Articles by "Κωνσταντοπούλου"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κωνσταντοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο αντιφασισμός είναι στάση ζωής, είναι αγώνας, επώδυνος, δεν είναι ούτε μόδα, ούτε ευκαιριακή ενασχόληση, ούτε κατ’ επάγγελμα πολιτική στάση.

Ζωή Κωνσταντοπούλου


Μία ιδιαίτερα σημαντική συνέντευξη παραχώρησε η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κα Ζωή Κωνσταντοπούλου στους Αταίριαστους του ΣΚΑΪ, σχετικά με την απόφαση του δικαστηρίου για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, για τις ποινές - χάδι (εξαιτίας του ποινικού κώδικα) αλλά και τις ευθύνες του πολιτικού, του μιντιακού συστήματος αλλά και της δικαιοσύνης.
Παρακολουθείστε τις απόψεις για το θέμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου:




ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΤΣΟΥΝΟΣ: Καλημέρα σας κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ: Τι κάνετε; Καλά είστε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αγωνιζόμαστε. Εσείς καλά είστε; Προσέχετε;

ΧΚ: Προσέχουμε, τι να κάνουμε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Να προσέχουμε όλοι γιατί είναι η περίοδος τέτοια που επιβάλλει προσοχή.

ΧΚ: Τώρα, και με την ιδιότητα της Πολιτικού και της Νομικού, βεβαίως, θέλουμε το σχόλιό σας για τις εξελίξεις στη δική της Χρυσής Αυγής.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι μία διαδικασία σε εξέλιξη, επομένως αναμένουμε να υπάρξουν και οι τελικές αποφάσεις στο στάδιο τώρα της αναστολής εκτέλεσης των ποινών που ζητάει η πλευρά των κατηγορουμένων. Νομίζω ότι είναι μία δίκη η οποία επισφραγίζει μία μακρά περίοδο στην διάρκεια της οποίας δεν τήρησαν όλοι την ενδεδειγμένη στάση που εγώ θεωρώ ότι θα έπρεπε, ως προς την πάταξη του φαινομένου.

ΓΝ: Ποιους εννοείτε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εννοώ, κύριε Ντσούνο, και το πολιτικό σύστημα, εννοώ και την Δικαιοσύνη, εννοώ και τα Media. Υπάρχουν μεγάλες ευθύνες για το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή έφτασε το 2012 να γίνει Πολιτικό Κόμμα Κοινοβουλευτικό, για το γεγονός ότι δόθηκε άδεια, δηλαδή, σε μία τέτοια Οργάνωση, η οποία είχε εγκληματική δράση από πριν, να συμμετάσχει στις εκλογές…

ΧΚ: Άρα δεν θα έπρεπε να έχει δοθεί η άδεια να συμμετάσχει στις εκλογές.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αυτό, κύριε Κούτρα, εγώ το έχω πει από το Μάρτιο του 2012, πριν καν μπει η Χρυσή Αυγή στη Βουλή, πριν καν συμμετάσχει τις εκλογές, δυστυχώς τότε ο Άρειος Πάγος είχε άλλη άποψη και έδινε άδειες συμμετοχής στις εκλογές ακόμη και σε μορφώματα που δεν είχαν δημοκρατική δράση.

ΧΚ: Τώρα, από τη νομική σας εμπειρία, θα μπουν άνθρωποι στη φυλακή; Θα μπουν στη φυλακή ή με τον Ποινικό Κώδικα είναι λίγο τα πράγματα περίεργα;

ΓΝ: Και με τις αναστολές.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, εμένα δεν μου αρέσει να μασάω τα λόγια μου, οι ποινές αυτές δεν είναι οι ποινές που ονομαστικά ακούει κανείς. Τα 13 χρόνια δεν είναι 13 χρόνια, μπορεί να γίνουνε πέντε χρόνια, με την προφυλάκιση που υπάρχει θα πει ένα υπόλοιπο συγκεκριμένης περιόδου. Το ότι φτάσαμε…

ΧΚ: Δηλαδή από τρία έως τέσσερα χρόνια θα μείνουν μέσα ας πούμε περίπου;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Περίπου νομίζω ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Φυσικά είναι εξατομικευμένες οι ποινές, έχουν να κάνουν με το τί κάνει ο κρατούμενος εντός της φυλακής και ούτω καθεξής. Όμως, θα έλεγα ότι είναι μία διαδικασία που άργησε πάρα πολύ. Το γεγονός ότι τσουβαλιάστηκε η δολοφονία του Φύσσα με ένα σύνολο κατηγοριών οδήγησε ουσιαστικά στο να είναι ο δολοφόνος έξω όλα αυτά τα χρόνια και αυτό επίσης πρέπει να απαντηθεί γιατί έγινε και είναι μία διαδικασία που βλέπετε και τώρα, στο κλείσιμό της, ότι και μόνο από τον αριθμό των κατηγορουμένων και από αυτήν την επιλογή να υπάρχει όλη αυτή η εκτεταμένη δίωξη, οδηγεί σε μία καθυστέρηση και σε μία παράταση της διαδικασίας που δημιουργεί ερωτηματικά.

ΓΝ: Υπάρχει περίπτωση κάποιες ποινές να έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα; Αυτό που εξετάζεται τώρα; Εκτιμάτε ότι μπορεί να υπάρξει ανασταλτικός χαρακτήρας σε κάποιες ποινές;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Δεν μπορώ να κάνω πρόβλεψη, κύριε Ντσούνο. Κατά το νόμο μπορεί. Δεν μπορώ να κάνω πρόβλεψη. Από κει και πέρα, όμως, θα πρέπει όλοι να συναισθανθούμε και να αναλογιστούμε τι σημαίνουν αυτά τα πράγματα. Εγώ βίωσα πριν από ενάμιση χρόνο περίπου το πολύ δραματικό και τραυματικό βίωμα να δίνεται ποινή 13 ετών ακριβώς στον Κορκονέα και να φεύγει ελεύθερος από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο για τη δολοφονία 15χρονου παιδιού. Επομένως, θα πρέπει να έχουμε την συναίσθηση του τί σημαίνουν και οι ρυθμίσεις…

ΓΝ: Ωστόσο, η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε ότι πρόκειται για μία εγκληματική οργάνωση…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αυτό είναι ιστορικής σημασίας.

ΓΝ: … και προχώρησε στις βαρύτατες των ποινών που προβλέπει ο νέος ποινικός κώδικας, που θέλω και το σχόλιό σας σε αυτό.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Οι βαρύτατες είναι μέχρι 15 έτη. Το Δικαστήριο επέβαλε από ότι είδαμε 13 έτη και έξι μήνες. Κατά το προηγούμενο σύστημα η βαρύτατη ήτανε 20 έτη και κατά συγχώνευση, εάν υπήρχανε πολλές κατηγορίες, μέχρι 25.

ΧΚ: Εννοείτε πριν την αλλαγή του Ποινικού κώδικα;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εννοώ πριν την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα.

ΧΚ: Υπήρξε όσμωση, κυρία Κωνσταντοπούλου, Κομμάτων του πολιτικού σκηνικού με την Χρυσή Αυγή;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ότι είναι σαφές αυτό. Δηλαδή, από τη μία πλευρά υπήρξε μία ενθάρρυνση του λόγου της Χρυσής Αυγής και αναφέρομαι στο ρατσιστικό λόγο ο οποίος καλλιεργήθηκε κατά κόρον, ήδη από την περίοδο του 2009-2010 και αυτό ώθησε τη Χρυσή Αυγή στην άνοδο. Ο ρατσιστικός λόγος αρθρωνόταν από όλα τα Κυβερνητικά κόμματα τότε και ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και ΛΑΟΣ, που συγκυβερνούσαν. Σας θυμίζω υπήρχε μία σπέκουλα επάνω στο ρατσισμό και αυτό, βεβαίως, ενθάρρυνε τη Χρυσή Αυγή. Από κει και πέρα, έχουμε καταγεγραμμένη την ιδιαίτερη σχέση της Κυβέρνησης Σαμαρά με τη Χρυσή Αυγή, και, βέβαια, εν συνεχεία δυστυχώς έχουμε καταγεγραμμένο το γεγονός ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θέλησε να ποντάρει πάνω στην ακρότητα της Χρυσής Αυγής, δεν ήθελαν, δηλαδή, μία Χρυσή Αυγή συμμορφωμένη μέσα στο Κοινοβούλιο, ήθελαν την ακρότητα, εγώ αυτό είδα από την περίοδο Βούτση μέσα στη Βουλή, ήθελαν την ακρότητα διότι ποντάροντας πάνω σε αυτήν την ακρότητα θεωρούσαν ότι εμφανίζονται…

ΧΚ: Τι εννοείτε; Ο κύριος Βούτσης ενθάρρυνε αυτά τα ακραία σκηνικά που βλέπαμε στο Κοινοβούλιο;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, επί των ημερών μου δεν κουνήθηκε φύλλο μέσα στη Βουλή και αυτό το θεωρώ παράσημο. Το να ενθαρρύνεις ακρότητες οι οποίες να προβάλλονται για να…

ΧΚ: Είναι βαριά η κατηγορία πάντως.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι η άποψή μου, κύριε Κούτρα, και ας με διαψεύσει ο κύριος Βούτσης. Για μένα αυτά τα σκηνικά με τις προσκλήσεις στη Φρουρά…

ΧΚ: Κάντε μία παύση, γιατί έχει ενδιαφέρον, προφανώς, και θα το συζητήσουμε λίγο μετά το διάλειμμα.

ΓΝ: Και με αυτό θα συνεχίσουμε, ναι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Βεβαίως.

ΓΝ: …Συνεχίζουμε με την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου και είχαμε μείνει στο σημείο που σας ρωτήσαμε αν υπήρξε ανοχή ή συμπόρευση κομμάτων με την Χρυσή Αυγή.

ΧΚ: Για την ακρίβεια, είχαμε μείνει στο σημείο που έλεγε η κυρία Κωνσταντοπούλου ότι με τον κύριο Βούτση ενθαρρύνθηκαν;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ναι. Και η άποψή μου είναι…

ΧΚ: Από τον Πρόεδρο της Βουλής, από τον τότε Πρόεδρο της Βουλής;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Και από όλο το Προεδρείο. Σας θυμίζω τα σκηνικά με τις προσκλήσεις στη Φρουρά και όλο αυτό το κλίμα το οποίο εγώ θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το χρησιμοποίησε γιατί ήταν το τελευταίο του καταφύγιο να εμφανιστεί κάπως δημοκρατικός. Έχοντας ψηφίσει όλα τα Μνημόνια, έχοντας περάσει ότι πιο αντιδραστικό και αντικοινωνικό, η μόνη του καταφυγή ήταν να εμφανίζει ως αντίπαλον δέος τη Χρυσή Αυγή.

ΓΝ: Άρα βόλευε η παρουσία της Χρυσής Αυγής τον ΣΥΡΙΖΑ, λέτε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου είναι ότι και τον βόλεψε και την χρησιμοποίησε και επ’ αυτού κάποτε θα πρέπει να μιλήσουμε ειλικρινά. Γιατί ο αντιφασισμός είναι στάση ζωής, είναι αγώνας, επώδυνος, δεν είναι ούτε μόδα, ούτε ευκαιριακή ενασχόληση, ούτε κατ’ επάγγελμα πολιτική στάση.

ΧΚ: Οι καταγγελίες του κυρίου Κοντονή, οι οποίες, η αλήθεια είναι, έγιναν μετά, ένα χρόνο μετά.

ΓΝ: Μεταγενέστερα, ναι.

ΧΚ: Είχε πει κάτι ο άνθρωπος, για να μην τον αδικούμε, αλλά τότε δεν υπήρξε σφοδρή αντίδραση στην αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και επειδή ο Ποινικός Κώδικας σας αφορά και στην επαγγελματική σας διάσταση, θεωρείτε ότι έχουν βάση;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας απαντήσω. Θεωρώ ότι ο κύριος Κοντονής όταν ήταν στην εξουσία και ενόψει και των εκλογών, γιατί θυμίζω ότι ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας ψηφίστηκαν ως κατεπείγοντα νομοσχέδια εν μία νυκτί, την τελευταία μέρα πριν κλείσει η Βουλή. Αυτά είναι άνευ προηγουμένου διαδικασίες. Ο κύριος Κοντονής τότε καμία τέτοιου είδους αντίδραση δεν είχε, διότι τότε υπήρχε η κουτάλα της εξουσίας, υπήρχαν τα κοινά συμφέροντα της εξουσίας και όλοι μαζί συμπορεύονταν. Αυτά που λέει σήμερα, κατά την άποψή μου, στερούνται αξιοπιστίας ως προς το πρόσωπό του. Ως προς τις διαπιστώσεις, βεβαίως, θα έλεγα, και νομίζω ότι σας το είπα, ότι διόλου δεν πείθομαι για τα κίνητρα του ΣΥΡΙΖΑ στην προώθηση γενικώς αυτών των ρυθμίσεων. Σας εξέθεσα και άλλες τραυματικές συνέπειες όταν όπως ήτανε η υπόθεση Γρηγορόπουλου, όπως είναι και πολύ σοβαρές υποθέσεις οικονομικών εγκλημάτων, που τις ήξερε η Κυβέρνηση ότι ήταν σε εκκρεμότητα τότε και οι οποίες ξεπλύθηκαν μέσω αυτών των ρυθμίσεων.

ΓΝ: Γεια σας κυρία Κωνσταντοπούλου, ευχαριστούμε πολύ.

ΧΚ: Σας ευχαριστούμε πάρα-πάρα πολύ. Καλημέρα σας.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ. Καλημέρα.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής και επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν προσκεκλημένη, σήμερα το πρωί, στην εκπομπή Ώρα Ελλάδος με τον Άκη Παυλόπουλο και την Ντόρα Κουτροκόη στην τηλεόραση του OPEN - Το Ανοιχτό Κανάλι, για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Επέδωσε ευθύνες στα πολιτικά κόμματα για το χάϊδεμα προς το φασιστικό κόμμα υποτιμώντας την αρχικά ρατσιστική και τρομοκρατική της δράση που οδήγησε στην αποκάλυψη της εγκληματικής της οργάνωσης και πρακτικής με αποτέλεσμα την δολοφονία του Παύλου Φύσσα.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Την Τρίτη 22/9/2020 συζητήθηκε στον Άρειο Πάγο η αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Βασιλείου Πλιώτα κατά της απόφασης του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λαμίας, ως προς το σκέλος της απόφασης που αναγνώρισε στον καταδικασθέντα για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Επαμεινώνδα Κορκονέα, το ελαφρυντικό του «προτέρου συννόμου βίου».

Στη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο δεν επετράπη στους συνηγόρους της οικογένειας να αγορεύσουν επί της κρινόμενης αναίρεσης, γεγονός που παραβίασε τη ρητή δικονομική διάταξη που προβλέπει αγόρευση όλων των διαδίκων στην αναιρετική δίκη, αλλά και την αρχή της δημοσιότητας της δίκης, που αποτελεί εγγύηση διαφάνειας και χρηστής απονομής της δικαιοσύνης και συνδέεται με το δικαίωμα των πολιτών και της κοινωνίας να γνωρίζουν τις θέσεις της οικογένειας του δολοφονηθέντος επί του σοβαρότατου κρινόμενου ζητήματος.

Μετά την συζήτηση της υπόθεσης, η οικογένεια του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου κατέθεσε υπόμνημα στον Άρειο Πάγο, δια των πληρεξουσίων δικηγόρων της, Νίκου Κωνσταντόπουλου και Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Σήμερα δίνουμε στη δημοσιότητα το περιεχόμενο του υπομνήματος ως ελάχιστη πράξη υπεράσπισης του δικαιώματος της οικογένειας να ακουσθεί:


«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ
(ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ)

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

1. Της ΒερτζίνΤσαλικιάν του Αγκόπ
2. Της Αρετής Γρηγοροπούλου του Ευαγγέλου

Επί της από 7/11/2019 υπ’ αρ. 49/2019 Αναιρέσεως
του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου

Κατά της υπ’ αρ.

43, 47, 61, 62, 63/2016, 1, 11, 18, 26, 37, 38, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 69, 75, 76, 77, 78, 79, 80/2017, 8, 9, 10, 18, 24, 25, 26, 27, 35, 36, 37, 38, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 73, 74, 75, 76, 77, 87/2018, 8, 9, 10, 11, 12, 21, 29, 30, 31, 39, 40, 41, 47, 48, 53, 54, 55/2019

Αποφάσεως του

Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λαμίας

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Συζητήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σας, κατά την δικάσιμο της 22/9/2020 με αρ. πινακίου 21, η από 7/11/2019 υπ’ αρ. 49/2019 Αναίρεση που άσκησε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κατά της ως άνω Αποφάσεως του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λαμίας, με την οποία, αναγνωρίσθηκε το ελαφρυντικό του προτέρου συννόμου βίου στον Επαμεινώνδα Κορκονέα, καταδικασθέντα για την ανθρωποκτονία του 15χρονου υιού και αδελφού μας, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από πρόθεση, με άμεσο δόλο, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, δηλαδή εν ψυχρώ, έγκλημα που συγκλόνισε την Ελληνική Κοινωνία.

Κλητευθήκαμε προκειμένου να παραστούμε στη συζήτηση της Αναιρέσεως, με την ιδιότητά μας ως διαδίκων (πολιτικώς εναγουσών και πλέον υποστηριζουσών την κατηγορία) που παρέστημεν ήδη από την ανάκριση σε κάθε πράξη της προδικασίας και της κύριας διαδικασίας.

Σύμφωνα με τις σχετικές κλήσεις του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, που επιδόθηκαν στους αντικλήτους μας δικηγόρους (σχετ. 1), κλητευθήκαμε προκειμένου να παραστούμε κατά τη συζήτηση της ασκηθείσης αναιρέσεως ήδη από την αρχική δικάσιμο της. 18/2/2020 διορίζοντας συνηγόρους υποστήριξης της κατηγορίας- βλ. τις από 6/12/2019 κλήσεις, που υπογράφονται από τον ίδιο τον κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Αυτονοήτως προσήλθαμε στη διαδικασία, με σκοπό να υποστηρίξουμε, δια των συνηγόρων μας, που μας εκπροσωπούν από την Πρωτοβάθμια δίκη, την Αναίρεση του κ. Εισαγγελέως και να ζητήσουμε την Αναίρεση της Αποφάσεως, για τους λόγους που εκτίθενται στο Αναιρετήριο και για όσους το Δικαστήριο οφείλει αυτεπαγγέλτως να εξετάσει. Πλην όμως, το Δικαστήριό σας αρνήθηκε να δώσει το λόγο στους συνηγόρους μας, προκειμένου να αγορεύσουν κατά το άρθρο 515 Κ.Π.Δ., γεγονός που παραβίασε το δικαίωμά μας να εκθέσουμε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου σας και σε δημόσια συνεδρίαση τους λόγους για τους οποίους η Αναίρεση θα έπρεπε να γίνει δεκτή. Μάλιστα, με δεδομένο ότι η κυρία Εισαγγελέας της Έδρας δεν ανέπτυξε την Αναίρεση του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, αλλά μόνον αναφέρθηκε σε αυτήν κατά παραπομπή, σαν να ήταν γνωστή σε όλους και στο ακροατήριο, τελικώς η ενώπιόν σας διαδικασία περιορίσθηκε στην αγόρευση του συνηγόρου υπερασπίσεως του καταδικασθέντος δολοφόνου του Αλέξανδρου. Η επιλογή υποβάθμισης της ενώπιόν σας δίκης μέχρι του σημείου φίμωσης της πλευράς της υποστήριξης της κατηγορίας προσβάλλει βάναυσα το δικαίωμά μας να ζητούμε Δικαιοσύνη, μέσα από δίκαιη δίκη, και μας γεμίζει ανησυχίες και ερωτηματικά, αφού είναι πρωτοφανές και νομικά πρωτόγνωρο να κλητεύεται διάδικος να παραστεί βουβός και χωρίς δικαιώματα στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία, ενώ είναι ακόμη πιο ανεξήγητη η εκ μέρους σας πρόσκλησή μας να υποβάλουμε υπόμνημα, επί του αντικειμένου της δίκης επί του οποίου αρνηθήκατε να μας ακούσετε.



Η ασκηθείσα αναίρεση του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου που καλείσθε να κρίνετε, αποτέλεσε ιστορικής σημασίας εισαγγελική πρωτοβουλία και εκπλήρωση υψηλού δικαστικού καθήκοντος, καθώς η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αποτέλεσε πρόκληση για την Ελληνική Κοινωνία και το αίσθημα δικαίου των πολιτών, αλλά και πλήγμα για το κύρος της Ελληνικής Δικαιοσύνης, που, στην υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου γιού και αδελφού μας, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, εμφανίσθηκε να επιβραβεύει τους κατηγορουμένους αστυνομικούς, τον καταδικασθέντα δολοφόνο και τον αθωωθέντα τελικώς συμπαραστάτη του, αποφυλακίζοντας τον έναν με νόμω και ουσία αβάσιμο ελαφρυντικό και αθωώνοντας τον άλλον, με νομικούς ακροβατισμούς.

Κατά της αποφάσεως αυτής, και παρά το γεγονός ότι απαγγέλθηκε σχεδόν εν κρυπτώ, εν μέσω θέρους, στις 29/7/2020, ξεσηκώθηκε μεγάλη αντίδραση τόσο των πολιτών όσο και του νομικού κόσμου.



Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι μας, που υπογράφουν και το παρόν υπόμνημα, απηύθυναν με δημόσιες δηλώσεις τους έκκληση προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου να ενεργήσει για την αποκατάσταση του κράτους δικαίου, ενώ η πρώτη από εμάς, μητέρα του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, προέβην σε δημόσια δήλωση τοποθετούμενη για την απόφαση και το πραγματικό νόημά της, αλλά και για την εμπειρία μου στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο (σχετ. 2).

Ήδη από την 2/8/2019, λίγες ημέρες μετά την απαγγελία της απόφασης και μετά το σάλο που προκάλεσε η ανεξήγητη αναγνώριση ελαφρυντικού, η ιδιαζόντως χαμηλή ποινή και η αστραπιαία αποφυλάκιση του Ε. Κορκονέα, ο τότε εκτελών χρέη Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Δημήτριος Δασούλας παρήγγειλε την άμεση διαβίβαση της αποφάσεως στον Άρειο Πάγο μόλις θα καθαρογραφόταν, ώστε να εξετασθεί (σχετ. 3, τα σχετικά δημοσιεύματα).

Με την ιδιότητα των πολιτικώς εναγουσών- υποστηριζουσών την κατηγορία στη δίκη για τη δολοφονία του υιού και αδελφού μας Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, υποβάλαμε την από 6/11/2019 υπ’ αρ. πρωτ. 11652/6-11-2019 Αίτησή μας προς τον κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με την οποία ζητήσαμε να ασκήσει αναίρεση (κατ’ άρθρο 507 Κ.Π.Δ.) κατά της υπ’ αρ. 43, 47, 61, 62, 63/2016, 1, 11, 18, 26, 37, 38, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 69, 75, 76, 77, 78, 79, 80/2017, 8, 9, 10, 18, 24, 25, 26, 27, 35, 36, 37, 38, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 73, 74, 75, 76, 77, 87/2018, 8, 9, 10, 11, 12, 21, 29, 30, 31, 39, 40, 41, 47, 48, 53, 54, 55/2019 Αποφάσεως του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λαμίας, με την οποία ο πρώτος κατηγορούμενος-εκκαλών Επαμεινώνδας Κορκονέας κηρύχθηκε ομοφώνως ένοχος ανθρωποκτονίας από πρόθεση, με άμεσο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση με θύμα τον 15χρονο γιο και αδελφό μας Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, με το ελαφρυντικό του προτέρου συννόμου βίου και του επιβλήθηκε ποινή καθείρξεως μόνον 13 ετών και ο δεύτερος κατηγορούμενος-εκκαλών Βασίλειος Σαραλιώτης κηρύχθηκε ομοφώνως αθώος της απλής συνέργειας στην ανωτέρω ανθρωποκτονία από πρόθεση, για τους εκεί αναφερόμενους λόγους.

Αναφερόμενες στην ως άνω Αίτησή μας περί ασκήσεως Αναιρέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, υποβάλαμε και υπόμνημα αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους ζητούσαμε την Αναίρεση της Αποφάσεως και, ειδικότερα, εκθέσαμε τα ακόλουθα, τα οποία και ενώπιόν σας επαναλαμβάνουμε, αν και εμποδισθήκαμε να τα εκθέσουμε προφορικά:

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση βρίθει αντιφάσεων, λογικών κενών και ασυνεχειών, ως προς τα πληττόμενα σκέλη της, πάσχει δηλαδή από έλλειψη της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ενώ ταυτόχρονα έχει υποπέσει στην πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικών ποινικών διατάξεων αλλά και έχει εκδοθεί καθ’ υπέρβαση της εξουσίας του Δικαστηρίου.

Ειδικότερα:

Α. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ – ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΑ, ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ΚΟΡΚΟΝΕΑ ΤΗΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΡΟΥ ΣΥΝΝΟΜΟΥ ΒΙΟΥ (άρθρο 84 παρ., 2 στοιχ. α’ Π.Κ.)

Το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κάνοντας δεκτό τον ισχυρισμό του πρώτου κατηγορουμένου - εκκαλούντος περί συνδρομής της ελαφρυντικής περιστάσεως του αρ. 84 παρ. 2, στοιχ. α’ Π.Κ., προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ως άνω διατάξεως και παραβίασε ευθέως το νόμο και το κοινό περί δικαίου αίσθημα.



Όπως προκύπτει από το σκεπτικό της αποφάσεως, το Δικαστήριο διατυπώνει τη σκέψη ότι με την ως άνω διάταξη του νέου Ποινικού Κώδικα «υποχρεώνεται ο δικαστής να αναγνωρίσει αυτό το ελαφρυντικό σε όσους έχουν λευκό ποινικό μητρώο» (βλ. σελ. 1176- 1177 αποφάσεως). Πρόκειται για αυθαίρετη και εσφαλμένη ερμηνεία, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το αληθές νόημα και περιεχόμενο της ως άνω διατάξεως, όπως αυτά προκύπτουν από το γράμμα του νόμου, την πραγματική βούληση του νομοθέτη και το συνδυασμό της με άλλες διατάξεις.

Σύμφωνα με τη διατύπωση της νέας διατάξεως θεωρείται ελαφρυντική περίσταση το ότι ο υπαίτιος έζησε σύννομα ως τον χρόνο που έγινε το έγκλημα, περίσταση η οποία δεν αποκλείεται εξ ορισμού από τυχόν προηγούμενη καταδίκη του για ελαφρύ πλημμέλημα. Από το γράμμα του νέου άρθρου συνάγεται μεν ότι η απουσία λευκού ποινικού μητρώου δεν αποκλείει, από μόνη της, την αναγνώριση συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης, κάτι άλλωστε που και προηγουμένως υποστηριζόταν από μερίδα της νομολογίας. Αντιθέτως, δεν συνάγεται ούτε επιτρέπεται να συναχθεί και το αντίθετο, ότι δηλαδή μόνη η ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου αρκεί για την αναγνώριση της συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης, ούτε, πολύ λιγότερο, ότι μόνη η ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου ιδρύει υποχρέωση του Δικαστηρίου να αναγνωρίσει τη συνδρομή της συγκεκριμένης ελαφρυντικής περίστασης. Και τούτο, διότι ο νομοθέτης ρητά αναφέρεται σε σύννομο βίο, δηλαδή σε βίο που (αποδεδειγμένα, μετά από δικαστικό έλεγχο και με βάση αιτιολογημένη κρίση) δεν παραβιάζει το σύνολο των κανόνων δικαίου που ρυθμίζουν την εύρυθμη, ομαλή και ασφαλή λειτουργία της κοινωνίας, και όχι σε ποινικά σύννομο βίο.

Ως εκ τούτου, η απλή ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου δεν δεσμεύει το δικαστή, αλλά αποτελεί στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει στην αναγνώριση του ελαφρυντικού, εάν δεν υπάρχουν άλλα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει το αντίθετο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η παραπάνω ερμηνεία, παρά το γεγονός ότι είναι εντελώς αντίθετη από την ερμηνεία περί υποχρεωτικής χορήγησης του ελαφρυντικού στην περίπτωση του λευκού ποινικού μητρώου, περιλαμβάνεται και αυτή στις παραδοχές της προσβαλλόμενης (βλ. σελ. 1176 αποφάσεως), με τις οποίες γίνεται δεκτό ότι: «η έλλειψη τέτοιων καταδικών στο παρελθόν αποτελεί στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει στην αναγνώριση του ελαφρυντικού, εάν δεν υπάρχουν άλλα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει το αντίθετο». Κατά τον τρόπο αυτό η απόφαση διέλαβε ευθέως αντιφατική αιτιολογία ως προς την ερμηνεία της διατάξεως, εμφανίζοντας την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου αφ’ ενός ως στοιχείο που οδηγεί υποχρεωτικά στην αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης, αφ’ ετέρου ως στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει δυνητικά στη συνδρομή της ελαφρυντικής περιστάσεως.

Βεβαίως, κατά την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως, με βάση τις γενικές αρχές του ποινικού δικαίου και της ποινικής δικονομίας, ο έλεγχος της συνδρομής των ελαφρυντικών περιστάσεων- και της συγκεκριμένης, προϋποθέτει δικανική διαδικασία υπαγωγής, με εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων και αιτιολογημένη κρίση και ουδέποτε ιδρύονται αυτοματισμοί υποχρεωτικότητας στη διαδικασία της υπαγωγής, αντίθετα με όσα διαλαμβάνει η προσβαλλόμενη απόφαση.

Η ερμηνεία την οποία ακολουθεί εν τέλει το Δικαστήριο, περί δεσμεύσεως του δικαστή από την ανυπαρξία προηγούμενων καταδικών, είναι αντίθετη με το καθήκον του δικαστή της ουσίας και συγκρούεται με την συνταγματική διάκριση των εξουσιών.

Πέραν των ανωτέρω, καθ’ υπέρβαση της εξουσίας του και παραβιάζοντας την υποχρέωση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογήσεως της αποφάσεώς του, το Δικαστήριο, δεχόμενο την συνδρομή της ελαφρυντικής περιστάσεως του προτέρου συννόμου βίου μέχρι την τέλεση της πράξεως, προβαίνει σε εντελώς αναιτιολόγητες και αυθαίρετες «αφηγήσεις» και παραδοχές, που δεν στηρίζονται στα αποδεικτικά μέσα και προσκρούουν σε συγκεκριμένες αποδείξεις και πράγματα που προτάθηκαν, αλλά και σε παραδοχές και κρίσεις του ίδιου του Δικαστηρίου.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο προβαίνει στις εξής αυθαίρετες, αναιτιολόγητες και αντιφατικές παραδοχές (σελ. 1177):

«Αποδείχθηκε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος είναι παντρεμένος με τη Μαρία Χοντζέα από το έτος 1999 και έχει αποκτήσει τρία τέκνα…» «Αυτός ήταν υποδειγματικός οικογενειάρχης και δεν είχε στο παρελθόν την παραμικρή επίμεμπτη από κοινωνική και κυρίως ποινική άποψη συμπεριφορά»

ΕΝΩ από τη διαδικασία στο ακροατήριο αποδείχθηκε:

- Ότι ο κατηγορούμενος προ του γάμου του με την Μαρία Χοντζέα είχε τελέσει προηγούμενο γάμο με έτερη γυναίκα στον Καναδά, τον οποίο γάμο απέκρυψε επιμελώς από το Δικαστήριο, μέχρι το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, οπότε ομολογήθηκε το γεγονός από την μητέρα του και τον ίδιο (βλ. ειδικότερα, σελ. 850 και 871 αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως). Η ύπαρξη προηγούμενου γάμου, ο οποίος απεκρύβη, όχι μόνον από το Δικαστήριο, αλλά και από τις αρμόδιες αρχές, αφού στα προσκομισθέντα από τον ίδιο πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης και ληξιαρχική πράξη γάμου (σχετ. 4 και 5), εμφανίζεται να τελεί Α’ γάμο με την Μαρία Χοντζέα, οδηγούν αναπόδραστα στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη περίοδος της παραμονής του κατηγορουμένου στον Καναδά αποτελεί σκοτεινό και συσκοτιζόμενο από τον ίδιο κεφάλαιο της προηγούμενης ζωής του, που σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να θεμελιώσει συμπεράσματα περί «προτέρου συννόμου βίου», αλλά μάλλον οδηγεί στα εντελώς αντίθετα συμπεράσματα και σίγουρα δεν δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό του «υποδειγματικού οικογενειάρχη», που χρησιμοποιείται από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

- Άλλωστε, για την απόκτηση πιστοποιητικών που τον εμφανίζουν σε Α’ γάμο με τη Μαρία Χοντζέα, προδήλως παραβίασε την ισχύουσα νομοθεσία, με ψευδείς δηλώσεις και με διόλου σύννομη συμπεριφορά.

- «Είχε μια μετρημένη κοινωνική ζωή, ήταν συγκροτημένο άτομο, αγαπητός στους συγχωριανούς του (κατάγεται από τη Μάνη Μεσσηνίας)»

ΕΝΩ τίποτε από τα ανωτέρω δεν αποδείχθηκε από την επ’ ακροατηρίω διαδικασία και τα αποδεικτικά στοιχεία. Αντιθέτως, ουδείς συγχωριανός του κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισής του και ουδείς κατέθεσε μετά λόγου γνώσεως για την κοινωνική του ζωή. Ως προς δε το ποιόν και τον χαρακτήρα του, αλλά και τα γεγονότα της προηγούμενης ζωής του, κατατέθηκε και στο ακροατήριο, αλλά και αποτελεί περιεχόμενο των δημοσιευμάτων που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο (βλ. αναγνωσθέντα έγγραφα), ότι ο κατηγορούμενος ήταν γνωστός για τον επιθετικό χαρακτήρα του, ότι τον προσφωνούσαν «Ράμπο», αλλά και ότι εργάσθηκε σε νυχτερινό κατάστημα στην Καλαμάτα (βλ. πρακτικά της απόφασης και σχετικά δημοσιεύματα, σχετ. 6). Ιδιαιτέρως αναλυτική και κατατοπιστική επ’ αυτού και η αναίρεση του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου.

Μάλιστα, μία εκ των περικοπών της προανακριτικής του απολογίας, που αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, παραπέμπει ευθέως σε αυτήν την συμπεριφορά, καθώς ο κατηγορούμενος αναφέρεται στην «ιδιοσυγκρασία του και στο χαρακτήρα του» που δεν του επέτρεπε να… «το βάζει στα πόδια»!

Περαιτέρω, όλη η προηγηθείσα συμπεριφορά του κατηγορουμένου την ημέρα του εγκλήματος είναι παραβατική και έκνομη: παραβίαση εντολής μετάβασης στην Αλεξάνδρας, αλλαγή πορείας χωρίς ενημέρωση του Κέντρου, εμπλοκή σε διαπληκτισμό με πολίτες- ανήλικα παιδιά, εκτόξευση χυδαίων ύβρεων προς αυτά, παραβίαση καθήκοντος αποχής από τέτοιες συμπεριφορές, παραβίαση καθήκοντος ενημέρωσης του Κέντρου για τη στάθμευση και εγκατάλειψη του περιπολικού, πεζή μετάβαση και εκτόξευση χυδαίων ύβρεων και απειλών προς πολίτες και δη ανήλικα παιδιά («ελάτε τώρα ρε μουνιά», «ελάτε αν σας βαστάει» και άλλες χυδαίες εκφράσεις- βλ. πρακτικά αναιρεσιβαλλόμενης και αναίρεση κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου), αποτελούν στοιχεία του προτέρου βίου του κατηγορουμένου, που περιγράφονται αναλυτικά στο σκεπτικό και το διατακτικό της αποφάσεως και που, από μόνα τους, αποκλείουν την αναγνώριση συνδρομής της ελαφρυντικής περιστάσεως του προτέρου συννόμου βίου.

- Ομοίως, η κατάσταση στην οποία βρέθηκε το όπλο του πρώτου κατηγορουμένου, όπως προκύπτει από τις αναγνωσθείσες εργαστηριακές εκθέσεις και εκθέσεις κατασχέσεως, (γεμιστήρας που δέχεται περισσότερα φυσίγγια από τις εργοστασιακές προδιαγραφές, έλλειψη φυσιγγίων και φυσίγγια από πολλές διαφορετικές παρτίδες) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, εκτός υπηρεσίας και εκτός καθηκόντων, ο ανωτέρω προέβαινε σε επανειλημμένη οπλοχρησία, γεγονός που επίσης δεν συνάδει με την συνδρομή της ελαφρυντικής περιστάσεως του προτέρου συννόμου βίου (σχετ. 7, η αναγνωσθείσα από 16/12/2018 υπ’ αρ. πρωτ. 3022/13/20525-γ’ Έκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης, βλ. σελ. 1 και 2 και σχετ. 8, η από 22/1/2009 Έκθεση Υποβολής Παρατηρήσεων επί των γενομένων πραγματογνωμοσυνών των κκ. Συμεών Μεσογίτη και Γεωργίου Ραυτογιάννη, βλ. σελ. 10)

- Αλλά και ο διατυπωθείς στο ακροατήριο ισχυρισμός του ότι, στη διάρκεια της υπηρεσίας του, περνούσε από τους σκοπούς που είχαν υπηρεσία και… τους μοίραζε φυσίγγια (βλ. σελ. 897 πρακτικών), αποκαλύπτει επίσης μία εκτός κανόνων και μη σύννομη συμπεριφορά.

Όλα τα ανωτέρω όχι απλώς δεν αξιολογήθηκαν από το Δικαστήριο, αλλά, αντίθετα, παρασιωπώνται πλήρως στην περί αναγνώρισης της ελαφρυντικής περιστάσεως του προτέρου συννόμου βίου κρίση του, καθιστούν δε την κρίση αυτή πολλαπλώς άκυρη και εσφαλμένη και εντεύθεν αναιρετέα.

Είναι πάντως, πολύ χαρακτηριστικές και πλήρως αποδεικτικές της εσφαλμένης και αντιφατικής αποφάσεως περί αναγνωρίσεως ελαφρυντικού οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι ο Β’ κατηγορούμενος Βασίλειος Σαραλιώτης«γνώριζε πολύ λίγο το χαρακτήρα του Α’ κατηγορουμένου (Ε. Κορκονέα) και τη συμπεριφορά του ως επαγγελματία, αστυνομικού αλλά και ως ανθρώπου και δεν ήταν, ως εκ τούτου δυνατόν στη συγκεκριμένη περίπτωση, να γνωρίζει ή να θεωρήσει ως ενδεχόμενο και να αποδεχθεί την τέλεση από τον πρώτο κατηγορούμενο της ως άνω άδικης πράξης» (σελ. 1152).

Οι ανωτέρω παραδοχές, που χρησιμοποιούνται προς το σκοπό της απαλλαγής του Βασιλείου Σαραλιώτη, έρχονται σε ευθεία και πλήρη αντίφαση με όσα δέχεται το ίδιο Δικαστήριο για τον Επαμεινώνδα Κορκονέα κατά την αναγνώριση της συνδρομής ελαφρυντικής περιστάσεως.

Αλλά και υπογραμμίζουν την διάθεση «να πέσουν στα μαλακά», παντί τρόπω και με κάθε πρόσχημα, εκείνοι που συνέπραξαν στη δολοφονία ενός παιδιού. Κάτι που θα έπρεπε κατά την άποψή μας να ελεγχθεί αυτοτελώς, ως προς το παρασκήνιο και τις περιστάσεις έκδοσης της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.

Β. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ – ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΑ ΠΟΙΝΗΣ ΚΑΘΕΙΡΞΕΩΣ ΜΟΝΟΝ 13 ΕΤΩΝ

Το άρθρο 299 παρ. 1 Π.Κ., όπως ισχύει, προβλέπει ότι «Όποιος σκότωσε άλλον τιμωρείται με κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών.». Εν προκειμένω, στον πρώτο κατηγορούμενο – εκκαλούντα, Επαμεινώνδα Κορκονέα, επιβλήθηκε ποινή καθείρξεως μόνο 13 ετών, παρά την πρόταση του κ. Εισαγγελέως της έδρας που πρότεινε την επιβολή κάθειρξης 15 ετών.

Στην προσβαλλόμενη απόφαση, διαλαμβάνεται το εξής αιτιολογικό, ως προς την επιβολή της ποινής (βλ. σελ. 1189, 1190 και 1191 προσβαλλομένης αποφάσεως):

«Ως προς την εκτίμηση της βαρύτητας του εγκλήματος έλαβε υπ’ όψιν του την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με την χρήση υπηρεσιακού όπλου για την τέλεσή της και το γεγονός ότι ο πρώτος κατηγορούμενος πυροβόλησε κατά αριθμού προσώπων χωρίς να υφίσταται άμεσος κίνδυνος για τη ζωή του. Ως προς την εκτίμηση της βλάβης που προξένησε το έγκλημα, η αφαίρεση μίας ανθρώπινης ζωής και μάλιστα ανηλίκου με πρόθεση αποτελεί τη μέγιστη βλάβη που μπορεί να προκληθεί από εγκληματική πράξη. Ως προς την εκτίμηση του βαθμού ενοχής του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο κατέγνωσε σε βάρος του άμεσο δόλο, λαμβάνοντας υπόψη και τη συμπεριφορά του κατά την τέλεση της πράξης και την ανταλλαγή ύβρεων με το θύμα, που δε συνάδει με το λειτούργημά του, ως αστυνομικού. Περαιτέρω, ως προς την αφορμή που του δόθηκε για την τέλεση της πράξης της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και εν προκειμένω, η επίθεση που δέχθηκε από το συγκεκριμένο πλήθος νεαρών ατόμων, ήταν σύνηθες γεγονός για την περιοχή των Εξαρχείων και τους υπηρετούντες στην περιοχή αυτή αστυνομικούς. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα αίτια που τον ώθησαν στην τέλεση της πράξης του, ήταν ο υπέρμετρος εγωισμός που τον ώθησε σε επίδειξη δύναμης έναντι του θύματος και των λοιπών συγκεντρωθέντων. Υπήρχε δυνατότητα απεμπλοκής του από το συμβάν, χωρίς να επιμείνει να επιστρέψει στον τόπο όπου είχε αντιληφθεί ότι βρίσκονταν τα άτομα που είχαν επιτεθεί κατά του περιπολικού. Ως προς την διαγωγή του κατηγορουμένου μετά την πράξη του, το Δικαστήριο κρίνει ότι η απαθής στάση του στις φωνές και τις εκκλήσεις των συγκεντρωμένων νεαρών προσώπων για ασθενοφόρο και η εν συνεχεία αποχώρησή του από τον τόπο του εγκλήματος, λειτουργούν σε βάρος του υπαιτίου. Αντιθέτως, το γεγονός ότι έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση των υπηρεσιακά ανωτέρων του, επιστρέφοντας άμεσα το περιπολικό στο αρμόδιο ΑΤ Εξαρχείων, λειτουργούν υπέρ του υπαιτίου (κατηγορουμένου).

Συνεκτιμώντας το Δικαστήριο και ότι ο κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της κράτησής του εμφάνισε ψυχολογικά προβλήματα, ενώ η οικογένειά του, αποτελούμενη από τα τρία τέκνα του (εκ των οποίων τα δύο ανήλικα) και τη σύζυγό του, λόγω του εγκλεισμού του αναγκάστηκε να μετοικήσει από την Αθήνα στην ιδιαίτερη πατρίδα του (Μάνη), μην έχοντας άλλους πόρους προς το ζην, αφού ο μόνος πόρος της ήταν ο μισθός του κατηγορουμένου, με αποτέλεσμα έκτοτε αυτή (οικογένεια) να αναγκασθεί για την κάλυψη των βασικών και στοιχειωδών αναγκών της, να δέχεται βοήθεια και δωρεές ομογενών συγχωριανών του. Πέραν αυτών, η απουσία του εν λόγω κατηγορουμένου στερεί από τα τρία τέκνα του την πατρική στοργή και από τους υπερήλικες γονείς του, τη φροντίδα και τη συμπαράσταση καθώς επίσης και τη φροντίδα από τη νοητικά καθυστερημένη αδερφή του (η έτερη νοητική καθυστερημένη αδερφή του έχει ήδη αποβιώσει).».

Από το ανωτέρω αιτιολογικό προκύπτουν αντιφάσεις που καθιστούν αναιρετέο το σκέλος αυτό της προσβαλλομένης αποφάσεως. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι «ο πρώτος κατηγορούμενος πυροβόλησε κατά αριθμού προσώπων χωρίς να υφίσταται άμεσος κίνδυνος για τη ζωή του», ότι «η αφαίρεση μίας ανθρώπινης ζωής και μάλιστα ανηλίκου με πρόθεση αποτελεί τη μέγιστη βλάβη που μπορεί να προκληθεί από εγκληματική πράξη», ότι η συμπεριφορά του δε συνάδει με αυτή που πρέπει να επιδεικνύει ο αστυνομικός κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ότι «τα αίτια που τον ώθησαν στην τέλεση της πράξης του, ήταν ο υπέρμετρος εγωισμός που τον ώθησε σε επίδειξη δύναμης έναντι του θύματος και των λοιπών συγκεντρωθέντων», ότι υπήρχε δυνατότητα απεμπλοκής του, χωρίς να επιστρέψει στον τόπο όπου βρίσκονταν τα συγκεντρωμένα άτομα και ότι, τέλος, «η απαθής στάση του στις φωνές και τις εκκλήσεις των συγκεντρωμένων νεαρών προσώπων για ασθενοφόρο και η εν συνεχεία αποχώρησή του από τον τόπο του εγκλήματος, λειτουργούν σε βάρος του υπαιτίου».

Παραθέτει, ως εκ τούτου, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μία σειρά γεγονότων που αιτιολογούν πλήρως την επιβολή στον πρώτο κατηγορούμενο της ποινής της ισόβιας κάθειρξης, όπως άλλωστε, τού είχε επιβληθεί πρωτοδίκως.

Σε όλα τα ανωτέρω το Δικαστήριο, αντιπαραθέτει ως στοιχείο υπέρ του πρώτου κατηγορουμένου το γεγονός ότι δήθεν έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της υπηρεσίας επιστρέφοντας άμεσα το περιπολικό στο αρμόδιο ΑΤ Εξαρχείων, ενώ το αληθές είναι ότι αμφότεροι κατηγορούμενοι για μακρότατο χρόνο, όπως διαλαμβάνεται και στη σελ. 1124 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως αλλά και προκύπτει από τα αναγνωσθέντα και μνημονευόμενα εκεί αποσπάσματα συνομιλιών: «απέφευγαν να δώσουν το στίγμα τους στο Κέντρο Άμεσης Δράσης, παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις του αξιωματικού υπηρεσίας και το σπουδαιότερο απέφευγαν, τόσο να ενημερώσουν για τη χειροβομβίδα κρότου λάμψης και του όπλου, όσο και για την πλήξη ανθρώπου, την οποία ασφαλώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, έχουν αντιληφθεί. Ενδεικτικό της συμπεριφοράς τους είναι το γεγονός ότι δεν εκτελούσαν συστηματικά την εντολή που έλαβαν, ακόμη και με τη μορφή παράκλησης να επικοινωνήσουν μέσω των κινητών τηλεφώνων τους [βλ το από 7/12/2008 με αριθμό πρωτ. 2004/17/47/69-κγ έγγραφο του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., Διεύθυνσης Τεχνικών, 5ου Τμήματος Τεχνολογικών Συστημάτων C4I, σχετ. 9], με τον υπεύθυνο ιεραρχικά ανώτερό τους Ταξίαρχο, ο οποίος επιμόνως ζητούσε την επικοινωνία.»(βλ. σελ. 1124 αποφάσεως). Η ανωτέρω παραδοχή της ιδίας αποφάσεως έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την παραδοχή περί…άμεσης θέσεως του κατηγορουμένου στη διάθεση της υπηρεσίας και περί…άμεσης επιστροφής του περιπολικού, που δήθεν πρέπει να συνεκτιμηθεί…υπέρ του στην καταμέτρηση της ποινής.

Το Δικαστήριο, στο ανωτέρω αιτιολογικό του, παραγνωρίζει το γεγονός ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, με συναπόφαση και του δευτέρου, αφ’ ενός δεν ενημέρωσε το Κέντρο Επιχειρήσεων ότι υπήρξε τραυματισμένο-νεκρό άτομο, αφ’ ετέρου δεν παρείχε καμμία ενημέρωση ούτε καν στους αστυνομικούς που βρίσκονταν επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη.

Άλλωστε, υφίσταται κραυγαλέα αντίφαση της κατά τα άνω «θετικής» παραδοχής του Δικαστηρίου με την παραδοχή, που διαλαμβάνεται στο ίδιο αιτιολογικό, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος (όπως και ο δεύτερος) επέδειξε απαθή στάση στις φωνές και τις εκκλήσεις των συγκεντρωμένων ατόμων για ασθενοφόρο, καθώς υπήρχε τραυματισμένο άτομο.

Άλλωστε, ακόμη και εάν επέστρεφε το περιπολικό στο Α.Τ. Εξαρχείων άμεσα (πράγμα που αποδεδειγμένα δεν έπραξε), κάτι τέτοιο δεν αποτελεί επιχείρημα υπέρ του κατηγορουμένου, καθώς αυτό ήταν υπηρεσιακό καθήκον του και σε καμμία περίπτωση δεν αποτελεί λόγο μείωσης της επιβαλλόμενης ποινής.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο παραθέτει σειρά επιχειρημάτων, τα οποία ανάγονται στον προσωπικό και οικογενειακό του βίο, που φέρονται ότι αιτιολογούν την επιβολή μειωμένης ποινής στον πρώτο κατηγορούμενο (ψυχολογικά προβλήματα κατά την διάρκεια της κρατήσεώς του, μετοίκηση της οικογενείας του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Μάνη, λόγω οικονομικών προβλημάτων, έλλειψη πατρικής στοργής για τα τέκνα του, ανάγκη φροντίδας των υπερήλικων γονέων του και της νοητικά καθυστερημένης αδερφής του, θάνατος της έτερης νοητικά καθυστερημένης αδερφής του). Πέραν του ότι αυτά τα επιχειρήματα ουδόλως συγκροτούν λόγους μειώσεως της επιμετρούμενης ποινής, προκαλεί πραγματικά αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι ουδεμία μνεία γίνεται στις συνέπειες που είχε η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου στην δική του οικογένεια. Αυτή η κραυγαλέα αντίφαση, της πλήρους απαξίωσης της οικογένειας του θύματος και του Γολγοθά της εν αντιθέσει με την επινόηση επιχειρημάτων μειώσεως της ποινής με αναφορές στην οικογένεια του δράστη είναι δηλωτική πολλών περισσότερων από την απλή έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως.

Επειδή το παρόν υπόμνημά μας είναι νόμιμο, βάσιμο, παραδεκτό και αληθές


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΖΗΤΟΥΜΕ

- Να γίνει δεκτή η κρινόμενη Αναίρεση του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κατά της υπ’ αρ. 43, 47, 61, 62, 63/2016, 1, 11, 18, 26, 37, 38, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 69, 75, 76, 77, 78, 79, 80/2017, 8, 9, 10, 18, 24, 25, 26, 27, 35, 36, 37, 38, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 73, 74, 75, 76, 77, 87/2018, 8, 9, 10, 11, 12, 21, 29, 30, 31, 39, 40, 41, 47, 48, 53, 54, 55/2019 Αποφάσεως του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λαμίας

- Να αναιρεθεί η πληττόμενη απόφαση ως προς το σκέλος της περί αναγνώρισης της ελαφρυντικής περιστάσεως του προτέρου συννόμου βίου και ως προς την επιβληθείσα σκανδαλωδώς χαμηλή «ποινή»-αποφυλακίσεως

- Να εκδικασθεί η υπόθεση ενώπιον νέας Σύνθεσης για τα ανωτέρω θέματα


Αθήνα, 25/9/2020

Οι παραστάντες συνήγοροι υποστήριξης της κατηγορίας

Νίκος Κωνσταντόπουλος

Ζωή Κωνσταντοπούλου»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μετά από όσα συνέβησαν στον Άρειο Πάγο κατά την εκδίκαση της Εισαγγελικής Αναιρέσεως στην υπόθεση δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, οι συνήγοροι της οικογένειας του 15χρονου Αλέξανδρου, Ζωή Κωνσταντοπούλου και Νίκος Κωνσταντόπουλος εξέδωσαν την ακόλουθη δήλωση:

Σήμερα ζήσαμε μια απογοητευτική και κατώτερη των περιστάσεων συνεδρίαση του Αρείου Πάγου, σε μια ιστορικής σημασίας υπόθεση: την υπόθεση της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός ανυποψίαστου αθώου παιδιού από έναν αδίστακτο αστυνομικό, με την ενεργό παρουσία και ενθάρρυνση, σε κάθε βήμα, του συνεργάτη του.

Μετά την προκλητική και μεθοδευμένη απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λαμίας, με την οποία επιβραβεύθηκε με το ελαφρυντικό του προτέρου συννόμου βίου ο Κορκονέας και του χαρίστηκε μια ποινή άμεσης αποφυλάκισης, ενώ ο συμπράξας Βασίλειος Σαραλιώτης αθωώθηκε με νομικές ακροβασίες, σήμερα ζήσαμε άλλο ένα πλήγμα στην αξιοπιστία της Δικαιοσύνης, άλλη μια πράξη περιφρόνησης προς την οικογένεια του θύματος, του 15χρονου Αλέξανδρου:

Το Δικαστήριο αρνήθηκε να δώσει το λόγο για αγόρευση στην πλευρά της οικογένειας του δολοφονηθέντος, κρίνοντας ότι η μάνα και η αδελφή του Αλέξανδρου, που παρίστανται στη διαδικασία για την υποστήριξη της κατηγορίας, δεν έχουν δικαίωμα να μιλήσουν, δια των συνηγόρων τους, επί της κρινόμενης Αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου!

Πρόκειται για πρωτοφανή απόφαση, χωρίς προηγούμενο, πλήρους στέρησης από το διάδικο του δικαιώματος αγόρευσης στην αναιρετική δίκη, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 515 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, χωρίς καμμία εξαίρεση ή αστερίσκο. Κι όμως, για την οικογένεια του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο κανόνας αυτός παραβιάσθηκε με τυπικές προσχηματικές επινοήσεις.

Αυτονοήτως διαμαρτυρηθήκαμε. Αυτονοήτως δηλώσαμε, για τα πρακτικά, ότι πρόκειται περί προκλητικής καταστρατήγησης των δικαιωμάτων της Οικογένειας του Αλέξανδρου. Αυτονοήτως αντιλέξαμε στη φίμωση της Οικογένειας του Αλέξανδρου.

Από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την υπόθεση αυτή, πριν από 10 χρόνια, οι λυσσαλέες παρεμβάσεις παρακρατικών, παραθεσμικών και παραδικαστικών μηχανισμών για να πέσουν στα μαλακά οι κατηγορούμενοι ήταν αισθητές. Αποκορύφωμά τους ήταν η προσβλητική για τη δικαιοσύνη επιβράβευση των κατηγορουμένων με την απόφαση του Εφετείου Λαμίας.

Σήμερα αντιμετωπίσαμε ένα Ανώτατο Δικαστήριο αδιάφορο για την ίδια την έννοια της ουσιαστικής Δικαιοσύνης. Για το τι σημαίνει για μια μάνα να χάνει το παιδί της στα 15 του από σφαίρα αστυνομικού που πυροβόλησε εν ψυχρώ. Για το τι σημαίνει παραδικαστική μεθόδευση να εκδοθεί η απόφαση με σύνθεση διαφορετική από αυτήν που εκδίκασε την υπόθεση επί 2,5 χρόνια και με χρήση των ευνοϊκών διατάξεων του νέου Π.Κ. Για το τι σημαίνει να αναγνωρίζεται ελαφρυντικό σε άνθρωπο που η οικογενειακή, υπηρεσιακή, επαγγελματική και εν γένει διαδρομή και συμπεριφορά του είναι γεμάτη σκοτεινά σημεία.

Η δίκη για την ουσία της υπόθεσης σε πρώτο και δεύτερο βαθμό έγινε στις άδειες αίθουσες των Δικαστηρίων της Άμφισσας και της Λαμίας. Κι αυτό, με απόφαση του Αρείου Πάγου, που δέχθηκε την αίτηση Κορκονέα για μεταφορά της δίκης εκτός Αθηνών, γιατί δήθεν στην Αθήνα θα κινδύνευε η ζωή του. Σήμερα που η υπόθεση επρόκειτο να ακουσθεί στο φυσικό της χώρο, ζήσαμε τη μεγάλη ενόχληση του Δικαστηρίου και μόνο από την ύπαρξη της πλευράς της οικογένειας του Αλέξανδρου. Και μόνο από την σιωπηλή παρουσία της μητέρας και της αδελφής του παιδιού. Σε κάθε μας λέξη, για το αυτονόητο δικαίωμα ακρόασης και αγόρευσης, εισπράξαμε συνεχείς διακοπές από την Πρόεδρο του Δικαστηρίου, που επέμενε στην τυπική διεκπεραίωση της όλης διαδικασίας, που ακύρωνε την παρουσία μας στην αίθουσα.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι έχουμε δικαίωμα να παριστάμεθα, αλλά όχι να αγορεύσουμε, ενώ ταυτόχρονα δέχθηκε ότι έχουμε δικαίωμα υποβολής υπομνήματος στη δίκη. Πρόκειται περί διαδικασίας του παραλόγου. Είναι μια απόφαση ανεπίτρεπτης προχειρότητας, αβάσιμη κατά το νόμο και τη δικονομία και αναντίστοιχη στη σοβαρότητα της υπόθεσης και στις σοβαρές ενδείξεις παραδικαστικής λειτουργίας για την έκδοση της δευτεροβάθμιας απόφασης

Μολονότι θεωρούμε ότι η Αναίρεση του κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου είναι εμπεριστατωμένη και πρέπει αυτονοήτως να γίνει δεκτή, μας προβλημάτισε το γεγονός ότι η Εισαγγελέας της Έδρας απλώς αναφέρθηκε σ’ αυτήν και δεν την ανέπτυξε καν, διαβεβαιώνοντας μάλιστα το Δικαστήριο ότι «Δεν πρόκειται να πει τίποτε». Μας προβλημάτισε η τυπολατρική υποβάθμιση της υπόθεσης, η διεκπεραιωτική περιθωριοποίηση των δικαιωμάτων τις οικογένειας του θύματος της αστυνομικής βίας.

Δεν εφησυχάζουμε και καλούμε τις πολίτες να μην εφησυχάσουν.

Έχουμε δει τόσα πολλά στην υπόθεση αυτή, που τίποτε δεν θα τις εκπλήξει.

Το χέρι του Κορκονέα όπλισαν τις οι προηγούμενες αποφάσεις των Ελληνικών Δικαστηρίων που αθώωσαν ή έριξαν στα μαλακά αστυνομικούς που δολοφόνησαν πολίτες. Η απόφαση που έριξε στα μαλακά τον Κορκονέα οπλίζει το χέρι κάθε επόμενου Κορκονέα και στέλνει στο θάνατο κάθε επόμενο Αλέξανδρο.

Η ευθύνη συνεπώς εκείνων που κρίνουν σήμερα την υπόθεση δεν είναι ευθύνη τυπική ή τεχνική. Είναι ευθύνη για τη ζωή και το δίκαιο. Και σε καμμιά περίπτωση δεν είναι επιτρεπτό δικαστηριακές πρακτικές να σχετικοποιούν την δημοκρατική νομιμότητα, τις εγγυήσεις των συνταγματικών δικαιωμάτων των πολιτών, την ίδια την απονομή δικαιοσύνης.



Αθήνα, 22/9/2020

Οι συνήγοροι υποστήριξης της κατηγορίας

της Οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου


Νίκος Κωνσταντόπουλος

Ζωή Κωνσταντοπούλου




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Σήμερα παριστάνουν τους αθώους και τους υπερασπιστές των εξαθλιωμένων θυμάτων τους αυτοί που κυβέρνησαν 4,5 χρόνια, αυτοί που δημιούργησαν το κολαστήριο της Μόριας και στοίβαξαν εκεί δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, εκατοντάδες ασυνόδευτα παιδιά, σε καθεστώς άγριας παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Περιφρονώντας και τσαλαπατώντας κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Αυτό πάει πολύ!
Πάει πολύ αυτοί που υπέγραψαν το 2016 Συμφωνία με την Τουρκία για να φυλακίζονται, με ευθύνη του Στρατού (!), στη Μόρια δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, σε χώρο για 700, σήμερα να μας λένε ότι «θα την έκαιγαν».
Ποιόν κοροϊδεύετε, κύριε Λιάκο και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, με τους λαϊκισμούς σας;
Η Μόρια είναι έργο του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα.
Η ΝΔ και ο κ. Χρυσοχοΐδης το άφησαν άθικτο, γιατί αυτό τους εξυπηρετούσε.

Υ.Γ.
Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ο ανθρωπισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν ενεργοποιούνται μόνο όταν βρίσκεσαι στην Αντιπολίτευση.
Κύριοι της ΝΔ και κύριε Χρυσοχοΐδη, αφήστε τους διαδικτυακούς παλικαρισμούς και πράξτε τα δέοντα, που δεν έχετε πράξει 14 μήνες: αυτά που οφείλει ένα κράτος δικαίου να κάνει. Η ευθύνη σας για την διατήρηση αυτού του εκτρώματος είναι τεράστια και δεν συμψηφίζεται ούτε με τις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ ούτε με την ποινική ευθύνη κάποιων μεμονωμένων προσώπων για τον εμπρησμό.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση συνέντευξη μπορείτε να παρακολουθήσετε από το freedomtv με οικοδεσπότη την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου και καλεσμένο Αλέξανδρο Καζαμία, Επίκουρο Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρυ.

Θέμα της συζήτησης η εξωτερική πολιτική και η Ελληνοτουρκική κρίση.

Σε αυτή τη νέα περίοδο, η Ζωή συζητά για τα θέματα που απασχολούν όλους μας, με τους ανθρώπους που γνωρίζουν!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατατέθηκε σήμερα στο Δικαστικό Μέγαρο Βόλου η μήνυση των κατοίκων του χωριού Σταγιάτες 
κατά του Δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου.
Την μήνυση κατέθεσε η δικηγόρος των κατοίκων Ζωή Κωνσταντοπούλου, που τους εκπροσωπεί στον δίκαιο αγώνα που δίνουν για την μη εκχώρηση του νερού της πηγής του χωριού τους.

Έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας:
Σήμερα, στη 10η Επέτειο της Αναγνώρισης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, του δικαιώματος στο Νερό, η Πλατεία Ελευθερίας, απέναντι από τα Δικαστήρια κ το Δικαστικό Μέγαρο Βόλου, γέμισαν από τους χαμογελαστούς κι αποφασισμένους κατοίκους του μικρού χωριού του Πηλίου, που αγωνίζονται κι αντιστέκονται.Και που δεν εκχωρούν ούτε το Νερό τους ούτε την Αξιοπρέπειά τους σε καμμία Εξουσία#Σταγιάτες #δικαίωμα_στο_νερό #δικαιοσύνη_για_όλους






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με άρθρο της στα Νέα του Σαββατοκύριακου, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλά για τις βαριές ευθύνες Κυβέρνησης, Περιφέρειας, Δήμου, Ηγεσίας της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας για το έγκλημα στο Μάτι.

Αναφέρεται στις εγκληματικές παραλείψεις των ιθυνόντων, αλλά και στην οργανωμένη απόπειρα συγκάλυψης του εγκλήματος και των ευθυνών και ξεκαθαρίζει:

«Η Αριστερά, που στο όνομά της κάποιοι έχτισαν πολιτικές καριέρες, έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ευθύνη.

Για εκείνους που με τόση απανθρωπιά, τυχοδιωκτισμό κι ανευθυνότητα συνέπραξαν σε αυτό το έγκλημα, δεν υπάρχει κανένα «ηθικό πλεονέκτημα». Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε ίχνος ντροπής.»

Ολόκληρο το άρθρο:

Μάτι: Ηθικό πλεονέκτημα και ίχνος ντροπής

Της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Πρ. Προέδρου της Βουλής

Πριν από 2 χρόνια χάθηκαν 102 συνάνθρωποί μας. Έχασαν τη ζωή τους άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, όλοι εγκαταλελειμμένοι κι αβοήθητοι, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός αδρανούσε κι οι υπεύθυνοι περί άλλα τύρβαζαν.

Αυτοί οι 102 άνθρωποι θα ζούσαν σήμερα, εάν η τότε Κυβέρνηση, η τότε Περιφερειάρχης, ο τότε Δήμαρχος, η τότε ηγεσία της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας έκαναν το καθήκον τους: αν είχαν μεριμνήσει ώστε, εκείνη την ημέρα, που από την προηγουμένη ήταν γνωστό ότι ήταν ημέρα υψηλότατου κινδύνου πυρκαγιάς (επίπεδο 4), με ισχυρότατους ανέμους με κατεύθυνση την περιοχή, να βρίσκονται σε επιφυλακή και επαγρύπνηση όλοι οι μηχανισμοί πυρόσβεσης και σε ετοιμότητα όλοι οι μηχανισμοί προειδοποίησης και εκκένωσης. Δεν το έκαναν. Και εγκατέλειψαν έναν ολόκληρο πληθυσμό στις φλόγες. Άνθρωποι έρχονταν αντιμέτωποι με τη φωτιά ανοίγοντας την πόρτα του σπιτιού τους, την ώρα που στην τηλεόραση προβάλλονταν εικόνες της πυρκαγιάς στην Κινέτα. Έτρεχαν να σωθούν κι όσοι κατάφερναν να φτάσουν στη θάλασσα παρέμεναν αβοήθητοι για ώρες.

Μια από τις πρώτες φράσεις που είπε ο Τσίπρας σε εκείνη τη στημένη Συνέντευξη Τύπου, μεσάνυχτα της 23ης προς 24η Ιουλίου 2018, ήταν «Τι να κάνεις σε 2 ώρες;», ως άλλοθι που αμέσως έδωσε στον εαυτό του.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι την ώρα που δινόταν η Συνέντευξη Τύπου, είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι- και η Κυβέρνηση το γνώριζε.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι την ώρα που δινόταν η Συνέντευξη Τύπου, άνθρωποι πάλευαν να κρατηθούν ζωντανοί μέσα στη θάλασσα και η Κυβέρνηση είχε δώσει εντολή «μη περισυλλογής νεκρών».

Σήμερα γνωρίζουμε πως, την ώρα που δινόταν εκείνη η Συνέντευξη Τύπου, χάνονταν λεπτό προς λεπτό άνθρωποι- και όλοι όσοι είχαν την ευθύνη ασχολούνταν με το να στήσουν επικοινωνιακά την εικόνα τους. Να αποσείσουν τις ευθύνες τους.

Σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα πιο αδιάψευστα ντοκουμέντα, ότι, μετά την τραγωδία, η Κυβέρνηση επεδίωξε με όλους τους τρόπους να παρέμβει στη Δικαιοσύνη για να γλιτώσει τον έλεγχο και την τιμωρία.

Εκείνοι που έπρεπε να ζητούν συγνώμη και να ελπίζουν να βρουν τη δύναμη να συγχωρέσουν τον εαυτό τους, δεν δίστασαν στιγμή να χειραγωγήσουν, να εκβιάσουν, να λειτουργήσουν με πρακτικές μαφίας, για να μην καθίσουν στο σκαμνί.

Στο Μνημόσυνο για τα θύματα, όπου επικρατούσε η λέξη «Δικαίωση» μετά από κάθε όνομα νεκρού, δεν τόλμησαν, βέβαια, όλοι αυτοί να εμφανισθούν. Ούτε και θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν.

Υπάρχει αυτό που λέγεται ηθική της απόφασης. Κι είναι η εσωτερική συνειδησιακή διαδικασία εκείνου που έχει την ευθύνη. Ποια απόφαση παίρνεις και ποιες συνέπειες αψηφάς και ποια βάρη αναλαμβάνεις.

Είναι μεγαλειώδες και βαθιά ηθικό να αψηφάς το πολιτικό κόστος αλλά και το προσωπικό όφελος και να αποφασίζεις με ανιδιοτέλεια και ευσυνειδησία.

Κι είναι βαθιά ανήθικο και ποταπό να προκρίνεις τα προσωπικά σου οφέλη και την πολιτική σκοπιμότητα, εγκαταλείποντας ανθρώπινες ζωές που θα μπορούσες να σώσεις και επιδιώκοντας να μην υποστείς συνέπειες.

Η Αριστερά, που στο όνομά της κάποιοι έχτισαν πολιτικές καριέρες, έχει διαχρονικά συνδεθεί με τον ανθρωπισμό, την ανιδιοτέλεια και την ευθύνη.

Για εκείνους που με τόση απανθρωπιά, τυχοδιωκτισμό κι ανευθυνότητα συνέπραξαν σε αυτό το έγκλημα, δεν υπάρχει κανένα «ηθικό πλεονέκτημα».

Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε ίχνος ντροπής.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

- Να ξεκινήσει κατεπείγουσα διερεύνηση των εγκλημάτων της κατάχρησης εξουσίας και της υπόθαλψης εγκληματία, τετελεσμένων και σε απόπειρα, με υπαιτίους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και της Ανεξάρτητης Αρχής

-Να μην ξανακούσουμε από υπεύθυνα χείλη πως για το Μάτι έφταιγαν τα θύματα, τα «αυθαίρετα», οι «προβοκάτσιες» και η....κλιματική αλλαγή

————————

Ο ωμός εκβιασμός εκ μέρους του τότε Αρχηγού της Πυροσβεστικής Ματθαιόπουλου προς τον διορισμένο Πραγματογνώμονα για το Μάτι, όπως αποτυπώνεται ηχητικά, δεν είναι ούτε μεμονωμένο περιστατικό, ούτε ατομική συμπεριφορά.

Είναι κομμάτι μιας συνολικής μαφιόζικης δράσης του συστήματος Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ, που, μετά το έγκλημα στο Μάτι, για το οποίο έφερε πλήρη ευθύνη, ενεργοποίησε κάθε μέσο για τη συγκάλυψη και εργαλειοποίησε διορισμένους αξιωματούχους, στη Δικαιοσύνη και στη Διοίκηση, για την υπόθαλψη των υψηλά ιστάμενων υπευθύνων και υπαιτίων.

Όσα τρομακτικά ακούγεται να αρθρώνει ο Β. Ματθαιόπουλος, που μετά την τραγωδία αναβαθμίστηκε από την τότε Κυβέρνηση σε Αρχηγό της Πυροσβεστικής, είχαν την πλήρη στήριξη και κάλυψη των ανωτέρων του, δηλαδή της πολιτικής ηγεσίας. Το λέει, άλλωστε, ο ίδιος, που δηλώνει ότι υποκινήθηκε ειδικώς «σε ανώτατο επίπεδο» προκειμένου να προβεί στις εκβιαστικές υποδείξεις προς τον πραγματογνώμονα:

«Εγώ κλήθηκα, σε ανώτατο επίπεδο, και μου λένε: ο κ. Λιότσιος;» «Τι θα βοηθήσει, εδώ καταφέρεται και κάνει κρίσεις ανωτέρων. Με ποιο δικαίωμα; Ο κ. Λιότσιος πρέπει να φτιάξει ένα πόρισμα για τη φωτιά. Κι όχι μέσα απ’ το πόρισμα να φαίνεται ποιος φταίει…»…«Μη γράψεις πουθενά σου λέω ότι προκύπτουν ευθύνες για ανωτέρους σου. Εγώ για αυτό σε κάλεσα εδώ. Η Υπουργός αυτό μου είπε. Κάλεσέ τον, μου λέει, και πές του το. Μην γράψει ότι είναι ευθύνες για ανωτέρους και μη γράψει ότι ευθύνεται ο Δήμαρχος, ή η Δούρου, ο καθένας»

Το χειρότερο, οι απειλές του Αρχηγού της Πυροσβεστικής προς τον πραγματογνώμονα υλοποιούνταν ήδη παράλληλα από 2 δικαστικούς, διορισμένες από την Κυβέρνηση Τσίπρα σε προεξάρχουσες θέσεις ευθύνης: την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου και την Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης Μαρία Παπασπύρου, οι οποίες, με συντονισμένες ενέργειες και «διαρροές» ουσιαστικά επιχειρούσαν να ματαιωθεί η κίνηση ποινικής δίωξης για τα εγκλήματα και να παραπεμφθεί στις Ελληνικές Καλένδες η έρευνα, ακριβώς σύμφωνα με όσα λέει στη συνομιλία ο Ματθαιόπουλος.

Όποιος θέλει να τα θεωρεί αυτά συμπτώσεις, μπορεί να εθελοτυφλεί.

Προσωπικά θεωρώ επιβεβλημένο τον κατεπείγοντα έλεγχο των εγκλημάτων της κατάχρησης εξουσίας και της υπόθαλψης εγκληματία, τετελεσμένων και σε απόπειρα, με υπαιτίους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και της Ανεξάρτητης Αρχής.

Τα ίδια είχα επισημάνει με δημόσια δήλωσή μου στις 25/9/2018 ακριβώς την ώρα που μαίνονταν οι εκβιασμοί και οι παρεμβάσεις (η σχετική συνομιλία φαίνεται ότι έλαβε χώρα στις 21/9/2018).

Μπορεί να μην γνώριζα το αποκαλυφθέν πλέον γεγονός ωμής εκβίασης, μπορούσα όμως να υποψιαστώ και να συμπεράνω, όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, ότι τέτοιες ακριβώς εκβιάσεις και απειλές μαίνονταν στο παρασκήνιο, την ώρα που έτριζε η καρέκλα πολλών. Και μπορούσα να αντιληφθώ, όπως κάθε νοήμων άνθρωπος, ότι τέτοιες πιέσεις μπορούν να λειτουργήσουν ισοπεδωτικά για την αναζήτηση της αλήθειας και την απόδοσβ ευθυνών εκεί όπου πράγματι ανήκουν.

Είναι σημαντικό οι αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών να οδηγήσουν σε εφ’ όλης της ύλης λογοδοσία και τιμωρία και να μην περιορισθούν στον Β. Ματθαιόπουλο. Αν γίνει το δεύτερο, θα είναι άλλη μια ματαίωση του αιτήματος της κοινωνίας, των θυμάτων και των οικογενειών τους για δικαιοσύνη.

Ελπίζω να μην ζήσουμε άλλη μια τέτοια ματαίωση και να μην ξανακούσουμε από υπεύθυνα χείλη ότι για το Μάτι έφταιγαν τα θύματα, τα αυθαίρετα, οι προβοκάτσιες και η…κλιματική αλλαγή.

ΖΚ

H δήλωσή μου στις 25/9/18:



Η Κυβέρνηση μπλοκάρει την Εισαγγελική έρευνα για τους θανάτους των συνανθρώπων μας στο Μάτι!

Πλεύση Ελευθερίας


Η διορισμένη από την Κυβέρνηση Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, διέταξε να καθυστερήσουν οι έρευνες για τις ποινικές ευθύνες για την ανθρωποκτονία των συνανθρώπων μας στο Μάτι.
Διέταξε αιφνίδια πριν λίγες ώρες, για την «κατεπείγουσα διερεύνηση» των ευθυνών, να ενσωματωθεί στη δικογραφία το πόρισμα της Γενικής Επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης Μαρίας Παπασπύρου, το οποίο θα πάρει μήνες για να συνταχθεί-όπως έγινε με τη Μάνδρα.
Η Μ. Παπασπύρου είναι επίσης διορισμένη από την Κυβέρνηση.
Η ίδια έχει στενή οικογενειακή σχέση με τον Κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο, ο οποίος ενεπλάκη ενεργά στην απόπειρα συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών, το βράδυ της κακοπαιγμένης παράστασης του Πρωθυπουργού και των επιτελών του, την ώρα που καίγονταν και πνίγονταν αβοήθητοι άνθρωποι.
Ο απελθών υπουργός Κοντονής, δεν απάντησε ποτέ, όταν τον έπιασα σε μυστική συνάντηση με την “ανεξάρτητη εισαγγελέα” στον Άρειο Πάγο, στις 7 Αυγούστου, 3 μέρες μετά την εισαγγελική αυτοψία στον τόπο της τραγωδίας και μια μέρα μετά την κατάθεση της μήνυσής μας.
Υπάρχει συγκάλυψη.
Υπάρχει μεγάλη βρωμιά.
Είναι πρωτοφανές ποινική διερεύνηση που αφορά τους θανάτους 99 συνανθρώπων μας να υποκύπτει σε μια διοικητική έρευνα.
Είναι πρωτοφανές η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να επιχειρεί τόσο απροκάλυπτα να προστατεύσει την Κυβέρνηση, όταν αυτή βαρύνεται με θανάτους συνανθρώπων μας.
Είναι πρωτοφανές μια τόσο μεγάλη τραγωδία να αντιμετωπίζεται με τόσο βρώμικο παρασκήνιο.
Είναι αδιανόητο κυβερνητικοί υπόλογοι και ελεγχόμενοι δικαστικοί λειτουργοί να παίζουν παιχνίδια ενώ κάηκαν ζωντανοί και πνίγηκαν αβοήθητοι και υπέκυψαν στα εγκαύματα και τα τραύματά τους τόσοι άνθρωποι.
Ζητούνται δικαστές ικανοί να αντιστέκονται.
Ζητούνται άνθρωποι που θα ορθώσουν ανάστημα απέναντι σε αυτή τη βρωμιά.
Όρθιοι άνθρωποι.
Μόνο μια φοβισμένη κι αδίστακτη Κυβέρνηση, που γνωρίζει καλά τις ευθύνες της για τους θανάτους και τη συγκάλυψη, θα μπορούσε να χειραγωγεί τόσο ξετσίπωτα την Δικαιοσύνη.
Και μόνον αδίστακτοι κι επίορκοι λειτουργοί θα αναλάμβαναν αυτή τη διεκπεραίωση.
Στη μήνυση που καταθέσαμε στις 6 Αυγούστου τα προβλέψαμε όλα αυτά.
Αναλάβαμε αυτήν την πρωτοβουλία ως πολίτες, για να μην κουκουλωθεί η υπόθεση, όπως σχεδίαζε η Κυβέρνηση.
Και τις επόμενες ημέρες θα επανέλθουμε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, με στοιχεία, ζητώντας να πράξει το καθήκον του. Για τις ζωές που χάθηκαν. Για τους ανθρώπους που έχασαν παιδιά, γονείς, παππούδες, συντρόφους, φίλους.
Για όλους μας.

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στον Νίκο Χατζηνικολάου, στον Real fm.

H κυρία Κωνσταντοπούλου απάντησε σε ερωτήματα για την Οικονομία, την Πανδημία, την Εξωτερική Πολιτική, τα Ελληνοτουρικά, τα Εθνικά Θέματα, τη Novartis, τις αποκαλύψεις για τη δράση Τσίπρα-Παππά, διατύπωσε τη θέση ότι πρέπει να συσταθεί Ειδικό Δικαστήριο για όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας και μίλησε για το τι πραγματικά σημαίνει Υπουργός και Πρωθυπουργός.

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη:



Ακολουθεί η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον Νίκο Χατζηνικολάου:

ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Θα ξεκινήσω ζητώντας ένα-δυο σχόλιά σας για την επικαιρότητα και θα πάω μετά και σε αυτή την περίεργη ατμόσφαιρα του τελευταίου διαστήματος. Θέλω να ξεκινήσω ζητώντας ένα σχόλιό σας για την πορεία της οικονομίας, εξ αφορμής της κρίσης του Κορονοϊού, αν θεωρείτε ότι μπαίνουμε σε μία βαθιά κρίση ή αν, αντίθετα, πιστεύετε ότι είναι ορθή η εκτίμηση που κάνει η Κυβέρνηση ότι την επόμενη χρονιά θα έχουμε ριμπάουντ, ότι θα επιστρέψει η ανάπτυξη.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου, κύριε Χατζηνικολάου, είναι ότι προφανώς υπάρχει συρρίκνωση της Οικονομίας λόγω της Πανδημίας, όμως αυτή η συρρίκνωση της οικονομίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με μία προσέγγιση η οποία αγνοεί τους κινδύνους της Πανδημίας. Τι εννοώ: Υπάρχει και υπήρξε εξαρχής, ευτυχώς στη χώρα μας η πρώτη προσέγγιση έβαλε στην κορυφή της ιεράρχησης την προστασία της ανθρώπινης ζωής και παρακάτω την ενίσχυση της οικονομίας, υπάρχει όμως ένα δίλημμα το οποίο κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση, εάν προκρίνει κάνεις πολιτικά τα μέτρα εκείνα της προστασίας ή αν προκρίνει τα μέτρα εκείνα της τόνωσης της οικονομίας. Η άποψή μου και η θέση της Πλεύσης Ελευθερίας είναι ότι απέναντι σε αυτό τον κίνδυνο που βιώνουμε και απέναντι σε αυτήν την πρωτόγνωρη εμπειρία, δεν μπορεί να λειτουργούμε ούτε με συνταγές του παρελθόντος, ούτε με εμμονές του παρελθόντος. Είναι ξεκάθαρο ότι, χωρίς την Κοινωνία όρθια και ασφαλή, η Οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Συνεπώς, προτεραιότητα πρέπει να παραμείνει η προστασία της Κοινωνίας, με γενναία ενίσχυσή της, με μέριμνα ώστε κανένας άνθρωπος να μη μείνει ακάλυπτος και η Οικονομία είναι η ώρα να ενισχυθεί αφειδώς, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, από τα Κράτη, από τις Κρατικές οντότητες και από τις υπερεθνικές οντότητες, τους Διεθνείς Οργανισμούς, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί να παζαρεύουμε…

ΝΧ: Η οποία, αν καταλαβαίνω καλά, κυρία Πρόεδρε, θεωρείτε ότι δεν αντέδρασε ούτε επαρκώς ούτε στην κατάλληλη στιγμή. Καθυστέρησε και πάλι.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Και καθυστέρησε και εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, διότι έδειξε μία τσιγκουνιά απέναντι σε αυτό που είναι το απόλυτο προστατευτέο έννομο αγαθό, που είναι οι ανθρώπινες ζωές, και δείχνει, εξακολουθεί να δείχνει και μία κουτοπονηριά, γιατί προσπαθεί να εγκλωβίσει τα Κράτη- και τη δική μας χώρα και τον Λαό μας- στην πεπατημένη λογική των Μνημονίων, των δανεισμών, των προϋποθέσεων και ούτω καθεξής. Νομίζω ότι, εάν επιμείνει σε αυτή την κατεύθυνση, που όλα δείχνουν ότι θα επιμείνει, θα χρεοκοπήσει οριστικά στις συνειδήσεις των πολιτών, και η Ευρωπαϊκή Ένωση και όποια κυβέρνηση έχει την προσέγγιση ότι θυσιάζουμε τους ανθρώπους για να σώσουμε την οικονομία. Μία προσέγγιση η οποία είναι εντελώς βλακώδης και τα όριά της φάνηκαν και στο παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και στο παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου.

ΝΧ: Τώρα έρχομαι, κυρία Πρόεδρε, σε ένα δεύτερο σχόλιο που θέλω από εσάς, σχόλιο που αφορά τα Εθνικά μας θέματα αυτή τη φορά. Φαίνεται ότι είμαστε σε μια περίοδο δύσκολη, επικίνδυνη. Η γειτονική χώρα, η Τουρκία, κάθε τόσο προκαλεί, απειλεί την Ελλάδα με έρευνες και γεωτρήσεις εντός του εθνικού μας χώρου και πολλοί είναι αυτοί που φοβούνται, που εκτιμούν ότι μπορεί να μας σύρει σε ένα θερμό επεισόδιο, για να μας σύρει ταυτόχρονα και στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Ένα τραπέζι στο οποίο δεν μας συμφέρει να καθίσουμε, με δεδομένο ότι εμείς δεν εγείρουμε απαιτήσεις, μόνο η Άγκυρα εγείρει. Θέλω το σχόλιό σας, πώς κρίνετε την μέχρι τώρα πολιτική της Κυβέρνησης στα θέματα αυτά και τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου, κύριε Χατζηνικολάου, είναι ότι η Εξωτερική μας Πολιτική και ο χειρισμός των Εθνικών μας Θεμάτων πρέπει να είναι πολύ πιο αποφασιστικός, πολύ πιο θαρραλέος και, κυρίως, προσδεδεμένος, όπως ήταν κάποτε, στο Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα έχει να κερδίσει εάν βγει σθεναρά στα διεθνή φόρα, υπερασπιζόμενη την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου, όχι μόνο για τον εαυτό της, αλλά και για όποιον βάλλεται. Το να έχουμε μια Εξωτερική Πολιτική διγλωσσίας, στην οποία από τη μία μεν διαμαρτυρόμαστε για τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου εκ μέρους της Τουρκίας και εις βάρος της χώρας μας ή εις βάρος της Κύπρου, αλλά από την άλλη συμμαχούμε και στηρίζουμε Κράτη που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, όπως είναι το Ισραήλ, επί παραδείγματι, αυτή η διγλωσσία μας στοιχίζει και πάνω σε αυτή τη διγλωσσία δεν μπορούμε να χτίσουμε ούτε μία τελεσφόρα Εξωτερική Πολιτική, ούτε σταθερές συμμαχίες οι οποίες να μας ωφελήσουν. Σε σχέση, ειδικότερα, με το κομμάτι των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, η άποψή μου είναι σταθερή και είναι από δεκαετίες σταθερή, από όταν ήμουν φοιτήτρια: η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ασκήσει το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων τουλάχιστον στα 10 μίλια, τουλάχιστον, δηλαδή, ώστε να αντιστοιχεί στην αντίστοιχη έκταση του εναερίου χώρου μας. Γιατί, το να έχει η Ελλάδα μέχρι και σήμερα, το 2020, χωρικά ύδατα 6 μιλίων και εναέριο χώρο 10 μιλίων, είναι κάτι το οποίο διευκολύνει την Τουρκία να αμφισβητεί αυτή τη διαφορά και να κάνει τις παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας μεταξύ των 10 και των 6 μιλίων. Χρειάζεται λοιπόν κατά την άποψή μου πολύ πιο δυναμική εξωτερική πολιτική, όχι με την έννοια μιας πολεμοχαρούς στάσης, αλλά με την έννοια μιας στιβαρής προσήλωσης τα δίκαιά μας και άσκησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

ΝΧ: Και έρχομαι τώρα στο τρίτο και τελευταίο σχόλιο που θα σας ζητήσω σήμερα. Θέλω, κυρία Πρόεδρε, κυρία Κωνσταντοπούλου, να μας πείτε πώς βλέπετε όλη αυτή την ατμόσφαιρα, που δεν είναι μία υγιής ατμόσφαιρα, της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα κόμματα, γύρω από ζητήματα όπως, για παράδειγμα, οι συνομιλίες Μιωνή-Παππά ή οι περίεργες διαδρομές χρημάτων από Λιβανέζικο κατασκευαστικό όμιλο προς τον εργολάβο Καλογρίτσα για τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού ή οι διαξιφισμοί των κομμάτων γύρω από την υπόθεση της Novartis και τις αιχμές της Νέας Δημοκρατίας περί σκευωρίας Παπαγγελόπουλου. Όλα αυτά συνθέτουν ένα εκρηκτικό πολιτικό κλίμα, σε μία περίοδο που φαντάζομαι ότι θα έπρεπε οι βασικές πολιτικές δυνάμεις του τόπου να μπορούν να συνεννοηθούν για όλα αυτά που μιλήσαμε μόλις τώρα. Για την οικονομία, για τα μεγάλα Εθνικά Θέματα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η άποψή μου, κύριε Χατζηνικολάου, είναι ότι όταν στην εξουσία, σε θέσεις ευθύνης, βρίσκονται άνθρωποι που επιδιώκουν να αντλήσουν οφέλη από την εξουσία και αυτό αποκαλύπτεται με τον πιο παταγώδη τρόπο, ο Ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα. Για μένα οι αποκαλύψεις του τελευταίου διαστήματος είναι απολύτως δηλωτικές ότι ο Ελληνικός λαός, δυστυχώς, και στην τελευταία περίοδο, όχι απλώς προδόθηκε και δεν υπηρετήθηκε, αλλά εξαπατήθηκε με τον χειρότερο τρόπο, προκειμένου κάποιοι να βγάλουν πολλά λεφτά και να το λένε και με τις ανερυθρίαστες διατυπώσεις που χρησιμοποίησαν. Η δική μου θέση και η θέση της Πλεύσης Ελευθερίας είναι ότι, όταν είσαι σε θέση εξουσίας, και αυτό που θα πω ισχύει και για την προηγούμενη Κυβέρνηση και για τη σημερινή: Όταν είσαι σε θέση εξουσίας, πρέπει πρώτον να μην χάνεις ποτέ την αίσθηση ότι αυτή η εξουσία δεν σου ανήκει, υπηρετείς εκείνους τους εξέλεξαν, και δεύτερον έχεις καθήκον να υπηρετείς τον Ελληνικό Λαό και τα συμφέροντά του. Εδώ παρακολουθούμε συναλλαγές…

ΝΧ: Αυτό σημαίνει, αν μου επιτρέπετε, κυρία Πρόεδρε, και η λέξη Υπουργός. Υπηρέτης του λαού σημαίνει.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ακριβώς. Και περιέχει και την λέξη έργο, η λέξη Υπουργός και Πρωθυπουργός, σημαίνει δηλαδή, ότι πρέπει να δουλέψεις, να δουλέψεις σκληρά, ούτε να τεμπελιάζεις, ούτε να κάνεις ντόλτσε βίτα στην πλάτη της κοινωνίας. Το θέμα, κύριε Χατζηνικολάου, για μένα είναι ξεκάθαρο. Για τα θέματα που έχουν προκύψει θα πρέπει και να υπάρξει διερεύνηση και Ειδικό Δικαστήριο πρέπει να υπάρξει, γιατί μιλάμε για καταστρατήγηση του Δημοσίου συμφέροντος και του Δημοσίου χρήματος και των Δημοσίων αγαθών…

ΝΧ: Ειδικό Δικαστήριο λέτε για την υπόθεση Καλογρίτσα;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Λέω και για την υπόθεση Καλογρίτσα και για την υπόθεση Μιωνή και για την υπόθεση Παπαγγελόπουλου. Αυτά όλα είναι κομμάτια μιας μεγάλης υπόθεσης κατάχρησης εξουσίας και καταστρατήγησης του Δημοσίου συμφέροντος με πολλές παραφυάδες οικονομικής εγκληματικότητας και εγκληματικότητας σε βάρος του Δημοσίου. Αυτά δεν γίνεται να μη διερευνηθούν. Από την άλλη όμως πλευρά έχω να επισημάνω ότι παράλληλα, υπάρχει μια υποχρέωση και της σημερινής Κυβέρνησης, όπως υπήρχε και της προηγούμενης, να ασκήσει επιτέλους τις αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου. Δεν μπορεί εν έτει 2020 να μιλάμε για το Σκάνδαλο Novartis και για τη σκευωρία Novartis μόνο υπό το πρίσμα του ποιοί εμπλέκονταν και αν εμπλέκονταν ή όχι πολιτικοί. Είναι ξεκάθαρο ότι υπήρξε εργαλειοποίηση μιας ποινικής υπόθεσης για να πληγούν πολιτικοί αντίπαλοι. Είναι ξεκάθαρο ότι χειραγωγήθηκε η Δικαιοσύνη και, ειδικότερα, η Εισαγγελία Διαφθοράς και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επί των ημερών Τουλουπάκη και Δημητρίου και Παπαγγελόπουλου-Τσίπρα, από την άλλη όμως πλευρά υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα. Η χώρα μας από τη Novartis ζημιώθηκε, όπως ζημιώθηκε από τη Siemens για την οποία έχετε κατ’ επανάληψη αφιερώσει και εκπομπές σας και φύλλα της Εφημερίδας σας. Είναι ποτέ δυνατόν μέχρι σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο να μην έχει ασκήσει αγωγές, να μην έχει διεκδικήσει αποζημιώσεις, να μην έχει, δηλαδή, ενεργοποιήσει εκείνες τις διαδικασίες που θα προσδώσουν και ένα όφελος σε αυτή την έρμη χώρα και σε αυτούς τους πολίτες, οι οποίοι βλέπουν διαρκείς διαξιφισμούς και διαρκή αντιπαράθεση, δεν βλέπουν όμως κανέναν να ενεργοποιεί το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τις δέουσες Εθνικές και Διεθνείς διαδικασίες για να αποζημιωθεί η χώρα.

ΝΧ: Είστε σαφής και πολύ συγκεκριμένη. Σας ευχαριστώ θερμά, κύριε Πρόεδρε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας ευχαριστώ και εγώ. Καλή σας μέρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνέντευξη παραχώρησε σήμερα το πρωί, η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου στο Ράδιο Θεσσαλονίκη για την διαπλοκή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με εξωθεσμικούς, επιχειρηματικούς και εμπλεκόμενους στο ζήτημα της Νοβάρτις.

Διαφώνησε ανοιχτά με την άποψη του Μητσοτάκη ότι «αυτά είναι εσωτερικά θέματα του ΣΥΡΙΖΑ»: «Δεν είναι καθόλου εσωτερικό θέμα κανενός κόμματος, ούτε του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε της Νέας Δημοκρατίας, ούτε είναι θέμα μικροπολιτικής. Αυτά τα οποία έχουν αποκαλυφθεί αφορούν την καρδιά της Δημοκρατίας, τον πυρήνα της Δημοκρατίας, τη Δημοκρατική Λειτουργία των θεσμών και αποτελούν πράξεις κατάχρησης εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος. Αυτά λοιπόν δεν είναι εσωτερικά θέματα, ούτε πρέπει ο Ελληνικός Λαός να πιστέψει ότι υπάρχει τέτοια ανισότητα ενώπιον των νόμων που κάποιοι μπορούν να κάνουν κακουργήματα και να τη σκαπουλάρουν επειδή ήταν Πρωθυπουργοί και Υπουργοί και κάποιοι άλλοι ακόμη και με το πταίσμα ακόμη και να το πλημμέλημα, βρίσκονται προ του κινδύνου της στέρησης της ελευθερίας τους.»


 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, σε συνέντευξή της στο Ραδιόφωνο των Παραπολιτικών και στον δημοσιογράφο Τηλέμαχο Σαντοριναίο, χαρακτήρισε ατιμωτική για την Αριστερά την «παρακρατική και παραδικαστική λειτουργία» της Κυβέρνησης Τσίπρα και εξέφρασε την βεβαιότητά της ότι η δραστηριότητα Παππά ήταν «εν γνώσει και κατ’ εντολή του Αλέξη Τσίπρα». Αναφέρθηκε στον Νίκο Παππά ως Υπουργό, ο οποίος «επιδόθηκε σε ένα οργιαστικό παιχνίδι συναλλαγής, παρακρατικής και παραδικαστικής λειτουργίας», επισημαίνοντας ότι «στις συνομιλίες του με τον κύριο Μιωνή, είναι ξεκάθαρο ότι παζαρεύει μία ποινική υπόθεση, που αφορά ζημία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, το σκάνδαλο της Λίστας Λαγκάρντ και παζαρεύει την ποινική ευθύνη του κυρίου Μιωνή». Μίλησε για συνενοχή των κορυφαίων στελεχών και Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ και για συντεταγμένη απόπειρα συγκάλυψης της έκνομης δραστηριότητας Τσίπρα-Παππά, αλλά και για προδοσία της εμπιστοσύνης του Ελληνικού Λαού, από πρόσωπα που έδρασαν με ιδιοτέλεια, καταχρώμενα την εξουσία τους. Τέλος, δήλωσε ότι ήταν τιμή για την Αριστερά ότι τάχθηκε με την πλευρά της Κάθαρσης το 1989, ενώ το γεγονός ότι η Κάθαρση τελικώς δεν έγινε ήταν η αρχή και η ρίζα όλων των δεινών και των σκανδάλων που βίωσαν οι νεότερες γενιές.



Ακολουθεί η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Ραδιόφωνο των Παραπολιτικών και τον Τηλέμαχο Σαντοριναίο:

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΣ: Κάθε εβδομάδα έχουμε και μία αποκάλυψη για τον κύριο Παππά. Κάθε εβδομάδα μαθαίνουμε και κάτι, κάθε εβδομάδα αναρωτιόμαστε πόσο στενή ήταν η σχέση του με τον κύριο Τσίπρα και κάθε εβδομάδα δεν παίρνουμε απάντηση από τον κύριο Τσίπρα, τελικά, τι εστί ο κύριος Παππάς για τον ΣΥΡΙΖΑ και αν όντως οι δουλειές αυτές για τις οποίες μιλούσε ο κύριος Παππάς ήταν εις γνώση του τότε Πρωθυπουργού.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Σαντοριναίε εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν και εν γνώσει του κυρίου Τσίπρα αυτές οι δραστηριότητες του κυρίου Παππά, αλλά και κατ’ εντολήν του. Ο,τιδήποτε άλλο νομίζω ότι παραβιάζει την κοινή λογική. Μιλούμε για τον στενότερο συνεργάτη του εξαρχής, από την πρώτη στιγμή που έγινε Επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ο κύριος Τσίπρας, και μιλάμε για το πρόσωπο στο οποίο εμπιστεύτηκε και ανέθεσε πολύ κρίσιμους τομείς, νευραλγικούς τομείς της πολιτικής διαχείρισης και της πολιτικής δραστηριότητας της Κυβέρνησής του.

ΤΣ: Βλέπετε να κατέστρωνε κάποιο σχέδιο, δηλαδή, ο κύριος Παππάς; Να ήτανε, δηλαδή, εμπνευστής και ενορχηστρωτής σχεδίου συγκεκριμένου; Παραδείγματος χάριν, στο τελευταίο επεισόδιο, για τον έλεγχο των Μέσων Ενημέρωσης;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Κοιτάξτε, εγώ δεν θέλω να κάνω υποθέσεις. Εγώ αξιολογώ τα γεγονότα και τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Μιλάμε για έναν εν ενεργεία, πρώτο τη τάξει, στην πραγματικότητα, Υπουργό, ο οποίος επιδόθηκε σε ένα οργιαστικό παιχνίδι συναλλαγής, παρακρατικής και παραδικαστικής λειτουργίας, γιατί, στην αποκάλυψη που έγινε ως προς τις συνομιλίες του με τον κύριο Μιωνή, είναι ξεκάθαρο ότι παζαρεύει μία ποινική υπόθεση, και μάλιστα μία ποινική υπόθεση, που αφορά ζημία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, μιλούμε για τη Λίστα Λαγκάρντ, το σκάνδαλο της Λίστας Λαγκάρντ και παζαρεύει την ποινική ευθύνη του κυρίου Μιωνή, ο οποίος είναι εμπλεκόμενο και ελεγχόμενο πρόσωπο στην υπόθεση αυτή. Όσον αφορά τις τελευταίες αποκαλύψεις που έχουν να κάνουν με μπίζνες και συντονισμό χρηματοδότησης κατασκευαστικών εταιρειών προκειμένου να μπουν στο παιχνίδι της ιδιοκτησίας Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, μιλάμε επίσης για μία δραστηριότητα η οποία είναι έκνομη, είναι εκτός του πλαισίου της Δημοκρατίας και κατατείνει ακριβώς στον έλεγχο του πεδίου της ενημέρωσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που Κυβέρνηση επιδιώκει να ελέγξει το τοπίο και να ελέγξει τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Όμως, από την άλλη πλευρά, είναι μία αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο αυτό έγινε, που είναι πραγματικά ανατριχιαστική και θα σας το πω ακριβώς όπως το πιστεύω, είναι ατιμωτική συνολικά για το Κόμμα αυτό, για τον ΣΥΡΙΖΑ, και ατιμωτική για όλους όσοι συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αυτό το Κόμμα.

ΤΣ: Είναι εντυπωσιακό, κυρία Κωνσταντοπούλου, πώς μεταμορφώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνες τις ημέρες, δηλαδή, όταν κατόρθωσε να πάρει την εξουσία με την ψήφο του Ελληνικού Λαού πώς μέσα σε έξι μήνες ήρθαν τα πάνω-κάτω, άλλαξαν τα πάντα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τα δικά μου συμπεράσματα είναι αρκετά δυσάρεστα και έχουν να κάνουν με το ποια ήταν τα κίνητρα των προσώπων, τα οποία, τελικώς, παίρνοντας την Εξουσία επιδίωξαν και να την καταχραστούν. Τα κίνητρά τους δυστυχώς ήταν ιδιοτελή, είχαν να κάνουν με αυτά που με κυνικό τρόπο αναφέρει ο κύριος Παππάς στις συνομιλίες του με τον κύριο Μιωνή, δηλαδή με πολλά λεφτά και με λειτουργία μαγαζιού. Του μαγαζιού που, αν πας με τα νερά του, κάτι θα έχει και για σένα, αν πας κόντρα, θα σε φάνε. Και, βεβαίως, όλες αυτές οι λειτουργίες και αυτές οι δραστηριότητες δεν έχουν καμμία μα καμμία σχέση με Αριστερά και, καλό θα είναι, επειδή παρακολουθώ διαφόρους οι οποίοι έχουνε εμπλοκή σε όλη αυτή τη δραστηριότητα, να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι υπερασπίζονται την Αριστερά, δεν υπερασπίζονται καμία αριστερά, υπερασπίζονται τα ιδιοτελή συμφέροντα, τις μπίζνες και την έκνομη λειτουργία μαφίας ενός κογκλάβιου, που δεν είχε καμμία-καμμία-μα καμμία σχέση με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς.

ΤΣ: Πιστεύετε, κυρία Κωνσταντοπούλου, ότι αυτή η μεταμόρφωση, που πιστεύω ότι σας εξέπληξε και εσάς, έτσι; Όταν είδατε πώς εξελίσσονται τα πράγματα στην εξουσία και την τακτική του τότε ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύετε ότι μπορεί να είχε σχεδιαστεί από πριν;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είμαι βέβαιη ότι είχε σχεδιαστεί από πριν. Είναι ένα οδυνηρό συμπέρασμα, γιατί καταλαβαίνετε, ότι όταν πιστεύεις σε κάτι και δρας αφιερώνοντας και τη ζωή σου για να μπορέσουν να υπηρετηθούν αρχές και αξίες και συνειδητοποιείς ότι κάποιοι είχανε μία άλλη ατζέντα…

ΤΣ: Εσείς είχατε βάλει πλάτη, κυρία Κωνσταντοπούλου, είχατε μπει μπροστά και είχατε δώσει μεγάλη μάχη και, ξαφνικά, ουσιαστικά, αυτό που έγινε ήταν όλα αυτά να πάνε στράφι, έτσι;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Έτσι ακριβώς. Κύριε Σαντοριναίε χθες είχαμε μία επέτειο σημαντική, ήταν η επέτειος του δημοψηφίσματος. Πριν από πέντε χρόνια ο Λαός μας διατράνωσε την αντίστασή του σε εκβιασμούς και την θέλησή του για πρόοδο, δημιουργία, αυτοδιάθεση, χειραφέτηση και, για μένα, το πιο τραυματικό από όλα είναι ότι, αυτή η θέληση του Ελληνικού Λαού και η εμπιστοσύνη που έδειξε, προδόθηκε με τόσο κυνικό τρόπο. Δεν ξεπλένονται αυτές οι συμπεριφορές, δεν ξεπλένεται αυτή η προδοσία. Τώρα πια που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι στην εξουσία και αποκαλύπτονται όλα αυτά, όλοι όσοι στήριξαν και εν συνεχεία και μετά το ‘15 δηλαδή, βρίσκονται προ των μεγάλων ευθυνών τους και κανείς δεν μπορεί να υποκρίνεται ότι δεν κατάλαβε, ότι δεν αντελήφθη ή ότι δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Είναι πια ξεκάθαρο το πώς έγιναν τα πράγματα.

ΤΣ: Υπάρχει σιωπηρή ανοχή ή συνενοχή, κυρία Κωνσταντοπούλου;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Υπάρχει συνενοχή κατά την άποψή μου. Υπάρχει συνενοχή και υπήρξε για πολύ μεγάλο διάστημα και μία συντεταγμένη προσπάθεια συγκάλυψης, η οποία είναι εξίσου σοβαρή. Διότι αποκαλύψεις έγιναν και σε προηγούμενους χρόνους και για το κομμάτι, βέβαια, των τηλεοπτικών αδειών ήταν ξεκάθαρο καθ’ όν χρόνο διενεργούντο οι διαδικασίες ότι είχαμε μία κυβέρνηση η οποία ουσιαστικά εκβίαζε και συναλλασσόταν. Θυμόμαστε τις δηλώσεις που γίνονταν για το πόσες θα είναι τελικά οι άδειες και ήταν πολύ ξεκάθαρο ότι είχαμε μία Κυβέρνηση η οποία επιθυμούσε ουσιαστικά να συναλλαγεί με όποιον πρόθυμο. Θυμόμαστε τις αποκαλύψεις για τους λεγόμενους εκβιαστές, δηλαδή την υπόθεση, ουσιαστικά, που απέδειξε στις αρχές του ’17, ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ χρηματοδοτούσε συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης και ιστοσελίδες για να χτυπούν πολιτικούς της αντιπάλους και για να φιλοτεχνούν το προφίλ των Υπουργών της και του Πρωθυπουργού και αυτό το έκανε με χρήματα της ΕΥΔΑΠ, μιας Δημόσιας Υπηρεσίας, της Δημόσιας Υπηρεσίας Νερού. Θυμόμαστε τις εκβιαστικές δηλώσεις Κοτζιά – Καμμένου στο Υπουργικό Συμβούλιο, σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών και τις δηλώσεις που έγιναν για πολύ σοβαρά ζητήματα, για εξαγορά Βουλευτών, για δωροδοκία Βουλευτών, τα οποία ούτε ερευνήθηκαν και θυμόμαστε, επίσης, ότι υπήρχαν εν ενεργεία Υπουργοί που έκαναν, όπως και τώρα, ότι δεν άκουσαν και δεν κατάλαβαν. Θυμόμαστε τις δηλώσεις του κυρίου Σπίρτζη, ότι δεν άκουσε, και αντιλαμβανόμαστε όλοι, το πόσο χοντρό είναι το παιχνίδι αυτό που έπαιξαν οι άνθρωποι αυτοί, στην πλάτη του Ελληνικού Λαού και με τα πιο Ιερά και τα πιο Όσια: με τη Δημοκρατία και με τη Δημοκρατική Λειτουργία.

ΤΣ: Ακούσαμε και κάτι περί βρώμικου, επανάληψης βρώμικου ’89, ακούσαμε και κάποιες τέτοιες τοποθετήσεις, κυρία Κωνσταντοπούλου.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ έκανα μία δήλωση για αυτό, μια ανάρτηση, δηλαδή, για τον κύριο Τσίπρα, ότι όταν προσπαθείς να γίνεις ιστορικό και πολιτικό κακέκτυπο, διότι αυτό επιχειρεί ουσιαστικά μιμούμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου, οφείλεις τουλάχιστον να γνωρίζεις πού στάθηκε η Αριστερά το 1989. Για μένα το ότι τότε η Αριστερά στάθηκε με την πλευρά της κάθαρσης, που ήταν ένα σύνθημα και μία επιδίωξη θα έλεγα πάνδημη του Ελληνικού Λαού, είναι τιμή για την Αριστερά. Ότι η κάθαρση ουδέποτε έγινε είναι η αρχή και η αιτία όλων των δεινών που πέρασαν οι δικές μας γενιές. Εγώ έχω την απόλυτη πεποίθηση ότι, επειδή ακριβώς δεν έγινε η κάθαρση για τα σκάνδαλα εκείνα, εκείνης της εποχής, εκτροχιάστηκε η σκανδαλώδης λειτουργία των Κυβερνήσεων, βιώσαμε τη Siemens, τις υποθέσεις των μεγάλων δραστηριοτήτων διαφθοράς, των εξοπλιστικών, των υποβρυχίων, της Λίστας Λαγκάρντ, της Novartis και ούτω καθεξής, τις υποθέσεις δηλαδή εκείνες από τις οποίες στέναξε η χώρα μας, καταστρατηγήθηκε το Δημόσιο Συμφέρον, κατασπαταλήθηκε το Δημόσιο Χρήμα και, δυστυχώς, υπονομεύτηκε η Δημοκρατική Λειτουργία.

ΤΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου θα τα πούμε σύντομα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ευχαριστώ και εγώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου