Articles by "Αφρική"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφρική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το παιδί δεν ήταν πάνω από 2,5-3 ετών: επί 78.000 χρόνια αναπαυόταν σε έναν ρηχό τάφο, όπου το τοποθέτησε με φροντίδα η οικογένειά του, μέσα σε ένα σπήλαιο της Κένυας. Οι αρχαιολόγοι, μετά από οκτώ χρόνια ανασκαφών, έφεραν στο φως τον αρχαιότερο τάφο σύγχρονου ανθρώπου στην Αφρική, στην καρδιά ενός τροπικού δάσους.


Ο «Μτότο», όπως τον βάφτισαν οι επιστήμονες, μια λέξη που σημαίνει «παιδί» στα σουαχίλι, πέθανε προτού να κλείσει τα 3 του χρόνια σε μια περιοχή που σήμερα αποκαλείται Πάνγκα για Σαΐντι. Το σωματάκι του τοποθετήθηκε σε έναν τάφο, τυλιγμένο σε ένα σάβανο, σε εμβρυική στάση, με το κεφάλι του ακουμπισμένο σε ένα «μαξιλαράκι». Και για τους αρχαιολόγους αυτό σημαίνει ότι οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες πρόγονοί μας που κατοικούσαν στην περιοχή είχαν ήδη αναπτύξει ταφικές τελετές.



Πρόκειται για τον αρχαιότερο τάφο που έχει βρεθεί στην Αφρική, την ήπειρο όπου έκανε την εμφάνισή του ο σύγχρονος άνθρωπος.

Η ανακάλυψή του, όπως περιγράφεται σήμερα στο περιοδικό Nature, ήταν καρπός μια μακράς διαδικασίας, γεμάτης από εκπλήξεις.

Όλα ξεκίνησαν το 2013. Μια ομάδα αρχαιολόγων άρχισε την ανασκαφή στο σπήλαιο, σε ένα σημείο όπου είχαν ήδη βρεθεί στο παρελθόν πολλά προϊστορικά εργαλεία.

Μεταξύ άλλων, βρήκαν μια ασυνήθιστη κοιλότητα, όπου υπήρχαν οστά τα οποία όμως διαλύονταν όταν προσπαθούσαν να τα αποκαλύψουν.

Το 2017, στις συμπληρωματικές ανασκαφές, αποκάλυψαν όλο το όρυγμα, βρίσκοντας έναν μικρό τάφο σε βάθος τριών μέτρων που περιείχε έναν σωρό αποσυντιθεμένων οστών. Κανείς δεν ήξερε αν προέρχονταν από ζώα ή από ανθρώπους. Λόγω του μεγέθους του, κάποιοι θεώρησαν ότι επρόκειτο για οστά πιθήκου, όπως εξήγησε ο Μίχαελ Πετράλια, καθηγητής στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ και εκ των συγγραφέων της μελέτης.



Αυτή τη φορά ωστόσο, οι αρχαιολόγοι δεν θα άφηναν τα εύθραυστα οστά να διαλυθούν: τα διέσωσαν καλύπτοντάς τα με γύψο και τα έστειλαν στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Ναΐρόμπι, όπου οι επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν δόντια που έδειχναν να ανήκουν σε άνθρωπο. Τα οστά συνέχισαν την οδύσσειά τους, αυτή τη φορά σε ένα εξειδικευμένο εργαστήριο του Μπουργκός, στην Ισπανία, όπου τα μετέφερε ένας Κενυάτης ερευνητής. Με τη μέθοδο της τομογραφίας, οι ειδικοί «είδαν» έναν μικρό σκελετό, όπως θυμάται, εμφανώς συγκινημένη ακόμη και σήμερα, η Μαρία Μαρτινόν-Τόρες, η βασική συντάκτρια της μελέτης.

Ο σκελετός δείχνει ότι το παιδί τοποθετήθηκε ξαπλωμένο στο δεξί του πλευρό, με τα πόδια διπλωμένα προς το στήθος. Το κρανίο του είχε αποκοπεί, επειδή φαίνεται ότι το «μαξιλάρι» όπου ακουμπούσε αποσυντέθηκε με τον χρόνο και άφησε ένα κενό, όπου έπεσε αργότερα το κεφαλάκι του παιδιού.


Το σώμα φαίνεται επίσης ότι ήταν τυλιγμένο σε ένα είδος «σάβανου», αλλά οι ειδικοί δεν γνωρίζουν αν ήταν κάποιο δέρμα ζώου ή άλλο είδος φυτικού «υφάσματος».

«Το παιδί σκοπίμως τοποθετήθηκε εκεί και έτυχε ιδιαίτερης προσοχής από την κοινότητά του», εκτιμά η ερευνήτρια του Εθνικού Κέντρου Ανθρώπινης Εξέλιξης του Μπουργκός. Η εμβρυακή στάση του σώματος ήταν συνηθισμένη πρακτική στους Χόμο Σάπιενς και τους Νετάντερταλ, αλλά το γεγονός ότι τοποθέτησαν τον Μτότο «σαν να κοιμόταν» και τον σκέπασαν με ένα σάβανο «δείχνει μια τρυφερότητα, μια χειρονομία αποχαιρετισμού». «Μόνο οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον νεκρό με τον ίδιο σεβασμό, ακόμη και την ίδια τρυφερότητα, που αντιμετωπίζουν τους ζωντανούς. Ακόμη και όταν πεθαίνουμε, παραμένουμε μέλη της ομάδας μας», πρόσθεσε.



Η ανακάλυψη των οστών ενός παιδιού, τόσο καλά διατηρημένων, είναι εξαιρετικά σπάνιο γεγονός στην Αφρική, όπου τα ανθρώπινα λείψανα «μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού», σχολίασε ο Αντουάν Μπαλζό, παλαιοανθρωπολόγος στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού, που δεν συμμετείχε στη μελέτη. Στην ήπειρο αυτήν έχουν βρεθεί τα παλαιότερα απολιθώματα του «Σοφού Ανθρώπου», ηλικίας 300.000 ετών. Όμως οι αρχαιότεροι τάφοι, ηλικίας άνω των 100.000 ετών, έχουν βρεθεί στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.

Το φύλο του παιδιού παραμένει αδιευκρίνιστο. Είναι βέβαιο ωστόσο ότι ανήκε σε μια κοινότητα κυνηγών-τροφοσυλλεκτών αφού στην περιοχή έχουν βρεθεί διάφορα υπολείμματα από αντιλόπες και άλλα ζώα καθώς και πέτρινα εργαλεία. Οι επιστήμονες έχουν κατά συνέπεια μια εικόνα του πώς θα έμοιαζε η ζωή την εποχή που έζησε και πέθανε ο Μτότο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Χιλιάδες άτυποι ανθρακωρύχοι στη Νότια Αφρική ζουν μια επικίνδυνη ζωή επιχειρώντας εξορύξεις σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία.


Αφού πέρασε ένα βράδυ στις υπόγειες στοές, σπάζοντας, φορτώνοντας και κουβαλώντας άνθρακα, ο Bonginkosi Mhlanga γέμισε ένα φορτηγό γεμάτο μετάλλευμα το οποίο στη συνέχεια παρέδωσε και πούλησε σε έναν κάτοικο του Έρμελο για θέρμανση και μαγείρεμα. [Emmanuel Croset / AFP]


Το πυκνό σκοτάδι κάλυπτε ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο στην ανατολική επαρχία Mpumalanga της Νότιας Αφρικής, καθώς ένα φορτηγό βγήκε από την είσοδο του  μέσα στη νύχτα, φορτωμένο με άνθρακα.

Ο άτυπος ανθρακωρύχος Bonginkosi Mhlanga φορτώθηκε μια αξίνα στον ώμο του και κατέβηκε στην τρύπα, κάτω από το έδαφος, όπου θα παρέμενε μέχρι το ξημέρωμα.

Τοπικά είναι γνωστό ως «zama zamas» - «αυτοί που προσπαθούν να δοκιμάσουν» στη γλώσσα Zulu - ο Mhlanga και οι συνάδελφοί του σκάβουν, σπάζοντας μεταλεύματα, σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία που είχαν προηγουμένως εκμεταλλευτεί όμιλοι ορυχείων.

Υπάρχουν χιλιάδες άτυποι ανθρακωρύχοι στη Νότια Αφρική, σύμφωνα με την Εθνική Ένωση Βιοτεχνικών Μεταλλευτών (NAAM).

Πολλοί έμειναν άνεργοι όταν οι εταιρείες εξόρυξης αποχώρησαν, αφήνοντας τα υπόγεια κουφάρια, αγωνίζονται να βρουν νέα δουλειά σε μια χώρα 59 εκατομμυρίων ανθρώπων όπου η ανεργία ανήλθε πάνω από το 30 τοις εκατό ακόμη και πριν από την επιδημία της πανδημίας του κορονοϊού.

Ο Mhlanga, 31 ετών, κατέβηκε τα 82 ολισθηρά σκαλοπάτια που τον έφεραν  σε μια στενή σήραγγα ύψους μόλις 1,60 μέτρων.

Ο αναπνοή του δυσκολευόταν εξ αιτίας του υποαερισμού του χώρου καθώς στην κάθοδό του, τα τοιχώματα και το δάπεδο του έσταζε από την υγρασία.

Οι σκυμμένη φιγούρα του σχεδόν χάθηκε, καθώς μόλις ήταν ορατή στο σκοτάδι όπως έσυρε τους γεμάτους σάκους άνθρακα στην επιφάνεια.

Το ύψος χαμήλωσε κι άλλο καθώς ο Mhlanga προχώρησε προς τα εμπρός, περνώντας μπαλώματα από μύκητες μέχρι που έφτασε σε μια μαύρη φλέβα στο βράχο, πλάτους περίπου 2 μέτρων.

«Εδώ είναι το σημείο μου», είπε στο πρακτορείο ειδήσεων AFP.

«Το φροντίζω, το κρατάω καθαρό και κανείς δεν πρέπει να το αγγίζει».

Χρησιμοποιώντας έναν προβολέα, ο Mhlanga σήκωσε την αξίνα του και χτύπησε επανειλημμένα στο βράχο με όλη του τη δύναμη.

Μαύρα θραύσματα πετάχτηκαν και έπεσαν στα πόδια του.

Έπειτα μαζεύει τον ακατέργαστο άνθρακα με τα γυμνά χέρια του και γεμίζει τους παλιούς σάκους από πολυπροπυλένιο για να το πουλήσει για λιγοστά χρήματα (500 rands (35 $) ανά τόνο.


Η εξόρυξη είναι μια σημαντική πηγή εσόδων για τη Νότια Αφρική, αποδίδοντας περίπου το 8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ).

Το "Zama zamas" λειτουργεί σε περίπου 6.000 αχρησιμοποίητα ορυχεία σε ολόκληρη τη χώρα, εκτιμά η NAAM.

Η έλλειψη συντήρησης και η απρόσκοπτη χρήση εκρηκτικών μπορούν να προκαλέσουν την κατάρρευση των γηρασμένων σηράγγων, θάβοντας τους ανθρακωρύχους στα συντρίμμια τους.

«Όταν κατεβαίνεις εκεί δεν ξέρεις ποτέ αν θα επιστρέψεις», λέει ο Mhlanga, απρόθυμος να μιλήσει για παρελθόντα περιστατικά.

"Αν συμβεί το απρόοπτο, πρέπει να τρέξεις και να τα αφήσεις όλα πίσω."

Ο Mhlanga έσυρε τους τελευταίους σάκους του άνθρακα πίσω στα 82 σκαλοπάτια. Έβγαλε μόλις 250 rands (17 $) για νυχτερινή εργασία δώδεκα ωρών.

Ο Mhlanga ανεβαίνει τις σκάλες στο εγκαταλελειμμένο ανθρακωρυχείο Goldview, τραβώντας μια μεγάλη σακούλα άνθρακα. [Emmanuel Croset / AFP]

Το Mpumalanga, το κέντρο εξόρυξης άνθρακα της Νότιας Αφρικής, χαρακτηρίστηκε ως με τον περισσότερο μολυσμένο αέρα σημείο στον κόσμο από τη Greenpeace το 2018. [Emmanuel Croset / AFP]

Αφού κατέβηκε τα 82 σκαλοπάτια στο ανθρακωρυχείο Goldview  πέρασε μια στενή σήραγγα, ο Mhlanga έφτασε σε μια μαύρη φλέβα στο βράχο πλάτους περίπου δύο μέτρων, όπου θα παρέμενε όλη τη νύχτα, σπάζοντας και συλλέγοντας άνθρακα, χωρίς ξεκούραση. [Emmanuel Croset / AFP]

Ο Mhlanga βγάζει τις μπότες του στο σπίτι του στο Ermelo, μια πόλη 210 χιλιόμετρα (130 μίλια) ανατολικά του Γιοχάνεσμπουργκ, αφού πέρασε τη νύχτα στο 
ανθρακωρυχείο Goldview. [Emmanuel Croset / AFP]

Ο Mhlanga και άλλοι άντρες σκάβουν, σπάζοντας μετάλευμα άνθρακα στα  εγκαταλελειμμένα ορυχεία που είχαν προηγουμένως εκμεταλλευτεί όμιλοι. [Emmanuel Croset / AFP]

Πυκνός γκρίζος καπνός κατακλύζει την ατμόσφαιρα πάνω από τους απέραντους οικισμούς που περιβάλλουν το Έρμελο, πάνω από τις λαμαρινένιες στέγες και γεμίζοντας τον αέρα, αργά το απόγευμα, με έντονη μυρωδιά  καύσης. Σχεδόν κάθε νοικοκυριό θερμαίνεται και μαγειρεύει με άνθρακα. [Emmanuel Croset / AFP]

Περισσότερο από το 80% της ενέργειας στη Νότια Αφρική παράγεται από άνθρακα, ο οποίος εξάγεται επίσης στην Κίνα και την Ευρώπη. [Emmanuel Croset / AFP]

Περιβαλλοντικές οργανώσεις και NAAM ισχυρίζονται ότι η εξόρυξη προκαλεί σημαντική ρύπανση των υδάτων και του αέρα, αν και είναι δύσκολο να βρεθούν επίσημα στοιχεία. [Emmanuel Croset / AFP]

Ο Mhlanga πλένεται με ένα πανί στο σπίτι του. [Emmanuel Croset / AFP]





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Γερμανία σκοπεύει να επιστρέψει στη Νιγηρία, από το επόμενο έτος, τα αποκαλούμενα “Χάλκινα του Μπενίν”, γλυπτά που κλάπηκαν κατά την αποικιακή περίοδο, ανακοίνωσε απόψε η Υφυπουργός Πολιτισμού Μόνικα Γκρίτερς.

Η απόφαση αυτή ελήφθη κατά τη διάσκεψη διευθυντών μουσείων και πολιτικών αξιωματούχων που οργανώθηκε με πρωτοβουλία της Γκρίτερς. “Θέλουμε να συμβάλουμε στην κατανόηση και τη συμφιλίωση με τους απογόνους εκείνων, οι πολιτιστικοί θησαυροί των οποίων κλάπηκαν κατά την αποικιοκρατία. Προβλέπουμε ότι οι πρώτες επιστροφές θα γίνουν το 2022”, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Υφυπουργός.

Τα Χάλκινα του Μπενίν είναι από τα διασημότερα γλυπτά της αφρικανικής τέχνης. Φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ του 16ου-18ου αιώνα και κοσμούσαν το βασιλικό ανάκτορο του Βασιλείου του Μπενίν, στη σημερινή νοτιοδυτική Νιγηρία. Μετά τη λεηλασία της χώρας αυτής από τους Βρετανούς, στα τέλη του 19ου αιώνα, σκόρπισαν σε πολλά ευρωπαϊκά μουσεία. Το εθνογραφικό μουσείο του Φόρουμ Χούμπολτ στο Βερολίνο, που επρόκειτο φέτος να υποδεχτεί και πάλι επισκέπτες, μετά την ανακαίνισή του, διαθέτει περίπου 530 ιστορικά αντικείμενα, εκ των οποίων περισσότερα από 400 μπρούτζινα που προέρχονται από το αρχαίο Βασίλειο του Μπενίν.

Η συλλογή αυτή είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, μετά από εκείνη του Βρετανικού Μουσείου, στο Λονδίνο.

Με την ευκαιρία της επαναλειτουργίας του Φόρουμ Χούμπολτ, ο πρεσβευτής της Νιγηρίας στη Γερμανία, Γιουσούφ Τούγκαρ είχε ζητήσει να επιστραφούν στη χώρα του τα γλυπτά. “Μια ειλικρινής προσέγγιση της ιστορίας της αποικιοκρατίας περιλαμβάνει επίσης και το ζήτημα της επιστροφής των πολιτιστικών αγαθών”, δήλωσε στα τέλη Μαρτίου ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Χάικο Μάας. Το Βρετανικό Μουσείο έχει ταχθεί υπέρ της επιστροφής ορισμένων έργων στη Νιγηρία, αλλά υπό τη μορφή δανείου.

Η Νιγηρία θέλει να κατασκευάσει ένα νέο μουσείο για να φιλοξενήσει τα πολύτιμα χάλκινα. Το κτίριο εκτιμάται ότι θα στοιχίσει 3,4 εκατομμύρια ευρώ και θα είναι έτοιμο στα τέλη του 2024 στο Μπενίν Σίτι, στην Πολιτεία Αντο. Στα τέλη του 2020 η Γαλλία ενέκρινε επίσης την επιστροφή 26 αντικειμένων που είχαν κλαπεί το 1892 από το Βασίλειο του Μπενίν.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεύτερη ανάλογη περίπτωση μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας.
Νέο περιστατικό απαγωγής μαθητών - φοιτητών από ενόπλους στη Νιγηρία σημειώθηκε την Παρασκευή. Σύμφωνα με αστυνομικές αναφορές, ομάδα ενόπλων εισέβαλε σε σχολείο στη βορειοδυτική Νιγηρία και απήγαγε 347 μαθήτριες, στο δεύτερο ανάλογο περιστατικό μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας.

Οι σχολικές απαγωγές, που ξεκίνησαν από τη Μπόκο Χαράμ και την ομάδα του Ισλαμικού Κράτους στη Δυτική Αφρική, έχουν λάβει τη μορφή επιδημίας στα βόρεια της Νιγηρίας, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία στις οικογένειες των απαχθέντων και αναστάτωση στην κυβέρνηση και τις ένοπλες δυνάμεις.

Η αστυνομία στην πολιτεία Ζαμφάρα, όπου έλαβε χώρα η σημερινή επίθεση, δήλωσε ότι έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, σε συνεργασία με τον στρατό για τον εντοπισμό των ένοπλων απαγωγέων που άρπαξαν κορίτσια γυμνασίου από την κυβερνητική σχολή επιστημών, στην πόλη Τζανγκέμπε.

Ο επίτροπος πληροφοριών της Ζαμφάρα, δήλωσε στο Reuters ότι οι επιτιθέμενοι έφτασαν έξω από το σχολείο με οχήματα, μπήκαν σποραδικά και αυτό και ξεκίνησαν να αρπάζουν τις μαθήτριες. «Μερικές από αυτές τις έβαλαμν στα οχήματα κι άλλες τις πήραν με τα πόδια» πρόσθεσε.

Αυτή ήταν η τρίτη ανάλογη απαγωγή στη χώρα από τον Δεκέμβριο. Δεν υπήρξε άμεση ανάληψη ευθύνης για την επιδρομή της Παρασκευής.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Το ναυάγιο πλοιαρίου στο οποίο επέβαιναν μετανάστες στ΄ανοιχτά των λιβυκών ακτών προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 43 ανθρώπων, ενώ 10 άλλοι διασώθηκαν, σύμφωνα με τον απολογισμό που ανακοίνωσε σήμερα ο ΟΗΕ, την επομένη της τραγωδίας.


Σε κοινή ανακοίνωση, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) δηλώνουν τη "βαθύτατη λύπη τους" για το ναυάγιο που σημειώθηκε την Τρίτη, "το πρώτο του 2021 στην κεντρική Μεσόγειο", που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 43 ανθρώπους".

Σύμφωνα με τον ΔΟΜ και τη Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, εταίρο της UNHCR επί του πεδίου, 10 επιζώντες διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην ξηρά από την ακτοφυλακή στη Ζουάρα της Λιβύης. Έκτακτη βοήθεια, όπως τροφή και νερό, μεταξύ άλλων παρασχέθηκε από τον ΟΗΕ και τους εταίρους του.

Το πλοίο είχε αποπλεύσει τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης από την πόλη Ζαουίγια, που βρίσκεται σχεδόν 50 χλμ. δυτικά της Τρίπολης.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο κινητήρας του πλοίου πιθανόν σταμάτησε μερικές ώρες μετά την αναχώρηση, και το σκάφος φέρεται να ανατράπηκε λόγω της κατάστασης της θάλασσας.

Οι επιζήσαντες, άνθρωποι από την Ακτή Ελεφαντοστού, τη Νιγηρία, τη Γκάνα και τη Γκάμπια, είπαν ότι όσοι χάθηκαν κατάγονταν όλοι από χώρες της Δυτικής Αφρικής.

Συνολικά, περισσότεροι από 1.200 μετανάστες χάθηκαν το 2020 στη Μεσόγειο, από τους οποίους η ευρεία πλειονότητα σε αυτή την διαδρομή της κεντρικής Μεσογείου, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.

Ο ΔΟΜ και η HCR φοβούνται μήπως ο πραγματικός αριθμός των ανθρώπων που χάθηκαν σε αυτή τη διαδρομή πέρυσι είναι πολύ μεγαλύτερος.

Αυτοί που θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, οι οποίοι προέρχονται από διάφορες χώρες, φεύγουν κυρίως από την Τυνησία και τη Λιβύη για να φτάσουν στην Ευρώπη μέσω Ιταλίας, της οποίας οι ακτές είναι οι πλησιέστερες.

Στις 11 Ιανουαρίου, το Ocean Viking, το πλοίο διάσωσης στη θάλασσα της μη κυβερνητικής οργάνωσης Μεσόγειος SOS, αναχώρησε από το λιμάνι της Μασσαλίας στη Γαλλία για να επιστρέψει στην κεντρική Μεσόγειο, όπου αυξάνονται οι διελεύσεις αυτών που εγκαταλείπουν τη χώρα τους. Οι ιταλικές αρχές επέβαλαν "δαπανηρές", σύμφωνα με τη μκο, εργασίες επί του πλοίου προκειμένου αυτό να πληροί τις προδιαγραφές, όπως την προσθήκη διασωστικών λέμβων και επιπλέον στολές εμβάπτισης.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός είναι έτοιμος να υπογράψει συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, αλλά η κυβέρνηση της Τρίπολης είναι απρόθυμη, λέει ο Λάβροφ στους υπουργούς της Αφρικανικής Ένωσης.

Ο Εθνικός Στρατός της Λιβύης (LNA) είναι έτοιμος να υπογράψει τη συνθήκη άμεσης κατάπαυσης του πυρός, αλλά η κυβέρνηση στην Τρίπολη είναι απρόθυμη να το πράξει, δήλωσε την Τετάρτη ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ.

Έκανε τη δήλωση μετά την τηλεδιάσκεψη με τους ομολόγους του από την Αφρικανική Ένωση (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Αίγυπτο και Νότια Αφρική).

Τον Ιανουάριο, ο LNA «θεώρησε ότι οι θέσεις του στο έδαφος ήταν πιο ευνοϊκές και δεν ήταν έτοιμος να υπογράψει ένα έγγραφο που ο Sarraj θεώρησε αποδεκτό», δήλωσε ο Lavrov. «Τώρα, ο LNA, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, είναι έτοιμος να υπογράψει ένα τέτοιο έγγραφο για την άμεση κατάπαυση του πυρός, αλλά αυτή τη φορά είναι η κυβέρνηση της Τρίπολης που δεν θέλει να το κάνει, στηριζόμενη στη στρατιωτική λύση».

Ο υπουργός είπε ότι παρόλο που όλες οι πλευρές δηλώνουν ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στη Λιβύη παρατηρείται απροθυμία για την ειρηνική επίλυση του τραγικού εμφυλίου πολέμου που κατατρώει την βόρειο αφρικανική χώρα.
Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Jean-Yves le Drian δήλωσε την Τετάρτη ότι η κατάσταση στη Λιβύη ήταν πολύ ανησυχητική, προειδοποιώντας πως βλέπει το σενάριο της Συρίας να επαναλαμβάνεται στη χώρα.

 «Η κρίση εντείνεται.  Αντιμετωπίζουμε μια «συριαστικοποίηση» της Λιβύης », δήλωσε ο Le Drian σε ακρόαση της Γαλλικής Γερουσίας.

πηγή Reuters


Η Μόσχα υποστηρίζει την άμεση κατάπαυση του πυρός και τις πολιτικές συνομιλίες στη Λιβύη, δήλωσε την Τρίτη ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Την δήλωση αυτή έκανε κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής κλήσης με εκπρόσωπο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Ανατολικής Λιβύης, σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας.

Ως γνωστόν η Βουλή της Ανατολικής Λιβύης είναι ευθυγραμμισμένη με τον στρατηγό Χαφτάρ, που ελέγχει την ανατολική Λιβύη και αντιτίθεται στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση Σάρατζ στην Τρίπολη.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο Λαβρόφ υποστήριξε την πρωτοβουλία που προτείνει «άμεση κατάπαυση του πυρός και ενίσχυση των συνομιλιών μεταξύ της Λιβύης με στόχο την ανάπτυξη συμβιβαστικών λύσεων σε υπάρχοντα προβλήματα και τη δημιουργία ενωμένων κυβερνητικών αρχών».

Το παράξενο είναι πως σύμφωνα και με ανακοινώσεις της Αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης Αφρικής, ο Χαφτάρ έχει στην κατοχή του ισχυρή αεροπορική δύναμη αποτελούμενη από 8 πολεμικά μαχητικά MIG29 και Σουχόι, που ενδεχόμενα αλλάζει την ισορροπία δυνάμεων στην Αφρικανική χώρα.

Μια άλλη παράμετρος που χρειάζεται εξήγηση είναι η αποχώρηση από το πλευρό του Χαφτάρ των 1400 Ρώσων μισθοφόρων της δύναμης Wagner που φέρεται να βρίσκεται στο περιβάλλον του Ρώσου Προέδρου Πούτιν.

Και βέβαια δεν πρέπει να αγνοηθεί η θριαμβολογία για τις εξελίξεις, των Τούρκων, που δια του Προέδρου τους διατηρούν ανοιχτή γέφυρα επικοινωνίας με τον Τραμπ, που ζητά αυτό συγκράτηση και σταμάτημα των εχθροπραξιών, τώρα που οι δυνάμεις του Σάρατζ με τους Τούρκους μισθοφόρους ανακατέλαβαν περιοχές γύρω από την Τρίπολη.

Με τεράστια φτερωτά ερπετά πάνω από το κεφάλι, θεόρατους δεινόσαυρους και θηρευτές σαν πελώριους κροκόδειλους, η Σαχάρα ήταν πριν από 100 εκατ. χρόνια το πιο επικίνδυνο μέρος στον ιστορικό χρόνο του πλανήτη μας.
Ανάμεσα στο Μαρόκο και την Αλγερία υπάρχει μια περιοχή (Kem Kem Group) με πλούσια παλαιοντολογική δράση. Τα άπειρα απολιθώματα που έχουμε βρει πάνε πίσω δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.

Μέσα σε όλα, ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός από μεγαλόσωμους θηρευτές. Αυτό μας λέει στη μελέτη της στο περιοδικό «Zookeys» μια διεπιστημονική ομάδα παλαιοντολόγων, που κατάφερε να φτιάξει μια πειστική και συνεκτική αφήγηση της ιστορίας της Σαχάρας.




Και μας λένε πως κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής Περιόδου, η Σαχάρα ήταν το πιο επικίνδυνο μέρος να βρεθείς σε ολόκληρη την ιστορία της Γης.

Εκεί ζούσαν τρεις από τους μεγαλύτερους δεινόσαυρους που έζησαν ποτέ, αλλά και πτερόσαυροι.

«Ήταν αναμφίβολα το πιο επικίνδυνο μέρος στην ιστορία του πλανήτη Γη», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης και ακαδημαϊκός Dr Nizar Ibrahim, «ένα μέρος στο οποίο ένας ανθρώπινος ταξιδιώτης του χρόνου δεν θα άντεχε και πολύ»...


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι χώρες της Μαύρης Ηπείρου, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν βιώνουν την έκρηξη των κρουσμάτων που προβλέφθηκε βάσει των όσων εξελίσσονται στην Ευρώπη. Οι ανησυχίες, πάντως, παραμένουν



Τα σενάρια για τους πιθανούς ρυθμούς εξάπλωσης του Covid-19 στην Αφρική ήταν καταστροφικά. Ομως, 11 εβδομάδες μετά την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος στην ήπειρο (14 Φεβρουαρίου στην Αίγυπτο), οι ζοφερές προβλέψεις των ειδικών δεν έχουν επιβεβαιωθεί. Ενώ στην Αφρική ζει το 17% του παγκόσμιου πληθυσμού, μέχρι πριν από τρεις ημέρες είχαν καταγραφεί 44.034 κρούσματα (1,2% του συνόλου) και 1.788 θάνατοι (0,7%), σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία από το Αφρικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στην Αντίς Αμπέμπα. Η Μαύρη Ηπειρος τα πηγαίνει πολύ καλύτερα από ό,τι η Ευρώπη ή οι ΗΠΑ.

Μα τόσο έξω έπεσαν οι προβλέψεις; Από στατιστική άποψη, η Αφρική αντιστέκεται στις προβλέψεις όπως έγιναν από την Οικονομική Επιτροπή της Αφρικανικής Ενωσης, στα μέσα Απριλίου, όπου γινόταν λόγος για 300.000 θανάτους ακόμα και εάν οι αφρικανικές χώρες υιοθετούσαν πολύ αυστηρά μέτρα προστασίας. Ομως η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ διαφορετική.

«Εκτιμούμε το γεγονός ότι δεν επαληθεύθηκαν», παρατηρεί ο Γιαπ Μπουμ, επιδημιολόγος στη Γιαουντέ και περιφερειακός εκπρόσωπος του επιδημιολογικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Προς το παρόν, έχουμε εκπλαγεί ευχάριστα, αλλά παρακολουθούμε στενά την εξέλιξη της επιδημίας», προσθέτει η Ελίζαμπεθ Καρνιέλ, διευθύντρια του Κέντρου Παστέρ στο Καμερούν. «Η Αφρική, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν βιώνει την έκρηξη των κρουσμάτων που προβλέφθηκε βάσει των όσων εξελίσσονται στην Ευρώπη».

Οι ανησυχίες, πάντως, παραμένουν. Ο ρυθμός της αύξησης των κρουσμάτων την περασμένη εβδομάδα έφθασε το 40%, άρα η δυναμική παραμένει σε άνοδο. Περισσότερο εκτεθειμένη δείχνει η Βόρεια Αφρική. Με 15% του πληθυσμού της ηπείρου, αντιπροσωπεύει το 38% των συνολικών κρουσμάτων στην Αφρική και το 62% των θανάτων. Οι άλλες δύο περιοχές όπου η πανδημία εξαπλώνεται πιο γρήγορα από τον μέσο όρο της ηπείρου είναι η Κεντρική Αφρική (+58% την εβδομάδα) και η Δυτική Αφρική (+51%).

Οι τάσεις αυτές επιβεβαιώνουν τις προειδοποιήσεις των Αρχών. Ο Τζον Νκενγκασόνγκ, διευθυντής του Αφρικανικού Κέντρου Πρόληψης και Αντιμετώπισης Ασθενειών, που προειδοποιεί εδώ και καιρό ότι η Αφρική πρέπει «να προετοιμασθεί για το χειρότερο», ζητά να διατηρηθεί η επαγρύπνηση. «Είναι αλήθεια ότι η πανδημία στην Αφρική δεν εξελίσσεται τόσο γοργά όσο στην Ευρώπη», προσθέτει. «Αλλά θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην επαναπαυθούμε». Και ο Μαμπίνγκε Νγκομ, στέλεχος του ΟΗΕ, θυμίζει ότι «η επικείμενη άφιξη του χειμώνα στη Νότια Αφρική, μια περιοχή που ήδη έχει τα περισσότερα κρούσματα HIV, μας ανησυχεί έντονα».


Υπάρχουν και άλλες ανησυχίες

Είναι τα επίσημα στοιχεία αξιόπιστα; Μήπως τα τεστ που γίνονται (9 ανά 10.000 κατοίκους, σε σύγκριση με 200 στην Ιταλία) είναι πολύ λίγα; Μήπως αυτό, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αφήνει μεγάλο μέρος του πληθυσμού εκτός και ιδιαίτερα τις περιπτώσεις των νέων που, σε μεγάλο ποσοστό, είναι ασυμπτωματικοί; Σίγουρα, παραδέχεται ο Νκενγκασόνγκ, πολλά κρούσματα δεν έχουν διαγνωσθεί.

Καθώς δεν είναι διαθέσιμα πολλά τεστ, χρησιμοποιούνται κυρίως για ανθρώπους που έχουν έντονα συμπτώματα, λέει η Λεοντίν Νκάμπα, ειδικός στη μαθηματική επιδημιολογία στη Γιαουντέ. Υπολογίζεται ότι τα επίσημα στοιχεία στο Καμερούν, για παράδειγμα, αντικατοπτρίζουν «μόλις το 30% των πραγματικών κρουσμάτων». Αυτή η στατιστική παρατήρηση, όμως, δεν αφαιρεί τίποτα από την παρατήρηση που προκύπτει μέσα από την καθημερινότητα, ότι η Αφρική δεν σαρώνεται από την επιδημία του Covid-19. «Δεν βλέπουμε υπερβολική προσέγγιση των πολιτών στις δομές υγείας στις 45 αφρικανικές χώρες όπου λειτουργούμε», παρατηρεί η Ιζαμπέλ Ντεφουρνί, διευθύντρια επιχειρήσεων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Πώς, λοιπόν, μπορεί να έχει συμβεί αυτό; Από την αρχή της κρίσης, η σχετική αδυναμία ένταξης στα παγκόσμια δίκτυα κίνησης ανθρώπων φαίνεται ότι την προστάτεψε. «Το γεγονός ότι συμμετέχει λιγότερο στη διεθνή κινητικότητα οδήγησε στο να αργήσει να φθάσει εκεί η επιδημία», λέει η Ανζέλ Μεντί, κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης με ειδικότητα τα αφρικανικά συστήματα υγείας.

Οι δεσμοί είναι προφανείς

Στην εποχή της αύξησης της «Κιναφρικής», των στενών δεσμών της Μαύρης Ηπείρου με την Κίνα (8 πτήσεις ημερησίως το 2019, σε σύγκριση με μόλις μία πτήση το 2010), η Αφρική σημείωσε ένα εξαιρετικό άνοιγμα προς τον έξω κόσμο, παρ' όλα αυτά όμως ήταν πολύ μικρότερο από την έκρηξη στο εμπόριο μεταξύ Ευρώπης και Κίνας - πριν από την πανδημία, μόνο από το αεροδρόμιο Ντε Γκολ στη Γαλλία αναχωρούσαν καθημερινά 12 πτήσεις για Κίνα.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Σομαλία έχει τεθεί σε εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης καθώς μεγάλα σμήνη ακρίδων έχουν καταλάβει την ανατολική Αφρική.Το Υπουργείο Γεωργίας της χώρας δήλωσε ότι τα έντομα, τα οποία καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες βλάστησης, είναι "σοβαρή απειλή για την εύθραυστη κατάσταση της επισιτιστικής ασφάλειας της Σομαλίας".


Υπάρχουν φόβοι ότι η κατάσταση δεν μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο πριν αρχίσει η συγκομιδή τον Απρίλιο.
Ο ΟΗΕ λέει ότι τα σμήνη είναι τα μεγαλύτερα στη Σομαλία και την Αιθιοπία στα τελευταία 25 χρόνια. Ενώ η γειτονική Κένυα δεν έχει δει σοβαρή απειλή από ακρίδες τα τελευταία 70 χρόνια, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO). 
Ωστόσο, η Σομαλία είναι η πρώτη χώρα στην περιοχή που δηλώνει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την προσβολή.

Drones δοκιμάστηκαν στην καταπολέμηση των αποθεμάτων ακρίδων

Η ασταθής κατάσταση ασφαλείας της Σομαλίας σημαίνει ότι τα αεροπλάνα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτόξευση εντομοκτόνου από τον αέρα.


Πως η Ανατολική Αφρική μάχεται τα καταστροφικά σμήνη ακρίδων


Τον Ιανουάριο, ο FAO ζήτησε διεθνή βοήθεια για την καταπολέμηση των σμήνων στο Κέρας της Αφρικής, προειδοποιώντας ότι οι αριθμοί των ακρίδων στην περιοχή θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 500 φορές τον Ιούνιο.
Τα σμήνη διασκορπίστηκαν στην ανατολική Αφρική από την Υεμένη πέρα από την Ερυθρά Θάλασσα, αφού οι έντονες βροχοπτώσεις στα τέλη του 2019 δημιούργησαν τις ιδανικές συνθήκες για να πολλαπλασιαστούν τα έντομα.

Οι ακρίδες μπορούν να ταξιδέψουν μέχρι και 150 χιλιόμετρα (93 μίλια) τη μέρα. Κάθε ενήλικο έντομο μπορεί να καταναλώσει, καθημερινά, τροφή ίση με το βάρος του .

Τον Δεκέμβριο, ένας σμήνος ακρίδων ανάγκασε ένα αεροπλάνο να προσγειωθεί στην Αιθιοπία. Τα έντομα του έσπασαν τις μηχανές, το παρμπρίζ και τη μύτη, αλλά το αεροσκάφος κατάφερε να προσγειωθεί με ασφάλεια στην πρωτεύουσα, την Αντίς Αμπέμπα.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία είναι ένα από τα πιο σκοτεινά μέρη του κόσμου. Η χώρα βίωσε έναν σκληρό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ μουσουλμάνων και xριστιανών ανταρτών που κράτησε 6 χρόνια. Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να κλείσει τις πληγές, ούτε να ελέγξει την κατάσταση. Τα παιδιά είναι τα μεγαλύτερα θύματα αυτής της κατάστασης.

«Για τα παιδιά, αυτός είναι ο επικίνδυνος τόπος στον κόσμο. Είναι πιο επικίνδυνα, γιατί οι σύγκρουσεις και η βία μπλοκάρουν την ανθρωπιστική βοήθεια, δεν μπορεί να φτάσει εκεί που πρέπει. Το αποτέλεσμα είναι πως έχουμε σημαντική αύξηση στο ποσοστό υποσιτισμού. Δύο στα τρία παιδιά της χώρας χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια» υποστηρίζει η Κάριλ Στερν, επικεφαλής της UNICEF στις Ηνωμένες Πολιτείες.



Η Στερν, βρίσκεται σε αποστολή στην Αφρική και γνωρίζει πολύ καλά την κάτασταση που επικρατεί στη χώρα. Μόνο το 2018, πραγματοποιήθηκαν 36 επιθέσεις εναντίον αποστολών ανθρωπιστικής βοήθειας.

«Δεν είναι ότι φοράς το μπλε καπέλο και είσαι ασφαλής. Υπάρχουν άνθρωποι που αφιερώνουν τη ζωή τους στο να βοηθούν τα παιδιά, όμως τελικά γίνονται και οι ίδιοι στόχοι» σημειώνει η Στερν.



Στην επαρχία η κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη. Το 80% της χώρας ελέγχεται από 14 ομάδες ανταρτών. Τα τελευταία 4 χρόνια, υπολογίζεται πως περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι έχουν υποχρεωθεί να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Πέρα από την ανθρωπιστική κρίση, στη χώρα επικρατεί έντονη ανησυχία για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ντόναλντ Τράμπ δηλώνει «πρώτα η Αμερική».

Η Ουάσινγκτον δίνει 120 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για ανθρωπιστική βοήθεια. Αν αποχωρήσει, το πλήγμα θα είναι μεγάλο.

«Είναι μια αδύναμη χώρα σε μια περιοχή εξαιρετικά σημαντική. Θέλουμε να διατηρήσουμε την παρουσία μας. Εδώ υπάρχουν σημαντικοί φυσικοί πόροι» δήλωσε ο Ντέιβιντ Μπράουνστάιν, επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.



Διαμάντια, χρυσός και ουράνιο έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον Κίνας και Ρωσίας. Ο επικεφαλής σύμβουλος ασφαλείας της Κεντρικής Αφρικανικής Δημοκρατίας είναι Ρώσος, ενώ και οι δύο χώρες στέλνουν όπλα και αξιωματικούς για να εκπαιδεύσουν τον στρατό. Μόσχα και Πεκίνο ανταγωνίζονται με στόχο τους φυσικούς πόρους, ενώ το Ισλαμικό Κράτος των Τζιχαντιστών παραμονεύει..

«Οι Τζιχαντιστές εκμεταλλεύονται τα κενά ασφαλείας και τα κενά στην διακυβέρνηση. Μπορούν να φτάσουν μέχρι εδώ, είναι πιθανό. Πρέπει να μην αφήσουμε ανοιχτά ζητήματα. Αν θέλουμε ειρήνη στην ανατολική Αφρική, πρέπει να έχουμε ειρήνη στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία» υποστηρίζει ο επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.



«Δεν χρειάζεται ψυγείο και προετοιμασία. Η μαμά απλά το σχίζει και το δίνει στα παιδιά. Όπως βλέπετε, τα μωρά το απολαμβάνουν» δήλωσε η Κάριλ Στερν.

Το 2018, η UNICEF προσπάθησε, μα κατάφερε να συγκεντρώσει μόνο τα μισά χρήματα από όσα χρειάζονται για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες των παιδιών.



«Τα παιδιά πεθαίνουν. Αυτή είναι η απάντηση. Αν τα χρήματα δεν είναι αρκετά, τότε τα παιδιά πεθαίνουν. Η UNICEF κάνει πραγματικά ότι μπορεί σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας. Όμως η χρηματοδότηση που έχουμε επιτρέπει συγκεκριμένες δράσεις» υποστηρίζει η Στερν

Όμως παρά τις προσπάθειες που γίνονται, υπολογίζεται πως περίπου 1.5 εκατομμύριο παιδιά παλεύουν για να επιβιώσουν. Η UNICEF υποστηρίζει πως η επίτευξη ειρήνης αποτελεί μονόδρομο, διαφορετικά τα παιδιά στη Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία θα φυτοζωούν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένας ιδιότυπος ρατσισμός ποτισμένος με νοσηρές δεισιδαιμονίες έχει απλωθεί στην Αφρική.

Πρόκειται για το κυνήγι των Αλμπίνων.

Αλμπίνοι (από το λατινικό albus=λευκό) είναι συνάνθρωποί μας που εξ αιτίας κάποιας γονιδιακής μετάλλαξης δεν έχουν μελανίνη στο δέρμα τους. Αυτοί οι άνθρωποι υφίστανται έτσι χρόνιες δερματοπάθειες με κίνδυνο ακόμη και για την ίδια τη ζωή τους.Πόσο μάλλον που έτυχε να γεννηθούν εκεί που ο ήλιος τους ταλαιπωρεί ιδιαίτερα.

Στην Αφρική όμως δε τους φτάνει αυτή η κακοτυχία αλλά πρόσθετα έχουν να αντιμετωπίσουν τις δεισιδαιμονίες καθυστερημένων συμπατριωτών τους εκεί στην μακρινή Τανζανία.

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο έχει επικρατήσει η άποψη ότι "φίλτρα" από δέρμα αλμπίνων φέρνουν τύχη. Έτσι ξεκίνησε εδώ και χρόνια ένα κυνήγι που ώς σήμερα έχει σκοτώσει περισσότερους από 60 αλμπίνους, μεταξύ αυτών και δεκάδες παιδιά, και έχει ακρωτηριάσει εκατοντάδες.

Πρόσφατα συνελήφθησαν και πρόκειται να δικαστούν κυνηγοί που κατηγορούνται για δολοφονίες αλμπίνων.

Στην Τανζανία, στο Μπουρούντι, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, οι αλμπίνοι ζούσαν ανέκαθεν δακτυλοδεικτούμενοι, στο περιθώριο. «Δεν μας θεωρούν ανθρώπινα πλάσματα», λέει η Αντζελίνα Τσούμα, ταμίας του Συλλόγου των Αλμπίνων. «Και επιπλέον, τώρα, θέλουν να μας σκοτώσουν σαν ζώα».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τουλάχιστον 15 άνθρωποι σκοτώθηκαν και πέντε άλλοι τραυματίστηκαν από συνωστισμό κατά τη διανομή τροφίμων στην περιοχή Εσαουίρα (δυτικά) στο Μαρόκο, ανακοίνωσε επίσημη πηγή.

Η τραγωδία σημειώθηκε στην κοινότητα Σίντι Μπουλααλάμ (περίπου 60 χλμ. βορειοανατολικά της Εσαουίρα), ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Εσωτερικών, χωρίς να διευκρινίσει τις ακριβείς συνθήκες του περιστατικού.

Τοπικά MME ανέφεραν πως ένας «μαικήνας» οργάνωσε στη διάρκεια του πρωινού την επιχείρηση διανομής τροφίμων σε έναν στεγασμένο υπαίθριο πάγκο της αγροτικής κοινότητας. Όμως γρήγορα «κατακλύστηκε από το πλήθος» που αποτελείτο σχεδόν από 800 ανθρώπους, κυρίως γυναίκες.

Σύμφωνα με τις μαροκινές αρχές, έχει ξεκινήσει έρευνα προκειμένου να «προσδιοριστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε το περιστατικό και να αποδοθούν οι ευθύνες».

Το υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε πως ο βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ' έδωσε οδηγίες προκειμένου να «παρασχεθεί η απαραίτητη υποστήριξη στις οικογένειες των θυμάτων και των τραυματιών».

Ο βασιλιάς αποφάσισε επίσης να «αναλάβει προσωπικά τα έξοδα ενταφιασμού και κηδείας των θυμάτων και παροχής ιατρικής φροντίδας στους τραυματίες», σύμφωνα με την ίδια πηγή.


της  Ευγενίας Κουντούρη

Προκάλεσε αίσθηση όταν κάλεσε έναν δημοσιογράφο του Guardian που είχε ταξιδέψει στη Λιβερία να ρίξει μια ματιά στον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της, επιτρέποντας του να μπει ακόμα και στην κρεβατοκάμαρα της. Δεν είναι κάτι που ο πρόεδρος μια χώρας συνηθίζει να κάνει. Η Έλεν Τζόνσον Σιρλίφ όμως δεν είναι μια οποιαδήποτε πρόεδρος. Είναι η πρώτη γυναίκα εκλεγμένη πρόεδρος στην Αφρική.
Είναι μια γυναίκα που πάλεψε για την ελευθερία, είναι τραπεζικός, αγρότισσα, γιαγιά. Είναι εκείνη που κέρδισε τον διάσημο ποδοσφαιριστή Ζορζ Γουεά στις εκλογές, αφήνοντας άφωνο ολόκληρο τον πλανήτη. Εκείνη που αγωνίστηκε για να σώσει τα παιδιά από τους βιασμούς κι από εκείνους που τα στρατολογούσαν, εκείνη που τα έβαλε με τους πολέμαρχους και που προσπάθησε να εκσυγχρονίσει μια χώρα με τεράστια προβλήματα. Προβλήματα που κανένας πρόεδρος δεν θα επιθυμούσε να αντιμετωπίσει.
Η ιστορία της ζωής της μοιάζει με κινηματογραφική ταινία. Ο πατέρας της ήταν ο πρώτος νομοθέτης σε μια δημοκρατία που ιδρύθηκε από τους Αμερικανο-Λιβεριανούς, οι οποίοι καθιέρωσαν την Λιβερία ως χειραφετημένη χώρα, αλλά στην πραγματικότητα εδραίωσαν την δική τους εξουσία εις βάρος του πληθυσμού.
Μεγάλωσε λοιπόν στην «ελίτ». Πήγαινε σε καλά σχολεία και συναναστρέφονταν τους προνομιούχους της χώρας της. Ταυτόχρονα όμως επισκέπτονταν και την γιαγιά της που ζούσε στην επαρχία, εκεί που η εκπαίδευση αλλά και οι βασικές καθημερινές ανάγκες δεν αποτελούσαν δεδομένο. Έμαθε από μικρή λοιπόν να βλέπει και την άλλη πλευρά του νομίσματος.
Πριν ακόμα γίνει 20 χρονών είχε ήδη τέσσερις γιους, όμως αυτό δεν την σταμάτησε από το να επιδιώξει κάτι καλύτερο για ταν εαυτό της. Άφησε τα παιδιά στην οικογένεια της κι εκείνη πήγε στην Αμερική όπου πήρε το πτυχίο της. Επόμενη στάση στην ζωή της ήταν το υπουργείο οικονομικών της Λιβερίας και στην συνέχεια η φυλακή, λόγω της εμπλοκής της με την πολιτική κατά την διάρκεια της ιδιαίτερα επικίνδυνης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην χώρα την δεκαετία του '80.
Ύστερα, ήρθε ο εμφύλιος πόλεμος και για εκείνη όπως και για δεκάδες άλλους Λιβεριανούς ήρθε η εξορία. Κατά τη διάρκεια της εξορίας εργάστηκε ως στέλεχος στην Citibank, στην Παγκόσμια τράπεζα και στο πρόγραμμα ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών στις ΗΠΑ.
Στη Λιβερία την ίδια περίοδο επικρατούσε το απόλυτο χάος. «Η κρίση» όπως το αποκαλούν πολύ απλά οι ίδιοι οι Λιβεριανοί. Μια περίοδος γεμάτη βία με περισσότερους από 250.000 νεκρούς με μία γενιά παιδιών να στρέφονται στα ναρκωτικά και στην συνέχεια να γίνονται δολοφόνοι και οι ίδιοι. Υπολογίζεται πως το 70% των γυναικών στη Λιβερία έπεσε θύμα βιασμού εκείνη την περίοδο.
Η Σιρλίφ εμφανίστηκε λοιπόν το 2005, θέτοντας ως στόχο να σηκώσει ένα ολόκληρο έθνος που είχε γονατίσει. Κατά την διάρκεια της 12χρονης διακυβέρνησης της κατάφερε πολλά, με πιο βασικό το να διατηρήσει την ειρήνη, σε μία χώρα που έμοιαζε με μπαρουταποθήκη έτοιμη να εκραγεί. Γιατί λοιπόν σήμερα ακούει τις γυναίκες της Αφρικής να λένε πως παρόλαυτα τις απογοήτευσε; Μα γιατί έδειξε να μην έχει καμία εμπιστοσύνη στο ίδιο της το φύλο.
Όταν το 2005 εκλέχθηκε πρόεδρος δεσμεύθηκε πως οι γυναίκες, με εκείνη επικεφαλής, θα έχουν πλέον πιο ενεργό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα. Στις πολύ σημαντικές εκλογές για το νομοθετικό σώμα που θα διεξαχθούν τον Οκτώβριο μόνο οι 163 από τους 1.026 υποψηφίους (16%) είναι γυναίκες, μαζί με την ίδια που κατεβαίνει για πρόεδρος ανάμεσα σε 20 άντρες. Εάν αναλογιστεί κανείς πως στις εκλογές του 2005 το ποσοστό των γυναικών υποψηφίων ήταν 14% αντιλαμβάνεται πως η αύξηση κάθε άλλο παρά σημαντική είναι.
Δεν είναι όμως μόνο οι φετινές επικείμενες εκλογές που δείχνουν την άρνηση της Σιρλίφ να εμπιστευτεί άτομα του ίδιου φύλου. Το 2005 εκλέχθηκαν μόλις 13 γυναίκες στο νομοθετικό σώμα και το 2011 ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε οκτώ. Οι προβλέψεις για τις εκλογές που θα γίνουν στις 10 Οκτωβρίου σημειώνουν πως τώρα ο αριθμός θα μειωθεί ακόμα περισσότερο και η Σιρλίφ είναι η βασική υπεύθυνη γι' αυτό.
Παρά τα όσα υποσχέθηκε πριν από 12 χρόνια δεν έκανε απολύτως τίποτα για να δυναμώσει και να εδραιώσει την θέση της γυναίκας στην πολιτική σκηνή της Λιβερίας. Το αντίθετο μάλιστα. Όσες φορές της ζητήθηκε να στηρίξει μία γυναίκα υποψήφιο, εκείνη αρνήθηκε. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του 2009. Τότε πέθανε μία γυναίκα υποψήφιος του κόμματος της και όταν κλήθηκε να την αντικαταστήσει έκανε την έκπληξη, αφού αντί να στηρίξει μία άλλη γυναίκα υποψήφιο, στήριξε έναν άντρα, ο οποίος μάλιστα αργότερα, στις Εθνικές εκλογές έχασε την έδρα από μία γυναίκα του αντίπαλου πολιτικού κόμματος.
Από τους 21 υπουργούς της κυβέρνησης της, μόλις τέσσερις είναι γυναίκες, την ώρα μάλιστα που υπουργοί όπως των οικονομικών και της παιδείας είναι άτομα με μικρή εμπειρία και με ελάχιστα προσόντα.
Γιατί είναι όμως τόσο σημαντικό το πόσες γυναίκες έχει στην κυβέρνηση της η πρόεδρος της Λιβερίας; Γιατί οι γυναίκες της Αφρικής αισθάνονται «προδομένες» από εκείνη;
Η Σιρλίφ το 2011 κέρδισε το βραβείο Νόμπελ «για όσα προσφέρει πολεμώντας για τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικά και ιδιαίτερα για την ισότητα των γυναικών». Παρουσιάστηκε ως ένας «φάρος ελπίδας» σε μία ήπειρο όπου οι γυναίκες υποφέρουν και βιώνουν καθημερινά την ανισότητα και την καταπίεση.
Η Σιρλίφ ήταν εκείνη πάνω στην οποία στηρίχθηκαν εκατομμύρια γυναίκες, σε μία ήπειρο όπου πρακτικές όπως η κλειτοριδεκτομή συνεχίζουν να είναι καθημερινό φαινόμενο. Σε μία χώρα που 7 στις 10 γυναίκες έχουν πέσει θύματα βιασμού.
Σε αυτή την χώρα λοιπόν η παρουσία γυναικών στην κυβέρνηση δεν αποτελεί απλά μία απαίτηση για «φεμινιστικούς λόγους». Είναι ουσιαστική και αναγκαία. Οι γυναίκες της Αφρικής λένε μάλιστα χαρακτηριστικά πως δεν πρόκειται για «φεμινισμό» (feminism) αλλά για «γυναικεία δημοκρατία» (femocracy).
Η Σιρλίφ όμως αποφάσισε να απομακρυνθεί από το κίνημα που ουσιαστικά την έφερε στην εξουσία το 2005. Η παρακαταθήκη που θα αφήσει όσον αφορά την παρουσία των γυναικών στα γυναικεία δρώμενα θα είναι μηδαμινή.
Το χειρότερο όμως είναι πως θα αφήσει τις γυναίκες της χώρας της, αλλά και ολόκληρης της αφρικανικής ηπείρου να αναρωτιούνται «εάν δεν μας εμπιστεύτηκε ως άξιες για να ανταποκριθούμε σε σημαντικά πολιτικά πόστα η Σιρλίφ, μπορεί κανείς ποτέ να μας εμπιστευτεί;»

πηγή
Πέντε άνδρες που κατηγορούνται για κανιβαλισμό οδηγήθηκαν σήμερα ενώπιον δικαστηρίου σε μια κωμόπολη της ανατολικής Νότιας Αφρικής που έχει σοκαριστεί από την υπόθεση αυτή.

Δεκάδες κάτοικοι της περιοχής οργάνωσαν διαδήλωση έξω από το δικαστήριο, σύμφωνα με την αστυνομία.

Οι ύποπτοι κατάγονται από την επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ και συνελήφθησαν την περασμένη εβδομάδα, όταν ο ένας από αυτούς παραδόθηκε στις αρχές και ομολόγησε ότι "κουράστηκε να τρώει ανθρώπινο κρέας".

Οι αποκαλύψεις του οδήγησαν στη σύλληψη των άλλων τεσσάρων.

Ένας εκπρόσωπος της αστυνομίας είπε ότι σήμερα οδηγήθηκαν στο δικαστήριο όπου θα εξεταζόταν το αίτημά τους να αφεθούν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους.

Αποφάσισαν όμως τελικά να αποσύρουν το αίτημα.

Όλοι τους είναι ηλικίας περίπου 30 χρονών και κατηγορούνται για ανθρωποκτονία, συνωμοσία για τη διάπραξη φόνου και αποδοχή ανθρωπίνων μελών.

Η υπόθεση που σόκαρε την κοινή γνώμη προκάλεσε και μια έντονη δημόσια συζήτηση για τη μαγεία και την παραδοσιακή ιατρική στις αγροτικές κοινότητες της Νότιας Αφρικής, αφού ο ένας από τους υπόπτους δηλώνει "μάγος".

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο άνδρας που ομολόγησε εμφανίστηκε στο αστυνομικό τμήμα στις 18 Αυγούστου και παρέδωσε έναν σάκο που περιείχε ένα ανθρώπινο πόδι και ένα χέρι.

Παραδέχτηκε ότι έχει φάει ανθρώπινο κρέας και υπέδειξε στους αστυνομικούς ένα σπίτι όπου βρέθηκαν κι άλλα ανθρώπινα λείψανα.

"Σε αυτό το στάδιο, αγνοούμε σε ποιους ανήκαν. Περιμένουμε τα αποτελέσματα των εξετάσεων DNA", είπε ένας εκπρόσωπος της αστυνομίας.

"Διεξάγουμε επίσης έρευνες για να καταλάβουμε για πόσο καιρό γινόταν αυτό και πόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν", πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, η αστυνομία σχετίζει την υπόθεση με τη δολοφονία τουλάχιστον μιας γυναίκας από την ίδια περιοχή. Κάτοικοι άφηναν επίσης να εννοηθεί ότι οι δράστες μπορεί να ξέθαβαν πτώματα από το κοιμητήριο.

Στη Νότια Αφρική δεν υπάρχει κάποιος νόμος που να τιμωρεί ευθέως τον κανιβαλισμό, όμως ο ακρωτηριασμός και η αποδοχή ανθρωπίνων μελών θεωρούνται ποινικά αδικήματα.

Στις φωτογραφίες βλέπετε την Αναστασία-Αργκάνε Τριαρίδου, που γεννήθηκε στο Μπάτου της Αιθιοπίας τον Μάιο του 2016. Η Αργκάνε βρέθηκε εγκαταλελειμμένη έξω από το αστυνομικό τμήμα της πόλης του Μπάτου – ήτανε ένα από τα περίπου έξι εκατομμύρια εγκαταλελειμμένα παιδιά της Αιθιοπίας. Από τον Σεπτέμβριο του 2016 την υιοθετήσαμε, εγώ και η Χαρά Σύρου, μέσω της διαδικασίας των Διακρατικών Υιοθεσιών, και υπό την μέριμνα της Διεθνούς Κοινωνικής Υπηρεσίας. Μετά από τα δύο απαραίτητα Δικαστήρια στην Αιθιοπία η Αργκάνε έγινε κόρη μας και ήρθε μαζί μας στην Αθήνα τον Μάρτιο – και με χθεσινή απόφαση του Ελληνικού Δικαστηρίου επικυρώθηκαν οι Αιθιοπικές Δικαστικές Αποφάσεις. Το όνομα Αργκάνε (που θα πει "αυτή που βρέθηκε") το έδωσε ο Αιθίοπας αστυνομικός που συνέταξε την Έκθεση Ευρέσεως Τέκνου. Το όνομα Αναστασία ήταν το όνομα της μητέρας μου. Μακάρι να αξιωθούμε να την μεγαλώσουμε δίνοντας όλην την αγάπη που της αξίζει. Για μένα, μαζί με την Κωνσταντίνα και τον Νικόδημο, είναι το τρίτο μου παιδί.
Γράφω αυτήν την προσωπική ανάρτηση (και βάζω και φωτογραφίες της Αργκάνε, για πρώτη και τελευταία φορά) προκειμένου να συμβάλω στην ενημέρωση για τις Διακρατικές Υιοθεσίες – που κατά την γνώμη μου είναι το μέλλον του κόσμου. Σε έναν κόσμο με άνιση κατανομή του πλούτου ήδη σήμερα ο μισός πληθυσμός της γης (περίπου 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι) ζουν κάτω από τα όρια της οικονομικής εξαθλίωσης – και αυτός ο πληθυσμός γεννάει συνέχεια (σε αντίθεση με το 1,5 δισεκατομμύριο των ανθρώπων της Δύσης που γερνούνε ολοένα). Αν δεν γυρέψουμε έναν δεσμό μαζί τους, αν αδιαφορήσουμε για την ύπαρξη τους, είναι σαν να τους κηρύσσουμε τον πόλεμο.
Το παράδειγμα της Αιθιοπίας είναι χαρακτηριστικό: μια μαγική χώρα, με υπέροχους ανθρώπους, με αφάνταστο πολιτισμό και πανάρχαια ιστορία. Ωστόσο μαστίζεται από το τεράστιο (και η λέξη είναι πολύ λίγη για να το περιγράψει) πρόβλημα του υπερπληθυσμού. Τα 30 εκατομμύρια του πληθυσμού της του 1980 έχουν γίνει 100 εκατομμύρια σήμερα – και το 2050 υπολογίζεται πως θα ξεπερνούνε τα 220 εκατομμύρια. Και το ίδιο ισχύει για ολόκληρη την Υποσαχάρια Αφρική – το ένα δισεκατομμύριο του πληθυσμού της σήμερα θα διπλασιαστεί μέσα στα επόμενα τριάντα χρόνια. Υπολογίζεται πως μόνο στην Αιθιοπία τα παιδιά που έχουν εγκαταλειφθεί κατά την γέννησή τους φτάνουν τα έξι εκατομμύρια – και το νούμερό τους διαρκώς θα αυξάνει, καθώς υιοθετούνται κάθε χρόνο μόλις περίπου 50.000 χιλιάδες (από τις ΗΠΑ (κατά κύριο λόγο), τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, την Ιαπωνία, την Αυστραλία). Σκεφτείτε τα όλα αυτά, διαβάστε στοιχεία και μελέτες στο Διαδίκτυο, ενημερωθείτε – και παλέψτε να διανοηθείτε τα παιδιά αυτά σαν παιδιά σας. Σαν τους γιους σας και τις κόρες σας.
Στην Ελλάδα την τελευταία οκταετία έχουν υιοθετηθεί περισσότερα από 100 παιδιά από την Αιθιοπία – και η Αργκάνε είναι ένα από αυτά. Και ο ρυθμός υιοθεσιών ευτυχώς αυξάνει (συντελεί η ενημέρωση της κοινής γνώμης – ενδεικτικά μπορεί να δει κανείς αυτήν την εκπομπή της ΕΤ1 όπου μιλάω κι εγώ, ενώ βρισκόμουνα στην αναμονή της Αργκάνε: http://webtv.ert.gr/ert1/roads/10ian2017-roads/). Υπάρχουν δύο δρόμοι για να ακολουθήσει κανείς αυτήν την διαδικασία της Διακρατικής Υιοθεσίας. Ο ένας είναι μέσω της Διεθνούς Κοινωνικής Υπηρεσίας, που την εμψυχώνει με ανεπανάληπτη ψυχή και ενέργεια η κ. Χρυσούλα Κοντογιάννη (διαδικασία την οποία ακολουθήσαμε κι εμείς) – και ο άλλος μέσω των κατά τόπους Περιφερειών των περιοχών που ζουν οι ενδιαφερόμενοι. Όσοι ενδιαφέρεστε, ψάξτε, επικοινωνήστε, ενημερωθείτε, μελετήστε και καταλήξτε στην διαδικασία που νιώθετε πως σας ταιριάζει. Και προσοχή: πρόκειται για ένα ταξίδι ζωής και μια διαδικασία που έχει και αρκετές ψυχοφθόρες εκδοχές – ιδίως στο διάστημα που μεσολαβεί από το χρονικό σημείο της συνάντησης με το παιδί στο πρώτο ταξίδι της γνωριμίας μέχρι το καταληκτήριο Δικαστήριο της Αιθιοπίας που σου δίνει της πλήρη υιοθεσία του παιδιού. Πρέπει να υπάρχει πλήρης ενημέρωση, υπομονή και καρτερία, αντοχή στα απρόοπτα προβλήματα, πίστη, σωστός υπολογισμός του κόστους (οικονομικού και ψυχολογικού), έλεγχος των νεύρων. Επικοινωνήστε, αν θέλετε, με άλλους γονιούς που το έχουν κάνει – ώστε να ενσωματώσετε την εμπειρία τους στη σκέψη σας. Αλλά αν τα δεδομένα της ζωής σας είναι τέτοια που σας επιτρέπουν να εντάξετε στη ζωή σας αυτό το ταξίδι, κάντε το. Έχω την αίσθηση πως δεν θα σώσετε μονάχα τη ζωή ενός παιδιού, αλλά και κάτι ακόμη...
Από την πρώτη μου εφηβεία σκάλωσα σε εκείνη την αφετηριακή αρχή του Αλμπέρτου Σβάιτσερ (πιθανώς του μεγαλύτερου ανθρώπου του αιώνα του): “Είμαι ζωή που θέλει να ζήσει εν μέσω ζωής που θέλει να ζήσει”. Για χρόνια νόμιζα πως είχα κατανοήσει την αρχή αυτή. Ωστόσο, τρεις δεκαετίες αργότερα, στα ορφανοτροφεία της Αντίς Αμπέμπα, ένιωσα ότι το αξίωμα του Σβάιτσερ είναι μια εξακολουθητική πρόταση-πρόσκληση, μια κίνηση που δεν κατανοείται αλλά συμπληρώνεται με μία άλλη κίνηση. Με άλλα λόγια ένιωσα πως ναι, τα παιδιά της Αιθιοπίας μπορούν πράγματι να είναι οι γιοι μας και οι κόρες μας. Και χρωστάω ευγνωμοσύνη προς όλους όσους έφτιαξαν τον θεσμό των Διακρατικών Υιοθεσιών, προς όλους όσοι εργάζονται μέσα σε αυτόν, προς την Αιθιοπία και προς την Αργκάνε για αυτό το σπάνιο δώρο.
Θανάσης Τριαρίδης, Ιούλιος 2017

Η κατάσταση που επικρατεί στη Νότιο Αφρική είναι λίγο έως πολύ άγνωστη στο ευρύ κοινό. Ο Σάιμον Ρος (Simon Roche) στέλεχος του νοτιοαφρικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού Suidlanders συζητά με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη για τις εξελίξεις στη χώρα αυτή και για το επικίνδυνο μέλλον τόσο της Νοτίου Αφρικής όσο και της Δύσης γενικότερα.

Φωτεινή ΜαστρογιάννηΣάιμον, μπορείς να μας περιγράψεις ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση στη Νότιο Αφρική;

Σάιμον Ρoς: Αυτή τη στιγμή η Νότιος Αφρική είναι διχοτομημένη. Από τη μία πλευρά έχουμε μία χώρα 55 εκατομμυρίων ανθρώπων όπου τα 16,3 εκατομμύρια ζουν με επιδόματα και μόνο 3,2 εκατομμύρια πληρώνουν φόρους. Θα πρέπει να τονίσω ότι έχουμε τον υψηλότερο βαθμό δολοφονιών στον κόσμο ειδικότερα λευκών (κυρίως λευκών αγροτών) από τους μαύρους και άνω των 400.000 λευκών ζουν σε παραπήγματα! Η κυβέρνησή μας απειλεί τους λευκούς με απαλλοτριώσεις χωρίς καταβολή αποζημίωσης! Από την άλλη, πολλοί άνθρωποι, ειδικότερα λευκοί, απέχουν από αυτή την πραγματικότητα και υποκρίνονται ότι απλά δεν υφίσταται. Ζουν σε σπίτια με υψηλούς φράκτες, έχουν υψηλούς μισθούς και υπακούουν το αφήγημα που λέγεται «Νοτιοαφρικανικό έθνος ουρανίου τόξου» δηλαδή το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσσο/Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα έχει δημιουργήσει μία ουτοπία που είναι σύμφωνη με την κληρονομιά του Νέλσον Μαντέλα.

ΦΜΠοια είναι η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας;
Σάιμον Ρος:  Δεν υπάρχει καμία αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα. Αντιθέτως υπάρχει μποϋκοτάζ των ειδήσεων από τα παγκοσμιοποιημένα καπιταλιστικά ΜΜΕ.

ΦΜΣτην Ελλάδα σπάνια ακούμε και διαβάζουμε για τη κατάσταση του λευκού πληθυσμού στη Νότια Αφρική. Ακόμα και σε διεθνές επίπεδο, οι ειδήσεις είναι ελάχιστες. Ποιος είναι ο λόγος;

ΣΡ: Τα διεθνή ΜΜΕ φέρουν πλήρη ευθύνη για την προπαγάνδα της φιλελεύθερης ελίτ ενάντια στο απαρτχάιντ των λευκών στη Νότιο Αφρική, προπαγάνδα που συνέβαινε τη δεκαετία του 1970, 1980 ακόμα και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα διεθνή ΜΜΕ προωθούν τις αξίες της νέας φιλελεύθερης Νότιας Αφρικής υπό την κυβερνητική συμμαχία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου/ Νοτιοαφρικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Συνεπώς, εάν τα διεθνή ΜΜΕ άρχιζαν να λένε την αλήθεια, θα γελοιοποιούνταν ως ψεύτες τόσο αυτά όσο και η διεθνής πολιτική ελίτ που υπηρετούν. Δεν μπορούν, με τίποτα, να χάσουν την αξιοπιστία τους απέναντι στους Δυτικοευρωπαίους που προσπαθούν σήμερα να καταστρέψουν.

ΦΜΣτην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα έχουμε μαζική ροή μεταναστών κυρίως παρανόμων. Προέρχονται κυρίως από τις Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες, ωστόσο, παρά τη «γενοκτονία» του λευκού πληθυσμού της Νοτίου Αφρικής, δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν, τουλάχιστον στην Ελλάδα, νοτιοαφρικανοί μετανάστες. Δεν είναι λίγο αντιφατικό δηλαδή να υπάρχει «γενοκτονία» αλλά κανείς να μην θέλει να ξεφύγει από αυτή;

ΣΡ: Ο οργανισμός Suidlanders δεν χρησιμοποιεί ποτέ τη λέξη γενοκτονία. Η γενοκτονία ως λέξη έχει συγκεκριμένο νόημα και θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατάλληλα. Εν τούτοις, υπάρχει μεγάλη εγκληματικότητα και η οικονομία μας καταρρέει. Ως αποτέλεσμα πολλοί λευκοί εγκατέλειψαν τη Νότιο Αφρική. Ο πληθυσμός των λευκών στη Νότιο Αφρική ανέρχεται περίπου στα 4,7 εκατομμύρια ενώ θα έπρεπε να είναι 5,5 εκατομμύρια. Οι 800.000 μετανάστευσαν νόμιμα στη Νέα Ζηλανδία, στην Αυστραλία, στον Καναδά και στις ΗΠΑ.

ΦΜΚάποιοι θα σκέπτονταν ή ακόμα και θα έλεγαν ότι αυτό που υφίστανται οι λευκοί στη Νότιο Αφρική είναι το αποτέλεσμα του απαρτχάιντ και της καταπίεσης των μαύρων από τους λευκούς.

ΣΡ: Σε κάποιο βαθμό ο ισχυρισμός αυτός είναι σωστός. Πολλοί ηγέτες των μαύρων μιλάνε για εκδίκηση των μαύρων λόγω του απαρτχάιντ.

ΦΜΠες μας λίγα λόγια για τον οργανισμό Suidlanders. Ποιοι είστε και ποιος είναι ο σκοπός σας. Χρηματοδοτείστε αποκλειστικά από δωρεές;


ΣΡ: Ο Suidlanders είναι ο μεγαλύτερος παγκόσμιος μη κερδοσκοπικός (δεν είναι δηλαδή όργανο του κράτους οποιασδήποτε χώρας) οργανισμός πολιτικής άμυνας. Ο Suidlanders έχει συσταθεί νόμιμα  σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις των πρόσθετων πρωτοκόλλων των Συμβάσεων της Γενεύης. Τα πρόσθετα πρωτόκολλα των Συμβάσεων της Γενεύης έχουν συγκεκριμένες διατάξεις για αναγνωρίσιμες εθνοτικές ομάδες μη στρατιωτών πολιτών με στόχο την προστασία της ευημερίας τους σε περίπτωση ένοπλης σύγκρουσης. Ως εκ τούτου, ο Suidlanders έχει καταστρώσει σχέδιο μεταφοράς σε ασφαλή καταφύγια  όσο το δυνατόν περισσοτέρων λευκών σε περίπτωση εμφυλίου φυλετικού πολέμου στη Νότιο Αφρική. Το σχέδιό μας καλύπτει ολόκληρη τη Νότια Αφρική και στόχος μας είναι να μεταφέρουμε  όσο το δυνατόν περισσότερους από τους ανθρώπους μας στα ασφαλή αυτά καταφύγια.

ΦΜ:  Διαβάζοντας την ιστοσελίδα σας κάποιος θα έλεγε ότι υιοθετείτε μία αμυντική παρά ενεργητική προσέγγιση δηλ. είστε έτοιμοι με ένα σχέδιο επείγουσας ανάγκης για τη μεταφορά προσφύγων σε ασφαλή καταφύγια αλλά δεν προτείνεται μία πιο δυναμική λύση στο πρόβλημα.



ΣΡ: Ναι, το σχέδιό μας είναι περισσότερο αμυντικό παρά ενεργητικό. Δεν είμαστε πολιτικό κόμμα και επομένως δεν επιδιώκουμε να παίξουμε κάποιο ρόλο και  να προσποιούμαστε ότι θα επινοήσουμε ένα είδος θαυματουργού λύσης για τη χώρα μας. Επίσης, δεν συμμετέχουμε σε (πολλές) πρωτοβουλίες για να βοηθήσουμε τους φτωχούς λευκούς στα παραπήγματα. Ο σκοπός μας είναι αρκετά περιορισμένος και εστιάζουμε στην προετοιμασία ενός σχεδίου για την προστασία του λαού μας σε αυτόν τον επικείμενο εμφύλιο πόλεμο.

ΦΜΣτην ιστοσελίδα σας αναφέρετε ότι αυτό που συμβαίνει στη Νότιο Αφρική θα είναι και το μέλλον της Δύσης. Τι σας κάνει να πιστεύετε κάτι τέτοιο;

ΣΡ:  Για εμάς, αυτό δεν είναι απλώς θέμα πίστης αλλά «προφανούς γνώσης».  Είμαστε άνθρωποι που έχουμε περάσει όλη μας τη ζωή βιώνοντας το γεγονός ότι όλοι οι λαοί είναι διαφορετικοί. Δεν χρειάζεται να διαβάσουμε τους J.Philippe Rushton, τον James Flynn, τον Richard Lynn, τον Charles Murray ή τον Δρ. Penham, για να μάθουμε ότι υπάρχουν συντριπτικές δυνάμεις μέσα σε κάθε ανθρώπινο ον που καθιστούν τον έναν άνθρωπο διαφορετικό από τον άλλο.  Γνωρίζουμε ότι ο πολιτισμός μας έχει ιδιαίτερα πλεονεκτήματα και αδυναμίες όπως και κάθε άλλος πολιτισμός. Γνωρίζουμε ότι οι μουσουλμάνοι και οι μαύροι που εισβάλλουν στην Ευρώπη δεν θα  γίνουν ΠΟΤΕ ακριβώς οι ίδιοι με τους Ευρωπαίους. Αυτοί οι άνθρωποι θα υπακούουν τα εγγενή ένστικτά τους και τα αποτελέσματα αυτής της υπακοής θα είναι κοινά σε αυτές τις ομάδες ανθρώπων. Αυτό είναι κάτι που οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να συλλάβουν, αλλά σίγουρα θα το παρατηρήσουν τα επόμενα χρόνια. Είναι εντελώς απίστευτο για εμάς ότι οι Έλληνες, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε αιώνες "καθυστέρησης" από τους Οθωμανούς να μην μπορούν να δουν τι τους συμβαίνει τώρα. Αυτό είναι κάτι που εμείς δεν μπορούμε να κατανοήσουμε.

ΦΜΠοιο είναι το μήνυμά σου στους Ελληνες που θα διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη;

ΣΡ: Ο Suidlanders παρακαλεί τους Ελληνες να μην μισούν τους προγόνους τους, να μην περιφρονούν τη γνώση, τη σοφία και την αντίληψή τους. Ο Suidlanders παρακαλεί τους Ελληνες να εκτιμήσουν τους ευλαβείς και ταπεινούς προγόνους τους και να εκτιμήσουν τις αξίες τους για τη δημιουργία μιας καλής και έντιμης κοινωνίας. Οι Ελληνες θα πρέπει να αγαπήσουν τις αξίες και τον πολιτισμό των προγόνων τους περισσότερο από το μεταμοντέρνο αφήγημα του ανθρωπιστικού υλισμού που τα παγκόσμια καπιταλιστικά ΜΜΕ προσπαθούν τους "φυτεύσουν".

ΦΜΣε ευχαριστώ πολύ.

Back To Top