Articles by "Στυλιανού"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στυλιανού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του Βryan Fidgerald, Fort Rus, 17-12-20

[«Ο Αλεξέϊ Ναβάλνι, Ρώσος επικριτής του Βλαντιμίρ Πούτιν», κατά την Ντώυτσε Βέλλε (μεταπολεμική μετεμψύχωση του Σταθμού του Βερολίνου επί Γκαίμπελς) επέστρεψε στην Μόσχα , μετά την προ πολλών εβδομάδων αποθεραπεία του στην κλινική Charité του Βερολίνου από δηλητηρίαση στην Ρωσία, σε απόπειρα δολοφονίας του με την θανατηφόρο ουσία Νόβιτσοκ, και κατά την άφιξη του φυλακίστηκε, για την έκτιση ποινής που του είχε επιβληθεί προ της απόπειρας κατά της ζωής του. Ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών κ. Μάας ζήτησε την άμεση αποφυλάκισή του. Λήγει προφανώς έτσι η πρώτη σειρά του γερμανικού σήριαλ Νόβιτσοκ-Ναβάλνι, με την πρωτοφανή αντιστροφή αστυνομικού δόγματος και την επιστροφή του θύματος στον τόπο του εγκλήματος και των «δολοφόνων του!]

Mετάφραση/εισαγωγή Μ.Στυλιανού

Charité, μια γερμανική κλινική με ιστορία και συναρπαστικό μητρώο.

Στις 17 Δεκεμβρίου 2020, ο δήμαρχος του Χαρκόβου, Γκενάδι Κερνς πέθανε ενώ ήταν υπό τη φροντίδα της κλινικής Charité του Βερολίνου – από τα παλαιότερα νοσηλευτικά ιδρύματα στη Γερμανία, και το οποίο υπάρχει από τις αρχές του 18ου αιώνα. Από τους πιο αμφιλεγόμενους πολιτικούς της Ουκρανίας και επιχειρηματίας με εγκληματικό παρελθόν, ο Κερνς ήταν ένας πολιτικός ανεμόμυλος.. Ο λαός του Χαρκόβου τον αγαπούσε παρόλα αυτά, με τον Κερνς να συγκεντρώνει πάνω από το 60 τοις εκατό των ψήφων στις δημαρχιακές εκλογές του 2015 και του 2020, κερδίζοντας πάντα στον πρώτο γύρο. Μολονότι ο Κερνς υποστήριξε το Ουκρανικό πραξικόπημα το 2014, πολλοί τον κατηγόρησαν για φιλορωσικά αισθήματα. Μεταξύ των πολλών εχθρών του ήταν ο νυν υπουργός Εσωτερικών της Ουκρανίας ΄Αρσεν Άβακοφ, ο περιφερειακός κυβερνήτης του Χαρκόβου Ιγκόρ Μπαλούτα, καθώς και εθνικιστές και "φεντεραλιστές". Πάντως ο Κερνς κατάφερε να διατηρήσει την ισορροπία του στην επισφαλή σκηνή της ουκρανικής εσωτερικής πολιτικής, αν και όχι χωρίς απώλειες.

Η προτίμηση του για έναν υγιεινό τρόπο ζωής σκόνταψε στις 28 Απριλίου 2014, όταν, κατά τη διάρκεια ενός καθημερινού τζόκινγκ, ο δήμαρχος έγινε στόχος απόπειρας κατά της ζωής του. Η σφαίρα του δολοφόνου τρύπησε τον πνεύμονα και το συκώτι του, αλλά οι γιατροί στο Ισραήλ, όπου ο Κερνς μεταφέρθηκε εσπευσμένα την επόμενη μέρα, κατάφεραν να τον σώσουν. Από τότε, ο δήμαρχος του Χαρκόβου είχε καθηλωθεί σε μιαν αναπηρική καρέκλα...

Στις 15 του περασμένου Σεπτεμβρίου , η υπηρεσία Τύπου του δημάρχου του Χαρκόβου επιβεβαίωσε επίσημα ότι είχε διαγνωστεί φορέας του Κορωνοιού. Τα πράγματα πήραν σοβαρή τροπή, δεδομένου του τραυματισμού του παρελθόντος, της αναπηρίας και της ηλικίας του. Αυτό δεν τον εμπόδισε να επανεκλεγεί δήμαρχος της πόλης του από τον πρώτο γύρο. Ωστόσο, φαίνεται ότι στην επιλογή τους για την κλινική Σαριτέ του Βερολίνου ο Kερνς ή η ομάδα συμβούλων του έκαναν ένα μέγα λάθος. Την τελευταία φορά, ο Γκενάντι Κερνς, Εβραίος, σώθηκε από Ισραηλινούς γιατρούς. Αλλά οι γιατροί στην παγκοσμίου φήμης γερμανική κλινική δεν μπόρεσαν... ή δεν θέλησαν να τον σώσουν. Στις 11 Δεκεμβρίου, ο Κερνς υπέστη νεφρική ανεπάρκεια και πέθανε έξη μέρες αργότερα στο κρεβάτι του στο Charité.

Μα καλά, πώς; Η καλύτερη κλινική στη Γερμανία, με ένα εντυπωσιακό ιστορικό θεραπείας σοβαρών παθήσεων, ένα νοσοκομείο που έχει σώσει τις ζωές του Βίκτωρα Γιουσένκο (Προέδρου της Ουκρανίας), της Γιούλιας Τιμοσένκο ( Πρωθυπουργού της Ουκρανίας) και τέλος, του Αλεξέι Ναβάλνι, («επικριτή του Πούτιν», τον οποίο Πούτιν η σύζυγος Ναβάλνι –όπως μετέδωσε η Ντώυτσε Βέλλε- παρακάλεσε τηλεφωνικώς για την άμεση μεταφορά του συζύγου της από την ρωσική κλινική, με ιδιωτικό αεροπλάνο, στην κλινική του Βερολίνου Charité.

αποτυγχάνει να σώσει τη ζωή Ουκρανού (πάλι) δημάρχου που μεταφέρθηκε σε αυτό το ακριβό νοσοκομείο χωρίς καμιά καθυστέρηση; Ο θάνατός του μπορεί τελικά να σπάσει το τείχος σιγής που ανεγέρθηκε για να αποκρούσει την στρατιά των ερωτημάτων σχετικά με αυτή την κλινική και το ρόλο της σε πολιτικά παίγνια.

Παράξενες διαγνώσεις και αποτελεσματική θεραπεία

Ο επαγγελματισμός των γιατρών της κλινικής αναφέρθηκε στο μυθιστόρημα κατασκοπείας «17 στιγμές της άνοιξης» του Yulian Semenov, που αργότερα έγινε τηλεοπτική σειρά με το ίδιο όνομα και έκανε την κλινική Charité γνωστή στη Σοβιετική Ένωση και σε άλλες χώρες. Ένας από τους κύριους χαρακτήρες της σειράς, η χειριστής του ραδιοφώνου Kat, γεννά το μωρό της ακριβώς στο νοσοκομείο Charité, και, παραληρώντας κατά τη διάρκεια του τοκετού, μιλάει κατά λάθος ρωσικά. Ο γιατρός και η νοσοκόμα τότε ήρεμα συζητούν ποιος από τους δύο θα το αναφέρει στην Γκεστάπο...

Προφανώς, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει στην Charité (Ελεημοσύνη) από την πτώση του ναζισμού, με τους γιατρούς σε αυτή την κλινική να βάζουν τη συνεργασία με τις ειδικές υπηρεσίες πριν από το καθήκον τους ως λειτουργών του Ιπποκράτη.

(Σημείωση Μετφρ: Πάντως την διάγνωση για την δηλητηρίαση Ναβάλνι με το πολυθρύλητο Νόβιτσοκ δεν εξέδωσε η κλινική Charité αλλά νοσοκομείο της Wehrmacht,του γερμανικού στρατού!)

-Στην Ουκρανία, η κλινική Charité έγινε γνωστή μετά την παράξενη«δηλητηρίαση» του Βίκτωρα Γιουσένκο για την οποία κανείς δεν κατηγορήθηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2004, ο Γιουσένκο, ο οποίος ήταν τότε πρωτοπόρος στην κούρσα για την προεδρία, αρρώστησε και μεταφέρθηκε σε αυτό το γερμανικό νοσοκομείο. Οι φήμες για τη δηλητηρίαση του στροβιλίζονταν, με τους αντιπάλους του Γιουσένκο να κατηγορούνται φυσικά γι' αυτό. Σύντομα, το πρόσωπο του Γιουσένκο καλύφθηκε με χλωρ-ακμή. Ωστόσο, η δηλητηρίαση τού βγήκε σε καλό, καθώς τα αισθήματα οίκτου και συμπόνιας των Ουκρανών, του εξασφάλισαν , όπως αναφέρθηκε, μιαν αύξηση 4% των ψήφων.

Αλλά οι πολυμαθείς Γερμανοί γιατροί δεν μπόρεσαν ακόμα να ανακαλύψουν τα αίτια της δηλητηρίασης. Οι πιθανές εκδοχές κυμαίνονταν από την ανεπιτυχή επεξεργασία βλαστοκυττάρων έως τα καταχθόνια μέσα των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Όσο για τον Γιουσένκο, έδειξε το μεσαίο δάχτυλο στους εσωτερικούς εχθρούς και στο εργαστήριο όπου φέρεται να είχε γίνει το δηλητήριο. Και μόνο το 2009 μια κατά το μάλλον ή ήττον αξιόπιστη εκδοχή εμφανίστηκε, με την δημοσίευση, στην έγκυρη Βρετανική ιατρική εφημερίδα Λάνσετ, μιας μελέτης που απέδιδε την δηλητηρίαση του Γιουσένκο σε διοξίνη (ακριβέστερα στην- 2,3,7,8-τετραχλωροδιβενζοδιοξίνη ή C12H4Cl4O2).

Παραδόξως, οι Γερμανοί επιστήμονες απέτυχαν να κάνουν μια γρήγορη διάγνωση (και μάλιστα αρκετά απλή ). Αλλά αυτό που κάνει την όλη ιστορία ακόμα πιο κωμικοτραγική είναι ότι ο διάσημος Γερμανός καθηγητής τοξικολόγος, στην κλινική Charité, Gilbert Schönfelder, συμβούλευσε τον Βίκτωρα Γιουσένκο να τρώει τηγανητά πατατάκια, τα οποία περιέχουν λίπος που αφαιρεί τη διοξίνη…


Στην περίπτωση της Γιούλιας Τιμοσένκο, μπορούμε να δούμε μια σαφή πολιτική προκατάληψη από την πλευρά των γιατρών της κλινικής Charité. Συνελήφθη το 2011 και καταδικάστηκε «για κατάχρηση εξουσίας». Γνωστή για την ταραχώδη πολιτική της δραστηριότητα, τον υγιεινό τρόπο ζωής και την αθλητικότητα της, η πρώην πρωθυπουργός έσπευσε να αναφέρει τις πολυάριθμες ασθένειες της. Τον Απρίλιο του 2012, οι γιατροί από την κλινική Charité, που κλήθηκαν να εξετάσουν την κατάστασή της, ισχυρίστηκαν ότι είχε μια χρόνια κήλη δίσκου και ότι αυτή η καλά μελετημένη ασθένεια δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά στην Ουκρανία. Επιπλέον, τον Οκτώβριο του 2013, ο επικεφαλής της Charité, καθηγητής Karl Max Einhipl, δήλωσε ότι χωρίς χειρουργική επέμβαση, η Τιμοσένκο δεν είχε καμία πιθανότητα ανάρρωσης.

Απελευθερωμένη από τη φυλακή, μετά την ουκρανική χρωματιστή επανάσταση, η Τιμοσένκο πέρασε τις επόμενες ημέρες περιφερόμενη γύρω από το Κίεβο σε μια αναπηρική καρέκλα, αλλά τα ψηλά τακούνια που φορούσε γρήγορα έγιναν ένα δημοφιλές ανέκδοτο. Η κάποτε κρατουμένη του «καθεστώτος Γιανουκόβιτς» στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς το Βερολίνο, όπου μετά από μια σύντομη πορεία φυσιοθεραπείας περπάτησε ξανά.

Η περίπτωση της Τιμοσένκο στην Charité είχε αναμφισβήτητα πολιτικά κίνητρα, αλλά γιατί θα πρέπει οι γιατροί να συμμετέχουν σε μια πολιτική φάρσα και να παίζουν πολιτικά παιχνίδια, δηλώνοντας μια ανίατη ασθένεια μόνο για να την θεραπεύσουν στο άψε-σβήσε; Το ψέμα δεν κάνει καθόλου καλό στην κλινική.

«Αδελφή Θάνατος» και Νόβιτσοκ

Δυστυχώς, το 2020 η φήμη της Charité τέθηκε ακόμη περισσότερο σε δοκιμασία. Εκεί μεταφέρθηκε ο ηγέτης της ρωσικής αντιπολίτευσης Αλεξέι Ναβάλνι, αφού φέρεται να δηλητηριάστηκε στην Ρωσία, εν πτήση, με το Νόβιτσοκ. Για κάποιο λόγο, κανείς δεν σκέφτηκε το γεγονός ότι ούτε ο Πούτιν ούτε κανείς στο περιβάλλον του δεν ενδιαφερόταν λιγότερο για ένα τέτοιο σκάνδαλο, και ότι ο Ναβάλνι θα μπορούσε να είχε εξαλειφθεί με έναν απλούστερο και πολύ λιγότερο προφανή τρόπο. Και ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες της κλινικής σχεδόν αμέσως αποφάνθηκαν ( ; ; ;)ότι βρήκαν ίχνη της ακαριαία φονικής ουσίας Novichok* - ενός παράξενου και προφανώς απολύτως αναποτελεσματικού δηλητηρίου, το οποίο, σύμφωνα με τις ιστορίες για τη χρήση του, δεν είναι σε θέση να σκοτώσει κανέναν.

Ο Ναβάλνι έγινε έτσι ένας ζωντανός και υγιής μάρτυρας για τη σωτηρία της ρωσικής δημοκρατίας, και οι γιατροί έλαβαν επαίνους από τις ειδικές υπηρεσίες. Φαίνεται ωστόσο, ότι, αν χρειαστεί, ο Ναβάλνι θα έχει και αυτός τη μοίρα του Κερνς, επειδή οι άγιοι μάρτυρες είναι συχνά καλοί όταν είναι νεκροί και έχει λήξει η αποστολή τους.

Αξιοσημείωτο είναι ότι στο ίδιο νοσοκομείο Charité ήταν όπου η Iρένα Μπέκερ, με το παρατσούκλι "Sister Death," εργάστηκε ως νοσοκόμα και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη το 2007 για τη δολοφονία πέντε ασθενών, φωταγωγώντας την χρεωκοπία της γερμανικής ιατρικής επιστήμης. Με την ευκαιρία, μόλις σε λίγους μήνες από τώρα αυτή η γυναίκα μπορεί να περπατήσει ελεύθερη, για καλή συμπεριφορά!

Κατά τη διάρκεια της εργασίας της στη διάσημη γερμανική κλινική, η Μπέκερ κυνηγούσε και βασάνιζε τους ασθενείς που δεν της άρεσαν, σκοτώνοντας τους με τη χορήγηση θανατηφόρων δόσεων φαρμάκων. Κάποια στιγμή, ξέχασε ένα άδειο φιαλίδιο του επικίνδυνου φαρμάκου, το οποίο τελικά οδήγησε στη σύλληψή της. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων της είναι ακόμα ασαφής, αλλά αυτό το περιστατικό άφησε πολλά ερωτηματικά σχετικά με την οργάνωση του ελέγχου του ιατρικού προσωπικού στην "καλύτερη" γερμανική κλινική.

Η κατάσταση μόνο με τη περίπτωση Τιμοσένκο δείχνει πώς οι Γερμανοί γιατροί εμπλέκονται σε πολιτικά παιχνίδια και δεν έχουν κανένα ενδοιασμό για την σύνταξη διαγνώσεων για να ευχαριστήσουν τις μυστικές υπηρεσίες. Ο θάνατος του Κερνς, και η αποστολή του στη Γερμανία, αντί του Ισραήλ, εγείρει όμως ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Μετά από 15 χρόνια ψεμάτων και παράξενων διαγνώσεων, δεν πιστεύουμε ότι οι συμπατριώτες του θα πιστέψουν ότι πέθανε από φυσικά αίτια.

Αυτό που είναι πάντως σαφές, είναι ότι η ροή των «Πολύ Σημαντικών ασθενών Προσωπικοτήτων» από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες στην κλινική Charité μπορεί να ανακοπεί, επειδή κανείς δεν θέλει να γίνει Μάρτυρας για τη Δημοκρατία και να καταλήξει ξαπλωμένος και ακίνητος σε ένα πεντακάθαρο γερμανικό νεκροτομείο. Ακριβώς αυτό που οι γερμανικές ειδικές υπηρεσίες και οι υπερπόντιοι συνεργάτες τους είναι πραγματικά δύσκολο να προβλέψουν…


*Σημείωση Μεταφραστού: Εδώ ο αρθρογράφος σφάλλεται. Η πρώτη κυβερνητική ανακοίνωση περί Νόβιτσοκ και προφανούς ενοχής του Κρεμλίνου δεν επικαλείτο διάγνωση των γιατρών της κλινικής Charité. Από την επομένη της εισαγωγής του Ναβάλνι στην κλινική αρχίζει το γερμανικό «σήριαλ Νόβιτσοκ», από τις κεραίες της Ντώυτσε Βέλλε ,αρχικά ως υποψία, την μεθεπομένη από την Μέρκελ ως γεγονός –με κλήση της Ρωσίας σε απολογία- αλλά χωρίς πατρότητα διάγνωσης. Μετά πάροδο ημερών προστέθηκε διάγνωση, αλλά στρατιωτικού νοσοκομείου της Wehrmacht. Στην συνέχεια το σήριαλ εμπλουτίζεται με την επιβεβαίωση της γνωμάτευσης από γαλλικά και σουηδικά ιδρύματα και τέλος με επισφράγιση από τον πρόεδρο του Διεθνούς Οργανισμού Απαγόρευσης Χημικών Όπλων, βαρυνόμενο με καταγγελίες τέως στελεχών του Οργανισμού για συνέργεια σε συκοφάντηση της Συρίας και αμερικανικούς βομβαρδισμούς της για σκηνοθετημένα αεροπορικά πλήγματα κατά Τζιχαντιστών ανταρτών με χημικά. Σε όλο αυτό το διάστημα διαρκείας μηνών του σήριαλ, συνεχή διαβήματα της Μόσχας να συμμετάσχουν Ρώσοι επιστήμονες στην γερμανική διερεύνηση των αιτίων της ασθένειας του Ναβάλνι εντός αεροπλάνου και με συνοδεία συμβούλων του, έμεναν εύγλωττα αναπάντητες από την κυβέρνηση της κ. Μέρκελ και τον Διεθνή Οργανισμό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στην Νορβηγία οι θάνατοι ανήλθαν σε 29. Παραλύσεις προσώπου στο Ισραήλ.


Τάιλερ Ντέρντεν, Zero Hedge, 16-1-21

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Εν μέσω αυξανόμενων εκκλήσεων για αναστολή της χρήσης, ειδικώτερα στους ηλικιωμένους, των βασιζόμενων σε mRNA εμβολίων κατά του covid-19, που παράγονται από εταιρείες όπως η Pfizer, η κατάσταση στη Νορβηγία έχει επιδεινωθεί σημαντικά, καθώς το Scandi Νation έχει καταγράψει τώρα συνολικά 29 θανάτους μεταξύ ατόμων ηλικίας άνω των 75 ετών που έκαναν τον πρώτο τους εμβολιασμό.

Όπως αναφέρει το Bloomberg, αυτό προσθέτει έξι στον αριθμό των γνωστών θανάτων στη Νορβηγία, και μειώνει επίσης την ηλικιακή ομάδα που πιστευόταν ότι επηρεάζεται από τα 80 και άνω.

Μέχρι την Παρασκευή, το μόνο εμβόλιο που διετίθετο στη Νορβηγία ήταν της Ρfizer / BioNTech και "όλοι οι θάνατοι συνδέονται έτσι με αυτό το εμβόλιο," ανέφερε η Νορβηγική Υπηρεσία Φαρμάκων, σε γραπτή απάντηση στο Bloomberg το Σάββατο.

"Υπάρχουν 13 θάνατοι που έχουν αξιολογηθεί, και γνωρίζουμε άλλους 16 θανάτους που αξιολογούνται αυτή τη στιγμή", ανέφερε η υπηρεσία.

Όλοι οι αναφερόμενοι θάνατοι σχετίζονται με "ηλικιωμένους με σοβαρές βασικές διαταραχές", ανέφερε.

"Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν βιώσει τις αναμενόμενες παρενέργειες του εμβολίου, όπως ναυτία και έμετος, πυρετός, τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, και επιδείνωση της υποκείμενης κατάστασής τους."

Η εμπειρία της Νορβηγίας ώθησε τη χώρα να υποδείξει ότι τα εμβόλια covid-19 μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη για τους πολύ ηλικιωμένους και τους βαριά ασθενείς.. ακριβώς την ομάδα που η «επιστήμη» επισημαίνει ότι κινδυνεύει από αυτόν τον ιό.

Οι φαρμακοβιομηχανίες Pfizer και BioNTech συνεργάζονται με τη νορβηγική ρυθμιστική αρχή για να διερευνήσουν τους θανάτους στη Νορβηγία, αναφέρει η Ρfizer σε ανακοίνωση της, προσθέτοντας ότι «η υπηρεσία διαπίστωσε ότι ο αριθμός των περιστατικών μέχρι στιγμής δεν είναι ανησυχητικός, και είναι σύμφωνος με τις προσδοκίες.»

Ωστόσο, δεν είναι μόνο η Νορβηγία, όπως επισημαίνει ο Zachary Stieber ,της εφημερίδας Epoch Times, που αναφέρει ότι πενήντα πέντε άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πεθάνει μετά τη λήψη ενός εμβολίου COVID-19, σύμφωνα με τις εκθέσεις που υποβάλλονται σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα.

Θάνατοι έχουν συμβεί μεταξύ των ανθρώπων που εμβολιάζονται τόσο με το Pfizer-BioNTech όσο και με το Moderna, σύμφωνα με τις εκθέσεις.



Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ασθενείς πέθαναν εντός ημερών από τη λήψη εμβολίου για τον ιό COVID-19.

Ένας άνδρας 66χρονος στο Κολοράντο, ήταν νυσταγμένος και έμεινε στο κρεβάτι μια ημέρα μετά τον εμβολιασμό του με το εμβόλιο Moderna. Νωρίς το πρωί της επομένης, ημέρας των Χριστουγέννων, τον βρήκαν στο κρεβάτι χλωμό, με τα μάτια μισάνοιχτα, με αφρό στο στόμα και να μην ανταποκρίνεται, αναφέρει η έκθεση VAERS. "Δεν ανέπνεε και δεν είχε σφυγμό."

Σε μιαν άλλη περίπτωση, ένας 93χρονος στην Νότια Ντακότα υποβλήθηκε σε ένεση με το εμβόλιο Pfizer-BioNTech στις 4 Ιανουαρίου περίπου στις 11 το πρωί. Περίπου δύο ώρες αργότερα, είπε ότι ήταν κουρασμένος και δεν μπορούσε να συνεχίσει με τη φυσιοθεραπεία που έκανε . Τον πήγαν πίσω στο δωμάτιό του, όπου είπε ότι τα πόδια του ήταν βαριά. Λίγο αργότερα, σταμάτησε να αναπνέει. Μια νοσοκόμα ανακοίνωσε κατάσταση μη ανάνηψης.

Εκτός από τους θανάτους, ασθενείς έχουν αναφέρει 96 συμβάντα απειλητικά για τη ζωή τους μετά τους εμβολιασμούς κατά του COVID-19, καθώς επίσης και 24 μόνιμες αναπηρίες, 225 νοσηλείες, και 1.388 εισαγωγές σε θαλάμους έκτακτης ανάγκης.

Αλλά δεν είναι μόνον οι ηλικιωμένοι και οι ευπαθείς. Στο Ισραήλ, το οποίο με υπερηφάνεια διεκδικεί τη μεγαλύτερη προσπάθεια εμβολιασμού στον κόσμο (το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί), όπως μετέδωσε το Ρ.Τ. τουλάχιστον 13 Ισραηλινοί έχουν υποστεί παράλυση του προσώπου μετά την λήψη του εμβολίου Pfizer Covid-19. Τα κρούσματα σημειώθηκαν ένα μήνα αφ’ ότου η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων είχε αναφέρει παρόμοιες περιπτώσεις, προσθέτοντας όμως ότι δεν συνδέονται με το εμβόλιο..

Το ισραηλινό πρακτορείο Ynet ανέφερε, επικαλούμενο το υπουργείο Υγείας , ότι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο αριθμός τέτοιων κρουσμάτων μπορεί να είναι υψηλότερος.

«Για τουλάχιστον 28 ώρες περπάτησα γύρω με αυτό [παράλυση του προσώπου]", είπε στο Ynet. ένα άτομο που είχε αυτήν την παρενέργεια του εμβολίου.

«Δεν μπορώ να πω ότι μετά μου πέρασε εντελώς, αλλά εκτός από αυτό δεν είχα άλλους πόνους, εκτός από ένα μικρό πόνο εκεί που μου έγινε η ένεση». Το Ynet μετέδωσε δήλωση της Galia Rahav, διευθύντριας μονάδας Μολυσματικών Ασθενειών στο Ιατρικό Κέντρο Sheba, η οποία είπε ότι οι νοσηλευτές «δεν αισθάνονται άνετα" με τη χορήγηση της δεύτερης δόσης σε κάποιον που είχε λάβει την πρώτη δόση και στη συνέχεια υπέφερε από παράλυση.

"Κανείς δεν ξέρει αν αυτό συνδέεται με το εμβόλιο ή όχι. Γι' αυτό θα απέχω από το να δώσω δεύτερη δόση σε κάποιον που υπέφερε από παράλυση μετά την πρώτη δόση», είπε στην έξοδο.

Τέλος, όπως σημειώσαμε χθες, μετά την είδηση της αύξησης των θανάτων μετά τον εμβολιασμό στη Νορβηγία εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγείας από το Γιουχάν στην Κίνα κάλεσαν τη Νορβηγία και άλλες χώρες να αναστείλουν, ιδίως στους ηλικιωμένους, την χρήση των εμβολίων με βάση το mRNA κατά του κορωναϊού, που παράγονται από εταιρείες όπως η Pfizer.

Στους Global Times της Κίνας εκθέσεις Κινέζοι εμπειρογνώμονες δήλωσαν ότι τα περιστατικά θανάτου θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά για να διαπιστώνεται αν ο θάνατος προκλήθηκε από εμβόλια ή άλλες προϋπάρχουσες ασθένειες αυτών των ατόμων.

Ο Γιανγκ Ζανγκιού ιολόγος από το Πανεπιστήμιο Wuhan, δήλωσε στην Global Times την Παρασκευή ότι το περιστατικό θανάτου, αν αποδειχθεί ότι προκαλείται από τα εμβόλια, αποδεικνύει ότι η επίδραση του εμβολίου Pfizer και άλλων εμβολίων mRNA δεν είναι τόσο καλή όσο αναμενόταν, αφού ο προορισμός των εμβολίων mRNA είναι να προστατεύουν τους ασθενείς.

.Ένας ανοσολόγος με έδρα το Πεκίνο, ο οποίος ζήτησε ανωνυμία, δήλωσε στους Global Times την Παρασκευή ότι ο κόσμος θα πρέπει να αναστείλει τη χρήση του εμβολίου mRNA COVID-19 που εκπροσωπείται από την Pfizer, καθώς αυτή η νέα τεχνολογία δεν έχει αποδείξει ότι είναι ασφαλής σε μεγάλης κλίμακας χρήση ή στην πρόληψη τυχόν μολυσματικών ασθενειών.

Οι ηλικιωμένοι και ειδικά εκείνοι άνω των 80, δεν πρέπει είπε να συνιστάται να λαμβάνουν οποιοδήποτε εμβόλιο για τον ιό του COVID-19.

Όλα αυτά είναι ένα πρόβλημα, δεδομένου ότι οι ηλικιωμένοι είναι αυτοί που υπόκεινται σε μεγαλύτερο κίνδυνο και, συνεπώς, που χρειάζονται περισσότερο την προστασία.Οι Κινέζοι εμπειρογνώμονες υγείας δηλώνουν ότι αντί εμβολιασμού θα πρέπει να συνιστάται οι πιο ηλικιωμένοι και ευπαθείς να παίρνουν φάρμακα για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού τους συστήματος.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Fabien Bazzanka/ Reseau International14-1-21
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η Ρωσία μόλις έκανε ένα σημαντικό βήμα στη διαδικασία "αποδολαρισμού". Για πρώτη φορά, η Μόσχα βλέπει το ποσοστό του χρυσού στα συναλλαγματικά της αποθέματα να ξεπερνά το ποσοστό του δολαρίου. Είναι η Μόσχα πρόδρομος; Ο Fabrice Drouin Ristori, ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της Or.fr/GoldBroker.com, απαντά στο Sputnik .

Η Ρωσία προσπαθεί εδώ και χρόνια να μειώσει την έκθεσή της σε αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία και μόλις έφτασε σε ένα ορόσημο σε αυτή την μακροχρόνια διαδρομή. Όπως αναφέρεται σε άρθρο του Bloomberg or.fr, η Ρωσία έχει πλέον πολύ περισσότερο χρυσό στα συναλλαγματικά της αποθέματα από δολάρια. Το ποσοστό του χρυσού στα 583 δισεκατομμύρια αποθεμάτων της Ρωσίας ανήλθε στο 23% στα τέλη Ιουνίου. Όσο για τα περιουσιακά στοιχεία "made in America", τώρα αντιπροσωπεύουν μόνο το 2%.

Για να δούμε πόσο μακριά έχουν φτάσει, αρκεί να δούμε ότι το 2018 το δολάριο αντιπροσώπευε το 40% των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας .

"Αυτή είναι μια θεμελιώδης τάση που έχουμε δει τα τελευταία δέκα χρόνια. Η Ρωσία είναι ένας από τους μεγαλύτερους αγοραστές χρυσού στον κόσμο εδώ και αρκετό καιρό. Ο στόχος είναι να συσσωρεύσει ένα εντελώς πολιτικά ουδέτερο περιουσιακό στοιχείο ελεύθερο από κάθε επιρροή", δήλωσε στο μικρόφωνο του Sputnik ο Fabrice Drouin Ristori, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Or.fr/GoldBroker.com και ειδικός στο πολύτιμο μέταλλο.

Η Μόσχα έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας σημαντικός παίκτης στην αγορά του χρυσού τα τελευταία χρόνια. Μέχρι και 40 δισεκατομμύρια δολάρια έχουν δαπανηθεί σε διάστημα πέντε ετών για την απόκτηση του πολύτιμου κίτρινου μετάλλου, σύμφωνα με το Bloomberg .

Μια στοχαστική στρατηγική

Όπως σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα, η αύξηση των αποθεμάτων χρυσού της Ρωσίας επωφελήθηκε από την αύξηση κατά 26% των τιμών των κίτρινων μετάλλων μεταξύ Ιουνίου 2019 και Ιουνίου 2020. Σε πρόσφατη έκθεση, η Ρωσική Κεντρική Τράπεζα ανέφερε ότι αγόρασε χρυσό αξίας 4,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το ίδρυμα ανέφερε ότι σταμάτησε τις αγορές χρυσού το πρώτο εξάμηνο του 2020 για να επικεντρωθεί στις δικές του εξορυκτικές δραστηριότητες και να πιέσει τις τράπεζες της χώρας να εξάγουν περισσότερα. Ο στόχος; Αύξηση του συναλλάγματος της Ρωσίας σε ένα πλαίσιο πτώσης των τιμών του πετρελαίου.

"Η ρωσική στρατηγική αποδεικνύει ότι ο χρυσός είναι το νόμισμα που χρησιμοποιείται ως έσχατη λύση σε περίπτωση γεωπολιτικών εντάσεων. Η Ρωσική Κεντρική Τράπεζα γνωρίζει ότι ο χρυσός είναι ένα ουδέτερο περιουσιακό στοιχείο που θα είναι πάντα αποδεκτό", δήλωσε ο Fabrice Drouin Ristori.

Στο Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης τον Ιούνιο του 2019, ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε: «Είναι σαφές ότι αυτές οι βαθιές αλλαγές [στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα] απαιτούν την προσαρμογή των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών, επανεξετάζοντας το ρόλο του δολαρίου, το οποίο, αφού έγινε αποθεματικό νόμισμα, έχει γίνει ένα μέσο πίεσης από τη χώρα έκδοσης στον υπόλοιπο κόσμο».

Οι νομισματικές επιλογές της Μόσχας φαίνεται να συνάδουν με μια μακροπρόθεσμη στρατηγική. Σύμφωνα με στοιχεία της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας, το μερίδιο των πληρωμών σε δολάρια ΗΠΑ στις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών μειώθηκε από 80 σε 68% μεταξύ 2013 και 2017. Ταυτόχρονα, το μερίδιο του ευρώ αυξήθηκε από 9 σε 16% και το ρούβλι αυξήθηκε από 10 σε 14%. Η κίνηση ήταν λιγότερο έντονη όσον αφορά τις εισαγωγές, με το ποσοστό του δολαρίου να αυξάνεται από 41 σε 36%.

Η επιθυμία να απαλλαγούν από το δολάριο αντικατοπτρίζεται επίσης στις πωλήσεις όπλων της Ρωσίας. Η Μόσχα κατέχει μεγάλη θέση στην αγορά αυτή με το 21% των παγκόσμιων εξαγωγών, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (Sipri).

Τον Οκτώβριο του 2018, οι ρωσικές αρχές ανακοίνωσαν ότι τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας S-400 που πωλούνται στην Ινδία θα πληρωθούν σε ρούβλια.

Ακόμη και το Εθνικό Ταμείο Πλούτου της Ρωσίας, μείωσε τις επενδύσεις του σε δολάρια το 2020. Άλλα νομίσματα, Έχουν προτιμηθεί άλλα νομίσματα όπως το κινεζικό γιουάν ή το reminibi.

Όπως εξήγησε ο Βλάντιμιρ Κολίτσεφ, Ρώσος υφυπουργός Οικονομικών, "τα γεωπολιτικά κίνητρα είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που καθορίζουν τη δομή των αποθεμάτων του Εθνικού Ταμείου Πλούτου". "Είμαστε περισσότερο συγχρονισμένοι με την κεντρική τράπεζα".

Σύμφωνα με τον Fabrice Drouin Ristori, ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Ρωσία ωθείται στον «αποδολαρισμό είναι οι αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Μόσχας. Πρόσφατα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναλάβει δράση κατά αρκετών ρωσικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών άμυνας και πληροφοριών. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε: Όσον αφορά το ζήτημα των νέων αμερικανικών κυρώσεων σε ρώσους και κινέζους ιδιώτες και εταιρείες, το γεγονός δεν μας εκπλήσσει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υιοθετήσει εδώ και καιρό μια εχθρική πολιτική έναντι της χώρας μας. Και φυσικά, θα ακολουθήσει η απάντηση, όχι μόνο με κανόνα τη συμμετρία, αλλά θα συναγάγουμε πρόσθετα συμπεράσματα που θα καλύψουν το σύνολο των ρωσο-αμερικανικών σχέσεων".


"Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταχραστεί τη θέση τους"


Ο Fabrice Drouin Ristori δήλωσε: «Η Ρωσία απομακρύνεται από το δολάριο επειδή αποτελεί στόχο κυρώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και χρόνια. Η Μόσχα προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από ένα πολιτικοποιημένο πράσινο δολάριο".

"Η απόδολαροποίηση της Ρωσίας μπορεί να είναι σε πλήρη εικόνα σήμερα, αλλά είναι μια μακροχρόνια στρατηγική. Η Μόσχα γνωρίζει ότι ο χρυσός επιστρέφει στο νομισματικό σύστημα. Είναι μια σαφής τάση. Η Ρωσία προετοιμάζεται για το μέλλον και ένα νομισματικό σύστημα που βασίζεται σε περιουσιακά στοιχεία εκτός του δολαρίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταχραστεί τη θέση τους και ένα διεθνές αποθεματικό νόμισμα», καταλήγει ο εμπειρογνώμονας.


Πηγή: https://fr.sputniknews.com/economie/




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Paul Graig Roberts/ Comite Valmy, 8-1- 21

[Επιβάλλεται να επiσημανθεί εισαγωγικά ότι ο συντάκτης αυτού του άρθρου είναι Αμερικανός, φλογερός πατριώτης, συντηρητικός, υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Ρέιγκαν, καθηγητής της οικονομικής επιστήμης , πρώην αρχισυντάκτης της Διεθνούς οικονομικής εφημερίδας Wall Street Journal, εγκυρότατος συγγραφέας και αρθρογράφος διεθνούς εμβέλειας.]

Μετάφραση/εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο γενικός εισαγγελέας Μπιλ Μπαρ, μια άλλη ατυχής επιλογή του Τραμπ, πρόδωσε όχι μόνο τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και την αμερικανική δημοκρατία, αποδεικνύοντας ότι δεν έχει νόημα να ψηφίζουμε τους Ρεπουμπλικάνους.

Ο Μπαρ , μπροστά σε σαφείς αποδείξεις ότι οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν για να κλαπούν και πράγματι εκλάπησαν, δήλωσε και πάλι, ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν βρήκε αποδεικτικά στοιχεία επαρκούς απάτης για να αντιστρέψει το αποτέλεσμα των εκλογών. Αλλά όπως όλοι γνωρίζουν, το υπουργείο Δικαιοσύνης και τας δικαστήρια δεν εξετάζουν τα αποδεικτικά στοιχεία. Αν τα εξέταζαν, θα έβλεπαν την μαζική εκλογική απάτη, αλλά δεν θέλουν να την δουν. Θέλουν να ξεφορτωθούν τον Τραμπ.

Εκτός από την υποστήριξή του στην μαζική εκλογική απάτη, ο Μπαρ πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει λόγος να κατασχεθούν οι μηχανές ψηφοφορίας και το λογισμικό για να επανεξετασθούν. Αλλά φυσικά υπάρχει λόγος.

Υπήρξαν πολλές μαρτυρίες από επαγγελματίες που εξηγούν πώς οι μηχανές προγραμματίστηκαν για να εκλέξουν τον Μπάϊντεν. Υπάρχουν εκατοντάδες ένορκες μαρτυρίες που αναφέρουν τη χρήση εκατοντάδων χιλιάδων πλαστών ταχυδρομικών ψήφων για την ολοκλήρωση της εκλογικής κλοπής. Ένας Υπουργός Δικαιοσύνης που λέει ότι η ένορκη κατάθεση δεν αποτελεί απόδειξη παραβιάζει απροκάλυπτα τους κανόνες του λειτουργήματος του. Αν η ένορκη κατάθεση, υπογεγραμμένη με την εγγύηση της ψευδορκίας, δεν είναι απόδειξη, τότε το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν θα είναι ποτέ σε θέση να ασκήσει δίωξη για οποιοδήποτε αδίκημα..

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι ο Μπαρ, ο οποίος είναι μέλος του "Κατεστημένου," κάνει τη δουλειά του "Κατεστημένου" με το να απαλλάξει το κατεστημένο από έναν Πρόεδρο ο οποίος δεν είναι μέλος του και ο οποίος στέκεται εμπόδιο των σχεδίων του. Ένας πρόεδρος που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του λαού και όχι εκείνων του "Κατεστημένου," είναι μια απειλή για το τελευταίο και πρέπει να εξαλειφθεί. Μια σφαίρα εξόντωσε τον Τζον Φ. Κένεντι. Μια νοθευμένη εκλογή εξάλειψε τον Τραμπ.

Για να συνειδητοποιήσουμε πόσο αντίθετος είναι ο Τραμπ στο «Κατεστημένο», πρέπει να ακούσετε την ομιλία του για τα εγκαίνια πριν από τέσσερα χρόνια. Ο Τραμπ ήταν ειλικρινής, αλλά όπως έγραψα τότε, ο Τραμπ δεν ήξερε την Ουάσινγκτον και δεν είχε ιδέα ποιον να επιλέξει για να τον βοηθήσει σε ένα τόσο φιλόδοξο εγχείρημα εναντίον του «Κατεστημένου». Περικύκλωσε τον εαυτό του με μια κυβέρνηση από το "Κατεστημένο", η οποία ήταν εχθρική προς αυτόν, και θυσίασε στους Δημοκρατικούς το μόνο πρόσωπο που ήξερε πώς να τον βοηθήσει, τον στρατηγό Φλιν, ο οποίος είχε διατελέσει επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών Αμύνης. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ο Τραμπ μπορεί να σκέφτηκε ότι η κόρη του και ο Εβραίος γαμπρός του ήταν οι σύμβουλοι που χρειαζόταν. Ο Τραμπ ήταν απερίσκεπτος στις προκλήσεις του στο «Κατεστημένο» και δεν είχε κανέναν να τον βοηθήσει. Αποτυγχάνοντας να πάρει τον έλεγχο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σφράγισε τη μοίρα του.

Γράφω αυτό το απόγευμα της 21ης Δεκεμβρίου, και ο Μπαρ πρέπει να παραιτηθεί στις 23 Δεκεμβρίου. Σε λιγότερο από 48 ώρες ο Μπαρ θα φύγει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης χωρίς να έχει επιληφθεί της έκθεσης Durham με τις κατηγορίες κατά ανωτέρων αξιωματούχων της CIA, του FBI και του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ομπάμα, εκείνων που διέπραξαν κατάφωρα εγκλήματα, επιχειρώντας να παγιδεύσουν τον Πρόεδρο Τραμπ στην πλεκτάνη του «Ρωσίαγκέητ». Ο Μπαρ φεύγει από το γραφείο του , και δεν υπάρχουν αναφορές για έρευνες, ούτε κατηγορίες. Το διεφθαρμένο Ρεπουμπλικανικό "Κατεστημένο" έχει αφήσει τους Δημοκρατικούς και τις υπηρεσίες ασφαλείας να ξεφύγουν εγκλωβίζοντας τον Τραμπ για τέσσερα χρόνια στις πλεκτάνες «σχέση με Ρωσία» και καθαίρεση.

Τι έκανε ο Μπαρ για τη μάζα των αποδεικτικών στοιχείων στον υπολογιστή του υιού Μπάϊντεν*μερικά από τα οποία δημοσιεύθηκαν από τη New York Post και στο σύνολό τους βρίσκονται στα χέρια του FBI; Τα μέλη και όργανα του κατεστημένου είναι πανευτυχή αναγγέλλοντάς μας ότι ο Μπαρ αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει λόγος να ορισθεί ειδικός ανακριτής για την υπόθεση Χάντερ Μπάϊντεν.

Ο Μπιλ Μπαρ αντιπροσωπεύει τέλεια την από περιττώματα φύση του κατεστημένου της Ουάσιγκτον και της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ούτε η παραμικρή ουγγιά ακεραιότητας, ούτε το παραμικρό ίχνος ειλικρίνειας ή ηθικής συνείδησης. Στην Ουάσιγκτον, υπάρχει μόνο απληστία για την εξουσία και για τα χρήματα. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία. Ο αμερικανικός λαός λιγότερο από οτιδήποτε άλλο.

Ο Τραμπ είναι ένας λαϊκιστής, όχι ένας επαναστάτης, και ένας λαϊκιστής δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά ενός επαναστάτη. Ένα επαναστατικό κίνημα πρέπει να έχει αυτοπεποίθηση.

.Αυτοπεποίθηση έχει η αμερικανική ελίτ που επιβάλλει εκ των άνω μιαν επανάσταση με την παγκοσμιοποίηση, το "Reset" του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, τα μέτρα εγκλεισμού και άλλους εξαναγκασμούς.

Ακόμα κι αν οι άνθρωποι άρχιζαν να αμφιβάλλουν, βλέποντας τα ελεγχόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης να μιλούν με τα ίδια λόγια, ο αμερικανικός λαός είναι τόσο διχασμένος και κατακερματισμένος σε εχθρικές κοινότητες με την «πολιτική της ταυτότητας», ώστε είναι πολύ διαιρεμένος για να μπορεί να αντιταχθεί σε αυτήν την επανάσταση των επάνω και στον κυβερνητικό έλεγχο της ζωής του.

Τι θα μπορούσε να κάνει ο Τραμπ; Μερικοί λένε ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις προεδρικές εξουσίες που τέθηκαν σε εφαρμογή από τον Τζορτζ Μπους και τον Ομπάμα για να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τον στρατό και να πραγματοποιήσει νέες εκλογές. Τίποτα τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί. Αν ο Τραμπ κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κανείς στην κυβέρνηση δεν θα τον υποστηρίξει. Εάν ο στρατός πραγματοποιήσει εκλογές θα υποστηρτίξει τον Μπάϊντεν, ο οποίος στηρίζεται από το "Κατεστημένο". Ο στρατός θέλει να ξεφορτωθεί τον Τραμπ που αποτελεί απειλή για το εισόδημα και τη δύναμη του συγκροτήματος στρατού/ασφάλειας. Ο Τραμπ θέλει να επαναπατρίσει τους στρατιώτες. Θέλει να ομαλοποιήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία. Με άλλα λόγια, ο Τραμπ θέλει να μειώσει την απειλή που δικαιολογεί το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια το χρόνο που διοχετεύεται στο σύμπλεγμα στρατός/ασφάλεια.

Ο Τραμπ είναι ο μόνος Αμερικανός πολιτικός που μπορεί να σχηματίσει ένα πραγματικό κόμμα της αντιπολίτευσης για να αντικαταστήσει το άχρηστο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Οι υποστηρικτές του Τραμπ γνωρίζουν ότι ενώ ο Τραμπ κέρδισε 10 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους στις εκλογές του 2020 από το 2016, και τριπλάσιες ψήφους μεταξύ των μαύρων, οι εκλογές εκλάπησαν από μηχανήματα ψηφοφορίας που είχαν προγραμματιστεί για το σκοπό αυτό και με την απάτη της ταχυδρομικής ψήφου. Αρκετοί ειδικοί στις εκλογές εκτιμούν ότι ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές με 20 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους από τον αντίπαλό του. Είναι σαφές ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να βγάλει τους υποστηρικτές του από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για να σχηματίσουν ένα πραγματικό, πολύ μαχητικό κόμμα της αντιπολίτευσης.

Ο Τραμπ θα μπορούσε επίσης, ως πολύ-δισεκατομμυριούχος, να δημιουργήσει μια νέα υπηρεσία πληροφοριών που να προσφέρει αναλύσεις εναλλακτικές από τις ερμηνείες των εκπορνευομένων ΜΜΕ.

Φυσικά, το κατεστημένο όλα αυτά τα γνωρίζει. Οπότε σκέφτεται να δέσει τον Τραμπ για το υπόλοιπο της ζωής του με διώξεις και δίκες.Οι διεφθαρμένοι Δημοκράτες στη Νέα Υόρκη έχουν ήδη επινοήσει μια φορολογική αγωγή. Οι Δημοκρατικοί και τα λεγόμενα «θιγόμενα κόμματα» θα τον μηνύουν όλη την ώρα και ο Τραμπ θα πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Το καθεστώς των γκάνγκστερ Μπάϊντεν θα διορίσει ειδικό εισαγγελέα για να ασκήσει διώξεις με αυθαίρετες κατηγορίες. Έχοντας γίνει ιδιώτης, ο Τραμπ θα αντιμετωπίσει αγωγές και αγωγές και δίκες σε όλη του τη ζωή.

Έτσι, η απάντηση στην ερώτηση, "Τι μπορεί να κάνει ο Τραμπ;", είναι ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν δεν δώσει χάρη στον εαυτό του και δώσει χάρη στην οικογένειά του γενικά. Εάν, για κάποιο λόγο, αυτό αποδειχθεί αδύνατο, τότε ο Τραμπ θα πρέπει να παραιτηθεί πριν από το τέλος της θητείας του, έτσι ώστε ο Πενς, ο διάδοχός του, να του δώσει αμνηστία.

Ο Τραμπ θα πρέπει επίσης να αμνηστεύσει τον Τζούλιαν Άσανζ, τον Εντουαρντ Σνόουντεν,την Μάνινγκ και όλους εκείνους που έχουν διωχθεί επειδή είπαν την αλήθεια για τα εγκλήματα του αμερικανικού κατεστημένου.

Ο Τραμπ θα πρέπει να επωφεληθεί από την αμνηστία για να προκαλέσει πάταγο. Θα πρέπει να διακηρύξει ότι το Κατεστημένο δεν στράφηκε εναντίον των πραγματικών εχθρών μας, αλλά κατά των πατριωτών που μας λένε την αλήθεια.

Θα πρέπει να πει σε μια ομιλία ότι η αλήθεια βρίσκεται στον αμερικανικό λαό, όχι στην Ουάσιγκτον, στην κυβέρνηση, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης - στους εντελώς διεφθαρμένους θεσμούς του "Κατεστημένου". Θα πρέπει να πει ότι ο μόνος υπερασπιστής της αλήθειας είναι ο λαός, και ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της βίας, για να τον κάνουν κυρίαρχο.

Αν το κάνει αυτό ο Τραμπ, η χώρα έχει ακόμα μια ευκαιρία. Διαφορετικά, χαθήκαμε.

Το «Κατεστημένο» συγκέντρωσε στα χέρια του όλο το εισόδημα και τον πλούτο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, κάποτε μια δίκαιη κοινωνία, έχει τώρα μια ιεραρχία του εισοδήματος και του πλούτου χειρότερη από εκείνη των απατεώνων τρίτων κρατών. Τα μέτρα περιορισμού θα ολοκληρώσουν την καταστροφή της μεσαίας τάξης που ξεκίνησε με τη μετεγκατάσταση βιομηχανικών θέσεων εργασίας. Τα μικρά αφεντικά είναι ό,τι απέμεινε από τη μεσαία τάξη και καταστρέφονται από τον περιορισμό. Από τώρα και στο εξής, τα πάντα - εστιατόρια, μπαρ, κάθε είδους θέσεις εργασίας - θα μονοπωλούνται από τις αλυσίδες διανομής. Ολόκληρη η χώρα θα εξαρτηθεί από τις Walmart και amazon.

Οι λευκοί, παραδοσιακοί Αμερικανοί αντικαθίστανται στην εκπαίδευση, τη διαχείριση των επιχειρήσεων, τα μέσα ενημέρωσης, τη βιομηχανία αναψυχής. Όπου παραμένουν, υποβάλλονται σε υποχρεωτική "φυλετική εκπαίδευση" όπου διδάσκονται ότι είναι "συστηματικοί ρατσιστές" και πώς πρέπει να αρνηθούν τη ρατσιστική φύση τους. Αν αντισταθείς σε αυτή την κατήχηση, χάνεις τη δουλειά σου.

Εναντίον αυτών των διακηρυγμένων, ξεδιάντροπων και θεσμοθετημένων διακρίσεων κατά των λευκών Αμερικανών, ο Τραμπ θα μπορούσε εύκολα να δημιουργήσει ένα πραγματικό κόμμα της αντιπολίτευσης. Αλλά αν δεν του δοθεί πρώτα χάρη, αυτός και η οικογένειά του, κάθε δολάριο της περιουσίας του και κάθε λεπτό της ζωής του θα χρησιμοποιηθεί για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια σε ποινικές και αστικές διώξεις που έχουν προβλεφθεί από εκείνους που θέλουν να τον δουν ερείπιο.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία ότι το αμερικανικό «Establishment” θέλει να κάνει τον Ντόναλντ Τραμπ ένα παράδειγμα

Έτσι το αμερικανικό κατεστημένο λέει σε καθέναν από εμάς: « Η είστε μαζί μας ή θα σας συντρίψουμε.»

Ο Τραμπ ήθελε να αποφύγει τον πόλεμο με τη Ρωσία. Τα οπλικά συστήματα της Ρωσίας είναι τόσο ανώτερα που οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να καταστραφούν ολοσχερώς χωρίς σοβαρές ζημιές στη Ρωσία. Επιπλέον, ο ρωσικός λαός δεν διαιρείται με την "πολιτική ταυτότητας". Με εξαίρεση το πιο ηλίθιο τμήμα της ρωσικής νεολαίας, το οποίο υποστηρίζεται οικονομικά από δυτικές ΜΚΟ που το Κρεμλίνο ανέχεται ανόητα, ο ρωσικός πληθυσμός κατανοεί ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει καλές προθέσεις απέναντί του. Αργά ή γρήγορα η ρωσική κυβέρνηση, της οποίας οι ανίκανοι σύμβουλοι συνεχίζουν να λένε ότι το μέλλον της Ρωσίας συνδέεται με τη Δύση, θα συνειδητοποιήσει επίσης αυτή την πραγματικότητα.

Η Κίνα και το Ιράν γνωρίζουν ήδη τι να κάνουν με την Ουάσιγκτον. Μόλις το Κρεμλίνο καταφέρει να αντιληφθεί την πραγματικότητα οι συμφωνίες ασφάλειας και συνεργασίας μεταξύ αυτών των τριών χωρών που τερματίζουν κάθε προοπτική ηγεμονίας των ΗΠΑ, η Αμερική και η δυτικοευρωπαϊκή αυτοκρατορία της θα περιπέσουν σε μαρασμό, καθώς η παγκοσμιοποίηση έχει υπονομεύσει την οικονομική τους βάση και η πολυεθνικότητα έχει καταστρέψει την ενότητά τους.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν μια κρίση σε όλα τα μέτωπα -πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά- και δεν υπάρχει λύση. Πολιτικά, οι Δημοκρατικοί και οι υπηρεσίες ασφαλείας διέπραξαν μαζική εκλογική απάτη που δίχασε τη χώρα και κατέστρεψε την αμερικανική δημοκρατία. Κοινωνικά, ο αρχικός λευκός πληθυσμός δαιμονοποιείται και υποβάλλεται σε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση. Οικονομικά, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ φαίνεται να έχει, τελικά, φτάσει στο σημείο όπου η παραγωγή συναλλάγματος απειλεί το δολάριο ΗΠΑ. Πώς θα αντιδράσει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ; Θα σώσει το δολάριο εις βάρος των αξιών των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, ή θα τυπώσει ακόμη περισσότερα χρήματα για τη στήριξη των τιμών των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων σε βάρος του δολαρίου;

Είναι πάρα πολύ πιθανό ότι τρέχουμε όλοι, συμπεριλαμβανομένων των ελίτ, στην καταστροφή.

Σημείωση: Κατά το δημοσίευμα της Νew York Post o υπολογιστής
του υιού Μπάϊντεν, που ο επισκευαστής παρέδωσε στο Εφ Μπι Αι, αποκαλύπτει ενοχοποιητικά στοιχεία εμπορίου της πατρικής κρατικής επιρροής (Αντιπροέδρου του Ομπάμα) υπέρ ξένων συμφερόντων, ύψους πολλών εκατομμυρίων, χρήση σκληρών ναρκωτικών και ποινικές σεξουαλικές παρεκτροπές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ζerο Hedge.7-1-21
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ενώ όλος ο κόσμος κατηγορεί τον Τραμπ για ό, τι συνέβη χθες στο Καπιτώλιο, εδώ είναι μια ελαφρώς διαφορετική εκτίμηση από τον οικονομολόγο Philip Marey της Rabobank, ο οποίος τον περασμένο Ιούλιο προέβλεψε όλα τα γεγονότα της Τετάρτης σε ένα άρθρο του με τίτλο "Πολιτική Αναταραχή" , του οποίου εδώ είναι η συνέχεια σε παρατηρήσεις του :

Όπως σημειώσαμε το περασμένο καλοκαίρι στο άρθρο «Πολιτική Αναταραχή», σε μια πολωμένη κοινωνία η εμπιστοσύνη στους θεσμούς είναι ευάλωτη. Εξηγήσαμε πώς η πόλωση στις ΗΠΑ είναι μια διαδικασία που εξελίσσεται επί δεκαετίες.. Ανεξάρτητα από το ποιος είχε κερδίσει τις εκλογές, οι αναταραχές στην πολιτική και την κοινωνία των ΗΠΑ δεν ήταν πιθανό να τερματιστούν. Διαμαρτυρία, ταραχές, εξέγερση, ανταρσία, πραξικόπημα, ... όλοι αυτοί οι όροι έχουν αναφερθεί στην τηλεόραση. Η ολοένα αυξανόμενη πόλωση της πολιτικής και της κοινωνίας των ΗΠΑ έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που αποτελεί σοβαρή απειλή για τη σταθερότητα της χώρας.

Προσθέτοντας κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες σε αυτή τη δυσοίωνη άποψη, θα επιστρέψουμε στο συμπέρασμα του άρθρου του Ιουλίου, που προέβλεψε ότι αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ - και πραγματικά παντού - είναι "Μόνο η αρχή"

Το ερώτημα είναι πού, από εδώ, πηγαίνουν οι ΗΠΑ; Εάν επανεκλεγόταν ο πρόεδρος Τραμπ, θα κυβερνούσε άλλα τέσσερα χρόνια, αλλά αυτή τη φορά χωρίς περιορισμούς που θα επιβάλλονταν από ανησυχίες για την επανεκλογή του. Όταν ο Μπάϊντεν καταλάβει τον Λευκό Οίκο, οι ομοσπονδιακές πολιτικές θα στραφούν ξανά προς τα αριστερά .Αλλά θα οδηγήσει αυτό σε ανανέωση της εμπιστοσύνης στα θεσμικά όργανα; Ίσως για κάποιους στα αριστερά, αλλά τι γίνεται με τους άλλους; Σε μια βαθειά διχασμένη χώρα, υπάρχει λίγο κοινό έδαφος. Εν τω μεταξύ, εάν ο δεξιός λαϊκισμός αποβληθεί από τον Λευκό Οίκο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται να εξαφανιστεί. Απλώς θα αναδιοργανωθεί. Ας ελπίσουμε μόνο στην πολιτική αρένα. Θα μπορούσαμε όμως επίσης να δούμε μιαν άλλη ώθηση, στον βίαιο δεξιό εξτρεμισμό. Στην πραγματικότητα, οι δεξιές επιθέσεις και συνωμοσίες ευθύνονται για την πλειονότητα των τρομοκρατικών επεισοδίων στις ΗΠΑ από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Τα τελευταία έξι χρόνια, αυτό έχει αυξηθεί σημαντικά . Έτσι, ανεξάρτητα από το ποιος κερδίζει τις εκλογές, οι αναταραχές στην πολιτική και την κοινωνία των ΗΠΑ δεν είναι πιθανό να τελειώσουν. Στην πραγματικότητα, αυτό που βλέπουμε τώρα μπορεί να είναι μόνο η αρχή.

Τελικά, για όλους αυτούς που κατηγορούν τον Τραμπ για την δυσλειτουργία των ΗΠΑ, η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ είναι και ήταν πάντοτε μόνο το σύμπτωμα μιας διχασμένης κοινωνίας, διχασμένης ανάμεσα σε έναν ελάχιστο αριθμό εχόντων και πρωτοφανή αριθμό μη εχόντων . Η υποκείμενη αιτία είναι άλλη, όπως εξήγησε επίσης ο Marey στο εκπληκτικό δεύτερο άρθρο του τον περασμένο Αύγουστο, με τίτλο "Το λάθος είδος συμμετρίας

Τι έχει πραγματικά σημασία:

Χρειάστηκαν έξι χρόνια στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα για να περιγράψει τη συμμετρία του στόχου για τον πληθωρισμό στην ανακοίνωση για τους μακροπρόθεσμους στόχους. Αν και δεν είναι εντελώς άσχετο, είναι το λάθος είδος συμμετρίας για να συγκεντρώσει τις προσπάθειες. Ενώ η προσπάθεια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας για να καταστήσει τον στόχο του πληθωρισμού «πιο» συμμετρικό μπορεί να ωφελήσει τους μισθούς του μέσου Αμερικανού κάπου πέρα από το 2022, δεν αντιμετωπίζει πραγματικά το βαθύτερο πρόβλημα με το ρόλο που διαδραματίζει η Τράπεζα στην αμερικανική οικονομία.

Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι πολιτικές της Ομοσπονδιακής Τράπεζας έχουν γίνει μέρος του προβλήματος, αντί της λύσης. Τουλάχιστον αυτό θα πρέπει να είναι ένα θέμα για συζήτηση στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Ανοικτής Αγοράς (FOMC), αντί να μιλάμε επί ένα ολόκληρο έτος για το αν θα χρησιμοποιήσει ένα μέσο όρο ή όχι.

Το πολύ βαθύτερο πρόβλημα για την οικονομία των ΗΠΑ είναι ο ασύμμετρος αντίκτυπος των πολιτικών της Ομοσπονδιακής Τράπεζας στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Οι νομισματικές και κανονιστικές πολιτικές της έχουν συμβάλει σε μια μορφή καπιταλισμού όπου οι ανταμοιβές πηγαίνουν στο 1% και οι συνέπειες βαρύνουν το 99% του πληθυσμού. Η τρέχουσα αντίδραση κρίσης έχει καταστήσει οδυνηρά φανερό και πάλι ότι οι πολιτικές της Ομοσπονδιακής Τράπεζας ωφελούν τα άτομα υψηλού εισοδήματος και τις μεγάλες εταιρείες, ενώ οι μικρές επιχειρήσεις και τα άτομα χαμηλού εισοδήματος δέχονται το βάρος. Ενώ η Τράπεζα (των ΗΠΑ) θέλει να βλέπει τον εαυτό της ως μέρος της λύσης στα οικονομικά προβλήματα της Αμερικής, θα έπρεπε να αναρωτηθεί αν δεν είναι επίσης μέρος αυτών των προβλημάτων.

Θα έπρεπε... Αλλά γιατί να το κάνει, όταν υπάρχει ένας πολύ πιο βολικός αποδιοπομπαίος τράγος να κατηγορηθεί για όλα τα δεινά της Αμερικής;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Alexander Pavic, Strategic Culture, 15-12-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Όπως αφηγήθηκε στο άδικα παραμελημένο γερμανικό τηλεοπτικό ρεπορτάζ "Ξεκίνησε με ένα ψέμα",τον Απρίλιο του 1999, εν μέσω της παράνομης εκστρατείας βομβαρδισμού του ΝΑΤΟ εναντίον όσων είχαν μείνει όρθια στη Γιουγκοσλαβία, ο τότε Γερμανός υπουργός Άμυνας Ρούντολφ Σάρπινγκ κατηγόρησε επανειλημμένα τη σερβική πλευρά για εγκατάσταση «στρατοπέδου συγκεντρώσεως» ναζιστικού τύπου στο ποδοσφαιρικό γήπεδο της Πρίστινα, πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου της Σερβίας και της επαρχίας Μετόχια Πιεσμένος από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για απόδειξη, ο Σάρπινγκ ανέφερε «μαρτυρία μαρτύρων» – την οποία δεν προσκόμισε ποτέ στη συνέχεια.

Ένα μήνα νωρίτερα, όπως είχε ξεκινήσει ο βομβαρδισμός, ο Σάρπινγκ δήλωσε ότι "δεν θα είχαμε αναλάβει ποτέ στρατιωτική δράση εάν δεν υπήρχε αυτή η ανθρωπιστική καταστροφή στο Κοσσυφοπέδιο, με 250.000 πρόσφυγες εντός του Κοσσυφοπεδίου και πολύ περισσότερους από 400.000 πρόσφυγες συνολικά, και με έναν αριθμό θανάτωνπου δεν είμαστε καν σε θέση να μετρήσουμε ακόμα".

Ωστόσο, βασικές πηγές τον αντέκρουσαν. Ο ΟΑΣΕ ανέφερε "39 θανάτους σε όλο το Κοσσυφοπέδιο— πριν έρθουν τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ". Ο Χάιντς Λοκουάι, Γερμανός στρατηγός που συνδέεται με τον ΟΑΣΕ, δήλωσε ότι "το είδος της ανθρωπιστικής καταστροφής που, ως κατηγορία διεθνούς δικαίου, θα δικαιολογούσε τη μετάβαση στον πόλεμο δεν υπήρχε στο Κοσσυφοπέδιο πριν από τον πόλεμο". Και η Νόρμα Μπράουν, διπλωμάτης των ΗΠΑ με τον ΟΑΣΕ, επιβεβαίωσε: «Δεν υπήρχε ανθρωπιστική κρίση μέχρι την αρχή των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ». Όπως αναφέρει κατηγορηματικά η ταινία, "Δεν βρέθηκε ούτε μια έκθεση για τη βία στο Κοσσυφοπέδιο από τον ΟΑΣΕ που να δείχνει τουλάχιστον μια επικείμενη ανθρωπιστική καταστροφή".

Παρ' όλα αυτά, και τύφλα στα γεγονότα, μαζί με τον Γερμανό πρωθυπουργό Σρέντερ, τον Σάρπινγκ και τον υπουργό Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ, οι Γερμανοί πήραν αυτό που ήθελαν – όχι μόνο τους βομβαρδισμούς και την μετέπειτα ατομική μόλυνση του πρώην γιουγκοσλαβικού χώρου, αλλά και την πρώτη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εμπλοκή των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων σε μια επιθετική στρατιωτική αποστολή. Διήρκεσε 78 ημέρες και επέφερε την ρίψη 22.000 τόνων πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων απαγορευμένων βομβών διασποράς και πυρομαχικών απεμπλουτισμένου ουρανίου, και την ενεργό συνεργασία με μια τρομοκρατική οργάνωση, τον Αλβανικό KLA, με αποτέλεσμα χιλιάδες άμαχους και στρατιωτικούς νεκρούς και τραυματίες, τον εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων και την καταστροφή δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε περιουσίες και υποδομές.

Λίγο περισσότερο από 20 χρόνια αργότερα, λίγο πριν από την έναρξη μιας άλλης εκστρατείας προπαγάνδας χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, αυτή τη φορά που απευθύνεται στη Ρωσία, που περιλαμβάνει την υποτιθέμενη δηλητηρίαση του Alexey Navalny, η σημερινή υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, Annegret Kramp-Karrenbauer, άνοιξε τα χαρτιά της. Μιλώντας στην εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit τον Ιούλιο, η Κραμπ-Καρενμπάουερ τόνισε ότι είναι «καιρός» να συζητήσουμε «πώς η Γερμανία πρέπει να τοποθετηθεί στον κόσμο στο μέλλον», προσθέτοντας ότι η Γερμανία «αναμένεται να επιδείξει ηγεσία, όχι μόνο ως οικονομική δύναμη», αλλά και από την άποψη της «συλλογικής άμυνας... διεθνείς αποστολές... μια στρατηγική άποψη του κόσμου» και «το ερώτημα αν θέλουμε να διαμορφώσουμε ενεργά την παγκόσμια τάξη».

Σε μια άλλη συνομιλία του Ιουλίου, αυτή τη φορά με το Ατλαντικό Συμβούλιο, η Κραμπ-Καρενμπάουερ φρόντισε επίσης να προσδιορίσει τον κύριο αντίπαλο: «Βλέπουμε μια επιθετική, δυναμική πολιτική να προέρχεται από τη ρωσική ηγεσία», είπε, αναφερόμενη στην επανένωση της Κριμαίας με τη Ρωσία το 2014. Η Ρωσία δεν σέβεται το δικαίωμα αυτοδιάθεσης άλλων χωρών. Ήταν η πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που τα σύνορα άλλαξαν με τη βία"

Μόνο που, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, δεν ήταν… η πρώτη φορά. Διότι, παρά το ακόμα υπάρχον ψήφισμα 1244 του ΟΗΕ , το οποίο επιβεβαιώνει την εδαφική ακεραιότητα του διαδόχου της Γιουγκοσλαβίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, της Σερβίας, εν αναμονή μιας τελικής πολιτικής διευθέτησης, η Γερμανία στέκεται υπερήφανα μεταξύ των κρατών που έχουν αναγνωρίσει τη μονομερή απόσχιση της ιστορικής νότιας επαρχίας της Σερβίας. Αυτό παρά το γεγονός ότι αυτή η συγκεκριμένη αλλαγή συνόρων είχε προκύψει ως αποτέλεσμα ακριβώς των βίαιων μεθόδων που υποτίθεται ότι αποδοκιμάζει τώρα η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας, ακόμη και όταν η χώρα της τις χρησιμοποίησε και επωφελήθηκε γεωπολιτικά από αυτές.

Έχοντας όλα αυτά κατά νου, δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα πρόσφατα λόγια του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ, "οι εγκέφαλοι και οι πολιτικοί αναλυτές με στενούς δεσμούς με τη γερμανική κυβέρνηση έχουν αρχίσει ανοιχτά να εργάζονται για μια νέα ανατολική πολιτική", η οποία περιλαμβάνει την κατάργηση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Ρωσία, η οποία τώρα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως "αντίπαλος" της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Προφανώς, οι υπεύθυνοι για τη λήψη αποφάσεων στο Βερολίνο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι είναι καιρός να κάνουνε το επόμενο βήμα.

Το και να συζητήσουμε αν η υπόθεση Navalny ήταν ένα εύλογο έναυσμα για την στρατηγική μεταστροφή της γερμανικής πολιτικής κατά 180 μοίρες ,ή απλά ένα βολικό τεχνητό πρόσχημα συγκάλυψης των πραγματικών κινήτρων, θα ήταν σαν να συμμετείχαμε σε άχρηστο θέατρο αφέλειας. Διότι αν ό,τι συνέβη στον Ναβάλνι εθεωρείτο ειλικρινά από τη γερμανική κυβέρνηση ως κάτι που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο μια σημαντική στρατηγική σχέση, τότε σίγουρα οι γερμανικές αρχές θα έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να εξερευνήσουν σε βάθος την υπόθεση, σε αναζήτηση της αλήθειας, κατά τον πιο διαφανή τρόπο, να μοιρασθούν τα αποδεικτικά στοιχεία και να αφήσουν αβίαστη την διαδικασία της δικαστικής κρίσης. Αλλά αυτό είναι, φυσικά, το μόνο πράγμα που δεν έχουν κάνει, ούτε, όπως δείχνουν, σχεδιάζουν να κάνουν, παρά τις πολυάριθμες ρωσικές εκκλήσεις .

Έτσι, κατά την αξιολόγηση του νέου Drang nach Osten της Γερμανίας, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η επιθετική συμπεριφορά της γερμανικής πολιτικής ελίτ δεν ξεκίνησε χθες και έχει μικρή σχέση με τον Navalny. Αναπτύχθηκε μεθοδικά τη δεκαετία του 1990, κατά τη διάρκεια της βίαιης διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας και στιλβώθηκε στην εκστρατεία δαιμονοποίησης του στενότερου Γιουγκοσλαβικού Ρώσου συμμάχου, της Σερβίας. Και, ενώ τα ψέματα και οι υπερβολές των γερμανών πολιτικών ήταν κατάφωρα και θανατηφόρα όσον αφορά τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι ο αρνητικός γερμανικός ρόλος σε ολόκληρη τη γιουγκοσλαβική κρίση θα μπορούσε να εντοπιστεί, ακόμη περισσότερο, μέχρι τις απαρχές της γιουγκοσλαβικής τραγωδίας.

Όπως ανέφεραν οι New York Times τον Ιανουάριο του 1992, η Γερμανία ήταν αυτή που ώθησε τα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη να αναγνωρίσουν τη μονομερή διακήρυξη ανεξαρτησίας των αποσχιστικών δημοκρατιών Σλοβενία και Κροατία. Ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Βλάντισλαβ Γιοβάνοβιτς χαρακτήρισε το ρόλο της Γερμανίας «ιδιαίτερα αρνητικό», προσθέτοντας ότι ήταν «πολύ σοβαρό προηγούμενο να ενθαρρυνθεί η μονομερής απόσχιση σε ένα πολυεθνικό κράτος». Ακόμα και τότε, ένα σχόλιο στην κύρια εφημερίδα της Βόννης General-Anzeiger προειδοποίησε ότι «ο φόβος της γερμανικής κυριαρχίας και της ιδιοτέλειας έχει αυξηθεί.» Ο Carl Cavanagh Hodge το αποκάλεσε «μια από τις πιο κρημνώδεις ενέργειες στην Ευρώπη μετά τον Ψυχρό Πόλεμο» με την οποία «η κυβέρνηση της Βόννης στην πραγματικότητα απαρνήθηκε τη νομιμότητα του υπάρχοντος γιουγκοσλαβικού κράτους και πίεσε άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να κάνουν το ίδιο». Στο βιβλίο της «Βαλκανική Τραγωδία», η Σούζαν Γούντγουορντ κατέκρινε την «γερμανική μανούβρα» πιέσεων σε άλλα μέλη της EC να αναγνωρίσουν τη Σλοβενία και την Κροατία, και κατέληξε: «Το προηγούμενο που δημιουργήθηκε από αυτόν τον γερμανικό ελιγμό ήταν ότι η αρχή της «αυτοδιάθεσης» θα μπορούσε νόμιμα να διαλύσει πολυεθνικά κράτη, ότι η εφαρμογή της αρχής αυτής από την ΕΚ ήταν αυθαίρετη, και ότι ο πιο σίγουρος τρόπος για τους πολιτικούς που είναι αποφασισμένοι να επιτύχουν την ανεξαρτησία ήταν να υποκινήσουν έναν αμυντικό πόλεμο και να κερδίσουν διεθνή συμπάθεια και αναγνώριση".

Θα ήταν μάλλον αφελές να πιστεύουμε ότι το γερμανικό πολιτικό κατεστημένο δεν γνώριζε τις συνέπειες των πράξεών του. Παρ' όλα αυτά, το προπαγανδιστικό φράγμα της σχολής του Γκαίμπελς εναντίον των Σέρβων μπορούσε μόνο να αυξηθεί σε ένταση, με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Κλάους Κίνκελ να κραυγάζει ότι «η Σερβία πρέπει να γονατίσει», μετά τη διαβόητη «σφαγή του ψωμιού» στο Σεράγεβο, στα τέλη Μαΐου του 1992, για την οποία, μαζί με τους περισσότερους άλλους Δυτικούς διπλωμάτες και ΜΜΕ, κατηγόρησε αμέσως τις Σερβοβόσνιες δυνάμεις, χωρίς στοιχεία, φυσικά. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις, που εκφράστηκαν σε εμπιστευτικές εκθέσεις του ΟΗΕ, ότι οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι «έσφαξαν τον λαό τους» προκειμένου να επιρρίψουν την ευθύνη στους Σέρβους και να εξωθήσουν σε παρέμβαση τους νικητές του Ψυχρού Πολέμου. Βολικά, η επίθεση πραγματοποιήθηκε λίγο πριν από συνάντηση πρεσβευτών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για να εξετάσει το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων στη Σερβία.

Σίγουρα ο Kinkel πρέπει να γνώριζε αυτές τις εκθέσεις και αμφιβολίες. Αλλά παρ' όλα αυτά οργίασε. Και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης ως επί το πλείστον ακολούθησαν. Φαινόταν ακόμη και τότε ότι η πρόσφατα επανενωμένη πολιτική τάξη της Γερμανίας έψαχνε με λαχτάρα να βρει "Ναζιστές» στο εξωτερικό για να επιδείξει τον φανατικό εκδημοκρατισμό της. Ειδικά αν η ετικέτα μπορούσε να καρφωθεί σε έναν από τους λαούς που υπέστησαν τις περισσότερες απώλειες στα χέρια των στρατών του Χίτλερ.

Εάν ο στόχος της επανενωμένης γερμανικής ελίτ ήταν από την αρχή να ανακτήσουν το καθεστώς της μεγάλης δύναμης –υπό την κάλυψη της ΕΕ, αν ήταν δυνατόν– τότε ήταν απαραίτητο όχι μόνο να αυξηθεί η δύναμη από οικονομική και στρατιωτική άποψη, αλλά και από την άποψη της ήπιας δύναμης. Και το τελευταίο συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, κάποια πραγματικό ή κατασκευασμένο υψηλό ηθικό ανάστημα. Για τις φιλοδοξίες της επανενωμένης γερμανικής ελίτ, αυτό προφανώς σήμαινε όχι μόνο διαχωρισμό από τη ναζιστική φρίκη –κάτι που η μεταπολεμική Γερμανία είχε κάνει αξιοθαύμαστα μέχρι την πτώση του Τείχους του Βερολίνου– αλλά και την ικανότητα να φορτώσει ένα παρόμοιο είδος ενοχής στους πρώην – και, όπως φαίνεται, στους μελλοντικούς αντιπάλους και στα θύματα της στο παρελθόν. Πρώτα η Σερβία, και τώρα, όλο και περισσότερο, η Ρωσία.

Χρειάστηκε η Γερμανία σχεδόν τρεις δεκαετίες για να αισθανθεί ότι έχει αποκτήσει αρκετά υψηλό «ηθικό βάθρο» από το οποίο θα μπορούσε να αισθάνεται αρκετά σίγουρη για να ξεκινήσει την θρασύτατη, χωρίς αποδεικτικά στοιχεία εκστρατεία της, κατηγορώντας τη Ρωσία για την ευθύνη για ό,τι πραγματικά συνέβη στον Αλεξέι Ναβάλνι. Στην πορεία, ας μην ξεχνάμε, η Γερμανία όχι μόνο υποστήριξε ανοιχτά το Ουκρανικό πραξικόπημα , αλλά συμμετείχε στη δυτική χορωδία της αντιρωσικής καταδίκης και των κυρώσεων σε σχέση με την Ουκρανία, καθώς και με μια άλλη εξαιρετικά ύποπτη ιστορία δηλητηρίασης- «οι Ρώσοι το έκαναν», στην οποία πρωταγωνίστησαν ο Σεργκέι Σκριπάλ και η κόρη του – οι οποίοι φαίνεται να έχουν βολικά «εξαφανιστεί», αφού η υπόθεση είχε υπηρετήσει την προπαγανδιστική αποστολήτης.

Είναι άλλο πράγμα για μια χώρα με το μέγεθος και τον πλούτο της Γερμανίας να αναζητήσει τη θέση που της αξίζει στον κόσμο. Και είναι κάτι άλλο όταν αυτό γίνεται με τόσο επιθετικό και ανέντιμο τρόπο, γιατί αυτό εγείρει αναπόφευκτα ερωτήματα σχετικά με τα κίνητρα . Εάν μια χώρα υπεύθυνη για δύο παγκόσμιους πολέμους τον περασμένο αιώνα ξεκινήσει μια σκόπιμη εκστρατεία ψεύδους εναντίον προηγουμένων θυμάτων της, είναι ορθό να συμπεράνουμε ότι μπορεί να μπήκε και πάλι σε κίνηση, ή σύντομα θα είναι. Χρησιμοποιώντας άλλα μέσα, αλλά με παρόμοιους στόχους.


Αλεξάνταρ Πάβιτς 
Ανεξάρτητος αναλυτής και ερευνητής


* Drang Nach Osten: Oρμητική επέκταση προς την Ανατολή και τα σλαβικά εδάφη, υπήρξε το παραδοσιακό όραμα και άθλημα των Γερμανών για τα επιτεύγματα στο οποίο δεν διστάζουν να επαίρονται προκλητικά. 
 ΄Ισως αυτό είχε κατά νουν ο Τσώρτσιλ όταν είπε το αλησμόνητο γνωμικό του: «Τους Γερμανούς πρέπει να τους βομβαρδίζεις κάθε πενήντα χρόνια. Δεν πειράζει αν δεν ξέρεις γιατί. Αυτοί ξέρουν». . .



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Μιχαήλ Στυλιανού, 20-12-20

«Η Γερμανία μεταμορφώνεται πολιτικά, με τρόπο που παρουσιάζει ανησυχητικές ομοιότητες με την εξέλιξή της στην εποχή προ του Παγκοσμίου Πολέμου», επισήμαινε σε πρόσφατο άρθρο του ο ‘Αλαστερ Κρούκ, ο Βρετανός αναλυτής με το οξύτατο βλέμμα του πρώην διπλωμάτη και κατασκόπου.

Στην ίδια διάγνωση συμπίπτει, εξετάζοντας, εκ των έσω, τα χαρακτηριστικά γερμανικού κράτους και κοινωνίας στην αποκαλυπτική κρίση του Κορωναιού, ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος C.J.Hopkins, μόνιμος κάτοικος Βερολίνου.

Η μεταμόρφωση στην οποία αναφερόταν ο πρώτος αφορούσε στην εξωτερική πολιτική του Βερολίνου, που απορρίπτει τώρα την φθαρμένη μεταπολεμική εμφάνιση του μεταμελημένου και σωφρονισμένου αμαρτωλού, του καθαγιασμένου ιεραποστόλου της Δημοκρατίας, πιστού συμμάχου των ΗΠΑ και ανιδιοτελούς ιδρυτικού εταίρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση - μέσω της οποίας προώθησε την συντριπτική παρουσία του μέχρι την Ελλάδα, την Γιουγκοσλαβία (την οποία διέλυσε) και την πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, όπου ο υπουργός του των Εξωτερικών μοίραζε κουλουράκια, μαζί με την κ. Βικτώρια Νούλαντ του Στέητ Ντιπάρτμεντ στους τοπικούς νεοναζιστές πραξικοπηματίες.

Η νέα /παλαιά, διαφορετική φυσιογνωμία 4ου Ράιχ προβλήθηκε μετά την εγκατάσταση Γερμανίδας υπουργού Αμύνης επικεφαλής της Ευρωπαϊκής’ Ένωσης, στο μεταίχμιο ιστορικής καμπής, εν μέσω συγκλονιστικής διεθνούς πανδημίας και σε παραμονές κρισιμότατων αμερικανικών εκλογών.

Το επεσήμαναν πρώτοι δύο επιφανείς διεθνείς σχολιαστές πρώην διπλωμάτες, ο Ινδός Bhadrakumar και o Bρετανός Alastair Crook, από την σηματοδότηση εντυπωσιακών δηλώσεων της νέας Υπουργού Αμύνης και προσωρινής διαδόχου της κ. Μέρκελ στην ηγεσία του Χριστιανό-δημοκρατικού Κόμματος Ανεγκρέτ Κραμπ- Καρενμπάουερ: Υπέρ μιας ισχυρής στρατιωτικά Γερμανίας στο ευρωπαϊκό σκέλος του ΝΑΤΟ ,σε μια σταθερά δυναμική στάση, στο πλευρό των ΗΠΑ, απέναντι σε Ρωσία και Κίνα.

Η πιθανολογούμενη διάδοχος της ΄Αγκελας Μέρκελ πρότεινε περίπου απροσχημάτιστα στην μετεκλογική ηγεσία των ΗΠΑ να συναινέσουν σε γερμανική ηγεσία της ευρωπαϊκής πτέρυγας της Δυτικής παράταξης στην αντιμετώπιση Ρωσίας και Κίνας.

Ως έμπρακτη, συμβολική προφανώς, αποδεικτική χειρονομία επιβεβαίωσης ακολούθησε η μυθιστορηματική «δηλητηρίαση με Νόβιτσοκ», του Ρώσου αντιεξουσιαστή Ναβάλνι, που διαγνώστηκε από στρατιωτικούς γιατρούς στο Βερολίνο, όπου ο Ναβάλνι μεταφέρθηκε αεροπορικώς, με εντολή του Πούτιν, μετά από τηλεφωνική παράκληση της γυναίκας του ασθενούς…

Την μεταμόρφωση της μεταπολεμικής φυσιογνωμίας της Γερμανίας, στην σημερινή εποχή της συζητούμενης παγκόσμιας «επανεκκίνησης» (Reset) , διαπιστώνουν και οι πιστοί της Ντώϋτσε Βέλλε, Φωνής της Γερμανίας, της οποίας την γλυκομίλητη προσπάθεια αντικειμενικότητας διαδέχονται χαρακτηριστικά δηλητηριώδους προπαγάνδας, εις βάρος και της υποτίθεται επιστήθιας φίλης Γαλλίας –για να μην αναφερθούμε στην αμείωτη αγωνία της για την τύχη των «προσφύγων» στην Λέσβο…

Αλλά ας δούμε και την ευρεία περίληψη από την μακροσκελή αμερικανική ανταπόκριση από το εσωτερικό γερμανικό παρουσιαστικό:

Οι Γερμανοί Ξανάρθανε!

C.J. HOPKINS • 22 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2020

Δυναμώστε τον Βάγκνερ, παιδιά ... Οι Γερμανοί ξανάρθανε! Όχι, όχι οι ευγενικοί, φιλικοί, φιλειρηνικοί, μεταπολεμικοί Γερμανοί... Οι Γερμανοί! Ξέρεις ποιους εννοώ. Οι Γερμανοί του "Δεν ήξερα πού πήγαιναν τα τρένα". Οι Γερμανοί του "ακολουθούσα εντολές". Οι άλλοι Γερμανοί.Ναι... εκείνοι οι Γερμανοί…

Σε περίπτωση που το χάσατε, στις 18 Νοεμβρίου, το γερμανικό κοινοβούλιο ψήφισε ένα νόμο, τον λεγόμενο "Infektionsschutzgesetz" στα γερμανικά) που εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να εκδώσει ό,τι διατάγματα θέλει με το πρόσχημα της προστασίας της δημόσιας υγείας. Η κυβέρνηση το είχε κάνει αυτό ούτως ή άλλως - διατάσσοντας γενικό κλείσιμο, απαγορεύσεις κυκλοφορίας, ταξιδιωτικές απαγορεύσεις, απαγόρευση των διαδηλώσεων, επιδρομές σε σπίτια και επιχειρήσεις, διατάσσοντας όλους να φορούν ιατρικές μάσκες, παρενοχλώντας και συλλαμβάνοντας αντιφρονούντες, κ.λπ.

Τώρα, αυτός ο «νόμος προστασίας από τις λοιμώξεις», ο οποίος πέρασε βιαστικά από το κοινοβούλιο, δεν είναι, λένε,σε καμία περίπτωση συγκρίσιμος με τον «νόμο εξουσιοδότησης του 1933,ο οποίος χορήγησε επίσημα στην κυβέρνηση την εξουσία να εκδίδει ό,τι διατάγματα ήθελε με το πρόσχημα της αποκατάστασης της ηρεμίας του λαού. Ναι, αντιλαμβάνομαι ότι ακούγονται αρκετά παρόμοιοι, αλλά, σύμφωνα με την κυβέρνηση και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, δεν υπάρχει καμιά απολύτως σχέση και όποιος ισχυριστεί πως υπάρχει είναι «ακροδεξιός εξτρεμιστής του AfD», «είναι νεοναζί προπαγανδιστής συνωμοσίας», ή οτιδήποτε άλλο.

Καθώς ψηφιζόταν ο νόμος περί προστασίας (δηλαδή, ο σημερινός, όχι αυτός του 1933), δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές εναντίον του ολοκληρωτισμού συγκεντρώθηκαν στους δρόμους, πολλοί από τους οποίους μετέφεραν αντίγραφα του Grundgesetz (δηλαδή, του Συντάγματος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας), το οποίο είχε μόλις καταργήσει το κοινοβούλιο. Τους αντιμετώπισαν χιλιάδες αστυνομικοί των ΜΑΤ, οι οποίοι κήρυξαν τη διαδήλωση «παράνομη» (επειδή πολλοί από τους διαδηλωτές δεν φορούσαν μάσκες) και στη συνέχεια έριχναν κάτω τους υπολοίπους με κανόνια νερού. .

Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης - τα οποία είναι εντελώς αντικειμενικά, και καθόλου όπως τα όργανα του Υπουργείου Προπαγάνδας του Γκαίμπελς στη ναζιστική εποχή - υπενθύμισαν ευσυνείδητα στο γερμανικό κοινό ότι αυτοί οι διαδηλωτές ήταν όλοι «Αρνητές του Κορωναιού», «ακροδεξιοί εξτρεμιστές», "θεωρητικοί συνωμοσίας", «πολέμιοι των εμβολίων», "νεοναζί," και ούτω καθεξής. Έτσι καλώς εισέπραξαν αυτό που τους άξιζε.

Επίσης, ένας εκπρόσωπος της αστυνομίας του Βερολίνου (που δεν έχει βέβαια καμία απολύτως ομοιότητα με την Γκεστάπο, ή τη Στάζι, ή οποιαδήποτε άλλη διαβόητη υπηρεσία ροπαλοφόρων για την επιβολή της επιτρεπόμενης ιδεολογίας ) επεσήμανε ότι τα κανόνια νερού χρησιμοποιούνται μόνο για να "ποτίσουν" τους διαδηλωτές (δηλαδή, δεν στοχεύουν απευθείας σε αυτούς), επειδή υπήρχαν τόσοι ανήλικοι αρνητές του Κορωναιού στις τάξεις τους.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, τον κόσμο της διανόησης και, βασικά, όποιον στη δημόσια ζωή θέλει να παραμείνει στο ύψος του, αυτοί οι αρνητές του Κορωναιού έχουν γίνει πρόβλημα. Διαδίδουν αβάσιμες «θεωρίες συνωμοσίας» που απειλούν τη δημόσια υγεία και προκαλούν δυσφορία στον γερμανικό λαό . Περπατούν χωρίς ιατρικές μάσκες, διακωμωδούν τις προσπάθειες της κυβέρνησης και των μέσων ενημέρωσης να πείσουν το κοινό ότι δέχεται επίθεση από μια βιβλική μάστιγα. Δημοσιεύουν επιστημονικά στοιχεία στο Διαδίκτυο. Οργανώνουν αυτές τις διαμαρτυρίες και με κάθε τρόπο αμφισβητούν το δικαίωμα της κυβέρνησης να κηρύσσει «κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία», να αναστέλλει το γερμανικό Σύνταγμα επ' αόριστον, και να κυβερνά την κοινωνία με διατάγματα και με πυγμή.

Παρά τις προσπάθειες της γερμανικής κυβέρνησης και των μέσων ενημέρωσης να δαιμονοποιήσουν όποιον δεν παπαγαλίζει υπάκουα την επίσημη «Νέα Κανονική» αφήγηση ως «επικίνδυνο νέο-ναζί , αρνητή του Κορωναιού», αυτό το κίνημα "Corona Denialism" διογκώνεται, όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά σε όλη την Ευρώπη. Είναι σαφές ότι έρχεται η ώρα για τη Γερμανία να λάβει ισχυρότερα μέτρα κατά αυτής της απειλής. Η υγεία της Vater …(land) του έθνους, διακυβεύεται! Ευτυχώς, αυτός ο Νόμος Αντιμολυσματικής Προστασίας θα παρέχει στην κυβέρνηση την εξουσία που χρειάζεται για να συλλαμβάνει και να επιβάλει κάποιου είδους ... ναι, ξέρεις, λύση.

Το να επιτρέψουμε σε αυτούς τους εκφυλισμένους αντικοινωνικούς αρνητές του Κορωναιού να αλωνίζουν, αψηφώντας την απόλυτη εξουσία της γερμανικής κυβέρνησης, δεν μπορεί να γίνει ανεκτό, όχι σε μια εποχή εθνικής έκτακτης ανάγκης για την υγεία! Αυτοί οι νεοναζιστές αρνητές του ιού πρέπει να ξεριζωθούν και να αντιμετωπιστούν, ανελέητα !

Δεν είμαι φυσικά ενήμερος για τις λεπτομέρειες, αλλά είμαστε στη Γερμανία και φαντάζομαι ότι κάποιου είδους σώμα ειδικής αποστολής θα έχει συσταθεί για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος «αρνητές Κορωναιού». Είναι σαφές ότι έχουν ήδη ληφθεί μέτρα. Εναλλακτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν σιγασθεί. Τον Απρίλιο, μία γνωστή αντιφρονούσα δικηγόρος είχε μεταχθεί δια της βίας σε ψυχιατρική πτέρυγα (αλλά οι αρχές και τα μέσα ενημέρωσης μας διαβεβαίωσαν ότι δεν είχε καμία σχέση με τις αιρετικές απόψεις της, ή με τις αγωγές που κατέθεσε κατά της κυβέρνησης· -απλά, συμπτωματικά, έγινε εντελώς παρανοϊκή).

Βαριά οπλισμένη αστυνομία συλλαμβάνει ακροατές του YouTube (αν και δεν είναι σαφές ακριβώς γιατί, δεδομένου ότι οι αρχές δεν έχουν ανακοινώσει καμία λεπτομέρεια και τα επίσημα μέσα ενημέρωσης δεν το αναφέρουν).

Πριν από τη διαδήλωση της 29ης Αυγούστου, κατά την οποία η κυβέρνηση χορήγησε σε κάποιους νεοναζί de-facto άδεια να «εισβάλουν στο Ράιχσταγκ», έτσι ώστε τα μέσα ενημέρωσης να μπορέσουν να το κινηματογραφήσουν για να δυσφημήσουν την πραγματική διαμαρτυρία ,ένας Γερμανός πολιτικός έφτασε στο σημείο να ζητήσει την απέλαση των «αρνητών του Κορωναιού» ... πιθανώς με τρένα, κάπου ανατολικά.(Σημ; Υπαινιγμός για τα ναζιστικά στρατόπεδα)

Αλλά σοβαρά, δεν θέλω να τα βάλω με τους Γερμανούς. Αγαπώ τους Γερμανούς. Ζω στη Γερμανία. Και δεν είναι οι μόνοι που εφαρμόζουν τον νέο παθολογικό ολοκληρωτισμό. Είναι απλά ότι, δεδομένης της όχι και τόσο μακρινής ιστορίας τους, είναι μάλλον καταθλιπτικό, και περισσότερο από λίγο τρομακτικό, να βλέπεις πως η Γερμανία μεταμορφώνεται για άλλη μια φορά σε ένα ολοκληρωτικό κράτος, όπου η αστυνομία κυνηγάει τη μάσκα στους δρόμους, κάνοντας επιδρομές σε εστιατόρια, μπαρ, και τα σπίτια των ανθρώπων, όπου περπατώντας με το βήμα της χήνας κάποιοι καλοί Γερμανοί πολίτες κρυφοκοιτάζουν στα παράθυρα των στούντιο Γιόγκα για να δούνε αν παραβιάζονται οι κανόνες της «κοινωνικής αποστασιοποίησης», όπου δεν μπορώ να πάω μια βόλτα, ή σε κατάστημα για ψώνια, χωρίς να με πολιορκούν εχθρικοί, κραυγαλέοι, κάποτε υβριστικοί Γερμανοί, εξαγριωμένοι που δεν φορώ την μάσκα και να μου φωνάζουν «Es ist Pflicht», «Es ist Pflicht».
Ναι, έχω πλήρη επίγνωση ότι είναι "Pflicht"(υποχρεωτικό, καθήκον). Και αν είχα οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το αν ήταν "Pflicht," η γερουσία του Βερολίνου μου το κατέστησε σαφές με αυτή την κομψή διαφήμιση που μου ανακοινώνει –με το μεσαίο δάκτυλο- το τίμημα αν δεν συμμορφωθώ στις υποδείξεις…


Εντάξει, πριν η αρχίσει η τοπική κοινωνία να με πλημμυρίζει με εξοργισμένα e-mail: Όχι, δεν αποκαλώ αυτούς τους Γερμανούς "Ναζί". Τους αποκαλώ "ολοκληρωτικούς". Το οποίο, σε αυτό το σημείο, δεδομένων όλων όσων γνωρίζουμε, αν εξακολουθείτε να προσποιείστε ότι αυτός ο Κορωναϊός με οποιονδήποτε τρόπο δικαιολογεί τα όλο και πιο καταπιεστικά "επείγοντα μέτρα" που επιβάλλονται, λυπάμαι, αλλά αυτό είναι που είστε.

Δεν μπορείτε να πιστέψετε ότι είναι αυτό που είστε ... οι ολοκληρωτικοί δεν το πιστεύουν ποτέ, όχι μέχρι να είναι πολύ αργά.

Ο ολοκληρωτισμός λειτουργεί σαν λατρεία,. Σέρνεται επάνω σας, σιγά-σιγά, λίγο ψέμα μετά από λίγο ψέμα, συμβιβασμός μετά από συμβιβασμό, εξορθολογισμός μετά τον εξορθολογισμό ... μέχρι που μια μέρα θα βρεις τον εαυτό σου να παίρνει εντολές, από κάποιον διεστραμμένο μικρό ναρκισσιστικό μηδενιστή, σε μια αποστολή να ξαναφτιάξεις ολόκληρο τον κόσμο. Δεν παραδίνεσαι σε όλα με τη μία. Το κάνεις κατά τη διάρκεια εβδομάδων και μηνών. Ανεπαίσθητα, γίνεται η πραγματικότητά σου. Δεν αναγνωρίζετε ότι είστε σε αυτό, γιατί ό, τι βλέπετε είναι μέρος του, και ο καθένας που γνωρίζετε είναι σε αυτό ... εκτός από τους άλλους, που δεν είναι μέρος του. Οι "αρνητές". Οι "αποκλίνοντες". Οι "ξένοι". Οι "Κοβιδο-ηλίθιοι". Οι "διασπορείς του ιού".

Βλέπεις, αν και οι αφηγήσεις και τα σύμβολα μπορεί να αλλάξουν, ο ολοκληρωτισμός είναι ολοκληρωτισμός. Δεν έχει πραγματικά σημασία ποια στολή φοράει, ή ποια γλώσσα μιλάει ... Είναι το ίδιο βδέλυγμα. Είναι ένα είδωλο, ένα ομοίωμα της ύβρεως του ανθρώπου, που πλάθεται, με τον πηλό του μυαλού των μαζών, από μεγαλομανείς πνευματικούς ανάπηρους, που θέλουν να εξολοθρεύσουν αυτό που δεν μπορούν να ελέγξουν. Και αυτό που θέλουν να ελέγξουν είναι πάντα τα πάντα. Όλα όσα τους θυμίζουν την αδυναμία τους και την ντροπή τους.. Ό,τι δεν θα τους υπακούει.

Δυστυχώς όταν κάτι τέτοιο αρχίσει και φτάσει στο στάδιο που βρίσκεται τώρα, τις περισσότερες φορές δεν σταματάει, μέχρις ότου πόλεις να έχουν γίνει ερείπια και χωράφια να είναι σπαρμένα με ανθρώπινα κρανία. Μπορεί να μας πάρει δέκα με δώδεκα χρόνια να φθάσουμε εκεί, αλλά, μην κάνετε λάθος, εκεί κατευθυνόμαστε, εκεί ο ολοκληρωτισμός κατευθύνεται πάντα ... Αν δεν με πιστεύεις, ρώτα τους Γερμανούς.




Ο C. J. Hopkins είναι ένας βραβευμένος Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και πολιτικός σατιρικός με έδρα το Βερολίνο. Τα έργα του δημοσιεύονται από τις εκδόσεις Bloomsbury και Broadway Play Publishing, Inc. Το δυστοπικό μυθιστόρημά του, Ζώνη 23, εκδίδεται από Snoggsworthy, Swaine & Cormorant. 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου