Articles by "Εικαστικά"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εικαστικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

O Mατίς δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις. Είναι ένας από τους σημαντικότερους εικαστικούς όλων των εποχών. Το Παρίσι και το Κέντρο Πομπιντού γιορτάζουν τα 150 χρόνια από τη γέννησή του.

Παραλίες με κόκκινη άμμο, τοπία λουσμένα στο φως, πολύχρωμα πορτραίτα, άνδρες και γυναίκες που χορεύουν. Με λίγα λόγια οι πίνακες του Ματίς αποτυπώνουν την joie de vivre, τη χαρά της ζωής και συγχρόνως έναν απαράμιλλο δυναμισμό. Φέτος συμπληρώνονται 150 χρόνια από τη γέννησή του και το Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι παρουσιάζει 200 έργα του. Εν καιρώ πανδημίας ειδικά οι πίνακες του Ματίς είναι ένα χάρμα οφθαλμών, μια έκρηξη χρωμάτων και ευτυχίας, όπως γράφουν γαλλικά μέσα για τη νέα έκθεση.
ΠροΝεκρή φύση με μπλε τραπεζομάντηλο, Λάδι σε μουσαμά (Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη)σθήκη λεζάντας

Ο Ματίς προκάλεσε αίσθηση ήδη με τα πρώτα του έργα και ειδικότερα το1899 με μια σειρά νεκρές φύσεις με έντονα χρώματα. Ήταν πολυσχιδής και πειραματιζόταν μέχρι τέλους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα βιτρώ που είχε φιλοτεχνήσει για το παρεκκλήσι Chapelle du Rosaire de Vence στη νότια Γαλλία στα τέλη της σκοτεινής δεκαετίας του '40.

Σύμφωνα με την επιμελήτρια της έκθεσης η επέτειος των 150 χρόνων από τη γέννηση του Ματίς είναι μια καλή ευκαιρία για μια νέα ματιά στο έργο του Γάλλου ζωγράφου. Η αναδρομική έκθεση φέρει τον τίτλο «Matisse, comme un roman» (Ματίς, σαν μυθιστόρημα). Μια έμμεση αναφορά στο δίτομο μυθιστόρημα του Λουί Αραγκόν για τον Ματίς που δημοσιεύθηκε το 1971. Εκεί σε πάνω από 800 σελίδες ο Αραγκόν αναλύει τα έργα, την τεχνοτροπία και την εικαστική φιλοσοφία του Ματίς.

Μόνη απάντηση στη φρίκη το φως
To τελευταίο φωτογραφικό πορτραίτο του Ματίς στη Νίκαια λίγο πριν πεθάνει

Ο Ανρί Ματίς γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1869 στη βόρεια Γαλλία, στην επαρχιακή πόλη Λε Κατώ-Καμπρεζί και πέθανε το 1954 σε ηλικία 84 ετών στη Νίκαια, στην αγαπημένη του Κυανή Ακτή. Άφησε πίσω του ένα τεράστιο έργο, που τον κατατάσσει στους βασικότερους εκπροσώπους του μοντερνισμού αλλά και του φωβισμού. Η τάση του για μείωση των γραμμών στα έργα του τον οδήγησε στην αφηρημένη ζωγραφική, την οποία και επηρέασε έντονα. Χάρη στα έντονα χρώματα που επέλεγε, ο Λουί Αραγκόν τον είχε χαρακτηρίσει ως ζωγράφο της «αιώνιας ελπίδας». Η αισιοδοξία που τον διακατείχε έμοιαζε με δώρο στο νοσηρό κόσμο της εποχής του.

Κι όλα αυτά ενώ η προσωπική του ζωή ήταν δύσκολη. Νόσησε το 1941 από καρκίνο, έμεινε για χρόνια κλινήρης και σε αναπηρική καρέκλα, η αντιστασιακή σύζυγός του και η κόρη τους εκτοπίστηκαν από την Γκεστάπο. Τα χτυπήματα της μοίρας ήταν πολλά, αλλά τίποτα δεν σκίασε τους πίνακές του. «Τα άσχημα προτιμούσα να τα κρατάω για μένα. Μέσα από τους πίνακές μου ήθελα να ζωγραφίσω απλώς την ομορφιά του σύμπαντος» είχε πει. Για τον Ματίς η μόνη απάντηση στην φρίκη και τον τρόμο ήταν το φως.

Η αναδρομική έκθεση για τον Ματίς στο Κέντρο Πομπιντού είναι προγραμματισμένη μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου. Εκεί παρουσιάζονται και έργα άλλων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν και επηρεάστηκαν από τον Ανρί Ματίς.

Dpa/ Δήμητρα Κυρανούδη



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



30 Ιουλίου 2020 και ώρα 7μμ στον Τρίλοφο, ελάτε να μοιραστούμε όλα τα όμορφα της χρονιάς αφήνοντας τις έγνοιες μας στην άκρη. 

Με όλα τα μέτρα ασφαλείας, με προσοχή και τις απαραίτητες αποστάσεις, θα πραγματοποιήσουμε μια γιορτή διαφορετική από τις προηγούμενες όμως με περισσότερο ενθουσιασμό, αγάπη και κέφι! 

Το φετινό θέμα: Έκθεση φωτογραφίας και εικαστικών δημιουργιών.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χρειάζεται μεράκι, ενθουσιασμός, δουλεία και ταλέντο για να μπορέσεις να βάλεις το λιθαράκι σου στον τόπο σου.
Αυτή ίσως να ήταν η εναυσματική σκέψη των πρωτεργατών της όμορφης πρωτοβουλίας που πήρε σάρκα και οστά και μετέτρεψε το παραδοσιακό χωριό της Αφύτου σε κέντρο συζήτησης και ίσως πλημμυρίσει από επισκέπτες το φετινό καλοκαίρι.

Δύο πρωτοβουλίες με εικαστικό ενδιαφέρον που θαρρείς είναι παρόμοιας έκφυσης και έμπνευσης.

Πρόκειται για την  πρωτοβουλία Εθελοντών της Άφυτου, που ζωγράφισαν 300 Τενεκέδες τυριού και τους μετέτρεψαν σε έργα τέχνης. 110 ζωγράφοι και 170 παιδιά από όλη την Ελλάδα, ξετύλιξαν τις ικανότητες τους και όλη τους τη φαντασία για αυτό το μοναδικό αποτέλεσμα που άλλαξε την όψη του χωριού που βρίσκεται στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής.

Είχε προηγηθεί η ιδέα για ζωγραφική με θέμα τις παλιές πόρτες της Αφύτου. Έσπευσαν και την αγκάλιασαν 80 καλλιτέχνες απ' όλη της Ελλάδα που έστειλαν τις δημιουργίες τους.
Μάλιστα το καλοκαίρι, όπως μαθαίνουμε  θα γίνει έκθεση των έργων σε κεντρικά καφέ της Αφύτου.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το νέο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) υποδέχθηκε σήμερα τους δημοσιογράφους ενώ για το κοινό ανοίγει στις 28 Φεβρουαρίου, με ελεύθερη είσοδο για έναν μήνα.

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) στεγάζεται στο πρώην εργοστάσιο ζυθοποιίας ΦΙΞ στη λεωφόρο Συγγρού και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2000. Η ανακατασκευή του ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2014 ‒ το κτίριο καταλαμβάνει 18.142 τ.μ. σε οικόπεδο επιφάνειας 3.123 τ.μ.
Παρότι πολλές φορές εξαγγέλθηκαν τα εγκαίνιά του, αναβάλλονταν διαρκώς, με αποτέλεσμα να παραμένει κλειστό. Το ΥΠΠΟΑ έχει διαθέσει περισσότερα από 40 εκατομμύρια ευρώ για το έργο, ενώ 3 εκατομμύρια πρόσφερε ως δωρεά το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος τον Ιούλιο 2018 για τον εξοπλισμό του και την εφαρμογή εγκεκριμένων μελετών για τη λειτουργία της μόνιμης συλλογής.

Το προηγούμενο χρονικό διάστημα μέρος της συλλογής εγκαταστάθηκε ακολουθώντας την εγκεκριμένη μουσειολογική μελέτη της Κατερίνας Κοσκινά, ενώ έκλεισαν οι εκκρεμότητες σχετικά με τις εργασίες φωτισμού, οργάνωσης των χώρων υποδοχής και εξυπηρέτησης των επισκεπτών, και σχετικά με τους χώρους εστίασης, το πωλητήριο αλλά και μια σειρά από διοικητικά και οργανωτικά ζητήματα. Παράλληλα, o διαγωνισμός για το καφέ και το εστιατόριο του μουσείου είναι σε εξέλιξη και οι χώροι αυτοί αναμένεται να είναι σε λειτουργία μέσα στον Μάρτιο.

Σήμερα το ΕΜΣΤ άνοιξε τις πύλες του για τους δημοσιογράφους με αφορμή τη συνέντευξη Τύπου στην οποία συμμετείχε η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη. Για το κοινό θα ανοίξει στις 28 Φεβρουαρίου και θα είναι με ελεύθερη είσοδο για έναν ολόκληρο μήνα, ενώ από σήμερα έως τις 26 Φεβρουαρίου θα δέχεται ομάδες μαθητών.

Η συλλογή του μουσείου αριθμεί πάνω από 1.000 έργα, τα οποία καλύπτουν τομείς όπως «ζωγραφική και τρισδιάστατα αντικείμενα», «φωτογραφία και νέα μέσα», «αρχιτεκτονική και βιομηχανικός σχεδιασμός». Στις αίθουσες της μόνιμης συλλογής παρουσιάζονται 172 έργα 78 Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών με τρεις κατευθύνσεις: «Αναφορές μνήμης - Διεκδικήσεις - Πολιτικές αφηγήσεις», «Όρια και διελεύσεις» και «Ετεροτοπίες - Μυθολογίες του οικείου - Νέες προοπτικές».

Στα αποκτήματα του ΕΜΣΤ συμπεριλαμβάνονται σημαντικά έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, όπως οι Στήβεν Αντωνάκος, Μπιλ Βιόλα, Ντίκος Βυζάντιος, Έμιλυ Ζασίρ, Ίλια και Εμίλια Καμπακόφ, Βλάσης Κανιάρης, Νίκος Κεσσανλής, Γιάννης Κουνέλλης, Σιρίν Νεσάτ, Λουκάς Σαμαράς, Κώστας Τσόκλης, Μόνα Χατούμ, Γκάρυ Χιλλ, Χρύσα, Κώστας Βαρώτσος, Δημήτρης Τζαμουράνης, Νίκος Αλεξίου, Μαρίνα Αμπράμοβιτς κ.ά., τα οποία ουσιαστικά καλύπτουν το φάσμα της μεταπολεμικής και σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας.

Η συλλογή του ΕΜΣΤ εμπλουτίζεται διαρκώς από δωρεές καλλιτεχνών, συλλεκτών και ιδιωτών, γι' αυτό χρειάστηκε να μετακινηθούν συγκεκριμένα έργα. Παράλληλα, η εκθεσιακή δραστηριότητα μοιράζεται στις αίθουσες της μόνιμης συλλογής, στις περιοδικές εκθέσεις, στις δράσεις και στις εκδηλώσεις.

Στην έκθεση της μόνιμης συλλογής αναδεικνύονται τάσεις και θεματικές ενότητες που δίνουν έμφαση σε έργα κοινωνικού και πολιτικού χαρακτήρα και συνδέονται με τη διεθνή συγκυρία, την κατάσταση στη Μεσόγειο και, φυσικά, με την Ελλάδα. Όσον αφορά τις περιοδικές εκθέσεις, αυτές θα παρουσιάζονται κατά κύριο λόγο στο πρώτο υπόγειο και στο ισόγειο.
Αναμφίβολα, ένα από το πιο εντυπωσιακά έργα του μουσείου
είναι το «Πλοίο της ζωής μου» του Ίλια Καμπακόφ.

Αναμφίβολα, ένα από το πιο εντυπωσιακά έργα του μουσείου είναι το «Πλοίο της ζωής μου» του Ίλια Καμπακόφ που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο και περιβάλλεται από έναν ξύλινο φράχτη. 

Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει ένα ξύλινο καράβι στο οποίο υπάρχουν 25 χάρτινα κιβώτια συσκευασίας με αντικείμενα, φωτογραφίες και κείμενα σχετικά με διαφορετικές περιόδους της ζωής του καλλιτέχνη.

Όσον αφορά τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, ξεχωρίζουν τα χαρακτηριστικά έργα τη Έμιλυ Ζασίρ, όπως η «Προσφυγική Σκηνή», στη μνήμη των 418 παλαιστινιακών χωριών που καταστράφηκαν, ερημώθηκαν και κατακτήθηκαν από το Ισραήλ το 1948, και το «A Classroom» από τη σειρά «Βηθλεέμ και Ραμάλα».
Άλλο εντυπωσιακό έργο είναι το «Αντι-Θεαματικό θέατρο: Δύο γλυπτικά μονόπρακτα - "Ελεγεία του Homo Faber", 1976» του σπουδαίου γλύπτη Θόδωρου. Του έργο αποτελείται από έναν ξύλινο μαυροπίνακα με κιμωλία και τέσσερις μεταλλικούς κύβους με χαραγμένο κείμενο στη μία όψη και το περιεχόμενο τεσσάρων δράσεων στο εσωτερικό τους. Του ίδιου καλλιτέχνη είναι και το έργο που φέρει τον τίτλο «Χειρισμός XV, Παραλλαγές για ένα μνημείο, 1970-1977».

Επίσης, εκτίθενται τα εμβληματικά έργα της διακεκριμένης Ελληνίδας Χρύσας, που υπήρξε από τις σημαντικότερες εκπροσώπους του λουμινισμού στον χώρο της γλυπτικής και φιλοτέχνησε τα έργα της με διάφορα υλικά, όπως ο χάλυβας, το αλουμίνιο, ο γύψος, το νέον και το ακρυλικό γυαλί. Έργα της έχουν εκτεθεί σε διάσημα μουσεία και γκαλερί σε όλο τον κόσμο, π.χ. στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη, στο Minneapolis Walker Art Center, στο Whitney και στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Μόντρεαλ.

Μερικά από τα έργα που επίσης ξεχωρίζουν είναι το «Χωρίς Τίτλο» του Γιάννη Κουνέλλη, το «Μετά το τέλος της διαδήλωσης» του Κωστή Βελώνη, η «Τυφλή Ζωγραφική» του Γιώργου Λαζόγκα, ο «Πραγματικός Χρόνος» της Ρένας Παπασπύρου και το «FΙΧit» της Μόνα Χατούμ, μια δημιουργία που περιέχει υλικά και μηχανήματα από το παλιό εργοστάσιο ΦΙΞ.

«Το ίδιο το κτίριο του ΕΜΣΤ, η ζυθοποιία ΦΙΞ, έργο του οραματιστή αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου, επιστρέφει με νέα ζωή, έτοιμο να δώσει νέα πνοή στο κέντρο της Αθήνας» δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και ανακοίνωσε ότι τα εγκαίνια θα γίνουν σε λίγες εβδομάδες, ενώ το κτίριο, ύστερα από συνεννόηση με τη διοίκηση της Αττικό Μετρό, θα περάσει στην ιδιοκτησία του ΕΜΣΤ.

Όπως επισήμανε η υπουργός Πολιτισμού: «Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, αλλά και για το Υπουργείο Πολιτισμού. Είναι η μέρα που το ΕΜΣΤ -έτσι έχουμε συνηθίσει να το λέμε, και έτσι θέλουμε να συνεχίσουμε να το λέμε- ανοίγει, για πρώτη φορά με τις μόνιμες συλλογές του. Μέχρι σήμερα το κτήριο του ΦΙΞ έχει χρησιμοποιηθεί ως ένας πολιτιστικός πολυχώρος. Έχει στεγάσει σημαντικές εκδηλώσεις, σημαντικές εκθέσεις. Όμως ο προορισμός του είναι να είναι ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης το οποίο παράλληλα θα φιλοξενεί μεγάλες εκθέσεις, μεγάλα γεγονότα.Είμαστε πέντε μέρες πριν την εκπνοή του Φεβρουαρίου του 2020, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ανοίγει. Όπως όλα τα πράγματα όταν ανοίγουν, για να μείνουν ανοιχτά. Το ίδιο θα συμβεί και εδώ. Αναγνωρίζω ενδεχομένως ότι κάποιοι δυσκολεύονται να πειστούν διότι είδαν και άκουγαν στο παρελθόν πολλά εγκαίνια και πολλά ανοίγματα».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΜΣΤ, Γιώργος Παπαναστασίου, δήλωσε:«Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου, τις Διευθύνσεις και των εργαζομένων του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, υποδέχομαι, καλωσορίζω τους εκπροσώπους των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα, 24/2/2020 που έχει τα εξής χαρακτηριστικά. Στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εκτίθεται η μόνιμη συλλογή στους χώρους του, στους χώρους που θα διαμένει στο εξής, σύμφωνα με τις εγκεκριμένες μελέτες. Επίσης, σήμερα υπάρχουν όλοι εκείνοι οι εξοπλισμοί και τα μέσα για να λειτουργήσει το Μουσείο. Όλα αυτά έγιναν με τις προσπάθειες όλων των συντελεστών και τη συμβολή την καθοριστική του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Η διαδικασία υλοποίησης της δωρεάς ξεκίνησε με την υπογραφή τον Αύγουστο του 2018 και ολοκληρώνεται σήμερα. Έγινε με τη βοήθεια των Διευθύνσεων του Υπουργείου, των εργαζομένων βεβαίως του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, των Τεχνικών Συμβούλων οι οποίοι μας βοήθησαν σαν ελεύθεροι επαγγελματίες, των μελετητών και της Επιτροπής Υλοποίησης της Δωρεάς».

Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα δούμε ότι το πρωτοποριακό για την εποχή του αρχιτεκτόνημα επιβλήθηκε στο άναρχο και απρόσωπο αστικό τοπίο της μεταπολεμικής Αθήνας, αποτελώντας ταυτόχρονα τοπόσημο εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και κοινωνιολογικής σημασίας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν το εργοστάσιο ζυθοποιίας μεταφέρθηκε εκτός αστικοί ιστού, το κτίριο εγκαταλείφθηκε. Στα χρόνια που ακολούθησαν το εμβληματικό οικοδόμημα έμεινε αναξιοποίητο. Οι φθορές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό του αλλά και η ανάρτηση διαφημιστικών πινακίδων αλλοίωναν τον χαρακτήρα του, ενώ είχαν εκφραστεί έντονοι προβληματισμοί σχετικά με τη διατήρηση και την αξιοποίησή του.

Σήμερα, ύστερα από αλλεπάλληλες αναβολές και τις απαραίτητες δοκιμές λειτουργίας, το μουσείο είναι έτοιμο να παραδοθεί στο κοινό και να αποτελέσει μια νέα ψηφίδα πολιτισμού στη μακρόχρονη ιστορία της πόλης. Είναι σίγουρο ότι θα συμβάλει στην περαιτέρω αναβάθμιση της περιοχής και στην ανάδειξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε έναν σύγχρονο χώρο όπου θα πρωταγωνιστεί η νέα εικαστική πραγματικότητα.

Ξεχωρίζουν τα χαρακτηριστικά έργα τη Έμιλυ Ζασίρ, όπως η «Προσφυγική Σκηνή», στη μνήμη των 418 παλαιστινιακών χωριών που καταστράφηκαν, ερημώθηκαν και κατακτήθηκαν από το Ισραήλ το 1948. Φωτο: Κατερίνα Παρασκευά.

Άποψη της έκθεσης. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LifO.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπό κράτηση έως τη δίκη του στις 30 Ιανουαρίου παραμένει ο 20χρονος Shakeel Ryan Massey, ο οποίος επιτέθηκε και έσκισε τον πίνακα του Πικάσο “Μπούστο Γυναίκας”, αξίας 26 εκατ. δολαρίων, το οποίο εξετίθετο στην Πινακοθήκη Tate Modern του Λονδίνου.

Το περιστατικό συνέβη στις 28 Δεκεμβρίου και ακόμη παραμένει άγνωστη η πραγματική κατάσταση του έργου Τέχνης του διάσημου Ισπανού ζωγράφου το οποίο φέρεται να έχει σκιστεί.

Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα για εγγύηση και ο δράστης θα παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του. Ο ίδιος ο 20χρονος, που ζει στο βορειοδυτικό Λονδίνο, αρνείται την κατηγορία της εγκληματικής φθοράς έργου Τέχνης που τον βαρύνει.

Το έργο χρονολογείται από τον Μάιο του 1944, δημιουργήθηκε στο Παρίσι τους τελευταίους μήνες της ναζιστικής κατοχής και αναπαριστά την ερωμένη και μούσα του Πικάσο, Ντόρα Μάαρ, που ήταν φωτογράφος.

Η Πινακοθήκη δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για το περιστατικό, ενώ εκπρόσωπος τόνισε πως η γκαλερί παραμένει ανοιχτή.

Με ανακοίνωσή της η Μητροπολιτική Αστυνομία ανέφερε ότι οι ντετέκτιβ ερευνούν το περιστατικό της εγκληματικής φθοράς στην Tate Modern και απήγγειλαν κατηγορίες σε έναν άνδρα.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δημιουργία του βρετανού καλλιτέχνη δρόμου Banksy, μια φάτνη-μινιατούρα με το θείο βρέφος στο εσωτερικό, τη Μαρία και τον Ιωσήφ να στέκουν πλάι της, με φόντο τμήμα του τσιμεντένιου Τείχους του Ισραήλ στο οποίο χάσκει μια τρύπα από οβίδα το ωστικό κύμα της οποίας έχει σχηματίσει ένα αστέρι και στο οποίο υπάρχουν γκραφίτι που εικονίζουν μια καρδιά, που αντιπροσωπεύει την αγάπη, καθώς και το σήμα της ειρήνης, παρουσιάστηκε σε ξενοδοχείο της Βηθλεέμ, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Το έργο έχει τίτλο Scar of Bethlehem – «H ουλή της Βηθλεέμ», λογοπαίγνιο με την έκφραση Star of Bethlehem, το Αστέρι της Βηθλεέμ – κι άρχισε να εκτίθεται στο Walled Off Hotel, το οποίο άνοιξε ο ίδιος ο αινιγματικός καλλιτέχνης το 2017 και βρίσκεται ουσιαστικά πάνω στο Τείχος.

Τα Χριστούγεννα ταυτίζονται με το Αστέρι της Βηθλεέμ, αυτό που «οδήγησε» τους τρεις μάγους «εκεί όπου γεννήθηκε ο Ιησούς», εξήγησε ο διευθυντής του ξενοδοχείου, ο Ουίσαμ Σάλσα. «Εδώ βλέπουμε μια ουλή, μια τρύπα στο Τείχος, που το σημαδεύει, όπως και τη ζωή στη Βηθλεέμ σήμερα», πρόσθεσε ο ίδιος.

Οι Αρχές του Ισραήλ χαρακτηρίζουν το Τείχος απαραίτητο μέτρο ασφαλείας, το οποίο αποτρέπει κυρίως την παρείσφρηση Παλαιστίνιων βομβιστών-καμικάζι στην ισραηλινή επικράτεια. Οι Παλαιστίνιοι το θεωρούν σύμβολο της καταπίεσης και της αρπαγής από τις δυνάμεις κατοχής εδαφών που ήθελαν να γίνουν μέρος του μελλοντικά κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτος τους.

Για τον Αρνό Λουσιάν, τουρίστα από τη Γαλλία, το έργο αυτό γεννά ελπίδα. «Είναι μια βιβλική σκηνή που μετατρέπεται σε πολιτικό σχόλιο», εξήγησε. «Το μήνυμα είναι πολύ ενδιαφέρον, είναι το μήνυμα της ειρήνης για τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς, νομίζω είναι πολύ όμορφο έργο τέχνης», πρόσθεσε ο Γάλλος αναφερόμενος στη δημιουργία του Μπάνκσι, η ταυτότητα του οποίου συνεχίζει να περιβάλλεται από μυστήριο.

Στο κέντρο της Βηθλεέμ, τόπο γέννησης του Ιησού για τους χριστιανούς, προσκυνητές και τουρίστες από όλο τον κόσμο συρρέουν τις τελευταίες ημέρες στην Πλατεία της Φάτνης ενόψει Χριστουγέννων.

Περίπου το 1% του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Δυτική Όχθη, τη Λωρίδα της Γάζας και την Ανατολική Ιερουσαλήμ είναι χριστιανοί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η GOVEDAROU ART GALLERY διοργανώνει την ομαδική έκθεση 3rdArtExpo: «Opportunity4all» σε συνεργασία φέτος με τον Οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού», που συμπληρώνει 24 χρόνια λειτουργίας.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν στο χώρο της γκαλερί Γ. Παπανδρέου 5 (πρώην Ανθέων-στάση Γεωργίου) την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου, ώρα 19:30. Η 3rd ArtExpo: «Opportunity4all» διοργανώνεται για τρίτη συνεχή χρονιά από την GOVEDAROU ART GALLERY με σκοπό κάθε χρόνο και την ενίσχυση κάποιου ιδρύματος ή φορέα με μέρος των εσόδων από τη πώληση έργων εικαστικών που συμμετέχουν.

Με την αγορά κάθε έργου τέχνης από 11.12.19 μέχρι 11.01.20 ένα ποσοστό 20% θα διατεθεί για τη στήριξη των δράσεων του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Στην ομαδική αυτή έκθεση θα λάβουν φέτος μέρος 33νέοιεικαστικοί και μή, με διαφορετικές τεχνοτροπίες.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

ΜΕΗRΑΒΥΑΝ MATEVOS, SUZDALTSEVA MARINA, ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ,ΑΤΣΑΛΗΣ ΚΩΣΤΗΣ, ΒΑΣΔΕΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΒΥΖΟΒΙΤΟΥ ΦΡΟΣΩ, ΒΥΡΡΑ ΜΑΡΙΑ, ΓΕΡΟΥΚΗ ΖΩΗ, ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΣΟΦΙΑ,ΓΚΟΒΕΔΑΡΟΥ ΝΑΤΑΣΑ, ΔΕΛΗΓΚΑΡΗ ΣΙΒΟΝ, ΖΑΧΑΡΟΥΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, ΖΕΡΜΠΟΥΛΗ ΕΦΗ, ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΚΑΛΟΥΠΤΣΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΥ ΜΕΝΗ, ΚΟΥΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΩΣΤΕΛΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, ΜΑΚΡΗ ΙΟΥΛΙΑ, ΜΑΝΟΥΣΗ ΙΟΥΛΙΑ, ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΝΙΝΑ, ΠΑΪΣΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛΙΑ-ΜΑΡΙΝΑ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΗΣ, ΠΕΤΡΟΥ ΠΕΤΡΟΣ, ΠΙΤΣΑΛΙΔΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ, ΠΟΛΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, DOROTHEA (ΣΑΜΑΝΙΔΟΥ ΔΩΡΟΘΕΑ), ΣΤΑΜΑΤΗ ΜΑΡΙΑ, ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ,ΤΑΞΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΤΣΙΡΙΚΑ ΑΘΗΝΑ, ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΥ ΟΛΓΑ

Εγκαίνια: Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2019, ώρα 19:30
Διάρκεια έκθεσης: 11 Δεκεμβρίου2019 – 11 Ιανουαρίου 2020
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα & Τετάρτη: 11.00 – 16.00
Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή: 11.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Σάββατο: 11.00 – 14.00

Στην έκθεση συμμετέχει και η συνδημότισσά μας Ευφροσύνη Πιτσαλίδου με δύο πίνακες, (ο ένας εκ των οποίων είναι ο εικονιζόμενος, ονόματι "Φθινοπωρινή Σονάτα").

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το έργο του Banksy που απεικονίζει το βρετανικό κοινοβούλιο γεμάτο με χιμπατζήδες στις θέσεις των βουλευτών, πουλήθηκε σχεδόν στην τιμή των 9,9 εκατομμυρίων λιρών (11,1 εκατομμύρια ευρώ) χθες βράδυ στο Λονδίνο ύστερα από μια «μάχη» 13 λεπτών.

Πρόκειται για τιμή-ρεκόρ για τον Βρετανό καλλιτέχνη δρόμου, όπως ανακοίνωσε μετά δημοπρασία ο οίκος Sotheby's όπου εκτιθόταν εδώ και μία εβδομάδα το περίφημο έργο, μέχρι αν βγει στο σφυρί.

Ο περίφημος πίνακας που παρουσιάζει τα «μαϊμούδια» να έχουν αντικαταστήσει τους άνδρες και τις γυναίκες πολιτικούς ξεπέρασε κατά πέντε φορές την εκτίμηση του οίκου που ανέμενε να φτάσει το πόσο των 2 εκατομμυρίων λιρών.

Ο μεγαλύτερος γνωστός καμβάς του Banksy μήκους τεσσάρων μέτρων και ίσως ο πιο επίκαιρος είχε αρχικά τίτλο «Question Time», ο οποίος άλλαξε σε «Devolved Parliament», και ζωγραφίστηκε για το Μουσείο Μπρίστολ του 2009, που προσέλκυσε πάνω από 300.000 επισκέπτες .

Ο επικεφαλής στο τμήμα σύγχρονης τέχνης Ευρώπης του οίκου, Άλεξ Μπράντσικ, σχολίασε πως ο καλλιτέχνης απλοποιεί τις πιο πολύπλοκες πολιτικές καταστάσεις της κοινωνίας σε μια απλή εικόνα που είναι εύκολα κατανοητή στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Το προηγούμενο ρεκόρ για έργο του μυστηριώδους καλλιτέχνη ήταν 1,87 εκατομμύρια δολάρια (1,7 εκατομμύρια ευρώ), το 2008 στην Νέα Υόρκη για τον πίνακα «Keep It Spotless».
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Κυριακή απόγευμα, τρίτη και τελευταία μέρα της 5η Έκθεση Εικαστικών ''ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΩΝ", 
κατευθύνομαι με θαυμάσιο καλοκαιριάτικο καιρό προς το εργαστήρι Καλών Τεχνών Καψιδάκη, στην Επανομή.

Το Γιάννη Καψιδάκη, τον γνωρίζω τα τελευταία 12 χρόνια και απλά πιστεύω ότι είναι από τους σημαντικότερους δημιουργούς και καλλιτέχνες του τόπου μας. Είναι όμως η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το Εργαστήρι του που ξεκίνησε το 2016.

Φτάνω στο Εργαστήρι, το οποίο στεγάζεται στην πατρική του οικία και εντυπωσιάζομαι από τον όμορφο υπαίθριο χώρο αρχικά όπου είναι τοποθετημένα δεκάδες πίνακες μαθητών του.

To Εργαστήρι Kαλών Τεχνών Καψιδάκη, δημιουργήθηκε από το Γιάννη, την Ιωάννα και τη Βασιλική Καψιδάκη και αντικείμενα του εργαστηρίου είναι η δημιουργία, η διδασκαλία καλλιτεχνικού έργου, καθώς και η πώληση.

Στο εργαστήρι διδάσκεται: Ελεύθερο Σχέδιο, Ζωγραφική, Κόσμημα, Ξυλογραφία, Χαλκογραφία, Αγγειοπλαστική, Γλυπτική.

Και έτσι τα έργα είναι χωρισμένα ανάλογα με το τμήμα των μαθητών του σε ενότητες και κατηγορίες.

Χαίρομαι τις προσπάθειες του παιδικού και εφηβικού τμήματος καθώς τα προηγούμενα χρόνια ένοιωσα περηφάνια,
 σε ανάλογες εκθέσεις να φιλοξενούνται και έργα των δικών μου παιδιών.

Χαίρομαι για τις πάρα πολλές διακρίσεις που κατάκτησαν οι μικροί μαθητές του δάσκαλου και στην φετινή 8η Παγκόσμια BIENALLE Παιδικής Ζωγραφικής, συνολικά 14 στον αριθμό, που αποτελούν συνέχεια την εκπληκτικής αναγνώρισης της δουλειάς που γίνεται από τα προηγούμενα χρόνια. Άλλωστε την προηγούμενη μέρα είχαν απονεμηθεί οι σχετικοί έπαινοι στους διακριθέντες μαθητές.

Μου αρέσουν τα δημιουργήματα από πηλό και επίσης θαυμάζω τις εργασίες που καταθέτουν στην έκθεση τα τμήματα μαθητών που προετοιμάζονται για τις Σχολές Καλών Τεχνών.

Εντυπωσιάζομαι από τον εσωτερικό χώρο ( ο οποίος ήταν πριν πολλά χρόνια σταύλος και έχει μεταμορφωθεί σε μουσείο και εκθετήριο έργων του δημιουργού ) και αφού θαυμάζω τα δύο συλλεκτικά χειροκίνητα πιεστήρια χαλκογραφίας, περιηγούμαι στα εικαστικά έργα του Γιάννη που ανά ενότητες είναι τοποθετημένα, τα περισσότερα το ένα πίσω από το άλλο (ελλείψει χώρου). Όπως μου αποκαλύπτει ο ίδιος οι περισσότερες από τις χιλιάδες δημιουργίες του είναι ή σε άλλους χώρους ή εκτείθενται σε ιδιωτικές συλλογές ή και σε οικίες στην Θεσσαλονίκη, Καλαμαριά και αλλού στην Ελλάδα.

Και αφού θαυμάζω τις δημιουργίες του τμήματος κατασκευής κοσμήματος που επιμελούνται οι Βασιλική και Ιωάννα Καψιδάκη (όπως γνωρίζουμε είναι μια καλλιτεχνική οικογένεια που κοσμεί την περιοχή μας), κυριολεκτικά κολλάει το μάτι μου στις θαυμάσιες μεταλλικές κατασκευές του Γιάννη Καψιδάκη, είτε αυτές είναι οι μεγάλοι κύβοι του είτε πρόκειται για χαλκογραφίες που αποτέλεσαν μήτρες για χαρακτικά του, είτε αποτελούν ιδιαίτερους πίνακες που είναι σα να σε μεταφέρουν σε άλλη μακρινή εποχή.

Και κάπου εκεί πιάνει μια ξαφνική νεροποντή που ενώνει όλους τους επισκέπτες της έκθεσης στην προσπάθεια να καλύψουν τα πάρα πολλά εκθέματα από το νερό. Κανείς όμως δεν φεύγει. Συζήτηση με τους δημιουργούς, περιήγηση στους εσωτερικούς καλαίσθητους χώρους, αναψυκτικά και κεράσματα.

Σε λίγο η βροχή σταματά, και ο χώρος με τον ερχομό του σούρουπου αποκτά μια γλυκύτερη ακόμα όψη με το άναμμα του φωτισμού.

Ξέχασα να σας πω για τη δάφνη. Στο κέντρο της αυλής υπήρχε, όπως έμαθα ένα δένδρο, μια δάφνη, η οποία όμως για άγνωστους λόγους ξεράθηκε. Το ανήσυχο πνεύμα όμως των ιδιοκτητών δεν την αφαίρεσε, αλλά την μετέτρεψε σε καλλιτεχνικό δρώμενο που αναβάθμισε το χώρο στολίζοντάς την με διάφορες ιδέες, όπως αυτά τα ασημένια σαλιγκάρια ή τα πουλιά που κοσμούν τους δύο κορμούς της.

Αποχαιρέτησα και ευχαρίστησα τον αγαπητό φίλο, αφού είχα αγοράσει ένα έργο του που με καμάρι θα επιδεικνύω στους φίλους μου.

Γιάννη να είμαστε γεροί και του χρόνου στην 6η Έκθεση Εικαστικών ''ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΩΝ'', του Εργαστηρίου Καλών Τεχνών Καψιδάκη.



































Τα 40 χρόνια της ύπαρξης και της προσφοράς του γιορτάζει φέτος ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Μηχανιώνας.

Με την ευκαιρία αυτού του τόσο σημαντικού γεγονότος δημιουργεί μια εντυπωσιακή έκθεση στον όμορφο ανακαινισμένο χώρο του που θα περιλαμβάνει έργα των μαθητών του συλλόγου.

Θα εκτεθούν έργα ζωγραφικής, αγιογραφίας, ραπτικής, πλεξίματος και διχτυών.

Η έκθεση θα λειτουργήσει από τις 6 έως και 10 Ιουνίου 2019.

Θα είναι επισκέψιμη από τις 6:30μμ έως και 10:00 μμ κάθε μέρα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου