Articles by "Ελλάδα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Της ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ-ΔΕΛΙΒΑΝΗ*  

Για την εισήγησή μου στο Β’ αυτό συνέδριο της Επιτροπής Ελληνισμού επέλεξα ένα θέμα, που κατά την κρίση μου, θα πρέπει να αναγνωριστεί ως το κυρίαρχο πρόβλημα της πατρίδας μας. Πρόκειται, πιο συγκεκριμένα, για τη συμπεριφορά, που με ελάχιστες εξαιρέσεις χαρακτηρίζει τη θέση της Ελλάδας προς τον έξω κόσμο. Πρόκειται για την παγιωμένη στάση με την οποία η Ελλάδα αντιμετωπίζει, αλλά και αντιμετωπίζεται από φίλους, συμμάχους και εχθρούς. Πρόκειται για κατάσταση, που δεν αρμόζει σε κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, αλλά αντιθέτως σε χώρα που βαρύνεται με δεσμούς ανελευθερίας, απέναντι σε όλους και όλα, σε έθνος με φοβικά σύνδρομα και με εμφανείς ανασφάλειες. 

Η αναζήτηση των αιτίων αυτού του ανεπιθύμητου συνδρόμου, ανατρέχει στο μακρινό παρελθόν της ηρωικής Επανάστασης, που έκρυβε ωστόσο και κάποιες γκρίζες σελίδες, οι οποίες από τότε αναπαράγονται συνεχώς, με ασαφείς και δυσδιάκριτες μεθοδεύσεις. Η απελευθέρωση της Ελλάδας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία βρήκε ομόφωνες τις Μεγάλες Δυνάμεις, προφανώς γιατί αυτή εξυπηρετούσε συμφέροντά τους, αλλά όχι και την ανεξαρτησία της. 

Είναι πολύ χαρακτηριστική η δήλωση του Μακρυγιάννη στα «Απομνημονεύματα» του ότι «Τους κατάτρεξαν οι Ευρωπαίοι τους δυστυχείς ΄Ελληνες. Εις τις πρώτες χρονιές εφοδίαζαν τα κάστρα των Τούρκων. Τους κατέτρεχαν και τους κατατρέχουν ολοένα δια να μη υπάρχουν. Η Αγγλία θέλει να τους κάμη Άγγλους με την δικαιοσύνην την αγγλική, οι Μαλτέζοι, ξυπόλητους και νηστικούς, οι Γάλλοι Γάλλους, οι Ρώσοι Ρώσους και ο Μέττερνικ της Αούστριας Αουστριακούς και όποιος τους φάγει από τους τέσσερους». 

Η κυριαρχία επάνω σε μια Ελλάδα, τυπικά ελεύθερη αλλά όχι ανεξάρτητη υπήρξε το μήλο της έριδος ανάμεσα στις τότε Μεγάλες Δυνάμεις, με την προβολή της αντίθεσης Αλβιώνας και Αυστρίας εναντίον της Ρωσίας. Και είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο (1828-29) δεν υπάρχει πηγή, που να αναφέρεται στην ανεξαρτησία της Ελλάδας. Το όραμα του Καποδίστρια ήταν μια ελεύθερη, αλλά και ανεξάρτητη Ελλάδα, που όμως έσβησε με τη δολοφονία του. Και όσο και αν φαίνεται αδιανόητο, αυτό το όραμα στάθηκε αδύνατον να αναζωογονηθεί επί 190 ολόκληρα χρόνια. 

Ωστόσο, μέσα σε αυτές κυριαρχεί η γενική διαπίστωση ότι στο μακρύ αυτό διάστημα, δεν υπήρξαν αξιόλογες προσπάθειες ξεριζωμού του. Ότι, δηλαδή, η εξάρτηση έγινε σιωπηρώς αποδεκτή. Για την οικτρή αυτή κατάσταση, στην οποίαν βρίσκεται η πατρίδα μας, ήδη επί δύο αιώνες, υπάρχουν, ασφαλώς, βαρύτατες όσο και ασυγχώρητες ευθύνες. Η υποτέλεια έγινε τρόπος ζωής, εξουδετέρωσε την εθνική υπερηφάνεια και αξιοπρέπειά μας και εγκαθίδρυσε μια αρρωστημένη αδράνεια, που τελικώς αποδέχεται τα πάντα. Η υποτέλεια αυτή φαίνεται να διαιωνίζεται, ενώ κάθε φορά που κινδυνεύει να ανατραπεί, από υγιείς λαϊκές αντιδράσεις, όπως ενδεικτικά αναφέρομαι στην περίπτωση των Πρεσπών, καθώς και σε αυτήν του δημοψηφίσματος του 2015, επιστρατεύονται υπόγειες δυνάμεις, για να τις σιγήσουν, με κάθε μέσον, έστω και με το πιο αδίστακτο. Και πάντοτε βέβαια με τη συμπαράσταση των συμμάχων/φίλων/εταίρων, που έχουν αντικαταστήσει τις πάλαι ποτέ Μεγάλες Δυνάμεις. 

Πρόκειται, σίγουρα, για αποφάσεις και ενέργειες, με ψήγματα προδοσίας. Οι ευθύνες για τη χρόνια αυτή ανωμαλία, μέσα στην οποία καθηλώνεται η πατρίδα μας και αδυνατεί έτσι να ανοίξει φτερά σε νέους ορίζοντες, δεν είναι ασφαλώς μονομερείς, αλλά ανακυκλώνονται φράζοντας τα μονοπάτια πιθανών διεξόδων. 

Θα ήταν, σίγουρα, ιδιαιτέρως βολικό να αποδοθούν όλα τα κακώς κείμενα στις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, τότε που η πατρίδα μας σύρθηκε σε ιδιόμορφης μορφής αποικιοκρατικό καθεστώς. Ωστόσο με σύστημα ελεύθερων εκλογών, αλλά και με την επικράτηση κάποιου είδους και βαθμού δημοκρατίας, στη χώρα μας, έστω και με ισχυρή δόση ουτοπίας, είναι δύσκολο να απαλλαγεί από κάθε ευθύνη ο λαός της, ο οποίος τις ψηφίζει. 

Για τη συνέχιση της ανάλυσης θα καταφύγω σε σχετικές πεποιθήσεις μου, που όπως πιστεύω τις συμμερίζονται και πολλοί συμπατριώτες μας. Θα υποστηρίξω δηλαδή ότι, σε πείσμα των ελεύθερων εκλογών, αυτές δεν είναι τελικά ελεύθερες. Η υποτέλεια που μαστίζει τον τόπο δημιουργεί εύκολη πρόσβαση σε επιλογές των έξωθεν εκλεκτών, που θα κυβερνήσουν τη χώρα, και παράλληλα καθιερώνει ένα σχετικά σταθερό σύστημα εναλλαγής τους στην εξουσία, για όσο γίνεται μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι σε χρόνο προγενέστερο των εκάστοτε επίσημων εκλογών, και βέβαια με την πολύ αποτελεσματική συμπαράσταση των συστημικών ΜΜΕ, έχουν ήδη οριστικοποιηθεί τα αποτελέσματα, ερήμην της ελεύθερης βούλησης του λαού. 

«Θεωρίες συνωμοσίας», θα υποστηρίξουν ορισμένοι. Ωστόσο, αυτή η εκδοχή θα πρέπει να είναι σε θέση να δώσει απαντήσεις, όπως το πως, το 62% του ΟΧΙ, στο δημοψήφισμα του 2015 έγινε με βελούδινο τρόπο Ναι, δεύτερον την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών και τρίτον την αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία. 

Η περιφρόνηση της εκάστοτε βούλησης των ψηφοφόρων, εκτός του ότι είναι επικίνδυνη για κυβερνήσεις που πράγματι εκλέγονται από το λαό, τον απαλλάσσει μέχρι ορισμένου σημείου από ευθύνες κακών επιλογών του, όταν καλείται να δώσει την ψήφο του. Αλλά, και ταυτόχρονα εξηγεί, εν μέρει πάντοτε, το γιατί ο λαός δεν ξεσηκώνεται για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά και τις επιλογές του. Διότι προφανώς και δικαιολογημένα κρίνει ότι οι όποιες αντιδράσεις του θα είναι χωρίς αποτέλεσμα. 

Η υποτέλεια της χώρας μας διαπιστώνεται, δυστυχώς, σε όλες τις εκφάνσεις των επί μέρους τομέων της ύπαρξής της. Να αρχίσω με την υποτέλεια στα εθνικά μας θέματα και να παρατηρήσω ότι: Στις συνεχείς και κλιμακούμενες εθνικές απειλές, που όμως κυοφορούνται για καιρό και κερδίζουν διεθνή συμπαράσταση με τη μέθοδο της ακατάσχετης επανάληψης, εμείς εμφανιζόμαστε χωρίς στρατηγικό σχέδιο, και προσπαθούμε να τις αναχαιτίσουμε με πυροσβεστικούς τρόπους. 
Με το πρώτο χαμόγελο των εταίρων μας ενθουσιαζόμαστε πιστεύοντας ότι τα προβλήματά μας έχουν λυθεί, και χωρίς συνέχεια και συνέπεια οδεύουμε στην επόμενη εθνική περιπέτεια. Αφήνουμε τα εθνικά μας προβλήματα να λιμνάζουν, αδυνατώντας να έχουμε εγκαίρως λύσεις. 
Αναφερόμαστε ως παλαιό χαλασμένο γραμμόφωνο και εντελώς αορίστως στο διεθνές δίκαιο, πιστεύοντας αφελώς ότι οι λύσεις του εξασφαλίζονται αυτομάτως, και πολύ συχνά κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας υποστηρίζοντας ότι οι εχθροί μας είναι δήθεν απομονωμένοι, σε αντίθεση με εμάς, που έχουμε δήθεν τη συμπαράσταση της διεθνούς κοινότητας. 
Επιπλέον, απέχουμε μεθοδικά από τη χρήση των νομικών μέσων που είναι διαθέσιμα στους διεθνείς οργανισμούς, και τελικώς δεν φαίνεται να μας ενοχλεί το γεγονός ότι μας θεωρούν δεδομένους, και πιόνια για την υποστήριξη της κάθε μορφής υπόθεσης, έστω και όταν αυτή στρέφεται κάθετα εναντίον των εθνικών μας συμφερόντων. 
Ικανοποιούμε, αδίστακτα, ό,τι αίτημα μας υποβάλλουν οι εταίροι/σύμμαχοι, χωρίς ουδέποτε να απαιτούμε αντάλλαγμα, έστω και όταν έτσι τίθεται σε κίνδυνο η χώρα μας. Παρότι, ουδέποτε έπαυσαν οι απειλές της Τουρκίας εναντίον μας, και παρότι θα έπρεπε να είναι δεδομένη η συνεχής μας προσπάθεια, με κάθε δυνατή θυσία, για να έχουμε την Ελλάδα αμυντικά απρόσιτη από κάθε εχθρό, αδρανήσαμε. Και, όντως, την ύστατη ώρα σπεύσαμε να αγοράσουμε ότι βρέθηκε μπροστά μας. 

Τι έπρεπε να κάνουμε, επί 200 χρόνια που είμαστε ελεύθεροι; Μα, να αξιοποιήσουμε την προνομιακή γεωγραφική μας θέση, το μοναδικό μας πολιτισμό και την ιστορία μας, την πολύτιμη διττή μας υπόσταση, Δύσης και Ανατολής, τον ξύπνιο και εύκολα προσαρμοζόμενο λαό μας, και να μεγαλουργήσουμε, αξιοποιώντας το ανεκτίμητο δώρο που μας έδωσαν οι ήρωες του 1821. Και με όλα αυτά, να βλέπουμε τον υπόλοιπο κόσμο, ας μου επιτραπεί η αδόκιμη έκφραση, αφ' υψηλού, να μη δεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας, να απαντάμε στις προκλήσεις με φωνή που να ακούγεται στα πέρατα της υφηλίου. Και να καλλιεργούμε συμμαχίες διττής υφής, αξιοποιώντας το δικό μας ειδικό προνόμιο. 

Αλλά, δυστυχώς, μας απορρόφησε η υποτέλεια, η ανυπαρξία, η εξαφάνιση. Και όλα αυτά, επειδή προσπαθήσαμε και μονίμως προσπαθούμε να απεμπολήσουμε την Ανατολή, και να ασπαστούμε αποκλειστικά τη Δύση. Κυρίως, να πείσουμε τη Δύση ότι ανήκουμε σε αυτήν, και ουδεμία έχουμε σχέση με την Ανατολή. Που καταλήγει σε ηθελημένη παραίτησή μας από το ήμισυ της κληρονομιάς μας, με όλα τα δεινά που μας κυνηγούν εξαιτίας του νεοπλουτίστικου θρυλικού «ανήκομεν εις την Δύσιν». 

Και μια ματιά στις συνέπειες της υποτέλειας στο χώρο της οικονομίας, που είναι ίσως ακόμη τραγικότερες, από τις εθνικές, καθώς αυτές δεν είναι απλώς απειλές, αλλά δεινά που τα υπέστημεν, τα υφιστάμεθα και θα μας στοιχειώνουν για ατέλειωτα ακόμη χρόνια. Δεν θα επεκταθώ εδώ στο πόσο απάνθρωπες, όσο και αδικαιολόγητες υπήρξαν οι προδιαγραφές που ενσωματώθηκαν στα Μνημόνια, δεδομένου ότι έχω ήδη πολύπλευρα και δια μακρών τοποθετηθεί επί όλων αυτών. Ωστόσο, έγιναν δεκτά αδιαμαρτύρητα, και υπογράφηκαν χωρίς ενδοιασμούς από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 12 ετών. 

Και στο σημείο αυτό πρέπει να αναζητηθούν κάποιες δικαιολογίες, σχετικά με την έλλειψη αντιδράσεων του ελληνικού λαού, στα μαρτύρια στα οποία τον υπέβαλαν για αόριστο χρόνο τα Μνημόνια. Επιβάλλεται, δηλαδή, να αναφερθούμε ειδικότερα στις μεθοδεύσεις απενεργοποίησης των αντιδράσεων του λαού μας, που θα ήταν άλλως απολύτως δικαιολογημένες, όχι βέβαια αορίστως εναντίον των Μνημονίων, που ήταν αναπόφευκτα, εφόσον χρεωστούσαμε, αλλά εναντίον του εγκληματικού τους περιεχομένου. 

Προς τούτο χρησιμοποιήθηκαν καταχθόνιες μέθοδοι, που αναλύονται με τρόπο αριστοτεχνικό από τη Ναομί Κλάιν στο γνωστό της βιβλίο «Το δόγμα του σοκ». Με βάση αυτή την ανάλυση ως πρότυπο, κατηγορήθηκαν οι Έλληνες ως τεμπέληδες, ανίκανοι, αλκοολικοί, και ζώντας αναξιοπρεπώς σε βάρος άλλων. Η ευθύνη για ένα χρέος, που σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογούσε την έλευση του ΔΝΤ, με τα γνωστά καταστροφικά του αποτελέσματα από όπου αυτό πέρασε, επέπεσε ακέραια στους ώμους του ελληνικού λαού. 
Ακόμη και σήμερα, παρότι έχουν γίνει ευρέως γνωστές οι συνθήκες εξαιτίας των οποίων επιλέχθηκε η πατρίδα μας ως Ιφιγένεια, υπάρχουν συμπολίτες μας που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι φταίγαμε εμείς για το απαράδεκτο περιεχόμενο των Μνημονίων. Πως ήμασταν δήθεν άξιοι μιας τέτοιας τιμωρίας. Ακόμη και μετά την κυκλοφορία των πολύ αποκαλυπτικών απομνημονευμάτων του Μπαράκ Ομπάμα, όπου αναφέρει ότι μέσα από την καταστροφή μας σώθηκαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες. 

Αλλά, και πέρα από τα Μνημόνια, η υποτέλεια στα οικονομικά, έχει και πολυάριθμες άλλες εκφάνσεις. Αναφέρω την ανεξήγητη, για την οικονομικά ρημαγμένη οικονομία μας, αδράνεια των αρμοδίων να ασχοληθούν με σοβαρό και μακροχρόνιο προγραμματισμό ανάπτυξης. 
Η ελληνική οικονομία εξαρτάται σε απαράδεκτα υψηλό βαθμό από τον τουρισμό, καθώς ο πρωτογενής τομέας της αποδεκατίστηκε από την ΚΑΠ, και ο δευτερογενής της από την παγκοσμιοποίηση. Δυστυχώς οι συζητήσεις και εξαγγελίες για την οικονομία περιστρέφονται γύρω από το πως θα προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις χωρίς όμως να έχουμε καταρτίσει μια εθνική μελέτη, προσαρμοσμένη στις ανάγκες και προτεραιότητες της δικής μας οικονομίας. Με μέτρα βραχυχρόνια, χωρίς συνέχεια και συνέπεια, και με εξάρσεις επιπόλαιων ενθουσιασμών η ελληνική οικονομία βουλιάζει. Και στο μεταξύ, όλα όσα μας ζητά η ΕΕ, που αποβαίνουν προς όφελος του ευρωπαϊκού Βορά και κυρίως της Γερμανίας, σπεύδουμε ακατέργαστα να τα εκτελέσουμε, έστω και αν έρχονται σε σύγκρουση με τα εθνικά μας συμφέροντα. Διστάζουμε να σταθούμε στα δικά μας πόδια και να φροντίσουμε με σοβαρότητα την οικονομία μας. Αναμένουμε, παθητικά, έξωθεν λύσεις. Και, άλλωστε, ακριβώς έτσι εκλιπαρήσαμε πριν 40 χρόνια την ΕΟΚ ώστε να ευαρεστηθεί να μας κάνει δεκτούς, παρότι η οικονομία μας ήταν επικίνδυνα ανέτοιμη για να εκτεθεί στον ανταγωνισμό των βιομηχανικά προηγμένων χωρών της Δυτικής Ευρώπης. Τότε, η ελληνική οικονομία έθετε τις βάσεις μιας ισορροπημένης ανάπτυξης, και χρειαζόταν χρόνο για να γίνει ανταγωνιστική. Ο χρόνος αυτός δεν της δόθηκε και έτσι η αναπτυξιακή της πορεία πνίγηκε στα μεγαλεία του «ανήκομεν εις την Δύσιν», παραμένοντας πάντοτε ο φτωχός συγγενής μέσα στην ΕΕ. 

Το αδιανόητο μέγεθος της υποτέλειας της πατρίδας μας προβάλλει σε όλο του το μεγαλείο, μέσα από το όντως απίστευτο συμβάν των 81 τελευταίων ετών. Στο σχετικά μακρύ αυτό διάστημα η Ελλάδα μας βίωσε τραγικά δύσκολες καταστάσεις, αλλά όμως δεν τόλμησε να απαιτήσει, τουλάχιστον με αποτελεσματικό τρόπο, τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα, τα οποία σύμφωνα με εκτιμήσεις υπερβαίνουν το 1 τρισεκ. Ευρώ
Αντιθέτως, δεχθήκαμε να αιμορραγούμε, και να καταβάλουμε ανελλιπώς τα δικά μας χρέη, που αποτελούν μικρό κλάσμα των αντίστοιχων της Γερμανίας απέναντί μας. Να επισημάνω και την υποτέλεια με τη μορφή της πλήρους απέχθειας προς το εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, και του αλόγιστου πανικού με μόνη τη σκέψη της επαναφοράς του. Δεν χρειάζονται εξηγήσεις, ή και δικαιολόγηση αυτής της απέχθειας, δεν υπεισέρχονται οι αντιτιθέμενοι στην πιθανότητα επιστροφής της δραχμής σε λεπτομέρειες και επεξηγήσεις, γιατί απλώς θεωρείται δεδομένο ότι η δραχμή είναι καταστροφή, ενώ το ευρώ σωτηρία. Και, ακριβώς, εξαιτίας αυτής της αντιμετώπισης του εθνικού μας νομίσματος, κρίθηκε περιττή ή και ορθότερα απαγορευμένη η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από αυτό, και ακόμη περισσότερο μια σοβαρή συγκριτική μελέτη γύρω από τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των δύο αυτών νομισμάτων. 

Αυτής της έκτασης η υποτέλεια συμβαδίζει, αναπότρεπτα και με ανερχόμενο εθνομηδενισμό. Η εύλογη αγωνία του κάθε σκεπτόμενου Έλληνα πολίτη, για το που οδεύει η πατρίδα μας εξαιτίας της γενικευμένης λαίλαπας εθνομηδενισμού, που απειλεί να καταπιεί την πατρίδα μας. Το γενικό, αλλά και βάσει όλων των ενδείξεων, επίσημης προέλευσης σύνθημα αυτής της καταιγίδας είναι η υποβάθμιση και ο χλευασμός του πατριωτικού αισθήματος. Το σύνθημα αυτό επικάλυψε το σύνολο των πατριωτικών αντιδράσεων εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών. 

Να θυμηθούμε ότι, τότε η πλειοψηφία των Ελλήνων, που αντιτάχθηκαν στο ξεπούλημα της Μακεδονίας χαρακτηρίστηκαν ως φασίστες, ναζιστές και ανεγκέφαλοι. Έκτοτε, οι αντεθνικές αυτές προκλήσεις συνεχίζονται αδιαλείπτως, με προγραμματισμό και δράση σε ολοένα περισσότερα επίπεδα. Να αναφερθώ και στον πρόσφατο επίσημο εορτασμό των 200 ετών από την Επανάσταση, από την Επιτροπή Ελλάδα 21, που δυστυχώς περιείχε πλήθος αυγών του φιδιού, για την κατά το δυνατόν αντιμετώπιση των οποίων θεώρησα υποχρέωσή μου να ιδρύσω την ΤΙΜΗΣΤΟ 21, οι δραστηριότητες της οποίας κυκλοφορούν στο διαδίκτυο για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο. 

Οι σχετικές ανησυχίες είναι φυσικό να κορυφώνονται όταν στα τόσο επικίνδυνα αυτά συμβάντα για την επιβίωση της πατρίδας μας συμμετέχει και η πρώτη τη τάξει πολίτης της χώρας, η ΠτΔ. Αρκεί να αναφέρω ότι η πρώτη πολίτης της χώρας, η ΠτΔ, υπέδειξε ως λύση την αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού, που μειώνεται με επικίνδυνους ρυθμούς, από μετανάστες. Υιοθετεί, δηλαδή, το γνωστό όραμα, για καταστροφή της Ευρώπης, του Koudenhove Kalergi. Ούτε σκέψη, λοιπόν, για την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων για την αύξηση των γεννήσεων, που θα ήταν η μοναδική λύση για να μην εξαφανιστεί η Ελλάδα από τον παγκόσμιο χάρτη των ανεξάρτητων κρατών. 

Τι θα πρέπει να κάνουμε για την Ελλάδα που αιμορραγεί για να επιβιώσουμε: 

*Να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν χρειάζεται να αποδείξουμε το οτιδήποτε, καθώς αρκεί να μην αμαυρώνουμε το αστραφτερό στεφάνι, που μας κληρονόμησαν οι δικοί μας άνθρωποι, πριν χιλιετηρίδες. Η Δύση, είναι η συνέχειά τους, και μπορεί να μεγαλουργήσει για εμάς, αν τη συνδυάσουμε με την υφήλιο, που τότε κατέκτησε ο δικός μας Μέγας Αλέξανδρος. Το «ανήκομεν εις την Δύσιν», μάς περιορίζει, έτσι, γιατί μας στερεί την απεραντοσύνη, στην οποία μπορούμε να έχουμε πρόσβαση, αν την καλλιεργήσουμε δεόντως. Και γι’ αυτό θα έφθανε, αν αντί να αναζητούμε αποδείξεις, για το πόσο «δυτικοί» είμαστε, καταρτίζαμε ένα καλομελετημένο πρόγραμμα δράσης, που να αναδεικνύει τη μοναδικότητα της δικής μας προέλευσης. Ακριβώς, αυτήν, που δυσαρεστεί τη Δύση, επειδή την στερείται. 

Η πατρίδα μας θα πάψει να ματώνει αν και όταν: 

*Συνειδητοποιήσουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη αναγνώρισης, από πολιτισμούς πολύ μεταγενέστερους του δικού μας. Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, που συντελείται με ταχύτατους ρυθμούς η παρακμή της Δύσης. 

*Περιορίσουμε το βαθμό εξάρτησής μας, από έξω, από οπουδήποτε έξω, και ασχοληθούμε με συνέπεια και συνέχεια με όλα όσα χρειάζεται η οικονομία μας. Έχοντας ως οδηγό μας τη γνώση ότι η προσπάθεια εμφύτευσης ακατέργαστων προγραμμάτων, όσο προηγμένα και αν είναι αυτά, συνήθως αποτυγχάνουν παταγωδώς. 

*Αναγνωρίσουμε ότι η ελληνική οικονομία είναι πλήρως διαλυμένη, και χωρίς βάσεις. Έτσι, χρειάζεται μακροχρόνιο προγραμματισμό, της μορφής που εφαρμόστηκε στο σύνολο σχεδόν των ήδη προηγμένων οικονομιών, κατά την περίοδο εκβιομηχάνισής τους, προσαρμοσμένο κατά το δυνατόν στις σύγχρονες απαιτήσεις. Περιττό να υπογραμμίσω ότι αυτός ο προγραμματισμός ουδεμία σχέση έχει με τον σοβιετικό. 

*Αντιμετωπίσουμε τα μόνιμα και εξαιρετικής επικινδυνότητας εθνικά μας προβλήματα με μακροχρόνιο πρόγραμμα, και με την αποδοχή της υπόθεσης ότι πρόκειται για την επιβίωση του Έθνους και συνεπώς καμία θυσία δεν είναι υπερβολική. Έχουμε το παράδειγμα του Ισραήλ. Ας το ακολουθήσουμε. 

*Ελαχιστοποιήσουμε τη διαφθορά και τον νεποτισμό, που λαμβάνουν ανατριχιαστικές διαστάσεις όχι, βέβαια, αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά ως απεχθής συνέπεια της παρακμής της Δύσης. Να υποστηρίξω την άποψή μου ότι δεν παρέχει λύση, στο πολύ βασικό αυτό πρόβλημα, η συνεχής κατακραυγή εναντίον της λεγόμενης «ελίτ», που κατά την κρίση μου, ουδέν σημαίνει. Το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να προβάλλεται ως πρόβλημα αποκλειστικά πλουτισμού. Πρώτον, διότι όσοι έχουν υψηλά εισοδήματα δεν είναι αναγκαστικά και προδότες, αλλά αντιθέτως συχνά αναδεικνύονται εξαιρετικοί πατριώτες. Δεύτερον, διότι θα πρέπει κάποτε αυτό να ιδωθεί και μέσα από την γενικότερη προσπάθεια περιορισμού των ανισοτήτων κατανομής, μέσω αποτελεσματικής προοδευτικής φορολογίας. Αλλά, και τέλος τρίτον, η διάσταση των «ελίτ», που νομίζω ότι ιδιαιτέρως ενοχλεί, και ιδιαιτέρως βλάπτει τη χώρα μας, είναι η επιπόλαιη χρησιμοποίηση μελών της, σε θέσεις υπεύθυνες, οι οποίες απαιτούν προσόντα τα οποία αυτά δεν διαθέτουν. Δεν είναι δυνατόν να υπεισέλθω εδώ σε αναλύσεις των λόγων, άλλωστε λίγο-πολύ γνωστών, του γιατί βρίθει αυτή η τακτική, ειδικά στη χώρα μας, και πως εξηγείται. Αρκεί να υπενθυμίσω ορισμένες από τις πολύ θλιβερές της συνέπειες, που τις βιώνουμε συνεχώς και που εκτός από επικίνδυνες, συχνά γελοιοποιούν την πατρίδα μας. 

*Αντιληφθούμε το αναίτιο και πιθανά καταστρεπτικό σύνδρομο, του να καταφερόμαστε εναντίον της Κίνας. Μιας μεγάλης χώρας, με πανάρχαιο πολιτισμό ανάλογο του δικού μας, με σεβασμό στην πατρίδα μας, και με την προοπτική να ανέλθει στην κορυφή του κόσμου, από όπου θα μπορούσε να μας προσφέρει πολλά. 
Η εχθρότητα, εναντίον της Κίνας, δικαιολογείται, τηρουμένων των αναλογιών, μόνο από την πλευρά των ΗΠΑ, εφόσον η Κίνα τις απειλεί με απώλεια της παγκόσμιας κυριαρχίας τους. 
Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε να κερδίσει ανεβαίνοντας και η ίδια σε αυτό το άρμα του μίσους. 
Αντιθέτως, πολλοί λόγοι συνηγορούν στην ανάπτυξη μιας στενότερης και πολυεπίπεδης συνεργασίας με την Κίνα, μεταξύ άλλων και ως προετοιμασία για τη νέα διεθνή τάξη που, εκτός απροόπτου, αναμένεται πολύ προσεχώς. 



*Εισήγηση ΣΤΟ Β’ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ 5-9 /08/2022


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διάβασα κάπου το παρακάτω κείμενο και συγκλονίστηκα...
Δεν ήξερα τα 12 ονόματα της θάλασσας ανάλογα με τους ανέμους...

Η ελληνική γλώσσα είναι όντως η γλώσσα του θεού...
Τα ονόματα της θάλασσας στην αρχαία Ελλάδα ανάλογα με την κατάστασή της από την επίδραση του ανέμου στην επιφάνειά της...

Με άνεμο 0 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Γαλήνη"...

Με άνεμο 1 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Αλσάλος"..
.
Με άνεμο 2 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν " Θάλαττα ή Θάλασσα"...

Με άνεμο 3 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Μύρα" έτσι γεννιούνται οι λέξεις Λατ. Ιταλ: Mare, Γαλ: Mer, Ισπ. Πορτ.: Mar, Γερ: Meer, Ρωσ.: Mope, Φινλ.: Meri, Σλοβάκ.: Mora, Σλοβέν.: Morje, αλλά και Marin, Marina, Miror.... αλλά και Μαίρα (Νηρηίδα), από αυτή και το εβραϊκό Μυριάμ = κυρά της θάλασσας... Σαν αντιδά­νειο, το όνομα Μαρία η συλλογική μνήμη το μετέτρεψε νεότερα σε "Μαίρη", που είναι και ό αστέρας Σείριος... Μαρία, Μαρίνα, = θάλασσα... Από την ίδια λέξη και ρίζα της "Μύρα”, έχουμε τις " Μύριοι" πολλοί όπως η θάλασσα, αλλά και "Μυρμιδόνες"...

Με άνεμο 4 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Πέλαγος" έτσι έχουμε τις ονομασίες "Πελασγός" = πελαγίσιος, ταξιδευτής, Πελαγονία, Πελαγονική Χερσόνησος .......

Με άνεμο 5 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Πόρος", από το αρχ. Ελλ. ρήμα "Πείρω" = διαπερνώ, μεταβαίνω απέναντι, περνώ θάλασσα... Αλλά με τι περνώ την θάλασσα; Με πλωτό "Μέσον” Ναῦς... Από το αρχ. Ελλ. ρήμα "Πείρω" έχουμε και τις "Πειρατής" "Πειρατεία"... Πόροι Αλός" λέγονται οι θαλάσσιοι δρόμοι... Όποιος ήταν μέσα στον "Πόρο" (στο πέρασμα, στον θαλασσινό δρόμο) και η πρόθεση που το δηλώνει αυτό είναι το "εν" (εντός) ήταν "έν-πορος" "έμπορος"... Από εκεί ξεκινά το εμπόριο... Γινόταν "Εύ-Πορος" πλούσιος δηλαδή ή αν δεν μπορούσε να ασχοληθεί με την θάλασσα ήταν "Ά-πορος" δηλ. χωρίς τα πλούτη που προσφέρει η θάλασσα... Σε μια αρχαιοτάτη καταγραφή στις πινακίδες της Γραμμικής Β' (Η Γραμμική Β είναι η πρώτη γραφή της ελληνικής γλώσσας, μεταγενέστερη μορφή της Γραμμικής Α, και χρησιμοποιήθηκε στη Μυκηναϊκή Περίοδο, από το 17ο ως τον 13ο αι. π.Χ.) εντοπίζουμε την λέξη "ΤΑ "- "ΛΑ"- "ΣΟ" - "ΠΟ" - "ΡΟ"... Εναλλαγή των Του - Δου - Θου οδοντικών άηχων συμφώνων, είναι ο "Θαλασσοπόρος"...

Με άνεμο 6 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Πόντος" έτσι έχουμε το "Ποντο-Πόρο" πλοίο, Πόντιους....

Με άνεμο 7 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Κλύδων" έτσι έχουμε τον κλυδωνισμό.....

Με άνεμο 8 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Άχα". Το Χάος (>χάfος), κατά τους Στωικούς εκ του Χέω = χύνω, άχα... Έτσι λοιπόν ταξιδεύει η λέξη και γίνεται Σουηδ. Δαν.: hav, Λατιν.: Aqua..

Με άνεμο 9 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Ρόθιον"..

Με άνεμο 10 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Δόν - Δάν". Δόν -Δάν = Δόνησις... Ταξιδεύει και αυτή η λέξη και έχουμε την Τούρκ.: deniz , αλλά και εκ της "Σείσεως" συνώνυμο της "Δονήσεως" έχουμε Αγγλ.: "Sea", Ολλανδ.: "Zee", Νορβ.: Sjø

Με άνεμο 11 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Βρύξ"..

Με άνεμο 12 μποφόρ, η θάλασσα λεγόταν "Βρύχα" αυτός που ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ήταν "Υπό Βρύχα" έτσι έχουμε το υποβρύχιο κλπ...

Όσο και αν καταστρέφουμε την ομορφότερη και πληρέστερη γλώσσα του κόσμου, ευτυχώς υιοθετήθηκε και από αλλοδαπούς και μας θυμίζει πάντα πως είναι η καλλίτερη μάνα και παιδαγωγός...

Πηγές: Άννα Τσιροπούλου Ευσταθίου "Ο ΕΝ ΤΗΙ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ" & "ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ" και λεξικό LIDELL SCOTT.»


Alexandra Papageorgiou
1) Πρώτοι σε κρούσματα από covid


2) Πρώτοι σε νεκρούς από covid

 


3) Πρώτοι σε δημόσιο χρέος

 


4) Πρώτοι σε διαφθορά


5) Πρώτοι σε ανεργία νέων


6) Από τους πρώτους στην τιμή των

 καυσίμων




7) Από τους πρώτους (5οι) σε πληθωρισμό


8) Τελευταίοι στην ελευθερία του τύπου στην Ευρώπη και 108οι παγκοσμίως

9) Ρεκόρ σε δασικές πυρκαγιές και εκτάσεις καμμένης γης



10) Ρεκόρ σε διορισμούς μετακλητών

 


11) Ρεκόρ απευθείας αναθέσεων

 


Καλό καλοκαίρι!


 SakTsak



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ρωσία κήρυξε οκτώ Έλληνες διπλωμάτες «personae non gratae» και τους έδωσε προθεσμία οκτώ ημερών να εγκαταλείψουν τη χώρα, ανακοίνωσε τη Δευτέρα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών είπε ότι κάλεσε τον Έλληνα πρεσβευτή σε εξηγήσεις για να διαμαρτυρηθεί για «την συγκρουσιακή πορεία των ελληνικών αρχών προς τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού στο καθεστώς του Κιέβου», σύμφωνα με το Reuters.

H Μόσχα υποστήριξε επίσης ότι έχει διαμαρτυρηθεί για την ελληνική απόφαση να κηρυχθεί μια ομάδα Ρώσων διπλωματών «personae non gratae».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν είναι να αγνοεί ούτε και να υποβαθμίζει κανείς τις αλλεπάλληλες εξοργιστικές δηλώσεις και τις προθέσεις για αλλαγή συνόρων τόσο της Τουρκικής ηγεσίας αλλά και γενικά του συστήματος της γείτονος χώρας, όπως διατυπώνεται καθημερινά.
Δείτε άλλη μια πρόκληση, από Τουρκάλα δημοσιογράφο:

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

https://reseauinternational.net/ 15/6/22
μετάφραση: Ακτιβιστής

Η Ουάσιγκτον απαιτεί από την Ελλάδα να παραδώσει στην Ουκρανία σοβιετικά και ρωσικά όπλα, τα οποία την εξυπηρετούν τέλεια εδώ και 30 χρόνια, και οι Έλληνες στρατηγοί δεν σκοπεύουν να τα εγκαταλείψουν.

Αυτό δήλωσε ο Έλληνας διεθνής δημοσιογράφος Δημήτρης Λιάτσος στο κανάλι YouTube Balkanist TV, αναφέρει το PolitNavigator.

«Η ελληνική κοινωνία είναι κατά 71% απολύτως ενάντια στους Έλληνες ηγέτες να δώσουν όπλα στην Ουκρανία. Δεν πρόκειται για απλά καλάσνικοφ, αλλά για οβίδες κ.λπ. Η Αμερική ασκεί πολύ ισχυρές πιέσεις για την Ελλάδα να απαλλαγεί από κάθε τι ρωσικό και σοβιετικό στον τομέα των εξοπλισμών. Είναι η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ με σύστημα αεράμυνας S-300 (η Σλοβακία είχε μικρό αριθμό, εμείς έχουμε πλήρες σύστημα). Οι Έλληνες στρατηγοί θα μπορούσαν τώρα να επαναστατήσουν, γιατί αυτά τα σοβιετικά και ρωσικά συστήματα αποτελούν τη βάση της ελληνικής άμυνας σε νησιά που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τις τουρκικές ακτές.

Οι Έλληνες στρατηγοί του ΝΑΤΟ λένε ανοιχτά: δεν μπορούμε να εκθέσουμε την άμυνά μας και τον εναέριο χώρο μας στους Τούρκους, γιατί αυτό θέλουν οι Αμερικανοί. Γιατί να τους τα δώσουμε; Μας έχουν προσφέρει εξαιρετική προστασία τα τελευταία 20-30 χρόνια, μια προστατευτική ομπρέλα που δεν είχαμε ποτέ. Γιατί να τα αφαιρέσετε από εκεί στο όνομα της Ουκρανίας; Αυτά είναι ερωτήματα που τίθενται αυτή τη στιγμή», είπε ο Λιάτσος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυτά δεν έχουν ξαναγίνει… Ο Γερμανός καγκελάριος μας ενημέρωσε από τις Βρυξέλλες ότι θα στείλουμε τεθωρακισμένα BMP-1 στην Ουκρανία και η ελληνική κυβέρνηση ακολουθεί . Το ΥΠΕΘΑ υπάκουα εκδίδει ανακοίνωση.
Τα BMP θα αντικατασταθούν από γερμανικά τεθωρακισμένα αλλά είναι προφανές ότι ΔΕΝ είναι αυτό το θέμα !

Η Ελλάδα έχει εμπλακεί σε περιπέτεια με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η ανακοίνωση:

Από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας γίνεται γνωστό ότι κατόπιν προηγουμένων συζητήσεων που προηγήθηκαν και μετά τη σημερινή συνάντηση του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Καγκελάριο της Γερμανίας κ. Όλαφ Σολτς (Olaf Scholz) συμφωνήθηκε η παραχώρηση Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης ανατολικογερμανικής προελεύσεως τύπου ΒΜΡ-1(παραλαβής 1994), προκειμένου να σταλούν στην Ουκρανία και η ταυτόχρονη αντικατάστασή τους με ίσο αριθμό Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης γερμανικής κατασκευής τύπου Marder.

Οι λεπτομέρειες θα διευθετηθούν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα ανάμεσα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Άμυνας της Γερμανίας, προκειμένου η συμφωνία να τεθεί το ταχύτερο δυνατό σε εφαρμογή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Να μην λαμβάνει εντολές από την Ουάσιγκτον καλεί την Αθήνα η Τεχεράνη - «Ο κ. Μπλίνκεν πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η εποχή που οι ΗΠΑ επέβαλαν μόνες τους κανόνες τους στον κόσμο έχει παρέλθει» λέει ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών

Το Ιράν κάλεσε την Ελλάδα, να συνεργασθεί για την επίλυση της κρίσης χωρίς την ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά την σύλληψη των δύο ελληνικών τάνκερ από τις ιρανικές δυνάμεις στον Κόλπο, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuter's.

Η Τεχεράνη πραγματοποίησε στρατιωτική επιχείρηση κατά των ελληνικών τάνκερ, αφού η Αθήνα είχε ακινητοποιήσει προηγουμένως υπό ιρανική σημαία τάνκερ, ενώ στην συνέχεια, οι ΗΠΑ κατέσχεσαν το φορτίο πετρελαίου που αυτό μετέφερε, στο πλαίσιο των αμερικανικών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί κατά της Τεχεράνης.

Αμερικανοί και έλληνες διπλωμάτες κάλεσαν το Ιράν να απελευθερώσει αμέσως τα ελληνικά τάνκερ. Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον υποστηρίζει την Ελλάδα «μπροστά σε αυτήν την αδικαιολόγητη σύλληψη».

«Ο κ. Μπλίνκεν πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η εποχή που οι ΗΠΑ επέβαλλαν μόνες τους τους κανόνες τους στον κόσμο έχει παρέλθει», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Σαΐντ Χατιμπζαντέχ, σύμφωνα με το Reuters, και χαρακτήρισε την Ουάσινγκτον «μεγαλύτερο παράγοντα διατάραξης του ελεύθερου εμπορίου στον κόσμο».

«Δυστυχώς, η ελληνική κυβέρνηση έδειξε ότι το να λαμβάνει εντολές από μία τρίτη πλευρά είναι σημαντικότερο για εκείνη ... Αλλά πιστεύουμε ότι οι σχέσεις ανάμεσα στο Ιράν και την Ελλάδα πρέπει να παραμείνουν καλοπροαίρετες», δήλωσε ο εκπρόσωπος στους δημοσιογράφους.

«Συμβουλεύω την ελληνική κυβέρνηση να λάβει την νόμιμη και δικαστική οδό για το θέμα αυτό χωρίς φανφάρες», είπε προσθέτοντας ότι η κατάσταση της υγείας των μελών του πληρώματος των ελληνικών πλοίων είναι καλή και ότι βρίσκονται σε τηλεφωνική επικοινωνία με τις οικογένειές τους.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Δυσοίωνες προοπτικές για την ελληνική οικονομία από την άνοδο των επιτοκίων

Τουλάχιστον η ευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική ελίτ μπορεί να επαίρεται ότι ασχολείται έστω με το «δέντρο» που είναι τα επιτόκια του ευρώ και το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η ομοβροντία πυρών που δέχεται η επικεφαλής του θεματοφύλακα του ενιαίου νομίσματος, Κριστίν Λαγκάρντ, φέρνει στην επιφάνεια μια αντιπαράθεση που αργά ή γρήγορα θα επηρεάσει την Ελλάδα με σφοδρότητα. Στο επίκεντρο της βρίσκεται η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ, με τους επικριτές της να καλούν σε μία εσπευσμένη αυστηροποίηση της. Ειδικότερα, η άνοδος του πληθωρισμού τον Μάρτιο του 2022 στο 7,5% και η αντίστοιχη αύξηση του σε πολλά κράτη με προεξάρχουσα την Γερμανία όπου κατέρριψε ρεκόρ 40ετίας, έδωσε νέα ώθηση σε εκείνες τις φωνές που ζητούν άμεσα να τελειώσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (που οδήγησε στην αγορά ομολόγων συνολικής αξίας 4,9 τρισ. ευρώ!) και αμέσως μετά να τερματιστεί η πολιτική των αρνητικών επιτοκίων που ξεκίνησε πριν οκτώ χρόνια· τον Δεκέμβριο του 2014!

Ως αποτέλεσμα, θεωρείται βέβαιο ότι στο τέλος του δευτέρου ή του τρίτου τριμήνου του 2022 η αγορά των ομολόγων θα τερματιστεί κι εντός του έτους θα ανακοινωθούν 2 ή 3 αυξήσεις επιτοκίων για να ακολουθήσουν άλλες 3 ή 4 το 2023. Στόχος είναι στο τέλος του επόμενου έτους τα επιτόκια να φτάσουν το 1,25%. Ακόμη κι αν αυτός ο προγραμματισμός αποδειχθεί σχέδιο επί χάρτου, το σίγουρο είναι πώς η ανοχή στις προβληματικές χώρες όπως είναι η Ιταλία και η Ελλάδα (που υπαγόρευε την παράταση της νομισματικής χαλαρότητας) τελειώνει.

Σε ό,τι αφορά τα καθ’ ημάς η αλλαγή της νομισματικής πολιτικής θα οδηγήσει τα επιτόκια δανεισμού σε άνοδο. Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2021, όταν η απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου ήταν 0,59%, κάθε μήνα παρατηρείται σταθερή αύξηση για να φτάσει τον Μάρτιο του 2022 στο 2,61%. Το γεγονός ότι η αξιολόγηση των ελληνικών ομολόγων παραμένει στο επίπεδο των σκουπιδιών μέχρι και σήμερα, μειώνει κάθετα τις πιθανότητες ο τερματισμός της χαλαρής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ να βρει την Ελλάδα στην βαθμίδα των επιλέξιμων προς επένδυση. Με δημόσιο χρέος 217% του ΑΕΠ στις 31/12/2021 από 194% το 2019 μόνο οικονομικοί δολοφόνοι συστήνουν την αγορά των συγκεκριμένων ομολόγων…

Συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου

Πηγή: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Περαιτέρω ώθηση στους υπέρμαχους της σφιχτής νομισματικής πολιτικής έδωσε η υποτίμηση του ευρώ, που στις 25/4/2022 έφτασε τα 1,07 δολ. Εντός του 2022 έχει χάσει 5,3% της αξίας του κι από τις 31/12/2020 σχεδόν 12,3%. Την δεινή θέση του ευρώ υπογραμμίζει η άνοδος του δολαρίου όχι μόνο έναντι του ευρώ, αλλά έναντι επίσης ενός καλαθιού έξι ανταγωνιστικών νομισμάτων και το ερώτημα των πολλών δισεκατομμυρίων που τίθεται είναι: Για την υποτίμηση του ευρώ έναντι του δολαρίου ευθύνεται μόνο η απόφαση της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας να αυξήσει τα επιτόκια και η ολιγωρία της ΕΚΤ;

Μια σειρά λόγοι υποδεικνύουν το αντίθετο: Η άνοδος του πληθωρισμού στην Ευρώπη που ήρθε για να μείνει, η συρρίκνωση των ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ, η σταθερή άνοδος του ευρωπαϊκού κόστους παραγωγής ως αποτέλεσμα της υποκατάστασης φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου από ακριβό αμερικανικό εξ αιτίας των κυρώσεων και η μερική αναίρεση της παγκοσμιοποίησης που θα οδηγήσει τα κόστη επίσης σε υψηλότερα επίπεδα υποδεικνύουν ότι η υποτίμηση του ευρώ συμβολίζει κάτι πολύ βαθύτερο: την υποβάθμιση της ευρωζώνης. Και με αυτό το «δέντρο» δεν ασχολείται κανείς ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την άμεση άρση του εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ προς την Κύπρο, καθώς και την ενίσχυση της αμυντικής ισχύος του νησιού επιβάλλεται να ζητήσει από τον Πρόεδρο Μπάιντεν ο κ. Μητσοτάκης, στη συνάντηση της 16ης Μαΐου επαναφέροντας το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου.

Από τις 24/2/2022 η Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ) είχε καλέσει την Κυβέρνηση να ζητήσει γεωπολιτικά ανταλλάγματα από την Αμερική για την παραχώρηση των δύο βάσεων Αλεξανδρούπολης και Σούδας στο ΝΑΤΟ, με την τωρινή χρονική συγκυρία να είναι εξαιρετικά ευνοϊκή, για να το πράξει.

Το σύνδρομο του «καλού παιδιού», το οποίο διακατέχει τον Έλληνα Πρωθυπουργό, πιθανόν να τον οδηγήσει και σε νέο σφάλμα, όπως η αγορά των μαχητικών αεροσκαφών F35, που θα πρέπει, πρώτα, να ξεπεράσουν τα τεχνικά τους προβλήματα και ύστερα να εξετάσουμε το ενδεχόμενο της αγοράς τους.

Η πλέον κατάλληλη επιλογή, κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες είναι η απόκτηση μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ, κάτι που βρίσκει σύμφωνη την ΟΚΕ, καθώς δεν επιβαρύνεται σχεδόν καθόλου ο κρατικός προϋπολογισμός.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Περισσότερο οππορτουνίστας, καιροσκόπος και κολοτούμπας .... πεθαίνεις

Τάδε έφη Ράνια Σβίγκου:
"Το μόνο ελπιδοφόρο μήνυμα του πρώτου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, είναι το ποσοστό του Μελανσόν, ο οποίος για λίγο δεν κατάφερε να μπει στον δεύτερο γύρο, αύξησε τις δυνάμεις του από τις εκλογές του 2017, και ήρθε πρώτος, σύμφωνα με τις αναλύσεις της εκλογικής συμπεριφοράς, στους νέους 18-35 ετών".


Ας θυμηθούμε την άποψη του Ζαν Λυκ Μελανσόν για τον κολοτούμπα της "αριστεράς" στην Ελλάδα:

Μελανσόν για Τσίπρα: Είναι από τις πιο ελεεινές πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης


Και να που ένα από τα προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, η Ράνια Σβίγκου, τώρα υπεύθυνη για τον Τομέα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στην ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, θεωρεί πως η ελπίδα στη Γαλλική πολιτική σκηνή έχει το όνομα (και φυσικά την πολιτική στάση) ΖΑΚ ΜΕΛΑΝΣΟΝ.


ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ .....


Οι φωτο που ακολουθούν είναι από την συμμετοχή του Γάλλου ηγέτη της Ανυπότακτης Αριστεράς Ζαν Λυκ Μελανσόν στην εκδήλωση της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ "ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ", με την Πρόεδρο Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην Αθήνα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τρίτη στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Βικτόρια Νούλαντ επισκέπτεται τώρα την Αθήνα, τη Λευκωσία και την Άγκυρα. Ποιες είναι οι επιδιώξεις της;

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 5.4.22

Αναφερθήκαμε χτες στις πληροφορίες για αποστολή κυπριακών όπλων στην Ουκρανία και ελληνικών στρατευμάτων στη Βουλγαρία (όπου, αν είναι δυνατόν, θα ενσωματωθούν σε ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις για περίπτωση παγκόσμιου πολέμου!!!) Είναι τέτοιος όμως ο καταιγισμός των εξελίξεων στην ελληνική και κυπριακή εξωτερική πολιτική, που δεν προλαβαίνουμε ούτε καν να τις αναφέρουμε στο σύνολό τους, όχι να τον σχολιάσουμε όπως πρέπει.

Τρίτη στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αλλά πρώτη όπως φαίνεται στο αμερικανικό «Κόμμα του Πολέμου», η Βικτόρια Νούλαντ επισκέπτεται τώρα την Αθήνα, τη Λευκωσία και την Άγκυρα. Βασική σύμβουλος του Ρεπουμπλικανού αντιπροέδρου Τσένεϊ, όταν οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ, οργανώτρια του πραξικοπήματος στο Κίεβο το 2014, τα αποτελέσματα του οποίου ζει τώρα όλη η ανθρωπότητα, η Νούλαντ υπήρξε και η εφευρέτρια της Πενταμερούς για την Κύπρο. Δηλαδή της προσπάθειας να διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία με μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, παρακάμπτοντας και τις απευθείας διαπραγματεύσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και τη δέσμευση οποιαδήποτε λύση να περάσει από δημοψήφισμα. Είναι παντρεμένη με τον θεωρητικό των Νεοσυντηρητικών, του πιο εξτρεμιστικού ρεύματος της αμερικανικής πολιτικής.

Οι επιδιώξεις της Κυρίας Νούλαντ είναι οι ακόλουθες:

1) Να μεταφέρει η Ελλάδα τα ρωσικής προέλευσης όπλα που συνιστούν την καρδιά της ελληνικής αντιαεροπορικής άμυνας στην Ουκρανία. Με τον τρόπο αυτό θα ικανοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό, από το παράθυρο, και η απαίτηση της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου.

Προ μερικών εβδομάδων, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ κ. Φλώρος είχε αποκλείσει κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, μετά τον θόρυβο που είχε προκληθεί από την πρώτη αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Χτες όμως έσπευσε να συμμετάσχει σε σύσκεψη με αυτό το αντικείμενο με τον Υπουργό Άμυνας και τον Ουκρανό Πρέσβη στην Αθήνα, πιθανώς εν όψει και της ελεύσεως Νούλαντ στην Αθήνα. Σύμφωνα με ορισμένα δημοσιεύματα συμφώνησε με την αποστολή όπλων.

2) Να ληφθούν περαιτέρω μέτρα εναντίον της Ρωσίας από Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και μέτρα καταστολής όσων φωνών στις δύο χώρες εκφράζουν και την παραμικρή επιφύλαξη για το κλίμα αντιρωσικής υστερίας, «Πας μη μεθ΄ ημών καθ’ ημών», που επιχειρείται να επιβληθεί σε όλο τον δυτικό κόσμο και συνιστά ευθεία απειλή και για το δημοκρατικό πολίτευμα και για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας.

3) Να μεταφέρει και η Κύπρος όλο τον οπλισμό της στην Ουκρανία. Η Κυπριακή Εθνική Φρουρά διαθέτει σχεδόν αποκλειστικά ρωσικής προελεύσεως οπλικά συστήματα , γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες, μετά το πραξικόπημα του Ιωαννίδη και την τουρκική εισβολή που οι ίδιες οργάνωσαν, επέβαλαν και εμπάργκο όπλων στο θύμα τους, το οποίο εμπάργκο εξακολουθεί να ισχύει.

Να επαναλάβουμε στο σημείο αυτό ότι η αντικατάσταση των ρωσικών όπλων με αμερικανικά, που ασφαλώς θα χρειαστεί πολύ χρόνο, δεν λύνει το πρόβλημα γιατί έχει διαπιστωθεί επανειλημμένως και το 1974 και το 1996 (Ίμια) ότι τα αμερικανικά όπλα λειτουργούν μόνο όσο το επιτρέπουν οι ΗΠΑ. Ακόμα κι αν γίνει μια τέτοια αντικατάσταση, κάτι για το οποίο ας μας επιτραπεί να αμφιβάλλουμε, η Κύπρος θα παραμείνει όμηρος των διαθέσεων των ΗΠΑ απέναντι στην ίδια και στην Τουρκία.

Σήμερα, τα συστήματα που έχουν ενσωματώσει στα οπλικά τους συστήματα οι Αμερικανοί τους επιτρέπουν να γνωρίζουν ακόμα και σε τι κατάσταση βρίσκεται ένα F35 σε υπόστεγο και πιθανώς μπορούν να του δίνουν εντολές να πετάξει ή να μην πετάξει, μας λέει ειδικός στα οπλικά συστήματα. Χωρίς να αναφερθούμε στη διπλωματική καταστροφή που συνεπάγεται για την Κύπρο η ολοκλήρωση της καταστροφής των σχέσεών της με τη Ρωσία.

4) Να απομακρυνθούν από την Κύπρο και την Ελλάδα και οι εναπομείναντες Ρώσοι επιχειρηματίες.

5) Να μπει μπροστά η «λύση του Κυπριακού», δηλαδή η διάλυση του κυπριακού κράτους με μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν, ενός σχεδίου που παραβιάζει σχεδόν όλες τις ισχύουσες διατάξεις του ευρωπαϊκού, του συνταγματικού και του διεθνούς δικαίου.

6) Να επιλυθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές με τρόπο ικανοποιητικό για την Άγκυρα.

7) Να μεταφερθεί το φυσικό αέριο της Μέσης Ανατολής στην Ευρώπη μέσω Κύπρου και Τουρκίας.

Σημειωτέον ότι ενώ ζητούνται από την Ελλάδα και την Κύπρο όλα αυτά, η Τουρκία διατηρεί τα δικά της συστήματα S-400, γεγονός που θα της παράξει μείζον πλεονέκτημα αν εμείς διαλύσουμε και αμερικανοποιήσουμε την αντιαεροπορική μας άμυνα.

Επιπλέον, η Τουρκία δεν έχει επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να πηγαίνουν εκεί οι τουρίστες από την πρ. ΕΣΣΔ που έρχονταν σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και να εγκαθίστανται εκεί οι Ρώσοι επιχειρηματίες που ήταν εγκατεστημένοι στις δύο χώρες.

Νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται πολύς σχολιασμός για όλα αυτά. Ας μας εξηγήσουν οι κυβερνώντες, αλλά και οι αντιπολιτευόμενοι στις δύο χώρες, ποια είναι η θέση τους και για ποιο λόγο ασκούν αυτή την πολιτική. Διότι είναι άλλο να καταδικάζεις τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και να συμπαρίστασαι έστω στο Κίεβο και άλλο να παίρνεις μέτρα που ανατινάζουν την ελληνική και κυπριακή εθνική άμυνα, διεθνή θέση και οικονομία, ενισχύοντας τον ιστορικό αντίπαλο του ελληνισμού, την Τουρκία και χωρίς άλλωστε να προσφέρουν και τίποτα αποφασιστικό στην Ουκρανία, πέραν του ότι διαιωνίζουν την καταστροφή της.

ΥΓ. Ένας ανώτερος στρατιωτικός, πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ενοχληθείς από το χθεσινό άρθρο μας, υποστήριξε ότι τα κράτη δεν αυτοκτονούν. Δυστυχώς, ξέρουμε ότι αυτοκτονούν. Το έπραξε η Ελλάδα του Ιωαννίδη το 1974, παρολίγον να συμβεί με την Κύπρο και το σχέδιο Ανάν το 2002-2004 και συνέβη επί Γιώργου Παπανδρέου με τα Μνημόνια και τις Δανειακές. Απορούμε πώς Έλληνες ανώτεροι στρατιωτικοί δεν γνωρίζουν τουλάχιστο την πρώτη, αλλά και τις άλλες δύο περιπτώσεις.

Πηγή: kosmodromio.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπαίνει και η χώρα μας στο παιχνίδι των απελάσεων Ρώσων αξιωματούχων, με το υπουργείο Εξωτερικών να ανακοινώνει ότι κηρύσσει 12 μέλη των ρωσικών διπλωματικών και προξενικών αποστολών ως personae non gratae.

Η απόφαση της Αθήνας έρχεται σε συνέχεια ενός πρωτοφανούς μπαράζ απελάσεων από χώρες της Ευρώπης στη σκιά των εικόνων φρίκης από την ουκρανική Μπούτσα.

Η ανακοίνωση

Οι Ελληνικές αρχές κηρύξαν 12 μέλη των Διπλωματικών και Προξενικών Αποστολών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που είναι διαπιστευμένα στην Ελλάδα, ως πρόσωπα μη αρεστά (personae non gratae).

Οι ανωτέρω κηρύχθηκαν ανεπιθύμητοι σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης της Βιέννης για της Διπλωματικές Υποθέσεις του 1961 και της Σύμβασης της Βιέννης για τις Προξενικές Υποθέσεις του 1963.

Ο Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας ενημέρωσε νωρίτερα σήμερα τον Ρώσο Πρέσβη σχετικά με την απόφαση αυτή.

«Θα απαντήσουμε αναλόγως»

«Η Ρωσία θα απαντήσει αναλόγως στην κήρυξη 12 Ρώσων διπλωματών ως "personae non gratae". Η Ρωσία θα δώσει την κατάλληλη απάντηση» ήταν το πρώτο σχόλιο της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρία Ζαχάροβα.
Μπαράζ απελάσεων στην Ευρώπη

Τις τελευταίες τρεις ημέρες χώρες όπως οι Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Δανία, Σουηδία και Ισπανία προχώρησαν σε απέλαση δεκάδων Ρώσων διπλωματών σε μια ακόμη κίνηση διάρρηξης των σχέσεων με τη Μόσχα, καθώς η Δύση κατηγορεί τη Ρωσία για εγκλήματα πολέμου στα περίχωρα του Κιέβου.

Στον χορό των απελάσεων μπήκαν χθες το βράδυ και η Πορτογαλία με τη Ρουμανία, ενώ υπολογίζεται ότι έχουν εκδιωχθεί περισσότεροι από 300 διπλωμάτες από ευρωπαϊκές χώρες.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Ελπίζω, φίλες και φίλοι αναγνώστες, να δείτε τον τίτλο του σημερινού μου κειμένου με μια αρκετά ικανή δόση καλοπροαίρετου χιούμορ (που τόσο μας έχει λείψει εδώ και δύο χρόνια με την Πανδημία, τα λοκντάουν, τις απαγορεύσεις, τα κρυμένα πίσω από μάσκες πρόσωπα, τον Πόλεμο Ρωσίας Ουκρανίας και την καλπάζουσα ακρίβεια).

Δανείζομαι στον τίτλο μου και παραφράζω την εκφώνηση του Χατζηαβάτη από το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τίτλο «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: (Κέδρος, Αθήνα 2010, απόσπασμα ‘Ο Καραγκιόζης Βασιλιάς’ σελ. 96-100):

«ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ακούσατε, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Δανοί, Γερμανοί, Ισπανοί, Αμερικανοί, ορθόδοξοι, διαμαρτυρόμενοι, καθολικοί… Ζητείται βασιλεύς διά χώραν πτωχήν, αλλά ενάρετον, με λαμπράς οικογενειακάς αρχάς και παραδόσεις, ολίγον μεταχειρισμένην, αλλά ωραίαν και εις καλήν κατάστασιν! Οι ενδιαφερόμενοι δέον να έχουν τα εξής προσόντα: Να μην ομιλούν ελληνικά, να είναι ελέω Θεού γαλαζοαίματοι, να είναι ξανθοί, χαριτωμένοι και εύθυμοι διά να ευθυμήσει και η δύστυχος Ελλάς. Μισθός ικανοποιητικός, ώραι εργασίας κατόπιν ειδικής συμφωνίας. Διά περισσοτέρας πληροφορίας απευθυνθείτε εις τα συμμαχικάς κυβερνήσεις».

Σαφώς στην Πατρίδα μας Ελλάδα σε ιστορική θέωρηση και πρακτική ΔΕΝ έχουμε Βασιλιάδες εδώ και μισό αιώνα αλλά μη μου πείτε, μέσα στα πλαίσια καλοπροαίρετης κριτικής εκτίμησης της τρέχουσας «μετά-Βασιλείας» εποχή ότι δεν έχουμε μπόλικες ντόπιες οικογένειες οι οποίες, κατέχοντας μυθικές περιουσίες, ζούνε πολύ «Βασιλικά» και σχεδόν σε «Βασιλικά» επίπεδα ζούνε και οι πάμπολλες οικογένειες παρατρεχάμενων ενός μοντέρνου όχι «Βασιλικού» αλλά ελληνικότατου στυλ «αυλικών...»

Καί τώρα ξαφνικά, μια ντουζίνα χρόνια μετά την επιβολή των τραγικών για την Ελλάδα, την Ελληνική Οικονομία και τους Έλληνες Μνημονίων, ειλικρινά τρέμω με όσα βλέπω να μας έρχονται στην μετά-covid-19 εποχή, εξαιτίας αυτής της αναπάντεχα απροσδόκητης Ρωσο-Ουκρανικής αιματηρής και οικονομικά καταστροφικής πολεμικής αντιπαράθεσης!..

Θα αποφύγω επιμελώς αυτούς που προσωπικά θεωρώ μυωπικούς, άχαρους, Κομματικούς και δήθεν ιδεολογικούς χαρακτηρισμούς καταθέτοντας ότι ανέκαθεν υπήρχαν κάποιοι συμπολίτες μας που διαλαλούσαν, που με συλλακητήρια «κραύγαζαν» ότι αποτελούμε απλά και μόνο μια προσοδοφόρα «αποικία» για τους Δυτικούς, Ευρωπαίους και άλλους, Συμμάχους μας.

Στο ίδιο πνεύμα προσέγγισης της πραγματικότητας της παρελθούσης και τρέχουσας πραγματικότητας καταθλετω ότι ανέκαθεν, επίσης, υπήρχαν άλλοι που εκτιμούσαν ότι οι Σύμμαχοί επένδυαν στην Ελλάδα για να βοηθήσουν την Χώρα μας και τον Ελληνικό Λαό φυσικά με τα σχετικά ανταλλάγματα (βλέπε «κέρδη») στις επενδυτικές τους δραστηριότητες.

Ίσως εδώ κάποιοι τονίσουν ότι υπάρχει και η Τρίτη οπτική γωνία θεώρησης, αξιολόγησης και εκτίμησης ξένων επενδυτικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα υπογραμμίζοντας ότι εδώ και μερικές δεκαετίες, με απίστευτα αυξανόμενη ταχύτητα και δυσθεώρητα μεγέθη είμαστε πλέον μέλος της χαρακτηριζόμενης ως «παγκοσμιοποιημένης» διεθνούς Οικονομίας.

Δεν θα τους αδικήσω, όπως υποθέτω και εσείς, αλλά προκύπτει άμεσα η πικρόχολη για εμάς τους Έλληνες και συνάμα οδυνηρή διαπίστωση ότι μάλλον ΔΕΝ υπάρχουν αξιόλογες επενδυτικές εταιρείες Ελληνικών συμφερόντων που συμμετέχουν σε αυτή την παγκοσμιοποιημένη οικονομία κάνοντας, προς όφελος της ελληνικής οικονομίας και των Ελλήνων, κερδοφόρες «επενδύσεις» σε άλλες οικονομίες εκτός Ελληνικών συνόρων.

«Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες -ΔΕΝ εκχωρείται» τόνιζε ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου.

Με την επιβολή Μνημονίων κομμάτι-κομμάτι το εκπληκτικό, ευλογημένο από το Θεό γεωπολιτικό «οικόπεδο» που αποτελεί την εκπάγλου καλλονής απόληξη της Χερσονήσου του Αίμου και των Βαλκανίων και επί σειρά χιλιετιών λέγεται Ελλάδα, θα το πω ευθαρσώς χωρίς μικρο-Κομματικές εμμονές και ας με παρεξηγήσουν οι πρώην, νυν και μελλοντικοί μας πολιτικοί Ηγέτες ότι «εκχωρήθηκε» (ελέω Μνημονίων και μέσω ΤΑΙΠΕΔ) σε ξένους «επενδυτές».

«Η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν» τόνιζε ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής αλλά ΔΕΝ φαντάσθηκε ότι κάποια μέρα η Πατρίδα μας Ελλάδα «κυριολεκτικά» θα ανήκει σε Τράπεζες και Επενδυτές της Δύσης και της Μέσης και Άπω Ανατολής.

Λιμάνια, Αεροδρόμια, Σιδηρόδρομοι, πλουτοπαραγωγικές μονάδες περάσαν σε ξένα χέρια σε βαθμό που κάποιοι βροντοφωνούν ότι ΟΛΑ όσα ήλεγχε αμέσως ή εμμέσως το Ελληνικό Κράτος περιήλθαν πλέον στα «χέρια» ξένων επενδυτών.

Φέρνω σήμερα στην προσοχή σας μερικά «τρανταχτά» παραδείγματα:

«ΤΡΑΙΝΟΣΕ» στηνΙταλικήFerrovieDelloStatoItaliane….

Η Ιταλική Italgas αγόρασε τη ΔΕΠΑ υποδομών διανομής φυσικού αερίου…

Το 49% της ΔΕΔΔΗΕ αγοράσθηκε από το Αυστραλιανό MacquarieFund

Το Μεγαλύτερο Ελληνικό Αεροδρόμιο, το Ελευθέριος Βενιζέλος της Αθήνας (ΔΑΑ) με συνδιοίκηση Κράτους, Γερμανών και Ελλήνων ιδιωτών…

https://www.aia.gr/userfiles/5b8cde13-2054-49cf-9bc2-8a92207812cb/Shareholders_GR_19122019.pdf

Το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης και τα άλλα 13 περιφερειακά αεροδρόμια της Κέρκυρας, των Χανίων, της Κεφαλλονιάς, της Ζακύνθου, του Ακτίου, της Καβάλας, της Ρόδου, της Κω, της Σάμου, της Μυτιλήνης, της Μυκόνου, της Σαντορίνης και της Σκιάθου στα χέρια της γερμανικής Fraport…

Ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς στην CoscoGroup (Hong Kong) Limited

Ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης στην DIEP, DeutscheInvestEquityPartner σε συνεργασία με την Γαλλική CMA-CGM της Οικογένειας Σαντέ και με συμμετοχή του κ Ιβάν Σαββίδη.

Ο Αστέρας Βουλιαγμένης στην AGCEquityPartners (“AGC”) για λογαριασμό των εταιρειών JermynStreetRealEstateFundIVLP (“JermynStreet”) και της ApolloInvestmentHoldcoS.a.r.l (“Apollo”), στην οποία μετέχουν δύο κρατικά κεφάλαια του AbuDhabi και του Kuwait, Άραβες επενδυτές, καθώς και η τουρκική DogusGroup,

Η «Κασσιόπη» της Κέρκυρας στην Αμερικανική NCH-Capital που εδρεύει στην Νέα Υόρκη και πολλές άλλες Ξενοδοχειακές μονάδεςσε χέρια ξένων επενδυτών

Τα «Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς» σε Ισπανικό έλεγχο

Τα μεταλλεία χρυσού Χαλκιδικής (Ολυμπιάδα, Στρατώνι, Σκουριές) στα χέρια Καναδικής Εταιρείας EldoradoGold

https://www.eldoradogold.com/assets/operations-and-projects/europe/projects/skouries-greece/default.aspx

Τις χρονιές 2017, 2018 και 2019 αυξήθηκαν θεαματικά οι ροές Τουριστών προσθέτοντας αρκετα δισεκατομμύρια στο Ακαθάριστου Εθνικό Προϊόν της Ελλάδος και αρχίσαμε να αναπνέουμε, γονείς και συγγενείς σκούπισαν τα δάκρυα του αποχωρισμού που προξένησαν οι εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριωτών μας (αμέτρητοι με λαμπρές ακαδημαϊκές περγαμηνές) που ξενιτεύτηκαν ψάχνοντας για επικερδή απασχόληση.

Είδαμε εκείνμη την τριερία κάποιες αχτίδες φωτός στο τέλος του παροιμιακού μας τούνελ, σηκώθηκε στα γόνατα η Οικονομία επικουρούμενη από την αιώνια ΕΛΠΙΔΑ …

Και ξαφνικά, όπως σε ολάκερη την Υφήλιο, μπήκε στη ζωή μας ο ιός covid-19 που με την μας έριξε και πάλι ‘μπρούμυτα’ και πολλοί φοβούνται ότι θα βιώσουμε, με τον Πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας μέρες ακόμα χειρότερες από εκείνες της αρχικής επιβολής Μνημονίων...

Το ΝΕΡΟ και η ΥΓΕΙΑ ως κοινωνικά αγαθά ΔΕΝ εκχωρούνται εύκολα σε ιδιωτικά συμφέροντα καιΔΕΝ μπορώ να φαντασθώ το ΤΑΙΠΕΔ να βγάζει «στο σφυρί» την Ακρόπολη, τον Λευκό Πύργο ή τα Μετέωρα...

Προφανώς δεν έμειναν και πολλά «ασημικά» στον έλεγχο του Δημοσίου για να αποτελέσουν «αντικείμενα πόθου» των ξένων Διεθνών επενδυτών…

Ξένοι «επενδυτές» (κάποιοι τους λένε «αρπακτικά») προχωρούν αγοράζοντας ιδιωτικά «ασημικά» όπως π.χ. την Chipita η MondelezInternational, την Pharmathen η διεθνής επενδυτική PartnersGroup, την WIND Ελλάς &NOVA η UnitedGroup της BCPartners...

https://static-hw.xnxx-cdn.com/v-18515f37c82/v3/img/player/icon-play.svg


*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ & Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απ´τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη
Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά

Τιμή στους ηρωικούς προγόνους μας, που ξεσηκώθηκαν ενάντια στον οθωμανικό ζυγό, ενάντια σε κάθε πρόγνωση και συσχετισμό, για την Ελευθερία.

Ως απόγονοί τους, να σταθούμε αντάξιοι του αγώνα και της θυσίας τους, και να δώσουμε στην Ελευθερία που μας κληροδότησαν πραγματικό περιεχόμενο ζωής!

Χρόνια πολλά!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 10.03.2022 
 
Ο πόλεμος στην Ουκρανία ρίχνει, γι’ ακόμη μια φορά, την Ευρώπη σε αχαρτογράφητα νερά, που έχουν καταπιεί το Διεθνές Δίκαιο. Θα ήταν καταρχήν αδιανόητο για εμάς τους Έλληνες να δικαιολογήσουμε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, έχοντας υποστεί τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο που συνεχίζεται. Και ακόμη, αντιμετωπίζοντας σε καθημερινή βάση, τις τουρκικές απειλές εναντίον της εθνικής κυριαρχίας των νησιών μας. 
Ωστόσο, εμφανίζεται το παράδοξο τώρα, η Ρωσία να θεωρείται «τιμωρητέα», επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία, αλλά στην Τουρκία να παρέχεται συνεχής ατιμωρησία. Αυτό σημαίνει ότι η Δύση έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί πολλαπλά μέτρα και σταθμά, για περιπτώσεις καταπάτησης εδαφικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. 
Οι απαράδεκτες αυτές διακρίσεις δεν αποτελούν δυστυχώς το μοναδικό σύμπτωμα της προϊούσας παρακμής της Δύσης. Τα συνεχή λάθη της, οι αμηχανίες της, η αδυναμία πρόβλεψης των καταστροφών που εκκολάπτονται, οι εμμονές της με τη δημοκρατία, που δήθεν δικαιολογούν αναίτιους πολέμους, αλλά και οι αθετήσεις υποσχέσεών της οδηγούν, ολοένα συχνότερα, σε δραματικές καταστάσεις, που διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. 

Αδιάψευστη εξάλλου εικόνα αυτής της παρακμής προσφέρει και το «ανάστημα» των ηγετών της. Καθώς θεωρώ ότι το δόγμα του «ανήκομεν εις την Δύσιν» δεν απαιτεί κατάργηση της αντικειμενικότητας των οπαδών της, υπενθυμίζω ότι η Δύση είχε αναλάβει τον Φεβρουάριο του 1990 την υποχρέωση να «μην υπάρξει ούτε πόντος επέκτασης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς». 
Ωστόσο, από τότε, η Ρωσία χρειάστηκε να ανεχθεί πολυάριθμες αθετήσεις αυτής της υπόσχεσης της Δύσης, με την είσοδο στο ΝΑΤΟ αρκετών χωρών της πρώην Σοβιετικής ένωσης. Εξηγώντας τους λόγους της εισβολής στην Ουκρανία, διότι προφανώς το ποτήρι της υπομονής ξεχείλισε, ο Πούτιν, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι «κινδύνευε». Αλλά, και πέρα από τις συνεχείς αθετήσεις υποσχέσεων, η συμπεριφορά της Δύσης, απέναντι στη Ρωσία, μετά την πτώση του παραπετάσματος, υπήρξε ταπεινωτική, προσβλητική ή ακόμη και εχθρική, παρότι επρόκειτο όχι μόνον για ευρωπαϊκή χώρα, αλλά και για χώρα της οποίας η συμβολή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έφερε την ήττα του Άξονα. 

Οι κακές αυτές συγκυρίες φαίνεται να επαληθεύουν τη θεωρία του γνωστού οικονομολόγου W.W. Rostow, με βάση την οποίαν, χώρες που υφίστανται τέτοιας μορφής έξωθεν συμπεριφορές, αναπτύσσουν δυνάμεις αντίδρασης, που σύντομα τις επιβάλλουν στο διεθνές προσκήνιο με αρχηγική περιβολή. Σχετικά με τη στάση της Δύσης, στον πόλεμο της Ουκρανίας, αυτή αποδόθηκε μέσα από την απελπισμένη διαπίστωση του κ. Ζελένσκι ότι η «Δύση τον άφησε μόνο». Συνειδητοποίηση, που αξίζει να χαραχθεί με πύρινα γράμματα στο νου των δικών μας αρμοδίων, έτσι που να μετατραπεί σε καθήκον για όλα όσα οφείλουμε να πράξουμε ώστε να μην εξαφανιστούμε ως Έθνος. 

Σχετικά με τις κυρώσεις που αποφάσισε η Δύση εναντίον της Ρωσίας, αυτές αφορούν χώρα 146 εκατ. κατοίκων, με: 
  • πλουτοπαραγωγικές πηγές που κάνουν να ωχριούν τις αντίστοιχες κάθε άλλου κράτους, 
  • παραγωγή σπάνιων και πολύτιμων μετάλλων και στοιχείων, 
  • πολίτευμα ανελεύθερης δημοκρατίας, που εξασφαλίζει σχεδόν απόλυτη ελευθερία αποφάσεων και δράσης στον πρόεδρο, ο οποίος επιπλέον είναι απαλλαγμένος κριτικής στο εσωτερικό της χώρας του, 
  • με εμπειρία από τις κυρώσεις του 2014 για την Κριμαία, που σύμφωνα με εκτιμήσεις τής στοίχισαν 50 δις. $, αλλά ταυτοχρόνως, την προετοίμασαν για τις παρούσες , 
  • με άπλετη επάρκεια σε συνάλλαγμα και χρυσό, 
  • με ισχυρούς, αν και κάποτε χωρίς πολλές εκδηλώσεις συμμάχους, 
  • χωρίς δημόσιο εξωτερικό χρέος και 
  • με πανίσχυρη στρατιωτική ισχύ, συμπεριλαμβανομένων και τελευταίας κοπής πυρηνικών όπλων, για τα οποία ο Πούτιν δήλωσε ότι αν χρειαστεί θα τα χρησιμοποιήσει. 

Η Ρωσία, με αυτά τα δεδομένα είναι πολύ δύσκολο να αιμορραγήσει, ως συνέπεια των κυρώσεων της Δύσης εναντίον της. Θα δυσκολευτεί, ασφαλώς, αλλά μακριά από του να γονατίσει οικονομικά. 
Όμως η Δύση; Και κυρίως η ευάλωτη Ευρώπη; Μήπως…. «αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεννούν οι κότες»; 

Οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας 

Ο αποκλεισμός της Ρωσίας από το τραπεζικό σύστημα, από το SWIFT, καθώς και από την πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες στρατιωτικής φύσης και εξόρυξης, η αδυναμία των αεροπλάνων της να προσγειώνονται σε αεροδρόμια της Δύσης και γενικώς κάποιας πολυσύνθετης μορφής «γιουχάισμα» είναι πολύ συζητήσιμο το αν και κατά πόσον θα φέρουν μοιραίο πλήγμα στη ρωσική οικονομία. Και τούτο επειδή: 
  • Πρώτον, η ευρεία χρήση ψηφιακών νομισμάτων σε διεθνές επίπεδο εξασφαλίζει ανωνυμία και μυστικότητα τόσο των συναλλασσομένων όσο και του είδους των συναλλαγών. Ταυτόχρονα, τα νομίσματα αυτά υποκαθιστούν σε σημαντικό βαθμό τις εργασίες των τραπεζών. 
  • Δεύτερον, η Ελβετία, ο κατεξοχήν τραπεζίτης της Ευρώπης, δήλωσε ότι δεν θα ακολουθήσει αυτής της μορφής τους αποκλεισμούς εναντίον της Ρωσίας. 
  • Τρίτον, αναφορικά με το SWIFT, οι συναλλαγές μπορεί να γίνονται και μέσω άλλης χώρας, όπως στην περίπτωση ανάλογων κυρώσεων εναντίον του Ιράκ. 
  • Τέταρτον, τα τελευταία χρόνια, πολλοί ανάμεσά μας αναρωτηθήκαμε για ποιο λόγο η Ρωσία συσσωρεύει αυτά τα τεράστια αποθέματα συναλλάγματος και χρυσού. Επρόκειτο, ακριβώς, για τη σοβαρή της προετοιμασία, για τις επόμενες κυρώσεις, αξιοποιώντας τις σχετικές εμπειρίες της τής Κριμαίας.
  • Πέμπτον, οι νέες τεχνολογίες, για το διάστημα του αποκλεισμού της Ρωσίας, από αυτές της Δύσης, θα εξασφαλιστούν ενδεχομένως από την Κίνα (τον δεύτερο εχθρό της Δύσης, αλλά ταυτόχρονα και επιστήθιο σύμμαχο της Ρωσίας). Από την Κίνα, εξάλλου, θα καλυφθεί τυχόν άρνηση της Δύσης να εξακολουθήσει να προμηθεύεται ενέργεια από τη Ρωσία. Πράγματι, πρόσφατα έγινε γνωστή συμφωνία της Ρωσίας με την Κίνα, που έλαβε χώρα στο Πεκίνο, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Πούτιν εκεί, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Με βάση τη συμφωνία αυτή, η Κίνα θα αγοράζει από τη Ρωσία ενέργεια, επί 12 χρόνια. Εικάζεται ότι η αρχικά συμφωνηθείσα ποσότητα μπορεί να αυξηθεί, αν η Δύση δεν θα θέλει πλέον ενέργεια από τη Ρωσία. 
  • Και τέλος η Ρωσία έχει αποκτήσει εμπειρία ανάλογων συμπεριφορών της Δύσης και έχει αναπτύξει ισχυρά αντισώματα. 
Και η Δύση, ιδίως η Ευρώπη, πως θα επιβιώσει με τις κυρώσεις; 

Με βάση την εύλογη υπόθεση ότι η Ρωσία θα απαντήσει στις κυρώσεις, κλείνοντας τις κάνουλες ενέργειας προς τη Δύση, η Ευρώπη κυρίως περιέρχεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και τούτο διότι η Ευρώπη είναι βαριά εξαρτημένη από ρωσικές εισαγωγές αερίου και πετρελαίου, και όχι μόνο, αλλά και από πλήθος άλλων βασικών αγαθών. Η Ευρώπη, σε αυτή την περίπτωση, θα πληρώσει με υπερβολικό τίμημα την ενέργεια και θα αντιμετωπίσει ανυπέρβλητες δυσχέρειες συνέχισης της ομαλής οικονομικής της λειτουργίας. Είναι αλήθεια, ότι έγιναν σκέψεις για απεξάρτηση της Δύσης από τη ρωσική ενέργεια. Αλλά, όμως, η ευόδωση ανάλογων προσπαθειών απαιτεί χρόνο, υψηλού κόστους επενδύσεις και μεγάλη αβεβαιότητα, όπως ήδη απέδειξαν τα δυσμενή αποτελέσματα της πρόωρης στροφής της Δύσης, χωρίς επαρκή προετοιμασία, προς την πράσινη ανάπτυξη. 
Η Δύση, όμως, δεν κινδυνεύει απλώς και μόνο από το να αποκοπεί από τις ρωσικές εισαγωγές αερίου και πετρελαίου. Ακόμη και κυρίως επικρέμαται ο κίνδυνος αποδολλαριοποίησης, που εδώ και κάποια χρόνια απεργάζεται με επιτυχία η Ρωσία και η Κίνα, βοηθούμενες και από χώρες των BRICS. 
Η προσπάθεια αυτή είναι πολύ πιθανόν να εντατικοποιηθεί, εξαιτίας των κυρώσεων, έτσι που η Αμερική να απολέσει σταδιακά ένα από τα κορυφαία ισχυρά της σημεία, που είναι η γενική αναγνώριση του εθνικού της νομίσματος ως διεθνές αποθεματικό. 

Εκτός απροόπτων εξελίξεων το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι οι συνέπειες των κυρώσεων, που η Δύση επιβάλλει στη Ρωσία, θα ματώσουν πολύ περισσότερο την ίδια από όσο την αντίπαλο. 

Οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία για την Ελλάδα 

Τα τύμπανα πολέμου ηχούν ήδη και στην πατρίδα μας. Οι τουρκικές απειλές εναντίον της Ελλάδας φαίνεται να ενθαρρύνονται από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αλλά, και πέρα από το τρομακτικό αυτό κεφάλαιο, υπάρχουν πολλές άλλες γκρίζες εξελίξεις, που επικρέμονται επάνω στη χώρα μας, εξαιτίας κυρίως του υψηλού βαθμού εξάρτησής της από εισαγωγές. Καταρχήν, η οικονομία μας θα επανέλθει σε συνθήκες στασιμότητας ή σε δυσδιάκριτους ρυθμούς μεγέθυνσης. Ο πληθωρισμός, που θα μπορούσε ίσως να παραμείνει ελεγχόμενος, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε υπερπληθωρισμό, ελαχιστοποιώντας σταδιακά την αγοραστική δύναμη πολλών κοινωνικών κατηγοριών. Το χρέος μας θα εκτιναχθεί ακόμη περισσότερο, προκαλώντας την επιβολή ενός 4ου Μνημονίου, από το μονίμως πανικόβλητο Σύμφωνο Σταθερότητας. Οι ελλείψεις δεν θα παραμείνουν, βέβαια, στο αέριο και το πετρέλαιο, αλλά θα επεκταθούν και σε βασικά είδη διατροφής, και σε λιπάσματα κ.ά. των οποίων οι τιμές θα καταστούν απαγορευτικές. Η διάρκεια αυτής της ανωμαλίας, που προστίθεται σε αυτήν της πανδημίας είναι απρόβλεπτη, όπως και οι συνέπειές της. Η κορυφούμενη αδιαλλαξία των δύο αντιμαχόμενων πλευρών ενδέχεται να εγκυμονεί την έλευση ανεξέλεγκτων κινδύνων. 

Η χώρα μας, στην προσπάθειά της να περιορίσει τους κινδύνους ενός πολέμου, που θα έφθανε μέχρις εμάς, θα έπρεπε να αποφύγει ρόλο σημαιοφόρου στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας. Δυστυχώς, και πέραν της σθεναρής υποστήριξης των κυρώσεων, η Ελλάδα επέλεξε και αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, αγνοώντας το γεγονός ότι το 93% των Ελλήνων δηλώνουν αντίθετοι (δημοσκόπηση των Newsbreak). 





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου