Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


του Δημήτρη Μηλάκα

Γιατί πηγαινοέρχεται το «Oruc Reis» νότια του Καστελόριζου

Για να αντιληφθούμε τι (και γιατί) τρέχει αυτές τις μέρες στην ανατολική Μεσόγειο με την κλιμάκωση της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, θα πρέπει κατ’ αρχήν να έχουμε μια εικόνα των παικτών και των επιδιώξεών τους. Πριν απ’ αυτά, κάποιες πληροφορίες...

Στις 13 Ιουλίου, όπως αποκάλυψε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, πραγματοποιήθηκε η «μυστική» συνάντηση στο Βερολίνο των στενών συνεργατών - διπλωματικών συμβούλων του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ερντογάν υπό την εποπτεία του διπλωματικού συμβούλου της καγκελαρίου Μέρκελ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Π», αυτή δεν ήταν η πρώτη επαφή. Οι δύο πλευρές συνομιλούσαν αρκετό καιρό νωρίτερα μέσω των γερμανικών «καλών υπηρεσιών». Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα είχαν γίνει ανταλλαγές ιδεών και είχαν κατατεθεί προτάσεις για το πώς θα μπορούσε να στρωθεί ένα τραπέζι και να ξεκινήσει ένας ελληνοτουρκικός διάλογος.

Σύμφωνα με όσα έχουν μεταφέρει στο «Π» παλιές καραβάνες του ΥΠΕΞ, σε αυτήν την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με τη διαμεσολάβηση πάντα του «αμερόληπτου (Γερμανού) τρίτου» κατατέθηκαν προχωρημένες ιδέες περί ενός ανακοινωθέντος, στο οποίο θα καταγραφόταν η διάθεση των δύο πλευρών να συνομιλήσουν για την επίλυση των προβλημάτων με ορίζοντα παραπομπής των δυσεπίλυτων σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Και οι δύο πλευρές θα δεσμεύονταν να αποφύγουν μονομερείς ενέργειες όσο θα διαρκούσαν οι συνομιλίες.

Στο εν λόγω ανακοινωθέν, προκειμένου να δημιουργηθεί το κλίμα εμπιστοσύνης ενόψει των συνομιλιών, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να προστεθούν δηλώσεις προθέσεων προκειμένου η μια πλευρά να ικανοποιεί την άλλη σε πολύ συγκεκριμένα ευαίσθητα ζητήματα ασφαλείας...


Το «σκάλωμα»


Η προώθηση της γερμανικής διαμεσολαβητικής διαδικασίας άρχισε να σκαλώνει όταν:

● Όπως είπαμε, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών «κάρφωσε» τις μυστικές διαβουλεύσεις

● Μόλις μερικές μέρες μετά τη μυστική τριμερή στις 17 Ιουλίου ο Έλληνας πρεσβευτής στην Αίγυπτο Νίκος Γαριλίδης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Al-Ahram», δήλωνε ότι Ελλάδα και Αίγυπτος βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία για την ΑΟΖ, κάτι που σύμφωνα με τον Έλληνα διπλωμάτη θα πρέπει να γίνει μέσα στο καλοκαίρι.

Ο πρεσβευτής υποχρεώθηκε να ανασκευάσει (δήλωση στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων) τα όσα δήλωσε στην αιγυπτιακή εφημερίδα, προφανώς επειδή ακόμη ήταν ζεστή, στο πλαίσιο της γερμανικής πρωτοβουλίας, η δέσμευση των δύο πλευρών για αποφυγή μονομερών ενεργειών.

Στο πλαίσιο αυτό, και ύστερα από τις τηλεφωνικές επαφές της Μέρκελ με Ερντογάν και Μητσοτάκη, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να εμφανιστεί συνεπής με τη δέσμευση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών, δεν έβγαλε το «Oruc Reis» στην περιοχή που είχε ορίσει με Navtex για έρευνες νότια του Καστελλόριζου και μάζεψε στους ναυστάθμους τα τουρκικά πολεμικά που θα το συνόδευαν.

Μετά την εμφάνιση της Μέρκελ στο προσκήνιο και τα τηλεφωνήματα σε Μητσοτάκη και Ερντογάν ο ορισμός του παλαίμαχου διπλωμάτη Παύλου Αποστολίδη ως επικεφαλής της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας δημιούργησε την εντύπωση ότι η έναρξη του διαλόγου ήταν θέμα πολύ λίγου χρόνου...


Μερική (;) ΑΟΖ με Αίγυπτο


Ακριβώς τη στιγμή που η γερμανική επιμονή και μεθοδικότητα φάνηκε ότι έχει καταφέρει να στρώσει το τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου, η ελληνική κυβέρνηση έκανε τα δικά(;) της: συνυπέγραψε συμφωνία μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, παρά τη δέσμευσή της στην καγκελάριο (και τον Ερντογάν) περί αποφυγής μονομερών ενεργειών.

Για την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία περί μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ το ενδιαφέρον δεν είναι αυτό που οριοθετήθηκε, αλλά αυτό που έμεινε έξω για μελλοντική διαπραγμάτευση: πρόκειται για το τμήμα από τον 28ο μεσημβρινό, που αγγίζει το ανατολικό τμήμα της Ρόδου, και ανατολικότερα. Με πιο απλά λόγια, αυτό που η συμφωνία αφήνει έξω προς μελλοντική διαπραγμάτευση είναι (μεγάλο) μέρος της επήρειας των Ρόδου, Καρπάθου, Κρήτης και συνολικά του συμπλέγματος του Καστελλόριζου.

Υπό αυτήν την έννοια η συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου για την ΑΟΖ φαίνεται σαν να λαμβάνει υπόψη τις τουρκικές αιτιάσεις και διεκδικήσεις για την περιοχή νότια του Καστελόριζου.


Τουρκικό «οικόπεδο»


Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι αυτήν ακριβώς τη θαλάσσια περιοχή η Τουρκία από τον Απρίλιο του 2012 είχε «οικοπεδοποιήσει» και με δημοσίευση στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης την είχε παραχωρήσει προς έρευνα και εκμετάλλευση στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου!

Οι αναγνώστες του «Ποντικιού» ενδεχομένως να έχουν κουραστεί να διαβάζουν από τότε, το 2012, ότι γι’ αυτή την τουρκική κίνηση δεν αντέδρασε καμία ελληνική κυβέρνηση, θεωρώντας προφανώς ότι δεν θα χρειαστεί να απαντήσει στο ερώτημα τι θα πράξει αν «στη βάρδιά της» τουρκικά ερευνητικά με τη συνοδεία του τουρκικού στόλου επιχειρήσουν εργασίες σε αυτήν ακριβώς την περιοχή.

Σε αυτό το ερώτημα, λοιπόν, κλήθηκε να απαντήσει η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς η Τουρκία δέσμευσε την περιοχή που θεωρεί ότι εμπίπτει στη δική της υφαλοκρηπίδα και έστειλε το «Oruc Reis» μαζί με μοίρα του στόλου της. Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι:

● Γιατί η ελληνική κυβέρνηση εμφανίστηκε με αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά;

● Τι την οδήγησε από τη μια σε μυστικές συνομιλίες για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου με ταυτόχρονη δέσμευση περί αποφυγής μονομερών ενεργειών και από την άλλη, την ίδια στιγμή, να επιχειρεί μια τέτοια μονομερή ενέργεια όπως είναι η υπογραφή της συμφωνίας με την Αίγυπτο;

Πολλώ δε μάλλον που ούτε το τουρκολιβυκό σύμφωνο ακυρώνει ή αποτρέπει, όπως αποδείχτηκε, την προοπτική ελληνοτουρκικής έντασης / σύγκρουσης.


Κείται μακράν...


Μια πρώτη απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ασπάζεται τις πολύ συστηματικά καλλιεργημένες απόψεις ότι το Καστελλόριζο είναι μακριά και ως εκ τούτου αποτελεί μεγάλο βραχνά οποιαδήποτε προσπάθεια κατοχύρωσης των δικαιωμάτων του σε ΑΟΖ, ταυτόχρονα με την επιδίωξη μιας συμφωνίας για διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.

Οι συστηματικά προβαλλόμενες απόψεις ειδικών αλλά και οι off the record τοποθετήσεις παραγόντων της πολιτικής ζωής της χώρας (διακομματικά), σύμφωνα με τις οποίες «κανένα δικαστήριο δεν θα αποδώσει πλήρη δικαιώματα στο Καστελλόριζο», «απελευθερώνουν» όλους όσοι – όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης– ονειρεύονται να «επιλύσουν» τα ελληνοτουρκικά.

Ενδεχομένως ο πρωθυπουργός της χώρας θα είχε πολλά να διδαχτεί αν ανέτρεχε στο αρχείο του πρωθυπουργού και πατέρα του Κώστα Μητσοτάκη. Εκεί θα διαπίστωνε την οδυνηρή εμπειρία που είχε ο πατέρας του κατά την «άτυπη» συνάντησή του με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ για μια πολιτική προσέγγιση της επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την προτροπή, φροντίδα και εποπτεία των Αμερικανών.

Ο τότε πρωθυπουργός της χώρας διαπίστωσε τι εννοούν με τον όρο «πολιτική προσέγγιση» οι Τούρκοι, ότι δεν ζητούν τίποτε λιγότερο από το μισό Αιγαίο και πως δεν διστάζουν να βγάζουν στη φόρα τις «μυστικές» διαβουλεύσεις εκθέτοντας τους «αφελείς» Έλληνες συνομιλητές τους...


Παίκτες και πιόνια


Μια δεύτερη –και ενδεχομένως πιο σφαιρική– απάντηση στο ερώτημα που έχει να κάνει με την αλλοπρόσαλλη στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία από τη μια προσεγγίζει σε διάλογο με τη δέσμευση (και έναντι των Γερμανών) ότι δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες και από την άλλη προχωρά αμέσως σε μια μονομερή ενέργεια υπογράφοντας τη συμφωνία με την Αίγυπτο, μπορεί να προκύψει από την παρατήρηση των μεγάλων παικτών που βρίσκονται στην περιοχή. Ειδικά από τον τρόπο που κινούν τα πιόνια τους στη σκακιέρα...

Το τοπίο εμφανίζεται λίγο πιο φωτεινό αν λάβουμε υπόψη τις πληροφορίες που θέλουν ενεργό ανάμειξη του αμερικανικού παράγοντα στην επίσπευση και την κατάληξη των ελληνοαιγυπτιακών συνομιλιών και στην υπογραφή της συμφωνίας για την οποία ο Δένδιας μετέβη εσπευσμένα στο Κάιρο χωρίς να γνωρίζει, όπως ο ίδιος δήλωσε, ότι επρόκειτο να υπογράψει!

Δεν είναι μυστικό ότι το καθεστώς της Αιγύπτου είναι μαριονέτα των Αμερικανών και εχθρικό προς τον Ερντογάν. Μυστικό επίσης δεν είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν τον τρόπο τους (και τους ανθρώπους τους) και στις ελληνικές κυβερνήσεις, τη σημερινή και τις προηγούμενες.

Δεν ήταν λοιπόν μεγάλο πρόβλημα για το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών και τις συναφείς υπηρεσίες υποστήριξης να «υποβοηθήσουν» Αθήνα και Κάιρο να συμφωνήσουν σε κάτι που ήταν ολοφάνερο ότι τελικά θα δυσκόλευε αν δεν θα οδηγούσε σε αποτυχία τη γερμανική διαμεσολάβηση για ελληνοτουρκικό διάλογο και διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.


Μάχη γιγάντων


Καθώς αναφερθήκαμε στις μαριονέτες, επιβάλλεται και μία μνεία στους παίκτες που κάνουν το «παιχνίδι».

Είναι σαφές ότι η Τουρκία είναι ένας από τους παίκτες στην περιοχή, με την έννοια ότι έχει αποδείξει πως έχει τα «κότσια» να διεκδικήσει τον ρόλο που θεωρεί ότι της αναλογεί. Όπως επανειλημμένα έχει διακηρύξει η τουρκική ηγεσία, «τίποτε δεν μπορεί να συμφωνηθεί στην περιοχή (ανατολική Μεσόγειο) ερήμην μας».

Επίσης, σε ό,τι αφορά στις ελληνοτουρκικές διαφορές, όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες έχουν διακηρύξει ότι δεν αναζητούν μια νομική διευθέτηση, αλλά επιδιώκουν (να επιβάλουν) μια πολιτική λύση. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αποφύγουν έναν τέτοιο διάλογο, στον οποίο προσέρχονται μόνο ύστερα από δυσμενείς εξελίξεις (Ίμια) ή υπό σφοδρή πίεση, όπως συμβαίνει αυτήν την περίοδο.

Ένας ακόμη παίκτης στην περιοχή είναι η Γερμανία, ως ηγέτιδα –και προεδρεύουσα αυτήν την περίοδο– στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το γερμανικό ενδιαφέρον για το ενεργειακό παιχνίδι είναι αυτονόητο και αριστοτεχνικό. Αρκεί να θυμηθούμε ότι ο πρώην καγκελάριος Σρέντερ, μετά τη λήξη της θητείας του, συνέχισε να υπηρετεί (εκτός από τα προσωπικά του) τα συμφέροντα της χώρας του ως μεγαλοστέλεχος της κολοσσιαίας ρωσικής κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου Gazprom επισφραγίζοντας το «δέσιμο» του Βερολίνου με τη Μόσχα παρά την αμερικανική οργή...

Αδιαμφισβήτητοι παίκτες στην ανατολική Μεσόγειο πάντως παραμένουν οι Αμερικανοί. Δεν χρειάζονται άλλωστε ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς μεταπολεμικά λύνουν και δένουν χρησιμοποιώντας κάποια καρότα και πολύ μαστίγιο...

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη από τη γεωγραφία να συμμετέχει σ’ αυτό το παιχνίδι – ως μαριονέτα και κομπάρσος, δυστυχώς...

Έχοντας τιναχτεί στον αέρα οικονομικά, οι ελληνικές κυβερνήσεις παρέδωσαν τη λειτουργία της χώρας στον γερμανικό - ευρωπαϊκό έλεγχο. Ταυτόχρονα, η οικονομική χρεοκοπία βάθυνε την αμυντική εξάρτηση της χώρας από τους συμμαχικούς της δεσμούς, δηλαδή το ΝΑΤΟ, δηλαδή τους Αμερικανούς.

Ενδεικτικό αυτής της απόλυτης εξάρτησης της άμυνας της χώρας από τον αμερικανικό παράγοντα είναι το γεγονός ότι τη στρατηγική ελληνοαμερικανική συμφωνία, η οποία υποτίθεται ότι διασφαλίζει τα σύνορα της χώρας και από τον εξ ανατολών κίνδυνο, τη διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την υπέγραψε αμέσως μετά την εκλογή της η Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα ήταν, έχουμε την εντύπωση, τόσο δύσκολο για τους Αμερικανούς να «ρίξουν» το τυράκι της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας για την ΑΟΖ στην ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να δείξουν στους Γερμανούς ποιος κάνει ακόμη κουμάντο στην περιοχή.

Όπως έδειξαν και στους Γάλλους (και στην πετρελαϊκή εταιρεία Total), τορπιλίζοντας πριν από λίγο καιρό την ελληνογαλλική στρατιωτική (και γενικότερη) συνεργασία, ότι το φιλέτο νότια της Κρήτης, το οποίο παρεμπιπτόντως αποδίδεται στην Ελλάδα με βάση την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, είναι πρώτα και κύρια αμερικανικό...

Συμπέρασμα; Καλά ξεμπερδέματα...

Πηγή: topontiki.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Θανάση Αυγερινού

Κατανοώ το ορισμένο σοκ, που έχουν προκαλέσει σε πολλές "δυτικές" πρωτεύουσες και σε πολλούς αυτοθαυμαζόμενους και αυτοϊκανοποιούμενους με την "ανωτερότητα" της αρίας φυλής (έναντι κιτρινιάρηδων, ανατολικών, ασιατών, Ρώσων, Κινέζων, Βιετναμέζων, Κορεατών, Μογγόλων, σχιστομάτηδων, ερυθρόδερμων και γενικώς κόκκινων κ.ο.κ.), οι επίσημες ανακοινώσεις του ρωσικού υπουργείου Υγείας ότι πιστοποιήθηκε και πήρε άδεια παραγωγής και κυκλοφορίας στη Ρωσία το πρώτο εμβόλιο κατά του κορονοϊού και μάλιστα με το τρολαριστό όνομα Sputnik V (sputnikvaccine.com), όπως ο σοβιετικής τεχνολογίας πρώτος τεχνητός δορυφόρος. 


Το κωμικοτραγικό της ιστορίας είναι ότι ακριβώς οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες χώρες της "Ανατολής", απέδειξαν - εκ των προφανέστατων έως τώρα αποτελεσμάτων - ότι τα καταφέρνουν στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού πολύ καλύτερα από πολλές ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης για πολυάριθμους λόγους, που έγιναν απόπειρες να εξηγηθούν σε αμέτρητα άρθρα, θεωρητικά και μη. 

Όμως ούτε και αυτή η πανωλεθρία της "πολιτισμένης Δύσης" και της ναυαρχίδας της στο θέμα της πανδημίας δεν στάθηκε ικανή να προσγειώσει τους αυτοϊκανοποιούμενους με την "ανωτερότητά" τους, ούτε κατάφερε να τους ενσταλάξει έστω κάποια αμφιβολία ότι ενδεχομένως η επιστημονική αλήθεια, η εφευρετικότητα, η γνώση, η τεχνογνωσία, η ορθή κρίση και ο προγραμματισμός να μην είναι απαραιτήτως προνόμιο μόνο κάποιων φαρμακευτικών εταιρειών, αλλά κοινό χαρακτηριστικό των δημιουργικών ανθρώπων και των κορυφαίων επιστημόνων όπου γης και ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, εθνικής προέλευσης κλπ. 

Προφανώς το συγκεκριμένο ρωσικό εμβόλιο παρήχθη με διαδικασίες εξπρές, οι οποίες δεν είναι, όμως εντελώς πρωτόγνωρες στην επιστήμη της επιδημιολογίας και περιγράφεται ακόμη και σε ρωσικά ΜΜΕ από πολλούς Ρώσους ειδικούς, που εκφράζουν επιφυλάξεις για τη βιασύνη, ως "ωμό" και ανεπεξέργαστο. 

Οι παρασκευαστές του, βέβαια, επιμένουν ότι το εμβόλιό τους είναι επαρκέστατα ασφαλές και επαρκώς αποτελεσματικό και θα γίνεται σταδιακά όλο και καλύτερο, αν αληθεύει, δε, η εκτίμηση του ρωσικού υπουργείου ότι θα εξασφαλίζει με τις δύο δόσεις του διετή ανοσία, τότε βρισκόμαστε κοντά σε μια εκπληκτική ανακάλυψη, γι' αυτό και έχει νόημα να αναμένουμε με αδημονία τις περαιτέρω επιστημονικές και λοιπές συνοδευτικές ανακοινώσεις για μια υπόθεση, που η ρωσική κυβέρνηση δεν έκρυψε εξαρχής ότι αποτελεί "στοίχημα" για το Κρεμλίνο και ύψιστο ζήτημα κρατικής ασφάλειας, γι' αυτό και έθεσε στη διάθεση των επιστημόνων το ρωσικό στρατό και τις επιστημονικές υποδομές του, καθώς και κάθε είδους κρατική και ιδιωτική υποστήριξη και χρηματοδότηση. 

Οι Ρώσοι, οι οποίοι κληρονόμησαν εν πολλοίς μια τεράστια σοβιετική σχολή, προφανώς είναι πολύ "παλιοί" στην υπόθεση των εμβολίων, γι' αυτό λίγη περισσότερη σύνεση στην αντιμετώπιση των επίσημων ανακοινώσεων, που φέρουν και το τεράστιο ρίσκο των ισχυρισμών τους, δεν θα έβλαπτε κανέναν σ' αυτή τη μάχη της ανθρωπότητας μ' έναν αόρατο και αρκούντως θανατηφόρο εχθρό. 

Φανταστείτε ότι ο 80χρονος σήμερα κορυφαίος λοιμωξιολόγος Βίκτωρ Ζούεφ, που πολέμησε στα επιστημονικά του νιάτα και νίκησε μαζί με τους συναδέλφους του - εξαφανίζοντάς τον από προσώπου γης - τον ιό της αιμορραγικής ευλογιάς, όπως αφηγείται στο ντοκιμαντέρ του 2013, που υποτιτλήσαμε πρόσφατα και θυμίζουμε με την ευκαιρία, όχι μόνο συμμετέχει στην εθνική προσπάθεια της Ρωσίας για την παρασκευή εμβολίου, αλλά ήταν και ο ίδιος εθελοντής στο πρόγραμμα εμβολιασμού και δοκίμασε το εμβόλιο στον υπέργηρο οργανισμό του!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Στέφανου Σταμέλλου

Ναι, η σκέψη όλων μας είναι στις πλημμύρες της Εύβοιας. Όσο και αν μας στενοχωρεί το γεγονός - χάθηκαν τόσες ζωές - με ψυχραιμία και νηφαλιότητα, χωρίς «πολεμικές» εξάρσεις, να μιλήσουμε για την επόμενη μέρα∙ και, επιτέλους, ας μας γίνουν μαθήματα αυτές οι εικόνες της βιβλικής καταστροφής.

Η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας ως αποτέλεσμα των συνεπειών της έντασης του “φαινομένου του θερμοκηπίου” αναμένεται ότι θα επηρεάσει σημαντικά τον υδρολογικό κύκλο, λένε οι επιστήμονες. Μεταξύ άλλων, η τήξη των πολικών πάγων και η αλλαγή της θερμοκρασίας των υδάτων, θα έχουν μεγάλες συνέπειες στις βροχοπτώσεις και την εξάτμιση νερού σε διάφορες περιοχές, καθώς και στην κίνηση κι ένταση των θαλασσίων ρευμάτων, τα οποία ρυθμίζουν το κλίμα του πλανήτη μας.

Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, πέρα από το να μειώσουμε τις ανθρωπογενείς αιτίες της κλιματικής αλλαγής και της αύξησης της θερμοκρασίας στον πλανήτη, είναι να φροντίσουμε να περιορίσουμε τους κινδύνους από τα ακραία καιρικά φαινόμενα και κυρίως τις πλημμύρες. Να φροντίσουμε, μελετώντας την κίνηση του νερού, να αποφύγουμε τις συνέπειες μιας απότομης καταιγίδας. Το δάσος, ναι το δάσος! Πρέπει να περιορίσουμε όσο γίνεται τις πυρκαγιές και να μηδενίσουμε τις αλόγιστες επεμβάσεις στις δασικές εκτάσεις και στο ίδιο το δάσος. Δεν καταστρέφουμε τη συνέχεια του εδάφους και δεν προκαλούμε νέες επεμβάσεις στο ανάγλυφο και στα πρανή, που πολλαπλασιάζουν τη δυναμική του νερού. Επαναφέρουμε, όπου είναι δυνατό, την προηγούμενη κατάσταση.

Η επιστήμη της δασολογίας αναφέρεται ποικιλοτρόπως για τα αίτια της πλημμυρογένεσης και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της. Έγραφε ο κ Παναγιώτης Στεφανίδης, καθηγητής στο ΑΠΘ και Διευθυντής του Εργαστηρίου Διευθετήσεως Ορεινών Υδάτων, όταν του ζητήσαμε τη γνώμη του για τα αίτια των πλημμυρών του Σπερχειού:

«Από την μελέτη του μηχανισμού λειτουργίας των πλημμυρικών φαινομένων για κάθε μία από τις παραπάνω περιπτώσεις διαπιστώνουμε ότι τα αίτια των πλημμύρων είναι τα εξής:

- Η μερική ή ολική καταστροφή της δασικής βλάστησης στις λεκάνες απορροής των χειμαρρικών ρεμάτων, έτσι ώστε η εναπομένουσα δασική βλάστηση, να είναι ανεπαρκής για να ασκήσει τη μέγιστη υδρολογική και προστατευτική της επίδραση.

- Η ανεπάρκεια των τεχνικών έργων (γεφυρών κ.λ.π.) για την παροχέτευση της μέγιστης πλημμυρικής παροχής.

- Οι στενώσεις των κοιτών στην πεδινή διαδρομή των ρευμάτων, ιδιαίτερα όταν αυτές διέρχονται δια μέσου οικισμών. Οι παραπάνω στενώσεις προκαλούνται από επιχωματώσεις των κοιτών για την επέκταση παροχθίων οικοπέδων.

- Η εξαφάνιση της κοίτης χειμαρρικών ρευμάτων είτε λόγω επέκτασης γεωργικών καλλιεργειών είτε λόγω οικοπεδοποίησης.

- Η αποσπασματική εκτέλεση έργων σε μικρά τμήματα της πεδινής διαδρομής αντί να επιλύσει, επιτείνει το πλημμυρικό πρόβλημα.

- Οι απορρίψεις μπαζών, σκουπιδιών στις κοίτες των ρευμάτων.

- Η στερεομεταφορά των χειμαρρικών ρευμάτων. Αυτόχθονα ή ετερόχθονα (ανθρωπογενή) υλικά, τα οποία προσχώνουν τις κοίτες τους, ιδιαίτερα ανάντη στενώσεων της κοίτης και των γεφυρών, με συνέπεια να μειώνεται στο ελάχιστο η παροχετευτικότητά τους.

- Στην έλλειψη σχεδιασμού και εκτέλεσης έργων ορεινής υδρονομίας, για την ομαλή απαγωγή της μέγιστης πλημμυρικής υδατοπαροχής και τον έλεγχο της στερεομεταφοράς.

Τα προτεινόμενα μέτρα για την αντιμετώπιση της πλημμυρογένεσης είναι η εκτέλεση Ορεινών Υδρονομικών Έργων. Πρόκειται για ένα σύστημα τεχνικών, φυτοτεχνικών και αγροτεχνικών έργων, έτσι ώστε να αποτραπεί η διάβρωση των εδαφών και η μεταφορά των υλικών δια μέσου των κοιτών. Τα έργα αυτά είναι: φράγματα στερέωσης της κοίτης (κατά το σύστημα της κλίσης αντιστάθμισης), φράγματα συγκράτησης φερτών υλικών, φράγματα διαλογής, ειδικά φράγματα μείωσης της πλημμυρικής αιχμής, δεξαμενές αποθέσεως φερτών υλικών κ.ά.»

Τόσο απλά και τόσο λογικά, που μόνο η απερισκεψία και η έλλειψη μέτρου τα ισοπεδώνει. Τα γράφουμε αυτά, γιατί δεν είναι μόνο η Εύβοια. Είναι όλη η Ελλάδα! Η κάθε περιοχή, η κάθε αυτοδιοικητική αρχή, οι αρμόδιες υπηρεσίες, πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Διαφορετικά αυτές οι εικόνες θα επαναλαμβάνονται.


Λαμία, 10.8.2020



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Θεόδωρου Χατζηπαντελή

Σήμερα 9/8 (μέρα 166) 203 κρούσματα, 1 θάνατος. 29 .... Νέο μέγιστο.... Δεν πάμε καθόλου καλά... Έστω και αν τα 50 είναι μαζεμένα στην Χαλκιδική οι αριθμοί προκαλούν ανησυχία..

Χρειάζεται μεγάλη Προσοχή! Χειροτερεύει η κατάσταση. Να είστε καλά.

Αντίστοιχος κινούμενος μέσος 94,4 (από 83,4) και 0,8 (από 0,7). Μέσος 36 (από 34,9) και 1,4 (από 1,4). Δεν πάμε καθόλου καλά...Ανεβήκαμε πολύ γρήγορα. Δυστυχώς περάσαμε πολύ το μέγιστο [ήταν 77,5 στις 5/4] Ο κινούμενος μέσος κρουσμάτων ανέβηκε στο 95 και ο μέσος είναι στο 36.

Αν είναι να γίνει κάτι, πρέπει να γίνει τώρα! Πανικός δεν χρειάζεται, αλλά η Παναγία δεν θα βάλει το χέρι της...

Όπως λέω εδώ και καιρό: Δεν τελείωσε! Θα έχουμε φτάσει κοντά στο τέλος όταν ο κινούμενος πέσει σταθερά κάτω από 10 και ο μέσος κάτω από 25. Αλλά δυστυχώς απομακρυνόμαστε ολοταχώς .

του Σταύρου Λυγερού

Η αιφνιδιαστική μετάβαση του Δένδια στο Κάιρο –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– αφορά στην ολοκλήρωση των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων για μερική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, η οποία αποτυπώθηκε σε σχετική συμφωνία. Όπως είχαμε αποκαλύψει προ εβδομάδων από αυτές εδώ τις στήλες, η οριοθέτηση όχι μόνο θα είναι μερική, αλλά και πιθανότατα θα προβλέπει μειωμένη επήρεια για τα νησιά Ρόδος, Κάρπαθος, Κάσος και Κρήτη!

Πιο συγκεκριμένα, η συμφωνία –σύμφωνα με διπλωματικές πηγές– πιθανότατα θα προβλέπει αντί για τη μέση γραμμή (50% για τις δύο πλευρές) 55% για την Αίγυπτο και 45% για την Ελλάδα! Ας σημειωθεί ότι η αρχική απαίτηση του Καΐρου ήταν η αναλογία να είναι 60% προς 40% και το 55% προς 45% είναι η ελληνική αντιπρόταση! Μένει να δούμε πως ακριβώς θα κατανεμηθεί στον χάρτη η θαλάσσια περιοχή που θα χαριστεί στην Αίγυπτο, ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα.

Ένα δεύτερο στοιχείο της προς υπογραφή συμφωνίας είναι ότι η οριοθέτηση δεν περιλαμβάνει όχι μόνο το Καστελλόριζο, αλλά ούτε και ολόκληρη την Ρόδο! Η Αθήνα φρόντισε δια παραλείψεως να νομιμοποιήσει την εδώ και χρόνια τουρκική επεκτατική στρατηγική ιδιοποίησης της Ανατολικής Μεσογείου ανατολικά του 28 μεσημβρινού, ο οποίος τέμνει στη μέση την Ρόδο.

Μέχρι την υπογραφή του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης (Νοέμβριος 2019), με το οποίο οι Τούρκοι ενέγραψαν υποθήκες και δυτικά του 28ου μεσημβρινού, το όριο που οι ίδιοι είχαν θέσει προς δυσμάς ήταν ο 28ος μεσημβρινός. Εμείς, λοιπόν, φροντίσαμε να οριοθετήσουμε με την Αίγυπτο τη θαλάσσια περιοχή δυτικά από τον 27:59′ μεσημβρινό. Με τον τρόπο αυτό εμμέσως πλην σαφώς αναγνωρίζουμε δικαιώματα στους Τούρκους στο νοητό όριο του 28ου μεσημβρινού και ανατολικότερα.

Η σπουδή της Αθήνας για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο με εξαιρετικά δυσμενείς όρους για την Ελλάδα, θα δικαιολογηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη με το επιχείρημα ότι η υπογραφή συμφωνίας είναι ο μόνος τρόπος να αμφισβητήσουμε το εκτός διεθνούς δικαίου μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, αλλά επουδενί δεν δικαιολογεί ούτε τη μερική οριοθέτηση, αλλά κυρίως τη μειωμένη επήρεια.

Ανοίγουν σαμπάνιες στην Άγκυρα

Εάν η Κρήτη, ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, έχει με την ελληνική υπογραφή μειωμένη επήρεια τότε όλη η πάγια επιχειρηματολογία της Αθήνας για τα νησιά του Αιγαίου καταρρέει με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η δε εξαίρεση όχι μόνο του Καστελλορίζου, αλλά και της ανατολικής Ρόδου από την οριοθέτηση είναι ένας πρόσθετος λόγος για να ανοίγουν σαμπάνιες στην Άγκυρα.

Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να υπενθυμίζουμε την επίσημη αντίδραση του Καΐρου στην πρόσφατη τουρκική Navtex (21-7-2020) για έρευνες στη θαλάσσια περιοχή αρκετά νοτίως του Καστελλορίζου, εκεί που –με βάση την αρχή της μέσης γραμμής– ενώνονται οι δυνάμει ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. Με ανακοίνωσή του,το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών είχε διαμαρτυρηθεί ότι η τουρκική Navtex παραβίασε την αιγυπτιακή ΑΟΖ. Με εκείνη την ανακοίνωση, το Κάιρο ουσιαστικά διακήρυξε ότι δεν αναγνωρίζει πλήρη επήρεια στα ελληνικά νησιά.

Η εν λόγω ανακοίνωση δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Αναγνωρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς το παλαιότερο τουρκικό όριο (28ος μεσημβρινός) η Αίγυπτος είχε επιχειρήσει και στο παρελθόν να οικειοποιηθεί δυνάμει ελληνική ΑΟΖ (λόγω Καστελλορίζου) στην περιοχή που είχε δεσμεύσει η τουρκική Navtex για έρευνες με αποτέλεσμα οι διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση να έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο. Για να το άρουν τόσο η προηγούμενη όσο και η σημερινή ελληνική κυβέρνηση προσανατολίστηκαν στην “λύση” της μερικής οριοθέτησης, δηλαδή δυτικά του 28ου μεσημβρινού.

Ένας πρόσθετος λόγος που η Ελλάδα ήταν απρόθυμη να διεκδικήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού είναι ότι φοβόταν την αντίδραση της Άγκυρας. Για την ακρίβεια φοβόταν ότι θα προχωρούσε σε έρευνες και γεωτρήσεις σ’ εκείνη τη θαλάσσια περιοχή, θέτοντας στην Αθήνα το δίλημμα ή να αποδεχθεί το τετελεσμένο ή να αντιδράσει στρατιωτικά σε μία γεωγραφική περιοχή που είναι ευνοϊκή για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Αυτός ήταν ο βαθύτερος λόγος που έχει αποφύγει να καταθέσει συντεταγμένες για τα εξωτερικά όρια της δυνάμει ελληνικής ΑΟΖ.


πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δεν γνωρίζουμε αν έχει γίνει αντιληπτή η εντ
ολή που έδωσε ο υπουργός ΠΡΟΠΟ Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, στην Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος να ανιχνεύει στο διαδίκτυο όλα τα σχετικά δημοσιεύματα που περιέχουν απόψεις για την πανδημία, και την αντιμετώπισή της από την κυβέρνηση, και όσα κατά την άποψη των μπάτσων περιέχουν "παραπληροφόρηση ή θεωρίες συνωμοσίας" να τα στείλουν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας "προς ενημέρωση και ποινική αξιολόγηση".

Το ότι υπάρχουν παγκόσμια (και όχι μόνο στην Ελλάδα) εταιρίες που ασχολούνται με το συστηματικό scanning του διαδικτύου εντ
οπίζοντας λέξεις κλειδιά, για δεκάδες αναζητήσεις, σύμφωνα με τις εντολές των χρηματοδοτών τους, το γνωρίζουμε εδώ και χρόνια.

Τώρα όμως που έχουμε μια ελληνική κυβέρνηση να αναθέτει σε μπάτσους τον έλεγχο της ελεύθερης άποψης  μπορούμε να ισχυριστούμε πως αυτό είναι το πρώτο βήμα στην επιδίωξη του συστήματος να ελέγξει και να φιμώσει το διαδίκτυο.
 
Ας δούμε όμως κάποιες παραμέτρους την ενέργειας αυτής, όπως τίθενται από την κοινή λογική.
Πόσο τραβηγμένο είναι να διατάσσει ένας υπουργός τους μπάτσους να σαρώνουν το διαδίκτυο και οι ίδιοι να εκτιμούν ποια κείμενα παραπληροφορούν και περιέχουν συνωμοσιολογικές θεωρίες;

Πέρα απ' τις χιλιάδες εργατοώρες που θα καταναλωθούν, από τους μπάτσους, -αυτό είναι κάτι που δεν μας ενδιαφέρει- το θέμα είναι ότι πιθανόν πολλοί χρήστες του διαδικτύου να μπουν σε περιπέτειες άνευ λόγου και αιτίας.

Ποια είναι τα προσόντα των μπάτσων οι οποίοι θα εκτιμήσουν ότι οι απόψεις μας ενδέχεται να χρήζουν "ποινικής αξιολόγησης" και τις αποστέλλουν στον εισαγγελέα για τα περαιτέρω;

Και βέβαια το μόνο πιθανό και εύκολο είναι να διατάσσουν οι εισαγγελείς προκαταρκτικές έρευνες. Μπορεί να μην ασχολούνται επιμελώς με Siemens, Novartis κλπ μεγάλες κομπίνες ευυπολήπτων στελεχών του συστήματ
ος, αλλά για να στείλουν κάποιους αγανακτισμένους του πληκτρολογίου να τραβιούνται, μάλλον είναι βούτυρο στο ψωμί τους.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι κυβερνώντες έχουν αποδείξει πως δεν έχουν προβλήματα ηθικής, ούτε… κοκκινίζουν εύκολα από ντροπή: Μπορούν, την ίδια στιγμή, να κοροϊδεύουν κατάμουτρα και κατ’ εξακολούθηση όσους έχουν την αφέλεια ή την ανάγκη να τους πιστέψουν, να χτυπούν και να κυνηγούν αλύπητα εκείνους που τολμούν να διαμαρτυρηθούν και να ετοιμάζουν τους νέους γύρους της επίθεσής τους απέναντι στον λαό. Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, του Μητσοτάκη και του Σαμαρά δεν θα μπορούσε, φυσικά, να αποτελέσει εξαίρεση.

‘Ετσι, αυτή την εβδομάδα, έβγαλε προκλητικά τη γλώσσα στα «περήφανα γηρατειά», ερμηνεύοντας κατά βούληση την απόφαση του ΣτΕ για τις παράνομες περικοπές των συντάξεων και αρνούμενη να τους επιστρέψει το μεγαλύτερο μέρος από τα κλεμμένα των προηγούμενων μνημονίων. Παράλληλα, δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού, τους έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα να μην τολμήσουν να ζητήσουν οτιδήποτε παραπάνω, ενώ απαίτησε να είναι και… ευγνώμονες με το χαρτζιλίκι που θα τους δώσει, το οποίο, προφανώς, θεωρεί επαρκές αντίτιμο για την εξαγορά της ψήφου τους στις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν.

Ταυτόχρονα, σε αγαστή συνεργασία με την ΕΕ, το ΔΝΤ, τα «κοράκια» των αγορών και τους τραπεζίτες, ετοιμάζεται για τον νέο και ακόμη πιο βίαιο γύρο των πλειστηριασμών και κατασχέσεων. Αυτή τη φορά, μάλιστα, δεν υπάρχει φύλλο συκής, καθώς στο στόχαστρο θα βρεθούν τα σπίτια του λαού, μετά το τέλος του υφιστάμενου (έστω και ανεπαρκούς) καθεστώτος προστασίας της πρώτης κατοικίας από την 1η Αυγούστου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που γίνονται, μέχρι το τέλος του 2020 μπορεί να βγουν στο σφυρί μέχρι και 50.000(!) ακίνητα, ενώ τα επόμενα χρόνια ο αριθμός θα είναι πολλαπλάσιος.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έπρεπε να περάσουν 8 συναπτά έτη για να βγει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε οριστικά αντισυνταγματικές τις περικοπές, που επέβαλαν οι διακομμα
τικές  κυβερνήσεις των μνημονίων με πρωθυπουργό τον Σαμαρά και Υπουργό Οικονομικών τον Βενιζέλο στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις, στα δώρα και στα επιδόματα των συνταξιούχων.

Και τώρα δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την επιστροφή των βίαια κατασχεθέντων ποσών στους συνταξιούχους (σε όσους βέβαια ζουν ακόμα). 

Η κυβέρνηση 
Μητσοτάκη, θέλοντας να φανεί γαλαντόμα και γενναιόδωροι προς τους απόμαχους, δήθεν θα επιστρέψει σε όλους τα παρακρατηθέντα ποσά.
Μέγα ψέμα !!!
Ουσιαστικά περικόπτει τα αναδρομικά κατά τα δύο τρίτα. Όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση  1.600.000 δικαιούχοι, κυρίως χαμηλοσυνταξιούχοι, δεν θα πάρουν απολύτως τίποτα.

Και μάλιστα η κυβέρνηση με την πρωτοφανή και προκλητική τροπολογία  απαγορεύει τη δυνατότητα των συνταξιούχων να διεκδικήσουν αυτά που τους ανήκουν. Συγκεκριμένα μια πολύ μεγάλη κατηγορία οι χαμηλοσυνταξιούχοι δεν μπορούν να λάβουν τις περικοπές δώρων, που γι' αυτούς είναι σημαντική απολαβή. Και ακόμα τους εκβιάζει με τον εξής τρόπο. Αν λάβουν τα "ψίχουλα" όπως  λένε οι ενώσεις συνταξιούχων δεν θα μπορούν να διεκδικήσουν αυτές τις περικοπές που τους έγιναν (δώρα, επικουρικές κλπ).


Ας δούμε το σχετικό αναλυτικό ρεπορτάζ του insider

Συνταξιούχους δύο «ταχυτήτων» δημιουργούν οι εξαγγελίες της κυβέρνησης περί επιστροφής των αναδρομικών που επιδίκασε το Συμβούλιο της Επικρατείας σε όλους τους συνταξιούχους, και θα δοθούν με μια εφάπαξ καταβολή έως το τέλος του έτους.

Οι επιστροφές ποσών για το επίμαχο 11μηνο (Ιούνιος 2015- Μάιος 2016) αφορούν μόνο τις κύριες συντάξεις και όχι τις επικουρικές και τα «κομμένα» Δώρα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να «ψαλιδιστούν» τα τελικά ποσά αλλά και οι δικαιούχοι.

Όπως αναφέρεται στην τροπολογία του υπουργείου Εργασίας που κατατέθηκε στο φορολογικό νομοσχέδιο και πρόκειται να ψηφιστεί απόψε, το συνολικό ποσό των αναδρομικών που πρόκειται να εγγραφεί στον φετινό προϋπολογισμό ανέρχεται σε 1,4 δισ. ευρώ μεικτά (δηλαδή 900 εκατ. ευρώ καθαρά), βάσει της έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Η απόφαση της κυβέρνησης αφήνει εκτός αναδρομικών 6 στους 10 συνταξιούχους, ενώ όσοι θα εισπράξουν τα ποσά των επιστροφών θα λάβουν γύρω στα 900 με 1.000 ευρώ κατά μέσο όρο.

Ευνοημένοι θα είναι οι υψηλοσυνταξιούχοι και όσοι είχαν διπλές συντάξεις, καθώς έχουν λαμβάνειν από τις περικοπές στις κύριες συντάξεις τους, ενώ οι μεγάλοι «χαμένοι» είναι οι χαμηλοσυνταξιούχοι και οι αγρότες.

Έτσι συνταξιούχοι με εισόδημα από κύριες, επικουρικές και μερίσματα κάτω από 1.000 ευρώ μικτά, που έχασαν τα δώρα και μέτρησαν απώλειες στην επικουρική του σύνταξη, δεν πρόκειται να λάβουν αναδρομικά ή αν λάβουν δεν θα υπερβαίνουν τα 100-200 ευρώ.

Ειδικά για όσους προέρχονται από τα πρώην ταμεία ΟΓΑ, ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ και οι επιστροφές τους θα προέρχονταν μόνο από τα «κομμένα» δώρα, τώρα θα μείνουν εκτός αναδρομικών.

Δημόσιοι υπάλληλοι, μισθωτοί του ΙΚΑ με συντάξεις άνω των 1.300 ευρώ, ασφαλισμένοι σε ΔΕΚΟ και τράπεζες, όπως και διπλοσυνταξιούχοι (π.χ. γιατροί του ΕΣΥ, μηχανικοί Δημοσίου κ.α.) θα λάβουν αναδρομικά που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ έκαστος.

Υπολογίζεται πως περίπου 1 δισ.ευρώ είναι το κόστος επιστροφής των αναδρομικών στις επικουρικές συντάξεις και 500-600 εκατ. ευρώ για τα «κομμένα» δώρα.
«Μπλόκο» σε νέες αγωγές

Στο μεταξύ η τροπολογία δεν επιτρέπει στους συνταξιούχους να προσφύγουν για να διεκδικήσουν επικουρικές και δώρα, καθώς όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, το δικαίωμα χάνεται και η αξίωση παραμένει μόνο σε όσους έχουν ήδη προσφύγει.

Η τροπολογία αναφέρει αναλυτικά πως τα ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε περικοπές και μειώσεις κύριων συντάξεων συνταξιούχων του ιδιωτικού τομέα οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίες επιβλήθηκαν κατ΄εφαρμογή των νόμων 4051/2012 και 4093/2012 και αφορούν το χρονικό διάστημα από 11.6.2015 και μέχρι τη δημοσίευση του ν. Κατρούγκαλου (13.5.2016), καταβάλλονται άτοκα στους δικαιούχους και εντός 6 μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος.

Με την καταβολή των παραπάνω ποσών αποσβένονται οι αξιώσεις των συνταξιούχων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης για ποσά που αντιστοιχούν σε περικοπές, μειώσεις και καταργήσεις κύριων, επικουρικών συντάξεων, επιδομάτων αδείας και εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα κατά το χρονικό διάστημα από 11.6.2015 έως τη δημοσίευση του ν. Κατρούγκαλου (13.5.2016).

Έτσι χιλιάδες συνταξιούχοι που περίμεναν ότι θα κινηθούν νομικά για τα αναδρομικά επικουρικής σύνταξης και δώρων, θα αναγκαστούν να αρκεστούν σε όσα θα τους επιστραφούν από την κύρια σύνταξή τους.

Η εν λόγω ρύθμιση δεν καταλαμβάνει τις εκκρεμείς ενώπιον των δικαστηρίων δίκες ως προς τις αξιώσεις που υπερβαίνουν το παραπάνω καταβαλλόμενο ποσό.
Μητσοτάκης: Θέλω αυτή η απόφαση να εκτιμηθεί

Νωρίτερα, από το βήμα της Βουλής, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επεσήμανε πως η συγκεκριμένη δαπάνη «αγγίζει τα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων του τόπου». Όπως ανέφερε, δεν υπάρχουν περιθώρια για ικανοποίηση πρόσθετων αιτημάτων τέτοιου είδους.

«Ενδεχομένως να υπάρχουν αιτιάσεις, πλειοδοσίες, παροτρύνσεις να αυξηθεί το ποσό ώστε να καλυφθούν δώρα και επικουρικές συντάξεις. Θέλω να απευθυνθώ στους συνταξιούχους και να τους πω πως η ενίσχυση με το 1,4 δισ. ευρώ, εφάπαξ ποσό, αποτελεί μια πολιτική επιλογή. Θέλω αυτή η απόφαση να εκτιμηθεί, λαμβάνοντας υπόψιν την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα. Οτιδήποτε διαφορετικό θα ήταν άδικο για ανέργους, εργαζόμενους, επόμενες γενιές και σύνολο κοινωνίας που αντιμετωπίζει τόσες αλλεπάλληλες προκλήσεις» ανέφερε.

Η τροπολογία του υπουργείου Εργασίας ΕΔΩ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αν θέλεις να προβλέψεις τα γεγονότα και να προσπαθήσεις να αποτρέψεις τις δυσοίωνες 
εξελίξεις και παράλληλα να ετοιμάσεις μια συγκροτημένη πολιτική σχεδίαση στα εθνικά θέματα καλό είναι να εξετάζεις και τι γράφεται στον διεθνή τύπο. Και ιδιαίτερα στον τύπο χωρών που ασκούν εξάρτηση στην χώρα μας (βλέπε ΗΠΑ, Γερμανία κλπ).

Μας κάνει φοβερή εντύπωση η άποψη που εκφράζεται από την Γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung και που ωμά δίνει το περίγραμμα της επόμενης μέρας μετά την όξυνση των τελευταίων ημερών στο Αιγαίο. Η οποία άμεσα και σαφέστατα θέτει ζήτημα συνεκμετάλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων στο Αιγαίο, αφού θεωρεί πως η Τουρκία κέρδισε σ' αυτή την φάση μια "αδιαμφισβήτητη νίκη". Και μάλιστα φτάνει στο σημείο να υποδεικνύει τις κινήσεις υποταγής που οφείλει να κάνει η Αθήνα....

Παραθέτουμε το ρεζουμέ, όπως το δημοσίευσε η DW:

Στην ελληνοτουρκική διένεξη για τις γεωτρήσεις και τη διαμεσολάβηση της Καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ, αναφέρεται σχόλιο της Süddeutsche Zeitung, το οποίο σημειώνει: «επειδή ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δεν φοβάται τους στρατιωτικούς κινδύνους, οι φρεγάτες των Τούρκων και των Ελλήνων ήρθαν επικίνδυνα κοντά. Η Καγκελάριος κατάφερε να διαμεσολαβήσει μεταξύ των δυο εταίρων του ΝΑΤΟ αλλά προφανώς την τελευταία στιγμή. Η Άγκυρα ανέβαλε προς το παρόν τις προκλητικές γεωτρήσεις της. Τώρα θα πρέπει να μιλήσουν. Αυτό όμως σημαίνει πως η Αθήνα θα πρέπει να απομακρυνθεί από τις σκληρές θέσεις της για τα κυριαρχικά δικαιώματα των 3.000 νησιών και νησίδων της. Κάτι που για τον ξιφομάχο Ερντογάν, ο οποίος προσβλέπει στο διαμοιρασμό των πρώτων υλών, είναι μια αναμφισβήτητη νίκη».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με άρθρο της στα Νέα του Σαββατοκύριακου, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλά για τις βαριές ευθύνες Κυβέρνησης, Περιφέρειας, Δήμου, Ηγεσίας της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας για το έγκλημα στο Μάτι.

Αναφέρεται στις εγκληματικές παραλείψεις των ιθυνόντων, αλλά και στην οργανωμένη απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος και των ευθυνών και ξεκαθαρίζει:

«Η Αριστερά, που στο όνομά της κάποιοι έχτισαν πολιτικές καριέρες, έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ευθύνη.

Για εκείνους που με τόση απανθρωπιά, τυχοδιωκτισμό κι ανευθυνότητα συνέπραξαν σε αυτό το έγκλημα, δεν υπάρχει κανένα «ηθικό πλεονέκτημα». Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε ίχνος ντροπής.»

Ολόκληρο το άρθρο:

Μάτι: Ηθικό πλεονέκτημα και ίχνος ντροπής

Της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Πρ. Προέδρου της Βουλής

Πριν από 2 χρόνια χάθηκαν 102 συνάνθρωποί μας. Έχασαν τη ζωή τους άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, όλοι εγκαταλελειμμένοι κι αβοήθητοι, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός αδρανούσε κι οι υπεύθυνοι περί άλλα τύρβαζαν.

Αυτοί οι 102 άνθρωποι θα ζούσαν σήμερα, εάν η τότε Κυβέρνηση, η τότε Περιφερειάρχης, ο τότε Δήμαρχος, η τότε ηγεσία της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας έκαναν το καθήκον τους: αν είχαν μεριμνήσει ώστε, εκείνη την ημέρα, που από την προηγουμένη ήταν γνωστό ότι ήταν ημέρα υψηλότατου κινδύνου πυρκαγιάς (επίπεδο 4), με ισχυρότατους ανέμους με κατεύθυνση την περιοχή, να βρίσκονται σε επιφυλακή και επαγρύπνηση όλοι οι μηχανισμοί πυρόσβεσης και σε ετοιμότητα όλοι οι μηχανισμοί προειδοποίησης και εκκένωσης. Δεν το έκαναν. Και εγκατέλειψαν έναν ολόκληρο πληθυσμό στις φλόγες. Άνθρωποι έρχονταν αντιμέτωποι με τη φωτιά ανοίγοντας την πόρτα του σπιτιού τους, την ώρα που στην τηλεόραση προβάλλονταν εικόνες της πυρκαγιάς στην Κινέτα. Έτρεχαν να σωθούν κι όσοι κατάφερναν να φτάσουν στη θάλασσα παρέμεναν αβοήθητοι για ώρες.

Μια από τις πρώτες φράσεις που είπε ο Τσίπρας σε εκείνη τη στημένη Συνέντευξη Τύπου, μεσάνυχτα της 23ης προς 24η Ιουλίου 2018, ήταν «Τι να κάνεις σε 2 ώρες;», ως άλλοθι που αμέσως έδωσε στον εαυτό του.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι την ώρα που δινόταν η Συνέντευξη Τύπου, είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι- και η Κυβέρνηση το γνώριζε.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι την ώρα που δινόταν η Συνέντευξη Τύπου, άνθρωποι πάλευαν να κρατηθούν ζωντανοί μέσα στη θάλασσα και η Κυβέρνηση είχε δώσει εντολή «μη περισυλλογής νεκρών».

Σήμερα γνωρίζουμε πως, την ώρα που δινόταν εκείνη η Συνέντευξη Τύπου, χάνονταν λεπτό προς λεπτό άνθρωποι- και όλοι όσοι είχαν την ευθύνη ασχολούνταν με το να στήσουν επικοινωνιακά την εικόνα τους. Να αποσείσουν τις ευθύνες τους.

Σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα πιο αδιάψευστα ντοκουμέντα, ότι, μετά την τραγωδία, η Κυβέρνηση επεδίωξε με όλους τους τρόπους να παρέμβει στη Δικαιοσύνη για να γλιτώσει τον έλεγχο και την τιμωρία.

Εκείνοι που έπρεπε να ζητούν συγνώμη και να ελπίζουν να βρουν τη δύναμη να συγχωρέσουν τον εαυτό τους, δεν δίστασαν στιγμή να χειραγωγήσουν, να εκβιάσουν, να λειτουργήσουν με πρακτικές μαφίας, για να μην καθίσουν στο σκαμνί.

Στο Μνημόσυνο για τα θύματα, όπου επικρατούσε η λέξη «Δικαίωση» μετά από κάθε όνομα νεκρού, δεν τόλμησαν, βέβαια, όλοι αυτοί να εμφανισθούν. Ούτε και θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν.

Υπάρχει αυτό που λέγεται ηθική της απόφασης. Κι είναι η εσωτερική συνειδησιακή διαδικασία εκείνου που έχει την ευθύνη. Ποια απόφαση παίρνεις και ποιες συνέπειες αψηφάς και ποια βάρη αναλαμβάνεις.

Είναι μεγαλειώδες και βαθιά ηθικό να αψηφάς το πολιτικό κόστος αλλά και το προσωπικό όφελος και να αποφασίζεις με ανιδιοτέλεια και ευσυνειδησία.

Κι είναι βαθιά ανήθικο και ποταπό να προκρίνεις τα προσωπικά σου οφέλη και την πολιτική σκοπιμότητα, εγκαταλείποντας ανθρώπινες ζωές που θα μπορούσες να σώσεις και επιδιώκοντας να μην υποστείς συνέπειες.

Η Αριστερά, που στο όνομά της κάποιοι έχτισαν πολιτικές καριέρες, έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ευθύνη.

Για εκείνους που με τόση απανθρωπιά, τυχοδιωκτισμό κι ανευθυνότητα συνέπραξαν σε αυτό το έγκλημα, δεν υπάρχει κανένα «ηθικό πλεονέκτημα».

Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε ίχνος ντροπής.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απαντώντας σε ερώτηση Ελλήνων ανταποκριτών, ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φίλιπ Ρίκερ, έκανε την εξής δήλωση:

“Όπως έχετε ακούσει, οι ΗΠΑ ανησυχούν σημαντικά για τα δηλωμένα σχέδια της Τουρκίας που αφορούν έρευνες για φυσικούς πόρους σε περιοχές όπου η Ελλάδα και η Κύπρος διεκδικούν (assert) την δικαιοδοσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Ανησυχούμε για ενέργειες που είναι προκλητικές και αυξάνουν τις εντάσεις στην περιοχή. Η ανάπτυξη των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι κάτι που πρέπει να προωθήσει τη συνεργασία. Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να προσφέρει τα θεμέλια για διαρκή ευημερία στους τομείς της ενέργειας, της ασφάλειας και της οικονομίας σε ολόκληρη την περιοχή. Γνωρίζετε, όπως και εγώ, ότι αυτός είναι ένας πολύπλοκος στρατηγικός χώρος. Θέλουμε οι φίλοι και οι σύμμαχοί μας στην περιοχή – αρκεί να θυμηθούμε ότι η Τουρκία, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ είναι όλοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ – να προσεγγίζουν αυτά τα ζητήματα με πνεύμα συνεργασίας. Θα επαναλάβω το μήνυμα που έχουμε στείλει από την Ουάσιγκτον, καθώς και από αλλού στην Ευρώπη, προτρέποντας τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν επιχειρήσεις που αυξάνουν τις εντάσεις. Θα συνεχίσουμε να στέλνουμε αυτό το μήνυμα. Μπορεί να έχουμε δει σήμερα σχόλια από τον πρέσβη Πάιατ στην Αλεξανδρούπολη. Διατηρούμε, λοιπόν, επαφή με τις πρεσβείες μας στην Αθήνα και στην Άγκυρα, παρακολουθώντας στενά την κατάσταση“.

Ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Φίλιπ Ρίκερ δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αντικαθιστά με τη δήλωσή του την απαράδεκτη φράση “αμφισβητούμενα” ύδατα, με την εξίσου απαράδεκτη φράση “διεκδικούμενα” ύδατα. Τι Γιάννης, τι Γιαννάκης. Οι ΗΠΑ, δυστυχώς, επιμένουν στην “γκριζοποίηση” της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Όπως και το '87 με τη σθεναρή απάντηση "Βυθίσατε το Χώρα" του Ανδρέα Παπανδρέου η τότε προκλητική επιθετικότητα των Τούρκων υπαναχώρησε, παρόμοια φαίνεται πως δρα η πλήρης ανάπτυξη του Ελληνικού στόλου σε όλο το μηκος των θαλάσσιων συνόρων της χώρας με την γείτονα.

Το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος με συνοδεία δύο πολεμικών παραμένει στο λιμάνι της Αττάλειας. Το μεγάλο τμήμα του τουρκικού στόλου που θα συνόδευε το Ορούτς Ρέις στην έξοδό του νότια του Καστελόριζου, βάσει της Τουρκικής Navtex, μπορεί να βγήκε από το ναύσταθμο του Ακσάζ αλλά παραμένει στα παράλια της Τουρκίας.

Ενα αναμονή όμως εξελίξεων, που μάλλον δεν θα υπάρξουν, ο Ερντογάν συνεχίζει τη λεκτική επιθετικότητα. Μετά την φιέστα της βεβήλωσης της Αγίας Σοφίας, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ Χαμί Ακσόι, με αφορμή την πυρπόληση τουρκικής σημαίας από διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη, επιτίθεται λέγοντας πως

«Η Ελλάδα πρέπει να ξυπνήσει από το όνειρο του Βυζαντίου, από το οποίο δεν ξυπνά εδώ και 567 χρόνια» και συνεχίζει λέγοντας πως «αυτά τα ρατσιστικά κεφάλια δεν έχουν πάρει μάθημα από την ιστορία και ας θυμηθούν τι έπαθαν στο Αιγαίο όσοι δεν έδειξαν σεβασμό στην τουρκική σημαία».

Δεν θα πρέπει αγνοηθούν οι εξής τρεις πληροφορίες που καθορίζουν μια τουλάχιστον περίεργη εικόνα στην περιοχή:
  • Η παρουσία του αεροπλανοφόρου Αιζενχάουερ με συνοδεία 12 πολεμικών σκαφών, που σύμφωνα με το σκάι, αναμένεται να βρίσκεται τις επόμενες μέρες στην ανατολική Μεσόγειο
  • Οι βερμπαλισμοί Μακρόν (μέσω tweet) που θα πρέπει αν αποδοθούν στη σχέση με την προσδοκόμενη παραγγελία (βλέπε νέο χρέος αρκετών δις) των δύο φρεγατών....
  • Οι γενικού τύπου"αερολογίες" του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Χάικο Μάας (της Γερμανίας που παίζει το γνωστό από παλιά παιχνίδι της) που από τη μια διαφωνεί (αβανταδόρικα και πάλι) με την βεβήλωση της Αγίας Σοφίας και από την άλλη μιλάει για την αναγκαιότητα ενός λογικού διαλόγου μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ και ζητά να επιλυθούν και άλλα σημεία διένεξης, όπως οι γεωτρήσεις της Τουρκίας στα ανοιχτά της Κύπρου και της Κρήτης.

«Οι λαοί των δύο χωρών μπορούν και πρέπει να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους να ζήσουν ειρηνικά! Όχι σε πολεμική αντιπαράθεση για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών!»,τονίζεται σε Κοινή Ανακοίνωση που εξέδωσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας.

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Τα Κομμουνιστικά Κόμματα της Ελλάδας και της Τουρκίας εκφράζουν τη βαθιά τους ανησυχία για τις τελευταίες επικίνδυνες εξελίξεις στις σχέσεις των δύο κρατών και καταδικάζουν ενέργειες που κινούνται στην κατεύθυνση της όξυνσης και της πολεμικής σύγκρουσης.

Σημειώνουν, μεταξύ άλλων, πως η απόφαση της τουρκικής ηγεσίας να προχωρήσει στη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, κινείται στην κατεύθυνση της αξιοποίησης των θρησκευτικών ζητημάτων για το φανατισμό και τη διαίρεση των λαών, ενώ επίσης αποτελεί επίθεση εναντίον των κοσμικών δυνάμεων στην Τουρκία. Τα δύο Κόμματά μας υποστηρίζουν να παραμείνει η Αγία Σοφία δημόσιο μουσείο, ως ένα από καλύτερα διατηρημένα ιστορικά μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

Επιπλέον, εκτιμούν πως η όξυνση της εμφύλιας διαμάχης στη Λιβύη, που έχει προκληθεί μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΝΑΤΟ κι η οποία ενισχύεται με την εμπλοκή ξένων δυνάμεων και την επιδίωξη διαμόρφωσης διακρατικών συμφωνιών για θαλάσσιες ζώνες, παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ώστε να αξιοποιηθούν αυτές ως πλεονέκτημα στην ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, “ναρκοθετεί” ακόμη περισσότερο την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών.

Τα δύο ΚΚ σημειώνουν πως οι σχέσεις των δύο χωρών περιπλέκονται από τον ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, για το ποια θα αναδειχθεί σε “κόμβο” ενέργειας και διαμετακομιστικό “κέντρο” και τη σφοδρή διαπάλη τους για το μοίρασμα του ενεργειακού πλούτου της περιοχής. Πρόκειται για μέρος της συνολικότερης σύγκρουσης ανάμεσα σε αστικές τάξεις, μονοπώλια και ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, που ήδη έχει αιματοκυλήσει τους λαούς της Συρίας, της Λιβύης, κι απειλεί με ανάφλεξη και την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Αυτά τα συμφέροντα, που συγκρούονται δεν έχουν καμιά σχέση με τα συμφέροντα των λαών!

Η κατάσταση επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο από τη συμμετοχή των δύο χωρών στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό του ΝΑΤΟ, καθώς και την εμπλοκή στις επικίνδυνες επιδιώξεις των ΗΠΑ και της ΕΕ. Οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας δεν μπορούν να προσμένουν τίποτα το θετικό για τις εξελίξεις από την εμπλοκή των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών, που διεξάγεται, μάλιστα, σε συνθήκες όπου ενισχύεται η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και η τάση αναδιάταξης της ισχύος των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών.

Για ακόμη μια φορά διακηρύσσουμε πως οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Εχουν συμφέρον να διεκδικήσουν να ζούνε ειρηνικά και να παλεύουν για το δικό τους μέλλον, κόντρα στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στα καπιταλιστικά κέρδη, που οδηγούν σε εντάσεις, ακόμα και σε πολεμική σύγκρουση. Για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, το «ξερίζωμα» εκείνων των αιτιών που οδηγούν τους λαούς στην «κρεατομηχανή» του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η πραγματική εγγύηση για τη συνεργασία και την αδελφοσύνη μεταξύ των λαών, όταν οι εργαζόμενοι λαοί πάρουν την εξουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, θα είναι η ειλικρίνεια, η αλληλεγγύη, η πατριωτική, διεθνιστική και αντι-ιμπεριαλιστική στάση των κομμουνιστών στις δύο χώρες.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, τα ΚΚ της Ελλάδας και της Τουρκίας, πιστά στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού, θα συνεχίσουμε την πάλη:

Ενάντια σε θερμό επεισόδιο και πολεμική εμπλοκή.

Ενάντια στις παραβιάσεις των συνόρων και στην αμφισβήτηση των διεθνών Συνθηκών που έχουν καθορίσει τα σύνορα στην περιοχή.

Για τη μη αλλαγή των συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν.

Ενάντια στις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες των δύο χωρών, που δημιουργούν υπόβαθρο πολεμικής αναμέτρησης.

Ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους.

Ενάντια στους ανταγωνισμούς για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου από τα μονοπώλια και στα σχέδια για “συνεκμετάλλευση” τους από τις αστικές τάξεις, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας τους, δημιουργώντας όρους για μεγαλύτερες επιπλοκές και όξυνση της αντιπαράθεσης, κινδύνους για το περιβάλλον. Η εργατική τάξη, οι λαοί των δύο χωρών δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα απ’ αυτά τα σχέδια.

Ενάντια στην εμπλοκή των δύο χωρών στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για την επιστροφή των στρατιωτικών δυνάμεων από ΝΑΤΟικές και άλλες ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων.


Παλεύουμε για την αποδέσμευση των χωρών μας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να διώξουμε τις αμερικανικές και ΝΑΤΟικές βάσεις από τις χώρες μας.

ΚΚ Ελλάδας
ΚΚ Τουρκίας».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μια περιοχή που βράζει είναι η ανατολική Μεσόγειος ή στήνονται τα τελευταία σκηνικά που θα εξυπηρετήσουν στόχους, βλέψεις και ενδεχόμενους συμβιβασμούς που προ πολλού έχουν συζητηθεί;
Για αύριο Παρασκευή 24 Ιουλίου ανακοινώνει η Τουρκία την έξοδο του Oruc Reis από το λιμάνι της Αττάλειας για γεωτρήσεις στον δρόμο προς την Ελληνική υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου.
24 Ιουλίου 1923 υπογράφεται η Συνθήκη της Λωζάνης σύμφωνα με την οποία παραχωρούνται στην Ελλάδα  κάθε νησί, νησίδα και βραχονησίδα, που βρίσκεται πέρα από τα τρία μίλια από τις μικρασιατικές ακτές, εκτός από την Ίμβρο και την Τένεδο.
Αυτή τη μέρα επιλέγει ο Τούρκος Ερντογάν να στείλει το σεισμογραφικό σκάφος συνοδεία 25 πολεμικών πλοίων για να επιδείξει την αποφασιστικότητα των ενεργειών του. Και προφανώς συνδυάζει την "ψυχροπολεμική" ενέργεια με την μουσουλμανική προσευχή της Παρασκευής στο τζαμί της Αγία Σοφίας.

Η Ελλάδα παρατάσσει  μια πλειάδα πολεμικών σκαφών σε όλη τη γραμμή των θαλάσσιων συνόρων της με την Τουρκία και είναι έτοιμη όπως δηλώνεται να μην επιτρέψει καμμία ερευνητική διαδικασία σε ελληνικά ύδατα .

Δύο έξωθεν παρεμβάσεις (Γερμανίας και ΗΠΑ) πολυπλέκουν την κατάσταση και δημιουργούν πρόσθετες ανησυχίες.
Η Γερμανία, δια της καγκελαρίου Μέρκελ, παρεμβαίνει, υποτίθεται για να αποτρέψει θερμό επεισόδιο - σύμφωνα με άρθρο της ανυπόληπτης Bild - ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πουλάει το ένα τρίτο του πολεμικού εξοπλισμού της Τουρκίας και ελέγχει οικονομικά βάσει μνημονίων την Ελλάδα. 

Ιδαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην παρέμβαση των ΗΠΑ, δήλωση εκπροσώπου του Στέητ Ντιπάρτμεντ, που καλεί την Τουρκία να σταματήσει τις έρευνες σε "αμφισβητούμενα ύδατα". 

ΠΑΪΑΤ: "Το Καστελόριζο έχει υφαλοκρηπίδα αλλά οι διαφορές επιλύονται ειρηνικά"

Και μάλλον η προσπάθεια επανόρθωσης της δήλωσης του Αμερικανικού Υπουργείου των Εξωτερικών με σημερινή του Αμερικανού πρέσβη περιπλέκει έτι περαιτέρω και ίσως αποκαλύπτει τις προθέσεις των επικυρίαρχων:
«Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι ο όρος «αμφισβητούμενα» αναφέρεται απλώς σε περιοχές όπου περισσότερες από μία χώρες προβάλλουν θαλάσσιες διεκδικήσεις» και πρόσθεσε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες γενικά δεν παίρνουν θέση σε διαφορές θαλάσσιων συνόρων άλλων κρατών, αλλά ως ζήτημα μιας μακροπρόθεσμης πολιτικής ενθαρρύνουμε τα κράτη να επιλύουν τις διαφορές τους ειρηνικά και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Έχω επίσης επισημάνει πολλές φορές και θα το επαναλάβω και σήμερα, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες τηρούν τις αρχές του διεθνούς ναυτικού δικαίου, βάσει των οποίων τα νησιά, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου, έχουν ακριβώς την ίδια υφαλοκρηπίδα και δικαιώματα ΑΟΖ όπως και κάθε περιοχή στην ηπειρωτική χώρα».

ΚΚΕ: "Μετατροπή της Αλεξανδρούπολης σε πεδίο βολής φτηνό"

Και αυτές οι δηλώσεις από την Αλεξανδρούπολη, όταν πλήθος ανδρών και εξοπλισμού δια μέσου του λιμανιού προωθούνται για νατοϊκή άσκηση στη Ρουμανία. Το ΚΚΕ το μόνο που πήρε σαφή θέση για το μομέντουμ με την ανακοίνωση του γραφείου τύπου του:
"Την ώρα που οι ΗΠΑ προκλητικά μιλάνε για “αμφισβητούμενα ύδατα” στον χώρο της τουρκικής #navtex, η Αλεξανδρούπολη μετατρέπεται σε “πεδίο βολής φτηνό” αμερικάνικων στρατευμάτων".


Δεν γνωρίζουμε τι θα φέρει το επόμενο χρονικό διάστημα.
Είμαστε πάντως τρομερά ανήσυχοι για τις επιδιώξεις των φίλων και συμμάχων μας. Η ειρηνική διευθέτηση των διαφορών θα πρέπει να είναι μονόδρομος. Μοναδική πίστη μας η ελληνική ψυχή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Σε δύο προηγούμενα άρθρα μας, εξετάσαμε τις αποφάσεις για την Αγία Σοφία και τον EastMed στην αλληλεπίδρασή τους με το ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο που επικαθορίζει στην ιστορία την ελληνοτουρκική διαμάχη. Μια στρατιωτική αναμέτρηση Ελλάδας και Τουρκίας δεν θα παραμείνει αναγκαστικά περιορισμένη σε ένα θερμό επεισόδιο. Κλιμακούμενη μπορεί να οδηγήσει σε ελληνοτουρκική σύρραξη και σε μεγάλες καταστροφές και στις δύο χώρες, βάσει του οπλισμού που διαθέτουν, ενώ υπάρχει πιθανότητα να επεκταθεί και στην Κύπρο.

Δεν θα υπάρξει νικητής σε μια τέτοια σύγκρουση, η οποία θα μπορούσε να διευκολύνει καταρχήν όσους θα ήθελαν να αυξήσουν τον έλεγχο επί της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Κύπρου. Μια τέτοια σύγκρουση θα μπορούσε και να ανταποκριθεί στις στρατηγικές ανάγκες του νεοσυντηρητικού “Κόμματος του Χάους”, υπεύθυνου ήδη για μια αλυσίδα καταστροφικών πολέμων στην ευρεία Μέση Ανατολή.

Ο πιο εύκολος τρόπος για να φτάσουμε σε μια τέτοια σύγκρουση είναι αν τρίτες δυνάμεις κατορθώσουν να δημιουργήσουν εσφαλμένες αντιλήψεις της Ελλάδας για την Τουρκία και αντίστροφα, ωθώντας τις δύο χώρες σε εγκλωβισμό σε τροχιές που δεν θα επιτρέπουν εύκολα υποχώρηση, χωρίς να θεωρηθεί εθνική ταπείνωση. Δεν είμαστε ακόμα εκεί, αλλά πλησιάζουμε με μεγάλη ταχύτητα.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου συνήθιζε να λέει ότι ξεκινάς από το γενικό για να πας στο ειδικό. Το να εξετάζονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις απομονωμένα από το ευρύτερο διεθνές πλαίσιο, δεν έχει κανένα νόημα. Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει γύρω μας. Τρεις φορές τα δύο τελευταία χρόνια βρεθήκαμε στα πρόθυρα σύγκρουσης με το Ιράν, που, αν επήρχετο, θα είχε τεράστιες, παγκόσμιες οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις, αλλά και θα μετέβαλε σε σωρό ερειπίων όλη τη Μέση Ανατολή, τορπιλίζοντας και το κινεζικό σχέδιο “Οne Belt, One Road”. Αυτοί που αποφάσισαν τη δολοφονία Σουλεϊμανί αποδέχονταν, αν δεν επεδίωκαν, αυτές τις συνέπειες.


Η ευρύτερη Μέση Ανατολή

Ο σχεδιαζόμενος και παρολίγον πραγματοποιηθείς πόλεμος κατά του Ιράν, που παραμένει πάντα στην επικαιρότητα, ιδίως τους επόμενους μήνες, ήταν επίσης ενταγμένος τόσο στην μεσανατολική στρατηγική των πολεμοχαρών του Ισραήλ, όσο, πιθανώς, και στην ευρύτερη επιδίωξη ριζικής τροποποίησης των όρων της παγκοσμιοποίησης, ώστε να ανακοπεί η άνοδος της Κίνας.

Στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, παρατηρούμε μια διαρκή προσπάθεια των εξτρεμιστικών δυνάμεων της “Αυτοκρατορίας”, ήδη πριν, και πολύ περισσότερο μετά την εκλογή Τραμπ, να προκαλέσουν διάφορες συγκρούσεις. Το 2013, ο Ομπάμα σταμάτησε την τελευταία στιγμή τον σχεδιασμό αμερικανικής εισβολής αλά Ιράκ στη Συρία, ενώ το 2015, η κατάρριψη ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία (πιθανώς κατόπιν παρασκηνιακών ενθαρρύνσεων προς την Άγκυρα) παρολίγον να δρομολογήσει σύγκρουση Ρωσίας-Τουρκίας που θα μπορούσε να υπονομεύσει τη δράση της Μόσχας στη Μέση Ανατολή, αλλά και να οδηγήσει στην τελική πτώση του Ερντογάν.

Το 2016 είχαμε το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία και εν συνεχεία, μετά την εκλογή Τραμπ, τους δύο αμερικανικούς βομβαρδισμούς στη Συρίας, παρά την εκεί παρουσία ρωσικών στρατευμάτων. Είχαμε επίσης την παρολίγον σύγκρουση Ρωσίας-Τουρκίας στη Συρία, την ελληνοτουρκική ένταση, τη σύγκρουση για τη λεηλασία της Λιβύης, τη διαμάχη Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν και στα ανατολικά της περιοχής, το ινδικό εθνικιστικό καθεστώς του Μόντι (στενά συνδεόμενο με νεοσυντηρητικούς στρατηγιστές, όπως ο Μπάνον και ο Νετανιάχου) που έχει αρχίσει ένα νέο επεισόδιο του “Πολέμου των Πολιτισμών”, επιτιθέμενο στους μουσουλμάνους της Ινδίας, στην αυτονομία του Κασμίρ και στο Πακιστάν.

Σε κάθε μια από αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και στις διαμάχες εκτός αυτής (Ουκρανία, Κορέα, Βενεζουέλα, σινο-αμερικανική και σινο-ινδική) βλέπουμε την ίδια “τυπολογία”. Συγκεντρώνονται εκρηκτικά υλικά, φτάνουμε στο χείλος της καταστροφής και εν συνεχεία ισχυρές διεθνείς δυνάμεις κινητοποιούνται λόγω του υπέρογκου διακυβεύματος και σταματάνε τις συρράξεις την τελευταία στιγμή.

Διερωτάται, όμως, κανείς εύλογα πόσο καιρό η στάμνα θα πηγαίνει στο πηγάδι και δεν θα σπάσει σε μια από αυτές τις διαδρομές πάνω από τοπικές ή ευρύτερες αβύσσους. Γνωρίζουμε καλά, όσοι τουλάχιστον γνωρίζουμε λίγη ιστορία, ότι ο πόλεμος είναι η φυσική διέξοδος του καπιταλισμού σε κρίση κι αν δεν έχει ξεσπάσει ακόμα ανοιχτός παγκόσμιος πόλεμος είναι γιατί υπάρχουν πυρηνικά όπλα. Κι αυτό που βλέπουμε άλλωστε διεθνώς δεν απέχει πολύ από τον ορισμό ενός παγκόσμιου πολέμου χαμηλής έντασης.


Ελληνοτουρκικά, ΕΕ και Κίνα

Μια ελληνοτουρκική σύγκρουση, εκτός των συνεπειών της για τις δύο χώρες και την Κύπρο, θα έκανε πολύ μεγάλη ζημιά στην Κίνα και στο σχέδιο “One belt, one road”, ενώ θα συνιστούσε ισχυρότατο πλήγμα στην ΕΕ. Η ΕΕ, ήδη σε βαθιά κρίση, θα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει και μια γεωπολιτική σύγκρουση που θα εμπλέκει δύο μέλη της (Ελλάδα και Κύπρος). Μια άλλη σοβαρή παρενέργεια θα είναι η διακοπή της πληρωμής του ελληνικού και του τουρκικού χρέους κατά τρόπο ασύντακτο.

Δεν μπορούμε δυστυχώς να αποκλείσουμε ότι υπάρχουν σήμερα δυνάμεις που ευνοούν μια τέτοια εξέλιξη, που θέλουν στην περιοχή έναν μεγάλο πόλεμο. Υπάρχει εξάλλου, ο ακήρυκτος, αλλά πολύ υπαρκτός εμφύλιος πόλεμος στο κέντρο της Αυτοκρατορίας. Από τη μία πλευρά οι νεοσυντηρητικοί–νεοολοκληρωτικοί και από την άλλη οι νεοφιλελεύθεροι-παγκοσμιοποιητές, από τη μια το κόμμα του Πομπέο, του Νετανιάχου και του Χάντινγκτον κι από την άλλη το κόμμα του Φουκουγιάμα και του Σόρος.

Οι επόμενοι μήνες είναι πολύ κρίσιμοι, λόγω και της αποφασιστικής μάχης μεταξύ των δύο αυτών φραξιών στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου και του φόβου των εξτρεμιστών νεοσυντηρητικών ότι μπορεί να χάσουν το όργανό τους που σήμερα ελέγχει τον Λευκό Οίκο. Η εκλογική ήττα του Τραμπ δεν είναι βέβαιη, αλλά όχι και απίθανη.

Να υπογραμμίσουμε εδώ ότι το νεοσυντηρητικό παγκόσμιο “κόμμα του Χάους” δεν συμπαθεί την ΕΕ και δεν θα έβλεπε με καθόλου κακό μάτι την κατάτμησή της σε μικρότερα σύνολα, ευκολότερα “χειρίσιμα” από την “Αυτοκρατορία” και τη συνακόλουθη μείωση της διεθνούς επιρροής της Γερμανίας. Ήδη το 1996, μία δευτερεύουσα επιδίωξη της κρίσης των Ιμίων ήταν να δοθεί ένα μάθημα στην Ευρώπη ποιος είναι το αφεντικό και κάνει κουμάντο στην Μεσόγειο.


Συνθήκη επιβίωσης του Ελληνισμού

Το βαθύτερο νεοσυντηρητικό σχέδιο είναι πιθανώς η κατάτμηση της ΕΕ και η είσοδος της Τουρκίας σε τροχιά διάλυσης, με παράλληλη ολοκλήρωση της αποικιοποίησης της Ελλάδας και της Κύπρου, οι οποίες μακροχρόνια θα δουν να συρρικνώνεται και να εξασθενεί περαιτέρω και δραματικά ο ελληνικός πληθυσμός τους. Στο πλαίσιο μιας τέτοιας εξέλιξης εντάσσεται και η δημιουργία μιας Μεσογειακής Ένωσης, στην οποία θα συμμετέχει η Νότια Ευρώπη και η Βόρεια Αφρική, καθιστώντας το σύνολο εξαιρετικά ανομοιογενές και διευκολύνοντας τον έλεγχό του απέξω. Αυτή η εξέλιξη θα ήταν ένας τρόπος για να αποκλεισθούν για πάντα και η Ρωσία και η Γερμανία από την περιοχή.

Δεν είμαστε βέβαια εκεί, ούτε είναι σίγουρο ότι θα φτάσουμε ποτέ, έστω κι αν τίποτα δεν αποκλείεται σε συνθήκες τέτοιας παγκόσμιας αστάθειας. Η πείρα των τελευταίων δεκαετιών αποδεικνύει τη διαχρονική αξία του νόμου των μη σκοπούμενων συνεπειών. Και οι Αμερικανοί νόμισαν ότι κατάφεραν ισχυρότατο πλήγμα στους Ρώσους στην Ουκρανία και όντως έτσι ήταν, αλλά βέβαια δεν τους άρεσε καθόλου όταν είδαν τα ρωσικά στρατεύματα να κάνουν την εμφάνισή τους στη Συρία. Στο μεταξύ, όμως, έγινε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ξεκίνησε ο δεύτερος Ψυχρός Πόλεμος και κατεστράφησαν οι σχέσεις της Ευρώπης με τη Μόσχα.

Ο Ελληνισμός για να επιβιώσει σε αυτή την ταραγμένη περιοχή του κόσμου, σφηνωμένος ανάμεσα στον μεσανατολικό, τον σλαβικό και τον δυτικό κόσμο, χρειάζεται πολύ επιδέξια εξισορρόπηση των αντιμαχόμενων δυνάμεων. Προπάντων χρειάζεται κράτος. Κράτος σημαίνει υποκείμενο που αποφασίζει για τον εαυτό του, δηλαδή που έχει την ικανότητα να λέει όχι.

Δεν σημαίνει ασφαλώς πολιτικούς που δεν αντιλαμβάνονται καν τι συμβαίνει στον κόσμο και που η “εξωτερική” και “αμυντική” τους πολιτική καθορίζεται από την πεποίθησή τους ότι συμφέρει τους ίδιους η ταύτιση με τους “πλούσιους” και τους “ισχυρούς” του κόσμου. Πόσο μάλλον σε μια περίοδο που κλονίζεται σοβαρά η κυριαρχία των παραδοσιακά “πλούσιων” και “ισχυρών”, δηλαδή της Δύσης, παγκοσμίως. Αλλά γι’ αυτά τα ζητήματα θα χρειαστεί να επανέλθουμε.


Δημοσιεύτηκε στο slpress.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Γρηγόρη Βαλλιάνου

Κορωνοϊού συνέχεια (από τη Γερμανία)


Ως ελάχιστη προσφορά στον τιτάνιο αγώνα των κυβερνώντων και των λοιμωξιολόγων για τη σωτηρία της ζωής μας, όπως μας διαβεβαιώνουν συνεχώς, προσφέρω τις «δώδεκα εντολές» της νέας κανονικότητας. Όλοι μας πρέπει να τις τηρήσουμε με «θρησκευτική ευλάβεια», ιδιαίτερα πρέπει να φροντίσουμε να πετύχει το πείραμα της μουτσούνας (υποχρεωτική χρήση μάσκας). Γιατί μετά το δεύτερο κύμα του φονικού ιού, που όπως μας λένε είναι ήδη στην πόρτα μας, έρχεται σύμφωνα με τους «επιστήμονες», λόγω της κλιματικής αλλαγής η νέα και χειρότερη πανδημία, η πανδημία τουιού του Δυτικού Νείλου. Τότε αντί για μάσκες θα φοράμε και θα κυκλοφορούμε με κουνουπιέρες.

===

Οι δώδεκα εντολές της νέας κανονικότητας

01. Με όλες τις σκέψεις και όλη τη δύναμή σου φρόντισε να προσαρμοστείς στη νέα κανονικότητα, κάνοντας το θέμα COVID-19 το νόημα της ζωής σου!

02. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αμφισβητήσεις τα περιοριστικά μέτρα της κυβέρνησης και των σοφών λοιμωξιολόγων κατά του ιού COVID-19!

03. Δεν πρέπει να επικρίνεις την κάλυψη του COVID-19 από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με οποιονδήποτε τρόπο! Εκεί σε πληροφορούν σοφοί επιστήμονες λοιμωξιολόγοι με τη βοήθεια ανιδιοτελών δημοσιογράφων για τη μία και μοναδική αλήθεια γύρω από τον COVID-19.

04. Δεν πρέπει να ακούς κανέναν επιστήμονα που πιστεύει, ότι ο τρέχων κίνδυνος μόλυνσης είναι χαμηλός, οι επίσημες στατιστικές είναι παραπλανητικές και οι αυστηροί περιορισμοί είναι η καταστροφή του κοινωνικού ιστού και της πραγματικής οικονομίας!

05. Πρέπει να φοράς μάσκα, όπου και να βρίσκεσε, στη θάλασσα, στο πάρκο και στον αγρό ακόμη και μέσα στο σπίτι σου, έτσι ώστε ο φόβος σου για μόλυνση να παραμείνει συνεχώς ζωντανός και να αυξάνεται ο φόβος των άλλων!

06. Δεν πρέπει να δώσεις στα παιδιά σου, στους γέρους γονείς σου ή στους φίλους σου την εσφαλμένη ελπίδα, ότι μπορεί να ζήσουν ξανά ελεύθερα, χωρίς μάσκες και δίχως απαγορεύσεις και περιορισμούς στις κοινωνικές τους επαφές!

07. Δεν πρέπει να αρωστήσεις ποτέ από καμία άλλη ασθένεια εκτός από τη μόλυνση COVID-19 και δεν πρέπει να πεθάνεις από οποιαδήποτε άλλη αιτία! Στα νοσοκομεία δεν υπάρχουν ασθενείς από άλλες αρρώστιες, δεν υπάρχουν θάνατοι από άλλες αιτίες, η μόνη αιτία είναι ο COVID-19.

08. Δεν πρέπει ποτέ να θέσεις το ερώτημα, εάν υπάρχουν άλλα μέσα κατά του ιού COVID-19 εκτός από τον προγραμματισμένο, ίσως υποχρεωτικό εμβολιασμό, τον οποίο θα πρέπει να εύχεσαι με όλη την δύναμη της ψυχής σου!

09. Πρέπει να θεωρήσεις, ότι τα μέτρα και οι ιδέες του Μπιλ Γκέιτς, του ΠΟΥ και των σοφών λοιμωξιολόγων (π.χ. κ. ΣωτήρηΤσιόδρα)είναι απόλυτα σωστά, επιστημονικά επιβεβαιωμένα και δεν πρέπει επουδενί λόγο να αμφισβητούνται!

10.Πρέπει να φροντίζεις, ώστε να επικρατεί φόβος και πανικός στον κύκλο των συγγενών και των φίλων σου, έτσι ώστε κανείς να μη σκεφτεί να αμφισβητήσει την αναγκαιότητα των περιοριστικών μέτρων, πριν υπάρξει ο σωτήριος, υποχρεωτικός ίσως εμβολιασμός!

11. Πρέπει να καταδώσεις (κοινώς καρφώσεις) χωρίς δισταγμό όλους (συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, συγγενών και φίλων σου) που παραβιάζουν πραγματικά ή σκοπέυουν να παραβιάσουν έναν κανονισμό COVID 19, ακόμη και αν δε βλάπτουν κανέναν. Ως ανταμοιβή, θα έχεις την ικανοποίηση, ότι εκτέλεσες το καθήκον σας ως άξιος πολίτης της νέας κανονικότητας!

12. Μην υποπέσεις στον πειρασμό της αμφισβήτησης, επειδή δεν βλέπεις ακόμη γύρω σου αρρώστους και πτώματα. Μην απογοητεύεσε, άνοιξε την τηλεόρασή σου σε ένα οποιοδήποτε κανάλι. Εκεί θα έχεις την κατάλληλη ενημέρωση σε εικόνα και ήχο για να μπορέσεις να απομακρύνεις από τη σκέψη σου κάθε ιδέα αμφισβήτησης. Εξάλλου, αν περιμένεις λίγο ακόμη θα δεις γύρω σου τα πραγματικά πτώματα της οικονομίας (λουκέτα, ανέργους, άστεγους, επαίτες κ.λπ.), θα δεις και θα ζήσεις τότε τη νέα κανονικότητα.


Υ.Γ.: Για τη 13η εντολή, που αφορά τη σεξουσλική επαφή, θα επανέλθω, μόλις οι «ειδικοί επιστήμονες» αποφασίσουν τελικά, πως θα λαμβάνει χώρα η σεξουσλική επαφή, τηρώντας παράλληλα και την απαραίτητη απόσταση του ενός τουλάχιστον μέτρου.


Από Βαλλιάνο Γρηγόρη
Στουτγάρδη / Γερμανία

Εικόνα : Δον ΨΥΧΩΤΗΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η ραγδαία επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και το απευκταίο ενδεχόμενο ακόμη και γενικευμένης σύρραξης της Ελλάδας (αν όχι και Κύπρου) με την γείτονα καθιστά πολύ πιο ζωτικά επίκαιρο τον στοχασμό για την προηγούμενη μεγάλη κρίση, του 1974, που άρχισε με το πραξικόπημα της Χούντας και συνεχίστηκε με τις δύο τουρκικές εισβολές.

Α-λήθεια σημαίνει να θυμάσαι τα σπουδαία και σημαντικά. Δεν είναι τυχαία η επιλογή της πλειοψηφίας του (απελπιστικά ανατολίτικου στη δυτικοδουλεία του!) ελληνικού κατεστημένου να ξεχάσει την τραγωδία των δύο τουρκικών εισβολών στην Κύπρο, να ονομάζει συνωστισμό και ανθρωπιστική καταστροφή τη Σμύρνη, εν ονόματι δήθεν καλών σχέσεων και συμφιλίωσης με την Τουρκία. Καλές σχέσεις και συμφιλίωση που στηρίζονται σε ψέμματα και ιστορική παραμόρφωση είναι σπορά νέων διενέξεων. Μόνο οι καλοί λογαριασμοί κάνουν καλούς φίλους.

Ομοίως, δεν είναι τυχαία η επιλογή άλλων να καταδικάζουν τα τουρκικά εγκλήματα στην Κύπρο, να λησμονούν όμως, έμμεσα αθωώνοντας, τους ηθικούς αυτουργούς τους, τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, την εγκληματική μορφή του Κίσσινγκερ, που διηύθυνε δια των πρακτόρων του την όλη επιχείρηση από Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία και διαθέτει σήμερα βαρύνουσα, παρασκηνιακή επιρροή στον Τραμπ.

Δεν μπορείς να λες ότι υπερασπίζεσαι τη χώρα σου από την Τουρκία, και ταυτόχρονα να κάνεις τα στραβά μάτια στην πολιτική δεκαετιών Αμερικανών, Βρετανών, Γερμανών ή στην πάγια και έντονη αντίθεση του Ισραήλ στην αυτοδιάθεση του κυπριακού λαού. Γιατί τότε δεν υπερασπίζεσαι την πατρίδα σου, αλλά την εξάρτησή της και ψεύδεσαι δια παραλείψεως.

Μεταξύ Ανατολής και Δύσης
Από την πρώτη ‘Αλωση της Πόλης, γνωρίζουμε ότι ο ελληνισμός αντιμετωπίζει μια μεγάλη απειλή εξ Ανατολών και μια ακόμα μεγαλύτερη εκ Δυσμών. Έστω και αν η Δύση, με τη μορφή του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, που ενέπνευσαν τους ιδεολογικούς πρωτομάστορες του ’21, τον Ρήγα και τον ανώνυμο συγγραφέα της «Ελληνικής Νομαρχίας», υπήρξε, εκτός από μεγάλος εχθρός και μεγάλος δάσκαλος. Δεν θα υπήρχε Ελληνική χωρίς τη Γαλλική Επανάσταση.

Και όσοι προτείνουν να ξεχάσουμε την ιστορία μας και τις σημερινές τουρκικές απειλές, όπως και όσοι να ξεχάσουμε τον ρόλο των Αμερικανών και των συμμάχων τους στην κυπριακή τραγωδία, να μην ψάξουμε τις πάγιες στρατηγικής επιδιώξεις τους, εκφράζουν την βαθιά, πολύπλευρη ξένη εξάρτηση, την κατάρα που μας εμποδίζει να ολοκληρώσουμε, δύο αιώνες τώρα, τη βασική επιδίωξη του ‘21, τη δημιουργία στοιχειωδώς ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους.

Ο ρόλος της Δύσης σε κυπριακό και ελληνοτουρκικά

Δεν μπορούμε να συζητάμε το κυπριακό, «ξεχνώντας» επιδέξια τον ανταγωνισμό για την αμερικανική εύνοια Παπανδρέου – Καραμανλή το 1956-58 που οδήγησε στις κατάπτυστες συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, την ανατροπή από τους Αμερικανούς δια των Αποστατών του Παπανδρέου (1965), την επιβολή της δικτατορίας και τη χρήση της ελλαδικής και κυπριακής άκρας δεξιάς, όλα με σκοπό να φτάσουμε στο 1974, να μη μείνει η Κύπρος στους Έλληνες, αν όχι, μακροπρόθεσμα, οι Έλληνες στην Κύπρο.

Η κυπριακή τραγωδία, η κινητοποίηση ευρύτατων λαϊκών μαζών σε Ελλάδα και Κύπρο μετά το 1974 και η άνοδος του Α. Παπανδρέου στην εξουσία οδήγησαν σε μία περίοδο σχετικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας. Μετά το 1996 όμως και με μερικά διαλείμματα μόνο ξαναγυρίσαμε στην συνήθη κατάσταση υποτέλειας.

Οι δυτικοί επεδίωξαν την ενσωμάτωσή μας σε μια νοτιοευρωπαϊκή ζώνη αμερικανο-τουρκο-ισραηλινής επιρροής. Εφαρμόζοντας τις ιδέες τους οι πρόθυμοι των Αθηνών είπαν ναι στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας χωρίς παραίτησή της από τις διεκδικήσεις και απειλές της και χωρίς ούτε καν αναγνώριση της Κύπρου. Αυτοαφοπλισθήκαμε μονομερώς ακυρώνοντας την εγκατάσταση S300 στην Κύπρο, ζήσαμε το διεθνές σκάνδαλο της απαγωγής και παράδοσης του ηγέτη των Κούρδων και συμμάχου μας Οτσαλάν, αποδεχτήκαμε τη νομιμότητα τουρκικών ζωτικών συμφερόντων και αυτοδεσμευτήκαμε να αποφύγουμε «μονομερείς ενέργειες» στο Αιγαίο (συμφωνία Μαδρίτης). Το αποκορύφωμα ήταν η απόπειρα κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετατροπής της σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (Βρετανίας, ΝΑΤΟ και Ισραήλ), με αυξημένο τουρκικό ρόλο, που προέβλεπε το διαβόητο σχέδιο Ανάν, από το οποίο μας διέσωσε η ηρωϊκή ψήφος του κυπριακού λαού (2004).


Ο «καυγάς των Νταβατζήδων»


Σήμερα, σημαντικά δυτικά κέντρα θέλουν να συνεχίσουμε αυτή την πολιτική, μοιράζοντας εις βάρος μας Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και επαναφέροντας μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν στην Κύπρο.

Ταυτόχρονα όμως έχουν εμφανισθεί και άλλα κέντρα, που θέλουν να λύσουν τα προβλήματά τους με τις ανεξαρτησιακές τάσεις της Τουρκίας χρησιμοποιώντας εμάς για να λύσουν τα προβλήματά τους με τον Ερντογάν. Αυτοί μας επέβαλαν την πολιτική της δήθεν συμμαχίας με το Ισραήλ, τις τεράστιες παραχωρήσεις κάθε είδους προς τον άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ, την παραχώρηση στην αμερικανική Exxon της μερίδας του λέοντος των εικαζομένων κυπριακών αποθεμάτων, τη μετατροπή όλης της χώρας σε απέραντη αμερικανική στρατιωτική βάση, με όλους τους μεγάλους κινδύνους για την ελληνική εθνική ασφάλεια. Αυτοί επέβαλαν τις διαρκείς πανηγυρικές δηλώσεις και συμφωνίες του EastMed, για τον οποίο σήμερα δεν υπάρχουν στοιχειώδεις προϋποθέσεις κατασκευής και ασφαλούς λειτουργίας.



Κατά φαντασίαν αγωγός και κατά φαντασίαν συμμαχία


Δεν έχουν βρεθεί κοιτάσματα που θα δικαιολογούσαν το τεράστιο κόστος και τις τεχνικές δυσκολίες του EastMed, οι τιμές των υδρογονανθράκων και η ευρωπαϊκή ζήτηση πιέζονται και δεν έχει καν συμφωνήσει η Ιταλία, υποτιθέμενος αποδέκτης της ενέργειας. Δύσκολα φαντάζεται κανείς να κατασκευαστεί τέτοιας αγωγός χωρίς να προηγηθεί η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, που δεν φαίνεται με τα σημερινά δεδομένα επιτεύξιμη κατά τρόπο δίκαιο. Τυχόν προσφυγή στη Χάγη συνεπάγεται, υπό τις παρούσες συνθήκες, να τεθεί στην κρίση της διεθνούς δικαιοσύνης το δικαίωμα εξοπλισμού των νησιών, η ελληνική εδαφική ακεραιότητα και να απεμποληθεί το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων.

Να υπενθυμίσουμε ότι Αμερικανοί και Ισραηλινοί μας σπρώχνουν στην πολιτική του EastMed όχι μόνο αποφεύγοντας οποιαδήποτε δέσμευση αμυντικής συνδρομής σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και δηλώνοντας ρητά οι Ισραηλινοί ότι δεν θεωρούν εχθρό την Τουρκία και δεν πρόκειται να στείλουν τον στόλο τους να αντιμετωπίσει τον τουρκικό. Αν υπήρχε συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, να τα συζητάγαμε όλα αυτά. Αλλά εδώ έχουμε «κατά φαντασία» συμμαχία, που υπάρχει μόνο στην προπαγάνδα των απολογητών της εξάρτησης, ως δικαιολογία των παραχωρήσεων που κάνουν.

Προς τι οι τεράστιες παραχωρήσεις, προς τι όλες αυτές οι ασκούμενες πολιτικές, αν δεν συνεπάγονται οποιοδήποτε αντάλλαγμα, αν δεν αυξάνουν την ασφάλεια Ελλάδας και Κύπρου αλλά προκαλούν νέους κινδύνους, αν δεν συνοδεύονται από επαρκείς εγγυήσεις παροχής αμυντικής συνδρομής προς τον ελληνισμό σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία;

Το μόνο αποτέλεσμα των συμφωνιών με πολλούς πανηγυρισμούς, αλλά χωρίς πραγματικό περιεχόμενο για τον EastMed, ήταν να παροξύνει την ελληνοτουρκική ένταση. Ασφαλώς οι αντιδράσεις της ‘Αγκυρας δεν δικαιολογούνται, εντούτοις δεν έχουμε εμείς ως Έλληνες συμφέρον να αφήσουμε τον EastMed και μια κατά φαντασίαν συμμαχία με ΗΠΑ – Ισραήλ να παίξουν τον ρόλο που κάποτε έπαιξε το σύνθημα της ‘Ενωσης, καλόηχο μεν, πατριωτικό και απολύτως θεμιτό, αλλά που, τελικά, στην πράξη, χρησιμοποιήθηκε για να φέρει τον τουρκικό στρατό στη Λευκωσία!

Το μόνο πρακτικό αποτέλεσμα του EastMed, είναι να μας τοποθετεί σε τροχιά σύγκρουσης με την Άγκυρα στην Αν. Μεσόγειο που δεν μπορούμε να κερδίσουμε και η οποία τροχιά μας οδηγεί, αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, είτε στο ενδεχόμενο καταστροφικού και για τις δύο χώρες πολέμου για λογαριασμό τρίτων, είτε καταστροφικών, εθνικά επικίνδυνων και ταπεινωτικών παραχωρήσεων.

Παράλληλα, πιστές στα δόγματα της εξάρτησης, Ελλάδα και Κύπρος κατεδάφισαν το σύνολο σχεδόν των πολύπλευρων σχέσεων που είχαν δημιουργήσει με εναλλακτικά προς τη Δύση κέντρα, απεμπολώντας ένα τεράστιο πολιτικο-διπλωματικό κεφάλαιο του ελληνισμού, με μεγάλο ιστορικό βάθος, την έλλειψη του οποίου θα αισθανθούμε οδυνηρά σε περίπτωση αντιπαράθεσης με την Τουρκία.

Βεβαίως θα υπερασπισθούμε την Ελλάδα, εν ανάγκη με όλα τα μέσα, αν η Τουρκία εμφανισθεί έξω από το Καστελόριζο ή την Κρήτη. Αλλά, έως τότε, πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να αποφύγουμε να «μπούμε στο τρελοκομείο», κατά την ιστορική έκφραση Παπανδρέου. Μόνο τυχοδιώκτες, ανόητοι ή πράκτορες μπορεί να εύχονται μια σύρραξη Ελλάδας και Τουρκίας που κανείς δεν εγγυάται ότι θα μείνει περιορισμένη.

Πρέπει κατεπειγόντως να επανεθνικοποιήσουμε το κράτος μας, ώστε οι μεγάλες αποφάσεις και ενέργειες να είναι ελληνικές, όχι ξένων κρυπτομένων πίσω από ‘Ελληνες, όπως έγινε με την «υπερπατριωτική», δήθεν «υπερεθνικόφρονα» δράση της καθοδηγούμενης από τη CIA ελλαδικής και κυπριακής ‘Ακρας Δεξιάς, στην Κοφφίνου το 1967 και με το πραξικόπημα το 1974.

Πρέπει από τώρα, να ειδοποιήσουμε όλους τους υποτιθέμενους συμμάχους και εταίρους ότι θα πάρουν πόδι από την Ελλάδα, αν αφήσουν τα πράγματα να εξελιχθούν εκεί και δεν μας συνδράμουν.

Δεν υπάρχει σήμερα πιο σημαντικό και πιο δύσκολο έργο για τη χώρα μας από την προσπάθεια να ξαναποκτήσει ένα ελάχιστο ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, χωρίς το οποίο είναι χαμένη.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου