Articles by "Εικαστικά"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εικαστικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30 Ιουλίου 2020 και ώρα 7μμ στον Τρίλοφο, ελάτε να μοιραστούμε όλα τα όμορφα της χρονιάς αφήνοντας τις έγνοιες μας στην άκρη. 

Με όλα τα μέτρα ασφαλείας, με προσοχή και τις απαραίτητες αποστάσεις, θα πραγματοποιήσουμε μια γιορτή διαφορετική από τις προηγούμενες όμως με περισσότερο ενθουσιασμό, αγάπη και κέφι! 

Το φετινό θέμα: Έκθεση φωτογραφίας και εικαστικών δημιουργιών.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χρειάζεται μεράκι, ενθουσιασμός, δουλεία και ταλέντο για να μπορέσεις να βάλεις το λιθαράκι σου στον τόπο σου.
Αυτή ίσως να ήταν η εναυσματική σκέψη των πρωτεργατών της όμορφης πρωτοβουλίας που πήρε σάρκα και οστά και μετέτρεψε το παραδοσιακό χωριό της Αφύτου σε κέντρο συζήτησης και ίσως πλημμυρίσει από επισκέπτες το φετινό καλοκαίρι.

Δύο πρωτοβουλίες με εικαστικό ενδιαφέρον που θαρρείς είναι παρόμοιας έκφυσης και έμπνευσης.

Πρόκειται για την  πρωτοβουλία Εθελοντών της Άφυτου, που ζωγράφισαν 300 Τενεκέδες τυριού και τους μετέτρεψαν σε έργα τέχνης. 110 ζωγράφοι και 170 παιδιά από όλη την Ελλάδα, ξετύλιξαν τις ικανότητες τους και όλη τους τη φαντασία για αυτό το μοναδικό αποτέλεσμα που άλλαξε την όψη του χωριού που βρίσκεται στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής.

Είχε προηγηθεί η ιδέα για ζωγραφική με θέμα τις παλιές πόρτες της Αφύτου. Έσπευσαν και την αγκάλιασαν 80 καλλιτέχνες απ' όλη της Ελλάδα που έστειλαν τις δημιουργίες τους.
Μάλιστα το καλοκαίρι, όπως μαθαίνουμε  θα γίνει έκθεση των έργων σε κεντρικά καφέ της Αφύτου.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπό κράτηση έως τη δίκη του στις 30 Ιανουαρίου παραμένει ο 20χρονος Shakeel Ryan Massey, ο οποίος επιτέθηκε και έσκισε τον πίνακα του Πικάσο “Μπούστο Γυναίκας”, αξίας 26 εκατ. δολαρίων, το οποίο εξετίθετο στην Πινακοθήκη Tate Modern του Λονδίνου.

Το περιστατικό συνέβη στις 28 Δεκεμβρίου και ακόμη παραμένει άγνωστη η πραγματική κατάσταση του έργου Τέχνης του διάσημου Ισπανού ζωγράφου το οποίο φέρεται να έχει σκιστεί.

Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα για εγγύηση και ο δράστης θα παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του. Ο ίδιος ο 20χρονος, που ζει στο βορειοδυτικό Λονδίνο, αρνείται την κατηγορία της εγκληματικής φθοράς έργου Τέχνης που τον βαρύνει.

Το έργο χρονολογείται από τον Μάιο του 1944, δημιουργήθηκε στο Παρίσι τους τελευταίους μήνες της ναζιστικής κατοχής και αναπαριστά την ερωμένη και μούσα του Πικάσο, Ντόρα Μάαρ, που ήταν φωτογράφος.

Η Πινακοθήκη δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για το περιστατικό, ενώ εκπρόσωπος τόνισε πως η γκαλερί παραμένει ανοιχτή.

Με ανακοίνωσή της η Μητροπολιτική Αστυνομία ανέφερε ότι οι ντετέκτιβ ερευνούν το περιστατικό της εγκληματικής φθοράς στην Tate Modern και απήγγειλαν κατηγορίες σε έναν άνδρα.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δημιουργία του βρετανού καλλιτέχνη δρόμου Banksy, μια φάτνη-μινιατούρα με το θείο βρέφος στο εσωτερικό, τη Μαρία και τον Ιωσήφ να στέκουν πλάι της, με φόντο τμήμα του τσιμεντένιου Τείχους του Ισραήλ στο οποίο χάσκει μια τρύπα από οβίδα το ωστικό κύμα της οποίας έχει σχηματίσει ένα αστέρι και στο οποίο υπάρχουν γκραφίτι που εικονίζουν μια καρδιά, που αντιπροσωπεύει την αγάπη, καθώς και το σήμα της ειρήνης, παρουσιάστηκε σε ξενοδοχείο της Βηθλεέμ, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Το έργο έχει τίτλο Scar of Bethlehem – «H ουλή της Βηθλεέμ», λογοπαίγνιο με την έκφραση Star of Bethlehem, το Αστέρι της Βηθλεέμ – κι άρχισε να εκτίθεται στο Walled Off Hotel, το οποίο άνοιξε ο ίδιος ο αινιγματικός καλλιτέχνης το 2017 και βρίσκεται ουσιαστικά πάνω στο Τείχος.

Τα Χριστούγεννα ταυτίζονται με το Αστέρι της Βηθλεέμ, αυτό που «οδήγησε» τους τρεις μάγους «εκεί όπου γεννήθηκε ο Ιησούς», εξήγησε ο διευθυντής του ξενοδοχείου, ο Ουίσαμ Σάλσα. «Εδώ βλέπουμε μια ουλή, μια τρύπα στο Τείχος, που το σημαδεύει, όπως και τη ζωή στη Βηθλεέμ σήμερα», πρόσθεσε ο ίδιος.

Οι Αρχές του Ισραήλ χαρακτηρίζουν το Τείχος απαραίτητο μέτρο ασφαλείας, το οποίο αποτρέπει κυρίως την παρείσφρηση Παλαιστίνιων βομβιστών-καμικάζι στην ισραηλινή επικράτεια. Οι Παλαιστίνιοι το θεωρούν σύμβολο της καταπίεσης και της αρπαγής από τις δυνάμεις κατοχής εδαφών που ήθελαν να γίνουν μέρος του μελλοντικά κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτος τους.

Για τον Αρνό Λουσιάν, τουρίστα από τη Γαλλία, το έργο αυτό γεννά ελπίδα. «Είναι μια βιβλική σκηνή που μετατρέπεται σε πολιτικό σχόλιο», εξήγησε. «Το μήνυμα είναι πολύ ενδιαφέρον, είναι το μήνυμα της ειρήνης για τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς, νομίζω είναι πολύ όμορφο έργο τέχνης», πρόσθεσε ο Γάλλος αναφερόμενος στη δημιουργία του Μπάνκσι, η ταυτότητα του οποίου συνεχίζει να περιβάλλεται από μυστήριο.

Στο κέντρο της Βηθλεέμ, τόπο γέννησης του Ιησού για τους χριστιανούς, προσκυνητές και τουρίστες από όλο τον κόσμο συρρέουν τις τελευταίες ημέρες στην Πλατεία της Φάτνης ενόψει Χριστουγέννων.

Περίπου το 1% του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Δυτική Όχθη, τη Λωρίδα της Γάζας και την Ανατολική Ιερουσαλήμ είναι χριστιανοί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η GOVEDAROU ART GALLERY διοργανώνει την ομαδική έκθεση 3rdArtExpo: «Opportunity4all» σε συνεργασία φέτος με τον Οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού», που συμπληρώνει 24 χρόνια λειτουργίας.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν στο χώρο της γκαλερί Γ. Παπανδρέου 5 (πρώην Ανθέων-στάση Γεωργίου) την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου, ώρα 19:30. Η 3rd ArtExpo: «Opportunity4all» διοργανώνεται για τρίτη συνεχή χρονιά από την GOVEDAROU ART GALLERY με σκοπό κάθε χρόνο και την ενίσχυση κάποιου ιδρύματος ή φορέα με μέρος των εσόδων από τη πώληση έργων εικαστικών που συμμετέχουν.

Με την αγορά κάθε έργου τέχνης από 11.12.19 μέχρι 11.01.20 ένα ποσοστό 20% θα διατεθεί για τη στήριξη των δράσεων του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Στην ομαδική αυτή έκθεση θα λάβουν φέτος μέρος 33νέοιεικαστικοί και μή, με διαφορετικές τεχνοτροπίες.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

ΜΕΗRΑΒΥΑΝ MATEVOS, SUZDALTSEVA MARINA, ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ,ΑΤΣΑΛΗΣ ΚΩΣΤΗΣ, ΒΑΣΔΕΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΒΥΖΟΒΙΤΟΥ ΦΡΟΣΩ, ΒΥΡΡΑ ΜΑΡΙΑ, ΓΕΡΟΥΚΗ ΖΩΗ, ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΣΟΦΙΑ,ΓΚΟΒΕΔΑΡΟΥ ΝΑΤΑΣΑ, ΔΕΛΗΓΚΑΡΗ ΣΙΒΟΝ, ΖΑΧΑΡΟΥΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, ΖΕΡΜΠΟΥΛΗ ΕΦΗ, ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΚΑΛΟΥΠΤΣΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΥ ΜΕΝΗ, ΚΟΥΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΩΣΤΕΛΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, ΜΑΚΡΗ ΙΟΥΛΙΑ, ΜΑΝΟΥΣΗ ΙΟΥΛΙΑ, ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΝΙΝΑ, ΠΑΪΣΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛΙΑ-ΜΑΡΙΝΑ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΗΣ, ΠΕΤΡΟΥ ΠΕΤΡΟΣ, ΠΙΤΣΑΛΙΔΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ, ΠΟΛΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, DOROTHEA (ΣΑΜΑΝΙΔΟΥ ΔΩΡΟΘΕΑ), ΣΤΑΜΑΤΗ ΜΑΡΙΑ, ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ,ΤΑΞΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΤΣΙΡΙΚΑ ΑΘΗΝΑ, ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΥ ΟΛΓΑ

Εγκαίνια: Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2019, ώρα 19:30
Διάρκεια έκθεσης: 11 Δεκεμβρίου2019 – 11 Ιανουαρίου 2020
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα & Τετάρτη: 11.00 – 16.00
Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή: 11.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
Σάββατο: 11.00 – 14.00

Στην έκθεση συμμετέχει και η συνδημότισσά μας Ευφροσύνη Πιτσαλίδου με δύο πίνακες, (ο ένας εκ των οποίων είναι ο εικονιζόμενος, ονόματι "Φθινοπωρινή Σονάτα").

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το έργο του Banksy που απεικονίζει το βρετανικό κοινοβούλιο γεμάτο με χιμπατζήδες στις θέσεις των βουλευτών, πουλήθηκε σχεδόν στην τιμή των 9,9 εκατομμυρίων λιρών (11,1 εκατομμύρια ευρώ) χθες βράδυ στο Λονδίνο ύστερα από μια «μάχη» 13 λεπτών.

Πρόκειται για τιμή-ρεκόρ για τον Βρετανό καλλιτέχνη δρόμου, όπως ανακοίνωσε μετά δημοπρασία ο οίκος Sotheby's όπου εκτιθόταν εδώ και μία εβδομάδα το περίφημο έργο, μέχρι αν βγει στο σφυρί.

Ο περίφημος πίνακας που παρουσιάζει τα «μαϊμούδια» να έχουν αντικαταστήσει τους άνδρες και τις γυναίκες πολιτικούς ξεπέρασε κατά πέντε φορές την εκτίμηση του οίκου που ανέμενε να φτάσει το πόσο των 2 εκατομμυρίων λιρών.

Ο μεγαλύτερος γνωστός καμβάς του Banksy μήκους τεσσάρων μέτρων και ίσως ο πιο επίκαιρος είχε αρχικά τίτλο «Question Time», ο οποίος άλλαξε σε «Devolved Parliament», και ζωγραφίστηκε για το Μουσείο Μπρίστολ του 2009, που προσέλκυσε πάνω από 300.000 επισκέπτες .

Ο επικεφαλής στο τμήμα σύγχρονης τέχνης Ευρώπης του οίκου, Άλεξ Μπράντσικ, σχολίασε πως ο καλλιτέχνης απλοποιεί τις πιο πολύπλοκες πολιτικές καταστάσεις της κοινωνίας σε μια απλή εικόνα που είναι εύκολα κατανοητή στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Το προηγούμενο ρεκόρ για έργο του μυστηριώδους καλλιτέχνη ήταν 1,87 εκατομμύρια δολάρια (1,7 εκατομμύρια ευρώ), το 2008 στην Νέα Υόρκη για τον πίνακα «Keep It Spotless».
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Κυριακή απόγευμα, τρίτη και τελευταία μέρα της 5η Έκθεση Εικαστικών ''ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΩΝ", 
κατευθύνομαι με θαυμάσιο καλοκαιριάτικο καιρό προς το εργαστήρι Καλών Τεχνών Καψιδάκη, στην Επανομή.

Το Γιάννη Καψιδάκη, τον γνωρίζω τα τελευταία 12 χρόνια και απλά πιστεύω ότι είναι από τους σημαντικότερους δημιουργούς και καλλιτέχνες του τόπου μας. Είναι όμως η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το Εργαστήρι του που ξεκίνησε το 2016.

Φτάνω στο Εργαστήρι, το οποίο στεγάζεται στην πατρική του οικία και εντυπωσιάζομαι από τον όμορφο υπαίθριο χώρο αρχικά όπου είναι τοποθετημένα δεκάδες πίνακες μαθητών του.

To Εργαστήρι Kαλών Τεχνών Καψιδάκη, δημιουργήθηκε από το Γιάννη, την Ιωάννα και τη Βασιλική Καψιδάκη και αντικείμενα του εργαστηρίου είναι η δημιουργία, η διδασκαλία καλλιτεχνικού έργου, καθώς και η πώληση.

Στο εργαστήρι διδάσκεται: Ελεύθερο Σχέδιο, Ζωγραφική, Κόσμημα, Ξυλογραφία, Χαλκογραφία, Αγγειοπλαστική, Γλυπτική.

Και έτσι τα έργα είναι χωρισμένα ανάλογα με το τμήμα των μαθητών του σε ενότητες και κατηγορίες.

Χαίρομαι τις προσπάθειες του παιδικού και εφηβικού τμήματος καθώς τα προηγούμενα χρόνια ένοιωσα περηφάνια,
 σε ανάλογες εκθέσεις να φιλοξενούνται και έργα των δικών μου παιδιών.

Χαίρομαι για τις πάρα πολλές διακρίσεις που κατάκτησαν οι μικροί μαθητές του δάσκαλου και στην φετινή 8η Παγκόσμια BIENALLE Παιδικής Ζωγραφικής, συνολικά 14 στον αριθμό, που αποτελούν συνέχεια την εκπληκτικής αναγνώρισης της δουλειάς που γίνεται από τα προηγούμενα χρόνια. Άλλωστε την προηγούμενη μέρα είχαν απονεμηθεί οι σχετικοί έπαινοι στους διακριθέντες μαθητές.

Μου αρέσουν τα δημιουργήματα από πηλό και επίσης θαυμάζω τις εργασίες που καταθέτουν στην έκθεση τα τμήματα μαθητών που προετοιμάζονται για τις Σχολές Καλών Τεχνών.

Εντυπωσιάζομαι από τον εσωτερικό χώρο ( ο οποίος ήταν πριν πολλά χρόνια σταύλος και έχει μεταμορφωθεί σε μουσείο και εκθετήριο έργων του δημιουργού ) και αφού θαυμάζω τα δύο συλλεκτικά χειροκίνητα πιεστήρια χαλκογραφίας, περιηγούμαι στα εικαστικά έργα του Γιάννη που ανά ενότητες είναι τοποθετημένα, τα περισσότερα το ένα πίσω από το άλλο (ελλείψει χώρου). Όπως μου αποκαλύπτει ο ίδιος οι περισσότερες από τις χιλιάδες δημιουργίες του είναι ή σε άλλους χώρους ή εκτείθενται σε ιδιωτικές συλλογές ή και σε οικίες στην Θεσσαλονίκη, Καλαμαριά και αλλού στην Ελλάδα.

Και αφού θαυμάζω τις δημιουργίες του τμήματος κατασκευής κοσμήματος που επιμελούνται οι Βασιλική και Ιωάννα Καψιδάκη (όπως γνωρίζουμε είναι μια καλλιτεχνική οικογένεια που κοσμεί την περιοχή μας), κυριολεκτικά κολλάει το μάτι μου στις θαυμάσιες μεταλλικές κατασκευές του Γιάννη Καψιδάκη, είτε αυτές είναι οι μεγάλοι κύβοι του είτε πρόκειται για χαλκογραφίες που αποτέλεσαν μήτρες για χαρακτικά του, είτε αποτελούν ιδιαίτερους πίνακες που είναι σα να σε μεταφέρουν σε άλλη μακρινή εποχή.

Και κάπου εκεί πιάνει μια ξαφνική νεροποντή που ενώνει όλους τους επισκέπτες της έκθεσης στην προσπάθεια να καλύψουν τα πάρα πολλά εκθέματα από το νερό. Κανείς όμως δεν φεύγει. Συζήτηση με τους δημιουργούς, περιήγηση στους εσωτερικούς καλαίσθητους χώρους, αναψυκτικά και κεράσματα.

Σε λίγο η βροχή σταματά, και ο χώρος με τον ερχομό του σούρουπου αποκτά μια γλυκύτερη ακόμα όψη με το άναμμα του φωτισμού.

Ξέχασα να σας πω για τη δάφνη. Στο κέντρο της αυλής υπήρχε, όπως έμαθα ένα δένδρο, μια δάφνη, η οποία όμως για άγνωστους λόγους ξεράθηκε. Το ανήσυχο πνεύμα όμως των ιδιοκτητών δεν την αφαίρεσε, αλλά την μετέτρεψε σε καλλιτεχνικό δρώμενο που αναβάθμισε το χώρο στολίζοντάς την με διάφορες ιδέες, όπως αυτά τα ασημένια σαλιγκάρια ή τα πουλιά που κοσμούν τους δύο κορμούς της.

Αποχαιρέτησα και ευχαρίστησα τον αγαπητό φίλο, αφού είχα αγοράσει ένα έργο του που με καμάρι θα επιδεικνύω στους φίλους μου.

Γιάννη να είμαστε γεροί και του χρόνου στην 6η Έκθεση Εικαστικών ''ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΩΝ'', του Εργαστηρίου Καλών Τεχνών Καψιδάκη.



































Τα 40 χρόνια της ύπαρξης και της προσφοράς του γιορτάζει φέτος ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Μηχανιώνας.

Με την ευκαιρία αυτού του τόσο σημαντικού γεγονότος δημιουργεί μια εντυπωσιακή έκθεση στον όμορφο ανακαινισμένο χώρο του που θα περιλαμβάνει έργα των μαθητών του συλλόγου.

Θα εκτεθούν έργα ζωγραφικής, αγιογραφίας, ραπτικής, πλεξίματος και διχτυών.

Η έκθεση θα λειτουργήσει από τις 6 έως και 10 Ιουνίου 2019.

Θα είναι επισκέψιμη από τις 6:30μμ έως και 10:00 μμ κάθε μέρα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Εργαστήρι Καλών Τεχνών Καψιδάκη σας προσκαλεί, στην 5η ετήσια έκθεση εικαστικών, μαθητών και δασκάλων, στο εργαστήριο – εκθετήριο των δημιουργών στην Επανομή. 

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί 

Παρασκευή 7, Σαββάτο 8 και Κυριακή 9 Ιουνίου 2019
από τις 19:00 έως τις 23:00. 

Θα εκθέσουν τα τμήματα εικαστικών παιδιών, εφήβων, ενηλίκων, προετοιμασίας για την Καλών Τεχνών, προετοιμασίας για την Αρχιτεκτονική και του χειροποίητου κοσμήματος. 

Το Σάββατο στις 9μμ θα δοθούν τα βραβεία της 8ης Μπιεννάλε Παιδικής Ζωγραφικής και του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης.
https://www.facebook.com/kapsidakis/photos/gm.2337376719834209/2420965664800718/?type=3&theater


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με αφετηρίες δύο διαφορετικά σημεία των Βαλκανίων, τη Σιάτιστα Κοζάνης και το Βελιγράδι της Σερβίας, έφυγαν για να σπουδάσουν εικαστικές τέχνες στο Μόναχο σε μία εποχή που οι γυναίκες ήταν αποκλεισμένες από τις επίσημες δομές εκπαίδευσης. Επέστρεψαν στις χώρες τους όχι μόνο για να δημιουργήσουν και να συμμετάσχουν ενεργά στα καλλιτεχνικά δρώμενα, αλλά για να προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους από την πρώτη γραμμή του Μεγάλου Πολέμου ως νοσηλεύτριες.

Η Θάλεια Φλωρά - Καραβία και η Νάντεζντα Πέτροβιτς δεν συναντήθηκαν ποτέ, όμως τα έργα τους, με τα οποία μέσα στη δίνη του πολέμου έστελναν μήνυμα ειρήνης, συνυπάρχουν στην ίδια αίθουσα, στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη.

Ζωγραφικά έργα, στα οποία αποτύπωσαν την καθημερινότητα των στρατιωτών, μακριά από τα πεδία των μαχών, την ομορφιά του βαλκανικού τοπίου, πέρα και έξω από τις πολεμικές συγκρούσεις, παρουσιάζονται στην έκθεση - σύμπραξη φορέων από την Ελλάδα και τη Σερβία, με τίτλο: "Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με το βλέμμα δύο γυναικών ζωγράφων: Θάλεια Φλωρά Καραβία - Νάντεζντα Πέτροβιτς".

"Είναι μία έκθεση που ξετυλίγει τις στιγμές του πολέμου χωρίς να δείχνει πολεμικές σκηνές. Είναι μία έκθεση γεμάτη γυναικεία ευαισθησία και μας δείχνει με αυτό τον τρόπο πώς η γυναίκα των Βαλκανίων βγαίνει στον πόλεμο, έμμεσα ως νοσοκόμα, ως ζωγράφος και απαθανατίζει μεγάλες στιγμές των δύο λαών" τόνισε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η Διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα (IMMA) Σταυρούλα Μαυρογένη, η οποία επιμελήθηκε την έκθεση μαζί με τη Ντούσιτσα Μπόγιτς, Διευθύντρια του Μουσείου Ιστορίας της Σερβίας.

"Η Φλωρά - Καραβία προσπαθεί να δώσει το πνεύμα της έντασης, της αγωνίας, του πατριωτικού αισθήματος μέσα από τα πορτρέτα των μεγάλων ανθρώπων που εμπλέκονται σε όλο αυτό το σκηνικό, ή μέσα από τις εικόνες με τα μικρά προσφυγόπουλα, ή τον υπόλοιπο λαό, Τούρκους, Έλληνες, Βούλγαρους, που βλέπει στον δρόμο και πραγματικά τις κεντρίζουν το ενδιαφέρον, "πονάει η ψυχή της" όπως λέει, "βλέποντας αυτά τα θλιμμένα μάτια".

"Από την άλλη πλευρά, η Πέτροβιτς αναλύει τον θησαυρό του σερβικού πολιτισμού από το μεσαιωνικό κράτος του Δουσάνου μέχρι τον τελευταίο βασιλιά του, Μάρκο, ο οποίος έδρασε στην περιοχή του Περλεπέ, (Πρίλεπ). Προσπαθεί μέσα από τα μνημεία ιστορικού ενδιαφέροντος, όπως είναι η μονή Γκρατσάνιτσα, με τις υπέροχες τοιχογραφίες, της Σιμωνίδας Παλαιολογίνας και του Στέφανου Ούρου Β΄ Μιλούτιν να δώσει τα στοιχεία του σερβικού πολιτισμού και να κινητοποιήσει, θα λέγαμε, τον σερβικό λαό ως προς το ένδοξο και ηρωικό του παρελθόν" υπογράμμισε η κ. Μαυρογένη.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Όσοι κατοικούμε στον Θερμαϊκό, δεν ζούμε μόνο σε έναν από τους ομορφότερους τόπους της Ελλάδας. Έχουμε στην κοινότητά μας πολλούς σημαντικούς ανθρώπους, που άλλους τους γνωρίζουμε και ίσως αρκετοί να  μας είναι άγνωστοι.
Ως ενεργός πολίτης και blogger θεωρώ υποχρέωσή μου, όπως όταν πληροφορούμε κάποιο σημαντικό νέο που αφορά την περιοχή να σας το γνωστοποιώ, να μοιράζομαι και τις γνωριμίες μου με συντοπίτες μας, που με την ποιότητα, την ιδιότητα, την εργασία, τις επιτυχίες ή τις δράσεις τους μας κάνουν περήφανους.
Θα ήθελα σήμερα να σας παρουσιάσω έναν νέο άνθρωπο, ένα νέο κορίτσι που ζει δίπλα μας, που ίσως δεν γνωρίζουμε, και ξεχωρίζει για την δημιουργική ανησυχία και το ταλέντο του.
Ας ανακαλύψουμε την Φρόσω Πιτσαλίδου μέσα από αυτό που άλλοι θα  την ονομάσουν συνέντευξη,  κι εγώ θα την αποκαλέσω μια όμορφη κουβεντούλα γνωριμίας σε παραλιακό καφέ της Περαίας, ένα ηλιόλουστο Μαρτιάτικο μεσημέρι:

Ακτιβιστής: Φρόσω θέλω να μάθω πράγματα για σένα, ξέρω πως ζωγραφίζεις και γράφεις. Πότε ξεκίνησε αυτό το όμορφο ταξίδι; Και κυρίως ποια ανάγκη σε οδήγησε στην εξωτερίκευση του κόσμου σου μέσω της εικόνας και του γραπτού λόγου;

Φρόσω Πιτσαλίδου: Δεν θα αποφύγω το γνωστό κλισέ, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, λάτρευα πάντα να γράφω. Στα χρόνια της εφηβείας μου κρατούσα ημερολόγιο μετά μανίας καθημερινά, κατέγραφα τις ανησυχίες και προβληματισμούς μου. Γιατί ένοιωθα να πνίγομαι επειδή θεωρούσα ότι κανείς δεν με καταλάβαινε. Ξέρετε αυτό το ίσως αδικαιολόγητο αλλά συνάμα και κατανοητό παράπονο πως κανένας δεν με καταλαβαίνει, που φυσικά δεν ισχύει γιατί δεν μπαίνεις ποτέ στην διαδικασία, σ' αυτή την ηλικία, να εξηγήσεις καλύτερα τον εαυτό σου. Ή να θελήσεις να μοιραστείς πράγματα. Σε χαρακτηρίζει ένας ιδιότυπος εγωκεντρισμός. Αυτόν τον εγωκεντρισμό μου αισθανόμουν ότι όφειλα κάπου να τον διοχετεύω.

Α: Θεωρούσες, τότε, ότι ήταν υποχρέωση των άλλων να σε καταλάβουν;

ΦΠ: Τότε δεν θα μπορούσα να το παραδεχτώ, αλλά τώρα πιστεύω ότι ναι, αυτό υπήρχε. Πιστεύω ότι τότε κατευθυνόμουν από τον εγωκεντρισμό μου. Είχα την απαίτηση οι άλλοι να με καταλάβουν ενώ δεν είχα την πρόθεση να τους κατανοήσω.

Α: Κάπως έτσι δεν χαρακτηρίζεται η περίοδος της εφηβείας;

ΦΠ: Δεν ξέρω αν είναι δικαιολογία ή αν όντως έτσι είναι η εφηβεία γενικότερα. Η ανεμελιά πάντως δεν μπορεί να χαρακτηρίσει και να προσδιορίσει εκείνη την ηλικία. Πάντως τότε θυμάμαι πως το μεγάλο μου παράπονο ήταν πως δεν μπορούσα να κάνω τις λέξεις να χορεύουν για χάρι μου. Ήθελα πάρα πολύ να μπορώ να μετουσιώνω τις σκέψεις μου σε λέξεις, σε γραπτό λόγο. Αλλά και στις ζωγραφιές είχα το ίδιο παράπονο. Είχα υπέροχες εικόνες στο μυαλό μου που δεν μπορούσα όμως να αποτυπώσω με ακρίβεια στο χαρτί. Και επειδή αγαπάω πολύ τις λεπτομέρειες - σε τρελό βαθμό, αν δει κανείς τους πίνακές μου θα το συνειδητοποιήσει πολύ εύκολα  -  ακριβώς αυτό με ενοχλούσε. Να πετύχω στο περίπου κάτι δεν με ικανοποιεί. Υπάρχει μια τελειομανία έμφυτη, και όσο κι αν αυτή μου η επιδίωξη φαντάζει ουτοπική,  επιθυμώ τουλάχιστον να νοιώθω πως δικαιώνομαι  έτσι μέσα από το εικαστικό ή λογοτεχνικό μου έργο.

Α: "Τα Σιωπηλά Βήματα" είναι το πρώτο σου λογοτεχνικό έργο, και γράφτηκε πότε;

ΦΠ: Είναι το πρώτο μεγάλο μυθιστόρημα που έχω γράψει, σε ηλικία 26 ετών. Μου αρέσει περισσότερο η γραφή θεατρικών έργων.

Α: Έχεις γράψει θεατρικό έργο;

ΦΠ: Ναι. Έχω γράψει αρκετά. Μέχρι σήμερα δεν έχει ανεβεί κάποιο από αυτά. Έχω όμως συμμετέσχει σε διαγωνισμό και ένα μου θεατρικό "Το δωμάτιο της Αλήθειας" πήρε το 4ο βραβείο στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού, πριν μερικά χρόνια. Μου αρέσουν ιδιαίτερα τα θεατρικά έργα γιατί γλιτώνω το περιγραφικό κομμάτι και περνάω κατευθείαν στους ουσιαστικούς διαλόγους. Και ενώ δεν έχουν περίπλοκη δράση τα έργα μου, μ' ενδιαφέρει να εμβαθύνω στην ψυχολογία των ηρώων μου, πως εξελίσσονται μέσα από την αλληλεπίδραση με τους άλλους χαρακτήρες και επικεντρώνομαι πολύ στην ανατροπή και στην κάθαρση. Κι αυτό αφορά  οτιδήποτε είδος γράφω ....

Α: Η  ζωγραφική προηγήθηκε ή ακολούθησε την λογοτεχνική ανησυχία σου;

ΦΠ: Η ζωγραφική ήρθε πολύ νωρίτερα. Η μητέρα μου θυμίζει πως από τριών χρόνων, έλεγα πως θα γίνω ζωγράφος.

Α: Στην ηλικία αυτή μήπως στο είχε υποδείξει, με τον τρόπο της η μητέρα σου; Γιατί σ' αυτή την ηλικία οι γονείς συνήθως - λες και βιάζονται - "βάζουν" ιδέες στα παιδιά.

ΦΠ: Η αλήθεια είναι πως από πολύ μικρή η μητέρα μου έδειξε τον τρόπο να ζωγραφίζω εικόνες και λέξεις. Δεν μπορώ να αποσαφηνίσω αν γεννήθηκε η αγάπη αυτή από μόνη της ή λόγω και της μητέρας μου. Οι μνήμες μου δεν πάνε τόσο πίσω. Ίσως είναι ένα συνδυασμός παραγόντων.

Α: Αναφορικά με την εικαστική σου δραστηριότητα τώρα. Πληροφορήθηκα, είναι αλήθεια όχι on time, πως φιλοτέχνησες τις Ευρωπαϊκές Μέρες Θάλασσας πέρυσι, με έναν από τους υπέροχους πίνακες της συλλογής σου "ΤΟ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ".


ΦΠ: Συμμετείχα πέρυσι στις Ευρωπαϊκές Ημέρες Θάλασσας που διοργανώνει το ΔΗΠΠΑΚΥΘ με τον πίνακα του "Ποσειδώνα" και με αφορμή αυτό εκτέθηκε ολόκληρο το Δωδεκάθεο, σε μια έκθεση που ονομάστηκε από την Ανδρονίκη Ράπτη "Πόσο αρχαίο είναι το Παρόν". Ήταν πολύ ωραίες οι περυσινές εκδηλώσει τόσο στον Φάρο του Αγγελοχωρίου με τις εκθέσεις οστράκων και βότσαλων και αναμένω και τη φετινή διοργάνωση, την οποία θα συνδράμω.

Α:Μίλησέ μου για το μυθιστόρημά σου. Ομολογώ ότι δεν το έχω διαβάσει, αλλά είναι το πρώτο βιβλίο που θα αγοράσω. Άκουσα όμως απίστευτα κολακευτικές κριτικές από φίλους των οποίων εκτιμώ την άποψή τους. Αυτοί μου περιέγραψαν ως περίπλοκη την υπόθεση και διαρκή πισψγυρίσματα στην αφήγηση, που όμως κρατούν σε διαρκή εγρήγορση τον αναγνώστη. Πες μας κάτι  για το στόρι ...


ΦΠ: Είναι εσκεμένα χαοτικό. Έχουμε έξι ανθρώπους που γνωρίστηκαν στα μαθητικά τους χρόνια και αποτελούσαν μια πολύ δεμένη παρέα, αλλά στο πέρασμα των χρόνων χάθηκαν. Μετά από αρκετά χρόνια συναντιούνται στην κηδεία της αγαπημένης τους καθηγήτριας, αυτής που τους είχε συνενώσει ως ομάδα. Παρίστανται όλοι στην κηδεία και κατά την ανάγνωση του επικήδειου λόγου συνειδητοποιούν πως στην διαθήκη εμπεριέχεται ένα είδος γρίφου που αφορά τους ίδιους, που απευθύνεται στη δική τους ομάδα. Οπότε αρχίζει ένα ενδιαφέρον ταξίδι, αφού προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν το μήνυμα που τους έχει αφήσει η καθηγήτρια. Και έτσι ξεκινάει μια αναζήτηση με μια περιπέτεια αποκωδικοποίησης. Παράλληλα μ' αυτό παρακολουθούμε τη δράση ενός serial killer  και αφήνονται υπόνοιες ότι μπορεί να είναι ένα μέλος της ομάδας.
Το μυθιστόρημα κρύβει πολλές ανατροπές που δεν ξέρω αν θα τις μαντέψουν κάποιες ή όλες οι αναγνώστες, ελπίζω να το βρουν ευχάριστο ως ανάγνωσμα. Στην αρχή, όπως  είπα είναι αρκετά χαοτικό γιατί υπάρχουν πολυεπίπεδοι γρίφοι αλλά μετά στρώνουν τα πράγματα και τακτοποιείται κάθε λεπτομέρεια.

Κάπως έτσι έκλεισε η όμορφη συζήτησή μας, την οποία χάρηκα πολύ.
Θεωρώ όμως αυτονόητη υποχρέωσή μου να αναφέρω πως τα "ΣΙΩΠΗΛΑ ΒΗΜΑΤΑ" μπορούν να τα βρουν, όσοι ενδιαφέρονται στα καλά βιβιοπωλεία, να  παραγγείλουν το βιβλίο όσοι θέλουν στον εκδοτικό οίκο (Εκδόσεις Αέναον) ή να το αγοράσουν από τη ΓΝΩΣΗ, στην Περαία (Αμπελοκήπων 34).

Στο παρακάτω λινκ μπορεί να βρει κανείς περισσότερες πληροφορίες για το μυθιστόρημα και να διαβάσει το 1ο κεφάλαιο:
https://aenaonbooks.blogspot.com/2019/01/blog-post_95.html

Την ιστοσελίδα για το ΔωδεκΆθεο μπορείτε να την βρείτε εδώ:
https://foursfield99.wixsite.com/12olympians