Articles by "Αρθρογραφία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γράφει η Φιλόλογος Ευαγγελία Μ. Παναή (*)

Ως τώρα, μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού, αποδέχτηκε κάθε μυθοπλασία που του σέρβιραν οι κυβερνήσεις, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ: «ο αέρας παρέσυρε το Oruc Reis εντός των Ελληνικών υδάτων» όσο και της ΝΔ: «Το Oruc Reis πλέει εντός Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας αλλά δεν ερευνά», που ύστερα έγινε: «Άπλωσε καλώδια, αλλά αυτό δεν μας προκαλεί βλάβη, αφού δεν τρυπάει» κλπ, κλπ.

Και πώς να μην γίνει αυτό, αφού ο μεγάλος συμβιβασμός, έγινε από το 1996, από τους επαίσχυντους χειρισμούς της κυβέρνησης Σημίτη στα Ίμια και στην ακόμη πιο επαίσχυντη και εθνοκτόνα συνθήκη της Μαδρίτης που υπέγραψε ο Σημίτης το 1997, η οποία κυριολεκτικά άνοιξε την κερκόπορτα, για να γκριζάρει το Αιγαίο.
Διότι όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, αποκρύπτουν τεχνηέντως το γεγονός ότι, εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία διαρκώς και σταθερά, θεμελιώνει δίκαιο, πάνω σε ανήθικα, παράλογα και παράνομα τετελεσμένα, τα οποία «χτίζει» συστηματικά, βήμα-βήμα, ή καλύτερα, επεισόδιο-επεισόδιο, βάσει καλά προμελετημένου σχεδίου.

Παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο, με πράξεις παράνομες, ανήθικες, επικίνδυνες και επιθετικές, που δεν είναι καθόλου σπασμωδικές και σίγουρα όχι ανεξάρτητες η μία από την άλλη, αλλά αντιθέτως, κάθε μία, αποτελεί έναν κρίκο, μιας μεγάλης αλυσίδας, που τυλίγει γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ελληνισμού και των Ελληνικών Δικαίων και Συμφερόντων!
Η κυβέρνηση, για να διασκεδάσει τις εύλογες ανησυχίες και την αγανάκτηση του Ελληνικού λαού για την φοβική αντιμετώπιση της Τουρκίας, αλλά και για να καλύψει τις λανθασμένες επιλογές της, καλλιεργεί κατά κόρον τρεις τουλάχιστον μύθους:
α) Ό,τι παράνομο και επιθετικό διαπράττουν κατά καιρούς οι ιμπεριαλιστικές τουρκικές κυβερνήσεις εναντίον της Ελλάδας, γίνεται (δήθεν), για τον αντιπερισπασμό της τουρκικής κοινής γνώμης από τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, γεγονός που ισχύει, μόνον έως ένα ορισμένο βαθμό, αλλά δεν είναι αυτός, ο κύριος λόγος.
β) Ότι είναι «υπόθεση χρόνου» και οσονούπω επίκειται (δήθεν), επιβολή κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον της Τουρκίας, αποσιωπώντας τον διαρκή, μακροχρόνιο, σταθερό και αδιαμφισβήτητα φιλοτουρκικό προσανατολισμό, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επί μέρους μελών της, με προεξάρχουσα φυσικά την Γερμανία, που ήταν και είναι ο σύμμαχος, ο συναίτερος και ο υποστηρικτής της Τουρκίας, ήδη, από την περίοδο της σφαγής και του ξεριζωμού του Μικρασιατικού Ελληνισμού το 1922.
γ) Ότι η Ελλάδα έχει (δήθεν) να προσδοκά, αλλαγή στάσης -επί το φιλελληνικότερον-, στην πολιτική των ΗΠΑ, με την εναλλαγή Τραμπ-Μπάιντεν, στην κυβέρνηση, διαστρέφοντας την πραγματικότητα δεκαετιών που αποδεικνύει ότι, η πολιτική των ΗΠΑ υπήρξε πάντοτε φιλοτουρκική, είτε κυβερνούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι, είτε κυβερνούσαν οι Δημοκρατικοί.
Έτσι, διαστρέφεται η πραγματικότητα και αποκρύπτεται η αλήθεια, ότι:
Έπρεπε προ πάρα πολλού, η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, να χαράσσεται με μοναδικό και αποκλειστικό γνώμονα, τα συμφέροντα της Ελλάδας, του Ελληνικού Λαού και του Ελληνισμού!
Και μόνον!

Και όχι με βάση τα ΝΑΤΟικά και τα Ευρωγερμανικά συμφέροντα, όπως γίνεται δεκαετίες τώρα, με καταστροφικά για την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελέσματα!
Η Τουρκία έχει προ πολλού επιλέξει και εφαρμόζει συστηματικά, ανυποχώρητα και με διαρκώς αυξανόμενο θράσος, μια επιθετική, ιμπεριαλιστική πολιτική, γεμάτη με παράνομες πράξεις που καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο, πολιτική που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ, ώσπου να πετύχει τους στόχους της!
Αντιθέτως, είναι η Ελλάδα που έπρεπε αντί να είναι το υπάκουο παιδί στην εξυπηρέτηση των ΝΑΤΟικών και Ευρωγερμανικών συμφερόντων, να έχει ήδη προ πολλού, αλλάξει την στάση της και προ πάντων την ουσία και το περιεχόμενο της εξωτερικής της πολιτικής, με βάση τα συμφέροντα του Ελληνισμού!
Αυτό, προϋποθέτει να γίνει αμέσως, ό,τι βασικό και απαραίτητο δεν έγινε μέχρι σήμερα:
α) Ελλάδα και Κύπρος να είναι μια ενιαία και αδιαίρετη επιχειρησιακή οντότητα!
Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου έπρεπε να είχε ήδη υπογραφεί ΧΘΕΣ!
β) Η Ελλάδα να έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έτσι ώστε να αντιστοιχούν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ με τον εναέριο χώρο της, δηλαδή τα δέκα μίλια, και αυτό έπρεπε να έχει ήδη γίνει ΧΘΕΣ!
γ) Η Ελλάδα να χαράξει την αμυντική της πολιτική και τους εξοπλισμούς της, με βάση την άμυνα και την προστασία του Λαού και της Χώρας μας, αλλά και την προστασία των Εθνικών μας Συμφερόντων, με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται σε εξοπλισμό και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!
δ) Η Ελλάδα να προχωρήσει στην προμήθεια δικού της ερευνητικού σκάφους και στην διενέργεια δικών της θαλασσίων ερευνών για υδρογονάνθρακες και αυτό έπρεπε να είχε γίνει ΧΘΕΣ!

Το Καστελλόριζο, δεν είναι η εσχατιά της Ελλάδας!



Όποιος το πιστεύει, πέφτει στην παγίδα της τουρκικής προπαγάνδας!
Το Καστελλόριζο είναι το κέντρο των συμφερόντων του Ελληνισμού, το κέντρο του τόξου, που ξεκινάει από το τριεθνές του Έβρου, διατρέχει όλα τα Ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, και φτάνει μέχρι και την χερσόνησο της Καρπασίας, στην Κύπρο!


Το Καστελλόριζο, είναι ακριβώς,
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!

Και ως τέτοιο πρέπει να προστατευθεί και να προστατευθούν και τα δικαιώματα της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ελληνισμού, που απορρέουν με βάση το διεθνές δίκαιο, σε στεριά, θάλασσα και αέρα!



(*) Ευαγγελία Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας, μέλος της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 
Παραδείσι Ρόδος



Pars Today, Comite Valmy, 21-11-20

[To κατωτέρω ρεπορτάζ του Ιρανικού πρακτορείου ειδήσεων είναι διαφωτιστικά αποκαλυπτικό για το δαιμονικό ζατρίκιο «σχέσεων συμπαράταξης» των γειτόνων Ρωσίας, Τουρκίας, Ιράν.
Το πρακτορείο Παρς αποτελεί την ημιεπίσημη φωνή του Ιράν, τον αυθεντικό εκφραστή της ιρανικής κυβέρνησης. Το πορτραίτο, επομένως, της Τουρκίας που σκιαγραφεί είναι διαφωτιστικό για τα αισθήματα που το υπαγορεύουν.
Οι αποκλειστικές πληροφορίες που μεταδίδει αποκαλύπτουν την στενή παρακολούθηση των δρωμένων της Τουρκίας σε τρία μέτωπα ζωτικού ενδιαφέροντος για το Ιράν. Διαφωτιστική είναι και η απερίφραστα επικριτική στάση του Ιράν για την Ιώβεια ανοχή του Κρεμλίνου στις υποχθόνιες τουρκικές επιχειρήσεις εναντίον και των ρωσικών συμφερόντων –επίκριση που υποδηλοί κίνδυνο επιπτώσεων στις σχέσεις Ιράν- Ρωσίας. Πολλαπλά, επομένως, ενδιαφέρον το ρεπορτάζ και για τον εδώ διπλωματικό παρατηρητή.]

Μετάφραση/Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Την Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου, ο Πρόεδρος Πούτιν προειδοποίησε τον άξονα ΗΠΑ/ΝΑΤΟ ενάντια στην επανάληψη του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ εάν δεν τηρηθούν οι όροι της εκεχειρίας. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, υπαινισσόταν τις προσπάθειες της Τουρκίας να παρέμβει στρατιωτικά στις τάξεις των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν, σε μια προσπάθεια παρεμπόδισης της ρωσικής ειρηνευτικής αποστολής που έχει ήδη επιτρέψει την ανάπτυξη χιλίων στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
«Όσοι προσπαθούν να εμποδίσουν την εφαρμογή της συμφωνίας Ναγκόρνο-Καραμπάχ πρέπει να γνωρίζουν ότι ο πόλεμος θα αντικαταστήσει αυτό το σχέδιο», προειδοποίησε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Και συνέχισε: «Όλες μας οι προσπάθειες, η βοήθειά μας πρέπει να είναι προς το συμφέρον του λαού της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν».
Τι ακριβώς σημαίνει η προειδοποίηση του Ρώσου προέδρου;
Πράγματι, το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε την ανάπτυξη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, αν και η Ρωσία εξακολουθεί να αντιτίθεται σε αυτήν. Η ιδέα της Άγκυρας είναι προφανώς να κάνει μιαν επανάληψη του Iντλίμπ (στη Συρία), όπου κοινές στρατιωτικές περιπολίες Ρωσίας/Τουρκίας χρησιμεύουν κυρίως ως παραβάν για μια εδαφική κατοχή που επιτρέπει να παραμένει άθικτη η δεξαμενή τρομοκρατών στην υπηρεσία του Σουλτάνου.
Είναι ένα εργοστάσιο για την παραγωγή τρομοκρατών, και για την άντληση χρημάτων όποτε ο Ερντογάν το κρίνει σκόπιμο. Για τους παρατηρητές, το θολό καθεστώς του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο ρωσικό σχέδιο εκεχειρίας είναι η αχίλλειος πτέρνα. Θα παραμείνει το Ναγκόρνο Καραμπάχ αυτόνομο κράτος ή θα ενταχθεί στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν;
Αυτή η αδιαφάνεια είναι που κάνει το Nαγκόρνο Καρσαμπάχ ένα δυνητικά εκρηκτικό ζήτημα, κάπως όπως και το θέμα των Κούρδων, όπου μια εθνοτική ομάδα εξυπηρετεί κάθε τόσο τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ. Μετά τη στρατιωτική ήττα του, ο Αρμένιος πρωθυπουργός Πασινιάν, ο οποίος αρνείται να παραιτηθεί, έχει στραφεί σε αναζήτηση στήριξης στα Εμιράτα του Περσικού Κόλπου, ελπίζοντας να τροφοδοτήσει τις εντάσεις ΗΑΕ-Τουρκίας. Αλλά αυτό θα δημιουργούσε ένα ευνοϊκό πλαίσιο για την ανάφλεξη των εχθροπραξιών και την μετατροπή του Ναγκόρνο Καραμπάχ - όπως και στη Λιβύη και στο Ιντλίμπ- σε τροφείο μισθοφόρων τρομοκρατών στην υπηρεσία της Άγκυρας.
Πράγματι, πληροφορίες από ρωσικές στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι, αρκετά αεροσκάφη στρατιωτικών μεταφορών Airbus A400M με Τούρκους στρατιώτες προσγειώθηκαν σε ένα από τα αεροδρόμια του Μπακού, πρωτεύουσας του Αζερμπαϊτζάν την Παρασκευή (20 Νοεμβρίου). Για τον αριθμό των στρατιωτών που αποβιβάσθηκαν δεν υπήρξαν πληροφορίες. Η πηγή αναφέρει ότι αυτό το άγημα του «τουρκικού στρατού» θα «συλλειτουργήσει με τη Ρωσία»: «Το άγημα θα λειτουργήσει ως παρατηρητής στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν και η παρουσία του συνδέεται με το μνημόνιο που υπεγράφη νωρίτερα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας για τη συγκρότηση του Παρατηρητηρίου. Η υποστήριξή της επιτρέπει στον τουρκικό στρατό, σε συνεργασία με τη ρωσική πλευρά, να παρακολουθεί τη συμμόρφωση του Ερεβάν και του Μπακού στην κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ".
Ωστόσο, το ρωσικό ΥΠΕΞ είχε ήδη απορρίψει την προοπτική «κοινών περιπολιών Τουρκίας-Ρωσίας» τονίζοντας ότι το κέντρο εποπτείας της εκεχειρίας Τουρκίας-Ρωσίας θα παραμείνει στο τεχνικό επίπεδο, αναπτύσσοντας μόνο μη επανδρωμένα αεροσκάφη και στέλνοντας εξ αποστάσεως τα στοιχεία στον τουρκικό στρατό. Ωστόσο, η ανάπτυξη του τουρκικού στρατού στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι αυτό που επιδίωκε ο άξονας ΗΠΑ/ΝΑΤΟ από την αρχή, γνωρίζοντας τις δυνατότητες της Τουρκίας να κινητοποιήσει τα τρομοκρατικά στρατεύματά της και να τα εγκαταστήσει στις πύλες της Ρωσίας. Είναι ο Πρόεδρος Πούτιν, τόσο πρόθυμος να βγάλει τον Ερντογάν από το στρατόπεδο των ΗΠΑ, κάνοντας εδώ έναν σοβαρά λανθασμένο υπολογισμό;
"Το Τουρκικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την Τρίτη (17 Νοεμβρίου) πρόταση η οποία επιτρέπει την ανάπτυξη στρατευμάτων στο Αζερμπαϊτζάν για την παρακολούθηση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που επετεύχθη στην περιοχή Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η πρόταση εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να στείλει στρατεύματα στην περιοχή για ενιαύσια θητεία. Οι ακριβείς αριθμοί θα καθοριστούν από τον Πρόεδρο. Το κείμενο αναφέρει επίσης τη δημιουργία ενός "Κοινού Κέντρου" Τουρκίας-Ρωσίας με αποστολή παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, και διευκρινίζει ότι Τούρκοι πολίτες και στρατιωτικοί θα συμμετάσχουν εάν χρειαστεί στις δραστηριότητες του κέντρου.
Παρεμπιπτόντως, η Ρωσία υπολογίζει σε αυτή τη μεγάλη αεροπορική βάση που πρόκειται να δημιουργήσει στο Ναγκόρνο Καραμπάχ για να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Ωστόσο, φαίνεται να ξεχνά ότι η παρουσία της βάσης της στο Χμειμίμ (στη Συρία) δεν εμπόδισε την Τουρκία να καταστήσει το Ιντλίμπ «Τεροριστάν» (Τρομοκράτος),σημειώνει ένας ειδικός.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



«Η Γη της Επαγγελίας» στα Απομνημονεύματά του ( Μια αποκαλυπτικά ενδιαφέρουσα αυθεντική μαρτυρία)

του ERIC STRIKER •Unz Review,19 -1- 2020  
Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού


Τα προεδρικά απομνημονεύματα του Μπαράκ Ομπάμα «H Γη της Επαγγελίας» έφτασε στα ράφια των βιβλιοπωλείων αυτή την εβδομάδα.

Στο βιβλίο, το οποίο προβλέπεται να είναι μια δική του ματιά στην οκταετή προεδρία του, συντάσσεται με τον Τζίμι Κάρτερ στην καταγγελία του εβραϊκού λόμπι και της δύναμης επιβολής του Ισραήλ πάνω στην αμερικανική κυβέρνηση.

Ο Ομπάμα ξεχωρίζει την Αμερικανική Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων του Ισραήλ (AIPAC) ως μια ιδιαίτερα ολέθρια πέμπτη φάλαγγα. Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο, η AIPAC παρακολουθεί στενά τους αμερικανούς πολιτικούς για ακόμη και την πιο ήπια επίκριση του Ισραήλ και θα συγκεντρώσει την τεράστια οικονομική δύναμη της εβραϊκής κοινότητας για να καταστρέψει όποιον τους αντιστάθηκε.

Η παρενόχληση (στον ίδιο) άρχισε αμέσως όταν, ως υποψήφιος για την προεδρία το 2008, επισκέφθηκε το Ισραήλ και έβαλε μια προσευχή στο Τείχος των Δακρύων. Οι Ισραηλινοί παραβίασαν τις δικές τους παραδόσεις για να αποσπάσουν την προσευχή του από τον τοίχο και να την δημοσιεύσουν. .

Όταν έφτασε στο Λευκό Οίκο, συνειδητοποίησε ότι οι πολιτικοί που "επέκριναν την πολιτική του Ισραήλ πάρα πολύ δυνατά διακινδύνευαν να σημαδεύονται ως «αντίπαλοι του Ισραήλ» (και ενδεχομένως αντισημίτες) και βρίσκονταν αντιμέτωποι με ένα καλά χρηματοδοτούμενο αντίπαλο στις επόμενες εκλογές."


Σε ένα άλλο επεισόδιο, Ο Ομπάμα γράφει ότι "Τηλέφωνα στον Λευκό Οίκο άρχισε να χτυπάνε μανιωδώς" όταν επέκρινε δημοσίως τους παράνομους οικισμούς του Ισραήλ στην Δυτική Όχθη. Όταν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε την αγανάκτησή του, η ομάδα εθνικής ασφάλειας του Ομπάμα βομβαρδίστηκε με κλήσεις και πιέσεις από διάσημους και ισχυρούς Εβραίους, συμπεριλαμβανομένου ενός ανώνυμου φιλελεύθερου Δημοκρατικού βουλευτή που στο βιβλίο περιγράφεται ως "εξαιρετικά ταραγμένος" από το αίτημα περιορισμού του οικισμού.

Ο Ομπάμα περιγράφει τη προεδρική θητεία του σημεία ως δύσκολη σε ορισμένα λόγω της πίεσης που υφίστατο μέσω ποικίλων οδών εντός των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της διοίκησής του, η οποία του θύμισε "ότι οι φυσιολογικές πολιτικές διαφορές με έναν Ισραηλινό πρωθυπουργό επέφεραν ένα εσωτερικό πολιτικό κόστος."

Ένας από τους στενότερους συμμάχους του Ομπάμα στη δημόσια ζωή, ο Ραμ Εμμανουέλ αναφέρεται επίσης στο βιβλίο. Ο Εμμάνουελ φέρεται να καταράστηκε τον Ομπάμα μετά από μια συνάντηση με τον Nετασνιάχου, τον οποίο έκρινε πως ο Ομπάμα δεν σεβάστηκε.

Ο Ομπάμα αντισταθμίζει αυτές τις επικρίσεις με γενναιόδωρα ποσά φιλο-σημιτισμού, λέγοντας ότι θαύμαζε τους Εβραίους επειδή ήταν η πιο πολιτιστικά αριστερή εθνοτική ομάδα στην Αμερική, εκτός από όταν επρόκειτο για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη.

Με τον αντιπρόεδρο του Ομπάμα να ετοιμάζεται να αναλάβει τα καθήκοντά του, δεν υπάρχει κανένα σημάδι της εισερχόμενης κυβέρνησης Μπάϊντεν-χάρις. Ο Μπάιντεν ήταν πάντα γνωστός στους εβραϊκούς κύκλους ως ο «καλός μπάτσος» για το Ισραήλ, ενώ ο Harris, η Χάρις, που επιλέχθηκε προσωπικά από Εβραίους πολυεκατομμυριούχους για να είναι η υποψήφια σύντροφος του Biden, είναι μια ειλικρινής φανατική σιωνίστρια που είχε μυστικές συναντήσεις με την AIPAC. Πολλές πολιτικές που εγκαινίασε ο Ντόναλντ Τραμπ — ένας από τους πιο προσκείμενος στο Ισραήλ προέδρους στην αμερικανική ιστορία — αναμένεται να συνεχιστούν υπό το νέο καθεστώς.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



NL Times, 16-11-20
Μετάφραση: Μ.Σ.

Οι μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών NSA καταχρώνται εδώ και χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με τη Δανία για να κατασκοπεύουν συμμάχους στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων της Ολλανδίας, ανέφερε ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός DR της Δανίας, επικαλούμενος έναν πληροφοριοδότη και επιβεβαίωση από διάφορες πηγές.

Σύμφωνα με τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Δανίας, η NSA και η στρατιωτική υπηρεσία της Δανίας FE υπέγραψαν συμφωνία το 2008, με την οποία οι Αμερικανοί θα βοηθούσαν τη Δανία να αξιοποιήσει τα καλώδια του διαδικτύου. Σε αντάλλαγμα, η NSA απέκτησε πρόσβαση σε καλώδια διαδικτύου στην Ανατολική Ευρώπη. Μαζί επεξεργάζονταν τα δεδομένα σε ένα κέντρο δεδομένων κοντά στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης, το οποίο οικοδομήθηκε γι’ αυτόν τον σκοπό..

Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν αυτή την πρόσβαση στο διαδίκτυο και για να κατασκοπεύσουν την ίδια τη Δανία, και τις γύρω χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ολλανδίας, της Γερμανίας και της Σουηδίας, δήλωσε στο δίκτυο DR ο πληροφοριοδότης, πρώην υπάλληλος της FE. Ως συγκεκριμένο στόχο στη Δανία ανέφερε τη δανική αμυντική εταιρεία Terma, αλλά για την Ολλανδία δεν ανέφερε συγκεκριμένους στόχους.

Σύμφωνα με την DR, ο πληροφοριοδότης εξέφρασε ανησυχίες για τη Δανο-αμερικανική συνεργασία σε εσωτερικές ακροάσεις, και όταν δεν ελήφθησαν μέτρα, διέρρευσε τις σχετικές εκθέσεις σε μια εποπτική αρχή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί αξιωματούχοι της FE να τεθούν σε διαθεσιμότητα το περασμένο καλοκαίρι. Ο Βόλσκραντ ρώτησε την ολλανδική μυστική υπηρεσία γι’ αυτήν την υπόθεση . Εκπρόσωπος της υπηρεσίας δεν απάντησε αν η Ολλανδία γνώριζε αυτή την κατασκοπεία. "Όλοι κατασκοπεύουν", είπε ο εκπρόσωπος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Alexander Lemoin, Observateur Continental 17-11-20
Mετάφραση: Μ.Στυλιανού

Η απόλυση εκατοντάδων πιλότων μαχητικών F-16 από την τουρκική κυβέρνηση μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 έχει επηρεάσει σοβαρά την επιχειρησιακή λειτουργία της πολεμικής αεροπορίας της χώρας, γεγονός που εξηγεί το ενδιαφέρον της Άγκυρας να αγοράσει ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα το συντομότερο δυνατόν.

Αυτό έγραψε ο στρατιωτικός αναλυτής Μάικλ Πεκ στο άρθρο του στις σελίδες του αμερικανικού περιοδικού The National Interest.

"Η εκπαίδευση στρατιωτικών πιλότων είναι πολύ ακριβή. Σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, η εκπαίδευση ενός νέου πιλότου για να πετάξει ένα αεροσκάφος όπως το F-35 κοστίζει 11 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η εμπειρία αρκετών ετών ενός βετεράνου πιλότου είναι ανεκτίμητη», δήλωσε ο δημοσιογράφος.

Ωστόσο, για πολιτικούς λόγους η κυβέρνηση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν "έχει καθαρίσει τόσο ριζικά την αεροπορία της για να ξεφορτωθεί τους πιθανόν μη πιστούς πιλότους και εκπαιδευτές που τώρα μετά βίας μπορεί να ελέγξει τα μαχητικά F-16", συνεχίζει ο ειδικός.

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, η τουρκική κυβέρνηση απέλυσε χιλιάδες στρατιωτικούς για φερόμενους δεσμούς με το κίνημα Χιζμέτ, του Ισλαμικού ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος θεωρείται ένας από τους διοργανωτές και "ιδεολογική έμπνευση" του στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, όταν περισσότεροι από 300 Τούρκοι πιλότοι έμειναν άνεργοι, οι αρχές άρχισαν να αναζητούν ειδικούς στο εξωτερικό για να καλύψουν το έλλειμμά τους. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν το αίτημα της Τουρκίας να στείλει εκπαιδευτές πτήσεων και να βοηθήσει τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ να εκπαιδεύσει νέους πιλότους των F-16. Στη συνέχεια, η Τουρκία ζήτησε από το Πακιστάν, το οποίο έχει επίσης τέτοιους Αμερικανούς μαχητικούς βομβιστές στις δυνάμεις του, "αλλά το αίτημα δεν απέδωσε", ανέφερε ο αναλυτής, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους για την αποτυχία της Άγκυρας να καθιερώσει συνεργασία με το Ισλαμαμπάντ.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Πεκ, οι ελλείψεις προσωπικού στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και η συνακόλουθη μείωση του επιχειρησιακού δυναμικού ώθησαν τη διοίκηση να λάβει ασύμμετρα μέτρα με τη μορφή ταχείας αγοράς αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από τη Ρωσία. Η εν λόγω σύμβαση υπεγράφη με τη Μόσχα το 2017 και δύο χρόνια αργότερα η Τουρκία απέκτησε το πρώτο μέρος αυτών των αντιαεροπορικών συστημάτων.

Το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία τη νύχτα της 15ης-16ης Ιουλίου 2016 άφησε πάνω από 150 νεκρούς και περισσότερους από 2.000 τραυματίες. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, οι τουρκικές αρχές κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία ήρθη τον Ιούλιο του 2018. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διώχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται στρατιωτικό προσωπικό, αστυνομικοί, εισαγγελείς και δικαστικά όργανα, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκπρόσωποι άλλων επαγγελμάτων. Ο Ισλαμικός ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατοικεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1999, θεωρείται από τις τουρκικές αρχές ως ο ηγέτης του "τρομοκρατικού δικτύου" FET, το οποίο συμμετείχε στην απόπειρα πραξικοπήματος. Η Άγκυρα απαιτεί την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε στις 25 Οκτωβρίου 2019 το τέλος του πρώτου σταδίου προμήθειας εξαρτημάτων των S-400 στη χώρα. Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους της σύμβασης μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, 30 αεροσκάφη προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση Murted. Οι πρώτες παραδόσεις των S-400 ξεκίνησαν στην Τουρκία στις 12 Ιουλίου 2019. Το δεύτερο στάδιο προμήθειας ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων στους Τούρκους ξεκίνησε στις 27 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου. Ρωσία και Τουρκία υπέγραψαν συμβόλαιο αγοράς των S-400 το 2017. Η Τουρκία έχει αποκτήσει τέσσερα τμήματα αυτών των συστημάτων για 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Αλέξανδρου

Δεν είναι κανένα... «κουμμούνι», αλλά ο πολύς, γνωστός και μη εξαιρετέος κύριος Πάσχος Μανδραβέλης, ο οποίος μας ενημερώνει από τις στήλες της έγκριτης εφημερίδας «Η Καθημερινη» για τις διαθέσιμες μελέτες σχετικά με το ημερήσιο κόστος χρήσης των ιδιωτικών μονάδων εντατικής θεραπείας: «Σε πανεπιστημιακή μελέτη για το νοσοκομείο Ιωαννίνων το μέσο συνολικό κόστος ανά ημέρα νοσηλείας ήταν 883,2 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου το κόστους μισθοδοσίας ιατρών και νοσηλευτών (ΕΑΠ, Οκτώβριος 2016). Στη διδακτορική της διατριβή η κ. Δήμητρα Γ. Καραμπάτσου για την πανεπιστημιακή ΜΕΘ του νοσοκομείου «Οι Αγιοι Ανάργυροι» το έτος 2011 βρήκε το κόστος λειτουργίας σε 573,18 ευρώ. Η έρευνα που έγινε στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης, για την τετραετία 2014-2017, έδειξε ότι το μέσο κόστος ήταν 464,84 ευρώ ανά ημέρα νοσηλείας (ΕΑΠ, Σεπτέμβριος 2019)» Πηγή: https://www.kathimerini.gr/.../poso-telikos-kostizoyn-oi.../

Σχετικά με το ζήτημα της επίταξης, γενικότερα, διαβάζουμε εμείς οι νομικά αδαείς ότι, αν και δεν απαιτείται αποζημίωση από το Σύνταγμα, η νομοθεσία (νόμος 4442 του 1929, όπως ισχύει) επιτρέπει αποζημίωση που καλύπτει όμως μόνο τη θετική ζημία. https://www.syntagmawatch.gr/trending-issues/peri-epitaxeos/

Για τους ακόμα περισσότερο αδαείς, να εξηγήσουμε ότι θετική ζημία είναι η μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του συμβαλλόμενου μέρους ενώ αποθετική ζημία (ή διαφυγόν κέρδος) είναι το κέρδος που κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα αποκτούσε το συμβαλλόμενο μέρος.

Με απλούστερα λόγια, η νόμιμη αποζημίωση που δικαιούται ο κάθε κλινικάρχης, είναι το πλήρες λειτουργικό κόστος του για τις υποδομές που θα διαθέσει, χωρίς να δικαιούται, πάντα σύμφωνα με τον προαναφερθέντα νόμο που ισχύει από το 1929, κανένα κέρδος.

Το απλούστερο και δικαιότερο θα ήταν, ο λογιστής της κάθε ιδιωτικής μονάδας υγείας, να πιστοποιήσει ενόρκως το λειτουργικό κόστος του πελάτη του, και βάσει αυτού να αποζημιωθεί, χωρίς κανένα «καπέλο». Ο λογιστικός έλεγχος αυτής της δήλωσης θα πρέπει να είναι αντικείμενο ελέγχου και οι ποινές ψευδών δηλώσεων εξοντωτικές.

Οποιοσδήποτε άλλος χειρισμός, δεν μπορεί παρά να μας φέρνει στο νου τους μαυραγορίτες της κατοχής.

Επιμύθιο (αντί της φριχτής μας υποψίας για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα): «Μην ρωτάς τι μπορείς να κάνεις για την πατρίδα σου. Να ρωτάς τι έχει για φαΐ.»~Όρσον Γουέλς




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετάφραση/ Εισαγωγή : Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Γάλλος απόστρατος στρατηγός Ντομινίκ Ντελαβάρντ, πρώην αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας στρατού, γαλλική αυθεντία της γεωπολιτικής, με διεθνή αναγνώριση, βαθύς γνώστης της Αμερικής, όπου υπηρέτησε επί τριετία και τιμήθηκε με το αμερικανικό παράσημο της αξίας, τακτικός τώρα συνεργάτης του οργάνου των Γάλλων Nτεγκωλικών Comite Valmy, σε τελευταίο άρθρο του προβαίνει σε μιαν σπάνια για την ψυχρή αντικειμενικότητα και την διεξοδικότητα αξιολόγησης των συνθηκών διεξαγωγής των αμερικανικών εκλογών, του αποτελέσματος τους και των συνεπειών που προοιωνίζονται για τις ΗΠΑ, τον κόσμο, την Ευρώπη και την Γαλλία.

Το άρθρο του, υπό μορφή απάντησης σε ερωτήσεις φίλων του, είναι μακροσκελέστατο ( 3.230 λέξεις, 10 σελίδες Α4) και υποχρεώνει σε σύντμηση για το ευρύ κοινό.

Το πρώτο και μεγαλύτερο μέρος του άρθρου αφορά την ερώτηση εάν το αποτέλεσμα είναι καρπός νοθείας των εκλογών.

Ο στρατηγός Ντελαβάρντ κατ αρχήν υπενθυμίζει ότι ολόκληρη η τετραετής προεδρική θητεία του Τραμπ αναλώθηκε στην αντιμετώπιση ενός συνεχούς, αμείλικτου και εξοντωτικού πολέμου από τις συνασπισμένες δυνάμεις του βαθέως αμερικανικού κράτους και του διεθνούς δικτύου των συνωμοτών σχεδιαστών της παγκοσμιοποίησης, ( Σημ: πολύ-δισεκατομμυριούχων Ρότσιλδ, Σόρος, Γκέιτς, Σβαμπ, ΣΙΑ, ΜΙ6, Μπίλντερμπεργκ, Νταβός , ΕΛΙΑΜΕΠ, και ΜΚΟ όπου γης και του συνόλου των αμερικανικών και ευρωπαϊκών Μέσων Μαζικού Εξανδραποδισμού που αυτοί ελέγχουν, όπως και των κυβερνήσεων της Ε.Ε.)

΄Ολος αυτός ο συρφετός των «ελίτ» της Δύσεως έσπευσε, με αποστολή συγχαρητηρίων, να αναγνωρίσει/νομιμοποιήσει την εκλογή του Μπάϊντεν, προ του τερματισμού διαλογής των ψήφων, προ της έκδοσης αποτελέσματος και σε πείσμα καταγγελιών και μαρτυριών οργίου νοθείας.

Ο στρατηγός Ντελαβάρντ εξηγεί ότι το εξοντωτικό μίσος αυτών των συντριπτικών δυνάμεων εναντίον του Τραμπ και η κινητοποίηση κάθε δόλιου και ανέντιμου μέσου για την ανατροπή του οφείλεται
στον διακηρυγμένο απερίφραστα πατριωτισμό του και την αγωνιστική αντίθεση του στην μανιώδη επιχείρηση μιας παγκόσμιας μαφίας κροίσων συνωμοτών για την ψηφιακή λοβοτομή και την μετάλλαξη των λαών από κοινωνικά όντα και πολίτες με πατρίδα, θρησκεία, κοινότητα, οικογένεια, αδελφότητα, σε ιδιώτες/άτομα, αιωρούμενα, ξεκρέμαστα, απροσανατόλιστα, προγραμματισμένα, ελεγχόμενα και τηλεκατευθυνόμενα σε προκαθορισμένους προορισμούς και διαδρομές από τον βρεφικό σταθμό στα αποτεφρωτήρια μια παγκόσμιας δικτατορίας.

Ο στρατηγός Ντελαβάρντ παραθέτει αποσπάσματα λόγων του Τραμπ, που διακήρυσσαν την εκστρατεία του εναντίον αυτού του εφιάλτη. Σε ομιλία του στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 24 Σεπτεμβρίου 2019, είπε:

«Όπως η αγαπημένη πατρίδα μου, όλα τα έθνη που εκπροσωπούνται σε αυτήν την αίθουσα έχουν μιαν ιστορία, μια πολιτιστική παράδοση και μια κληρονομιά, για την οποία περηφανεύονται, η οποία δικαιούται προστασίας και εορτασμού και η οποία μας δίνει μια δύναμη και ιδιαίτερες δυνατότητες. Ο ελεύθερος κόσμος οφείλει να εγκολπωθεί αυτά τα εθνικά του θεμέλια. Δεν πρέπει να κοιτάζει να τα ισοπεδώσει και να τα αλλάξει.»

Και λίγο αργότερα πρόσθεσε: « Αν θέλετε ελευθερία εστέ περήφανοι για την πατρίδα σας, αν θέλετε δημοκρατία αγκιστρωθείτε στην κυριαρχία σας, αν θέλετε την ειρήνη αγαπάτε το έθνος σας. Οι μυαλωμένοι αρχηγοί κράτους βάζουν πάντοτε πρώτο το συμφέρον της χώρας τους. Το μέλλον δεν ανήκει στους παγκοσμιοποιούς, το μέλλον ανήκει στους πατριώτες. Το μέλλον ανήκει στα ανεξάρτητα και κυρίαρχα έθνη που προστατεύουν τους πολίτες τους, σέβονται τους γείτονές τους και αποδέχονται τις διαφορές που καθιστούν κάθε χώρα ξεχωριστή και μοναδική.»

https://www.youtube.com/watch?v=dxNkhsihHHg&feature=youtu.be

( Σημ: Χρησιμότερο του ΕΛΙΑΜΕΠ βοήθημα μετεκπαίδευσης πολιτικών, και προσιτότερο στην γλώσσα που μιλούν με μεγαλύτερη άνεση οι διαχειριζόμενοι τις τύχες αυτής της χώρας, εκλεκτοί του ελλαδικού εκλογικού σώματος.)

΄Ολοι αντιλαμβάνονται, συνεχίζει ο στρατηγός Ντελαβάρντ ότι μια τέτοια ομιλία είναι φυσικό να γοητεύσει ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού πληθυσμού –περισσότερες από 73 εκατομμύρια ψήφους Τραμπ, καταμετρούμενες τον Νοέμβριο 2020, δηλαδή 10 εκατομμύρια περισσότερες από το 2016, όταν συγκέντρωσε λιγότερες από 63 εκατομμύρια ψήφους.

Τελικά στο ερώτημα αν υπήρξε εκλογική νοθεία ο Γάλλος στρατηγός, πρώην της μυστικής υπηρεσίας στρατού, απαντά καταφατικά, επικαλούμενος ομολογίες προσθήκης μηδενικών σε αθροίσματα και εκατοντάδων χιλιάδων στην καταμέτρηση, την πάντοτε δόλια προσφυγή στην ταχυδρομική ψηφοφορία, το περίεργο σταμάτημα της διαλογής την νύκτα προς την 4 Οκτωβρίου με την γνωστοποίηση μεγάλης υπεροχής του Τραμπ σε αμφιρρέπουσες πολιτείες και την εντυπωσιακή ανατροπή της εικόνας με την μεταμεσονύκτια επανέναρξη της διαλογής ( και την άφιξη δεμάτων ταχυδρομικών ψήφων, πολλών με προέλευση το υπερπέραν.)

Την εκτίμηση αυτή ενισχύει δήλωση του προέδρου της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εκλογών Τrey Trainor, την Παρασκευή στην εκπομπή «Εθνική Αναφορά» της News Max T.V. «Πράγματι πιστεύω ότι διαπράττεται νοθεία σε αυτά τα τμήματα ( όπου συνεχίζεται η διαλογή των ψήφων) όπου δεν επιτρέπουν την πρόσβαση σε παρατηρητές», (παρά την εκδοθείσα δικαστική απόφαση.)

* * * * *

Το τελευταίο τμήμα του μακροσκελούς άρθρου του στρατηγού Ντελαβάρντ απαντά στο ερώτημα για τις συνέπειες που προοιωνίζονται σε αρνητική για τον Τραμπ απόληξη της εκλογικής διαδικασίας και την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο, με τα εξής επί λέξει:

«Εάν ο υποστηρικτής της παγκοσμιοποίησης Τζο Μπάϊντεν εκλεγεί τελικά στις 8 Δεκεμβρίου και ενθρονιστεί στις 20 Ιανουαρίου 2021 Πρόεδρος των ΗΠΑ ποιαν εξέλιξη μπορούμε να περιμένουμε για τον πλανήτη, την Ευρώπη και την Γαλλία;

Σε αυτήν την ερώτηση φίλων του ο Γάλλος στρατηγός Ντομινίκ Ντελαβάρντ, πρώην επικεφαλής της γαλλικής μυστικής υπηρεσίας στρατού, δίνει την ακόλουθη σαφή, διεξοδική και διαφωτιστική απάντηση:

Ο Μπάϊντεν είναι ένας άνθρωπος ηλικιωμένος για τον οποίο όλοι ξέρουν ότι δεν έχει πλέον αλώβητη την νοητική λειτουργία του, (θα γίνει 79 χρόνων στις 20 Ιανουαρίου). Γι΄αυτό τον λόγο και μόνο, εάν εκλεγεί, θα τελεί υπό την επιρροή και δεν θα παίρνει τις αποφάσεις του παρά με τις συμβουλές και τον «στενό έλεγχο» του άμεσου περιβάλλοντός του, προερχόμενου από το «Βαθύ Κράτος» και απαρτιζόμενου από σκληρούς προαγωγούς της παγκοσμιοποίησης. Είναι εξ άλλου αυτό το περιβάλλον που τον βοήθησε να αποσπάσει την εκλογή και είναι αυτό που στην πράξη θα κυβερνήσει τις ΗΠΑ.

Δοθέντος ότι αποτελείται από «νεοσυντηρητικούς» αυτό το περιβάλλον είναι αποφασιστικά υπέρ του Ισραήλ και για την διατήρηση μιας απόλυτης ηγεμονίας των ΗΠΑ στον πλανήτη.

Η μελέτη σε βάθος αυτού του περιβάλλοντος ( βιογραφίες, καταγωγή, δίκτυα και συμμετοχή σε (εθνοτική) κοινότητα) θα ήταν αποκαλυπτική αλλά δυστυχώς καθόλου εκπλήττουσα. ΄Εχουμε τα ίδια και εμείς εδώ. Θα πρέπει επομένως να περιμένουμε ένα πολλαπλασιασμό των αμερικανικών επιθετικών αναμείξεων στην Εγγύς και την Μέση Ανατολή (Λίβανο, Συρία, Ιράκ, Ιράν) προς όφελος του Ισραήλ βέβαια, αλλά επίσης και στα σύνορα της Ρωσίας, στην Θάλασσα της Κίνας και στην Νότιο Αμερική. Αυτή η νέα κυβερνητική ομάδα, οπλισμένο μπράτσο του «Βαθέως Κράτους», θα δημιουργήσει τις προφάσεις, εάν δεν υπάρχουν, και θα εργαλειοποιήσει το τρομοκρατικό νεφέλωμα, όπως έκανε πάντοτε στο παρελθόν, για να βοηθήσει στην δικαιολόγηση των επερμβάσεών της.

Ο Τραμπ επέτυχε να μειώσει βαθμιαία και σημαντικά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στον πλανήτη ( 47.000 βόμβες το 2017, 16.000 το 2018, 12.000 το 2019 και 928 τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο 2020 ( τελευταία γνωστά στοιχεία).

.https://www.afcent.af.mil/Portals/82/Airpower%20Summaries/Feb%202020%20Airpower%20Summary%20FINAL.pdf?ver=2020-03-12-021511-537 .

Επαναπάτρισε στην χώρα του αριθμό στρατιωτών σταλμένων, ειδικώτερα στην Εγγύς και Μέση Ανατολή. Κατά την πρώτη θητεία του, ο Δυτικός συνασπισμός σκότωσε πολύ λιγότερο κόσμο από όσον κατά την θητεία του προκατόχου του. Εάν μια ομάδα παγκοσμιοποιών καταλάβει τον Λευκό Οίκο, οι αντίστροφες ροπές μπορούν να τεθούν σε δράση από την άνοιξη του 2021…και το αίμα να ξαναρχίσει να ρέει…Το ΝΑΤΟ δεν κατάλαβε ακόμη ότι θα έπρεπε και ότι θα ήταν προς το συμφέρον του να βάλει φρένο στις εκτροπές του.

Τα κακά νέα είναι ότι μια κυβέρνηση Μπάϊντεν θα επιδίωκε επίσης να εμπλέξει το ΝΑΤΟ, την Βρετανία, την Γαλλία και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση σε όλες τις σκοτεινές επιχειρήσεις που οι νεοσυντηρητικοί στρατηγικοί σχεδιαστές της μπορούν να εμπνευστούν

.https://www.youtube.com/watch?v=vE4DgsCqP8U .

Τα κακά νέα για την Γαλλία είναι ότι η οικονομική εξάρτησή της (χρέος και χρηματιστήριο) και η αυξανόμενη δουλικότητα προς τις ΗΠΑ από τις ελίτ της, που δημιουργήθηκαν με αυτόν τον προορισμό, δεν θα της επιτρέψουν να αρνηθεί όλες τις προσκλήσεις των ΗΠΑ να ενταχθεί στους ευκαιριακούς συνασπισμούς τους για αμφίβολους σκοπούς.

Τα καλά νέα ανάγονται στο γεγονός ότι και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού οι λαοί αρχίζουν να ανοίγουν τα μάτια τους. Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει αυτό στα μέσα «ενημέρωσής μας», στους πολιτικούς μας και στην χειραγωγημένη κοινή γνώμη μας, ο «εθνικόφρονας» Τραμπ συγκέντρωσε κατά 15% περισσότερες ψήφους από το 2016, (73 εκατομμύρια). Οι οπαδοί του ελέγχουν το Ανώτατο Δικαστήριο, την Γερουσία, την πλειονότητα των Πολιτειών και πλησιάζουν την ισοψηφία στην Βουλή. Οι οπαδοί του ελέγχουν επίσης και τις επαρχίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Δημοκρατικοί δεν ελέγχουν πραγματικά παρά μόνο τις μεγάλες πόλεις.


· Χάρτης των εκλογών 20020 (Ψήφοι υπέρ του Τραμπ το κόκκινο), (υπέρ του Μπάϊντεν το γαλάζιο)

· https://nypost.com/2020/11/07/this-map-shows-what-the-us-presidential-vote-really-looks-like/

Δεν θα είναι εύκολο επομένως να κυβερνάς τις ΗΠΑ και να κάνεις ότι σου καπνίσει κάτω από αυτές τις συνθήκες, όταν μάλιστα η οικονομία πενθεί και το χρέος είναι αβυσσαλέο.

Ούτε θα είναι εύκολο να κυβερνήσεις μιαν Ε.Ε. της Δύσης σε χρεωκοπία, με τους πληθυσμούς στα όρια της εξέγερσης, τα εθνικό εισόδημα σε πτώση και τους αμυντικούς προϋπολογισμούς σε ερείπια.

Σ’ αυτές τις συνθήκες η σύνεση συνιστά να ασχολείσαι φρόνιμα με τις υποθέσεις σου, αντί να θέλεις να παίξεις τον σερίφη του πλανήτη. Θα έπρεπε επίσης να μη θέλεις να επεμβαίνεις παντού στις υποθέσεις κυριάρχων κρατών με το έωλο πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας - που εμείς έχουμε συμβάλει σημαντικά στην δημιουργία και την συντήρησή της, με μιαν εξωτερική πολιτική της συμφοράς (Λιβύη, Συρία, Ιράκ, Υεμένη, Ιράν, Ρωσία, Λευκορωσία, Βενεζουέλα, Βραζιλία, Βολιβία, μεταξύ άλλων) και με την λήψη ανεύθυνων επίσημων θέσεων, που «εκλαμβάνονται» ως προσβολές από δεκάδες χωρών στον πλανήτη.

Αργά ή γρήγορα, ένα Δυτικός συνασπισμός, κυβερνώμενος από τους επιθετικούς παγκοσμιοποιούς θα δεχτεί ένα δυνατό λάκτισμα στην μουσούδα, θα εκπλαγεί, θα ξανακατέβει από τον άμβωνά του και θα μοιάζει λιγότερο αλαζονικός. Οι λαοί του θα πολλαπλασιάσουν τις λευκές διαδηλώσεις τους, τις τελετές των κηδειών, τις θορυβώδεις και επιδεικτικές εκδηλώσεις εναντίον ενός εχθρού που θα είχαν αυτοί προκαλέσει. Θα μετρούν και θα θρηνούν τους νεκρούς τους. Αρκεί να παρατηρήσουμε την λαμπρή εκστρατεία που διεξάγουν οι χώρες-μέλη αυτού του συνασπισμού στον «πόλεμο εναντίον του Κορωναιού» για να αντιληφθούμε πως δεν πρόκειται να κερδίσουμε ούτε τον ερχόμενο.»





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το σχέδιο της Μόσχας για τερματισμό του πολέμου Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ τοποθετεί τη Ρωσία σταθερά στη θέση του οδηγού στη στρατηγική περιοχή

Εικόνα: Facebook/TRTWorld 

RICHARD GIRAGOSIAN
, Asia Times,11 Νοεμβρίου 2020

EREVAN - Μετά από 40 ημέρες και 40 νύχτες συχνά σκληρών μαχών, ο τελευταίος πόλεμος για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ σταμάτησε με μια απότομη μεταμεσονύχτια ανάρτηση στο Facebook νωρίς στις 10 Νοεμβρίου.

Με ομολογία μιας "ανείπωτα οδυνηρής" απόφασης, ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν ανακοίνωσε την αποδοχή μιας νέας συμφωνίας, με την οποία ουσιαστικά παραχώρησε εδάφη στο Αζερμπαϊτζάν.

Η συμφωνία για την διακοπή του πολέμου, η οποία διέσωσε τα απομεινάρια του Αρμενικού Καραμπάχ και τον αρμενικό πληθυσμό από την προέλαση των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν, εγείρει μόνο περισσότερα ερωτήματα σχετικά με το καθεστώς και την ασφάλεια του θύλακα.

Το σχέδιο ρωσικής πατρότητας, το οποίο υπεγράφη από τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ, τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Πρωθυπουργό της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, είναι πολύπτυχο.

Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, μια ισχυρή ρωσική ειρηνευτική δύναμη περίπου 2.000 ανδρών αναπτύχθηκε αμέσως στο Καραμπάχ, δημιουργώντας μια περίμετρο για την προστασία και την υπεράσπιση του ζωτικού διαδρόμου Λαχίν -μια σανίδα σωτηρίας- που συνδέει το Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την Αρμενία. Η Αρμενία πρόκειται να αποσύρει τις δυνάμεις της από τις περιοχές του Αζερμπαϊτζάν πέρα από τα σύνορα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Σε μια σταδιακή απόσυρση, αυτή η αρχική αποχώρηση πρόκειται να ακολουθηθεί με την επιστροφή των δύο περιοχών Kelbajar και Aghdam μέχρι τις 20 Νοεμβρίου, με μια περαιτέρω αρμενική απόσυρση από την περιοχή Lachin μέχρι την 1η Δεκεμβρίου. Μέχρι τότε, οι Ρώσοι ειρηνευτές θα διασφαλίσουν τη χρήση και τον έλεγχο των Αρμενίων σε ένα διάδρομο πλάτους πέντε χιλιομέτρων μέσω του Λαχίν.

Σε μια φαινομενική προσπάθεια ισοτιμίας, ένας παρόμοιος αλλά πολύ πιο ασαφής "διάδρομος" ορίζεται επίσης για να συνδέσει το Αζερμπαϊτζάν με τον εδαφικό θύλακα του Ναχιτσεβάν, που συνορεύει με την Αρμενία, το Ιράν και την Τουρκία.

Το τελευταίο σημείο της συμφωνίας είναι ένα από τα πιο δυνητικά σημαντικά αποτελέσματα, καθώς η φύση μιας τέτοιας σύνδεσης του Αζερμπαϊτζάν μέσω της αρμενικής επικράτειας παραμένει ασαφής και απροσδιόριστη, θέτοντας δυνητικά επικίνδυνα ερωτήματα σχετικά με την κυριαρχία, τη νομική θέση και την αστυνόμευση.

Μια πρόσθετη ανησυχία απορρέει από αυτό που δεν ορίζεται ή τονίζεται στη συμφωνία. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει σαφήνεια για το "καθεστώς" των υπόλοιπων τμημάτων του Ναγκόρνο Καραμπάχ, με παράβλεψη των προηγούμενων διαπραγματεύσεων. Και υπάρχει προφανής ανάγκη για άμεσες διαπραγματεύσεις και περαιτέρω συμφωνίες για αρκετές άλλες επιπτώσεις και ζητήματα.

Αυτή η περαιτέρω διπλωματία θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει και να ενσωματώνει όλα τα μέρη της σύγκρουσης, συμπεριλαμβανομένων των δημοκρατικά εκλεγμένων αντιπροσώπων από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Διαφορετικά, οποιοσδήποτε περαιτέρω αποκλεισμός του Καραμπάχ θα υπονόμευε την ανθεκτικότητα και τη διατήρηση της ισχύος αυτής της συμφωνίας.

Συμφωνία υπό πίεση

Αν και όλες οι πλευρές φαίνεται να έχουν αποδεχθεί, υπό διαφορετικούς βαθμούς πίεσης ή δυσφορίας, τη συμφωνία που εκπονήθηκε από τη Ρωσία, για τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες της Αρμενίας και του Ναγκόρνο-Καραμπάχ δεν υπήρχε άλλη επιλογή και καμία εναλλακτική λύση.

Η κατάληψη από το Αζερμπαϊτζάν της στρατηγικής πόλης Σούσι, της δεύτερης μεγαλύτερης στο Καραμπάχ, ήταν ένα βασικό σημείο καμπής. Με την απώλεια της πόλης από τους Αρμενίους του Καραμπάχ, το μέγεθος της καταστροφής έγινε σαφές.

Με την υποχώρηση στην πρωτεύουσα του Καραμπάχ Στεπανακέρτ, οι ηγέτες τόσο του Καραμπάχ όσο και της Αρμενίας συνειδητοποίησαν με οδύνη ότι για να σώσουν τους εναπομείναντες πολίτες και ό,τι απέμεινε από το Καραμπάχ, δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική λύση από το να αποδεχθούν τους όρους της συμφωνίας που επέβαλε και απαίτησε η Μόσχα.

Οι περισσότερες ένοπλες συγκρούσεις και σχεδόν κάθε πόλεμος ακολουθούν τελικά το δικό τους ρυθμό, μπαίνοντας σε έναν κύκλο από την πεισματική ένταση στην αναστολή των συγκρούσεων. Και όπως μια πυρκαγιά, τέτοιες συγκρούσεις αυτό-καθορίζουν την ένταση και τον ρυθμό τους, πριν τελειώσουν σε αποκαΐδια..

Ο πόλεμος για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ δεν διαφέρει και τώρα φαίνεται να φτάνει σε ένα τέλος από εξάντληση..

Ένας άνδρας στέκεται ανάμεσα στα συντρίμμια ενός κατεστραμμένου σπιτιού που επλήγη από επίθεση με ρουκέτα στην κατοικημένη περιοχή Γκάνια, του Ναγκόρνο-Καραμπάχ,στις 21 Οκτωβρίου 2020. 


Από την έναρξη μιας μαζικής στρατιωτικής επίθεσης από το Αζερμπαϊτζάν στις 27 Σεπτεμβρίου, η ανεπίλυτη διαμάχη για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ ξέσπασε σε έναν ξαφνικό και κινητικό πόλεμο. Με τις καθημερινές μάχες να χαρακτηρίζονται από μια σαρωτική πρόοδο επιτιθέμενων δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν. Οι Αρμένιοι υπερασπιστές ήταν σε μεγάλο βαθμό συγκλονισμένοι από την τεράστια κλίμακα της επίθεσης.

Ενισχυμένη με άμεση τουρκική στρατιωτική βοήθεια και επιχειρησιακή υποστήριξη, η επίθεση του Αζερμπαϊτζάν επεκτάθηκε σύντομα σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, που γρήγορα πέτυχε σημαντικά κέρδη του επιτιθεμένου. Στρατιωτικά, αυτός ο πόλεμος ήταν σημαντικά διαφορετικός από τις διαλείπουσες συγκρούσεις των τελευταίων τριών δεκαετιών, με μια επίθεση που ήταν αποφασιστική από πολλές απόψεις.

Πρώτον, η στρατιωτική υποστήριξη και η άμεση εμπλοκή της Τουρκίας ενδυνάμωσαν και ενθάρρυναν τις δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν, βοηθώντας τες στην κατάληψη μιας τεράστιας έκτασης εδάφους στα νότια και μιας μικρότερης περιοχής στα βόρεια και ανατολικά του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Την ίδια στιγμή, οι αρμενικές δυνάμεις του Καραμπάχ υπέστησαν τεράστιες απώλειες εξοπλισμού, κυρίως λόγω της ακριβούς στόχευσης τουρκικών και ισραηλινών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, που παρέλυσαν το ξεπερασμένο δίκτυο τη αρμενικής αεράμυνας.

Πέρα από την απρόσμενη πίεση από την τουρκική εμπλοκή, ένας δεύτερος εξίσου σημαντικός παράγοντας που έκανε αυτόν τον πόλεμο τόσο αποφασιστικό ήταν η στάση της Ρωσίας.

Η Ρωσία επιβεβαιώνει την κυριαρχία

Μετά από μια μάλλον στενάχωρη δημόσια αποτυχία της Ρωσίας να ολοκληρώσει μια στοιχειώδη και προσωρινή παύση των εχθροπραξιών που δεν οδήγησε σε πλήρη κατάπαυση του πυρός, η ξαφνική ανακοίνωση μιας "ειρηνευτικής συμφωνίας" που υποστηρίζεται από τη Ρωσία για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ αντιπροσωπεύει μια πραγματική νίκη για τη Μόσχα για διάφορους λόγους.

Πρώτον, οι όροι αυτής της νέας συμφωνίας εξασφαλίζουν στη Ρωσία τους σημαντικότερους στόχους της: Μια κυρίαρχη στρατιωτική παρουσία επί του πεδίου. Η προηγούμενη έλλειψη άμεσης ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν μία από τις πιο χαρακτηριστικές πτυχές αυτής της διαμάχης, που τελούσε σε πλήρη αντίθεση με κάθε άλλη τέτοια σύγκρουση εντός της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Αυτή η απουσία ήταν ένα μακροχρόνιο ερέθισμα για τη Μόσχα, αντανακλώντας τα όρια της ικανότητας της Ρωσίας για αποτελεσματική προβολή ισχύος και επιρροή. Αλλά με αυτόν τον φευγαλέο στόχο που τώρα έχει επιτευχθεί, οι ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις αποτελούν τώρα τον κεντρικό παράγοντα της αξιοπιστίας και της βιωσιμότητας της νέας ειρηνευτικής συμφωνίας, παρέχοντας έτσι στη Μόσχα έναν ακόμη πιο αποφασιστικό ρόλο στην περιοχή.

Ένα δεύτερο κέρδος για τη Ρωσία προέρχεται από την ενισχυμένη επιρροή της επί της αρμενικής κυβέρνησης. Παρά την ασυνήθιστα παθητική ρωσική στάση απέναντι στην «Βελούδινη Επανάσταση» της Αρμενίας το 2018, η Μόσχα φαίνεται να είχε επιλέξει να «περιμένει την ώρα της» και τώρα εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να μεγιστοποιήσει την πίεση στον Πρωθυπουργό της Αρμενίας Πασινιάν και στην κυβέρνησή του.

Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν σε συνεδρίαση του Ανώτατου Ευρασιατικού Οικονομικού Συμβουλίου στην Αγία Πετρούπολη σε μια φωτογραφία αρχείου.

Η ενισχυμένη ρωσική επιρροή όχι μόνο θα διατηρήσει την Αρμενία εντός της τροχιάς της Μόσχας, αλλά θα περιορίσει επίσης σημαντικά τις επιλογές και τον προσανατολισμό της στην αναζήτηση στενότερων σχέσεων με τη Δύση.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Μόσχα μπορεί να πιέσει για περισσότερη αρμενική συμμόρφωση, έτσι που να κινδυνεύει το Ερεβάν να υποθηκεύσει την ανεξαρτησία του και να εκχωρήσει την κυριαρχία του στη Ρωσία.

Και τρίτον, η συμφωνία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ ήταν σε μεγάλο βαθμό μια μεμονωμένη ρωσική πρωτοβουλία, που σημαίνει ότι δεν αναπτύχθηκε μέσα στο πλαισίου ή με την κάλυψη της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ, η οποία συνπροεδρεύεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και τη Ρωσία.

Αυτό υποδηλώνει ότι η μορφή και η δομή της Ομάδας του Μινσκ κινδυνεύουν από αυτές τις τελευταίες επιβαλλόμενες από την Ρωσία εξελίξεις . Αν και η στρατιωτική φάση της σύγκρουσης στο Καραμπάχ έχει λήξει, ο διπλωματικός ανταγωνισμός μόλις αρχίζει.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Manlio Dinucci, Comite Valmy,10-11-20
Mετάφραση: Μ. Στυλιανού

Ποιες είναι οι κατευθύνσεις της εξωτερικής πολιτικής που θα εφαρμόσει ο Τζο Μπάϊντεν όταν εγκατασταθεί στον Λευκό Οίκο; Τις προανήγγειλε σε ένα λεπτομερές άρθρο του στο περιοδικό Foreign Affairs (Μάρτιος/Απρίλιος 2020), το οποίο αποτέλεσε τη βάση του Προγράμματος που εγκρίθηκε τον Αύγουστο από το Δημοκρατικό Κόμμα . Ο τίτλος τα λέει όλα. « Γιατί η Αμερική οφείλει πάλι να ηγηθεί. Διάσωση της Εξωτερικής Πολιτικής των ΗΠΑ μετά τον Τραμπ.»

Ο Μπάϊντεν συνοψίζει το πρόγραμμα εξωτερικής πολιτικής του ως εξής: Ενώ «ο πρόεδρος Tραμπ έχει μειώσει, αποδυναμώσει και εγκαταλείψει τους συμμάχους και τους εταίρους μας και έχει παραιτηθεί από την αμερικανική ηγεσία, ως πρόεδρος θα αναλάβω αμέσως δράση για να ανανεώσω τις συμμαχίες των Ηνωμένων Πολιτειών, και να διασφαλίσω ότι η Αμερική, για άλλη μια φορά, ηγείται του κόσμου».

Η πρώτη πράξη θα είναι η ενίσχυση του ΝΑΤΟ, το οποίο είναι "η καρδιά της εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών". Γι' αυτό ο Μπάϊντεν θα κάνει τις «απαραίτητες επενδύσεις» ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρήσουν «την πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη στον κόσμο» και, ταυτόχρονα, θα διασφαλίσει ότι «οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ θα αυξάνουν τις δαπάνες τους για την άμυνα» σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει ήδη αναλάβει η κυβέρνηση Ομπάμα- Μπάϊντεν.

Η δεύτερη πράξη θα είναι να συγκληθεί, κατά το πρώτο έτος της προεδρίας του, μια "Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τη Δημοκρατία": Θα συμμετάσχουν "τα έθνη του ελεύθερου κόσμου και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που σε όλο τον κόσμο βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης της δημοκρατίας". Η Σύνοδος Κορυφής θα αποφασίσει για «συλλογική δράση κατά των παγκόσμιων απειλών». Πάνω απ' όλα, να "αντιμετωπίσει τη ρωσική επιθετικότητα, διατηρώντας την αιχμή των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Συμμαχίας και επιβάλλοντας πραγματικό κόστος στη Ρωσία για τις παραβιάσεις των διεθνών κανόνων". Και ταυτόχρονα, θα "οικοδομήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στις επιθετικές ενέργειες και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την πλευρά της Κίνας, η οποία διευρύνει την παγκόσμια εμβέλεια της".

Δεδομένου ότι «ο κόσμος δεν οργανώνεται μόνος του», επισημαίνει ο Μπάϊντεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει για άλλη μια φορά «να διαδραματίσουν το ρόλο του οδηγού στη σύνταξη των κανόνων, όπως έκαναν για 70 χρόνια υπό τους Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς προέδρους, μέχρι να φτάσει ο Τραμπ». Αυτές είναι οι βασικές γραμμές της ατζέντας εξωτερικής πολιτικής στην οποία έχει δεσμευτεί να λειτουργήσει η κυβέρνηση Μπάϊντεν .

Το πρόγραμμα - που καταστρώθηκε με τη συμμετοχή περισσότερων από 2.000 συμβούλων εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας σε 20 ομάδες εργασίας - δεν είναι μόνο η ατζέντα του Μπάϊντεν και του Δημοκρατικού Κόμματος. Είναι στην πραγματικότητα η έκφραση μιας διακομματικής παράταξης, η ύπαρξη της οποίας αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι θεμελιώδεις αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής, κυρίως εκείνες που σχετίζονται με τους πολέμους, λαμβάνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες σε δικομματική βάση.

Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι περισσότεροι από 130 ανώτεροι Δημοκρατικοί αξιωματούχοι (συνταξιούχοι και εν ενεργεία) εξέδωσαν μια δήλωση ψηφοφορίας στις 20 Αυγούστου κατά του Ρεπουμπλικανού Τραμπ και υπέρ του Δημοκρατικού Μπάιντεν. Μεταξύ αυτών ο Τζων Νεγρεπόντε, διορισμένος από τον Πρόεδρο George W. Bush το 2004-2007, πρώτος πρεσβευτής στο Ιράκ (με αποστολή να καταστείλει την αντίσταση) και έπειτα επικεφαλής των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.

Επιβεβαιώνεται επίσης από το γεγονός ότι ο Δημοκρατικός Μπάιντεν, τότε πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, υποστήριξε την απόφαση του Ρεπουμπλικανού Προέδρου Μπους να επιτεθεί και να εισβάλει στο Αφγανιστάν το 2001 και, το 2002, εισήγαγε ένα δικομματικό ψήφισμα 77 γερουσιαστών που εξουσιοδότησε τον Πρόεδρο Μπους να επιτεθεί και να εισβάλει στο Ιράκ με ψευδή κατηγορία για κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής.

Επίσης, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπους, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις απέτυχαν να ελέγξουν το κατεχόμενο Ιράκ, ο Μπάιντεν ψήφισε ένα σχέδιο στη Γερουσία το 2007 για την "αποκέντρωση του Ιράκ σε τρεις αυτόνομες περιοχές - Κουρδικές, Σουνιτών και Σιιτών": με άλλα λόγια, τον διαμελισμό της χώρας για να εξυπηρετήσει τη στρατηγική των ΗΠΑ.

Ομοίως, όταν ο Τζο Μπάιντεν υπηρέτησε δύο θητείες ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ομπάμα, οι Ρεπουμπλικάνοι υποστήριξαν τις αποφάσεις των Δημοκρατικών για τον πόλεμο κατά της Λιβύης, την επιχείρηση στη Συρία και τη νέα αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Η διακομματική εξουσία, η οποία δεν εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις, συνεχίζει να εργάζεται για την "Αμερική, για άλλη μια φορά, για να καθοδηγήσει τον κόσμο"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Vladimir Odintsov.Νew Eastern Outlook/Réseau International,9-11-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στην πτώση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, προέκυψαν φεουδαρχίες που συνδυάζουν τον εθνο-θρησκευτικό εθνικισμό και το μοντέλο του ΝΑΤΟ, εξασφαλίζοντας ακόμη και σχετική υποστήριξη με αυτή την ιδιότητα. ΄Ετσι εξηγείται και ο ρόλος των γκρίζων λύκων και γιατί αυτοί οι μισθοφόροι χρησιμοποιούνται και πάλι από την Τουρκία για να εδραιώσουν τα συμφέροντά της και να προκαλέσουν την τρομοκρατία σύμφωνα με ένα γνωστό μοντέλο αποσταθεροποίησης.

Δείτε τις προειδοποιήσεις του Λαβρόφ. https://histoireetsociete.com/2020/11/06/*

Εκτός από την πανδημία του Κορονοϊού, ορισμένοι πολιτικοί έχουν πλέον μολυνθεί από μια άλλη πανδημία, αυτή του ΝΑΤΟ.

Αφού ενσωμάτωσαν σημαντικό αριθμό χωρών σε συνασπισμούς που δημιουργήθηκαν εναντίον των αντιπάλων τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια να δημιουργήσουν πρώτα το λεγόμενο "αραβικό ΝΑΤΟ" και στη συνέχεια ακόμη και ένα "ασιατικό ΝΑΤΟ", παρά την προφανή απροθυμία όλο και περισσότερων χωρών όχι μόνο να ακολουθήσουν το παράδειγμα της "ετοιμόρροπης ηγεμονίας", αλλά και να υποστηρίξουν τις ιδέες της για μια ακόμη μεγαλύτερη διαίρεση του κόσμου σε στρατιωτικά μπλοκ.

Αλλά είναι γνωστό ότι κάθε ιός είναι μεταδοτικός. Και αυτή η «πανδημική» τάση υιοθετήθηκε από τον Τούρκο ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ξεκίνησε την προσπάθεια αποδόμησης του Οργανισμού της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ο οποίος, εκτός από τη Ρωσία και την Αρμενία, περιλαμβάνει το Καζακστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν), για να στήσει στα ερείπια του ένα «τουρκικό ΝΑΤΟ», με έναν ενιαίο «Τουρανικό Στρατό»,. Μεταξύ των μελών μιας τέτοιας συμμαχίας, αποβλέπει στο Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν, καθώς και την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, που δεν αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα - όλα υπό την άμεση πολιτικό-στρατιωτική hηγεσία της Τουρκίας.
Παλαιός γερμανικός χάρτης του Τουράν, περιοχής της κεντρικής Ασίας κατοικημένης στους πρώτους ιστορικούς χρόνους από νομαδικές τουρκογενείς φυλές, που στοιχειώνει σήμερα τα Νέο-Οθωμανικά αυτοκρατορικά όνειρα του Ερντογάν.

Τέτοιες σκέψεις άρχισαν να προωθούνται με ιδιαίτερη δραστικότητα από τον Ερντογάν στο πεδίο της στρατιωτικής ανάφλεξης στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, κατά τη διάρκεια της οποίας η Άγκυρα παρέσχε απροκάλυπτη στήριξη στο Μπακού. Η Τουρκία προσπαθεί να δείξει στους συμμάχους της Ρωσίας ότι η Αρμενία υποχωρεί μπροστά στην ένωση του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας, και ότι η Άγκυρα «δεν εγκαταλείπει τους συμμάχους της αλλά τους οδηγεί στη νίκη".

Είναι κατανοητός ο λόγος γιατί Ερντογάν χρησιμοποιεί για την εκπλήρωση των φανερών νέο-οθωμανικών φιλοδοξιών του συγκεκριμένα στρατιωτικά μοντέλα, καθώς ο στρατός είχε πάντα δεσπόζουσα θέση στην τουρκική κοινωνία και στην εφαρμογή των οθωμανικών ιδεών. Ωστόσο, αν τα τελευταία εκατό χρόνια το τουρκικό σώμα αξιωματικών ήταν προσανατολισμένο προς τη Δύση και υποταγμένο στην πολιτική ηγεσία, τα τελευταία χρόνια ο Ερντογάν, με πολυάριθμες καταπιέσεις και συλλήψεις, ετσάκισε την πρώην ανώτερη στρατιωτική ελίτ της χώρας, φυλάκισε πολλούς στρατηγούς, ναυάρχους και ανώτερους αξιωματικούς, τους δυσφήμησε ενώπιον της τουρκικής κοινωνίας και άρχισε να ελέγχει προσωπικά τον στρατό.

Προκειμένου να τεθούν πρακτικά σε εφαρμογή σχέδια για τη δημιουργία "Τουρκικού ΝΑΤΟ" και τ " Τουρανικού Στρατού τ ", καθώς επίσης για την ενίσχυση και επέκταση της στρατιωτικής συνεργασίας στην περιοχή, υπό την αιγίδα της Άγκυρας, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε στα τέλη Οκτωβρίου αρκετές χώρες της Κεντρικής Ασίας. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων μετά τις επισκέψεις του στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν, "τα μέρη συμφώνησαν να επεκτείνουν περαιτέρω τη στρατιωτική και στρατιωτική-τεχνική συνεργασία". Ταυτόχρονα, τα τουρκικά ΜΜΕ επισημαίνουν ότι το έργο της Άγκυρας για την ανάπτυξη στρατιωτικής συνεργασίας με τα κράτη της Κεντρικής Ασίας αποτελεί σημαντικό στάδιο για τη δημιουργία ενός ενιαίου στρατού τουρκικών λαών, μιας προτεινόμενης από την ΄Αγκυρα στρατιωτικής συμμαχίας, η οποία θα δώσει τον τόνο σε όλες τις περιφερειακές και παγκόσμιες συγκρούσεις. «Έχουμε σημειώσει σοβαρή πρόοδο», τόνισε ο Χουλουσί Ακάρ .

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η δραστηριοποίηση της τουρκικής πολιτικής στην Κεντρική Ασία δεν είναι κάτι νέο. Η Άγκυρα προσπάθησε να δημιουργήσει στρατιωτική και στρατιωτικό-τεχνική συνεργασία με τις χώρες αυτής της περιοχής αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αντιλαμβανόμενη το κενό που προέκυψε ως ένα είδος ιστορικής ευκαιρίας για την αναδημιουργία του Μεγάλου Τουράν. Η ίδια η ιδέα βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη γεωγραφική εξεικόνιση, στο τουρκικό όραμα, του Τουράν ως παγκόσμιας υπερεθνικής οντότητας, που ενώνει τον τουρκικό και άλλους λαούς της Κεντρικής Ασίας και της Σιβηρίας. Για το σκοπό αυτό, η Άγκυρα έχει διαθέσει σημαντικές δυνάμεις και πόρους για να προσπαθήσει να προσελκύσει τις νέες κυρίαρχες χώρες της περιοχής υπό την αιγίδα της Τουρκίας, έχουν πραγματοποιηθεί και συνεχίζονται σύνοδοι κορυφής των τουρκικών κρατών, όπου, μεταξύ άλλων, γίνεται εκμετάλλευση της ιδέας της στρατιωτικής ενότητας.

Η Άγκυρα έχει χρησιμοποιήσει ακόμη και "υπέρτατες πνευματικές δυνάμεις" για το σκοπό αυτό. Ειδικότερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, σε μία από αυτές τις συνόδους κορυφής, οργανώθηκε με επιδεικτικό τρόπο ένα «ιερό τελετουργικό» με ρίζες σε έναν από τους τουρκικούς θρύλους, όπου οι ηγέτες των νέων κυρίαρχων κρατών έδωσαν συμβολικά χτυπήματα σφυριού στο αμόνι, μιμούμενοι έτσι τη δράση της σφυρηλάτησης «του όπλου της ενότητας των τουρκικών χωρών».

Για να αναδημιουργηθεί το Μεγάλο Τουράν, για να ενισχυθεί η οθωμανική επιρροή που χάθηκε στην περιοχή, πριν από 11 χρόνια στο Ναχιτσεβάν (Αζερμπαϊτζάν), δημιουργήθηκε μια μεγάλη διεθνής οργάνωση το τουρκικό (Συμβούλιο συνεργασίας των τουρκόφωνων κρατών). Σήμερα περιλαμβάνει την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, την Κιργιζία και το Ουζμπεκιστάν. Με την επίσημη δημιουργία του, η Άγκυρα άρχισε να αναπτύσσει ενεργά δεσμούς με την περιοχή, αποκαλώντας την προγονική της πατρίδα και θεωρώντας τις χώρες της κεντρικής Ασίας ως την ιστορική πατρίδα του τουρκικού λαού, ενσαρκώνοντας μέσω αυτής τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της. Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις παραδόσεις και τη θρησκεία ως έναν από τους διαύλους επιρροής της. Για παράδειγμα, υπάρχουν δέκα τουρκικά σχολεία για ένα ρωσικό σχολείο στην Κιργιζία. Εκεί, προωθείται ευρέως η ιδεολογία του παντουρκισμού. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1990, η Άγκυρα πρότεινε τη δημιουργία ενός ενοποιημένου τουρκικού αλφαβήτου, και, αν και τα σχέδια αυτά δεν πέτυχαν, έγινε ενεργός παραγωγός της μετάβασης των πρώην μετά-σοβιετικών κρατών της Κεντρικής Ασίας από το κυριλλικό στο λατινικό αλφάβητο, με πολύ διακριτό στόχο το διαχωρισμό της περιοχής από τη Ρωσία και την ενίσχυση της τουρκικής επιρροής.

Είναι απολύτως κατανοητό ότι, μέχρι στιγμής, όλες αυτές οι προσπάθειες της Άγκυρας, καθώς και η επιθυμία για τη δημιουργία ενός "τουρκικού ΝΑΤΟ" και ενός " Τουρανικού στρατού " υπό την αιγίδα της και μόνο, αναπτύσσονται κυρίως στον τομέα της ρητορικής του Τούρκου ηγέτη και των μελών της κυβέρνησής του. Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι γι' αυτό, των οποίων ο κύριος είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξακολουθεί να φοβάται να δοκιμάσει τη Ρωσία για τη δύναμή του, επειδή κατανοεί πώς μπορεί να εξελιχθεί γι’ αυτόν μια σύγκρουση με τον Πούτιν. Η ιστορική μνήμη των Τούρκων υπενθυμίζει στον Ερντογάν ότι οι Ρώσοι ήταν αυτοί που νίκησαν αρκετές φορές στο έδαφος της χώρας του, προκαλώντας την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της «οθωμανικής επικράτειας».

Οι πολιτικοί ηγέτες των κρατών της Κεντρικής Ασίας κατανοούν επίσης τον κίνδυνο σύνδεσης της νέας μοίρας τους μόνο με την Τουρκία, ενθυμούμενοι πλήρως την κατάσταση όταν, τη δεκαετία του 1990, η Άγκυρα καλωσόρισε τους Ουζμπέκους φυγάδες που βαρύνονταν με τρομοκρατική δράση σε ορισμένες πόλεις του Ουζμπεκιστάν.

Επίσης, δεν υπάρχει "ενιαία στήριξη" για υποψηφίους που προτείνει η Άγκυρα να συμμετάσχουν στο "Τουρκικό ΝΑΤΟ" ή στον " Τουρανικό στρατό ". Ειδικότερα, το Τατζικιστάν είναι ένας από αυτούς τους υποψηφίους, που κατοικείται κυρίως από μη τουρκική εθνοτική ομάδα, αν και υπάρχει μια μειονότητα του Ουζμπεκιστάν. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι κάτοικοι του Τατζικιστάν είναι ένα εντελώς διαφορετικό έθνος, γλώσσα του είναι η περσική και η αντίληψη για τον "τουρκικό κόσμο" το επηρεάζει σε μικρότερο βαθμό.

Μιλώντας για τη σύγχρονη πολιτική της Τουρκίας, οι όροι "νέο-Οθωμανισμός" και ‘Ομα-Τουρκισμός» χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σήμερα. Αυτοί είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι βάσης της εξωτερικής πολιτικής που έχει υιοθετήσει ο Τούρκος αρχηγός κράτους, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ωστόσο, η ειρωνεία του σύγχρονου νέο-Οθωμανισμού έγκειται στο γεγονός ότι η ίδια η ιδέα της σύμπηξης των λαών του τουρκικού κόσμου, ο οποίος αντιτίθεται κυρίως στο Ιράν, με το σύνθημα του Μεγάλου Τουράν, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδεολογίας των « Νεοτούρκων» που είχαν ήδη οδηγήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην πτώση της.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Αποστόλου-Κατσαρού Κωνσταντίνου, SLPress,31 Οκτωβρίου 2020

Σε προηγούμενο άρθρο μας έγινε αναφορά σε δημοσίευμα-φωτιά της Μc Clatchy DC που αποκάλυψε ένα χάρτη σχεδιασμένο από χαρτογράφους του Bureau of Energy Resources των ΗΠΑ (υπηρεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπεύθυνη για τη διεθνή ενεργειακή ασφάλεια) "υπό τις οδηγίες του πρώην αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν".

Ο εν λόγω χάρτης (xάρτης 1) παρουσιάστηκε προσωπικά στον Ερντογάν κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό (2015-2017) και χρησιμοποιήθηκε ως δέλεαρ κατευνασμού μετά την ισραηλοτουρκική κρίση του Μαβί Μαρμαρά. Δεν διευκρινίζεται εάν η ελληνική πλευρά έλαβε γνώση επ’ αυτού, αλλά ξεκαθαρίζεται ότι εκτός του Λιβάνου και του Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ενήμερη, γεγονός που ενδεχομένως να εξηγεί τις εσπευσμένες ενέργειές της για τη μίσθωση των βυθοτεμαχίων νοτίως του νησιού.
Χάρτης-1: Χάρτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.


Ο καθηγητής οικονομικών και ειδικός στο Δίκαιο της Θάλασσας, Θεόδωρος Καρυώτης σχολιάζοντας τον χάρτη ξεκαθαρίζει ότι ο εν λόγω χάρτης, παραβιάζει εξόφθαλμα τις προβλέψεις της UNCLOS, αφού παραχωρεί στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και στο Καστελόριζο μόνο 6 νμ αιγιαλίτιδα ζώνη και καθόλου υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Μάλιστα εκτιμά ότι με όχημα τον χάρτη, οι Αμερικανοί επαναφέρουν το σενάριο της "συνεκμετάλλευσης", όχι μόνο σε περιοχές όπου οι ΑΟΖ των δύο κρατών συνορεύουν (κάτι που θα ήταν λογικό), αλλά σε ολόκληρη την Αν. Μεσόγειο.

Το 1975 οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά τον όρο "συνεκμετάλλευση", όταν ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να ξεκινήσει συνομιλίες για το Αιγαίο και εκείνος αρνήθηκε. Ομοίως αντέδρασε και ο Ανδρέας Παπανδρέου, σύμφωνα με τον καθηγητή, ο οποίος επισημαίνει ότι ο χάρτης αποδεικνύει ότι οι σύμμαχοί μας δεν έχουν αλλάξει στάση. Με περαιτέρω ανάλυσή του εξάγονται σημαντικά συμπεράσματα που αφορούν και στον αγωγό EastMed του οποίου η όδευση δεν αποτυπώνεται.
Χάρτης-2: Ο χάρτης που κατατέθηκε στον ΟΗΕ σε συνέχεια του τουρκολιβυκού συμφώνου.

Αντ’ αυτού, προκρίνεται αντιπρόταση ενός αγωγού φυσικού αερίου προς την ενδοχώρα της Τουρκίας μέσω Κύπρου, που αποτελεί πάγιο αίτημα/επιδίωξη της γείτονος. Είναι βέβαια απορίας άξιον, γιατί οι Αμερικανοί "θάβουν" τον EastMed, ενώ μερικά χρόνια αργότερα εμφανίζονται υπέρμαχοι της τριμερούς διακρατικής συμφωνίας κατασκευής του, μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (2 Ιανουαρίου 2020). Τελικά, ο EastMed σχεδιάστηκε για να γίνει ή μήπως όχι, δεδομένου ότι ο συντάκτης του άρθρου στην Μc Clatchy DC αναφέρει ότι ο χάρτης παρέμενε κρεμασμένος στον τοίχο του Λευκού Οίκου τουλάχιστον μέχρι τις 5 Ιουνίου 2019 (ήτοι, έξι μήνες πριν την υπογραφή της τριμερούς), με ότι αυτό συνεπάγεται...

Χάρτης "προφητικός"
Χάρτης-3: Παρουσίαση του Τούρκου πρέσβη Çagatay Erciyes (Director General for Bilateral Political & Maritime-Aviation-Border Affairs, MFA) στις 26/05/19 

Οι αντιφάσεις του χάρτη όμως δεν περιορίζονται μόνο στα προαναφερθέντα, αφού θα έλεγε κανείς ότι αποτυπώνει και μια σειρά από προφητικές παραδοξότητες. Κατ’ αρχάς, παρότι σχεδιάστηκε από δύο έως τέσσερα χρόνια (περίοδο 2015-2017 ή νωρίτερα σύμφωνα με την Μc Clatchy DC) πριν το τουρκολιβυκό μνημόνιο (27 Νοεμβρίου 2019), εμφανίζει λεπτομερώς τα νοτιοανατολικά όρια της υποτιθέμενης "τουρκικής υφαλοκρηπίδας".

Αυτά κατατέθηκαν στον ΟΗΕ στις 18 Μαρτίου 2020 (χάρτης 2), τμήμα των οποίων δημοσιεύτηκε δέκα μήνες πριν (26 Μαίου 2019) σε παρουσίαση του Τούρκου πρέσβη Çagatay Erciyes (Director General for Bilateral Political & Maritime-Aviation-Border Affairs, MFA) μαζί με τα βυθοτεμάχια έρευνας/εξόρυξης της TPAO (χάρτης 3). Η ταύτιση των ορίων επιβεβαιώνεται στον χάρτη 4 ο οποίος προκύπτει με αντιπαραβολή των χαρτών 3, 2 και 1.
Χάρτης-4: Αντιπαραβολή του χάρτηβ3 (με απαλοιφή όλων των στοιχείων εκτός της υποτιθέμενης "τουρκικής" [κόκκινο] και "τουρκοκυπριακής" [ροζ] υφαλοκρηπίδας για λόγους ευκρίνειας), και των ορίων του Χάρτη 2 (με απαλοιφή των λοιπών στοιχείων), στον χάρτη 1 (με απαλοιφή του υπομνήματος).

Η δεύτερη "παραδοξότητα" αφορά στο σύνολο των παράνομων τουρκικών Navtex για τις έρευνες του Oruc Reis ανατολικά της Ρόδου και νοτίως (και δυτικά) του Συμπλέγματος Μεγίστης (χάρτης 5), οι οποίες εμπίπτουν εντός των δυτικών ορίων των υποτιθέμενων "τουρκικών θαλασσίων ζωνών" του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αυτό επιβεβαιώνεται στον χάρτη 6 ο οποίος προκύπτει με αντιπαραβολή του χάρτη 1 στον χάρτη 5.
Χάρτης-5: Οι διαδοχικές παράνομες τουρκικές Navtex 0977/20 (ροζ), 1085/20 (κόκκινο), 1093/20 (πράσινο), 1262/20 (κίτρινο), 1314/20 (πορτοκαλί), 1332/20 (λευκό που υπερκαλύπτει τις τέσσερις πρώτες Navtex) για τις έρευνες του Oruc Reis. Η Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ με κίτρινη γραμμή (A,B,D,C,E).

Χάρτης-6: Αντιπαραβολή του χάρτη 1 του Στείτ Ντιπάρτμεντ (με απαλοιφή του υπομνήματος για λόγους ευκρίνειας) στον Χάρτη-5 με τις παράνομες τουρκικές Navtex ερευνών του Oruc Reis και την Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ (A,B,C,D,E).

Η τρίτη "παραδοξότητα" αφορά στην ελληνοαιγυπτιακή μερική οριοθέτηση ΑΟΖ (κίτρινη γραμμή A,B,D,C,E στον χάρτη 6) η οποία υπογράφηκε στις 06 Αυγούστου 2020 και τερματίζει στο σημείο Α, λίγο πριν το δυτικό όριο των υποτιθέμενων "τουρκικών θαλασσίων ζωνών" του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.


Ερωτήματα για δυνατούς λύτες

Ως απόρροια των ως άνω παρατηρήσεων, ανακύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα για δυνατούς λύτες:

  • Γιατί ο δημοσιευμένος χάρτης 3 του Τούρκου πρέσβη Çagatay Erciyes υιοθετεί τα όρια του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Χάρτης-1) ο οποίος προηγήθηκε χρονικά;
  • Γιατί οι τουρκικές Navtex για τη διεξαγωγή ερευνών με το Oruc Reis, καίτοι παράνομες, εμπίπτουν αποκλειστικά εντός των ορίων του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και σέβονται πλήρως την ελληνοαιγυπτιακή μερική οριοθέτηση ΑΟΖ;
  • Γιατί το ανατολικό όριο της Ελληνοαιγυπτιακής μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ εναρμονίζεται με το δυτικό όριο του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τις Navtex ερευνών του Oruc Reis (Χάρτης-6);
  • Γιατί οι ενέργειες της Ελλάδας και της Τουρκίας δεν παρεκκλίνουν από τις προβλέψεις του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εκτός της "παραφωνίας" των συντεταγμένων που κατατέθηκαν στον ΟΗΕ βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου (σημεία D,E,F,G στον Χάρτη 4) το οποίο εισέρχεται δυτικά του 28ου Μεσημβρινού "κατά παράβαση" του χάρτη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Μήπως το εντελώς ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο θεσπίστηκε ως διπλωματικό "αντάλλαγμα" για να παρουσιαστεί ως δήθεν "υποχώρηση" στην τελική ελληνοτουρκική συμφωνία;
  • Έχουν κάποια σχέση όλα αυτά με την ομολογία του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη ότι υπήρξε μυστική συμφωνία στις 13 Ιουλίου 2020 για τις θαλάσσιες ζώνες (σσ. αιγιαλίτιδα ζώνη/συνορεύουσα ζώνη/υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ) με την Τουρκία στο Βερολίνο υπό γερμανική επιδιαιτησία; Υπενθυμίζεται ότι η αποκάλυψη του πρωθυπουργού έγινε σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου στο primeminister.gr όπου αναφέρεται συγκεκριμένα:

-«Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: «Στο Βερολίνο, συμφωνήθηκε μόνο θαλάσσιες ζώνες;» 

-Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «Βεβαίως. Βεβαίως έχει συμφωνηθεί».

-Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: «Γιατί τότε δεν δώσατε στη δημοσιότητα τη Συμφωνία του Βερολίνου, αν είναι τόσο υπέρ μας;» 

-Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «Γιατί εξαρχής είχαμε συμφωνήσει να μην δοθεί. Δεν ήταν άλλωστε συμφωνία, όπως σας είπα κατ’ αρχάς. Είναι τα γραπτά πρακτικά του τι συμφωνήθηκε εκεί».

Ας σημειωθεί επίσης ότι η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης υπογράφηκε στις 6 Αυγούστου 2020, περίπου ένα μήνα μετά τη μυστική συμφωνία του Βερολίνου 13 Ιουλίου 2020. Είναι γνωστό ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τις προβλέψεις του χάρτη της Σεβίλλης, η Αμερική όμως που διατείνεται ότι εμμένει στο Διεθνές Δίκαιο, γιατί συνέταξε τον επίμαχο χάρτη (Χάρτης 1); Μήπως η διαπίστωση του καθηγητή Θ. Καρυώτη, σύμφωνα με την οποία η Αμερική προωθεί την ίδια πολιτική από το 1975, τελικώς επιβεβαιώνεται συνεργεία της ελληνικής και της τουρκικής πλευράς;

Δημοσιοποίηση πρακτικών άμεσα

Σε περίπτωση που τα εύλογα αυτά ερωτήματα δημιουργούν αβάσιμες υπόνοιες, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να τις ανατρέψει γνωστοποιώντας στον κυρίαρχο λαό (όπως άλλωστε υποχρεούται) τα πρακτικά του Βερολίνου. Ή ακόμη καλύτερα, μπορεί να προβεί σε σύναψη συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κύπρο, όπως όφειλε να πράξει την επομένη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας.

Ούτε λόγος βέβαια για την έτερη χαίνουσα πληγή των αναξιοποίητων προνομιακών ρυθμίσεων της UNCLOS και τη διαχρονική φοβικότητα ως προς την ενιαία επέκταση της χωρικής θάλασσας στα 12 νμ, προς τέρψιν και χάριν υπακοής στα κελεύσματα της "Υψηλής Πύλης". Αλλά είναι μόνο η φοβικότητα των αθηναϊκών ελίτ που λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγων στην διασφάλιση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων; Ο Ted Galen Carpenter, Αμερικανός αναλυτής στο CATO Institute, αναφέρει σχετικά με την στρατηγική της Αμερικής τα εξής: «Η Τουρκία ήταν [ανέκαθεν] πολύ πιο σημαντική σύμμαχος από την Ελλάδα όσον αφορά στρατηγικά ζητήματα. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι η στάση των ΗΠΑ έχει αλλάξει. Ακόμα κι αν μια κυβέρνηση Μπάιντεν δεν θα συμμεριζόταν τον φαινομενικό θαυμασμό του Ντόναλντ Τραμπ για τον αυταρχικό πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τόσο η ασφάλεια όσο και οι οικονομικοί υπολογισμοί θα ωθούσαν την Ουάσιγκτον προς αυτό το συμπέρασμα».

Από την άλλη, ο καθηγητής γεωπολιτικής Κώστας Γρίβας, συμπληρώνοντας την άποψη του T.G. Carpenter παρατηρεί ότι: «Κατά τα φαινόμενα, η επιδίωξη των ελληνικών ελίτ δεν είναι η αντίσταση. Είναι ο διάλογος με σκοπό τον "συμβιβασμό" μέσω "λελογισμένης" παραχώρησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η προοπτική μιας Ελλάδας, η οποία θα στοχεύει σε στρατηγική νίκη επί της Τουρκίας και σε ανάδειξή της σε ισχυρή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο και σε σημαντικό παράγοντα στην Ευρώπη είναι κάτι που φαίνεται να τις ξεπερνά. Για να προχωρήσουν στην υλοποίηση μιας τέτοιας στρατηγικής, οι ελληνικές ελίτ πρέπει να "απειθαρχήσουν" έναντι του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον. Κι αυτό τους προκαλεί τρόμο». Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων λοιπόν… Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στην κρίση σας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Εικόνα 1. Στην Πλατεία Καπιτωλίου της Toulouse, θλιβερή ερημιά μετά το νέο lockdown που εφαρμόσθηκε στη Γαλλία, δεύτερη φορά 10 μήνες μετά την αρχή της πανδημίας.

του Δημήτρη Βαλατσούρα

Mε τον πολλαπλασιασμό των κρουσμάτων που καταγράφονται καθημερινά, αλλά κυρίως με την ραγδαία αύξηση του αριθμού των νοσηλευομένων από Covid-19 και των διασωληνωμένων που νοσηλεύονται στις ΜΕΘ, δεν μπορεί κανείς να μην προβληματιστεί. Τι κάνουμε λάθος; Και το ερώτημα δεν είναι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Δύση γενικότερα, καθώς η μεγάλη αποτυχία στην αντιμετώπιση της πανδημίας χαρακτηρίζει όλες σχεδόν τις δυτικές κοινωνίες. Αντίθετα, βλέπουμε ότι στην Ανατολική Ασία η πανδημία έχει περιοριστεί σημαντικά στις περισσότερες χώρες, η ζωή έχει επανέλθει στο φυσιολογικό και τα λιγοστά κρούσματα που παρατηρούνται σήμερα εκεί είναι κυρίως εισαγόμενα που εύκολα ιχνηλατούνται και αντιμετωπίζονται (Εικόνες 1 και 2). Στην ανάρτηση αυτή θα εξετάσω την εξέλιξη της πανδημίας στην Ελλάδα, γενικότερα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, καθώς και στις Ασιατικές χώρες. Θα επιμείνω φυσικά ιδιαίτερα στην χώρα μας, που μας ενδιαφέρει άμεσα. Κατόπιν θα παραθέσω μερικές προσωπικές μου σκέψεις και απόψεις, για την ηθική και κοινωνική παρακμή του Δυτικού κόσμου, που αποδείχθηκε περίτρανα με την ευκαιρία της πανδημίας αυτής. Επίσης, για το τι πρέπει να κάνουμε, ακολουθώντας το παράδειγμα χωρών της Ασίας για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Εικόνα 2. Από το καλοκαίρι επανήλθε η φυσιολογική ζωή στη Wuchan της Κίνας. Μεγάλες συγκεντρώσεις, συγχρωτισμός και κανένα μέτρο προστασίας. Η πανδημία στην Κίνα καταπολεμήθηκε γρήγορα με επιτυχία.

Α. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Θα προσπαθήσω εδώ να παρουσιάσω την κατάσταση της πανδημίας σήμερα στην χώρα μας και να απαντήσω και σε μερικούς προβληματισμούς που δεν προβάλλονται μόνο από τους συνωμοσιολόγους και τους ψεκασμένους, αλλά απασχολούν και αρκετά σοβαρά και καλοπροαίρετα άτομα χωρίς ειδικές γνώσεις, “lost in translation of data”.

1. Είμαστε τόσο άσχημα ή πρόκειται απλώς για κάποια επιδημία παρόμοια με μια γρίπη;

Η θεωρία της γρίπης κυκλοφορεί συνεχώς από ανθρώπους που υποτιμούν την Covid-19. Η γρίπη ήταν πάντοτε ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας, ποιά είναι όμως η σύγκριση με την Covid; Ας δούμε την Εικόνα 3, με στοιχεία του ΕΟΔΥ. Eδώ βλέπουμε δύο σειρές στηλών, τις κίτρινες που είναι μεγαλύτερες και τις μπλε. Οι μπλε δείχνουν τους εργαστηριακά επιβεβαιωμένους θανάτους από γρίπη κάθε περιόδου, ενώ οι κίτρινες τους εκτιμώμενους θανάτους από γρίπη που είναι πολύ περισσότεροι. Που οφείλεται αυτή η διαφορά; Οι εκτιμώμενοι θάνατοι από γρίπη είναι αποτέλεσμα στατιστικών αλγορίθμων, που εκτός από τους καταγεγραμμένους θανάτους σταθμίζουν και πολλές άλλες παραμέτρους, όπως είναι οι συνοδές σχετιζόμενες νόσοι, οι ιατρικές επισκέψεις, η νοσηλεία, οι εμβολιασμοί, η συνολική θνησιμότητα, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, κλπ.
Εικόνα 3. Οι καταγεγραμμένοι θάνατοι από γρίπη (μπλε στήλες) και οι εκτιμώμενοι (κίτρινες στήλες).

Ανταποκρίνονται λοιπόν, οι φουσκωμένες αυτές στατιστικές προβολές των καταγεγραμμένων θανάτων από γρίπη στην πραγματικότητα; Πιθανόν ναι, πιθανόν να είναι και λίγο υπερβολικές, ώστε να υπάρχει εγρήγορση του κοινού στους κανόνες υγιεινής και στην ανάγκη των εμβολιασμών, μιάς και η πλειοψηφία των θυμάτων είναι άνθρωποι που δεν έχουν εμβολιασθεί. Βλέπουμε λοιπόν ότι πέρυσι για παράδειγμα, οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι από γρίπη ήταν 154 και οι εκτιμώμενοι θάνατοι 1071, ενώ οι θάνατοι από Covid-19 είναι σήμερα 655. Με ποιό νούμερο θα συγκρίνουμε τους θανάτους από Covid, με το 154 ή με το 1071; Πάμε λοιπόν στην επόμενη παράγραφο.

2. Ο πραγματικός αριθμός των θανάτων από Covid-19

Eδώ ας διαλύσουμε μερικές παρεξηγήσεις. Κυκλοφορεί συνέχεια η θεωρία ότι οι θάνατοι από Covid-19 δεν είναι πραγματικοί και επιβεβαιωμένοι επειδή δεν γίνονται νεκροψίες. Αλήθεια, που γίνονται νεκροψίες; Μήπως στους επιβεβαιωμένους θανάτους από γρίπη; Όχι φυσικά. Νεκροψίες γίνονται μόνο σε περιπτώσεις βιαίων θανάτων για να αποκαλυφθεί κάποια εγκληματική ενέργεια, σε αιφνίδιους θανάτους, για να βρεθεί η αιτία που τους προκάλεσε, ή κατόπιν αιτήματος των συγγενών. Σήμερα, με τις εξελιγμένες απεικονιστικές και εργαστηριακές μεθόδους, νεκροψία δεν γίνεται παρά στο 5% του συνόλου των θανάτων σε όλο σχεδόν τον δυτικό κόσμο. Η διενέργεια νεκροψίας σε θάνατο από Covid είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τον ιατροδικαστή, λόγω της μολυσματικότητας του κορωνοϊού και γίνεται ιδανικά σε θάλαμο αρνητικής πίεσης, με όλα τα μέτρα προστασίας. Παρ’ όλα αυτά έχουν γίνει μερικές νεκροψίες σε Covid για καθαρά επιστημονικούς-ερευνητικούς λόγους.
Μια από τις πιο ηλίθιες και αστείες ιστορίες που κυκλοφορεί, είναι ότι στα νοσοκομεία πληρώνουν τους συγγενείς των νεκρών μερικά χιλιάρικα (από 1000 έως 5000€!!) για να δηλώσουν σαν ψευδή αιτία θανάτου τον κορωνοϊό. Αλήθεια, νομίζουν κάποιοι ότι προτού οι γιατροί υπογράψουν ένα πιστοποιητικό θανάτου, συσκέπτονται με τους συγγενείς για να αποφασίσουν από κοινού για την αιτία θανάτου του ασθενούς τους; Ότι χρειάζεται προηγουμένως να πάρουν την έγκρισή τους; Νομίζουν ότι στα νοσοκομεία, που δεν έχουν χρήματα για να πληρώσουν ούτε τις πρόσθετες εφημερίες των γιατρών στο ΕΣΥ, περισσεύουν μερικά χιλιάρικα για τον κάθε ανόητο, ώστε να κυκλοφορεί τέτοιες γελοίες ιστορίες;
Οι θάνατοι λοιπόν από Covid-19 στην Ελλάδα είναι όλοι εργαστηριακά και κλινικά επιβεβαιωμένοι, χωρίς νεκροψία που είναι περιττή. Επομένως, η σύγκριση των 655 θανάτων από Covid θα πρέπει να γίνει με τους 154 περυσινούς θανάτους από γρίπη, που και αυτοί είναι επιβεβαιωμένοι εργαστηριακά και όχι με νεκροψία, όπως πολλοί αδαείς νομίζουν!

3. Εφέτος οι θάνατοι στην Ελλάδα είναι λιγότεροι από πέρυσι, παρά την πανδημία, και η γρίπη έχει σχεδόν εξαφανισθεί

Είναι νωρίς να κρίνουμε τους θανάτους για την Ελλάδα εφέτος, με οποιαδήποτε μέθοδο εν μέσω πανδημίας. Το ότι μέχρι τώρα τουλάχιστον υπάρχουν ελάχιστα κρούσματα γρίπης είναι αναμενόμενο. Αν συγκρίνουμε την γρίπη με τον κορωνοϊό, η πρώτη είναι πολύ λιγότερο μεταδοτική. Αυτό φαίνεται από την παράμετρο R0, που εκφράζει πόσα άτομα μπορεί να μολύνει ένα κρούσμα στην αρχή της επιδημίας, όταν δηλαδή δεν υπάρχει ανοσία και δεν έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται παρεμβάσεις για τον περιορισμό της μετάδοσης. Το R0 λοιπόν για την γρίπη είναι γύρω στο 1.3-1.6, και για τον κορωνοϊό, ενώ αρχικά υπολογίζονταν σε 2.5-3, νεώτερα στοιχεία από κάποια μαθηματικά μοντέλα δείχνουν ότι είναι γύρω στο 4-4.5, είναι δηλαδή πολύ περισσότερο μεταδοτικός. Είναι φυσικό λοιπόν να έχει επικρατήσει έναντι της γρίπης, με το lockdown, τις μάσκες και όλα αυτά τα μέτρα που έχουν σημαντικά περιορίσει την γρίπη. Επίσης, οι περιορισμοί αυτοί έχουν πιθανώς (αυτό θα φανεί μετά το τέλος του χρόνου, όταν γίνουν οι συνολικές αναλύσεις) μειώσει τους θανάτους και από άλλες αιτίες, π.χ. τροχαία.
Η ορθότερη μέθοδος εκτίμησης των θανάτων από κορωνοϊό είναι η μελέτη της υπερβάλλουσας θνητότητας (excess mortality), του αριθμού των θανάτων δηλαδή που διαπιστώνονται εφέτος οι οποίοι είναι πολύ περισσότεροι από τους αναμενόμενους για την εποχή, σε όλες σχεδόν τις χώρες. Στην χώρα μας, λόγω της καλής μέχρι τώρα διαχείρισης της πανδημίας, δεν υπάρχει προς το παρόν υπερβάλλουσα θνητότητα, αντίθετα από τις άλλες χώρες, όπως θα δούμε αργότερα στις καμπύλες των ΗΠΑ και της Σουηδίας. Στην πραγματικότητα φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλη υποκαταγραφή των θανάτων από Covid-19 και όχι υπερκαταγραφή, όπως μερικοί ισχυρίζονται.
Πολλοί συνωμοσιολόγοι δεν αντιλαμβάνονται πως γίνεται η καταγραφή των θανάτων σε όσους υποφέρουν από κάποια μολυσματική νόσο. Με την ίδια μέθοδο γίνεται και για την γρίπη και για την Covid-19 και για το AIDS, χρησιμοποιώντας το worst case scenario, ώστε να μην γίνεται υποκαταγραφή και να υπάρξει η καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση. Το έχω αναλύσει διεξοδικά σε παλιότερες αναρτήσεις μου και δεν θα επανέλθω εδώ. Σας παραθέτω μόνο την οδηγία καταγραφής θανάτων από Covid σύμφωνα με τις οδηγίες του ΠΟΥ, που ισχύουν σε όλες τις χώρες: “A death due to COVID-19 is defined for surveillance purposes as a death resulting from a clinically compatible illness, in a probable or confirmed COVID-19 case, unless there is a clear alternative cause of death that cannot be related to COVID disease (e.g. trauma). There should be no period of complete recovery from COVID-19 between illness and death.”

4. Ποιά είναι τα πραγματικά κρούσματα από Covid-19 σήμερα;

Mερικοί πιστεύουν ότι δεν υπάρχει δεύτερο κύμα, ότι η Covid-19 έχει τελειώσει και ότι τα κρούσματα που καταγράφονται σήμερα είναι αποτέλεσμα των πολλών τεστ που διεξάγονται, οπότε είναι αναμενόμενος και ο μεγάλος αριθμός θετικών. Ρίξτε μια ματιά στον Πίνακα της Εικόνας 4. Σας φαίνεται ότι υπάρχει συσχέτιση; Και για τους στατιστικολογούντες, ο συντελεστής συσχέτισης Pearson είναι μόλις 0.29, με p= 0.214, μη στατιστικά σημαντικός δηλαδή. Αλλά και πραγματική συσχέτιση να υπήρχε θα μας έλεγε κάτι; Σημασία έχει που κάνεις τα τεστ, τα κάνεις σε συμπτωματικά άτομα, όπου περιμένεις να βρεις μεγάλο αριθμό θετικών ή σε άτομα τυχαία σε όλο τον πληθυσμό, όπου περιμένεις πολύ λιγότερα θετικά;
Εικόνα 4. Ημερήσιος αριθμός τεστ και αντίστοιχος αριθμός κρουσμάτων.

Και για να το προχωρήσουμε παρά πέρα, και τι σημασία έχει ο αριθμός κρουσμάτων για την εκτίμηση της βαρύτητας της πανδημίας; Μια αδρή μόνο εκτίμηση μας δίνει, αφού γνωρίζουμε ότι τα πραγματικά κρούσματα είναι πολλαπλάσια από αυτά που μετράμε καθημερινά. Η πραγματική βαρύτητα της πανδημίας φαίνεται από τον αριθμό νοσηλευομένων με Covid-19, που ξεπέρασε τους 1400, από τους νοσηλευόμενους στην ΜΕΘ, που άγγιξαν τους 170, και από τους θανάτους, που από τους 179 την 1η Ιουνίου έφθασαν τους 655 την 1η Νοεμβρίου, με καταγραφή 355 θανάτων μόλις τους δύο τελευταίους μήνες! Πρόκειται λοιπόν για ένα δεύτερο κύμα ισχυρότατο που ακόμη βρίσκεται στην αρχή του και δεν ξέρουμε που θα καταλήξει.
Δυό λόγια και για τον ορισμό του κρούσματος. Διαβάζω συνεχώς τον ορισμό του εξαίρετου καθηγητή Μπαμπινιώτη, αλλά την Επιδημιολογία την ενδιαφέρει ποιός ΜΕΤΑΔΙΔΕΙ την πάθηση! Αυτό είναι το κρούσμα που μετράμε επιδημιολογικά, δίχως να διακρίνουμε τον βαθμό βαρύτητας των συμπτωμάτων. Η παρουσία ασυμπτωματικών και το ποσοστό τους, ο επηρεασμός της μεταδοτικότητας από το ιϊκό φορτίο, ο ακριβέστερος υπολογισμός του IFR στο οποίο θα αναφερθώ αργότερα, είναι σημαντικά ζητήματα τα οποία μελετιούνται ακόμη και μελλοντικά θα λύσουν πολλές απορίες μας για την ακόμη σε πολλούς τομείς άγνωστη αυτή πάθηση.

5. Οι νοσηλευόμενοι σε ΜΕΘ

Εικόνα 5. Μέγιστο νοσηλευομένων σε ΜΕΘ ανά έτος (μπλε στήλες) και αντίστοιχοι καταγεγραμμένοι θάνατοι (κόκκινες στήλες) από γρίπη (2013-2019) και Covid-19 (2020). Σημειώστε ότι περί το 90% των ασθενών που κατέληξαν έχουν νοσηλευθεί σε ΜΕΘ.

Ένα σημαντικό στοιχείο για την εκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασης είναι οι νοσηλευόμενοι σε ΜΕΘ. Στην Εικόνα 5, με στοιχεία του ΕΟΔΥ φαίνεται ο μέγιστος αριθμός των νοσηλευομένων από γρίπη στις ΜΕΘ κατά την τελευταία 6ετία. Σύμφωνα με αυτή, πέρυσι ο μέγιστος αριθμός ασθενών από γρίπη στις ΜΕΘ έφθανε τους 122. Σήμερα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΕΟΔΥ, οι διασωληνωμένοι λόγω Covid-19 στη χώρα μας είναι 169. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχουν πάνω από 250 ασθενείς σε ΜΕΘ και μονάδες αυξημένης φροντίδας, μιάς και δεν είναι όλοι διασωληνωμένοι. Ας κρατήσουμε όμως το νούμερο 169 και ας το συγκρίνουμε με τους περυσινούς 122 ασθενείς. Οι 122 λοιπόν ασθενείς από γρίπη καταγράφηκαν στα μέσα Φεβρουαρίου, και το σύνολο των ασθενών που νοσηλεύθηκαν σε ΜΕΘ από γρίπη ήταν 140, ενώ οι καταγεγραμμένοι θάνατοι από γρίπη ήταν 154 συνολικά σε όλη την περυσινή χρονιά (οι 14 δεν είχαν νοσηλευθεί σε ΜΕΘ). Εφέτος έχουμε μέγιστο μέχρι στιγμής 169 και σύνολο θανάτων 655 (εκ των οποίων πάνω από 90% είχε νοσηλευθεί σε ΜΕΘ)! Eπίσης, πέρυσι συνολικά νοσηλεύθηκαν σε ΜΕΘ 374 ασθενείς από γρίπη, ενώ εφέτος έχουν νοσηλευθεί στις ΜΕΘ πάνω από 900 με Covid-19! Και αυτό, με όλα τα μέτρα lockdown και περιορισμού, και το κυριότερο, χωρίς τα στοιχεία του χειμώνα που έρχεται και δεν ξέρουμε τις μας περιμένει!
Η διαφορά είναι προφανής, η γρίπη είναι ενδημική, μας απασχολεί για λίγους μήνες τον χειμώνα, και το κυριότερο υπάρχει εμβόλιο, υπάρχει μερική ανοσία στον πληθυσμό και φαρμακευτική αντιμετώπιση. Στον κορωνοϊό δεν υπάρχει τίποτε από τα παραπάνω, γιαυτό ας τελειώσει το αφήγημα πολλών κακόβουλων ή αφελών, ότι πρόκειται για μια γριπούλα που αφορά μόνο τους ηλικιωμένους. Οι αριθμοί των ασθενών που νοσηλεύονται στις ΜΕΘ λόγω Covid είναι σταθερά υψηλοί και oι ΜΕΘ γεμίζουν όλους τους μήνες από νέα κρούσματα, ακόμη και από νεώτερες ηλικίες εφόσον επεκτείνεται η πανδημία, τα οποία αναμένεται να αυξηθούν πολύ περισσότερο τους επόμενους μήνες.

6. Πανδημία και lockdown

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες το lockdown είναι πρακτικά άχρηστο, αλλά κάθε επιδημία κάνει μια φυσική καμπύλη που φθάνει στο μέγιστο και στη συνέχεια υποχωρεί λόγω ανοσίας του πληθυσμού. Αυτός είναι ένας από τους πιο ανόητους ισχυρισμούς που έχω ακούσει. Ας εξετάσουμε πρώτα το θέμα του lockdown. Θα ξαναγράψω μερικές κοινοτυπίες αλλά φαίνεται ότι πολλοί δεν τα έχουν καταλάβει. Ο ιός δεν μπορεί να ζήσει μόνος του στο περιβάλλον, εκτός από λίγες ώρες ή ημέρες. Μπορεί να ζήσει μόνο μέσα στον οργανισμό του ανθρώπου όπου ενεργεί σαν παράσιτο, και μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο με τα αναπνευστικά σταγονίδια.
Όταν κάποιος κολλήσει τον ιό, μετά από μια περίοδο 5-7 ημερών (αλλά μέχρι και 14 ημέρες), αρχίζει να έχει συμπτώματα και να εκδηλώνει την νόσο. Αν λοιπόν γίνει ένα γενικευμένο lockdown, για 2 εβδομάδες, ο ιός θα εξαφανιστεί από το περιβάλλον και θα έχει επιζήσει μόνο σε εκείνες τις οικογένειες και τα σπίτια όπου υπάρχουν είτε άτομα σε περίοδο επώασης, είτε πάσχοντες. Δυστυχώς, εκτός από τις περιπτώσεις αυτές, υπάρχουν και άνθρωποι που πρακτικά δεν μπορεί να απομονωθούν πλήρως, όπως εργαζόμενοι σε σούπερ μάρκετ, φαρμακεία, στην αλυσίδα τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης, αστυνομικοί-στρατιωτικοί που υπηρετούν, αλλά και γιατροί-νοσηλευτές. Επομένως στις 2 εβδομάδες θα γίνει μεγάλη καταστολή της επιδημίας, αλλά χρειάζονται άλλες 2-3 εβδομάδες για πλήρη εξάλειψη του ιού με ιχνηλάτηση, εφόσον βέβαια έχει απαγορευθεί η είσοδος επισκεπτών από άλλες χώρες, δίχως έλεγχο.
Αντιλαμβάνεστε όμως τις καταστρεπτικές συνέπειες των lockdown για την οικονομία. Η αξία τους για τον περιορισμό του ιού είναι παγκόσμια αποδεκτή, υπάρχουν αναρίθμητες έρευνες, αλλά το υπαγορεύει και η κοινή λογική και η εμπειρία μας: Από την αρχή της πανδημίας στην χώρα μας, μέχρι και τον Απρίλιο με lockdown και όλο τον πληθυσμό επίνοσο, μπήκαν στη ΜΕΘ 200 ασθενείς. Τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με πολύ καλύτερο καιρό και με καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση λόγω της προηγηθείσας εμπειρίας, μπήκαν στις ΜΕΘ πάνω από 600! Μετά το lockdown που έγινε στη χώρα μας την άνοιξη, ο ιός πρακτικά εξαφανίσθηκε (Μάϊος-Ιούνιος). Μήπως όμως, εξαφανίσθηκε ο κορωνοϊός επειδή πολλοί αρρώστησαν, είτε τον πέρασαν ασυμπτωματικά, και αποκτήσαμε ανοσία αγέλης; Πάμε στην επόμενη παράγραφο.

7. Πανδημία και ανοσία

Τι είναι κατ’ αρχήν ανοσία αγέλης; Όταν σε έναν πληθυσμό το ποσοστό των ανθρώπων που έχει αρρωστήσει από την πάθηση φθάνει το 60-70% και επομένως έχει αποκτήσει ανοσία, ο ιός δεν βρίσκει πρόσφορο έδαφος για την μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο και σιγά σιγά εξαφανίζεται. Το ποσοστό αυτό στην Ελλάδα, σύμφωνα με την τελευταία εργασία που έχω υπόψιν είναι γύρω στο 1%! Σε χώρες και περιοχές με πολύ μεγάλη διάδοση της πάθησης τα ποσοστά είναι μεγαλύτερα, π.χ. στο Βέλγιο 6%, Αγγλία 6%, Νέα Υόρκη 5-7%, Σουηδία 7-10%, Γαλλία 4.5%. Απέχουν πάντως πολύ από το κατώφλι της ανοσίας αγέλης του 60-70%! Μετά τόσους μήνες και τόσα θύματα παγκοσμίως, ελάχιστη ανοσία κερδίσαμε! Θα καταπολεμήσουμε λοιπόν την πανδημία, αφήνοντας ελεύθερη την κυκλοφορία του κορωνοϊού, με συνέπεια εκατομμύρια κρουσμάτων και εκατόμβες νεκρών ακόμη;
Κυκλοφορεί και η θεωρία του ότι ήδη έχουμε μια άλλη μορφή ανοσίας, όχι αυτή των αντισωμάτων που περιέγραψα, αλλά της κυτταρικής ανοσίας, η οποία ίσως έχει δημιουργηθεί από παλιές εκθέσεις σε άλλους κορωνοϊούς. Δεν υπάρχει καμιά επιστημονική απόδειξη γιαυτό, αλλά και αν υπάρχει, ακόμη και οι υποστηρικτές της θεωρίας, όπως ο νευροβιολόγος Karl Friston, λένε ότι το πολύ να αφορά μικρό μόνο ποσοστό του πληθυσμού, με την εξαίρεση κάποιων σχετικά απομονωμένων γεωγραφικά χωρών ή με φυσική αντίσταση στις λοιμώξεις, όπως η Γερμανία όπου η ανοσία μπορεί να είναι 50-80%, θεωρία όμως δίχως καμιά απόδειξη. O ίδιος ο Friston δεν περίμενε δεύτερο κύμα λόγω της θεωρίας του αυτής, ενώ τώρα είναι οπαδός της εκεταμένης ιχνηλάτησης των κρουσμάτων μέσω προγραμμάτων στα κινητά, ώστε να αποφύγουμε το νέο lock-down και φυσικά αντιλαμβάνεται πλήρως την σοβαρότητα της πανδημίας.

8. Η θνητότητα από την γρίπη και από την Covid-19

Ίσως έχετε διαβάσει για το περίφημο IFR (Infection Fatality Rate), το ποσοστό δηλαδή των θανάτων σε όλα τα προσβεβλημένα άτομα, συμπεριλαμβανομένων των ασυμπτωματικών και όσων δεν έχουν διαγνωσθεί. Το IFR για την γρίπη είναι γύρω στο 0.1, ενώ για την Covid-19 δεν μπορεί να υπολογισθεί ακόμη με ακρίβεια, αφού δεν γνωρίζουμε ακόμη και το ακριβές ποσοστό των ασυμπτωματικών. Υπολογίζεται κατά κανόνα μετά το τέλος κάθε κύκλου επιδημίας με εκτεταμένες εξετάσεις αντισωμάτων. Υπάρχουν όμως προκαταρκτικές έρευνες που δείχνουν ότι είναι γύρω στο 0.6 ως 1.2. Το CDC (ο Αμερικανικός ΕΟΔΥ) αλλάζει συνεχώς τις τιμές του και πρόσφατα έδωσε διαφορετικά IFR για διάφορες ηλικιακές ζώνες, ενώ ο πολυσυζητημένος καθηγητής Ιωαννίδης σε πρόσφατη δημοσίευσή του στο περιοδικό του ΠΟΥ έδωσε τιμές από 0.09 έως 0.57 ανάλογα με την περιοχή.
Σημαντική ήταν εργασία του Imperial College που δημοσιεύθηκε προ ολίγων ημερών, στην οποία βρίσκουν ότι το IFR σε χώρες υψηλών εισοδημάτων είναι 1.15, ενώ σε χώρες χαμηλών εισοδημάτων είναι 0.23, πιθανόν λόγω πολύ νεανικότερου πληθυσμού. Για να το πούμε με απλά λόγια, το IFR σε μεγάλες ηλικίες, και ιδιαιτέρως μετά τα 70, είναι πολύ μεγαλύτερο της γρίπης, ενώ σε νεαρότερες ηλικίες είναι κατά τι μεγαλύτερο της γρίπης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του CDC, το IFR είναι 0.5% για ηλικίες 50–69 έτη (θνητότητα 5πλάσια της γρίπης), και 5.4% για τις ηλικίες 70+!! Αυτό που κάνει τον κορωνοϊό όμως ιδιαίτερα επικίνδυνο και σε όλες τις νεώτερες ηλικίες, δεν είναι τόσο το ότι είναι θανατηφόρος (οι προηγούμενες επιδημίες κορωνοϊών SARS και MERS ήταν πολύ πιο θανατηφόρες συγκριτικά), αλλά η μεταδοτικότητά του, με αποτέλεσμα την ευρεία εξάπλωσή του στην Υφήλιο: πολλές λοιμώξεις, πολλοί ασθενείς, πολλοί θάνατοι. Το χειρότερο όμως είναι ότι και στα νέα άτομα μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες σε ζωτικά όργανα, καρδιά, πνεύμονες, νεφρούς, κλπ., ενώ υπάρχει και το σύνδρομο Long Covid, με πολύμηνη διάρκεια συμπτωμάτων από την νόσο.

Β. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

ΕΥΡΩΠΗ
Εικόνα 6. Στατιστικά στοιχεία Covid-19 σε μερικές χώρες της Ευρώπης για τον μήνα ΟΚΤΩΒΡΙΟ: Αριστερά (πράσινες στήλες) τα μέσα ημερήσια κρούσματα. Δεξιά οι μέσοι ημερήσιοι θάνατοι (μπλε στήλες) και η αναγωγή τους ανά εκατομμύριο πληθυσμού (κόκκινες στήλες).

Παρατηρούμε ισχυρό δεύτερο κύμα της πανδημίας, σε όλες σχεδόν τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, με μεγάλο αριθμό κρουσμάτων και θανάτων. Στην Εικόνα 6 βλέπουμε τα αποτελέσματα από μια σύντομη περιήγηση στα στατιστικά αποτελέσματα της πανδημίας σε μερικές χώρες της Ευρώπης ενδεικτικά, για τον μήνα Οκτώβριο. Στα διαγράμματα αριστερά φαίνονται τα μέσα ημερήσια κρούσματα για τον Οκτώβριο, με την Γαλλία να προηγείται με 25.488 κρούσματα και να ακολουθούν η Αγγλία με 17.273, η Ρωσία με 13.964 και η Ισπανία με 13.496. Στα δύο διαγράμματα στα δεξιά της εικόνας φαίνονται αφενός μεν οι μέσοι ημερήσιοι θάνατοι για τον Οκτώβριο (οι μπλε στήλες) όπου προηγείται η Ρωσία με 230 και ακολουθούν η Γαλλία με 154, η Αγγλία με 140 και η Ισπανία με 126, και αφετέρου η αναγωγή των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού για να γίνει η ορθή σύγκριση μεταξύ τους (οι κόκκινες στήλες), όπου προηγείται σημαντικά η Τσεχία με 240 θανάτους/εκατομμύριο πληθυσμού, και ακολουθούν το Βέλγιο με 178, η Ρουμανία με 109 και η Ισπανία με 84. Η Ελλάδα έχει μέσο όρο 657 κρούσματα ημερησίως για τον μήνα Οκτώβριο, και μέσους ημερήσιους θανάτους 8. Η αναγωγή ανά εκατομμύριο πληθυσμού είναι 22, δείχνει δηλαδή ότι είμαστε ακόμη σε καλή θέση, μόνο η Γερμανία έχει καλύτερη επίδοση.
Εικόνα 7. Στατιστικά στοιχεία θανάτων από Covid-19 σε μερικές χώρες της Ευρώπης για τον μήνα ΟΚΤΩΒΡΙΟ. Τα ιστογράμματα αριστερά δείχνουν τους θανάτους κατά το πρώτο κύμα και δεξιά, κατά το δεύτερο κύμα.

Δυστυχώς, όλα αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν μια αυξητική τάση και μάλιστα εκθετική, γιαυτό όλες οι χώρες παίρνουν μέτρα και προβαίνουν σε ολικό ή μερικό lockdown. H σύγκριση με τους θανάτους από το πρώτο κύμα δείχνει ότι εκ πρώτης όψεως οι θάνατοι είναι προς το παρόν λιγότεροι (δείτε την Εικόνα 7). Αυτό όμως μένει να αποδειχθεί στη συνέχεια, αφού είναι γνωστό ότι η αύξηση των θανάτων ακολουθεί μετά από την αύξηση των κρουσμάτων με χρονική διαφορά τουλάχιστον 5 εβδομάδων. Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί η χώρα μας, με πολύ μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από ότι στο πρώτο κύμα, η Τσεχία και η Πολωνία, αυτές δηλαδή που αντιμετώπισαν με επιτυχία το πρώτο κύμα. Σε αυτό ελάχιστα μπορεί να ευθύνεται η έλλειψη ανοσίας του πληθυσμού, αφού όλες οι μελέτες αντισωμάτων δεν δείχνουν ανοσία παρά σε μικρά μόνο ποσοστά σε όλες τις χώρες. Ίσως να φταίει το ότι οι χώρες που πέρασαν ανώδυνα το πρώτο κύμα δεν τήρησαν στη συνέχεια με αυστηρό τρόπο τα μέτρα που θα έπρεπε να ακολουθήσουν, όπως η αποφυγή συγχρωτισμού και οι μάσκες.

ΗΠΑ

Εικόνα 8. Υπερβάλλουσα εφετεινή θνητότητα στις ΗΠΑ (κόκκινη περιοχή του διαγράμματος – η γκρίζα περιοχή είναι οι συνήθεις θάνατοι κάθε έτους).

Οι ΗΠΑ είχαν την χειρότερη διαχείριση της πανδημίας παγκοσμίως. Με 236.500 θανάτους μέχρι στιγμής ξεπέρασαν κατά πολύ την Βραζιλία που είχε 160.000 και την Ινδία με 123.000 θανάτους. Αν εξετάσουμε την λίστα με τους θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού, κατέχει την όγδοη ουσιαστικά θέση, με μόνες Ευρωπαϊκές χώρες να την ξεπερνούν το Βέλγιο και την Ισπανία. Για μια τέτοια χώρα, με εξαιρετική οργάνωση και πόρους είναι μεγάλη αποτυχία και οφείλεται καθαρά σε θέματα ηγεσίας, όπως και η αντίστοιχη διαχείριση της Βραζιλίας, ενώ και στην Ισπανία υπάρχουν θέματα συντονισμού κεντρικής κυβέρνησης και τοπικά αυτοδιοικούμενων περιοχών. Στο Βέλγιο πιθανόν υπάρχει πρόβλημα υπερκαταγραφής και φυσικά έχει σαν μειονέκτημα σε σχέση με την πανδημία ότι αποτελεί την έδρα της ΕΕ με μεγάλη κινητικότητα και πυκνότητα πληθυσμού (το ξεπερνάει μόνο η Ολλανδία στην Ευρώπη). Στις ΗΠΑ δεν υπήρξε σαφής πολιτική δημόσιας υγείας και διαπιστώθηκαν συνεχείς ρήξεις και διαφωνίες μεταξύ του Λευκού Οίκου και των υπεύθυνων επιδημιολόγων. Ο αριθμός των εφετεινών θανάτων προφανώς δεν μπορεί να υπολογισθεί, αφού ακόμη και οι θάνατοι στις περιόδους 2017-2018 και 2018-2019 δεν έχουν οριστικοποιηθεί, καθώς πολλοί θάνατοι καταγράφονται με μεγάλη καθυστέρηση. Σύμφωνα, όμως, με τα στοιχεία του CDC υπάρχει σημαντική υπερβάλλουσα θνητότητα (Εικόνα 8), η οποία έφθανε τον Σεπτέμβρη τους 279.700. Οι καταγεγραμμένοι μέχρι τότε θάνατοι από Covid ήταν 200.499 και επομένως υπάρχει ένα σημαντικό πλεόνασμα θανάτων που ακόμη δεν είναι ακριβώς γνωστό που οφείλεται, με πιθανότερο να έχει συμβεί ΥΠΟΚΑΤΑΓΡΑΦΗ των θανάτων από Covid, και όχι υπερκαταγραφή, όπως μερικοί ισχυρίζονται!


ΣΟΥΗΔΙΑ

Η Σουηδία αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση που θα πρέπει να εξετασθεί χωριστά. Έχω βαρεθεί να ακούω, τόσο από συνωμοσιολόγους, όσο και από καλοπροαίρετους ανθρώπους που δεν έχουν μελετήσει όλα τα δεδομένα, για το παράδειγμα της Σουηδίας, που δεν πήρε κανένα μέτρο και είναι παράδειγμα προς μίμηση. H αλήθεια είναι ότι ο Tegnell, ο επικεφαλής επιδημιολόγος της, σύστησε να παραμείνουν ανοιχτά τα σχολεία και να λειτουργούν κανονικά τα καταστήματα και οι χώροι εστίασης και διασκέδασης. Υπέδειξε μόνον την αποφυγή συγκεντρώσεων άνω των 50 ατόμων και το social distancing.

Το μοντέλο αυτό είχε μεγάλη αποτυχία στο πρώτο κύμα και αυτό φαίνεται από τα εξής: 1) Στο τέλος του πρώτου κύματος η Σουηδία κατείχε την πέμπτη χειρότερη θέση στον κόσμο, με 484 θανάτους/εκατομμύριο, ενώ την ξεπερνούσαν μόνο το Βέλγιο, η Αγγλία, η Ισπανία και η Ιταλία. 2) Περίμεναν ότι με την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών θα αποκτούσαν ανοσία αγέλης, αλλά στις τελευταίες έρευνες δεν φαίνεται να ξεπερνάει το 7-10%. Κάπως μακριά από το 60-70% που απαιτείται! 3) Ένας λόγος που επιλέχθηκε αυτό το μοντέλο ήταν η αποφυγή του lock down, ώστε να μην θιγεί η οικονομία. Παρ΄όλα αυτά διαπιστώθηκε μεγάλη οικονομική επιβάρυνση της χώρας, με αναμενόμενη μείωση του ΑΕΠ κατά 10% και αύξηση της ανεργίας στο 13.5%, μεγέθη παρόμοια με της υπόλοιπης Ευρώπης.
Εικόνα 9. Υπερβάλλουσα εφετεινή θνητότητα στη Σουηδία.

Η σύγκριση της Σουηδίας με τους 6.000 θανάτους είναι άδικο να γίνεται με χώρες όπως το Βέλγιο με τους 11.000 θανάτους, επειδή υπάρχουν σημαντικά πλεονεκτήματα της Σουηδίας. Eίναι μια χώρα που έχει μικρότερο πληθυσμό από το Βέλγιο, με πολύ μικρότερες πόλεις και αραιοκατοικημένη, με έκταση 15 φορές μεγαλύτερη, με ανθρώπους ελάχιστα κοινωνικούς και 52% single-person households! H oρθή σύγκριση θα πρέπει να γίνει με χώρες με παρόμοιες συνθήκες, δηλαδή τις χώρες της Σκανδιναβικής Χερσονήσου. Τονίζω πάλι ότι εφόσον δεν έχει τελειώσει ο χρόνος και δεν υπάρχουν πλήρη στατιστικά στοιχεία, το κριτήριο για να δούμε πως πάει η πανδημία είναι η υπερβάλλουσα θνητότητα. Δείτε λοιπόν στην Εικόνα 9 την υπερβάλλουσα θνητότητα της Σουηδίας και στην Εικόνα 10 την διαφορά της από τις γειτονικές της χώρες (στοιχεία από την EuroMOMO). Kαι σημειώστε ότι οι γειτονικές της χώρες πέτυχαν καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα, παρά τα μέτρα περιορισμού που είχαν θεσπίσει!
Εικόνα 10. Υπερβάλλουσα εφετεινή θνητότητα στη Σουηδία σε σύγκριση με τις γειτονικές της χώρες.


Διατυπώθηκε επίσης η θεωρία ότι αν σε μια χρονιά, παρουσιασθεί χαμηλός αριθμός κρουσμάτων από γρίπη, όπως έγινε το 2018-2019 για την Σουηδία, τότε η επόμενη χρονιά είναι υψηλή σε κρούσματα. Θεωρία που προσπάθησε να εξηγήσει τον μεγάλο αριθμό θανάτων στην Σουηδία και την οποία αποδέχθηκε ασμένως ο Tegnell. Καμιά απόδειξη όμως δεν υπάρχει για την θεωρία αυτή, και η εξήγηση της μεταβολής της βαρύτητας της επιδημίας κάθε χρονιά μπορεί να αποδοθεί σε πολλούς άλλους παράγοντες, όπως στη λοιμογόνο δύναμη των στελεχών του ιού, τον βαθμό ανοσίας και εμβολιασμού του ευαίσθητου πληθυσμού, τις καιρικές συνθήκες, κλπ. Το μόνο θετικό στην αντιμετώπιση των Σουηδών ήταν η εμπιστοσύνη των πολιτών και η υπακοή τους στις συστάσεις των κρατικών αρχών. Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει ας πούμε σε μια χώρα σαν την Ελλάδα; Περιηγηθείτε λίγο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δείτε τι γράφουν διάφοροι και θα το καταλάβετε.
Έγραφα σε μια παλιά μου ανάρτηση για το Σουηδικό μοντέλο: “Πολλοί υποστηρικτές του Σουηδικού μοντέλου λένε ότι η πανδημία δεν τελείωσε ακόμη, και ότι στο τέλος θα κριθούν όλα, αφού η Σουηδία μπορεί τελικά, να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Στην Ευρώπη έχει αντιμετωπισθεί το πρώτο κύμα, και σύμφωνα με αυτό κρίνονται όλοι. Αν αργότερα υπάρξει δεύτερο κύμα, που μπορεί να είναι και μεγαλύτερο, πάλι ξεκινάμε όλοι από το μηδέν και η κριτική θα γίνει μετά. Η Σουηδία μπορεί στο μέλλον να τα πάει καλύτερα, ιδίως αν πάρει κάποια μέτρα, γιατί έχει όλες τις προϋποθέσεις για αυτό: αραιοκατοικημένη, απομονωμένη, μικρές πόλεις, χαμηλή κοινωνικότητα. Οι χιλιάδες ζωές όμως που χάθηκαν δεν γυρίζουν πίσω, και θα παραμείνει σαν παράδειγμα αποτυχημένης διαχείρισης της πανδημίας.” Kαι πραγματικά στο δεύτερο κύμα φαινόταν να τα πηγαίνει καλύτερα, επειδή έχει πάρει πλέον κάποια σοβαρά μέτρα, αλλά τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται και εκεί μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων.

Γ. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΣΙΑ

ΚΙΝΑ, ΒΙΕΤΝΑΜ ΚΑΙ ΛΑΟΣ

Έχω ομαδοποιήσει τις τρεις αυτές χώρες μαζί, επειδή είναι ολοκληρωτικά καθεστώτα. Μαζί με την Κούβα είναι σήμερα οι μόνες χώρες στον κόσμο με επίσημα κομμουνιστικό πολίτευμα, φυσικά με τεράστιες διαφορές μεταξύ τους. H πανδημία ως γνωστό ξεκίνησε από την Κίνα, που την αντιμετώπισε άμεσα, με ισχυρά κατασταλτικά μέτρα. Υπάρχουν πολλά σκοτεινά σημεία, όπως το ότι ενώ θωράκισαν την χώρα τους, δεν ενημέρωσαν έγκαιρα την παγκόσμια κοινότητα, δίνοντας λάθος στατιστικά στοιχεία, και ξεγελώντας ακόμη και τον ΠΟΥ, αφήνοντας τον υπόλοιπο κόσμο εύκολη λεία στον κορωνοϊό. Επίσης, δεν είναι γνωστά τα ακριβή στοιχεία των κρουσμάτων και των θανάτων, και αυτά που επισήμως παρουσιάζονται πιθανόν να μην είναι τα πραγματικά. Έκανε όμως την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση για το μέγεθός της, έφτιαξε μεγάλα νοσοκομεία σε μιά εβδομάδα, έκανε αποτελεσματικό lockdown και συνεχίζει τις ευρείας κλίμακας ιχνηλατήσεις. Για παράδειγμα, πρόσφατα παρουσιάστηκαν μερικά κρούσματα αγνώστου προέλευσης σε μια μεγάλη πόλη, την Qingdao, και πραγματοποίησε τεστ σε ολόκληρο τον πληθυσμό της πόλης, δηλαδή σε 9 εκατομμύρια άτομα!
Σύμφωνα με τον εξαίρετο συνάδελφο ερευνητή George Pavlakis “Η Κίνα έκανε διπλή καραντίνα για 78 ημέρες, και κατάφερε να εξαλείψει, σχεδόν, την επιδημία από το έδαφος της. Σήμερα στην Κίνα μπορείς να ζήσεις σχεδόν φυσιολογικά όπως και πριν την επιδημία, και δεν έχουν την πίεση που αντιμετωπίζουν Ευρώπη και Αμερική. Η οικονομία τους μεγάλωσε κατά 4.9% το τρίτο τετράμηνο, ενώ για όλο το 2020 προβλέπεται >2% αύξηση, που είναι λίγο για την Κίνα αλλά τεράστιο σε σύγκριση με αλλά μέρη, και οπωσδήποτε, θετικό! Μερικοί θα αρνηθούν αυτά τα νούμερα σαν αποτέλεσμα προπαγάνδας, αλλά το γεγονός παραμένει ότι η Κίνα είναι open for business και εφοδιάζει τον υπόλοιπο κόσμο με βιομηχανικά και καταναλωτικά προϊόντα.” Το Βιετνάμ και το Λάος επίσης, έχουν ελάχιστο αριθμό κρουσμάτων και θανάτων και για το πρώτο υπάρχει η πληροφόρηση ότι πήρε ισχυρά κατασταλτικά μέτρα, με ακόμη και φυλάκιση στους παραβάτες! Θα μου πείτε ότι οι χώρες αυτές είναι ολοκληρωτικές και δεν μπορεί να εφαρμοσθούν τέτοια μέτρα στην Ευρώπη. Πάμε λοιπόν και στις πιο δημοκρατικές!

ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ, ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ, ΚΑΜΠΟΤΖΗ, ΤΑΪΛΑΝΔΗ

Δεν θα εξετάσω εδώ τα πολιτικά συστήματα των χωρών αυτών, αλλά σήμερα όλα είναι λίγο πολύ δημοκρατικά, άλλα άψογες δημοκρατίες (Ν.Κορέα και Ιαπωνία), άλλα αυταρχικές (Σιγκαπούρη) και άλλα συνταγματικές μοναρχίες, με μακριά παράδοση πραξικοπημάτων (Ταϊλάνδη, Καμπότζη). H Iαπωνία, μια μεγάλη χώρα με πληθυσμό 140 εκατομμυρίων, είχε από τα μικρότερα ποσοστά παγκοσμίως σε κρούσματα και θανάτους κατά το πρώτο κύμα. Και αυτό παρά τον μεγάλο ηλικιακά πληθυσμό της, με το μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης στον κόσμο που ανέρχεται στα 84 χρόνια! Παρότι δεν έκανε lockdown, αφού το απαγορεύει το σύνταγμά της, οι αρχές έδιναν οδηγίες για περιορισμό κυκλοφορίας και κλείσιμο καταστημάτων, που οι πολίτες ακολουθούσαν ευλαβικά. Παράγοντες που συνέτειναν στην καλή αυτή εξέλιξη ήταν η γενικευμένη χρήση μάσκας, η συχνή απολύμανση και καθαριότητα για την οποία φημίζονται οι Ιάπωνες (θεωρώ ότι είναι ο καθαρότερος λαός του κόσμου, με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, όποιος και αν είναι) και η συνήθεια χαιρετισμών με υποκλίσεις. Η χώρα δεν απέφυγε το δεύτερο κύμα, το οποίο ξεκίνησε νωρίς, τον Ιούνιο, αλλά φαίνεται ότι η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί και πάλι, και οι θάνατοι είναι περιορισμένοι.
Η Νότια Κορέα επίσης δεν εφάρμοσε lockdown και παρά την αρχική μεγάλη έξαρση της πανδημίας από κάποιες θρησκευτικές ομάδες, κατάφερε να την ελέγξει με high tech μέσα, με διεξαγωγή τεράστιου αριθμού τεστ και εκτεταμένη ιχνηλάτηση επαφών, μέσω ενός πρωτοποριακού προγράμματος με data από την κίνηση πιστωτικών καρτών, GPS και κλειστών κυκλωμάτων τηλεόρασης. Τον Αύγουστο ξεκίνησε και εκεί το δεύτερο κύμα από κάποιες θρησκευτικές οργανώσεις που αρνούνταν το contact tracing και δεν εφάρμοζαν τα μέτρα αποφυγής συγχρωτισμού στις εκδηλώσεις τους (σας θυμίζει τίποτα;). Το δεύτερο κύμα όμως έχει και πάλι ελεγχθεί με ελάχιστα κρούσματα και θανάτους. Παρόμοια εικόνα και από την Σιγκαπούρη, με ένα εξαιρετικό πρόγραμμα ιχνηλάτησης με την εφαρμογή Trace Together, αυστηρή καραντίνα και άλλους περιορισμούς με το circuit breaker program. Επίσης έκανε ένα έξυπνο σχέδιο διαδοχικής χαλάρωσης των περιορισμών. Το αποτέλεσμα ήταν να έχει μηδενικά κρούσματα και θανάτους τους τελευταίους μήνες, με το χαμηλότερο CFR (case fatality rate) στον κόσμο, ίσο με 0! H Kαμπότζη επίσης με κάποια μέτρα περιοριστικά είχε ελάχιστες απώλειες, ενώ η Ταϊλάνδη, παρότι αρχικά είχε αρκετά κρούσματα, τα περιόρισε σύντομα, και για πολλούς μήνες έχει ελέγξει απόλυτα την επιδημία, με μάσκες παντού και με την εφαρμογή ιχνηλάτησης “Thai Chana”. Eίναι χαρακτηριστικό ότι ενώ είναι φτωχή χώρα, που ζει κατά μεγάλο μέρος από τον τουρισμό, έκλεισε τα σύνορά της και ακόμη και σήμερα παραμένει κλειστή, βάζοντας την υγεία επάνω από την οικονομία.

ΤΑΪΒΑΝ

Η Ταϊβάν είναι ξεχωριστή περίπτωση που αξίζει ιδιαίτερη μνεία. Θεωρείται ότι πραγματοποίησε το καλύτερο πρόγραμμα αντιμετώπισης της πανδημίας στον κόσμο, και μάλιστα χωρίς να προβεί σε lockdown. Μιλάμε για χώρα πληθυσμού 24 εκατομμυρίων σε μιά έκταση 3.5 φορές μικρότερη της Ελλάδας, προφανώς μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες χώρες του κόσμου. Kατάφερε για πολλούς μήνες να μην έχει πρακτικά καθόλου κρούσματα, ούτε και θανάτους, ενώ συνολικά είχε μόλις 7 θανάτους. Πως λοιπόν το πέτυχε αυτό; Κατ΄ αρχήν η χώρα έχει εξαιρετικά αναπτυγμένο σύστημα υγείας, τρίτη χώρα στον κόσμο σε κλίνες εντατικής μετα την Αμερική και τη Γερμανία. Η χώρα επίσης έχει υψηλού επιπέδου συνταγματική δημοκρατία (τα περισσότερα στοιχεία προέρχονται από ανάρτηση του συναδέλφου Μάριου Παπαδάκη που εργάζεται εκεί). Έγκαιρα, από τα τέλη Δεκεμβρίου άρχισαν τους ελέγχους, μη έχοντας εμπιστοσύνη στην Κίνα, βάσει πληροφοριών για κάποια ίωση. Οι μάσκες έγιναν υποχρεωτικές και καθιερώθηκε θερμομέτρηση και αντισηψία παντού. Επιστρατεύθηκε ο στρατός να βοηθήσει την παραγωγή μασκών και αντισηπτικών αυξάνοντας το capacity από 1 σε 9 εκατομμύρια μάσκες τη μέρα.

Τα μέτρα, με μεγάλα πρόστιμα σε περιπτώσεις παράβασης, ήταν:
• Υποχρεωτική η μάσκα σε κλειστούς χώρους και στα ΜΜΜ.
• Κλείσιμο των σχολείων για ένα 10ήμερο.
• Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο υποχρεώθηκαν από το κράτος σε ωριαία μετάδοση οδηγιών, με συνεχή μηνύματα του πρωθυπουργού και του υπουργείου υγείας για ενημέρωση.
• Παντού αντισηπτικά και υποχρεωτική θερμομέτρηση στα δημόσια κτίρια.
• Όλα τα ύποπτα κρούσματα σε υποχρεωτικη 14ημερη καραντίνα με παρακολούθηση της συμμόρφωσης με GPS κινητού που τους είχαν δώσει οι αρχές (πρόστιμο παράβασης 10.000$).
• Σχολαστική ιχνηλάτηση.
• Απαγόρευση πτήσεων και κρουαζιέρας, ενώ ο τουρισμός απαγορεύθηκε (πρόσφατα επιτράπηκε είσοδος με υποχρεωτική καραντίνα 7-14 ημερών).
• Άτομα που δεν τήρησαν την καραντίνα που τους είχε επιβληθεί επικηρύχτηκαν από τις αρχές μεσω της τηλεόρασης ως κίνδυνοι δημόσιας υγείας. Βρέθηκαν και πλήρωσαν πρόστιμα. Τιμωρία των Fake News με πρόστιμο 100.000$!!
• Ενίσχυση των επιχειρήσεων με 2 δισεκατομμυρια δολάρια.
• Ακύρωση συνεδρίων και εκδηλώσεων. Ξενοδοχεια, εστιατόρια, μνημεία κλπ ανοιχτά.
• Σχολαστικός έλεγχος εισόδων στα νοσοκομεία και ασκήσεις προσομοίωσης πανδημίας και μαζικής καταστροφής, στις οποίες συμμετέχει όλο το προσωπικό.
• Βασικοί άξονες: ασφάλεια, έλεγχος και ιχνηλάτηση στο πλαίσιο "συμμόρφωση ή πρόστιμο" για το δημόσιο καλό. Κανένας περιορισμός στις εσωτερικές μετακινήσεις.
Τα μέτρα αυτά είχαν ελάχιστο οικονομικό αντίκτυπο, ενώ η διαχείριση της πανδημίας από την χώρα θεωρείται πρότυπο προς μίμηση σε όλο τον κόσμο.


Δ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τι μας δείχνει η πετυχημένη διαχείριση της πανδημίας του SARS-Cov-2 στις χώρες της Ανατολικής Ασίας; Σαφείς κανόνες και πολιτική δημόσιας υγείας από τις κυβερνήσεις και τις κρατικές αρχές, συμμόρφωση και θετική ανταπόκριση των πολιτών, ατομική και κοινωνική ευθύνη. Αλλά και τεράστια πρόστιμα και ποινές για τις περιπτώσεις των παραβάσεων. Όσοι έχουν επισκεφθεί την Άπω Ανατολή θα έχουν διαπιστώσει ότι σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού χρησιμοποιεί συστηματικά μάσκα, λόγω πρότερης εμπειρίας από άλλες σοβαρές επιδημίες στο παρελθόν, αλλά και για προφύλαξη από την περιβαλλοντική μόλυνση. Οι άνθρωποι εκεί υπακούουν στους νόμους εκούσια και όχι εξ αναγκασμού, αλλά και στις απλές κυβερνητικές συστάσεις αντιλαμβανόμενοι ότι από την ατομική συμπεριφορά τους εξαρτάται η πορεία της κοινωνίας τους, αλλά και της οικονομίας τους. Είναι χαζοί; Απρόσωποι; Πειθαρχημένα ανθρωπάκια; Να σας διαλύσω μια αυταπάτη. Είναι πανέξυπνοι και εργατικοί. Στις λίστες κατάταξης των χωρών βάσει του IQ (θα μου πείτε ότι δεν είναι το μόνο κριτήριο ευφυίας, το ξέρω), γνωρίζετε ποιές χώρες κατέχουν τις πρώτες 6 θέσεις; Η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, η Ταϊβάν, η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία και η Κίνα! Και γνωρίζετε σε ποιά θέση βρίσκεται η Ελλάδα; Στην 46η! Εμείς, οι ξύπνιοι, που αντιληφθήκαμε αμέσως την παγκόσμια συνωμοσία του “κοροϊδοϊού”, δεύτεροι στον κόσμο μετά τους Νιγηριανούς!
Εικόνα 11. Bonus φωτό, με κάποιες σκόρπιες σελίδες από ένα βιβλίο Επιδημιολογίας, αφιερωμένο στους απανταχού “Επιδημιολόγους” του Facebook. H Eπιδημιολογία είναι μια από τις δυσκολώτερες επιστήμες επειδή απαιτεί βαθειά γνώση μαθηματικών, βιοστατιστικής και ιατρικής. Αν οι “επιδημιολόγοι” μας του FB τα κατανοούν, ας συνεχίσουν να μας ενημερώνουν, διαφορετικά ας αφήσουν το έργο αυτό στους ειδικούς.


Τρία πραγματάκια έπρεπε να κάνουμε για να αποφύγουμε το δεύτερο κύμα της πανδημίας: Μάσκες, αποφυγή συγχρωτισμού, αντισηψία. Δεν κάναμε τίποτα από τα τρία. Και μόνο η εμπειρία των λαών της Ανατολής που έχουν περάσει τα πάνδεινα από τις επιδημίες, που ευτυχώς οι περισσότερες δεν έχουν φθάσει στην Δύση, δεν μας δίδαξαν τίποτα. Και ένα τόσο απλό πραγματάκι που σώζει ζωές, η μάσκα που φοράμε εδώ και πολλά χρόνια εμείς οι γιατροί χωρίς παράπονο, το αναγάγαμε με την μυθομανία και την υπερβολή μας σε ύψιστο σημείο σύγκρουσης, σε καταπίεση της ελευθερίας μας, σε φασιστικό μέτρο, σε υποβίβαση της προσωπικότητάς μας: “I can’t breathe”!!! Μετά το πρώτο κύμα, αρχίσαμε τα πανηγύρια, τους γάμους με τους πολυπληθείς καλεσμένους, τα πάρτυ στις ταράτσες και στα μπητσόμπαρα. O κορωνοϊός θερίζει, οι ΜΕΘ έχουν γεμίσει, οι κλίνες COVID τελειώνουν και υπάρχουν άνθρωποι που κυκλοφορούν εκεί έξω και λένε ακόμη ότι ο ιός δεν υπάρχει! Βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθημερινά υβριστικές επιθέσεις σε όσους αγωνίζονται να βοηθήσουν την κοινωνία μας από την πανδημία, χλευάζοντας κάθε είδηση για ανθρώπους που αρρώστησαν, που διασωληνώθηκαν, που πέθαναν, αγκυλωμένοι στην ιδεοληψία τους! Σαν υπέρτατο αγαθό αναγορεύεται το να διασκεδάζεις, το να παρτάρεις, το να ζεις ανέμελα και μποέμ δίχως να δίνεις δεκάρα για τον γείτονά σου, τον συνάνθρωπό σου, για τους γονείς σου, τους παππούδες σου, τον ηλικιωμένο της διπλανής πόρτας. Επειδή εσύ νομίζεις ότι είσαι άτρωτος!
Δυστυχώς το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό, γιαυτό μίλησα για την παρακμή των Δυτικών κοινωνιών. Νεοναζιστικές και ακροδεξιές οργανώσεις, θρησκόληπτοι κάθε λογής, μέλη των συμμοριών στη νότια Ιταλία, συνασπίστηκαν στην θεωρία της τάχα παγκόσμιας συνωμοσίας και διαδηλώνουν παντού κατά των μέτρων, ανάλγητοι στο δράμα των συνανθρώπων τους που νοσηλεύονται και πολλοί ψυχορραγούν. Σιγά σιγά προστέθηκαν και άνθρωποι που θεωρούν ότι πλήττονται από τους περιορισμούς οικονομικά, καλλιτέχνες, αναρχοαυτόνομοι, ψεκασμένοι, αντιεμβολιαστές, κάνοντας έναν αχταρμά. Και σίγουρα η οικονομική επιβάρυνση είναι μεγάλη, αλλά όλοι αυτοί αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το πρόβλημα της πανδημίας με μια συντονισμένη και ομαδική προσπάθεια 3-4 μηνών και με πιστή εφαρμογή των μέτρων θα είχε λυθεί, όπως έγινε στην Ασία. Νομίζουν ότι με το να αφεθούν τα πάντα ελεύθερα, θα γνωρίσουμε την οικονομική άνθηση! Είδαμε και το καλοκαίρι που αφήσαμε ελεύθερο τον τουρισμό, πόσοι πολλοί τουρίστες μας επισκέφθηκαν, ούτε το 1/10 μιάς κανονικής χρονιάς. Λες και μπορεί να υπάρχει ακμαία οικονομία και κατανάλωση στην κοινωνία, όταν δεν συνυπάρχει δημόσια υγεία.
Παρόμοια φαινόμενα βλέπουμε και στις ΗΠΑ, μια σπουδαία χώρα που τα τελευταία χρόνια έγινε πολύ μικρή. Αμφισβήτηση των μέτρων, της μάσκας, των επιδημιολόγων. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και η Great Barrington Declaration, όπου μερικοί επιστήμονες με την υποστήριξη του Αμερικανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας και την έγκριση του Trump, πρότειναν την ελεύθερη κυκλοφορία όλων και την προστασία μόνο των ηλικιωμένων και ευπαθών ομάδων, ώστε να δημιουργηθεί ανοσία αγέλης. Ο ΠΟΥ δήλωσε αμέσως ότι η διακήρυξη αυτή, η οποία προφανώς αποτελεί πολιτική παρεμβολή στις Αμερικανικές εκλογές υπέρ του νυν Προέδρου, είναι ανήθικη, επικίνδυνη και δεν έχει επιστημονική βάση. Ουδέποτε στο παρελθόν έχει αντιμετωπισθεί επιδημία με ανοσία αγέλης κατόπιν φυσικής νόσησης, παρά μόνο με εμβολιασμό. Η ευλογιά είχε 500 εκατομμύρια θύματα στον Εικοστό Αιώνα και μόνο με το εμβόλιο η νόσος εξαφανίστηκε. Η ανεξέλεγκτη μετάδοση της Covid-19 θα αύξανε την θνητότητα και θνησιμότητα στον παγκόσμιο πληθυσμό, θα εξαντλούσε τα συστήματα υγείας και το υγειονομικό προσωπικό, ενώ δεν είναι καν γνωστή η διάρκεια της ανοσίας μετά από φυσική νόσηση. Τέλος, έχει αποδειχθεί ότι ο διαχωρισμός των ηλικιωμένων και ευπαθών από τον υπόλοιπο πληθυσμό είναι πρακτικά ανεφάρμοστος.
Είμαι γενικά πολύ απογοητευμένος από την αντιμετώπιση αυτή της πανδημίας από την ελληνική κοινωνία, από πολλούς ανθρώπους που δεν ασπάζονται τα διδάγματα της λογικής και της επιστήμης. Υπάρχουν όμως και μερικοί καλοπροαίρετοι και προβληματισμένοι, που πιθανόν πιστεύουν ότι υπάρχουν κάποιες άλλες, μαγικές λέω εγώ, λύσεις. Κυρίως για αυτούς έγραψα την μεγάλη αυτή σημερινή ανάρτηση και ελπίζω κάποιοι από τις φίλες και φίλους μου να την διαβάσουν. Τι μπορεί όμως να γίνει στη χώρα μας; Όσο δυσβάσταχτο και αν είναι αυτό, πιστεύω ότι χρειάζεται ένα σύντομο γενικό αυστηρό lockdown. Αν υπάρχει πλήρης συμμόρφωση αρκούν 2 εβδομάδες, στη χειρότερη περίπτωση 3. Με άμεση και ικανοποιητική επιδότηση όσων πλήττονται. Αμέσως μετά επανακυκλοφορία με προσοχή, με μάσκες, αποφυγή συγχρωτισμού και κυρίως, αυστηρά πρόστιμα. Νομίζω ότι τα σημερινά πρόστιμα είναι πολύ μικρά και δεν αποτρέπουν τις παραβάσεις. Πιστεύω ότι όχι μόνο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά και για την οικονομία, είναι καλύτερο ένα σύντομο αυστηρό lockdown, παρά μακροχρόνια ημίμετρα. Και μάλιστα έγκαιρα, προτού η κατάσταση ξεφύγει τελείως.
Σκόπευα να παρουσιάσω λεπτομερώς μερικά μέτρα, αλλά σε πρόσφατη δημοσίευσή του ο George Pavlakis ανέλυσε λεπτομερώς κάποια μέτρα που προτείνει, με τα οποία συμφωνώ απολύτως. Σας παραπέμπω στο σχετικό link για να το διαβάσετε:
https://www.kathimerini.gr/…/g-paylakis-eimaste-akomi-se-p…/

Πρόσφατα σε ομιλία του στο Λονδίνο, ο πρώην Φιλελεύθερος πρωθυπουργός της Αυστραλίας Tony Abbott, δήλωσε για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας: “Ας αφήσουμε την φύση να κάνει την δουλειά της”, αναφερόμενος στον ηλικιωμένο πληθυσμό που πλήττεται από τον κορωνοϊό και για την νοσηλεία του οποίου ξοδεύει πολλά χρήματα το Δημόσιο Σύστημα Υγείας της Αυστραλίας. Πρόκειται για την πιο ανάλγητη, την πιο χυδαία, απάνθρωπη και φασιστική φράση που ακούστηκε από mainstream πολιτικό μεγάλου κόμματος, το οποίο δεν ανήκει στην κατηγορία των κομμάτων τύπου Χρυσής Αυγής. Δεν ξέρει ίσως ο κ. Abbott, ότι αν αφήναμε την φύση να κάνει ελεύθερα την δουλειά της, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα ζούσε σήμερα. Επειδή, ενώ πριν λίγες δεκαετίες ο μέσος όρος ζωής ήταν τα 40-50 έτη, κατάφερε σήμερα η Ιατρική να τον φθάσει στα 80! Και αυτός είναι ο στόχος όλων μας, όσων υπηρετούμε την επιστήμη αυτή και έχουμε δώσει όρκο στον Ιπποκράτη, ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ!

Εικόνα 12. “Lost in Translation” of data. Σκηνή από την γνωστή ταινία με την Scarlett Johansson και τον Bill Murray για τους καλοπροαίρετους φίλους που έχουν αρχίσει να αμφιβάλλουν για τα αυτονόητα, με όλες τις απίθανες θεωρίες που κυκλοφορούν καθημερινά. Η ιδέα της σκηνής από ταινία προέρχεται από το Ημερολόγιο Κορωνοϊού του εξαίρετου συναδέλφου Giorgos Pappas, το οποίο παρακολουθώ ανελλιπώς για έγκυρη ενημέρωση και συνιστώ να το κάνετε κι εσείς.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου