Articles by "Αρθρογραφία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Του Θεοδόση Πελεγρίνη

Εκφράσεις, όπως «αναλαμβάνω την ευθύνη», mea culpa, «ζητώ συγνώμη» ή «οι ενοχές δεν με αφήνουν να ησυχάσω», είναι λόγια που τα λέει κανείς για να παραδεχθεί τα λάθη του είτε από προσωπική ευαισθησία είτε γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, και να απαλλαγεί από το βάρος των σφαλμάτων του. Αρκεί, όμως, προκειμένου να εξιλεωθούμε για τα λάθη μας, να τα αναγνωρίσομε είτε ζητώντας την συμπάθεια των άλλων είτε παραδίδοντας τον εαυτό μας βορά των τύψεών μας;

Όταν ο Οιδίπους κατάλαβε το λάθος του να σκοτώσει τον πατέρα του και να παντρευτεί την μάνα του, έβγαλε τα μάτια του. Η δικαιολογία ότι προέβη στο διπλό ανοσιούργημά του τελών εν αγνοία δεν του ήταν αρκετή.

Και ο Λακεδαιμόνιος ναύαρχος Ανταλκίδας, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του από τα Σούσα, όπου, έχοντας πάει το 367 π.Χ. να ζητήσει βοήθεια από τους Πέρσες στην προσπάθεια της Σπάρτης να κυριαρχήσει στην Ελλάδα, αγνοήθηκε και αποπέμφθηκε από τον βασιλιά τους, φρόντισε να πεθάνει με την θέλησή του από ασιτία. Τα όσα οφέλη είχε προσφέρει προηγουμένως στην πατρίδα του σε πολεμικό και σε πολιτικό επίπεδο δεν του ήταν αρκετά για να ανεχθεί την αποτυχία του.

Τα λάθη μας, βέβαια, και οι συνέπειές των δεν εξαλείφονται με ό, τι και να κάνομε εμείς μετά. Ό, τι έγινε, έγινε, και δεν ξεγράφεται. Η πρωτοβουλία μας, ωστόσο, να τιμωρήσομε την αφεντιά μας για τα λάθη μας, μη περιοριζόμενοι στις δικαιολογίες που θα ήταν δυνατόν να επικαλεστούμε και στις τύψεις που πιθανόν να μας βασανίζουν, είναι η μόνη αποστομωτική απάντησή μας στο ευαίσθητο κομμάτι της ύπαρξής μας και στους επικριτές μας, η οποία μάλιστα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν συμβαίνει να είμαστε τόσο ισχυροί που θα μπορούσαμε να αποφύγομε την ποινή που επιβάλαμε στον εαυτό μας –όπως ο Οιδίπους και ο Ανταλκίδας, που είχαν την δύναμη να το κάνουν και δεν το έκαναν: ο μεν ως βασιλιάς των Θηβών, ο δε ως γιος του ολυμπιονίκη Λέοντα, ενός οιονεί ιερού προσώπου, και συγγενής του βασιλιά της Σπάρτης Αγησιλάου Β΄.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τα Αυγώνυμα είναι ένας μεσαιωνικός, ορεινός οικισμός της Χίου. Tον έχει «αναστήσει», ανακαινίζοντας τον με πολύ μεράκι και συντηρώντας κάμποσα σπίτια του και κάνοντάς τον υπόδειγμα σύγχρονης και ήπιας τουριστικής αξιοποίησης, ο Γιώργος Μισσετζής, πρωτοποριακός τουριστικός επιχειρηματίας του νησιού.

Στα Αυγώνυμα ήμουν τον περασμένο Σεπτέμβρη κι ακόμα έχω ζωντανή την ανάμνηση της απίστευτης αίσθησης ηρεμίας που αναδύει αυτό το μέρος. Από κει πάνω μπορείς να δεις το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα του Αιγαίου. Και στα ριζά του βουνού απλώνεται η μαγευτική παραλία της Ελίντας. Λίγο πιο πάνω βρίσκονται τα ερείπια του Ανάβατου, στην κορφή απάνω, πιο πέρα δεν είχε, πούσπρωχνε τους Χιώτες η αναζήτηση ασφάλειας.

Τα Αυγώνυμα, όπως και όλο το ανατολικό Αιγαίο, πλήττονται τώρα από τον απόηχο του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος. Μπορεί να μην επηρεάζονται άμεσα από τους πρόσφυγες και μετανάστες, που είναι συγκεντρωμένοι έξω από την πόλη της Χίου, στην άλλη πλευρά του νησιού. Οι τουρίστες όμως προς Χίο δεν το ξέρουν αυτό και, χρόνο με το χρόνο, μειώνονται.

Το ίδιο συμβαίνει σε όλο το βόρειο και κεντρικό τμήμα του ανατολικού Αιγαίου. Ο τουρισμός, που είναι μια φυσική και σκόπιμη οικονομική λειτουργία των νησιών, ενταγμένη στον χαρακτήρα που έχουν και πρέπει να έχουν, καταρρέει σιγά – σιγά. Στα συντρίμμια του συγκροτείται μια μεγάλη, παράπλευρη οικονομία εξυπηρέτησης προσφύγων, μεταναστών και ασχολούμενων με αυτούς, μια οικονομία που διαστρεβλώνει και παραμορφώνει τον χαρακτήρα των νησιών, ενισχύοντας τη μετατροπή τους σε ιδιόμορφα στρατόπεδα προσφύγων και μεταναστών.

Η καταστροφή του Αιγαίου


Τα μεγάλα ιδίως νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, όπως η Χίος, η Λέσβος, η Σάμος είναι μοναδικά, ολοκληρωμένα οικιστικά, οικονομικά και οικολογικά συστήματα, με τεράστια ιστορία πίσω τους και μια προσωπικότητα που διαμόρφωσαν στο διάβα αιώνων. Παρά τις περιπέτειες και τους κατακτητές που γνώρισαν, οι κάτοικοι των νησιών σκέφτονται και μιλάνε, εδώ και πάνω από 2.500 χρόνια, στην εξελισσόμενη ασφαλώς γλώσσα του Ομήρου.

Όλο το Αιγαίο είναι ένα μοναδικό αισθητικό, κλιματικό, φυσικό και πολιτιστικό μνημείο της ανθρωπότητας και πρέπει να διατηρηθεί ως έχει, περιλαμβανομένου ασφαλώς του εθνολογικού χαρακτήρα του. Δεν μπορεί να επιτραπεί να σταματήσει να είναι αυτό που είναι εδώ και χιλιάδες χρόνια, για να γίνει χώρος μαζικής εγκατάστασης των – άξιων κατά τα άλλα συμπάθειας και αλληλεγγύης – αναξιοπαθούντων μετακινούμενων μαζών της ανθρωπότητας.

Ούτε θα βοηθήσουμε ασφαλώς κανέναν από αυτούς τους δυστυχισμένους καταστρέφοντας τη χώρα μας. Πιο καλό και για μας και για όλο τον κόσμο και για αυτούς τους ανθρώπους ακόμα θα κάνουμε αν υπερασπιστούμε το έθνος – κράτος που μας άφησαν οι πρόγονοί μας από τις δυνάμεις του παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού, τις ίδιες που προκάλεσαν, με τις επεμβάσεις και τις πολιτικές τους, τα προσφυγικά και μεταναστευτικά κύματα της εποχής μας, τα μεγαλύτερα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Αιγαίο, κοιτίδα του ελληνικού πολιτισμού

Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό, γιατί στο τέλος θα ξεχάσουμε, αν δεν έχουμε ξεχάσει, και ποιοι είμαστε και που πάμε, ότι το Αιγαίο, και ιδίως το Ιωνικό Δωδεκάπολο ήταν, μαζί με τη Θράκη, όχι μόνο η πατρίδα του Όμηρου, αλλά και το μέρος που γεννήθηκε η αρχαία ελληνική πόλη, η αρχαία ποίηση, η φιλοσοφία και το θέατρο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για να εκπέμψει την λάμψη της, τόσο ζωντανή και στις μέρες μας, η Αθήνα του Περικλή και του Πρωταγόρα.

Χωρίς να υποτιμάμε την αξία τόσων και τόσων πολιτισμών πέντε ηπείρων, νομίζουμε ότι ήταν στο Αιγαίο ήταν που ο Άνθρωπος πραγματοποίησε το μεγαλύτερο θαύμα του, από τότε που ο πίθηκος σηκώθηκε στα δυο του πόδια.

Η περιοχή αυτή, των νησιών και της Ιωνίας, του Αιγαίου και της Θράκης, ήταν που έβγαλε τον Δημόκριτο με την ατομική θεωρία του, τον Ηράκλειτο, τον πατέρα της διαλεκτικής και της φιλοσοφίας, τον Ιπποκράτη, τον Θαλή τον Μιλήσιο και πολλά άλλα, από τα μεγαλύτερα πνεύματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Εδώ δίδαξε ο Αριστοτέλης, από εδώ κατάγεται ο Πυθαγόρας, εδώ γεννήθηκε ο Αρίσταρχος και η ηλιοκεντρική του θεωρία.

Νησιά – στρατόπεδα προσφύγων και μεταναστών


Έρχεται τώρα η κυβέρνηση και μας λέει ότι θα χτίσει καινούριες πόλεις, γιατί αυτό είναι ουσιαστικά οι «κλειστές δομές», που θέλει να «φυτέψει» μέσα στα ολοκληρωμένα συστήματα των νησιών, τραυματίζοντας για πάντα την ισορροπία και τον ελληνικό χαρακτήρα τους.

Υποστηρίζει ότι οι φιλοξενούμενοι σε αυτές τις δομές πρόκειται να φύγουν. Γιατί να το πιστέψουμε; Πόσοι έφυγαν μέχρι τώρα; Δεν φτιάχνεις εξάλλου νέες (και πολύ μεγάλες) εγκαταστάσεις για πληθυσμούς που περιμένεις να φύγουν. Τις φτιάχνεις για πληθυσμούς που περιμένεις να αυγατίσουν.

Η κυβέρνηση λέει ψέμματα. Φτιάχνει πόλεις μεταναστών και προσφύγων και τις φτιάχνει στα νησιά γιατί έχει αντιδράσεις στην ενδοχώρα. Ετοιμάζεται να δεχτεί πολύ περισσότερους πρόσφυγες ή μετανάστες από όσους σήμερα βρίσκονται στη χώρα. Το αν τάχει συμφωνήσει με τους Γερμανούς ή όχι, δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Μια «αποκία χρέους» που δεν έφυγε ποτέ από τα Μνημόνια και που παζαρεύει την επιείκεια των δανειστών πότε για τις συντάξεις και πότε για τα πλεονάσματα, πάντα θα μπαίνει στον πειρασμό να ανταλλάξει περιουσία και κυριαρχία.
Μια πόλη προσφύγων – μεταναστών στο κέντρο της βόρειας Χίου!

Στη Χίο, ο κ. Μηταράκης θέλει να επιτάξει μια γιγαντιαία έκταση, 620 στρέμματα, πάνω στα βουνά. Η προς επίταξη έκταση είναι υπερδεκαπλάσια της εγκατάστασης της ΒΙΑΛ, που χρησιμοποιείται τώρα και εγείρει σοβαρές υποψίες για το τι πραγματικά σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση (ή όσοι της υποβάλλουν τις ιδέες αυτές). Για ποιό λόγο θέλει να κατασκευάσει μια ολόκληρη πόλη μεταναστών και προσφύγων στο κέντρο της βόρειας Χίου; Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι χρειάζεται πάνω από 600 στρέμματα για να στεγάσει περί τους 500 ανθρώπους!!!

Φυσικά, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Οι πράξεις, όχι τα συνήθη ψεύδη και ασυναρτησίες των πολιτικών μας, φανερώνουν τις προθέσεις τους. Το έργο – μαμούθ που σχεδιάζεται στη Χίο δείχνει πρόθεση μόνιμης εγκατάστασης στο νησί, όπως και στα υπόλοιπα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, χιλιάδων επιπλέον μεταναστών και προσφύγων, επιπλέον των όσων ήδη βρίσκονται εκεί.

Που σκέφτηκε ο κ. Μηταράκης (ή οι σύμβουλοί του) να χτίσει τη νέα κλειστή πόλη του; ‘Όχι στα απομονωμένα σημεία του νησιού που υπάρχουν, αλλά στο στρατηγικό κέντρο της βόρειας Χίου, ένα σημείο από το οποίο μπορεί να ελεγχθεί όλο το βόρειο μέρος του νησιού, αφού βρίσκεται στη διασταύρωση των δρόμων που οδηγούν στην πρωτεύουσα, στη Βολισσό και στον Ανάβατο.

To «κλειστό κέντρο» θα φτιαχτεί πάνω στο βουνό Αίπος, όπου πιθανώς, στο «Ρημόκαστρο», υπήρξε και η πολιτεία των επαναστατημένων σκλάβων του Δρίμακου, του «Σπάρτακου» της αρχαίας Χίου, σε ένα μέρος που δεν έχει αρκετό νερό, αποχετευτικό δίκτυο, ηλεκτροδότηση και συγκοινωνία και όπου θα πρέπει να μεταφερθούν τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις για φύλαξη.

Δεν ξέρουμε τι είδους κλειστή δομή θα είναι αυτή. Τις ικανότητες άλλωστε και του ελληνικού κράτους και των Ελλήνων πολιτικών τις γνωρίζουν και οι πέτρες σε αυτή τη χώρα. Έτσι που το πάνε, κινδυνεύουμε να δούμε να φτιάχνεται πάλι κάποια πολιτεία των «εξεγερμένων σκλάβων» πάνω στα βουνά της Χίου! Ευτυχώς βέβαια, προς το παρόν έχουν ξεσηκωθεί οι Χιώτες εναντίον των σχεδίων αυτών. Το νησί βρίσκεται σε κατάσταση ημιεξέγερσης.
Μας παίρνουν και τη γεωπολιτική μας υπεραξία!

Πρέπει στο σημείο αυτό να θυμίσουμε ότι το Αιγαίο δεν είναι μόνο η πολιτιστική καρδιά, είναι και το πιο σημαντικό «γεωπολιτικό φιλέτο» της Ελλάδας, το μεγάλο της χαρτί, το τελευταίο που έχει αν θελήσει να τα παίξει όλα για όλα για να ξαναγίνει ένα κάπως κυρίαρχο κράτος. Τα νησιά του Αν. Αιγαίου είναι η προέκταση των Στενών στο δρόμο από τη Ρωσία προς τη Μεσόγειο και αντίστροφα. Με όλους αυτούς που έχουν εγκατασταθεί εκεί (ΜΚΟ, διεθνείς οργανισμοί, FRONTEX, NATO), η ελληνική κυριαρχία ασκείται πλημμελώς, ενώ πλήττεται ταυτόχρονα βάναυσα και στη βόρεια απόληξη της περιοχής, με την «κατάληψη» του νομού ‘Εβρου και του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης από τους Αμερικανούς.

Σταδιακά συρρικνώνεται η ελληνική κυριαρχία στο ανατολικό, παραμεθόριο τμήμα της χώρας, χωρίς φυσικά να ιδρώνει το αυτί κανενός αρμοδίου των Αθηνών, από την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση.

Το ανατολικό Αιγαίο συνιστά εδώ και δεκαετίες αντικείμενο άμεσων επεκτατικών διεκδικήσεων της Τουρκίας. ‘Ισως πιο επικίνδυνες και από αυτές είναι οι μη εκδηλούμενες ανοιχτά, αλλά υπαρκτές βλέψεις των δυνάμεων που ξανασχεδιάζουν τον κόσμο, καταργούν έθνη και καταστρέφουν κράτη μετά το «τέλος» του Ψυχρού Πολέμου, των δυνάμεων που, δίπλα μας, διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία και κατεδάφισαν τη μισή Μέση Ανατολή, ενώ επέβαλαν τα Μνημόνια και τις Δανειακές υπό τους όρους των οποίων η Ελλάδα εξακολουθεί να ζει (ή μάλλον να αργοπεθαίνει), παρά την προπαγάνδα ότι είμαστε σε μεταμνημονιακή εποχή.

Ευθύς εξ αρχής ήταν εξαιρετικά ύποπτη (και πιθανώς αποκαλυπτική μακροχρόνιων διεθνών σχεδιασμών) η αυθαίρετη μεν, πλην δεκτή στην πράξη από τις ελληνικές κυβερνήσεις, ερμηνεία της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας ως προβλέπουσας τον εγκλωβισμό στα νησιά των προσφύγων και μεταναστών.
Πρώτη εθνική προτεραιότητα η εκκένωση των νησιών

Είναι για τους παραπάνω λόγους ζήτημα μείζονος εθνικής ασφαλείας όχι μόνο να μην φτιαχτούν νέες δομές στο Αιγαίο, αλλά να απομακρυνθούν άμεσα οι πρόσφυγες και μετανάστες από το νησιά, όπου συνιστούν πλέον μέγεθος συγκρίσιμο με τον αυτόχθονα ελληνικό ενεργό πληθυσμό, θέτοντας μεσοπρόθεσμα σε άμεση απειλή την ελληνική κυριαρχία στα νησιά. Και πρέπει να γίνει αυτό άμεσα, γιατί όσο αργεί, τόσο πιο δύσκολο θα είναι.

Η εκκένωση των νησιών δεν συνιστά ασφαλώς λύση για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό πρόβλημα, ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, που γίνεται ακόμα πιο δύσκολο από την απίστευτη ελαφρότητα και τον καιροσκοπισμό της παρούσης και της προηγούμενης κυβέρνησης. ‘Όμως απομακρύνει, και αυτό δεν είναι ασφαλώς λίγο, την απολύτως πραγματική απειλή να χαθούν τα νησιά του Αιγαίου για την Ελλάδα στα προσεχή χρόνια.

Δημοσιεύτηκε στο slpress
πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το πρώτο «λιώσιμο των πάγων» στην πρώιμη μεταπολεμική εποχή στη Ρωσία συνδέθηκε με το τέλος του σταλινισμού και τα πρώτα δειλά ανοίγματα της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν η αντίδραση της νικήτριας Μόσχας μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου και ένα μικρό δείγμα ότι λάβαινε υπ’ όψη της την κριτική που δεχόταν εντός κι εκτός της χώρας για τις απάνθρωπες πρακτικές που χρησιμοποιούσε κατά των διαφωνούντων.

Το δεύτερο «λιώσιμο των πάγων» που συντελείται στις μέρες μας έχει ως επίκεντρο τον Βόρειο Πόλο κι όσο κι αν η Μόσχα δεν είναι ο πρωτεργάτης αυτής της διαδικασίας έχει τη συμβολή της. Κυρίως όμως από την τήξη των πάγων έχει να δρέψει τεράστια οικονομικά κέρδη, περισσότερα από κάθε άλλη χώρα που ωφελείται από την κλιματική αλλαγή και τις δραματικές συνέπειες που προκαλεί στο Βόρειο Πόλο, όπως η Νορβηγία, η Γροιλανδία, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ.

Τα τεράστια οφέλη που ήδη δρέπει η Ρωσία από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Βόρειου Πόλου ήρθαν στην επιφάνεια με αφορμή έρευνα που έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία GlobalData και δείχνουν, όπως φαίνεται στο συνημμένο διάγραμμα, ότι οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι οι ρωσικές εταιρείες Gazprom (που μόνη της φέτος θα παράξει άνω του 50% της συνολικής παραγωγής υδρογονανθράκων στην Αρκτική), Rosneft, Novatek και Lukoil και ακολουθούν οι νορβηγικές Equinor και Aker BP και η αμερικανική Conoco Philips. Οι επιδόσεις των ρωσικών εταιρειών στην Αρκτική οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα μεγάλα κίνητρα που προσφέρει η Μόσχα σε όσες ιδιωτικές και δημόσιες εταιρείες επενδύουν σε υποδομές στο Βόρειο Πόλο, που κάθε φορά δοκιμάζουν τα όρια της επιστήμης. Αρκεί να έχουμε υπ’ όψη μας ότι οι θερμοκρασίες συχνά αγγίζουν τους – 50 βαθμούς Κελσίου. Σε αυτές τις συνθήκες κατασκευάζονται τερματικοί σταθμοί, υποθαλάσσιοι αγωγοί, παγοθραυστικά πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) που μπορούν να ταξιδεύουν σε παγωμένη θάλασσα πάχους 2,1 μέτρων, κ.α. Η Μόσχα ανταμείβει γενναιόδωρα τις επενδύσεις ξέροντας ότι όσο αναγκαίες είναι, είναι κι άλλο τόσο δύσκολα βιώσιμες τουλάχιστον στα αρχικά τους στάδια. Έτσι, η Novatek, που είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία φυσικού αερίου για να κατασκευάσει έναν τερματικό σταθμό εξαγωγής LNG στη βορειοδυτική Σιβηρία θα απαλλαγεί από φόρους ύψους 1,56 δισ. δολ. από το ομοσπονδιακό προϋπολογισμό και 626 εκ. δολ. από τον προϋπολογισμό της αντίστοιχης περιφέρειας.


Η σημασία του Αρκτικού ωκεανού και το πώς μπορεί να αλλάξει τον παγκόσμιο χάρτη των υδρογονανθράκων αναδεικνύεται αν πάρουμε υπ’ όψη μας ότι ο Αρκτικός κύκλος διαθέτει βεβαιωμένα κοιτάσματα 90 δισ. βαρέλια πετρελαίου (διπλάσια της Λιβύης) και 47 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου (διπλάσια του Ιράν). Από όλη αυτή την ποσότητα η ρωσική ζώνη έχει το μεγαλύτερο μερίδιο. Συγκεκριμένα, 48 δισ. βαρέλια πετρελαίου και 43 τρισ. κυβικά μέτρα αερίου, αντίστοιχα, που ισούνται με το 14% και 40% των αποθεμάτων της σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Με βάση μάλιστα πρόσφατη δήλωση ρώσου αξιωματούχου το 2035 η Ρωσία μπορεί να αντλεί από την Αρκτική το 90% όλου του φυσικού αερίου που παράγει. Είναι εμφανές επομένως ότι η πλήρης εκμετάλλευση των αποθεμάτων του Βόρειου Πόλου θα προκαλέσει δυσανάλογα μεγάλα οφέλη για τη Ρωσία, βελτιώνοντας τη θέση της στον διεθνή ανταγωνισμό.

Για να καθυστερήσει τουλάχιστον, αν όχι να ματαιώσει αυτή την προοπτική, η Ουάσιγκτον έχει επιβάλλει από το 2014 κιόλας κυρώσεις στις ρωσικές εταιρείες που λειτουργούν σε δύο κατευθύνσεις: Αρχικά, κόβουν το δρόμο στις ρωσικές πετρελαϊκές για τις αγορές κεφαλαίου της Δύσης δυσκολεύοντας έτσι τη χρηματοδότηση τόσων μεγάλων επενδυτικών σχεδίων. Επιπλέον, καθιστούν απαγορευτική για τις πετρελαϊκές εταιρείες της Δύσης την οικονομική συνεργασία με ομοειδείς ρωσικές. Έτσι, για παράδειγμα ακυρώθηκε κοινοπραξία της Shell με την Gazprom για την ανάπτυξη εκμεταλλεύσεων στη Σιβηρία, άλλη κοινοπραξία με την γαλλική Total για την εκμετάλλευση κοιτάσματος στη θάλασσα του Μπάρεντς βόρεια της Νορβηγίας, κοκ.

Οι πάγοι λιώνουν όμως και στην άλλη άκρη του κόσμου. Σε μια παράλληλη εξέλιξη στο Νότιο Πόλο, ερευνητική βάση της Αργεντινής κατέγραψε υψηλή θερμοκρασία ρεκόρ για την περιοχή. Επιβεβαιώνοντας τις διογκούμενες ανησυχίες για την άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Σταθμός Εσπεράνζα επιβεβαίωσε ότι η θερμοκρασία την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου στο βορειότερο σημείο της χερσονήσου της Ανταρκτικής έφτασε τους 18,3 βαθμούς. Το συγκεκριμένο ύψος του υδραργύρου μπορεί να αποτελεί ρεκόρ για την συγκεκριμένη μετεωρολογική βάση, δεν αποτελεί όμως ρεκόρ για την Ανταρκτική, μιας και τον Ιανουάριο του 1982 είχε καταγραφεί θερμοκρασία – ρεκόρ ύψους 19,8 βαθμών. Οι θερμοκρασίες ρεκόρ που καταγράφονται στο Νότιο Πόλο τις τελευταίες δεκαετίες επιταχύνουν και εκεί το λιώσιμο των πάγων, που θα προκαλέσει άνοδο της στάθμης των ωκεανών. Ήδη, οι πάγοι που λιώνουν ετησίως έχουν αυξηθεί έξι φορές από το 1979 μέχρι το 2017…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σκέψου τώρα εσύ να μην είσαι Έλληνας. Σκέψου να μην έχεις ζήσει καν στην Ελλάδα. Και να πρέπει κάποιος να σού εξηγήσει πώς σε ένα διεθνές οικονομικό φόρουμ όπως αυτό των Δελφών, συμμετέχουν ως ομιλητές εννέα μέλη της οικογένειας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις εσύ ο Σουηδός ο νορμάλ ο άνθρωπος. Γίνεται φόρουμ. Διεθνές. Επιστημονικό. Στους Δελφούς. Και θα μιλήσουν εκεί τον Μάρτιο:
1. Κυριάκος Μητσοτάκης
2. Μαρέβα Γκραμπόφσκι σύζυγος Κυριάκου Μητσοτάκη.
3. Αλεξάνδρα Μητσοτάκη, αδελφή του Κυριάκου Μητσοτάκη
4. Αλεξία Μπακογιάννη, ανεψιά του Κυριάκου Μητσοτάκη.
5. Κώστας Μπακογιάννης, ανεψιός του Κυριάκου Μητσοτάκη
6. Σία Κοσιώνη, σύζυγος ανεψιού του Κυριάκου Μητσοτάκη.
7. Αντιγόνη Λυμπεράκη, βαφτισιμιά του πατέρα του Κυριάκου Μητσοτάκη.
8. Πλάτων Τήνιος, σύζυγος της βαφτισιμιάς του πατέρα του Κυριάκου Μητσοτάκη.
9. Κώστας Συνολάκης, βαφτισιμιός του πατέρα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Αυτό καλείσαι τώρα εσύ ο Έλληνας να εξηγήσεις στον Σουηδό συνάνθρωπό σου. Κι όχι μόνον να το εξηγήσεις εσύ: να το καταλάβει κι εκείνος.
Σέβομαι τις οικογενειακές παραδόσεις as much as the next person. Mε συγκινούν τα σόγια τα αγαπημένα. Να πάρε εμάς πχ Χριστούγεννα θα πάμε στα ξαδέλφια μου, των Φώτων θα μαζευτούμε σε μένα, Καθαρά Δευτέρα στης ανεψιάς μου. Α, όλα κι όλα τα κρατάμε τα έθιμα εμείς. Αλλά τα κρατάμε στο σπίτι μας. Δεν μαζευόμαστε να μιλάμε στα ξένα fora. Και ξέρετε τι γαμάτους επιστήμονες έχουμε εμείς στο σόι μας; Ένας κι ένας.

Γιατί το λέω αυτό. Γιατί όλο και θα βρεθεί κάποιος που θα ανεμίσει περήφανα το επιχείρημα «αν ο ομιλητής έχει τα τυπικά προσόντα τι πειράζει;»
Πειράζει.
Πολύ πειράζει.
Διότι αν η Μαρέβα έχει μαγαζί με ρούχα, έχουν κι άλλες μαγαζί με ρούχα. Αν η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη είναι δικηγόρος, υπάρχουν κι άλλοι δικηγόροι. Και πολιτικοί επιστήμονες υπάρχουν, και δημοσιογράφοι υπάρχουν απ’ όλα τα καλά υπάρχουν. Και ως πρωθυπουργός οφείλεις να το (ανα)γνωρίζεις αυτό. Έστω για να μην σε πάρει στο στόμα της η γειτονιά.

Από λόγους στοιχειώδους πολιτικής ευθιξίας τι κάνεις λοιπόν; Ή μάλλον τι ΔΕΝ κάνεις; ΔΕΝ πας σε διεθνές φόρουμ σαν να κάνεις Πάσχα στο σπίτι σου στους Δελφούς. ΔΕΝ πας πώς να το κάνουμε δηλαδή; Δεν ξέρω τι συνέβαινε στα ‘60s, αλλά vintage στην πολιτική ζωή δεν υπάρχει: μόνο στα φουρό.

Το δεύτερο επιχείρημα είναι ‘όλοι οι πρωθυπουργοί τα ίδια κάνουνε’.
Κακώς τα κάνουνε. Να μην τα κάνουνε. Κι όταν τα κάνουνε αυτοί, να τους το λέμε εμείς. Δυνατά και καθαρά. Αν αγαπάς τους συγγενείς σου να τους αγοράσεις πάστες, αγάπη μου. Όχι να τους ανεβάζει συλληβδην στο πόντιουμ.
Άσε που εδώ ο κ. Μητσοτάκης ξεπέρασε τα όρια. Γιατί, κύριε πρωθυπουργέ μου; Τόσο μεγάλη οικογένεια έχετε, γιατί περιοριστήκατε μόνον στους εννέα;

Ξέρετε τί μάς κουράζει; Το αυτονόητο. Κι ακόμα περισσότερο το να εξηγείς το αυτονόητο. Εδώ τώρα αφιερώνω 500 λέξεις για να αναλύσω τί; Το φως και το το φανάρι. Να γράψω ό,τι πολύ απλά δεν νοείται να παίρνεις όλο σου το σόι και να το βαφτίζεις ‘ομιλητές στο φόρουμ των Δελφών’.

Καλά συμβούλους δεν έχει αυτός ο άνθρωπος αναρωτιέμαι. Κάποιος να του πει «όπα θα μάς κράξουνε, βγάλε πεντέξι απ’ τους εννιά μη γίνουμε ρεζίλι;» Θέλει τεράστιο IQ για να αντιληφθείς αυτό το περίφημο αυτονόητο;
Κι όπως σχολίασε την είδηση η φίλη Έλενα Μηλιώτη:
«Παιδιά, από ‘δω η χώρα.
Χώρα, από ‘δω τα παιδιά!»

Συνεπώς, κύριε Πρωθυπουργέ τι να πω; Να σάς χαιρόμαστε.
Κι εσάς κι όλο σας το σόι.

Έλενα Ακρίτα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Διονύση Π. Σιμόπουλου *

Στο Πολιτιστικό Κέντρο του Γέρακα διοργανώθηκε το 10ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Επικούρειας Φιλοσοφίας, και αυτό καθόλου τυχαία. Γιατί ο περίφημος αυτός πρόγονός μας καταγόταν όντως από τον αρχαίο Γαργηττό, τον σημερινό δηλαδή Γέρακα, ενώ σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο γεννήθηκε «μηνός Γαμηλιώνος εβδόμη», που ταυτίζεται με τον σημερινό μήνα Φεβρουάριο. Με την ευκαιρία αυτής της διοργάνωσης οι σκέψεις μου ταξίδεψαν 53 χρόνια πίσω, όταν στο μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας γνώρισα για πρώτη φορά τον Επίκουρο τον Γαργήττιο (341-270 π.Χ.), τη Φιλοσοφία του και τις αντιλήψεις του για τη ζωή και τη φύση, αν και το ενδιαφέρον μου επικεντρώθηκε σε δύο κυρίως θέσεις του σχετικές με τον θάνατο και την κοσμολογία και ιδιαίτερα τις ιδέες του για τους «πολλαπλούς κόσμους».

Οι απόψεις αυτές του Επίκουρου περιγράφονται σε τρεις επιστολές που αποτελούν το απαύγασμα της επικούρειας φιλοσοφίας και οι οποίες έχουν διασωθεί από τον Διογένη Λαέρτιο (3ος αιώνας μ.Χ.), ενώ ιδιαίτερα βοηθητικό για την κατανόηση της επικούρειας φιλοσοφίας είναι επίσης και το περίφημο ποίημα «De Rerum Natura» (Για τη Φύση των Πραγμάτων) του επικούρειου Ρωμαίου Λουκρήτιου (94-55 π.Χ.). Σύμφωνα με τις απόψεις τού Επίκουρου, Γη και ουρανός, Σελήνη κι όλα τ’ άλλα, δεν είναι μοναδικά. Υπάρχουν αμέτρητοι κόσμοι και διαφορετικές φυλές ανθρώπων και θηρίων και για τη ζωή τους, όπως και για καθετί άλλο, έχει οριστεί ένα τέρμα.

Το παράξενο είναι ότι τις σύγχρονες αυτές αντιλήψεις για την ύπαρξη «πολλών κόσμων» είχαν και άλλοι από τους αρχαίους μας προγόνους. Πρώτος απ’ όλους στη σειρά ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (611-547 π.Χ.), ο οποίος θεωρούσε ότι το σύμπαν ήταν άπειρο σε έκταση, ενώ δεν δεχόταν κάποια κεντρική θέση της Γης σ’ ένα σύμπαν όπου υπάρχει άπειρο πλήθος άλλων κόσμων! Παρόμοιες ιδέες για τους άπειρους κόσμους είχαν και οι ατομικοί φιλόσοφοι Λεύκιππος (5ος π.Χ. αιώνας) και Δημόκριτος (~460 - 370 π.Χ.), οι οποίοι υποστήριζαν την ύπαρξη ενός άπειρου σύμπαντος, οι αναρίθμητοι κόσμοι του οποίου ήσαν γεμάτοι ζωή και από τους οποίους κάποιοι μοιάζουν με τον δικό μας κόσμο, ενώ άλλοι είναι τελείως διαφορετικοί.

«Σε μερικούς από αυτούς δεν υπάρχει ούτε ήλιος ούτε σελήνη, σε άλλους υπάρχουν με μεγαλύτερο μέγεθος και σε άλλους υπάρχουν περισσότεροι ήλιοι και σελήνες. Και άλλοι μεν από τους κόσμους βρίσκονται στη φάση ανάπτυξής τους, άλλοι δε στην ακμή τους και άλλοι στην παρακμή τους, άλλοι γεννιούνται και άλλοι εξαφανίζονται. Υπάρχουν δε και μερικοί κόσμοι έρημοι από ζώα και φυτά και χωρίς ύδατα». Τα ίδια πίστευε και ο Μητρόδωρος ο Χίος (400-350 π.Χ.), που ήταν μαθητής του Δημόκριτου και δάσκαλος του Επίκουρου, ο οποίος υποστήριζε ότι «είναι παράλογο να βγει ένα μόνο στάχυ σε μια ολόκληρη έκταση κι ένας μόνο κόσμος μέσα στο άπειρο. Το ότι οι κόσμοι είναι άπειροι σε πλήθος είναι φανερό από το ότι τα αίτια είναι άπειρα. Διότι, όπου είναι άπειρα τα αίτια, είναι άπειρα και τα αποτελέσματα».

Πάνω από δύο χιλιετίες μετά τον Επίκουρο και τον Λουκρήτιο, κι όλους εκείνους τους αρχαίους προσωκρατικούς φυσικούς φιλοσόφους, βρίσκουν τη δικαίωσή τους στις σύγχρονες ανακαλύψεις της Αστροφυσικής. Γιατί σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει με πολλαπλές παρατηρησιακές αποδείξεις την ορθότητα των αρχαίων εκτιμήσεων για τους «πολλούς κόσμους» του σύμπαντος.

Οι απόψεις αυτές, μάλιστα, κάνουν τον Επίκουρο ιδιαίτερα επίκαιρο, αφού τον περασμένο Δεκέμβριο το ήμισυ του βραβείου Νομπέλ Φυσικής του 2019 απονεμήθηκε στους ερευνητές Μισέλ Μαγιόρ και Ντιντιέ Κελό που ανακάλυψαν το 1995 τον πρώτο εξωηλιακό πλανήτη, ο οποίος περιφέρεται γύρω από ένα άστρο παρόμοιο με τον ήλιο μας.

Εκτοτε, κάθε μήνας που περνάει προσθέτει όλο και πιο πολλούς νέους εξωηλιακούς πλανήτες που σήμερα πλέον φτάνουν τις 4.172 γύρω από 3.095 άλλα άστρα του γαλαξία μας, ενώ σύντομα αναμένεται η ανακοίνωση και μερικών χιλιάδων ακόμη εξωπλανητών από τη λειτουργία των διαστημικών τηλεσκοπίων TESS της NASA και CHEOPS της ESA, καθώς και πολλών άλλων ερευνητικών προγραμμάτων για τη μελέτη εξωηλιακών πλανητών.

Πέρα, όμως, και από την ύπαρξη εξωηλιακών πλανητών, ορισμένες θεωρητικές εκτιμήσεις που έχουμε σήμερα για την ύπαρξη «παράλληλων συμπάντων» δικαιώνουν τις θέσεις που υποστήριζε ο Επίκουρος. Γιατί τα τελευταία χρόνια αρκετοί θεωρητικοί κοσμολόγοι έχουν προτείνει μία σειρά διαφόρων θεωρήσεων για την ύπαρξη ενός «άπειρου» αριθμού συμπαντικών μανάδων και μωρών, σε διάφορες εκφάνσεις αυτού που αποκαλείται σήμερα «Πολυσύμπαν». Παρ’ όλα αυτά, η υπόθεση αυτή είναι σήμερα πηγή διαφωνιών στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα τόσο για το αν υπάρχει όντως το «πολυσύμπαν» όσο και για το αν το «πολυσύμπαν» αποτελεί πραγματικό αντικείμενο επιστημονικής έρευνας.


* Ο κ. Διονύσης Π. Σιμόπουλος είναι επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (http://www.minagric.gr): «Οι Εθνικοί Δρυμοί της Ελλάδας είναι φυσικές περιοχές που έχουν ιδιαίτερη οικολογική σημασία εξαιτίας της σπανιότητας και της ποικιλομορφίας της χλωρίδα και πανίδας τους, των γεωμορφολογικών σχηματισμών, του υπεδάφους, των νερών, της ατμόσφαιρας και γενικά του περιβάλλοντός τους. Ο σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκαν:

(α) Να αφεθεί η φύση ελεύθερη, ανεπηρέαστη από εξωτερικές επιδράσεις, να ακολουθήσει τις δικές της διεργασίες. (β) Να διατηρηθεί το φυσικό περιβάλλον για λόγους αισθητικής απόλαυσης και επιστημονικής έρευνας, ανεπηρέαστο από ΄΄αναπτυξιακά΄΄ προγράμματα. (γ) Να προσφέρουν ευκαιρίες αναψυχής στο κοινό. (δ) Να διατηρηθούν ως βιογενετικά αποθέματα και ζωντανά μουσεία φυσικής ιστορίας για την προαγωγή της έρευνας και της εκπαίδευσης.»

Στην Ελλάδα έχουμε δέκα(10) Εθνικούς Δρυμούς: Ολύμπου, Παρνασσού, Πάρνηθας, Αίνου, Οίτης, Πίνδου(Βάλια Κάλντα), Βίκου – Αώου, Σουνίου, Σαμαριάς και Πρεσπών με συνολική επιφάνεια 840.000 στρέμμ. περίπου και καλύπτουν έκταση ίση με το 0,5% της επιφάνειας της χώρας μας. [Αν και ο αριθμός των Εθνικών Δρυμών είναι ικανοποιητικός, εντούτοις η έκταση που καλύπτουν, σαν σύνολο, είναι σχετικά μικρή. Συγκριτικά με την επιφάνεια των Εθνικών Δρυμών άλλων χωρών στην Ευρώπη, όπως της Αγγλίας με 9%, της Ελβετίας με 6%, της Ιαπωνίας με 3,2%, της Τσεχοσλοβακίας με 3%, της Ολλανδίας με 1,14% και της Ιταλίας με 0,65%, είμαστε από τους τελευταίους. Γι αυτό, για πολλούς από τους Εθνικούς Δρυμούς μας έχει τεθεί, εδώ και μερικά χρόνια, το αίτημα της επέκτασης των ορίων τους.]

Η Περιφέρεια Στερεάς, με έκταση 15.549 τετρ χλμ, έχει δύο Εθνικούς Δρυμούς: Παρνασσού και Οίτης. Ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης ιδρύθηκε το 1966 και έχει έκταση πυρήνα 3.010 εκτάρια και έκταση περιφερειακής ζώνης 4.200 εκτάρια καταλαμβάνοντας το 0,45% της συνολικής έκτασης της Περιφέρειας.

Να θυμίσουμε λοιπόν ότι στην Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) έχουν κατατεθεί αιτήσεις για την εγκατάσταση στην Οίτη πέντε συνολικά αιολικών σταθμών. [Η μια αίτηση, που αφορά στη θέση «Τούρλα – Βλιτοτσούμαρο», έχει πάρει την έγκριση άδειας παραγωγής, οι δε άλλες τέσσερις, που αναφέρονται στις θέσεις Πύργος, Ξεροβούνι(2) και Μακρυράχη, είναι στη φάση της αξιολόγησης των αιτήσεων παραγωγής.]

Να θυμίσουμε ότι οι πέντε αιολικοί σταθμοί προβλέπεται να εγκατασταθούν σε υψόμετρα από 1700 έως 2100 μέτρα, στα όρια της περιφερειακής ζώνης και σε απόσταση αναπνοής από τον Πυρήνα του Εθνικού Δρυμού, μέσα στην Προστατευόμενη Περιοχή Natura και στη Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά (IBAs). Είναι δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο «ΠΥΡΑ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ» και τον αρχαίο ναό. Να θυμίσουμε ότι εκκρεμεί η έγκριση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) καθώς και το Προεδρικό Διάταγμα, που θα καθορίσουν τα όρια του Εθνικού Δρυμού, αλλά και τις χρήσεις της ευρύτερης περιοχής. Να θυμίσουμε επίσης ότι τα υψόμετρα αυτά για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι απαγορευτικά για όλα τα βουνά και όχι μόνο για τους Εθνικούς Δρυμούς, όπως στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Ιταλία.

Υποστηρίζουμε ότι τα συνοδά έργα και οι παρεμβάσεις -και αναφερόμαστε στη διάνοιξη δρόμων πρόσβασης, την εσωτερική οδοποιία με εκσκαφές και εκβραχισμούς, την προσωρινή εγκατάσταση εργοταξίου, την ανέγερση οικίσκου ελέγχου, το υπόγειο και εναέριο δίκτυο μεταφοράς (πυλώνες) για τη σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, την ανέγερση υποσταθμού ανύψωσης τάσης κλπ- λόγω του υψομέτρου και των μεγάλων κλίσεων, θα προκαλέσουν υποβάθμιση, διάβρωση, κατακερματισμό και απώλεια των φυσικών βιοτόπων των οργανισμών της Οίτης, θα επιδράσουν αρνητικά στη χλωρίδα και στην πανίδα της περιοχής Natura και του Εθνικού Δρυμού και θα αυξήσουν δραματικά τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς, όπως διαπιστώνεται τα τελευταία 20 χρόνια στην Εύβοια.

Τι άλλο πρέπει να πει κανείς για να αποτρέψει αυτά τα σχέδια για την Οίτη; Ότι υπάρχουν εναλλακτικές ισοδύναμες λύσεις για τις ΑΠΕ στην περιοχή, κυρίως στην γεωθερμία και στα φωτοβολταικά; Ποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό; Ότι αιολική ενέργεια δεν παράγεται μόνο από τις ανεμογεννήτριες στις κορυφές των βουνών; Ότι δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένας λογικός άνθρωπος το δίλημμα: «τι προτιμάτε, τον Εθνικό Δρυμό ή την κλιματική κρίση;…» Ότι κάποιοι προτιμούν την προστασία του Αττικού Τοπίου –σε ολόκληρη την Αττική δεν προβλέπονται ανεμογεννήτριες- και αδιαφορούν για τους Εθνικούς Δρυμούς;; Ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς λογικός άνθρωπος ότι προτιμούμε τον κίνδυνο της απώλειας της βιοποικιλότητας του Εθνικού Δρυμού και της Περιοχής Natura για την ισχύ λίγων MW αιολικής ενέργειας με αμφίβολη απόδοση;

Επειδή έχουμε γίνει αρκετά σοφοί ακούγοντας, διαβάζοντας και ερευνώντας το ζήτημα των ΑΠΕ και των αιολικών σταθμών στη χώρα μας, σας παρακαλούμε αναθεωρείστε ΤΩΡΑ το Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ! Βγάλτε ΤΩΡΑ από το κάδρο των ανεμογεννητριών την Οίτη απορρίπτοντας τις αιτήσεις!

Στέφανος Σταμέλλος

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Γιάννη Καραμήτσιου

Αν ρίξει κάποιος μια ματιά στον ελληνικό αλλά και τον παγκόσμιο χάρτη, δύσκολα θα βρει έναν κόλπο πιο κλειστό από τον Θερμαϊκό. Πρόκειται επιπλέον για μια θαλάσσια περιοχή που περιβάλλεται από πληθυσμό 1,5 περίπου εκατομμυρίων ανθρώπων, όπως και από εντατική αγροτική και βιομηχανική δραστηριότητα. Όλα αυτά προκαλούν στα νερά του Θερμαϊκού υπερβολική ρύπανση, ασχήμια και συχνά δυσοσμία. 

Οι πηγές της ρύπανσης 

Ο κόλπος υποφέρει από διάφορες εστίες ρύπανσης. Οι σημαντικότερες μπορούν να εντοπιστούν στις εκβολές των μεγάλων ποταμών και καναλιών του κάμπου της Κεντρικής Μακεδονίας, όπως ο Αλιάκμονας, ο Λουδίας και ο Αξιός. Επίσης έχουν εντοπιστεί κατά καιρούς στην περιοχή του Καλοχωρίου δυτικά του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, όπως και στην περιοχή πριν το αεροδρόμιο, στις εκβολές του χειμάρρου μετά τη Βιαμύλ. 

Οι πηγές αυτές έχουν επιβαρύνει ιστορικά τον κόλπο με βιομηχανικά λύματα, γεωργικά λιπάσματα, φυτοφάρμακα, απόβλητα των βυρσοδεψείων, πετρελαιοειδή, αστικά λύματα και δραστηριότητες του λιμανιού. 

Σήμερα κάποιες από αυτές τις πηγές έχουν εκλείψει ή έχουν περιοριστεί, χάρη στην λειτουργία της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Λυμάτων Θεσσαλονίκης (ΕΕΛΘ) στην Σίνδο, την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων τουριστικών περιοχών ΑΙΝΕΙΑ στο Αγγελοχώρι, και την μεταφορά των Βυρσοδεψείων από τα σφαγεία στην Βιομηχανική Περιοχή (ΒΙΠΕ) Σίνδου. 

Ωστόσο μερικές πηγές ρύπανσης παραμένουν ενεργές και έντονες. Ιδιαίτερα ανησυχητική περίπτωση συνιστά η περίφημη “περιμετρική Τάφρος 66”. 

Πρόκειται για μια τεχνητή τάφρο συλλογής επιφανειακών υδάτων στην Κεντρική Μακεδονία, μήκους περίπου 35 χιλιομέτρων. Αρχικώς, δημιουργήθηκε με σκοπό τη συλλογή των υδάτων που προέκυψαν από την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών. Σήμερα συμβάλλει στη διοχέτευση των επιφανειακών υδάτων των ποταμών και ρεμάτων της περιοχής. Εκβάλλει στον ποταμό Αλιάκμονα αποτελώντας έτσι παραπόταμό του. 

Η τάφρος εγείρει ανησυχίες για την ρύπανση που έχει υποστεί κυρίως από τα αγροτικά και τα οικιστικά απόβλητα. Οι περισσότεροι οικισμοί της περιοχής διοχετεύουν εκεί τα λύματα τους ανεπεξέργαστα. Συνορεύει επίσης με ανενεργές χωματερές που αποτελούν πηγή υψηλής μόλυνσης. Μεγάλο πρόβλημα προκαλείται και από τα κονσερβοποιεία που, λόγω της εποχικότητας, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τεράστιες ποσότητες ροδάκινου και αρκετές φορές παράγουν μη επεξεργασμένα λύματα. 

Το περιεχόμενο της ρύπανσης και η ερυθρά παλίρροια 

Το περιεχόμενο της ρύπανσης του Θερμαϊκού κόλπου ποικίλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό – απορούμε αν υπάρχει είδος ρύπανσης που δεν έχει υποστεί αυτός ο κόλπος. 

Κατ’ αρχάς έχουν παρατηρηθεί ανά περιοχή συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, και ιδιαίτερα χρωμίου, μολύβδου και χαλκού. Επιπλέον έχουν βρεθεί υπερβολικές ποσότητες φωσφόρου και αμμωνίας. Ιδιαίτερα έντονη είναι η ρύπανση από τις αγροτικές δραστηριότητες με παρασιτοκτόνα, πολυαρωματικά και αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Αναφέρονται συγκεντρώσεις δεκαπλάσιες ως εκατονταπλάσιες των μέσων φυσικών συγκεντρώσεων κτλ. Έχουν επίσης εντοπιστεί φυτοφάρμακα που είναι απαγορευμένα εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα, και πιθανώς πρόκειται για εισαγόμενη ρύπανση από βαλκανικές χώρες. 

Επιπλέον αφθονούν οι οργανισμοί που παράγουν ζελατίνη και βλέννα, και έτσι θολώνουν το νερό. Από το 2005 έχει καταγραφεί στον κόλπο ο εισβολέας ζελατινώδης οργανισμός Μnemiopsis leidyi που προκαλεί διαταραχή στο τροφικό πλέγμα των ψαριών. Έχει καταταχθεί από τον ΟΗΕ ως ένας από τους εκατό χειρότερους εισβολείς στη φύση. Η παρουσία του ήταν αρχικά περιορισμένη, αλλά πλέον επεκτείνεται σε όλο το εύρος του όρμου και σε όλη τη διάρκεια του έτους. 

Ωστόσο η πιο χαρακτηριστική και μάλλον ενοχλητική περίπτωση συνιστά το φαινόμενο της ερυθράς παλίρροιας. Εμφανίστηκε πρώτη φορά στην δεκαετία του 1980 και συνεχίζεται όλο και πιο τακτικά κάθε χρονιά. Οφείλεται στα ανεπεξέργαστα λύματα που προκαλούν τον ευτροφισμό των υδάτων, δηλαδή τον εμπλουτισμό τους με απορροές θρεπτικών στοιχείων, όπως νιτρικά και φωσφορικά ιόντα από λιπάσματα και απορρυπαντικά, κάλιο και οργανικά απόβλητα. Αυτά τα θρεπτικά στοιχεία συνιστούν την βασική τροφή για το φυτοπλαγκτόν και τα υδρόβια φυτά, που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου και μειώνουν έτσι και τη βιοποικιλότητα στο νερό. Το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων ερυθράς παλίρροιας οφείλεται στον μικροοργανισμό noctiluca scintillans. 

Η ερυθρά παλίρροια ονομάστηκε έτσι από τις συνήθως κόκκινες, καφέ ή μωβ αποχρώσεις που δημιουργούνται όταν οι μικροοργανισμοί παρουσιάζουν μεγάλες συγκεντρώσεις. Παρατηρείται συνήθως την άνοιξη και το φθινόπωρο – ο κύκλος της διαρκεί γύρω στις δύο εβδομάδες και μετά αποχωρεί. 

Μια νέα πολιτική για τον Θερμαϊκό 

Για την προστασία του Θερμαϊκού κόλπου θα χρειαστεί μια νέα, ολοκληρωμένη και πιο αποφασιστική πολιτική. Αυτή θα πρέπει να βασιστεί σε σοβαρές επενδύσεις και στις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες. 

Πρέπει να γίνουν έργα όπως η αποκατάσταση της τάφρου των Βυρσοδεψείων, η βελτίωση του αποχετευτικού συστήματος στις περιοχές του Δενδροποτάμου και η καλύτερη επεξεργασία των βιομηχανικών λύματα της ΒΙΠΕΘ. Κυρίως, θα πρέπει να εξεταστεί η δημιουργία μιας μεγάλης μονάδας για την τελική επεξεργασία των λυμάτων της Τάφρου 66, στο σημείο προτού αυτή εκβάλλει στον Αλιάκμονα. Τα κονδύλια δεν θα είναι απαγορευτικά, και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ως επένδυση με ορίζοντα δεκαετιών. Θα δώσουν ζωή σε έναν ετοιμοθάνατο κόλπο. Υπάρχουν πολλές νέες τεχνολογίες επεξεργασίας λυμάτων -αδύνατον να παρουσιαστούν όλες εδώ- που κάνουν θαύματα και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τόσο από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις όσο και από μεγάλους φορείς, όπως η ΕΥΑΘ ή οι Βιομηχανικές Περιοχές. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ως παράδειγμα την τεχνική Membrane Bioreactor (MRB), η οποία χρησιμοποιεί μεμβράνες και επιτυγχάνει πολύ υψηλούς βαθμούς επεξεργασίας των λυμάτων. 

Πρέπει να παρακολουθούνται καλύτερα τα ποτάμια του Λουδία, Αλιάκμονα και Αξιού, όπως και οι τάφροι που εκβάλλουν στον κόλπο. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης πρέπει να δημοσιεύονται και να αποτελούν αντικείμενο μηνιαίας εξέτασης και διαβούλευσης για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Να σημειώσουμε ότι έχει συσταθεί παρατηρητήριο για τη μέτρηση της ρύπανσης στη δυτική πλευρά του Θερμαϊκού, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ανάπτυξη και εφαρμογή εργαλείων ολοκληρωμένης διαχείρισης παράκτιας ζώνης στον Θερμαϊκό κόλπο». Πρέπει όμως να αξιοποιηθεί κατάλληλα και να μην καταλήξει ως μία ακόμη ακαδημαϊκή άσκηση. 

Τα πρόστιμα στους παραβάτες πρέπει να εφαρμόζονται αμέσως από τις ελεγκτικές υπηρεσίες και να δημοσιεύονται για παραδειγματισμό. Περιστατικά ολιγωρίας των αρχών δεν θα πρέπει να δικαιολογηθούν με κανέναν τρόπο. Είναι σίγουρα ενθαρρυντικό ότι στις αρχές του 2020 άρχισαν συστηματικοί εργαστηριακοί έλεγχοι στα υγρά λύματα όλων των βιολογικών καθαρισμών των δήμων της Κεντρικής Μακεδονίας (συνολικά 63 μονάδες) από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Από την άλλη, παραμένει πολύ ανησυχητική η οικονομική κατάσταση αρκετών επιχειρήσεων που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα αναγκαία έξοδα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση οκτώ βυρσοδεψείων που λειτουργούν στην βιομηχανική περιοχή της Σίνδου. Η Περιφέρεια τα έχει απειλήσει με λουκέτο επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν για την διάθεση των λυμάτων τους – στις αρχές του 2020 χρωστούσαν συνολικά στον αρμόδιο φορέα, την ΕΤΒΑ της ΒΙΠΕ, πάνω από 11 εκατομμύρια ευρώ. Για αυτόν τον λόγο, θα πρέπει να βρεθούν κάποια κονδύλια για την ενίσχυση αυτών των επιχειρήσεων μέσα από τους διαθέσιμους πόρους, με στόχο την πιο αποδοτική επεξεργασία των λυμάτων τους. Επίσης θα πρέπει να εξορθολογιστεί το κόστος των βιολογικών μονάδων. Για παράδειγμα, οι βυρσοδέψες στην Σίνδο παραπονιούνται ότι η ΕΤΒΑ τους χρεώνει υπέρογκα ποσά. 

Ένα ακόμα συμπληρωματικό μέτρο, θα ήταν η αύξηση του στόλου των απορρυπαντικών σκαφών που καθαρίζουν την επιφάνεια της θάλασσας σε περίπτωσης έξαρσης της ρύπανσης. Βέβαια η λειτουργία τους δεν προσφέρει κάποια ριζική λύση, ωστόσο βοηθάει στην αισθητική του κόλπου, τον καθαρίζει από την επιφανειακή βρωμιά και βελτιώνει την εικόνα του από την στεριά. 

Τέλος, μια πρόταση που θα μπορούσε να εξεταστεί είναι η χρησιμοποίηση των θρεπτικών στοιχείων που ρυπαίνουν τον Θερμαϊκό για την παραγωγή ενέργειας. Σύμφωνα με την κυρία Αγγελική Φωτιάδου, συντονίστρια της ερευνητικής ομάδας του MAESTRALE του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το προτεινόμενο σύστημα θα αντλεί το θαλασσινό νερό του Θερμαϊκού και θα το διοχετεύει σε συστοιχίες βιοαντιδραστήρων με μικροάλγεις, αξιοποιώντας έτσι την ηλιακή ενέργεια και τα θρεπτικά στοιχεία που περιέχονται στο νερό αυτό. Στην συνέχεια, θα το επιστρέφει πίσω στον Θερμαϊκό με μειωμένα επίπεδα θρεπτικών ουσιών. Mια εγκατάσταση ενός συστήματος με εννέα βιοαντιδραστήρες και συνολικής έκτασης 20τ.μ, θα μπορούσε να υποστηρίξει την απαιτούμενη ενέργεια για περισσότερα από 230 νοικοκυριά ανά έτος. 



 Γιάννης Καραμήτσιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη, αλλά από το 2006 ζει και εργάζεται στις Βρυξέλλες. Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Θεσσαλονίκη, 100 μικρές ιστορίες”, IANOS 2017. Tο άρθρο εντάσσεται σε σειρά κειμένων του συγγραφέα με θέμα “Θεσσαλονίκη 21ος αιώνας”. Οι απόψεις που εκφράζει εδώ είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν απαραίτητα αυτές των οργανισμών για τους οποίους δραστηριοποιείται ή εργάζεται.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχαήλ Στυλιανού 16-2-20

H Ελλάδα αναφέρεται μεταξύ 100 και πλέον χωρών των οποίων τα κρυπτογραφημένα μηνύματα -διπλωματικά, στρατιωτικά και υπηρεσιών ασφαλείας- επί δεκαετίες περνούσαν πρώτα από την αμερικανική CIA και την γερμανική υπηρεσία κατασκοπείας BND, που αποκαλύπτονται ως κρυφές συνιδιοκτήτριες διάσημης ελβετικής εταιρείας παραγωγής συσκευών κρυπτογράφησης προφορικών και γραπτών μηνυμάτων.

Η εκρηκτική αποκάλυψη από την εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ και τα γερμανικά δίκτυα ZDF και SRF έρχεται κατά σατανική σύμπτωση με την κορύφωση της αμερικανικής εκστρατείας εναντίον της κινεζικής εταιρίας Huawei Technologies , μεγαλύτερου κατασκευαστή τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού στον κόσμο, της οποίας το τελευταίο τεχνολογικό άλμα με το δίκτυο G-5 υιοθετείται από τις χώρες της Ευρώπης –παρά τις έντονες συστάσεις της Ουάσιγκτον και τις κατηγορίες της ότι αποτελεί μηχανισμό υποκλοπής και κατασκοπείας.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι το θέμα προκάλεσε και τηλεφωνικό επεισόδιο μεταξύ του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζòνσον και του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, ό οποίος έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα του πρώτου -χειρονομία στην οποία αποδίδεται η ματαίωση προγραμματισμένης για σύντομα επίσκεψης του Βρετανού πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον.

Οργασμός δημοσιευμάτων στα διεθνή ΜΜΕ ( αλλά διακριτική σιωπή στα ελληνικά) χρησιμοποιεί εντυπωσιακούς χαρακτηρισμούς για το αποκαλυπτόμενο σκάνδαλο κατασκοπείας, όπως «έκρηξη βόμβας» (Zero Hedge) και «120 χώρες πλήρωναν δισεκατομμύρια για να τους κλέβουν τα μυστικά τους» (Reseau International).
Το τελευταίο αναφέρει ότι δημοσιογράφοι του γερμανικού δικτύου ZDF και της αμερικανικής εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ σε κοινή έρευνα τους ανακάλυψαν ότι οι κυβερνήσεις τους «τραβούσαν περί τις 120 χώρες από την μύτη.» Και αυτό χάρις σε μιαν ελβετική εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού για την μετάδοση εμπιστευτικών πληροφοριών.

«Το κόλπο του Αιώνα, έτσι χαρακτηρίζει ο Τύπος την συνεργασία της CIA και της BND, που επί δεκαετίες αποσπούσαν παράνομα μυστικές πληροφορίες από τους συμμάχους τους όσο και από τους εχθρούς τους.» Και η γαλλική ενημερωτική ιστοσελίδα συνεχίζει: 
«Για τις ΗΠΑ, των οποίων την πρακτική (παγκόσμιας υποκλοπής όλων των επικοινωνιών από την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, NSA) αποκάλυψε ο ΄Εντουαρντ Σνόουντεν, αυτή η ιστορία δεν ξαφνιάζει. Ούτε για τους Γερμανούς που δεν είναι γνωστοί για την αγνότητα των προθέσεών τους. Αλλά σε αυτήν την υπόθεση εμπλέκεται και η Ελβετία, η οποία διακρινόταν γενικά για την ουδετερότητα της στις πολιτικές και στρατιωτικές συγκρούσεις.
«Επί περισσότερα από πενήντα χρόνια οι κυβερνήσεις από όλο τον κόσμο εμπιστεύονταν σε μιαν εταιρεία την προστασία των μυστικών μηνυμάτων των οργάνων τους, στρατιωτικών και διπλωματών. Αλλά καμιά τους δεν ήξερε ότι μυστικοί ιδιοκτήτες της ελβετικής εταιρείας Crypto AG ήταν η μυστική κοινοπραξία της CIA και της γερμανικής BND.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Παρατηρώντας τη διαχρονικά υποχωρητική, για τα μάτια ενός απλού πολίτη, στάση των Ελλήνων πολιτικών έναντι της Τουρκίας και ως απλή αλλά φανατική αναγνώστρια βιβλίων ελληνικής ιστορίας στάθηκα στο φαινόμενο του ελληνοοθωμανισμού και τη σύνδεσή του με το σήμερα. Ελπίζω ότι οι ιστορικοί που θα διαβάσουν το σύντομο κείμενό μου, ως αρμοδιότεροι επί του θέματος, θα κάνουν τις όποιες παρεμβάσεις οι οποίες είναι ευπρόσδεκτες.

Τι είναι όμως ο ελληνοοθωμανισμός;

Το e-pieria αναφέρει : «Ήδη από το 1864 οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τον Στέφανο Καραθεοδωρή διακηρύσσουν τον ελληνοοθωμανισμό. Δηλαδή την προσπάθεια διαμόρφωσης ενιαίας πολιτικής ταυτότητας, που θα επικαλύπτει τις επιμέρους εθνικές ή θρησκευτικές. Έτσι ως «πολιτικό έθνος» εννοείται το οθωμανικό ενώ ως «γένος» παραμένει η παραδοσιακή ελληνορθόδοξη κοινότητα. Ουσιαστικά η ελίτ των Ελλήνων της Αυτοκρατορίας επεδίωκε μία δυαρχία πολιτικής εξουσίας, όπου μουσουλμάνοι και Έλληνες ως ανήκοντες σε ένα ενιαίο πολιτικό έθνος, θα αναλάμβαναν την τύχη της».

Η Έλλη Σκοπετέα (1988, σελ. 315) αναφέρει: «…το νέο ελληνοοθωμανικό σχήμα δεν μπορούσε να σημαίνει πολλά περισσότερα από την προοπτική συγκυριαρχίας Ελλήνων και Τούρκων: όχι διάβρωση της Αυτοκρατορίας εκ των ένδον, αλλά ενσωμάτωση των Ελλήνων στον οθωμανικό κρατικό μηχανισμό, όχι επίλεκτα μέλη της ελληνικής εθνότητας οι ομογενείς, αλλά προνομιούχοι Οθωμανοί υπήκοοι».



Λίγο πιο κάτω διαβάζουμε (Ελπίς 15.11.1867) : «Το ελληνικόν στοιχείον επικρατεί μεν και σήμερον (1867) μάλλον των λοιπών φυλών παρά τη οθωμανική κυβερνήσει αλλ’οι εν τη οθωμανική επικρατεία διατελούντες Ελληνες δεν είναι πλέον οι προ της εποχής του 1821 προστατεύσαντες τον ελληνισμόν(…), είναι απλώς Τούρκοι καθ’όλην της λέξεως την έννοιαν πρεσβεύοντες το χριστιανικόν θρήσκευμα».


Στο ιστολόγιο του Βλάση Αγτζίδη αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Από την εποχή που η οθωμανική αυτοκρατορία μετατρέπεται σε εθνικό κράτος, ποιες είναι οι φωνές στην Ελλάδα που συνεχίζουν να θέλουν μια ελληνο-οθωμανική σχέση;

Πρόκειται για μια τάση που ζητά ομαλοποίηση των σχέσεων, έως και συνομοσπονδία. Η δύναμη που εκφράζει περισσότερο αυτό το ρεύμα συνύπαρξης και επικοινωνίας είναι η Δεξιά. Κουβαλάει την κληρονομιά των Δραγούμη και Σουλιώτη, δηλαδή του ανατολικού κόμματος το οποίο βάσισε τη φιλοσοφία του σε έναν ελληνο-οθωμανισμό, που εκφράστηκε παρωχημένα. Σαν ανάγκη όλων των αστών της Μικράς Ασίας ήταν ρεαλιστικός, αλλά προσπαθούσε μηχανιστικά να βρεί τρόπους συνύπαρξης Ελλήνων και Τούρκων, για την αποτροπή του Σλαβικού κινδύνου. 

Η τάση ενεργοποιήθηκε πολύ κατά τον μακεδονικό αγώνα και αδρανοποιήθηκε πλήρως την εποχή του μικρασιατικού. Αυτή η κληρονομιά θα περάσει στην ελληνική Δεξιά και θα πάρει μορφές, συμβολικά ακραίες, όπως η άποψη του Ι. Μεταξά και η δωρεά του κτιρίου του σημερινού τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη στο τουρκικό κράτος, σε ένδειξη φιλίας, μετά από αγορά του με χρήματα του ελληνικού δημοσίου! Συμβολικά, επίσης, μετατρέπει το 1938 την Οδό αποστόλου Παύλου σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ.

Το 1955 επανήλθε η προηγούμενη ονομασία του δρόμου λόγω του πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Το ειρωνικό στην υπόθεση είναι ότι πριν λίγα χρόνια οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι Μπουτάρης και Τρεμόπουλος πρότειναν ξανά να μετονομασθεί η οδός προς τιμήν του «τέκνου της πόλης», σε ένδειξη φιλίας, Και αυτό είναι το κακό που δημιουργεί η ελληνική ημιμάθεια. Πιθανότατα αγνοούσαν κι οι δυό την προηγηθείσα κίνηση του δικτάτορα Μεταξά. Αυτή η πολιτική τάση είναι που θα εκφράσει έντονα τον παραμορφωμένο, παλιό ελληνο-οθωμανισμό.


Μετά τον Μεταξά, ποιοι συνεχίζουν αυτήν την επίδειξη φιλίας;

Πιο έντονη, μετά τον Μεταξά, είναι όλη η μετεμφυλιακή γραμμή. Ο Παπάγος το 1953 με το διάταγμα Φεσσόπουλου επιβάλλει τη μετονομασία των μουσουλμανικών συλλόγων της Θράκης σε τουρκικούς, για να μην επηρεαστούν από τους Βούλγαρους κομμουνιστές, προτιμώντας να γίνουμε σύμμαχοι ή και υπήκοοι της Τουρκίας.
Λίγα χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια της Χούντας, ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος έχει επίσης την ίδια άποψη. Το 1968, το ελληνικό υπουργείο παιδείας επιβάλλει στα σχολείο την αντικατάσταση του όρου Τούρκος με τη λέξη εχθρός. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Hürriyet θα δηλώσει ανοιχτά ότι το όνειρό του είναι μια ελληνοτουρκική συνομοσπονδία. Επίσης, η ταινία 1922 του Κούνδουρου, ενώ γυρίζεται με χρήματα του ελληνικού κέντρου κινηματογράφου, θα απαγορευθεί να προβληθεί, διότι πλήττει την εικόνα των Τούρκων. Η ταινία, η οποία και θα απελευθερωθεί το 1982, βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη «Το Νούμερο 31328» και παρουσιάζει με ιδιαίτερα έντονο τρόπο τις βιαιότητες των Τούρκων ενάντια σε Έλληνες και Αρμένιους κατά τη μικρασιατική καταστροφή.
Από τη δεκαετία του ’80 και έπειτα, η παραδοσιακή εξέλιξη αυτών των τάσεων σταματάει και αναδομείται με νέο τρόπο. Αναπτύσσονται νέα επιχειρηματικά συμφέροντα και συνεργασίες, ενώ στην Τουρκία αναπτύσσεται μια νέα αστική τάξη. Τη γραμμή των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα τη δώσουν τα συμφέροντα των δύο νέων τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας».

Τα παραπάνω είναι ιδιαίτερα συναρπαστικά. Η σύγκριση με το σήμερα ,εάν και παρακινδυνευμένη, δεν παύει να προβληματίζει. Η υποχωρητική πολιτική λοιπόν απέναντι στην Τουρκία είναι αποτέλεσμα μίας ήδη από το 1864 ιδεολογίας μίας μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης που επιθυμεί να επεκτείνει τα επιχειρηματικά της συμφέροντα κάτω από την ομπρέλα μίας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπου ενώ θα είναι επωφελής για λίγους, οι πολλοί θα βρίσκονται κάτω από ζυγό; Η μήπως όχι;

Πηγές

Ελλη Σκοπετέα. 1988. Το «Πρότυπο Βασίλειο και η Μεγάλη Ιδέα. Οψεις του εθνικού προβλήματος στην Ελλάδα (1830-1880), Εκδ. Πολύτυπο.
https://www.e-pieria.gr/askiseis/11478-in-memoriam-gianni-megalopoulou
https://kars1918.wordpress.com/2009/05/13/13-5-2009/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Observateur Continental, Reseau Internationl, 13-2-2020
Μετάφραση Μ.Στυλιανού


Το ΝΑΤΟ χάνει γρήγορα την υποστήριξη των Ευρωπαίων. Ξέρουμε ότι η εμπιστοσύνη στην συμμαχία μειώνεται στις χώρες που είναι τα κυριώτερα μέλη της –στην Γερμανία και στην Γαλλία-

Το αμερικανικό ινστιτούτο ερευνών Pew Research Center δημοσίευσε στις 9 Φεβρουαρίου τα πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης λαών της Ευρώπης. Σε δέκα χρόνια η εμπιστοσύνη στο ΝΑΤΟ μειώθηκε μεσοσταθμικά κατά 20%.

Σήμερα μόνο το 57% των Γερμανών και το 49% των Γάλλων έχουν μιαν θετική γνώμη για την Συμμαχία. Και αυτοί οι αριθμοί δεν εκπλήσσουν. Στην σημερινή του μορφή το ΝΑΤΟ έχει πάψει από πολλού να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στα συμφέροντα των χωρών της Δυτικής Ευρώπης σε ότι αφορά την ασφάλεια και την άμυνά τους.

Σήμερα η Συμμαχία είναι ένα όργανο για την συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Για τον λόγο αυτόν ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν έχει πολλάκις προτείνει την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού. Θα επρόκειτο για ένα νέο ΝΑΤΟ, χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες και πιθανώς χωρίς την Τουρκία, της οποίας η αντίληψη για την Ευρώπη πολύ απέχει από του να είναι θετική.

Η αμερικανική κυβέρνηση από την πλευρά της αντιδρά με μεγάλη περίσκεψη στην ιδέα της συγκρότησης ενός ευρωπαϊκού στρατού. Και τούτο επειδή σε τέτοιαν περίπτωση το ΝΑΤΟ δεν θα είχε κανένα λόγο υπάρξεως και η δικαιολογία της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη θα ήταν ασθενέστερη.

Γι’ αυτό όλες οι ελπίδες της Ουάσιγκτον στηρίζονται στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης –Πολωνία, Ρουμανία, Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία, όπως και στις Νορβηγία και Σουηδία, που δεν είναι μέλη της Συμμαχίας.

Είναι σε αυτές τις χώρες που τα αντιρωσικά αισθήματα είναι πιο έντονα. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες έχουν συχνά απειλήσει την Γερμανία ότι θα μεταφέρουν τον στρατό και τον εξοπλισμό τους στην Πολωνία, εάν οι Γερμανοί δεν αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους και ειδικώτερα για την συντήρηση των αμερικανικών βάσεων. Στο βάθος αυτού του εκβιασμού, η επιδείνωση των σχέσεων με την Γερμανία είναι απολύτως λογική.

Δεν πρέπει να λησμονείται και μια άλλη πτυχή: Οι Ευρωπαίοι αισθάνονται ολοένα λιγότερο την ανάγκη προστασίας έναντι της Ρωσίας. Για παράδειγμα μόνο το 41% των Γάλλων και το 34% των Γερμανών απάντησαν καταφατικά στο ερώτημα εάν η χώρα τους θα όφειλε να προστρέξει σε βοήθεια μιας χώρας του ΝΑΤΟ που υφίστατο επίθεση από την Ρωσία. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα το ΝΑΤΟ περιλαμβάνει χώρες πολύ επιθετικές κατά της Ρωσίας, όπως οι Βαλτικές Χώρες και η Πολωνία. Και Γάλλοι και Γερμανοί δεν έχουν όρεξη να πολεμήσουν για αμερικανόφιλους προβοκάτορες.

Επιπλέον οι παλαιές εδαφικές διεκδικήσεις ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών παίζουν επίσης ένα ρόλο στην στάση τους απέναντι στην Συμμαχία. Για παράδειγμα, η εύνοια που δείχνουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία. Αλλά στην Ουγγαρία οι ενέργειες του Κιέβου δεν προκαλούν καμιάν επιδοκιμασία. Το 67% των Ούγγρων απάντησαν σε σχετικό ερώτημα ότι η Ουγγαρία θα πρέπει να ανακτήσει τα εδάφη που άλλοτε της ανήκαν, Πρόκειται για την Υπερκαρπαθία, σήμερα επαρχία της Ουκρανίας. Εκεί οι Μαγυάροι (Ούγγροι) αντιπροσωπεύουν μέγα μέρος του πληθυσμού. Κατά τις ουγγρικές αρχές και τον ουγγρικό πληθυσμό, οι συμπατριώτες τους εκεί υπόκεινται σε δυσμενείς διακρίσεις.

Και το 60% των Ελλήνων επιθυμεί επίσης την ανάκτηση των εδαφών τους. Στην πραγματικότητα οι εδαφικές διεκδικήσεις στρέφονται σε γειτονικές χώρες που είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Τα 30% των Γερμανών που ρωτήθηκαν επιθυμούν την επιστροφή των ιστορικών εδαφών τους, πιθανώς εκείνων που προσαρτήθηκαν στην Πολωνία μετά τον πόλεμο.



Είναι φανερό ότι οι διαφορές μεταξύ κρατών της Ευρώπης είναι μεγάλες και δεν θα πάψουν να μεγαλώνουν. Είναι πολυάριθμες οι διεκδικήσεις χωρών της Ευρώπης μεταξύ τους, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Με την κρίση που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ, η Ρωσία θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την θέση της στην Ευρώπη, ειδιικώτερα στην Γαλλία, στην Γερμανία και στην Ιταλία. Σε αυτές τις χώρες υπάρχουν σημαντικές πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και υποστηρίζουν την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σύροι στρατιώτες
Zero Hedge,Wed, 02/12/2020

[ Συναρπαστικού πράγματι ενδιαφέροντος και εξαιρετικά διαφωτιστικό το κατωτέρω ρεπορτάζ , όχι τόσο για τα έργα και ημέρες του Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Συρία, όσο για την παταγώδη διακήρυξη (στα τούρκικα μάλιστα) των ακατάλυτων αισθημάτων αφοσίωσης της Ουάσιγκτον προς την καλή μας γείτονα και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, διακήρυξη που υποχρεώνει σε ανώμαλη προσγείωση τους ονειροπόλους οραματιστές ή πρόθυμους πανηγυριστές της «στρατηγικής μας αναβάθμισης» και του θησαυρού των συμμαχικών εγγυήσεων, που μας εξασφάλισε η συμφωνία μεταβολής της χώρας σε εκτεταμένη αμερικανική βάση και οπλοστάσιο.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Αυτήν την εβδομάδα είδαμε σημαντικές μάχες μεταξύ των συριακών και των τουρκικών στρατευμάτων –μετά τον σκοτωμό άνω των 12 Τούρκων στρατιωτών την Δευτέρα και την Τρίτη, στην συνέχεια ενός αιματηρού Σαββατοκύριακου, με ενδεχομένως εικοσάδες νεκρών από κάθε πλευρά και τώρα και οι δύο υπόσχονται να εξοντώσουν τις δυνάμεις του άλλου εάν υποστούν επίθεση. Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν ανακοίνωσε μιαν επιτυχή επιχείρηση αντιποίνων εναντίον της «εχθρικής» συριακής δύναμης, στην οποία, όπως ισχυρίστηκε, σκοτώθηκαν 100 Σύροι στρατιώτες.

Ο στρατός της Συρίας υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσει να μάχεται εναντίον των «τουρκικών δυνάμεων κατοχής», ενώ ο Ερντογάν, εν μέσω επιθέσεων εναντίων Τούρκων στρατιωτών στο Ιντλίμπ, απειλούσε την συριακή κυβέρνηση ότι «θα πληρώσει ένα πολύ βαρύ τίμημα».

«Το συριακό καθεστώς, ιδίως στο Ιντλίμπ, εισέπραξε ότι του αξίζει- δήλωσε ο Ερντογάν την Τρίτη. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, θα συνεχίσουμε. Θα ανακοινώσω αύριο αυτά τα μέτρα.» Ήταν η ημέρα όπου συριακό ελικόπτερο έπεσε και συντρίφτηκε, προφανώς χτυπημένο από τζιχαντιστές της Hayat Tahrir al-Sham , παρακλαδιού της Αλ Κάϊντα, οπλισμένους με φορητούς πυραύλους MANPAD.

Την επομένη ο Ερντογάν ύψωσε ακόμη τους τόνους. Αφού επιβεβαίωσε ότι τουλάχιστον 14 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν σε πρόσφατες μάχες στο Ιντλίμπ με τον στρατό της Συρίας, δήλωσε ότι ο τουρκικός στρατός είναι έτοιμος να επιτεθεί εναντίον των κυβερνητικών στρατευμάτων της Συρίας «οπουδήποτε», εάν οι τουρκικές δυνάμεις υποστούν επίθεση, δείχνοντας έτσι την πρόθεσή του να κλιμακώσει την σύρραξη πέραν της σημερινής εστίας της, στην επαρχία του Ιντλίμπ.

«Εάν συμβεί και ο ελαφρότερος τραυματισμός στους στρατιώτες μας στα παρατηρητήρια ή αλλού, δηλώνω από εδώ ότι θα χτυπήσουμε τις κυβερνητικές δυνάμεις παντού από σήμερα, ανεξάρτητα από τα σύνορα του Ιντλίμπ ή τις γραμμές της συμφωνίας του Σότσι», είπε ο Ερντογάν, αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις του 2018 για την εκεχειρία, που υποστήριζε η Ρωσία.

«Θα το κάνουμε με όλα τα αναγκαία μέσα, από αέρος ή ξηράς, χωρίς να διστάσουμε και χωρίς χρονοτριβές» πρόσθεσε, δηλώνοντας την πρόθεση να καταρρίψει συριακά αεροπλάνα.


Τουρκικές φάλαγγες εισρέουν στο Ιντλίμπ, Φωτό: Anadolu Agency.
Αυτόν τον μήνα η Τουρκία έστειλε τουλάχιστον 5.000 στρατιώτες και φάλαγγες τεθωρακισμένων αυτοκινήτων και τανκ, σε ενίσχυση των 12 παρατηρητηρίων στο Ιντλίμπ, βάσει της συμφωνίας του Σότσι. Ωστόσο η υποτιθέμενη ζώνη αποκλιμάκωσης ουδέποτε εφαρμόστηκε, δοθέντος ότι η Συρία δεχόταν συνεχείς επιθέσεις στο Χαλέπι, σε τρομοκρατικές εξορμήσεις από το Ιντλίμπ, υπό την προστασία του Ερντογάν, όπως καταγγέλλει η Συρία.

Κρίσιμη καμπή: Σε μια σπάνια εξέλιξη, μετά μια διετία όπου οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον χειροτέρευαν με ταχύ ρυθμό, η ΄Αγκυρα δέχτηκε την πλήρη αμερικανική υποστήριξη κατά την αναμέτρησή της με τον συριακό στρατό στο Ιντλίμπ. Ο υπουργός των Εξωτερικών Μάικ Πομπέο έγραψε στο Τουίτερ για τους τελευταίους θανάτους Τούρκων στρατιωτών: «Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις του καθεστώτος ΄Ασαντ και της Ρωσίας πρέπει να σταματήσουν. ΄Εστειλα τον Τζιμ Τζέφρυ στην ΄Αγκυρα να συντονίσει τα μέτρα αντίδρασης σε αυτήν την αποσταθεροποιητική επίθεση. Στεκόμαστε δίπλα στην Τουρκία, σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ.»

Ο ειδικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ στην Συρία Τζέϊμς Τζέφρυ έφθασε την νύχτα της Τρίτης στην ΄Αγκυρα και ανήγγειλε την ετοιμότητα των ΗΠΑ να ενισχύσουν την Τουρκία εναντίον της επίθεσης του συριακού καθεστώτος στο Ιντλίμπ.

Σε προγραμματισμένο συμβολισμό, ο Αμερικανός απεσταλμένος , κατά την υποδοχή του στο αεροδρόμιο, έκανε αυτή την διακήρυξη υποστήριξης στον Ερντογάν…στη τουρκική γλώσσα.


https://twitter.com/Ozkok_A/status/1227485934540726272

Ο Αμερικανός Ειδικός Απεσταλμένος Τζέιμς Τζέφρυ, μόλις πάτησε το πόδι του στην Τουρκία δεν αρκέστηκε να διακηρύξει την υποστήριξη (των ΗΠΑ) στον Ερντογάν, αλλά έκανε αυτήν την δήλωσή του στην τούρκικη γλώσσα –σε φανερό συμβολισμό ότι η Ουάσιγκτον είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα σε υποστήριξη της Τουρκίας κατά την σύγκρουσή της με τις δυνάμεις του ΄Ασαντ.

(The US Special Envoy to the region James Jeffrey didn't merely touch down in Turkey declaring support to Erdogan, but he declared support while speaking Turkish — clear symbolism that Washington is ready to go 'all in' backing up Turkey as it clashes with pro-Assad forces.)

Υπό το φως των προσφάτων ακόμη γεγονότων, όπου οι σύμμαχοι Συρία και Ρωσία έφτασαν στα όρια της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για το μέλλον του Ιντλίμπ, και με το ενδεχόμενο να εξαπολυθεί, από τρομοκράτες της Αλ Κάϊντα, μια νέα (δήθεν) «χημική επίθεση του ΄Ασαντ» σαν προβοκάτσια», η τελική μάχη στο Ιντλίμπ μπορεί να αποτελέσει την θρυαλλίδα αναζωπύρωσης του πολέμου μέσω αντιπροσώπων στην Συρία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τουρκική συνοδεία αρμάτων εισερχόμενη στην πόλη Σαρμάντα της βορειοδυτικής επαρχίας Ιντλίμπ της Συρίας.

M.K.Bhadrakumar, Comite Valmy, 7-2-2020

[ Το κατωτέρω άρθρο εμπειρότατου Ινδού διπλωμάτη, με εξειδίκευση στα θέματα νοτιοδυτικής Ασίας και πρώην πρεσβευτή στην Άγκυρα, αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από τους μελετητές του ρευστού, απατηλού και απρόβλεπτου πλέγματος των σχέσεων και των κινήσεων της Τουρκίας του Ερντογάν, η καταγραφή και ανάλυση των οποίων παρέχει εδώ ένα πολύτιμο βοήθημα στην ρεαλιστική διάγνωση της βαρύτητας των συμμαχικών διαβεβαιώσεων όσο και των συντελεστών δυνατότητας του επιθετικού γείτονα να αντιμετωπίσει μιαν Ελλάδα αποφασισμένη να αντισταθεί. Το συμπέρασμα θα μπορούσε να συνοψισθεί στο ότι τα υποστυλώματα του τουρκικού τραμπουκισμού είναι δανεικά και εύθραυστα και η ξενοκίνητη εδώ προπαγάνδα των προαγωγών του ενδοτισμού και της Χάγης είναι αποκρουστέα όσο και αποκρουστική.]

Εισαγωγή/Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η ρωσική αντίδραση στις τελευταίες στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στην βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας εκδηλώθηκαν υπό την μορφή μιας μακράς συνέντευξης, στην κυβερνητική εφημερίδα Ροσίσκαγια Γαζέτα , του υπουργού των εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ στις 4 Φεβρουαρίου, η οποία έκτοτε ακολουθήθηκε από μιαν επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών την Πέμπτη.

Η Μόσχα ετόνισε ότι η εξελισσόμενη συριακή επιχείρηση στο Ιντλίμπ αποβλέπει στην εξάλειψη των τρομοκρατικών κλάδων της Αλ Κάϊντα , που υποστηρίζονται από την Τουρκία και τις Δυτικές χώρες.

Ο Λαβρώφ αναφέρθηκε στο λεγόμενο Σχέδιο της Αστάνα, το οποίο προέκυψε, μετά την ρωσική επέμβαση του 2015, από την κατάρρευση του προγράμματος αλλαγής καθεστώτος που εφάρμοζαν «οι Δυτικοί και άλλοι ξένοι εταίροι» στην Συρία. Εξήγησε πως η διαδικασία της Αστάνα οδήγησε στην «ζώνη αποκλιμάκωσης» στο Ιντλίμπ, όπου «τρομοκρατικές ομάδες κοπαδιάστηκαν μαζί». Η Ρωσία και η Τουρκία συνήψαν συγκεκριμένες γραπτές συμφωνίες που ξεκαθάριζαν τις δεσμεύσεις τους για τον έλεγχο στο Ιντλίμπ. Εντούτοις, δήλωσε ο Λαβρώφ:

«Δυστυχώς, μέχρι τώρα, η Τουρκία δεν εκπλήρωσε δύο από τις κρίσιμες δεσμεύσεις της που προορίζονταν να λύσουν τον πυρήνα του προβλήματος του Ιντλίμπ. ΄Ηταν αναγκαίο να διαχωριστεί η ένοπλη αντιπολίτευση από τους τρομοκράτες του Σαμπχάτ αλ-Νούσρα, που μετονομάσθηκε σε Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ. Και οι δυο είναι γραμμένες στην μαύρη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Έτσι ούτε η μία ούτε η άλλη έχουν λόγο να βρίσκονται στο Ιντλίμπ»

Ακόμη και μετά από επανειλημμένες υπομνήσεις από την Ρωσία, η Τουρκία δεν κινήθηκε. Επίσης ο Λαβρώφ επανέλαβε ότι η πρόσφατη τουρκική στρατιωτική ανάπτυξη στο Ιντλίμπ εφαρμόσθηκε χωρίς μια προηγούμενη ενημέρωση της ρωσικής πλευράς. Και πρόσθεσε: «Τους συνιστούμε να συμμορφωθούν ακριβώς στις συμφωνίες του 2018 και 2019 στο Σότσι για το Ιντλίμπ»

Η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών της 6ης Φεβρουαρίου, όπως μεταδόθηκε από το πρακτορείο Τας, αποκάλυψε ότι υπήρξαν Ρώσοι νεκροί εξ αιτίας «της εντεινόμενης τρομοκρατικής δραστηριότητας». Και εξηγούσε τις επιχειρήσεις των συριακών στρατιωτικών δυνάμεων ως αντίδραση στην «απαράδεκτη άνοδο τη τρομοκρατικής δράσεως».

Κατά την διάρκεια του Δεκεμβρίου « πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 1.400 τρομοκρατικές επιθέσεις, με τανκς, πολυβόλα, μαχητικά οχήματα πεζικού, όλμους και πυροβολικό». Και μόνο στο περασμένο δεκαπενθήμερο, «καταγράφηκαν περισσότερες από 1.000 επιθέσεις, εκατοντάδες Σύροι στρατιωτικοί και πολίτες σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν και η ρωσική βάση στο Χμευμίμ δέχθηκε επανειλημμένες επιθέσεις.

«Όλα αυτά -τονίζει η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών- πιστοποιούν μιαν απαράδεκτη αύξηση της τρομοκρατικής δύναμης το Ιντλίμπ, όπου οι δράστες απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας και ελευθερίας δράσεως», κατάσταση που δεν αφήνει άλλη επιλογή στην κυβέρνηση της Συρίας από το « να αντιδράσει σε αυτήν την εξέλιξη.»

Αποκρούοντας την απαίτηση του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν να σταματήσει η συριακή κυβέρνηση τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιντλίμπ και να αποσύρει τις δυνάμεις της, η ρωσική ανακοίνωση αναφέρει: « Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο συριακός στρατός μάχεται στο δικό του έδαφος εναντίον εκείνων που έχουν επισημανθεί ως τρομοκράτες από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δεν χωρούν άλλες ερμηνείες. Είναι δικαίωμα και ευθύνη της συριακής κυβέρνησης να πολεμήσει τους τρομοκράτες στην Συρία.»

Περιέργως, τόσο η συνέντευξη Λαβρώφ όσο και η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών επέσυραν την προσοχή στην μεταφορά, κατά τις τελευταίες εβδομάδες, τρομοκρατικών ομάδων από το Ιντλίμπ στην βορειοδυτική Συρία και από εκεί στην Λιβύη. Ο υπαινιγμός είναι σαφής –η Άγκυρα συνεχίζει να κινεί τρομοκρατικές ομάδες ως εργαλεία της περιφερειακής στρατηγικής της στην Συρία (και στην Λιβύη).

Η Ρωσία έχει επαφές με όλες τις παρατάξεις στην Λιβύη, περιλαμβανομένου του στρατηγού Καλίφα Χαφτάρ. Η υπαινικτική προειδοποίηση εδώ είναι ότι ο Ερντογάν θα έχει να πληρώσει ακριβά στην Λιβύη, όπου δεν μπορεί να υπολογίζει στην ρωσική κατανόηση.

Η Τουρκία υφίσταται ήδη περιφρονητική κριτική από την Ε.Ε., Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σαουδική Αραβία για την στρατιωτική επέμβασή της στην Λιβύη, ιδιαίτερα για την χρησιμοποίηση των τρομοκρατικών ομάδων που ελέγχει στην Συρία. Η περιφερειακή απομόνωση της Τουρκίας είναι τώρα πλήρης.

.Η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών κατέληγε αναφέροντας: «Επαναβεβαιώνουμε την δέσμευσή μας στις συμφωνίες που επιτεύθηκαν στις συνομιλίες της Αστάνα, οι οποίες προβλέπουν την καταπολέμηση των τρομοκρατικών ομάδων στην Συρία υπό τον όρο του σεβασμού της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Θα διατηρήσουμε τον στενό συντονισμό με τους Τούρκους και τους Ιρανούς εταίρους μας προκειμένου να επιτύχουμε διαρκή σταθερότητα και ασφάλεια στην χώρα».
΄Εχει εξαιρετική σημασία ότι η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών πρόβαλε ιδιαίτερα τους «Ιρανούς εταίρους» ως αναφορά. Στις 5 Φεβρουαρίου, ενώ δεχόταν τον νέο Ιρανό πρεσβευτή στην Μόσχα, ο Πρόεδρος Πούτιν επίσης δήλωσε ότι η Ρωσία και το Ιράν είναι οι «αποφασιστικοί ισχυροί παράγοντες» στον αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας στον κόσμο και θα συνεχίσουν αυτήν την συνεργασία τους. Και ο Πούτιν πρόσθεσε «Η συνεργασία (της Ρωσίας) με το Ιράν στα πλαίσια της συμφωνίας της Αστάνα διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στον διακανονισμό της σύγκρουσης στην Συρία.»

Αυτό που συνάγεται είναι ότι η Μόσχα διαβλέπει ότι πίσω από την άστατη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου Ερντογάν υπάρχει η παλαιά πρακτική να χρησιμοποιεί η Τουρκία τρομοκρατικές ομάδες σαν όργανα, με την κρυφή υποστήριξη Δυτικών δυνάμεων. Η Μόσχα είναι ασφαλώς ενήμερη ότι οι ΗΠΑ φλερτάρουν τον Ερντογάν με στόχο να μεταβάλουν την στρατιωτική ισορροπία εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν στην σκακιέρα Ιράκ-Ιράν, μετά τον σκοτωμό του στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί.

Περιέργως την Δευτέρα ένα αμερικανικό Εφετείο συμφώνησε να «παγώσει» μιαν υπόθεση εναντίον της τουρκικής κρατικής τράπεζας HalkBank, με την κατηγορία ότι παραβίασε τις αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν. Ο δημοκρατικός γερουσιαστής Ron Wyden με επιστολή του στον Γενικό Εισαγγελέα William Barr ρωτάει εάν ο Πρόεδρος Τραμπ έχει επέμβει υπέρ της τουρκικής τράπεζας!

Τηλεγράφημα του Ρώυτερ ανέφερε ότι ο γερουσιαστής Wyden ζητούσε από τον Γενικόν Εισαγγελέα να αναφέρει διεξοδικά τις επικοινωνίες του με τον Τραμπ, τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν και τον Τούρκο υπουργό των Οικονομικών Berat Albayrak (που είναι επίσης γαμπρός του Ερντογάν).

Στο σκάνδαλο της HalkBank εμπλέκεται ο Ερντογάν και μέλη της οικογένειάς του και μια καταδικαστική απόφαση θα ήταν εξαιρετικά επιζήμια πολιτικά για τον Πρόεδρο και τον γαμπρό του, τον οποίο προετοιμάζει ως πιθανό διάδοχο. Το σκάνδαλο της HalkBank επικρέμαται ως Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τον Ερντογάν και η Ουάσιγκτον έχει ειδικότητα στην χρήση τέτοιων μέσων πίεσης σε δύστροπους ξένους συνομιλητές.

Από την άλλη πλευρά, εάν ο Τραμπ έχει κάνει μιαν εξυπηρέτηση στον Ερντογάν (η σε οποιονδήποτε άλλωστε) θα περιμένει ένα αντάλλαγμα. Και είναι σίγουρο ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα οραματίζεται ότι η συνεργασία του Ερντογάν μπορεί να είναι ο καταλύτης στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Συρία και στο Ιράκ. Πάντως η Μόσχα διατηρεί ανοιχτή την γραμμή με την Άγκυρα.

Βέβαιο είναι ότι εσκεμμένα η Μόσχα ετόνισε την υπεροχή της ρωσο-ιρανικής συμμαχίας στην Συρία, όπου η Ουάσιγκτον κλιμακώνει τις πιέσεις τελευταία, στα πλαίσια της μεθόδου «μέγιστη πίεση» που απειλεί την Τεχεράνη με ευρύ περιφερειακό πόλεμο.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σύροι Τζιχαντιστές και τώρα μισθοφόροι της Τουρκίας στην Λιβύη
Zero Hedge,Fri, 02/07/2020
Mετάφραση:Μ.Στυλιανού

Η ανεξάρτητη τουρκική πηγή ειδήσεων Ahval,παράλληλα με ερευνητές ρεπόρτερ στην Συρία και στην Λιβύη,διαπίστωσαν ένα ανησυχητικό φαινόμενο: Πολλοί από τους αναφερόμενους «αντάρτες» μισθοφόρους από την Συρία που μεταφέρονται στην Τρίπολη για να πολεμήσουν για λογαριασμό της εκεί κυβέρνησης εναντίον των δυνάμεων του στρατηγού Χαφτάρ πιστεύουν ότι στέλνονται «να πολεμήσουν τους Ρώσους»

Το Ahval news μεταδίδει τα ακόλουθα:

« Για να ενισχύσει την μαχητικότητά τους η Τουρκία λέει στους αντάρτες της Συρίας που στέλνει στην Λιβύη πως θα πολεμήσουν τους Ρώσους» αποκάλυψε η ερευνητική εφημερίδα την Τετάρτη, επικαλούμενη πηγές από τον «Συριακό Εθνικό Στρατό» που προστατεύει η Τουρκία.

«Υπάρχουν Ρώσοι εδώ», είπε ένας μισθοφόρος 21 χρόνων από το Κάφρ Νάμπλ, μια πόλη στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας. «Οι Τούρκοι μας εβεβαίωσαν γι’ αυτό. Εγώ ούτε θα πείραζα εδώ ένα Λίβυο.Αλλά αν πετύχω έναν Ρώσο θα του χώσω ένα ρόπαλο στον….»

Από τον περασμένο μήνα η ΄Αγκυρα επιβεβαίωσε ότι πολεμιστές του «ελεύθερου συριακού στρατού’ υποστηριζόμενοι από την Τουρκία μεταφέρονται αεροπορικώς στην Τρίπολη για να υπερασπίσουν την Κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας που προασπίζεται την λιβυκή πρωτεύουσα από την επίθεση των στρατευμάτων του στρατηγού Καλίφα Χαφτάρ.

« Με την βοήθεια των τουρκικών δυνάμεων και τον εξοπλισμό τους, θα νικήσουμε τους Ρώσους», δήλωσε ένα ένοπλος από την Συρία. ΄Εχει προφανώς γίνει διαδεδομένο αστείο ότι οι μισθοφόροι που στέλνονται στην Λιβύη χάφτουν στα τυφλά ότι τους λέει η Τουρκία.

Φυσικά δεν υπάρχουν στην Λιβύη Ρώσοι στρατιώτες. Εάν οι Τούρκοι τους λένε ότι θα πολεμήσουν Ρώσους την Λιβύη, αυτοί πιστεύουν ότι πολεμούν τον ίδιο εχθρό που τους βομβάρδιζε στις πόλεις τους στην Συρία, είπε ένα Σύρος αξιωματικός στον ερευνητή ρεπόρτερ Lindsey Snell. «Αλλά φυσικά αυτό είναι ψέμα και η Λιβύη δεν είναι Συρία.. Αλλά αυτοί οι μισθοφόροι πιστεύουν ότι τους λέει η Τουρκία».

Το δημοσίευμα του Ahval news αναφέρει ότι περί τους 4.700 μισθοφόροι από την Συρία υποστηριζόμενοι από την Τουρκία μεταφέρθηκαν τον περασμένο μήνα στην Λιβύη. Η μεταφορά τους είχε αρχίσει πριν ακόμη η τουρκική κυβέρνηση πέρασε από την Βουλή την απόφαση να στείλει στρατιωτική βοήθεια και τουρκικά στρατεύματα για να ενισχύσουν και συμβουλεύουν τις δυνάμεις της Τρίπολης.

Στο μεταξύ, ενώ η Μόσχα θεωρείται σημαντικός διπλωματικός υποστηρικτής του στρατηγού Χαφτάρ, η μεγαλύτερη στρατιωτική βοήθεια στις δυνάμεις του προέρχεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν υπήρξαν δημοσιογραφικές πληροφορίες ούτε υποθέσεις ότι κρατικές ρωσικές δυνάμεις ή σύμβουλοι βρίσκονται στην Λιβύη, εκτός ίσως ιδιωτικών εργολαβικών συγκροτημάτων.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο αναφέρθηκε ευρύτατα ότι περί τους 100 Ρώσοι μισθοφόροι της ομάδας Βάγκνερ ενίσχυαν τις δυνάμεις του Χάφταρ.
Syrian jihadists file image, via Al Masdar News


 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου