Articles by "Κάτι όμορφο"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κάτι όμορφο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Ο ΣΥΠΠΑΖΑΘ παρά τις υψηλές θερμοκρασίες των ημερών συνεχίζει να βρίσκεται κοντά στα ζωάκια που χρειάζονται φροντίδα.

Μάλιστα μοιράζει τροφές και κονσέρβες σε φιλόζωους και δημότες των δήμων Καλαμαριάς, Θέρμης και Θερμαϊκού, ώστε να μπορέσουν χωρίς προβλήματα να στηρίξουν τους τετράποδους φίλους μας σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουν.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

O αρχηγός της εθνικής Δανίας, Σίμον Κιάερ ήταν αυτός που έδρασε πρώτος, πριν καν τους διασώστες, δίνοντας έγκαιρα την αναγκαία βοήθεια στον Κρίστιαν Ερικσεν και στη συνέχεια αυτός που παρηγόρησε και καθησύχασε τη σύντροφό του.

Δεν χρειάζεται άλλη αναζήτηση για τον MVP. Όχι του αγώνα. Του κάθε αγώνα. Όχι της διοργάνωσης. Της κάθε διοργάνωσης. Της ζωής της ίδιας. Τους πιο πολύτιμους αυτής της ζήσης δεν τις κάνουν τα γκολ, οι ασίστ, οτιδήποτε τέλος πάντων καταγράφει σημαντικά για ένα παιχνίδι, αλλά για ανούσια για μια ζωή, η στατιστική. Τις κάνουν οι πράξεις. Που χαρίζουν ζωή. Που τη διαφυλάσσουν. Που την προασπίζουν. Που τη σώζουν. Όπως έσωσε του Κρίστιαν Ερικσεν -μεταξύ όλων των υπολοίπων που συνέβαλλαν- ο Σίμον Κιάερ.


Ο αρχηγός της Εθνικής Δανίας ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε την σοβαρότητα της κατάστασης. Δεν ήταν κοντά στον συμπαίκτη του τη στιγμή της κατάρρευσής του. Με σπριντ όμως έφτασε αμέσως πάνω του. Ουσιαστικά ήταν ο πρώτος που έφτασε εκεί. Και δεν έφυγε ποτέ. Ηταν αυτός που δεν επέτρεψε να γυρίσει η γλώσσα του 29χρονου μέσου της Ιντερ, ήταν αυτός που τον γύρισε σε θέση ανάτασης και ήταν αυτός που πριν έρθουν οι διασώστες και οι γιατροί, ξεκίνησε να κάνει μαλάξεις και την προσπάθεια ανάνηψης του Ερικσεν.

Με τα χέρια του. Αυτός. Λένε πως τα πρώτα τέσσερα λεπτά σε μια κατάρρευση σαν τη σοκαριστική που έζησε ο πλανήτης σε live μετάδοση είναι τα καθοριστικά. Όχι για να μείνει στη ζωή αυτός που καταρρέει. Όχι μόνο γι’ αυτό. Αλλά για να το ξεπεράσει και να ζήσει, όπως ζούσε και πριν. Πριν πέσει. Ξανά, στα πόδια του. Σε αυτά τα λεπτά, αυτά τα τέσσερα λεπτά, ο Κιάερ ήταν ο άγγελος του συμπαίκτη του, αφού με τις ενέργεια του, με την αμεσότητα, την ψυχραιμία του, τον κράτησε ζωντανό.
Οι παίκτες της Δανίας σχηματίζουν ανθρώπινη ασπίδα για να προστατέψουν τον Κρίστιαν Έρικσεν μετά την κατάρρευσή του στον αγωνιστικό χώρο ©2021 STUART FRANKLIN/ASSOCIATED PRESS


Και μετά, παράδωσε σκυτάλη. Στους γιατρούς. Δεν έφυγε όμως. Απλώς σηκώθηκε και σχημάτισε με τους συμπαίκτες του την επικότερη εικόνα που έχει δοθεί ποτέ σε γήπεδο. Έναν κλοιό. Μια ασπίδα. Πάνω από τον δικό τους άνθρωπο. Να τον κλείσουν εκεί. Να φροντίσουν τη μάχη του να τη δώσει με αυτούς στο προσκέφαλό του, αποτρέποντας το οτιδήποτε σε "κίτρινα" μάτια, κάμερες και φακούς. Για να φροντίσουν, έτσι, με αυτόν τον συμβολικό τρόπο, δίπλα του μένοντας, να τον κρατήσουν μαζί τους. Μα και αν φύγει, να το κάνει με αξιοπρέπεια και με ανάσες καθάριες, οικείες πάνω του.

Με το βλέμμα του ο Κιάερ πάντα γυρισμένο στις προσπάθειες που έκαναν οι επόμενοι από δαύτον για να κρατήσουν τον συμπαίκτη του στη ζωή. Μια στιγμή μόνο έφυγε από τον κύκλο. Δεν τον έσπασε. Απλώς έφυγε. Το έκανε όταν είδε τη σύντροφο του Ερικσεν, αλαφιασμένη να μπαίνει στο γήπεδο, συνοδεία ενός επιτετραμμένου της δανέζικης ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας.

Πάλι έτρεξε. Όχι σπριντάροντας αυτή τη φορά. Όχι χειρονομώντας. Τίποτα που να επιτείνει την αγωνία της Σαμπρίνα. Τίποτα που να δηλώνει πανικό. Δεν την άφησε να μπει στον αγωνιστικό χώρο. Δεν την άφησε καν να πλησιάσει περισσότερο. Εκεί, στο ίδιο επίπεδο με τον σωριασμένο Ερικσεν, μα μακριά. Χωρίς να βλέπει. Και να ήθελε δεν θα την άφηνε.

Η σύζυγος του Έρικσεν στην αναμέτρηση της Δανίας με τη Φινλανδία για το Euro 2020 © 2021 STUART FRANKLIN/ASSOCIATED PRESS

Ο Κιάερ την αγκάλιασε, της εξήγησε όλα όσα είχαν γίνει. Καλύτερος άλλωστε για να το κάνει δεν γίνονταν να υπάρχει εκείνη την ώρα. Τα είχε δει, τα είχε ζήσει όλα. Αυτός που κράτησε στη ζωή τον σύντροφό της, αυτός τώρα αναλάμβανε να κρατήσει και τα λογικά της, μέχρι οι γιατροί να τελείωναν αυτό που είχε ξεκινήσει.

Και όταν η Σαμπρίνα έφυγε από το γήπεδο, ο αρχηγός επέστρεψε στον κύκλο. Πάντα στραμμένος στον συμπαίκτη του. Χωρίς ούτε καν να βλεφαρίσει στην εξέδρα, δίπλα του, οπουδήποτε άλλου. Αργότερα, τόσο σαν σε αιωνιότητα, όλοι που αποτέλεσαν τον κύκλο, συνοδεία, λες και ήταν πομπή, φρόντισαν να ξεπροβοδίσουν τον Ερικσεν από το γήπεδο. Ζωντανό. Τους έβλεπε. Τους αναγνώριζε. Δικοί του άνθρωποι. Οι ανάσες τους, ανάσες του.

Γιατί όπου και αν είχε πάει, έστω και για λίγο, τον έφεραν πίσω. Δεν τον άφησαν να μείνει εκεί. Τον έφερε πίσω. Δεν τον άφησε να μείνει εκεί. Ο Κιάερ ήταν ο πρώτος που μίλησε με τον Ερικσεν όταν στα αποδυτήρια πια, όλοι οι διεθνείς Δανοί επικοινώνησαν μέσω βιντεοκλήσης με τον συμπαίκτη τους στο νοσοκομείο, για να βεβαιωθούν πως ήταν καλά. Και μόνο τότε, συμφώνησαν να βγουν να συνεχίσουν το παιχνίδι. Με τον αρχηγό, εννοείται, να δίνει το πρόσταγμα. Και αυτό το πρόσταγμα.

Ποιο αποτέλεσμα; Ποιο παιχνίδι; Ποιο Euro; Σε δαύτα, ας βγει όποιος θέλει MVP. Ας αναδειχτεί όποιος να'ναι. Λογιστική καταγραφή θα είναι απλώς. Ο πολύτιμος της ημέρας, της διοργάνωσης, της ιστορίας, του οτιδήποτε και του οποτεδήποτε, είναι ο Σίμον Κιάερ. Γιατί αυτός είναι από χτες ο πολυτιμότερος της ζωής, κυριολεκτικά σώζοντας την, ενός άλλου ανθρώπου...






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το υπέροχο μυστικό της Καρδίτσας που ελάχιστοι ξέρουν και που πρέπει να λάμψει σε όλο τον κόσμο.

Ο Θολωτός Τάφος του Αιάτου (Ξινονερίου-Γεωργικού), το μεγάλο θαύμα

Τι απεικονίζει άραγε αυτός ο πίνακας; Άραγε να είναι μια δίνη από άστρα, μια δίνη της θάλασσας; Το μάτι του τυφώνα; Αυτή είναι η άψογη Θόλος του θολωτού τάφου του Γεωργικού - Ξινονερίου Καρδίτσας που σχεδόν αγγίζει τα 9 μέτρα! 

Δεν μπορείς να μπεις μέσα, μπορείς να κάνεις μια απέλπιδη προσπάθεια να το φωτογραφήσεις για να δείξεις σε όλον τον κόσμο ότι αυτό το τόσο άγνωστο μνημείο αγγίζει και ξεπερνά την τελειότητα, ότι για να μπουν αυτές οι ασβεστολιθικές πέτρες στην θέση τους εκεί μέσα έγινε ασύλληπτο θαύμα. 

Θα περίμενες αυτό το μνημείο να ήταν σημείο αναφοράς που να ξεπερνούσε τα όρια της περιοχής του. Να ήταν ανάμεσα στα μεγάλα θαύματα αυτής της χώρας. Όχι! Απόλυτη λήθη και εγκατάλειψη! 

Μέτρα τις πέτρες, δες πως τις τοποθέτησαν και τώρα πες μου, αυτό δεν είναι θαύμα;

Φώτο: Kostis Talos /Αθηνολόγιο

*μια κοινοποίηση για το μνημείο απαραίτητη και όποιος το κάνει να αναφέρει "θολωτός τάφος Ξινονερίου-Γεωργικού" κάντε το γνωστό, να ακουστεί αυτό το όνομα. Μόνο αν γίνει γνωστό ίσως ασχοληθούν

Αθηνολόγιο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Δεν υπάρχουν λόγια για εδώ! Εδώ είναι να αγοράσεις καπέλο, να πας στην Τήλο να χτυπήσεις την πόρτα του κυρ Γιάννη Μανουσάκη, ετών 77 και να του το βγάλεις! Με μια βαθιά υπόκλιση, για το μεγαλείο του, για την καρδιά του τη μεγάλη, για τον συγκινητικό τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί.

Υπάρχουν καλοί άνθρωποι σ’ αυτή τη ζωή, αλλά συχνά δεν είναι αυτοί που νομίζουμε. Τέτοια ανιδιοτελή αγάπη που την ξοδεύεις στους ανθρώπους χωρίς αντάλλαγμα, σπάνια το βρίσκεις. Χάρισε το σπίτι του στο Ορφανοτροφείο Θηλέων, αγόρασε το εξάρτημα (6.700 ευρώ) και λειτούργησε ο τομογράφος στο νοσοκομείο της Ρόδου, έδωσε 37. 400 ευρώ και αγοράστηκαν δύο κρεβάτια εντατικής με όλο τον εξοπλισμό, κι έχει κι άλλα 10 χιλιάρικα που θα τα δώσει κι αυτά, «να πιάσουν τόπο στην υγεία»! Κι όλο βαθιά το χέρι στην τσέπη βάζει, για να πληρώσει το ενοίκιο κάποιου, τα φάρμακα κάποιου άλλου, αυτός ο παλιός ναυτικός που ζει από τη σύνταξη του ΝΑΤ, μαζί με τη σύζυγό του.

«Ήθελα τα χρήματα που μάζεψα από τη θάλασσα να πιάσουν τόπο, στο χώρο της υγείας», μου λέει. «Και το σπίτι μου, εδώ στο Μεγάλο Χωριό της Τήλου, το 2011 το δώρισα στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της Ρόδου, με συμβολαιογραφική πράξη να ‘ρχονται τα παιδιά και να μένουν όταν πεθάνω. Έκανα με τέτοιο τρόπο τη συμβολαιογραφική πράξη, ώστε να μην βρεθεί κανείς να το πουλήσει, να το χαίρονται τα παιδιά, αφού δεν κάναμε δικά μας τέκνα».

-Ήσασταν ναυτικός σε μεγάλα καράβια! Δύσκολα τα βγάλατε τα χρήματα για να τα δωρίζετε τώρα!
-Ναυτικός στα ποντοπόρα πλοία, στους τρεις ωκεανούς: Ατλαντικό, Ινδικό, Ειρηνικό. Δεκαεπτά χρόνια. Ήμουνα α΄ μάγειρας. Κουρασμένος όμως θαλασσοδαρμένος, με την ψυχή στο στόμα ταξίδευα. Εγώ δεν έκανα εμετό, αλλά με χτυπούσαν στο κεφάλι οι φουρτούνες. Αν κάνεις εμετό, ξαλαφρώνεις. Είναι κάτι που δεν το συνηθίζει κανένας ναυτικός. Αλλά άντεξα.

-Ζείτε με τη γυναίκα σας. Γιατί δεν κρατάτε τα χρήματά σας, είστε ακόμη στα 77 κι εκείνη μικρότερη.
-Έχουμε τη σύνταξή μου του ΝΑΤ να περνάμε, κι εκείνης της έβγαλα του ΟΓΑ, αλλά δεν την πήρε ακόμη. Μας φτάνουν να περάσουμε.

-Κι όλο το χέρι βάζετε στην τσέπη, όλο χρήματα μαθαίνω, δίνετε σε όποιον σας ζητά!
-Πολλές φορές, είμαι αλληλέγγυος, το ΄χω στο αίμα μου. Όπου υπάρχει πόνος, αρρώστια, έλλειψη χρημάτων, να δώσουν το ενοίκιο, να πάρουν τα φάρμακά τους. Πολλοί τα γυρίζουν πίσω, πολλοί δεν τα γυρίζουν. Πηγαίνω και στους ηλικιωμένους κάθε εβδομάδα, τους κάνω παρέα, τους ρωτώ τι ανάγκη έχουν. Και δεν πειράζει, φτάνει να κάνω το καλό. Η μάνα μου ήταν έτσι σε ένα χωριό της Σητείας, ο πατέρας μου γεωργός έβγαζε απ΄ όλα, κι η μάνα μου η Δέσποινα, έδινε. Πηγαίνω και βοηθάω εθελοντικά τους αγρότες, τους τσοπάνηδες, μαθαίνω στους νέους τα μελίσσια. Κάνω τον καθηγητή, (γέλια) να γίνουν μελισσουργοί.

-Μα, εσείς δίνετε πολλά! Πείτε μου πότε πήγατε και χτυπήσατε «πόρτα» στο νοσοκομείο της Ρόδου για να κάνετε δωρεά και τι σας είπαν;
-Δεν είμαι ούτε ο Ωνάσης ούτε ο Σταύρος Νιάρχος. Δύο μήνες πριν, πήγα. Έφυγα από την Τήλο για τη Ρόδο, πήγα στην είσοδο του νοσοκομείου και είπα ότι θέλω να δώσω χρήματα. Μ’ αφήσανε να περάσω μέσα, μου λέει ο διοικητής ο κ. Ρουμάνης, τον ξέρετε. «Είστε πλούσιος;» « Όχι του λέω, ένας άνθρωπος συνηθισμένος είμαι». Τα είδαμε, τα μιλήσαμε, είδαμε τα προσπέκτους.

-Για τον τομογράφο που δεν λειτουργούσε εσείς δώσατε τα 6.700 ευρώ για να αγοραστεί το εξάρτημα και τώρα λειτουργεί!
-Ναι, ο τομογράφος είναι ανάμεσα στην αξονική και τη μαγνητική, ένα μηχάνημα μεγάλο που ξαπλώνεις και πάει από πάνω σου, Όχι αυτό που μπαίνεις μέσα! Είχε παρέλθει η εγγύηση. Πήγα την άλλη μέρα στην τράπεζα, έβγαλα τα χρήματα, το παρήγγειλαν, ήρθε και τώρα πια το μηχάνημα λειτουργεί.

-Κι αμέσως μετά δώσατε άλλα 37.400 ευρώ για δύο κρεβάτια, με οξυγόνο και μόνιτορ…
-Ναι, γερμανικής κατασκευής. Πήγα στην τράπεζα, ήρθαν κι αυτά. Με θέληση γίνονται όλα. Και τους είπα ότι όσο είμαι στη ζωή και υπάρχει η δυνατότητα, θα είμαι αρωγός.

-Εξανεμίσατε τις οικονομίες μιας ζωής!
-Θα κάνω κι εδώ στην Τήλο μια δωρεά, περίπου 10 χιλιάρικα που έχω γιατί εδώ με το παραμικρό τους στέλνουν στη Ρόδο, για θέματα υγείας.

-Τι να πει κανείς για εσάς, δεν έχω λόγια!
-Έ, μην το λέτε αυτό. Εγώ έτσι που μου μιλάνε όλοι τώρα αισθάνομαι σαν να κέρδισα λαχείο με 50 εκατ. ευρώ. Κι άλλοι τα κάνουν. Να, ήρθα στη Ρόδο για τα δόντια μου που τα φτιάχνω, για κάτι εμφυτεύματα και πήγα στον Βεργούλη. Μου λέει: «Εσύ είσαι που έγραψε η «Ροδιακή»; Από εμένα έχεις δυό δόντια, δωρεάν». Και άνθρωπος και καλός γιατρός.

Είχε μια χαρά ο κυρ Γιάννης στο τηλέφωνο χθες το μεσημέρι όταν ο Πέτρος Λαρδόπουλος μου τον έφερε στο φαρμακείο του της Τήλου, από το Μεγάλο Χωριό για να μου μιλήσει! Γιατί ο κυρ Γιάννης δεν έχει κινητό τηλέφωνο, δεν έχει σταθερό τηλέφωνο, μια μεγάλη καρδιά έχει που τους χωράει όλους μέσα.

Πηγή:ΡΟΔΙΑΚΗ

Οι μητέρες είναι καταπληκτικές. Φροντίζουν, αγαπούν και μπορούν να κάνουν τα πάντα για τα μικρά τους. Και δεν μιλάω μόνο για καταπληκτικές γυναίκες, αλλά για όλες τις μητέρες του ζωικού βασιλείου. Συμπεριλαμβάνονται οι κότες.

Οι όρνιθες είναι γνωστό ότι υιοθετούν άλλους νεοσσούς και τους φροντίζουν σαν να ήταν δικοί τους. Οι αγρότες βάζουν τις κότες τους να υιοθετούν μικρά κοτόπουλα όλη την ώρα. Αλλά μερικές φορές οι όρνιθες υιοθετούν και άλλα ζώα.

Ρίξτε μια ματιά σε μερικές εκπληκτικές μητέρες και τα μικροσκοπικά «μωρά» τους. Ποιά από αυτές σας εκπλήσσει περισσότερο;
Κότα που φροντίζει τα γατάκια κατά τη διάρκεια της καταιγίδας
 

Κότα με σκυλάκι

Μητέρα κότα και τα περιστέρια της

Κότα και τα γατάκια της


#5
Hilda The Hen Hatches Clutch Of Ducklings After Sitting On Wrong Nest And Now They're Her Babies

Η Hilda αφού κλώσσησε αυγά πάπιας σε λάθος φωλιά, τώρα με τα παπάκια της

Η γάτα είχε τα γατάκια στο κοτέτσι. Όταν λείπει, στη φωλιά η κότα κάνει babysitting



Γουρουνάκι και η μαμά κότα

Η κότα και τα γατάκια της


Η κότα και τα υιοθετημένα κουτάβια της

Η κότα Γερτρούδη υιοθέτησε αμερικάνικα Rhea Chicks


Μητέρα όλων

Ο κόκορας είναι πατέρας του μικροσκοπικού κατσικιού ;

Μπορεί ένα κοτόπουλο να μεγαλώσει μια πάπια;


Η κότα υιοθέτησε ένα ορφανό παπάκι

Η κότα  υιοθέτησε τέσσερα γατάκια



Νεοσσός κάργας υιοθετείται από κότα


Μαμά κότα με τα παπάκια της

Το κοτόπουλο υιοθετεί μωρά στρουθοκαμήλων

Παπάκια με την μητέρα κότα

This Small Cat Lost Her Mother And The Hen Adopted Him

Το μικρό γατάκι έχασε τη μητέρα του και η κότα το υιοθέτησε



Η κότα υιοθετεί ορφανά γατακιών, την ημέρα της μητέρας


Κότα και τα υιοθετημένα ορφανά κουτάβια της

Κλώσσα φροντίζει περιστέρια 

This Dummy Stole A Litter Of Kittens From Their Mother

Υιοθέτησε ή έκλεψε τα γατάκια από τη μητέρα τους;  

Τα πιο τυχερά παπάκια του κόσμου !!


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το νόημα της λέξης

Είναι το πιο προφανές επίπεδο δράσης της κατά το οποίο τη χρησιμοποιούμε για να συνεννοηθούμε, κωδικοποιώντας ήχους που την αποτελούν και στο σύνολό τους σημαίνουν κάτι. Το νόημα μιας λέξης, όμως, δεν περιορίζεται σ’ αυτό. Έχει και μια κρυμμένη δύναμη με βάση την ετυμολογία της. Π.χ., η λέξη «καταστροφή» αποτελείται από το πρόθεμα «κατά» και το ουσιαστικό «στροφή» και φτιάχνει ένα νοητικό αρχιτεκτόνημα που δείχνει πού μας οδηγεί («μας πήρε η κάτω βόλτα»).
Άρα, με το νόημα των λέξεων χτίζουμε μια πραγματικότητα που μπορεί να είναι επικίνδυνη ή γεμάτη ενέργεια.
Αντίθετα, η λέξη «αναγέννηση» αποτελείται από το πρόθεμα «ανά» και το ουσιαστικό «γέννηση» και παραπέμπει στην αναβίωση της ύπαρξης.
Επομένως η «καταστροφή» και η «αναγέννηση», όταν προφερθούν, δημιουργούν μια κατεύθυνση μέσα στο χώρο, σηματοδοτούν πώς θα κινηθεί ο εγκέφαλός μας.

Το ενεργειακό φορτίο:

Οι λέξεις εκτός από το νόημά τους φορτίζονται και ενεργειακά. Σπανίως μια λέξη είναι «άχρωμη» και «άοσμη». Φέρει την ενέργειά μας. Μπορεί δηλαδή να είναι φορτισμένη και να κουβαλά την ψυχική μας κατάσταση (αγάπη, μίσος, λύπη, ενθουσιασμό, συμπάθεια, ειρωνεία κ.λπ.).
Τα φωνήεντα και τα σύμφωνα δημιουργούν μια ζωντανή συχνότητα που διαπερνά το συνομιλητή μας.
Αυτός ο κραδασμός ενδυναμώνεται από τα συναισθήματά μας, ανεξάρτητα από το νόημά της. Έτσι, μπορούμε να πούμε σε κάποιον «Σ’ αγαπώ πολύ» εκπέμποντας κραδασμό μίσους ή ειρωνείας. Ή να πούμε «Είσαι κακό παιδί» και να εκπέμπουμε παρ’ όλα αυτά στοργή και συμπάθεια.
Τις λέξεις πρέπει να τις προφέρουμε με ενεργειακή δύναμη και δυναμικά, όχι αδιάφορα, αλλά και με συναισθηματική καθαρότητα.
«Παν σώμα απορροφά τους παλμούς τους οποίους δύναται να εκπέμψει».
Αυτό σημαίνει πως όταν φορτίζουμε μια λέξη αρνητικά και τη στέλνουμε σε κάποιον, κατ’ αρχήν την απορροφούμε εμείς. Οι λέξεις που πληγώνουν άλλους, έχουν αφήσει ψυχικές ουλές και πάνω μας.

Ο στόχος της λέξης:

Κάθε λέξη που προφέρουμε, εκτός από το νόημα και τον κραδασμό της, έχει και ένα στόχο. Οι στόχοι των λέξεων ποικίλουν: μπορεί να θεραπεύσουν, να χαλαρώσουν, να συκοφαντήσουν, να εκνευρίσουν, να περιφρονήσουν, να κινητοποιήσουν, να συγχωρήσουν κ.λπ.
Όσο πιο καθαρός είναι ο στόχος στο νου μας και όσο πιο θετικό το περιεχόμενό τους, τόσο πιο κοντά είμαστε στη δύναμη του πρώτου Λόγου.

Οι ζωντανές λέξεις:

«Γεια σου, τι κάνεις;». Μια φράση χιλιοειπωμένη που τις περισσότερες φορές όμως μοιάζει νεκρή και άψυχη, χωρίς ενδιαφέρον. Οι λέξεις έχουν αξία όταν είναι ζωντανές, πάλλονται από ζωή και ενέργεια.
Ας δούμε πώς μπορούμε να ζωντανέψουμε μια λέξη ή φράση.
- Έχουμε ξεκάθαρο μέσα μας το στόχο της λέξης.
Το τι θέλουμε να προκαλέσει προς τη θετική βέβαια κατεύθυνση (να θεραπεύσει, να παροτρύνει κ.λπ.) και βλέπουμε αυτόν το στόχο μπροστά μας σαν μια εικόνα που έχει ήδη πραγματοποιηθεί.
- Επιλέγουμε τη λέξη ή τις λέξεις που περιγράφουν και αντιπροσωπεύουν αυτόν το στόχο άμεσα και απλά. Αν είναι σπάνιες ή αμφίσημες, μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση. Και οι πιο απλές λέξεις, αν ζωντανέψουν, είναι αποτελεσματικές.- Φορτίζουμε τη λέξη συναισθηματικά. Νιώθουμε ότι οι λέξεις μας εκπέμπουν τον ψυχισμό μας. Τις βλέπουμε χρωματισμένες απ’ αυτά που νιώθουμε και σαν πρεσβευτές του εαυτού μας.
- Εκφέρουμε σωστά τις λέξεις. Η εκφορά παίζει σημαντικό ρόλο, γιατί θα δημιουργήσει τον κραδασμό επίδρασης στο συνομιλητή μας.
Πρέπει να είναι:
Καθαρή, χωρίς «μασήματα» των φθόγγων, και αργή, ώστε να ακουστούν και να δονήσουν τα φωνήεντα.

Ρυθμική:

Οι φράσεις δεν πρέπει να έχουν χασμωδίες (π.χ. εεε ή χμμμ) ή δισταγμούς, κομπιάσματα, ακραίες παύσεις. Πρέπει να βγαίνουν αβίαστα.
Με διακύμανση της φωνής
Για να φορτιστεί μια λέξη, απαιτούνται διακυμάνσεις της φωνής, δονήσεις ενδυνάμωσης. Αν πούμε τις σημαντικές λέξεις μας επίπεδα, άχρωμα, δεν εκπέμπουν την κρυμμένη τους δύναμη. Τονίζουμε τη συλλαβή με τον τόνο. Αφήνουμε τα φωνήεντα να αντηχήσουν, τα σύμφωνα να κρατούν τον ξεχωριστό ήχο τους. Π.χ. η φράση «Σ’ αγαπώ» στην κραδασμική της μορφή είναι «Σσσσ’ ααγαπώωω». Το σ και το α στην αρχή είναι τονισμένα, δίνοντας μια δυναμική στη λέξη. Το ω, τονισμένο στο τέλος, κρατάει μια αντήχηση σαν να παρατείνεται. Ένα τέτοιο «σ’ αγαπώ» «εμβολίζει» το δέκτη.

Επαναλαμβανόμενη:

Μια λέξη δυναμώνει αν την επαναλάβουμε αρκετές φορές σε πολλές φράσεις. Η επανάληψή της δημιουργεί μια κραδασμική «οδό», που της δίνει βάθος, τη χαράζει στο μυαλό του συνομιλητή μας.

Η ώθηση της λέξης:

Τέλος, εκπέμπουμε τη λέξη «ωθώντας» την στο συνομιλητή μας σαν να τη σπρώχνουμε. Δεν τη λέμε απλώς, αλλά τη βλέπουμε να γεφυρώνει το κενό ανάμεσά μας.
Λέξεις και φράσεις μας επηρεάζουν:

Μην ξαναπείτε:

Ξεχνάω εύκολα. Δεν θυμάμαι. Δεν μπορώ. Δεν είναι στο χέρι μου. Τι να κάνω; Δύσκολα τα πράγματα. Ζορίζομαι. Δεν μου αρέσει αυτό που κάνω. Είναι μάταιο. Δεν λύνεται με τίποτα! Θα τα παρατήσω. Δεν είμαι εγώ γι’ αυτά. Μη χάνεις το χρόνο σου. Δεν αντέχω άλλο. Δεν ξέρω τι θέλω. Δεν βαριέσαι Δεν αλλάζει ο κόσμος. Φτου, πάλι τα ίδια. Θα τρελαθώ. Δεν έχω τύχη. Αλλά και βρισιές, βλαστήμιες και αρνητικά σχόλια για την επιτυχία των άλλων.
- Όλα εγώ τα κάνω! Δεν σε καταλαβαίνω. Τρελάθηκες; Άντε παράτα με. Είσαι στα καλά σου; Μη με καταστρέψεις. Θα σε καταστρέψω. Δεν πάει άλλο. Φύγε να μη σε βλέπω. Πάλι τα ίδια; Ο καθένας για τον εαυτό του. Κόψε το λαιμό σου. Μη με ζαλίζεις. Δεν με σκέφτεσαι. Είσαι αχάριστος, βλάκας, ανυπόφορος (γενικά αρνητικούς χαρακτηρισμούς). Αλλά και τις λέξεις κούραση, άκεφος, νεύρα, ουφ, ναι μωρέ, καααλά και αρνητικά σχόλια για τις σχέσεις άλλων ανθρώπων.
- Δεν είμαι καλά. Νιώθω χάλια. Θα αρρωστήσω. Θα πεθάνω. Δεν έχω δύναμη. Φοβάμαι μην κολλήσω. Θα βγάλω τον καρκίνο. Θα πάθω εγκεφαλικό! Δεν έχω ελπίδα. Άσ’ τα να πάνε. Δεν θα ξαναγίνω καλά. Αλλά και επιφωνήματα (ωχ, αχ) και αρνητικά σχόλια για την υγεία άλλων.

Αλλά να λέτε:

Είμαι συγκεντρωμένος/-η. Μπορώ! Είναι στο χέρι μου. Βρίσκω πάντα τη λύση. Η ζωή μου δίνει ευκαιρίες. Πάντα τα καταφέρνω. Ό,τι κι αν συμβεί, είναι για καλό. Έχω συγκεκριμένο στόχο. Μου αρέσει η δουλειά μου. Χαίρομαι να εργάζομαι. Δεν πειράζει, θα λυθεί. Από εμένα εξαρτάται. Να δοκιμάσουμε πάλι. Τίποτα δεν χάθηκε. Ας το δούμε από την αρχή. Ας μείνουμε ήρεμοι. Υπάρχει τρόπος. Αλλά και λόγια που ενδυναμώνουν θετικά και τους άλλους.
- Θέλω να είμαστε μαζί. Εγώ είμαι εδώ. Μην ανησυχείς. Δεν πειράζει, όλοι κάνουν λάθη. Σε καταλαβαίνω. Θέλω να σε καταλάβω. Νιώθω όμορφα μαζί σου. Χαμογέλασε! Είμαστε ένα! Εδώ είμαι εγώ, αν με χρειαστείς. Είσαι έξυπνος, καλός, όμορφος. Μαζί μπορούμε τα πάντα. Μου αρέσει αυτό που είπες. Έχεις ωραίες ιδέες. Σ’ ευχαριστώ. Σε συγχωρώ. Αλλά και τις λέξεις αγάπη, φως, δύναμη, στοργή, τρυφερότητα, πάθος και θετικά σχόλια για τις σχέσεις των άλλων ανθρώπων.
- Είμαι καλά. Δεν αρρωσταίνω. Φροντίζω τον εαυτό μου. Είμαι δυνατός. Νιώθω γεμάτος ζωή. Αγαπώ το σώμα μου. Αγαπώ τη ζωή. Μέσα μου υπάρχει η θεραπεία. Αλλά και θετικά σχόλια για την υγεία άλλων.
Επομένως, είμαστε πιασμένοι σ’ ένα δίχτυ κραδασμών των λέξεων που έχουμε πει κι έχουμε ακούσει και η δόνησή του επηρεάζει τη συμπεριφορά μας, τις επιλογές και την ευτυχία μας!
Πόσες λέξεις σπαταλάμε αλόγιστα κάθε μέρα!
Κι όμως, δεν κατανοούμε πλήρως το νόημά τους και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι η ζωή μας καθρεφτίζεται μέσα τους!


Filomena Cennamo
πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου