Articles by "Σινεμά και θέατρο"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σινεμά και θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Στις 02:00 το πρωί, αμίλητος και φορώντας μάσκα, ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και τέως καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρης Λιγνάδης, αποχωρεί με χειροπέδες, συνοδεία αστυνομικών από το γραφείο της ανακρίτριας στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων. Λίγα λεπτά νωρίτερα και μετά τη σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα, είχε δοθεί το πράσινο φως για την προφυλάκισή του, με σκοπό την αποτροπή διάπραξης νέων αδικημάτων.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης απολογείτο επί σχεδόν πέντε ώρες ενώπιον της ανακρίτριας για το κακούργημα «βιασμού κατά συρροή» ανηλίκων.

Ύστερα από μαραθώνια διαδικασία με εξέταση μαρτύρων, μεταξύ των οποίων ήταν η πρώην υπουργός Πολιτισμού, Ελένη Κούρκουλα και ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού Action24, Διονύσης Παναγιωτάκης, ανακρίτρια και εισαγγελέας δεν πείστηκαν από τους ισχυρισμούς του και ομόφωνα έδειξαν το δρόμο της φυλακής στον τέως καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου.

Στις φυλακές Τρίπολης αποφασίστηκε να οδηγηθεί ο τέως καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρης Λιγνάδης, ο οποίος κρίθηκε προφυλακιστέος για το κακούργημα του «βιασμού κατά συρροή» σε βάρος ανηλίκων.

Η συγκεκριμένη φυλακή - όπως και αυτή των Γρεβενών - διαθέτει ειδική πτέρυγα για όσους κατηγορούνται για αδικήματα κατά της γενετήσιας αξιοπρέπειας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετά από την φημολογία των τελευταίων ωρών ότι σκέφτονται να υποβάλλουν παραίτηση, τελικά τα επτά μέλη του ΔΣ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, του οποίου η θητεία λήγει στις 21 Μάη του 2021, ζητά την παραίτηση της Λίνας Μενδώνη. Αφορμή οι χειρισμοί της στην υπόθεση Λιγνάδη. Ακολουθεί η ανακοίνωση. Σημειώνουμε ότι υπογράφεται από το ΔΣ του Φεστιβάλ και όχι από τη Διοίκηση.

«Υπό το σκότος των πρόσφατων εξελίξεων στο χώρο του Πολιτισμού και επειδή η ευθιξία, η φιλοτιμία και η υπευθυνότητα είναι αρετές που πρέπει να διαθέτουν όχι μόνο οι άρχοντες αλλά και οι υπηρετούντες τους άρχοντες, ιδίως όταν οι πρώτοι δεν τις διαθέτουν, επιθυμούμε, με την παρούσα δήλωση, να εκφράσουμε την εντονότατη δυσαρέσκειά μας για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη την πρωτοφανή υπόθεση των αποκαλύψεων που αφορούν τον τέως Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη, αποποιούμενη με τόση επιτηδευμένη ελαφρότητα τις προσωπικές της ευθύνες και αδυνατώντας ν’ ανταποκριθεί στο ρόλο της και να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Θεωρούμε αυτονόητο, παίρνοντας υπόψη μας και μια σειρά απαράδεκτους χειρισμούς της κατά την πολιτεία της, ότι η μόνη ενδεδειγμένη λύση είναι η άμεση παραίτησή της.

Οι υπογράφοντες θα συνεχίσουμε να ασκούμε τα καθήκοντά μας έως τις 2 Μαΐου 2021, οπότε λήγει η θητεία μας, καθώς οι σκέψεις για ομαδική παραίτησή μας σε ένδειξη διαμαρτυρίας υποχώρησαν αμαχητί μπροστά στη συναίσθηση του χρέους που έχουμε αναλάβει απέναντι στον πολιτισμό, στον κινηματογράφο, στο Φεστιβάλ, στο κοινό του και, κυρίως, στο προσωπικό του και στην εξαιρετική ηγεσία του, ιδίως τώρα που επίκειται η έναρξη ενός ακόμα πολλά υποσχόμενου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.


Τα μέλη του Δ. Σ. του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Γιώργος Αρβανίτης (Πρόεδρος)

Αχιλλέας Κυριακίδης (Αντιπρόεδρος)

Σπύρος Βούγιας

Αλέξανδρος Κάντερ Μπαξ

Αλεξάνδρα Κατσαρού

Γιώργος Τούλας

Γιώργος Χριστιανάκης



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανακοίνωση σχετικά με την συνέντευξη Τύπου της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη, εξέδωσε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.

"Για όσα είδαμε και ακούσαμε χθες" τιτλοφορείται η ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ του Σαββάτου το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, σχετικά με την συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Παρασκευή, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.
Στην ανακοίνωσή τους οι ηθοποιοί κάνουν λόγο για "εκκωφαντική σιωπή" τριών εβδομάδων από πλευράς της πολιτικής ηγεσίας σε σχέση με τις καταγγελίες που έρχονται στη δημοσιότητα, διάστημα κατά το οποίο, όπως αναφέρουν, "η αρμόδια Υπουργός και ο Πρωθυπουργός κώφευαν, κρύβονταν και έκαναν υπογείως τα πάντα για να αποπροσανατολίσουν".

Κάνουν λόγο για "χυδαία προσπάθειας" της υπουργού και του πρωθυπουργού "να παριστάνουν οι ίδιοι τα θύματα" και διερωτώνται για ποιό λόγο η υπουργός δεν ήρθε σε επαφή με τους καταγγέλοντες, τους δικηγόρους τους ή τους δημοσιογράφους όταν βγήκαν στη δημοσιότητα οι καταγγελίες, αλλά μόνο όταν αποκαλύφθηκαν δύο περιπτώσεις που δεν έχουν παραγραφεί.


Η ανακοίνωση του ΣΕΗ

"ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΧΘΕΣ"


ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ
«Να λες ηθελημένα ψέματα ενώ πιστεύεις ειλικρινά ότι είναι αλήθεια, να ξεχνάς όλα τα γεγονότα που έχουν γίνει ενοχλητικά και, όταν χρειάζεται, να τα ανασύρεις από τη λήθη μόνο για το χρονικό διάστημα που πρέπει»

ΤΖΟΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ, 1984



Μετά από 3 εβδομάδες εκκωφαντικής κυβερνητικής σιωπής, μόλις χθες, γίναμε μάρτυρες μιας επικοινωνιακής ομοβροντίας: ηθοποιός και σκηνοθέτης με άμεση πρόσβαση στον Πρωθυπουργό παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή από όπου ξεκίνησε το κύμα των ΕΠΩΝΥΜΩΝ καταγγελιών στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να δηλώσει την συμπαράστασή του στα θύματα και, τέλος, ως αποκορύφωμα, η Υπουργός Πολιτισμού παρέθεσε (στην εποχή του πολυδιαφημισμένου διαδικτυακού πολιτισμού) συνέντευξη τύπου με πρωτοφανώς κάκιστα τεχνικά μέσα και χρήση υποβολέα (που ακούστηκε καθαρότατα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης).

Τρεις εβδομάδες τώρα, σε πλήρη αντίθεση, τα θύματα με θάρρος και παρρησία επέλεξαν όποιο μέσο θεώρησαν πρόσφορο και κατήγγειλαν τους κακοποιητές τους: τα κανάλια, τα σάιτ, τα σόσιαλ μήντια, το Σωματείο τους και, φυσικά, τον Εισαγγελέα, αποκαλύπτοντας είτε το όνομά τους, είτε απλά τα αρχικά τους. Τρεις εβδομάδες τώρα δημοσιογράφοι, επίσης, αποκαλύπτουν και δημοσιεύουν. Τρεις εβδομάδες, παράλληλα, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών πήρε άμεσα θέση, οργανώθηκε και προσπαθεί επισταμένα να είναι αρωγός των θυμάτων με κάθε τρόπο.

Κι όμως τρεις εβδομάδες τώρα, τόσο η αρμόδια Υπουργός όσο και ο Πρωθυπουργός κώφευαν, κρύβονταν και έκαναν υπογείως τα πάντα για να αποπροσανατολίσουν, ελπίζοντας πως η κορωνίδα αυτών των υποθέσεων, η υπόθεση της παιδεραστίας και του πιθανού κυκλώματος πίσω από αυτήν, απλά θα παραγραφεί, όπως άλλωστε και η ανάλογη υπόθεση του συμβούλου του Πρωθυπουργού Νίκου Γεωργιάδη.

Δεν γελιόμαστε. Η χθεσινή τους κινητοποίηση συνέβη μόλις η δικηγόρος του Βασίλη αποκάλυψε ότι έχει άλλες δύο περιπτώσεις που ΔΕΝ έχουν παραγραφεί και αφού το πρωί της Παρασκευής κατατέθηκε στον Εισαγγελέα τρίτη καταγγελία, αυτήν την φορά για μη παραγεγραμμένο αδίκημα.

Τι είδαμε και τι ακούσαμε λοιπόν χθες;

Σε μια χυδαία προσπάθεια, παρακολουθήσαμε τόσο την Υπουργό όσο και τον Πρωθυπουργό (και μέσω των δηλώσεων του, αλλά και μέσω των δηλώσεων της Υπουργού του), αλλά και τον συμμαθητή του, να οικειοποιούνται τα λόγια των θυμάτων και να παριστάνουν οι ίδιοι τα θύματα: με λόγο συναισθηματικό και λυγμικά ξεσπάσματα παρουσίασαν εαυτούς ως «εξαπατημένους» από χθόνιους απατεώνες, θύματα και αυτοί ενός κακοποιητή.

Και δεν σταμάτησαν εκεί. Σε μια συντονισμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και υποτίμησης της νοημοσύνης όλων μας , προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να ζαλίσουν την κοινωνία χρησιμοποιώντας την οργουελική ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ όπου τα πάντα – ακόμα και τα αντίθετά τους – ισχύουν ταυτόχρονα:

Είδαμε την Υπουργό χθες, να μιλά για «κράτος δικαίου» και σεβασμό στη Δικαιοσύνη και λίγες στιγμές μετά η ίδια να κατονομάζει τον πρώην διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, χαρακτηρίζοντάς τον «επικίνδυνο», ενώ μόλις σήμερα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης.

Να δηλώνει ευθαρσώς πως «Από τη στιγμή που ξεκινούν οι φήμες, επαναλαμβάνω, οι φήμες για τον Λιγνάδη, τον πιέσαμε πολύ να μας πει αν είχε ο ίδιος κάποια σχέση με αυτές και αν ο ίδιος ήταν πίσω από αυτές τις φήμες». Σε ποιο «κράτος δικαίου» και με ποια «θεσμική οδό» που η ίδια επικαλείται, η Υπουργός – υποκαθιστώντας τον Εισαγγελέα - παίρνει τηλέφωνα τον καταγγελόμενο για να τον ανακρίνει η ίδια και δεν υποβάλει εξαρχής μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα; Με ποια λογική καλεί τον καταγγελόμενο και όχι τα θύματα;

Είδαμε την Υπουργό να λέει πως συγκλονίστηκε από την μαρτυρία του Βασίλη και κάλεσε η ίδια την δικηγόρο του. Αλήθεια, γιατί δεν έκανε το ίδιο όταν δημοσιεύθηκε η καταγγελία του Νίκου Σ.; Γιατί δεν μίλησε με την δημοσιογράφο που τη δημοσίευσε; Γιατί δεν μίλησε με τον δικηγόρο του Νίκου, την μέρα που κατέθεσε επίσης στον Εισαγγελέα; Γιατί δεν μίλησε με την 16χρονη που δημοσίευσε τη μαρτυρία της από το Αρσάκειο; Με τον Χρήστο Πέρρο που επίσης μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή (μεσημεριανή βέβαια, μάλλον η Υπουργός παρακολουθεί μόνο βραδινές εκπομπές); Γιατί δεν μίλησε με τους φοιτητές της Δραματικής Σχολής;

Τη στιγμή μάλιστα που κανένα από τα επώνυμα θύματα – συμβουλευόμενα ορθώς τους δικηγόρους τους και υπηρετώντας πρώτα τα ίδια το κράτος δικαίου που εσχάτως επικαλείται η Υπουργός- δεν κατονόμασαν τον κακοποιητή τους, παρά μόνο τον φωτογράφισαν. Ποια η ποιοτική διαφορά της μαρτυρίας του Βασίλη από την μαρτυρία του Νίκου, του Χρήστου και της 16χρονης, αν όχι η δήλωση της δικηγόρου του ότι έπονται μη παραγεγραμμένα αδικήματα;

Γιατί ενώ διέψευσε κατηγορηματικά τα σενάρια της παραίτησής του καλ/κού διευθυντή μια Τρίτη, την αποδέχτηκε σιωπηρά μόλις 4 μέρες μετά, ένα Σάββατο; Γιατί τότε αποδέχτηκε «τους προσωπικούς λόγους» και μίλησε πάλι για φήμες υποστηρίζοντας μάλιστα τον «άνθρωπο» που «έχει τις αντοχές του, (και που) πόσο μπορεί να δεχθεί και να ανεχθεί οποιεσδήποτε φήμες.”; Πότε έγιναν οι φήμες αυταπόδεικτη αλήθεια και χτες τον κατονόμασε σε αντίθεση με τα ίδια τα θύματά του, από το γραφείο της, με τη βοήθεια της υποβολέα της;

Είδαμε την Υπουργό, να απαντά πως μόλις προχτές έμαθε από τα κανάλια (εκείνη, μια Υπουργός, ενημερώνεται από την τηλεόραση...) για την πρώτη καταγγελία που κατατέθηκε στον Εισαγγελέα.

Κι όμως, η μήνυση κατατέθηκε στις 5/2 και τρεις μέρες μετά δημοσιοποιήθηκε. Την αμέσως επόμενη ημέρα – όπως και το ενδιάμεσο διάστημα – η Υπουργός μιλούσε για «φήμες» και «μη επώνυμες καταγγελίες» και λίγο πιο μετά δημοσίευσε δύο άρθρα της σε εφημερίδες γράφοντας μεταξύ άλλων πως "Η αλήθεια είναι ότι καταστάσεις (…) δημιουργούν την προδιάθεση να παρασυρθούμε από την ψυχολογία του όχλου, να συμφωνήσουμε με σχόλια μίσους των social media, τις αυτόκλητες “εισαγγελικές” αγορεύσεις, απαξιώνοντας τις αρχές του νομικού και ηθικού μας συστήματος”.

Τι άλλαξε λοιπόν χτες;

Γιατί έθεσε ΜΟΛΙΣ ΧΘΕΣ τον εαυτό της στη διάθεση του Εισαγγελέα και όχι στις 6/2;

Είδαμε, επίσης, χθες την Υπουργό να πετά λάσπη στον ανεμιστήρα. Να διαβάζει κριτικές και δηλώσεις, να κατηγορεί άλλους ηθοποιούς και η ίδια να αποποείται οποιασδήποτε ευθύνης. Σε μια εντυπωσιακά κακοστημένη προσπάθεια να πάρει κι άλλους μαζί της, κατηγόρησε σύσσωμο τον καλλιτεχνικό κόσμο ότι σιώπησε μπροστά στην (με πολιτικές πλάτες) ταχεία ανέλιξη του καταγγελόμενου στην διεύθυνση του Εθνικού μας θεάτρου. Υποδήλωσε, δηλαδή, ότι έχουν την ίδια ευθύνη μία Υπουργός που διορίζει με την υπογραφή της και την αποδοχή του Πρωθυπουργού, και ένας συμπαίκτης του καταγγελόμενου, ένας κριτικός, μια δημοσιογράφος, ένα Διοικητικό Συμβούλιο (του οποίου, βέβαια, ανανέωσε τη θητεία. Υποθέτουμε πως ούτε τα μέλη του γνώριζε). Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, το εξής: Κι αν, πράγματι, αυτό ισχύει και, όντως, έφταιγαν όλοι οι προηγούμενοι, εκείνη γιατί δεν έκανε τη διαφορά; Είναι ικανοποιημένη που συνέχισε την ίδια τακτική, που με υπόνοιες και αντιπερισπασμούς κατηγόρησε τους προηγούμενους της ότι χρησιμοποίησαν;

Είδαμε, λοιπόν, χθες την Υπουργό να λέει πως δεν γνώριζε τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή. Ούτε εκείνη, ούτε ο Πρωθυπουργός. Τότε ΓΙΑΤΙ τον διόρισαν; Γιατί αυτόν έναντι οποιουδήποτε άλλου; Ποιος εισηγήθηκε τον απευθείας διορισμό του; Γιατί τον διόρισε, επίσης, με απόφασή της μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης του "Όλη η Ελλάδα, Ένας πολιτισμός 2020"; Γιατί τον διόρισε, επίσης με απόφασή της, μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης των επιχορηγήσεων για το Ελεύθερο Θέατρο (πλην ΑΜΚΕ); Γιατί τον κάλεσε το 2014 να κάνει αμισθί το σπικάζ του βίντεο για το ΕΣΠΑ παραγωγής του ΥΠΠΟ, όταν ήταν Γενική Γραμματέας του; Γιατί, την ίδια στιγμή, στη φετινή σύνθεση της επιτροπής "ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ" συμμετέχει - χωρίς ψήφο - η σύμβουλος της Υπουργού; Ποια ήταν άραγε η εισήγηση της ίδιας συμβούλου κατά τον διορισμό του πρώην καλλιτεχνικού διευθυντή;

Και μέσα σε όλα, χτες, η Υπουργός Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, η επί πολλά έτη Γενική Γραμματέας του Υπουργείου, αρσακειάδα η ίδια (με την ευκαιρία, άραγε, ούτε εκείνη ούτε ο κύριος Μπαμπινιώτης γνωρίζουν για τις καταγγελίες στο Αρσάκειο παρά την στενή τους σχέση με το σχολείο αυτό;), αριστούχος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας αποκάλυψε ότι πέραν της - κατά δήλωσή της - άγνοιάς της για τον σύγχρονο πολιτισμό, της άγνοιάς της για την έννοια της πολιτικής, κυβερνητικής και, τελικά, της προσωπικής ευθύνης, αγνοεί βασικές διακρίσεις νοημάτων της Ελληνικής γλώσσας: δεν δύναται να διακρίνει τον ηθοποιό από τον απατεώνα, τον καλλιτέχνη από τον εγκληματία. Χρησιμοποιώντας, μάλιστα, ανάλογο μορφασμό με αυτόν της αλήστου μνήμης συνέντευξης Τύπου της 7/5/2020 όταν ρωτήθηκε για τον κ. Σταύρο Ξαρχάκο, υπογράμμισε την φράση της «ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ… ΗΘΟΠΟΙΟΣ».

Ενημερώνουμε λοιπόν πως το θέατρο δεν έχει καμία ανάγκη, ούτε από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ούτε από κανέναν να υπερασπιστεί την υπόληψη του ως Τέχνης στην κοινή γνώμη της ίδιας της χώρας που το γέννησε πριν 2500 χρόνια. Ποτέ ως τώρα, κάποια εγκληματική ενέργεια ή η συγκάλυψή της, κάποια σκευωρία, κάποιος πολιτικός σχεδιασμός, κάποια ατάκα επικοινωνιολόγου και κάποια πολιτική διγλωσσία (που επιβάλει άλλο νόημα στις λέξεις που ο όποιος ομιλητής χρησιμοποιεί) δεν μπόρεσε να το σπιλώσει. Ούτε το θέατρο, ούτε τους ηθοποιούς του: από τον πρώτο "Υποκριτή", τον Θέσπι, μέχρι σήμερα, αυτή η χώρα έχει ευλογηθεί από μεγάλες προσωπικότητες ηθοποιών που ενέπνευσαν και άνοιξαν δρόμο όχι μόνο για τους επόμενους, αλλά και για την κοινωνία ολόκληρη.

Όσο κι αν επιχειρούν να απαξιώσουν έναν ολόκληρο κλάδο για να μην αναλάβουν ΚΑΜΙΑ ευθύνη, δεν θα το καταφέρουν. Το βέλος πάντα θα δείχνει την ίδια και την Κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει. Γιατί, εν τέλει, και να ήξεραν και να μην ήξεραν, είναι ΕΥΘΥΝΗ τους.

Βέβαια, δεν εκπλησσόμαστε. Γιατί, δυστυχώς, δεν περιμέναμε κάτι άλλο.

Ενάμιση χρόνο τώρα, έχουμε μια Υπουργό, που έχει διαλύσει το τοπίο τόσο του σύγχρονου, όσο και του αρχαίου πολιτισμού μεταξύ άλλων με τεμαχισμό αρχαιοτήτων στο μετρό Θεσσαλονίκης, δανεισμό αρχαιοτήτων σε μουσεία του εξωτερικού για 50 χρόνια, πυρκαγιά στις Μυκήνες, σκάνδαλο επιτροπής επιχορηγήσεων κινηματογράφου που οδήγησε σε παραίτηση σύσσωμης της επιτροπής, αδυναμία ανταπόκρισης στην μεγαλύτερη κρίση του σύγχρονου πολιτισμού και ουσιαστικής στήριξης των καλλιτεχνών, κλειστά επί ένα χρόνο θέατρα, δηλώσεις στη Βουλή πως ολόκληρος ο κλάδος «πληρώνεται μαύρα» και, φυσικά, μια κυβέρνηση που επί ενάμιση χρόνο την στηρίζει.

Που τρεις βδομάδες τώρα, σιωπούσαν.

Απέναντι σε αυτήν την παντελή έλλειψης οράματος, ενσυναίσθησης, αξιοπρέπειας και ηθικής, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών – από την πρώτη κιόλας μέρα – ξεκίνησε μεθοδική δουλειά με σοβαρότητα και εντιμότητα. Και θα την συνεχίσει. Αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη που του αναλογεί. Και την Δευτέρα, μέσω του Προέδρου του, θα καταθέσει όσα ζητηθούν στον Εισαγγελέα και την Τρίτη, μετά το αμέσως επόμενο ΔΣ του, θα επανέλθει με νέα ανακοίνωση.

Δεν ξέρουμε αν η παραίτηση μια Υπουργού ή σύσσωμης της Κυβέρνησης είναι αρκετή για να καθαρίσει η κοινωνία από τις αποκαλύψεις κυκλωμάτων που εμπλέκουν ακόμα και προσφυγόπουλα σε σεξουαλική εκμετάλλευση.

Ξέρουμε όμως περίτρανα και αναντίρρητα πως, τη στιγμή αυτή, οι ηθοποιοί είμαστε μόνοι μας και αβοήθητοι.

Και για αυτό, μόνοι μας, αλληλέγγυοι και δυνατοί θα συνεχίσουμε. Για ένα καλύτερο μέλλον στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, την μεταγλώττιση, τις δραματικές σχολές, τον Πολιτισμό και την κοινωνία γενικότερα.

Ώστε, κάποτε επιτέλους, να μην μένει καμία μόνη και κανένας μόνος".





Μεγάλη συζήτηση άνοιξε (ευτυχώς) για τις ανάρμοστες συμπεριφορές κακοποίησης που καταγγέλθηκαν τις τελευταίες μέρες στο χώρο του θεάτρου (και όχι μόνο).
Πολλοί άνθρωποι της τέχνης πήραν θέση, άλλοι ξεκάθαρη κι άλλοι στρογγυλεύοντας τις γωνίες.
Δημοσιεύουμε ένα κείμενο - απάντηση, κατά τη γνώμη μας απόλυτα πολιτικό, του Διαμαντή Καραναστάση, στην προσπάθεια ενός άλλου ηθοποιού, του Δημήτρη Καταλειφού, που επιχείρησε - καλή τη προθέση - να ρίξει βάλσαμο στην ανοιχτή πληγή της (θεατρικής μόνο ; ) κοινωνίας μας.

Ευτυχώς δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να βάλουν τα πράγματα κάτω απ´το χαλί! Η απάντηση του Διαμαντή Καραναστάση εκφράζει πιστεύω κάθε άνθρωπο που θέλει επιτέλους να αλλάξουν τα πράγματα σε αυτή τη χώρα....


“Τα “σάπια μήλα” ας τα διώξουμε. Ας μην είμαστε άλλο αυτή η χώρα που σε κάθε συνθήκη όλα τα “χωνεύει”.”


Αγαπητέ κύριε Καταλειφέ,
Σέβομαι και εκτιμώ τη σπουδαία καλλιτεχνική σας διαδρομή και τη σεμνή σας στάση.
Προσωπικά, κράτησα ουδέτερη στάση σε όλα αυτά τα “οδυνηρά” όπως λέτε, που συμβαίνουν στο θέατρο, όχι τώρα αλλά εδώ και πολύ-πολύ καιρό.
Ούτε μισό like, που λέει και η… γενιά μου.
Με όλο αυτό το σεβασμό, σας λέω ότι διαφωνώ με το περιεχόμενο του κειμένου σας. Κάθετα. Η ουσία του είναι μεγάλη κουβέντα. Όπως -όμως - και οι εντυπώσεις που αυτό δημιουργεί.
Για αυτές τις εντυπώσεις λοιπόν:
-Διαφωνώ, με το να αποδέχεστε, για μια ολόκληρη γενιά, τη γενιά σας, την ακραία συμπεριφορά ως εγκαθιδρυμένη συνθήκη καλλιτεχνικού αποτελέσματος. Είναι λάθος.
-Διαφωνώ, κυρίως γιατί δεν είναι θέμα γενιάς. Είναι θέμα ανθρώπων, σε κάθε γενιά.
-Διαφωνώ, γιατί φιμώνετε στόματα με το κείμενό σας.
-Διαφωνώ, γιατί τσουβαλιάζετε τη γενιά σας. Μπορώ να σας γράψω δεκάδες ονόματα ανθρώπων της γενιάς σας που δεν έχουν να ζητήσουν συγνώμη ούτε απ’ τη μάνα τους.
Αν τα γράψω θα αδικήσω δεκάδες άλλους εργάτες της τέχνης. Πρωταγωνιστές και μη.
-Διαφωνώ γιατί το κείμενό σας, δεν είναι ενωτικό όπως φαίνεται. Είναι διχαστικό. Σκέφτομαι πολλούς -της γενιάς σας- που έχουν οργιστεί με αυτό. Όσο συμβολικά και να γράψατε για τη συγνώμη.
Οι εντυπώσεις όμως μένουν.
-Διαφωνώ και οργίζομαι γιατί σκέφτομαι το ίδιο κείμενο, να το γράφει -αυτούσιο- και λέξη-λέξη (κρατήθηκα να μην το κάνω είναι η αλήθεια) ένας κάποιος οποιοσδήποτε παρελθών πολιτικός, αλλάζοντας το ρητό που αναφέρετε και αντικαθιστώντας τη λέξη “θέατρο” με την “πολιτική”. Και να ζητάει συγχώρεση από την επόμενη γενιά για ό,τι έκανε στη χώρα… μέχρι να έρθει και η επόμενη γενιά και να κάνει τα ίδια όταν έρθει η σειρά της.
Γιατί έτσι γίνεται σ’ αυτόν τον τόπο…ανέκαθεν.
Το κείμενό σας είναι πολιτικό και όχι καλλιτεχνικό. Ελπίζω να το καταλαβαίνετε.
Οι φωνές πρέπει να ακουστούν κύριε Καταλειφέ.
ελεύθερα
Όχι άλλα πράματα σε αυτόν τον τόπο κάτω από το χαλί…
Σ’ αυτόν τον γερασμένο τόπο. Ας τον ξανανιώσουμε, αν μπορούμε.
Να μη συνεχίσουμε μέχρι να έρθει η επόμενη “γενιά”. Οι φωνές για να ακουστούν χρειάζονται ιστορικά τη συνθήκη τους. Και τώρα είναι (άλλη) μια συνθήκη που μπορούν να ακουστούν.
Και οι φωνές ακούγονται.
Μην τις φιμώνουμε.
Σίγουρα θέλει προσοχή.
Στη δουλειά μας υπάρχουν εντάσεις, τσακωμοί και συγκρούσεις. Έντονες πολλές φορές. Παίζουμε με τη σκέψη μας, το μυαλό, το ένστικτο και την ψυχή μας και την έκθεσή της.
Ό,τι μπει στο ίδιο καζάνι και δεν έχει μαρτυρία, παρά προσωπικό παράπονο και εμπάθεια, θα το ξεβράσουμε.
Η μαρτυρία είναι το ζητούμενο.
Εγώ περιμένω. Εσείς -και να με συγχωρείτε- βιαστήκατε.
Τα “σάπια μήλα” ας τα διώξουμε. Ας μην είμαστε άλλο αυτή η χώρα που σε κάθε συνθήκη όλα τα “χωνεύει”.
Όταν ο άλλος βασανίζεται κύριε Καταλειφέ, το βλέπεις μπροστά σου.
Κλαίει και πονάει και σε κοιτάει. Με τα μάτια του.
Και πιο σημαντικό, το νιώθεις.
Ας μιλήσουμε, ας βοηθήσουμε, ας νιώσουμε
χωρίς φόβο και χωρίς πλαίσια

Με σεβασμό
Διαμαντής Καραναστάσης


Αναδημοσιεύουμε και την ανάρτηση του Δημήτρη Καταλειφού:

«Με αφορμή όλα αυτά τα οδυνηρά πράγματα που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στο θέατρο, θυμήθηκα μια φράση που λέει ο Σκηνοθέτης στην αριστουργηματική ταινία του Μπέργκμαν «Μετά την πρόβα»: Το θέατρο είναι ιδρώτας, σπέρμα και σκατά». Ανήκω στην ίδια γενιά με τον Γιώργο Κιμούλη. Αυτή η γενιά παρέλαβε μια ολόκληρη μυθολογία για τις σκληρές πρόβες, τις απαιτήσεις σκηνοθετών που συχνά γίνονταν ακραίες, για ομηρικούς καυγάδες μεταξύ των συντελεστών μιας παράστασης και άλλα πολλά. Η δική μας γενιά συνέχισε σε μεγάλο βαθμό κάπως στα ίδια- ίσως και σε χειρότερα- ακόμα χνάρια, γιατί η όλη εποχή εξελίχθηκε γενικά χειρότερα. Εδώ και μια τουλάχιστον δεκαετία τα πράγματα αλλάζουν σε τρομακτικό βαθμό. Το θέατρο φυσικά δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστο. Αν τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα ή χειρότερα θα το δείξει η ιστορία. Η νέα εποχή μάς επιτρέπει να μιλάμε. Αυτό ίσως πραγματικά να είναι καλύτερο και υγιέστερο. Και σίγουρα θα είναι υγιέστερο να μιλάμε τη στιγμή που υφιστάμεθα την οποιαδήποτε αδικία ή παραβίαση των αυτονόητων δικαιωμάτων μας. Αυτό σε μεγάλο βαθμό δεν γινόταν για πολλούς λόγους τα προηγούμενα χρόνια. Ας το δούμε με ψυχραιμία και κατανόηση. Ας πάψουμε να κατηγορούμε με ευκολία θύτες και θύματα. Κάθε γενιά χρειάζεται ένα «μπράβο», έναν έπαινο, για ό,τι προσέφερε, και οφείλει ένα συγγνώμη για τα λάθη που σίγουρα διέπραξε, γιατί είναι αδύνατον να μην κάνει λάθη. Ας θεσπίσουμε από την αρχή κάποιους καινούργιους κανόνες για το θέατρο. Και για τη θεατρική εκπαίδευση και για το επάγγελμα. Το απαιτεί η νέα εποχή. Μέχρι τώρα ήταν μια συγκεχυμένη κατάσταση, μέσα στην οποία έβρισκε έδαφος και η κατάχρηση εξουσίας και η σιωπηλή και οδυνηρή υποταγή. Κι αυτά πολλές φορές τα εκλαμβάναμε μέσα στη γενική μας σύγχυση σαν απαραίτητα για να κάνουμε τέχνη. Ας θέσουμε καινούργια πλαίσια για μια δημιουργική συνύπαρξη στον μικρό μεγάλο κόσμο του θεάτρου. Το απαιτούν οι καιροί. Κατά συνέπεια προτείνω όχι μόνο ο Γιώργος Κιμούλης αλλά όλη η γενιά μας να πει ένα μεγάλο συγγνώμη στους νεότερους για λάθη που κι εμείς παραλάβαμε ή συνεχίσαμε, και οι νεότεροι να δώσουν αυτή τη συγγνώμη και να προχωρήσουμε ξανά όλοι μαζί. Το θέατρο με αφορμή την πανδημία έχει δεχτεί το μεγαλύτερο πλήγμα που θα μπορούσε να δεχτεί. Ας μη το τραυματίζουμε κι εμείς με τα ίδια μας τα χέρια».


Η σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιός Χρυσούλα Διαβάτη μιλά αποκλειστικά στο FTHIS.GR για το θέμα που έχει συγκλονίσει τον καλλιτεχνικό χώρο της τελευταίες ώρες και αφορά την σωματική και λεκτική κακοποίηση που κατηγορεί ότι υπέστη η Ζέτα Δούκα από τον Γιώργο Κιμούλη.

«Δεν την ξέρω την κυρία αυτή, τον Κιμούλη τον ξέρω», ήταν η πρώτη ατάκα της ηθοποιού όταν τη ρωτήσαμε την άποψή της για την καταγγελία της Ζέτας Δούκα προς το πρόσωπο του Γιώργου Κιμούλη για λεκτική και σωματική κακοποίηση, ενώ αμέσως μετά αναρωτήθηκε: «Γιατί δεν το είπε τότε και δεν το κατήγγειλε στην Αστυνομία; Μου κάνει εντύπωση, γιατί δεν το κατήγγειλε τότε αφού την κλώτσησε;».

Πώς σχολιάζετε το περιστατικό που περιέγραψε η Ζέτα Δούκα;

Άμα δεν είμαι μπροστά τι να πω; Μου κάνει εντύπωση. Όταν συμβαίνει κάτι το λες εκείνη την ώρα ή τον πλακώνεις στο ξύλο. Εγώ έτσι έχω μάθει στη ζωή μου.

Με τον Γιώργο Κιμούλη έχετε συνεργαστεί στο θέατρο;

Είχαμε συνεργαστεί πολύ λίγο, μόνο σε μία επιθεώρηση. Πιο πολύ τον ξέρω σαν παιδί. Εγώ ήμουν μεγαλύτερη.

Πώς ήταν η συνεργασία σας; Έδειχνε σεβασμό στο πρόσωπό σας;

Πιστεύω ότι εσύ ο ίδιος κάνεις τους άλλους να σε σέβονται ή να μη σε σέβονται. Εγώ απολάμβανα το προνόμιο του σεβασμού από τότε που ήμουν κοριτσάκι.

Έχετε δει ή βιώσει περιστατικά βίας;

Δεν είχα μόνο καλές συνεργασίες, μπορεί να ήταν και κακές στον μισό αιώνα που είμαι στο θέατρο, αλλά εγώ δεν είχα προβλήματα. Περιστατικά βίας απέναντί μου δεν υπήρξαν ποτέ. Μία φορά που κάποιος συνάδερφος δε μου φέρθηκε καλά στη σκηνή, τον βούτηξα όταν βγήκαμε έξω… Και τώρα ασχολούμαστε με τα διάφορα, να μην πω τι… Δεν είναι αυτό που λένε και το αυτό χτενίζεται; Και εσείς που ασχολείστε… Εγώ τους δημοσιογράφους δεν τους γουστάρω, βρήκαν τώρα “κρέας” και κόβουν σάρκες. Αυτές είναι προσωπικές διαφορές. Δεν μπορώ να ξέρω τι έκανε στον συνάδερφο η κυρία. Είναι και θέμα ο καθένας πώς θέλει να προβάλλει τον εαυτό του. Τότε γινόμασταν ηθοποιοί γιατί λατρεύαμε αυτή τη δουλειά και θέλαμε να γίνουμε σπουδαίοι. Δεν μας ενδιέφεραν τα εξώφυλλα, δεν υπήρχαν κιόλας τότε. Αυτά ήταν για τους σταρ του κινηματογράφου και όχι για μας του θεάτρου. Τώρα είναι μια άλλη μόδα, επειδή στον χώρο μας έχει καταργηθεί και η άδεια, ο καθένας μπαίνει και τα μανεκέν και ό,τι θέλεις μπαίνει και τα από τηλεπαιχνίδια. Δεν είναι κατοχυρωμένο το επάγγελμα. Αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν στον χώρο για την προβολή τους.

Η Ζέτα Δούκα είναι όμως ηθοποιός. Επαγγελματίας ηθοποιός.

Δεν την ξέρω την κυρία. Δεν την ξέρω, πειράζει; Μπράβο της και λυπάμαι… Ίσως την ξέρω αλλά δεν έχω συνεργαστεί και δεν μπορώ να ξέρω τι διαφορές είχε με τον Κιμούλη. Δεν μπορώ να ξέρω, τα ξέρουν εκείνοι οι δύο. Αυτά τα λύνεις εκείνη τη στιγμή τα θέματα. Δεν μπορεί να σε κλωτσήσει ο άλλος έτσι και εσύ να το φας… Αυτό πάλι γιατί; Τον φοβόταν; Ήταν μικροσκοπική και ήταν ψηλός αυτός; Δεν ξέρω σε τι κατάσταση βρισκόταν ο καθένας εκείνη τη στιγμή, ούτε εσείς ξέρετε και δεν μπορείτε να υποστηρίζετε καμία άποψη.

Εμείς είμαστε δημοσιογράφοι και καταγράφουμε όλες τις πλευρές.

Έτσι όπως γίνεται όμως είναι μία υποστήριξη στα αθώα θύματα μίας κακομεταχείρισης και αυτά πρέπει να τα ξέρεις καλά γιατί είναι σοβαρά θέματα.

Εσείς θα θέλατε να επικοινωνήσετε με τον κύριο Κιμούλη να του εκφράσετε τη στήριξή σας;

Γιατί να το κάνω; Δεν είμαστε και κολλητάρια. Τι να του πω εγώ; Δεν έχει ανάγκη ο άνθρωπος από συμπαράσταση, μπορεί και μόνος του, είναι ικανός να υποστηρίξει και να προστατεύσει τον εαυτό του. Είναι αρκετά δυναμικός και έξυπνος.

Είπε ότι θα κινηθεί νομικά ο κύριος Κιμούλης.

Ορίστε. Ο Γιώργος Κιμούλης είναι καλός ηθοποιός. Σαν άνθρωπο δεν τον ζω, τον ξέρω όμως χρόνια γιατί τον είχε μαθητή ο Νικήτας (σ.σ. Τσακίρογλου). Τον ξέρω από μικρό, τώρα που μεγάλωσε δεν έχω επαφή. Είναι σοβαρός άνθρωπος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πέντε (5) διακρίσεις απέσπασε η παράσταση «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας στο 21ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Ν. Ορεστιάδας, που διοργανώθηκε από τις 23 έως και τις 30 Αυγούστου 2020 στην ακριτική πόλη. Συγκεκριμένα η παράσταση έλαβε τα εξής βραβεία:

· Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στη Νάνσυ Δρούγκα

· Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Μάνο Κανταλά

· Βραβείο Μουσικής Επιμέλειας στη Γιώτα Αλεξοπούλου

· Έπαινος Ερμηνείας στη Μαρία Καλογήρου

· Έπαινος Ερμηνείας Τραγουδιού στη Χαρίκλεια Ζαγοριανού


Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» εκπροσώπησε το Δήμο Θερμαϊκού στο πλέον καταξιωμένο φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου της χώρας και έφερε στο Δήμο τα πολυπόθητα «γκατζολάκια», εδραιώνοντας το Θερμαϊκό ως υπολογίσιμη δύναμη στον τομέα του ερασιτεχνικού θεάτρου.

Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην», όπως μας πληροφορεί σχετικό δελτίο τύπου, θα συνεχίσει να εργάζεται ακούραστα για τον πολιτισμό εντός και εκτός των ορίων του Δήμου Θερμαϊκού, προωθώντας το καλό θέατρο με παραστάσεις, αφιερώματα, μουσικοθεατρικές βραδιές και ποικίλες δραστηριότητες και δράσεις.

Το  21ο Φεστιβάλ - Κριτική Επιτροπή - Βραβεύσεις

Το 21ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Νέας Ορεστιάδας, ολοκληρώθηκε επιτυχώς την Κυριακή 30 Αυγούστου 2020, μετά από ένα οκταήμερο θεατρικών παραστάσεων και δυνατών συγκινήσεων.

Κατά τη διάρκεια της μεγάλης γιορτής θεάτρου στο υπαίθριο δημοτικό θέατρο της Νέας Ορεστιάδας, από 23 έως και 30 Αυγούστου, θεατρικές ομάδες από όλη την Ελλάδα, καλλιτέχνες της κριτικής επιτροπής, προσκεκλημένοι, πλήθος θεατών από την ευρύτερη περιοχή του Έβρου, καθώς και επισκέπτες που έφτασαν στην πόλη ειδικά για το Φεστιβάλ, έλαβαν μέρος στη μεγαλύτερη γιορτή για το Ερασιτεχνικό Θέατρο της χώρας, έτσι όπως έχει εδώ και χρόνια πια αναδειχθεί το Φεστιβάλ της Νέας Ορεστιάδας στις συνειδήσεις των ίδιων των ερασιτεχνών αλλά και του καλλιτεχνικού κόσμου.

Κατά την έναρξη της 21ης διοργάνωσης του θεσμού τιμήθηκε για την πορεία του στο Θέατρο και την υποκριτική τέχνη ο δημοφιλής ηθοποιός Παύλος Χαϊκάλης, ο οποίος παρακολούθησε και την παράσταση του Θεατρικού Εργαστηρίου Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ «Ζητείται Ψεύτης», ενώ συγκινημένος παρέλαβε τις τιμητικές διακρίσεις από το δήμαρχο Ορεστιάδας Βασίλη Μαυρίδη και τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Άκη Τσονίδη.

Οι θεατρικές ομάδες από Θεσσαλονίκη, Σπερχειάδα-Μακρακώμη, Δήμο Νεάπολης-Συκεών, Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου, Αγία Τριάδα Δήμου Θερμαϊκού, Νέα Πέραμο Καβάλας, διαγωνίστηκαν στη συνέχεια ενώπιον της Κριτικής Επιτροπής, της Επιτροπής Κοινού αλλά και εκατοντάδων θεατρόφιλων της περιοχής που κατέκλυζαν κάθε βράδυ το υπαίθριο δημοτικό θέατρο Νέας Ορεστιάδας, τηρώντας πάντα τα απαραίτητα μέτρα κατά της μετάδοσης το κορονοϊού.

Την Κριτική Επιτροπή αποτελούσαν φέτος οι ηθοποιοί: Αντώνης Θεοδωρακόπουλος, Ελένη Ράντου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Άννα Κουρή και ο χορογράφος Ιωάννης Μαργαρώνης. Παρουσιαστής για μία ακόμη χρονιά ήταν ο μοναδικός στο είδος του και με βαθιά πολιτιστική γνώση, κ. Aλέξης Κωστάλας.



Την Κυριακή 30 Αυγούστου έπεσε η αυλαία του διαγωνιστικού μέρους του Φεστιβάλ με την απονομή των βραβείων της κριτικής επιτροπής και της επιτροπής κοινού στις διακριθείσες ομάδες και με ένα μουσικό ταξίδι στα αγαπημένα τραγούδια του Κώστα Λειβαδά, με τον ίδιο στο πιάνο να δίνει το ρυθμό σε μια βαθιά συγκινητική βραδιά.

Τη διοργάνωση, που ειδικά αυτή την παράξενη χρονιά ξεπέρασε κάθε προσδοκώμενη επιτυχία, είχε το Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ, σε συνδιοργάνωση με το Δήμο Ορεστιάδας και τη ΔΗΚΕΠΑΟ.

Οι διοργανωτές ευχαριστούν όσους συνέβαλαν στην επιτυχή 21η χρονιά του θεσμού, το Δήμο Ορεστιάδας, τη ΔΗΚΕΠΑΟ, τους επαγγελματίες χορηγούς της περιοχής, το θεατρόφιλο κοινό και τις θεατρικές ομάδες από όλη τη χώρα που έλαβαν μέρος στις διαδικασίες, είτε στις προκριματικές είτε στην τελική φάση του διαγωνισμού. Επίσης, ιδιαίτερες ευχαριστίες εκφράζονται στο τιμώμενο πρόσωπο κ. Παύλο Χαϊκάλη και σε όλους τους καλλιτέχνες της Κριτικής Επιτροπής, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, στον κ. Αλέξη Κωστάλα που για 18η συνεχή χρονιά παρουσίασε μοναδικά τις βραδιές του Φεστιβάλ και τέλος στην Διεύθυνση Αστυνομίας Ορεστιάδας για τη σημαντική συμβολή της στις οδηγίες για την τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων. Θερμές ευχαριστίες και στο Τμήμα Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Ορεστιάδας που κάθε βράδυ παρευρίσκονταν στο χώρο προσφέροντας το απαραίτητο αίσθημα ασφάλειας και προλαμβάνοντας καταστάσεις.

Όλοι ανανέωσαν το ραντεβού τους για του χρόνου, στην 22η διοργάνωση, με την ευχή και την ελπίδα να γίνει υπό φυσιολογικές συνθήκες, χωρίς κρυμμένα χαμόγελα πίσω από μάσκες, αλλά με ανοιχτές, ζεστές αγκαλιές.

Αναλυτικά τα βραβεία απονεμήθηκαν ως εξης:

ΒΡΑΒΕΙΑ Κριτικής Επιτροπής

1ο βραβείο καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, για την παράσταση του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου, σε σκηνοθεσία Ρίτσας Γεωργιάδου

2ο βραβείο καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου για την παράσταση του έργου «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ


3ο βραβείο καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα «Working Art» Θεσσαλονίκης για την παράσταση του έργου «Ανθισμένες Μανόλιες» του Rompert Harling σε σκηνοθεσία Σταμάτη Στάμογλου

βραβείο σκηνοθεσίας

στην Ρίτσα Γεωργιάδου για τη σκηνοθεσία του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου

βραβείο σκηνογραφίας

Ισότιμα και Εξ ημισίας:

στην Ομάδα του Θ.Ε.Σ.Μα – Θεατρικού Εργαστηρίου Σπερχειάδας – Μακρακώμης, για τα σκηνικά του έργου «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη

ΚΑΙ

στους Σπύρο Κόκκινο, Νίκο Καραγιάννη, Στέλλα Μιχαηλίδου, Χριστίνα Μανώλα για τα σκηνικά του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμο

βραβείο ενδυματολογίας

στην Χριστίνα Μανώλα για τα κοστούμια του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου

βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου

Ισότιμα και Εξ ημισίας:

στον Δημήτρη Αντωνίου για την ερμηνεία του στο ρόλο του «Επιστάτη» στο έργο «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη από το Θ.Ε.Σ.Μα – Θεατρικό Εργαστήρι Σπερχειάδας – Μακρακώμης

ΚΑΙ

στον Μάνο Κανταλά για την ερμηνεία του στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού


βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου

Ισότιμα και Εξ ημισίας:

στην Στέλλα Γιαλετζή για την ερμηνεία της στο ρόλο της «Σέλμπυ» στο έργο «Ανθισμένες Μανόλιες» του Rompert Harling από τη Θεατρική Ομάδα «Working Art» Θεσσαλονίκης

ΚΑΙ

στην Νάνσυ Δρούγκα για την ερμηνεία της στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου

στον Αλέξανδρο Κοτσάμπαση για την ερμηνεία του στους ρόλους του «Κίτσου», «Χωροφύλακα» και «Θάνου», στο έργο «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ από τη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου

βραβείο Β΄ γυναικείου ρόλου

στη Σαλίνα Μαιρ για την ερμηνεία της στο ρόλο της «Βικτωρίας» στο έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα από τη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

βραβείο μουσικής σύνθεσης

στον Παναγιώτη Μανουηλίδη για τη μουσική σύνθεση του έργου «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ από τη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου

βραβείο μουσικής επιμέλειας

στην Γιώτα Αλεξοπούλου για τη μουσική επιμέλεια του έργου «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

βραβείο χορογραφίας

στις Βασιλική Χατζησαββίδου και Κλεονίκη Φιλιππίδου για τις χορογραφίες του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου από τη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου

βραβείο φωτισμού

στην Ομάδα του Θ.Ε.Σ.Μα Θεατρικού Εργαστηρίου Σπερχειάδας – Μακρακώμης για τους φωτισμούς του έργου «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη

Η Κριτική Επιτροπή, αποφάσισε, εκτός από τα Βραβεία, να απονείμει και πέντε Επαίνους Ερμηνείας ως εξής:

– στην Άννα Στάμογλου για την ερμηνεία του τραγουδιού στο έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα από τη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

– στην Χαρίκλεια Ζαγοριανού για την ερμηνεία του τραγουδιού στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

– στον Γιώργο Κεμεκενίδη για την ερμηνεία του στο ρόλο του «Αντάρτη» στο έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα από τη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης

– στην Μαρία Καλογήρου για την ερμηνεία της στο έργο «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα από τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης, Αγίας Τριάδας Δήμου Θερμαϊκού

– στην Ευαγγελία Ζωγράφου για την ερμηνεία της στο ρόλο της «Γριάς» στο έργο «Μαρία Πενταγιώτισσα» του Μποστ από τη Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Περάμου


Βραβεία της Επιτροπής Κοινού.

1ο βραβείο κοινού καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Σχεδιασμού Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, για την παράσταση του έργου «Περπατώ εις το δάσος» της Στέλλας Μιχαηλίδου, σε σκηνοθεσία Ρίτσας Γεωργιάδου

2ο βραβείο κοινού καλύτερης παράστασης

στο Θ.Ε.Σ.Μα – Θεατρικό Εργαστήρι Σπερχειάδας – Μακρακώμης για την παράσταση του έργου «Καλή Αντάμωση» της Γωγούς Ατζολετάκη σε σκηνοθεσία Κώστα Μέρρα

3ο βραβείο κοινού καλύτερης παράστασης

στη Θεατρική Ομάδα Entremosotros της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης για την παράσταση του έργου «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα, σε σκηνοθεσία Αναστασίας Τσακίρη.


Με πληροφορίες από evros-news


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μία κινηματογραφική προβολή ξεκίνησαν τις δράσεις τους οι νέοι, που συμμετέχουν στον τοπικό κύκλο της Περιστεράς, στο πλαίσιο των δράσεων για τη διάδοση της ιδέας και των δραστηριοτήτων του Συμβουλίου Νέων του δήμου Θέρμης σε όλα τα παιδιά της Περιστεράς.

Η προβολή της ταινίας “John Weak I” πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες σε ανοιχτό χώρο, έξω από την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων τηρώντας όλα τα μέτρα ασφάλειας τα οποία προβλέπονται από τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Για να υλοποιηθεί η δράση εργάστηκαν με ενθουσιασμό οι νέοι του κύκλου της Περιστεράς οι οποίοι προσκαλούν όλα τα παιδιά να συμμετέχουν στις δράσεις τους.

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο καλωσορίσματος του τοπικού κύκλου της Περιστεράς, Δημήτρη Γουλιό, η ομάδα σχεδιάζει κι άλλες δράσεις με δραστηριότητες για όλες της ηλικίες, οι οποίες θα εστιάζουν στην οικολογία, την αγάπη για τα ζώα και για το φυσικό περιβάλλον.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Με την προβολή του ρομαντικού δράματος “10.000 km, Η απόσταση μεταξύ μας”, σήμερα και αύριο 17 και 18 Αυγούστου, στο Σινέ Θερμαΐς ξεκινούν και πάλι τα Θέρμης Δρώμενα 2020 μετά την παύση του Δεκαπενταύγουστου. Την Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020, τα Θέρμης Δρώμενα φιλοξενούν στα Βασιλικά την Μουσικοαφηγηματική Ομάδα “Mελωμύθι” με την παιδική παράσταση «τσίκι τσίκι τσέλα!». Την ίδια μέρα τα 10.000 km ταξιδεύουν στη Σουρωτή, ενώ την Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020 προβάλλονται στον Τρίλοφο, στο “Πέτρινο”, Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου.

Φέτος τα Θέρμης Δρώμενα «Μένουμε Ασφαλείς» ξεκίνησαν στις 6 Ιουλίου και θα διαρκέσουν έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2020 και πραγματοποιούνται με βάση το αυστηρό πλαίσιο το οποίο θέτει η υγειονομική κρίση και οι διατάξεις του Εθνικού Οργανισμού Δημοσίας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ.) για τις συναθροίσεις και τις ανοικτές εκδηλώσεις. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει τριάντα δύο κινηματογραφικές προβολές από το Σινέ Θερμαΐς, δύο παιδικές παραστάσεις από το «Μελωμύθι», μία παιδική παράσταση κουκλοθέατρου από την ομάδα Θεάτρου «Μαρμίτα» και δύο μουσικές βραδιές.


Λίγα λόγια για το έργο “10.000 km, Η απόσταση μεταξύ μας”

Ένα ζευγάρι ζει τον έρωτά του. Μόλις αποφασίζουν να κάνουν το επόμενο βήμα, πρέπει αιφνιδιαστικά να ζήσουν ένα χρόνο χωριστά. Δύο πόλεις: Λος Άντζελες - Βαρκελώνη, και ένας ωκεανός ανάμεσα. Η αγάπη είναι το μοναδικό όπλο της Αλεξάνδρας και του Σέρχιο και τα κομπιούτερ τα μόνα τους εργαλεία για να πολεμήσουν τα 10.000 χιλιόμετρα που τους χωρίζουν από το μέλλον που έχουν ονειρευτεί...

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

17-18 Αυγούστου 2020, κινηματογράφος Θερμαΐς: 10.000 km, Η απόσταση μεταξύ μας, ώρα 21:00 19 Αυγούστου 2020, Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”, Παράσταση για Παιδιά: Μουσικοαφηγηματική Ομάδα “Mελωμύθι”, ώρα 19:30

19 Αυγούστου 2020, Κινηματογράφος, Κέντρο Πολιτισμού Σουρωτής, 10.000 km, Η απόσταση μεταξύ μας, ώρα 21:00

20 Αυγούστου 2020, Κινηματογράφος, Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο), 10.000 km, Η απόσταση μεταξύ μας, ώρα 21:00.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα συγκινητικό βιντεοαφιέρωμα προσφέρουμε σε μεγάλους και αγαπημένους ηθοποιούς, που ακόμα τους βλέπουμε σε παλιές αγαπημένες ταινίας στην τηλεόραση, και που τους χάσαμε νωρίς ....

Δείτε το βίντεο και αναπολήστε. Γιατί μέσα από τις παλιές ταινίες, πολλοί από μας (οι μεγαλύτεροι ναι) έχουμε και τις δικές μας αναμνήσεις.

Το βιντεάκι χρωστάμε στην ομάδα Χρώμα στο ασπρόμαυρο






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» παρουσιάζει ένα από τα πιο αγαπημένα και γνωστά κείμενα του Ρίτσου, τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», ένα διαχρονικό σκηνικό μονόλογο, μια «εκ βαθέων» εξομολόγηση, μια παρατεταμένη ικεσία για ζωή και ελπίδα.

Μια Γυναίκα ντυμένη στα μαύρα, που βλέπει το χρόνο να τρέχει αδίστακτος δίχως να αφήνει χώρο για ζωή, εξομολογείται σε έναν Νέο την ιστορία τόσο τη δική της, αλλά και της Ελλάδας. Η «Σονάτα» είναι ταυτόχρονα μια έκφραση ερωτικού πάθους αλλά και υπαρξιακής αγωνίας, μια κατάθεση ψυχής αλλά και ένας ύμνος στους ανθρώπους της κοινωνικής δράσης, που βρίσκουν την επιβεβαίωση της ύπαρξής τους στην κοινωνική συμμετοχή.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, μέλη της Θεατρικής Ομάδας Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» ερμηνεύουν τραγούδια αφιερωμένα στο φεγγάρι, από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, σε μια βραδιά γεμάτη ποίηση, έκφραση, κίνηση και μελωδίες κάτω από το φως του φεγγαριού.

Τη βραδιά επενδύουν μουσικά η Νατάσα Αλεξίου στο βιολί και οι Ευτυχία Βογιατζή και Νόννα Ιωαννίδου στο πιάνο.


ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ (με αλφαβητική σειρά):

Ανατολή Δεμιρτζόγλου, Ελένη Διγενή, Μαρία Καλογήρου, Ευαγγελία Καμπούρη, Κλεονίκη Χατζηπαρτάλη

ΝΕΟΣ: Γιώργος Μπάκας

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ: Χαρίκλεια Ζαγοριανού, Σωτηρία Κατούνα, Χρήστος Σπυρίδης, η ομάδα

ΧΟΡΕΥOYN: Νάνσυ Δρούγκα (πρώτο & δεύτερο μέρος), Γιώργος Μπάκας (δεύτερο μέρος)


Συντελεστές

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου, Ευτυχία Βογιατζή, Χαρίκλεια Ζαγοριανού, Σωτηρία Κατούνα

ΒΙΟΛΙ: Νατάσα Αλεξίου

ΠΙΑΝΟ: Ευτυχία Βογιατζή, Νόννα Ιωαννίδου

ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: Νάνσυ Δρούγκα

ΣΚΗΝΙΚΑ/ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην»

ΑΦΙΣΑ: Μάνος Κανταλάς

Ευχαριστούμε το Ναυτικό Όμιλο Ακτής Θερμαϊκού για τη συνεργασία και το Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Αγγελοχωρίου για την φιλοξενία στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής. Ευχαριστούμε την Αντιδημαρχία Τουρισμού, Αθλητισμού & Πολιτισμού και το ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ για την υποστήριξή τους.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ

Για την εκδήλωση του Σαββάτου 01/08 στο Ναυτικό Όμιλο Ακτής Θερμαϊκού θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας για 80 καθήμενους θεατές. Θα υπάρχουν επίσης και κάποιες θέσεις ορθίων. Δεν υπάρχει δυνατότητα κράτησης θέσεων.
Για την εκδήλωση της Κυριακής 02/08 στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου θα τηρηθεί επίσης σειρά προτεραιότητας, αλλά υπάρχει η δυνατότητα κράτησης θέσεων στο τηλέφωνο 6932571413. Στο ίδιο τηλέφωνο μπορούν να δοθούν κατευθυντήριες οδηγίες για να φτάσετε στο χώρο της εκδήλωσης, καθώς και κάθε άλλου είδους πληροφορία.
Στους χώρους των εκδηλώσεων θα τηρηθούν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες σχετικά με την προφύλαξη από τη διασπορά του COVID-19 (αποστάσεις ασφαλείας, απολυμαντικά στο χώρο κ.λπ.).
Οι θεατές κατά την προσέλευση και την αποχώρηση από τους χώρους των εκδηλώσεων προτείνεται να φορούν την κατάλληλη μάσκα προστασίας.
Οι θεατές είναι απαραίτητο να ακολουθούν επακριβώς τις οδηγίες των ταξιθετών σχετικά με τη διάταξη των καθισμάτων και να μην μετακινούν αυθαίρετα τα καθίσματα.
Μένουμε ασφαλείς, ενισχύουμε τον πολιτισμό!



Σάββατο 1 Αυγούστου 2020 | Ώρα 21:00

Ναυτικός Όμιλος Ακτής Θερμαϊκού

(Παραλία Περαίας, δίπλα στην 113 Π.Μ. Λέσχη Αξιωματικών)

Κυριακή 2 Αυγούστου 2020 | Ώρα 21:00

Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου



(υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού Δήμου Θερμαϊκού και υπό τη φιλοξενία του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου)
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι μελωδίες του είναι πασίγνωστες, έχει έρθει στην Αθήνα για κοντσέρτο πολλές φορές, οι φανατικοί των σάουντρακ τον θαυμάζουμε και τον αγαπάμε για 500 και παραπάνω λόγους. Τόσα είναι περίπου και τα scores που έχει συνθέσει στην 60χρονη μουσική πορεία του. Ο λόγος για τον μαέστρο Ένιο Μορικόνε. 

Μουσικός φαινόμενο από την αρχή. Ξεκίνησε να συνθέτει μουσική σε ηλικία μόλις 6 ετών ενώ στο Ωδείο οι καθηγητές του μιλούσαν για ένα παιδί θαύμα αφού τελείωνε τις τάξεις στο μισό χρόνο σε σύγκριση με τους συμμαθητές του. Νέος θα περιπλανηθεί στα τζαζ κλαμπ της Ρώμης παρέα με την αγαπημένη του τρομπέτα ενώ σύντομα θα ασχοληθεί με την ενορχήστρωση και την σύνθεση τραγουδιών. Το 1961 θα συνθέσει την πρώτη του μουσική για τον κινηματογράφο. Ήταν στην ταινία Φεντεράλε. Σύντομα ξεκινάει την συνεργασία του με την Λίνα Βερτμίλλερ και τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και το 1964 εγκαινιάζει μια από τις σπουδαιότερες συνεργασίες του με τον Σέρτζιο Λεόνε. 

Μορικόνε – Λεόνε 

Ένα από τα πιο πετυχημένα κινηματογραφικά δίδυμα. Χίτσκοκ και Χέρμαν, Σπίλμπεργκ και Γουίλιαμς, Ρότα και Φελίνι, Μπάρτον και Έλφμαν, Καραΐνδρου και Αγγελόπουλος, Λεόνε και Μορικόνε. Μια συνεργασία που έδωσε 5 ταινίες και αντίστοιχα σάουντρακ αλλά ξεχωρίζει μέσα στο έργο του Ιταλού μουσικοσυνθέτη όσο κι αν ο ίδιος έχει κουραστεί πλέον να το ακούει. «Τι θα πει ειδικός στα σπαγκέτι γουέστερν; Από τα 500 σάουντρακ που έχω γράψει μόλις τα 30 είναι γουέστερν. Τότε θα έπρεπε να λέτε ότι είμαι ειδικός στα πολιτικά φιλμ, στα θρίλερ, στα ερωτικά, στις περιπέτειες. Με άλλα λόγια είμαι δηλαδή ειδικός στη μουσική» αντιδρούσε όταν τον ρωτούσαν 40 και πλέον χρόνια μετά για την επιτυχία του «Για μια χούφτα δολάρια». Κι όμως η εξαιρετική συνεργασία του με τον Λεόνε θα απογειώσει το όνομα του Μορικόνε στα ύψη κάνοντας ακόμα και την Χολιγουντιανή μουσική κοινότητα να τον προσέξει. Είναι η παράδοξη ενορχήστρωση. Τα όργανα που χρησιμοποιεί. Ο ρυθμός και η ένταση στην παρτιτούρα. Η ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Το βλέμμα του μυστηριώδους Ίστγουντ συναντάει τις ηλεκτρικές κιθάρες, τις φυσαρμόνικες, τα κρουστά και τα φωνητικά της χορωδίας μαζί με τους ήχους των «κογιότ». Το χέρι του Κλιντ χαϊδεύει το περίστροφο και η μπαγκέτα του Ένιο ταρακουνάει τα μύχια του θεατή. 




Ο Ένιο Μορικόνε έχει τη δική του θεωρία για τη σύνθεση μιας αποτελεσματικής κινηματογραφικής μουσικής. «Πώς θα σιγουρευτεί ένας συνθέτης ότι η μουσική του για μια ταινία ακούγεται; Θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα. Αν κάποιος δεν έχει προσκληθεί σε ένα πάρτι, αλλά θέλει να πάει, τι κάνει; Ασφαλώς δεν εμφανίζεται στην πόρτα λέγοντας “γεια σας”. Χτυπά την πόρτα, ζητά την άδεια να μπει και όταν μπαίνει, αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο. Η μουσική σε ένα φιλμ πρέπει να μπαίνει ευγενικά, πολύ σιγά. Ο συνθέτης δεν είναι υποχρεωμένος να γράφει μουσική για εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή που ένας χαρακτήρας εμφανίζεται σ’ ένα δωμάτιο – θα ήταν υπερβολικό. Αντίθετα, υπάρχει αυτή η αργή, λεπτεπίλεπτη είσοδος με έναν μοναδικό ήχο που επιτρέπει στο σκηνοθέτη να χαμηλώσει τους υπόλοιπους, φυσικούς ήχους. Το ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να διακρίνει ταυτόχρονα περισσότερους από δύο ήχους διαφορετικής ποιότητας. Λόγω αυτού, κάποιες εξαιρετικές μουσικές δεν λειτουργούν όπως θα τους άξιζε: αν είναι πολύ έντονες, περισσότερο ενοχλούν την κινηματογραφική δράση, παρά της προσδίδουν κάτι. Απ’ την άλλη, η μουσική οφείλει να είναι πολύ πολύ ισχυρή, όταν π.χ. είναι απαραίτητο να δώσει μια συγκεκριμένη δυναμική στον αφηγηματικό ρουν της ταινίας…». 

500+ scores 



Μιλάμε βέβαια για έναν από τους πιο παραγωγικούς συνθέτες του κινηματογράφου. 500 και πλέον σκορ για την μεγάλη και την μικρή οθόνη. Μουσική για κάθε είδος ταινίας. Με σκηνοθέτες όπως Τζίλο Ποντεκορβίνο, Παζολίνι, Ταβιάνι, Κάρπεντερ, Τζόφι, Στόουν, Νίκολς, Ντε Πάλμα, Τορνατόρε, Μάλικ, Αλμοδόβαρ. Για ταινίες όπως Η μάχη του Αλγερίου, Σαλό, Αλοζανφάν, Η αποστολή, Οι αδιάφθοροι, Σινεμά ο παράδεισος, Μαλένα, Νόβε τσέντο, Κάποτε στην Αμερική, Σάκο και Βανζέτι, Για μια χούφτα δολάρια. Μέσα σε μια χρονιά το 1986 θα καταφέρει να ασχοληθεί με την μουσική 20 ταινιών. Κατά μέσο όρο ετησίως ασχολείται με την σύνθεση 5-6 σάουντρακ και όχι μόνο. Κι αυτό γιατί υπήρξε εργασιομανής και αληθινός εραστής της μουσικής. Το 2001 όργωσε την υφήλιο με μια δύσκολη και απαιτητική περιοδεία παρουσιάζοντας μια αναδρομική μορφή του συνόλου της μουσικής του δραστηριότητας. 




Μορικόνε vs Όσκαρ 


Μιλάμε επομένως για μια σπάνια προσωπικότητα στον χώρο της κινηματογραφικής μουσικής. Κι όμως υποψήφιος για το Όσκαρ 6 φορές το πήρε σχετικά πρόσφατα για ένα παιχνίδι κινηματογραφικής επαφής με τον Κουέντιν Ταραντίνο, έναν από τους σκηνοθέτες που ανέδειξαν την φιλμογραφία τους μέσα από τις μουσικές του Μορικόνε αμέτρητες φορές. Εισέπραξε βέβαια άπειρα βραβεία και διακρίσεις στην καριέρα του μέχρι να φτάσει με καθυστέρηση στο ποθητό Όσκαρ. Ο ίδιος θεωρούσε ότι από τις 5 χαμένες υποψηφιότητες του εκείνη για την μουσική του στην Αποστολή του Ρ. Τζόφι θα μπορούσε να κερδίσει το βραβείο. Αλλά πως έχασε στα αλήθεια αυτές τις πέντε φορές το χρυσό αγαλματάκι; Ήταν το 1978 ήταν υποψήφιος για τις Μέρες Παραδείσου του Τέρενς Μάλικ. Θα χάσει από το Εξπρές του Μεσονυχτίου του Τζόρτζιο Μορόντερ. Το 1986 για την Αποστολή θα χάσει από τον μέτριο Χερμπι Χανκοκ και το Round Midnight, το 1987 για τους Αδιάφθορους θα χάσει από τον Ρουίτσι Σακαμότο και τον Τελευταίο Αυτοκράτορα και το 2000 για την γοητευτική Μαλένα θα χάσει για 5η φορά από τον Ασιάτη Ταν Νταν και το Τίγρης και Δράκος. Ο ίδιος είχε ερωτηθεί πολλές φορές για να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση: «Κανείς δεν μου χρωστάει τίποτα. Άλλωστε έχω κερδίσει πολλά βραβεία στη ζωή μου. Αν όμως αυτό το αγαλματάκι έρθει δεν το αρνούμαι θα το τοποθετήσω σε περίοπτη θέση στο σπίτι μου». 

Ήταν το 1942 όταν ο Λεοπόλδος Στοκόφσκι θα τιμηθεί με το ίδιο βραβείο για την συνεισφορά του στην ιδέα του Γουόλτ Ντίσνεϊ να συνδέσει τις κινούμενες εικόνες των καρτούν με την κλασική μουσική. Το 1986 για πρώτη φορά ένας μουσικός θα τιμηθεί για το σύνολο της προσφοράς του στην υπόθεση του σινεμά μετά από 15 χαμένες υποψηφιότητες. Ήταν ο μουσικοσυνθέτης Άλεξ Νορθ, για τον οποίο αφιερώσαμε μια εκπομπή πρόσφατα. 20 χρόνια μετά ένας άλλος συνθέτης θα τιμηθεί με τον ίδιο τρόπο για το σύνολο της προσφοράς του στην τέχνη του σινεμά. Και το αξίζει. Όχι μόνο για το πλήθος των συνεργασιών του και των αμέτρητων σκορ που έχει γράψει. Πολύ περισσότερο γιατί υπήρξε ένας ακάματος εραστής της μουσικής, γιατί αρνήθηκε τις δελεαστικές προτάσεις του Χόλιγουντ για να έχει την απόλυτη ελευθερία, γιατί μας χάρισε σπάνιες συγκινήσεις, γιατί μουσικοί σαν τους Μετάλικα, Μπρους Σπρίνγκστιν ή Απόλο 440 έχουν διασκευάσει και έχουν υποκλιθεί στο μεγαλείο της μουσικής του μυθικού Ένιο Μορικόνε. 

Ο σεβάσμιος Μορικόνε που αποκαλείται τιμητικά ο μαέστρος στην Ιταλία. Ο μουσικός που μαζί με τον Νίνο Ρότα άλλαξε την κινηματογραφική μουσική Ιταλία. Αν ο Βέρντι ξεσήκωσε τους Ιταλούς στην προσπάθεια δημιουργίας κράτους, ο Μορικόνε και ο Ρότα έδωσαν στην μεταπολεμική Ιταλία κύρος, αξιοπρέπεια, λάμψη, γοητεία με τις μουσικές τους. Ο Ένιο Μορικόνε έφυγε στα 91 του. Κάποιοι λένε πλήρης ημερών. Δύσκολος ορισμός αυτό το «πλήρης ημερών» για κάποιον ακάματο εραστή της μουσικής και της τέχνης, που συνέχιζε με ευλαβική ακρίβεια το απαιτητικό επαγγελματικό πρόγραμμα του όπως ο Μορικόνε. Δήλωνε άλλωστε από μόνος του ακαταπόνητος εργάτης της μουσικής. «Σκεφτείτε τι έγραψαν μέσα σε μια πορεία ζωής ο Μπαχ και ο Μότσαρτ. Έχω πολύ δρόμο μπροστά μου για να σταματήσω». Ο μυθικός Ένιο Μορικόνε, ο σπουδαίος μαέστρος που άλλαξε την ιστορία της κινηματογραφικής μουσικής με το πλούσιο έργο του. Addio maestro…




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Φέτος, στο φεστιβάλ “Θέρμης Δρώμενα” που θα πραγματοποιηθεί από τις 6 Ιουλίου έως 7 Σεπτεμβρίου 2020 «Μένουμε Ασφαλείς» με τριάντα δύο ταινίες, παιδικές παραστάσεις, κουκλοθέατρο και μουσικές βραδιές. “Το φετινό καλοκαίρι διαμορφώσαμε το πρόγραμμα των «ΘΕΡΜΗΣ ΔΡΩΜΕΝΩΝ 2020 #Μένουμε ασφαλείς» με βάση τα υγειονομικά πρωτόκολλα και όλα τα μέτρα που προβλέπονται από την κεντρική διοίκηση” τονίζει η Πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης για τον πολιτισμό, Αθηνά Παπαδάκη. “Οι εκδηλώσεις και οι δράσεις μας θα είναι υποχρεωτικά περιορισμένες, θα δώσουν όμως και πάλι το στίγμα τους στους δημότες και κατοίκους μας: Κινηματογράφος και στις τρεις Δημοτικές Ενότητες, θεατρικές παραστάσεις, δράσεις για τους μικρούς μας φίλους και μικρές από άποψη κοινού συναυλίες υπό το φως της πανσελήνου.”


Η ιδιαιτερότητα των φετινών εκδηλώσεων, που διοργανώνει για μία ακόμη χρονιά η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Περιβάλλοντος και Αθλητισμού Θέρμης, είναι ότι θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το αυστηρό πλαίσιο που θέτει η υγειονομική κρίση και οι διατάξεις του Εθνικού Οργανισμού Δημοσίας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ.) για τις συναθροίσεις και τις ανοικτές εκδηλώσεις.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει τριάντα δύο κινηματογραφικές προβολές από το Σινέ Θερμαϊς, δύο παιδικές παραστάσεις από το «Μελωμύθι», μία παιδική παράσταση κουκλοθέατρου από την ομάδα Θεάτρου «Μαρμίτα» και δύο μουσικές βραδιές.

Συγκεκριμένα, θα πραγματοποιηθούν δύο παιδικές παραστάσεις από τη μουσική ομάδα αφήγησης λαϊκών παραμυθιών «Μελωμύθι” στις 19 Αυγούστου στο κινηματοθέατρο Βασιλικών «Άλσος Φώφης Πατίκα» στις 19:30 και στις 31 Αυγούστου στο Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο) ώρα 19:30. Μία παιδική παράσταση κουκλοθέατρου ομάδα θεάτρου «Μαρμίτα», η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 25 Αυγούστου στον ανοικτό χώρο του Σινέ Θερμαΐς και ώρα 20:30. Θα πραγματοποιηθούν, επίσης δύο μουσικές βραδιές στη Θέρμη στις 27 Αυγούστου και στον Τρίλοφο στις 2 Σεπτεμβρίου.


Οι κινηματογραφικές προβολές στο Σινέ Θερμαΐς


6-7 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Ραντεβού στο Belle Époque | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

8 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Ραντεβού στο Belle Époque | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

9 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Ραντεβού στο Belle Époque | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

13-14 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | 4 Μαύρα Κοστούμια | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

15 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | 4 Μαύρα Κοστούμια | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

16 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | 4 Μαύρα Κοστούμια | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

20-21 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Αριστούργημά μου | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

22 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Αριστούργημά μου | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

23 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Αριστούργημά μου | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

27-28 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Invisible | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

29 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Invisible | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

30 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Invisible | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

3-4 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Πόθος | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

5 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Πόθος | ώρα 21:00 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

6 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Πόθος | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

17-18 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | 10.000 km | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

19 Αυγούστου 2020 | Για Παιδιά | Μουσικοαφηγηματική Ομάδα “Mελωμύθι”: «τσικι τσικι τσέλα!» | ώρα 19:30 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

19 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | 10.000 km | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Σουρωτής

20 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | 10.000 km | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

24 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Η Συνάντηση | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς (

25 Αυγούστου 2020 | Για Παιδιά | Θέατρο Κούκλας Μαρμίτα: «ΑΠόΝΕΡΑ, 6 ταξίδια με λίγο νερό»| ώρα 20:30 | Σινε Θερμαΐς

26 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Η Συνάντηση | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Σουρωτής

27 Αυγούστου 2020 | Μουσική | Αφιέρωμα στο Ν. Ξυλούρη | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

27 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Η Συνάντηση | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

31 Αυγούστου 2020 | Για Παιδιά | Μουσικοαφηγηματική Ομάδα “Mελωμύθι”: «Οι Νεραϊδοπαρμένοι» | ώρα 19:30 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

31 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Con Fuoco – A Strange Orchestra | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

Αρχές Σεπτεμβρίου 2020 | Θέατρο| “Στάχτη στα μάτια” του Ευγένοιου Λαμπις από την Θεατρική Ομάδα Βασιλικών | ώρα 20:30 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”


1 – 2 Σεπτεμβρίου 2020 | Κινηματογράφος | Con Fuoco – A Strange Orchestra | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

2 Σεπτεμβρίου 2020 | Μουσική | Μια Συναυλία αφιερωμένη στο φεγγάρι | ώρα 20:30 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

3-4 Σεπτεμβρίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει | ώρα 20:45 | Σινε Θερμαΐς

Τέλη Σεπτεμβρίου 2020 | “Τα μεγάλα ροκ συγκροτήματα δεν διαλύονται ποτέ!” / Ομάδα “Θεατρου Οραμα” | Σινε Θερμαΐς


Οι κινηματογραφικές προβολές πραγματοποιούνται σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας, την Πρεσβεία της Ισπανίας, το Ινστιτούτο Θερβάντες στην Αθήνα, την Ιταλική Πρεσβεία και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΑΙΑΛ της Λέρου στο πλαίσιο του Δικτύου Ελληνο-Ιταλικής Πολιτιστικής Συνεργασίας και του Tempo Forte Italia_Ελλάδα 2020.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Κεν Λόουτς (Ken Loach) είναι ένας από τους σημαντικότερους βρετανούς σκηνοθέτες του κινηματογράφου, γνωστός και εκτός των συνόρων της Γηραιάς Αλβιόνας. Βαθιά πολιτικοποιημένος ο ίδιος (παραμένει τροτσκιστής μέχρι σήμερα), πιστός στο ιδανικό του για ένα δίκαιο κόσμο, δημιουργεί ταινίες που θεωρούνται ορόσημα του βρετανικού κοινωνικού ρεαλισμού και αγγίζουν ενίοτε τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Επηρεάστηκε καθοριστικά από τον ιταλικό νεορεαλισμό και θεωρεί ότι η ταινία του Βιτόριο Ντε Σίκα «Κλέφτης Ποδηλάτων» («Ladri di biciclette», 1948) έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή του να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Κένεθ Λόουτς γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1936 στο Νάνιτον της Κεντρικής Αγγλίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αλλά τα ενδιαφέροντά του κατά τη διάρκεια των σπουδών του εστιάζονταν στις δραματικές τέχνες. Μετά την αποφοίτησή του το 1957, υπηρέτησε για δύο χρόνια στην Πολεμική Αεροπορία (RAF) και μετά την αφυπηρέτησή του ξεκίνησε καριέρα ηθοποιού σε περιφερειακούς θιάσους και συνέχισε ως σκηνοθέτης στην τηλεόραση του BBC.


Στη δεκαετία του '60 σκηνοθέτησε πολλά δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ για την τηλεοπτική σειρά «The Wednesday Play». Ένα από αυτά, με τίτλο «Cathy Come Home» (1966), εξέταζε την αποσύνθεση μιας εργατικής οικογένειας και τα αλληλένδετα ζητήματα της ανεργίας και της έλλειψης στέγης. Με αυτό τον τρόπο βοήθησε να τεθεί το θέμα της έλλειψης στέγης στη δημόσια συζήτηση. Το 2000 η ταινία του αυτή κατατάχθηκε δεύτερη από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου σε μία λίστα με τα κορυφαία 100 βρετανικά τηλεοπτικά προγράμματα όλων των εποχών.

Ο Λόουτς συνέχισε να ασχολείται με τα κοινωνικά ζητήματα, τόσο στην τηλεόραση, όσο και στον κινηματογράφο. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Όχι δάκρυα για την Τζόι» («Poor Cow», 1967), επικεντρώνεται στη ζωή μιας γυναίκας της εργατικής τάξης, ο σύζυγος της οποίας βρίσκεται στη φυλακή. Ακολούθησε ο σπαραχτικός «Κες» («Kes», 1970) για ένα αγόρι, κακοποιημένο στο σπίτι και το σχολείο, που γίνεται φίλος με ένα νεαρό γεράκι. Ήταν η πρώτη μεγάλη αναγνώριση για τον Λόουτς και συνοδεύτηκε από μία υποψηφιότητα καλύτερης ταινίας από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (βραβεία BAFTA).

Τα βραβεία στις Κάννες

To 1984, σε μία περίοδο έντονων εργατικών αγώνων με τη διαμάχη Θάτσερ και ανθρακωρύχων, ο Λόουτς απάντησε με την τηλεοπτική ταινία «Which Side Are You On?» (Με ποια πλευρά είσαι;) που προκάλεσε έντονες συζητήσεις για την υποστήριξή του στις απεργιακές κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων.

Το 1990 επανήλθε στο κινηματογραφικό προσκήνιο με το πολιτικό θρίλερ «Μυστική Ατζέντα» («Hidden Agenda») για το ζήτημα της Βόρειας Ιρλανδίας, που μοιράστηκε το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Οι δύο επόμενες ταινίες του ήταν πιο ανάλαφρες και κωμικές, παρότι παρέμεναν βασισμένες στις καθημερινές πραγματικότητες της βρετανικής εργατικής τάξης: Το «Ριφ-Ραφ» («Riff-Raff», 1991) απεικονίζει τις δοκιμασίες ενός συνεργείου οικοδόμων του Λονδίνου και το «Βροχή από πέτρες» («Raining Stones», 1993) εξιστορεί την απεγνωσμένη προσπάθεια ενός άνεργου πατέρα να βρει χρήματα για να αγοράσει ένα φόρεμα στην κόρη του. Η ταινία του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών. Ακολούθησε το «Ladybird, Ladybird» (1994), ένα ζοφερό πορτρέτο μιας ανύπαντρης μητέρας που η κοινωνική πρόνοια της αποσπά δια της βίας τα έξι παιδιά, θεωρώντας την ανεύθυνο άτομο.


“Γη και Ελευθερία” και “Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι”

Από τις πιο σημαντικές ταινίες του - η κορυφαία για πολλούς - είναι το ιστορικό πολιτικό δράμα «Γη και Ελευθερία» («Land and Freedom», 1995), που αφηγείται την ιστορία ενός άνεργου κομμουνιστή από το Λίβερπουλ, ο οποίος στρατεύεται στον ισπανικό εμφύλιο, στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων, για να πολεμήσει κατά του Φράνκο, και αντιμετωπίζεται από τους σταλινικούς συντρόφους του ως προδότης.

Ο Κεν Λόουτς κατά την απονομή του Χρυσού Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2006

Εξίσου τολμηρή στη θεματική της είναι και η επόμενη ταινία του «Το τραγούδι της Κάρλα» («Carla's Song», 1996), γύρω από τον έρωτα ενός οδηγού λεωφορείου στη Γλασκόβη με μια προσφυγοπούλα από τη Νικαράγουα που βασανίζεται από εφιάλτες.

Το 2000 παρουσίασε την ταινία «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» («Bread and Roses»), με πρωταγωνιστή τον Άντριαν Μπρόντι, που αναφέρεται στον αγώνα των θυρωρών του Λος Άντζελες για καλύτερες συνθήκες εργασίας και το 2006 κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» («The Wind That Shakes the Barley»), που εξιστορεί τον αγώνα των Ιρλανδών τη δεκαετία του 1920 για την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού.

Δεύτερος «Χρυσός Φοίνικας»

Ο «Ιρλανδέζικος Δρόμος» («Route Irish», 2010) αφηγείται την ιστορία ενός πρώην μισθοφόρου στο Ιράκ, που αρνείται την επίσημη εκδοχή του θανάτου ενός φίλου του, επίσης μισθοφόρου, και αγωνίζεται μόνος του να ανακαλύψει την αλήθεια, ενώ στο «Μερίδιο των Αγγέλων» («The Angels Share», 2012) ένας νεαρός άνεργος πατέρας ανακαλύπτει ότι διαθέτει μια χαρισματική όσφρηση που του επιτρέπει να διακρίνει την υφή και τα αρώματα του ουίσκι κι έτσι του δίνεται η ευκαιρία που ζητούσε για ν’ αλλάξει τη ζωή του. Το 2016 απέσπασε τον δεύτερο «Χρυσό Φοίνικα» του Φεστιβάλ των Καννών με το δράμα «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ» («Ι Daniel Blake»), που αφηγείται την ιστορία ενός ξυλουργού, ο οποίος έχοντας επιβιώσει από ένα καρδιακό επεισόδιο, έρχεται αντιμέτωπος με την κρατική γραφειοκρατία.

Ο Λόουτς συνέχισε να κάνει ντοκιμαντέρ, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα «The Spirit of '45» (2013), για την μεταπολεμική Αγγλία και το «In Conversation with Jeremy Corbyn» (2016), που σκιαγραφεί τον τότε επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος και ομοϊδεάτη του Τζέρεμι Κόρμπιν. Ένα από τα πιο επιτυχημένα και δημοφιλέστερα ντοκιμαντέρ του είναι το «McLibel», που γύρισε το 1997 με τη Φράνι Άρμστρονγκ, με αφορμή τη δίκη για δυσφήμηση που προκάλεσε η McDonald's κατά δύο ακτιβιστών για το περιβάλλον. Μία ιστορία του τύπου «Γολιάθ εναντίον Δαυίδ», με πάνω από 25 εκατομμύρια θεάσεις.


πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας σημαντικός καλλιτέχνη, που δεν τον γνωρίζαμε παρά μόνο μέσα από τα δημιουργήματά του, πληροφορηθήκαμε πως πέθανε (κι αυτό καθυστερημένα) πριν πέντε μέρες, σε ηλικία 95 ετών.

Πρόκειται για τον Gene Deitch ή ολοκληρωμένα Eugene Merril Deitch, αμερικανός-Τσέχος εικονογράφος, animator, καλλιτέχνης κόμικς και σκηνοθέτης ταινιών κινουμένων σχεδίων.

Ο Ντιτς ήταν γνωστός για τη δημιουργία κινούμενων σχεδίων κινούμενων σχεδίων όπως Munro, Tom Terrific και Nudnik, καθώς και το έργο του για τη σειρά Popeye και Tom and Jerry.

Ζούσε από 1959 στην Πράγα, όπου και τελείωσε τη ζωή του.

Στην Τσεχοσλοβακία επισκέφθηκε για ένα ταξίδι δέκα ημερών, γνώρισε την σύζυγό του Zdenka και παρέμεινε για όλη τη ζωή του εκεί.
Γεννήθηκε στο Σικάγο στις 8 Αυγούστου 1924, γιος του πωλητή Τζόζεφ Ντιτς και Ρουθ Ντέλσον Ντιτς. Το 1929, η οικογένεια μετακόμισε στην Καλιφόρνια, και ο Ντίτς πήγε στο σχολείο στο Χόλιγουντ. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Λος Άντζελες το 1942.

Κατά την διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του είχε αποσπάσει πολλά και σημαντικά βραβεία με κορυφαίο το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους για το «Murno» (1960). Λίγα χρόνια αργότερα θα είναι και πάλι υποψήφιος για το ίδιο βραβείο, αυτή τη φορά για τις ταινίες του «Here's Nudnik» and «How to Avoid Friendship». Επιπλέον, το 2004, τιμήθηκε για το σύνολο της προσφοράς του στο animation.

Παράλληλα, κατά την διετία 1961 – 1962, σκηνοθέτησε 13 επεισόδια της αγαπημένης όσο και διαχρονικής σειράς κινουμένων σχεδίων «Tom & Jerry» αλλά και κάποια του επίσης δημοφιλέστατου «Popeye the Sailor», ήρωες που μεγάλωσαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα, δεκαετίες αργότερα, να μεγαλώνουν νέες γενιές παιδιών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν ξέρω ποιοί και πόσοι είναι αυτοί που διατείνονται ότι θα τους χτυπήσει κατακούτελα η κατάθλιψη εξαιτίας της καραντίνας.
Μάλλον εγώ το πήρα ελαφρά, αν εξαιρέσεις την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζω την κατάσταση για τις τραγικές επιπτώσεις σε ανθρώπινες απώλειες αλλά και την καταστρεπτική επίδραση στην οικονομία της χώρας και ειδικά των Ελλήνων. Και φυσικά ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ !!!
Αλλά ξεστράτισα ....  καλά νέα ήθελα να σας δώσω και χάθηκα....

Λοιπόν τα καλά νέα είναι πως οι σινεφίλ (όσοι είμαστε τελοσπάντων και αντιστεκόμαστε ακόμα στα σκουπίδια των περισσότερων δήθεν ψυχαγωγικών εκπομπών της ιδιωτικής τηλεόρασης) θα έχουν την χαρά να δουν σπάνια και πραγματικά δυσεύρετα σίριαλ του ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ Κεν Λόουτς, στο YouTube.
Να θυμίσω για όσους δεν συγκρατούν, ίσως δεν ενδιαφέρονται για τους σκηνοθέτες δημιουργούς των φιλμ που βλέπουν, πως τα δύο τελευταία ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ αριστουργήματά του ήταν το εκπληκτικό "Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ" (προσφέρεται από το WEBTV της ΕΡΤ) και το "Sorry we missed you"

Τώρα, 
ο πιο πολιτικοποιημένος σκηνοθέτης της Βρετανίας, συνδράμοντας την προσπάθεια "Μένουμε σπίτι" ανέβασε  δωρεάν στο κανάλι του στο YouTube, μερικές από τις πολύ επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές που έχει δημιουργήσει.

Ο Κεν Λόουτς, ένας από τους πιο πολιτικοποιημένος και αληθινά σημαντικούς σκηνοθέτες της Βρετανίας, κάνει μια πολύτιμη προσφορά στο παγκόσμιο κοινό του και δίνει στο κανάλι του στο YouTube δωρεάν μερικές από τις δουλειές του για τη βρετανική τηλεόραση. Δεν είναι ταινίες του, αλλά είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά τηλεοπτικά έργα του που έχουν ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία και δεν είναι εύκολο να δει κάποιος, σήμερα, εκτός DVD. Κάποια, μάλιστα, από αυτά που δίνει στο κανάλι του δωρεάν, δεν έχουν ξαναπροβληθεί ποτέ στην τηλεόραση και για πολύ καιρό θεωρούνταν χαμένα.

Τα σίριαλ του Κεν Λόουτς, που είναι κυρίως κοινωνικά δράματα ανθρώπων εργατικής τάξης που έρχονται σε σύγκρουση με την εξουσία, είχαν τρομερή ανταπόκριση από το βρετανικό κοινό (κάποια από αυτά τα έβλεπαν περισσότεροι από 10 εκατομμύρια άνθρωποι) και, λόγω μεγάλης θεαματικότητας και αντιδράσεων από τον κόσμο, γίνονταν θέμα ακόμα και στο Κοινοβούλιο.

Ο Ken Loach έχει κερδίσει δύο φορές τον Χρυσό Φοίνικα, η πρώτη το 2006, για την ταινία The Wind that Shakes the Barley και η δεύτερη το 2016, για την ταινία I, Daniel Blake. Επίσης, έχει κερδίσει δύο φορές το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 1991 με το Riff-Raff και το 1995 με το Land and Freedom.

Ο ίδιος, είναι έντονα πολιτικοποιημένος και στρατευμένος στην Αριστερά, κάτι που αποτυπώνεται στις ταινίες του. Ήταν ένα από τα δημόσια πρόσωπα που μίλησαν εναντίον των πολιτικών του μνημονίου στο ελληνικό ντοκιμαντέρ Catastroika. Επίσης είναι μέλος του Κινήματος για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025.

Αναδημοσιεύουμε από το Lifo:

Το Cathy Come Home του '66, με θέμα την ανεργία που αναγκάζει ένα νεαρό ζευγάρι να μείνει άστεγο, είχε συνεισφέρει στην αλλαγή της νομοθεσίας για τα επιδόματα στη στέγαση στη Βρετανία. Ο Λόουτς είναι από τους πρωτοπόρους του docudrama και από τους δημιουργούς που με τα έργα του δημιούργησαν «σχολή» στην τηλεόραση της δεκαετίας του' 60.

Τα σίριαλ του Κεν Λόουτς είχαν τρομερή ανταπόκριση από το βρετανικό κοινό και, λόγω μεγάλης θεαματικότητας και αντιδράσεων από τον κόσμο, γίνονταν θέμα ακόμα και στο Κοινοβούλιο.

Τα σίριαλ που μπορείς να παρακολουθήσεις αυτήν τη στιγμή ελεύθερα στο κανάλι του στο YouTube είναι με χρονολογική σειρά τα εξής: The End of Arthur's Marriage (1965), Three Clear Sundays (1965), Up the Junction (1965), In Two Minds (1967), The Rank and File (1971) και το The Price of Coal (1977).


The End of Arthur's Marriage

Μία από τις ελάχιστες δουλειές του που δεν είναι αυτό που χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του (ο κοινωνικός ρεαλισμός), αλλά ένα μουσικό σατιρικό δράμα με έντονα σουρεαλιστικά στοιχεία, που προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1965 στο BBC. Το σενάριο έχει γράψει ο ποιητής Christopher Logue. Είναι από τα πιο σπάνια έργα του και μέχρι να κυκλοφορήσει στο box του BBC με τις τηλεοπτικές δουλειές του το 2011, ήταν χαμένο για 46 χρόνια. Την εποχή που προβλήθηκε είχαν προκαλέσει αίσθηση οι γυμνές σκηνές (δείχνει για λίγο έναν ολόγυμνο άντρα) και τα σουρεαλιστικά στιγμιότυπα που περνάνε μάλλον άσχετα μέσα από τη βασική πλοκή. Ένας αφελής άντρας, μαλωμένος με τη γυναίκα του και την οικογένειά της, πρέπει να πάρει τα λεφτά που ο πεθερός του έχει κερδίσει με τη δουλειά του και με πολύ κόπο μια ζωή, για να αγοράσει ένα σπίτι, με την προσδοκία ότι η ιδιοκτησία θα τον κάνει πιο υπεύθυνο και αξιοσέβαστο. Τα παίρνει και τα τρώει σε κραιπάλες και απερίσκεπτα έξοδα με την κόρη του μέχρι τελευταίας πένας.




Three Clear Sundays

Ένα δράμα με την ντοκιμαντερίστικη τεχνική που έγινε ακόμα πιο έντονη στο Up the Junction, αργότερα την ίδια χρονιά, και στο Cathy Come Home την επόμενη. Από τα πιο δημοφιλή έργα του στα Έργα της Τετάρτης του BBC, το οποίο προκάλεσε ολόκληρη καμπάνια εναντίον της θανατικής ποινής που ίσχυε ακόμα στη Βρετανία εκείνη την περίοδο. Το έργο πήρε το όνομά του από τις τρεις Κυριακές που μεσολαβούν από τη στιγμή που επιβάλλεται η ποινή του θανάτου μέχρι να εκτελεστεί ο φυλακισμένος και είναι γραμμένο από τον πρώην θανατοποινίτη James O' Conner που είχε καταδικαστεί σε απαγχονισμό το 1942 και την τελευταία στιγμή πήρε αναστολή. Στο Three Clear Sundays ένας μικροπαραβάτης, ο Τόνι Σέλμπι, σκοτώνει αμυνόμενος έναν γκάνγκστερ από τη συμμορία που του επιτίθεται μέσα στη φυλακή και καταδικάζεται σε θάνατο. Ενώ οι αντιδράσεις στο έργο ήταν πάρα πολλές και οι εφημερίδες έκαναν ολόκληρα θέματα μετά την προβολή του, δεν κατάφερε και πολλά, τουλάχιστον άμεσα, γιατί η ποινή του απαγχονισμού ίσχυε στην Βρετανία μέχρι το 1969.



Up the Junction

Τρεις νεαρές εργάτριες, η Ρούμπι, η Σίλβι και η Αϊλίν βγαίνουν ένα βράδυ σε μια παμπ και συναντούν τρεις νέους άντρες, τον Τέρι, τον Ρον και τον Ντέιβ. Φλερτάρουν, βγαίνουν ραντεβού σε μια μεγάλη υπαίθρια πισίνα και μετά ζευγαρώνουν και κάθε ζευγάρι ακολουθεί τη δικιά του πορεία. Ο Τέρι και η Ρούμπι κάνουν σεξ στο διαμέρισμα της μητέρας της, την ώρα που εκείνη λείπει. Η Ρούμπι μένει έγκυος και καταφεύγει σε παράνομη έκτρωση που της δημιουργεί σοβαρές επιπλοκές. Παρόλο που ο Τέρι και η Ρούμπι συνεχίζουν να βλέπονται μετά την έκτρωση, αρχίζουν τους καυγάδες και μετά από μία μεγάλη λογομαχία, ο Τέρι φύγει τρέχοντας με τη μηχανή, τρακάρει και χάνει τη ζωή του. Η Σίλβι παντρεύεται τον Ρον, αλλά ο γάμος τους έχει προβλήματα. Μια μέρα που η Σίλβι πηγαίνει να συναντήσει τη Ρούμπι και την Αϊλίν σε μια παμπ, ο Ρον την ακολουθεί μέχρι εκεί και κάνουν έναν μεγάλο καυγά στο δρόμο. Ο Ντέιβ είναι ήδη παντρεμένος όταν γνωρίζει την Αϊλίν, αλλά είναι δυστυχισμένος στον γάμο του και βρίσκει στην Αϊλίν την τρυφερότητα που είχε ανάγκη. Όταν τον συλλαμβάνουν για κλοπή, η Αϊλίν του συμπαραστέκεται και μένει πιστή μέχρι την αποφυλάκισή του. Όταν προβλήθηκε το Up the Junction έλαβε ένα σωρό αντιδράσεις για τη σκηνή της έκτρωσης και τουλάχιστον 400 άτομα παραπονέθηκαν για την βρόμικη γλώσσα των πρωταγωνιστών.





In Two Minds

Η Κέιτ Γουίντερ είναι μια νεαρή γυναίκα που πάσχει από σχιζοφρένεια. Είναι σε ένα ψυχιατρείο και δέχεται τη θεραπεία των γιατρών που πειραματίζονται μαζί της, της κάνουν ηλεκτροσόκ και μετά συζητούν τα αποτελέσματα στα μαθήματά τους με τους φοιτητές τους. Γυρισμένο ολόκληρο σε φυσικούς χώρους, εκτός στούντιο και βασισμένο στο θεατρικό έργο του David Mercer, είχε μπερδέψει το κοινό που θεώρησε ότι είναι αληθινή ιστορία. Οι ειδικοί αντέδρασαν γιατί ισχυρίστηκαν ότι οι αντιδράσεις της Κέιτ δεν ήταν ανθρώπου που πάσχει από σχιζοφρένεια, αλλά μιας γυναίκας σε υστερία και κατάθλιψη. Θεώρησαν το έργο ανεύθυνο και βρήκαν απαράδεκτο τον τρόπο που παρουσιάζουν το προσωπικό του ψυχιατρείου να μεταχειρίζονται την Κέιτ. Ο ίδιος ο Mercel είχε νοσηλευτεί μετά από νευρικό κλονισμό και είχε προσωπική εμπειρία με την ψυχανάλυση. Η προβολή του έργου προκάλεσε τέτοια αντιπαράθεση που ο Mercel αναγκάστηκε να εμφανιστεί στην εκπομπή Late Night Line Up του BBC για να αρνηθεί ότι είχε κάποια συγκεκριμένη θεωρία στο μυαλό του όταν το έγραφε.




The Rank and File

Παραγνωρισμένο ακόμα και από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και ελάχιστα γνωστό, το The Rank of File είναι ένα έργο που διαδραματίζεται το 1970 κατά τη διάρκεια της απεργία του Pilkington Glass και δείχνει τη μάχη ανάμεσα στην ιεραρχία και τα σωματεία των εργατών για τις συνθήκες εργασίας στην εταιρεία. Στη Βρετανία οι δεξιές εφημερίδες το χαρακτήρισαν «υπερβολικά κομμουνιστικό» και τα επόμενα χρόνια και ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης το θεώρησαν από τις πιο ατυχείς στιγμές τους.




The Price of Coal

Ένα από τα καλύτερα έργα του για την τηλεόραση, σε δύο μέρη, γυρισμένο ολόκληρο στη διάλεκτο του Yorkshire – προβλήθηκε με υπότιτλους. Το πρώτο επεισόδιο, Meet the People, είναι ένα δράμα με κωμικά στοιχεία που παρουσιάζει τις προετοιμασίες για την επίσημη επίσκεψη του πρίγκιπα Καρόλου στο ανθρακωρυχείο της φανταστικής πόλης Milton Colliery. Οι πανάκριβες προετοιμασίες που γίνονται για να υποδεχτούν το μέλος της βασιλικής οικογένειας είναι τόσο γελοίες που οι εργάτες δεν μπορούν να τις πάρουν στα σοβαρά. Η ηγεσία βλέπει ότι έχουν δίκιο αλλά πρέπει «να παίξει το παιχνίδι». Πρέπει να κατασκευαστούν νέες τουαλέτες για την περίπτωση που χρειαστεί να κάνει την ανάγκη του ο πρίγκιπας και μετά να καταστραφούν, να ζωγραφιστούν τείχη με παραπλανητικές ζωγραφιές, να γραφτούν ηλίθια συνθήματα. Στο δεύτερο επεισόδιο, Back to Reality, που διαδραματίζεται έναν μήνα μετά την περιβόητη επίσκεψη, μία υπόγεια έκρηξη σκοτώνει αρκετούς ανθρακωρύχους, ενώ τα συνεργεία αγωνίζονται να σώσουν τους υπόλοιπους που παραμένουν παγιδευμένοι. Το πιο μεγάλο μέρος της διανομής ήταν stand-up κωμικοί από την ομάδα των εργατών του Yorkshire.

Μέρος πρώτο


Μέρος δεύτερο



Το κανάλι του Κεν Λόουτς ΕΔΩ
Back To Top