Articles by "Αρχαιολογία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχαιολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ιστορικά και αρχαιολογικά τεκμήρια 

στην περιοχή του Δήμου Θέρμης

Η ιστορία του Δήμου Θέρμης από την προϊστορία μέχρι και την οθωμανική περίοδο θα παρουσιαστεί στο ευρύ κοινό σε ημερίδα που συνδιοργανώνουν ο δήμος Θέρμης και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Περιφέρειας Θεσσαλονίκης (ΕΦΑΠΕΘ) με τίτλο «Θέρμη η εν τω Θερμαίω κόλπω οικημένη».

Οι επιστήμονες, που εργάστηκαν σε πολύχρονες αρχαιολογικές έρευνες σε ολόκληρη την περιοχή του Δήμου Θέρμης, παρουσιάζουν την Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019 από τις 09:30 έως τις 14:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο της Θέρμης ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία, που προέκυψαν από τις ανασκαφές.

Στόχος είναι οι κάτοικοι και όλοι όσοι ενδιαφέρονται, να λάβουν μία σύντομη, αλλά περιεκτική γνώση όλου του ιστορικού παρελθόντος της περιοχής.

Η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Θέρμης υπήρξε πάντοτε καίριο γεωγραφικό σημείο αναφοράς για την πεδιάδα της Θεσσαλονίκης, τον κόλπο στον οποίο έδωσε το όνομα, καθώς και για την ίδια την πόλη της Θεσσαλονίκης, όντας κομμάτι του άμεσου φυσικού και παραγωγικού της περιβάλλοντος.

Παράλληλα, παρουσιάζεται για πρώτη φορά ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, προϊόν συνεργασίας του Α.Π.Θ. και της ΕΦΑΠΕΘ που αφορά στην εικονική παρουσίαση των μη ορατών αρχαιοτήτων της περιοχής της Θέρμης. Μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας θα μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να περιδιαβαίνουν σε αρχαιότητες που αποκαλύφθηκαν και καταχώθηκαν, να πληροφορούνται για την ιστορία και την αρχαιολογία της περιοχής.

Στην ημερίδα θα ενημερωθούμε για θέματα και μελέτες από το σύνολο των δημοτικών ενοτήτων του Δήμου, καθώς και ιδιαίτερα θέματα που αναφέρονται σε συγκεκριμένους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία.


Ένα από αυτά είναι το έργο της αποκατάστασης και συντήρησης από την αρχαιολογική υπηρεσία του ναού του Αγίου Ανδρέα, στην Περιστερά. Ο ναός που χρονολογείται από το 870/871 αποτελεί μοναδικό μνημείο αυτής της αρχιτεκτονικής σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο.

Η ημερίδα θα ξεκινήσει με την παρουσίαση της κοιλάδας του Ανθεμούντα και της περιοχής της Θέρμης κατά την προϊστορική εποχή. Στη Θέρμη και στα Βασιλικά πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες έρευνες, φέρνοντας στο φως σημαντικά ευρήματα της νεολιθικής εποχής, καθώς και της εποχής του Χαλκού. Η ιστορική και προχριστιανική περίοδος αποκαλύπτεται μέσω συγκεκριμένων αναφορών σε ανασκαφές της εποχής του σιδήρου, της αρχαϊκής περιόδου και της κλασικής - ελληνιστικής που εντοπίζονται σε περιοχές της Θέρμης, της Αγίας Παρασκευής και της Σουρωτής. Η παρουσίαση αυτής της περιόδου κλείνει με την έκθεση σημαντικών αρχαιολογικών θέσεων από την περιοχή της Μίκρας, όπου εντοπίζονται οικισμοί, που έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην συνοίκηση της μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης.

Η βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδος καλύπτονται από μία άλλη σειρά ανακοινώσεων, που παρουσιάζουν τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα στην περιοχή της Θέρμης και των Βασιλικών, ταυτόχρονα όμως φωτίζονται από παρουσιάσεις σχετικές με την εκκλησιαστική και κοσμική αρχιτεκτονική της νεότερης περιόδου σε όλον Δήμο μέσω αντιπροσωπευτικών παραδειγμάτων.

Δείτε το πρόγραμμα αναλυτικά:


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η μυθική χαμένη ήπειρος Ατλαντίδα έχει το διάσημο όνομα, αλλά η Αδρία είναι μια πραγματική χαμένη ήπειρος που είναι θαμμένη σε μεγάλο βαθμό κάτω από τη Νότια Ευρώπη και τη Μεσόγειο, συνεπώς κάτω και από την Ελλάδα.

Για πρώτη φορά οι γεωλόγοι πιστεύουν ότι είναι σε θέση να ανακατασκευάσουν πια αρκετά ολοκληρωμένα την ιστορία της χαμένης ηπείρου, διάρκειας σχεδόν 250 εκατομμυρίων ετών, μελετώντας τα λιγοστά απομεινάρια της που είναι ακόμη πάνω από την επιφάνεια.

Σήμερα από την λεγόμενη Ευρύτερη Αδρία έχουν απομείνει ορατά μόνο ορισμένα ασβεστολιθικά και άλλα πετρώματα στις οροσειρές της Νότιας Ευρώπης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτοί οι βράχοι αρχικά ήσαν θαλάσσια ιζήματα, που κάποια στιγμή ανυψώθηκαν μέσω της σύγκρουσης των τεκτονικών πλακών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ολλανδό γεωλόγο Ντάου βαν Χινσμπέργκεν του Τμήματος Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Gondwana Research, σύμφωνα με το «Science», αφιέρωσαν πάνω από δέκα χρόνια κυρίως στη Μεσόγειο, συλλέγοντας δείγματα και μελετώντας παλαιομαγνητικά και άλλα στοιχεία για πετρώματα που θεωρούνται ότι προέρχονται από την Αδρία.

Η Ευρύτερη Αδρία φαίνεται πως είχε μια βίαιη και πολύπλοκη ιστορία. Κάποια εποχή, πριν περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια, αυτονομήθηκε από την νότια υπερήπειρο Γκοντβάνα (που κάλυπτε την περιοχή της σημερινής Αφρικής, Νότιας Αμερικής, Αυστραλία, Ανταρκτικής, Ινδίας και Αραβικής χερσονήσου) και άρχισε να μετακινείται βορειότερα. Ήταν περισσότερο ένα αρχιπέλαγος νησιών, «μια περιοχή κατάλληλη για καταδύσεις», σύμφωνα με τον Χινσμπέργκαν.

Πριν 140 εκατομμύρια χρόνια είχε περίπου το μέγεθος της Γροιλανδίας και σε μεγάλο βαθμό ήταν βυθισμένη κάτω από μια ρηχή τροπική θάλασσα, όπου σταδιακά συσσωρεύτηκαν ιζήματα και αργά μετατράπηκαν σε πετρώματα. Η Ευρύτερη Αδρία ανήκε στην αφρικανική τεκτονική πλάκα, αλλά δεν αποτελούσε μέρος της Αφρικής, καθώς ένας ωκεανός χώριζε τις δύο ηπείρους.

Στη συνέχεια, καθώς η Αδρία συγκρούστηκε με τη μάζα ξηράς που αποτελεί σήμερα την Ευρώπη, με ρυθμό έως τεσσάρων εκατοστών ετησίως, κάτι που συνέβη πριν από 100 έως 120 εκατομμύρια χρόνια, έσπασε σε κομμάτια και βυθίστηκε. Μόνο ένα μέρος των πάχους 100 χιλιομέτρων πετρωμάτων της Ευρύτερης Αδρίας παρέμειναν στην επιφάνεια της Γης και σήμερα οι γεωλόγοι τα αναζητούν κυρίως στη Νότια Ευρώπη. Τα πετρώματα αυτά πιστεύεται ότι είναι διεσπαρμένα σε πάνω από 30 χώρες (και στην Ελλάδα), από την Ισπανία και τις ‘Αλπεις μέχρι το Ιράν.

Μέχρι πρόσφατα, οι γεωλόγοι δεν είχαν το εξελιγμένο λογισμικό που θα τους επέτρεπε να συνθέσουν τα διαθέσιμα στοιχεία και να αναπαραστήσουν σε υπολογιστή την ιστορία της Αδρίας, πολύ περισσότερο που, κατά τον Χινσμπέργκεν, «η περιοχή της Μεσογείου είναι απλούστατα ένα γεωλογικό χάος». Η νέα μελέτη κάνει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Εκτιμάται ότι σήμερα τμήματα της Αδρίας βρίσκονται σε βάθος έως 1.500 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια της Μεσογείου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η επιστολή της νεοσύστασης «Κίνησης Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς», στην οποία είναι μέλος και ο πρώην δήμαρχος.

Να ενημερωθεί επαρκώς από τους καθ’ ύλην αρμόδιους παράγοντες της πόλης, καθώς και τις αρχαιολογικές υπηρεσίες σχετικά με τον σταθμό Βενιζέλου και να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο που θα έχει για το μέλλον της πόλης κάθε άλλη επιλογή, πλην της επιλογής που έχει προκρίνει και χρηματοδοτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καλεί τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη η νεοσύσταση κίνηση «Κίνηση Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς».

Η Κίνηση, που απαρτίζεται από τον πρώην δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, αυτοδιοικητικούς, αρχαιολόγους και πολίτες, με επιστολή προς τον πρωθυπουργό, επισημαίνει πως το σχέδιο της απόσπασης των ευρημάτων θα είναι επιζήμιο για την πόλη και καλεί τον κ. Μητσοτάκη να μην γίνει ο πρωθυπουργός «που θα διακινδυνεύσει να μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που οδήγησε μια πόλη σε νέες περιπέτειες και τα πολύτιμα μνημειακά σύνολα του ένδοξου παρελθόντος της σε ακροβασίες με αβέβαιη κατάληξη».

Αναλυτικά η επιστολή της «Κίνησης Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς» προς τον πρωθυπουργό:
Προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας
κ. Κυριάκο Μητσοτάκη
 
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή ως εκπρόσωποι μιας νεοσύστατης Κίνησης: «Κίνηση Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς», που στόχο έχει την προστασία των αρχαιοτήτων της οδού Εγνατίας, που βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές του έργου του Μετρό στον σταθμό Βενιζέλου και τη διαφύλαξη, ως μοναδικής επίσημης, ψηφισμένης και θεσμοθετημένης λύσης, της λύσης της κατά χώραν διατήρησης των ευρημάτων.
 
Το τελευταίο δίμηνο έχουν πληθύνει τα δημοσιεύματα, οι πληροφορίες και οι τοποθετήσεις κυβερνητικών και τοπικών αξιωματούχων που επαναφέρουν το παλαιότερο σχέδιο της απόσπασης των ευρημάτων, ως πιθανή νέα λύση για την ολοκλήρωση του σταθμού. 
Θεωρώντας κάθε τέτοια συζήτηση ως επιζήμια για την πόλη και γνωρίζοντας ότι τα περισσότερα από τα επιχειρήματα ή τα στοιχεία που παρουσιάζονται δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα και την πορεία των έργων μέχρι σήμερα, (που άλλωστε και η ίδια η κατασκευάστρια εταιρεία μέχρι προ ολίγων μηνών ισχυριζόταν ότι βαίνουν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης), σας καλούμε να ενημερωθείτε επαρκώς από τους καθ’ ύλην αρμόδιους παράγοντες της πόλης, καθώς και τις αρχαιολογικές υπηρεσίες και να εξετάσετε σοβαρά το ενδεχόμενο που θα έχει για το μέλλον της πόλης κάθε άλλη επιλογή, πλην της επιλογής που έχει προκρίνει και χρηματοδοτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι αυτή που εφαρμόζεται σήμερα δυνάμει της Υπουργικής Απόφασης ΥΠΟΠΑΙΘ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΣΠΑΕ/41484/ 24488/1402/162/10.2.2017 Υ.Α. (ΑΔΑ: 7ΝΦ14653Π4-Ζ91). 
Πιστεύοντας ότι το μέλλον μιας πόλης και η τύχη της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός λαού δεν πρέπει να γίνονται αντικείμενο συμφερόντων και μικροπολιτικής, σας καλούμε να μην γίνετε εσείς εκείνος ο Πρωθυπουργός που θα διακινδυνεύσει να μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που οδήγησε μια πόλη σε νέες περιπέτειες και τα πολύτιμα μνημειακά σύνολα του ένδοξου παρελθόντος της σε ακροβασίες με αβέβαιη κατάληξη.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Την πεποίθηση πως ο τάφος της Βεργίνας που ανακάλυψε ο Μανόλης Ανδρόνικος πριν από 40 χρόνια δεν είναι του Φιλίππου, αλλά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκφράζει η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ.

Σε εκτενή συνέντευξή της για το θέμα στο Πρακτορείο Magazine, η ακαδημαϊκός συντάσσεται με τη θεωρία Αμερικανών επιστημόνων, πως ευρήματα στον τάφο της Βεργίνας συνηγορούν προς την κατεύθυνση αυτή. Πως δηλαδή, αντίθετα με τις αναφορές που ήθελαν τον Μέγα Αλέξανδρο να θάβεται στην Αλεξάνδρεια, το σώμα του στρατηλάτη επέστρεψε στη Μακεδονία.

«Αμερικανοί ανθρωπολόγοι, βρήκαν ένα σκελετό εκτός του τάφου, αλλά στη Βεργίνα. Ο σκελετός φέρνει ένα τραύμα στην κνήμη, ακριβώς όπως ήταν του Φιλίππου» σημειώνει η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ και προσθέτει: «Οπότε, ο σκελετός αυτός που είναι και μεγαλύτερος από το θώρακα που έχουν βρει στη Βεργίνα και ο οποίος θώρακας είναι ακριβώς ο ίδιος που φορούσε ο Μεγαλέξανδρος στη μάχη των Γαυγαμήλων, στο περίφημο ψηφιδωτό της Πομπηίας».

Οι Αμερικανοί ερευνητές αναφέρουν πως βρέθηκαν στον σκελετό ίχνη ορυκτού, που σύμφωνα με ανάλυση του «Δημόκριτου» μπορούσε να το συναντήσει κανείς μόνο στην περιοχή της Αιγύπτου και το χρησιμοποιούσαν για την ταρίχευση των σωμάτων, κατά την μουμιοποίηση.

«Έχουμε το Μέγα Αλέξανδρο στη Βεργίνα»

«Από κάτι τέτοια λέω να ξυπνήσουμε. Έχουμε το Μέγα Αλέξανδρο στη Βεργίνα» σημειώνει εμφατικά η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ. Η Ακαδημαϊκός θεωρεί πως ο ισχυρισμός της θα μπορούσε να εξακριβωθεί με ειδική εξέταση στους τρεις σκελετούς.

«Άλλωστε, υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο του Παπαζώη, ο οποίος από την αρχή φώναζε ότι ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος και όχι ο Φίλιππος. Όλοι δέχονται ότι σε έναν από τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας, υπάρχει ο σκελετός του μικρού Αλεξάνδρου, του γιου του δηλαδή. Αυτόν τον βρήκαν στεφανωμένο. Είναι όλοι σίγουροι ότι είναι ο μικρός» αναφέρει για το θέμα η Αρβελέρ.

Η συνομιλία με τον Μανόλη Ανδρόνικο για τον Μέγα Αλέξανδρο

Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ είχε μάλιστα εκφράσει τις αμφιβολίες της και στον ίδιο τον αρχαιολόγο που συνέδεσε το όνομά του με την ανακάλυψη του τάφου της Βεργίνας.

«Στο “χρονικό της Βεργίνας” ο Ανδρόνικος λέει: “όταν είδα τον Μεγαλέξανδρο στη ζωφόρο, στεφανηφόρο, είπα ‘Μεγαλέξανδρος’, αλλά όντας σίγουρος ότι ο Μεγαλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια τον απέκλεισα» σημειώνει για το σκεπτικό που οδήγησε τον Ελληνα αρχαιολόγο στο συμπέρασμα πως δεν πρόκειται για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξανδρου. «Υπάρχουν πάνω από πενήντα μνείες ότι ο Αλέξανδρος είναι στην Αλεξάνδρεια. Τις έπιασα μία μία» πρόσθετε ο Ανδρόνικος τότε.

Όπως όμως σημειώνει η κα. Αρβελέρ, όλες οι μνείες για την ταφή του Αλεξάνδρου στην Αλεξάνδρεια είναι τρεις αιώνες μετά. «Μέσα στον τάφο του λεγομένου Φιλίππου υπάρχει το ομοίωμα του Αλεξάνδρου. Λέω στον Ανδρόνικο “Βρε Μανώλη, είναι δυνατόν βασιλεύς βασιλεύων να είναι μέσα σε τάφο, αν είναι ο Φίλιππος; Γιατί, αν ήταν ο Φίλιππος τότε ο Αλέξανδρος ήταν βασιλεύς βασιλεύων και τον βάζουν μέσα σε τάφο;”. “Έλα βρε Ελένη, ο Αλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια”, μου είπε». 

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Στέλλας Βαλάνη*


Οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής γύρω από την Αμφίπολη, αγωνιούν δίκαια για την εξέλιξη των έργων και έχουν κάθε δικαίωμα σε πλήρη ενημέρωση για τους λόγους των καθυστερήσεων.

Την Τετάρτη 19 Απριλίου επισκεφτήκαμε, μαζί με τους υποψήφιους τοπικούς συμβούλους Ασπροβάλτας και εκπροσώπους του Ανεξάρτητου Συνδυασμού “Ασπροβάλτα SOS”, Λευτέρη Πατρώνη, Τάσο Θεοδωρίδη και Τριαντάφυλλο Μισόπαπα, το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης και τους θεσμούς που φιλοξενεί, προκειμένου να ενημερωθούμε για την πορεία και την εξέλιξη του έργου στο πολυσυζητημένο αρχαιολογικό μνημείο του Λόφου Καστά, στην Περιοχή της Αμφίπολης.

Το μνημείο αυτό αποτελεί σημείο παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τα μοναδικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του. Προκαλεί επίσης το παγκόσμιο ενδιαφέρον για την εξαιρετική πιθανότητα να αποτελεί ταφικό συγκρότημα μιας μεγάλης ιστορικής προσωπικότητας, ίσως της πιο μεγάλης για την ιστορία της Μακεδονίας!

Αυτό το συμπέρασμα βέβαια είναι αρμοδιότητα των ειδικών επιστημόνων που το παρακολουθούν και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνεται πεδίο μικροπολιτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ οποιασδήποτε παράταξης και οποιασδήποτε ιδεολογίας.

Αυτό για το οποίο μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι σε κάθε περίπτωση, είναι ότι με την ολοκλήρωση του έργου που θα το κάνει προσβάσιμο στο ευρύ διεθνές κοινό, η περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας θα αποκτήσει μια επιπλέον και απαραίτητη ώθηση στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξή της και κρίσιμο παράγοντα για την οικονομική επιβίωση πολλών επιχειρήσεων και κατοίκων της περιοχής της Κεντρικής Μακεδονίας.

Για αυτό και οι κάτοικοι της περιοχής αυτής, που δέχτηκαν και εξακολουθούν να δέχονται τα αποτελέσματα της κρίσης των τελευταίων ετών, αγωνιούν δίκαια για την εξέλιξη των σχετικών έργων και έχουν κάθε δικαίωμα σε πλήρη ενημέρωση για τους λόγους των καθυστερήσεων στην ολοκλήρωσή τους.

Τονίζω ότι άλλες χώρες, με εξίσου σεβαστό πολιτικό πολιτισμό, έχουν επενδύσει στην αξιοποίηση μνημείων εξαιρετικά μικρότερης και αμφίβολης ιστορικής αξίας, προσθέτοντας όμως σημαντικά στην αξία των τόπων τους.

Η οποιαδήποτε προσπάθεια να καθυστερήσει το έργο, να σαμποταριστεί ή να παραχαραχτεί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο η μελέτη και η αξιοποίησή του, είναι επιεικώς απαράδεκτη, και αποτελεί έγκλημα κατά της Ιστορίας και κατά των ανθρώπων που αγωνιούν για την διαφύλαξη της ιστορικής κληρονομιάς τους και για τη ανάπτυξη του τόπου τους.

Καλούμε λοιπόν τους σχετικούς φορείς να προχωρήσουν στην πλήρη ενημέρωση του κοινού για την πορεία των εργασιών και δεσμευόμαστε ότι θα επανελθόμαστε μέχρι αυτό το αίτημα, όπως και η παράδοση του έργου, να ολοκληρωθεί.

* Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω
Πολιτεύτρια με τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ήταν η τελευταία ώρα της τελευταίας ημέρας μιας μακράς και απογοητευτικής ανασκαφής, και η Καλλιόπη Λιμναίου - Παπακώστα ήταν έτοιμη να επιστρέψει στο σπίτι της. Για 14 χρόνια η Ελληνίδα αρχαιολόγος αναζητούσε στους Κήπους Σαλαλάτ, ένα δημόσιο πάρκο στην καρδιά της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου,  ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του αρχαίου κατακτητή-φαραώ που έδωσε στην πόλη το όνομα του. Τώρα ήταν η ώρα να φύγει με άδεια χέρια.

Τότε, ένα κομμάτι χώματος μετατοπίστηκε στο λάκκο και οι βοηθοί της κας Παπακώστα την κάλεσαν για να επιθεωρήσει ένα κομμάτι από λευκό μάρμαρο βγαλμένο  από το βρώμικο χώμα. Ήταν απογοητευμένη από την εκσκαφή, αλλά όταν η κα Παπακώστα είδε την λάμψη του λευκού μαρμάρου, αισθάνθηκε μια έκρηξη ελπίδας."Προσευχήθηκα", λέει. «Ήλπιζα ότι δεν ήταν μόνο ένα κομμάτι μαρμάρου».

Η προσευχή της εισακούσθηκε. Το τεχνούργημα αποδείχθηκε ένα πρώιμο Ελληνιστικό άγαλμα που φέρει κάθε σφραγίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για την αποθαρρυμένη αρχαιολόγο να συνεχίσει να σκάβει.


Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα κάνει ανασκαφές για περισσότερα από 20 χρόνια με την ελπίδα να βρει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. "Έχω ένα όνειρο," λέει, "και θα συνεχίσω μέχρι να το εκπληρώσω."

Επτά χρόνια αργότερα, η κα Παπακώστα, η οποία διευθύνει το Ελληνικό Ινστιτούτο Ερευνών του Αλεξανδρινού Πολιτισμού, έσκαψε 35 πόδια κάτω από τη σύγχρονη Αλεξάνδρεια και αποκάλυψε τη βασιλική συνοικία της αρχαίας πόλης.

Ο χαμένος τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου πραγματοποίησε πρεμιέρα στην έδρα του National Geographic στις Η.Π.Α. τη Δευτέρα στις 4 Μαρτίου.
"Αυτή είναι η πρώτη φορά που έχουν βρεθεί τα αρχικά θεμέλια της Αλεξάνδρειας", λέει ο Fredrik Hiebert, αρχαιολόγος της National Geographic Society. 
Μετά από 14 χρόνια άσκοπης εκσκαφής, η Παπακώστα αποκάλυψε αυτό το πρώιμο ελληνιστικό μαρμάρινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τώρα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Αλεξάνδρειας. Η ανακάλυψη, λέει, ήταν η "μεγαλύτερη στιγμή" της.


πηγή: National Geographic



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου