Articles by "Ανακαλύψεις"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανακαλύψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ανάγλυφο σε σαρκοφάγο  που παριστά μάχη Ελλήνων και Αμαζόνων
Οι Αμαζόνες ήταν λαός κυνηγών και πολεμιστών της Ευρασίας που άνηκαν στην ομάδα νομαδικών φυλών που οι Έλληνες ονόμαζαν γενικά Σκύθες.

Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του νομαδικού λαού ήταν ότι είχε κατά βάση πολεμική κοινωνική οργάνωση και ότι οι γυναίκες απολάμβαναν μεγάλο βαθμό ελευθερίας και ισότητας και πολεμούσαν στο πλευρό των αντρών. Αυτό το τελευταίο χαρακτηριστικό εντυπωσίασε τόσο πολύ τους Έλληνες που δημιούργησαν τον μύθο των Αμαζόνων σύμφωνα με τον οποίον ο λαός αυτός αποτελούνταν αποκλειστικά από γυναίκες που ζούσαν χωρίς άντρες και ήταν άρτια εκπαιδευμένες στρατιωτικά ενώ ζούσαν νομαδικά και αγαπούσαν πολύ τα άλογα και το κυνήγι. Σύμφωνα με τον μύθο, οι πολεμίστριες Αμαζόνες κατάγονταν από τον θεό του πολέμου Άρη και τη νύμφη Αρμονία, ή κατά άλλη εκδοχή τη θεά Άρτεμις ή την Αθηνά. Η Άρτεμις, θεά του κυνηγιού, της ελεύθερης ζωής στην φύση και της άρνησης του γάμου, ήταν η θεότητα που λάτρευαν κατά κύριο λόγο και προς τιμήν της χόρευαν πυρρίχιους πολεμικούς χορούς. Λάτρευαν επίσης και την θεά Κυβέλη στην οποία θυσίαζαν άλογα.

Ο Πλάτωνας στην Πολιτεία χρησιμοποίησε το παράδειγμα των μυθικών Αμαζόνων ως επιχείρημα για την συμμετοχή των γυναικών στον στρατό ενώ ο Αριστοφάνης εμπνεύστηκε από αυτές για να γράψει την Λυσιστράτη και τις Εκκλησιάζουσες.

Οι μυθολογικές Αμαζόνες γοήτευσαν όχι μόνο τους αρχαίους Έλληνες, που δημιούργησαν πολλά έργα τέχνης και ιστορίες σχετικά με αυτές, αλλά και ολόκληρο τον δυτικό κόσμο που συνέχισε να ασχολείται και να εμπνέεται από αυτές μέχρι και τις ημέρες μας. Σήμερα όταν μιλάμε για Αμαζόνες εννοούμε συνήθως τις μυθολογικές γυναίκες πολεμίστριες της ελληνικής φαντασίας.

Τέσσερις πολεμίστριες θαμμένες με τα όπλα τους

Τέσσερις γυναίκες πολεμιστές που είχαν ταφεί πριν από περίπου 2.500 χρόνια με όπλα και ταφικά κτερίσματα ανακαλύφθηκαν σε αρχαιολογικές ανασκαφές στη δυτική Ρωσία.

Εντοπίστηκαν σε τάφους στους οποίους ήταν θαμμένες μαζί γυναίκες τριών γενεών, ένα κορίτσι 12-13 ετών, δύο σχεδόν 20χρονες γυναίκες και μια ακόμη γυναίκα 45-50 ετών!

Ο επικεφαλής των ανασκαφών, Valerii Guliaev έκανε λόγο για «μοναδικά ευρήματα» που αφορούν γυναίκες-πολεμίστριες της κοινωνίας των Σκυθών. Για πρώτη φορά, οι αρχαιολόγοι βρήκαν ένα επιβλητικό κάλυμμα κεφαλής, γύρω από το κρανίο μιας εξ αυτών. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης δεκάδες σιδερένια βέλη, καθώς και μαχαίρια σιδήρου και οστά ζώων.

Δεξιά: Λεπτομέρειες από το κάλυμμα κεφαλής.  Αριστερά: Ανακατασκευή του
Η χρονική στιγμή της ζωής τους και η φύση της ταφής τους στη περιοχή Ντέβιτσα της δυτικής Ρωσίας παρέχουν περαιτέρω μαρτυρία ότι οι μύθοι των λεγόμενων πολεμιστών Αμαζόνων, που χρονολογούνται από την εποχή του Χαλκού, στηρίχθηκαν στην πραγματικότητα. Σε κάποια βάση, τουλάχιστον.

Φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμιά βάση στους μύθους της τάσης τους για λεσβιακές συμπεριφορές. Αυτό μπορεί να προέκυψε από την εσφαλμένη ερμηνεία μιας ομηρικής αναφοράς. Δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να πιστεύουμε ότι οι Αμαζόνες περιφρονούσαν τους άνδρες. Οι θρύλοι για την προέλευση και τη στάση των ηρωικών Αμαζόνων είναι συγκεχυμένοι, με σύγχρονες στρεβλώσεις που προσθέτουν στους μύθους που χρονολογούνται από χιλιετίες. Να όμως που μετά από αιώνες συζητήσεων για την ειλικρίνεια του θρύλου του Αμαζονίου, αρχαιολόγοι άρχισαν τελικά να βρίσκουν αξιόπιστα στοιχεία πέρα από τα αρχαία ελληνικά έργα ζωγραφικής και ανάγλυφα που αποδεικνύουν πως κάποιες γυναίκες στην ανατολική Ασία πραγματικά πολεμούσαν.

Λεπτομέρεια από το διάδημα στην καφαλή Αμαζόνας που είχε ταφεί στην περιοχή Βορονέζ

Είτε αυτοί οι "Αμαζόνες" σχημάτιζαν στρατεύματα ανεξάρτητα από τους άνδρες είτε πολεμούσαν μαζί με τους άνδρες. Δεν είναι σίγουρο τι από τα δύο συνέβαινε. 


Τον περασμένο Νοέμβριο, αρμένιοι ερευνητές ανέφεραν σε διεθνές περιοδικό οστεοαρχαιολογίας για σκελετό μιας γυναίκας που βρέθηκε το 2017 και πέθανε στα 20 της πριν από 2.500 χρόνια και που σύμφωνα με την ανάλυση του σκελετού της ήταν μυώδης στον κορμό και στους μηρούς, ως άνδρας. Έχει ένα βέλος αιχμηρό στο πόδι της και άλλα σημάδια ενδεικτικά της μάχης, και θάφτηκε με κοσμήματα - όλα ενδεικτικά ενός πολεμιστή ιππασίας υψηλής ποιότητας. Ήταν η δεύτερη γυναικεία ταφή πολεμιστή που ανακαλύφθηκε στην Αρμενία. Έτσι, αν και δεν υπάρχουν απολύτως αποδεικτικά στοιχεία ότι απέκοπταν ένα από τα στήθη τους για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στην τοξοβολία ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, οι γυναίκες των νομαδικών σκυθικών φυλών πραγματικά συμμετείχαν σε μάχες κατά στην αρχαιότητα. 
 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ήταν η τελευταία ώρα της τελευταίας ημέρας μιας μακράς και απογοητευτικής ανασκαφής, και η Καλλιόπη Λιμναίου - Παπακώστα ήταν έτοιμη να επιστρέψει στο σπίτι της. Για 14 χρόνια η Ελληνίδα αρχαιολόγος αναζητούσε στους Κήπους Σαλαλάτ, ένα δημόσιο πάρκο στην καρδιά της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου,  ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του αρχαίου κατακτητή-φαραώ που έδωσε στην πόλη το όνομα του. Τώρα ήταν η ώρα να φύγει με άδεια χέρια.

Τότε, ένα κομμάτι χώματος μετατοπίστηκε στο λάκκο και οι βοηθοί της κας Παπακώστα την κάλεσαν για να επιθεωρήσει ένα κομμάτι από λευκό μάρμαρο βγαλμένο  από το βρώμικο χώμα. Ήταν απογοητευμένη από την εκσκαφή, αλλά όταν η κα Παπακώστα είδε την λάμψη του λευκού μαρμάρου, αισθάνθηκε μια έκρηξη ελπίδας."Προσευχήθηκα", λέει. «Ήλπιζα ότι δεν ήταν μόνο ένα κομμάτι μαρμάρου».

Η προσευχή της εισακούσθηκε. Το τεχνούργημα αποδείχθηκε ένα πρώιμο Ελληνιστικό άγαλμα που φέρει κάθε σφραγίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για την αποθαρρυμένη αρχαιολόγο να συνεχίσει να σκάβει.


Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα κάνει ανασκαφές για περισσότερα από 20 χρόνια με την ελπίδα να βρει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. "Έχω ένα όνειρο," λέει, "και θα συνεχίσω μέχρι να το εκπληρώσω."

Επτά χρόνια αργότερα, η κα Παπακώστα, η οποία διευθύνει το Ελληνικό Ινστιτούτο Ερευνών του Αλεξανδρινού Πολιτισμού, έσκαψε 35 πόδια κάτω από τη σύγχρονη Αλεξάνδρεια και αποκάλυψε τη βασιλική συνοικία της αρχαίας πόλης.

Ο χαμένος τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου πραγματοποίησε πρεμιέρα στην έδρα του National Geographic στις Η.Π.Α. τη Δευτέρα στις 4 Μαρτίου.
"Αυτή είναι η πρώτη φορά που έχουν βρεθεί τα αρχικά θεμέλια της Αλεξάνδρειας", λέει ο Fredrik Hiebert, αρχαιολόγος της National Geographic Society. 
Μετά από 14 χρόνια άσκοπης εκσκαφής, η Παπακώστα αποκάλυψε αυτό το πρώιμο ελληνιστικό μαρμάρινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τώρα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Αλεξάνδρειας. Η ανακάλυψη, λέει, ήταν η "μεγαλύτερη στιγμή" της.


πηγή: National Geographic



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου