Articles by "Γενικές Ειδήσεις Επιστήμης"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γενικές Ειδήσεις Επιστήμης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η μυθική χαμένη ήπειρος Ατλαντίδα έχει το διάσημο όνομα, αλλά η Αδρία είναι μια πραγματική χαμένη ήπειρος που είναι θαμμένη σε μεγάλο βαθμό κάτω από τη Νότια Ευρώπη και τη Μεσόγειο, συνεπώς κάτω και από την Ελλάδα.

Για πρώτη φορά οι γεωλόγοι πιστεύουν ότι είναι σε θέση να ανακατασκευάσουν πια αρκετά ολοκληρωμένα την ιστορία της χαμένης ηπείρου, διάρκειας σχεδόν 250 εκατομμυρίων ετών, μελετώντας τα λιγοστά απομεινάρια της που είναι ακόμη πάνω από την επιφάνεια.

Σήμερα από την λεγόμενη Ευρύτερη Αδρία έχουν απομείνει ορατά μόνο ορισμένα ασβεστολιθικά και άλλα πετρώματα στις οροσειρές της Νότιας Ευρώπης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτοί οι βράχοι αρχικά ήσαν θαλάσσια ιζήματα, που κάποια στιγμή ανυψώθηκαν μέσω της σύγκρουσης των τεκτονικών πλακών.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ολλανδό γεωλόγο Ντάου βαν Χινσμπέργκεν του Τμήματος Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Gondwana Research, σύμφωνα με το «Science», αφιέρωσαν πάνω από δέκα χρόνια κυρίως στη Μεσόγειο, συλλέγοντας δείγματα και μελετώντας παλαιομαγνητικά και άλλα στοιχεία για πετρώματα που θεωρούνται ότι προέρχονται από την Αδρία.

Η Ευρύτερη Αδρία φαίνεται πως είχε μια βίαιη και πολύπλοκη ιστορία. Κάποια εποχή, πριν περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια, αυτονομήθηκε από την νότια υπερήπειρο Γκοντβάνα (που κάλυπτε την περιοχή της σημερινής Αφρικής, Νότιας Αμερικής, Αυστραλία, Ανταρκτικής, Ινδίας και Αραβικής χερσονήσου) και άρχισε να μετακινείται βορειότερα. Ήταν περισσότερο ένα αρχιπέλαγος νησιών, «μια περιοχή κατάλληλη για καταδύσεις», σύμφωνα με τον Χινσμπέργκαν.

Πριν 140 εκατομμύρια χρόνια είχε περίπου το μέγεθος της Γροιλανδίας και σε μεγάλο βαθμό ήταν βυθισμένη κάτω από μια ρηχή τροπική θάλασσα, όπου σταδιακά συσσωρεύτηκαν ιζήματα και αργά μετατράπηκαν σε πετρώματα. Η Ευρύτερη Αδρία ανήκε στην αφρικανική τεκτονική πλάκα, αλλά δεν αποτελούσε μέρος της Αφρικής, καθώς ένας ωκεανός χώριζε τις δύο ηπείρους.

Στη συνέχεια, καθώς η Αδρία συγκρούστηκε με τη μάζα ξηράς που αποτελεί σήμερα την Ευρώπη, με ρυθμό έως τεσσάρων εκατοστών ετησίως, κάτι που συνέβη πριν από 100 έως 120 εκατομμύρια χρόνια, έσπασε σε κομμάτια και βυθίστηκε. Μόνο ένα μέρος των πάχους 100 χιλιομέτρων πετρωμάτων της Ευρύτερης Αδρίας παρέμειναν στην επιφάνεια της Γης και σήμερα οι γεωλόγοι τα αναζητούν κυρίως στη Νότια Ευρώπη. Τα πετρώματα αυτά πιστεύεται ότι είναι διεσπαρμένα σε πάνω από 30 χώρες (και στην Ελλάδα), από την Ισπανία και τις ‘Αλπεις μέχρι το Ιράν.

Μέχρι πρόσφατα, οι γεωλόγοι δεν είχαν το εξελιγμένο λογισμικό που θα τους επέτρεπε να συνθέσουν τα διαθέσιμα στοιχεία και να αναπαραστήσουν σε υπολογιστή την ιστορία της Αδρίας, πολύ περισσότερο που, κατά τον Χινσμπέργκεν, «η περιοχή της Μεσογείου είναι απλούστατα ένα γεωλογικό χάος». Η νέα μελέτη κάνει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Εκτιμάται ότι σήμερα τμήματα της Αδρίας βρίσκονται σε βάθος έως 1.500 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια της Μεσογείου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η νευρική δραστηριότητα του εγκεφάλου – που επί σειράν ετών θεωρείται ότι εμπλέκεται σε πλήθος διαταραχών από την άνοια εώς την επιληψία – παίζει ρόλο στη διαδικασία της γήρανσης και στο προσδόκιμο ζωής, σύμφωνα με νέα έρευνα, που διεξήχθη από το Ινστιτούτο «Blavatnik» της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature», βασίστηκε σε ευρήματα από ανθρώπινους εγκεφάλους, ποντίκια και σκουλήκια και έδειξε ότι η υπερβολική δραστηριότητα του εγκεφάλου περιορίζει το προσδόκιμο ζωής ενώ αντίθετα η καταστολή της υπερδραστηριότητας, το επεκτείνει.

Αν και προηγούμενες έρευνες είχαν ήδη διαπιστώσει ότι μέρη του νευρικού συστήματος επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο γερνούν τα ζώα, η συγκεκριμένη μελέτη είναι η πρώτη που εξέτασε το πώς η εγκεφαλική δραστηριότητα επηρεάζει την αύξηση ή τη μείωση του προσδόκιμου ζωής.

Πώς η γονιδιακή έκφραση επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής

Ο Μπρους Γιάνκνερ από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ μαζί με συνεργάτες του επιχείρησαν να μελετήσουν πώς η γονιδιακή έκφραση στον εγκέφαλο επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων. Αυτοί μελέτησαν τον εγκεφαλικό ιστό χιλιάδων υγιών ανθρώπων που πέθαναν σε ηλικίες από 60 έως 100 έτη. Όταν συνέκριναν δείγματα από εκείνους που πέθαναν πρίν από την ηλικία των 80 ετών με εκείνους που ήταν τουλάχιστον 85 ετών όταν πέθαναν, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι αυτοί που έζησαν περισσότερο είχαν σημαντικά λιγότερα γονίδια που συνδέονται με εγκεφαλική διέγερση.

Προκειμένου να διερευνήσουν αν πράγματι αυτός είναι ένας παράγοντας που παίζει ρόλο στο προσδόκιμο ζωής, ο Γιάνκνερ και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν σε σκουλήκια φάρμακα που καταστέλλουν την εγκεφαλικη δραστηριότητα. Όσο πιο πολύ κατέστελλαν την νευρική δραστηριότητα, τόσο περισσσότερο ζούσαν τα σκουλήκια κατά μέσο όρο. Το ίδιο συνέβη και με τα σκουλήκια που είχαν εκ φύσεως γονίδια που καταστέλλουν την εγκεφαλική υπερδραστηριότητα.

Τι συμβαίνει με την εγκεφαλική δραστηριότητα των σκουληκιών

Ο Γιάνκνερ εξήγησε πως η συσχέτιση είναι αμφίδρομη και δήλωσε: «Η μείωση της νευρικής δραστηριότητας στα σκουλήκια αυξάνει το προσδόκιμο ζωής ενώ η αύξησή της το μειώνει».

Το επίπεδο της νευρικής δραστηριότητας στα θηλαστικά εκτιμήθηκε με τη μέτρηση μιας πρωτεϊνης γνωστής ώς REST. Τα ποντίκια που δεν είχαν αυτό το γονίδιο παρουσίαζαν σημαντικά αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα συγκριτικά με εκείνα που το είχαν.

Η συγκεκριμένη πρωτεΐνη έχει φανεί πως έχει προστατευτική επίδραση για την άνοια και άλλες διαταραχές. Σε αυτή τη μελέτη, ο Γιάνκνερ και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα της πρωτεϊνης REST στους πυρήνες των εγκεφαλικών κυττάρων των ανθρώπων που έζησαν μέχρι την ηλικία των 100 ήταν σημαντικά υψηλότερα από τα αντίστοιχα αυτών που πέθαιναν νέοι.

«Αρχικά φαινόταν παράδοξο ότι η καταστολή της νευρικής δραστηριότητας επεκτείνει τη διάρκεια ζωής χωρίς επιβλαβείς παρενέργειες», λέει ο ίδιος. Οι ερευνητές υποπτεύονται ότι το όφελος προέρχεται από την καταστολή της υπερβολικής εγκεφαλικής δραστηριότητας η οποία σε τόσο υψηλά επίπεδα μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβής. Παρόλα αυτά, κατά τον Γιανκνερ ειναι εκπληκτικό το γεγονός ότι κάτι τόσο βραχύβιο όσο η δραστηριότητα του νευρικού κυκλώματος θα μπορούσε να έχει τόσο μεγάλες επιπτώσεις στη ζωή κάποιου.

Είναι αισιόδοξο ότι οι θεραπείες που έχουν σχεδιαστεί για τη μείωση της υπερβολικής δραστηριότητας νευρικών κυκλωμάτων θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Σύμφωνα με τα ευρήματα αυτά, πιθανότατα δραστηριότητες όπως ο διαλογισμός μπορούν επίσης να συμβάλουν στην επίτευξη της μακροζωίας.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έχουμε τη δυνατότητα, πλέον, να κατανοήσουμε βαθύτερα το ακριβές χρονοδιάγραμμα των όσων συγκλονιστικών συνέβησαν πριν και αφότου χτύπησε ο αστεροειδής -με δύναμη, θυμίζουμε, ίση με ένα δισεκατομμύριο βόμβες σαν εκείνη της Χιροσίμα!

Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων, των συναρπαστικών αυτών πλασμάτων, που κυριάρχησαν στη Γη για 180 εκατομμύρια χρόνια, αποτελούσε ένα μεγάλο μυστήριο δεκαετιών για τους επιστήμονες.

Ήταν, για την ακρίβεια, το απόλυτο μυστήριο... δολοφονίας όλων των εποχών!

Τελικά, τη δεκαετία του 1990, η θεωρία, που ήθελε έναν καταστροφικό αστεροειδή να συγκρούεται με τη Γη και να αφανίζει τη χλωρίδα και την άγρια ζωή του πλανήτη, επιβεβαιώθηκε απόλυτα, μετά την ανακάλυψη ενός γιγαντιαίου κρατήρα, θαμμένου κάτω από τη χερσόνησο του Γιουκατάν, στο Μεξικό. Mέρος του κρατήρα, μάλιστα, βρίσκεται πια -και- κάτω από τη θάλασσα.


Η Νέμεσις των δεινοσαύρων, πράγματι, προήλθε από τα αστέρια. Ο αστεροειδής δημιούργησε τον κρατήρα Τσιξουλούμπ, που σημαίνει «ουρά του διαβόλου». Και όχι άδικα.

Σήμερα, χάρη σε μία επιστημονική έρευνα στο χείλος του κρατήρα από μία ομάδα με επικεφαλής τον Sean Gulick, έναν θαλάσσιο γεωφυσικό από το πανεπιστήμιο του Τέξας, έχουμε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε βαθύτερα το ακριβές χρονοδιάγραμμα των όσων συγκλονιστικών συνέβησαν πριν και αφότου χτύπησε ο αστεροειδής -με δύναμη, θυμίζουμε, ίση με ένα δισεκατομμύριο βόμβες σαν εκείνη της Χιροσίμα!



Δύο μέρες πριν τη σύγκρουση

Πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, στον νυχτερινό ουρανό πάνω από τη Γη, εμφανίζεται ένα μικρό φωτεινό αντικείμενο. Δεν μοιάζει να κινείται, αλλά ολοένα και μεγαλώνει. Το αντικείμενο είναι ένας τεράστιος αστεροειδής, μήκους 15 χιλιομέτρων, που ταξιδεύει με ασύλληπτη ταχύτητα.

Στη Γη

Ο πλανήτης μας βρίσκεται στην Κρητιδική περίοδο, στην οποία κυριαρχούν οι τροπικές θερμοκρασίες, σχεδόν παντού. Χάρη, λοιπόν, στις εποχιακές βροχοπτώσεις, υπάρχει άφθονη ζωή. Περίπου το 1/3 της σημερινής στεριάς της Γης βρίσκεται κάτω από το νερό. Ολόκληρη η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, βρίσκεται κάτω από αβαθείς θάλασσες. Παρότι, ωστόσο, μεγάλο μέρος της Ευρώπης καλύπτεται από νερό, οι ήπειροι μοιάζουν αρκετά με το πώς είναι σήμερα. Έχουν απομακρυνθεί μεταξύ τους με την ταχύτητα που αναπτύσσεται ένα νύχι -και όταν χωρίστηκαν, τελικά, οι δεινόσαυροι εξελίχθηκαν ανεξάρτητα σε κάθε, διαφορετική μάζα της γης.

Μία ώρα πριν τη σύγκρουση

Η τελευταία μέρα της Κρητιδικής περιόδου ξεκινάει σαν όλες τις άλλες. Η Γη καλύπτεται από δάση και ανθοφόρα φυτά. Τα έντομα βασιλεύουν, ενώ οι θάλασσες είναι γεμάτες από γρήγορα και τεράστια αρπακτικά ψάρια, όπως ο μήκους 15 μέτρων τυλόσαυρος. Στον αέρα, είδη πτηνών σαν τον ορνιθιοϊό πετούν αμέριμνα. Στο έδαφος, οι δεινόσαυροι έχουν αποικίσει ολόκληρο τον πλανήτη. Αν στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό, θα δουν τώρα... δύο Ήλιους. Η περίεργη δεύτερη φωτεινή σφαίρα κινείται νοτιοανατολικά του σημερινού Μεξικού και μεγαλώνει όλο και περισσότερο, καθώς η βαρυτική έλξη της Γης τής προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη επιτάχυνση.

Δύο λεπτά πριν τη σύγκρουση

Ο πελώριος αστεροειδής βρίσκεται πια πάνω από τον νότιο Ατλαντικό και καίει στους 20.000 βαθμούς Κελσίου. Είναι, πλέον, πιο φωτεινός από τον Ήλιο. Μοιάζει με πυρκαγιά στον αέρα.

Πέντε δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση

Ταξιδεύοντας με 73.000 χιλιόμετρα την ώρα, ο αστεροειδής εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης, «τρυπώντας» τη. Αυτό δημιουργεί, σε ολόκληρη τη Γη, έναν συγκλονιστικό, υπερηχητικό θόρυβο και δημιουργεί μια λάμψη φωτός τόσο εκτυφλωτική, ώστε οι σκιές των δέντρων, των φυτών και των δεινοσαύρων χαράσσονται σαν σιλουέτα πάνω στο καμένο έδαφος. Περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης πρόκειται να σταματήσουν.

Σύγκρουση

Ο αστεροειδής «χτυπάει» στα ρηχά νερά της σημερινής χερσονήσου του Γιουκατάν, δημιουργώντας έναν κρατήρα μήκους 100 μιλίων και βάθους 20 μιλίων. Μέσα σε μια στιγμή, ο αστεροειδής εξατμίζεται. Είκοσι πέντε δισεκατομμύρια τόνοι από συντρίμμια περιφέρονται στην ατμόσφαιρα -αρκετά για να καλύψουν ολόκληρη την υδρόγειο. Η έκρηξη είναι ίση με 100 τρισεκατομμύρια τόνους TNT και ένα δισεκατομμύριο φορές πιο ισχυρή από τη βόμβα της Χιροσίμα. Στον κρατήρα πρόσκρουσης, δημιουργείται σε δευτερόλεπτα μια κορυφή ψηλότερη από το Έβερεστ, πριν πέσει προς τα πίσω, επίσης σε δευτερόλεπτα.




Ένα λεπτό μετά τη σύγκρουση

Η έκρηξη «στέλνει» λιωμένο υλικό στην ατμόσφαιρα, με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 100.000 μίλια την ώρα. Μερικά από αυτά τα υλικά, μάλιστα, θα φτάσουν και θα πέσουν στη Σελήνη. Λόγω της μικρής γωνίας της τροχιάς του, το μεγαλύτερο μέρος της καταστρεπτικής δύναμης του αστεροειδούς βρίσκεται μπροστά. Τα καυστικά υπολείμματα, που εκτοξεύονται από τον κρατήρα Τσιξουλούμπ, είναι θερμότερα ακόμη και από την επιφάνεια του Ήλιου και αναφλέγουν τα πάντα σε ακτίνα χιλιάδων μιλίων. Η θερμοκρασία αυξάνεται σε πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου και το δέρμα, οποιουδήποτε δεινοσαύρου κοντά στο σημείο, αρχίζει να βράζει και στη συνέχεια εξαϋλώνεται. Χιλιάδες δεινόσαυροι καίγονται ζωντανοί, στιγμιαία. Ένα πανύψηλο τσουνάμι, δε, ξεκινάει από τον κρατήρα. Αναρίθμητα θαλάσσια πλάσματα πεθαίνουν.

Δύο λεπτά μετά τη σύγκρουση

Μερικά από τα μεγαλύτερα κομμάτια του αστεροειδούς που εκτοξεύτηκαν στην ατμόσφαιρα μετά την πρόσκρουση, αρχίζουν να πέφτουν στο έδαφος, δημιουργώντας και άλλους, τεράστιους κρατήρες και βάζοντας ακόμη περισσότερες πυρκαγιές. Μεγάλοι σεισμοί «χτυπούν» ο ένας πίσω από τον άλλον. Οι πρόγονοι σκύλων και γατών, τα πανέξυπνα cimolestes (το όνομα σημαίνει «κλέφτης εντόμων»), αναζητούν καταφύγιο στο έδαφος και κάτω από βράχους.

Τρία λεπτά μετά τη σύγκρουση

Πάνω από 2.000 μίλια βόρεια της ζώνης πρόσκρουσης, εκεί όπου τώρα βρίσκεται το Hell Creek της Μοντάνα, μια ομάδα Τυραννόσαυρων Ρεξ κατευθύνεται μέσω ενός κωνοφόρου δάσους σε μια όχθη ποταμού. Τα πλάσματα των έξι τόνων έχουν ύψος 12, περίπου, μέτρων. Ξαφνικά, το έδαφος κάτω από τα γιγαντιαία πίσω πόδια τους αρχίζει να ανεβαίνει και να πέφτει. Τα μικρότερα πλάσματα συνθλίβονται πάνω στα δέντρα. Τρομοκρατημένοι Τυραννόσαυροι σκαρφαλώνουν σε δέντρα και πέφτουν, διαλύοντας τα κρανία τους. Τα πτώματα εκατοντάδων ζώων θάβονται, τελικά, στα μετατοπισμένα ιζήματα. 66 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, η ανακάλυψη των απολιθωμάτων τους θα μας δώσει εκπληκτικά στοιχεία για τον αστεροειδή.

Πέντε λεπτά μετά τη σύγκρουση

Πάνω από τη Βόρεια Αμερική πετάει ένα κοπάδι τεράστιων Κουετζαλκοάτλους. Το εν λόγω ιπτάμενο ερπετό φτάνει στα 10 μέτρα το άνοιγμα των φτερών του και χρησιμοποιεί τα θερμικά ρεύματα, προκειμένου να μένει στον αέρα για ώρες. Επειδή, παρά το μέγεθός του, είναι ευάλωτος στους θηρευτές, ο Κουετζαλκοάτλους σπάνια προσγειώνεται. Η κυριαρχία του στον ουρανό πρόκειται να τελειώσει. Οι λιωμένοι βράχοι ψύχονται καθώς πέφτουν, δημιουργώντας μικρές γυάλινες σφαίρες. Αυτές, διαπερνούν τα φτερά των Κουετζαλκοάτλους, και ένα προς ένα αρχίζουν να πέφτουν από τον ουρανό. Στη Hell Creek της Μοντάνα, οι ίδιοι βράχοι χτυπούν τους νεκρούς Τυραννόσαυρους, ανοίγοντας τρύπες στο δέρμα τους.

Τριάντα λεπτά μετά τη σύγκρουση

Ταξιδεύοντας με πάνω από 100 μίλια την ώρα, το τσουνάμι «χτυπά» ακτογραμμές, «κόβοντας» τόνους βράχων και εκσφενδονίζοντάς τους στη στεριά, σβήνοντας, παράλληλα, τις δασικές πυρκαγιές, καθώς προχωράει προς τα μέσα. Τα γιγαντιαία δέντρα και τα πτώματα των ψαριών και των θαλάσσιων δεινοσαύρων μεταφέρονται με το κύμα και, καθώς το νερό, τελικά, επιβραδύνει, κατακάθονται στην ενδοχώρα. Εν τω μεταξύ, στο βορειοανατολικό χείλος του κρατήρα Τσιξουλούμπ, το θαλασσινό νερό αρχίζει να μπαίνει από τα απότομα τοιχώματά του και δημιουργούνται πελώριοι καταρράκτες. Το θανατηφόρο χαλάζι βράχων σταματάει.


Τρεις ώρες μετά τη σύγκρουση

Σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική, οι καταστροφικές πυρκαγιές εξακολουθούν να μαίνονται, αλλά ο αέρας ψύχεται σταθερά. Στη Μοντάνα, ξαφνικά, ακούγεται μια εκκωφαντική έκρηξη. Είναι ο ήχος του αστεροειδούς, που «χτυπά» τη Γη 2.000 μίλια μακριά. Τρεις ώρες χρειάστηκε για να ταξιδέψει ο ήχος της σύγκρουσης εκεί. Ο θόρυβος «τρυπάει» τα αυτιά όσων δεινοσαύρων ζουν ακόμα.

Τέσσερις ώρες μετά τη σύγκρουση

Καθώς όλος ο κόσμος αλλάζει, ένα φλογερό σύννεφο εξαπλώνεται παντού πάνω από τη Γη. Είναι φορτισμένο με εκατομμύρια βολτ στατικού ηλεκτρισμού, δημιουργώντας θεαματικές ηλεκτρικές καταιγίδες. Σε όλο τον πλανήτη, οι κατολισθήσεις και οι σεισμοί που προκαλούνται από την έκρηξη προκαλούν περισσότερα τσουνάμι. Τώρα, τα αποτελέσματα της έκρηξης φτάνουν στα νησιά και τις θάλασσες, που κάποια μέρα θα γίνουν η Δυτική Ευρώπη. Η Γη σείεται και φλέγεται.

Πέντε ώρες μετά τη σύγκρουση

Στον Κόλπο του Μεξικού, το πρώτο από τα πολυάριθμα σούπερ-τσουνάμι, που έχουν ξεπηδήσει από τις ακτές, αρχίζει να χύνεται στο χείλος του κρατήρα. Χιλιάδες τόνοι νερού πέφτουν μέσα στον κρατήρα.

Έξι ώρες μετά τη σύγκρουση

Όλα τα δάση στην ινδική υπο-ήπειρο, 9,000 μίλια από τον κρατήρα, φλέγονται. Στις ερήμους της νότιας Μογγολίας δεν υπάρχουν πυρκαγιές, αλλά η θερμοκρασία αυξάνεται ανησυχητικά.

Δέκα ώρες μετά τη σύγκρουση

Στη Βόρεια Αμερική, ο αέρας είναι πιο δροσερός, αλλά δεν παύει να υπάρχει καπνός από τις πυρκαγιές.

Μια μέρα με τη σύγκρουση

Ο Ήλιος δεν εμφανίζεται. Η αιθάλη και η σκόνη εμποδίζουν το φως του να φτάσει στη Γη. Αυτή είναι η πρώτη μέρα όπου οι παλαιοντολόγοι ονομάζουν Κινεζοϊκή ή «πρόσφατη» εποχή. Τα συντρίμμια από τον κρατήρα συνεχίζουν να κινούνται στο διάστημα με μεγάλη ταχύτητα. Μέσα σε μερικές εβδομάδες, μερικά από αυτά τα συντρίμμια θα φτάσουν και θα καούν στον Ήλιο. Τα θραύσματα θα προσγειωθούν, τελικά, στον Άρη και στα φεγγάρια του Κρόνου και του Δία. Αυτά τα συντρίμμια μπορεί να περιέχουν ζωντανούς μικροοργανισμούς και έτσι μπορεί να έχουν «εξάγει» τη ζωή από τη Γη στο διάστημα.




Μία εβδομάδα μετά τη σύγκρουση

Ο ουρανός είναι ακόμα σκοτεινός. Η φωτοσύνθεση έχει ανασταλεί και τα φυτά πεθαίνουν. Τα μεγάλα φυτοφάγα ζώα, που επιβίωσαν από τις επιπτώσεις της σύγκρουσης, αρχίζουν να λιμοκτονούν. Στους ωκεανούς, το πλαγκτόν έχει πεθάνει, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν και τα ψάρια.

Δύο εβδομάδες μετά τη σύγκρουση

Όσοι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι επέζησαν, λιμοκτονούν. Ωστόσο, ένα είδος μικρού δεινοσαύρου, τα πουλιά, δείχνουν ότι μπορούν να επιβιώσουν στην Αποκάλυψη. Η ικανότητά τους να πετάξουν σημαίνει ότι μερικά έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν και να βρουν λιγότερο σκληρές συνθήκες. Τα πουλιά, άλλωστε, δεν χρειάζεται να τρώνε όσο τα μεγαλύτερα ζώα και μπορούν να τραφούν με έντομα και σπόρους, που παραμένουν κρυμμένα στο έδαφος. Αυτοί οι επιζώντες θα εξελιχθούν για εκατομμύρια χρόνια στα πτηνά που γνωρίζουμε σήμερα, όπως πιγκουίνους, κουκουβάγιες και πάπιες. Στη θάλασσα, οι χελώνες και οι κροκόδειλοι έχουν, επίσης, επιβιώσει.

Δύο μήνες μετά τη σύγκρουση

Οι πυρκαγιές έχουν σβήσει και η Γη είναι κρύα και σκοτεινή. Η σκόνη εμποδίζει ακόμα το φως του ήλιου να φτάσει στην επιφάνεια του πλανήτη. Το σκοτάδι θα διαρκέσει για άλλους δύο μήνες. Το 70% των δασών της Γης καταστράφηκαν και το 75% όλων των ειδών εξαφανίστηκε. Οποιοδήποτε ζώο μεγαλύτερο από έναν κροκόδειλο έχει αφανιστεί. Η όξινη βροχή πέφτει ασταμάτητα και η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη με δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου και μονοξειδίου του άνθρακα. Αυτά τα αέρια θερμοκηπίου απελευθερώθηκαν όταν εξατμίστηκαν στρώματα ασβεστόλιθου στον κρατήρα πρόσκρουσης. Ο κόσμος είναι πιο ήσυχος χωρίς τους δεινοσαύρους. Δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιος.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Στο Βρότσλαβ, μια πολωνική start-up έφτιαξε ένα μίνι εργαστήριο στο μέγεθος ενός χεριού για την γρήγορη διάγνωση μολύνσεων. Όλα αυτά με ακρίβεια και χαμηλό κόστος. Το μικροσκοπικό εργαστήριο, που ονομάζεται SensDx μπορούμε να το βάλουμε στη τσέπη μας. Υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνοχής και θα κυκλοφορήσει σύντομα στην αγορά.

Στο Πολωνικό Κέντρο Ανάπτυξης της Τεχνολογίας, λίγα μέτρα πιο μακριά, ο Άνταμ Γιούνκα εργάζεται πάνω σ' αυτό το πρότζεκτ για ένα χρόνο. Η ομάδα του ειδικεύεται σε δύο τύπους ευαίσθητων βακτηρίων που μπορούν να ανιχνευτούν με αυτόν τον αισθητήρα:

«Προς το παρόν εργαζόμαστε πάνω σε δύο βακτήρια: τον πυογόνο στρεπτόκοκκο που είναι ένα βακτήριο που δημιουργεί φλεγμονή στο λαιμό και τον αιμόφιλο της ινφλουέντζας. Είναι ένα ακόμη βακτήριο που προκαλεί φλεγμονή στο λαιμό και οδηγεί σε μολύνσεις».

Ο γιατρός δεν χρειάζεται να περιμένει ώρες για να μάθει αν η λοίμωξη προέρχεται από κάποιο βακτήριο, ιό ή μύκητα. Έτσι μπορεί να συνταγογραφήσει ανάλογα, μειώνοντας την χρήση αντιβιοτικών.

Το αποτέλεσμα βγαίνει σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά. Ο συνολικός προϋπολογισμός γι' αυτή την εφεύρεση είναι 10 εκατομμύρια ευρώ. Τα μισά χρήματα προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνοχής. Σύμφωνα με τους δημιουργούς του μίνι εργαστηρίου, το κόστος της κάθε συσκευής δεν ξεπερνά τα 100 ευρώ και η χρήση της είναι πολύ απλή. Σε πρώτη φάση θα είναι διαθέσιμη μόνο σε διαγνωστικά ιατρικά κέντρα.




«Πρώτα από όλα φυσικά, αυτή είναι μια ιατρική συσκευή. Άρα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι οι γιατροί θα εμπιστευτούν τα αποτελέσματά μας και τον συγκεκριμένο εξοπλισμό. Και μετά από δύο χρόνια, ο γιατρός θα μπορεί να τη δώσει στον ασθενή του. Τα δεδομένα στη συνέχεια θα στέλνονται από το σπίτι στο ιατρείο. Ο γιατρός θα τα διαβάζει και θα τηλεφωνεί στον ασθενή και θα του λέει: "Μείνε σπίτι, έχεις γρίπη. Δεν χρειάζεται να έρθεις στο ιατρείο". Ή: "Έχεις κάτι πιο σοβαρό. Έλα από εδώ για να σε εξετάσω"» εξηγεί ο Τόμας Γκόντεκ, διευθύνων σύμβουλος της SensDx.

Μπορούμε να κάνουμε αντίστοιχα τεστ και σε ζώα. Η συσκευή είναι τεχνολογικά παρόμοια με αυτήν που χρησιμοποιούν στους ανθρώπους, αλλά διαφοροποιείται στο στοιχείο ότι αναζητεί άλλους τύπους παθογόνων. Ο Κρίστοφερ Μάριτς είναι κτηνίατρος:

«Ελέγξαμε τη συσκευή μας, χρησιμοποιώντας άλογα που βρήκαμε ότι ήταν θετικά σε έρπη και στρεπτόκοκκο. Το σύστημα μας δίνει ένα πολύ γρήγορο διαγνωστικό εργαλείο για να ελέγξουμε άλογα, πριν αυτά ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο».



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Tardigrades ή αρθρόποδα ή νεροαρκούδες είναι τα πιο ενδιαφέροντα πλάσματα στον πλανήτη μας. Και αυτό γιατί μπορούν να επιβιώσουν στις πιο ακραίες συνθήκες.

Αυτά τα μικροσκοπικά (περ. 1 χιλιοστό) είναι τα πιο ανθεκτικά και ευπροσάρμοστα πλάσματα στη γη. Μπορούν να αντέξουν σε θερμοκρασία 181º Κελσίου για αρκετά λεπτά. Να ζήσουν για μέρες σε -200° C και για αρκετά λεπτά σε -272°C.

Αντέχουν σε πολύ υψηλή ακτινοβολία και μπορούν να επιζήσουν για δεκαετίες χωρίς νερό. Ζουν οπουδήποτε.Ακόμη και σε κενό, άρα και στο διάστημα.

Έχουν βρεθεί σε ύψος 6000 μέτρων (Ιμαλάϊα) ή 4000 μέτρα κάτω από την θάλασσα.

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΑ!!!! Ίσως οι επιστήμονες κάτι ενδιαφέρον ανακαλύψουν μελετώντας τα.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων έκανε τον πιο ακριβή έως σήμερα έλεγχο της γενικής θεωρίας σχετικότητας του Αϊνστάιν όχι μόνο πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, αλλά και πέρα από τον δικό μας γαλαξία, επιβεβαιώνοντας την ορθότητά της, για τη συμπεριφορά της βαρύτητας σε κοσμική κλίμακα.

Συνδυάζοντας στοιχεία από το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ» και το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Χιλή, οι επιστήμονες έδειξαν ότι πράγματι η βαρύτητα συμπεριφέρεται όπως ακριβώς προβλέπει η γενική θεωρία σχετικότητας που είχε παρουσιάσει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1915.

Από τότε, η θεωρία αυτή έχει περάσει με «άριστα» από αλλεπάλληλα τεστ στη Γη και το διάστημα. Οι νέες ακόμη πιο μακρινές μετρήσεις, που έδειξαν πως καμπυλώνεται το φως (και άρα ο χωροχρόνος) γύρω από τον γαλαξία, επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά ότι η θεωρία είναι σωστή.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Τόμας Κόλετ του Ινστιτούτου Κοσμολογίας και Βαρύτητας του βρετανικού Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», χρησιμοποίησαν έναν σχετικά κοντινό γαλαξία (τον ESO325-G004 σε απόσταση 450 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη) ως βαρυτικό φακό για να πραγματοποιήσουν ένα τεστ ακριβείας της θεωρίας.

Ο γαλαξίας αυτός δρα ως ισχυρός βαρυτικός φακός, στρεβλώνοντας το φως από έναν άλλο πολύ πιο μακρινό γαλαξία που βρίσκεται από πίσω του, δημιουργώντας έτσι τον λεγόμενο φωτεινό «δακτύλιο Αϊνστάιν» γύρω από το κέντρο του. Συγκρίνοντας τη μάζα του γαλαξία ESO 325-G004 με την καμπύλωση του χώρου γύρω του, οι αστρονόμοι βρήκαν ότι η βαρύτητα συμπεριφέρεται σύμφωνα με τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.

«Είναι τόσο ανακουφιστικό να χρησιμοποιούμε τα καλύτερα τηλεσκόπια στον κόσμο για να θέσουμε σε αμφισβήτηση τον Αϊνστάιν και τελικά να βρίσκουμε πόσο σωστός ήταν» δήλωσε ο καθηγητής Μπομπ Νίκολ, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοσμολογίας και Βαρύτητας.

Το νέο τεστ σχετίζεται και με την επέκταση του σύμπαντος, κάτι που είναι γνωστό ήδη από το 1929 ότι συμβαίνει, αλλά το 1998 έγινε πλέον αντιληπτό ότι η διαστολή του σύμπαντος είναι ταχύτερη σήμερα από ό,τι στο παρελθόν.

Αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο αν υπάρχει ένας «εξωτικός» παράγων διαστολής, η λεγόμενη -και προς το παρόν μόνο θεωρητική- σκοτεινή ενέργεια. Όμως το κατά πόσο μπορεί να ισχύει αυτή η εξήγηση της επιταχυνόμενης διαστολής του σύμπαντος, εξαρτάται από το εάν ισχύει επίσης η γενική θεωρία της σχετικότητας για τη βαρύτητα σε κοσμολογική κλίμακα – που όντως φαίνεται να ισχύει.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το ενδιαφέρον για την εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης και οι ελπίδες για τις απίστευτες δυνατότητες που υπόσχεται, συμβαδίζουν με την ανησυχία γύρω από μία σειρά θεμάτων -μεταξύ αυτών και την ηθική διάσταση του ζητήματος. Τα ερωτήματα δεν διατυπώνονται μόνο από τον Τύπο και το ευρύ κοινό, αλλά πλέον από τους ίδιους τους τεχνικούς και ειδικούς επιστήμονες.

Τέσσερα από τα πλέον προβεβλημένα πρόσωπα της Silicon Valley, τέσσερις από τους «πεφωτισμένους» των νέων τεχνολογιών, ο CEO της Google, Sundar Pichai, ο Tim Cook της Apple, ο Έλον Μασκ της Tesla και ο Bill Gates, ιδρυτής της Microsoft, προειδοποιούν για τους μεγάλους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μαζί και ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος παραδέχεται ότι το μέλλον είναι αβέβαιο και ότι «η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού μας, ή το χειρότερο. Απλά δεν το ξέρουμε…»

Σαντάρ Πιτσάι: Η ανησυχία είναι δικαιολογημένη


Σε πρόσφατη συνέντευξη του στο MSNBC και το Recode, ο Sundar Pichai παρομοίασε την Τεχνητή Νοημοσύνη με τη φωτιά. Είπε ότι οι προγραμματιστές πρέπει να μάθουν να αξιοποιούν τα οφέλη της όπως έκαναν κάποτε οι άνθρωποι με τη φωτιά, σημειώνοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δυνητικά ενέχει τον ίδιο κίνδυνο που έχει η φωτιά όταν γίνει πυρκαγιά.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι εξαιρετικά σημαντική υπόθεση, αλλά πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Η ανησυχία είναι δικαιολογημένη. Δεν φτάνει να δηλώνουμε αισιόδοξοι, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί, παρά το γεγονός ότι συνδέεται και θα συνδεθεί με τις μεγαλύτερες εξελίξεις που έχει δει η ανθρωπότητα. Η φωτιά είναι αγαθό, αλλά μπορεί και να σκοτώσει. Κάθε φορά που βλέπω στις ειδήσεις ότι ακόμη ένας νέος άνθρωπος έχασε τη ζωή του από καρκίνο, σκέφτομαι ότι, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα παίξει τον δικό της ρόλο στη λύση -και αυτού- του προβλήματος» είπε μεταξύ άλλων ο Sundar Pichai.

Η βρετανική εταιρεία DeepMind, θυγατρική της Google μπορεί να μαθαίνει με πιο φυσικό τρόπο, όπως ένας άνθρωπος, χρησιμοποιώντας τις προηγούμενες γνώσεις του για να λύσει τα επόμενα προβλήματα. Εξού και η DeepMind χαρακτηρίζεται από ειδικούς και πανεπιστημιακούς ως «κορυφαίος πρωτοπόρος» στην έρευνα για την τεχνητή Νοημοσύνη (η εταιρεία ανέπτυξε έναν αλγόριθμο ικανό να νικήσει πρωταθλητές του επιτραπέζιου παιχνιδιού στρατηγικής Go, ενώ συνεργάζεται ήδη με το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας NHS). Ωστόσο, η πρόοδος που καταγράφει η DeepMind έχει προκαλέσει ερωτήματα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Έλον Μασκ της Tesla -και δημιουργού της startup για την Τεχνητή Νοημοσύνη OpenAI- ο οποίος το 2016 έλεγε ότι από όλες τις εταιρείες που ασχολούνται με την Τεχνητή Νοημοσύνη, η περίπτωση της Google είναι η μόνη που τον ανησυχεί.

Σύμφωνα με το newsweek, παρά το γεγονός ότι όντως η DeepMind «οδηγεί» την έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο, είναι μία από τις εταιρείες που εγείρουν ανησυχίες. Πριν από λίγες ημέρες πάντως, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι, στα σχέδια της είναι «να εμβαθύνει στα θέματα δεοντολογίας που συνδέονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη».

Κουκ: Μόνο σε αρμονία με την ανθρωπότητα


O CEO της Apple, Tim Cook μιλώντας σε συνέδριο για το διαδίκτυο στην Κίνα, δήλωσε από την πλευρά του ότι δεν ανησυχεί για την Τεχνητή Νοημοσύνη αυτή καθαυτή, αλλά για τους ανθρώπους οι οποίοι σκέφτονται όπως οι μηχανές, προσθέτοντας ότι οι νέες τεχνολογίες θα μας ενδυναμώνουν, αρκεί να είναι σε αρμονία με την ανθρωπότητα στο σύνολό της. «Δεν ανησυχώ για τις μηχανές που σκέφτονται όπως οι άνθρωποι, ανησυχώ για τους ανθρώπους που σκέφτονται όπως οι μηχανές. Πρέπει να συνεργαστούμε για να συστήσουμε την τεχνολογία στην ανθρωπότητα», δήλωσε, υπογραμμίζοντας στη συνέχεια, τις πτυχές της καθημερινής ζωής που μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης θα αναβαθμιστούν και θα οδηγήσουν στην «ευημερία». Όπως είπε «εάν είναι ενσωματωμένες στην ανθρωπότητα οι τεχνολογίες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Πιστεύουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα ξεδιπλώσει τις ικανότητες κάθε ανθρώπου και θα βοηθήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις που θα μεταμορφώσουν τη ζωή μας, στην εκπαίδευση, στις υπηρεσίες υγείας και σε αμέτρητους άλλους τομείς».

Σε παλαιότερες δηλώσεις του o Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε πει ότι η τεχνητή νοημοσύνη που επικεντρώνεται στην ανθρώπινη γνώση, είναι αυτό που το μέλλον επιφυλάσσει για τη Ρωσία και ολόκληρο τον κόσμο, χωρίς κανείς να μείνει πίσω «στο τέλος της γραμμής».

Έλον Μασκ: Θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν τρίτο παγκόσμιο



Απαντώντας τότε, ο Έλον Μασκ, σχετικά με το ποιός θα κυβερνήσει τον κόσμο είπε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι η εν δυνάμει μεγαλύτερη υπαρκτή απειλή για το μέλλον της ανθρωπότητας, καθώς θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Μασκ διευκρίνισε ότι δεν τον ανησυχεί μόνο η προοπτική ενός «παγκόσμιου ηγέτη» που θα ξεκινήσει τον πόλεμο, αλλά η θέση ότι ένα προληπτικό «χτύπημα» είναι «το πιο πιθανό μονοπάτι προς τη νίκη».

Επανέλαβε μάλιστα ότι, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι «πολύ πιο επικίνδυνη» από τις «τολμηρές φιλοδοξίες της Βόρειας Κορέας για τα πυρηνικά». Οι φόβοι του Μασκ για την Τεχνητή Νοημοσύνη έχουν εκφραστεί με ένταση στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Άλλωστε, ήταν ένας από τους 100 ειδικούς σε θέματα ρομποτικής οι οποίοι ζητούσαν με επιστολή τους προς τον ΟΗΕ την απαγόρευση των αυτόνομων θανατηφόρων όπλων, με άλλα λόγια, την απαγόρευση της χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης για τη διαχείριση όπλων.

Στη Διάσκεψη Κορυφής World Government Summit στο Ντουμπάι τον Φεβρουάριο του 2017, ο Μάσκ έθεσε το ζήτημα του «deep AI», πεδίο πολύ πιο ειδικό από τα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό για παράδειγμα, σε αυτό που ονομάζεται «γενική τεχνητή νοημοσύνη», λέγοντας ότι «είναι πιο έξυπνη από τον εξυπνότερο άνθρωπο πάνω στη Γη» και την ίδια στιγμή, χαρακτηρίζοντας την ως «επικίνδυνη κατάσταση».

Χόκινγκ: Ισχυρά όπλα και νέοι τρόποι με τους οποίους οι λίγοι θα μπορούν να καταπιέζουν τους πολλούς



Ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ μιλώντας στο συνέδριο τεχνολογίας Web Summit τον περασμένο Νοέμβριο στη Λισαβώνα, είπε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι το «χειρότερο γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού μας». Προειδοποίησε, σύμφωνα με το sputnik για τους πιθανούς κινδύνους από τους υπολογιστές και τις μηχανές, λέγοντας ότι μπορούν να «μιμηθούν την ανθρώπινη νοημοσύνη και να την υπερβούν» και παραδέχθηκε ότι, το μέλλον είναι αβέβαιο.

«Η δημιουργία μίας αποτελεσματικής Τεχνητής Νοημοσύνης θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού μας, ή το χειρότερο, απλά δεν το ξέρουμε. Πρέπει να προετοιμαστούμε επαρκώς ώστε να είμαστε σε θέση να αποφύγουμε τους πιθανούς κινδύνους. Η Τεχνητή Νοημοσύνη φέρνει μαζί της κινδύνους, όπως ισχυρά αυτόνομα όπλα και νέους τρόπους με τους οποίους οι λίγοι θα μπορούν να καταπιέζουν τους πολλούς. Θα μπορούσε επίσης, να προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στην παγκόσμια οικονομία» είπε ο Χόκινγκ.

Μπιλ Γκέιτς: Να φορολογηθούν τα ρομπότ



Ο ιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς απαντώντας σχετικά με τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της προόδου στην τεχνητή νοημοσύνη έχει πει ότι, δεδομένου ότι τα ρομπότ αναμένεται να κλέψουν τις ανθρώπινες θέσεις εργασίας, θα πρέπει επίσης να πληρώνουν φόρο εισοδήματος. Οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να φορολογούν τη χρήση των ρομπότ, καθώς κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να επιβραδύνουν τους ρυθμούς αυτοματοποίησης της εργασίας, και να χρησιμοποιήσουν μέρος των εσόδων από τη φορολόγηση για την εκπαίδευση και ανάπτυξη θέσεων εργασίας για ανθρώπους, είχε πει πριν από μερικούς μήνες. «Ένας άνθρωπος που εργάζεται λαμβάνει μισθό 50.000 δολαρίων ετησίως και φορολογείται. Αν ένα ρομπότ πάρει τη θέση του για να κάνει την ίδια εργασία, πρέπει να φορολογήσουμε το ρομπότ σε παρόμοια κλίμακα».

Το «μεγάλο κόκκινο κουμπί»



Το newsweek αναφέρεται επίσης, στο προληπτικό μέτρο ασφαλείας, το περίφημο «Big Red Button», το οποίο έγινε γνωστό το 2016 και το οποίο δεν είναι άλλο, παρά μία «ασφάλεια διακοπής λειτουργίας», ένας τρόπος για να τσεκαριστεί ένα προβληματικό software και να «κατέβει ο διακόπτης». Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο «η διακοπή λειτουργίας για λόγους ασφαλείας είναι χρήσιμη για να ανακτήσει κανείς τον έλεγχο ενός ρομπότ που δεν λειτουργεί σωστά και η δράση του μπορεί να έχει μη αναστρέψιμες συνέπειες».

«Ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο υπό την επίβλεψη ανθρώπου και πάλι ίσως κριθεί απαραίτητο για τον άνθρωπο - χειριστή να πατήσει το μεγάλο κόκκινο κουμπί προκειμένου να εμποδίσει τον ‘παράγοντα’ (ρομπότ) να συνεχίσει τη βλαπτική λειτουργία του και να τον επαναφέρει σε ασφαλή κατάσταση».

Πηγή: tvxs.gr

Είναι η σύντηξη των κουάρκ το «δισκοπότηρο» της ανεξάντλητης, καθαρής ενέργειας; Μια ομάδα φυσικών από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και το Πανεπιστήμιο του Σικάγο ανακάλυψαν ότι η σύντηξη κουάρκ μπορεί να παράγει περισσότερη ενέργεια από την πυρηνική σύντηξη και, το σημαντικότερο, ακίνδυνη σε σχέση με την τελευταία.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της «Ναυτεμπορικής», αν και οι επιστήμονες ανησυχούσαν αρχικά για την πιθανή καταστροφική δύναμη της σύντηξης κουάρκ, και ήταν επιφυλακτικοί για τη δημοσιοποίηση της ανακάλυψής τους, κατέληξαν τελικά ότι η, ακόμα θεωρητική, διαδικασία είναι ασφαλής για χρήση.

Το νέο είδος αντίδρασης, το οποίο μπορεί να αποδώσει έως και δέκα φορές μεγαλύτερη ενέργεια από την πυρηνική σύντηξη, ίσως αποτελέσει την πολυπόθητη πηγή ανεξάντλητης καθαρής ενέργειας στο μέλλον.

Μια αντίδραση σύντηξης, είτε πυρηνική είτε κουάρκ, συμβαίνει όταν δύο ή περισσότεροι ατομικοί πυρήνες βρίσκονται αρκετά κοντά ο ένας στον άλλο ώστε να σχηματίσουν τουλάχιστον έναν διαφορετικό ατομικό πυρήνα και υποατομικά σωματίδια. Στη σύντηξη, τα εμπλεκόμενα αντιδραστήρια και προϊόντα απελευθερώνουν μια τεράστια ποσότητα ενέργειας, η οποία μπορεί θεωρητικά να συγκομιστεί ως σχεδόν απεριόριστη καθαρή ενέργεια.

Μία αντίδραση κουάρκ περιλαμβάνει την σύντηξη των κάτω κουάρκ, με αποτέλεσμα ένα μεγαλύτερο υποατομικό σωματίδιο και τεράστια παραγωγή ενέργειας. Η αντίδραση είναι τόσο ισχυρή ώστε είναι δυνητικά ισχυρότερη από την αντίδραση στο κέντρο μιας εκρηγνυόμενης βόμβας υδρογόνου.

Ωστόσο, οι εκρήξεις από βόμβες υδρογόνου αποκτούν την καταστροφική τους δύναμη από αλυσιδωτές αντιδράσεις. Η σύντηξη κουάρκ φαίνεται ότι δεν θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη, επειδή τα κάτω κουάρκ εξαφανίζονται ένα τρισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου αφού σχηματιστούν.

Συνεπώς δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για αυτά τα υποατομικά σωματίδια να σχηματίσουν μια αλυσιδωτή αντίδραση.

Αν και η σύντηξη κουάρκ παραμένει σε θεωρητικό στάδιο, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί στο Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN της Γενεύης.

Υπήρξε μια περίοδος στην παιδική ηλικία σχεδόν όλων μας που θέλαμε να γίνουμε αστροναύτες. Δεν γνωρίζαμε το γιατί. Ίσως ήταν η πρώτη μας επαφή με κάτι τόσο άγνωστο, όπως είναι το σύμπαν, που μας εξίταρε την περιέργεια.
Μετά από λίγους μήνες ή χρόνια, ο 'επαγγελματικός' μας προσανατολισμός άρχιζε να στρέφεται προς πιο συμβατικά επαγγέλματα, όπως είναι αυτά του δασκάλου, του τραγουδιστή και του ποδοσφαιριστή. Οτιδήποτε, όμως, είχε σχέση με το σύμπαν δεν έπαυε να μας σαγηνεύει. Είτε αυτό λεγόταν 'X-Files' είτε μια εκδρομή με το σχολείο στο Πλανητάριο.
Ακόμα και από όταν ενηλικιωθήκαμε, το γεγονός πως 'η αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω', δεν σταμάτησενα μας απασχολεί. Κάθε νέα ανακάλυψη, κάθε νέα θεωρία, κάθε νέα πρόταση σχετικά με το σύμπαν (είτε πρόκειται για μύθο είτε για πραγματικότητα) μας εξάπτει το ενδιαφέρον. Εδώ, όμως, θα βάλουμε στην άκρη τους μύθους και θα μιλήσουμε για 21 μεγάλες αλήθειες που αφορούν στο σύμπαν που μας φιλοξενεί.
1. Το σύμπαν είναι περίπου 15 δισ. ετών.
2. Ένα βασικό πρόβλημα σχετικά με τον υπολογισμό της ηλικίας του σύμπαντος είναι πως υπάρχουν άστρα στο γαλαξία μας με ηλικία που υπολογίζεται μεταξύ 14 δισ. και 18 δισ. ετών. Οπότε ή τα άστρα είναι νεώτερα ή το σύμπαν γηραιότερο από τους αρχικούς υπολογισμούς.
3. Μία μέρα στον Ερμή διαρκεί όσο περίπου 59 μέρες στη Γη.
4. Η ατμόσφαιρα της Γης έχει δημιουργηθεί από αέρια που προήλθαν από ηφαίστεια.
5. Το καλοκαίρι στον πλανήτη Ουρανό ο ήλιος δεν δύει για 20 χρόνια. Το χειμώνα, το σκοτάδι διαρκεί για 20 χρόνια. Το φθινόπωρο ο ήλιος ανατέλλει και δύει κάθε 9 ώρες.
6. Οι αστροναύτες κάνουν μαθήματα scuba diving, τα οποία τους βοηθούν στους 'περιπάτους' στο διάστημα.
7. Η καρδιά ενός αστεριού φτάνει μέχρι και τους 16.000.000 βαθμούς κελσίου. Ένας κόκκος άμμου με τέτοια θερμοκρασία θα μπορούσε να σκοτώσει άνθρωπο σε απόσταση 150 χιλιομέτρων.
8. Ο ήλιος είναι 300.000 φορές πιο βαρύς από τη Γη, παρόλο που το μεγαλύτερος μέρος του είναι φτιαγμένο από υδρογόνο και ήλιο, δύο από τα πιο ελαφριά αέρια στο σύμπαν.
9. Η βαρύτητα της Σελήνης είναι ίση με το 17% της βαρύτητας της Γης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι αστροναύτες στο φεγγάρι να μπορούν να κάνουν άλματα μέχρι και 4 μέτρα ύψος.
10. Στην επιφάνεια του φεγγαριού υπάρχουν μεγάλες μαύρες κηλίδες που ονομάζονται 'θάλασσες' γιατί αυτό νομίζαμε ότι ήταν παλιότερα. Πρόκειται, όμως, για λάβα προερχόμενη από αρχαία ηφαίστεια.
11. Τα φωτεινότερα αστέρια του ουρανού δεν είναι στα αλήθεια αστέρια, αλλά πλανήτες. Είναι ο Δίας, η Αφροδίτη, ο Άρης και ο Ερμής.
12. Υπάρχουν πάνω από 20 τρις γαλαξίες στο σύμπαν.
13. Λέμε ότι το ηλιακό μας σύστημα αποτελείται από 9 πλανήτες μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνουμε και τον Πλούτωνα. Ο Πλούτωνας, όμως, δεν είναι πλανήτης. Είτε πρόκειται για φεγγάρι που έχει φύγει από την αρχική του τροχιά είτε για αστεροειδή.
14. Ένας δορυφόρος ή ένα διαστημόπλοιο το οποίο θέλει να μπει σε τροχιά 200 χλμ από τη Γη, θα πρέπει να πετάξει με 8 χλμ/δευτερόλεπτο.
15. Ο ήλιος μας χρειάζεται 225.000.000 χρόνια για να κάνει το γύρο του γαλαξία.
16. Το μεγαλύτερο βουνό του ηλιακού μας συστήματος βρίσκεται στον Άρη και λέγεται 'Όλυμπος'. Αποτελείται από βράχια και κόκκινη σκόνη. Το πλάτωμα της κορυφής του βρίσκεται σε υψόμετρο 27 χιλιομέτρων, παραπάνω από 3 φορές από το αντίστοιχο υψόμετρο του Έβερεστ (8.848 μέτρα).
17. Αν συμπυκνώναμε χρονικά την ηλικία του σύμπαντος σε 1 ημερολογιακό έτος, τότε συγκριτικά η ιστορία της ανθρωπότητας θα ανερχόταν στα 14 δευτερόλεπτα.
18. Τα βραδύπορα είναι ίσως το μοναδικό έμβιο ον που έχει επιβιώσει από τις πέντε μαζικές εξαφανίσεις της ζωής από τη Γη. Τα βραδύπορα έχουν οχτώ πόδια και το μέγεθος τους κυμαίνεται από 1,5 μέχρι 0,1 χιλιοστά. Επιβιώνουν σε θερμοκρασίες ως και 151, αλλά και -272 βαθμών Κελσίου.
19. Ένα χρόνος στην Αφροδίτη διαρκεί λιγότερο από μία μέρα στον ίδιο πλανήτη. Όλως περιέργως, η Αφροδίτη ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον 'Ηλιο πιο γρήγορα από ότι γύρω από τον εαυτό της.
20. Υπάρχουν πάνω από 8.000 αντικείμενα που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Τα περισσότερα είναι διαστημικά σκουπίδια ή συντρίμμια διαστημοπλοίων ή παλιότερων διαστημικών αποστολών.
21. Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα – συγκεκριμένα δέκα εις την πεντακοσιοστή- και δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις. Αυτή είναι μία νέα επιστημονική ιδέα που ανέπτυξε ο Δημήτρης Νανόπουλος, διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής Υψηλών Ενεργειών του πανεπιστημίου του Τέξας A&M και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Πηγή..., το είδαμε εδώ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος  διαρκώς μας καταπλήσσει με τις μέχρι πρόσφατα ανεξερεύνητες λειτουργίες του. Πρόσφατα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, αντίθετα από την κοινή πεποίθηση, το ξεχνά κανείς σημαίνει πραγματικά ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί σωστά. Τώρα, τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι επίσης δυνατό να αποκτούμε νέες πληροφορίες ενώ κοιμόμαστε.
Η μελέτη που ονομάζεται "Σχηματισμός και καταστολή ακουστικών αναμνήσεων κατά τον ύπνο του ανθρώπου", δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, καθοδηγείται από τον Thomas Andrillon, φοιτητή στο Ecole Normale Supérieure στο Παρίσι. Η μελέτη διασαφηνίζει τη σχέση μεταξύ ύπνου και μνήμης και δηλώνει ότι "τα ίχνη μνήμης μπορούν να σχηματιστούν ή να κατασταλούν κατά τη διάρκεια του ύπνου, ανάλογα με τη φάση ύπνου".

Για να επιδείξουν αυτά τα αποτελέσματα, οι ερευνητές μελέτησαν 20 άτομα ηλικίας 20-31 ετών, χωρίς προηγούμενο ιστορικό διαταραχών ύπνου. Οι ερευνητές έπαιξαν λευκό θόρυβο κατά τη διάρκεια μιας αρχικής φάσης προ-ύπνου, διάσπαρτης με άλλους ήχους. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να προσδιορίσουν τυχόν ηχητικά μοτίβα. Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες κοιμούνται ενώ τα ίδια ερεθίσματα επαναλαμβάνονται καθ 'όλη τη διάρκεια της νύχτας.
Όταν οι συμμετέχοντες ξυπνούσαν, έπαιζαν για άλλη μια φορά τα ηχητικά μοτίβα. Μετά από αυτό, υπεβλήθησαν σε ένα τεστ μνήμης. "Υπολογίσαμε χωριστά τον δείκτη της αντιληπτικής μάθησης για τα τέσσερα διαφορετικά σύνολα RefRN (δηλαδή, pre-sleep, NREM και REM σύνολα, συν τη νέα λίστα μετά τον ύπνο)".
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες ήταν σε καλύτερη θέση να προσδιορίσουν τα ηχητικά μοτίβα που έπαιξαν κατά τη διάρκεια της φάσης REM του ύπνου. Αντίστροφα, τα σχέδια που είχαν παιχτεί στο ελαφρύτερο στάδιο δεν ανακλήθηκαν από τους συμμετέχοντες. Αυτό αποδεικνύει ότι "τα ίχνη μνήμης μπορούν να σχηματιστούν ή να κατασταλούν κατά τη διάρκεια του ύπνου, ανάλογα με τη φάση ύπνου".

Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση, καθώς οι συγγραφείς της μελέτης δεν μπορούν ακόμη να δώσουν ακριβή εξήγηση γι 'αυτό το φαινόμενο. Τέλος, το ερώτημα για το πώς γενικεύονται τα αποτελέσματά μας σε άλλες μορφές μάθησης ή συνοπτική πλαστικότητα (synaptic plasticity* ) παραμένει προς περαιτέρω διερεύνηση. Πράγματι, οι μηχανισμοί στους οποίους βασίζεται η αντιληπτική εκμάθηση του ακουστικού θορύβου είναι ακόμη ασαφείς ".


* Στη νευροεπιστήμη, η συναπτική πλαστικότητα (synaptic plasticity) είναι η ικανότητα των συνάψεων να ενισχύουν ή να εξασθενίζουν με την πάροδο του χρόνου, ανταποκρινόμενοι σε αυξήσεις ή μειώσεις της δραστηριότητάς τους.

Ποιες είναι οι σκέψεις σου;  Σχολίασε παρακάτω και μοιράδου τα νέα!

πηγή Nature
το είδαμε εδώ
Ναι καλά διαβάσατε: Τα κουνούπια της Google έχουν κατασκευαστεί για να προσπαθήσουν να μειώσουν τον πληθυσμό και να σταματήσουν τις κάθε νόσους που μεταφέρουν τα έντομα.

Αν και ακούγεται σαν ιστορία hoax, είναι πραγματικότητα. Το βιοτεχνολογικό τμήμα της Alphabet (Verily), που στο παρελθόν ήταν γνωστό και σαν Google Life Sciences, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι το πρόγραμμα Debug, μια πρωτοβουλία για τη μείωση του όγκου των κουνουπιών που μεταφέρουν ασθένειες σε όλο τον κόσμο, είναι τώρα έτοιμο για δοκιμές.

Το πεδίο δοκιμών του Debug Fresno, θα πραγματοποιείται στην Καλιφόρνια, σε συνεργασία με το τοπικό Consolidated Mosquito Abatement(CMAD) της Κομητείας Fresno. Η δοκιμή, ξεκινώντας από τώρα, στοχεύει στη δοκιμή μεθόδων για τη μείωση του πληθυσμού του κουνουπιού Aedes aegypti, το οποίο μεταφέρει ασθένειες όπως το Zika, τον δάγκειο πυρετό και το chikungunya.

Τα επιθετικά είδη κουνουπιών εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Fresno το 2013, αλλά δεν έχουν αναφερθεί ακόμη περιπτώσεις των προαναφερθέντων ασθενειών.

Για να αντιμετωπίσει το ζήτημα, η Verily θα απελευθερώνει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο στείρα αρσενικά κουνούπια κάθε εβδομάδα στο Fresno. Τα έντομα έχουν υποστεί “επεξεργασία” με Wolbachia, ένα φυσικό βακτήριο που εμποδίζει την παραγωγή αυγών στα αρσενικά και στα θηλυκά την ανάπτυξη και την εκκόλαψη.

Τα αρσενικά κουνούπια Aedes aegypti που είναι μολυσμένα με Wolbachia κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά στη χώρα το 2016 λόγω των προσπαθειών της CMAD και του MosquitoMate, αλλά η Verily αναφέρει ότι με την προσθήκη της αυτοματοποιημένης παραγωγής κουνουπιών, λόγω των αλγόριθμων και του λογισμικού που ανέπτυξε, κατάφερε να αυξήσει τον όγκο των αρσενικών κουνουπιών κατά 25 φορές περισσότερο από ό, τι πριν.

Σύμφωνα με την εταιρεία οι “αυτοματοποιημένες διαδικασίες μαζικής εκτροφής και διαλογής φύλου” που αναπτύχθηκαν κάνουν δυνατή την απελευθέρωση ενός εκατομμυρίου εντόμων την εβδομάδα.

Επιπλέον, οι συσκευές επίγειας απελευθέρωσης επιτρέπουν την απελευθέρωση των κουνούπια με ένα “ομοιόμορφο και στοχευμένο τρόπο” κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής.

Μόλις ολοκληρωθεί η απελευθέρωση, η ομάδα της Verily θα συγκρίνει τον πληθυσμό των ενηλίκων και την εκκόλαψη αυγών στις περιοχές των δοκιμών με τις γειτονικές περιοχές.

Όσο για τους κατοίκους που ανησυχούν για κάποια ξαφνική αύξηση των κουνουπιών κατά τη διάρκεια των δοκιμών, αξίζει να σημειωθεί ότι τα αρσενικά δεν “δαγκώνουν” και δεν μεταδίδουν ασθένειες στους ανθρώπους.


Πηγή: SecNews.gr, το είδαμε εδώ
Φανταστείτε ένα μέλλον όπου κάθε σπίτι θα διαθέτει μια συσκευή με την οποία θα «τραβά» από τον αέρα όλο το νερό που χρειάζεται ένα νοικοκυριό, ακόμη και αν το κλίμα είναι πολύ ξηρό ή ακόμη και έρημος. Και αυτό θα επιτυγχάνεται μόνο με τη βοήθεια της ενέργειας από τον ήλιο.

Το μέλλον αυτό ίσως δεν είναι τόσο μακρινό, χάρη σε έναν καινοτόμο ηλιακό συλλέκτη νερού που δημιούργησαν ερευνητές στις ΗΠΑ. Η συσκευή μπορεί να «αντλήσει» από τον αέρα του περιβάλλοντος αρκετά λίτρα νερού κάθε μέρα, ακόμη και αν η υγρασία δεν ξεπερνά το 20%.

Οι επιστήμονες των πανεπιστημίων ΜΙΤ (Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών) και Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ (Τμήμα Χημείας), με επικεφαλής τον καθηγητή χημείας Ομάρ Γιαγκί, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", χρησιμοποίησαν ένα ειδικό υλικό, που αποκαλείται «μεταλλο-οργανικό πλαίσιο» (metal--organic framework - MOF).

Με υγρασία 20% έως 30% στο περιβάλλον, η συσκευή παράγει σχεδόν τρία λίτρα νερού από τον αέρα σε διάστημα 12 ωρών, χρησιμοποιώντας ένα κιλό από το υλικό MOF. Δοκιμές που έγιναν στις στέγες κτιρίων, επιβεβαίωσαν ότι η συσκευή δουλεύει σε πραγματικές συνθήκες. Μέχρι σήμερα, οι συλλέκτες νερού μπορούσαν να δουλέψουν είτε μόνο σε συνθήκες μεγάλης υγρασίας, είτε με μεγάλη κατανάλωση ηλεκτρισμού.

«Το όραμά μας για το μέλλον είναι να έχουμε νερό εκτός δικτύου ύδρευσης, με μια οικιακή συσκευή που θα το αντλεί από τον αέρα για να καλύψει τις ανάγκες ενός νοικοκυριού. Είναι κάτι που, όπως δείχνει το πείραμά μας, είναι εφικτό και θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε εξατομικευμένο νερό», δήλωσε ο Γιαγκί.

Ο Αμερικανός χημικός εφηύρε τα μεταλλο-οργανικά πλαίσια πριν από περίπου 20 χρόνια, συνδυάζοντας μέταλλα όπως το μαγνήσιο ή το αλουμίνιο με οργανικά μόρια, με τέτοιο τρόπο που να δημιουργούνται πορώδεις δομές ιδανικές για αποθήκευση αερίων και υγρών. Από τότε, πάνω από 20.000 διαφορετικά υλικά MOF έχουν δημιουργεί διεθνώς και μερικά ήδη δοκιμάζονται από εταιρείες-κολοσσούς όπως η γερμανική BASF για την αποθήκευση και μεταφορά χημικών όπως το μεθάνιο ή το υδρογόνο.

Το 2014 οι ερευνητές του ΜΙΤ και του Μπέρκλεϊ συνέθεσαν το πρώτο υλικό από μέταλλο ζιρκόνιο και αδιπικό οξύ, με την ονομασία MOF-801, που δεσμεύει χημικά τους υδρατμούς. Αμέσως προχώρησαν να το αναπτύξουν σε ένα κανονικό σύστημα συλλογής νερού από την ατμόσφαιρα. Η νέα συσκευή χρησιμοποιεί περίπου ένα κιλό κρυστάλλους MOF, μεγέθους σκόνης ο καθένας, που είναι συμπιεσμένοι ανάμεσα σε έναν συλλέκτη ηλιακής ενέργειας και σε μια πλακέτα συμπύκνωσης των υδρατμών σε νερό.


Καθώς ο αέρας εισχωρεί στο πορώδες υλικό MOF, τα μόρια του νερού δεσμεύονται στην εσωτερική επιφάνειά του. Στη συνέχεια, το φως του ήλιου θερμαίνει το υλικό και οδηγεί τους δεσμευμένους υδρατμούς στην πλάκα συμπύκνωσης, όπου μετατρέπονται σε υγρό νερό, το οποίο τελικά συλλέγεται σταγόνα-σταγόνα σε ένα ξεχωριστό θάλαμο.

Η τεχνολογία έχει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Σήμερα το χρησιμοποιούμενο υλικό MOF μπορεί να απορροφήσει μόνο το 20% του βάρους του σε νερό, αλλά με χρήση άλλων υλικών το ποσοστό θα μπορούσε πιθανώς να αυξηθεί στο 40% ή και παραπάνω.

«Για να έχει κανείς τρεχούμενο νερό συνεχώς, θα μπορούσε να σχεδιάσει ένα σύστημα που απορροφά την υγρασία στη διάρκεια της νύχτας και την μετατρέπει σε υγρό νερό στη διάρκεια της μέρας με το φως του ήλιου», δήλωσε ο Γιαγκί. «Ακόμη κι αν κανείς βρίσκεται αποκομμένος κάπου στην έρημο, θα μπορεί να επιβιώσει χάρη σε αυτή τη συσκευή. Ένας άνθρωπος χρειάζεται τουλάχιστον ένα μπουκαλάκι νερού τη μέρα, κάτι που με αυτό το σύστημα μπορεί να το συλλέξει μέσα σε λιγότερο από μια ώρα», πρόσθεσε.

Όμως μάλλον θα πρέπει να αντικατασταθεί το χρησιμοποιούμενο μέταλλο ζιρκόνιο, επειδή κοστίζει 150 δολάρια το κιλό, με συνέπεια το σύστημα συλλογής νερού να είναι ακόμη ακριβό. Ήδη οι ερευνητές δοκιμάζουν τη χρήση αλουμινίου, που είναι 100 φορές φθηνότερο.

Με δεδομένο ότι σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες ή μικρότερες ελλείψεις νερού μέσα στο έτος, ενώ ταυτόχρονα ο αέρας γύρω μας διαθέτει τεράστιες ποσότητες νερού σε μορφή υδρατμών (γύρω στα 13 τρισεκατομμύρια λίτρα παγκοσμίως, ισοδύναμα με το 10% όλου του γλυκού νερού της Γης), γίνεται αντιληπτή η σημασία της νέας τεχνολογίας, που -αν εφαρμοσθεί σε μαζική κλίμακα- μπορεί να φέρει μια επανάσταση στον τομέα της ύδρευσης.



Επιστήμονες στη Γερμανία κατασκεύασαν τον μεγαλύτερο στον κόσμο, τεχνητό ήλιο – μια συσκευή που ελπίζουμε ότι θα ρίξει φως στην προσπάθεια ανακάλυψης καυσίμων, ώστε να είναι φιλικά προς το περιβάλλον.
Η γιγαντιαία κηρήθρα 149 προβολέων – επισήμως γνωστό ως Synlight – στο Juelich, περίπου 20 μίλια δυτικά της Κολωνίας, χρησιμοποιεί xenon λαμπτήρες μικρού τόξου που συνήθως βρίσκονται σε κινηματογράφους για την προσομοίωση του φυσικού φωτός του ήλιου. 
Με την εστίαση ολόκληρης της συστοιχίας σε ένα σημείο, επιστήμονες από το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής (DLR) θα είναι σε θέση να παράγουν 10.000 φορές την ποσότητα της ηλιακής ακτινοβολίας η οποία θα έπεφτε στην επιφάνεια της Γης από τον Ήλιο στο ίδιο σημείο.
Η δημιουργία τέτοιων συσκευών, που παράγουν θερμοκρασίες έως 3,000C (5,432F) είναι το κλειδί για τη δοκιμή νέων τρόπων παρασκευής υδρογόνου, σύμφωνα με τον Bernhard Hoffschmidt, τον διευθυντή του ινστιτούτου DLR για την ηλιακή έρευνα.
Πολλοί θεωρούν το υδρογόνο ως καύσιμο του μέλλοντος, διότι δεν παράγει εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά την καύση, που σημαίνει ότι δεν επιβαρύνει, στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Το υδρογόνο είναι το πιο κοινό στοιχείο στο σύμπαν, αλλά το πλεονάζον αέριο υδρογόνο είναι σχετικά σπάνιο στη γη. Ένας τρόπος για την κατασκευή του υδρογόνου είναι να χωριστεί το νερό στα δύο του στοιχεία με την χρήση ηλεκτρικής ενέργειας σε μια διαδικασία που ονομάζεται ηλεκτρόλυση.
Ο κ. Hoffschmidt είπε ότι το πείραμα θα πραγματοποιηθεί σε μικρότερα εργαστήρια στο επόμενο επίπεδο, προσθέτοντας ότι μόλις οι ερευνητές έχουν εξοικειωθεί με τις τεχνικές για την παραγωγή υδρογόνου, η διαδικασία θα μπορούσε να κλιμακωθεί, έως και δέκα φορές, στο δρόμο για την επίτευξη ενός επιπέδου κατάλληλο για τη βιομηχανία.
Ο στόχος είναι να χρησιμοποιήσουν τελικά πραγματικό φως και όχι το τεχνητό φως που παράγεται στο πείραμα Juelich, το οποίο κόστισε 3,5 εκατομμύρια ευρώ (3 £ εκατομμύρια ευρώ) για την κατασκευή και απαιτεί τόση ηλεκτρική ενέργεια σε τέσσερις ώρες όσο θα χρησιμοποιούσε ένα τετραμελές νοικοκυριό σε ένα χρόνο .
Ο κ Hoffschmidt παραδέχθηκε ότι το υδρογόνο δεν έχει μόνο θετικά. Για παράδειγμα, είναι εξαιρετικά ασταθές αέριο – αλλά συνδυάζοντας το με το μονοξείδιο του άνθρακα που παράγεται από τις ανανεώσιμες πηγές, οι επιστήμονες θα, για παράδειγμα, να είναι σε θέση να κάνουν ένα καύσιμο φιλικό προς το περιβάλλον για τον κλάδο των αερομεταφορών .
http://www.mirror.co.uk/, το είδαμε εδώ
Οι επιστήμονες του πειράματος LHCb (Large Hadron Collider beauty) του μεγάλου επιταχυντή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) ανακάλυψαν πέντε νέα υποατομικά σωματίδια.

Τα σωματίδια «κρύβονταν σε κοινή θέα εδώ και χρόνια», σύμφωνα με μία ερευνήτρια.

Η ανακάλυψη -αν και όχι ανάλογης σημασίας με την εύρεση του σωματιδίου του Χιγκς το 2012- ρίχνει περισσότερο φως σε μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος, την ισχυρή πυρηνική δύναμη στο εσωτερικό των ατόμων.

Και τα πέντε σωματίδια είναι βαρυόνια, που δημιουργούνται από τους συνδυασμούς τριών κιουάρκ. Συγκεκριμένα, πρόκειται για πέντε νέες μορφές του βαρυόνιου Ωμέγα-c, η ύπαρξη του οποίου είχε επιβεβαιωθεί πειραματικά το 1994.

Από τότε που ανακαλύφθηκε το πρώτο βαρυόνιο Ωμέγα-c, οι φυσικοί υποπτεύονταν ότι υπήρχαν βαρύτερα «αδελφάκια» του, κάτι που επιβεβαιώνεται τώρα με τη νέα ανακάλυψη.

Τα νέα βαρυόνια αποτελούνται από δύο "γοητευτικά" (charm) και ένα 'παράξενο' (strange) κουάρκ. Τα κουάρκ συγκρατούνται μεταξύ τους από την ισχυρή πυρηνική δύναμη και ο τρόπος που δουλεύει αυτή, περιγράφεται από τη θεωρία της κβαντικής χρωμοδυναμικής.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ, το είδαμε εδώ


Ο Έρβιν Σρόντινγκερ γεννήθηκε στη Βιέννη στις 12 Αυγούστου 1887 και του απονεμήθηκε το νόμπελ φυσικής το 1933. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τη δουλειά του πάνω στη κβαντική θεωρία και πιο συγκεκριμένα για το περίφημο πείραμα σκέψης που σκέφτηκε για να εξηγήσει την προβληματική ερμηνεία της κβαντικής υπέρθεσης, χρησιμοποιώντας μια γάτα.
Η ερμηνεία της σχολής της Κοπεγχαγης για την κβαντομηχανική ουσιαστικά δηλώνει ότι ένα αντικείμενο σε ένα φυσικό σύστημα, μπορεί ταυτόχρονα να υπάρχει σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς του, αλλά παρατηρώντας το σύστημα το εξαναγκάζουμε να «καταρρεύσει» και οδηγούμε το αντικείμενο αυτό σε μία και μοναδική κατάσταση. Ο Σρόντινγκερ διαφώνησε με αυτήν την ερμηνεία.
Τι έχει όμως να κάνει αυτή η ιδέα με μια γάτα; Ο Σρόντινγκερ ήθελε να φανταστούμε μια γάτα, ένα δηλητήριο, ένα μετρητή ραδιενέργειας, ένα ραδιενεργό υλικό και ένα σφυρί μέσα σε ένα σφραγισμένο μπαούλο. Η ποσότητα της ραδιενεργής ουσίας θα ήταν τόσο μικρή που θα είχε 50 τοις εκατό πιθανότητα να εντοπιστεί μετά από μία ωρα. Άν ο μετρητής ραδιενέργειας λοιπόν εντόπιζε ραδιενέργεια, τότε το σφυρί μέσω ενός μηχανισμού θα έσπαζε το δοχείο του δηλητηρίου, σκοτώνοντας τη γάτα. Μέχρι κάποιος όμως να άνοιγε το μπαούλο για να παρατηρήσει το σύστημα, θα ήταν αδύνατο να προβλέψουμε αν η γάτα ζούσε ή όχι.Έτσι μέχρι το σύστημα να «καταρρεύσει» σε μία μόνο κατάσταση, η γάτα θα υπήρχε σε μία κατάσταση υπέρθεσης όντας νεκρή και ζωντανή ταυτόχρονα.
Φυσικά ο Σρόντινγκερ ισχυρίστηκε ότι αυτό ήταν γελοίο. Το φαινόμενο της κβαντικής υπέρθεσης δεν θα μπορούσε να δουλέψει με μεγάλα αντικείμενα όπως μια γάτα, γιατι είναι αδύνατον για έναν οργανισμό να είναι νεκρός και ζωντανός ταυτόχρονα. Έτσι ο Σρόντινγκερ κατέληξε στο ότι η ερμηνεία της σχολής της Κοπεγχάγης για την κβαντομηχανική είναι λανθασμένη .Ενώ πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι ο Σρόντινγκερ υποστήριζε το συμπέρασμα αυτού του πειράματος σκέψης, η αλήθεια ήταν διαφορετική. Αντιθέτως το νόημα του πειράματος ήταν να δείξει ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατον.
Στη πορεία βέβαια μεταγενέστερα πειράματα απέδειξαν ότι το φαινόμενο της κβαντικής υπέρθεσης ισχύει για μικροσκοπικά σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια, ωστόσο δεν ισχύει το ίδιο και για μεγαλύτερα μακροσκοπικά αντικείμενα.
Το παρακάτω βίντεο του καναλιού TED-Ed περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο το παράδοξο της γάτας του Σρόντινγκερ.
πηγή
«Να έχετε όνειρο και να προσπαθήσετε να γίνει αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Και θα γίνει», λέει με αφοπλιστική βεβαιότητα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, απευθυνόμενος στους νέους και τις νέες της Ελλάδας, ο Έλληνας πειραματικός φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων Μανώλης Τσεσμελής, μέλος της ομάδας που ανακάλυψε τα μποζόνια W και Ζ.
Η λέξη «όνειρο» δεν είναι από ό,τι φαίνεται τυχαία, αφού υπάρχει στις αναφορές πολλών ακόμη Ελλήνων και Ελληνίδων επιστημόνων του CERN: μιας ελληνικής κοινότητας, η «καρδιά» της οποίας χτυπά δυνατά στα άδυτα του ερευνητικού κέντρου και όχι ...λόγω του επιταχυντή.
Σε αυτόν τον δημιουργικό χώρο ζουν, αναπνέουν και δημιουργούν άνθρωποι που είδαν τα όνειρά τους να εκπληρώνονται στη Γενεύη. Είναι οι ίδιοι που συμμετέχουν στο μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα του κόσμου και πιστοποιούν ότι οι Έλληνες επιστήμονες βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο κατάρτισης και εκπαίδευσης. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ τους συνάντησε στην έδρα του CERN κατά τη διάρκεια δημοσιογραφικής αποστολής για τη σύναψη πρωτοκόλλου συνεργασίας μεταξύ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και του ερευνητικού οργανισμού.

Η ελληνική παρουσία
"Εδώ στο CERN υπάρχουν περίπου 100 Έλληνες και Ελληνίδες επιστήμονες μόνιμοι εργαζόμενοι. Υπάρχουν ακόμη 150 φυσικοί και μηχανικοί από ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, που έχουν εξ αποστάσεως συνεργασία με τον οργανισμό. Επιπλέον είναι πολλοί οι νέοι Έλληνες φοιτητές: φυσικοί, αλλά και μηχανικοί, πληροφορικοί και τεχνικοί και διοικητικοί. Είμαστε διεθνής οργανισμός που διαθέτει νομική υπηρεσία και τμήμα οικονομικών, η στελέχωση των οποίων γίνεται από τα κράτη-μέλη όπως η Ελλάδα" αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Τσεσμελής.
Για τους επιστήμονες από την Ελλάδα λέει ότι "επιλέγονται πολλοί νέοι Έλληνες, επειδή όταν έρχονται σε συναγωνισμό με άλλες αιτήσεις είναι πάρα πολύ καλοί, έχουν πάρα πολύ καλή κατάρτιση και εκπαίδευση".
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει και ο διδάκτορας πληροφορικής Εδουάρδος Καραβάκης, εργαζόμενος στο CERN με συμβόλαιο μέχρι το 2018. "Τουλάχιστον στην πληροφορική, στον τομέα μου, σχεδόν ένα 40% με 50% των αιτήσεων για πρακτική κατατίθεται από Έλληνες" σχολιάζει. Βέβαια αναγνωρίζει ότι μετά την πρακτική είναι δύσκολο να επιστρέψει κάποιος στην Ελλάδα και αναφέρει ότι οι περισσότεροι είτε μένουν κάποια χρόνια ακόμη είτε μαζεύουν χρήματα για μεταπτυχιακό στο εξωτερικό.
"Είμαστε μια μικρή χώρα αλλά νομίζω ότι έχουμε παρουσία που φαίνεται στα μεγάλα πειράματα του μεγάλου επιταχυντή. Από την Ελλάδα υπάρχουν πολλές ερευνητικές ομάδες: από τα πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, της Αθήνας, το Μετσόβειο Πολυτεχνείο, το Πανεπιστήμιο της Πάτρας, από το Δημόκριτο από το πανεπιστήμια της Κρήτης και του Αιγαίου", λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γενική πειραματική φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων, Δέσποινα Χατζηφωτιάδου. Μεταξύ άλλων αναφέρει τον Ελληνα ερευνητή Κωνσταντίνο Ζιούτα, επικεφαλής στο πείραμα χωρίς επιταχυντές, το οποίο αναζητά υποθετικά σωματίδια που έρχονται από τον ήλιο.

ελληνική συμμετοχή στα πειράματα
Σε ερευνητικό επίπεδο δεν είναι λίγα τα πειράματα με ελληνική συμμετοχή. Ο Μανώλης Τσεσμελής, Έλληνας που γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, ήρθε για πρώτη φορά στο CERN ως φοιτητής εκείνη την εποχή, δουλεύοντας στα πειράματα της δεκαετίας του '80, στο υπερσύγχροτρο πρωτονίων (Super Proton Synchrotron, SPS). "Τότε ανακαλύψαμε τα μποζόνια w και z" λέει, αναφερόμενος στην ανακάλυψη, που θεωρήθηκε σπουδαία επιτυχία του καθιερωμένου μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής, το οποίο περιγράφει τα δομικά συστατικά της ύλης. Πριν από επτά χρόνια ο Μανώλης Τσεσμελής ανέλαβε τη θέση του επιστημονικού συμβούλου του Γενικού Διευθυντή, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε πρωτοβουλίες για τις διεθνείς σχέσεις.

Καταλαβαίνοντας το σωματίδιο Higgs
Για την ουσία των πειραμάτων στα οποία συμμετέχει, διευκρινίζει: "το LHC είναι σήμερα ο μεγαλύτερος επιταχυντής του κόσμου και αυτό θα εξακολουθήσει να ισχύει για τις επόμενες δεκαετίες πιστεύω. Η ανακάλυψη του σωματιδίου Higgs τo 2012 ήταν μια μεγάλη ανακάλυψη για τη φυσική αλλά επίσης για να καταλάβουμε τις πρώτες στιγμές μετά τη μεγάλη έκρηξη, τι ακριβώς έγινε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη μεγάλη έκρηξη πριν 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, από την οποία δημιουργήθηκε το σύμπαν. Αυτό που απομένει τώρα είναι να καταλάβουμε αυτό το σωματίδιο Higgs και επίσης να δούμε τι υπάρχει πέρα από το λεγόμενο καθιερωμένο πρότυπο που είναι η θεωρία της ύλης όπως τη βλέπουμε. Δηλαδή θέλουμε να δούμε αυτό που δεν καταλαβαίνουμε σήμερα, πώς γίνεται δηλαδή να βλέπουμε μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της ενέργειας στο σύμπαν. Δεν καταλαβαίνουμε από πού προέρχεται και ποια είναι η δομή της. Έχουμε κάποιες ενδείξεις αλλά πρέπει να τις εξηγήσουμε μέσα από τα πειράματα που κάνουμε στο LHC" τονίζει και προσθέτει ότι αυτό μπορεί να είναι το αντικείμενο της επιστημονικής έρευνας τα επόμενα 20 χρόνια.

Ε. Καραβάκης - Δ. Χατζηφωτιάδου
Τι έγινε στην αρχή του κόσμου;
Τριάντα χρόνια κλείνει φέτος στο Cern η γενική πειραματική φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων Δέσποινα Χατζηφωτιάδου, που έχει μόνιμο συμβόλαιο με τον οργανισμό. Μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ για την επιστημονική της πορεία, σημειώνει ότι ήρθε πρώτη φορά στην Ελβετία το καλοκαίρι του 1981 ως φοιτήτρια. Από τότε μέχρι το 1987 πηγαινοερχόταν συχνά καθώς ήταν επιστημονικός συνεργάτης στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και έκανε το διδακτορικό της στο πείραμα LEAR (Low Energy Antiproton Ring) στο οποίο συνεργαζόταν το Εργαστήριο Ατομικής και Πυρηνικής Φυσικής. Στη συνέχεια συμμετείχε στο πείραμα Large Electron Positron Collider και τώρα στο πλαίσιο του μεγάλου επιταχυντή LHC μετέχει από το 2000 στο πείραμα βαριών ιόντων ALICE, που μελετά τις συγκρούσεις πυρήνων μολύβδου σε πολύ υψηλή ενέργεια.
Όπως εξηγεί η ίδια "το ενδιαφέρον αυτών των συγκρούσεων είναι ότι έτσι αναδημιουργείται στο εργαστήριο μια κατάσταση της ύλης που ονομάζεται πλάσμα quark και γλουονίων και υποθέτουμε ότι υπήρχε στην αρχή του σύμπαντος μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου μετά το big bang. Το συγκεκριμένο πείραμα μας βοηθά να καταλάβουμε λίγο τι έγινε στην αρχή του κόσμου [...] Επιπλέον, όλη η τεχνολογία που αναπτύσσεται για να γίνει όλη αυτή η έρευνα βρίσκει πολλές εφαρμογές, συνεπώς έτσι έχουμε και άμεσο πρακτικό όφελος".

Ένα ελληνικό κομμάτι στην καρδιά του Atlas
Μια ελληνική ομάδα από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης βρίσκεται, άλλωστε, πίσω από την κατασκευή μέρους των ανιχνευτών μυονίων στον ανιχνευτή "Atlas", όπου "αιχμαλωτίζονται" τα σωματίδια που προκύπτουν από τις συγκρούσεις πρωτονίων στον μεγάλο επιταχυντή. Η συμμετοχή του εργαστηρίου Ατομικής και Πυρηνικής Φυσικής του ΑΠΘ σε πειράματα του Cern ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, εντατικοποιήθηκε όμως ακόμη περισσότερο με το εγχείρημα του ανιχνευτή Atlas. "Έχω ξεκινήσει από τα πρώτα βήματα της κατασκευής του ανιχνευτή Atlas, το 2005, από το ΑΠΘ. Δεν ήμουν στην ομάδα που τα συναρμολόγησε στη Θεσσαλονίκη αλλά ήμουν αυτός που είχε την ευθύνη της εγκατάστασης όσων κατασκευαστήκαν στη Θεσσαλονίκη" επισημαίνει ο ηλεκτρονικός Δημήτρης Δαμιανόγλου.
Δημήτρης Δαμιανόγλου
Σήμερα προετοιμάζεται για τα logistics που αφορούν τη συναρμολόγηση ενός καινούριου συστήματος με την ονομασία "small wheel". "Το Cern παραγγέλνει όλα τα υλικά με τα οποία θα κατασκευαστεί και θα πρέπει να τα στείλει σε διάφορα ινστιτούτα για να συναρμολογηθούν. Ένα από τα ινστιτούτα που θα κατασκευάσει κομμάτια του small wheel είναι το ΑΠΘ. Στη συνέχεια το τμήμα αυτό θα ολοκληρωθεί από ένα ρωσικό ινστιτούτο" προσθέτει.
Στον ανιχνευτή Atlas δουλεύει αποκλειστικά και η φυσικός ανιχνευτών με εξειδίκευση στα ηλεκτρονικά, Ραχήλ Μαρία Αβραμίδου. "Έχω δουλέψει στο Cern τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ξεκίνησα ως φοιτήτρια, έκανα εδώ, στα project του Cern, κομμάτι του διδακτορικού μου και τα δύο master μου και μετά συνέχισα τη συνεργασία μου. Και ποιά είναι η αίσθηση; Το περιβάλλον είναι πολύ ανταγωνιστικό είναι η αλήθεια, αλλά είναι κάτι το μοναδικό" σημειώνει χαρακτηριστικά.

Χάρης Κουζινόπουλος
Και η ελληνική πληροφορική στο Cern
Ο Χάρης Κουζινόπουλος, διδάκτορας πληροφορικής στην παράλληλη επεξεργασία, εργάστηκε επί τρία χρόνια στο πείραμα ALICE και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, όπου συνεργάζεται από απόσταση με τον ερευνητικό οργανισμό, ως χρήστης του Cern. "Το αντικείμενο όσων ασχολούνται με τον κλάδο της πληροφορικής είναι η δημιουργία αλγορίθμων οι οποίοι, με βάση παραμέτρους που θέτουν οι φυσικοί, είναι σε θέση να ξεχωρίζουν τα χρήσιμα δεδομένα από έναν τεράστιο όγκο δεδομένων που παράγονται κατά τη διαδικασία των συγκρούσεων σωματιδίων. Στη συνέχεια τα χρήσιμα δεδομένα αποθηκεύονται και πρέπει να μπορεί κάποιος να τα ξαναβρίσκει εύκολα, προκειμένου να αξιολογηθούν από τους φυσικούς" διευκρινίζει. Τονίζει, μάλιστα, ότι πρόκειται μια διαδικασία πολύ μεγάλης σημασίας καθώς μετά τη μεγάλη αναβάθμιση του συστήματος που θα γίνει στο τέλος του 2018, τα δεδομένα που θα παράγονται θα εκατονταπλασιαστούν, συνεπώς η αξιολόγησή τους θα δυσκολέψει περισσότερο.

Μια παγκόσμια συνεργασία
Μπορεί, πάντως, ο ανυποψίαστος επισκέπτης του Cern να εκπλήσσεται ευχάριστα όταν ακούει ελληνικά σε κάθε γωνιά του ερευνητικού κέντρου, όμως όλοι οι επιστήμονες από την Ελλάδα χαρακτηρίζουν συναρπαστικό το γεγονός ότι πρόκειται για μια παγκόσμια συνεργασία.
"Μου αρέσει το γεγονός ότι είναι μια παγκόσμια συνεργασία, ότι συνεργάζεται κάποιος με ανθρώπους που έρχονται από όλο τον κόσμο, που έχουν διαφορετικό ενδεχομένως επιστημονικό και κοινωνικό background αλλά παρόλα αυτά πρέπει να συνεργαστούν και να παράγουν όλοι μαζί αποτελέσματα" λέει η Ραχήλ Μαρία Αβραμίδου για να τη συμπληρώσει ο Δημήτρης Δαμιανόγλου με νόημα: ''είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα εδώ. Ακόμη και οι Έλληνες αλλάζουμε, αποκτάμε άλλη νοοτροπία, άλλες συμπεριφορές. Είναι ένας χώρος που είναι δημιουργικός΄΄.
"Σε επίπεδο έρευνας το πιο σημαντικό είναι να μπορούμε να συνεργαζόμαστε όλοι μαζί, χωρίς να υπάρχει διάκριση σε εθνικότητες και θρησκείες. Εδώ βρίσκονται άνθρωποι από περισσότερες από 80 εθνικότητες και συνεργαζόμαστε όλοι μαζί" τονίζει ο Εδουάρδος Καραβάκης. "Στην ομάδα που συμμετείχα ο καθένας ήταν από διαφορετικό μέρος της Ευρώπης. Έλληνες, Ισπανοί, Βούλγαροι Ρουμάνοι, Σέρβοι μιλούσαμε μια κοινή γλώσσα, τα αγγλικά και τη γλώσσα της επιστήμης και η συνεργασία ήταν άψογη" σημειώνει ο Χάρης Κουζινόπουλος. Όσο για την αίσθηση της πατρίδας αναφέρει ότι από όπου και αν κατάγεται κανείς, πάντα του λείπει η χώρα του.
Κλείνοντας τον κύκλο των συνεντεύξεων στη Γενεύη η Δέσποινα Χατζηφωτιάδου και η Ραχήλ Μαρία Αβραμίδου στέλνουν το ίδιο μήνυμα στους νέους με εκείνο που έστειλε στην αρχή ο Μανώλης Τσεσμελής: να κυνηγούν τα όνειρά τους και να φροντίζουν να είναι όσο το δυνατόν πιο παραγωγικοί. Να κάνουν αυτό που τους αρέσει, κι ας κοιτάξουν και λίγο στο εξωτερικό. Άλλωστε, η μάθηση είναι μια διαδικασία που διαρκεί μία ζωή και για την Ελλάδα όλοι ελπίζουμε πάντα ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν....


Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, ρεπορτάζ της Πέπης Γιούλτση