Articles by "Κύπρος"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύπρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Με τίτλο "Μαίνεται ο «ψυχρός» ηλεκτρονικός πόλεμος πάνω από τους κυπριακούς αιθέρες", το sigmalive αναφέρεται σε δημοσίευμα 
των Times σύμφωνα με το οποίο η Ρωσία είχε προσπαθήσει επανειλημμένα να μπλοκάρει σήματα των αεροσκαφών των Βρετανικών Βάσεων που απογειώθηκαν από την Κύπρο.

Σύμφωνα με στρατιωτικές πληροφορίες που επικαλείται το δημοσίευμα, ένα «εχθρικό κράτος» προσπαθεί τακτικά να παρεμβαίνει στις δορυφορικές επικοινωνίες αεροσκάφους που απογειώθηκε από τις Βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου, ενώ σε αυτό επέβαινε στρατιωτικό προσωπικό.

Οι επιθέσεις αυτές θα μπορούσαν να αφαιρέσουν την ικανότητα του πιλότου να ξέρει που βρίσκεται το αεροσκάφος ή την κατεύθυνση του, αυξάνοντας τον κίνδυνο να υπάρξουν απώλειες. Πάντως, το δημοσίευμα αναφέρει ότι καμιά απόπειρα δεν ήταν επιτυχημένη.



Εντούτοις, σημειώνει ότι μόνο δύο «εχθρικά» κράτη βρίσκονται αρκετά κοντά, ώστε να μπορούν να μπλοκάρουν τα σήματα. Πρόκειται για τη Συρία και τη Ρωσία, με τη δεύτερη να είναι η μόνη χώρα που έχει τη δυνατότητα να το πράξει.

Πηγή που επικαλείται το δημοσίευμα αναφέρει: «Η Ρωσία προσπάθησε να μπλοκάρει το σήμα αεροπλάνων που απογειώνονταν. Πρόκειται για δραστηριότητα, κατά την οποία η ένοπλη σύρραξη αποφεύγεται αλλά υπάρχει αντιπαράθεση. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ενός κράτους να είναι εχθρικό και απερίσκεπτο χωρίς προφανή λόγο. Πρόκειται για αεροσκάφη μεταφοράς. Δεν είναι σαν τα μαχητικά αεροσκάφη».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η παράνομη “σημαία” του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Σχεδόν κάθε Κυριακή, από την στήλη μου στην εφημερίδα Φιλελεύθερος της Λευκωσίας, κάνω μία αναφορά στη διαφθορά που σαρώνει το πολιτικό και οικονομικό σύστημα της Κύπρου. Και σε τούτη την ιστοσελίδα, κυνηγούμε τη διαφθορά, διότι ένας πολιτικός που εκβιάζεται μπορεί να πουλήσει τα πάντα. Και καταλαβαινόμαστε…

Είναι μία επιλογή να ομιλούμε για τη διαφθορά, στη γενική σιωπή που επικρατούσε μέχρι πρόσφατα. Σχεδόν κάθε Κυριακή αφιέρωνα το υστερόγραφο της στήλης μου σε τούτο το “φαινόμενο”, που στην Κύπρο αντικατέστησε το κράτος. Το ίδιο είχε συμβεί και στην Ελλάδα πριν από τα Μνημόνια. Και ειλικρινά δεν γνωρίζω αν η διαφθορά καταπολεμήθηκε στην Ελλάδα. Ακούγονται πολλά αλλά δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία.

Η διαφθορά των πολιτικών και οικονομικών παραγόντων και στη “Μητέρα Πατρίδα” γονάτισε την Ελλάδα και έφερε μεγάλη φτώχεια στον ελληνικό λαό. Κατά μάνα, κατά θυγατέρα, που λένε και στην Κύπρο. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, έστειλαν και τη “μητέρα” και τη “θυγατέρα” στα Μνημόνια, αλλά εκτός του Άκη Τσοχατζόπουλου και μερικών δημάρχων στην Κύπρο, το διεφθαρμένο σύστημα δεν ηττήθηκε.

Πολύ λίγοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι είχαν το θάρρος να μιλήσουν για τη διαφθορά στο νησί. Τόλμησα, μάλιστα, μία φορά να υποστηρίξω ότι είναι μάστιγα, οι συνέπειες της οποίας είναι όπως αυτές της τουρκικής κατοχής.
Αποδεικνύεται ότι έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα. Η διαφθορά και τα σκάνδαλα των κυπριακών τραπεζών με τις κατηγορίες για ξέπλυμα παράνομου χρήματος, κατέστρεψαν τη φήμη της μικρής Πατρίδας μας. Και προκάλεσαν μεγάλη ζημία και στο εθνικό θέμα.
Πριν μερικές μέρες έγινε …«θαύμα». Αίφνης, το «Νησί των Αγίων» ανακάλυψε τη διαφθορά. Με τη βοήθεια του τηλεοπτικού δικτύου Αλ Τζαζίρα, που ελέγχεται από τον Εμίρη του Κατάρ και φίλο του Ταγίπ Ερντογάν, πληροφορηθήκαμε το τεράστιο μέγεθος της απάτης με την πώληση των «χρυσών διαβατηρίων».

Ακόμα και αν δεχθώ τη «λογική» μερικών στελεχών της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης στην Κύπρο, ότι το συγκεκριμένο κανάλι ερεύνησε την υπόθεση για λογαριασμό της Τουρκίας, δεν παύει να είναι μία εξαιρετική έρευνα, που άνοιξε τα μάτια σε όλους στο νησί.

Τώρα όλοι γνωρίζουν ότι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, με τη βοήθεια δικηγόρων, λογιστών και κρατικών υπαλλήλων, είχαν στήσει μία από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία. Όχι μόνο της Κύπρου.

Μία απάτη της τάξης των 8 και πλέον δισεκατομμυρίων ευρώ, για το μέγεθος του νησιού είναι ένα τεράστιο ποσό. Και αν η αστυνομία και μετά η δικαιοσύνη αποφασίσουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, θα αποδειχθεί ότι από τα οκτώ αυτά δισεκ. ούτε το ένα τρίτο κατέληξε στα ταμεία του κράτους. Είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω.

Άκουσα και μία κυρία υπουργό, η οποία αντί να σταθεί στο σκάνδαλο αυτό καθ’ αυτό, λυπήθηκε η καημένη επειδή το κράτος και η οικονομία θα έχουν …απώλειες με την ακύρωση του προγράμματος των «χρυσών διαβατηρίων».
Μελετώντας το βίντεο του Αλ Τζαζίρα -το οποίο είναι αμαρτωλό, χωρίς αμφιβολία, αλλά στο θέμα αυτό έκανε εξαιρετική δουλειά- ο καθένας μπορεί να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα: ότι πολλά από τα χρήματα, που δαπανούσαν αυτοί οι …«άγιοι» άνθρωποι που αγόραζαν τα διαβατήρια, δεν κατέληγαν στο κράτος, το οποίο έπαιρνε το ποσοστό του και νομιμοποιούσε αυτή την απάτη.

Ο απατεώνας, αν δεν το καταλάβατε- είναι πρώτο απ’ όλους το κυπριακό κράτος. Και μετά από αυτό οι υπόλοιποι που αναμείχθηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ο πρόεδρος της κυπριακής Βουλής και ο βουλευτής του ΑΚΕΛ πιάστηκαν επ’ αυτοφώρω. Πόσοι άλλοι έκαναν την ίδια δουλειά, αλλά δεν θα συλληφθούν ποτέ, αντίθετα θα περνάνε ζωή και κότα με τα χρήματα των «χρυσών διαβατηρίων»;

Θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζαμε τα δικηγορικά και λογιστικά γραφεία που συμμετείχαν στην υπόθεση αυτή, τα κτηματομεσιτικά γραφεία και τους πολιτικούς, που τους κάλυπταν. Διότι θα μπορούσαμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα.

Παλαιότερα κατηγορήθηκαν για διαφθορά (και διασύρθηκαν) πολιτικοί αρχηγοί. Και μετά; θα πείτε και θα έχετε δίκιο. Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Το είπαμε πολλές φορές. Σε αυτό το νησί δεν τιμωρείται κανείς. Μάλλον ας το θέσουμε διαφορετικά: Τη γλιτώνουν οι μεγαλόσχημοι και τιμωρούνται πάντα οι μικροί.
Με πληροφόρησαν πρόσφατα για μία υπόθεση αγοραπωλησίας, στην οποία συμμετείχαν πολιτικοί και κρατικοί λειτουργοί. Είναι φρικτές οι καταγγελίες, αλλά αρνήθηκαν να μου πουν ονόματα και …διευθύνσεις. Έχασαν τις δουλειές τους και τις περιουσίες τους πολλοί άνθρωποι για να εξυπηρετηθούν επιχειρηματίες που είχαν άκρες με συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα.

Πόσες ιστορίες έχουμε ακούσει όλοι για τη διαφθορά; Αλλά πολύ λίγοι μιλούσαμε και ενοχλούσαμε. Για τους υπόλοιπους είχε γίνει συνήθεια. Και για τους πολύ λίγους τα κέρδη ήταν ασύλληπτα.

Φοβάμαι πως και γι’ αυτή η υπόθεση, όπως όλες τις άλλες με πιο κραυγαλέες αυτές των «διεφθαρμένων πολιτικών αρχηγών» και των δανείων στα πολιτικά πρόσωπα, δεν θα συμβεί τίποτα. Δεν θα τιμωρηθεί κανένας. Σε όλο τον κόσμο, τα βρώμικα συστήματα και οι μαφίες, θυσιάζουν μερικούς δικούς τους για να σταματήσει ο θόρυβος και συνεχίζουν το …θεάρεστο έργο τους.

Να μην φοβόμαστε να το λέμε και να το φωνάζουμε: Το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα είναι διεφθαρμένο. Και στο εξωτερικό η Κύπρος έχει χαρακτηριστεί μία διεφθαρμένη χώρα. Σε λίγο θα ντρεπόμαστε να λέμε πως ερχόμαστε από το Νησί της Αφροδίτης. Γιατί πρέπει να πληρώνει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της Κύπρου τους απατεώνες;

Δεν έχω ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει. Αλλά, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε και να ζητάμε κάθαρση και τιμωρία. Πρέπει να συνεχίσουμε.

Ευθύνη έχουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Εάν αληθεύει ότι το διεφθαρμένο κύκλωμα «εισήλθε» και στα ΜΜΕ, οι πολίτες θα ρίχνουν πέτρες αγαπητοί συνάδελφοι… Αντισταθείτε.

Ως μία γενική αναφορά: Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, ειδικά στην Κύπρο και την Ελλάδα, ιδιαίτερα αν διατηρούν υπεύθυνες θέσεις και λαμβάνουν αποφάσεις, είναι ψωμοτύρι αυτών που έχουν βαλθεί να επιβάλουν φιλοτουρκικές λύσεις στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Ο πολιτικός που εκβιάζεται θα σώσει το τομάρι του. Όχι την Πατρίδα. Γι’ αυτό, πρέπει να είναι λαϊκή η απαίτηση για να σπάσει το απόστημα της διαφθοράς. Οι διαφθαρμένοι πολιτικοί πρέπει να πάνε στη φυλακή, όχι να παίρνουν αποφάσεις για τις τύχες των λαών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η μία από τους δύο υπό κάλυψη ρεπόρτερ που βρέθηκαν στην Κύπρο και έλαβαν τις συνεντεύξεις που προβλήθηκαν στο Al Jazeera αποκαλύπτει πως κινήθηκαν και τι συνέβη κατά την παραμονή τους στο νησί. Η ίδια αυτοσυστήνεται ως «επιχειρηματίας, ιδιαιτέρα, κληρονόμος ή οτιδήποτε άλλο χρειαστεί. Είμαι μία υπό κάλυψη ρεπόρτερ».

Η «Angie» όπως συστήθηκε στις επαφές της κατά την παραμονή τους στο νησί εξιστορεί τις επαφές που είχε από την πρώτη μέρα που έφθασε στην Κύπρο με τον Tony και τη σύζυγό του και πως αυτός τους έφερε σε επαφή με τον Αντρέα Πιττάτζη. Περιγράφει τα λουκούλλεια γεύματα που είχαν με τους εμπλεκόμενους και τα πιάτα που έφθαναν στο τραπέζι τους σε σημείο που κάποιες φορές δυσκόλευαν την λήψη βίντεο από τις κρυφές κάμερες.

Στο δημοσίευμα του Al Jazeera καταγράφονται ουσιαστικά όλες οι συνομιλίες που φαίνονται και στο βίντεο και οι συναντήσεις που είχαν με τους εμπλεκόμενους. Τα δείπνα με αστακό και τα γεύματα με σούσι καθώς επίσης και η τουριστική ξενάγηση σε διάφορα μέρη.

Σύμφωνα με την «Angie» δεν δυσκολεύθηκαν ιδιαίτερα να πείσουν τους συνομιλητές τους αφού ήταν ιδιαίτερα λαλίστατοι και το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπισαν ήταν η αποφυγή της αποκάλυψης του ονόματος του «Mr. X», κάτι που τους ζητήθηκε επανειλημμένως αλλά πάντα έβρισκαν τρόπο να το αποφύγουν.

Διαβάστε αυτούσια τη μετάφραση του κειμένου:

Γεια σας είμαι η Angie. Είμαι επιχειρηματίας, γραμματέας, εκατομμυριούχος κληρονόμος, party girl, οτιδήποτε χρειαστεί να είμαι. Στην πραγματικότητα είμαι μία υπό κάλυψη ρεπόρτερ.

Πριν ένα χρόνο καθόμουν για δείπνο σε παραθαλάσσιο εστιατόριο στην Αγία Νάπα στα νοτιοδυτικά της Κύπρου. Συζητούσαμε και πίναμε την ώρα που οι σερβιτόροι έφερναν στο τραπέζι μας φρέσκο αστακό και μύδια. Ανάμεσα στα πιάτα έκανα ένα γρήγορο τεχνικό έλεγχο. Η μπαταρία είχε υπερθερμανθεί καθώς ακουμπούσε στο δέρμα μου κάτι που με καθησύχαζε ότι οι μυστικές κάμερες εξακολουθούσαν να καταγράφουν. Ήδη κατέγραφαν για πέντε ώρες κατά την τρίτη ημέρα του ρεπορτάζ.

Οι συνδαιτημόνες μου απολάμβαναν το θερμό θαλασσινό αεράκι.

«Την επόμενη φορά που θα έρθουμε να επιβιβαστούμε σε σκάφος, θα είναι πολύ ωραία», είπε ο δικηγόρος Αντρέας Πιττάτζης.

Ο Αντρέας είναι δικηγόρος και συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο που ίδρυσε ο πατέρας του. Αναλαμβάνει τις δύσκολες υποθέσεις. Συναντηθήκαμε μία ημέρα πριν και πολύ σύντομα αναπτύχθηκε μία στενή σχέση υπό την προοπτική μίας επικερδούς επιχειρηματικής ευκαιρίας.

Ο συνάδελφός μου κι εγώ εμφανιστήκαμε ως εκπρόσωποι ενός ανώνυμου φανταστικού πελάτη τον οποίο αναφέραμε ως Mr. X. Έναν πάμπλουτο Κινέζο επιχειρηματία που διέφυγε από την Κίνα όταν κατηγορήθηκε για δωροδοκία και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Είχε καταδικαστεί σε επτά χρόνια φυλάκιση ερήμην. Ο πελάτης μας υποτίθεται ότι ήθελε να αποκτήσει κυπριακό διαβατήριο. Είχαμε πληροφορηθεί ότι ο Αντρέας ήταν ο άνθρωπος που θα μας βοηθούσε να το πετύχουμε παρ’ όλο που κάτι τέτοιο απαγορεύεται βάσει του νόμου που διέπει το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα.

«Καμία υπόθεση διαβατηρίου δεν είναι εντελώς καθαρή. Καμία», μας είπε ο Αντρέας. «Όλες οι περιπτώσεις έχουν θέματα και γι’ αυτό ζητάνε διαβατήριο. Όλοι».

Ήταν ένας καλός αφηγητής με ταλέντο στη δραματοποίηση των γεγονότων. Προσπαθώντας να δείχνει μετριόφρον μας εξιστορούσε τις δύσκολες αιτήσεις διαβατηρίων που είχε χειριστεί στο παρελθόν και πως κάθε φορά κατάφερνε να ξεγελάει το σύστημα.

Ο άντρας που μας έφερε σε επαφή βρισκόταν επίσης στο τραπέζι μαζί μας. Με καλοχτενισμένα μαύρα μαλλιά, casual πουκάμισα και αστραφτερό χαμόγελο ο Tony Kay έμοιαζε με έμπειρο έμπορο από το Costa del Sol. Είναι Βρετανός και διευθύνει μεσιτικό γραφείο στην Κύπρο με τη σύζυγό του, Denise. Έχουν δημιουργήσει μία κερδοφόρα επιχείρηση στο νησί βοηθώντας επενδυτές ακινήτων να αποκτήσουν κυπριακά διαβατήρια μέσω του ΚΕΠ.

Το σχέδιο των «χρυσών διαβατηρίων» επιτρέπουν στους ξένους επενδυτές να αποκτήσουν διαβατήριο έναντι €2 εκάτ. και το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει προσφέρει €8 δισεκατομμύρια έσοδα στην κυπριακή οικονομία από το 2013 εκ των οποίων τα περισσότερα τα απορρόφησε ο κατασκευαστικός τομέας.

Η επιχείρηση πώλησης… διαβατηρίων

Το ζεύγος Kay ήταν οι πρώτοι μας «φίλοι» στο νησί. Δεν κόμπλαραν όταν τους εξηγήσαμε ποια ήταν η αποστολή μας. «Αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχει να κάνει με το είδος της επένδυσης αλλά το πως θα μπορέσει να αποκτήσει διαβατήριο», μας είπε στην πρώτη μας συνάντηση ο Tony.

Είχε γίνει ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι ο λόγος για τον οποίο βρισκόμασταν στην Κύπρο ήταν για να εξασφαλίσουμε ευρωπαϊκό διαβατήριο για τον εγκληματία πελάτη μας, Mr X. και ευτυχώς οι επαφές μας στην Κύπρο έκαναν αυτή ακριβώς τη δουλειά.

«Όταν η αίτηση είναι προβληματική κοστίζει περισσότερα χρήματα για να εξασφαλίσουμε ότι θα γίνει η δουλειά. Οπότε, αυτό που θα κάνουμε είναι να εντοπίσουμε με ποιον πρέπει να μιλήσουμε και ποιος πρέπει να πάρει λεφτά ώστε να προχωρήσει η επένδυση», μας είπε ο Tony.

Για να δώσουμε επιπλέον κίνητρο εξηγήσαμε ότι υπάρχουν πολλοί περισσότεροι πελάτες μας από την Ασία που ενδιαφέρονται αν πάει καλά αυτή η περίπτωση. Σε περίπτωση που υπάρχουν κι άλλοι υποψήφιοι πελάτες, ο Αντρέας μας είπε ότι θα πρέπει να κινηθούμε γρήγορα. Ήταν Οκτώβριος του 2019 και το παράθυρο ευκαιρίας φαινόταν να κλείνει.

«Το πρόγραμμα διαβατηρίων άλλαξε τον περασμένο Ιανουάριο και σκέφτονται να το αλλάξουν ξανά και θα το κάνουν πιο δύσκολο. Γι’ αυτό το λόγο αν έχεις πελάτες που χρειάζονται διαβατήριο μην το καθυστερήσεις», μας είπε.

Η νομοθεσία γινόταν πιο αυστηρή εξαιτίας της κριτικής που δεχόταν το Κυπριακός Επενδυτικό Πρόγραμμα.

«Πιστεύουν ότι πουλάμε διαβατήρια και γι’ αυτό το λόγο το πρόγραμμα δέχεται επιθέσεις από τις αρχές της Ε.Ε., την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αρχές καταπολέμησης ξεπλύματος βρόμικου χρήματος», μας εξήγησε ο Αντρέας.

Ο Κύπρος εξακολουθεί, όμως, να είναι η καλύτερη επιλογή, σύμφωνα με τον Tony.

«Βέβαια. Εδώ είναι Κύπρος»

Ενώ ολοκληρωνόταν το γεύμα και ένοιωθα χορτάτη από πληροφορίες και φρέσκο ψάρι, η μπαταρία της κάμερας κόντευε να εξαντληθεί αλλά είχα μία ακόμη ερώτηση.

Προσπαθούσα να φαίνομαι χαλαρή αλλά φοβόμουν ότι έπαιζα με την τύχη μου. Σκεφτόμουν ότι ίσως θα έπρεπε να κάνω την ερώτηση σε κάποια άλλη φάση αλλά μόλις είχαμε απολαύσει ένα χαλαρό γεύμα και ο Αντρέας ήταν καλοδιάθετος και ιδιαίτερα ομιλητικός οπότε πήρα το ρίσκο.

«Μπορεί ο πελάτης μου να αλλάξει το όνομά του ελαφρώς στο νέο του διαβατήριο;».

Χωρίς δισταγμό μου απάντησε «μπορούμε να τον ονομάσουμε και Αντρέας Jr». «Έχω έναν πελάτη που το όνομά του είναι πλέον το δημοφιλέστερο στις ΗΠΑ. Αλλά αν δεις το κανονικό του όνομα θα καταλάβεις ότι δεν θα μπορούσε να περάσει καν από έλεγχο διαβατηρίων. Γι’ αυτό το λόγο κάναμε αίτηση εδώ στην Κύπρο και αλλάξαμε το όνομά του και ακολούθως αλλάξαμε το διαβατήριο του. Πλέον ταξιδεύει με το νέο του διαβατήριο και κανείς δεν γνωρίζει τίποτα».

«Αλήθεια, το ξανακάνατε;», ρώτησα.

«Βέβαια. Εδώ είναι Κύπρος» μου απάντησε σηκώνοντας τους ώμους γελώντας καθώς κατευθυνόταν στο αστραφτερό μαύρο αυτοκίνητό του.

Αυτό σήμαινε ότι ο Mr. X θα μπορούσε να αποκτήσει ένα νέο διαβατήριο, να αλλάξει εντελώς την ταυτότητά του και να απαλλαχθεί πλήρως από τις επιπτώσεις του εγκληματικού παρελθόντος του. Ήταν μία επιβεβαίωση ότι οι τρύπες στο σύστημα επιτρέπουν στους εγκληματίες να εξαφανιστούν και να διαφεύγουν από τις αρχές και να διασφαλίσουν ότι η περιουσία τους δεν θα χαθεί λόγω της εγκληματικής τους δράσης. Θα ήταν εξαιρετικό αν μπορούσαμε να καταγράψουμε κάτι τέτοιο στην κάμερα.

«Όταν γνωρίζεις τους αγγέλους, δεν χρειάζεσαι τον Θεό»

Το επόμενο πρωί το περάσαμε επισκεπτόμενοι πολυτελή ακίνητα στα νοτιοανατολικά του νησιού στα οποία θα μπορούσε να επενδύσει ο Mr. X. Όλες οι αναπτύξεις ήταν ιδιοκτησίας μίας από τις μεγαλύτερες εταιρίες ανάπτυξης γης, Giovani Group. Ο επικεφαλής του ομίλου, Χριστάκης Τζιοβάνης είναι βουλευτής.

Τόσο ο Tony όσο και ο Αντρέας μας είπαν ότι είναι σημαντικό να γνωρίσουμε τον Χριστάκη και τον παρουσίασαν ως θαυματοποιό. Γνωρίζει όλους τους κατάλληλους ανθρώπους γι’ αυτό που θέλαμε να κάνουμε.

«Όταν γνωρίζεις του αγγέλους, δεν χρειάζεσαι τον Θεό», μου είπε ο Αντρέας.

Είναι όλοι μέλη μίας ομάδας που χειρίζεται τέτοιες υποθέσεις. Οι διασυνδέσεις του Χριστάκη ήταν το κλειδί για να ξεπεράσουμε τα όποια εμπόδια. Τον συναντήσαμε για δείπνο στο αγαπημένο του ιαπωνικό εστιατόριο. Ο Χριστάκης κάθισε στη γωνία του τραπεζιού και δεν είπε πολλά. Όταν μίλησε, όμως, το έκανε σε ήπιους τόνους. Ήταν δύσκολο να τον ακούσω και χρειάστηκε να μετακινηθώ πιο κοντά του για καλύτερη ηχογράφηση.

Ο Χριστάκης άφησε τη συζήτηση στον Αντώνη Αντωνίου, τον Εκτελεστικό Διευθυντή του ομίλου και κουνούσε περιστασιακά το κεφάλι του καθώς έτρωγε τόνο ταρτάρ και τσιπούρα.

Ο Αντώνης ανέλυσε τα επόμενα στάδια που έπρεπε να ακολουθηθούν στην προσπάθεια εξασφάλισης διαβατηρίου. Μας είπε ότι η μεγαλύτερη εμπλοκή εξαιτίας της καταδίκης του πελάτη μας ήταν η έγκριση που έπρεπε να εξασφαλιστεί από τις τράπεζες και το πως θα γινόταν η μεταφορά των κεφαλαίων στην Κύπρο.

«Το πρώτο ζητούμενο είναι το πως θα συμπληρωθεί ένα ικανοποιητικό KYC ώστε τα κεφάλαια να μεταφερθούν στην Κύπρο. Όταν συμπληρωθούν τα έγγραφα και κατατεθούν στα τραπεζικά ιδρύματα μπορούμε να διευθετήσουμε τη μεταφορά των κεφαλαίων στην Κύπρο».

Το έγγραφο KYC (Know Your Client) είναι ένας έλεγχος στο ιστορικό του κάθε πελάτη που πραγματοποιούν οι επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού τομέα για επαλήθευση κινδύνων. Είναι μέρος των μέτρων που λαμβάνονται για αποφυγή περιπτώσεων ξεπλύματος χρήματος. Αυτή είναι η ειδικότητα του Αντρέα, όπως μου εξήγησε αργότερα αναλύοντας το πόσο σημαντικό είναι να κατατεθεί ένα «καλό» KYC ώστε να δημιουργήσει καλή εικόνα για τις τράπεζες.

Καθώς προχωρούσε σε περισσότερες λεπτομέρειες συνέχισαν να φθάνουν στο τραπέζι ατελείωτες ποσότητες σαλάτας και σασίμι. Γινόταν όλο και δυσκολότερο να κινηματογραφήσω καθώς τα πιάτα και τα ποτήρια γέμιζαν το τραπέζι.

Λίγο αργότερα ο Αντώνης και ο Χριστάκης αποχώρησαν για να προλάβουν μία νυχτερινή πτήση. Μας ζητήθηκε να παρατείνουμε την παραμονή μας για ακόμη μία ημέρα μέχρι να επιστρέψουν από το σύντομο επαγγελματικό τους ταξίδι. «Θα αξίζει τον κόπο», μας είπε ο Tony.

Όσο πιο πολλά τόσο το καλύτερο

Κατά τη διάρκεια της τετραήμερης παραμονής μας στην Κύπρο μας έδειξαν διάφορα αξιοθέατα, από τις υποθαλάσσιες σπηλιές στο Κάβο Γκρέκο μέχρι τα πάρτι στο Nissi Beach.

«Αν στείλετε πελάτες εδώ θα τους περιποιηθούμε πολύ καλά», μας διαβεβαίωσε ο Tony. «Όταν φύγουν θα έχουν ερωτευτεί την Κύπρο και θα έχει γίνει η δουλειά τους».

Κατά τη διάρκεια τριών μεγάλων γευμάτων και δύο δείπνων οι Κύπριοι σύμβουλοι μας καθοδήγησαν για τις διαδικασίες που θα έπρεπε να ακολουθηθούν ώστε να εξασφαλίσει διαβατήριο ο εγκληματίας πελάτης μας. Ο Αντρέας και ο Χριστάκης είναι και οι δύο εγγεγραμμένοι πάροχοι υπηρεσιών του ΚΕΠ. Αντί να μας πουν ότι ο Mr. X δεν δικαιούται να πάρει διαβατήριο, μας δόθηκαν αναλυτικές οδηγίες για να πετύχουμε το στόχο μας. Ήταν ένα σχεδιάγραμμα για να ξεπλύνουμε τα κεφάλαια του Mr. X στην Κύπρο, παρά το εγκληματικό του παρελθόν, μέσω των τραπεζών και ξεγελώντας τις αρχές.

Ήμουν έκπληκτη και νευρική ταυτόχρονα εξαιτίας του γεγονότος ότι είχαμε φθάσει τόσο μακριά χωρίς να χρειαστεί καν να αποκαλύψουμε το όνομα του Mr. X.

Ο Αντρέας μας αποκάλυψε ένα μυστικό του επαγγέλματος. Υπάρχουν δύο τρόποι για να πάρει κάποιος το διαβατήριο.

Ο πρώτος είναι ο επίσημος. «Επενδύεις δύο εκατομμύρια ευρώ και κανείς δεν θα πει όχι», μας είπε ο Αντρέας.

Ο δεύτερος τρόπος προϋποθέτει περισσότερα χρήματα.

«Διαφορετική αντιμετώπιση έχουν όσοι δεν αγοράζουν απλώς ένα διαβατήριο αλλά επενδύουν στην Κύπρο. Κανείς δεν θα το παραδεχθεί αυτό αλλά ισχύει. Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι ο πελάτης σας θα μπορούσε να ξεπεράσει τα προβλήματα προβαίνοντας σε μία μεγαλύτερη επένδυση. Αν υπάρχει πρόβλημα και θέλεις διαβατήριο ανέβασε το ποσό για να γίνει η δουλειά ταχύτερα. Πόσο περισσότερα θα πρέπει να επενδύσει; Αυτό εναπόκειται στον ίδιο. Όσο πιο πολλά τόσο πιο καλά».

«Γρήγορο χρήμα»

Όταν ο Αντώνης επέστρεψε από το ταξίδι του, μας πήρε βόλτα σε ολόκληρο το νησί με το ασημί του «Range Rover». Ακόμα και στο καυτό απόγευμα, ήταν άψογα ντυμένος. Τα μανίκια του μπλε ναυτικού πουκαμίσου του τυλίγονταν κομψά και το ρολόι του έλαμπε από τον απογευματινό ήλιο.

«Έχετε πολλές ευκαιρίες, με τις οποίες κάποιος μπορεί να βγάλει γρήγορο χρήμα», μας είπε.

Περάσαμε από το «Sun City», ένα ξενοδοχείο και σύμπλεγμα επαύλεων του ομίλου «Giovani».

«Οι επενδυτές στο Sun City, τους δώσαμε διαβατήρια πολύ γρήγορα… επειδή επένδυσαν γύρω στα 18 εκατομμύρια ευρώ, πήραν το διαβατήριο έτσι», είπε, κτυπώντας τα δάκτυλα. «Όσο περισσότερο επενδύεις, τόσο πιο κοντά είσαι σε ευνοϊκούς όρους. Μπορείς να αποφύγεις τη λίστα αναμονής, όπως είπαμε».

Είχε ήδη το πρότζεκτ για εμάς στο μυαλό του –μια απίστευτη επενδυτική ευκαιρία που ο πελάτης μας μπορούσε γρήγορα να αποκτήσει. Έγινε ξεκάθαρο ότι η επένδυση που αναζητούσε, ήταν πολύ περισσότερα από τα 2.5 εκατομμύρια, τα οποία προνοούσε το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα.

Σταματήσαμε σε ένα υποανάπτυκτο σύμπλεγμα γης δίπλα από τη θάλασσα. Δέκα λεπτά από το «Sun City» υπήρχε ένα γραφικό θαλάσσιο κανάλι στο Λιοπέτρι. Το νερό ήταν ήρεμο και καθαρό. Ήταν ήσυχα και ειρηνικά∙ πολύ μακριά από παραλίες με γαλάζιες σημαίες που κορέστηκαν από τους τουρίστες.

«Αν έχετε έναν πλούσιο που θέλει να αποκτήσει ξενοδοχείο πέντε αστέρων πάνω στην παραλία, αυτό είναι το νούμερο ένα. Είκοσι εκατομμύρια ευρώ. Τα υπόλοιπα μπορούμε να τα πάρουμε από την πώληση των διαμερισμάτων», μας είπε ο Αντώνης.

Η πρόταση ήταν η απόκτηση της γης για την κατασκευή πεντάστερου ξενοδοχείου, που διευθύνεται από πολυεθνική φημισμένη αλυσίδα.

«Δεν θα ενδιέφερε κανένα»

Στο μεταξύ, ο Ανδρέας είχε κάποιες ιδέες για το πώς θα εξασφαλίζαμε τα κεφάλαια του κυρίου Χ., ασχέτως αν κατάδικάστηκε για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Μια επιλογή ήταν χρησιμοποιώντας μια εταιρεία που δεν είχε «μολυνθεί» από την ποινική του καταδίκη, όπως εξήγησε.

«Δεν είναι όλες οι εταιρείες εγκληματικές», είπε καθισμένος στο γραφείο του, μπροστά από μια πελώρια απεικόνιση του Μαχάτμα Γκάντι και της περίφημης πορείας του αλατιού.

«Είχα πελάτη που καταδικάστηκε ποινικά. Θα μπορούσε να κάνει επένδυση στην Κύπρο γιατί η προέλευση των χρημάτων ήταν καθαρή».

Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο μπορούσε να επενδύσει ο κύριος Χ. ήταν μέσω του ονόματος της συζύγου του. Κύριος επενδυτής θα ήταν η σύζυγος και ο ίδιος θα εξασφάλιζε είσοδο ως εξαρτώμενος. Σύμφωνα με το ΚΕΟ, σύζυγος ή παιδί μπορεί να υποβάλει αίτηση για διαβατήριο ως εξαρτώμενος του κυρίου επενδυτή.

«Στην τράπεζα δεν θα ελέγξουν τον άνδρα. Θα ελέγξουν τον επενδυτή, που φέρνει τα χρήματα. Αν, λοιπόν, το άτομο που φέρνει τα χρήματα είναι εταιρεία που δεν έχει σχέση με τον πελάτη, κανείς δεν θα το μάθαινε. Δεν θα ενδιέφερε κανένα», εξήγησε ο Ανδρέας.

Και όταν περάσει από τον έλεγχο των τραπεζών, οι συνδέσεις του Χριστάκη θα προωθούσαν την αίτηση, επεσήμανε.

«Όταν πρόκειται για την κυβέρνηση, θα έχετε τη βοήθεια του Χριστάκη. Και ο Χριστάκης θα πιέσει ώστε να παραβλέψουν τον άνδρα γιατί δεν θα είναι ο κύριος επενδυτής».

Η ευκολία με την οποία κοινοποίησαν όλους τους τρόπους με τους ένας καταδικασμένος εγκληματίας μπορεί να γίνει Ευρωπαίος πολίτης ήταν εκπληκτική. Οι συμβουλές που λάβαμε, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εμπρόσθιων εταιρειών, κρύβοντας από πίσω υποψήφιους διευθυντές, επηρεάζοντας δημοσίους υπαλλήλους να παραβλέψουν το ποινικό μητρώο του πελάτη μας, δημιουργώντας αποδείξεις χρημάτων και «ζωγραφίζοντας» τη σωστή εικόνα για τις τράπεζες, ήταν πραγματικό, αλλά φαινόταν σουρεαλιστικό –σαν να αναγεννούσαμε τα «Panama Papers». Ενώ τα «Panama Papers» αποκάλυψαν ότι οι εταιρείες χρησιμοποιήθηκαν για απάτη και για να αποφευχθούν οι φόροι και οι διεθνείς κυρώσεις, εδώ μας δόθηκε προσχέδιο για το πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί.

Δυσκολευτήκαμε να τετραγωνίσουμε πολλές από τις «λύσεις» που περιέγραψαν με τους κανονισμούς εναντίον του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στην Κύπρο. Για μένα, δωρεά σε μετρητά για την υποστήριξη της υπόθεσης του κυρίου Χ. φάνηκε σαν διαφθορά και δωροδοκία. Αλλά το δίκτυό μας στην Κύπρο επέμεινε ότι δεν ήταν παράνομο.

«Δεν μπορείτε να παρακάμψετε τα συστήματα», είπε ο Ανδρέας. «Πρέπει να χορέψετε στους ρυθμούς της μουσικής των κανονισμών».

«Είστε στο βασίλειό μου»

Σε μερικές μέρες, είχαμε «δεθεί» με τον Τόνυ, τον κτηματομεσίτη που ειδικεύεται στην απόκτηση διαβατηρίων, τον Ανδρέα, τον δικηγόρο που είχε την τεχνογνωσία για την προετοιμασία πλάνου που θα έκανε τον κύριο Χ. να περάσει τον έλεγχο των τραπεζών και τον Χριστάκη, τον βουλευτή-ντιβέλοπερ, που είχε τις σωστές διασυνδέσεις ώστε η κυβέρνηση να έχει αλλού την προσοχή της.

Οι οικοδεσπότες μας δεν είχαν εξοικονομήσει έξοδα φιλοξενίας. «Είσαι στη χώρα μου, είσαι στην πόλη μου, είσαι στο βασίλειό μου. Δεν θα πληρώσεις. Θα είναι μεγάλη προσβολή», είπε ο Ανδρέας.

Άρχισαν όμως να ανυπομονούν, καθώς δεν δώσαμε όνομα, επαγγελματική κάρτα ή διαβατήριο του πελάτη μας, κυρίου Χ. Κάθε μέρα μας παρακινούσαν ώστε να κοινοποιήσουμε την επαγγελματική του κάρτα και ένα αντίγραφο του διαβατηρίου του. Και κάθε μέρα, βρίσκαμε τρόπους να το καθυστερήσουμε. Αλλά ήταν πιο δύσκολο να ξεφύγουμε από τις ερωτήσεις τους.

Το βράδυ πριν να αναχωρήσουμε, ο συνάδελφός μου κι εγώ, γευματίσαμε με τον Ανδρέα στην ταβέρνα της περιοχής. Μας είπε ότι έλαβε τηλεφώνημα από έναν «αμφίβολο» Χριστάκη.

«Ανδρέα, φέρνω σε αυτό το δείπνο τον δεύτερο άρχοντα της Κύπρου και δεν γνωρίζουμε καν με ποιον μιλάμε. Να ακυρώσω το μεσημεριανό;». Ο Ανδρέας μας είπε ότι ο Χριστάκης τον είχε ρωτήσει, αναφερόμενος σε γεύμα σπίτι του στο οποίο θα παρευρισκόμασταν την επόμενη μέρα. Αναρωτήθηκα αν θα μπορούσαμε να κάνουμε καθαρή έξοδο.

Αλλά, όπως μας είπε ο Ανδρέας, είχε καταπραΰνει τους φόβους του Χριστάκη. «Είπα στον Χριστάκη: ‘Δείτε αυτούς τους ανθρώπους, παίρνω το ρίσκο, εγγυώμαι για αυτούς».

Ο συνάδελφός μου υποσχέθηκε ότι θα στέλναμε τις επαγγελματικές κάρτες την επόμενη μέρα. Η ένταση πέρασε αλλά ήμασταν «υπό αμφιβολία».

«Πλήρης στήριξη»

Την επόμενη μέρα, η πρόσκληση για μεσημεριανό στο σπίτι του Χριστάκη, μας φάνηκε «πολύ καλή για να είναι αληθινή». Ήταν παγίδα; Είχαμε κάλυψη;

Για λόγους ασφαλείας, προσπαθώ να αποφύγω μυστικές συναντήσεις στην περιοχή του θέματος. Με αφήνει ευάλωτη, χωρίς να εντοπίσω πρώτα την τοποθεσία ή να διαμορφώσω στρατηγική εξόδου.

Αλλά αυτή τη φορά προχωρήσαμε, παραμένοντας σε επικοινωνία με την ομάδα που περίμενε κοντά, σε περίπτωση που τα πράγματα πήγαιναν στραβά.

Όπως πάντα, προσέφερα χειραψία για να παρακάμψω την αμηχανία των αγκαλιών, αφού φορούσα συσκευή εγγραφής (σ.σ. κοριό).

Το σπίτι ήταν μεγάλο και η οικογένειά του μας υποδέχθηκε θερμά. Ήταν μια γιορτή προς τιμήν του Δημήτρη Συλλούρη, προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων –το δεύτερο υψηλότερο αξίωμα στη χώρα.

Παρόντες ήταν μερικοί από τους ανθρώπους που είχαμε γνωρίσει κατά τη διάρκεια της τετραήμερης παραμονής μας, συμπεριλαμβανομένων των Τόνυ και Αντώνη.

Είναι μια σπάνια περίπτωση για έναν δημοσιογράφο να βλέπει εκλεγμένους αξιωματούχους σε ένα σπίτι με αγαπημένους. Δουλεύουμε σκληρά για να σφυρηλατήσουμε γρήγορες φιλίες με τα θέματά μας, να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους και να μάθουμε τα κίνητρά τους. Μια μέρα σαν αυτή ήταν η επιβράβευση, καθώς είχαμε πρόσβαση στον εσωτερικό τους κύκλο και το προνόμιο να δειπνήσουμε με την οικογένειά τους. Αλλά όσο πλησιάζεις, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανησυχία.

Ήταν Σαββατοκύριακο και είχαν προετοιμάσει ένα εντυπωσιακό γλέντι. Όλοι ήταν χαλαροί και το γέλιο αντηχούσε στο σπίτι. Ο Χριστάκης άνοιξε ένα μπουκάλι από την πολύτιμη συλλογή κρασιών του.

«Γεια μας!»


Τσουγκρίσαμε για καλή υγεία. Αλλά τα ποτήρια μπλοκάρουν τις κάμερες. Ο Δημήτρης ενημερώθηκε για την κατάσταση του κυρίου Χ. Κατάλαβε την ανάγκη απορρήτου για τον πελάτη μας. Το αντιλήφθηκε και σε μια ιδιωτική συνομιλία, μακριά από το πάρτι, προσέφερε κάποιες προτάσεις.

Ο Δημήτρης επεσήμανε ότι θα συζητούσε προσωπικά την αίτησή μας με τους αρμοδίους. «Θα καλέσω τον υπουργό και τον μόνιμο γραμματέα του στο γραφείο μου. Εντάξει; Ελάτε στο γραφείο μου. Και θα του πω ‘Τι νομίζεις για αυτό;’».

«Και μπορεί να πουν ‘εντάξει, ξεχάστε το. Τι γίνεται με τη σύζυγό του; Εάν είναι εντάξει η σύζυγος, θα πάμε με τη σύζυγο. Και τότε μπορεί να τον φέρει ως σύζυγο».

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη επιλογή. Εάν τα πράγματα δεν πάνε καλά στην Κύπρο, γνωρίζει προέδρους κοινοβουλίων αλλού και θα τους πει καλούς λόγους για να κάνουμε αίτηση σε άλλες χώρες.

«Μπορώ να κάνω κάτι σε πολλές χώρες. Γνωρίζω όλους τους προέδρους των κοινοβουλίων», εξήγησε. «Δεν μιλώ για Σουηδία ή Δανία. Αλλά ξέρω στη Μάλτα, στη Λετονία, στη Σλοβενία».

Μας ζήτησε να μεταφέρουμε στον πελάτη μας ότι θα βρεθεί λύση. «Μπορείτε να του πείτε, χωρίς να αναφέρετε το όνομά μου ή οποιονδήποτε άλλον, ότι έχει πλήρη στήριξη στην Κύπρο σε όλα τα επίπεδα –πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, τα πάντα. Πλήρης στήριξη».

Με αυτή την υπόσχεση, ο Δημήτρης αποκάλυψε αυτό που ήθελε ως αντάλλαγμα: Την προοπτική να φέρουμε περισσότερους αγοραστές διαβατηρίων ήταν ένα μεγάλο κίνητρο. Με την προθεσμία του Brexit και την πολιτική αστάθεια στο Χονγκ Κονγκ, είπε ότι πολλοί θα ενδιαφέρονται για πρόσβαση στην ΕΕ.

«Υπάρχουν πολλοί που μπορεί να θέλουν ευρωπαϊκό διαβατήριο, γι’ αυτό φέρτε τους στην Κύπρο», μας είπε.

Μέσω των διασυνδέσεών του, των ντιβέλοπερς και των πελατών μας, θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε μια καλή επιχείρηση, είπε.

«Και αυτό θα είναι πολύ καλή επιχείρηση για εσάς και τον Αντώνη. Εντάξει, με τη δική σας πλήρη στήριξη».

Είχαμε την ευλογία του προέδρου της Βουλής. Αλλά ήταν το μυστικό μας.

«Μην το πείτε σε κανέναν. Ακόμα και στον Τόνυ. Μην πείτε ότι σας μίλησα. Γιατί πρέπει να προστατέψω και το όνομά μου», μας είπε ο Δημήτρης.

Είχαμε την πεποίθηση ότι θα μας βοηθούσε να αποκτήσουμε διαβατήριο για τον εγκληματία αιτητή, κύριο Χ.; «Δεν μπορώ να πω 100%, αλλά θα έλεγα 99%».

Αρκετά καλό. Είχα βάλει βάρος από την υπερκατανάλωση φαγητού, αλλά η έρευνα είχε επιτυχία.

Έναν χρόνο αργότερα, όταν ήρθαν αντιμέτωποι με αποδεικτικά στοιχεία, όλοι οι εμπλεκόμενοι ισχυρίστηκαν ότι μας είχαν υποψιαστεί. Ο Ανδρέας Πιττάτζιης είπε ότι μας κατήγγειλε στη ΜΟΚΑΣ, δυο μέρες αφού αναχωρήσαμε από το νησί. Ο Χριστάκης Τζιοβάνης, ο Τόνυ Κέι, ο Αντώνης Αντωνίου και ο «όμιλος Τζιοβάνι» είπαν ότι υποστηρίζουν την καταγγελία του Ανδρέα Πιττάτζιη.

Μετά τη δημοσιοποίηση της έρευνας, η κυπριακή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τερματίζει το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα. Ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης εξήγγειλε πλήρη έρευνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ. Ο Δημήτρης Συλλούρης, πρόεδρος της Βουλής, απέχει από τα καθήκοντά του μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες. Ο Χριστάκης Τζιοβάνης παραιτήθηκε από τη θέση του ως βουλευτής και από όλα τα σώματα του ΑΚΕΛ.

Πηγή: Philenews / aljazeera.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η απόφαση της Τουρκίας να αποσύρει το σεισμογραφικό της σκάφος από τη μη οριοθετημένη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου, αποκλιμάκωσε προσωρινά την ένταση. Οι παραπλήσιες δηλώσεις Καλίν και Δένδια, για την ανάγκη πολλού χρόνου για τη διαπραγμάτευση, δημιουργούν την εντύπωση ότι υπάρχει ίσως τώρα ένα παράθυρο ευκαιρίας για ένα βήμα πίσω σε μια κρίση που, εν τέλει, δεν είναι προς ώφελος καμίας από τις δύο χώρες. Το ίδιο και τουρκικά δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία δεν βρέθηκαν ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων από τις έρευνες στην Αν. Μεσόγειο.

Αλλά βέβαια, η σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων του «‘Αρη» και της «Αφροδίτης» στην Αν. Μεσόγειο δεν έχει ακόμα κριθεί. Παραμένει ο κίνδυνος μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, ή τουλάχιστον μιας παρατεταμένης κρίσης με μεγάλους κινδύνους και καταστροφικό οικονομικό και άλλο κόστος, όπως επίσης και ο κίνδυνος να αχθεί η Αθήνα σε εθνικά απαράδεκτες παραχωρήσεις, όπως αυτές που φημολογούνται για μερική αποστρατικοποίηση των νησιών

Λέγεται ότι τέτοιες ζητούν οι κ.κ. Πομπέο και Μάας τώρα, για τη «μερική αποστρατιωτικοποίηση» νήσων και αυτός ίσως είναι λόγος για τον επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού στην Ελλάδα.Στην έγερση αυτού του θέματος έχει συμβάλλει και η ανόητη φιλολογία περί ανάγκης “πρώτου πλήγματος” διάφορων νεο-εθνικοφρόνων τουρκοφάγων, που αναπτύσσεται στο social media εδώ και δύο χρόνια.

Η Τουρκία είναι σοβαρό κράτος. Μαζεύει όλα τα δημοσιεύματα και μετά τα πάει στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ για να πει ιδού, η Ελλάδα είναι που σκέφτεται να μας χτυπήσει και να ζητήσει αφαίρεση των “όπλων πρώτου πλήγματος” από τα νησιά !

‘Εχουμε εξηγήσει αλλού γιατί το πρώτο πλήγμα είναι μια αυτοκτονική πολιτική, από τη στιγμή που δεν μπορείς να εμποδίσεις τον αντίπαλο να επιφέρει καταστρεπτικό ανταποδοτικό πλήγμα. Επιπλέον, αυτή όλη η φιλολογία δημιουργεί κίνητρο στην από κει μεριά, αν πιστέψει ότι όντως ετοιμάζεσαι για πρώτο πλήγμα να το κάνει εκείνη και να το σκηνοθετήσει και ως δικό σου! Προς το παρόν πάντως, οι θεωρίες του πρώτου πλήγματος είχαν ως πρώτο αποτέλεσμα πλήγμα στην ελληνική διπλωματία που καλείται να απολογηθεί και για αυτά.

Τέτοιες παραχωρήσεις πάντως, όπως η αποστρατιωτικοππίηση νήσων, είναι πολιτικά πολύ δύσκολο να κάνει η κυβέρνηση και, αν τις κάνει, θα κινδυνεύσει να πέσει και να μπούμε σε περίοδο αστάθειας. Μεσο-μακροπρόθεσμα θα αυξήσουν, δεν θα μειώσουν τις εντάσεις και την πιθανότητα σύρραξης.

Τα ελληνοτουρκικά δεν καθορίζονται μόνο από τις επιλογές Αθήνας (και Λευκωσίας) και ‘Αγκυρας, καθορίζονται και από διεθνείς παράγοντες που έχουν τις δικές τους στοχεύσεις και χρησιμοποιούν αφενός τον έξαλλο τουρκικό εθνικισμό, αφετέρου τη βαθύτατη εξάρτηση των ελληνικών κυπριακών ελίτ, για να πετύχουν τους σκοπούς τους.

Ενα βασικό στοιχείο που επηρεάζει πολύ έντονα τη διεθνή κατάσταση και την ελληνοτουρκική σύγκρουση, και δεν πρέπει να ξεχνάει η ανάλυση, είναι επίσης η ανελέητη διαμάχη δύο τάσεων μέσα στο ίδιο το δυτικό κατεστημένο.

Από τη μια είναι οι κλασικές νεοφιλελεύθερες ελίτ, στις οποίες περιλαμβάνεται η γερμανική ηγεσία και το αμερικανικό βαθύ κράτος. Δεν τους αρέσουν τα ανοίγματα Ερντογάν προς τους Ρώσους, αλλά δεν είναι έτοιμοι να διακινδυνεύσουν μια σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας για να «τιμωρήσουν» τον Ερντογάν.

Από την άλλη, είναι οι δυνάμεις του Χάους και του Πολέμου των Πολιτισμών (Πομπέο, Τραμπ, Νετανιάχου κλπ.) που θέλουν να πιέζουν την Τουρκία δια της Ελλάδας και της Κύπρου, κατ’ ελάχιστον συντηρώντας μια διαρκή κρίση, κατά μέγιστο προκαλώντας πόλεμο.

Η σύγκρουση των δύο τάσεων εκδηλώθηκε με τον τορπιλισμό από τον κ. Πομπέο του μορατόριουμ Μέρκελ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας 48 ώρες μετά τη συνομολόγησή του.Σημειώνουμε επίσης το κυπριακό βέτο που ετέθη στην ΕΕ λίγο μετά την ξαφνική επίσκεψη Πομπέο στο νησί και τις συναντήσεις του με τον κ. Χριστοδουλίδη και τον κ. Αναστασιάδη (ανεξαρτήτως του αν το βέτο ήταν δικαιολογημένο ή όχι και αν έπρεπε να τεθεί ή όχι τώρα).

Με την ευκαιρία να πούμε ότι μας έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση τα πολλά χαμόγελα του συμπαθέστατου κ. Χριστοδουλίδη κατά τη συνάντηση. Εμείς βέβαια, ως «Κασσάνδρες», θυμηθήκαμε την επίσκεψη Κίσσινγκερ τον Μάιο 1974 στην Κύπρο. Ο Κίσσινγκερ είπε, φεύγοντας, στον Μακάριο «Μακαριώτατε, είστε πολύ μεγάλος ηγέτης για έναν τόσο μικρό τόπο», απέφυγε όμως να του εξηγήσει τι είχε σκαρφιστεί για να λύσει αυτό το πρόβλημα. ‘Ισως συνέβαλε έτσι στην υπέρμετρη αυτοπεποίθηση που επέδειξε ο Αρχιεπίσκοπος με την επιστολή του προς Γκιζίκη.

Και οι δύο πλευρές στη Δύση συγκλίνουν τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, στην άσκηση πιέσεων στην Αθήνα για να συζητήσει θέμα αποστρατιωτικοποίησης νησιών στα πλαίσια ΝΑΤΟϊκών ΜΟΕ, με αντάλλαγμα μετακίνηση στο εσωτερικό της τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου, στα πλαίσια ΝΑΤΟϊκών ΜΟΕ. Η συμφωνία τους όμως υπαγορεύεται από τακτικούς λόγους, ενώ η στρατηγική τους στόχευση παραμένει πιθανότατα διαφορετική.

Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης

ΜΟΕ θα μπορούσαν ίσως να συζητηθούν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μόνο με δική τους και όχι με πρωτοβουλία ΝΑΤΟ. Θα έπρεπε να ακολουθήσουν τη λογική των αντίστοιχων μέτρων μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, δηλαδή την αφαίρεση ισοδύναμης επιθετικής ισχύος από τις δύο χώρες, κυρίως για την αποτροπή αιφνιδιαστικού πρώτου πλήγματος. Θα έπρεπε να μην είναι τοπικά, αλλά να λαμβάνουν υπόψιν τους την πραγματικότητα, ότι δηλ. το μέτωπο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης εκτείνεται από τον ‘Εβρο μέχρι την Αμμόχωστο. Θα έπρεπε να ελέγχονται αποτελεσματικά από σύστημα εθνικών επιθεωρητών και όχι από το ΝΑΤΟ. Τα μέτρα που συζητώνται δεν είναι προϊόν τέτοιας λογικής.

Αμφιβάλλουμε ομοίως ότι το ελληνικό κράτος έχει σήμερα τη δυνατότητα να σχεδιάσει και να διαπραγματευθεί ΜΟΕ όπως αυτά που περιγράψαμε, που θα ήθελαν και μεγάλο χρόνο διαπραγμάτευσης. Καλύτερα επομένως η κυβέρνηση να προτάξει ένα γενικό βέτο σε τέτοια συζήτηση, περιοριζόμενη σε ανώδυνα και χρήσιμα μέτρα όπως οι κόκκινες γραμμές μεταξύ Αθήνας και ‘Αγκυρας, που δεν αντιλαμβανόμαστε ποιός και γιατί σταμάτησε, το 2016, τη λειτουργία τους.

Παραχωρήσεις στην Τουρκία ή στην Αμερική; Που πάει η κυριαρχία

Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ένα σημείο πολύ μεγάλης σημασίας. Οι λεγόμενες παραχωρήσεις προς την Τουρκία δεν συνεπάγονται στην πραγματικότητα τόσο παραχώρηση ελληνικής κυριαρχίας στην Τουρκία, όσο αφαίρεση κυριαρχίας από την Ελλάδα προς όφελος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Αυτό συνέβη με τα Ίμια, που δεν κατέληξαν στην Τουρκία, αλλά «γκριζοποιήθηκαν». Οι Αγγλοαμερικανοί δεν θα αποδεχθούν ποτέ να αποκτήσει η Τουρκία τα δικαιώματα στα ελληνικά νησιά που επιθυμεί, γιατί τότε θα αποκτούσε μονοπωλιακό έλεγχο του Αιγαίου, που είναι η προέκταση των Στενών. Χρησιμοποιούν όμως τις τουρκικές διεκδικήσεις για να αποσπούν ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο προς όφελος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Το ίδιο συνέβη εν μέρει και με το μεταναστευτικό, με ένα σωρό διεθνείς οργανισμούς να μοιράζονται πρακτικά με το ελληνικό κράτος την κυριαρχία στο Αν. Αιγαίο.

Το ίδιο συμβαίνει και με την Κύπρο. Το σχέδιο Ανάν προέβλεπε την παραχώρηση της υπέρτατης νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας σε τρεις δικαστές που θα διόριζε ο ΓΓ του ΟΗΕ (ούτε καν το ΣΑ) και οι οποίοι θα εξέλεγαν τους διαδόχους τους. Δεδομένης της καθοριστικής επιρροής των ΗΠΑ και της Βρετανίας στον ΓΓ του ΟΗΕ και του Ισραήλ στη μεσογειακή πολιτική Ουάσιγκτων και Λονδίνου, τα τρία αυτά κράτη θα αποκτούσαν τον έλεγχο της Κύπρου.

Υποστηρίζοντας το τουρκοκυπριακό αίτημα απόλυτης ισοτιμίας, οι δυτικοί δεν έδιναν την κυριαρχία της Κύπρου στην Τουρκία, την έπαιρναν οι ίδιοι. Γι’ αυτό και ο τουρκικός στρατός αντιτάχθηκε τότε στο σχέδιο Ανάν. Η Δύση δεν θέλει ούτε ελληνική, ούτε τουρκική κυριαρχία στην Κύπρο, θέλει τη δική της.


Συγκλίνουσες τακτικές, αποκλίνουσες στρατηγικές

Αν οι δύο πλευρές που αναφέραμε προηγουμένως συμφωνούν στην ανάγκη ελληνικών παραχωρήσεων το κάνουν πιθανώς για διαφορετικούς λόγους. Οι μεν για να εξομαλύνουν την κατάσταση στα ελληνοτουρκικά και να διευκολύνουν την επαναπροσέγγιση της Δύσης με την ‘Αγκυρα. Οι δε, αφενός για να διασκεδάσουν την μεγάλη γερμανική καχυποψία για τις πραγματικές προθέσεις Πομπέο, κυρίως όμως γιατί αναμένουν ότι τέτοιες παραχωρήσεις, αφού εξασθενήσουν την ελληνική κυριαρχία, θα τροφοδοτήσουν τελικά, μέσω και των αντιδράσεων στο εσωτερικό της Ελλάδας, εξελίξεις που θα οδηγήσουν στην επαναφορά των σεναρίων Ψυχρού ή Θερμού Πολέμου με την Τουρκία.

Στην Ελλάδα, που αντιμετωπίζει και σοβαρότατη οικονομική και άλλες κρίσεις, ενδεχόμενες εθνικές παραχωρήσεις αυτού του τύπου θα μπορούσαν να προκαλέσουν πιθανώς την πτώση της κυβέρνησης, μια γενικευμένη αστάθεια (με ομοιότητες με την περίοδο 1965-67) και την άνοδο ενός «εκτονωτικού εθνικισμού». Τον λέμε εκτονωτικό γιατί θα είναι αντίδραση σε ήδη γενόμενες και ανεπίστρεπτες παραχωρήσεις, όπως το ενωτικό κίνημα που αναπτύχθηκε στην Κύπρο μετά τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και οδήγησε στα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. ‘Ετσι δεν αποκλείεται, δεδομένου ότι οι εστίες έντασης δεν θα λείψουν, να επιστρέψουν στο τέλος ισχυρότερα, τα σενάρια Ψυχρού ή Θερμού Πολέμου με την Τουρκία, που βολεύουν το παγκόσμιο κόμμα του Χάους. Οι εξελίξεις αυτές μπορούν, στην πιο ακραία περίπτωση, να απειλήσουν μακροχρόνια τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και το πολίτευμα.

Οι πολιτικές ηγεσίες στην Ελλάδα, την Τουρκία και την ΕΕ δεν συνειδητοποιούν ότι η ελληνοτουρκική σύγκρουση δεν είναι τοπικό φαινόμενο που εμφανίστηκε ξαφνικά, αλλά ότι, παράλληλα με τους τοπικούς παράγοντες όπως ο τουρκικός εθνικισμός, εντάσσεται πιθανότατα και σε υπο-κεφάλαιο της δράσης διεθνών δυνάμεων που επιδιώκουν παγκόσμια πορεία προς πόλεμο και οι οποίες χρησιμοποιούν και τον τουρκικό επεκτατισμό και τις ελλαδικές και κυπριακές εξαρτήσεις. ‘Εχουμε στην αρένα δύο ταύρους, έναν ταυρομάχο (το κόμμα του Χάους) και έναν ταυροδαμαστή (τους “παγκοσμιοποιητές”).

Λευκωσία και Αθήνα ακολούθησαν πολιτικές που τους υπέβαλαν ξένα κέντρα αποφάσεων (παραχώρηση κοιτασμάτων Κύπρου, EastMed, “κατά φαντασίαν συμμαχίες” με το Ισραήλ) χωρίς να διαθέτουν αυτόνομη εθνική στρατηγική και χωρίς να ζητήσουν τουλάχιστο, σε αντάλλαγμα, να λάβουν επαρκείς διεθνοπολιτικές και αμυντικές εγγυήσεις στην απολύτως προβλέψιμη περίπτωση που θα εκδηλώνονταν, όπως και εκδηλώθηκαν, οι τουρκικές αντιδράσεις. ‘Ηδη η κρίση αυξάνει την πίεση για λύση του κυπριακού, τη στιγμή που η μόνη λύση στο τραπέζι είναι το σχέδιο Ανάν, δηλαδή η αυτοδιάλυση του κυπριακού κράτους.

Η Κύπρος έφτασε έτσι στο σημείο να σκέπτεται το βέτο στην ΕΕ για να επιβληθούν συμβολικές κυρώσεις στην Τουρκία και τη συνακόλουθη κρίση που θα προκαλέσει, τη στιγμή που δεν το έβαλε για πολύ πιο κρίσιμα για την υπόστασή της θέματα στο παρελθόν. Την ίδια στιγμή που τα πράττει αυτά, έχει αποδεχθεί, αν είναι δυνατόν, τη σύγκλιση νέας πενταμερούς, δηλαδή την αυτοκατάργησή της. Στην πενταμερή θα συμετάσχει η Βρετανία (αν είναι δυνατόν), αλλά δεν θα συμμετάσχει η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία.

Θα χρειαστεί πολλή τέχνη, στρατηγική ενάργεια και ανεξαρτησία σκέψης για να ξεφύγει η Λευκωσία και η Αθήνα από αυτό το γεμάτο παγίδες περιβάλλον, όπου βρεθήκαμε και εξαιτίας της απουσίας αυτόνομης εθνικής στρατηγικής και των μεγάλων εξαρτήσεων των δύο χωρών.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Κύπρος επιχειρώντας να προστατέψει ακόμα και το (αποδεδειγμένο) κοίτασμα «Αφροδίτη» του βυθοτεμαχίου 12 και βλέποντας την «περίεργη» αποχώρηση των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών από τα κυπριακά βυθοτεμάχια γενικότερα, τα οποία είχαν παραχωρηθεί σε αυτές προς εκμετάλλευση, προχώρησε σε πρόταση συνεκμετάλλευσης προς το Ισραήλ.

Την πρόταση υπέβαλε γραπτώς το κυπριακό υπουργείο Ενέργειας.

Αυτό αποκάλυψε ο Κύπριος Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Πολίτης 1076», σημειώνοντας ότι αναμένεται η γραπτή αντίδραση του υπουργείου Ενέργειας του Ισραήλ και εκτιμώντας ότι βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία για το θέμα.

Μιλώντας για τη συνάντηση που είχε χθες με τον Ισραηλινό ομόλογό του, ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι του ζητήθηκε όπως η Κυπριακή Δημοκρατία προωθήσει τις σχέσεις Ισραήλ- Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο διευκρίνισε ότι το λεγόμενο «ειρηνευτικό σχέδιο» Τραμπ για το Μεσανατολικό, το οποίο προνοεί την ενδεχομένη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από πλευράς Ισραήλ, δεν βρίσκει σύμφωνη την Κυπριακή Δημοκρατία.

Για την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών είπε ότι αυτή θα γίνει αμέσως μετά την 1η Αυγούστου.

Με στόχο της έναρξη παραγωγής φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Αφροδίτη» το 2025 και με εκτιμώμενα έσοδα για τη Δημοκρατία τα 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια για περίοδο 18 ετών, η Κυπριακή Δημοκρατία είχε υπογράψει συμφωνία, με τις εμπλεκόμενες εταιρείες, την Άδεια Εκμετάλλευσης του κοιτάσματος και το Συμβόλαιο Αναλογικού Καταμερισμού του Τεμαχίου 12 της Κυπριακής Αποκλειστικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Η Άδεια Εκμετάλλευσης του «Αφροδίτη» για περίοδο 25 χρόνων, η πρώτη του είδους που παραχωρήθηκε σε αδειούχους της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, βασίστηκε στο τελικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Παραγωγής του κοιτάσματος που συμφωνήθηκε μεταξύ του Υπουργείου Ενέργειας και της συμβασιούχου κοινοπραξίας των Noble Energy, Shell και Delek και το οποίο ενέκρινε, ο Υπουργός Ενέργειας, ύστερα από ενδελεχή μελέτη και διαβούλευση.

Βάσει του Σχεδίου, προβλέπονταν μεταφορά του φυσικού αερίου του κοιτάσματος «Αφροδίτη» με απευθείας υποθαλάσσιο αγωγό στο τερματικό υγροποίησης Ίντκου, της Αιγύπτου, από όπου και θα εξάγονταν ως υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) στην Ευρώπη και τις διεθνείς αγορές, επιλογή που θεωρείται ως βέλτιστη από το Υπουργείο.

Το συγκεκριμένο κοίτασμα εκτείνεται κατά ένα ελάχιστο ποσοστό στη γειτονική ΑΟΖ του Ισραήλ και συγκεκριμένα στο κοίτασμα Yishai. Οι εταιρείες που θα αναπτύξουν το ισραηλινό κοίτασμα θεωρούν πως θα πρέπει να επιλυθεί το ζήτημα ζητώντας μερίδιο από τα κέρδη της Αφροδίτης.

Η Shell και η Noble Energy κατέχουν το 35% του κοιτάσματος της Αφροδίτης, ενώ η Delek Drilling κατέχει το υπόλοιπο 30%. Στις 7 Νοεμβρίου του 2019, η Delek Drilling ανακοίνωσε συμφωνία με την κυπριακή Κυβέρνηση να επενδύσει 2,5 έως 3,5 δις δολάρια για την ανάπτυξη του πεδίου της Αφροδίτης τα επόμενα τέσσερα έως έξι χρόνια.

Ωστόσο, τον περασμένο Δεκέμβριο ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Ενέργειας του Ισραήλ, Udi Adiri, με επιστολή του στην κοινοπραξία Νοble/Delek/Shell, τόνισε ότι δεν μπορούν να αναπτύξουν το κοίτασμα μέχρι να διευθετηθεί η συνοριακή διαμάχη με την άδεια Yishai του Ισραήλ.

Aν και τον Ιανουάριο υπήρξαν φήμες περί «τελικής διευθέτησης» του ζήτηματος με ιδέες να υπάρχουν ακόμη και για διαιτησία, ωστόσο τίποτα από τα πιο πάνω δεν έγινε και η μεταφορά της Αφροδίτης στην Αίγυπτο με αγωγό καθυστερεί.
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Daily Mail επικέφθηκε το πάλαι ποτέ αγαπημένο θέρετρο της Ελίζαμπεθ Τέιλορ και της Μπριζίτ Μπαρντό και περιγράφει την «απόκοσμη» σιωπή που επικρατεί στην πόλη μετά από την τουρκική εισβολή το 1974, με 39.000 κατοίκους να εκτοπίζονται
Φωτογραφικό αφιέρωμα στην περίκλειστη «πόλη-φάντασμα» των Βαρωσίων (Αμμόχωστος) ανάρτησε στην ιστοσελίδα της η βρετανική εφημερίδα Daily Mail.
Η εφημερίδα κάνει λόγο για «θεαματικές» εικόνες από μία «ερειπωμένη» και «παγιδευμένη στο χρόνο» πόλη που κάποτε ήταν δημοφιλής τουριστικός προορισμός, μεταξύ άλλων για διασημότητες όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και η Μπριζίτ Μπαρντό.

Περιγράφεται η «απόκοσμη» σιωπή που επικρατεί στην πόλη μετά από την τουρκική εισβολή το 1974, με 39.000 κατοίκους να εκτοπίζονται χωρίς να επιτρέπεται να επιστρέψουν και τη θέση τους να παίρνουν Τούρκοι στρατιώτες.



Επικαλούμενη δημοσιεύματα από την Κύπρο, η Daily Mail Online αναφέρει ότι μόνο η γη στην περιοχή εκτιμάται ότι αξίζει γύρω στα 100 δισεκατομμύρια δολάρια.
Περιγράφονται τα εγκαταλελειμμένα και καταρρέοντα κτίρια, αλλά και οι άθικτες παραλίες με τα κρυστάλλινα δελεαστικά νερά.

Γίνεται επίσης αναφορά στο δημοψήφισμα του 2004, στο τουρκικό συνέδριο που έγινε-παράνομα- στο Βαρώσι και στις σχετικές δηλώσεις του Τούρκου Αντιπροέδρου Οκτάι.




Σημειώνεται, τέλος, ότι οι δύο κοινότητες έχουν μοιραστεί μεταξύ της Δημοκρατίας της Κύπρου και του παράνομα κατεχόμενου βορρά, καθώς και ότι διάφορες ειρηνευτικές προσπάθειες έχουν αποτύχει και πως «η ανακάλυψη υπεράκτιων πόρων έχει περιπλέξει τις διαπραγματεύσεις».

Οι 17 φωτογραφίες, ως πηγή των περισσότερων εκ των οποίων η Daily Mail επικαλείται το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολή και το φωτογραφικό πρακτορείο Getty Images, απεικονίζουν μεταξύ άλλων τα ερειπωμένα κτίρια που στέγαζαν αντιπροσωπεία γνωστής ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, πολυκατοικίες, το ξενοδοχείο Grecian, ένα πρατήριο βενζίνης, την τράπεζα Lombard, μία καφετέρια, ενώ απεικονίζονται και Τούρκοι στρατιώτες.









πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Περισσότερες από 16.000 Χριστιανικές φορητές εικόνες, ψηφιδωτά και τοιχογραφίες, τα οποία χρονολογούνται στον 6ο και 5ο αιώνα, έχουν βίαια κλαπεί και πωληθεί στο εξωτερικό μετά την τουρκική εισβολή του 1974, σύμφωνα με τον Υπεύθυνο του Γραφείου Καταπολέμησης Παράνομης Κατοχής και Διακίνησης Αρχαιοτήτων της Αστυνομίας, Μιχάλη Γαβριηλίδη.

Μιλώντας κατά τη διάρκεια διάλεξης που έδωσε τη Δευτέρα το βράδυ στην Ερευνητική Μονάδα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, με θέμα “Αρχαιοκαπηλία στην Κύπρο, Δράσεις και Ενέργειες για την Πρόληψη και Καταπολέμηση του εγκληματικού φαινομένου”, ο κ. Γαβριηλίδης είπε πως μετά τη λεηλασία της Κύπρου το 1974, έργα Βυζαντινής τέχνης εντοπίστηκαν ακόμη και στην Ιαπωνία (Βημόθυρα της Περιστερωνοπηγής, στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Kinazawa). Πρόσθεσε πως γίνονται προσπάθειες επαναπατρισμού τους και πως ευελπιστεί σύντομα να τα έχουμε πίσω στην Κύπρο.

Όπως επεσήμανε ο κ. Γαβριηλίδης, η παράνομη εμπορία/διακίνηση πολιτιστικών αγαθών αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά είδη εγκλήματος που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα. «Το ετήσιο κόστος από την παράνομη εμπορία/διακίνηση έργων τέχνης και πολιτιστικών αγαθών παγκοσμίως, σημείωσε, υπολογίζεται να είναι περισσότερο από δέκα δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ δεκάδες χιλιάδες τεχνήματα, έργα τέχνης υπόκεινται σε κλοπή μόνο στην Ευρώπη, κάθε χρόνο. Την ίδια στιγμή, η παράνομη εμπορία/διακίνηση έργων Τέχνης αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά αδικήματα, παγκοσμίως. Αυτό το γεγονός υποχρεώνει τις αστυνομικές αρχές και άλλες υπηρεσίες επιβολής του νόμου, να χειριστούν επαγγελματικά το θέμα και να αντιμετωπίσουν αυτή τη μορφή εγκληματικότητας», ανέφερε.

Ο κ. Γαβριηλίδης σημείωσε, ακόμη, πως η διεθνής κοινότητα έχει γίνει περισσότερο ευαίσθητη αναφορικά με αυτό το θέμα, ιδιαίτερα μετά την καταστροφή στην Παλμύρα στη Συρία, κάτι που δεν επέδειξαν για άλλες χώρες που υπέστησαν παρόμοια καταστροφή, όπως την Κύπρο. Το Συμβούλιο της Ε.Ε, η INTERPOL, η EUROPOL και άλλα διεθνή σώματα (UNESCO, WCO, κ.τ.λ.) εργάζονται πλέον προς αυτή την κατεύθυνση, κάτι που ευνοεί πλέον και τις δικές μας προσπάθειες, σημείωσε.

«Η παράνομη διακίνηση πολιτιστικής κληρονομιάς, είναι ένα διεθνές έγκλημα από το οποίο υποφέρουν πάρα πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Κύπρος, κυρίως μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Πρόκειται για μια μάστιγα που πλήττει, τόσο τις χώρες προέλευσης, όσο και τις χώρες διέλευσης και τελικού προορισμού των κλεμμένων έργων. Μόνο και μόνο να απαριθμήσουμε τις χώρες των οποίων η πολιτιστική κληρονομιά γίνεται λεία των αρχαιοκάπηλων τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστωθεί το μέγεθος του εγκλήματος: Συρία, Αίγυπτος, Αφγανιστάν, Ιράκ και Κύπρος και άλλες πολλές παγκόσμια», επεσήμανε.

Είπε ακόμη πως αν αναλογιστούμε τις συλλογές των μεγαλύτερων μουσείων του κόσμου ή ξεφυλλίσουμε τους καταλόγους τους θα διαπιστώσουμε ότι αυτά είναι γεμάτα από έργα τέχνης άλλων χωρών (Βρετανικό Μουσείο, Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης, Λούβρου κα). Αναφέρθηκε εξάλλου στον διπλωμάτη και αυτοσχέδιο αρχαιολόγο Cesnola, ο οποίος, τον 19ο αιώνα, ανέσκαψε 65 νεκροπόλεις (60.932 τάφους 35.573 έργα τέχνης) στην Κύπρο, και διέπραξε μια απ’ τις φρικαλεότερες τυμβωρυχίες της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Αναφερόμενος στη δράση του Γραφείου για Καταπολέμηση της Παράνομης Κατοχής και Διακίνησης Αρχαιοτήτων της Αστυνομίας που δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 1998, ο κ. Γαβριηλίδης είπε, μεταξύ άλλων, πως εφαρμόζεται μια πολυτομειακή προσέγγιση, η οποία διαδραματίζει τον σημαντικότερο ρόλο στην στενή συνεργασία με κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς οργανισμούς.

Ανέφερε πως η ίδρυση της “Εθνικής Επιτροπής για την Καταπολέμηση των Κλοπών και της Παράνομης Διακίνησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς” έχει καταστήσει τη συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών πιο αποτελεσματική και έχει άμεσο αντίκτυπο στις προσπάθειες περιορισμού της παράνομης διακίνησης και συντονισμού των προσπαθειών επιστροφής και αποκατάστασης. Η Επιτροπή αποτελείται από εμπειρογνώμονες/ εκπροσώπους του Τμήματος Αρχαιοτήτων, του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, της Νομικής Υπηρεσίας, της Αστυνομίας, του Τμήματος Τελωνείων, του Υπουργείου Εξωτερικών, των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και της Εκκλησίας.

Ο κ. Γαβριηλίδης σημείωσε πως στον τομέα της πρόληψης, η Αστυνομία παρακολουθεί και προστατεύει συστηματικά ευαίσθητες περιοχές και κτίρια, πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς (μουσεία, εκκλησίες, αρχαιολογικούς χώρους κλπ.). Επιπλέον, η Ναυτική Αστυνομία εκτελεί συχνές θαλάσσιες περιπολίες και ελέγχους σε θαλάσσια σκάφη, επεσήμανε, ενώ αναφέρθηκε και στην πολύ αποτελεσματική συνεργασία με το Γραφείο του Εθνικού Γραφείου της INTERPOL.

Όσον αφορά τη διεθνή συνεργασία, είπε πως υπάρχει συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών με ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς, όπως η EUROPOL, η INTERPOL, ο WCO και η UNESCO, καθώς και με τρίτες χώρες.

«Έχουμε συμβάλει στην υπογραφή διμερών συμφωνιών με άλλες χώρες σχετικά με την αστυνομική συνεργασία για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και άλλων μορφών εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της παράνομης διακίνησης έργων τέχνης και αρχαιοτήτων», είπε, αναφερόμενος ενδεικτικά στη συνεργασία της Κύπρου με τις ΗΠΑ και την Ελβετία.

Ο κ. Γαβριηλίδης αναφέρθηκε επίσης στη σχετική εθνική νομοθεσία που θεσπίστηκε, σημειώνοντας, παράλληλα, πως η Κύπρος έχει υπογράψει και εφαρμόζει πολυάριθμες σχετικές διεθνείς συμβάσεις. Είπε πως ωστόσο οι διεθνείς συμβάσεις δεν λύνουν το πρόβλημα της διεκδίκησης κλεμμένων θησαυρών.

«Παρά τα προστατευτικά μέτρα που λαμβάνονται από χώρες και διεθνείς οργανισμούς «οι λαθρέμποροι είναι πάντοτε πιο μπροστά, βρίσκοντας νέους τρόπους να ελίσσονται. Πολύ σημαντικό είναι επίσης το ότι υπάρχει έλλειψη μιας ενιαίας νομοθετικής ρύθμισης και ενός μηχανισμού διεκδίκηση και επανάκτησης των κλεμμένων», ανέφερε.

«Είναι απαραίτητο να διασφαλίσουμε την πολιτιστική κληρονομιά κάθε έθνους, διότι έχουμε το καθήκον να διατηρούμε την ιστορία και τον πολιτισμό προς όφελος των μελλοντικών γενεών. Πρέπει να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, επειδή η πολιτιστική κληρονομιά κάθε έθνους αποτελεί μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας», υπογράμμισε, σημειώνοντας πως η πολιτιστική κληρονομιά δεν είναι θέμα ενός, αλλά είναι ένα ζήτημα που πρέπει να αφορά όλους μας, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ανθρώπινης ύπαρξης.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη τύπου Ραφάλ, πέταξαν χθες Σάββατο πάνω από την Κύπρο.

Σύμφωνα με πηγές του Κυπριακού υπουργείου Άμυνας που επικαλείται το sigmalive, τα γαλλικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από την Πάφο μετά από άδεια που χορηγήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν, ότι σύντομα θα πραγματοποιηθούν κοινές ασκήσεις των δύο χωρών.

Τα μαχητικά απογειώθηκαν από το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ», το οποίο βρίσκεται ανοιχτά της Κύπρου. Σχετικό βίντεο, «ανέβασε» στο Twitter η πρέσβειρα της Γαλλίας στην Κύπρο, Ιζαμπέλα Ντιούμοντ.

Οι γαλλικές πτήσεις εξόργισαν τον τουρκικό Τύπο
Οργισμένα δημοσιεύματα στην Τουρκία για τις γαλλικές πτήσεις.

Το τηλεοπτικό δίκτυο A Haber όπου στην ιστοσελίδα του αναφέρει «γαλλικά μαχητικά πέταξαν στην ανατολική μεσόγειο», «δυο γαλλικά μαχητικά τύπου Rafale απογειώθηκαν από το αεροπλανοφόρο Charles De Gaulle» το όποιο πλέει ανάμεσα στην Κρήτη και την Κύπρο αλλά και βόρεια του οικοπέδου 8 στο οποίο βρίσκεται το Γιαβούζ».

Η εφημερίδα Star αναφέρει «προβοκάτσια σε ανατολική μεσόγειο. Γαλλικά μαχητικά πέταξαν στα όρια του οικοπέδου 8 όπου το Γιαβούζ συνεχίζει τις εργασίες του.

Η εφημερίδα Aksam «Ανέβηκε το θερμόμετρο στην ανατολική Μεσόγειο. Γαλλικά μαχητικά πέταξαν πάνω από την Κύπρο. Πλησίασαν σε περιοχή που βρίσκεται το Γιαβούζ».

Πηγή: skai.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το φαινόμενο αν και παρατηρείται εβδομάδες, τώρα παίρνει διαστάσεις με φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στα social media. Τι καταγγέλλουν οι οικολόγοι και πού αποδίδει το θάνατό τους η αρμόδια υπηρεσία.

Αριθμός νεκρών φλαμίνγκο εντοπίστηκε στην Αλυκή Λάρνακας στην Κύπρο και προκάλεσε ανησυχία στους κατοίκους, αλλά και στις αρμόδιες υπηρεσίες, που αποδίδουν στο κρύο και τα σκάγια τον θάνατό τους.

Μπροστά στο φρικτό θέαμα βρέθηκε ένας πολίτης, εν ονόματι Γιώργος Καραγεώργης, ο οποίος φωτογράφισε την περιοχή και ενημέρωσε το Κίνημα Οικολόγων κλιμάκιο του οποίου έσπευσε στο σημείο.


Σύμφωνα με τον "Πολίτη", η αντιπρόεδρος των Οικολόγων Έφη Ξάνθου ανήρτησε τις φωτογραφίες των φλαμίνγκο, καλώντας τις αρμόδιες υπηρεσίες να προχωρήσουν άμεσα σε διερεύνηση πιθανής εγκληματικής ενέργειας ή και αμέλειας, με τον υπουργό Γεωργίας Κώστας Καδής, να δίνει άμεσα οδηγίες για πλήρη διερεύνηση.

Πληροφορίες του μέσου αναφέρουν πως το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί εδώ και εβδομάδες, ενώ εκφράζεται η πεποίθηση ότι ο θάνατος των φλαμίνγκο οφείλεται από την κατανάλωση αντικειμένων που βρίσκονταν στην Αλυκή.

Τι απαντά η Υπηρεσία Θήρας

Οι χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν στην Κύπρο το βράδυ της Παρασκευής και τις προηγούμενες μέρες, καθώς και τα σκάγια που υπήρχαν από το παλιό σκοπευτήριο, είναι η αιτία θανάτου 20 περίπου φλαμίνγκο στην Αλυκή Λάρνακας, σύμφωνα με την Υπηρεσία Θήρας, αναφέρει σε νέο άρθρο του ο "Πολίτης".

Στη περιοχή όπου εντοπίστηκαν νεκρά τα πουλιά μετέβη ο Παντελής Χατζηγέρου, Διευθυντής της Υπηρεσίας Θήρας με λειτουργούς του Τμήματος, οι οποίοι μάζεψαν τα φλαμίνγκο από την Αλυκή.

Σε δηλώσεις του ο κ. Χατζηγέρου είπε ότι «τις προηγούμενες 15 μέρες εντοπίστηκαν νεκρά επτά φλαμίνγκο. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι στην προσπάθεια τους να πάρουν τροφή από την αλυκή, τα φλαμίνγκο τρώνε και σκάγια είτε από λίμνες του εξωτερικού είτε από την Αλυκή Λάρνακας όπου ήταν παλιά το σκοπευτήριο».

Εξήγησε ότι «όταν τα πουλιά καταπιούν τον μόλυβδο, αυτός διαλύεται από τα οξέα του στομάχου και από άλλες διαδικασίες και πάει στους μυς, με αποτέλεσμα να προκαλείται παράλυση τους. Τα επτά φλαμίνγκο που εντοπίστηκαν νεκρά μεταφέρθηκαν στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και από πρώτο έλεγχο που έγινε εντοπίστηκαν σκάγια μέσα στο στομάχι τους, ενώ το συκώτι τους στάλθηκε σε ειδικό εργαστήριο για να ελεγχθεί η ποσότητα του μολύβδου, αν δηλαδή είναι θανατηφόρα ή όχι».

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο κ. Χατζηγέρου είπε ότι «σήμερα εντοπίστηκαν άλλα 20 – 25 νεκρά φλαμίνγκο και η αιτία θανάτου τους είναι το ψύχος που υπήρχε στην Κύπρο τις τελευταίες μέρες, που έφερε επιπρόσθετο στρες στα πουλιά με αποτέλεσμα να υπάρχει ο μαζικός θάνατος τους. Ωστόσο εάν δεν υπήρχε το κρύο, τα πουλιά θα πέθαιναν και πάλι αλλά ο θάνατος τους θα ήταν σταδιακός και έπαιρνε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Πρόσθεσε πως στην αλυκή Λάρνακας υπάρχουν απομονωμένα πουλιά, κάτι που σημαίνει ότι θα πεθάνουν εντός των επόμενων ημερών και σημείωσε ότι «αυτό δεν είναι κάτι το ανησυχητικό. Στην Κύπρο αυτό γίνεται τα τελευταία χρόνια, ωστόσο ο λόγος των μαζικών θανάτων αυτές τις μέρες ήταν οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν χθες βράδυ» και το προηγούμενο διάστημα.

Σε άλλη ερώτηση απάντησε πως «η Υπηρεσία Θήρας προβαίνει σε έλεγχο των αλυκών περίπου 2 με 3 φορές την εβδομάδα. Την Τετάρτη έγινε καταμέτρηση των φλαμίνγκο σε όλη την Κύπρο και στη Λάρνακα ο αριθμός τους έφτασε τις 9 χιλιάδες ενώ στην αλυκή Ακρωτηρίου ήταν 8 χιλιάδες».

Ερωτηθείς κατά πόσον υπάρχει τρόπος να μειωθεί ο θάνατος των φλαμίνγκο, ο κ. Χατζηγέρου απάντησε πως «τα πουλιά είναι πάρα πολλά και το να χαθούν 20-30 ανάμεσα σε συνολικά 17 χιλιάδες, δεν είναι κάτι το ανησυχητικό. Με τη μετακίνηση του σκοπευτηρίου έγιναν όλες οι απαραίτητες ενέργειες, οι αλυκές έχουν καθαριστεί 10 – 15 πόντους κάτω από το έδαφος με κόστος αρκετών χιλιάδων ευρώ και δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο».

Σημείωσε επίσης ότι «γίνεται μια προσπάθεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση να απαγορευθεί ο μόλυβδος που χρησιμοποιείται είτε στο κυνήγι είτε στο ψάρεμα και προς το σκοπό αυτό, γίνεται διαβούλευση με όλους τους ενδιαφερόμενους. Το κυνήγι στην Κύπρο απαγορεύεται κοντά στους υδροβιότοπους ενώ υπάρχει απαγόρευση της χρήσης μολυβένιων σκαγιών σε συγκεκριμένη απόσταση από τις αλυκές και άλλους υδροβιότοπους».

Κληθείς να σχολιάσει την εναπόθεση σκουπιδιών σε περιοχές Natura, ο κ. Χατζηγέρου είπε πως «αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Δυστυχώς είναι η κουλτούρα μας, αυτό συμβαίνει εκτός από τις αλυκές και στα βουνά και είναι τραγικό». Πρόσθεσε σημείωσε πως «ορισμένα σκουπίδια καθώς και η ύπαρξη του σκοπευτηρίου ήταν παλιές αμαρτίες, προτού να κατανοήσει ο κόσμος τα προβλήματα που προκαλούν κάποιες ενέργειες τους, κοντά σε ένα ευαίσθητο υδροβιότοπο».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο λιμάνι της Λάρνακας κατέπλευσε την περασμένη Τρίτη 10 Δεκεμβρίου η ιταλική φρεγάτα ITS MARTINENGO, τύπου FREMM. Ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, Αντιστράτηγος Ηλίας Λεοντάρης, επισκέφθηκε την 7η Δεκεμβρίου 2019 το πλοίο, κατόπιν πρόσκλησης του Κυβερνήτη του.

Την ίδια μέρα, η ιταλική εφημερίδα La Repubblica είχε αναφέρει ότι «Η Ιταλία απέστειλε στρατιωτικό πλοίο στην Κύπρο για την προστασία των εθνικών της συμφερόντων». Στο ίδιο δημοσίευμα αναφερόταν ότι «τις επόμενες ημέρες η Martinengo θα πάρει μέρος σε ασκήσεις με το ναυτικό φίλων χωρών. Πιθανώς, πρόκειται για την Ελλάδα και την Κύπρο. Το μήνυμα προς την Άγκυρα είναι σαφές: αν χρειάζεται να δείξουμε την σημαία μας, εμείς είμαστε έτοιμοι», σημείωνε η εφημερίδα.

Το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου το τουρκικό ΥΠΑΜ δημοσιεύοντας βίντεο και φωτογραφίες ανέφερε ότι στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ασφάλειας το τουρκικό ναυτικό πραγματοποίησε κοινή άσκηση με την Ιταλία με την συμμετοχή της φρεγάτας ITS MARTINENGO.

Πληροφορίες του SigmaLive αναφέρουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ενήμερη για την εν λόγω άσκηση, η οποία διευκρινίζεται ότι δεν πραγματοποιήθηκε στην ΑΟΖ μας, πράγμα που έγινε ξεκάθαρο από πλευράς Δημοκρατίας.
πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δύο μήνες πριν από την επανέναρξη των γεωτρητικών δραστηριοτήτων εντός της ΑΟΖ, της Ιταλογαλλικής κοινοπραξίας φαίνεται πως τα σχέδια τροποποιούνται.

Όπως ανακοινώθηκε δεν πρόκειται να γίνει έναρξη γεωτρήσεων στο τεμάχιο 7 και αυτό αξιολογείται από άλλους ως πλήρη υποχώρηση στην επιθετικότητα των Τούρκων και την ασφάλεια των γεωτρήσεων και για άλλους πρόκειται για μια κίνηση τακτικής.

Θα δούμε πως θα εξελιχθεί το ζήτημα το αμέσως προσεχές διάστημα.

Συγκλονιστική μαρτυρία σχεδόν μισό αιώνα μετά τη ματωμένη εισβολή στο χωριό Σύσκληπος της Κύπρου: «Ήμουν 12 ετών, με βίαζαν οι Τούρκοι και δίπλα αποκεφάλιζαν τον αδελφό μου» αποκαλύπτει φέτος για πρώτη φορά μια γυναίκα που δεν μπορεί να ξεχάσει εκείνο το καλοκαίρι που σταμάτησε ο χρόνος…

Έχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. «Οχι μισός αιώνας. Είναι 44 χρόνια», με διορθώνει ένας φίλος που έχασε το σπίτι του εκείνο το καλοκαίρι. Μετράει βασανιστικά ένα-ένα τα χρόνια που βρίσκεται μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε. Είναι και άλλοι που μετρούν μήνες. Πέρασαν 528 μήνες από την ημέρα που έχασαν τα αδέλφια, τους γονείς, τους φίλους τους. Δολοφονήθηκαν, σκοτώθηκαν στη μάχη, υπήρξαν απώλειες σε ένα έγκλημα διαρκείας.




Μια γυναίκα, σίγουρα όχι η μόνη, μετράει μία-μία τις μέρες από τον Αύγουστο του 1974. Τις θυμάται όλες και κάθε πρωί παλεύει να τις σβήσει και να προσποιηθεί ότι όλα ήταν ο εφιάλτης μιας νύχτας που πέρασε. Οτι είναι πάλι 12 χρόνων, όσο ήταν το καλοκαίρι εκείνο. Το καλοκαίρι που σταμάτησε να είναι παιδί. Η βρώμικη ανάσα των Τούρκων που τη βίασαν, το αίμα στα χέρια τους, οι κραυγές, οι πυροβολισμοί είναι η απόκοσμη συντροφιά της σε μια ζωή που προσπαθεί να την κάνει να είναι όπως των άλλων, σχεδόν φυσιολογική. Ολα αυτά τα χρόνια, τους μήνες, τις μέρες και τις ώρες, από τη στιγμή που βρέθηκε στα χέρια των Τούρκων, δεν μίλησε. Δεν ήθελε να μιλάει. Δεν ήθελε κανένας να ξέρει. Μόλις πριν από λίγες μέρες, όμως, τόλμησε. Χωρίς φωτογραφίες, χωρίς ονόματα, χωρίς λεπτομέρειες που θα την έβγαζαν από την ανωνυμία που έχτισε, μίλησε σε δημοσιογράφο της κυπριακής εφημερίδας «Πολίτης». Σε ένα προάστιο της Λευκωσίας, όπου εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία, έξυσε τις μνήμες και μίλησε για τη δική της ιστορία. Μια ιστορία που δεν γράφτηκε σε κανένα βιβλίο, απασχόλησε λίγους, εξόργισε ελάχιστους και αγνοήθηκε από πολλούς.

Οταν μπήκαν στο χωριό

Η εκεχειρία, που υποτίθεται ότι ίσχυε στις 23 Ιουλίου του 1974, έχει κάνει τους λίγους κατοίκους που έμειναν στο χωριό Σύσκληπος, στις παρυφές του όρους Πενταδάκτυλος, να ελπίζουν ότι η μπόρα θα περάσει και οι δικοί τους άνθρωποι που εγκατέλειψαν το χωριό σύντομα θα ξαναγυρίσουν. Εδιναν δύναμη ο ένας στον άλλον -ηλικιωμένοι οι περισσότεροι- και μαζεύονταν σε ένα σπίτι στην έξοδο του χωριού που ανήκε στον Ευγένιο Χατζηηράκλη. Περίπου 15-20 ψυχές. Μεταξύ τους και ένας πατέρας με τη 12χρονη κόρη του και τον 19χρονο γιο του. Με τα αυτιά κολλημένα στο ραδιόφωνο για να μάθουν αν «πετάξαμε τους Τούρκους στη θάλασσα», όπως μετέδιδε το ΡΙΚ που είχε καταληφθεί στις 15 Ιουλίου από τους πραξικοπηματίες. Παρακολουθούσαν και τις ειδήσεις στα ελληνικά από τον παράνομο τουρκοκυπριακό σταθμό Μπαϊράκ, που θριαμβολογούσε για την επιτυχημένη «ειρηνευτική» επιχείρηση της Τουρκίας. Η διαλυμένη από το πραξικόπημα Εθνική Φρουρά είχε αναδιπλωθεί και το χωριό είχε μείνει αβοήθητο στο έλεος των Τούρκων, οι οποίοι το κατέλαβαν το βράδυ της 26ης Ιουλίου του 1974. Οι Τούρκοι στρατιώτες, συνοδευόμενοι από κάποιους ένοπλους άτακτους Τουρκοκύπριους, βρήκαν στο σπίτι του γερο-Ευγένιου 14 άτομα. Πήγαιναν κάθε πρωί και τους κατέγραφαν ώστε να είναι σίγουροι ότι δεν διέφυγε κάποιος. Φωνές, σπρωξίματα, βρισιές… αλλά μέχρι εκεί. Ωσπου έφτασε η 3η Αυγούστου του 1974.




Η 12χρονη κάθε φορά που οι Τούρκοι έμπαιναν στο σπίτι κρατιόταν από το παντελόνι του πατέρα της έχοντας την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Ποιος θα μπορούσε να την πειράξει; Δεν μπορούσε στο παιδικό της μυαλό να συλλάβει τι ήταν αυτό που θα ακολουθούσε το απόγευμα της 3ης Αυγούστου. Το πρωί οι Τούρκοι στρατιώτες είχαν καταγράψει και πάλι τους Ελληνοκύπριους που έμεναν στο σπίτι. Επανήλθαν όμως. Από εκείνο το ζεστό απομεσήμερο του Αυγούστου, το σπίτι έγινε τόπος ενός από τα φοβερότερα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι στην Κύπρο. Μια ασύλληπτης βαρβαρότητας σφαγή, με τα λείψανα των θυμάτων να μην έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Συνολικά στο χωριό καταγράφηκαν 28 αγνοούμενοι, εκ των οποίων οι 14 στο συγκεκριμένο σπίτι. Σε μια σπηλιά βρέθηκαν τα καμένα οστά ενός ζευγαριού, το οποίο εντόπισαν κρυμμένο οι Τούρκοι. Αφού τους έσφαξαν, τους έκαψαν παίρνοντας τα λίγα χρήματα που είχαν μαζί τους για να διαφύγουν σε ασφαλή περιοχή.

Ο Τούρκος αντισυνταγματάρχης

Σε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2004 με τίτλο «Κύπρος: Νησί προς πώληση – Αγνωστες πτυχές της Ειρηνευτικής Επιχείρησης», ο Τούρκος καθηγητής και συγγραφέας Erol Mütercimler καταγράφει αυτούσιες μαρτυρίες Τούρκων αξιωματικών και στρατιωτών που είχαν λάβει μέρος στην εισβολή στην Κύπρο. Μεταξύ των μαρτυριών είναι και αυτή του αντισυνταγματάρχη πεζικού Salih Guleryuz, ο οποίος ήταν υποδιοικητής της μονάδας καταδρομών που στρατοπέδευσε στον Σύσκληπο. Ο Salih Guleryuz κρατούσε καθημερινό ημερολόγιο και σε κάποιες σημειώσεις δίνει συγκλονιστικά στοιχεία για τη σφαγή των αμάχων. Λέει ότι το βράδυ της 3ης Αυγούστου του 1974 ενημερώθηκε για τη δολοφονία 14 άμαχων Ελληνοκυπρίων σε ένα σπίτι του χωριού. Ο Guleryuz γράφει στο ημερολόγιο:«3 Αυγούστου 1974… Μάθαμε ότι 14 από τους Ελληνοκύπριους που έμειναν στο χωριό Σύσκληπος σκοτώθηκαν το βράδυ σε ένα σπίτι. Αυτό το έκαναν ένας πυροβολητής υπαξιωματικός, δύο στρατιώτες καταδρομείς και δύο πολεμιστές (Τουρκοκύπριοι άτακτοι). Λήφθηκαν οι καταθέσεις των στρατιωτών μέχρι αργά…

4 Αυγούστου 1974… Κατά τις πρωινές ώρες ήρθε ο συμμαθητής μου, ο επιτελικός αρχηγός του σώματος στρατού, συνταγματάρχης Μαχμούτ Μπογουσλού. Πήγαμε μαζί στον Σύσκληπο και βρήκαμε το σπίτι όπου σκοτώθηκαν οι Ελληνοκύπριοι πολίτες. Σκοτώθηκαν από πυρά με αυτόματα τυφέκια στον προθάλαμο ενός σπιτιού κοντά στο ορνιθοτροφείο του χωριού. Οκτώ άτομα ήταν πάνω στις πολυθρόνες και στις καρέκλες πνιγμένα στο αίμα, διάτρητα από σφαίρες στο στήθος και στο κεφάλι. Στο έδαφος υπήρχαν ακόμα πέντε νεκρά άτομα, άνδρες και γυναίκες. Κοντά στην είσοδο της πόρτας πάνω σε μια καρέκλα υπήρχε ακόμη ένα πτώμα χωρίς κεφάλι. Εκεί κοντά ήταν και ένα κορίτσι, Ελληνοκυπριόπουλο, ηλικίας 11-12 χρόνων… Την είδαμε ενώ προγευματίζαμε με τους στρατιώτες μου στο ορνιθοτροφείο του Συσκλήπου. Οταν μας είδε εκείνη, είπε απελπισμένα καλημέρα χαμογελώντας».

Αυτό το 12χρονο κορίτσι που γλίτωσε από τη σφαγή έχοντας δει τον πατέρα της νεκρό με το κεφάλι πολτοποιημένο από τις σφαίρες και τον αδελφό της αποκεφαλισμένο σήμερα κουβαλάει τη μοναδική αυθεντική μαρτυρία της προσωπικής της τραγωδίας. Η μοναδική επιζήσασα ενός εγκλήματος γεμάτο από δολοφονίες αμάχων.

Μοναδική επιζήσασα

Η 12χρονη που επέζησε μίλησε πριν από λίγες μέρες για πρώτη φορά μετά από 44 χρόνια. Τη μαρτυρία της κατέγραψε ο δημοσιογράφος Σωτήρης Παρούτης και τη μετέφερε αυτούσια χωρίς παρεμβάσεις. Αλλωστε τι παρέμβαση μπορεί να γίνει στην εξιστόρηση ενός εγκλήματος από ένα εκ των θυμάτων;

Λέει η μοναδική επιζήσασα για το απόγευμα της 3ης Αυγούστου του 1974:

«Εμένα με πήρανε πρώτη. Ο πατέρας μου είχε καταλάβει τι επρόκειτο να γίνει. Φώναζε, έπεσε κάτω και τους παρακαλούσε. Με είχαν πάρει από εκεί που ήμασταν μαζεμένοι όλοι και με πήγαν στην άκρη του σπιτιού όπου ήταν το μπάνιο. Εγώ τον άκουγα ακόμη που φώναζε. Ακουγα και τον αδελφό μου επίσης. Ετσι ξεκίνησε ο βιασμός. Ερχονταν, με βίαζαν και έφευγαν. Υστερα από λίγο άκουσα πυροβολισμούς και φωνές. Εμένα με κρατούσαν εκεί. Οταν τέλειωσαν οι πυροβολισμοί, φύγανε και αυτοί. Με άφησαν μόνη μου μέσα στο μικρό δωμάτιο του μπάνιου. Εμεινα εκεί πεσμένη, κατατρομαγμένη και σοκαρισμένη. Πέρασε, νομίζω, κάνα μισάωρο και σκεφτόμουνα ότι μπορούσα να ανοίξω την πόρτα, να βγω έξω και να φύγω… Από το μικρό παραθύρι έβλεπα ότι δεν υπήρχε κανένας. Μετά το γκαράζ του σπιτιού μας ήταν τα χωράφια… Μόλις όμως έκανα τη σκέψη να βγω και να φύγω, μπήκε κάποιος και με άρπαξε. Με έβγαλε από την πίσω πόρτα. Εγώ ήμουνα ξυπόλητη. Σε μαύρο χάλι. Με πήγε από γύρω από το σπίτι. Κάποια στιγμή μού έδειξε ότι έπρεπε να φορέσω παπούτσια. Του λέω “δεν έχω”. Για να βρω παπούτσια έπρεπε να μπω ξανά στο σπίτι και να πάω στο δωμάτιό μου. Με πήγε μέσα. Πέρασα από τον χώρο όπου ήταν όλα τα πτώματα. Και του πατέρα μου και του αδελφού μου… Φόρεσα παπούτσια και βγήκα από το δωμάτιό μου. Ο άλλος που με συνόδευε ήταν μαζί μου».

Το μέγεθος του κακού

Η μαρτυρική 12χρονη του 1974, μοναδική επιζήσασα της σφαγής του Συσκλήπου, θυμάται: «Τα πτώματα ήταν δεκαπέντε, είκοσι, δεν τα μέτρησα. Το πτώμα του αδελφού μου ήταν πάντως με κομμένο το κεφάλι. Αυτός που με συνόδευε με πήρε να φύγουμε από το σπίτι. Εκλαιγα διαρκώς. Ούτε μπορούσα να μιλήσω, ούτε να συνειδητοποιήσω το μέγεθος του κακού. Προστέθηκαν και δυο-τρεις άλλοι κατά την απομάκρυνσή μου από το σπίτι. Με πήγαν μέσα στο χωριό. Σούρουπο πια, με έβαλαν σε ένα άλλο σπίτι. Εκεί ξεκίνησαν πάλι τον βιασμό. Ενας έμπαινε, ένας έβγαινε στο δωμάτιο όπου με κρατούσαν. Πέρασε δεν θυμάμαι ακριβώς πόσος χρόνος. Κανένα μισάωρο, καμιά ώρα… και άκουσα έναν πανικό. Ξαφνικά έφυγαν όλοι. Εγώ έμεινα εκεί. Τρομαγμένη στο κρεβάτι».


«Τι να πω και τι θα γίνει»

Η συγκλονιστική μαρτυρία συνεχίζεται: «Υστερα από κάνα πεντάλεπτο μπήκε κάποιος. Οχι από αυτούς που ήταν προηγουμένως. Με έπιασε από το χέρι και με έβγαλε έξω. Είδα ένα στρατιωτικό τζιπ να πλησιάζει. Μόλις έφτασε το τζιπ, οι βιαστές έφυγαν όπως-όπως. Ορισμένοι όμως παρέμειναν. Προτού καλά-καλά σταματήσει το αυτοκίνητο, κατέβηκε “το παιδί” που σας είπα στην αρχή (σ.σ.: Τούρκος αξιωματικός που είχε αναπτύξει καλή σχέση με τον αδελφό της προτού τον αποκεφαλίσουν), ήρθε κοντά μου και με έπιασε από το χέρι. Χάρη σε αυτόν σώθηκα! Μου μίλησε στα αγγλικά… Εγώ συνέχιζα να κλαίω. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Είδε όμως το χάλι μου. Οι υπόλοιποι που ήταν στο τζιπ κατέβηκαν και αυτοί κάτω και πρόταξαν τα όπλα στους υπόλοιπους μιλώντας τη γλώσσα τους. Εγώ δεν καταλάβαινα. Ηρθε κοντά μου και πάλι ο νεαρός αξιωματικός και μου έγνεψε να του δείξω ποιοι. Μου μιλούσε στα αγγλικά, επιτακτικά: “Show me, who? Who did this?” (σ.σ.: Δείξε μου, ποιος; Ποιος το έκανε;).

Αν και 12 χρόνων -και μετά από όλο αυτό το βασανιστήριο που πέρασα-, ήμουν σε θέση να διερωτηθώ μόνη μου: “Τι να πω και τι θα γίνει αν πω;”. Αστραπιαία σκέφτηκα, ανακουφισμένη κάπως, ότι το μυαλό μου ακόμη δούλευε! Σας τα λέω με λεπτομέρεια, όλα όσα έχουν μείνει αποτυπωμένα στη μνήμη μου. Εκανα, λοιπόν, με τους ώμους μου την κίνηση ότι τάχα δεν ξέρω. Εκείνος με τη σειρά του έδιωξε τους διάφορους, με έβαλε στο αυτοκίνητο και ανηφορίσαμε στο βουνό, πάνω από το χωριό, όπου ήταν το στρατόπεδό τους. Επικρατούσε χάος εκεί, πολλά πράγματα του πολέμου, οχήματα, στρατιώτες, όπλα, κανόνια κ.λπ. Απ’ ό,τι αντιλήφθηκα, με πήγε αμέσως στον ανώτερό του, ίσως τον διοικητή του στρατοπέδου. Του εξήγησε, απ’ ό,τι κατάλαβα, τι έγινε. Αυτός με πήρε και με έβαλε στο δωμάτιό του. Μου ετοίμασαν κρεβάτι το οποίο εφαπτόταν στον τοίχο. Ξαναήρθε το παιδί που με πήρε από τα χέρια τους και μου εξήγησε με λίγα αγγλικά ότι ο λόγος που με έδωσε στον διοικητή ήταν για να είμαι ασφαλής, διότι δεν ήξερε, όπως συμπλήρωσε, τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί. Ετσι, λοιπόν, έμεινα όλο το βράδυ στο δωμάτιο του διοικητή».


Το σπίτι του Ευγένιου Χατζηηράκλη, στην άκρη του χωριού, όπου βρήκαν καταφύγιο οι άμαχοι και έμελλε να γίνει μαζικός τάφος (φωτ. αρχείου)
Ανάρρωση στην Τουρκία

Στη μαρτυρία που έδωσε μόλις πριν από λίγες μέρες στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης», η τότε 12χρονη ανέφερε ότι από το στρατόπεδο όπου την είχαν μεταφέρει οι Τούρκοι έβλεπε το σπίτι της και τη μεταφορά των πτωμάτων μέσα σε μαύρες σακούλες. Στη συνέχεια την πήγαν σε αστυνομικό τμήμα όπου έδωσε κατάθεση και νοσηλεύτηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο υπό συνεχή επίβλεψη για να μην της συμβεί κάτι. Με στρατιωτικό αεροπλάνο την πήγαν στην Αγκυρα και μετά στα Αδανα όπου νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο. Θυμάται ότι κάποια μέρα στον διάδρομο είδε έναν Ελληνοκύπριο ασθενή με πατερίτσες και τη ρώτησε αν είναι χριστιανή. Προτού προλάβει να του απαντήσει παρενέβησαν στρατιώτες και η συνομιλία διακόπηκε. Θυμάται ότι της φέρθηκαν καλά στην Τουρκία και την πίεζαν να φάει γιατί είχε αδυνατίσει υπερβολικά και είχε συνεχείς αιμορραγίες. Οταν αισθάνθηκε καλύτερα, τη μετέφεραν πίσω στα Κατεχόμενα και μετά από κάποιες διαδικασίες, τον Νοέμβριο, την παρέδωσαν στον ΟΗΕ, ο οποίος με τη σειρά του τη μετέφερε στις ελεύθερες περιοχές. Αναζητούσε τη μητέρα της, η οποία μαζί με τα άλλα αδέλφια της είχαν εγκαταλείψει τη Λευκωσία λόγω της εισβολής. Για μήνες στάθηκε αδύνατο να εντοπιστεί η μητέρα της, η οποία καθημερινά πήγαινε στο σημείο όπου επέστρεφαν οι αιχμάλωτοι και αναζητούσε την κόρη της.

«Κόρη μου, στάσου όρθια»

Στη μαρτυρία της θυμάται ότι τη μετέφεραν στο γραφείο του τότε προέδρου της Κυπριακής Βουλής, Γλαύκου Κληρίδη, που προήδρευε του κράτους, καθώς ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κατά το πραξικόπημα είχε διαφύγει στη Βρετανία. «Εκεί με άκουσε ο πρόεδρος με μεγάλο σεβασμό για δύο ώρες. Χωρίς να με ρωτά λεπτομέρειες. Μου είπε όμως μια κουβέντα που τη θυμάμαι μέχρι σήμερα: “Ακου, κόρη μου. Οπως σε έριξαν κάτω και σηκώθηκες -γιατί έχεις σηκωθεί πια-, έτσι θα πρέπει να μείνεις. Δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν, ούτε για το τι έχεις περάσει, ούτε για το τι δεν πέρασες”». Στη συνέχεια βρέθηκε με τη μητέρα της και τα αδέλφια της και συνέχισε τη ζωή της με τον εφιάλτη να την κυνηγά. «Είναι περιττό να σας πω ότι για δύο χρόνια με τον παραμικρό θόρυβο που άκουγα έμπαινα κάτω από το κρεβάτι. Δύο χρόνια δεν μπορούσα να δω ένστολο. Ερχόταν ο αδελφός μου που υπηρετούσε τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά και έβγαζε τη στολή έξω από το σπίτι. Εξω από την πόρτα και μετά έμπαινε μέσα. Αυτά».

Δικάστηκε ένας

Για τη σφαγή στον Σύσκληπο έχει υπάρξει παραδοχή της Τουρκίας, η οποία ωστόσο φορτώνει το έγκλημα σε άτακτους ένοπλους Τουρκοκύπριους, υποστηρίζοντας ότι οι Τούρκοι στρατιώτες δεν είχαν εμπλοκή. Οι μαρτυρίες και τα στοιχεία, όμως, δείχνουν ότι οι Τούρκοι στρατιώτες είναι αυτοί που διέπραξαν και τους βιασμούς και τις εν ψυχρώ δολοφονίες αμάχων. Αν και στις καταθέσεις που είχαν ληφθεί κατονομάζονταν οι δράστες, τελικά λόγω της δεύτερης φάσης του «Αττίλα» στις 15 Αυγούστου του 1974, αυτοί συγκαλύφθηκαν και εστάλησαν στην Αμμόχωστο. Για να δημιουργηθεί άλλοθι συνελήφθη μόνο ένας Τουρκοκύπριος με το όνομα Αλί, από το γειτονικό χωριό Φώτα, και εστάλη στην Τουρκία για να δικαστεί. Καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για περίπου έναν χρόνο. Ο τουρκικός στρατός που μετέφερε τα πτώματα από το σπίτι μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλύψει πού τα έθαψε ή τα έκαψε. Εχουν γίνει πολλές ανασκαφές σε γύρω περιοχές, χωρίς όμως να εντοπιστούν λείψανα για να ταυτοποιηθούν οι αγνοούμενοι.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου