Articles by "Φίλοι"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φίλοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέτρο  μας άφησες νωρίς....
Μας αιφνιδίασε η απώλειά σου.
Η ευγένειά σου, η γλυκύτητά σου, η δημιουργικότητα και η πνευματικότητά σου θα λείψει από τους αγαπημένους σου και τους φίλους σου.
Με σπουδές Βυζαντινών Σπουδών στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου Όρους καθώς και με γνώσεις γραφιστικής και διακόσμησης έχει εκθέσει εικαστικές του δημιουργίες σε ατομικές και συλλογικές εκθέσεις.

Συναντηθήκαμε πριν λίγο καιρό στην ιδρυτική συγκέντρωση για τον Σύλλογο φίλων του Κέντρου Μηχανιώνας.
Η αμοιβαία υπόσχεση για πρωινό καφεδάκι έμεινε υπόσχεση.

Ο ζωγράφος και ενεργός πολίτης Πέτρος Φωτίου κηδεύτηκε σήμερα το πρωί στα κοιμητήρια της Ν. Μηχανιώνας.

Καλό ταξίδι φίλε, καλό παράδεισο .....




Αγαπητέ φίλε Γιώργο, δυστυχώς τη γνωστοποίηση του θανάτου σου την πληροφορήθηκα αργά και γι' αυτό δεν ήμουν μαζί με τα αγαπημένα σου πρόσωπα και τους φίλους που σε συνόδευσαν σήμερα στις 11.30 το πρωί στην τελευταία σου κατοικία.

Μνήμες όμως πολλές με κατακλύζουν από την ώρα που με ειδοποίησε ο Σούλης.

Με τον Γιώργο, συμμαθητή από το νηπιαγωγείο έως και την αποφοίτηση από το 6τάξιο Γυμνάσιο Ν.Μουδανιών, όπως εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί, μας συνδέει η αγνή και άδολη παιδική φιλία, η εξερεύνηση της ζωής στα αρχικά της βήματα, οι πρώτοι εφηβικοί έρωτες, οι πολιτικές αναζητήσεις στα δύσκολα χρόνια της χούντας, οι πολλές αντισυμβατικές (για την εποχή) συμπεριφορές με όλη τη μεγάλη παρέα.




Μια παρέα που συγκροτούνταν από συνομιλήκους που είχαν ομόκεντρους κύκλους ενδιαφερόντων (μουσική - φιλαρμονική, ποδόσφαιρο, έρωτες, καντάδες, ωτο-στοπ, τσιγαράκια και άπειρες φάρσες).




Με τον Γιώργο θυμάμαι πως είμαστε οι δύο που σχεδιάζαμε να πάμε στο εμπορικό ναυτικό και να γυρίσουμε τον κόσμο με τα καράβια ..... έμεινε  ένα ανεκπλήρωτο εφηβικό όνειρο και για τους δυο ....

Εκείνος μετά το Γυμνάσιο τελείωσε Ηλεκτρονικός και ασχολήθηκε με μεγάλη επιτυχία στις πωλήσεις. Οικογενειάρχης και χωρατατζής με καλούς φίλους πάντα.

Απλά οι δρόμοι μας χωρίσανε .....
Βρισκόμασταν πολύ αραιά .... Και οι δύο ζούσαμε μακριά από τα αγαπημένα Μουδανιά.




Η είδηση του θανάτου με πάγωσε. Νομίζω πως είναι η 7η ή η 8η απώλεια από εκείνη την φουρνιά του 1961 στην 1η δημοτικού.

Και όσο κι αν σύμφωνα με την Επικούρεια φιλοσοφία κανείς δεν συναντά τον θάνατο, ( «όταν υπάρχουμε εμείς, ο θάνατος είναι απών, και όταν ο θάνατος είναι παρών, δεν υπάρχουμε εμείς») αυτή προφανώς αναφέρεται στον μεταστάντα και όχι σε όσους βιώνουν την απώλεια.

Τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του Γιώργου Γιουτσόγλου, παιδικού μου φίλου.....







του ακτιβιστή

Θυμάμαι σαν τώρα την πρώτη χρονιά στο σχολείο. Γράφαμε την ημερομηνία  στα τετράδιά μας. Έτος 1961, γραφόταν το ίδιο και αντεστραμμένο.
Από την πρώτη δημοτικού είμασταν μαζί με τον Γραμματά (αν και υποψιάζομαι πως ξέχασα - η ηλικία γαρ - ότι πιθανότατα θα συνυπήρξαμε και στο νηπιαγωγείο).
Μέχρι τα 18 ζήσαμε τα πάντα μαζί. Σχολείο, φιλαρμονική, εκδρομές, αθλητισμός, έρωτες, διακοπές καυγάδες, τα πρώτα νεανικά μεθύσια...
Είμασταν αλήθεια μια πολύ ζωντανή τάξη, η τάξη του '61. Άλλοι μας βάφτισαν "τα λουλούδια".
Κάναμε αρκετές "ταρζανιές" μέσα στην τρέλα της εφηβείας μας. Είμασταν όμως πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Ο Γραμματάς, που το έκανε Τάκης μετά, ήταν ίσως το πιο καλό παιδί  εκείνης της τάξης. Καλό με όλη τη σημασία. Όχι φύτουλας, αλλά ο φίλος που ήταν πλάι δίπλα σου, με καλή διάθεση και χαμόγελο. Δούλευε από μικρός, βοηθώντας στη δουλειά τον πατέρα του, όπως το ίδιο έκανα κι εγώ. Τον θαύμαζα πάντα για την ηρεμία που είχε αλλά κυρίως για τις επιδόσεις του στον αθλητισμό. Έβγαζε το Γυμνάσιο των Μουδανιών ασπροπρόσωπο με τα μετάλλια και τις διακρίσεις του σε δρόμους αντοχής. Όποτε κάναμε προετοιμασία ή προκριματικούς αγώνες για ποιος θα εκπροσωπήσει το Γυμνάσιο όλοι, μα όλοι, βλέπαμε πάντα την πλάτη του. Και καμαρώναμε που ο φίλος και κολλητός μας "καθάρισε" για άλλη μια φορά για μας, όταν επέστρεφε με μια ακόμη διάκριση. Έτσι το αισθανόμασταν.


Ήταν και το πρώτο και καλύτερο κλαρίνο στην φιλαρμονική του Δήμου, που παραδόξως απαρτιζόταν κατά 95% από την τάξη του '61.
Χάθηκα με πολλούς από τους μαθητικούς μου φίλους για αρκετά χρόνια. Μάθαινα όμως γι' αυτούς.
Είδα φωτο από συναυλίες που έδωσε με τον Μάκη σε καλοκαιρινές εκδηλώσεις των Μουδανιών.

Σήμερα ο Τάκης μετακόμισε στη γειτονιά των αγγέλων, ακολούθησε τον Μάκη που έφυγε οκτώ μήνες πριν. Από την τάξη του '61 λείπουν ήδη και ο Ανδρέας (τον χάσαμε πρώτο), ο Δημήτρης κι ο Τζωρτζόλας.
Είμαι σίγουρος πως θα βρεθούν εκεί ψηλά και θα τα λένε με πειράγματα και πολύ μουσική.
Καλό ταξίδι φίλε μου Γραμματά.
Κουράγιο στην οικογένειά σου. 
Δυστυχώς η ζωή όσο είναι ωραία, είναι άλλο τόσο απρόβλεπτη και σύντομη.
Κάθε μέρα ακούμε για γνωστούς που διαγιγνώσκονται με διάφορες ασθένειες και αιφνιδιαστικά  καταλήγουν.
Σήμερα ήταν η σειρά του Τόττη. Φίλου και συναδέλφου από το Ιπποκράτειο. Πρόσφατα συνταξιούχος, ζούσε μια ήρεμη και όμορφη ζωή με τη γυναίκα του καιτην κορούλα του. Τον πήρε αιφνιδιαστικά ο χάρος. ΄Ένας γλυκύτατος άνθρωπος, εργατικός και οικογενειάρχης. Εξυπηρετικός προς όλους και σωστά υπηρεσιακός ως προς τα καθήκοντα που ανελάμβανε κατά την εργασία του στο μεγάλο νοσοκομείο.
Με σοκάρισε η είδηση .... Πριν δυο μέρες έκανε ανάρτηση στο fb. Πριν μια βδομάδα ήταν σε εκδρομή με την οικογένειά του.
Πόσο πιο ξαφνικό; 😢

Από την οικογένειά του ανακοινώθηκε πως η κηδεία του Τόττη (Παναγιώτη) Πουλόπουλου θα γίνει αύριο Δευτέρα στις 5.00 το απόγευμα στα κοιμητήρια Θέρμης.