Articles by "slider1"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα slider1. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
του Pepe Escobar , Asia Times,Thu, Mar 21, 2019

Απέναντι στην ακατάσχετη άνοδο της Κίνας σε όλη την έκταση της σκακιέρας και υπό την αδυσώπητη αμερικανική πίεση, η όχι ακριβώς δημοκρατική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποβάλλεται σε μιαν εξαντλητικήν άσκηση να τοποθετηθεί κάπου ανάμεσα σε δύο Συμπληγάδες.

Η 28μελής ΕΕ συνέρχεται σε μια κρίσιμη σύνοδο στις Βρυξέλλες την ερχόμενη εβδομάδα, όπου μπορεί να υιοθετήσει ένα σχέδιο δράσης από δέκα σημεία, όπου εξειδικεύει, σε μία Θέση, τους όρους υπό τους οποίους μπορεί να προχωρήσει μια ισότιμη οικονομική σχέση με την Κίνα.

Αυτό θα γίνει, ενώ ο Πρόεδρος της Κίνας Ξι Ζι Πινγκ θα επισκέπτεται την Ιταλία και κατόπιν την Γαλλία –πριν από την πολύ σημαντική ετήσια διάσκεψη κορυφής Κίνας-Ε Ε, στις 9 Απριλίου στις Βρυξέλλες, υπό την συμπροεδρία του Κινέζου πρωθυπουργού Λη Κεγκιάνγκ.

Ο Κινέζος πρωθυπουργός Λη Κεγκιάνγκ
θα συμπροεδρεύσει στην διάσκεψη Κίνας-ΕΕ
Αυτό είναι το κρίσιμο πλαίσιο, υπό το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέστησε αυτό που περιγράφει ως 10 συγκεκριμένες «ενέργειες» στους επικεφαλής των κρατών, για την συζήτησή τους στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στις 21 και 22 Μαρτίου.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκθέτει πως το 2017 –κατά τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία- η ΕΕ ήταν «ο σημαντικότερος εταίρος της Κίνας, με 13% των εξαγωγών προϊόντων στην Κίνα και 18% των εισαγωγών προϊόντων από την Κίνα». Αλλά ταυτόχρονο η Κομισιόν υπογραμμίζει ότι η Κίνα είναι «ένας οικονομικός ανταγωνιστής» και «ένας συστημικός αντίπαλος, ο οπίος ευνοεί εναλλακτικά πρότυπα διακυβέρνησης.»

Ωστόσο «η συμβολή» της Κομισιόν στην συζήτηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ερχόμενης εβδομάδας απέχει από του να είναι συγκρουσιακή. Είναι μια άσκηση εξισορρόπησης, περιβεβλημένη με γραφειοκρατική ορολογία, που επιχειρεί να διαμορφώσει μιαν κοινή «βούληση» μεταξύ των 28 κρατών-μελών.

Το προβλεπόμενο πραγματικό πρόβλημα

Η υποστήριξη από την Κομισιόν της «αποτελεσματικής πολυμερούς συνεργασίας, πέριξ του πυρήνα των Ηνωμένων Εθνών, με την πλήρη συμμετοχή της Κίνας, αποτελεί την φυσιολογική πρακτική. Το Πεκίνο εγκωμιάζεται για την προσήλωσή του στην (πυρηνική) συνθήκη με το Ιράν, για τον ρόλο του υπέρ της από-πυρηνοποίησης στην Βόρειο Κορέα, για τον επερχόμενο ρόλο του στην διαδικασία ειρήνευσης στο Αφγανιστάν και για την επέμβασή του στην κρίση με τους Ροτίνγκυα στο Μυανμάρ. Το πραγματικό πρόβλημα, όπως ήταν προβλέψιμο, είναι οι κινεζικές διεκδικήσεις στην Νότια Κινεζική Θάλασσα. Ουσιαστικά κανείς, εκτός από τους Ευρωκράτες των Βρυξελλών, δεν γνωρίζει την ύπαρξη μιας «Στρατηγικής της ΕΕ για την Σύνδεση Ευρώπης και Ασίας». Αυτό είναι ένα από τα κοινά ανακοινωθέντα που κανείς δεν διαβάζει, το οποίο εκδόθηκε πέρυσι. «εξουσιοδοτώντας την ΄Ενωση να αναζητήσει συνέργειες μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών, περιλαμβανομένης της Κίνας, στις μεταφορές, στην ενέργεια και στην ψηφιακή διασύνδεση, στην βάση των διεθνών κανόνων και κανονισμών.»

Περιέργως, στην έκθεση της Κομισιόν δεν αναφέρεται πουθενά ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού, ή η Πρωτοβουλία Ζώνης και Δρόμου, (BRI) – που συμβαίνει να είναι το κινεζικό Μέγα Σχέδιο συνέργειας για ολόκληρη την Ευρασία.

Από την άλλη πλευρά, αναφέρεται πάντως το πρόγραμμα «Made in China 2025» -χωρίς να δαιμονοποιείται, κατά τα πρότυπα της κυβέρνησης Τραμπ. Από την άποψη της ΕΕ το βασικό πρόβλημα εξακολουθεί να είναι «η έλλειψη αμοιβαιότητα πρόσβασης στις αγορές». Η ΕΕ επιθυμεί μεγαλύτερη ελευθερία πρόσβασης για τις ευρωπαϊκές εταιρείες, λιγότερες επιδοτήσεις για τις κινεζικές εταιρείες και περιορισμό της μεταφοράς τεχνολογίας από τις ευρωπαϊκές εταιρείες στις συνεταιρικές τους κρατικές κινεζικές.

Όλα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνονται στους κανόνες επενδύσεων μιας συμφωνίας που θα πρέπει να επιτευχθεί μέχρι το 2020.

Αποκαλυπτική είναι 9η Ενέργεια, στην ΄Εκθεση της Κομισιόν: Για την εξασφάλιση κατά ενδεχομένων δυσάρεστων επιπτώσεων ασφαλείας σε κρίσιμες ψηφιακές υποδομές, απαιτείται μια κοινή στάση της ΕΕ για την ασφάλεια των δικτύων Πέμπτης Γενεάς. Για την επίτευξή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εκδώσει –τι άλλο- μιαν ακόμη «σύσταση».

΄Ενας μεγάλος πονοκέφαλος φαίνεται να επαπειλείται. Πώς να διαχωρίσεις την Πρωτοβουλία Δρόμος του Μεταξιού, από το Made in China, το (5G) και την τεχνολογία της Huawei. Όλα αποτελούν μέρη του ίδιου πακέτου. Ωστόσο η ΕΕ υφίσταται δεινή πίεση από την Ουάσιγκτον να αποκλείσει την κινεζική εταιρεία Χουάουέϊ, παραγωγό του 5G και να ξεχάσει την συνεργασία με το κινεζικό πρόγραμμα BRI ( Μια Ζώνη- ΄Ενας Δρόμος) {του μεταξιού} – ενώ σχεδόν 20 μέλη της ΕΕ έχουν ήδη συνδεθεί ή ενδιαφέρονται να συνδεθούν με το BRI και η πλειοψηφία επίσης ενδιαφέρεται για την κινεζική τεχνολογία 5G.

Διπλωμάτες στις Βρυξέλλες επιβεβαίωσαν στους Asia Times ότι η έκθεση της Κομισιόν συντάχτηκε βασικά από το Βερολίνο κι το Παρίσι και ότι ναι, είχαν να αντιμετωπίσουν δεινή αμερικανική πίεση.

Η έκθεση επίσης στεγάζει ένα διακριτικό, ενσωματωμένο στοιχείο «κινεζικής απειλής» -όχι τόσο απερίφραστα όσο μια έκθεση του Πενταγώνου. Αυτή η στάση δείχνει πως η γάλλο-γερμανική πλευρά πιστεύει ότι μπορεί να επηρεάσει την ομάδα 16+1 κρατών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης που έχουν εμπορικές σχέσεις με την Κίνα όσο και την - μέλλουσα να συνδεθεί με το BRI- Ιταλία.

«Υπαρξιακή απειλή»

Το Πεκίνο επιτυγχάνει. λίγο-λίγο, κάτι που είναι ανυπόφορο για την αμερικανική εξουσία: Επεκτείνει την επιρροή του όχι μόνο μέσα στην ΕΕ, αλλά μέσα στην περιοχή του ΝΑΤΟ.

Το αμερικανικό βαθύ κράτος, μπορεί να συνέμειξε το BRI -μαζί με το Made in CHINA 2025 και το Huawei’s 5G- σαν μέρος μιας «υπαρξιακής απειλής», αλλά αυτό δεν ισχύει για όλη την Ευρώπη --από την Ελλάδα και την Πορτογαλία, στους Γερμανούς βιομηχάνους, και ως την συγκυβέρνηση Λίγκας-Πέντε Αστέρων στην Ρώμη. Οι Βρυξέλλες γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Ουάσιγκτον θα τιμωρήσει οποιονδήποτε «σύμμαχο» που πλησιάζει πολύ το Πεκίνο. Ποτέ δεν αρκεί να σου θυμίζουν ότι η λίστα των οικονομικών απειλών για τις ΗΠΑ ακολουθεί αυτή την σειρά: Κίνα, Ρωσία , Γερμανία. Και η Ιταλία πιάνεται τώρα στα διασταυρούμενα πυρά –επειδή έχει δεσμευτεί για καλές οικονομικές σχέσεις και με την Κίνα και με την Ρωσία.

Η Ρώμη έχει ήδη στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στις Βρυξέλλες : Πέρα από οποιαδήποτε κοινή «βούληση» απέναντι της Κίνας, αυτό που προέχει είναι το ιταλικό εθνικό οικονομικό συμφέρον, για παράδειγμα η διασύνδεση των λιμανιών της Βενετίας, της Τεργέστης και της Γένοβας με τον Δρόμο του Μεταξιού.

Πανικόβλητοι Ατλαντιστές ουσιαστικά προειδοποιούν ότι οι Ιταλοί δεν μπορούν να περάσουν μιαν κόκκινη γραμμή, πως οφείλουν Να ζητήσουν την άδεια για να κινηθούν ανεξάρτητα. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει –οτιδήποτε και αν αποφασίσει η Κομισιόν να «συστήσει».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Μιχαήλ Στυλιανού

Εντυπωσιακό και εκτεταμένο τμήμα του σημερινού πρωινού δελτίου ειδήσεων της Ντώϋτσε Βέλλε –που αινιγματικά αφαιρέθηκε στα επόμενα δελτία της- επεσήμανε την «συνεχή επιδείνωση» των γερμανό-αμερικανικών σχέσεων, σε επίπεδο κρίσεως, λόγω των αλλεπάλληλων ωμών παρεμβάσεων στην πολιτική της χώρας - κυρίως από τον Αμερικανό πρεσβευτή, του οποίου ζητούν πλέον και την απέλαση πολιτικοί παράγοντες και επικεφαλείς επιχειρήσεων, ακόμη και «σταθερού ατλαντικού προσανατολισμού» –όπως ανέφερε ο παρουσιαστής του δελτίου Μπράϊαν Τόμας.

Τελευταίος σταθμός κλιμάκωσης στην εν λόγω συγκρουσιακή εξέλιξη: το προχθεσινό -σε οξύ φαίνεται τόνο- διάβημα του δυναμικού Τεξανού πρεσβευτή των ΗΠΑ κ. Ρίτσαρντ Γκρένελ, κατά του νέου γερμανικού προϋπολογισμού, στον οποίο το κονδύλιο των «αμυντικών» δαπανών υπολείπεται του 2% του ΑΕΠ που είχε υποσχεθεί η καγκελάριος Μέρκελ στον Πρόεδρο Τραμπ. Η νέα αυτή αμερικανική ανάκληση στην συμμαχική πειθαρχία προκάλεσε έκρηξη συσσωρευμένης οργής και καταπιεσμένου εθνικού γοήτρου από τον γερμανικό κόσμο της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ.

Η «κάτω βόλτα» στην ιστορία των άλλοτε προνομιακών σχέσεων Ουάσιγκτον- Βερολίνου άρχισε με την εκλογή του Προέδρου Τραμπ, (εναντίον της οποίας συνεργάσθηκαν και δυνάμεις του Βερολίνου με Βρετανούς και άλλα μέλη του «Κύκλου του Νταβός/ Μπίλντερμπεργκ/Τριλάτεραλ). Απεικονίσθηκε χαρακτηριστικά στην πρώτη συνάντηση Τραμπ-Μέρκελ στον Λευκό Οίκο αλλά απέκτησε ένα δυναμικό ρυθμό από την άφιξη, πέρυσι, στο Βερολίνο, του νέου Αμερικανού πρεσβευτή, αυθεντικού εκφραστή της νέας αμερικανικής «διπλωματίας».

Κατά την «επαναστατική» πρακτική της διπλωματίας που εκπροσωπεί, ο κ. Ρίτσαρντ Γκρένελ δεν απευθύνεται διακριτικά στα αρμόδια μέλη της κυβέρνησης για να μεταφέρει μηνύματα της κυβέρνησής του, κατά τον παραδοσιακό κανόνα: Διατρανώνει τις επιθυμίες της Ουάσιγκτων, τις εντολές ή τις απειλές της, με ανοικτά σχόλια στο Τουίτερ, με επιστολές σε Διευθυντές Επιχειρήσεων και με δημόσιες δηλώσεις. Πρώτο σοκ στα αισθητήρια κέντρα του 4ου Ράιχ ήταν πέρυσι οι επιστολές σε γερμανικές επιχειρήσεις, που ο κ. Γκρένελ προειδοποιούσε να πειθαρχήσουν στις αμερικανικές κυρώσεις εναντίον του Ιράν και να διακόψουν κάθε συνεργασία, επένδυση και συναλλαγή μαζί του, για να μην καταστούν και οι ίδιες στόχος αμερικανικών κυρώσεων.

Το επόμενο σοκ, πολιτικού αυτό χαρακτήρα, ήταν δηλώσεις υποστήριξης του Αμερικανού πρεσβευτή στο αντιπολιτευτικό «εθνικιστικό» κίνημα στην Γερμανία και ευρύτερα στην Ευρώπη –που αποτελεί εφιάλτη για το γερμανικό και ευρω-ενωσιακό σύστημα εξουσίας.

Το ακόλουθο βήμα κλιμάκωσης του αναβρασμού ήταν η προειδοποίηση του Αμερικανού Πρεσβευτή στις γερμανικές και άλλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, που συμμετέχουν στο πρόγραμμα του δεύτερου ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου, για τις δυσμενείς γι’ αυτές συνέπειες εμμονής τους στο πρόγραμμα, παρά την διακηρυγμένη αντίθεση των ΗΠΑ, για τους γνωστούς λόγους. Τις προειδοποιήσεις αυτές ήρθε προ ημερών να ενισχύσει ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Της τελευταίας αμερικανικής επέμβασης για τον γερμανικό προϋπολογισμό «αμυντικών» δαπανών είχαν προηγηθεί πιέσεις και ευθεία απειλή του Αμερικανού πρεσβευτή στο Βερολίνο, ότι οι ΗΠΑ θα διακόψουν την κοινοποίηση μυστικών πληροφοριών σε εκείνους των συμμάχων τους που θα απειθαρχήσουν στην απαγόρευση της συνεργασίας με την κινεζική εταιρεία Huawei, στην κατασκευή και εγκατάσταση ηλεκτρονικών δικτύων (5 G) 5ης Γενεάς.

 Το πλεονέκτημα της ηλεκτρονικής «συνακρόασης»

Διεθνής κολοσσός, εξαιρετικά αναπτυγμένης ηλεκτρονικής τεχνολογίας, που έχει υπερισχύσει και παραγκωνίζει από την διεθνή αγορά την Apple και άλλα επιβλητικά σύμβολα της μυθικής άλλoτε αμερικανικής Sillicon Valley, η κινεζική -συνεταιρική των εργαζομένων- εταιρεία ηλεκτρονικών ερευνών και εφαρμογών Ουάουέϊ, έχει καταστεί στόχος εξοντωτικού πολέμου από την Ουάσιγκτον. Η διευθύντρια και κόρη του ιδρυτή της έχει συλληφθεί και κρατείται από πολλών μηνών στον Καναδά, με ένταλμα της Ουάσιγκτον, με κατηγορίες για υποκλοπή τεχνολογίας κ.α. και αμερικανικές εγκύκλιοι προς σύμμαχες και φιλικές χώρες συνιστούν την αποχή από κάθε συνεργασία με την κινεζική αυτή εταιρεία στην εγκατάσταση του νέου προηγμένου συστήματος ηλεκτρονικής δικτύωσης 5G. Ο λόγος που επικαλείται η Ουάσιγκτον για την αποκλεισμό της Ουάουεϊ από την διεθνή αγορά είναι ο κίνδυνος υποκλοπής των διακινούμενων από το σύστημά της στοιχείων από τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Ωστόσο, ως ένα των προτερημάτων του συστήματος της κινεζικής εταιρείας, που εξηγεί την προτίμησή των ηλεκτρονικών επικοινωνιακών συσκευών της στην διεθνή αγορά , αναφέρεται ότι δεν έχουν την «πίσω πόρτα» διαρροής των αμερικανικών, που τις καθιστά διάτρητες και φιλόξενες στην διείσδυση της αμερικανικής NSA , που ακούει και καταγράφει τα πάντα, από την Καγκελάριο Μέρκελ μέχρι τον πλέον ασήμαντο νεαρό συνομιλητή στο «κινητό»- όπως αποκάλυψαν οι καταζητούμενοι από την Ουάσιγκτον, εμπειρογνώμονες Σνόουντεν και ΄Ασσανζ.

Αυτό το στοιχείο, μαζί με την τεχνολογική υπεροχή και το χαμηλότερο κόστος προσφοράς ,αναφέρεται ως εξήγηση της διαφαινόμενης αποτυχίας της αμερικανικής εκστρατείας οικονομικού στραγγαλισμού της κινεζικής ανταγωνιστικής εταιρείας. Σε δηλώσεις της η Γερμανίδα καγκελάριος απάντησε ότι η χώρα της διαθέτει τα μέσα πρόληψης και προστασίας της από τον αναγγελλόμενο κίνδυνο. Αλλά και η Βρετανία, η Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν εκδηλώσει αρνητική στάση απέναντι στην αμερικανική παραγγελία, παρά την συνοδευτική απειλή ότι θα πάψουν να «μοιράζονται» με τις ΗΠΑ την αμερικανική συγκομιδή μυστικών πληροφοριών.

Τον σχετικό νέο φάκελο των διατλαντικών συμμαχικών σχέσεων συμπληρώνουν δημοσιεύματα των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, που ,

Πρώτον, αναφέρουν ότι δικαστική προσφυγή της κινεζικής εταιρείας καταγγέλλει την Ουάσιγκτον για «αντισυνταγματική απαγόρευση τεχνικού εξοπλισμού», (προφανώς υπό την έννοια της κατάλυσης του ελεύθερου εμπορικού συναγωνισμού). Και

Δεύτερον, δημοσίευσαν άρθρο του στελέχους της κινεζικής εταιρείας Γκούο Πίνγκ, που γράφει «η διάδοση της τεχνολογίας μας εμποδίζει τις προσπάθειες των ΗΠΑ να κατασκοπεύουν όποιον θέλουν. Ο Πινγκ επικαλέστηκε έγγραφο της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA),του 2010, που γράφει «πολλοί από τους στόχους μας επικοινωνούν με συσκευές παραγόμενες από την Huawei.Πρέπει να αποκτήσουμε κατά βεβαιότητα την γνώση του πως θα εκμεταλλευθούμε αυτά τα προϊόντα.» Εκπρόσωποι της εταιρείας αλλά και αξιόπιστοι Δυτικοί παρατηρητές εξηγούν ότι η αμερικανική εκστρατεία εναντίον της Ουάιεϊ δεν κινείται από τον υποκριτικό φόβο κινεζικής υποκλοπής Δυτικών μυστικών, αλλά από τον γνήσιο φόβο αμερικανικής απώλειας του «ελευθέρας» στην συνακρόαση και συνανάγνωση πάσης επικοινωνίας στον πλανήτη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Paul Craig Roberts, Zero Hedge, 03/09/2019 

Η Ουάσιγκτον και ο Κατάδικος που Διόρισε για να Ανατρέψει την Βενεζουέλα Συνεχίζουν τα Ψέματα

[ Το κατωτέρω άρθρο του διεθνώς διάσημου Αμερικανού καθηγητή, πρώην υπουργού οικονομικών και συγγραφέα γράφτηκε πριν το προχτεσινό σαμποτάζ που έχει βυθίσει την μισή Βενεζουέλα στο σκότος και πριν την χθεσινή δήλωση του διορισμένου από την Ουάσιγκτον «προσωρινού προέδρου της Βενεζουέλας» Γκουάϊντό, που καλεί ξένες δυνάμεις να επέμβουν την χώρα. Ο Alfred Maurice de Zayas, εισηγητής του ΟΗΕ, του οποίου την έκθεση επικαλείται ο αρθρογράφος, είναι καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου , γνωστός στο διεθνές κοινό από τηλεοπτικές συνεντεύξεις του.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Δεν νομίζετε πως κάτι μυρίζει άσχημα όταν τα πορνομίντια σκαρώνουν ένα μυθιστόρημα «ανθρωπιστικής κρίσης» στην Βενεζουέλα, αλλά δεν λένε λέξη για τις πραγματικές ανθρωπιστικές κρίσεις στην Υεμένη και στην Γάζα;

Δεν νομίζετε πως κάτι είναι πραγματικά πολύ σάπιο, όταν ο έμπειρος Alfred Maurice de Zayas, σταλμένος από τον ΟΗΕ στην Βενεζουέλα για να εκτιμήσει την κατάσταση, βλέπει να μην υπάρχει από κανένα Δυτικό ΜΜΕ το παραμικρό ενδιαφέρον για την έκθεσή του;
Δεν νομίζετε πως είναι πολύ βαρύ και για την Ουάσιγκτον να κλέψει 21 δισεκατομμύρια δολάρια από τα χρήματα της Βενεζουέλας, να επιβάλλει κυρώσεις για να αποσταθεροποιήσει την χώρα και να ρίξει την κυβέρνησή της στα γόνατα, να κατηγορεί τον σοσιαλισμό της Βενεζουέλας (βασικά την εθνικοποίηση της εταιρείας πετρελαίου) πως προκαλεί την «λιμοκτονία του λαού», και να προσφέρει το γελοίο ποσό 21 εκατομμυρίων σε «ανθρωπιστική βοήθεια»;
Καθώς στις ΗΠΑ δεν υπάρχει πλέον (ελεύθερο) έντυπο ή τηλεοπτικό μέσο ενημέρωσης, απομένει στα μέσα του διαδικτύου, όπως η παρούσα ιστοσελίδα, να καλύψουν την άστεγη υποχρέωση της έντιμης δημοσιογραφίας.

΄Οσον αφορά την υποτιθέμενη λιμοκτονία και ανθρωπιστική κρίση στην Βενεζουέλα, ο απεσταλμένος του ΟΗΕ Alfred Maurice de Zayas αναφέρει τα ακόλουθα:


Τον Δεκέμβριο 2017 και τον Μάρτιο 2018 εκθέσεις της Οργάνωσης Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ καταγράφουν κρίσεις διατροφής σε 37 χώρες. «Η Δημοκρατία της Βενεζουέλας δεν περιλαμβάνεται σε αυτές.»

«Το 2017 η Βολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας ζήτησε ιατρική βοήθεια από το Διεθνές Ίδρυμα καταπολέμησης του AIDS, της Φυματίωσης και της Ελονοσίας. Η αίτηση απορρίφτηκε, επειδή η Βενεζουέλα «είναι ακόμη χώρα υψηλού εισοδήματος. . . και ως τέτοια δεν είναι επιλέξιμη.»

Η «κρίση» στην Βενεζουέλα «δεν μπορεί να συγκριθεί με τις ανθρωπιστικές κρίσεις στην Γάζα, στην Υεμένη, στην Λιβύη, στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, στο Ιράκ, στην Αϊτή, στο Μαλί, στην Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής, στο Νότιο Σουδάν, στην Σομαλία ή στο Μιανμάρ, μεταξύ άλλων.»

Για να δυσφημίσουν επιλεγμένες κυβερνήσεις, αποτυχίες στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεγιστοποιούνται, έτσι ώστε να κάνουν την βίαιη ανατροπή τους ευκολοχώνευτη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα μετατρέπονται σε όπλο εναντίον ανταγωνιστών. Στην παράγραφο 37 της έκθεσής του, ο εισηγητής του ΟΗΕ κ Ντε Ζαγιάς γράφει:

«Οι σημερινές οικονομικές κυρώσεις και οι αποκλεισμοί είναι ανάλογες με τις μεσαιωνικές πολιορκίες πόλεων για να τις εξαναγκάσουν σε παράδοση. Οι κυρώσεις του 21ου Αιώνα επιχειρούν να εξαναγκάσουν όχι πια μιαν πόλη, αλλά κυρίαρχες χώρες σε υποδούλωση.
Η διαφορά ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι οι κυρώσεις του 21ου Αιώνα συνοδεύονται από την εξαπάτηση της κοινής γνώμης με ψευδείς ειδήσεις (‘fake news’), επιθετική προπαγάνδα και ψευδό-ανθρωπιστική ρητορική προκειμένου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι ο «ανθρωπιστικός» σκοπός αγιάζει τα εγκληματικά μέσα.

Δεν υπάρχει μόνο η οριζόντια νομική διεθνής τάξη, που διέπεται από τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές της κυρίαρχης ισότητας, έχουμε και μιαν κάθετη διεθνή τάξη, που αντανακλά την ιεραρχία του γεωπολιτικού συστήματος, η οποία συνδέει τα ισχυρότερα κράτη με τον υπόλοιπο κόσμο ανάλογα με την στρατιωτική και οικονομική ισχύ τους. Αυτό το δεύτερο γεωπολιτικό σύστημα είναι που γεννά γεωπολιτικά εγκλήματα, με πλήρη ατιμωρησία μέχρι σήμερα.»

Ο εισηγητής του ΟΗΕ εκφράζει ανησυχία για το επίπεδο της πόλωσης και της παραπληροφόρησης που χαρακτηρίζει κάθε αφήγηση περί Βενεζουέλας. «Μια επικίνδυνη εκστρατεία των ΜΜΕ επιδιώκει να επιβάλει στους παρατηρητές μιαν σκηνοθετημένη εικόνα ότι υπάρχει μια ανθρωπιστική κρίση στην Βενεζουέλα. ΄Ενας ανεξάρτητος παρατηρητής οφείλει να είναι πολύ επιφυλακτικός απέναντι στην υπερβολή, έχοντας κατά νουν ότι «ανθρωπιστική κρίση» είναι ένας τεχνικός όρος (terminus technicus) που μπορεί να παρερμηνευθεί και να χρησιμοποιθεί σαν πρόσχημα για στρατιωτική επέμβαση.»

Για να συκοφαντηθούν επιλεγμένες κυβερνήσεις, αστοχίες στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεγιστοποιούνται ώστε να καταστήσουν την βίαιη ανατροπή τους ευκολοχώνευτη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονται όπλο εναντίον ανταγωνιστών. Μια πολιτική λύση εμποδίζεται επειδή «ορισμένες χώρες (οι ΗΠΑ) δεν θέλουν μιαν ειρηνική λύση στην Βενεζουέλα και προτιμούν να παρατείνουν τα βάσανα του λαού της χώρας, με την προσδοκία ότι η κατάσταση θα φθάσει στο επίπεδο μιας ανθρωπιστικής κρίσης , ώστε να προκαλέσει μιαν στρατιωτική επέμβαση για την επιβολή αλλαγής καθεστώτος.»

Η επίθεση της Ουάσιγκτον στην Βενεζουέλα παραβιάζει το καθιερωμένο Διεθνές Δίκαιο.

«Οι αρχές της μη επέμβασης και της μη ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους ανήκουν στο εθιμικό Διεθνές Δίκαιο και έχουν επαναδιακηρυχτεί από αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, όπως η 2625 (ΧΧV) και 3314 (ΧΧΙΧ), και στην Διακήρυξη της Βιέννης του 1933 και στον Καταστατικό Χάρτη Οικονομικών Δικαιωμάτων και Υποχρεώσεων των Κρατών, που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση το 1974, ο οποίος ορίζει ότι Κανένα Κράτος δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει ή να ενθαρρύνει την χρήση οικονομικών, πολιτικών ή άλλου τύπου μέτρων για την καταπίεση άλλου κράτους, προκειμένου να αποσπάσει την υποταγή του στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του.»
Το κεφάλαιο 4, άρθρο 19 του Καταστατικού του OAS (Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών) ορίζει ότι “Κανένα Κράτος ή ομάδα Κρατών δεν έχει το δικαίωμα να επέμβει, άμεσα ή έμμεσα, για οποιονδήποτε λόγο, στις εσωτερικές ή στις εξωτερικές υποθέσεις οιουδήποτε άλλου Κράτους. Η ως άνω αρχή απαγορεύει όχι μόνο την ένοπλο δύναμη, αλλά οποιασδήποτε άλλης μορφής επέμβαση, ή απόπειρα απειλής εναντίον της προσωπικότητας του Κράτους, ή εναντίον των πολιτικών, οικονομικών και πολιτιστικών στοιχείων του.»

Οι εισηγητής του ΟΗΕ κ. Ντε Ζαγιάς καταγγέλλει ότι την αποστολή του (στην Βενεζουέλα) συνόδευε μια ατμόσφαιρα εκφοβισμού, που επιδίωκε να τον πιέσει σε μιαν προδιαγεγραμμένη τοποθέτηση. Δεχόταν επιστολές από ΜΚΟ, χρηματοδοτούμενες από τις ΗΠΑ, που του συνιστούσαν να μην λειτουργήσει αυτόβουλα και του υπαγόρευαν ποιαν έκθεση να υποβάλει. Πριν από την άφιξή του στην Βενεζουέλα, μια προπαγανδιστική εκστρατεία είχε εξαπολυθεί εναντίον του, στο Φέϊσμπουκ και στο Τουίτερ, αμφισβητώντας την ακεραιότητά του και κατηγορώντας τον για προκατάληψη.

Καθώς οι κυρώσεις της Ουάσιγκτον και η υπονόμευση του νομίσματος συνιστούν γεωπολιτικά εγκλήματα, ο κ. Ντε Ζαγιάς ερωτά ποιες αποζημιώσεις οφείλονται στα θύματα των κυρώσεων. Συνιστά μιαν έρευνα από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο των καταπιεστικών μέτρων της Ουάσιγκτον, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν θανάτους από ασιτία και έλλειψη φαρμάκων και νοσοκομειακού εξοπλισμού.

Παρά το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος αξιωματούχος του ΟΗΕ σε 21 χρόνια που επισκέφθηκε και υπέβαλε έκθεση για την Βενεζουέλα, ο κ. Ντε Ζαγιάς δήλωσε ότι η έρευνά του για τα αίτια της οικονομικής κατάστασης στην χώρα έχει μέχρι τώρα ουσιαστικά αγνοηθεί από τον Οργανισμό και από τα ΜΜΕ και συζητήθηκε πολύ λίγο στα πλαίσια του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα στον κόσμο αποθέματα πετρελαίου και αφθονία άλλων φυσικών πόρων, όπως χρυσού, βωξίτη και κολτανίου (πρώτης ύλης για ηλεκτρονικές συσκευές). Αλλά με την παρούσα κυβέρνηση δεν είναι προσιτά στις ΗΠΑ και στις υπερεθνικές επιχειρήσεις…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αντί να βλέπουν μακριά στο μέλλον, οι αμερικανικές ηγεσίες αγωνίζονταν να διακρίνουν τι μπορεί να συμβεί την ερχόμενη εβδομάδα.


του Andrew Bacevich, The American Conservative,23-2-2019

[ Πρόσθετος ακαταμάχητος τίτλος αναγνωσιμότητας του προκείμενου άρθρου είναι η ιδιότητα του συντάκτη: Έγκριτου διεθνούς φήμης Αμερικανού συγγραφέα, με σπουδές που άρχισαν από την Στρατιωτική Ακαδημία του West Point, καθηγητή της Ιστορίας και των Διεθνών Σχέσεων -διαδοχικά σ το West Point, στο Πανεπιστήμιο John Hopkins και στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Σειρά προφητικών συγγραμμάτων του και απειρία άρθρων του, σε διεθνώς έγκυρα άλλοτε αμερικανικά βοηθήματα ενημέρωσης και μελέτης, τον έχουν καθιερώσει ως διεθνή αυθεντία στα θέματα της ειδικότητάς του.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

«Μόνον όσοι από εμάς γεννηθήκαμε υπό την βασίλισσα Βικτώρια,» έγραψε ο Ρόναλντ Νοξ «ξέρουν πως αισθάνεσαι ξέροντας σαν σίγουρο πως η Αγγλία είναι μόνιμα το κορυφαίο έθνος, πως οι ξένοι δεν λογαριάζονται και πως και το χειρότερο να συμβεί, ο Λόρδος Σώλσμπερυ θα στείλει μια κανονιοφόρο.»

Ο Νοξ πρόφερε αυτήν την αιχμηρή παρατήρηση, που απέπνεε ειρωνεία ίσως ανάμικτη με νοσταλγία, όχι ως σχεδιαστής πολιτικής ή στρατηγικός νους, αλλά από το υψηλό βάθρο θεώρησης ενός κληρικού. Από την δεκαετία του 1920 ως τα τέλη εκείνης του 1950, ο αιδεσιμότατος Νοξ ήταν ο ποιο διάσημος και με μεγάλη επιρροή καθολικός ιερέας σε όλη την Μεγάλη Βρετανία. Ως τέτοιος, είχε αναπτυγμένη μιαν ξεχωριστή αντίληψη για το τι πραγματικά είναι μόνιμο και το τι απλά μοιάζει να είναι.

Ενώ χρησιμοποιούν ίσως διαφορετικούς όρους –προτιμούμε τώρα να στέλνουμε αεροπλανοφόρα αντί κανονιοφόρους- οι Αμερικανοί που γεννήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μεγάλωσαν διαποτισμένοι με ακριβώς το ίδιο συναίσθημα για την χώρα τους. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 και έπειτα, η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ θεωρείτο ως αυτονόητο δεδομένο. Η Ιστορία είχε εκδώσει μιαν ετυμηγορία: Εμείς –όχι οι Βρετανοί κι βέβαια όχι οι Γερμανοί, οι Γάλλοι ή οι Ρώσοι- είμαστε το νούμερο ένα και –σημαντικότερο- είχαμε αυτόν τον προορισμό. ΄Οτι αυτή η ετυμηγορία της ιστορίας μπορούσε να υποστεί αναθεώρηση ήταν κυριολεκτικά αδιανόητο, ιδιαίτερα για κάποιον που κέρδιζε το βιός του στην, ή κοντά στην, Ουάσιγκτον.

Εάν απέμεναν κάποιες αμφιβολίες γι’ αυτό, το τέλος του Ψυχρού Πολέμου τις εξάλειψε. Με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την κατάρρευση του κομμουνισμού, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και διανοούμενοι πολιτικής έπεσαν με τα μούτρα σε έναν συναγωνισμό για το ποιος θα εξηγήσει καλύτερα πόσο πρωτοφανής, πόσο πλήρης και πόσο θαυματουργική ήταν η παγκόσμια υπεροχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

« Εάν είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε βία,» ανακοίνωσε η υπουργός Εξωτερικών Μαντλέν Ωλμπράιτ, σε πρωινό τηλεοπτικό δελτίο, τον Φεβρουάριο του 1998, «είναι επειδή είμαστε η Αμερική. Είμαστε το αναντικατάστατο έθνος. Στεκόμαστε ψηλά. Βλέπουμε μακρύτερα στο μέλλον.»

Πίσω σε εκείνες τις μέρες, ήταν αυτή η διεκδίκηση του αναντικατάστατου από την Ωλμπράιτ που μου είχε καθίσει στον λαιμό. Και όμως, σαν μαρτυρία υπεροψίας της κυβερνώσας τάξης, η διακήρυξη του αναντικατάστατου ωχριά σε σύγκριση με την επιμονή της Ωλμπράιτ ότι «εμείς βλέπουμε μακρύτερα στο μέλλον.»

Στην πραγματικότητα, από τον Φεβρουάριο του 1998 και μέχρι σήμερα, τα γεγονότα δε έπαψαν, ξανά και ξανά, να πιάνουν αυτό το «εμείς» της Ωλμπράιτ στον ύπνο. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 9 Νοεμβρίου (2001, στην Ν. Υόρκη) και οι διάφοροι αποτυχημένοι πόλεμοι επιλογής που ακολούθησαν προσφέρουν ξεχωριστά παραδείγματα. Αλλά το ίδιο ισχύει με την καθυστερημένη και ανεπαρκή αναγνώριση από μέρους της Ουάσιγκτον των εξελίξεων που πραγματικά απειλούν την ευημερία των Αμερικανών του 21ου Αιώνα, όπως η κλιματική αλλαγή, οι ηλεκτρονικές απειλές και η πραγματοποιούμενη μετατόπιση της παγκόσμιας εξουσίας, με την άνοδο της Κίνας. Αντί να βλέπουν μακριά στο μέλλον, οι αμερικανικές ηγετικές τάξεις αγωνίζονταν να διακρίνουν τι θα μπορούσε να συμβεί την ερχόμενη εβδομάδα. Και συχνότατα έπεφταν έξω και σ’ αυτό.
Σαν ένας φρόνιμος ηλίθιος, ο Ντόναλντ Τραμπ αυτό το κατάλαβε. Αντιλήφτηκε ότι η συνταγή του κατεστημένου για στρατιωτικοποιημένη παγκόσμια ηγεσία, που εφαρμόστηκε στις συνθήκες της μετά τον Ψυχρό Πόλεμο εποχής σπιρούνιζε την παρακμή της Αμερικής. Ασφαλώς και άλλοι παρατηρητές, όπως και συνεργάτες αυτής της έκδοσης (The American Conservative), διατύπωναν την ίδια προειδοποίηση, αλλά στις αίθουσες της εξουσίας τέτοιες απόψεις δεν κρίνονταν άξιες προσοχής.

Αλλά το 2016, η κριτική του Τραμπ για την αμερικανική πολιτική βρήκε απήχηση σε πολλούς απλούς Αμερικανούς πολίτες και δημιούργησε την βάση μιας επιτυχημένης εκστρατείας για την προεδρία. Δυστυχώς, μόλις ο Τραμπ ανέλαβε την προεδρία, αυτή η κριτική του δε μεταφράστηκε σε τίποτα που να πλησιάζει και στο ελάχιστο μιαν συνεπή, συνεκτική στρατηγική. Η κακοψημένη συνταγή του Προέδρου Τραμπ για να κάνει την Αμερική και πάλι Μεγάλη –χτίζοντας «το τείχος», προκαλώντας εμπορικούς πολέμους και ανακηρύσσοντας το Ιράν σε υπαρξιακή απειλή -είναι, σε ήπια διατύπωση, ελαττωματική, αν μη τελείως άσχετη. Η έκδηλη προσωπική του ανικανότητα και περιορισμένη διάρκεια προσοχής δεν μπορούν να βοηθήσουν.

΄Ετσι το έθνος βρίσκεται σήμερα σε ένα ενδιαφέρον στρίμωγμα. Οι ηγεσίες των ΜΜΕ, που καθοδηγούν την εθνική συζήτηση, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τίποτε δεν είναι σημαντικότερο από την απομάκρυνση του Τραμπ από την εξουσία. Οι εκλογές του Κογκρέσου, που επανέφεραν τους Δημοκρατικούς κυρίαρχους στην Βουλή ενίσχυσαν τις προσδοκίες ότι η εποχή Τραμπ βαίνει στο τέρμα της. Αυτό έδωσε μιαν αίσθηση επείγοντος στους πρόωρους ελιγμούς για τις προεδρικές εκλογές του 2020. Βλέποντας την ευκαιρία, υποψήφιοι σπεύδουν να συμμετάσχουν στον συναγωνισμό. Στην αρένα προβλέπεται συνωστισμός. Μεταξύ των προοδευτικών γυναίκες, έγχρωμοι και τουλάχιστον ένας «γκέϊ» στην κούρσα, δημιουργούν την εντύπωση πως πρόκειται να συμβεί γεγονός επικής σημασίας. Μπορεί να είναι και έτσι. Αλλά ιδού κάτι που είναι πιθανό να απουσιάσει: Οποιαδήποτε σοβαρή εκτίμηση του κόστους και των συνεπειών των πρόσφατων πολιτικών επιλογών, που έγιναν λόγω της επιμονής ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι, όπως το διατύπωσε ο αιδεσιμότατος Νοξ, «το μόνιμα κορυφαίο έθνος»

Οι θεματοφύλακες της ορθοδοξία, ενωμένοι στην καταδίκη του Τραμπ, δεν θα επιτρέψουν οποιανδήποτε τέτοια εκτίμηση. Έτσι η ερχόμενη προεκλογική εκστρατεία θα είναι αναμφίβολα διασκεδαστική. Από ορισμένων απόψεων μπορεί επίσης να είναι διαφωτιστική. Αλλά, κατά πάσα πιθανότητα, θα αφήσει άθικτες τι βασικές αρχές της αμερικανικής πολιτικής – τον υπερδιογκωμένο στρατιωτικό προϋπολογισμό, την απέραντη αυτοκρατορία των βάσεων, την μανία του παρεμβατισμού, όλων αυτών στηριζόμενων από τους λογούς ισχυρισμούς για την «εξαιρετικότητα» (ασύγκριτη υπεροχή) που διεκδικούν οι όμοιοι της Ωλμπράιτ και αδελφά της πνεύματα.

Όταν γεννήθηκε ο Ρόναλντ Νοξ, η βασίλισσα Βικτώρια ηγεμόνευε μιας αυτοκρατορίας, όπου ο ήλιος δεν έδυε ποτέ. Όταν πέθανε, κατά την βασιλεία της δισέγγονής της, αυτή η αυτοκρατορία είχε εξαφανιστεί. Περίεργο και αστείο πόσο γρήγορα κάτι τέτοια πράγματα μπορούν να συμβούν.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Γιώργου Ρωμανού *

Η χωρίς προηγούμενο στη διεθνή διπλωματία ανομία-«Συμφωνία των Πρεσπών»αποτελεί και βανδαλισμό του παγκόσμιου πολιτισμού, αφού επιχειρείται να εξαλειφθεί με πλαστογραφία ένα τεράστιο κεφάλαιό του: ο Μέγας Αλέξανδρος και η Μακεδονία. Ακόμη και τα ασύλληπτα πολιτιστικά εγκλήματα με τις ανατινάξεις αγαλμάτων του Βούδα στο Αφγανιστάν και αρχαίων ναών σε Ιράκ και Συρία δενμπορούν να συγκριθούν με τις καταστροφές που επιφέρει αυτή η «Συμφωνία». Και τούτο γιατί αγάλματα και μνημεία ξαναγίνονται εκ μίμησης. Ενώ, με τη «Συμφωνία των Πρεσπών» επιχειρείται η «ανατίναξη»-ολική διαγραφή από την συλλογική μνήμη των λαών της γης, όχι μόνο της διαιώνιας εδαφικής υπόστασης της μίας και μοναδικής Μακεδονίας μας, αλλά κυρίως η σκοπούμενη εξαφάνιση όλων των άυλων στοιχείων του πολιτισμού και της ιστορίας της. Στοιχεία που επί 2.700 χρόνια συνεχούς μακεδονικής ιστορίας δημιούργησαν με αίμα και θυσίες οι μοναδικοί αυτόχθονες Μακεδόνες που είναι Έλληνες και μόνο.

Παρ’ όλα αυτά η αυτουργός της «Συμφωνίας» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθεί με διαρκώς αυξανόμενο ενδοτισμό το έγκλημά της κομπάζοντας γι’ αυτό.

Παράλληλα, η μείζον αντιπολίτευση παραμένει στη σκιά των κυβερνητικών αυτουργών χωρίς μέχρι σήμερα να σηκώνει την σημαία της «ακύρωσης», πράξη πουαφ’ ενός θα απάλλασσε την πατρίδα από την εθνική καταστροφή-άγος των «Πρεσπών» και αφετέρου θα της έδινε μεγάλη πλειοψηφία στις επερχόμενες εκλογές.Μέχρι στιγμής στη ΝΔ δεν λειτουργούν ούτε καν τα στοιχειώδη αντανακλαστικά του κομματικού οφέλους, παρόλο που αυτός ο λόγος θα ήταν αίσχιστος προκειμένου γιαύψιστο εθνικό ζήτημα. Θα αρκούσε η ΝΔ με το καλά οργανωμένο νομικό επιτελείο της να καταγγείλει τις εθνικές και διεθνείς παραβιάσεις που υπάρχουν άφθονες στην «Συμφωνία» και να δεσμευτεί ότι ως κυβέρνηση μπορεί να την ακυρώσει, όπως έχουμε αποδείξει. Πρωτίστως να καταγγείλει, η Ν.Δ., ότι αυτό που έγινε εναντίον των μοναδικών αυτοχθόνων Μακεδόνων μας και της Ελλάδος αποτελεί πρωτοφανές παγκόσμιο έγκλημα, γιατί δημιουργείται μία πλαστή χώρα, ένα πλαστό έθνος και μία πλαστή γλώσσα από το πουθενά, με κλεμμένα υλικά ενός άλλου λαού, του ελληνικού.

Δεν θα κουραστούμε να τονίζουμε ότι η «Συμφωνία» είναι αποτέλεσμα σφετερισμού της εξουσίας και ο σφετεριστής που παραβίασε το Σύνταγμά μας και αδιαφόρησε για τη διατρανωμένη βούληση του ελληνικού λαού για Δημοψήφισμα δεν είχε δικαίωμα υπογραφής και κύρωσης. Πρωτίστως, ο σφετεριστής, δεν είχεδικαίωμα δια της «Συμφωνίας» να παραδώσει σε ξένους το όνομα και την ιστορία μιας επιφανούς περιοχής της Ελλάδος –της Μακεδονίας μας– διότι αυτά είναι πρωταρχικά δικαιώματα των πολιτών τα οποία συνταγματικά δεν επιδέχονταιδέσμευση, καθώς είναι συνυφασμένα με την εθνική κυριαρχία του ελληνικού λαού.

Το όλο ζήτημα πλέον βρίσκεται στα χέρια πολιτών και ενώσεων οι οποίες θα δράσουν την κατάλληλη στιγμή με τα μέσα που παρέχει η Δημοκρατία. Ο λαός, ως εκλογικό σώμα, οφείλει να απαιτήσει από τα κόμματα να σηκώσουν τη σημαία της «ακύρωσης» πριν από τις επόμενες εκλογές. Η «ακύρωση» είναι έργο της επόμενης πατριωτικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Οι καθημερινές καταστροφικές επιπτώσεις της «Συμφωνίας», και ο ρόλος των ξένων

Δικαιώνεται ο ελληνικός λαός που απαιτούσε δημοψήφισμα για να καταψηφίσει την κατάπτυστη «Συμφωνία», καθώς τα καταστροφικά αποτελέσματά της είναι πλέονκαθημερινά –χιονοστιβάδα:

1. Στις 22/2/2019, η ρωσική Ιστοσελίδα Sputnik , δημοσίευσε άρθρο ποταμό με τίτλο: «‘‘Ουράνιο Τόξο’’ στο Sputnik: Πάνω από 500 χωριά στη Βόρεια Ελλάδα μιλούν τη μακεδονική γλώσσα». Σε αυτό ο επικεφαλής του φιλοσκοπιανού κατασκευάσματος «Ουράνιο Τόξο», Π. Βοσκόπουλος, θέτει προκλητικά ζήτημα «μακεδονικής» μειονότητας και συγκρίνει την πολιτική του ελληνικού κράτους προς τους σλαβόφωνους με αυτή των ΝΑΖΙ απέναντι στους Εβραίους.

Η ίδια ρωσική Ιστοσελίδα, ένα μήνα πριν, 26/1/2019, αναζητώντας φύλλο συκής για δήθεν «ίσες αποστάσεις» είχε παρουσιάσει την αντίθετη άποψη του βουλευτή της ΝΔ Β. Κικίλια ο οποίος κατήγγειλε τα ψεύδη των Σκοπιανών Σλαβολαβανών που ομιλούν Βουλγαροσλαβική γλώσσα και μόνο. Το πολύ μικρό άρθρο, 191 λέξεων, του Β. Κικίλια δεν μπορεί να συγκριθεί με την τεράστια έκταση, 3.261 λέξεις –παρ’ ολίγο βιβλίο– του άρθρου που το Sputnik αφιέρωσε με «δημοσιογραφικό πυρετό» και «ενδιαφέρον για την αλήθεια» (ναι…).στο σκοπιανό ενεργούμενο Π. Βασιλόπουλο με τις απαράδεκτες, άκυρες και ανιστόρητες απόψεις του.

2. Στις 24/2/2019, το BBC, με τίτλο «Σλαβομακεδόνες–Η Αόρατη Μειονότητα στην Ελλάδα» κάνει μια παθιασμένα υστερική αναφορά σε δήθεν εθνική μειονότητα «Σλαβομακεδόνων» στην Ελλάδα, βασισμένο και εμπλουτισμένο(!) με το άρθρο του Sputnik. Το άρθρο του BBC αναδημοσίευσε και το ελληνικό CNN Greece, φανταζόμαστε με σπαραγμό ψυχής, λόγω (δήθεν) εγκυρότητας του «μοναδικού» ρεπορτάζ. Και ήταν «μοναδικό» γιατί είχε μία μοναδική πηγή, το σκοπιανό ενεργούμενο, Π. Βασιλόπουλο. Αποκαλύφθηκε ότι το BBC φρόντισε να εξαφανίσει την αντίθετη άποψη του προέδρου της Πανελλήνιας Οργάνωσης Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ), Γ. Τάτσιου, παρόλο που του είχε πάρει συνέντευξη. Άρα διακεκριμένος δόλος.

Τελικά, σε αυτό το εθνοκτόνο για την Ελλάδα δημοσιογραφικό παραλήρημα-πλαστογραφημάτων απάντησε κατάλληλα η ΠΟΠΣΜ.

Με δεδομένο ότι το BBC εκφράζει πάντοτε τα αγγλικά συμφέροντα είναι καταφανές, ότι αυτά σήμερα ταυτίζονται απόλυτα με την εναντίον της Ελλάδος κομμουνιστική πολιτική, (με κορύφωση το διάστημα 1944-’45), του δικτάτορα της Γιουγκοσλαβίας, στρατάρχη Τίτο. Μπορεί η «Συμφωνία των Πρεσπών να είναικαταστροφική για την Ελλάδα, προδοτική για τους Έλληνες, αλλά αποδεικνύεται η καλύτερη συγκολλητική ουσία μεταξύ της «ιμπεριαλιστικής Αγγλίας των στυγνών αποικιοκρατών» (όπως μέχρι «χθες» κατήγγειλε το τροστικιστικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ), και της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με ίδια ιδεολογία.

Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι η βαθύτατα ευήθης «διορατικότητα» του ΣΥΡΙΖΑ, και προσωπικά του κυρίου Αλέξη Τσίπρα, δεν θα έφερνε με τη «Συμφωνία των Πρεσπών» οφέλη για την Αγγλία και τη Ρωσία; Πώς να μη διατρέχει τη ραχοκοκαλιά κάθε Έλλήνα πατριώτη ένα ρίγος φρίκης, όταν η Ρωσία και η Αγγλία, οι επί αιώνεςπιο αλληλομισούμενες δυνάμεις στην ιστορία της ανθρωπότητος, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ συμφωνούν, δια κορυφαίων δημοσιογραφικών μέσων τους, και αλληλοσυμπληρώ νουν την καταστροφική προπαγάνδα τους εναντίον της Ελλάδος. Κι αυτό με πλήρη ικανοποίηση των αμερικανικών ελίτ τις οποίες εκφράζει το CNN.Πόσο άλλο παράδεισο να αντέξουν οι Έλληνες;!

3. Στις 27/2/2019 (Βλ. ελληνική TV Star/News 28/2/29019, 20:04) δρόμοι καιπλατείες σε Φλώρινα και Σέρρες γέμισαν με προβοκατόρικα, πρακτορικά,ανορθόγραφα φυλλάδια που έγραφαν: «ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», και απευθύνονταν στα…: «μπράκα Μακεντόνσκι», δηλαδή στα «αδέλφια Μακεδόνες».Τα υπέγραφε το VMRO Οbedineta που είναι η «αριστερή» πτέρυγα του κόμματος του μισέλληνα Γκρουέφσκι.

4. Ακριβώς το ίδιο χρονικό διάστημα, μεταξύ 22/2 και 27/2/2019 ο Τύπος του Σκοπιανού κράτους (εντελώς τυχαία… προφανώς και όχι… με οδηγίες ξένων δυνάμεων) κατακλύστηκε από άρθρα που αναφέρονταν στη «Μακεδονία του Αιγαίου».

Σε άρθρο του Steve Pljakas, προέδρου της Ένωσης Σκοπιανών Καναδά, τονίζεται ότι μετά τη «Συμφωνία των Πρεσπών» το όνειρο της «Μακεδονίας του Αιγαίου» είναι πλέον ζωντανό» [και] «η Μακεδονία του Αιγαίου χωρίζεται στις ακόλουθες περιφέρειες: Καστοριά, Κοζάνη, Φλώρινα, Νομού Πέλλας, Κιλκίς Θεσσαλονίκης, Σερρών, Δράμας, Καβάλας και Χαλκιδικής».Τέτοια επιτυχία ΜΕΤΑ τη «Συμφωνία των Πρεσπών»!

Εδώ πρέπει να καταγγείλουμε, ότι σύμφωνα με το Άρθρο 6 της κατάπτυστης «Συμφωνίας» θα έπρεπε να επέμβει αμέσως (αμελλητί… γράφεται σε αυτό) η Σκοπιανή κυβέρνηση Ζ. Ζάεφ να απαγορεύσει τα κείμενα που προβάλλουν αλυτρωτισμό και να επιβάλλει νομικές κυρώσεις οι οποίες προβλέπονται από το εν λόγω Άρθρο 6. Παράλληλα, η ίδια κυβέρνηση όφειλε να συλλάβει τα μέλη του VMRO Οbedineta τα οποία τύπωσαν και διένειμαν τα προαναφερθέντα φυλλάδια. Όμως δεν έκανε απολύτως τίποτε. Αλλά, η μη επέμβαση της κυβέρνησης Ζ. Ζάεφ συνιστά μη εφαρμογή του εν λόγω Άρθρου 6, και άρα μία ακόμη ωμή καταπάτηση-παραβίαση της «Συμφωνίας».

Είναι βέβαιο ότι η μεγίστη πλειοψηφία των Ελλήνων, που καθημερινά ονομάζει τη «Συμφωνία» «προδοτική», θα έχει στο μέλλον να αντιμετωπίσει θεούς και δαίμονες στο εξωτερικό και το εσωτερικό της χώρας μας. Η πλειοψηφία αυτή, σήμερα, 3/3/2019, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Public Issue, Γιάννη Μαυρή, είναι 80-85%,πάνω από την Θεσσαλία, και 70% στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Στις Πρέσπες άνοιξε ο ασκός του Αιόλου της καταστροφής. Όμως όπως έγινε και στην Οδύσσεια η τιμωρία των ενόχων και η αποκατάσταση του Δικαίου είναι δύο κεφάλαια που έπονται εκείνων των καταστροφών.


* Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ελληνική Ορθόδοξη Ενορία στις ΗΠΑ Εγκαταλείπει το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και Καταφεύγει στης Μόσχας Λόγω του Ουκρανικού Σχίσματος.
Ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Μητροπολίτης Επιφάνειος, 
επικεφαλής της σχισματικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Όπως μεταδίδει δημοσίευμα της ιστοσελίδας του ρωσικού τηλεοπτικού δικτύου Ρ.Τ., «ο αμερικανικός κλάδος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως απειλείται με διάσπαση, μετά την απονομή αυτοκεφαλίας στους Ουκρανούς σχισματικούς, δήλωσε Ρώσος ιερέας στο Τέξας. Μια ελληνική ενορία αποσχίστηκε ήδη και προσέφυγε στο Πατριαρχείο Μόσχας.

Οι Ορθόδοξοι πιστοί στις ΗΠΑ αντέδρασαν «πολύ διαφορετικά» στην ενέργεια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τον Ιανουάριο, να ικανοποιήσει την αίτηση της Ουκρανίας για την ανεξαρτησία της ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από την Μόσχα, είπε ο Αρχιερέας John Whiteford, της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Εξωτερικού.

Σχίσμα την παραμονή των Χριστουγέννων:
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας αποσπά
Διάταγμα Αυτοκεφαλίας από τον
Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
«Μεταξύ των Ελλήνων της Αμερικής υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ότι και αν κάνει… Πολλοί τελούν σε σύγχυση γι’ αυτά τα συμβάντα. Αλλά υπάρχουν και φωνές, που ακούγονται πολύ καθαρά, εκείνων που αρνούνται ν ΄ αποδεχτούν τις ενέργειες του Πατριάρχη στην Ουκρανία».

Μια ενορία στο Τέξας, όπου λειτουργεί ο ιερέας Whiteford, στον Ναό του Αγίου Ιωνά, έχει ήδη διακόψει τις σχέσεις της με το Φανάρι, επειδή απλά οι εκεί πιστοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν με την απόφαση του Βαρθολομαίου για την Ουκρανία, είπε ο Αρχιερέας.

Επέκρινε επίσης τον Πατριάρχη ότι, τα τελευταία χρόνια, συνεχώς απομακρύνεται από το δόγμα της Ορθοδοξίας, όπως και κάποιοι εκπρόσωποί του στις ΗΠΑ που υποστηρίζουν τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Τέτοια πορεία ελευθεριότητας και το Ουκρανικό Ζήτημα μπορεί να προκαλέσουν ρήγμα στις Αρχιεπισκοπές των ΗΠΑ και Καναδά, προέβλεψε ο ιερέας Whiteford.

«Οι περισσότεροι θα μείνουν με την Κωνσταντινούπολη, επειδή διατηρούν στενούς οικονομικούς δεσμούς. Αλλά είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν υγιείς δυνάμεις που προτάσσουν παραδόσεις κι αξίες υπεράνω χρημάτων και θα επιλέξουν να απομακρυνθούν από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.»

΄Οσον για την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εξωτερικού, «αυτή υποστηρίζει πλήρως όλες τις ενέργειες του Πατριαρχείου της Μόσχας» μετά το σχίσμα, δήλωσε ο Αρχιερέας.

Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αντέδρασε στην απονομή αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία διακόπτοντας κάθε σχέση με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και προειδοποιώντας ότι ο διχασμός του κόσμου της Ορθοδοξίας που προκάλεσε ο Βαρθολομαίος μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες, ή ακόμη κι αιώνες.


R.Τ.3 Mar, 2019 05:30
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οργιαστική χρήση της, από ισχυρές ομάδες πίεσης, εναντίον Βρετανών Πολιτικών, Αμερικανών Γερουσιαστών και Γάλλων διαδηλωτών -με ανυπότακτο τρόπο σκέψης.

του Finnian Cunningham, Sputnik, Wed, Feb 27, 2019 |

[Το κατωτέρω άρθρο, του διεθνώς γνωστού Ιρλανδού δημοσιογράφου, επισημαίνει ένα φαινόμενο που προορίζεται να προσλάβει εκρηκτικές διεθνείς διαστάσεις, όπως παρόμοιες περιπτώσεις -στην ιστορία, στο πρόσφατο παρελθόν και στο παρόν- όπου η κατάχρηση ενός ευμενούς περιβάλλοντος, η προκλητική υπεροψία και η υπερτίμηση των ορίων ανοχής τοπικών πληθυσμών και διεθνούς κοινής γνώμης στην αυθαιρεσία, οδηγεί σε αντιδράσεις, εξεγέρσεις, οδυνηρές ανατροπές και καταστροφές. Παράλληλα άρθρα, ταυτόσημου περιεχομένου και σε πολύ μεγαλύτερη έκταση, λόγω λεπτομερειακής τεκμηρίωσης, δημοσιεύουν αυτές τις μέρες δύο παγκόσμια γνωστές και σεβαστές πνευματικές προσωπικότητες, ο βετεράνος της βρετανικής δημοσιογραφίας Jonathan Cook, o οποίος κατοικεί πλέον μονίμως στην Παλαιστίνη και ο εβραϊκής καταγωγής, θαυμάσιος συγγραφέας και δοκιμιογράφος Israel Shamir. Και αυτών τα άρθρα-σήμαντρα μιλούν για την κατάχρηση του δηλητηρίου «αντισημίτης». Το εν λόγω όπλο συνεχίζει πάντως να προκαλεί θραύση, όπως δείχνουν νόμοι στις ΗΠΑ -και υπό συζήτηση στην ΕΕ- για την απαγόρευση του λαϊκού μποϋκοτάζ προϊόντων του Ισραήλ (σε αλληλεγγύη προς τον λαό της Παλαιστίνης) και ποινική δίωξη της αρνητικής κριτικής κατά της πολιτικής του. Ενδεικτικά αν και ελλειπτικά για τον ογκώδη φάκελο είναι τα ακόλουθα του Φ. Κάνινγκαμ:]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Να το ξεκαθαρίσουμε. Αντι-Σιωνισμός δεν είναι το ίδιο με αντι-σημιτισμός, ή αντι-εβραϊσμός. Αλλά η εσκεμμένη σύγχυση αυτών των ορισμών επιτρέπει στο κράτος του Ισραήλ και στους συνηγόρους του να διαπράττουν ακραία εγκλήματα και να μένουν ατιμώρητοι. Η κυνικά εσκεμμένη σύγχυση των εννοιών χρησιμοποιείται ως εξοντωτική «ρετσινιά» για την υπονόμευση πολιτικών προσώπων και ομάδων διαμαρτυρίας σε Δυτικά κράτη.

Είδαμε τελευταία μιαν έξαρση στην χρήση αυτού του όπλου στιγματισμού, με τον χαρακτηρισμό ως «αντισημιτικού» του κινήματος διαμαρτυρίας των «κίτρινων γιλέκων» στην Γαλλία και την ταυτόχρονη χρήση του στην Βρετανία, εναντίον του ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, Τζέρεμυ Κόρμπιν και στις ΗΠΑ εναντίον της βουλευτή Ιλχάν Ομάρ.

Η Ομάρ, που εκλέχθηκε πρόσφατα στην αμερικανική Βουλή, ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, επέσυρε βομβαρδισμό επιθέσεων όταν αποτόλμησε να επικρίνει τις ομάδες πίεσης του ισραηλιτικού Λόμπυ και τις πολύ μεγάλες πολιτικές επιδοτήσεις που καταβάλλει, ότι ασκούν ανεπίτρεπτη και επιζήμια επιρροή στην αμερικανική πολιτική για την Μέση Ανατολή. Ο Πρόεδρος Τραμπ την κατακεραύνωσε για τον « αντισημιτικό λόγο μίσους» που εκφώνησε, αλλά και η επικεφαλής της ομάδας του κόμματος της, η Νάνσυ Πελόζι, παραμέρισε στην περίπτωσή της τον κανόνα της κομματικής αλληλεγγύης.

Και όμως ότι είπε η Ομάρ στην ομιλία της δεν ήταν παρά η απλή εξόφθαλμη αλήθεια: Η παρουσίαση της πραγματικότητας ότι ισραηλιτικά οικονομικά θέλγητρα κατέληξαν να αγοράσουν την μεροληψία της αμερικανικής κυβέρνησης υπέρ της ενίσχυσης των συμφερόντων του ισραηλιτικού κράτους, σε βάρος των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.

Ο Τραμπ είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αυτής της ένοχης συναλλαγής. Κατά την περίοδο της υποψηφιότητάς του, το 2016, ό Τραμπ δέχτηκε εκατομμύρια δολάρια από την Σέλντον ΄Αντελσον, έναν Αμερικανό-Ισραηλίτη Μεγιστάνα Οικοδομών (και καζίνων), ο οποίος διακηρυγμένα προμάχεται των συμφερόντων του Ισραήλ στις ΗΠΑ. Η πολιτική του Τραμπ, αφ’ ότου έγινε πρόεδρος, δείχνει ξεκάθαρα την προκατάληψη του Λευκού Οίκου υπέρ του Ισραήλ, ειδικότερα με την επίμαχη ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του κράτους, που προκαταλαμβάνει έτσι όποιαν διαπραγμάτευση λύσης με τους Παλαιστινίους.

Το ισραηλιτικό κράτος εξακολουθεί με μπουλντόζες να κατεδαφίζει σπίτια Παλαιστινίων, σε παράνομα κατεχόμενα εδάφη και να χρησιμοποιεί υπερβολική φονική βία εναντίον αόπλων Παλαιστινίων διαδηλωτών. Τα Ηνωμένα ΄Εθνη υπολογί ζουν ότι από πέρυσι, 200 Παλαιστίνιοι, ενήλικες και παιδιά, σκοτώθηκαν από Ισραηλινούς στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές, ενώ διαδήλωναν εναντίον μιας απάνθρωπης ισραηλινής πολιορκίας στην Γάζα.

Η αμερικανική και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τηρούν κατά κανόνα σιωπή γι΄αυτά τα σοβαρά εγκλήματα που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ. ΄Ενας απο-φασιστικός παράγων αυτής της στάσης είναι το ισχυρό και πλούσια χρηματοδοτημένο ισραηλινό λόμπυ (οργανώσεις και ομάδες πίεσης) στην Αμερική και στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Αντι-Σιωνισμός είναι ένας ειδικός όρος για την πολιτική αντίθεση σε παραβιάσεις διαπραττόμενες από το ισραηλιτικό κράτος σε βάρος ιστορικών δικαιωμάτων των γηγενών λαών της Παλαιστίνης, που υπέστησαν την απώλεια των πατρογονικών γαιών τους, με την βαθμιαία προσάρτησή τους από το κράτος του Ισραήλ, από της ιδρύσεως του το 1948.

Το να αντιτίθεσαι σε αυτά τα συστηματικά εγκλήματα δεν είναι αντι-σημιτισμός (εχθρότητα προς το εβραϊκό έθνος). Πράγματι, πολλές εντιμότατες εβραϊκές προσωπικότητες σε όλο τον κόσμο περιλαμβάνονται στους σκληρότερους επικριτές των κρατικών εγκλημάτων του Ισραήλ. Συγγραφείς και αγωνιστές όπως οι Νόρμαν Φινκελστάιν * (1)και ο Ραλφ Σόενμαν.

Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, Τζέρεμυ Κόρμπιν, έχει μακρά προσωπική ιστορία υπεράσπισης των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Περιγράφει τον εαυτό του ως «Αντί-Σιωνιστή», δηλαδή εναντιούμενο στην ανηλεή, παράνομη κατάσχεση παλαιστινιακών γαιών, για την διακηρυγμένη πρόθεση οικοδόμησης ενός θρησκευτικού εβραϊκού κράτους.

Την περασμένη εβδομάδα μια ομάδα βουλευτών του Εργατικού Κόμματος παραιτήθηκαν, για να ιδρύσουν μιαν ανεξάρτητη ομάδα στην Βρετανική Βουλή. Η ομάδα των επτά βουλευτών ισχυρίζεται ότι το Εργατικό Κόμμα υπό τον Κόρμπυν έγινε θεσμικά «αντισημιτικό». Αυτό είναι μια αυθαίρετη συκοφαντία κατά του πρώην ηγέτη τους και του συνόλου του Εργατικού Κόμματος. Μοιάζει ενδεικτικό ότι η αποσκιρτήσασα ομάδα των αποστατών αρνείται να αποκαλύψει από πού προέρχεται η χρηματοδότησή της. Από το ισραηλιτικό λόμπυ, μήπως;

Παρόμοια, στην Γαλλία, το κίνημα διαμαρτυρίας «κίτρινα γιλέκα» χαρακτηρίστηκε την περασμένη εβδομάδα «αντισημιτικό». Αυτό ακολούθησε πράξεις βανδαλισμού σε εβραϊκό νεκροταφείο επαρχιακής πόλης της Γαλλίας, που απλά συνέβησαν την επομένη επεισοδίου στο Παρίσι μεταξύ ομάδας διαδηλωτών με κίτρινα γιλέκα και του Γάλλου «φιλοσόφου», εβραϊκού θρησκεύματος, Αλαίν Φίνκελκράουτ, φανατικού υποστηρικτή του Ισραήλ αλλά και του Γάλλου προέδρου Μακρόν στην σύγκρουσή του με το κίνημα εναντίον του.. Οι διαδηλωτές τον αναγνώρισαν κατά την έξοδο από την κατοικία του και τον αποδοκίμασαν με κραυγές «παλιό-σιωνιστή» και «να πας στο Ισραήλ», αλλά δεν αναφέρθηκαν στην εβραϊκή καταγωγή του. * (2)

Η εσκεμμένη και επίβουλη παρερμηνεία του «αντι-σιωνισμού» ως « αντί-σημιτισμού/ αντι-εβραϊσμού» και κατά προέκταση ως ….συμπάθειας στο ναζιστικό ολοκαύτωμα, αποτελεί μια κυνική απόπειρα συγκάλυψης των αποτρόπαιων εγκλημάτων (horrific crimes) που διαπράττει το ισραηλιτικό κράτος. Πρόκειται για μιαν ειδεχθή μορφή λογοκρισίας, εναντίον της ειλικρινούς έκθεσης της πραγματικότητας, υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, που αποσκοπεί να μας τρομοκρατήσει ώστε να αποδεχτούμε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από το κράτος του Ισραήλ και της αμερικανικής προστασίας του.

Ακόμη χειρότερο από αυτό, δεν πρόκειται μόνο για τον εκφοβισμό λαών σε σιωπή, μπροστά στην κακοήθη καταπίεση που ασκείται στην Μέση Ανατολή. Η αντί-Σιωνιστική/ αντί-σημιτική απάτη χρησιμοποιείται επίσης για να σπιλώσει και να υπονομεύσει οποιαδήποτε δυνητική πολιτική αντίθεση στο εσωτερικό των Δυτικών κρατών.


Σημειώσεις Μεταφραστή:

1)* Ο καθηγητής Norman Finkelstein, του οποίου οι γονείς θανατώθηκαν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, μετά την έκδοση του βιβλίου του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος», υφίσταται ανελέητο διωγμό. Μετά αλληλοδιάδοχες απολύσεις του από αμερικανικά πανεπιστήμια, κατόρθωσε να προσληφθεί σε ένα καθολικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Αλλά και από αυτού του καθολικού πανεπιστημίου την έδρα τον επέταξε η μακρά χειρ του εβραϊκού λόμπυ –μέσω Βατικανού!

2)*Βεβηλώσεις ισραηλιτικών νεκροταφείων στην Γαλλία συνήθως αποδίδονταν στο λούμπεν στοιχείο της ισλαμικής μειονότητας έξη εκατομμυρίων. Η συγκεκριμένη εκίνησε την υποψία της «προβοκάτσιας», που –την επομένη του επεισοδίου Φίνκελκράουτ- προοριζόταν να στηρίξει την σπίλωση των κίτρινων γιλέκων ως κρυπτό-ναζιστών αντισημιτών -στην σειρά των διάφορων όπλων ψυχολογικού πολέμου που έχει χρησιμοποιήσει εναντίον τους η κυβέρνηση Μακρόν από τις 17 Νοεμβρίου, με την χορωδία των καθεστωτικών ΜΜΕ –χωρίς να πετύχει την απομόνωσή τους από την στήριξη της γαλλικής κοινής γνώμης.




Σ’ αυτή την επιχείρηση, η κυβέρνηση Μακρόν είχε την βοήθεια του Προέδρου του ισχυρότερου εβραϊκού Λόμπυ στην Γαλλία, του CRIF ( αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου Εβραϊκών Οργανώσεων Γαλλίας), κ. Frances Kalifat, που σε συνέντευξή του συνέστησε «τα δραστικότερα δυνατά μέτρα για τον τερματισμό αυτών των διαδηλώσεων» (των κίτρινων γιλέκων)…







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Παρέλαβε και Μετέφερε 50 Τόνους Λεηλατημένου Χρυσού 
Από τους Τρομοκράτες Τζιχαντιστές στην Συρία.

« Δίνετε το χρυσάφι ή σας εξοντώνουμε»


του Elias Marat, Ζero Hedge ,1-3-2019
Mετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Ενώ οι εναπομένοντες θύλακοι των Τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» αντιμετώπιζαν άμεση ήττα στην βορειοανατολική Συρία, οι ΗΠΑ τους έκαναν –όπως μεταδίδεται- μια προσφορά που δεν μπορούσαν να αρνηθούν: Δώστε μας τις μεγάλες ποσότητες χρυσού που έχετε κρύψει –ή πεθαίνετε.

Σύμφωνα με πληροφορίες του συριακού πρακτορείου ειδήσεων ΣΑΝΑ, οι αμερικανικές δυνάμεις προήλθαν σε συμφωνία με το «Ισλαμικό Κράτος», βάσει της οποίας η τρομοκρατική οργάνωση θα παράδιδε 50 τόνους χρυσού στην επαρχία Deir el-Zour της ανατολικής Συρίας, σε αντάλλαγμα της ελεύθερης αποχώρησης των ενόπλων τζιχαντιστών.

Το πολύτιμο μέταλλο, αξίας περίπου 2,13 δισεκατομμυρίων δολαρίων, είχε λεηλατηθεί από το αυτό-αποκαλούμενο Ισλαμικό «Χαλιφάτο», όταν άπλωνε το βασίλειο της τρομοκρατίας του σε όλη την Συρία και το Ιράκ, κατά την περίοδο 2015-2017.

Η Τουρκική εφημερίδα Daily Sabah αναφέρει ότι τοπικές πηγές υποστηρίζουν ότι αμερικανικά ελικόπτερα έχουν ήδη μεταφέρει τον χρυσό από την αμερικανική βάση στο Κομπάνι, την πόλη υπό κουρδικό έλεγχο που βρίσκεται κοντά στα συριακά σύνορα με την Τουρκία. Μερίδιο του χρυσού διανεμήθηκε και στις κουρδικές Μονάδες Λαϊκής Προστασίας, πολιτοφυλακή που είναι το κυρίαρχο στοιχείο των συνεργαζόμενων με τις ΗΠΑ «Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων», (SDF. Η είδηση αυτή ακολούθησε πληροφορίες του πρακτορείου ΣΑΝΑ, ότι εντόπιοι είδαν αμερικανικά ελικόπτερα να φορτώνουν και απογειώνονται με μεγάλες κάσες χρυσού, βάρους 40 τόνων περίπου, από την περιοχή αλ-Ντασίσα, στην νότια ύπαιθρο Χασάκα, στις αρχές του μηνός. Ο χρυσός είχε λεηλατηθεί από το Ι.Κ. από την Μοσούλη, στο Ιράκ και από διάφορες πόλεις της Συρίας.

Το συριακό κρατικό πρακτορείο υποστηρίζει ότι οι ηγέτες των τζιχαντιστών ήταν παρόντες για να οδηγήσουν τα αμερικανικά ελικόπτερα στα σημεία όπου ήταν αποθηκευμένος ο χρυσός, «κλείνοντας μιαν συμφωνία βάσει της οποίας η Ουάσιγκτον απάλλαξε εκατοντάδες διοικητές ομάδων τρομοκρατών και στρατιωτικών συμβούλων».

Οι πληροφορίες του συριακού πρακτορείου ειδήσεων συμπίπτουν με του «Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (SOHR), το οποίο έχει την έδρα του στην Βρετανία και το οποίο υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ και οι Κούρδοι σύμμαχοί τους εκάλυπταν τους Τζιχαντιστές του Ι.Κ. ελπίζοντας να αποκτήσουν τα πολεμικά λάφυρά τους.

Το SOHR μετέδωσε:

Οι δυνάμεις του συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και οι SDF εσκεμμένα δεν βομβαρδίζουν τις περιοχές που ελέγχουν οι τρομοκράτες του Ι.Κ. και οι διοικητές στο Ντέιλ ελ Ζουρ, επειδή προσπαθούν να εντοπίσουν αυτόν τον θησαυρό, αναγκάζοντας τους τρομοκράτες να αποκαλύψουν την κρύπτη του πριν συνθηκολογήσουν.

Τα συριακά και ρωσικά ΜΜΕ είχαν από πολύ καιρό υποστηρίξει, ότι, αντίθετα προς τους ισχυρισμούς της Ουάσιγκτον ότι διεξάγει πόλεμο εναντίον των εξτρεμιστικών ομάδων, οι αμερικανικές δυνάμεις συνεργάζονται με τους τζιχαντιστές τρομοκράτες, κατά μύριους τρόπους.

Κατά την καταστροφή της κατεχόμενης από τους Ισλαμιστές συριακής πόλης Ράκα, από τις δυνάμεις του αμερικανικού συνασπισμού, πραγματοποιήθηκε μια συμφωνία που εξασφάλιζε στους Ισλαμιστές τρομοκράτες ελεύθερη αποχώρηση. Η συμφωνία, την οποία απέκρυψε το BBC, εξασφάλισε την επιβίωση και την ελευθερία σε πολλούς κορυφαίους Ισλαμιστές ηγέτες και σε ορισμένους ξένους συνοδοιπόρους τους..

Οι ΗΠΑ διατηρούν πάντοτε την βάση τους στην αλ-Τανφ, στα Σύρο-Ιορδανικά σύνορα, κατά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και εναντίον των θελήσεων της κυβέρνησης της Συρίας, υπό το πρόσχημα ότι πολεμούν το Ισλαμικά Κράτος.

Η Μόσχα έχει κατ΄επανάληψη καταγγείλει τις ΗΠΑ ότι συγκροτούν νέες ένοπλες μονάδες από τα απομεινάρια του Ι.Κ., στις οποίες δίνουν ελευθερία δράσεως και τις παρακινούν να στήνουν ενέδρες σε συριακές μονάδες και να καταφεύγουν σε αμερικανοκρατούμενες περιοχές.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν την Πέμπτη ότι προσφέρουν αμοιβή ενός εκατομμυρίου δολαρίων (754.250 €) για πληροφορίες σχετικά με τον γιο του πρώην ηγέτη της Αλ Κάιντα Οσάμα Μπιν Λάντεν, που τον χαρακτηρίζουν ως αναδυόμενο πρόσωπο του εξτρεμισμού.

Η θέση του Χάμζα Μπιν Λάντεν, που χαρακτηρίζεται και με την επωνυμία  "εστεμμένος πρίγκιπας της τζιχάντ", έχει γίνει αντικείμενο εικασιών επί χρόνια με αναφορές ότι ζει στο Πακιστάν, στο Αφγανιστάν, στη Συρία ή σε κατ 'οίκον περιορισμό στο Ιράν.Ο Χάμζα, θεωρούμενος ως ο ευνοούμενος γιος -δηλαδή ο επιλεγμένος διάδοχος- του Οσάμα μπιν Λάντεν, ιδρυτή της Αλ Κάΐντα, στον οποίο επιρρίπτεται η ευθύνη για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, φιγουράρει ήδη στην αμερικανική μαύρη λίστα των προσώπων που κατηγορούνται πως ενέχονται στη διεθνή τρομοκρατία.

Από τον Αύγουστο του 2015, είχε δημοσιοποιήσει στο Διαδίκτυο αρχεία ήχου και βίντεο με τα οποία καλεί να διαπραχθούν επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ και των δυτικών συμμάχων τους κι έχει απειλήσει να διαπράξει επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ για να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του, ο οποίος σκοτώθηκε τον Μάιο του 2011 από αμερικανούς στρατιώτες, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της αμερικανικής διπλωματίας.

Κατά ειδικούς στις ισλαμιστικές οργανώσεις, ο νεαρός, ηλικίας σήμερα περίπου τριάντα ετών, διευθύνει την οργάνωση Άνσαρ αλ Φουρκάν, η οποία προσελκύει εδώ και μερικούς μήνες στη Συρία τους πιο σκληροπυρηνικούς μαχητές της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ).

Έγγραφα, ανάμεσά τους επιστολές που είχε μεταδώσει το Γαλλικό Πρακτορείο τον Μάιο του 2015 και αποδίδονται στον Οσάμα μπιν Λάντεν, υποδεικνύουν ότι ο ηγέτης της Αλ Κάιντα τον προόριζε για διάδοχό του στην ηγεσία του παγκόσμιου ιερού πολέμου εναντίον της Δύσης.

Στα αρχεία του Οσάμα μπιν Λάντεν τα οποία σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές κατασχέθηκαν στην επιδρομή με την οποία εξοντώθηκε στο Πακιστάν και αποκαλύφθηκαν στα τέλη του 2017 από τη CIA συμπεριλαμβάνεται βίντεο που καταγράφει τον γάμο του Χάμζα, κατά τα φαινόμενα στο Ιράν. Αυτό είναι το πρώτο υλικό που εικονίζει τον νεαρό αφού ενηλικιώθηκε και περιήλθε στην κατοχή της Ουάσινγκτον.

Kατά τις αμερικανικές αρχές, είναι άγνωστο το πού είναι ο Χάμζα μπιν Λάντεν, αν βρίσκεται στο Ιράν, στη Συρία, ή στο Αφγανιστάν.
Πρωτοφανής πρόκληση από ακραίους κύκλους στη Βόρεια Ελλάδα, οι οποίοι μοίρασαν φυλλάδια που μιλούν για αυτονομία της Μακεδονίας.

Σύμφωνα με τον ρεπορτάζ του Star, το φυλλάδιο γράφει και «μπράκα Μακεντόνσκι», δηλαδή «αδέλφια Μακεδόνες» και το διακινούν σε χωριά της Φλώρινας και των Σερρών. Όπως αναφέρει το Star, ως συντάκτης υπογράφει το VMRO Οbedineta που είναι η “αριστερή” πτέρυγα του κόμματος του Γκρουέφσκι.

«Eίναι αυτοί που δημιουργήσανε στη εποχή του μεσοπολέμου το ευφυολόγημα των τριών ανυπάρκτων «Μακεδονιών», την τεχνητή γλώσσα και τώρα θέλουν να δημιουργήσουν τεχνητή , φτιαχτή μειονότητα που περιλαμβάνει και την αυτονομία. Να αυτονομηθούν , δηλαδή να αποσχιστούν από την Ελλάδα» δηλώνει στο Star o Μιχάλης Χρυσανθακόπουλος, πρόεδρος Παμμακεδονικών Ενώσεων Αγώνα Ελλάδας – Αυστραλίας.



(To φυλλάδιο για «αυτονομία της Μακεδονίας» σε λατινική γραφή)

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο αποκαλούμενος και Mr.Bitcoin που εκζητείται από ΗΠΑ, Γαλλία και Ρωσία διαμαρτύρεται για την παράνομη όπως υποστηρίζει κράτησή του η οποία ξεπερνά πλέον τους 18 μήνες, το ανώτατο χρονικό όριο προφυλάκισης που προβλέπεται από το ελληνικό σύνταγμα.

Στον Βίννικ αποδίδεται ότι μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας ξέπλενε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που προέρχονταν από εκβιάσεις μετά από κυβερνοεπίθεσεις και απαίτηση λύτρων. Ο ίδιος, αν και αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται, έχει συναινέσει στην έκδοσή του στη Ρωσία από όπου κατάγεται, διαμένει κι εκεί βρίσκεται η οικογένειά του: η σύζυγός του, καρκινοπαθής με διαγνωσμένο καρκίνο στον εγκέφαλο και τα δύο ανήλικα παιδιά του που στην ουσία λέει ο Βίννικ, έχουν μείνει ορφανά.

Οι συνήγοροί του, Ζωή Κωνσταντοπούλου και Τιμοφέυ Μουσάτωφ, στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου που παραχώρησαν παρουσίασαν βίντεο με δηλώσεις του ίδιου του εκζητούμενου ο οποίος αναρωτιέται υπό ποίο καθεστώς κρατείται ( «είμαι αιχμάλωτος πολέμου; όμηρος; Είμαι φυλακισμένος με ένα αδιανόητο καθεστώς…») καθώς και φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται εμφανώς καταβεβλημένος από την πολυήμερη απεργία πείνας που πραγματοποιεί. Πλέον έχει απομείνει 57 κιλά έχοντας απολέσει το 30% του βάρους του. Παρόλο που οι γιατροί που τον παρακολουθούν «κρούουν» τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν να υποβληθεί σε συγκεκριμένες εξετάσεις , η μεταφορά του σε νοσοκομείο έχει «κολλήσει» στο μεταγωγών , όπως κατήγγειλαν οι συνήγοροί του.

«Μήλον της έριδος»

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί αμετακλήτως ότι ο Α.Βίννικ μπορεί να εκδοθεί και στις 3 χώρες που τον εκζητούν.

Σύμφωνα με την κ. Κωνσταντοπούλου και τον κ.Μουσατώφ, το Υπουργείο Δικαιοσύνης που έχει πλέον και τον τελευταίο λόγο σε ποια από αυτές θα παραδοθεί τελικώς, όχι μόνο δεν έχει αποφασίσει εδώ και περίπου 2 μήνες που βγήκε η τελευταία δικαστική απόφαση αλλά σιωπά και στα επανειλημμένα αιτήματα του Βίνικ και των ίδιων για ακρόαση. Όπως επεσήμαναν ο 39χρονος σήμερα Ρώσος υπήκοος , συνελήφθη στις 25/7/2017, ενώ έκανε διακοπές στη Χαλκιδική με τη σύζυγο και τα παιδιά τους.

Κρατείται στη χώρα μας εδώ και 19 μήνες, καθ' υπέρβαση του ανώτατου ορίου προφυλάκισης των 18 μηνών, που προβλέπει το Σύνταγμα. Κρατείται χωρίς να του αποδίδεται κατηγορία από τις ελληνικές αρχές, χωρίς να έχει παραπεμφθεί σε δίκη και χωρίς να του έχει επιβληθεί ποινή. Μοναδικός λόγος κράτησής του, τα αιτήματα έκδοσης που έχουν υποβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Γαλλία, για το λόγο ότι υπήρξε τεχνικός της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ανταλλαγής Bitcoin BTC-E, μιας νόμιμης, όπως σημείωσαν, δραστηριότητας που μπορεί να απελευθερώσει τους πολίτες από την παντοκρατορία των τραπεζών.
Συναινεί για έκδοση στη Ρωσία
Ο Αλεξάντερ Βίννικ συναίνεσε από την πρώτη στιγμή να εκδοθεί στη χώρα του, τη Ρωσία, της οποίας είναι υπήκοος. Οι σχετικές αποφάσεις έχουν γίνει αμετάκλητες εδώ και 16 μήνες και 5 μήνες αντίστοιχα, αλλά η έκδοσή του δεν υλοποιείται, λόγω των παράλληλων αιτημάτων να εκδοθεί στις ΗΠΑ και στη Γαλλία, σε χώρες με τις οποίες δεν τον συνδέει τίποτε και όπου κινδυνεύει η ζωή του, αφού, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, οι λόγοι που τον ζητούν είναι για να τον μετατρέψουν σε εργαλείο του πολέμου πληροφοριών μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Η απόφαση έκδοσής του στις ΗΠΑ έχει εκδοθεί τον Δεκέμβριο 2017 και η απόφαση έκδοσής του στη Γαλλία τον Δεκέμβριο 2018, από την ίδια σύνθεση δικαστηρίου, που παραβίασε το σύνολο των δικαιωμάτων του, ακόμη και το δικαίωμά του να ακουστεί ο ίδιος και να έχει διερμηνεία της ακροαματικής διαδικασίας, καταγγέλλουν οι συνήγοροί του.
Όπως είπαν «η υπεράσπιση αναγκάζεται να βγάλει στο φως της δημοσιότητας όλες τις περιστάσεις και τα τεκμήρια στο πλαίσιο της εν λόγω υπόθεσης, τα οποία τεκμηριώνουν συστηματικές παραβιάσεις του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην ίδια τη ζωή, με στόχο την προσέλκυση της προσοχής των Ελληνικών Αρχών και των Οργανώσεων Υπεράσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προς προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών που διώκονται παράνομα ανά τον κόσμο».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Ρώσος Πρόεδρος προειδοποίησε την Δύση ότι η ανάπτυξη πυρηνικών πυραύλων 
στην Ευρώπη θα πυροδοτούσε άμεσα αντίποινα.

του Pepe Escobar, The Asia Times,24-2-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η ομιλία του Προέδρου Πούτιν για την κατάσταση του έθνους στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση την περασμένη εβδομάδα ήταν ένα εξαιρετικό γεγονός. Ενώ επικεντρώθηκε κατά το μέγιστο στην εσωτερική κοινωνική και οικονομικήν ανάπτυξη, ο Πούτιν αναφέρθηκε και στην απόφαση των ΗΠΑ να αποχωρήσουν από την συνθήκη Πυρηνικών Δυνάμεων Ενδιάμεσου Βεληνεκούς(INF) και χάραξε με σαφήνεια τις κόκκινες γραμμές για τις ενδεχόμενες συνέπειες αυτής της ενέργειας.

Θα ήταν αφέλεια να πιστευτεί ότι δεν θα υπήρχε μια δραστική ανταπάντηση στην εγκατάσταση αμερικανικών εκτοξευτήρων «κατάλληλων για χρήση πυραύλων Τόμαχωκ» στην Πολωνία και στην Ρουμανία, σε απόσταση μόνο 12λεπτης πτήσεως από την ρωσική επικράτεια. Ο Πούτιν ήταν λακωνικός:

« Αυτή είναι για μας μια πολύ σοβαρή απειλή. Σε αυτήν την περίπτωση θα αναγκαστούμε – και θέλω αυτό να το υπογραμμίσω- θα αναγκαστούμε να λάβουμε μέτρα ισοδύναμης απάντησης.»

Αργότερα την ίδια νύχτα, πολλές ώρες μετά την ομιλία του, ο Πούτιν εξέτασε τι μπορεί να θεωρείται και πάλι στις ΗΠΑ ως απειλή.

« Υπάρχει τώρα κάποια σκληρή ιδεολογική σύγκρουση ανάλογη με εκείνη που μας χώριζε στον Ψυχρό Πόλεμο; Δεν υπάρχει καμιά. ΄Εχουμε ασφαλώς αμοιβαία παράπονα, αντίθετες προσεγγίσεις σε μερικά ζητήματα, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να κλιμακώνεις τα πράγματα στο επίπεδο της κρίσης της Καραϊβικής στην δεκαετία του 1960.»

Αυτό ήταν μια ευθεία αναφορά στην κρίση για τους πυραύλους στην Κούβα το 1962, όταν ο Πρόεδρος Κένεντυ στάθηκε αντιμέτωπος του Νικήτα Χρουστσόφ της ΕΣΣΔ για τους σοβιετικούς πυραύλους που είχαν εγκατασταθεί απέναντι από τις αμερικανικές ακτές.

Στο μεταξύ το ρωσικό υπουργείο Αμύνης, έχει διακριτικά διαβεβαιώσει ότι τηλεφωνικές συνεννοήσεις συνεχίζονται κανονικά με το Πεντάγωνο, κάθε εβδομάδα και ότι αυτός ο διάλογος «αποδίδει».

Παράλληλα συνεχίζονται και οι δοκιμές ρωσικών όπλων εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας, όπως ο δι-ηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος, ο υπερηχητικός πύραυλος Κhinzal και η μαζική παραγωγή του υπερηχητικού πυραύλου Sarmat . Το πρώτο Σύνταγμα των Ρωσικών Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων θα παραλάβει τον νέο πύραυλο Avangard πριν από το τέλος του χρόνου.

Και έπειτα είναι κα τοTsircon, ένας υπερηχητικός πύραυλος, ικανός να φθάσει τα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων μέσα σε πέντε λεπτά, καθιστώντας όλα τα στρατιωτικά μέσα του ΝΑΤΟ εκτεθειμένα σε απειλή κονιορτοποίησης.

Αυτό που εννοούσε ο Πούτιν στην ομιλία του με την στοχοποίηση «κέντρων λήψεως αποφάσεων» αφορούσε βασικά το ΝΑΤΟ, όχι την αμερικανική επικράτεια.*

Και πάλι, είναι κρίσιμο να υπογραμμιστεί ότι καμιά από αυτές τις πολύ ανησυχητικές εξελίξεις δεν σημαίνει ότι η Ρωσία θα επιχειρήσει ένα προληπτικό πλήγμα κατά της ανάπτυξης αμερικανικών πυραύλων στην Ανατολικήν Ευρώπη. Ο Πούτιν ήταν κατηγορηματικός ότι αυτό δεν είναι αναγκαίο. Επιπλέον, το ρωσικό πυρηνικό δόγμα απαγορεύει οποιαδήποτε προληπτικά χτυπήματα.

Ο Οίκος του Ανατέλλοντος (Πυρηνικού) Ηλίου.

Για να καταστήσω αφομοιώσιμη αυτήν την αρχή, πήγα έναν μακρύ περίπατο πίσω από τον ποταμό Μόσκοβα, σταματώντας, κατά την επιστροφή, μπροστά στην Biblioteka Lenina, για να υποβάλω τα σεβάσματά μου στον Μεγαδάσκαλο Ντοστογιέφσκι. Και τότε μου φώτισε: Αυτό συνδεόταν άμεσα με ότι είχε συμβεί μια μέρα πιο πριν.

Την προτεραία της ομιλίας του Πούτιν για την κατάσταση του έθνους είχα πάει να επισκεφτώ τον Αλεξάντερ Ντούγκιν στο γραφείο του, στο εξαίσιο -σοβιετικής αρχιτεκτονικής art nouveau- κτίριο, του άλλοτε Κεντρικού Ταχυδρομείου. Ο Ντούγκιν, πολιτικός αναλυτής και μελετητής της στρατηγικής, με εκλεπτυσμένη φιλοσοφική σκέψη, καθυβρίζεται στην Ουάσιγκτον ως ο ιδεολόγος του Πούτιν. Υπήρξε και των αμερικανικών κυρώσεων στόχος.

Με υποδέχτηκε στην είσοδο η πολυτάλαντη θυγατέρα του, Ντάρια - δραστήρια σε όλα, από την φιλοσοφία και την μουσική ως την γεωπολιτική. Ο Ντούγκιν έδινε συνέντευξη στον ανταποκριτή του ιταλικού τηλεοπτικού δικτύου RAI, Sergio Paini. Μετά το τέλος της συνέντευξης, οι τρείς μας πιάσαμε συζήτηση, στα ιταλικά, για τον Λαϊκισμό, τον Ιταλό πολιτικό Ματέο Σαλβίνι και για τα κίτρινα γιλέκα στην Γαλλία. Ο Ντούγκιν μιλάει με άνεση πολλές γλώσσες.

΄Επειτα συνεχίσαμε την κουβέντα, από εκεί που την είχαμε αφήσει με την Ντάρια, τον Δεκέμβριο, στην προηγούμενη επίσκεψή μου στην Μόσχα. Ο Ντούγκιν είχε πάει στην Σαγκάη, να δώσει μια σειρά μαθημάτων διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο Φιουντάν και έδωσε επίσης διαλέξεις στα πανεπιστήμια Τσινγκχούα και Πεκίνου. Επέστρεψε εντυπωσιασμένος με το ενδιαφέρον του κινεζικού ακαδημαϊκού κόσμου για τον Λαϊκισμό, του Γερμανό φιλόσοφο Μάρτιν Χάιντεγκερ και τα Κίτρινα Γιλέκα, όπως επίσης και για τα εξελισσόμενα βήματα Ρωσίας και Κίνας στον στρατηγικό συνεταιρισμό τους. ΄Ετσι αναπόφευκτα εγκύψαμε στον Ευρασιανισμό και σε στρατηγικές προς την ευρασιατική ένωση.

Το γραφείο του Ντούγκιν έχει την ατμόσφαιρα μιας περιστρεφόμενης δεξαμενής σκέψης. Προσπαθούσα να ενημερώσω τον Ντούγκιν για την Βραζιλία, υπό τον Μπολσονάρο και την κλίκα του , όταν ξαφνικά εμφανίζεται –ποιος θα το φανταζόταν- ο Alastair Crooke. Ο ΄Αλαστερ, με την εξαιρετική διπλωματική όσφρησή του, είναι από τους κορυφαίους στον κόσμο ειδικούς της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης -και πολλών άλλων. Είναι στην Μόσχα για μια από τις διάσημες πλέον Διασκέψεις Βαλντάϊ για την Μέση Ανατολή, μαζί με σημαντικές προσωπικότητες από την Συρία και το Ιράν.

Σύντομα είχαμε απορροφηθεί από μιαν συναρπαστική συζήτηση για την ψυχή του Ισλάμ, την καθαρότητα του Σουφισμού, την Μουσουλμανική Αδελφότητα (αυτούς τους περίφημους φίλους της μηχανής Κλίντον), του τι ακριβώς μηχανεύονται ο Ερντογάν και η ηγεσία του Κατάρ και για την στειρότητα –πνευματική και ψυχική- του Ουαχαμπικού Οίκου των Σαούντ και των Εμιράτων.

Τείνουμε να συμφωνήσουμε πως συζητήσεις σαν αυτές -διεξαγόμενες στην Μόσχα και στην Τεχεράνη, στην Κωνσταντινούπολη και στην Σαγκάη- θα επωφελούνταν σημαντικά από την παρουσία ενός προοδευτικού Στηβ Μπάνον (οργανωτή της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ), ικανού να οργανώσει και να προωθήσει μιαν συνεχή συζήτηση για την πολύ-κεντρικότητα.

Μια μέρα πριν την παγερή προειδοποίηση του Πούτιν κατά της ολίσθησης στον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα, συζητούσαμε για τον κόσμο μετά την κατάργηση της Συνθήκης INF, αλλά με έμφαση στην ευρασιατική ενοποίηση. Που περιλαμβάνει ρωσικές και κινεζικές πνευματικές ηγεσίες, οι οποίες έχουν πλήρη συνείδηση ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν στην αμερικανική υπερδύναμη να τις απομονώσει.

Συνόδευσα τον ΄Αλαστερ στο ξενοδοχείο του, περνώντας από το φωταγωγημένο Μπολσόϊ. Συνέχισα τον δρόμο μου και καθώς η Λουμπιάνκα (η περιβόητη έδρα της σταλινικής «ασφάλειας») χάθηκε από την θέα, ένας πλανόδιος μουσικός έπαιζε «το σπίτι στην χαραυγή», στα ρωσικά.

Ας ελπίσουμε πως δεν είναι πυρηνικός ο ήλιος που θα ανατείλει…


*Aυτή η ερμηνεία του Εσκομπάρ αποδείχτηκε εσφαλμένη και από την εκπομπή του Κισελιώφ, στην ρωσική κρατική τηλεόραση, που παρουσίασε «επί χάρτου» τους υποψήφιους ρωσικούς στόχους στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων το Πεντάγωνο και η Προεδρική Κατοικία το Καμπ Ντέϊβιντ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δείξανε, του θεάματος οι Δυτικοί «Άρχοντες», την «ζάχαρη» στον Λάνθιμο, και μετά...
του δώσανε τα... «όσκαρ» της μη προτίμησης τους.
Έτυχε...; Όχι...

Απ’όσα γνωρίζουμε, θα λέγαμε πως κάτω από τις «ελευθεριότητες» και τα «διεθνιστικά» τους, αλλιώς σκέπτονται.

Φυσικά αυτό ισχύει και για τα 7.900 μέλη της Ακαδημίας Κινηματογράφου -κατά 84% λευκοί και... «Σάξονες»- που ψηφίζουν γιά τα “Oscar”.

Συνέπεια: η ...ειδική στάση που κρατούν απέναντί μας...

Όχι όλοι· υπάρχουν και οι -ορκισμένοι!- φιλέλληνες·- που συναντιώμαστε μαζί τους στο όπου γης «Ελληνικό Καλοκαίρι»- όπως υπάρχουν και αυτοί, που δε χάνουν ευκαιρία, να μας φερθούν σε διεθνές επίπεδο ...άκομψα.

Γιατί δεν δίνεις την ελπίδα, 10 βραβείων “Oscar” σ’έναν Δημιουργό, και μετά τον «αδειάζεις»... παραχωρώντας του 1· κι αυτό όχι στον ίδιο.

Σημειωτέον ότι η ίδια η Ακαδημία ορίζει τις υποψηφιότητες (!), σηματοδοτώντας τις προθέσεις της, γιά το που θέλει να δώσει τα βραβεία.

Σημειωτέον επίσης, ότι από την αρχή του διαγωνισμού το 1927 έως σήμερα, σε καμμία υποψηφιότητα ταινίας γιά 10 Όσκαρ, η ταινία δεν έλαβε τελικά μόνον 1.

Πιό συγκεκριμένα, οι υποψηφιότητες ταινιών γιά 10 Όσκαρ, μέχρι πέρισυ ήταν 18, και ο μέσος όρων των βραβείων που τελικά πήραν, ήταν 6.

Αναλυτικώτερα.

Οι 18 ταινίες που προτάθηκαν γιά 10 Όσκαρ, έλαβαν :

1) Το 1937, 3 Όσκαρ.
2) Το 1941, 5 Όσκαρ.
3) Το 1944, 7 Όσκαρ.
4) Το 1960, 5 Όσκαρ.
5) Το 1962, 7 Όσκαρ.
6) Το 1963, 4 Όσκαρ.
7) και 8) Το 1965, 5 Όσκαρ, και 5 Όσκαρ. (Υποψηφιότητες 2 ταινιών, για 10 Όσκαρ).
9) Το 1970, 7 Όσκαρ.
10) Το 1972, 8 Όσκαρ.
11) Το 1973, 7 Όσκαρ.
12) Το 1976, 4 Όσκαρ.
13) Το 1977, 6 Όσκαρ.
14) Το 1995, 5 Όσκαρ.
15) Το 2008, 8 Όσκαρ.
16) Το 2011, 5 Όσκαρ.
17) Το 2013, 7 Όσκαρ.
18) Το 2015, 6 Όσκαρ.

Και ερχόμαστε στην 19η ταινία που προτάθηκε γιά 10 Όσκαρ... την «Ευνοούμενη» (“The Favourite”) του Γιώργου Λάνθιμου· υποψήφια γιά τα εξής :

1) Καλύτερης Ταινίας… 2) Καλύτερης Σκηνοθεσίας… 3) Πρωτότυπου Σεναρίου…
4) Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης… 5) Φωτογραφίας… 6) Καλύτερου Μοντάζ…
7) Κοστουμιών… 8) Α΄Γυναικείου Ρόλου…


9 και 10) Β΄κ Β΄ Γυναικείου Ρόλου… (γιά 2 ηθοποιούς της ταινίας)

Της δόθηκε τελικά μόνον το βραβείο Α΄Γυναικείου Ρόλου.

Με μεγαθυμία, άφησε ο Λάνθιμος το δάκρυ του, κατά την βράβευση της πρωταγωνίστριας του,
τοποθετώντας τον εαυτό του εκεί που ανήκει. στους νικητές·με ανωτερότητα ήθους και υγεία ψυχής,
έναντι μιάς πενιχρής συγκομιδής επιλογών, εκ μέρους των κριτών του.

Κάτι ήξερε ο Μάνος Χατζιδάκις που δεν είχε πάει καν να παραλάβει το “Oscar” το 1960, και αναγκάσθηκε η Ακαδημία να του το στείλλει ταχυδρομικά.
(Και πόσο ειρωνικά –όπως το βλέπουμε στο “you tube”- λέει ο παρουσιαστής το ακατανόητο γι’αυτόν όνομα, του μεγάλου Μάνου Χατζιδάκι.)

Αλλά και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, έδωσε δείγμα γραφής μη αισθήματος κατωτερότητας, όταν το 1988 καλούμενος στην σκηνή γιά την βράβευσή του με το Β΄Βραβείο –τον Αργυρό Λέοντα- της Βενετίας, δεν απηύθυνε ομιλία, λέγοντας : Έχω προετοιμασθεί να μιλήσω γιά Α΄Βραβείο, όχι γιά Β΄…

Μεγαλόψυχοι… Υπερήφανοι… Έξυπνοι……Έλληνες Δημιουργοί γιά μίμηση.


Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός


(Η εικόνα είναι του Ληξουριώτη Δον ΨΥΧΩΤΗ)

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής  είναι ένα Ηράκλειο καθήκον, και δεν μπορεί να αγνοηθεί αν η ζωή στη γη πρέπει να διατηρηθεί για τις μελλοντικές γενιές. Οι γλωσσολόγοι αντιμετωπίζουν επί του παρόντος μια παρόμοια πρόκληση: Χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση, οι ειδικοί εκτιμούν ότι σχεδόν οι μισές από τις 6.800 γλώσσες του κόσμου θα οδηγηθούν στο δρόμο των δεινοσαύρων και θα εξαφανιστούν μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα. Απαντώντας σε αυτή την κρίση, οι στρατοί ακαδημαϊκών, ανεξάρτητων ερευνητών και φιλανθρωπικών οργανώσεων, όπως τα Wikitongues, δεσμεύτηκαν να σώσουν τις προς εξαφάνιση γλώσσες του κόσμου, ψάχνοντας τους τελευταίους ζωντανούς ομιλητές και τεκμηριώνοντας κάθε λέξη τους. Οι πιο ευάλωτες από αυτές ονομάζονται "κρίσιμα απειλούμενα", που σημαίνουν ότι είναι εξοικειωμένα μόνο με τα πιο ηλικιωμένα μέλη ενός συγκεκριμένου πληθυσμού και μπορεί να μην ομιλούνται άπταιστα ή τακτικά. Ξεκινώντας από αυτόν τον ορισμό και τον Άτλαντα της UNESCO των Γλωσσών σε Κίνδυνο, ο Stacker συγκέντρωσε εφημερίδες και άρθρα περιοδικών, ακαδημαϊκά περιοδικά και ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων για να καταρτίσει αυτόν τον κατάλογο με τις 30  πιο απειλούμενες γλώσσες του κόσμου.Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε αν η μητρική γλώσσα του προγόνου σας - ή ίσως και η δική σας - θα επιζήσει.

Forest Enets

Μία από τις πέντε Samoyed γλώσσες που προέρχονται από τη Σιβηρία και την Αρκτική, το Forest Enets μιλιούνται από λιγότερους από 15 ανθρώπους - κυρίως κτηνοτρόφους ταράνδων και ψαράδες από το μικροσκοπικό ρωσικό χωριό Potapovo. Αυτή η αυτόχθονη γλώσσα μπορεί να επιβιώσει μόνο χάρη στις πρόσφατες προσπάθειες διατήρησης, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ενός παιδικού σταθμού εμβάπτισης "γλωσσικής φωλιάς" και εύκολα προσβάσιμων διδακτικών βίντεο.

Bathari

Το Bathari είναι μια σημιτική γλώσσα νότιας αραβικής καταγωγής. Επί του παρόντος, ομιλείται από λιγότερα από 20 άτομα σε μια μικρή αλιευτική κοινότητα στη νοτιοδυτική ακτή του Ομάν. Οι οικονομικές και εκπαιδευτικές ευκαιρίες που προσφέρονται στους άραβες ομιλητές οδήγησαν τη νεότερη γενιά να εγκαταλείψει τη μητρική γλώσσα. Πρόσφατα, το Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής του Λονδίνου κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για την τεκμηρίωση του Bathari, συγκεντρώνοντας πάνω από 2.000 καταγραφές ηλικιωμένων γηγενών ομιλητών.

Boruca

Παρά την παρουσία δίγλωσσων πινακίδων στα τοπικά καταστήματα και τη διδασκαλία ξένων γλωσσών σε κάποια τοπικά σχολεία, η Boruca είναι μια ταχέως εξαφανισμένη γλώσσα. Σήμερα υπάρχουν λιγότεροι από 20 γηγενείς ομιλητές, όλοι οι ηλικιωμένοι, που ζουν στην επαρχία Puntarenas στην ακτή του Ειρηνικού της Κόστα Ρίκα.

Cornish

Όπως ένας Φοίνικας αναγεννάται από τις στάχτες, αυτή η αρχαία γλώσσα έχει ανέβει από τους νεκρούς. Η Dolly Pentreath, που θεωρείται ότι ήταν ο τελευταίος φυσικός ομιλητής, πέθανε στα τέλη του 18ου αιώνα. Χάρη στην ευρεία αναζωογόνηση της κελτικής κουλτούρας στις αρχές του 20ού αιώνα, περισσότεροι από 500 κάτοικοι του νοτιοδυτικού νομού της Βρετανίας αναγνώρισαν την Cornish ως την κύρια γλώσσα τους στην απογραφή του 2011. Η Cornish διδάσκεται στα τοπικά σχολεία και μπορεί επίσης να ακουστεί στο BBC Radio Cornwall.

Balkan Gagauz

Αυτή η διάλεκτος της Gagauz μιλιέται από λιγότερους από 100 ανθρώπους, κυρίως ηλικιωμένους, στην περιοχή Deliorman της Βουλγαρίας. Ένας εθνικά τουρκικός λαός, οι Γκαγκαουίοι περιπλανημένοι σε αυτό που είναι τώρα η Ανατολική Ευρώπη, εγκαταστάθηκαν στη σημερινή Μολδαβία, τη Βουλγαρία και τη Μακεδονία. Σε αντίθεση με τον ξαδέλφιο της Μολδαβίας, ο οποίος έχει αναβιώσει στην ανεξάρτητη επαρχία της Gagauzia, δεν υπάρχει παρόμοιο κίνημα στη Βουλγαρία και ως εκ τούτου, η Βαλκανική Γκαγκαούζ κινδυνεύει να εξαφανιστεί τις επόμενες δεκαετίες. Οι εγγραφές της γλώσσας είναι διαθέσιμες στο YouTube.

Ελληνικά Καππαδοκίας

Αρχικά μιλήθηκε στη Μικρά Ασία και, στη συνέχεια, από Έλληνες της Καππαδοκίας, αυτή η μεσαιωνική διάλεκτος θεωρήθηκε ότι εξαφανίστηκε στα μέσα του 20ού αιώνα. Ωστόσο, το 2005, ο καθηγητής Mark Janse του Πανεπιστημίου της Γάνδης αποκάλυψε ένα σύνολο περίπου 200 καππαδοκικών ομιλητών σε απομονωμένες κοινότητες στην ηπειρωτική Ελλάδα. Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ, "Last Words", γράφει την ανακάλυψη του Janse. Η ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου του Cambridge Ιωάννα Σιταρίδου κατέγραψε επίσης τις συνομιλίες της με τους γηγενείς ομιλητές.

Gottscheerish

Οι γηγενείς ομιλητές αυτής της ραγδαία εξαφανισμένης γλώσσας αρχικά προήλθαν από ένα θύλακα Γερμανών μεταναστών στη Σλοβενία που στη συνέχεια διασκορπίστηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρόλο που μια ακμάζουσα κοινότητα του Gottscheer και των απογόνων τους εγκαταστάθηκαν στο Queens, της Ν. Υ., εκτιμάται ότι λιγότεροι από 100 άνθρωποι μιλάνε πολύ καλά τnν Gottscheerish. Καταβάλλονται προσπάθειες για τη διατήρηση της διαλέκτου, όπως  η καταγραφή μιας βίντεο συνομιλίας μεταξύ δύο εγγενών ομιλητών.

Manchu

Περισσότεροι από 10 εκατομμύρια εθνοτικοί Μαντζουριανοί ζουν στην Κίνα, όμως λιγότεροι από 20 ηλικιωμένοι χωρικοί στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας μπορούν να μιλήσουν την Manchu. Οι αυτοκράτορες της Μαντζουρίας βασίλεψαν στην Κίνα για σχεδόν 300 χρόνια, επιτυγχάνοντας σε μεγάλο βαθμό  να διατηρήσουν την εθνοτική τους ταυτότητα. Η πτώση της δυναστείας το 1911, οδήγησε στον εκφοβισμό του λαού της Μαντζουρίας, ο οποίος υιοθέτησε όλο και περισσότερο κινέζικες γλώσσες και έθιμα. Με ένα μόνο τοπικό δημοτικό σχολείο που προσφέρει περιορισμένα μαθήματα της γλώσσας, οι μελετητές δεν είναι αισιόδοξοι για την επιβίωση της Manchu. Το βίντεο ντοκιμαντέρ 2012 "Ο τελευταίος αυτοκράτορας" περιλαμβάνει συνεντεύξεις με τους ομιλητές της Μάντσου.

Karaim

Το 1992, ο Σουηδός ακαδημαϊκός Éva Csató Johanson ανακάλυψε έναν πληθυσμό περίπου 60 ομιλητών της Καραΐμ που ζούσαν στην πόλη της Λιθουανίας Trakai. Εθεωρείτο ότι έχει εξαφανιστεί, η Karaim είναι μια τουρκική γλώσσα με εβραϊκές επιρροές, παραδοσιακά γνωστή ως "lashon kedar" - "γλώσσα των νομάδων". Στις προσπάθειές του να διατηρήσει τη γλώσσα, ο Johanson μιλούσε μόνο  Karaim στα μαθήματά του. Η Καράιμ διδάσκεται τώρα τόσο σε θερινά σχολεία όσο και στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Ένα κανάλι αφιερωμένο στα folksongs της Karaim είναι διαθέσιμο στο YouTube.

Hawaiian

Ο τροπικός παράδεισος της Χαβάης μπορεί να υπερηφανεύεται για μια ιδιαίτερα μελαγχολική μητρική γλώσσα. Με λιγότερους από χίλιους άπταιστους ομιλητές, ωστόσο, η Hawaiian είναι μια γλώσσα που απειλείται με εξαφάνιση. Μετά την αμερικανική προσάρτηση, η ισπανική γλώσσα απαγορεύτηκε στα σχολεία του νησιού για 90 χρόνια. Μέχρι τη δεκαετία του 1980 λίγοι άνθρωποι μπορούσαν να μιλούν τη γλώσσα, προτρέποντας στην ίδρυση σχολείων προετοιμασίας για τη  διατήρηση της Hawaiian στις μελλοντικές γενιές. Το Duolingo, μια δωρεάν εφαρμογή που διατίθεται και για iOS και για Android, μπορεί να το αλλάξει. Επιπλέον, η εφαρμογή Drops για την εκμάθηση γλωσσών πρόσθεσε πρόσφατα τη Hawaiian στη λίστα των γλωσσών της.

Tsakonian

Τσακώνικη, η οποία προέρχεται από το ελληνικό στρατιωτικό κράτος της Σπάρτης, ομιλείται από περίπου 300 άτομα που ζουν σε λίγα ορεινά χωριά στην ανατολική Πελοπόννησο. Ο Παναγιώτης Τσαγκούρης, ένας δάσκαλος που μεγάλωσε μιλώντας Τσακώνικα, συνέταξε με τη βοήθεια των μαθητών το  Τσακώνικο λεξικό, σε μια προσπάθεια διατήρησης της γλώσσας. Το Wikitongues έχει επίσης δημιουργήσει βιντεοσκοπήσεις ομιλούντων τη μητρική γλώσσα.

Pite Saami

Ομιλούμενη μόνο από 20 περίπου κατοίκους μιας κοινότητας κτηνοτρόφων ταράνδων στη σουηδική Λαπωνία, η Pite Saami είναι ουραλική γλώσσα που δεν έχει επίσημη γραπτή μορφή. Στα μέσα του 20ου αιώνα, η δημόσια πολιτική απαίτησε τη μονομερή υιοθέτηση της σουηδικής γλώσσας και  απαγορευόταν συχνά σε μαθητές να μιλάνε την Πιτ Σαάμι στο σχολείο. Οι βιντεοσκοπημένες εγγραφές των κτηνοτρόφων ταράνδων που μιλάνε την Pite Saami αποτελούν μέρος των μεγαλύτερων προσπαθειών της Ερευνητικής Ομάδας Freiberg για τη διατήρηση αυτής της εξαφανισμένης γλώσσας.

Yaghan

Για χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι της Yamana ζούσαν στο νότιο άκρο της Αργεντινής, μιλώντας τη μητρική τους γλώσσα, την Yaghan. Σήμερα, μόνο ένας γηγενής ομιλητής παραμένει: η 90χρονη Cristina Calderon, η οποία μπορεί να ακουστεί να μιλάει Yaghan σε ένα ντοκιμαντέρ. Αν και η Καλντερόν μεγάλωσε μιλώντας Yaghan, τα παιδιά της προτιμούσαν τα ισπανικά από τη μητρική τους γλώσσα, η οποία ήταν συχνά αιτία χλευασμού. Η κατάσταση  όμως δείχνει να αλλάζει. Η Χιλή τώρα ενθαρρύνει τις αυτόχθονες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της διδασκαλίας του Yaghan στα τοπικά νηπιαγωγεία.

Nluu

Η Kristina Esau, 84 ετών, είναι ένας από τους μόνους ζωντανούς ομιλητές της Nluu: της ιθαγενούς γλώσσας των λαών της Νότιας Αφρικής, στο San. Αξιοσημείωτη για τον ξεχωριστό της "ήχο", η Nluu και οι ομιλητές της ήταν κακοποιημένοι από ολλανδούς άποικους, αναγκάζοντας το μεγαλύτερο μέρος στο San να υιοθετήσει την Αφρικανική γλώσσα. Η Esau, ωστόσο, είναι μια γυναίκα - σταυροφόρος   για να σώσει τη γλώσσα που πεθαίνει και να την διδάξει στα παιδιά της περιοχής. Η Nluu ομιλείται στο ντοκιμαντέρ PBS, “The Linguists.”(Οι Γλωσσολόγοι).

Louisiana Spanish

Η Louisiana Spanish, όπως η Louisiana Creole, έχει αναγνωριστεί από την UNESCO ως άκρως απειλούμενη γλώσσα. Με μόνο μια χούφτα ομιλητών, ωστόσο, η Louisiana Spanish είναι τα πιο ευάλωτη από τις δύο. Με ανάμειξη Cajun, αγγλικών και πορτογαλικών στοιχείων, εξελίχθηκε από την ομιλία των μεταναστών του 18ου αιώνα από τα Κανάρια Νησιά, γνωστή ως "Isleños." Η Louisiana Spanish μπορεί να ακουστεί κυρίως στη νότια κοινότητα του St. Bernard, ιδιαίτερα σε Isleño σατυρικές μπαλάντες γνωστές ως décimas.

Votic

Η Votic - επίσης γνωστή ως Vote ή Votian - είναι ουραλική γλώσσα που σχετίζεται στενά με την εσθονική γλώσσα. Απαγορευμένη από τους Σοβιετικούς στη δεκαετία του 1930, η Votic επιβιώνει σε πολλά μικρά ρωσικά χωριά στα δυτικά της Αγίας Πετρούπολης, όπου ομιλείται από οκτώ εθνικά φινλανδικά Vods. Ένα πρόσφατα ανοιγμένο μουσείο στο Luzhitsy προσφέρει διδασκαλία γλωσσών ως μέρος μιας μεγαλύτερης προσπάθειας για τη διατήρηση ό, τι παραμένει από την κουλτούρα της  Vote. Το ρωσικό λαϊκό συγκρότημα Bestiarium κατέγραψε ένα άλμπουμ παραδοσιακών βότικων τραγουδιών.

Natooran

Η Natooran, μια γλώσσα Formosan που ανήκει σε αυτόχθονες φυλές στην ανατολική ακτή της Ταϊβάν, έχει λιγότερους από 600 ομιλητές. Το 2017, η κυβέρνηση της Ταϊβάν διέθεσε χρηματοδότηση για τη διατήρηση των εξαιρετικά απειλούμενων γλωσσών της, η οποία περιλαμβάνει τη δημοσίευση εγγράφων σε γλώσσες άλλες εκτός από την Μανδαρινική.

Nuxalk

Η Nuxalk, επίσης γνωστή ως Bella Coola, ομιλείται από έναν μικρό αριθμό εγγενών Βορειοαμερικανών στην καναδική επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας. Εκκλησιαστικά σχολεία κατοικιών κάποτε απαγόρευσαν στους αυτόχθονες φοιτητές να μιλούν τη μητρική τους γλώσσα. Ως εκ τούτου, μόνο 17 άτομα μιλούσαν άνετα τη Nuxalk  το 2017. Σήμερα, η Nuxalk είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τη γλώσσα, διατηρώντας φωνητικές ηχογραφήσεις και διδασκαλία της Nuxalk στα τοπικά σχολεία. Η φυλή έχει επίσης σχέδια για τη δημιουργία παιδικών βιβλίων, CD και βίντεο στη γλώσσα Nuxalk.

Patuá

Στην αυτόνομη περιοχή στο Μακάο της Κίνας, οι ντόπιοι αγωνίζονται να κρατήσουν την Patuá, ένα μείγμα πορτογαλικών και καντονέζικων που μιλήθηκαν από περίπου 50 μέλη της αυτόχθονης ευρασιατικής κοινότητας του Μακάου. Οι ηλικιωμένοι Μακάνοι που μεγάλωσαν με την Patuá στο σπίτι διατηρούν τη γνώση της γλώσσας, παρά το γεγονός ότι αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν υπέρ των Πορτογαλικών στο σχολείο. Αντιμέτωποι με την απειλή εξαφάνισης από την αυξανόμενη αφομοίωση της Κίνας, λαμβάνονται μέτρα για τη διατήρηση του πολιτισμού Patuá και Macanese στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού της δραματουργικής ομάδας "Doci Papiaçam di Macau".

Shompen

Οι κάτοικοι των απομακρυσμένων Iνδικών νησιών Andaman και Nicobar  φημίζονται για την εχθρικότητά τους απέναντι στους ξένους, όπως πιστοποιεί η πρόσφατη δολοφονία ενός Αμερικανού ιεραποστόλου. Οι Shompen, ένας γηγενής λαός με προ-νεολιθικές ρίζες που κατοικούν στην περιοχή, μειώνεται σε αριθμό και κατά συνέπεια η μητρική τους γλώσσα ομιλείται μόνο από 200 άτομα. Πρόσφατα, η ινδική κυβέρνηση πρότεινε την ίδρυση ακαδημαϊκών τμημάτων σε πανεπιστήμια για να μελετήσει το Shompen και άλλες γηγενείς γλώσσες που διατρέχουν κίνδυνο.

Livonian

Η Grizelda Kristina, η τελευταία ομιλούσα άπταιστα  τη  Livonian, πέθανε στον Καναδά το 2013. Χάρη στις προσπάθειές της, όμως, η Livonian, μια ουραλική γλώσσα παρόμοια με τη φινλανδική και την εσθονική, ζει, αν και με υποστήριξη ζωής. Η Κριστίνα, που γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Λιθουανίας, κατέγραψε τη μητρική της γλώσσα για τους ερευνητές. Σήμερα, η Livonian αναπτύσσεται ως δεύτερη γλώσσα μεταξύ των εθνοτικών Livonians που επιθυμούν να διατηρήσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά. Το ντοκιμαντέρ του 1991, "Livivian Lives", διαφυλάσσει το λεκτικό αποτύπωμα των εγγενών Livonian ομιλητών.

Naukan Yupik

Μια από τις πέντε απειλούμενες γλώσσες Yupik, η Naukan Yupik ομιλείται από αυτόχθονες κατοίκους της Σιβηρίας. Από το 2010, υπήρχαν λιγότεροι από 60 γηγενείς ομιλητές, σε μεγάλο βαθμό ως επακόλουθο του σοβιετικού εκτοπισμού των Yupik από το προγονικό χωριό Naukan στη Βερίγγιο θάλασσα (Bering Sea).

Arabana

Από το 2005, υπήρχαν μόνο πέντε άτομα στον κόσμο που μπορούσαν να μιλούν Arabana, μία από τις άκρως απειλούμενες γλώσσες της Αυστραλίας. Τα τελευταία χρόνια, η Ομάδα Κινητής Γλώσσας του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας συγκέντρωσε τη χούφτα αυτών των τελευταίων άπταιστα ομιλητών για να τους οδηγήσει σε «εργαστήρια αναγέννησης» με στόχο τη διατήρηση της γλώσσας της Arabana για τις μελλοντικές γενιές. Τα μαθήματα γλωσσών Arabana διατίθενται επίσης στον ιστότοπο της ομάδας κινητών γλωσσών.

Manx

Παρόλο που ο τελευταίος ντόπιος  ομιλητής της Μανξ, ο Ned Maddrell, πέθανε το 1974, αυτή η γαελική γλώσσα αναστάθηκε με θαυματουργό τρόπο στη Βρετανική νήσο του Μαν από οικολόγους. Οι ηχογραφήσεις που έκανε ο Maddrell πριν από το θάνατό του τεκμηρίωσαν τη γλώσσα, χρησιμεύοντας ως πολύτιμος πόρος για τους νέους μαθητές. Το Bunscoill Ghaelgagh, ένα εντυπωσιακό δημοτικό σχολείο Manx, δημιούργησε μια γενιά νέων γηγενών ομιλητών. Εκτιμάται ότι περισσότεροι από 1.800 άνθρωποι έχουν τώρα κάποιο επίπεδο επάρκειας στη γλώσσα.

Ainu

Οι γηγενείς Ainu  της Ιαπωνίας μιλούν μια γλώσσα που δεν σχετίζεται με καμία άλλη. Το 1996, λιγότεροι από 20 άνθρωποι μιλούσαν την Ainu, η οποίος δεν είχε χρησιμοποιηθεί σε συνομιλία από τη δεκαετία του 1950. Ότι έχει απομένει από τον πληθυσμό Ainu της Ιαπωνίας, που έχει καταπιεστεί σε μεγάλο βαθμό, βρίσκεται στο νησί Hokkaido, όπου τα χωριά κάνουν βήματα για να διατηρήσουν τη μητρική τους γλώσσα, συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφιών των ηλικιωμένων ομιλητών και νεαρών γονέων που συνειδητά μεγαλώνουν τα παιδιά τους ως εγγενείς ομιλητές της Ainu.

Barzani Jewish Neo-Aramaic

Μια αραμαϊκή διάλεκτο με ρίζες στο ιρακινό Κουρδιστάν, η εβραϊκή νεοαραμαϊκή Barzani είναι κοντά στην εξαφάνιση. Από το 2008, υπήρχαν λιγότεροι από 20 ομιλητές αυτής της αρχαίας γλώσσας, που σχετίζονταν μεταξύ τους, ηλικίας άνω των 70 ετών και ζούσαν στο Ισραήλ.

Cambap

Η Cambap, γνωστή και ως Twendi, ομιλείται από λιγότερα από 30 άτομα που ζουν σε δύο μικρά χωριά του Καμερούν. Όπως και με πολλές άλλες εξαφανισμένες γλώσσες, όσοι έχουν γνώση του Cambap είναι προχωρημένης ηλικίας, ενώ οι νεότερες γενιές ευνοούν τις ευρύτερα ομιλούμενες γλώσσες.

Nez Perce

Η Nez Perce, ή  Nimipuutimt, είναι μια από τις πολλές εξαφανισμένες εγγενείς αμερικάνικες γλώσσες, με λιγότερους από 20 άπταιστους ομιλητές το 2007. Το Πρόγραμμα Γλωσσών Nez Perce, που εδρεύει στο Idaho, αγωνίζεται με τη τεχνολογία με εφαρμογές παρεχόμενες σε συσκευές Apple και Android.

Kusunda

Η Gyani Maiya Sen, μια ηλικιωμένη μητέρα του Νεπάλ, είναι ένας από τους δύο τελευταίους ομιλητές της Kusunda, μιας αινιγματικής γλώσσας άγνωστης προέλευσης που έχει προβληματίσει τους γλωσσολόγους εδώ και δεκαετίες. Η Κουσούντα φαίνεται ότι έχει αναπτυχθεί σε πλήρη απομόνωση, καθώς δεν έχει καμία σχέση με καμία από τις 20 γνωστές γλωσσικές οικογένειες. Οι μελετητές εργάζονται με ταχείς ρυθμούς για να τεκμηριώσουν την Κουσούντα, συμπεριλαμβανομένου αυτού του βίντεο του Sen που μιλάει τη μητρική του γλώσσα.

πηγή: microsoft news
μετάφραση - απόδοση: ακτιβιστής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου