Articles by "Στυλιανού"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στυλιανού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ρεπορτάζ: Μιχαήλ Στυλιανού

Oι αντιδράσεις της Μόσχας στην εγκατάλειψη από την Ουάσιγκτον των Κούρδων συμμάχων της στην επικείμενη κατακτητική επίθεση του Ερντογάν στην Συρία χαρακτηρίζονται μέχρι στιγμής από την επιδεικτική προσαρμογή σε δύο αρχές: Της μη ανάμειξης στην διάρρηξη σχέσεων μεταξύ δύο συμμάχων (αντιπάλων της) και στην επανάληψη της σύστασης της « Όλοι οι ξένοι στρατιωτικοί με παράνομη παρουσία στην Συρία οφείλουν να αποσυρθούν.»

Η φρασεολογία χειρισμού του θέματος είναι λακωνική. Το διεθνές όργανο ενημέρωσης, το τηλεοπτικό δίκτυο RT ( Russia Today), πρόταξε σήμερα το θέμα σε πρώτη θέση, αλλά περιορίστηκε στην προβολή των αντιδράσεων μελών του Κογκρέσου, αμφοτέρων των παρατάξεων, που καταδίκασαν την απόφαση ως «προδοσία» πιστού συμμάχου, που θα πλήξει την εμπιστοσύνη και άλλων συμμάχων στην αξιοπιστία των ΗΠΑ. Παραπλήσιες δηλώσεις Κούρδων και Αράβων κατοίκων της απειλούμενης παραμεθόριας ζώνης της Συρίας συνέλεξε και μετέδωσε απεσταλμένος του ρωσικού σταθμού στην περιοχή.

Στις ΗΠΑ, το ιδιαίτερα δημοφιλές ανεξάρτητο ειδησεογραφικό δελτίο Ζero Hedge επισήμανε τα εξής για τις ρωσικές αντιδράσεις:

«Η αντίδραση της Ρωσίας στην ανακοίνωση-σοκ του Λευκού Οίκου ότι «η Τουρκία θα προχωρήσει σύντομα στην σχεδιασμένη επιχείρησή της στην Βόρειο Συρία», ήταν λακωνική…

«Ενώ ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου δήλωσε σε αντίδραση ότι «όλες οι ξένες στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται παράνομα στην Συρία οφείλουν να απομακρυνθούν» και ότι «η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας πρέπει να προστατευθεί», η επικείμενη αποχώρηση των Αμερικανών από το θέατρο θα έγινε αναμφίβολα δεκτή με στεναγμό ανακούφισης από τους Ρώσους αξιωματούχους, αφού πρόκειται για την υπ΄αριθμόν 1 προτεραιότητά τους -την προστασία και υπεράσπιση της κυβέρνησης ΄Ασαντ.
Αμερικανο-Τουρκική περίπολος στην Βόρειο Συρία τον περασμένο μήνα. Φωτό AFP/Getty.

«Η Ρωσία έχει αποδείξει ότι είναι σε θέση να ελέγχει τις επεκτατικές πολιτικές του Ερντογάν, αλλά όχι και την αμερικανική παρουσία στην Συρία. Τα περασμένα χρόνια, από το 2015, οι αμερικανικές και ρωσικές δυνάμεις, σε πολλές περιπτώσεις, βρέθηκαν στο χείλος άμεσης σύγκρουσης και ανάφλεξης ενός πιθανού 3ου Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντιμίτρι Πεσκώφ * επανέλαβε την Δευτέρα ότι η Ρωσία και Τουρκία συμφωνούν απόλυτα στην διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας: «Ελπίζουμε ότι οι Τούρκοι συνάδελφοι να μείνουν συνεπείς σε αυτήν την θέση υπό όλες τις συνθήκες», δήλωσε.

Τα γεγονότα έδωσαν στην Μόσχα την ευκαιρία να υπενθυμίσει την ρωσική θέση:

«Η Ρωσική Ομοσπονδία έμεινε αμέτοχη στην εσωτερική διαμάχη της Συρίας, μέχρις ότου οι εχθροί της Συρίας άρχισαν να χρησιμοποιούν τα μέσα τρομοκρατικών μονάδων να επιτίθενται κατά της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας» δήλωσε στο πρακτορείο ΤΑSS ο Ρώσος υφυπουργός Αμύνης Αντιστράτηγος Αλεξάντερ Φόμιν.

«Σχεδόν το 90% του πληθυσμού της Συρίας ζει σήμερα –πρόσθεσε- σε εδάφη υπό τον πλήρη έλεγχο του συριακού κράτους» και επαναβεβαίωσε ότι η αποστολή του ρωσικού παράγοντα δεν θα επεκταθεί πέραν της βοήθειας στην συριακή κυβέρνηση να ξεριζώσει την τρομοκρατία.

΄Ετσι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα παραμείνουν στο περιθώριο των εξελίξεων στην Συρία -εκτός του να ενθαρρύνουν τους Κούρδους να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με τον Πρόεδρο ΄Ασαντ- παράλληλα περιμένοντας την πλήρη και τελική αποχώρηση των Αμερικανών.

Από την οπτική γωνία της Δαμασκού, η εξέλιξη θα επιβάλει στις ισχυρές κουρδικές πολιτικές ομάδες στην Βόρειο Συρία την ανάγκη να ζητήσουν την προστασία της Δαμασκού, μέσω μιας συμφωνίας «με τον Δαίμονα που γνωρίζουμε». Πάντως οι κουρδικές δυνάμεις της Συρίας δεν διαπραγματεύονται πλέον από θέσεως ισχύος και δεν διαθέτουν άλλη επιλογή, παρά να παραχωρήσουν μέγα μέρος της προηγούμενης αυτονομίας τους, μετά τον τερματισμό της αμερικανικής προστατευτικής παρουσίας.

Φυσικά η μελλοντική τύχη των κρίσιμων πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου της Συρίας, που όλες βρίσκονται στην, απειλούμενη από τους Τούρκου και κατεχόμενη από κυρίως κουρδικές δυνάμεις, περιοχή της Συρίας, θα αποτελέσει ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Η Δαμασκός μπορεί να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι της εδαφικής κυριαρχίας της κατά μήκος των βορείων συνόρων της με την Τουρκία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά μπορεί να ανακτήσει και πάλι τις εσωτερικές ενεργειακές πηγές της.

Αλλά εάν η περασμένη σπασμωδικότητα της κυβέρνησης Τραμπ είναι μια ένδειξη, η νέα κατάσταση μπορεί να ανατραπεί εξ ίσου αιφνίδια όσο και η προηγούμενη.»



*Σημ.συντ: Ο Ντιμίτρι Πεσκώφ, εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου είναι σύζυγος Τουρκάλας, φίλος της Τουρκίας και έχει χαρακτηριστεί συνήγορός της στο Κρεμλίνο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Dominique Moisi, Project Syndicate, Ζero Hedge,Tue, 01/10/2019

Στην αξιολόγηση των μηνυμάτων και για την Ελλάδα του κατωτέρω σημαντικού άρθρου, ο αναγνώστης είναι χρήσιμο να γνωρίζει ότι ο διπλωματούχος του Χάρβαρντ και της Σορβόννης συντάκτης του, γιος επιζήσαντος του στρατοπέδου Άουσβιτς, προβεβλημένος στην Γαλλία ως γεωπολιτική αυθεντία, θεωρείται και αυθεντικός εκφραστής του Ατλαντικού κατεστημένου, υπερασπιστής της «Ευρωπαϊκής Ιδέας» και πεισματικός εισηγητής της επέκτασης της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στην Ανατολικήν Ευρώπη.

Αυτά τα προσωπικά χαρακτηριστικά προσδίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα στις παραδοχές του Δομινίκ Μωυσή, ( υπογραμμισμένες από τον ίδιο, ότι η παγκόσμια γεωπολιτική πραγματικότητα έχει αλλάξει δραματικά, ότι η Ρωσία επέστρεψε ως παγκόσμια δύναμη, ότι η ευρω-ενωσιακή προσπάθεια «περιορισμού» της Ρωσίας απέτυχε και ότι τα ανοίγματα του προέδρου Μακρόν υπαγορεύονται από το γαλλικό συμφέρον και την Ντεγκωλλική διπλωματική παράδοση.

Ποιούμενος την ανάγκη φιλοτιμία, ο αρθρογράφος αγωνίζεται πάντως να διασώσει την έδρα αυστηρού κριτή του σεβασμού αξιών, δικαστή της «ρωσικής συμπεριφοράς» και επόπτη του ισοβαρούς πάρε-δώσε με την Ρωσία που επιχειρεί ο Μακρόν.

Αλλά ιδού το αξιοσημείωτο άρθρο στην κρίση του αναγνώστη:

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού


O Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν είναι πεπεισμένος ότι τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για την αναστύλωση των σχέσεων με την Ρωσία. Και γι’ αυτό το κατέστησε διπλωματική προτεραιότητα να αποκαταστήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ Παρισιού και Μόσχας.

Αυτή την πρωτοβουλία υπαγορεύουν τρείς λόγοι…

Πρώτος και κύριος είναι ότι η διεθνής στρατηγική πραγματικότητα έχει αλλάξει δραματικά. Η Κίνα ανέρχεται, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες, μολονότι πρωτεύουσα ακόμη παγκόσμια δύναμη, απαγκιστρώνεται από τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Και η Ρωσία, με τον γηράσκοντα και συρρικνούμενο πληθυσμό της, και μια τεράστια και σε μεγάλο βαθμό ακατοίκητη έκταση γης, είναι ο φυσικός στόχος των μακροπρόθεσμων φιλοδοξιών της Κίνας.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να μην παραιτηθούν παθητικά να βλέπουν την Ρωσία στερούμενη άλλης επιλογής από την συμμαχία της με την Κίνα. Αντίθετα θα όφειλαν να προσπαθήσουν να πείσουν τους Ρώσους ότι το μέλλον τους είναι με την Ευρώπη και όχι σαν βοηθητικός εταίρος της Κίνας, σε μιαν βαθειά ανισόρροπη σχέση. Το πεπρωμένο της Ρωσίας βρίσκεται στην Δύση, όχι στην Ανατολή.

Επιπλέον, ενώ η Ρωσία δεν είναι ισοδύναμη με την Κίνα, έχει ξαναγίνει ένας σοβαρός παγκόσμιος παράγων. Πολλές τρέχουσες συγκρούσεις, από την Ανατολικήν Ευρώπη έως την Μέση Ανατολή απλά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς την ανάμειξη της Ρωσίας.

Αυτό αντιπροσωπεύει ένα είδος θριάμβου του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος ανήλθε στην εξουσία προ εικοσαετίας σχεδόν, υποσχόμενος να αποκαταστήσει την διεθνή δύναμη και επιρροή της χώρας του. Ειδικότερα ο Πούτιν ήθελε οι ΗΠΑ να συμπεριφέρονται στην Ρωσία όχι ως προς ένα απλό αντικείμενο της ιστορίας, όπως έκαναν επί προεδρίας του προκατόχου του προέδρου Μπορίς Γέλτσιν, αλλά ως πραγματικό συνομιλητή. Και ενώ μπορεί να ήταν αδύνατη η αποκατάσταση του διπολικού κόσμου της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, τουλάχιστον οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εξαναγκαστούν να αναγνωρίσουν την σπουδαιότητα ενός εκσυγχρονισμένου και ετοιμοπόλεμου ρωσικού στρατού, ικανού να επέμβει στην προηγούμενη Σοβιετική σφαίρα και πιο πέρα..

Με άλλα λόγια η Ρωσία επέστρεψε. Το να αρνείται η Ευρώπη να το αναγνωρίσει, η απλά να προσπαθεί να περιορίσει την Ρωσία, δεν μπορεί να αποτελεί μια ικανοποιητική βάση για ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό δόγμα και για μια ρεαλιστική διπλωματία.

Ο δεύτερος λόγος για την διπλωματική πρωτοβουλία της Γαλλίας προς την Ρωσία είναι για να καλύψει ένα ηγετικό κενό στην Ευρώπη. Η Βρετανία, η οποία ήταν τελευταία η ποιο αποφασιστική στην καταγγελία της συμπεριφοράς της Ρωσίας, έχει ουσιαστικά θέσει τον εαυτό της εκτός παιχνιδιού. Απορροφημένη από την ιλαροτραγωδία του Brexit, που οδήγησε στην χειρότερη πολιτική κρίση της χώρας από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βρετανία εξατμίστηκε από την σκηνή ως σοβαρός διπλωματικός παράγων.

Στο μεταξύ η Γερμανία, η ευρωπαϊκή δύναμη με την στενότερη ιστορική και πολιτιστική σχέση με την Ρωσία, βρίσκεται στο τέλος ενός πολιτικού κύκλου. Είναι και επικίνδυνο και άδικο να υποτιμά κανείς την Γερμανίδα Καγκελάριο ΄Αγκελα Μέρκελ, αλλά δεν έχει πια την ισχύ ή την ενεργητικότητα για να ηγείται της Ευρώπης στις συναλλαγές της με τον έξω κόσμο, ούτε να συσπειρώνει τους ίδιους τους Ευρωπαίους.

Με την Βρετανία και την Γερμανία ανίκανες σήμερα να διαδραματίσουν έναν μείζονα διπλωματικό ρόλο, και την Ισπανία, την Πολωνία και την Ιταλία να μην είναι σε θέση να παίξουν ρόλο πρωταγωνιστή, το συμπέρασμα είναι πολύ απλό: Εν μέρει ελλείψει άλλου και εν μέρει εκ της ενεργητικότητας και της φαντασίας του νεαρού προέδρου της, ήρθε η ώρα της Γαλλίας.

Τέλος, η απόπειρα του Μακρόν να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Ρωσία είναι σε πλήρη αρμονία με την Ντεγκωλλική παράδοση της Γαλλίας.

Το φυσικό ένστικτο του Σαρλ Ντε Γκωλ ωθούσε σε θέση ενδιαμέσου μεταξύ διαφορετικών συστημάτων και στο να βλέπεις πέρα από την τρέχουσα ενσάρκωση άλλων κρατών. Πίσω από την Σοβιετική ΄Ενωση, ή την Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ, ο Ντε Γκωλ έβλεπε την αιώνια Ρωσία ή την αιώνια Κίνα. Στις σχέσεις με μιαν άλλη χώρα δεν πρέπει κανείς να παραλύει από την φύση του καθεστώτος της.

Η επανασύνδεση με αυτή την παράδοση μπορεί επίσης να εντάσσεται στους υπολογισμούς της εσωτερικής πολιτικής του Μακρόν. Τείνοντας το χέρι προς το Κρεμλίνο μπορεί να κατευνάζει τους οικονομικούς τομείς που έχουν πληγεί σκληρότερα από τις Δυτικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, και να υπονομεύει την κριτική των παραδοσιακών φιλορωσικών κομμάτων της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς.

Αλλά άλλο είναι να εξηγείς τις ρίζες μιας πολιτικής και την συλλογιστική που την υπαγορεύει και άλλο να δικαιολογείς πλήρως την απόφαση. Ιδιαίτερα οι κυβερνήσεις της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης είναι φιλύποπτες για την νέα διπλωματική πρωτοβουλία της Γαλλίας. Γιατί μια επαναπροσέγγιση με την Ρωσία, ερωτούν και γιατί τώρα;

Ερχόμενη από την κοσμική Γαλλία, μια τέτοια χριστιανική ελεημοσύνη –να δίνεις πριν να λάβεις οτιδήποτε σε αντάλλαγμα- μοιάζει είτε αφέλεια είτε Μακιαβελισμός. Επιπλέον μοιάζει να αντιφάσκει με την έμφαση της Γαλλίας στις ευρωπαϊκές αξίες. Ασφαλώς οι επικριτές της ρωσικής πρωτοβουλίας του Μακρόν λένε ότι η διάσταση μεταξύ της υπεράσπισης των πολιτικών αρχών εντός της ΕΕ και της διπλωματικής πρακτικής έξω από την ΄Ενωση δεν πρέπει να είναι τόσο μεγάλη ώστε να θέτει σε κίνδυνο την συνοχή και των δύο.

Επιπλέον, επιχειρηματολογούν, ο Μακρόν ενεργεί μονομερώς, χωρίς να έχει πραγματικά συμβουλευθεί τους Ευρωπαίους εταίρους και συμμάχους. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι μιλάει εξ ονόματος της Ευρώπης εάν εξακολουθεί να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, πάντοτε θέτοντας τα άλλα μέλη της ΕΕ μπροστά σε ένα είδος τετελεσμένου γεγονότος.

Μολονότι κατανοώ αυτές τις επικρίσεις (και συμμερίζομαι μερικές από αυτές), ωστόσο υποστηρίζω την προσπάθεια του Μακρόν.

Η Δυτική αυστηρή πολιτική περιορισμού της Ρωσίας απέτυχε. Μια πολιτική διαλόγου μπορεί επομένως να είναι δικαιολογημένη, υπό τον όρο ότι δεν ασκείται με αφέλεια ή με πλήρη περιφρόνηση για τις αρχές.

Επιπλέον ο Μακρόν θα ήταν το τελευταίο άτομο με ψευδαισθήσεις για την Ρωσία του Πούτιν. Κατά τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017 η Ρωσία τοποθετήθηκε ενεργά υπέρ της ακροδεξιάς αντιπάλου του, της Μαρίν Λεπέν, διασπείροντας συστηματικά ψευδείς ειδήσεις και παραπληροφόρηση. Ούτε θα ήθελε ο Μακρόν τον Πούτιν να μοιάζει ότι τα παίρνει όλα δικά του -και μάλιστα όταν η Ρωσία επιμένει στα φερσίματα που προκάλεσαν κατ’ αρχήν την επιδείνωση των σχέσεών της με την Ευρώπη.

Η Γαλλία έκανε μια τολμηρή πρώτη κίνηση για την αναστύλωση των σχέσεων με την Ρωσία. Η μπάλα είναι τώρα στο γήπεδο του Πούτιν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του ERIC MARGOLIS • SEPTEMBER 28, 2019

Το ελληνικό ενδιαφέρον του πιο κάτω άρθρου, εγκυρότατου Αμερικανού δημοσιογράφου και συγγραφέα διεθνούς φήμης, εκτός του ότι πολύ συνοπτικά εξηγεί την τελευταία ανατρεπτική επιχείρηση του άγγλο-αμερικανικού κατεστημένου εναντίον του Προέδρου Τραμπ, παρέχει μιαν παγερής αντικειμενικότητας παρουσίαση του ιστορικού και του σημερινού προβλήματος της Ουκρανίας, όσο και των μεθόδων χειρισμού των διακρατικών υποθέσεων της αυτοκρατορίας και με σύμμαχες χώρες.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

΄Εγκλημα συνεπαγόμενο την καθαίρεση Προέδρου;

Όχι βέβαια. Απλώς μια ακόμη ανοίκεια, χοντροκοπιά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Πολλοί Δημοκρατικοί είναι ασυγκράτητοι στην ιδέα να καθίσουν τον Τραμπ στο εδώλιο. Θα κοιμόντουσαν και με τον διάβολο προκειμένου να ξεφορτωθούν τον άξεστο από τον Λευκό Οίκο. Αλλά εάν δεν ανακαλυφθούν πραγματικά ενοχοποιητικά στοιχεία σχετικά με τις προσπάθειες του Τραμπ να ξεθάψει βρωμιές του πιθανολογούμενου ανταγωνιστή του για την Προεδρία, του Τζο Μπάιντεν, φαίνεται ότι ο Τραμπ θα επιζήσει και από αυτό το σκάνδαλο. Εκτός φυσικά, αν η αυξανόμενη πίεση που υφίσταται επιδράσει σοβαρά στην υγεία του. ΄Ηδη δείχνει σαφή δείγματα άγχους.

Σε ένα ηχογραφημένο τηλεφώνημα της 25 Ιουλίου, ο Τραμπ, ένας άλλοτε αστέρας τηλεοπτικού προγράμματος, ζήτησε από τον νέο πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκυ, έναν πρώην κωμικό αστέρα της τηλεόρασης, να ψάξει για σκάνδαλα του Χάντερ Μπάϊντεν, γιού του υποψηφίου αντιπάλου του και πρώην αντιπροέδρου. Το αίτημα του Τραμπ διατυπώθηκε αφού ο Ουκρανός πρόεδρος νεοσσός, που αποκαλούσε τον Τραμπ «δάσκαλο», του ζήτησε περισσότερους αντιαρματικούς πυραύλους.

Ο Τραμπ και ο Ζελένσκυ αρνούνται ότι υπήρξε οποιαδήποτε συναλλαγή. Αλλά φυσικά υπήρξε. Απλά ήταν σιωπηρή. ΄Ετσι ασκείται η κρατική πολιτική. Η Ουάσιγκτον κυβερνά την αυτοκρατορία της, όπως οι Βρετανοί κάποτε την Ινδία, χρησιμοποιώντας έναν πολύ-δοκιμασμένο συνδυασμό από εμπορικές παραχωρήσεις, απειλές με το γάντι, ειδικές εύνοιες και τα παλιά γνωστά πάρε-δώσε.

Όταν αυτή η δύσοσμη ιστορία διέρρευσε στην δημοσιότητα χάρις σε ένα ψιθυριστή της CIA, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι διέταξε τους υποτακτικούς του να αναστείλουν την χορήγηση σχεδόν 400 εκατομμυρίων δολαρίων αμερικανικής βοήθειας στην Ουκρανία, λόγω της «διαφθοράς» που επικρατεί σε αυτή την χώρα.

Τι αστείο. Η κυβέρνηση Τραμπ χορήγησε δισεκατομμύρια στρατιωτικών δανείων ή δωρεών στις διεφθαρμένες μέχρι το κόκκαλο Νιγηρία, Κένυα, Μεξικό, Ινδία και Ιράκ, για να αναφέρουμε μόνο τους πιο ανήθικους αποδέκτες. Με όπλα κατακλύζονται οι αποκεφαλιστές φίλοι του Τραμπ της Σαουδικής Αραβίας. Το Ισραήλ έχει το ελευθέρας για ό,τι και αν διαπράττει.

Η Ουκρανία είναι ο πρωταθλητής στον πιο διεφθαρμένο μαραθώνιο του κόσμου. Θυμάμαι Σοβιετικούς αξιωματούχους να τραβάνε τα μαλλιά τους με την απίστευτη κατεργαριά, την παραβατικότητα και τον γκαγκστερισμό που οργίαζε στην Ουκρανία. ΄Ενας από αυτούς την αποκαλούσε «η Σοβιετική Σικελία».

Είμαι από πολύ παλιά θαυμαστής και φίλος της Ουκρανίας και των ζωηρών και συμπαθητικών κατοίκων της. Αλλά είναι τόσο καταθλιπτικό να παρατηρείς τον ουκρανικό πολιτικό πόλεμο λάσπης, την πανταχού παρούσα διαφθορά, τους ολιγάρχες να αλωνίζουν και τούς μοχθηρούς καυγάδες των νέο-ναζιστικών συμμοριών με την ρωσόφωνη μειονότητα. Οι Ουκρανοί άξιζαν πολύ καλύτερη τύχη.

Η Ουκρανία είναι ένας λαβύρινθος διαφθοράς. Έτσι, τι δουλειά είχε εκεί ο Χάντερ, γιος του Τζο Μπάιντεν, σαν μέλος τους Διοικητικού Συμβουλίου μιας εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου;

Η πρώην πρωθυπουργός Τζούλια Τιμοσένκο κλείστηκε στην φυλακή για τις δοσοληψίες της με αυτήν την σκοτεινή και διαβρωμένη από το έγκλημα επιχείρηση. Ο γιος ενός αντιπροέδρου των ΗΠΑ δεν είχε καμιά δουλειά να αναμιχθεί σε αυτή την ενεργειακή φιδοφωλιά. Ο μπαμπάς Τζο όφειλε να τον είχε διατάξει να γυρίσει στο σπίτι.

Η απόσπαση της Ουκρανίας από την Ρωσία ήταν κεντρικός αμερικανικός στρατηγικός στόχος μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής ΄Ενωσης το 1991. Η Ουκρανία ήταν κρίσιμο συστατικό τμήμα του σοβιετικού βιομηχανικού και εμπορικού συστήματος, για να μην αναφέρουμε και γεωπολιτική αχίλλειο πτέρνα της Μόσχας. Η απόσπαση της Ουκρανίας από την Ρωσία θα ήταν σαν την αποκοπή του Τέξας και της Καλιφόρνιας από τις ΗΠΑ.

Πολλοί Ουκρανοί ήταν ευτυχείς να βγουν από τον έλεγχο της Μόσχας και να οδεύσουν προς την ένωση με την Ευρώπη. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση χρηματοδότησαν την Ουκρανία με 16 δισεκατομμύρια δολάρια βοήθειας, που δεν θα εξοφληθούν ποτέ. Μέγα μέρος των χρημάτων εξαφανίστηκαν μέσα σε ελβετικές τράπεζες.

Αλλά οι Ρωσόφωνοι πολίτες της βιομηχανικής καρδιάς της Ουκρανίας ήσαν βίαια αντίθετοι στην εξουσία του Κιέβου. Έτσι ένας χαμηλής έντασης πόλεμος σιγόβραζε μεταξύ των δύο, στον οποίο αναμείχθηκαν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς (με τον μεγάλον όγκο Ουκρανών μεταναστών),αυξάνοντας τον κίνδυνο ενός από ατύχημα πολέμου του ΝΑΤΟ με την Ρωσία.

Μάστορας χειριστής των εθνικοτήτων, ο Τραμπ προσπάθησε να κερδίσει τις ψήφους του ουκρανικού στοιχείου στις Μεσοδυτικές Πολιτείες, όπως το κατόρθωσε με ψηφοφόρους Εβραϊκής και Πολωνικής καταγωγής. Το ίδιο έκανε με τους Ευαγγελιστές (υποστηρικτές του Ισραήλ), τασσόμενος υπέρ ενός μεγαλύτερου Ισραήλ και προβάλλοντας τον εαυτό του στον ρόλο ενός σύγχρονου βιβλικού προφήτη.

Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος – οι άνθρωποι που νόθευσαν την προκριματική εκλογή προεδρικού υποψηφίου σε βάρος του δημοφιλούς Μπέρνι Σάντερς (και υπέρ της Κλίντον)- πιστεύουν πως μπορούν να ανατρέψουν τον Τραμπ. Οι αριθμοί είναι εντελώς εναντίον τους.

Μπορεί όμως να υποθέσει κανείς πως αυτό που ελπίζουν είναι να ξεσηκώσουν ένα πολιτικό χάος εναντίον του Τραμπ μέχρι την ημέρα των προσεχών εκλογών. Αυτή είναι μια ανήμπορη στρατηγική και μπορεί να τον βοηθήσει μάλλον, παρά να τον βλάψει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Hunor BOTH, MTI, Réseau International / 25 septembre 2019
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Θερμοκαυτήρα στην πομφόλυγα της ελλαδικής πολιτικής μυθολογίας, που συντηρεί την σταθερή πορεία προς τον εθνικό αφανισμό, εισάγουν τα στοιχεία του κατωτέρω άρθρου Ουγγρικών μέσων ενημέρωσης.

Αποκαλύπτουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε με μεγάλη πλειοψηφία να τριπλασιάσει την χρηματοδότηση των ΜΚΟ του Συστήματος Σόρος, στο ύψος των σχεδόν δύο δισεκατομμυρίων Ευρώ, με τον νέο προϋπολογισμό δαπανών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Αυτή η πληροφορία και τα συμπληρωματικά επεξηγηματικά στοιχεία που την πλαισιώνουν, επιβεβαιώνουν ότι: Παράλληλα προς την παγερή απόρριψη των δουλικών ικεσιών της εκάστοτε ελλαδικής ηγεσίας από τους συμμαχικούς και εταιρικούς «θεσμούς», για την χαλάρωση του τοκογλυφικού βρόχου λεηλασίας της χώρας μας και αποστέρησης της από κάθε δυνατότητα εθνικής ανάνηψης και επιπλέον της φανατικής σύμπραξής τους εναντίον της χώρας μας στο «Μακεδονικό», έχουμε εδώ το τεκμήριο της συνέργειας των ίδιων θεσμών της ελλαδικής πολιτικής θρησκείας και στην άλλη εταίρο-συμμαχική υποβρύχια συνέργεια με την επίσης σύμμαχο Τουρκία, σε άλλη δραστική σύμμαχο-εταιρική επίδοση:

Την επιταχυνόμενη και εντεινόμενη επιχείρηση μεταβολής της Ελλάδος σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως πανσπερμίας αλλοφύλων και αλλόδοξων μεταναστών, εχθρικά διακείμενων προς τον πληθυσμό της απογοητευτικής επικράτειας αναγκαστικού περιορισμού τους. Κατάσταση που υπολογισμένα οδηγεί σε εσωτερική ζούγκλα αιματηρών συγκρούσεων - εθνικών, θρησκευτικών και δογματικών- που θα οδηγήσουν στο παλαιότατα επιθυμητό αποτέλεσμα αφανισμού του γηγενούς πληθυσμού - με την δημογραφική νομοτέλεια και την αναγκαστική μεταναστευτική διασπορά στους τέσσερεις ανέμους. ΄Ετσι οι περιζήτητοι τίτλοι κληρονομιάς του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού θα μείνουν, χωρίς αμφισβήτηση, στην κυριότητα της φωτοδότριας Δύσης.

Αλλά ιδού τι αναφέρει το προτεινόμενο αφυπνιστικό άρθρο:

΄Αξιζε λοιπόν τον κόπο για τον Τζωρτζ Σόρος να δαπανήσει εκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, ιδιαίτερα για «ψήσιμο» (lobbying) της Κομισιόν, να έχει πάει περισσότερες από είκοσι φορές να συναντήσει τους επικεφαλής της και να έχει τοποθετήσει μόνιμους εισηγητές- προπαγανδιστές του (lobbyistes) μέσα στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο θεαματικός Αμερικανός Χρηματιστής πέτυχε τώρα να τριπλασιάσει την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην «προστασία των δημοκρατικών αξιών» και συγκεκριμένα στις Μ.Κ.Ο. της αυτοκρατορίας Σόρος, στον προϋπολογισμό-πλαίσιο 2021-2027 της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στην σύνοδο της ολομέλειας της Ευρωβουλής, την 17 Ιανουαρίου στο Στρασβούργο. Σύμφωνα με την σχετική έκθεση, που εγκρίθηκε με 426 ψήφους έναντι 152, η Ε.Ε. θα διαθέσει 1,8 δισεκατομμύριο Ευρώ στο νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Δικαιώματα και Αξίες» στον προϋπολογισμό της προσεχούς επταετίας, αντί των 642 εκατομμυρίων που είχαν προβλεφθεί αρχικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το δεύτερο νομοθετικό όργανο της Ε.Ε., το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που αποτελείται από τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, απομένει να καθορίσει την θέση του για την δημιουργία και την χρηματοδότηση του προγράμματος των ΜΚΟ και στην συνέχεια θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο θεσμών.

Ο Σόρος έχει τακτικές συνομιλίες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προσωπικά ο ίδιος και μέσω των πρακτόρων εισηγητών του.

Όπως το είχε συνοψίσει η ηλεκτρονική εφημερίδα Origo , βάσει της έρευνας που είχε πραγματοποιήσει η Ουγγρική εφημερίδα Magyar Idök, από τα προσιτά στο κοινό στοιχεία προκύπτει ότι ο Τζωρτζ Σόρος είχε περισσότερες από 20 συσκέψεις με τις κυριότερες ευρωπαϊκές επιτροπές από την έναρξη της θητείας του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, την 1η Νοεμβρίου 2014.


Βασιζόμενοι στο ημερολόγιο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ή στις ανακοινώσεις των ίδιων των ΜΚΟ του Σόρος, μπορούμε να διαβεβαιώσουμε ότι το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκής Πολιτικής της Ανοικτής Κοινωνίας (της Διεθνούς Οργάνωσης Σόρος) διαθέτει διαπίστευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι 12 εισηγητές-πράκτορές του συναντήθηκαν 52 φορές κάθε χρόνο με τους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών επιτροπών, τουτέστιν μια φορά την εβδομάδα. Η εφημερίδα Magyar Idöka βρήκε έναν κατάλογο συσκέψεων με επιτρόπους, μέλη του επιτελείου ή τους γενικούς διευθυντές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τον Νοέμβριο του 2014. Η Κομισιόν δεν δημοσιεύει πληροφορίες για την δράση των πρακτόρων-εισηγητών πλησίον του προσωπικού χαμηλότερου βαθμού.

Στα πρακτικά των 45 συσκέψεων, ανακαλύψαμε επίσης ότι, από το 2015, ο Φραντς Τίμερμαν και ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ συζητούν με τον Σόρος για τα θέματα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, αλλά ασφαλώς και για την Ουγγαρία…*

Τα εκατομμύρια Ευρώ που ξόδεψε ο Σόρος για τον επηρεασμό της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης αποδείχτηκαν καρποφόρα.

Η Magyar Idöka γράφει επίσης ότι η οργάνωση του Σόρος έχει επιτύχει μιαν εκπληκτική διείσδυση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σημαντική λεπτομέρεια, τα μέλη του Ιδρύματος Ανοικτή Κοινωνία ήταν παρόντα στις Βρυξέλλες ήδη από το 2008, αλλά δραστηριοποιήθηκαν συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις τους στις εκλογές του 2014.

΄Επειτα, από την αρχή του μεταναστευτικού κύματος εντατικοποίησαν στο μέγιστο την δράση τους, χρησιμοποιώντας δεκάδες λομπίστες πράκτορες επιρροής, με επίσημη (Ευρω-Ενωσιακή) αναγνώριση αποστολής, οι οποίοι βρίσκονταν καθημερινά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μεταξύ μόνο της 1ης Ιανουαρίου και της 1ης Δεκεμβρίου 2016, περίοδο κατά την οποία 10 από τους 17 τέτοιους λομπίστες είχαν ήδη διαπιστευθεί, οι δαπάνες της εκστρατείας επηρεασμού των Ευρωβουλευτών είχαν φτάσει, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μεταξύ των 2.250.000 και Δυόμιση εκατομμυρίων Ευρώ.

Το 2017, η αποστολή συμπληρώθηκε με δύο ακόμη πράκτορες-εισηγητές του Σόρος, οι οποίοι συνάντησαν πενήντα φορές (!) τους επικεφαλής της Κομισιόν.

΄Ετσι συμβαίνει ώστε το ένα τρίτο των Ευρωβουλευτών να είναι μέσα στην Τσέπη του Σόρος.

Η απόφαση του Κοινοβουλίου για την νέα χρηματοδότηση δεν έχει τίποτα το εκπληκτικό, όταν έχει δημοσιευτεί ότι ανακαλύφτηκε στην βάση των δεδομένων της ίδιας της οργάνωσης του Σόρος, Ίδρυμα Ανοικτής Κοινωνίας, μια λίστα ευρωβουλευτών «προσκείμενων» στον δισεκατομμυριούχο.

Υπό τον τίτλο «Πιστοί Σύμμαχοι», διαβάζουμε τα ονόματα των προσώπων που ψηφίζουν αποφάσεις και διαπιστώνουμε ότι ο Σόρος ασκεί άμεση επιρροή στους 226 από τους 751 Ευρωβουλευτές.

΄Ετσι, ο Σόρος αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη φατρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το ένα τρίτο των ευρωβουλευτών στην τσέπη του.

Source : http://www.origo.hu/nagyvilag/20190117-civil-szervezetek.html


* Υπαινιγμός για την υποκίνηση της διωκτικής εκστρατείας της Κομισιόν κατά της ουγγρικής κυβέρνησης, λόγω των μέτρων που έχει πάρει εναντίον της υπονομευτικής δράσης του Σόρος στο εσωτερικό της Ουγγαρίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Manlio Dinucci, Reseau International, 25-9-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
«Μόλις επέστρεψα από την Αλεξανδρούπολη, μιαν σημαντική στρατηγική επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε τόσο χάρις στις εξαιρετικές στρατιωτικές σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας όσο και της στρατηγικής επένδυσης που η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποιεί στην Αλεξανδρούπολη». Δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή στην Ελάδα Τζέφρυ Πάϊατ, (διορισμένου το 2016 από τον πρόεδρο Ομπάμα).

Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, στην Βόρειο-Ανατολική Ελλάδα, που συνορεύει με την Τουρκία και την Βουλγαρία, βρίσκεται στην Θάλασσα του Αιγαίου, κοντά στα στενά των Δαρδανελίων τα οποία, συνδέοντας επί τουρκικού εδάφους την Μεσόγειο και την Μαύρη Θάλασσα, αποτελούν μια βασική οδό ναυσιπλοΐας κυρίως για την Ρωσία.


Η γεωστρατηγική σημασία αυτού του λιμένα, τον οποίο ο Πάιατ επισκέφτηκε συνοδευόμενος από τον ΄Ελληνα υπουργό Αμύνης Νικόλαο Παναγιωτόπουλο, εξηγείται από τον ίδιο τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα: « Ο λιμένας της Αλεξανδρούπολης, χάρις στην στρατηγική θέση του και τις υποδομές του βρίσκεται στην κατάλληλη θέση για την στήριξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή, όπως το απέδειξε η πρόσφατη άσκηση «Σπαθοφόρος Φρουρός» ( « Saber Guardian 2019”).

Η «στρατηγική επένδυση», που η Ουάσιγκτον πραγματοποιεί ήδη στις λιμενικές εγκαταστάσεις, αποβλέπει να κάνει την Αλεξανδρούπολη μιαν από τις σημαντικότερες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, ικανή να εμποδίζει την πρόσβαση των ρωσικών πλοίων στην Μεσόγειο. Αυτό κατέστη δυνατό χάρις στις «εξαιρετικές στρατιωτικές σχέσεις» με την Ελλάδα, η οποία από πολύ καιρό έχει θέσει τις στρατιωτικές βάσεις της στην διάθεση των ΗΠΑ: Ιδιαίτερα την Λάρισα, για τα ένοπλα αεροπλάνα-ρομπότ Reapers και Στεφανοβίκιο για τα καταδιωκτικά F-16 και τα ελικόπτερα Apache. Αυτή η βάση (του Στεφανοβικίου) θα ιδιωτικοποιηθεί και θα αγοραστεί από τις ΗΠΑ.

Ο πρεσβευτής Πάιατ δεν κρύβει την επιθυμία που έχουν οι ΗΠΑ να ενισχύσουν την στρατιωτική παρουσία τους στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της περιοχής της Μεσογείου: «Εργαζόμαστε με άλλους δημοκρατικούς εταίρους στην περιοχή να αποκρούσουμε τις κακοποιούς παράγοντες όπως η Ρωσία και η Κίνα, οι οποίοι έχουν συμφέροντα διαφορετικά των δικών μας», όπως «η Ρωσία που χρησιμοποιεί την ενέργεια ως εργαλείο της κακοποιού επιρροής της». Κατόπιν υπογραμμίζει την σπουδαιότητα που απέκτησε η «γεωπολιτική της ενέργειας», τονίζοντας ότι «η Αλεξανδρούπολη έχει ένα κρίσιμο ρόλο συνδέσμου για την ενεργειακή ασφάλεια και την σταθερότητα της Ευρώπης». Η Δυτική Θράκη, η ελληνική επαρχία όπου βρίσκεται ο λιμένας, είναι πράγματι «ένα ενεργειακό σταυροδρόμι για την Κεντρική και Ανατολικήν Ευρώπη».

Για να γίνει αντιληπτό τι θέλει να πει ο πρεσβευτής φτάνει μια ματιά στον γεωγραφικό χάρτη. Η παραμεθόριος Ανατολική Θράκη –δηλαδή το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας- είναι το σημείο όπου καταλήγει, έχοντας διασχίσει την Μαύρη Θάλασσα, ο αγωγός αερίου Turk Stream, που έρχεται από την Ρωσία και βρίσκεται στην τελευταία φάση της εγκατάστασής του. Από το σημείο αυτό και μέσω ενός άλλου αγωγού το ρωσικό αέριο θα πρέπει να φθάσει στην Βουλγαρία, την Σερβία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πρόκειται για την ρωσική απάντηση στον επιτυχημένο ελιγμό των ΗΠΑ, οι οποίες, με την αποφασιστική βοήθεια της ευρωπαϊκής Κομισιόν, ματαίωσαν το 2014 τον αγωγό South Stream, που επρόκειτο να φέρει το ρωσικό αέριο στην Ιταλία και στις άλλες χώρες της Ε.Ε.

Οι ΗΠΑ επιχειρούν τώρα να ματαιώσουν και τον Turk Stream, στόχο πολύ δυσκολότερο, δοθέντος ότι παρεμβάλλεται τώρα και ο παράγων της επιδείνωσης των σχέσεων με την Τουρκία. Γι΄αυτόν τον λόγο στηρίζονται στην Ελλάδα, στην οποία εισάγουν αυξανόμενες ποσότητες υγροποιημένου (αμερικανικού) φυσικού αερίου, σε αντικατάσταση του ρωσικού.

Δεν ξέρουμε τι ακριβώς ετοιμάζουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων και εναντίον της Κίνας που προτίθεται να κάνει τον Πειραιά ένα σημαντικό σταθμό του Νέου Δρόμου του Μεταξιού. Αλλά δεν θα έπρεπε να εκπλαγούμε εάν, κατά το προηγούμενο του «Επεισοδίου στον Κόλπο του Τονκίνου»*, βλέπαμε στο Αιγαίο ένα «Επεισόδιο της Αλεξανδρούπολης»

Manlio Dinucci

Édition de il manifesto



* Το «επεισόδιο του Τονκίνου» αποδείχτηκε η «πλαστή σημαία» ή ψευδής ανακοίνωση ( ότι δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά βομβαρδίστηκαν στο κόλπο του Τονκίνου) με την οποία τον Αύγουστο του 1964 ο Πρόεδρος Τζόνσον δικαιολόγησε την εξαπόλυση του εξοντωτικού πολέμου εναντίον του Βιετνάμ, ακόμη και με βόμβες ναπάλμ και χημικά για την καταστροφή και των δασών της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εγκύκλιο ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον πρωθυπουργό, την πολιτική ηγεσία, υπουργούς, βουλευτές και στελέχη κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και πολλές δεκάδες στρατιωτικούς, ακαδημαϊκούς και καθοδηγητές της κοινής γνώμης, από Έλληνα στην υπηκοότητα καθηγητή, Ισραηλινού θρησκεύματος και καταγωγής, παρουσιάζει ευρύτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι αφορά το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού και την γλώσσα επικοινωνίας του.

Αυτό τουλάχιστον κρίνει ως υποχρέωση, ο μεταξύ των αποδεκτών του μηνύματος υπογραφόμενος δημοσιογράφος, που παραθέτει και την σύντομη απάντησή του στον συντάκτη της εγκυκλίου, καθηγητή κ. Asher J Matathias.


Του Μιχαήλ Στυλιανού

H Εγκύκλιος Καταγγελία:

Disgraceful and disgusting, is anyone surprised?
(Απαίσιο και αηδιαστικό, παραξενεύεται κανείς;)

Thu, Aug 15, 2019 11:37 am

From: Asher J Matathias <asherjmatathias@icloud.com>
Date: August 14, 2019 at 8:04:17 PM EDT
Subject: Disgraceful and disgusting, is anyone surprised?

Ο γνωστός ρεπόρτερ(τρομάρα του) του ΣΚΑΪ σήμερα πρωί, πρωί, περιγράφει την φωτιά στον Υμηττό λέγοντας ο ηλίθιος ότι ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ, τα πυροσβεστικά θα παραμείνουν κτλ. Βρε αρχή βλακα Δημήτρη, Λάπα τι δουλειά έχουν οι Ιουδαιοι με την φωτιά ;;Γιατί τους πιάνεις και πάλι στο βρωμοστωμα σου;; Γιατί σε κρατάει ο Σκάι, αρχηαντισημιτη του κερατά! Αϊ σιχτιρ επί τέλους....

My response: An ongoing exchange, with negative hues painted for Jews, as another eruption🌋of 🔥seasonal fires makes an appearance is huge swaths of Greece. Scapegoating Jews, alas, has neither ceased nor desisted in our native land; though hard we try to find improvement. Prof Asher J Matathias 😥😢😩🇬🇷

(Μετάφραση της προσθήκης προς Αγγλοφώνους): Η απάντησή μου: Μια συνεχιζόμενη συζήτηση με αρνητικό χρωματισμό των Εβραίων, καθώς μια νέα έξαψη εποχιακών πυρκαγιών εμφανίζεται σε μεγάλες εκτάσεις της Ελλάδας. Το να γίνονται οι Εβραίοι αποδιοπομπαίοι τράγοι δυστυχώς δε σταμάτησε ούτε αποφεύχθηκε στην γη που γεννηθήκαμε, οσοδήποτε σκληρά και αν επιζητούμε την καλυτέρευση.

Καθηγητής Asher J Matathias

(Ο κ. καθηγητής συνοδεύει την εγκύκλιο καταγγελία του με επιστολή αγγλόγλωσσου αναγνώστη του από τον Βόλο, ο οποίος συμφωνεί μαζί του ότι η φράση «διά τον φόβο των Ιουδαίων» πρέπει να εξοβελιστεί από την καθομιλουμένη και εισηγείται στον αρθρογράφο ότι πρέπει σε αυτό να επιληφθεί η ελληνική εκκλησία ( για την λογοκρισία και του Ευαγγελίου, όπως του Google και του Twiter, από “hate speech”;)–αν και αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητα του διαβήματος…)


Και η απάντηση
(του υπογράφοντα αποδέκτη της εγκυκλίου):

Much ado about nothing! (Shakespear)

Aγαπητέ μου κ. Ματαθία,

Φοβούμαι ότι αυτό το μέγα πλήθος αποδεκτών τής εκρηκτικής καταγγελίας σας (κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, και καθοδηγητών κοινής γνώμης) -όσων τουλάχιστον γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα και παράδοση- ενήμερων ότι πρόκειται περί φράσεως του Ευαγγελίου που μεταπήδησε, μεταλλαγμένη περιεχομένου, στην δικανική γλώσσα και στην τρέχουσα ομιλία, ως απλό σχήμα λόγου, που υποδηλώνει οποιονδήποτε επικείμενο κίνδυνο, (του νυκτερινού ατυχήματος και της φωτιάς στην προκειμένη περίπτωση),και καθόλου τους Ιουδαίους της Γραφής- θα εκπλαγούν διαβάζοντάς σας και θα αναζητήσουν αναπόφευκτα την ερμηνεία της «εκρήξεως» σας σε δύο εκδοχές:

1) Είτε ότι δεν γνωρίζετε επαρκώς την ελληνική γλωσσολαλιά -για το οποίο εγώ προσωπικά αμφιβάλλω, παρά την διατύπωση της καταγγελίας σας και στην Αγγλική γλώσσα (τίτλος και «πάθη αποδιοπομπαίων αθεράπευτα»).

2)Είτε ότι παρασυρθήκατε από την τελευταία, νοσηρή μόδα, σε ταραγμένες Δυτικές κοινωνίες, της ανίχνευσης, αναζήτησης, μανιώδους συλλογής, και καταγγελίας εκδηλώσεων αντισημιτισμού, για κάθε ψύλλου πήδημα, η οποία αποδείχθηκε όντως καρποφόρα (κυρίως σε ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία) σε δρακόντειους νόμους και βαριές κυρώσεις για φράσεις, ακόμη και βιασμένα ερμηνευόμενες σαν “hate speech” «έκφραση μίσους».

Η χώρα μας και άλλοτε καταγγέλθηκε (εκ των έσω) για φαινόμενα «αντισημιτισμού», παρά τις τρανές αποδείξεις περί του αντιθέτου, που επέδειξε -ως πανευρωπαϊκή φωτεινή εξαίρεση κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής-προστατεύοντας, ως λαός, ως Εκκλησία και ως κρατικές αρχές, τους Εβραίους πολίτες της , με κίνδυνο και θυσίες, για τις οποίες ποτέ και πουθενά στον ξένο Τύπο δεν είδα την παραμικρή από μέρους τους μαρτυρία και αναγνώριση.

Όπως δεν είδαμε και κάποιο μήνυμα για συμπόνια στην απογυμνούμενη «γη που γεννηθήκαμε», προς τους πανίσχυρους ομοθρήσκους σας, επιτελείς στα διεθνή κέντρα αποφάσεων, που μετρούν και ρυθμίζουν και την ένταση της πνοής της. Μήνυμα, δηλαδή, διαφορετικού περιεχομένου από το σημερινό δικό σας, που απευθυνόμενο στον πρωθυπουργό της χώρας και στον αρχηγό της αντιπολίτευσης και γραμμένο και στην αγγλική, έμμεσα «αναπόφευκτα» κατευθύνεται και στην διεθνή δημοσιότητα και εκμετάλλευση.

Καταληκτικά, για τους ως άνω λόγους φοβούμαι ότι το διάβημά σας, του οποίου είχατε την καλοσύνη να με κάνετε κοινωνό, είναι δυστυχώς άστοχο, αδικαιολόγητο, απαράδεκτο και αναίτια επιζήμιο για την χώρα όπου γεννηθήκατε.

Μιχαήλ Στυλιανού

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΕΚΤΏΝ ΤΟΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ του κ.ΜΑΤΑΘΙΑ:

**https://m.facebook.com/permalink.php?story_fbid=10205996048695984&id=1703641352&src=email_notif

O.V., Brooklyn, NY

<edelivani@yahoo.com, <Iraemke@hotmail.com, <nik.efthymiadis@redestos.gr, <thkatsanevas@gmail.com, <snegrep@gmail.com, <manoka.k@windowslive.com, <liana.alexandri@gmail.com>, <caroline.luigi@gmail.com>, <zoe.georganta@gmail.com>, <vasilis220@gmail.com>, <bioplanet1@gmail.com>, <mixstyl@aol.com>, <dimitris.natsios65@gmail.com>, <info@greeknewsonline.com>, <publisher@ekirikas.com>, <nicosiglessis@gmail.com>, <aleyrom@gmail.com>, <paliviz2013@gmail.com>, <Gcblytas@aol.com>, <delimar@uom.gr>, <gdc14247@gmail.com>, <ppapacon@yahoo.com>, <vassiliki.aroniadou.anderjaska@gmail.com>, <omogenia@ekirikas.com>, <sthenisk@gmail.com>, <konstantakopoulosd@yahoo.gr>, <lpetrakis@msn.com>, <nvalavani@gmail.com>, <ctzanos@yahoo.com>, <Iolidel@gmail.com>, <takis@takisfotopoulos.com>, <ixnos1@gmail.com>, <karaiskk@otenet.gr>, <tina.antonop@gmail.com>, <iero.phaethon@gmail.com>, <thrakinews@gmail.com>, <kalami@kalami.net>, <oalexandrou@cytanet.com.cy>, <akadimiapoliton@gmail.com>, <theomaragos@gmail.com>, <dafilios@msn.com>, <dikamas@gmail.com>, <english.edition@thenationalherald.com>, <mignatiou@aol.com>, <dondemetrio@neomagazine.com>, <endy@hellenicleaders.com>, <costaswills@gmail.com>, <zkonst@otenet.gr>, <costaslapavitsas@gmail.com>, <spathatou@gmail.com>, <samosergios@gmail.com>, <mixnat57@yahoo.gr>, <simelas@yahoo.gr>, <info@ifestosedu.gr>, <pardin@gmail.com>, <perardin@gmail.com>,empillis@ath.forthnet.gr,
<kariotis@att.net, <mikis@mikistheodorakis.gr, <vaggelis_georgiou@yahoo.gr, <pansav@otenet.gr, <papadio@otenet.gr, <othonj3@gmail.com, <danagennisi.press@gmail.com, <eleftheroi.ellines@gmail.com, <michaelpatsikas@gmail.com, <artzanna@hotmail.com, <stefanopoulos.alex@gmail.com,<lida.anastasiadi@hotmail.com, <athina68@mail.ru, <alexvogia@yahoo.gr, <edelivani@yahoo.com, <Iraemke@hotmail.com, <nik.efthymiadis@redestos.gr, <thkatsanevas@gmail.com, <snegrep@gmail.com, <manoka.k@windowslive.com, <liana.alexandri@gmail.com, <caroline.luigi@gmail.com, <zoe.georganta@gmail.com, <vasilis220@gmail.com, <bioplanet1@gmail.com, <mixstyl@aol.com, <dimitris.natsios65@gmail.com, <info@greeknewsonline.com, <publisher@ekirikas.com, <nicosiglessis@gmail.com, <aleyrom@gmail.com, <paliviz2013@gmail.com, <Gcblytas@aol.com, <delimar@uom.gr, <gdc14247@gmail.com, <ppapacon@yahoo.com, <vassiliki.aroniadou.anderjaska@gmail.com, <omogenia@ekirikas.com, <sthenisk@gmail.com, <konstantakopoulosd@yahoo.gr, <lpetrakis@msn.com>, <nvalavani@gmail.com, <ctzanos@yahoo.com, <Iolidel@gmail.com, <takis@takisfotopoulos.com, <ixnos1@gmail.com, <karaiskk@otenet.gr, <tina.antonop@gmail.com, <iero.phaethon@gmail.com, <thrakinews@gmail.com, <kalami@kalami.net, <oalexandrou@cytanet.com.cy, <akadimiapoliton@gmail.com, <theomaragos@gmail.com, <dafilios@msn.com, <dikamas@gmail.com>, <english.edition@thenationalherald.com, <mignatiou@aol.com, <dondemetrio@neomagazine.com, <endy@hellenicleaders.com, <costaswills@gmail.com, <zkonst@otenet.gr, <costaslapavitsas@gmail.com, <spathatou@gmail.com, <samosergios@gmail.com, <mixnat57@yahoo.gr, <simelas@yahoo.gr, <info@ifestosedu.gr, <pardin@gmail.com, <perardin@gmail.com, <nikolaos.uzunoglu@gmail.com, <mariosle@yahoo.com, <stantog@otenet.gr, <theoaig1937@hotmail.com, <damonpontos@gmail.com, <bk97875@yahoo.co.uk, <elistach@mred.tuc.gr, <makfloga@yahoo.gr,
info@presidency.gr, <kyriakos@parliament.gr, <proedros@nd.gr, <alexis.tsipras@syriza.gr, <a.tsipras@parliament.gr, <f.gennimata@parliament.gr, <gennimata@gmail.com, <skandalidis.k@gmail.com, <papariga@parliament.gr, <tpafilis@parliament.gr, <velop-ky@otenet.gr, <yanisv@econ.uoa.gr, <sakorafa@gmail.com, <nikolaos.uzunoglu@gmail.com, <mariosle@yahoo.com, <stantog@otenet.gr, <theoaig1937@hotmail.co, <damonpontos@gmail.com, <bk97875@yahoo.co.uk, <elistach@mred.tuc.gr, <makfloga@yahoo.gr,
info@presidency.gr>, <kyriakos@parliament.gr, <proedros@nd.gr, <alexis.tsipras@syriza.gr, <a.tsipras@parliament.gr, <f.gennimata@parliament.gr, <gennimata@gmail.com, <skandalidis.k@gmail.com,<papariga@parliament.gr, <tpafilis@parliament.gr, <velop-ky@otenet.gr, <yanisv@econ.uoa.gr,<sakorafa@gmail.com,



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Manlio Dinucci, Comité Valmy, 3 août 2019

[Το κατωτέρω πολύ σημαντικό άρθρο του έγκυρου Ιταλού στρατιωτικού εμπειρογνώμονα αποκτά πυρηνικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα στον εν εξελίξει ελληνο-αμερικανικό «στρατηγικό διάλογο», για την αναβάθμιση και τον πολλαπλασιασμό των αμερικανικών βάσεων στην χώρα.]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάϊκ Πομπέο ανακοίνωσε στις 2 Αυγούστου μετά από έξη μήνες αναμονής, την οριστική αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συνθήκη για τους Πυρηνικούς Πυραύλους Ενδιαμέσου Βεληνεκούς, κατηγορώντας την Ρωσία ότι «την έχει εσκεμμένα παραβιάσει, εκθέτοντας σε κίνδυνο τα ανώτατα συμφέροντα των ΗΠΑ». Αυτή η είδηση δεν είχε στην Ιταλία παρά ελάχιστη απήχηση στην πολιτική και στα ΜΜΕ. Το εθνικό πρακτορείο ειδήσεων δεν της αφιέρωσε παρά λίγες αράδες. Και όμως βρισκόμαστε μπροστά σε μιαν απόφαση που θα έχει δραματικές συνέπειες για την Ιταλία, εκτιθέμενη όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να βρεθεί στην πρώτη γραμμή σε μιαν πυρηνική αναμέτρηση ΗΠΑ-Ρωσίας, όχι λιγότερο επικίνδυνη από του πρώτου Ψυχρού Πολέμου....

Η Συνθήκη INF, που υπογράφτηκε το 1987 από τους προέδρους Γκορμπατσώφ και Ρέιγκαν, κατήργησε όλους τους χερσαίους πυρηνικούς πυραύλους μικρού και μέσου βεληνεκούς (μεταξύ 500 και 5,500χλμ), προπάντων τους αμερικανικούς βαλλιστικούς πυραύλους Pershing 2, εγκατεστημένους στην Βρετανία, στην Ιταλία, στην Δυτική Γερμανία, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία και ταυτόχρονα τους βαλλιστικούς πυραύλους SS20 που είχε εγκαταστήσει η Σοβιετική ΄Ενωση στα εδάφη της.

Το 2014 η κυβέρνηση Ομπάμα κατηγόρησε την Ρωσία, χωρίς να παρουσιάσει καμιάν απόδειξη, ότι δοκίμασε έναν πύραυλο κρουαζιέρας της απαγορευμένης από την Συνθήκη κατηγορίας και το 2015 ανήγγειλε ότι «απέναντι στην παραβίαση της Συνθήκης IFN από την Ρωσία, οι ΗΠΑ εξετάζουν την εγκατάσταση χερσαίων πυραύλων στην Ευρώπη”. Το σχέδιο επικυρώθηκε από την κυβέρνηση Τραμπ. Το 2018 το Κογκρέσο εξουσιοδότησε την χρηματοδότηση «ενός προγράμματος έρευνας και ανάπτυξης ενός πυραύλου κρουαζιέρας, εκτοξευόμενου από χερσαία αυτοκίνητη βάση» .

Η Μόσχα διέψευδε ότι ο δικός της πύραυλος κρουαζιέρας παραβίαζε την συνθήκη και κατηγορούσε, από την πλευρά της την Ουάσιγκτον ότι οι βάσεις εκτόξευσης αντιπυραύλων που είχε εγκαταστήσει στην Ρουμανία και Πολωνία εναντίον υποτιθέμενων ιρανικών πυραύλων, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την εκτόξευση πυραύλων κρουαζιέρας με πυρηνικές κεφαλές. Μπροστά σε αυτή την αντιπαράθεση θα πρέπει να έχει κανείς κατά νουν τον γεωγραφικό παράγοντα: Ενώ ένας αμερικανικός πυρηνικός πύραυλος ενδιάμεσου βεληνεκούς, εγκατεστημένος στην Ευρώπη, μπορεί να πλήξει την Μόσχα (εντός ολίγων λεπτών), ένας ανάλογος ρωσικός πύραυλος, εγκατεστημένος στο ρωσικό έδαφος, μπορεί να πλήξει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες , αλλά όχι την Ουάσιγκτον. Σε αναστροφή της εικόνας θα είχαμε την εγκατάσταση ρωσικών πυρηνικών πυραύλων κρουαζιέρας ενδιαμέσου βεληνεκούς στο Μεξικό.

« Οι Ηνωμένες Πολιτείες – υπογράμμισε ο Μάϊκ Πομπέο στην διακήρυξή του- εκτιμούν ιδιαίτερα την σταθερή συνεργασία και αποφασιστικότητα των συμμάχων του ΝΑΤΟ στην απάντηση τους στην ρωσική παραβίαση της Συνθήκης». Εγκώμιο που τους άξιζε: Οι σύμμαχοι, της Ιταλίας περιλαμβανομένης, εκήρυξαν την Ρωσία ένοχη παραβίασης της Συνθήκης, υιοθετώντας με κλειστά τα μάτια την κατηγορία που εκτόξευσαν οι ΗΠΑ χωρίς την παραμικρή απόδειξη.

Η εξάλειψη της Συνθήκης IΝF, που ανέστειλε στην συνέχεια και η Ρωσία στις 3 Ιουλίου, εντάσσεται στην κούρσα των εξοπλισμών, η οποία βασίζεται πλέον όχι τόσο στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα των πυρηνικών όπλων, των συστημάτων εκτόξευσης και των χώρων εγκατάστασής τους. Πληροφορίες στρατιωτικών πηγών αναφέρουν ότι οι ΗΠΑ ετοιμάζουν νέους χερσαίους πυρηνικούς πυραύλους τόσο κρουαζιέρας όσο και βαλλιστικούς ( ικανούς να πλήξουν τον στόχο τους σε έξη με οκτώ λεπτά από την εκτόξευση). Η Ρωσία έχει προειδοποιήσει ότι εάν έχουν την βάση τους στην Ευρώπη, θα στοχεύσει τους ρωσικούς (πυρηνικούς) πυραύλους στα εδάφη όπου είναι εγκατεστημένοι οι αμερικανικοί πύραυλοι.

Ο ενταφιασμός της Συνθήκης IΝF έχει ως παράλληλο στόχο την Κίνα. Το αποκάλυψε ο ίδιος ο Πομπέο κατηγορώντας την Κίνα ότι αναπτύσσει ( στο δικό της έδαφος) χερσαίους πυρηνικούς πυραύλους ενδιαμέσου βεληνεκούς με τους οποίους «απειλεί τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην Ασία». Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται επομένως να αναπτύξουν νέους πυρηνικούς πυραύλους ενδιαμέσου βεληνεκούς όχι μόνο κατά της Ρωσίας αλλά και εναντίον της Κίνας. Δύο δυνάμεων ικανών να απαντήσουν με νέα πυρηνικά όπλα.

Η Στάση της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης είναι και εδώ χαρακτηριστική: Στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (21 Δεκεμβρίου 2018) συνέβαλε στον ενταφιασμό της Συνθήκης IΝF, ψηφίζοντας σύσσωμη την απόρριψη του ψηφίσματος με το οποίο η Ρωσία πρότεινε την διατήρηση της Συνθήκης και την καθιέρωση μηχανισμών ελέγχου συμμόρφωσης και διαπραγματεύσεων.

Και ενώ έδωσε έτσι την συγκατάθεσή της για την εγκατάσταση νέων αμερικανικών πυρηνικών όπλων στις χώρες της Ευρώπης, είχε προχθές τον απίθανο τουπέ να εκδώσει την ακόλουθη ανακοίνωση: «Ενθαρρύνουμε την διατήρηση των αποτελεσμάτων της Συνθήκης IΝF . Οφείλουμε να προσέξουμε να μη ακολουθήσουμε τον δρόμο μιας νέας κούρσας στους εξοπλισμούς, που θα εμείωνε τα σημαντικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου»…


Manlio Dinucci Édition de samedi 3 août 2019 de il manifesto
Traduit de l’italien par Marie -Ange Patrizio.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου