Articles by "ΡΟΗ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΡΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κατηγορεί για ψέματα, λαϊκισμός και αφερεγγυότητα την διοίκηση Τσαμασλή ο Γιάννης Μαυρομάτης, συνεχίζοντας την έντονη αντιπολιτευτική τακτική του στα δημοτικά του Δήμου Θερμαϊκού.
Το δελτίο τύπου:

Η ακατάπαυστη και ακατάσχετη υποσχεολογία του κ. Τσαμασλή συνεχίζεται.

Και συνεχίζεται στο ίδιο τέμπο, προσπαθώντας να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει (μετά τις συνεχείς παραιτήσεις στελεχών που φεύγουν από κοντά του) , επιχειρώντας να συγκρατήσει δυνάμεις και να δελεάσει τον κόσμο, με υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Όπως για παράδειγμα το πυροτέχνημα που πέταξε περί απαλλαγής από τα δημοτικά τέλη σε όσες οικογένειες του Δήμου μας φέρνουν στον κόσμο παιδιά. Γνωρίζοντας ότι υπόσχεται ανέξοδα.

Είναι ο ίδιος που είχε δεσμευθεί (προεκλογικά) πως σε περίπτωση εκλογής του θα μείωνε άμεσα τα δημοτικά τέλη κατά 24%! (Δείτε το βίντεο)

Σήμερα, δύο χρόνια μετά, συνεχίζει να υπόσχεται το ίδιο πράγμα… Και να σκεφτεί κανείς πως πρόκειται για μια ενέργεια που δεν θα κόστιζε στον Δήμο ο οποίος έχει επιπλέον έσοδα 2.000.000€ από τις αδήλωτες επιφάνειες και την επιχορήγηση του ΥΠΕΣΣ.

Η κοινωνική ευαισθησία του κ. Τσαμασλή δοκιμάστηκε και μετρήθηκε αναξιόπιστη, αφού έσπευσε να πετάξει εκτός κατηγορίας ευπαθών ομάδων, τους ανέργους, σπρώχνοντάς τους στην απόγνωση και στην ανέχεια. Έθεσε εκτός της αγκαλιάς και της προστατευτικής ομπρέλας του Δήμου, εκατοντάδες οικογένειες συνδημοτών μας και μάλιστα εν καιρώ πανδημίας. Ευτυχώς, δεν έχει προλάβει ακόμα να κάνει το ίδιο και με τους τρίτεκνους τους οποίους η δική μας παράταξη συμπεριέλαβε στις ευπαθείς ομάδες.

Αυτή είναι η κοινωνική του πολιτική;

Το «έργο» του χαρακτηρίζεται από τρεις λέξεις: Ψέματα, λαϊκισμός, αφερεγγυότητα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 10-10-21
Authored by Doug Bandow via AntiWar.com,
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έκανε αυτό που οι τρεις προκάτοχοί του δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν: να σταματήσουν έναν φαινομενικά ατελείωτο πόλεμο. Χρειάστηκαν δύο δεκαετίες, αλλά τα αμερικανικά στρατεύματα δεν πολεμούν πλέον στο Αφγανιστάν.

Μια σημαντική πτυχή της αποχώρησης των ΗΠΑ ήταν το κλείσιμο των βάσεων της Ουάσιγκτον, οι οποίες κάποτε εξαπλώνονταν σε ολόκληρη τη χώρα. Ο Μπάρμπα Σαμ έφυγε από την Αεροπορική Βάση Μπαγκράμ, τη μεγαλύτερη εγκατάσταση της Αμερικής στο Αφγανιστάν, επιστρέφοντας στο σπίτι.

Ωστόσο, περίπου 750 αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις παραμένουν ανοικτές σε 80 έθνη και εδάφη σε όλο τον κόσμο.

Καμία άλλη χώρα στην ανθρώπινη ιστορία δεν είχε τέτοια κυρίαρχη παρουσία. Η Μεγάλη Βρετανία ήταν η ηγετική αποικιακή δύναμη, αλλά ο στρατός της ήταν μικρός. Το Λονδίνο έπρεπε να συμπληρώσει τα δικά του στρατεύματα με ξένους μισθοφόρους, όπως στην Αμερικανική Επανάσταση. Σε πολέμους με μεγάλες δυνάμεις η Βρετανία παρείχε στους συμμάχους της οικονομικές επιδοτήσεις και όχι στρατιώτες.

Προηγούμενες αυτοκρατορίες, όπως η Ρώμη, η Περσία και η Κίνα, ήταν ισχυρές στα δικά τους βασίλεια, αλλά είχαν μικρή εμβέλεια πέρα από αυτά. Το τελευταίο δεν έφτασε ποτέ εκτός Ασίας. Η Περσία αναχαιτίστηκε δύο φορές από τα ελληνικά πόλεις-κράτη. Όσο μεγάλη κι αν έγινε η Ρώμη, η εξουσία της δεν πήγε ποτέ πολύ πέρα από τη Μεσόγειο, με την Κεντρική Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή τα όριά της. Ο Νέος Κόσμος παρέμεινε πέρα από τη γνώση πόσο μάλλον τον έλεγχο και των τριών.

Μια νέα μελέτη του Ινστιτούτου Κουίνσι από τον Ντέιβιντ Βάιν του Αμερικανικού Πανεπιστημίου και τον Πάτερσον Ντέπεν και τη Λία Μπόλγκερ περιγράφει λεπτομερώς την παγκόσμια στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον έχει σχεδόν τριπλάσιες βάσεις από πρεσβείες και προξενεία. Η Αμερική έχει επίσης τρεις φορές όσες εγκαταστάσεις από όλες τις άλλες χώρες μαζί. Η Βρετανία έχει 145. Η Ρωσία 2 με 3 δωδεκάδες. Η Κίνα πέντε. Αν και ο αριθμός των αμερικανικών εγκαταστάσεων έχει μειωθεί στο μισό από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο αριθμός των εθνών που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις έχει διπλασιαστεί. Η Ουάσιγκτον είναι τόσο πρόθυμη να τοποθετήσει δυνάμεις σε αντιδημοκρατικές όσο και δημοκρατικές χώρες.

Η μελέτη υπολογίζει ότι το ετήσιο κόστος αυτής της εκτεταμένης δομής βάσεων είναι περίπου 55 δισεκατομμύρια δολάρια. Η προσθήκη αυξημένων δαπανών προσωπικού ανέρχεται συνολικά σε 80 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι πλουσιότερες χώρες, οι οποίες απολαμβάνουν άσκοπα αυτό που ισοδυναμεί με την ευημερία της άμυνας, συνήθως καλύπτουν ένα μέρος του κόστους μέσω της «στήριξης του έθνους υποδοχής». Όχι και τόσο οι νεότεροι πελάτες της Ουάσιγκτον. Πράγματι, κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ο στρατός των ΗΠΑ ξόδεψε έως και 100 δισεκατομμύρια δολάρια για νέες κατασκευές, κυρίως σε χώρες όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι οποίες ήταν οικονομικές μαύρες τρύπες.

Αν και οι αμερικανικές βάσεις αντιμετωπίζουν έντονη τοπική αντιπολίτευση σε ορισμένες περιοχές, όπως η Οκινάουα, οι εγκαταστάσεις θεωρούνται ευπρόσδεκτοι πάροχοι χρήματος σε άλλους. Όταν ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε την απομάκρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Γερμανία, για πολλούς ντόπιους η μεγαλύτερη ανησυχία ήταν η οικονομική. Πράγματι, η γκρίνια των τοπικών πολιτικών που έβλεπαν την παρουσία της Αμερικής ως οικονομικό και όχι ως ζήτημα ασφάλειας ήταν αρκετά δυνατή για να ακουστεί σε μεγάλη απόσταση. Όχι μόνο πίστευαν ότι οι Αμερικανοί τους χρωστούσαν στρατιωτική προστασία. Κατά την άποψή τους , οι Αμερικανοί είχαν επίσης καθήκον να ενισχύσουν τις οικονομίες τους.

Ωστόσο, το κόστος της επέκτασης στον πλανήτη της Ουάσιγκτον είναι κάτι περισσότερο από οικονομικό. Ο Βάϊν και οι άλλοι εξηγούν:

«Οι βάσεις αυτές είναι δαπανηρές με διάφορους τρόπους: οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά. Οι αμερικανικές βάσεις σε ξένα εδάφη συχνά αυξάνουν τις γεωπολιτικές εντάσεις, στηρίζουν αντιδημοκρατικά καθεστώτα και χρησιμεύουν ως εργαλείο στρατολόγησης μαχητικών ομάδων που αντιτίθενται στην αμερικανική παρουσία και οι κυβερνήσεις ενισχύουν την παρουσία τους. Σε άλλες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται ξένες βάσεις και έχουν διευκολύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες να ξεκινήσουν και να εκτελέσουν καταστροφικούς πολέμους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, την Υεμένη, τη Σομαλία και τη Λιβύη».

Ίσως οι πιο ακριβές εγκαταστάσεις ήταν αυτές που δημιουργήθηκαν στη Σαουδική Αραβία μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου. Νοικιάζοντας μέλη του αμερικανικού στρατού ως σωματοφύλακες για τη σαουδική δυναστεία, η Ουάσιγκτον εγγυάται μια από τις πιο άθλιες δικτατορίες που υπάρχουν, ένα απόλυτα ολοκληρωτικό κράτος χωρίς πολιτική, θρησκευτική ή κοινωνική ελευθερία. Αν ο διάδοχος του θρόνου Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, υπεύθυνος για τη δολοφονία και τον διαμελισμό του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι πριν από τρία χρόνια, έχει χαλαρώσει ορισμένα κοινωνικά δεσμά, έχει εντείνει σημαντικά τους πολιτικούς ελέγχους .

Ακόμα χειρότερα από την άποψη της εξωτερικής πολιτικής, η παρουσία της Αμερικής είναι ένα από τα παράπονα που ώθησε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν να στοχεύσει τις ΗΠΑ Ο τότε υφυπουργός Άμυνας Πολ Γούλφοβιτς παραδέχθηκε τον Φεβρουάριο του 2003, πριν από την εισβολή στο Ιράκ, ότι η περιφερειακή παρουσία της Αμερικής είχε κοστίσει «πολύ περισσότερο από χρήματα». Οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Ιράκ και τα αμερικανικά στρατεύματα στη Σαουδική Αραβία ήταν «η κύρια συνταγή στρατολόγησης του Οσάμα Μπιν Λάντεν».

Ίσως το πιο σοβαρό τίμημα των ατελείωτων βάσεων ήταν οι ατελείωτοι πόλεμοι. Προφανώς, η αιτιώδης συνάφεια είναι πολύπλοκη. Ωστόσο, η μετάβαση στον πόλεμο συνήθως οδηγεί στη δημιουργία νέων εγκαταστάσεων. Τέτοιες εγκαταστάσεις ενθαρρύνουν τη συνέχιση της στρατιωτικής παρουσίας. Η ύπαρξη κοντινών βάσεων μειώνει το οριακό κόστος παρέμβασης και αυξάνει τον μέγιστο πειρασμό να αναλάβει νέες δεσμεύσεις, να παρέμβει σε τοπικές διαμάχες και να εισέλθει σε κοντινές συγκρούσεις. Η μελέτη Quincy σημείωσε: «Από το 1980, οι αμερικανικές βάσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή έχουν χρησιμοποιηθεί τουλάχιστον 25 φορές για την έναρξη πολέμων ή άλλων πολεμικών ενεργειών σε τουλάχιστον 15 χώρες μόνο σε αυτή την περιοχή. Από το 2001, ο αμερικανικός στρατός έχει εμπλακεί σε μάχες σε τουλάχιστον 25 χώρες παγκοσμίως».

Οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις αυξάνουν επίσης τις προσδοκίες των χωρών υποδοχής και των γειτονικών χωρών. Μετά την επίθεση του Ιράν στις σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις τον Σεπτέμβριο του 2019, οι καλομαθημένοι Σαουδάραβες βασιλικοί ανέμεναν αντίποινα από τις ΗΠΑ, αλλά απογοητεύτηκαν πολύ. Αν και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε δίκιο που επέτρεψε στους Σαουδάραβες να «πολεμήσουν τους δικούς τους πολέμους», όπως είχε τουιτάρει πέντε χρόνια πριν, η στρατιωτική παρουσία της Αμερικής, την οποία είχε αυξήσει ο Τραμπ, ενθάρρυνε το Ριάντ να περιμένει περισσότερα – και θα μπορούσε να παρακινήσει έναν πιο συμβατικό πρόεδρο να δράσει.

Ο Βάϊν και οι συνεργάτες της μελέτης επισημαίνουν και άλλες δαπάνες. Το Υπουργείο Αμύνης είναι ένας απαίσιος περιβαλλοντικός παράγοντας. Αν και οι πρακτικές του έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, η συσσωρευμένη ζημία είναι τεράστια. Υπάρχουν επίσης ερωτήματα σχετικά με την τάση της Ουάσιγκτον να φορτώνει αμερικανικά εδάφη, όπως το Γκουάμ, με στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Τέτοιες περιοχές δεν είναι ακριβώς ξένες, αλλά η έκθεση Quincy υποστήριξε ότι η ισχυρή παρουσία βάσεων «συνέβαλε στη διαιώνιση της αποικιακής τους σχέσης με τις υπόλοιπες Ηνωμένες Πολιτείες και τη δεύτερης κατηγορίας αμερικανική υπηκοότητα των λαών τους».

Αλίμονο, το Υπουργείο Αμύνης είναι λιγότερο αποκαλυπτικό για τον αριθμό των βάσεων που διατηρεί στο εξωτερικό. Σύμφωνα με την μελέτη: «Μέχρι το οικονομικό έτος 2018, το Πεντάγωνο παρήγαγε και δημοσίευσε ετήσια έκθεση σύμφωνα με τη νομοθεσία των ΗΠΑ. Ακόμη και όταν εκπόνησε αυτή την έκθεση, το Πεντάγωνο παρείχε ελλιπή ή ανακριβή στοιχεία, αποτυγχάνοντας να τεκμηριώσει δεκάδες γνωστές εγκαταστάσεις. Για παράδειγμα, το Πεντάγωνο ισχυρίζεται εδώ και καιρό ότι έχει μόνο μία βάση στην Αφρική – στο Τζιμπουτί. Αλλά η έρευνα δείχνει ότι υπάρχουν τώρα περίπου 40 εγκαταστάσεις διαφόρων μεγεθών στην ήπειρο. ένας στρατιωτικός αξιωματούχος αναγνώρισε 46 εγκαταστάσεις το 2017.»

Η κυβέρνηση Μπάιντεν θα πρέπει να καταστήσει προτεραιότητα τον εξορθολογισμό του δικτύου βάσεων των ΗΠΑ. Πράγματι, αυτό θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Παγκόσμιας Επισκόπησης Στάσης που ανακοίνωσε ο πρόεδρος στην ομιλία του τον Φεβρουάριο στους υπαλλήλους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Εξήγησε ότι ο υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν θα ηγηθεί της διαδικασίας «ώστε το στρατιωτικό μας αποτύπωμα να ευθυγραμμιστεί κατάλληλα με τις προτεραιότητές μας για την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια. Θα συντονίζεται σε όλα τα στοιχεία της εθνικής μας ασφάλειας».

Το αρχικό καθήκον θα πρέπει να είναι η δημόσια καταχώριση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και των σκοπών τους. Στη συνέχεια, οι εγκαταστάσεις θα πρέπει να εδραιωθούν, ακόμη και αν κάτι τέτοιο εξοργίζει τους τοπικούς πολιτικούς και τις τοπικές κοινότητες. Σε τελική ανάλυση, αυτή η διαδικασία θα πρέπει να είναι σχετικά ανώδυνη στο εξωτερικό, σε αντίθεση με το κλείσιμο των εγχώριων βάσεων, το οποίο αναπόφευκτα προκαλεί πυρετώδη τοπική και βουλευτικές αντιδράσεις.

Το επόμενο βήμα θα ήταν πιο δύσκολο αλλά απαραίτητο. Η διοίκηση θα πρέπει να επανεξετάσει τις υποκείμενες δεσμεύσεις που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσει τις βάσεις. Ευρώπη δεν χρειάζεται αμερικανική στρατιωτική παρουσία για άμυνα: Η ήπειρος απολαμβάνει ένα οικονομικό πλεονέκτημα 11-1 και περισσότερο από 3-1 προβάδισμα πληθυσμού έναντι της Ρωσίας. Η Νότια Κορέα έχει μια οικονομική υπεροχή 55-1 και 2-1 πληθυσμό έναντι του Βορρά. Οι μοναρχίες του Κόλπου της Μέσης Ανατολής είναι καλά οπλισμένες και τώρα συνεργάζονται με το Ισραήλ καθώς και μεταξύ τους. Η παρουσία της Ουάσιγκτον στο Ιράκ είναι περιττή, καθώς η ίδια και οι γείτονές της θα μπορούσαν μαζί να αντιμετωπίσουν τυχόν εναπομείνασες απειλές από το Ισλαμικό Κράτος. Η παρέμβαση της Αμερικής στον συριακό εμφύλιο πόλεμο δεν είχε ποτέ νόημα. Η Ναυτική Εκστρατευτική Δύναμη που βρίσκεται στην Οκινάουα συνδέεται με κορεατικά και όχι κινεζικά απρόοπτα και οι αμερικανικές βάσεις εκεί επιβαρύνουν άδικα τον τοπικό πληθυσμό.

Ο τερματισμός των εγγυήσεων ασφαλείας των ΗΠΑ και η αποφυγή αγώνων που δεν είναι δικές της Αμερικής θα επέτρεπαν στην Ουάσινγκτον να κλείσει πολλές υπάρχουσες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η διακοπή των ατελείωτων πολέμων στη Μέση Ανατολή θα μείωνε τη σημασία των υλικοτεχνικών κόμβων στη Γερμανία και αλλού. Σε κατάλληλες περιπτώσεις, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τις βάσεις τους με πρόσβαση έκτακτης ανάγκης σε ξένες εγκαταστάσεις για την αντιμετώπιση απροσδόκητων απρόοπτου. Σε γενικές γραμμές η Ουάσιγκτον θα πρέπει να περάσει από την πρώτη γραμμή στο αποθεματικό καθεστώς σε όλο τον κόσμο.

Το διεθνές περιβάλλον απειλής έχει αλλάξει δραματικά από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ωστόσο το παγκόσμιο δίκτυο της Αμερικής παραμένει. Ο αντίκτυπος της σοβιετικής κατάρρευσης και της διάλυσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας ήταν πολύ μεγάλος για να μην έχει εξαλείψει ορισμένες αμερικανικές εγκαταστάσεις, αλλά κατά τα άλλα το Πεντάγωνο ήταν απρόθυμο να εγκαταλείψει τις υπάρχουσες βάσεις.

Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να κλείσει μια τοπική εγκατάσταση, φαίνεται, είναι να χάσει έναν πόλεμο, όπως στο Βιετνάμ και το Αφγανιστάν. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Η Αμερική δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να φρουρεί τον κόσμο. Η κυβέρνηση Μπάιντεν θα πρέπει να κάνει τις ΗΠΑ μια κανονική χώρα και πάλι. Και αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλες αυτοκρατορικές λεγεώνες τοποθετημένες σε όλο τον κόσμο για σκοπούς άλλους από την άμυνα της Αμερικής.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Jean Goychman. Reseau International.

[Το κατωτέρω άρθρο του Γάλλου σχολιαστή - με την έναρξη της προβολής υποψηφίων για τις προσεγγίζουσες προεδρικές εκλογές- παρουσιάζει το κορυφαίο σήμερα θέμα κοινωνικού προβληματισμού στις χώρες της Ευρώπης –τουλάχιστον. Τα όσα εκθέτει και επισημαίνει για την Γαλλία, έχουν φυσικά πολλαπλάσιο ενδιαφέρον, ισχύ και εφαρμογή σε μικρότερες χώρες - όπως ο Έλληνας αναγνώστης θα διαπιστώσει αναγνωρίζοντας ομοιότητες και αντιστοιχίες.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Για δεκαετίες, αν όχι περισσότερο, η πολιτική ζωή της χώρας μας χαρακτηριζόταν από ένα είδος δυαδικής επιλογής που μας έκανε είτε δεξιούς είτε αριστερούς. Η «κεντρώα» ιδιότητα θα μπορούσε να υπάρχει, αλλά ορίστηκε μόνο σε σχέση με αυτό, συχνά συνοδευόμενη από μια «ούτε δεξιά ούτε αριστερά» η οποία, στην πραγματικότητα, θεωρητικοποίησε την ανεξαρτησία, ακόμη και αν ήταν προσωρινή.

Από καιρό ενσαρκωμένο από το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κίνημα (MRP), αυτό το κεντρώο κίνημα γνώρισε μιαν ορισμένη αναβίωση υπό τον Valéry Giscard d'Estaing, ο οποίος υποστήριξε ότι η Γαλλία πρέπει να κυβερνηθεί στο κέντρο. Στην πραγματικότητα, οι οπαδοί του κέντρου χαρακτηρίστηκαν κυρίως από τον «Ατλαντισμό» τους, ένα ελάχιστα μεταμφιεσμένο συνώνυμο του ευρωπαϊκού φεντεραλισμού, στο οποίο μια σειρά από ομάδες προβληματισμού δεν απομακρύνθηκαν ποτέ από το όραμα του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ..

Έχοντας απορροφηθεί εν μέρει από το UDF κατά τη διάρκεια των χρόνων του Ζισκάρ, οι κεντρώοι υπέφεραν με διαφορετικά ονόματα. Σταδιακά, η μείωση του χάσματος «αριστεράς-δεξιάς» τους οδήγησε να προσαρμόσουν ουσιαστικά τις ψήφους τους σύμφωνα με το ευρωπαϊκό τους όραμα.

Η Αριστερά, που ενσαρκώνεται κυρίως από το Σοσιαλιστικό Κόμμα από τα χρόνια του Μιτεράν, πήρε τη στροφή προς τον ευρωπαϊκό φεντεραλισμό, αλλά το Κομμουνιστικό Κόμμα είχε ένα άλλο ευρωπαϊκό όραμα, το οποίο ήταν πιο κοντά στην «Ευρώπη των Εθνών και των Πατριωτικών Χωρών» που υποστήριζε ο ντε Γκωλ.

Τα πράγματα γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρα.

Η δεκαετία του '80 σηματοδότησε μια γενικευμένη στροφή προς τον οικονομικό φιλελευθερισμό και τις ευρωπαϊκές συνθήκες που τον κωδικοποίησαν. Η Ενιαία Πράξη του 1986 και η Συνθήκη του Μάαστριχτ που εγκρίθηκε το 1992 σηματοδότησαν αυτή την περίοδο προόδου προς στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιταχύνθηκε. Παράλληλα με αυτόν τον φεντεραλιστικό προσανατολισμό, ο οποίος προσέφυγε κυρίως σε εκείνους που είδαν στον λεγόμενο οικονομικό φιλελευθερισμό ένα λαμπρό μέλλον για ολόκληρο τον πλανήτη, ξεκίνησε ένα κίνημα αντίθεσης σε αυτό το όραμα.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποίησαν ότι η συνέπεια αυτού του φιλελευθερισμού που βασίζεται στο «ελεύθερο εμπόριο» ήταν μια μετεγκατάσταση εργασίας που θα είχε μεγάλη εξάπλωση και θα επηρέαζε κυρίως τις βιομηχανικές εταιρείες.

Αυτός ο προβληματισμός, ο οποίος δεν είχε ξεκινήσει από κανένα πολιτικό κόμμα, και μόνο δειλά από λίγα συνδικάτα, που έβλεπαν τις συνέπειες στην απώλεια θέσεων εργασίας, βρήκε οπαδούς σε ένα σημαντικό μέρος της γαλλικής κοινωνίας, όλων των πολιτικών απόψεων.

Ευαισθητοποίηση των μελλοντικών θυμάτων

Η αποκάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος της 29ης Μαΐου 2005. 55% των Γάλλων ψήφισαν «Όχι» στη συνταγματική συνθήκη. Η λαϊκή θέληση ακούστηκε: Μια σοβαρή πλειοψηφία των Γάλλων δεν ήθελε μια ομοσπονδιακή Ευρώπη. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα έπρεπε να οδηγήσει τους πολιτικούς ηγέτες, ανεξάρτητα από την προσωπική τους άποψη, σε μια καμπή της ευρωπαϊκής πολιτικής και σε μια βαθιά αμφισβήτηση. Δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη και προτιμήθηκε «να τεθεί η σκόνη κάτω από το χαλί», με την επικύρωσή της συνθήκης και παρακάμφθηκε το Σύνταγμα με μια ευρωπαϊκή συνθήκη που υιοθέτησε ακριβώς τους όρους της συνθήκης που απορρίφθηκε από τον γαλλικό λαό.

Αυτό κατέστρεψε την λίγη εμπιστοσύνη που είχαν ακόμα οι Γάλλοι στην άρχουσα πολιτική τάξη τους. Προσθέστε σε αυτό την ολοένα και πιο κοινή αίσθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προσλάμβανε τα χαρακτηριστικά του προπλάσματος προς επίδειξη μιας καλπάζουσας παγκοσμιοποίησης, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει μόνο στην εξαθλίωση των μεσαίων τάξεων που προέκυψαν από τον βιομηχανικό καπιταλισμό, και που καταδικάζονταν σε εξαφάνιση λόγω γενικευμένης χρηματιστικής οικονομίας.

Γραμμή κατάγματος

Για όλους αυτούς τους λόγους, προέκυψε μια νέα γραμμή διχασμού. Διαχωρίζει εκείνους που έχουν αντιληφθεί τις ολέθριες συνέπειες του εφαρμοζόμενου παγκοσμιακού σχεδίου και εκείνους που, αντίθετα, πιστεύουν ότι είναι μια ευκαιρία για τη Γαλλία να συνεχίσει να υπάρχει μέσω της ενσωμάτωσής της στην Ευρώπη, η οποία θα μπορούσε έτσι να ακουστεί στην παγκόσμια συναυλία.

Οι πρώτοι είναι πεπεισμένοι ότι θα χάσουν τα πάντα και οι τελευταίοι πιστεύουν ότι αυτή είναι η αναπόφευκτη πορεία προόδου και ότι οι διαστάσεις της Γης έχουν μειωθεί αρκετά ώστε να προβλέπεται η εξαφάνιση των συνόρων.

Μια «λαϊκιστική» αντιπολίτευση και μια διεθνοποίηση του διχασμού

Αυτή η διαίρεση εμφανίζεται περισσότερο οριζόντια παρά κάθετη. Στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, εκείνοι που ζουν κυρίως σε μεγάλες πόλεις και έχουν ήδη διεθνοποιηθεί, είναι μάλλον ευνοϊκοί για αυτή την παγκοσμιοποίηση. Από την άλλη, οι λιγότερο προνομιούχες κοινωνικές τάξεις, που ζουν στην υπόλοιπη επικράτεια, ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τη διατήρηση του έθνους-κράτους τους, στο οποίο βλέπουν τη μητέρα γη και την προστατευτική πατρίδα.

Μια πολύ αποκαλυπτική εικόνα είναι αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Οι πιο αφοσιωμένοι στην παγκοσμιακή ιδέα είναι εκείνοι που ζουν στις ανατολικές και δυτικές ακτές, ενώ εκείνοι στην εσωτερική λωρίδα έχουν παραμείνει πιο απομονωμένοι. Και το ίδιο ισχύει και σε πολλά μέρη.

Τι συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί από αυτό;


Φαίνεται σήμερα ότι πολλοί λαοί ξυπνούν και δεν θέλουν να εξαφανιστούν, πνιγμένοι σε ένα ανόμοιο σύνολο στο οποίο θα έχαναν τόσο τον πολιτισμό τους όσο και την ταυτότητά τους. Σκοπεύουν να διατηρήσουν την εθνική ανεξαρτησία που τους δίνει την κυριαρχία τους. Αυτό είναι εντελώς ασύμβατο με τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης που δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να προκύψει από μια δημοκρατική διαδικασία. Ως εκ τούτου, ο χρόνος φαίνεται να παίζει εναντίον των παγκοσμιοποιών, οι οποίοι, αφού εργάστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια σκιά που ευνοεί τη διακριτικότητα -το προνόμιο των μυστικών οργανώσεων- αναγκάζονται τώρα να εμφανιστούν στο πλήρες φως. Αυτό που μέχρι τώρα έδινε αφορμή για όποιον προσεγγίζει το θέμα να κατηγορηθεί αμέσως για συνωμοσία, γίνεται τώρα εξόφθαλμο σε κάθε κάπως διορατικό παρατηρητή. Είναι σημαντικό για αυτούς να επιταχύνουν τον ελιγμό.

Εδώ είναι το μέλλον που κρίνεται στη μάχη που έρχεται, και υποβιβάζει στο επίπεδο του λειψάνου αυτή την κατάταξη «δεξιός»-«αριστερός», που έχει γίνει αναχρονιστική, ακόμα και αν κάποιοι, από έναν ξεπερασμένο πολιτικό υπολογισμό, προσπαθούν να προσκολληθούν σε αυτήν ως σωσίβιο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ως υποβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Πιερίας χαρακτηρίζουν 
οι Γενικοί Ιατροί των Κέντρων Υγείας του Νομού Πιερίας, τις αποφάσεις της διοίκησης του Γ. Νοσοκομείου Κατερίνης για την μετακίνηση των Γενικών/Οικογενειακών ιατρών από τις δημόσιες δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) του νομού μας προς το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης (ΓΝΚ), με δημόσια επιστολή που εξέδωσαν και κοινοποίησαν στα τοπικά ΜΜΕ.
Η επιστολή:

Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε εκ νέου μάρτυρες του θλιβερού γεγονότος της μετακίνησης Γενικών/Οικογενειακών ιατρών από τις δημόσιες δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) του νομού μας προς το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης (ΓΝΚ).

Η μετακίνηση αυτή γίνεται στα πλαίσια της ενίσχυσης του ΓΝΚ με ιατρικό προσωπικό, προκειμένου να καλυφθούν οποιαδήποτε κενά έχουν προκύψει.

Διάφοροι λόγοι, με κυρίαρχο τη μη προκήρυξη θέσεων Παθολογίας τόσο σε επίπεδο ειδικευμένων όσο και ειδικευόμενων ιατρών, έχουν οδηγήσει το τμήμα σε υποστελέχωση και καθιστούν δύσκολη τη λειτουργία του.

Ως εκ τούτου, η διοίκηση θεώρησε πρόσφορη, αναίμακτη οικονομικά και εύκολη την μετακίνηση των Γ.Ι από την ΠΦΥ προς το ΓΝΚ. Η στάση αυτή θεωρούμε πως είναι πλήρως ...αντιεπιστημονική, πρόχειρη και επικίνδυνη για την υγεία των συμπολιτών μας, οι οποίοι αναζητώντας φροντίδα σε δευτεροβάθμιο επίπεδο θα αντικρίζουν ιατρούς κατάλληλα εκπαιδευμένους αποκλειστικά για τις υπηρεσίες της ΠΦΥ. Με άλλα λόγια ακολουθείται η τακτική του μπαλώματος των τρυπών με «άσπρες μπλούζες». Η Γενική /Οικογενειακή Ιατρική είναι η μόνη κατεξοχήν εξωνοσοκομειακή ειδικότητα. Η φυσική και νομική θέση των Γ.Ι είναι στην κοινότητα και όχι στο νοσοκομείο.

Η υγειονομική κρίση οδήγησε σε πλήρη υποβάθμιση την ΠΦΥ.

Οι προηγούμενες μετακινήσεις των Γ.Ι στο νοσοκομείο για τις ανάγκες των κυμάτων της πανδημίας, καθώς και η αναστολή λειτουργίας όλων των Π.Ι του νομού Πιερίας από τον 11ο του 2020 μέχρι τον 6ο του 2021 και η υπολειτουργία τους μέχρι σήμερα, λόγω κάλυψης των εμβολιαστικών κέντρων, απομάκρυνε τους Γ.Ι από τον ολιστικό και καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν στην ΠΦΥ.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν η αδυναμία παρακολούθησης του πληθυσμού ευθύνης των Γ.Ι. και ότι αυτή συνεπάγεται για την υγεία των πολιτών. Δημιουργήθηκαν, έτσι, μέγιστα προβλήματα στην πρόληψη, αντιμετώπιση και διαχείριση των χρόνιων παθήσεων.

Πιστεύουμε ότι και τα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού στον νομό μας είναι απόρροια της απουσίας των Γ.Ι από τα Π.Ι και της μη δυνατότητας να παρέμβουν, να παρακινήσουν και να ωθήσουν τους πολίτες να εμβολιασθούν. Άλλωστε, η Π.Φ.Υ στηρίζεται στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των ιατρών της και των πολιτών και είμαστε πεπεισμένοι ότι αν διατελούσαμε το ρόλο μας καθώς έπρεπε, τα ποσοστά εμβολιασμού θα ήταν υψηλοτέρα.

Να τονίσουμε ότι τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο κύμα της πανδημίας Covid-19 κληθήκαμε να συνδράμουμε στο ΓΝΚ στο έργο της αντιμετώπισης, γεγονός που καθ’ ομολογία όλων των υπευθύνων έγινε με απόλυτη επιτυχία. Έχουμε το αίσθημα ευθύνης να συνδράμουμε εκ νέου στην αντιμετώπιση της πανδημίας (η οποία θα πρέπει να εστιάσει πλέον στην πρόληψη), εφόσον υφίστανται, με βάση στατιστικών δεδομένων, πραγματικές ανάγκες.

Η απασχόληση των νοσοκομειακών ειδικοτήτων σε δράσεις πρωτοβάθμιας με την μορφή εφημέρευσης στο Εμβολιαστικό κέντρο του Νοσοκομείου καθώς και των γιατρών που έχουν διορισθεί στα ΤΕΠ για κάλυψη κλινικών δημιουργούν επιπλέον τεχνητές ανάγκες και πλήρη αντίστροφή του ρόλου των υπηρεσιών.

Η αποψίλωση της ΠΦΥ που γίνεται με τόσο πρόχειρο και ανεπίτρεπτο τρόπο (τόσο σε σχέση με την ανυπαρξία προκήρυξης θέσεων όσο και με τις διαρκείς μετακινήσεις προς το ΓΝΚ) θα προκαλέσει σωρεία προβλημάτων στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας του νομού μας και πιο συγκεκριμένα θα:
  • Επιβαρύνει την ήδη προβληματική έως μηδενική λειτουργία των περιφερικών ιατρείων
  • Υποβαθμίσει τα ήδη υποβαθμισμένα Κέντρο Υγείας, όπου οι ασθενείς αδυνατούν να κλείσουν ραντεβού
  • Υποβαθμίσει στο μέγιστο βαθμό τη λειτουργία των τακτικών ιατρείων (πρόληψη και διαχείριση χρόνιων νοσημάτων)
  • Μηδενίσει τις παρεχόμενες προληπτικές υπηρεσίες και τα προγράμματα πρόληψης καθώς και την υπηρεσία των κατ’ οίκων επισκέψεων
  • Επιβαρύνει τη λειτουργία των εμβολιαστικών κέντρων
  • Θέσει σε δεύτερη μοίρα ο προληπτικός αντιγριπικός εμβολιασμός που ξεκινάει αυτήν την εποχή.
Για όλους τους παραπάνω λόγους ενημερώνουμε προκαταβολικά όλους τους φορείς και τους πολίτες της Πιερίας, πως οι ανωτέρω κινήσεις θα προκαλέσουν πλείστα προβλημάτων στις δομές της ΠΦΥ και καλούμε για άλλη μια φορά τη διοίκηση να λάβει υπόψη της τα σοβαρά προβλήματα που θα προκαλέσει και να προβεί στη μόνη αξιόπιστη και κατάλληλη λύση που είναι η προκήρυξη μονίμων θέσεων ιατρικού προσωπικού τόσο στο ΓΝΚ όσο και στις δομές της ΠΦΥ .


Οι Γενικοί Ιατροί των Κέντρων Υγείας του Νομού Πιερίας
.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 14-10-21
Authored by John V. Walsh via AntiWar.com, μετάφραση: Μ. Στυλιανού

«Εξακολουθούν να υπάρχουν σαφείς διαφορές μεταξύ Γαλλίας και ΗΠΑ, λέει ο Γάλλος υπουργός», είναι ο τίτλος ενός αξιοσημείωτου άρθρου που εμφανίζεται στους New York Times αυτή την εβδομάδα. Ο υπουργός, Bruno Le Maire, είναι βάναυσα ειλικρινής σχετικά με τη φύση των διαφορών όπως πιστοποιούν τα παρακάτω αποσπάσματα . Στην πραγματικότητα, ισοδυναμούν με διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Γαλλίας και της ΕΕ από τις ΗΠΑ.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι διαφορές αφορούν την Κίνα μετά τον θόρυβο σχετικά με την πώληση αμερικανικών πυρηνικών υποβρυχίων στην Αυστραλία και την εκπληκτική (για τους Γάλλους) ακύρωση των συμβάσεων με τη Γαλλία για υποβρύχια. Ο κ. Λεμέρ, με λόγο γονέως που επιπλήττει, το χαρακτήρισε ως "κακή συμπεριφορά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ".

Ο Γάλλος υπουργός οικονομικών με τον πρόεδρπρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν



Ο κ. Λεμέρ κατέστησε σαφές ότι η διαφωνία για τα υποβρύχια είναι ενδεικτική των βαθύτερων διαφορών στην θέαση του κόσμου που έχουν προκύψει όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και στην ΕΕ ως συνέπεια της ανόδου της Κίνας.

Το άρθρο των NYT αναφέρει :

"' Οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να αντιμετωπίσουν την Κίνα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να συνεργασθεί με την Κίνα», δήλωσε ο κ. ΛεΜέρ, στενός σύμμαχος του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, σε ευρεία συνέντευξη εν όψει των συνεδριάσεων (του ΔΝΤ). Αυτό ήταν φυσικό, πρόσθεσε, επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η κορυφαία δύναμη στον κόσμο και δεν «θέλουν η Κίνα να γίνει σε λίγα χρόνια ή σε μερικές δεκαετίες η πρώτη υπερδύναμη στον κόσμο.

Αντίθετα, Η στρατηγική προτεραιότητα της Ευρώπης, είναι η ανεξαρτησία, «που σημαίνει να είναι σε θέση να οικοδομήσει περισσότερες ικανότητες στην άμυνα, να υπερασπιστεί τη δική της άποψη για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, να υπερασπιστεί το δικό της οικονομικό συμφέρον, να έχει πρόσβαση σε βασικές τεχνολογίες και να μην εξαρτάται υπερβολικά από τις αμερικανικές τεχνολογίες», δήλωσε.

Το άρθρο των Τάϊμς της Ν. Υόρκης συνεχίστηκε, επικαλούμενο τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών:

«Το βασικό ερώτημα τώρα για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι να γίνει "ανεξάρτητη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ικανή να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, είτε οικονομικά είτε στρατηγικά συμφέροντα".

Ο Λεμέρ θα μπορούσε να είχε προλογίσει αυτή τη δήλωση με το: «Όταν κατά τη διάρκεια των ανθρώπινων γεγονότων, καθίσταται απαραίτητο για έναν λαό να διαλύσει τους πολιτικούς δεσμούς που τον έχουν συνδέσει με έναν άλλο και να κανταλάβει μεταξύ των δυνάμεων της γης, τον ξεχωριστό και ισότιμο σταθμό στον οποίο τον προορίζουν οι Νόμοι της Φύσης και ο της Φύσης Θεός, ένας αξιοπρεπής σεβασμός στις γνώμες της ανθρωπότητας απαιτεί να δηλώσουν τις αιτίες που τους ωθούν στο χωρισμό.»

Οι επιπτώσεις μεταξύ των κρατών της Γαλλίας και του AUKUS έχουν δημιουργήσει αμηχανία στα κράτη του Ειρηνικού-Ινδικού Ωκεανών. Η Αυστραλία θα πρέπει να γεφυρώσει το έλλειμμα εμπιστοσύνης που έχει δημιουργήσει με τους Ευρωπαίους συμμάχους της η ένταξη της στην #AUKUS . , γράφουν δημοσιεύματα των χωρών της περιοχής

Ως έμπειρος διπλωμάτης που είναι ο κ. Λεμέρ, κάποια ψυχρή παρηγοριά στην άτακτη κυβέρνηση των ΗΠΑ, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν «ο στενότερος συνεργάτης μας» όσον αφορά τις αξίες, το οικονομικό μοντέλο, τον σεβασμό του κράτους δικαίου και την αποδοχή της ελευθερίας. Ενώ για την Κίνα είπε: «Δεν μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες ή το ίδιο οικονομικό πρότυπο».

Το άρθρο συνέχισε:

«Ερωτηθείς εάν οι διαφορές σχετικά με την Κίνα σημαίνουν αναπόφευκτη απόκλιση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης, ο κ. Λε Μερ είπε, «Θα μπορούσε να είναι έτσι αν δεν είμαστε προσεκτικοί». Αλλά πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφευχθεί αυτό, πράγμα που σημαίνει «αναγνώριση της Ευρώπης ως μιας από τις τρεις υπερδυνάμεις στον κόσμο για τον 21ο αιώνα, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα».

Και το άρθρο κατέληξε:.

«Ένα από τα μεγαλύτερα επιμένοντα σημεία διαφωνίας είναι οι δασμοί μετάλλων που επέβαλε ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παγκοσμίως το 2018. Αξιωματούχοι αντιμετωπίζουν δύσκολες διαπραγματεύσεις τις προσεχείς εβδομάδες. Οι Ευρωπαίοι σχεδιάζουν να επιβάλουν δασμούς αντιποίνων σε μια σειρά αμερικανικών προϊόντων από την 1η Δεκεμβρίου, εκτός αν ο κ. Μπάιντεν αποσύρει έναν δασμό 25% για τον ευρωπαϊκό χάλυβα και έναν φόρο 10% στο αλουμίνιο.

«Εάν θέλουμε να βελτιώσουμε τις διμερείς οικονομικές σχέσεις μεταξύ των ηπείρων, το πρώτο βήμα πρέπει να είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες να άρουν τις κυρώσεις στην υπόθεση χάλυβα και αλουμινίου», δήλωσε ο κ. Λε Μέρ. «Έχουμε βαρεθεί τους εμπορικούς πολέμους», πρόσθεσε.

Οι κοινές αξίες είναι καλές, αλλά τα κοινά κέρδη είναι σαφώς καλύτερα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανοικτή επιστολή έστειλε μαθητής στην υπουργό Παιδείας με αφορμή τις χθεσινές εικόνες απότο πλημμυρισμένο σχολείο της Νέας Φιλαδέλφειας, όπου τα παιδιά βγήκαν από τις αίθουσες-κοντέινερ στήνοντας μια «γέφυρα» από θρανία.

Την επιστολή δημοσιεύει το alfavita.gr και είναι η εξής:

«Είμαι μαθητής του 1ου Γενικού Λυκείου Νέας Φιλαδέλφειας, εικόνες του οποίου κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, όχι για κάποια πρωτιά να είμαστε περήφανοι, αλλά για μια πλήρη αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση πριν συμβεί.

Στο σχολείο μας στεγάζονται 2 αίθουσες σε κοντέινερ, 20 χρόνια τώρα, όταν απ’ τον σεισμό του 1999 οι πλαϊνές αίθουσες του κτηρίου κατέρρευσαν.

Τα τελευταία 2 χρόνια έχουμε κάνει 2 φορές κατάληψη ώστε να κινηθούν οι νόμιμες διαδικασίες να κατασκευαστούν τα “χαμένα” τμήματα, αντιμετωπίζοντας μας η ηγεσία του υπουργείου ως ανθρώπους που “…παρακωλύουν την εκπαιδευτική διαδικασία”, δεν έκανε τίποτα.

Φτάνουμε στο σήμερα που απ’ τις τάξεις-κλουβιά αναγκάζονται να έρθουν στο κύριο κτήριο μέσω “θρανιογέφυρας” μαθητές διότι το νερό είχε φτάσει λίγα εκατοστά πριν το δάπεδο των αιθουσών τους.

Σήμερα εμείς, αύριο κάποιο σχολείο σε μια φρεσκοκαμμένη περιοχή και μπορεί και με χειρότερες συνέπειες.

Δυστυχώς όμως μάλλον δεν φαίνεται να αρκούν οι εικόνες ντροπής για να κινηθεί το υπουργείο, θα αρκεστεί στο να βαθμολογήσει ως “κακό” το σχολείο και θα προχωρήσουμε, δυστυχώς δεν πρόκειται να έρθουν να μας σώσουν οι φρεγάτες την επόμενη φορά, ούτε όμως ξανά η πυροσβεστική γιατί ακόμα και η Π.Υ. που τόσο συγχαίρονταν για τις υπερπροσπάθειες του καλοκαιριού είναι ακόμα υποστελεχωμένη.

Πρέπει να πηγαίνουμε σε κάποιο κολέγιο για να δοθεί η πρέπουσα σημασία κυρία Κεραμέως;

Πρέπει να βαθμολογηθεί ως “καλό” για να πάρουμε χορηγίες ένα αντικειμενικά “κακό” σχολείο από άποψη δομών που εσείς κάνατε έτσι κυρία Κεραμέως, συνεχίζοντας το έργο προηγούμενων κυβερνήσεων;»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (Ε.Ο.Δ.) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ζητεί την απόσυρση των τροποποιήσεων του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα, τις οποίες κατέθεσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης της ΕΟΔ έχει ως εξής:

«Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων ενώνει τη φωνή της με τους εταίρους στην οργάνωση «Άμεση Ανταπόκριση για την Ελευθερία των ΜΜΕ» (MFRR) και καλεί την ελληνική κυβέρνηση, να αποσύρει την τροπολογία με την οποία επιβάλλονται πρόστιμα και ποινές φυλάκισης στους δημοσιογράφους, που καταδικάζονται για τη δημοσίευση «ψευδών ειδήσεων». Έχουμε την πεποίθηση ότι με την ασαφή διατύπωση του ορισμού και των κυρώσεων που προβλέπονται στο νομοσχέδιο, υπονομεύεται η ελευθερία του Τύπου με άσχημες συνέπειες για την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, που αυτή την εποχή βρίσκεται υπό πίεση στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τις τροποποιήσεις του Άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα τις οποίες κατέθεσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, τιμωρούνται ποινικά όσοι κρίνονται ένοχοι για τη διάδοση «ψευδών ειδήσεων, που είναι ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία». Επιπλέον, «στην περίπτωση που η συναλλαγή επαναλαμβάνεται μέσω του Τύπου ή του Διαδικτύου, ο δράστης τιμωρείται με φυλάκιση έξι μηνών τουλάχιστον και χρηματικό πρόστιμο». Ο εκδότης ή ιδιοκτήτης του μέσου ενημέρωσης που φέρει την ευθύνη, αντιμετωπίζει επίσης ποινή φυλάκισης και οικονομικές κυρώσεις.

Οι οργανώσεις μας κατανοούν τη σοβαρή απειλή που συνιστά η παραπληροφόρηση, για την ελληνική κοινωνία και τα άλλα κράτη σε όλο τον κόσμο. Σε παγκόσμιο επίπεδο τα ψεύδη στο Διαδίκτυο και οι θεωρίες συνωμοσίας, διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, υπονομεύουν τη Δημοκρατία και θέτουν σε κίνδυνο τον αγώνα κατά της πανδημίας Covid-19. Οι εταιρίες των κοινωνικών δικτύων, ο κάθε πολίτης και οι ίδιες οι κυβερνήσεις, οφείλουν να διαδραματίσουν ένα ρόλο για να αντιμετωπισθεί η ολέθρια διάδοση της παραπληροφόρησης μέσω Διαδικτύου.

Ωστόσο, η καθιέρωση αυστηρών νόμων από τις κυβερνήσεις, με τους οποίους οι ρυθμιστικές αρχές ή οι εισαγγελείς έχουν την εξουσία, να αποφασίζουν τι είναι αληθές ή ψευδές και να επιβάλουν πρόστιμα στον Τύπο, δεν είναι η σωστή απάντηση και το αποτέλεσμα είναι περισσότερο βλαπτικό και καθόλου ωφέλιμο. Όπως παρατηρείται σε όλη την υφήλιο, η υποκειμενική ερμηνεία ανάλογων νόμων, που έχουν διατυπωθεί με ασάφειες είναι πολύ πιθανόν να ανοίξουν την πόρτα της λογοκρισίας για το καθόλα νόμιμο ρεπορτάζ. Ήδη τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν απειλές λόγω καταχρηστικών δικαστικών αντιπαραθέσεων, ακόμα και ποινές φυλάκισης στις περιπτώσεις δυσφήμησης. Η ενίσχυση του Άρθρου 191, θα συντελέσει στη δημιουργία ενός ακόμη δρόμου, που οδηγεί σε διώξεις και φυλακίσεις των δημοσιογράφων. Ακόμη κι όταν ο νόμος δεν εφαρμόζεται άμεσα, τότε είναι πολύ πιθανόν να υπάρξει αυτολογοκρισία, λόγω της νομοθεσίας.

Όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο με ανάλογες νομοθεσίες, η τροπολογία δεν περιέχει ένα σαφή ορισμό των «ψευδών ειδήσεων». Ο τρόπος με τον οποίο ο όρος προσδιορίζεται είναι διφορούμενος, με ευρεία εφαρμογή και το ενδεχόμενο κατάχρησης ορατό. Ιδιαίτερα προβληματίζει η επιβολή κυρώσεων για ρεπορτάζ «ικανά να προκαλέσουν ανησυχία» ή που «υπονομεύουν την εμπιστοσύνη του κοινού» στις αρχές του κράτους. Η δημοσιογραφία που δύναται να επιβάλει τη λογοδοσία φυσικά κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού στην κυβέρνηση, όπως συμβαίνει και με την ερευνητική δημοσιογραφία, που δικαιολογημένα προκαλεί ανησυχία ή οργή στο κοινό. Όταν ένας νόμος είναι τόσο αόριστα διατυπωμένος, τότε είναι πολύ εύκολο η δημοσιογραφία φύλακας-κέρβερος να γίνει ο στόχος εκείνων των πολιτικών, που θέλουν να περιορίσουν την κριτική για όσα πράττουν. Οι δημοσιογραφικές Ενώσεις στην Ελλάδα δίκαια επέκριναν την τροπολογία, προειδοποιώντας ότι μπορεί να οδηγήσει τους δημοσιογράφους στη φυλακή ή να τους επιβληθούν πρόστιμα για θέματα, όπως αυτά που αφορούν την πανδημία.

Όμως, αντί να βελτιωθεί το ήδη υπάρχον άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα που είναι προβληματικό, η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην περίπτωση που ο νόμος ψηφιστεί θα κάνει ένα σημαντικό βήμα προς τα πίσω, στέλνοντας ένα ανησυχητικό μήνυμα ως προς την σχετική με την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης κυβερνητική δέσμευση. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανάλογες σπασμωδικές αντιδράσεις, για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης στη διάρκεια της πανδημίας, επιχειρήθηκαν στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία, όπου και στις δύο περιπτώσεις ασκήθηκε βέτο και αποσύρθηκαν μετά από την κριτική που άσκησαν τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. Η μόνη χώρα η οποία προχώρησε στη θεσμοθέτηση ήταν η Ουγγαρία, όπου η διάδοση της παραπληροφόρησης που θεωρείται ότι υπονομεύει τον αγώνα των αρχών ενάντια στον Covid-19 ποινικοποιήθηκε, με την επιβολή πρόστιμων και ποινών φυλάκισης,

Καλούμε το υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδας να αποσύρει αμέσως την τροπολογία και στην περίπτωση, που η κυβέρνηση προχωρήσει στη ψήφιση καλούμε τους βουλευτές, να την απορρίψουν. Αυτή την εποχή που οι πολιτικοί όλο και περισσότερο καταγγέλλουν την ερευνητική δημοσιογραφία ως «ψευδείς ειδήσεις», εάν ο νόμος αυτός πέσει σε λάθος χέρια θα αποβεί εξαιρετικά επικίνδυνος. Το υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να συναντηθεί με τις ελληνικές δημοσιογραφικές Ενώσεις και τις διεθνείς οργανώσεις, για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και να ακούσει τις ανησυχίες που εκφράζουν. Τελικά, ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστεί η παραπληροφόρηση δεν είναι αυτός των κυβερνητικών νομοθετικών ρυθμίσεων. Αυτό που χρειάζεται είναι ένας δυναμικός, επαγγελματικός, πολυφωνικός και ανεξάρτητος Τύπος, που θα παρέχει στην κοινωνία αξιόπιστες πηγές ενημέρωσης. Στην περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση σοβαρολογεί για την αντιμετώπιση της διάδοσης ψευδών ειδήσεων, τότε ο καλύτερος τρόπος να αρχίσει, είναι με πρωτοβουλίες για την προστασία της προσωπικής ασφάλειας των δημοσιογράφων που ασκούν ερευνητική δημοσιογραφία, η ανάπτυξη της παιδείας για τα μέσα ενημέρωσης και η διασφάλιση ισχυρής και ζωντανής αγοράς μέσων ενημέρωσης με υψηλού επιπέδου πολυφωνία.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ οι οργανώσεις

ΑΡΘΡΟ 19 (Article 19)
Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ελευθερία του Τύπου και των Μέσων Ενημέρωσης (ECPMF)
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ)
Free Press Unlimited (FPU)
Διεθνές Ινστιτούτο Τύπου (ΙΡΙ)
OBC Transeuropa (OBCT)»


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το Κρεμλίνο αναφέρει ότι ΗΠΑ και Ρωσία συμφωνούν ότι η Ουκρανία πρέπει να δώσει στο Ντονμπάς ειδικό αυτόνομο καθεστώς

Η Νούλαντ χαιρετίζει «παραγωγική συνάντηση» στη Μόσχα

Ο Ρώσος αναπληρωτής επιτελάρχης του προεδρικού εκτελεστικού γραφείου Ντμίτρι Κόζακ και η υφυπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ για Πολιτικές Υποθέσεις Βικτόρια Νούλαντ

Jonny Tickle, RT, 14-10-21

Ρωσία και ΗΠΑ συμφώνησαν να συνεχίσουν τις συζητήσεις για την κατάσταση στα ανατολικά της Ουκρανίας, με αμφότερα τα μέρη να συμφωνούν για την ανάγκη εφαρμογής από το Κίεβο των αμφιλεγόμενων συμφωνιών του Μινσκ για τη δημιουργία ειρήνης στην περιοχή.

Αυτό σύμφωνα με τον Ντμίτρι Κόζακ, αναπληρωτή επιτελάρχη του Κρεμλίνου, ο οποίος μίλησε στα ΜΜΕ μετά από συνάντηση στη Μόσχα με την υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ για Πολιτικές Υποθέσεις Βικτόρια Νούλαντ. Η Νούλαντ βρίσκεται στη Μόσχα για τριήμερη επίσκεψη εργασίας και έχει ήδη συναντηθεί με τον Ρώσο υφυπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ και τον Ρώσο υφυπουργό Άμυνας Αλεξάντερ Φόμιν. Η Νούλαντ είχε προηγουμένως απαγορευτεί να εισέλθει στη χώρα στο πλαίσιο των αντι-κυρώσεων κατά της Ουάσινγκτον, αλλά το Κρεμλίνο συμφώνησε να την αφαιρέσει από τη μαύρη λίστα για να επιτρέψει τη σύντομη επίσκεψη (σε αντάλλαγμα αντίστοιχης αμερικανικής υπέρ «απαγορευμένου» Ρώσου διπλωμάτη).

«Πραγματοποιήθηκε διεξοδικός και εποικοδομητικός διάλογος σχετικά με τη διευθέτηση της σύγκρουσης στη νοτιοανατολική Ουκρανία», δήλωσε ο Κόζακ στην ειδησεογραφική εφημερίδα Kommersant.

«Επιβεβαιώθηκε ότι οι συμφωνίες του Μινσκ παραμένουν η μοναδική βάση για διευθέτηση», συνέχισε. «Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, οι ΗΠΑ επιβεβαίωσαν τη θέση τους... ότι η σημαντική πρόοδος προς την επίλυση της σύγκρουσης είναι απίθανη χωρίς καμία συμφωνία σχετικά με τις μελλοντικές παραμέτρους της αυτονομίας του Ντονμπάς. Με άλλα λόγια, δίνοντας στην περιοχή ένα ειδικό καθεστώς εντός της Ουκρανίας».

Η ίδια η Νούλαντ χαρακτήρισε τις συνομιλίες στο Κρεμλίνο «παραγωγικές» και «χρήσιμες».

Η Nuland είναι περισσότερο γνωστή παγκοσμίως για την επίσκεψή της στον ιστότοπο των διαδηλώσεων στην πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου στα τέλη του 2013, όταν εθεάθη να μοιράζει μπισκότα σε διαδηλωτές. Αυτό προκάλεσε αναταραχή στη Μόσχα, η οποία το είδε ως απροκάλυπτη αμερικανική υποστήριξη για το κίνημα.

(Σημείωση: Διακριτικός ο συντάκτης του άρθρου παραλείπει να υπομνήσει ότι την διεθνή δημοσιότητα κατέκτησε η κ. Βικτώρια Νούλαντ με την παραίνεση της στον κ. Πάϊατ, (τότε πρεσβευτή στο Κίεβο) «Fuck the E.U.!», κατά την (υποκλαπείσα)τηλεφωνική συνομιλία τους για την σύνθεση της επικείμενης ουκρανικής πραξικοπηματικής κυβέρνησης, όταν εκείνος την διέκοψε για να τις υπενθυμίσει τις επιθυμίες της Ε.Ε. Η οποία ΕΕ, με την τρέχουσα διμερή αμερικανο-ρωσική διευθέτηση, υφίσταται και πάλι την εφαρμογή της υπόδειξης της κ. Νούλαντ στον τότε πρεσβευτή της στο Κίεβο.)

Η σύγκρουση στην Ουκρανία ξεκίνησε μετά τα γεγονότα του Κιέβου, τα οποία τελικά οδήγησαν τις δύο αυτοαποκαλούμενες δημοκρατίες του Ντονέτσκ (DNR) και του Λουχάνσκ (LNR) να ανακηρύξουν ανεξαρτησία, σε μια κίνηση που δεν αναγνωρίστηκε ούτε από τη Μόσχα ούτε από το Κίεβο. Οι περιοχές Ντονέτσκ και Λουχάνσκ βρίσκονται και οι δύο στα ανατολικά της Ουκρανίας, στα ρωσικά σύνορα.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, εκπρόσωποι από την Ουκρανία, τη Ρωσία, το DNR και το LNR υπέγραψαν το λεγόμενο Πρωτόκολλο του Μινσκ, με τη μεσολάβηση του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Ολάντ και της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ. Εκτός από έγγραφο κατάπαυσης του πυρός, η συμφωνία περιελάμβανε επίσης έναν οδικό χάρτη για το μέλλον του Ντονμπάς, ο οποίος ανέφερε συγκεκριμένα την αποκέντρωση της εξουσίας από το Κίεβο.

Την Τρίτη, μετά από συνάντηση με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σημείωσε ότι η ΕΕ στηρίζει επίσης την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Μινσκ.

* * * *

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

[Η πολυσήμαντη όσο και αιφνιδιαστική αυτή επίσκεψη στην Μόσχα ηγετικού στελέχους του Αμερικανικού υπουργείου των Εξωτερικών, επί τριών κυβερνήσεων, προσώπου- συμβόλου του αντιρωσικού στρατοπέδου στις ΗΠΑ και πρωταγωνίστριας στην επιχείρηση «μεταπολίτευσης» στην Ουκρανία, θα προκαλέσει δικαιολογημένα διεθνή αίσθηση, ερωτήματα και εικασίες.

Την επίσημη ρωσική απάντηση και ερμηνεία αναπτύσσει το κατωτέρω άρθρο στο «Russia Today» του Ρώσου πολιτειολόγου Fyodor Lukyanov, προέδρου του ρωσικού Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής, αρχισυντάκτη της επιθεώρησης «Η Ρωσία στις Διεθνείς Υποθέσεις» και παγκοσμίως γνωστού ως Διευθυντού Ερευνών της «Λέσχης Διεθνών Συζητήσεων Βαλντάϊ», που συγκεντρώνει ετησίως εκατοντάδες διεθνείς προσωπικότητες στην Πετρούπολη:]


Η προσπάθεια του Μπάιντεν να γοητεύσει τη Μόσχα δείχνει ότι οι ΗΠΑ έχουν κουραστεί από τη σύγκρουση με τη Ρωσία για την Ουκρανία και ανησυχούν περισσότερο για τον πόλεμο με την Κίνα.
Η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ, στο κέντρο, και ο Πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία Τζον Σάλιβαν εμφανίζονται στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ντομοντέντοβο, στην περιοχή της Μόσχας, στη Ρωσία. © Σπούτνικ


Φιοντόρ Λουκιάνοφ, R.T.13 Οκτ, 2021

Η Βικτόρια Νούλαντ, απεσταλμένη του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν για ευρωπαϊκές και ευρασιατικές υποθέσεις, βρίσκεται στη Μόσχα στο πλαίσιο μιας πρωτοφανούς, αλλά εξαιρετικά συμβολικής κίνησης, με τη Ρωσία να παραιτείται από τις κυρώσεις εναντίον της για να επιτρέψει τη συνάντηση.

Στη Ρωσία, η Νούλαντ είναι κοντά σε έναν θρύλο. Απαθανατίστηκε από κάμερα να μοιράζει μπισκότα στους διαδηλωτές στην Πλατεία Μεϊντάν της Ουκρανίας το 2014, έγινε η προσωποποίηση της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Η Νούλαντ, σύζυγος του εξέχοντα θεωρητικού του νεοσυντηρητισμού Ρόμπερτ Κάγκαν, πρέπει να έχει μια ιδιαίτερη κοσμοθεωρία για την προώθηση της δημοκρατίας με την καταπολέμηση του κατ αυτήν ρωσικού ιμπεριαλισμού.

Ωστόσο, είναι μια έμπειρη και ικανή διπλωμάτης που τηρεί την επίσημη γραμμή. Επί του παρόντος, όπως μπορούμε να δούμε, η προσέγγιση είναι επιχειρηματική και ρεαλιστική. Αυτή η επίσκεψη έχει ως στόχο να βοηθήσει τον Λευκό Οίκο να επιδιώξει τους συγκεκριμένους στόχους για τους οποίο εργάζεται.

Η πίεση της Νούλαντ να επισκεφθεί τη Μόσχα πιθανότατα οφείλεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης Μπάιντεν να εκτιμήσει τις πιθανότητες επικίνδυνης κλιμάκωσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Απλά δεν είναι προς το συμφέρον του Λευκού Οίκου να συμβεί μια τέτοια σύγκρουση, δεδομένου ότι η Ουάσιγκτον έχει έναν κατάλογο άλλων προτεραιοτήτων.

Προτεραιότητα νούμερο ένα – πολύ μπροστά από οτιδήποτε άλλο – είναι ο περιορισμός της Κίνας. Οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας συνεχίζουν να επιδεινώνονται, ενώ οι εντάσεις, ή τουλάχιστον η ένταση των επεισοδίων, συνεχίζει να αυξάνεται.

Το επίκεντρο είναι και πάλι η Ταϊβάν, αναμφισβήτητα το πιο εκρηκτικό ζήτημα και το μόνο στην ημερήσια διάταξη με το Πεκίνο που θα μπορούσε πραγματικά να οδηγήσει σε πόλεμο. Χωρίς να διαφαίνεται λύση, και οι δύο χώρες προετοιμάζονται για μια μακροπρόθεσμη αντιπαράθεση πλήρους κλίμακας.

Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η Ρωσία έχει απωθηθεί στα μη επίκαιρα . Το Πεντάγωνο συχνά συμμερίζεται ανησυχίες σχετικά με τη στρατιωτική ικανότητα της Ρωσίας. Το αποτέλεσμα ήταν οι στρατηγικές διαβουλεύσεις στη Γενεύη, που ξεκίνησαν μετά τη συνάντηση μεταξύ του Μπάιντεν και του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ωστόσο, από πολλές απόψεις, η Ρωσία εξετάζεται μέσα από το πρίσμα της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των περιοχών όπου θα μπορούσε να αναδειχθούν σε αντιπερισπασμό.

Προφανώς, ο Πρόεδρος Μπάιντεν και η κυβέρνησή του επιδιώκουν να εξασφαλίσουν το υφιστάμενο καθεστώς μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας, αποφεύγοντας την κλιμάκωση, ειδικά όταν πρόκειται για το Ντονμπάς. Θα προχωρούσα μάλιστα στο να πω ότι ο Λευκός Οίκος είναι έτοιμος να ασκήσει την επιρροή του στο Κίεβο, ιδίως από τη στιγμή που η πρόσφατη αλλαγή πολιτικού χαρακτήρα του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι αποτελεί έκπληξη ακόμη και για τις ΗΠΑ, οι οποίες είχαν μεγάλες ελπίδες για αυτόν ως φιλελεύθερο μεταρρυθμιστή.

Εν τω μεταξύ, οι πολιτικές εξελίξεις στο Κίεβο επιταχύνονται. Ο Ζελένσκι είναι προσηλωμένος στην εδραίωση της προσωπικής του δύναμης και στην καταστολή πολλών κέντρων επιρροής, τα οποία μέχρι πρόσφατα ήταν μια διαβόητη και επίμονη παρουσία στην ουκρανική πολιτική.

Ωστόσο, χωρίς ισχυρή βάση, έχει ξεκινήσει την οικοδόμηση ενός πολύπλοκου συστήματος που βασίζεται στη μπλόφα. Απευθύνει έκκληση στη Δύση, εκμεταλλευόμενος την ως φόβητρο για τους εγχώριους μεγιστάνες, με την υπόσχεση να καταπολεμήσει τη διαφθορά με τη βοήθεια της Ουάσινγκτον. Ενοχλεί επίσης τη Ρωσία, καθώς η «ρωσική απειλή» μπορεί να αναγκάσει τη Δύση να στηρίξει το Κίεβο παρά την έλλειψη απτής προόδου στον αγώνα κατά της διαφθοράς, τουλάχιστον με τη μορφή που θα έκανε την Ουάσιγκτον ευτυχισμένη.

Είναι ένα ασταθές και ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Είναι ριψοκίνδυνο, διότι αυτή η λογική μπορεί να τον παρακινήσει να κλιμακώσει την κρίση του Ντονμπάς αποκλειστικά για εσωτερικούς λόγους. Ούτε η Ρωσία είναι ανεκτική στις προκλήσεις. Κρίνοντας από τις δημοσιεύσεις Ρώσων ηγετών, το επίκαιρο άρθρο του Πούτιν, το περασμένο καλοκαίρι, για την ιστορική συγγένεια Ρωσίας-Ουκρανίας και την πρόσφατη κριτική του πρώην προέδρου Ντμίτρι Μεντβέντεφ κατά του αυξανόμενου εθνικισμού, το Κρεμλίνο δείχνει τα όρια της υπομονής του.

Αυτό είναι ανησυχητικό για την Ουάσιγκτον, πόσο μάλλον όσο δείχνει πως έχει κουραστεί από την Ουκρανία εδώ και αρκετό καιρό. Η Victoria Nuland γνωρίζει τα μέσα και τα έξω της ουκρανικής πολιτικής και την ποιότητα της ηγεσίας της όπως κανείς άλλος. Η βαθιά δυσπιστία προς τη Ρωσία, σε συνδυασμό με τον σκεπτικισμό προς την ικανότητα των ελίτ του Κιέβου, ωθεί τις ΗΠΑ προς κάποιο είδος συστήματος δικλείδας ασφαλείας.

Τους τελευταίους 10 μήνες στον Λευκό Οίκο, η κυβέρνηση Μπάιντεν επέδειξε συνέπεια σε θέματα που την ενδιαφέρουν, ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τον προκάτοχό της. Επίσης, όταν το κρίνει απαραίτητο μπορεί να αγνοήσει τα ιδεολογικά βάρη (σε αντίθεση με όλες τις μετά-Ψυχροπολεμικές κυβερνήσεις – από τον Κλίντον μέχρι τον Ομπάμα) – ή μάλλον να τα παραμερίσει προς το παρόν.

Ο προσδιορισμός των παραμέτρων του πολυμερούς αμοιβαίου περιορισμού της ουκρανικής κρίσης ήταν πιθανώς ο σκοπός της τρέχουσας επίσκεψης. Τα σχόλια τόσο από τη Ρωσία όσο και από τις ΗΠΑ είναι φειδωλά, ενώ η κατάσταση του διαλόγου είναι τέτοια που οποιαδήποτε δημοσιότητα θα έκανε τα πράγματα χειρότερα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν η εμπιστευτικότητα είναι η καλύτερη επιλογή.

Είναι απίθανο ( η επίσκεψη Νούλαντ) να οδηγήσει σε «συναλλαγές» ή μακροπρόθεσμες συμφωνίες, για τις οποίες οι σχολιαστές αρχίζουν για κάποιο λόγο να εικάζουν αμέσως μετά από οποιαδήποτε επαφή υψηλού επιπέδου.

Στον σημερινό κόσμο, η πολιτική δεν είναι καθόλου μακροπρόθεσμη. Επίσης, δεν υπάρχουν εφικτές επιλογές διακανονισμού. Οι συμφωνίες του Μινσκ παραμένουν ένα πλαίσιο χωρίς σοβαρές προοπτικές, ωστόσο πρέπει να διατηρηθούν στη θέση τους, διότι αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον κάποιο είδος οιονεί νομικού καθεστώτος. Η ανατροπή των συμφωνιών θα σήμαινε επιστροφή στην προηγούμενη φάση, πολύ πιθανό σε πόλεμο. Ωστόσο, η εφαρμογή της ημερήσιας διάταξης του Μινσκ δεν φαίνεται καθόλου ρεαλιστική.

Όπως τόνισε η Nuland, τα κοινά συμφέροντα της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών περιορίζονται στην ανάγκη προβλεψιμότητας, τίποτα περισσότερο. Αλλά σε σύγκριση με αυτό που έχουμε συνηθίσει στις σχέσεις μας με την Αμερική, αυτό είναι αρκετό. Έτσι, αυτή η επίσκεψη θα πρέπει να θεωρηθεί επιτυχής, ανεξάρτητα από το πώς τελειώνει. Και η κυβέρνηση Μπάιντεν θα πρέπει να λάβει τα εύσημα για το γεγονός ότι είναι σοβαρή όσον αφορά τις επικοινωνίες σε θεμελιώδη ζητήματα, και όχι για ήσσονος σημασίας ζητήματα όπως εσωτερικές πολιτικές εκτιμήσεις ή αντιπαραθέσεις σχετικά με τον αριθμό των διπλωματών στις πρεσβείες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Άνοιξαν η λεωφόρος Κηφισού και η Παραλιακή, λίγο πριν τις 6.30 το πρωί, οι οποίες είχε αποφασιστεί να μείνουν κλειστές από τη μία τη νύχτα έως τις 8 το πρωί, για την προστασία των οδηγών από τα έντονα καιρικά φαινόμενα στο πλαίσιο της κακοκαιρίας «Μπάλλος».

Ωστόσο, άνοιξαν μιάμιση ώρα νωρίτερα από ό,τι προγραμματιζόταν, καθώς τα φαινόμενα είχαν σταματήσει και το δυσκολότερο κομμάτι που ήταν 3 – 6 τη νύχτα έχει περάσει.

Υπενθυμίζεται ότι σήμερα θα είναι κλειστές οι δημόσιες υπηρεσίες στην Αττική, εκτός από τις αναγκαίες για τη διαχείριση του φαινομένου και των Υπηρεσιών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ακόμη, ενθαρρύνεται η τηλε-εργασία στην Αττική σε όλο τον ιδιωτικό τομέα, καθώς θα συνεισφέρει πολύ στην αποσυμφόρηση των δρόμων.

Κλειστά σχολεία

Την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου, κλειστά θα παραμείνουν τα σχολεία σε πολλές περιοχές της χώρας λόγω της κακοκαιρίας «Μπάλλος». Ειδικότερα:

ΑΤΤΙΚΗ, ΕΥΒΟΙΑ, ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ


Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών δεν θα λειτουργήσουν τα σχολεία σε Αττική, Εύβοια και Χαλκιδική.

ΣΗΤΕΙΑ

Με τηλεκπαίδευση θα πραγματοποιηθούν τα μαθήματα στη Σητεία.
ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Στην Π.Ε. Ηρακλείου δεν θα λειτουργήσουν τα εξής σχολεία:
Το 3ο Νηπιαγωγείο Αρχανών, το Νηπιαγωγείο Τεφελίου και το Γυμνάσιο Τεφελίου στον δήμο Αρχανών – Αστερουσίων.
Το 24ο Δημοτικό Σχολείο, το 31ο Δημοτικό Σχολείο, το 7ο Δημοτικό Σχολείο, το 4ο Νηπιαγωγείο στον Δήμο Ηρακλείου.
Το 1° Δημοτικό Σχολείο Αρκαλοχωρίου, το 2° Δημοτικό Σχολείο Αρκαλοχωρίου, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Αρκαλοχωρίου, το Γυμνάσιο Αρκαλοχωρίου, το Γυμνάσιο Καστελλίου, το Γενικό Λύκειο Αρκαλοχωρίου, το 1° Επαγγελματικό Λύκειο Αρκαλοχωρίου και το IX. Γενικό Λύκειο Καστελλίου στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας.
Στον Δήμο Φαιστού δεν θα λειτουργήσουν το Δημοτικό Σχολείο – Νηπιαγωγείο Καμαρών, το Ε.Ε.Ε.Ε.Κ ΤΥΜΠΑΚΙΟΥ της Δημοτικής Ενότητας Τυμπακίου και η ΔΟΜΗ ΚΔΑΠ Τυμπακίου.
ΛΑΚΩΝΙΑ

Ο Δήμος Ευρώτα ανακοίνωσε την αναστολή λειτουργίας των σχολείων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και των παιδικών σταθμών.

ΑΡΓΟΛΙΔΑ, ΛΑΚΩΝΙΑ, ΑΡΚΑΔΙΑ


Κλειστά όλα τα σχολεία σε δήμους των περιφερειακών ενοτήτων Αργολίδας, Λακωνίας και Αρκαδίας, λόγω των μετεωρολογικών προγνώσεων για δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

ΚΕΡΚΥΡΑ


Κλειστές θα παραμείνουν όλες οι σχολικές βαθμίδες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε όλη την Επικράτεια της Περιφερειακής Ενότητας Κέρκυρας.

ΖΑΚΥΝΘΟΣ


Αναστέλλεται η λειτουργία των σχολικών μονάδων στη Ζάκυνθο.

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ


Δεν θα λειτουργήσουν στο Ληξούρι τα σχολεία την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου.

ΗΛΕΙΑ


Κλειστές θα παραμείνουν αύριο όλες οι σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας, καθώς και οι παιδικοί σταθμοί.

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ


Κλειστά για δεύτερη ημέρα θα παραμείνουν αύριο στο Μεσολόγγι όλα τα σχολεία, οι παιδικοί και τα ΚΔΑΠ του δήμου.

ΣΑΜΟΣ, ΙΚΑΡΙΑ


Σύμφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις, δεν θα λειτουργήσουν τα σχολεία σε Σάμο και Ικαρία.

ΚΟΡΙΝΘΙΑ


Κλειστά θα παραμείνουν όλα τα σχολεία σε δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας, για προληπτικούς λόγους, εξαιτίας των μετεωρολογικών προγνώσεων για δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Ειδικότερα, θα παραμείνουν κλειστά τα σχολεία στους Δήμους Κορινθίων, Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων, Νεμέας και Σικυωνίων.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με προσωπικά μηνύματα alert από την Πολιτική Προστασία ειδοποιούνται οι κάτοικοι πολλών περιοχών της χώρας λόγω της σφοδρότητας της κακοκαιρίας που ξεκίνησε ήδη και προβλέπεται να επιδεινωθεί να αποφύγουν άσκοπες μετακινήσεις.
Αναλυτικές οδηγίες ανακοινώθηκαν και από τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας του Δήμου Θερμαϊκού:

ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΝΟΨΕΙ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ

Ενόψει της κακοκαιρίας, καλούμε όλους τους πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να ακολουθούν πιστά τις παρακάτω βασικές οδηγίες:

-Αποφύγετε κάθε περιττή μετακίνηση κατά τη διάρκεια των έντονων καιρικών φαινομένων και ασφαλίστε τις πόρτες και τα παράθυρα σας ερμητικά, έχοντας πάντα υπόψη σας σε περίπτωση δημιουργίας χειμάρρων να μετακινηθείτε στα ψηλότερα σημεία του σπιτιού.

-Αποφεύγετε την παραμονή σας σε υπόγειους, ημιυπόγειους και ισόγειους χώρους.

-Μην διασχίζετε για κανένα λόγο χειμάρρους, ρέματα ή δρόμους που έχουν πλημμυρίσει πεζοί ή με όχημα. Για κανένα λόγο.

-Παρακολουθείτε τις σχετικές ανακοινώσεις στα μέσα ενημέρωσης και ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες των Αρχών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Reseau International/ via http://euro-synergies.hautetfort.com 11-10-21 Mετάφραση Μ.Στυλιανού

Για δεύτερη ημέρα, οι Βρυξέλλες συγκλονίζονται από την απόφαση του Πολωνικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, το οποίο αναγνώρισε την υπεροχή του πολωνικού συντάγματος έναντι του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των συνθηκών της ΕΕ. Τα πολιτικά κοινωνικά δίκτυα βρίθουν από οργισμένα σχόλια αξιωματούχων της ΕΕ, βουλευτών και ειδικών. Η EADaily παρουσίασε μιαν επισκόπηση ορισμένων δειγμάτων.

( Σημείωση: Η απόφαση αυτή καταγγέλλεται από τις Βρυξέλλες ως αποτέλεσμα της υποταγής της πολωνικής Δικαιοσύνης στις υποδείξεις της κυβέρνησης της Βαρσοβίας, κατηγορούμενης ως απολυταρχικής , αρνούμενης να συμμορφωθεί με τις προοδευτικές ντιρεκτίβες της ΕΕ σε θέματα όπως το μεταναστευτικό και οι γάμοι, οι υιοθεσίες και διαδηλώσεις ομοφυλοφίλων, μεταξύ άλλων στοιχείων της σύγχρονης δημοκρατικής κανονικότητας στην Δύση.)

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου David Sassoli δήλωσε: «Η υπεροχή του δικαίου της ΕΕ πρέπει να είναι αδιαμφισβήτητη. Όποιος παραβιάζει αυτήν την αρχή απειλεί μία από τις θεμελιώδεις αρχές της ΕΕ. Καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μέτρα».

Ο Jeroen Lenaers, νομικός εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση του PiS (το κυβερνών κόμμα της Πολωνίας ) λέει ότι δεν θέλει να αποχωρήσει από την ΕΕ. Ενεργεί ωστόσο προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αρκετά! Κηρύσσοντας ότι οι Συνθήκες της ΕΕ είναι ασύμβατες με το πολωνικό δίκαιο, το παράνομο Συνταγματικό Δικαστήριο βάζει τη χώρα στο δρόμο προς το Polexit (αντιγραφή της Βρετανικής απόσχισης από την ΕΕ, “BREXIT”).. Τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν πρέπει να παραμείνουν αδρανή! ».

Ο Jens Geyer, ευρωβουλευτής του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών: «Εάν η νομική κοινότητα της ΕΕ δεν υπάρχει πλέον, πρέπει να διαλυθεί. Υπάρχουν τώρα δύο επιλογές για την Πολωνία. Είτε το πολωνικό σύνταγμα θα ευθυγραμμιστεί με το δίκαιο της ΕΕ, είτε η Πολωνία θα πρέπει να αποχωρήσει από την ΕΕ. ».

Η Teresa Reintke, Γερμανίδα ευρωβουλευτής (Πράσινοι): «Οι κυβερνήσεις της ΕΕ δεν πρέπει πλέον να αδρανούν ενώ η πολωνική κυβέρνηση προσπαθεί να αλλάξει τους κανόνες της δημοκρατίας! ».

Ο Laurent Pech, Καθηγητής Ευρωπαϊκού Δημοσίου Δικαίου στο Λονδίνο: «Έχουμε μπροστά μας το Polexit του νομικού συστήματος. Και επίσης το τέλος της εμπιστοσύνης στο ευρωπαϊκό δίκαιο. Η Πολωνία θέλει να δημιουργήσει ένα σοβιετικού τύπου δικαστικό σύστημα έτσι ώστε η απολυταρχία να μπορεί να αναπτυχθεί ανεμπόδιστα ».

Η TG Europe WTF συνοψίζει: «Αυτή είναι μια αποφασιστική στιγμή για ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινότητα. Εάν τώρα το ζήτημα της Πολωνίας δεν επιλυθεί ριζικά (ούτε με την έξοδο της χώρας από την ΕΕ, ούτε με την επιστροφή της Βαρσοβίας στην ευρωπαϊκή οδηγία) και οι Βρυξέλλες καταπιούν τις ενέργειες των Πολωνών, τότε ένα τέτοιο προηγούμενο θα οδηγήσει σε ένα ντόμινο, ειδικά στην Ανατολική Ευρώπη, όπου για παράδειγμα και η Ουγγαρία έχει ξεκινήσει το δρόμο της μεγαλύτερης κυριαρχίας. Τελικά, αυτό θα οδηγούσε στη διάλυση ολόκληρου της ένωσης. ».

*Σχόλια Ευρω-συνέργειες Commentaires Euro-synergies :

1) Ο νόμος πρέπει να ανταποκρίνεται σε έναν οντολογικό και ανθρωπολογικό ρεαλισμό: Εάν δεν τον λαμβάνει υπόψη, είναι άχρηστος και πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ένα συνεκτικό νομικό σύστημα, εμπνευσμένο, για παράδειγμα, από το πολωνικό συνταγματικό Δίκαιο ή το Δίκαιο όπως ίσχυε πριν από τη σύγχρονη αποσύνθεση.

2) Ο φετιχισμός του νόμου, Ιακωβινισμός και δυτική μανία, είναι μια συμφορά. Κάποιοi μπορεί να θέλoυν να διαφύγουν από αυτή την καταστροφή. Ο νόμος είναι πάντα μια αφαίρεση που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να παραβιάσει τους θεμελιώδεις νόμους της φυσικής και βιολογικής πραγματικότητας.

3) Το φαινόμενο ντόμινο (αλυσιδωτών επαναλήψεων)είναι απολύτως επιθυμητό γιατί τελικά θα οδηγήσει σε εναρμόνιση του Δικαίου, με τις οντολογικές και ανθρωπολογικές πραγματικότητες. Αντίθετα, ο νόμος που υποστηρίζει η σημερινή ΕΕ οδηγεί σε ατελείωτες διαφωνίες. Οι αποφάσεις του Πολωνικού Συνταγματικού Δικαστηρίου και της ουγγρικής δυστροπίας είναι μόνο η αρχή. Πρέπει να θέσουμε τέλος σε όλες αυτές τις πιθανές διαμάχες επιστρέφοντας σε ένα Δίκαιο εκκαθαρισμένο από όλες τις σύγχρονες μανίες, για τις οποίες η πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από ανεπάρκειες ή κενά που πρέπει να καλυφθούν με τα μερεμέτια ανεγκέφαλων νομικών και παραφρόνων ιδεολόγων.

πηγή: http://aurorasito.altervista.org μέσω http://euro-synergies.hautetfort.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μία  ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook  ο δημοφιλής και αντισυμβατικός ηθοποιός, ως προς την πολιτική θεώρηση πραγμάτων που διατηρεί,  Αντώνης Καφετζόπουλος θέλησε εκτός από τον απολογισμό ζωής του να γνωστοποιήσει τις απόψεις του, για τη χώρα, τον κόσμο, την ανάπτυξη, την κλιματική αλλαγή, αποδεχόμενος πως η γενιά του που φεύγει μέρα με τη μέρα τα έχει σκατώσει κοινώς.

Με κύριο μότο την απαισιοδοξία που τον διακατέχει έγραψε:

Λυπάμαι πολύ, τα σκ@@@με.

Κλείνω τα εβδομήντα σήμερα και τα αισθήματα είναι - αζ γιούζουαλ - ανάμεικτα.

Απο τη μία, ικανοποιημένος σε προσωπικό επίπεδο (εν συντομία: δεν έκλεψα, δε έβλαψα, κοιμάμαι ήρεμα. Δεν πάτησα λαιμό κανενός, έχω δυο αγόρια έξυπνα ταλαντούχα και νόστιμα, δυο πιο μακρινές κάτι-σαν-κόρες, έξυπνες, ταλαντούχες και νοστιμότατες). Έκανα πολλά στην τέχνη μου, έχω και πολλά άλλα που δεν πρόκανα ή/και δεν τα έφερε η τύχη να κάνω - έτσι είναι η ζωή. Με δυο λόγια τα έχω καλά με τον εαυτό μου. (Λεφτά δεν υπάρχουνε αλλά δεν παραπονιέμαι, έτσι πορεύτηκα…)

Απο την άλλη όμως;

Καταστροφή.

Χρόνια τώρα ξέρω ότι:

-Πριονίζουμε το κλαδί.

-Δεν υπάρχει εναλλακτικός πλανήτης για τα εγγόνια της ανθρωπότητας.

-Είναι ήδη αργά, τα λόγια είναι φτώχεια.

Η γενιά μου είχε στη διάθεση της όλη τη συσσωρευμένη γνώση για να πάρει τα μέτρα της και την αγνόησε. Τη σπατάλησε.

Επαναλαμβάνω, τα σκ@@@με.

Μην ακούω βλακείες του τύπου, φταίει ο καπιταλισμός, ο σοσιαλισμός, ο χίτλερ ή ο στάλιν. Μην ακούω μοιρολατρίες του τύπου φταίει η ανθρώπινη φύση, Κεμάλ...

Αυτά είναι αρχαία ξινά σταφύλια. Είμαστε σοφότεροι, οφείλουμε να είμαστε.

Μια χαρά τα πήγε η ανθρώπινη φύση μέχρι χτες. Κουτσά στραβά επινόησε τη δημοκρατία, τον ορθολογισμό και την επιστημονική μέθοδο και απο άγρια εγωιστικά ζώα που δαγκώνανε το λαιμό ο ένας του άλλου μας «έφερε» στο σημείο να γίνουμε κάπως ήμερα εγωιστικά ζώα που διδάχτηκαν να επιβιώνουν συνυπάρχοντας σε κοινωνίες. Εκεί όπου η ατομική επιτυχία δεν νοείται έξω απο την ομάδα. Τα σχολίασε όλα αυτά ωραιότατα η φιλοσοφία και τα τραγούδησαν οι τέχνες μας. Μην λέμε τα ίδια και τα ίδια…

Λίγο πολύ, αυτά που λέω τα γνωρίζουν οι πάντες. Πολίτες αλλά/και πολιτικοί, «ηγεσίες» και «λαός».

Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο πλανήτης είναι πεπερασμένος, ένα δυναμικό αλλά κλειστό σύστημα που έχει αυστηρά όρια. Έξω απο αυτόν δεν υπάρχει χώρος για επέκταση και «ανάπτυξη». Τέλος.

Η γενιά μου τα ξέρει αυτά. Τουλάχιστον ξέρει ότι είναι στη διάθεση της όλες οι πληροφορίες και τα τεκμήρια. Κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια νόμου. Είναι μη-επιχείρημα.

Οι ελίτ της γενιάς μου, αυτοί που έπαιρναν ή ενέπνεαν τις αποφάσεις συμπεριφέρθηκε ως μωρά παρθένος. Σαν εκείνον τον μορφωμένο, έξυπνο και ενημερωμένο ασθενή που αντί να ακούει το γιατρό του, το έριξε στις προσευχές και τα ματζούνια. Πολιτεύτηκε με την ανομολόγητη ελπίδα ότι θα γίνει κάποιο θαύμα. Και πάνω απ’ όλα είχε την τη ιδιοτελή και ανόητη προσδοκία ότι εκείνη, «η ελίτ», θα τη γλιτώσει κάπως λόγω πλούτου ή ισχυρής θέσης. Μπούρδες. Κανένας δε θα γλιτώσει, μπορεί απλώς να πεθάνει τελευταίος.

Είναι ήδη αργά; Πιθανότατα.

Υπάρχει λύση; Ασφαλώς και θα υπάρχει. Αλλά οδυνηρή. Τουλάχιστον για το προνομιούχο ημισφαίριο της Γης.

-Δεν με ψήνει η επιστροφή στην προβιομηχανική εποχή. Ακούγεται μεν πολύ ρομαντική, γεμάτη πράσινα λιβάδια, επιστροφή στην σεμνή παραγωγή τροφής για λίγους εκλεκτούς αλλά κρύβει πόνο, δάκρυα και θάνατο δισεκατομμυρίων. Τα όνειρα του Χίτλερ ωχριούν μπροστά στη σφαγή που θα επακολουθήσει.

-Δεν με ψήνει «η αυτορρύθμιση». Και καλά ότι όλα θα πάρουν το δρόμο τους όταν έρθει η ώρα. Η ώρα ήρθε, είναι εδώ και τίποτα δεν δείχνει τάσεις αυτορρύθμισης. Επίσης, κρύβει πόνο, δάκρυα και θάνατο για δισεκατομμύρια. Τα ίδια δισεκατομμύρια των φτωχών του πλανήτη.

-Δεν με ψήνει ούτε η πολιτισμένη στάση εκείνων που επιθυμούν να ρυθμιστούν μεν τα πράγματα αλλά χωρίς να δυσαρεστηθούν και πολύ οι ψηφοφόροι τους. Τα κύματα των προσφύγων είναι ήδη εδώ, η κλασική «προοδευτική» ανάλυση ότι τους διώχνουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι δεν αρκεί για να εξηγήσει αυτό που βλέπουμε. Η ανθρωπότητα μετακινείται απο την αυγή της ύπαρξης της για ένα και μοναδικό λόγο: γιατί δεν φτάνουν οι πόροι για να ζήσει στον τόπο που έτυχε να γεννηθεί.

Άρα, επομένως και επειδή: θα χρειαστούν γενναίες και συντεταγμένες πολιτικές. Τοπικές και παγκόσμιες. Θα πρέπει να ξεβολευτούμε κατά πολλές τάξεις μεγέθους. Τα ψέμματα τελείωσαν. Δεν είναι μόνο οι υπερπλούσιοι που θα πρέπει να δεχτούν σαρωτική ανακατανομή στον πλούτο. Είμαστε όλοι. Η ανθρωπότητα λειτουργεί κάπως σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία.

Είναι έτοιμες οι κοινωνίες για τέτοια σεισμική ανατροπή; Πλάκα κάνεις… Και βέβαια οχι! Εδώ του λες κάνε ένα εμβόλιο να γλυτώσεις εσύ και οι δικοί σου απο αρρώστια και πιθανό θάνατο και επινοεί χιλιάδες ανόητες «εναλλακτικές» ερμηνείες αντί να τελειώνει να πάμε παρακάτω…

Απο τους προέδρους μερικών απο τα πιο πλούσια και ισχυρά κράτη μέχρι τον τελευταίο ινφλουένσερ της κακιάς ώρας, ένας νέος Λουδιτισμός έχει αναδειχτεί σε μαζική ιδεολογία: αφού δυσκολεύομαι να καταλάβω, αφού η ορθολογική ερμηνεία έχει κόστος, τότε, στάχτη και μπούρμπερη! Κάψε τα όλα. Έτσι κι αλλιώς δεν διαφαίνεται κάποια εύκολη λύση, ας καούν τα καράβια που μας έφεραν ως εδώ, ας γκρεμιστούν όλα, με πρώτη τη δημοκρατία.

Εβδομήκοντα λοιπόν, και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος…

Είναι κάπως αργά για παιδαριώδεις εγωισμούς. Άλλωστε κι εγώ, όπως όλοι δεν επιθυμώ τίποτα παραπάνω απο το να περάσω ήσυχα τα χρόνια που μου μου απομένουν.

Να είστε καλά και να προσέχετε!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αμέριστη στήριξη στο έργο του Παιδικού Χωριού SOS στο Πλαγιάρι συνεχίζει να παρέχει ο δήμος Θέρμης. Στο πλαίσιο αυτό, τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου αντιπροσωπεία του δήμου με επικεφαλής τον δήμαρχο Θεόδωρο Παπαδόπουλο επισκέφθηκε το Παιδικό Χωριό SOS στο Πλαγιάρι προκειμένου να παραδώσει επιταγή με την οποία αναλαμβάνει να καλύψει όλα τα λειτουργικά έξοδα ενός εκ των συνολικά οκτώ σπιτιών του Χωριού, για διάστημα ενός χρόνου.

Την υπόσχεση αυτή είχε δώσει τον περασμένο Δεκέμβριο ο δήμαρχος Θέρμης προς του ιθύνοντες του Παιδικού Χωριού, όταν το είχε επισκεφθεί ξανά, επικεφαλής και τότε αντιπροσωπείας του δήμου προκειμένου να παραδώσει ενόψει των εορτών, είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα και παιχνίδια για τα παιδιά τα οποία φιλοξενούνται εκεί.

Επίσης, λίγες ημέρες νωρίτερα, στις αρχές Δεκεμβρίου 2020, αντιπροσωπεία του δήμου Θέρμης είχε επισκεφθεί εκ νέου το Παιδικό Χωριό SOS Πλαγιαρίου και είχε παραδώσει συσκευές τάμπλετ προκειμένου να διευκολύνει τη συμμετοχή των παιδιών στην εξ αποστάσεως διδασκαλία.

Σε δήλωσή του ο δήμαρχος Θεόδωρος Παπαδόπουλος τόνισε ότι “ο δήμος Θέρμης παρακολουθεί στενά το σπουδαίο έργο το οποίο επιτελούν η διοίκηση και τα στελέχη του Παιδικού Χωριού SOS στο Πλαγιάρι, το οποίο εμείς στηρίζουμε με κάθε δυνατό τρόπο, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας. Είμαστε σε τακτική επικοινωνία με τους ανθρώπους του Χωριού και προσπαθούμε να λύσουμε προβλήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων μας, αλλά και να προσφέρουμε ό,τι μπορούμε για να διευκολύνουμε τη ζωή των δεκάδων παιδιών τα οποία φιλοξενούνται στα σπίτια του Χωριού, πηγαίνουν στα σχολεία μας, παίζουν στα γήπεδα και στα πάρκα του δήμου μας”.

“Ο δήμος Θέρμης είναι πάντοτε δίπλα μας, μας στηρίζει με κάθε τρόπο και τον ευχαριστούμε θερμά γι' αυτό”, δήλωσε ο Σωκράτης Ουζούνογλου, μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Παιδικών Χωριών SOS, υπεύθυνος Βορείου Ελλάδος.

Ο Άκης Δρεπανίδης, διευθυντής του Παιδικού Χωριού SOS Πλαγιαρίου και ο Γιώργος Μπασδάρης, παιδαγωγικός σύμβουλος των Παιδικών Χωριών SOS στη Βόρεια Ελλάδα, παρουσίασαν το έργο το οποίο γίνεται στη δομή του Πλαγιαρίου όπου φιλοξενούνται αυτήν την περίοδο σαράντα παιδιά. Όπως εξήγησε “τα παιδιά πηγαίνουν όλα σε σχολεία της περιοχής, ενώ συμμετέχουν και σε πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους ώστε να είναι πλήρως κοινωνικοποιημένα”. Παράλληλα, ανέφερε ότι άλλα παιδιά, τα οποία τελειώνουν το σχολείο, μετά το Χωριό στο Πλαγιάρι, φιλοξενούνται και υποστηρίζονται και στις άλλες δομές του Παιδικού Χωριού SOS οι οποίες βρίσκονται μέσα στην Θεσσαλονίκη, τη Στέγη Νέων και το Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας.

Οι ιθύνοντες του Παιδικού Χωριού SOS ξενάγησαν τον δήμαρχο Θέρμης και τον αντιδήμαρχο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης, Πολιτισμού, Νέα Γενιάς και Κοινωνικής Πολιτικής, Στέλιο Αποστόλου σε ένα από τα σπίτια του Χωριού, όπου συνομίλησαν με την παιδαγωγό καθώς και με τα παιδιά που φιλοξενούνται σε αυτό.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση παγκοσμίως είχαν οι Ελληνες εργαζόμενοι την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με συγκριτική μελέτη βρετανικής εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίων ● Πτώση καταγράφεται και σε ΗΠΑ και Βέλγιο, χωρίς όμως να έχει τόσο δραματικές επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο ● Την ίδια ώρα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης από το 2010 έχουν καταγραφεί σημαντικές αυξήσεις στο κατώτατο ημερομίσθιο.

Μόνο σε τρεις χώρες, μεταξύ των κρατών -μελών του ΟΟΣΑ, σημειώθηκε μείωση του κατώτατου ωρομίσθιου την τελευταία δεκαετία. Μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Την ίδια περίοδο μια άλλη χώρα, η οποία φημιζόταν για τους χαμηλούς μισθούς που ανάγκαζαν εκατομμύρια πολίτες της να μεταναστεύσουν σε Ευρώπη και ΗΠΑ, κατακτά την τέταρτη υψηλότερη θέση ως προς την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Ο «Πολωνός υδραυλικός» που χρησιμοποιήθηκε από την Ακροδεξιά ως το φόβητρο για την καταψήφιση του Ευρωσυντάγματος το 2004 (αν και μέχρι τότε μόνο 150 Πολωνοί υδραυλικοί είχαν μεταναστεύσει στη Γαλλία) βλέπει σήμερα τη χώρα του ανάμεσα σε αυτές με τη μεγαλύτερη αύξηση στον κατώτατο μισθό. Μέσα στην τελευταία δεκαετία το κατώτατο ωρομίσθιό του αυξήθηκε κατά 66,67% καθώς από το ποσό των 4,09 ευρώ ανέβηκε στα 6,82 ευρώ με αποτέλεσμα η Πολωνία να είναι η τέταρτη χώρα με την υψηλότερη αύξηση παγκοσμίως.

Τα στοιχεία καταγράφονται σε συγκριτική έρευνα μισθών, διαθέσιμου εισοδήματος και κόστους ζωής που πραγματοποίησε η βρετανική εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων Money και δημοσιεύει στην πλατφόρμα της.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτουμε και στον πίνακα, η μεγαλύτερη μείωση του κατώτατου ημερομίσθιου τη δεκαετία 2010-2020, σε ποσοστό 15,12%, έγινε στις ΗΠΑ. Η δεύτερη μεγαλύτερη μείωση κατά 12,2% έγινε στην Ελλάδα. Από τα 5,62 ευρώ που ήταν το (μικτό) κατώτατο ωρομίσθιο το 2010 μειώθηκαν σε 4,94 ευρώ το 2020, ενώ σύμφωνα με την πλατφόρμα σήμερα η Ελλάδα έχει το όγδοο χαμηλότερο ημερομίσθιο μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και δεν υπερβαίνει το ποσό των 4,96 ευρώ.

Η τρίτη χώρα με τη μεγαλύτερη μείωση στο κατώτατο ωρομίσθιο είναι το Βέλγιο. Ωστόσο, όπως σημειώνουν και συντάκτες της έρευνας, η πτώση της αξίας του κατώτατου μισθού του Βελγίου δεν είναι τόσο δραματική όσο στην Ελλάδα ή τις ΗΠΑ. Ο τρέχων ελάχιστος μισθός στο Βέλγιο είναι 9,54 ευρώ, δηλαδή μόλις 9 μονάδες χαμηλότερα από ό,τι ήταν μία δεκαετία νωρίτερα (9,63 ευρώ). Παρ’ όλα αυτά, ο κατώτατος μισθός στο Βέλγιο το 2020 εξακολουθεί να είναι ο έκτος υψηλότερος στον κόσμο.



Η αφίσα που εξέδωσε ο Τουριστικός Πολωνικός Οργανισμός το 2005 με σύνθημα «Παραμένω στην Πολωνία. Ελάτε όλοι/ες». Ηταν η απάντηση του φόβητρου για τον «Πολωνό υδραυλικό» που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους θιασώτες της ξενοφοβίας στις γαλλικές εκλογές το 2004

Στις 10 χώρες με την υψηλότερη αύξηση στη δεκαετία, εκτός από την Πολωνία που κατατάσσεται στην τέταρτη θέση, περίοπτη είναι η θέση χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην οποία, σύμφωνα με τις μνημονιακές συστάσεις, έπρεπε να μιμηθεί η μισθολογική πολιτική στην Ελλάδα. Χώρες όπως η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Λετονία σημείωσαν σημαντικά άλματα, με τις τρεις πρώτες να έχουν και σε απόλυτα μεγέθη υψηλότερο ωρομίσθιο από τη χώρα στην οποία η ανειδίκευτοι εργαζόμενοι έπρεπε να κατέβουν στο επίπεδο των μισθών πείνας που κυριαρχούσαν το 2010.

Οπως φαίνεται και στον δεύτερο πίνακα, το δεύτερο ευρωπαϊκό κράτος με μία από τις υψηλότερες αυξήσεις κατώτατου μισθού είναι η Ουγγαρία. Η Ουγγαρία σημείωσε αύξηση 2,73 ευρώ (κατά 76,47%). Δηλαδή λίγο πάνω από τα τρία τέταρτα του κατώτατου μισθού που είχε το 2010. Οι Ούγγροι πολίτες που αμείβονται με τον εθνικό κατώτατο μισθό λαμβάνουν ωρομίσθιο 5,11 ευρώ. Βεβαίως άλλο ζήτημα είναι πόσοι εργαζόμενοι αμείβονται με τα κατώτατα και πόσοι, νομίμως, κάτω από αυτά. Αλλά αυτή είναι μια άλλη μελέτη που αξίζει να γίνει.

Ως προς τη διερεύνηση του υψηλότερου μέσου διαθέσιμου εισοδήματος, η πλατφόρμα της βρετανικής Money ανακαλύπτει και πάλι την Πολωνία στην τρίτη καλύτερη θέση με διαθέσιμο μηνιαίο εισόδημα, περίπου 205,04 ευρώ που καλύπτει το κόστος διαβίωσης. Στην πρώτη θέση ως προς το διαθέσιμο μηνιαίο εισόδημα προκρίνεται η Γαλλία με 398,47 ευρώ αφού αφαιρεθεί το κόστος ζωής.

Ο μηνιαίος κατώτατος μισθός στη Γαλλία είναι ο τρίτος υψηλότερος στον κόσμο με 1.761 ευρώ τον μήνα, ενώ το μέσο κόστος ζωής τους είναι το 12ο υψηλότερο. Στην τρίτη θέση ως προς το ύψος του διαθέσιμου μηνιαίου είναι η Τουρκία με 362,60 ευρώ. «Ενώ ο κατώτατος μισθός της Τουρκίας είναι στους 10 χαμηλότερους στον ΟΟΣΑ, οι Τούρκοι εξακολουθούν να έχουν το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο μέσου μηνιαίου διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτό κατά τους μελετητές «οφείλεται στο γεγονός ότι το μέσο κόστος ζωής στην Τουρκία είναι απίστευτα χαμηλό στα 540,26 ευρώ, το οποίο είναι 682,98 ευρώ χαμηλότερο από το μέσο ποσό σε όλες τις χώρες του προσμετρά η μελέτη».





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
"Όταν ένας νόμος πληγώνει παιδικές ψυχές δεν είναι καλός νόμος"

Όταν πριν από λίγο καιρό ο μεγάλος μπασκεμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου, αποκάλυψε ότι πάσχει από το σύνδρομο Άσπεργκερ, συγκίνησε όλη την Ελλάδα, αλλά δυστυχώς όχι κάποιους που εξακολουθούν και κρύβονται πίσω από τη γραφειοκρατία που βασανίζει την ελληνική εκπαίδευση και στερούν το όνειρο ενός 13χρονου κοριτσιού στο φάσμα του αυτισμού, να φοιτήσει στο Μουσικό Σχολείο Αλίμου!

Η αρνητική απάντηση τόσο της διεύθυνσης του σχολείου όσο και της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευση, έπεσε σαν κεραυνός στην οικογένεια: “Το σχολείο έχει τρία τμήματα των 26 παιδιών και δεν μπορούμε να δεχτούμε άλλο γιατί είναι το ανώτερο όριο που προβλέπει ο νόμος”. Υπεράνω όλων ο νόμος λοιπόν και αν τσακίζονται τα όνειρα ενός παιδιού, ποιος νοιάζεται; “Εγώ δεν θα το βάλω κάτω θα συνεχίσω να προσπαθώ όσο μπορώ για την κόρη μου, να της δώσω τη ζωή που πραγματικά της αξίζει” λέει η Κορίνα Φόνσου.

“Έχω μία κόρη 13 χρόνων στο φάσμα του αυτισμού. Έχει σύνδρομο asperger. Εγώ την φωνάζω χαρισματική! Αυτά τα παιδιά όπως ξέρουμε θέλουν τη ρουτίνα τους και μία ψυχολογία άριστη, όσο το δυνατόν, αφού κινδυνεύουν από κατάθλιψη. Η κόρη μου λοιπόν πέρασε με εξετάσεις στο μουσικό σχολείο του Βαρθολομιού (διαμέναμε στο νομό Ηλείας τελευταία). Λόγοι υγείας οικογενειακοί μας ανάγκασαν να ανέβουμε στην Αθήνα για άγνωστο χρονικό διάστημα. Εκεί ξεκινάει και το πρόβλημα. Η μεταγραφή της πρέπει να γίνει στο μουσικό σχολείο της περιοχής που μένουμε τώρα. Τηλεφωνώ λοιπόν στο μουσικό σχολείο του Αλίμου και ζητώ μεταγραφή. Μεταβαίνω την επόμενη με οδηγίες της υπεύθυνης να συμπληρώσω την αίτηση. Με διαβεβαιώνει ότι μόλις αποδεσμευτεί το παιδί από το Βαρθολομιό μπορεί και την επόμενη μέρα να ξεκινήσει μαθήματα. Άντ’ αυτου με καλούν έξι ώρες αργότερα και μου λένε ότι το σχολείο έχει τρία τμήματα των 26 παιδιών (το ανώτερο όριο που τους επιτρέπεται) δεν μπορούν να δεχτούν το παιδί μου και να πάει σε ένα γενικό σχολείο. Ένα παιδί στο φάσμα που λατρεύει τη μουσική, κάνει φίλους μέσα από αυτήν (θέματα κοινωνικοποίησης) και στο κάτω κάτω αυτό ήταν το σχολείο της και η καθημερινότητά της τον τελευταίο καιρό. Αντιδρώ φυσικά και αναφέρω όλα αυτά και επιπλέον ότι όταν γυρίσουμε πίσω το παιδί θα έχει χάσει τη θέση του στο σχολείο της!!! Παραθέτω στο διευθυντή χαρτιά της από τα ΚΕΠΑ και τα ΚΕΣΥ ώστε να πάει στον προϊστάμενο της δευτεροβάθμιας και να ζητήσει το αυτονόητο το παιδί να εγγραφεί κανονικά στο σχολείο.

Γνωρίζουμε όλοι ότι 27ο παιδί έχει μπει σε τμήμα αρκετές φορές. Σήμερα λοιπόν σχεδόν μία εβδομάδα μετά το παιδί είναι χωρίς σχολείο και καταρρακωμένη ψυχολογικά από όλα αυτά που συμβαίνουν. Το κερασάκι; ο διευθυντής μας μεταφέρει την αρνητική απάντηση της δευτεροβάθμιας. Τα δικαιώματα αυτών των παιδιών ποιος τα σέβεται λοιπόν αν το ίδιο το κράτος αδιαφορεί!!! Το ότι το παιδί μου είναι ακόμα εκτός σχολικής κοινότητας και κλαίει καθημερινά γιατί το γενικό σχολείο είναι για αυτήν βαρετό; Στο μουσικό ανήκει άλλωστε εδώ και ένα χρόνο και θέλουν να την πετάξουν έξω από αυτή την ομάδα με αυτόν τον τρόπο. Δηλαδή το παιδί μου πρέπει να επιλέξει να ζήσει στην επαρχία μόνο του χωρίς τη μητέρα του ή να πάει σε ένα σχολείο που δεν ανήκει! Επιτέλους δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στα άτομα με αναπηρία; Γιατί ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να παίζει με αθώες παιδικές ψυχές και να κρίνεται από αυτόν η μετέπειτα ζωή τους. Θέλουμε να λεγόμαστε ευρωπαϊκή χώρα αλλά μόνο σαν τίτλος κατά τα άλλα τίποτα”.

Πηγή: notia.gr, το είδαμε εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου