώπη και ταυτόχρονα θα αυξάνει την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ. Στις επιτυχίες που καταγράφει η Ρωσία στο ενεργειακό μέτωπο αξίζει επίσης να προστεθεί η συμφωνία με την Ουγγαρία να φτάσει στα εδάφη της ο αγωγός TurkStream που διέρχεται από την Τουρκία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέφανου Σταμέλλου *

Γράφαμε πέρυσι, συγκεκριμένα στις 22.3.2018, για τις σφήκες που τριγυρίζουν πάνω από τον πάγκο των φιλέτων των ιαματικών πηγών. Πριν λίγο καιρό είχαμε -υποθέτουμε στα πλαίσια των προγραμματικών προεκλογικών δεσμεύσεων- την επίσκεψη και φιλοξενία στις Θερμοπύλες αντιπροσωπείας της Τσέχικης Δημοκρατίας. Στη συνάντηση ήταν ο Δήμαρχος Λαμιέων Ευθύμιος Καραΐσκος, ο πρώην δήμαρχος Νίκος Σταυρογιάννης και δημοτικοί σύμβουλοι.

Επειδή οι δημοτικές εκλογές είναι σχετικά πρόσφατες, ανατρέξαμε στο πρόγραμμα της πλειοψηφούσας παράταξης «ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΟΛΗ». Έλα όμως που το πρόγραμμα δεν υπάρχει πια… Ιδού το αποτέλεσμα της διερεύνησης: https://perifanipoli.gr/to-programma-mas/ «ePaper not found». Ψάχνοντας σε άλλες σελίδες για το προεκλογικό πρόγραμμα της παράταξης του κ Καραίσκου, αυτό που βρήκαμε για το συγκεκριμένο θέμα είναι: «6. Συνέργειες με το Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ. για την αξιοποίηση των ιαματικών πηγών και την ανάπτυξη του ιαματικού και ιατρικού τουρισμού και του τουρισμού ευεξίας. Με εργαλείο τον ιαματικό τουρισμό και τον τουρισμό ευεξίας, προωθούμε την ανάπτυξη διαφοροποιημένων τουριστικών εμπειριών. Σε αυτό το πλαίσιο, το Συμβούλιο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης του Δήμου, σε συνεργασία με το Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ. θα εργαστεί για την προσέλκυση κι επιτάχυνση των κατάλληλων επενδύσεων στις ιαματικές πηγές Θερμοπυλών και Υπάτης δρομολογώντας παράλληλα την ιαματική διαδρομή «Θερμοπύλες – Πηγές Καλλιδρόμου – Λουτρά Υπάτης». Τόσο συγκεκριμένα…

Διαβάζουμε επίσης ότι ο βουλευτής της ΝΔ, ο κ Οικονόμου, συναντήθηκε πρόσφατα με στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ για την αξιοποίηση των υποδομών και των εγκαταστάσεων, κυριότητας του ΤΑΙΠΕΔ, που βρίσκονται στο νομό Φθιώτιδας και πιο συγκεκριμένα για την αξιοποίηση των ιαματικών πηγών.

Είναι γνωστό ότι πολλά φιλέτα του τουρισμού και του ιαματικού τουρισμού και στην περιοχή μας δόθηκαν από την ΕΤΑΔ στο ΤΑΙΠΕΔ για αξιοποίηση και ιδιωτικοποίηση. Αυτό φαίνεται να προχωράει - δεν είναι κάτι μυστικό. Όμως η Αυτοδιοίκηση, και μάλιστα η Τοπική, έχει το δικό της ιδιαίτερο ρόλο για τα τοπικά δρώμενα. Στην περίπτωση αυτή, η οποία αφορά σε δημόσιο κοινωνικό αγαθό - το νερό - οφείλει να έχει σαφείς, ξεκάθαρους και διαφανείς στόχους, χωρίς περικοκλάδες, ασάφειες και γενικότητες: Επιθυμεί την πλήρη ιδιωτικοποίηση των ιαματικών πηγών; Θέλει ένα μικτό επενδυτικό σχήμα, που να συμμετέχει και ο Δήμος; Θέλει το ξεπούλημα σε ξένες μονοπρόσωπες off shore εταιρείες; Θέλει στο ξεπούλημα να περιλαμβάνεται και ο αρχαιολογικός χώρος και το όνομα ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ; Θέλει μόνο Τσέχους, ή θα προτιμούσε τους Γερμανούς ή τους Κινέζους; Τα λέω λίγο χαριτολογώντας για να δείξω τις ευθύνες, που έχει ως Αυτοδιοίκηση, να προστατεύει τα συμφέροντα και την βιώσιμη ευημερία της τοπικής κοινωνίας και όχι την ανάπτυξη των όποιων αριθμών.

Το πρώτο που θα έπρεπε βέβαια να κάνουν η Περιφέρεια, ο Δήμος και οι άλλοι τοπικοί θεσμικοί φορείς είναι να ξεκαθαρίσουν, μαζί με την κοινωνία, τις προτάσεις τους και τα αιτήματά τους σε σχέση με την πολιτεία και την κυβέρνηση. Να βάλουν τις κόκκινες γραμμές, τι θέλουν και πώς. Αντί να είναι έτοιμοι να συμφωνήσουν σε κάθε πρόταση της «αγοράς» των κεφαλαίων, να διεκδικήσουν την υλοποίηση αυτών των προτάσεων με συνεχή πίεση και διάφανη διαδικασία. Διαφορετικά πελαγοδρομούν λαϊκίζοντας.

Στο επίκεντρο των δικών μας προβληματισμών είναι ο χαρακτήρας του νερού και της ιαματικής πηγής ως «δημόσιου κοινωνικού αγαθού». Οι πηγές δεν ιδιωτικοποιούνται. Ξεκινώντας από κει μπορούμε να συζητήσουμε τα πάντα. Φυσικά και δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια, όπως αυτά που ακούγονται ότι θα αλλάξει εντελώς η οικονομία της Φθιώτιδας. Επισημαίνουμε για μια φορά ακόμα το στοιχείο της ανταγωνιστικότητας των πολλών ιαματικών πηγών στη χώρα μας, γιατί, όσα επενδυτικά σχήματα και κεφάλαια να βρεθούν, οι πελάτες/επισκέπτες δεν είναι απεριόριστοι. Άρα δεν πρέπει να καλλιεργούνται πολλές και φρούδες προσδοκίες.

Επίσης, ας περιοριστεί λίγο η σπέκουλα της «ανάπτυξης για την ανάπτυξη». Η ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι μια διεργασία διεύρυνσης της πραγματικής ευημερίας και της ποιότητας ζωής, που απολαμβάνουν οι άνθρωποι. Και λέμε ότι η Βιώσιμη Οικονομική Ευημερία - όχι «ανάπτυξη» - δεν μπορεί παρά να είναι ήπια, πολυκεντρική και αποκεντρωμένη. Είναι καιρός πια και η πολιτική οικονομία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ποιότητας ζωής. Η μηδενική οικονομική «ανάπτυξη», όπως την εννοούν σήμερα με όρους ΑΕΠ, ίσως είναι πιο κοντά στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αύξηση της καθαρής Βιώσιμης Οικονομικής Ευημερίας.

Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών είχε προτείνει, σε ειδική μελέτη για τα ιαματικά, να διερευνηθούν οι δυνατότητες δημιουργίας συνεταιριστικών εγχειρημάτων και η συνεργασία με άλλες τουριστικές επιχειρήσεις, όπως επίσης να υιοθετηθούν πετυχημένα πρότυπα επιχειρήσεων με τη συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης σε κεντρικό ρόλο στα επενδυτικά σχήματα. Ειδικά για τις Θερμοπύλες αναφέρει η έρευνα του ΕΚΚΕ προτείνει, οι πηγές και οι αντίστοιχες εκτάσεις, σε συνεργασία του Κράτους με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και άλλων ενδιαφερόμενων τοπικών φορέων, να διαμορφωθούν σε «Ιστορικό - Θερμαλιστικό Πάρκο Πολιτισμού».

Λαμία, 12.11.2019



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δεν παρακολουθώ ποτέ τις ηλίθιες τηλεοπτικές παραγωγές (πρωινομεσημεριατικοβραδυνές) και δεν μπορώ να ανεχτώ ούτε τη φωνή, τους αστεϊσμούς και τις βλακείες που εκστομίζουν οι διάφοροι "δήθεν" δημοσιογράφοι, "δήθεν" διασκεδαστές, "δήθεν" ενημερωτές μας μέσω των καναλιών (μα ΟΛΩΝ !!!)

Έτσι παρόλο που ενημερώθηκα από το ψαχτήρι στο διαδίκτυο για την αθλιότητα του φοιτητή στη βιβλιοθήκη του ΑΠΘ σε βάρος φοιτήτριας, δεν έπεσε στην αντίληψή μου η πολλαπλή αθλιότητα σχολιασμού του γεγονότος από κάποιον κ. (μα) ΛΙΑΓΚΑ στον Σκάι.

Τα παιδιά μου όμως εκνευρισμένα μου έδειξαν το επίμαχο βίντεο.

Και φυσικά ήμουν ένας από τους χιλιάδες  που προσέφυγαν στο ΕΣΡ και κατήγγειλαν την συμπεριφορά και τους σχολιασμούς των μεσημεριάτικων κάφρων της τηλεόρασης.

Χθες πληροφορήθηκα πως ο θρασύς κ. ούτε καν τόλμησε να ζητήσει συγνώμη. Εμετικός ακόμη και στην προσπάθεια ανασκευή των σχολιασμών, λόγω του αναμενόμενου προστίμου. Απλά δικαιολόγησε την στάση τους χωρίς να ζητήσει συγνώμη.

Σήμερα χάρηκα όταν έγινε γνωστό από πηγές στο περιβάλλον του ΕΣΡ πως ανατέθηκε στους νομικούς συμβούλους να εξετάσουν και να συντάξουν το κατηγορητήριο, μέχρι αύριο το μεσημέρι, για να κληθεί σε απολογία ο σταθμός και οι "ευφυέστατοι διασκεδαστές" του.


Ελπίζω να μπει ένα πολύ τσουχτερό πρόστιμο στους ανόητους κυρίους και κυρίες.

Παραθέτουμε τα δύο βίντεο προς ενημέρωση .....

Δήλωση των συνηγόρων πολιτικής αγωγής της Οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Νίκου Κωνσταντόπουλου και Ζωής Κωνσταντοπούλου
——————
Η εμπεριστατωμένη αναίρεση που άσκησε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατά της Αποφάσεως του Μ.Ο.Ε. Λαμίας ως προς την αναγνώριση ελαφρυντικού στον δολοφόνο του Αλέξανδρου, Επαμεινώνδα Κορκονέα, και την αποφυλάκισή του, δικαιώνει την εξ αρχής αντίδρασή μας σε αυτήν την προκλητική απόφαση, επιβράβευσης της δολοφονίας ενός αθώου 15χρονου παιδιού από ένοπλους αστυνομικούς. Η πράξη του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου συνιστά ενέργεια εκπλήρωσης υψηλού δικαστικού καθήκοντος και ουσιαστικής θεσμικής ευθύνης.

Στα 10 σχεδόν χρόνια που υπερασπιζόμαστε τη μνήμη του Αλέξανδρου κι εκπροσωπούμε την οικογένειά του, δεν έπαψαν να ενεργοποιούνται σκοτεινοί μηχανισμοί, που επιδιώκουν την συγκάλυψη του εγκλήματος και την υπόθαλψη των υπαιτίων.

Τόσο η οικογένεια του Αλέξανδρου, όσο και εμείς ως εκπρόσωποί της, θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να λάμψει η αλήθεια και να επιβληθεί δίκαιη τιμωρία για το έγκλημα. Για να μην υπάρξει άλλο αθώο παιδί δολοφονημένο από όπλο αστυνομικού, για να μην υπάρξει άλλη δικαστική επιβράβευση κρατικής δολοφονίας, που οπλίζει το χέρι κάθε επόμενου Κορκονέα κι αφήνει απροστάτευτο κάθε επόμενο Αλέξανδρο.

Αθήνα, 11/11/2019
Νίκος Κωνσταντόπουλος
Ζωή Κωνσταντοπούλου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πραξικοπηματική απομάκρυνση του Έβο Μοράλες από την προεδρία της Βολιβίας, κινδυνεύει να οδηγήσει και πάλι τη χώρα στα χέρια της ελίτ που τη διαχειρίζονταν από την εποχή της ισπανικής κατάκτησης, και τον τελευταίο αιώνα με τις ευλογίες και τη βοήθεια των ΗΠΑ. Η λαϊκή αντίσταση και η πλειονότητα των πολιτών της Βολιβίας, βρίσκεται ξανά σε ολομέτωπη αναμέτρηση με τον εχθρό.

Στις 21 Ιανουαρίου του 2006, μία μέρα πριν αναλάβει για πρώτη φορά τα επίσημα καθήκοντά του, ο νεοεκλεγείς στην προεδρία της Βολιβίας, Εβο Μοράλες, επισκέφθηκε το Τιγουανάκου, τον ιερότερο χώρο των προ-Ινκας λαών. Εκεί, με την παρουσία πενήντα χιλιάδων ινδιάνων από κάθε άκρη της ηπείρου, όλοι οι μαλκού, οι ιθαγενείς ηγέτες, όρισαν τον Έβο Μοράλες ως «Απού Μαλκού», υπέρτατο ηγέτη, ή, σε ακριβή μετάφραση, Μέγιστο Κόνδορα.
Ντυμένος την στολή του Απού Μαλκού, ξυπόλυτος, ο νέος πρόεδρος προσέφερε δώρα, τροφή και φύλλα κόκας, στην Πατσαμάμα, την Μητέρα Γη-θεότητα, στην οποία προσευχόταν για την εκλογή του, και δέχθηκε τις ευλογίες των ιερέων της πατρογονικής πίστης. Την επόμενη μέρα, με τα κόκκινα του αρχιερέα, δήλωνε από τον αρχαίο ναό της Καλασασάγια, πως «Αγώνας μας είναι ο Αγώνας που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο Τσε Γκεβάρα».

Εκλεγμένος με περίπου 54%, ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος, μετά από κοντά 600 χρόνια από την κατάκτηση της Λατινικής Αμερικής από τους Ισπανούς, γινόταν σύμβολο μιας νέας εποχής, και όχι μόνο για τη χώρα του. Κι επέλεγε να γίνει σύμβολο και ο ίδιος, επανανοηματοδοτώντας τα πανάρχαια σύμβολα του ηττημένου λαού του.

Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, όλα τα κινήματα των ιθαγενών στην Κεντρική και Λατινική Αμερική βίωσαν την βία και την καταπίεση στο πετσί τους. Η λευκή και μιγάς ολιγαρχία, ταγμένη στην προάσπιση του νεοφιλελελευθερισμού και των αμερικάνικων συμφερόντων, χρησιμοποίησε κάθε μέσο, ώστε να μην επιτρέψει να συμβεί αυτό που τώρα συνέβαινε στη Βολιβία: την έκφραση, και στην «καρδιά» της εξουσίας, των λαϊκών ιθαγενών φωνών. Η Τσιάπας υπήρξε η πρώτη απόδειξη ότι το σύστημα της λευκής εξουσίας μπορούσε επιτυχώς να αμφισβητηθεί από τα κάτω. Και η εκλογή Μοράλες, ενός ιδιαίτερα ευφυούς και ικανού πολιτικού, η κορωνίδα αυτής της αμφισβήτησης.

Οι ρίζες του σοσιαλισμού του Μοράλες δεν βρίσκονται, άλλωστε, μόνον στη μαρξιστική θεωρία – με την οποία οι πρακτικές του δεν ήταν πάντα συμβατές. Πολύ σημαντικότερη είναι η σχέση του με τις κοινωνικές και κοινοτικές δομές των παραδοσιακών ινδιάνικων κοινοτήτων, και ειδικά αυτές των καλλιεργητών κόκας, των αγροτών κοκαλέρος, στους οποίους ανήκε και η οικογένεια του προέδρου, στην γη της οποίας δούλεψε και ο ίδιος από την ηλικία των επτά ετών.

Οι κοκαλέρος αποτελούν μέρος της αντίστασης κατά των ΗΠΑ, που, από τη δεκαετία του 1990, όχι μόνο τους αρνούνται το δικαίωμα στην πατρογονική καλλιέργεια (συνδεόμενη και με την πατροπαράδοτη ανιμιστική πίστη τους), αλλά εξοπλίζει εναντίον τους κανονικά στρατιωτικά σώματα, τα οποία κατέστρεφαν ολοσχερώς σοδειές, εισέβαλλαν στα σπίτια των αγροτών, συνελάμβαναν, βασάνιζαν, σκότωναν… Από πάνω, το νερό, τόσο σημαντικό για τους αγρότες, περνά στα χέρια αμερικάνικης εταιρίας (ιδιωτικοποιήσεις, γαρ) και ακριβαίνει.

Ως ηγέτης της αντίστασης των χωρικών και των εργατών αυτών, ακριβώς, αναδεικνύεται στην εθνική πολιτική σκηνή ο Έβο Μοράλες, που ενεργοποιεί και οργανώνει την αντίσταση του ντόπιου πληθυσμού, ενώ παράλληλα φέρνει στο «γήπεδο» συνδικάτα και διεθνείς οργανισμούς υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι ΗΠΑ και η κυβέρνηση Μέσα που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους ηττώνται. Το νερό επιστρέφει στο δημόσιο και, το 2004, η κυβέρνηση αναγνωρίζει το δικαίωμα των ιθαγενών στην καλλιέργεια κόκας.

Αποκτώντας Φωνή

Οι αντίπαλοι, στην κοινωνία της Βολιβίας, ήταν ορατοί. Οι απόγονοι των Ισπανών εναντίον των ιθαγενών χωρικών. Η ελίτ των ισχυρών εναντίον των φτωχών αγροτικών πληθυσμών. Ο ρωμαιοκαθολικισμός εναντίον της ντόπιας θρησκείας. Οι νεοφιλελεύθεροι εναντίον των λαϊκών διεκδικήσεων. Οι υπηρέτες των αμερικάνικων συμφερόντων εναντίον των δυνάμεων που μάχονται για ανεξαρτησία.

Η προεδρία Μοράλες κινήθηκε εξ αρχής, με λόγια αλλά και επαρκείς πράξεις, υπέρ των αδυνάτων και, ειδικά, των ιθαγενών. Έφερε γερά πλήγματα στο αποικιοκρατικό καθεστώς και ξανάδωσε την περηφάνεια του στον ιθαγενή λαό, που αποτελεί το 50%- 60% του πληθυσμού της Βολιβίας. Οι δύο βασικές ινδιάνικες γλώσσες γίναν επίσημες γλώσσες του κράτους και όλοι οι κυβερνώντες και οι δημόσιοι υπάλληλοι υποχρεώθηκαν να τις μάθουν. Η σημαία των ιθαγενών, η βιφάλα, αναγνωρίστηκε ως επίσημη και ισότιμη της εθνικής βολιβιανής. Είναι η σημαία που καίνε και σχίζουν πολλοί υποστηρικτές του πραξικοπήματος σε όλη τη Βολιβία, αυτές τις ημέρες… Οι σχέσεις του Έβο με τον Φιντέλ Κάστρο και τον Ούγο Τσάβες και η διεθνής του δημοφιλία αποτελούν κάρφο στο μάτι των ελίτ και των ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, η εκπαίδευση που περιελάμβανε τις ινδιάνικες γλώσσες, έδωσε τη δυνατότητα στην ανάδειξη μιας νέας πνευματικής άνθησης, στηριγμένης στην ινδιάνικη παράδοση. Τα στοιχεία της παράδοσης, όπως η αμεσοδημοκρατική λήψη αποφάσεων, γίναν λόγος περηφάνειας και υποστήριξης του σοσιαλιστικού μοντέλου διακυβέρνησης. Τα μικρά αλλά σταθερά βήματα προς ανακατανομή του πλούτου σήμαναν η δυνατότητα των ιθαγενών πληθυσμών να αρθρώσουν φωνή σε όλα τα επίπεδα. Όταν, πολύ σύντομα μετά την πρώτη εκλογή του, οι δυνάμεις της αποικιοκρατίας και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού αρχίζουν να φωνάζουν περί «πολιτιστικού εθνικισμού» και «ρατσιστή Μοράλες», ο λαός απαντά με ακόμη μεγαλύτερα ποσοστά, δίνοντάς του 60% της ψήφου στη δεύτερη θητεία του. Η αποικιοκρατία έχει τελειώσει, διατρανώνουν με κάθε μέσο.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, το τέλος αυτό αποδεικνύεται πως δεν ήταν οριστικό. Ο Μοράλες και το κόμμα του, «Κίνημα για το Σοσιαλισμό», μπορεί να έχουν ευρύτατη υποστήριξη από το λαό, ωστόσο ποτέ δεν απόκτησαν υποστήριξη από την ελίτ, που, με την ευκαιρία που της πρόσφερε ο ίδιος, είναι αλήθεια, ξαναχτύπησε, με τις πλάτες των συμμάχων της.

Το πραξικόπημα

Ο πρόεδρος Έβο Μοράλες, με αντιπρόεδρο τον Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα, ζήτησαν για τέταρτη φορά την ψήφο του Βολιβιανού λαού τον Οκτώβριο του 2019. Το Κίνημα για το Σοσιαλισμό (Movimiento Al Socialismo, MAS – ενα παιγνίδι με την ισπανική λέξη, mas, για το «περισσότερα»), έχοντας ένα προβάδισμα 15% στις δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν των εκλογών. Παρά τον πολυετή πόλεμο από τις ελίτ και τις ΗΠΑ, παρά την φθορά της εξουσίας, ο λαός της Βολιβίας ήταν η ασπίδα του, καθώς έβλεπε στη ζωή του την αλλαγή.

Μερικοί από τους αμείλικτους αριθμούς, όπως παρουσιάστηκαν προεκλογικά στο Counterpunch: Η ακραία φτώχεια, στο 39% όταν πρωτοανέλαβε ο Μοράλες, έπεσε στο 15,2%. Ο ελάχιστος μηνιαίος μισθός ανέβηκε από το ισότιμο των 54 δολαρίων στα 305 δολάρια. Ο μέσος όρος ζωής αυξήθηκε κατά μια δεκαετία και η παιδική θνησιμότητα κατέβηκε κατά 56%. Το 100% των ηλικιωμένων λαμβάνει σύνταξη, έναντι 59%. Η Υγεία είναι δωρεάν και έχουν κτιστεί περί τα 3000 κέντρα υγείας. Η Παιδεία είναι δωρεάν και το κράτος πληρώνει ακόμη και τα τετράδια των μικρών μαθητών. Το 80% της καλλιεργίσιμης γης πέρασε στα χέρια των μικρών καλλιεργητών. Οι καταθέσεις των φτωχότερων πολιτών έχουν ανέβει 500% από την ημέρα που ανέλαβε ο Μοράλες. Και, η ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων λιθίου, χαλκού και υδρογονανθράκων, αξίας περί τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια, έδειχνε πως έρχονται ακόμη καλύτερες μέρες.

Η τελευταία πράξη του πολέμου εναντίον του Έβο Μοράλες, ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2015, όταν το κοινοβούλιο της Βολιβίας ενέκρινε νέα αναθεώρηση του Συντάγματος, για να μπορεί ο νυν πρόεδρος να διεκδικήσει και τέταρτη προεδρική θητεία, η οποία θα ξεκινούσε το Γενάρη του 2020. Μέχρι την έγκριση, ίσχυε το σύνταγμα του 2009, που προέβλεπε μόνον δύο διαδοχικές θητείες αλλά, βάσει απόφασης του συνταγματικού δικαστηρίου, δεν μετρούσε την πρώτη θητεία Μοράλες, καθώς κρίθηκε πως η αναθεώρηση δεν είχε αναδρομική ισχύ. H απόφαση του κοινοβουλίου, το 2015, όφειλε να επικυρωθεί και από δημοψήφισμα, το οποίο διεξήχθη τον Φεβρουάριο του 2016 και απέρριψε, με διαφορά περίπου 2%, την συνταγματική αλλαγή.

Και πριν και μετά το δημοψήφισμα, το κλίμα στη Βολιβία ήταν εκρηκτικό. Το MAS έχασε μια σειρά περιφερειακών εκλογών και η πρωτοκαθεδρία του φαινόταν να απειλείται από τις συνεχείς κατηγορίες κατά στελεχών του για διαφθορά ενώ μέρος των ιθαγενών οργανώσεων, που στήριζαν τον πρόεδρο ως τότε, άρχισαν να εκφράζουν ανησυχίες ότι το κόμμα απομακρύνονταν από τη βάση του. Πέρα από την αντιπολίτευση, που πάντα αναζητούσε ευκαιρίες, αυτή τη φορά υπήρχαν και φωνές κατά του Μοράλες που προέρχονταν από τον σοσιαλδημοκρατικό και αριστερό χώρο, ζητώντας σεβασμό στο Σύνταγμα.

Γι΄αυτό και το κόμμα του Ε. Μοράλες κατέφυγε στο συνταγματικό δικαστήριο της χώρας, το οποίο του επέτρεψε να διεκδικήσει και πάλι την προεδρία, στις εκλογές του 2019, αποφασίζοντας ότι το δικαίωμα του (επαν)εκλέγεσθαι υπερτερεί των συνταγματικών ορίων. Η απόφαση είχε τότε αμφισβητηθεί και είχε κατηγορηθεί ως βεβιασμένη, καθώς λίγες μέρες μετά ακολουθούσαν κρίσεις στο δικαστικό σώμα. Η κριτική που δέχθηκε η απόφαση διεθνώς, επικεντρωνόταν στο γεγονός ότι ο Έβο Μοράλες θα μετατρεπόταν σε ισόβιο πρόεδρο, ουσιαστικά, λόγω της μεγάλης δημοφιλίας του και των υψηλών ποσοστών που λάμβανε το κόμμα του (άνω του 60%) και αυτό αντίκειται στην έννοια της Δημοκρατίας, όπως την αντιλαμβάνεται ο δυτικός κόσμος, και ασχέτως της θέλησης του λαού.

Η συνταγματική νομιμότητα έγινε όπλο στα χέρια της αντιπολίτευσης. Πέραν των διαδηλώσεων, τον περασμένο Απρίλιο η δεξιά αντιπολίτευση ζήτησε με επιστολή της, από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να ζητήσει από τον, εκφραστή της γραμμής της Ουάσιγκτον, Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών να εμποδίσει την νέα υποψηφιότητα Μοράλες. Ακολούθησε ψήφος της αμερικάνικης γερουσίας υπέρ του περιορισμού των προεδρικών θητειών στη Βολιβία, ισχυρότερο κύμα διαδηλώσεων και βίαιες επιθέσεις κατά οπαδών του Μοράλες και στελεχών του κόμματός του.

Η Επανεκλογή Μοράλες, για τέταρτη θητεία, τον Οκτώβριο που μας πέρασε, έγινε με το χαμηλότερο ποσοστό της πολιτικής του ιστορίας, μόλις 47%. Ωστόσο ήταν αρκετό, καθως του εξασφάλιζε το 10% άνω του αντιπάλου του, Κάρλος Μέσα, και άρα παρέμενε στην προεδρία και δε χρειαζόταν να ξανακαταφύγει στις κάλπες.

Η αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή – ή, μάλλον, είχε ξεκινήσει πριν ακόμη την αναμέτρηση. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης μιλούσαν για νοθεία – είτε ως απόπειρα είτε ως γεγονός. Η παύση της καταμέτρησης για κάποιες ώρες έδωσε νέα ώθηση στις φήμες και τη λάσπη, παρ’ ότι οι διεθνείς οργανισμοί που παρακολούθησαν τις εκλογές διευκρίνιζαν ότι δεν υπάρχουν υποψίες νοθείας. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ στήριξαν την πρόταση της αντιπολίτευσης για νέες εκλογές, ενώ οι δρόμοι της Βολιβίας έπαιρναν φωτιά.

Οι καταγγελίες και αποδείξεις ότι πίσω από τα τελευταία αυτά γεγονότα βρισκόταν οι ΗΠΑ, συγκεκριμένα η CIA, αλλά και η τοπική ολιγαρχία, αυξάνονταν συνεχώς, όπως και οι προειδοποιήσεις ότι, τελικός στόχος ήταν η ανατροπή της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης. Λαβή έδωσε και η δημοσιοποίηση συνομιλιών ηγετών της αντιπολίτευσης και αμερικάνων διπλωματών, που συνομωτούσαν την ανατροπή του Μοράλες, την πυρπόληση κυβερνητικών κτιρίων, την οργάνωση απεργιών και βίαιων διαδηλώσεων… Σε αυτούς είχαν προστεθεί αυθόρμητα και πολίτες που όντως θεωρούσαν αντισυνταγματική τη δυνατότητα νέας θητείας, όπως και πολλές μικρότερες ομάδες, από την άκρα δεξιά ως τον αναρχικό χώρο, που ήθελαν να φύγει ο Μοράλες, έχοντας πολύ διαφορετικές ατζέντες μεταξύ τους.

Ο ίδιος ο Μοράλες, πάντως, τις τελευταίες ημέρες έκανε συχνές δηλώσεις περί «δεξιού πραξικοπήματος με στόχο την ανατροπή του». Η παρέμβαση στρατού και αστυνομίας και η σύνταξη της αστυνομίας με την αντιπολίτευση, ωστόσο, τον οδήγησαν στην χθεσινή παραίτηση και οδηγούν, ντε φάκτο, την Βολιβία σε νέες εκλογές. Η πιθανότητα υποψηφιότητας του Εβο Μοράλες, σε νέα εκλογική αναμέτρηση θεωρείται μικρή. Ο ίδιος, πάντως, στο διάγγελμα της παραίτησής του, έκανε λόγο για «νέους πολιτικούς παράγοντες» που θα παίξουν ρόλο στις ερχόμενες εκλογές, δήλωση που θεωρήθηκε ότι ανοίγει το δρόμο για νέα ηγεσία στο MAS.

πηγή: https://thepressproject.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Mike Walsh, Russia Insider, Thu, Nov 7, 2019

[Στην βροχή των κεραμιδιών που πυκνώνεται επί της κεφαλής της αυτοκράτειρας της «Ηνωμένης Ευρώπης», (κατολίσθηση της γερμανικής Οικονομίας, τριγμοί διάβρωσης στα θεμέλια της Ντώυτσεμπανγκ, κατάρρευση του κόμματός της Μέρκελ σε τρίτη θέση -κάτω από την Δεξιά και την Αριστερά- στις τελευταίες εκλογές στην Θουριγγία, κρούσματα αυτονόμησης των υπουργών της -οικονομικών και Αμύνης- παραγκωνισμός της από τον Μακρόν ως φωνής της Ευρώπης με δηλώσεις του ότι το ΝΑΤΟ είναι νεκρός εγκέφαλος κ.λ.π) προστίθεται τώρα και προβάλλεται στην διεθνή δημοσιότητα η κατωτέρω ανοικτή επιστολή Γερμανίδας ηθοποιού. Το κείμενο έχει διττό πανευρωπαϊκό ενδιαφέρον: Πρώτον επειδή παρουσιάζει μιαν εικόνα της γερμανικής οικονομικό-κοινωνικής πραγματικότητας αμακιγιάριστη από θεάματα όπως η επίσκεψη στην Σαγκάη και οι εορτασμοί της πτώσης του τείχους… Και δεύτερο και κυριότερο επειδή πειστικά και διδακτικά περιγράφει τους καρπούς του πολυπολιτισμικού και «ανθρωπιστικού» προσκλητηρίου κηρύγματος της ελεύθερης εισόδου μεταναστών, από τους σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης, των οποίων η Μέρκελ υπήρξε το θανάσιμο για την Ευρώπη εκτελεστικό όργανο.

Είναι βέβαιο ότι η ανοικτή επιστολή μιας Γερμανίδας ηθοποιού εκφράζει ανακουφιστικά το αίσθημα εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών και έχει -ειδικά για την Ελλάδα- μιαν εφιαλτική επικαιρότητα. Και ιδού τι γράφει η κ. Silvana Heißenberg:]

Παρουσίαση Μιχαήλ Στυλιανού
Αγαπητή Κυρία Μέρκελ 
Είσαι η πιο πρόστυχη και εγκληματική Καγκελάριος που ο γερμανικός λαός είχε ποτέ να υποστεί . ΄Εφερες στον γερμανικό λαό τον τρόμο, τον πόλεμο, την φτώχια και τον θάνατο, εισάγοντας παράνομα και εσκεμμένα στην χώρα παράνομους μετανάστες, εκατοντάδες χιλιάδες μισθοφόρους, τρομοκράτες και άλλους σκληρούς εγκληματίες. Σύμφωνα με το άρθρο16 του Συντάγματος κανένας από αυτούς που φθάνουν από χώρες ασφαλείς δεν έχει το δικαίωμα ασύλου στην Γερμανία. Οι συμφωνίες του Σένγκεν και του Δουβλίνου ήταν επίσης προσχεδιασμένα παράνομες. Στον όρκο πού έδωσες είχες δεσμευθεί να προστατεύεις τον γερμανικό λαό από ενδεχόμενους κινδύνους, αλλά κάνεις, καθημερινά, ακριβώς το αντίθετο. 
Δεν έχεις εντολή να φροντίζεις για τις ανάγκες όλων των πολιτών, αλλά μόνο για το καλό του γερμανικού λαού, αυτό μονάχα είναι η εντολή που ανέλαβες. Δεν είσαι παρά μία υπάλληλος του γερμανικού λαού, γιατί η εξουσία ανήκει στον γερμανικό λαό και όχι σε εσένα.
Εσύ συνειδητά ξεσήκωσες ολόκληρο το έθνος, τον ένα εναντίον του άλλου, το δίχασες και κατέστρεψες ολόκληρες οικογένειες. Και από πάνω έχεις το θράσος να επαναλαμβάνεις το ψέμα ότι εμείς οι Γερμανοί είμαστε καλύτερα από ποτέ;
Εξ αιτίας των παράνομων προσκεκλημένων σου όλες οι δημόσιες εκδηλώσεις πρέπει τώρα να γίνονται υπό ισχυρότατη προστασία, περιβαλλόμενες από περίφραξη και φρουρούς εξοπλισμένους με αυτόματα όπλα. Υπάρχουν τώρα προστατευόμενες περιοχές για τις γυναίκες, που επιζητούν την προστασία, ώστε με κάποια τύχη να μην πέσουν θύματα σεξουαλικής βίας από τους προσκεκλημένους σου. Κάθε μέρα οι προσκεκλημένοι σου διαπράττουν εγκλήματα απεχθούς βίας.
Η φτώχεια μεταξύ των γερόντων μας και των παιδιών είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Σχεδόν ένα εκατομμύριο Γερμανοί ζουν στους δρόμους. Περίθαλψη αυτών των ανθρώπων, αυτή ήταν η εντολή σου, όχι να πλημμυρίσεις την Ευρώπη με εισβολείς από άλλους πολιτισμούς και να τους ταΐζεις με τα δισεκατομμύρια μιας σκληρής φορολογίας. Και ζητάς σεβασμό;
Οι εισβολείς σου, οι περισσότεροι εγκληματίες, που βιάζουν και σκοτώνουν στην Γερμανία, περνούν κατόπιν κάτω από την προστασία σου (και του επίσημου Τύπου και της Αστυνομίας) και περιγράφονται σαν θύματα των «Ακροδεξιών». Αν είχες συνείδηση και ήθελες τον σεβασμό θα απαντούσες για τα εγκλήματά σου μπροστά σ’ ένα δικαστήριο. Εάν η Δικαιοσύνη δεν σε επισκεφθεί, ο λαός θα το κάνει, επειδή η εξουσία ανήκει αποκλειστικά στον λαό και ο γερμανικός λαός είναι οι εργοδότες σου. Εσύ είσαι τίποτα. Κανένας καγκελάριος δεν προξένησε ποτέ εκ προθέσεως στον γερμανικό λαό τόση βλάβη και δυστυχία.
Για το μέλλον δεν επιθυμώ παρά ένα μόνο: Εσύ και όλη σου η παρέα να παραπεμφθείτε ενώπιον της Δικαιοσύνης για όλα σας τα αδικήματα και εσύ και οι παρατρεχάμενοί σου να πάτε στην φυλακή τουλάχιστον για ισόβια. Τέτοια έσχατη προδοσία του κυρίαρχου λαού δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία της Γερμανίας.
Πληρωμένοι σχολιαστές και υποκριτές που ακόμη σου γλύφουν τα οπίσθια, ανίκανοι να σκεφτούν καθαρά και με τον δικό τους νου, μπορούν να βάλουν τέλος στα εγκώμιά τους για σένα, αφού κανένας λογικός άνθρωπος δεν τους παίρνει πλέον στα σοβαρά. Σε περιφρονώ βαθύτατα και σου εύχομαι την τιμωρία που σου αξίζει.

Με πολλή περιφρόνηση, χάρις και στην διμοιρία σου στην Στάζι*
Silvana Heißenberg, Retired actress
*Σημ: Υπαινιγμός σε πληροφορίες ότι η Μέρκελ υπήρξε πράκτορας της μυστικής αστυνομίας της Ανατολικής Γερμανία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Είμαστε αναγκασμένοι να ανεχόμαστε 

τις ανοησίες αυτών που έχουν την εξουσία. 
Αρχαίος τραγικός (Φοίνισσαι)

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Περί "γουρουνομεθυσμένων" (Βίτσας) η επικαιρότητα. Γιατί όχι και περί συριζοσουρωμένων θα προσθέταμε εμείς.

Αφορμή (ανα)ζήτησε φαίνεται ο πρώην υπουργός για να (επι)κρίνει κάποιους που θα οργανώσουν το φαγοπότι τους με παρελκόμενη την εύλογη, ηπιότατη, συνειδητή και δικαιολογημένη αντίδρασή τους στο καινούργιο "φύτεμα" οικονομικών μεταναστών στην περιοχή τους.

Είστε σοβαρός κ. Βίτσα με τον χαρακτηρισμό σας αυτόν ή πρόκειται και πάλι για νέο καινοφανές πυροτέχνημα εφήμερου γλωσσολογικού εντυπωσιασμού, που στρέφεται πάλι εναντίον κάποιων που αναγκάζονται να υποστούν καταστάσεις για τις οποίες (και πάλι) αποφασίζουν άλλοι, χωρίς καν να ερωτηθούν;

Πείτε μας αλήθεια κ. Βίτσα τι σας πείραξε; Η αντίδραση των κατοίκων στα Διαβατά ή ο τρόπος; Θέλετε μήπως να παραδώσετε μαθήματα ήθους με τέτοιους ακραίους ειρωνικούς χαρακτηρισμούς; Θέλετε να πείτε μήπως πως οι Έλληνες δεν είναι φιλόξενοι; Θέλετε να πείτε πως "έχουν προηγούμενα" με τους οικονομικούς μετανάστες και βρήκαν ευκαιρία να τους εκδικηθούν ψήνοντας …σουβλάκια; Θέλετε μήπως να μάθει ο κόσμος στο όνομα της ιδεοληψίας σας, να μην αντιδρά στα όσα τον ταλαιπωρούν; Η θέλετε να προτρέψετε τον κόσμο σε "σαβουάρ βιβρ" συμπεριφοράς προς τους παρανόμως εισελθόντες στην χώρα μας, ων ουκ έστιν αριθμός ; Γιατί τότε, κατ΄αυτήν την λογική (σας), θα οφείλατε να κάνετε και αυστηρό μάθημα (χωρίς να κρατάτε βεβαίως στα χέρια σας…βίτσα !) και στους κάθε είδους διαδηλώνοντες, διαμαρτυρόμενους, πτωχευμένους, καταντημένους και αιωνίως θύματα συμπολίτες, που "τολμούν" να φέρνουν στην επιφάνεια την δυσαρέσκεια και απαξίωση για κάθε απόφαση ή νόμο που ψήφισαν οι προκομμένοι πολιτικοί μας.

Απέχετε πράγματι τόσο πολύ από την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι Ελληνες κ. Βίτσα ή εν τέλει με την παρέμβασή σας πασχίζετε ανυπόμονα και μόνον να επιβεβαιώσετε τον τίτλο του άρθρου μας;

Γιατί αν δεν απέχετε και μπορείτε να βάλετε τον εαυτό σας στην θέση ενός πολίτη, θα ψάχνατε προφανέστατα και σεις τρόπους διαμαρτυρίας. Αν πάλι συνειδητά απέχετε από τέτοιες διαμαρτυρίες, μάλλον δεν θέλετε να (παρα)δεχθείτε την οικτρή, βάναυση και αδυσώπητη αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις πανσέτες, τις μπριζόλες και τις μπύρες… Γιατί η ΑΛΗΘΕΙΑ και το πραγματικό μήνυμα βρίσκεται στην τσίκνα από τις ψησταριές που επικαλείσθε σκωπτικά κ. Βίτσα. Που ο αέρας την φέρνει μέχρι την Αθήνα. Και όσο και αν εντέχνως στρέφεστε κατά των διοργανωτών και το γουρουνίσιο κρέας, είστε αρκούντως έξυπνος για να καταλάβετε πως η τσίκνα φτάνει ενοχλητικά περισσότερο στις μύτες των πολιτικών που αποφασίζουν ετσιγουσταρικά, παρά στους "καρφωμένους" απ΄αυτούς αλλοεθνείς άμοιρους επισκέπτες στην περιοχή τους.

Και επειδή "Αδύνατον τ’ αληθές λαθείν", όπως μας διδάσκει ο Μένανδρος (Αδύνατο να κρυφτεί η αλήθεια), εμείς θα ευχηθούμε καλή όρεξη στους συμμετέχοντες στο τσιμπούσι. Και να πιουν και μια μπύρα παραπάνω. Θα την δικαιούνται. Ίσως και γιατί θέλουν να ξεχάσουν. Να ξεχάσουν τα πολλά που υπομένουν καθημερινά χωρίς να φταίνε και για τα οποία κανένας δεν τους ρώτησε…



Αντε, εβίβα κ. Βίτσα! Εστω κι΄αν ίσως δεν καταλάβατε για ποιαν αλήθεια τελικά μιλάμε!…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου