Articles by "ΑΠΕ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Όπως δείχνει αυτό το γράφημα που χρησιμοποιεί στοιχεία από το United Nations Energy Statistics Pocketbook 2022, η μόνη περιοχή του κόσμου όπου οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παίζουν πραγματικά κυρίαρχο ρόλο στην κατανάλωση ενέργειας είναι η Αφρική.

Η Ουγκάντα, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, η Σομαλία και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ήταν οι μόνες χώρες στον κόσμο το 2019 που οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούσαν το 90% της συνολικής κατανάλωσης. Το τελευταίο πλησίασε ακόμη και το 100 τοις εκατό, με 96,2 τοις εκατό. Αντίθετα, οι προηγμένες οικονομίες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες (9,9%), η Γερμανία (17,2%) και η Ιαπωνία (7,9%), απέχουν ακόμη πολύ από την ολοκλήρωση της στροφής προς την πράσινη ενέργεια.

Συνολικά 28 χώρες έχουν καταγραφεί να έχουν μερίδιο μικρότερο από ένα τοις εκατό κατά τη διάρκεια της δωδεκάμηνης περιόδου. Μεταξύ αυτών, το Κουβέιτ, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, καθώς και το Χονγκ Κονγκ και η πόλη-κράτος Σιγκαπούρη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα και κάνουν λόγο για ξένες μεγάλες επενδύσεις Αιολικής ενέργειας, μέσα η κοντά σε πρώην προστατευόμενες περιοχές φυσικού κάλλους, θέτουν αμείλικτα ερωτήματα για τη σχέση μεταξύ των επενδύσεων αυτών και τις φωτιές, που ξέσπασαν προσφάτως σ’ αυτές.

Τα ερωτήματα γίνονται ακόμη πιο έντονα, όταν, για να καταστεί δυνατή η παραχώρηση αδειών αναπτύξεως Αιολικών πάρκων στις περιοχές αυτές, αποχαρακτηρίσθηκαν επτά προστατευόμενες περιοχές και οι φορείς διαχειρίσεώς τους καταργήθηκαν.

Συγκεκριμένα, στις 27 Δεκεμβρίου 2021, ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής Γιώργος Αμυράς κατήργησε, με υπουργικές αποφάσεις , τους εξής φορείς προστατευόμενων περιοχών:

α. Δρυμός Πάρνηθος

β. Εθνικό Πάρκο Σχινιά, Μαραθώνος, Υμηττού και ΝΑ Αττικής

γ. Δέλτα Έβρου και Σαμοθράκης

δ. Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης- Σουφλίου

ε. Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου

στ. Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Αγράφων, Κοιλάδας Αχελώου και Μετεώρων.

ζ. Εθνικός Δρυμός Ολύμπου.

Υποτίθεται ότι οι αρμοδιότητες των παραπάνω φορέων μεταφέρθηκαν στον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ). Το σημαντικό όμως είναι ότι, με την κατάργηση των φορέων, καταργήθηκε ο χαρακτηρισμός των περιοχών αυτών ως προστατευόμενων, γεγονός που επιτρέπει την ανάπτυξη σ’ αυτές οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως η επιχειρούμενη τώρα εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην κορυφή των Αγράφων, με τη βοήθεια των ΜΑΤ, παρά την αντίδραση των κατοίκων.

Για να δει κανείς πόσο μεγάλη είναι η σπουδή των υπευθύνων προς αυτή την κατεύθυνση, με άνωθεν εντολές, η Δανέζικη εταιρεία European Wind Farms εξασφάλισε 19 άδειες παραγωγής Αιολικής ενέργειας, συνολικής ισχύος 652,65 MW, στην ευρύτερη περιοχή του Έβρου και του Σουφλίου, ήδη από τις 15 Ιουλίου 2021, πριν δηλαδή τον αποχαρακτηρισμό των προστατευόμενων περιοχών, τον Δεκέμβριο του 2021. Άδειες εξασφάλισε, κοντά στο δάσος της Δαδιάς και θυγατρική της Γερμανικής εταιρείας Siemens. Οι άδειες περιλαμβάνουν και έργα διανοίξεως δρόμων και δημιουργίας άλλων αναγκαίων υποδομών.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το… επενδυτικό ενδιαφέρον της γερμανικής εταιρίας για τοποθέτηση ανεμογεννητριών στις θέσεις «Πλατοράχη» και «Θυμαριά»

Άδεια για την κατασκευή και τη λειτουργία αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, δηλαδή ανεμογεννητριών δίπλα στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς, έχει ζητήσει κατά εξαιρετικά σατανική σύμπτωση η “αμαρτωλή” Siemens και συγκεκριμένα η θυγατρική της, Siemens Renewable Energy Α.Ε., μέσω της οποίας ο γερμανικός κολοσσός δραστηριοποιείται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Τη στιγμή που η καταστροφική πυρκαγιά στον Έβρο έχει καταστρέψει το απίστευτης ομορφιάς δάσος και έσπειρε τον θάνατο στο σπάνιο ζωικό βασίλειο της περιοχής, η «δημοκρατία» αποκαλύπτει πως η εταιρία, που έχει μείνει στην Ιστορία για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στη χώρα μας, ετοιμάζεται να πατήσει το επιχειρηματικό… πόδι της στην περιοχή.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το έγγραφο, στις 6 Ιουλίου συνεδρίασε η Επιτροπή Αγροτικής Οικονομίας και Περιβάλλοντος του Περιφερειακού Συμβουλίου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης για να αποφασίσει εάν θα εγκρίνει τους όρους που περιέχει η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου.

Η γνωμοδότηση, που δημοσιεύτηκε στη Δι@ύγεια στις 20 Ιουλίου, αναφέρει πως η Siemens έχει ζητήσει να κατασκευάσει σταθμό, ισχύος 49MW, στη θέση «Πλατοράχη», κι έναν υποσταθμό 33/150kV στη θέση «Θυμαριά», αλλά και να πραγματοποιήσει έργα βελτίωσης-διάνοιξης εσωτερικής οδοποιίας ώστε να διασυνδέονται τα έργα.

Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, το έργο του γερμανικού κολοσσού χωροθετείται 4 χλμ. δυτικά του Εθνικού Πάρκου Δάσους Δαδιάς – Λευκίμμης – Σουφλίου και 10 χλμ. νότια από το Δέλτα Εβρου.

Το έγγραφο


Το πρακτικό για την έγκριση περιβαλλοντικών όρων

Ειδικά στην «Πλατοράχη», όπως αναφέρει επίσης η γνωμοδότηση που εκδόθηκε ακριβώς πριν από την καταστροφική πυρκαγιά, το έργο χωροθετείται «στα όρια μιας πολύ σημαντικής περιοχής η οποία βρίσκεται πολύ κοντά τόσο στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμμης Σουφλίου όσο και στο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Εβρου» και η οποία χρησιμοποιείται από μία σειρά σπάνιων αρπακτικών και υδρόβιων ειδών ορνιθοπανίδας.

Η δε «Θυμαριά», που διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Τυχερού του Δήμου Σουφλίου, βρίσκεται ακριβώς μια αναπνοή από το νότιο μέτωπο της φωτιάς.

Το Τμήμα Περιβάλλοντος και Υδροοικονομίας, που ερεύνησε τη μελέτη που κατατέθηκε από την εταιρία και έκανε τη σχετική εισήγηση στην επιτροπή, διαπίστωσε σοβαρούς κινδύνους που δεν επισημαίνονταν, γι’ αυτό και γνωμοδότησε αρνητικά.

Διαπίστωσε, για παράδειγμα, πως από το έργο που σχεδιάζει η Siemens θα υπάρξει οριστική απώλεια κρίσιμων οικοτόπων για την τροφοληψία σπάνιας ορνιθοπανίδας και πως κινδυνεύουν με θανάτωση είδη που προστατεύονται. Μιλούσε, εν ολίγοις, για ένα περιβαλλοντικό έγκλημα.

Η συγκεκριμένη Επιτροπή του Περιφερειακού Συμβουλίου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έπειτα από «διαλογική συζήτηση», όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, ενέκρινε την παραπομπή του θέματος στο περιφερειακό συμβούλιο, όπως εξάλλου οφείλει.

Ακούγεται τουλάχιστον ειρωνικό, την ώρα που οι πυροσβέστες έχτιζαν αντιπυρικές ζώνες για να σώσουν ειδικά το καταφύγιο του υπό εξαφάνιση μαυρόγυπα, η Siemens Gamesa Renewable Energy να σχεδιάζει την κατασκευή ενός έργου που έτσι κι αλλιώς θα σημάνει την εξαφάνιση του είδους, αλλά και πολλών άλλων ειδών.

Αναρωτιόμαστε, μάλιστα, τώρα, μετά την καταστροφική πυρκαγιά που έχει ήδη κατακάψει 25.000 στρέμματα, εάν υπάρχει περίπτωση το περιφερειακό συμβούλιο να δει πιο φιλικά το επενδυτικό σχέδιο της Siemens.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι ο περιβαλλοντικός νόμος του Κώστα Χατζηδάκη, που ψηφίστηκε το 2020, έβαλε το πλαίσιο για την κατάργηση των 36 φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών και τη σύσταση ενός ενιαίου Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ).

Αργότερα, με υπουργικές αποφάσεις που υπέγραψε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Αμυράς, ένας από τους φορείς που καταργήθηκαν ήταν και ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Δάσους Δαδιάς.

Η αλλαγή του πλαισίου έχει δημιουργήσει, σύμφωνα με καταγγελίες, εξαιρετικές δυσλειτουργίες, κυρίως εξαιτίας του βραδυκίνητου και απομακρυσμένου από τις περιοχές του νέου οργανισμού που έχει δημιουργηθεί.

Να υπενθυμίσουμε, τέλος, ότι το σκάνδαλο Siemens αποκαλύφθηκε όταν έγινε γνωστό πως στη Γερμανία η εταιρία δαπάνησε 1,3 δισ. ευρώ για δωροδοκίες, προκειμένου να εξασφαλίζει πλουσιοπάροχα συμβόλαια σε διάφορες χώρες. Στη χώρα μας ο κύριος διαχειριστής των χρημάτων που κατευθύνονταν σε δωροδοκίες ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της Siemens Ελλάδος Μιχάλης Χριστοφοράκος, καθώς και ο πρώην διευθυντής τηλεπικοινωνιών της Siemens Ελλάδος Πρόδρομος Μαυρίδης. Ο Χριστοφοράκος διέφυγε στη Γερμανία στις 15 Δεκεμβρίου 2007. Εντάλματα έκδοσής του στην Ελλάδα απορρίφθηκαν από τη γερμανική Δικαιοσύνη.

Η Περιφέρεια είχε σημάνει συναγερμό για αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιάς

Συγκλονιστικό είναι και έγγραφο της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, το οποίο ζητούσε τη διάθεση προσωπικού, οχημάτων και μηχανημάτων έργου, στις 22 Ιουλίου, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει μόλις την προηγούμενη ημέρα στο δάσος της Δαδιάς.

Έγγραφο


Το έγγραφο όπου επισημαίνεται ο υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται στο έγγραφο, το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος είχε εκδώσει στις 20 Ιουλίου, δηλαδή μία μέρα πριν από την καταστροφική πυρκαγιά, «Ιδιαίτερο Προειδοποιητικό Σήμα» και καλούσε για «Λήψη μέτρων λόγω υψηλής επικινδυνότητας εκδήλωσης και εξάπλωσης δασικών πυρκαγιών» και για τους Δήμους Αλεξανδρούπολης, Σουφλίου και Σαμοθράκης.

Το Αρχηγείο της Πυροσβεστικής, μάλιστα, επισήμαινε ότι, σύμφωνα με τον χάρτη, η επικινδυνότητα ήταν εξαιρετικά υψηλή (κατηγορία 4) για την Τετάρτη 20 Ιουλίου και την Πέμπτη 21 Ιουλίου.

Επομένως, τίποτα δεν μπορεί ούτε να εξηγήσει ούτε και να δικαιολογήσει πλέον την ανεπάρκεια στην αντιμετώπιση μιας πυρκαγιάς που θα μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήματα των τελευταίων ετών.



Από την Εμμανουέλα Τσουδερού | Πηγή: newsbreak.gr | “Δημοκρατία”

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Mπροστά στα μάτια μας φτιάχνεται η αυριανή χρεοκοπία,
την οποία ήδη την νοιώθουμε στους λογαριασμούς ενέργειας.
Είναι γελοίο να έχεις δική σου παραγωγή ενέργειας και να σου έρχεται ο λογαριασμός με 47% εξάρτηση από φυσικό αέριο που αφενός αγοράζεις ακριβά και αφ ετέρου ενώ έχεις κοιτάσματα δεν πρόκειται να εξορύξεις.
Με την εξάρτησή μας από τις ΑΠΕ, το ενεργειακό κόστος θα εκτοξευτεί, η Ελλάδα θα αποβιομηχανιστεί ολοκληρωτικά, οι εισαγωγές ενέργειας θα αυξήσουν το χρέος, και εντέλει η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει εκ νέου.
Μία σωστή Εθνική κυβέρνηση θα μπορούσε να απαιτήσει ρήτρες για την απολιγνιτοποίηση. Όπως!
- Θα κλείσω τις μονάδες αφού έχει φτιαχτεί ένα δίκτυο ΑΠΕ που παρέχει αποδειγμένα ίση ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας.
- Αν ακριβύνει το φυσικό αέριο πέρα από Χ ποσόν, ξανανοίγω τα λιγνιτικά.
- Αν κοπούν οι εισαγωγές από πόλεμο, εμπάργκο, παιχνίδια πολιτικά, χρηματιστηριακά κλπ ξανανοίγω τα λιγνιτικά.
- Αν δεν φυσάει ανοίγω τα λιγνιτικά.
ΡΗΤΡΕΣ!! Όχι τα κλείνω και ο Θεός βοηθός!
Ποιος αλήτης το υπέγραψε αυτό;
Τι γίνεται με τα υδροηλεκτρικά, την γεωθερμία, τα φωτοβολταικά. Κι αυτά είναι ΑΠΕ. Δεν είναι μόνο οι ανεμογεννήτριες των Γερμανών.
Μια εθνική κυβέρνηση λοιπόν θα απαιτούσε να μπουν κι αυτά στο μείγμα κατά επωφελή οικονομικά τρόπο. Αλλά οι κλέφτες υπέγραψαν αυτό που βόλευε τις τσέπες τους και τις καρέκλες τους.
Η υπόθεση του λιγνίτη και των ανεμογεννητριών αποδεικνύει για μια ακόμα φορά την αθλιότητα των Ελλήνων πολιτικών και της επιχειρηματικής ‘’ελίτ’’.
Οι πολιτικοί κάνουν ότι τους ζητήσουν οι σύμμαχοι/προστάτες μας, με αντάλλαγμα την στήριξή τους για την καρέκλα, ενώ και ο παράγων «μίζα» δεν είναι αμελητέος, ευελπιστώντας μόνο στην «καλοσύνη» τους, στο ότι δεν θα αφήσουν την Ελλάδα να καταστραφεί. Δηλαδή, μονίμως βγάζουν την χώρα στην ζητιανιά. Ότι προαιρούνται οι σύμμαχοι προστάτες.
Η δε επιχειρηματική ‘’ελίτ’’ μπαίνει στο κόλπο ως παραλήπτης των ευρωπαϊκών κονδυλίων, εν προκειμένω των πακέτων για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών.
Με το «θάψιμο» των ελληνικών υδρογονανθράκων και με το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων η μεταφορά του υγροποιημένου αερίου γίνεται απαραίτητη.
Πολιτικάντηδες και ‘’ελίτ’’ πάλι κάνουν πάρτυ εις βάρος των εθνικών συμφερόντων και του ελληνικού λαού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ρομπ Λάιονς /RT/16-9-21
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

[Ο Rob Lyons είναι βρετανός δημοσιογράφος που ειδικεύεται σε θέματα επιστήμης, περιβάλλοντος και υγείας. Είναι ο συγγραφέας του «Πανικού σε ένα πιάτο: Πώς η κοινωνία δημιούργησε μια διατροφική διαταραχή». Το κατωτέρω, άκρως διαφωτιστικό -και κατεδαφιστικό της οικολογικής μυθολογίας- άρθρο του, είναι ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την πυρποληθείσα Ελλάδα, αποκαλύπτοντας (στα υπογραμμισμένα σημεία του) γιατί οι Γερμανοί κυβερνητικοί σύμβουλοι επέβαλαν την μεταβολή της χώρας μας σε απομακρυσμένο πεδίο ανεμογεννητριών.Για την αξία των πληροφοριών του θα πείσουν οι επερχόμενοι λογαριασμοί ρεύματος.]

Η απόγνωση της Ευρώπης θα φτάσει στο ζενίθ. Η θρησκευτική αφοσίωσή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, και η αντιεπιστημονική απόρριψη της πυρηνικής ενέργειας αποτελούν συνταγή για μια απίστευτα δαπανηρή καταστροφή.

Οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτοξευτεί τις τελευταίες εβδομάδες. Ενώ μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται στην παγκόσμια οικονομία που ξυπνά από έναν ύπνο που προκλήθηκε από το lockdown, οι αλματώδεις αυξήσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες δυτικές οικονομίες έχουν γίνει υπερβολικά εξαρτημένες από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην τρελή εξόρμηση σε έναν κόσμο «καθαρού μηδενός».

Η Wall Street Journal δημοσίευσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι οι χαμηλοί άνεμοι στη Βόρεια Θάλασσα δημιουργούν μεγάλο πονοκέφαλο στα ενεργειακά δίκτυα. «Η ξαφνική επιβράδυνση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με γνώμονα τον άνεμο στα ανοικτά των ακτών του Ηνωμένου Βασιλείου τις τελευταίες εβδομάδες πέρασε από τις περιφερειακές αγορές ενέργειας. Οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου και άνθρακα κλήθηκαν να αναπληρώσουν το έλλειμμα από τον άνεμο».

Παρ’ όλη την θριαμβολογία – και τις τεράστιες επιδοτήσεις – για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας τα τελευταία χρόνια, τα επιτεύγματα αποτελούν εφιάλτη για μια σύγχρονη κοινωνία όπου απαιτείται ενέργεια 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. Ο άνεμος φυσάει λιγότερο από το συνηθισμένο φέτος. Όπως εξήγησε ένας σύμβουλος ενέργειας στους Financial Times την περασμένη εβδομάδα: «Είναι φυσιολογικό να βλέπουμε κάποια εποχικότητα στην παραγωγή ανέμου, αλλά αυτό το καλοκαίρι η παραγωγή είναι ακόμη χαμηλότερη από τα προηγούμενα χρόνια – όλα σχετίζονται με το καλοκαίρι που έχουμε σε όλη την Ευρώπη όπου ήταν ζεστό και ξηρό και λιγότερο θυελλώδες».

Η προσπάθεια να καταστήσουμε την κοινωνία ουδέτερη ως προς τον άνθρακα μας άφησε στο έλεος των στοιχείων – το ακριβώς αντίθετο της ανθρώπινης προόδου. Επιπλέον, όπως καταδεικνύει η ενεργειακή πολιτική της Γερμανίας, βρισκόμαστε στην πραγματικότητα σε διπλό αδιέξοδο, διότι όχι μόνο έχουμε περιόδους πολύ μικρού ανέμου, αλλά και φορές που υπάρχουν πάρα πολλές.

Καθώς οι οπαδοί των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θέλουν να κραυγάζουν, η Ευρώπη λαμβάνει όλο και μεγαλύτερο μερίδιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από την αιολική ενέργεια. Ένα πρόσφατο άρθρο στο Foreign Policy δηλώνει: «Για τη Γερμανία, το 2020 ήταν ένα έτος πρότυπο στην παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι καθαρές πηγές ενέργειας – αιολικά πάρκα και ηλιακές συστοιχίες, καθώς και υδροηλεκτρικά και βιοαέρια – ανέβασαν το μερίδιό τους στην κατανάλωση ενέργειας έως και 46%, σχεδόν ίσο με αυτό του άνθρακα, του φυσικού αερίου, του πετρελαίου και της πυρηνικής ενέργειας μαζί.»

Αλλά τι συμβαίνει όταν φυσάει ο άνεμος, αλλά δεν χρειαζόμαστε τόση δύναμη εκείνη τη στιγμή; Όπως σημειώνει το άρθρο της Εξωτερικής Πολιτικής: «Οι θυελλώδεις μέρες μπορεί να είναι τόσο θυελλώδεις που η ισχύς ρέει από αιολικά πάρκα υπερφορτώνοντας το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, προκαλώντας ακόμη και την κατάρρευσή του. Αυτά τα τσουνάμι ηλεκτρικής ενέργειας μπορούν να απειλήσουν τη σταθερότητα των ενεργειακών συστημάτων των γειτονικών χωρών, κάτι που προκαλούν οι Πολωνοί και οι Τσέχοι. Επιπλέον, όταν υπάρχει πλεονάζουσα ισχύς στο δίκτυο, οι τιμές μπορεί να είναι αρνητικές, αναγκάζοντας τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων να πληρώνουν τους πελάτες για να πάρουν την ηλεκτρική ενέργεια. «Αντί να πωλούν ηλεκτρική ενέργεια, οι Γερμανοί παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας αναγκάζονται να πληρώνουν τους χρήστες για να αναλάβουν αυτή την εξουσία. Αυτά είναι τα οικονομικά της τρέλας.»


ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Οι ηλιακοί συλλέκτες δημιουργούν 50 φορές περισσότερα απόβλητα από ό, τι είχε προβλεφθεί, και μεγάλο μέρος τους είναι τοξικό. Ο αγώνας μας στο "καθαρό μηδέν" είναι τρέλα.

Ακόμη χειρότερα. Το Energiewende («ενεργειακή μετάβαση»), το οποίο περιέγραψε η γερμανική κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2010, είναι μια πολιτική μετάβασης σε πηγές ενέργειας χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Ωστόσο, έξι μήνες μετά την γνωστοποίησή του, το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα οδήγησε την κυβέρνηση να αποφασίσει επίσης να κλείσει τους πυρηνικούς σταθμούς της Γερμανίας, αφήνοντας το σχέδιο εξαρτώμενο από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Όπως αποκάλυψε ένα άρθρο στο Der Spiegel το 2019 , το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικά ακριβό. Κατά την προηγούμενη πενταετία, το Energiewende κόστισε στη Γερμανία 32 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Μια εκτίμηση που αναφέρεται στο άρθρο έθεσε το συνολικό κόστος της αύξησης της γερμανικής αιολικής και ηλιακής παραγωγής πενταπλάσιο στα 3,4 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Η εξόρμηση για την ανέγερση όλο και περισσότερων ανεμογεννητριών, σημείωσαν οι συγγραφείς, προκάλεσε αντιδράσεις από όσους ζουν τόσο στη σκιά αυτών των τεράστιων μηχανών όσο και εκείνων που πρέπει να ανεχθούν όλο και περισσότερα καλώδια και πυλώνες που εξαπλώνονται σε όλη την ύπαιθρο. «Οι πολιτικοί φοβούνται την αντίσταση των πολιτών. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα έργο αιολικής ενέργειας που να μην έχει καταπολεμηθεί».

Όλες αυτές οι δαπάνες οδηγούν σε χαμηλότερες εκπομπές; Καθόλου. Στην πραγματικότητα, οι εκπομπές της Γερμανίας έχουν εξισωθεί επειδή με την απαλλαγή από την πυρηνική ενέργεια, κάτι άλλο πρέπει να είναι σε θέση να καλύψει τα κενά όταν ο άνεμος δεν φυσάει. Το κάτι άλλο ήταν – ακούστε – άνθρακας. Τόσο εξαρτημένη έχει γίνει η Γερμανία από τα πιο βρώμικα ορυκτά καύσιμα που η κυβέρνηση ανακοίνωσε πέρυσι ότι θα είναι σε θέση να καταργήσει σταδιακά τον άνθρακα μόνο το 2038 .

Είναι άλλο πράγμα να προσθέτεις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Όταν ο άνεμος φυσάει με τη σωστή ταχύτητα και αν υπάρχει ακριβώς το σωστό ποσό ζήτησης, οι περιβαλλοντολόγοι μπορούν να καυχηθούν ότι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι «χωρίς άνθρακα». Αλλά όταν η ζήτηση είναι πολύ υψηλή, αυτές οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και άνθρακα με ορυκτά καύσιμα πρέπει να τροφοδοτηθούν, με μεγάλο κόστος, επειδή οι ιδιοκτήτες των εγκαταστάσεων πρέπει να καλύψουν το κόστος τους ενώ πωλούν ενέργεια για μικρότερα χρονικά διαστήματα. Και όταν η ζήτηση είναι πολύ χαμηλή, η ισχύς απορρίπτεται στο δίκτυο, το οποίο κοστίζει επίσης χρήματα για τη διαχείριση.

Η αιολική και η ηλιακή ενέργεια απλά δεν μπορούν αξιόπιστα και οικονομικά να τροφοδοτούν μια σύγχρονη οικονομία.

Η Γερμανία είναι μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο. Αλλά ακόμη και οι φιλικοί προς το περιβάλλον Γερμανοί αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η τρέχουσα τεχνολογία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα – εκτός από την πυρηνική ενέργεια – είναι πολύ ακριβή και αναξιόπιστη. Εάν διατηρηθούν οι πολιτικές μείωσης του άνθρακα ενόψει ενός τόσο θεμελιώδους προβλήματος, το αποτέλεσμα θα είναι μια δαπανηρή καταστροφή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Στέφανου Σταμέλλου

Αναφορικά με το ενεργειακό ζήτημα της χώρας μας και το καθεστώς των ΑΠΕ, ιδιαίτερα με τους αιολικούς σταθμούς και τις ανεμογεννήτριες, γίνεται μεγάλος θόρυβος και «έχει ανάψει το πελεκούδι» σε όλη την Ελλάδα. Η πικρή αλήθεια είναι, όσοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ανιχνεύουμε και προσεγγίζουμε τα γεγονότα με μια άλλη ματιά, αντιλαμβανόμαστε ότι θέλουν να μας εξουθενώσουν και να μας λιώσουν στις «μυλόπετρες» της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού. Προσπαθούν να εξαντλήσουν τις αντοχές μας και να περιορίσουν τις αντιδράσεις μας με τις κάθε είδους πιέσεις, με τις πληρωμένες δημοσιεύσεις, την προπαγάνδα και τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Οι βουλευτές και τα κόμματα σφυρίζουν αδιάφορα και η αυτοδιοίκηση προσπαθεί να ισορροπήσει στην κόψη του ξυραφιού: «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ»! Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και στις συνθήκες που ζούμε με τον COVID, οι τοπικές κοινωνίες προσπαθούν να ανασυγκροτηθούν για να προστατέψουν ό,τι μπορεί τελικά να προστατευτεί, με ελάχιστα εφόδια. Δείτε παρακάτω τι θέλω να πω.

Διαβάζουμε: «…Είναι ενδεικτικό, άλλωστε, ότι στην επόμενη τριετία θα κατακυρώσουν «ταρίφα» μέσω διαγωνισμών έργα συνολικής ισχύος περί τα 3,1 Γιγαβάτ, τη στιγμή που μόνο από τον κύκλο του Δεκεμβρίου του 2020, έχουν υποβληθεί συνολικά πάνω από 3.000 αιτήσεις για Βεβαιώσεις Παραγωγού, για μονάδες που ξεπερνούν σε συνολική ισχύ τα 71 Γιγαβάτ.» και «Αναμφισβήτητα, ένα μέρος από τα αιτήματα αυτά αποτελούν «αιτήσεις ευκαιρίας», από επενδυτές που δεν έχουν εξαρχής την οικονομική δυνατότητα ή και την πρόθεση να ωριμάσουν τα έργα που σχεδιάζουν.» https://energypress.gr/news/me-tis-adeies-sto-heri-kindyneyoyn-na-meinoyn-polloi-ypopsifioi-ependytes-ape-terastios Και το σίγουρο είναι, λέω εγώ, πως πολλά από τα έργα που ήδη κατασκευάστηκαν, κατασκευάζονται ή θα κατασκευαστούν, θα γίνουν μουσεία στην ιστορία του ξέφρενου ανταγωνισμού με «ιδιοκτήτες» τις τράπεζες, όπως τα κουφάρια των εργοστασίων που βλέπουμε σε όλη την Ελλάδα.

Διαβάζουμε επίσης «…ο κ. Κώστας Σκρέκας, αναφέρθηκε στην κατάσταση που επικρατεί στην αγορά ΑΠΕ στην Ελλάδα, όπου από τις πολλές αιτήσεις έχει φρακάρει το σύστημα. “Σήμερα έχουν κατατεθεί αιτήσεις στη ΡΑΕ για 100 GW, δηλαδή για 10πλάσια ισχύ, από όσα τελικά θα κατασκευαστούν μέχρι το 2030, αφού με βάση το σχεδιασμό χρειάζεται επιπλέον 10 GW το σύστημα. Από το μεγάλο ενδιαφέρον έχει δημιουργηθεί υπερθέρμανση στην αγορά που έχει φέρει ένα bottleneck (φράξιμο), καθώς ο ενεργειακός χώρος έχει μπλοκάρει”»

Και για να μην έχουμε αυταπάτες ως προς τις ΑΠΕ, το ρόλο τους στην ελληνική αγορά και τις ανάγκες/στόχους του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ), αλλά και το ρόλο των ορυκτών καυσίμων, συνεχίζοντας ο κ Σκρέκας: «Η Ελλάδα είναι μέρος ενός ευρύτερου ενεργειακού πεδίου…» και «…Σχετικά με το φυσικό αέριο τέλος, σημείωσε, ότι τα επόμενα χρόνια θα διπλασιαστεί η ανάγκη σε φυσικό αέριο για την ηλεκτροπαραγωγή και «γι’ αυτό προωθείται το FSRU στην Αλεξανδρούπολη και νέες διασυνδέσεις μέσω του East Med με το Ισραήλ και με την Κύπρο ώστε να έχουμε πολλές πηγές εφοδιασμού». https://energypress.gr/news/skrekas-prasini-tha-einai-i-ilektriki-diasyndesi-me-aigypto-erhetai-i-eggyitiki-gia-ape

Αντί η κυβέρνηση, η πολιτεία και το κράτος, να αναλάβει να κατευθύνει και να οργανώσει σωστά, με βάση τις ανάγκες και τους στόχους του ΕΣΕΚ, το ενεργειακό ζήτημα στη χώρα μας, το αφήνει στα χέρια της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού, γιατί έτσι τους επιβάλει το σύστημα του νεοφιλελευθερισμού. Και αν αυτό δεν είναι ιδεοληψία, τότε τι είναι…

Λαμία, Ιούλης 2021



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου