Articles by "Σινεμά και θέατρο"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σινεμά και θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Φώτα, αυλαία και ξεκινάμε για το 6ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Θερμαϊκού! Από τις 22 μέχρι και τις 29 Οκτωβρίου 2026 κάθε βράδυ στις 20:00, το ερασιτεχνικό θέατρο βρίσκει το σπίτι του στο Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000 στην Περαία. Οκτώ ημέρες γεμάτες παραστάσεις που θα μιλήσουν κατευθείαν στις ψυχές μας!
Βοιωτία, Σπάτα, Κόρινθος, Ωραιόκαστρο, Κεφαλονιά και Λονδίνο οι βάσεις των ομάδων που φιλοξενούνται φέτος στη διοργάνωση και θα μας κάνουν την τιμή να μας παρουσιάσουν τις παραστάσεις τους, διεκδικώντας τα βραβεία του 6ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Θερμαϊκού! Ελάτε να γεμίσουμε κάθε μέρα το θέατρο και να χαρίσουμε το πιο θερμό μας χειροκρότημα στους ηθοποιούς και συντελεστές, όπως αυτοί θα μας χαρίσουν ανεπανάληπτες συγκινήσεις! Με ελεύθερη είσοδο, όπως πάντα.

Τιμώμενο πρόσωπο η εμβληματική Αιμιλία Υψηλάντη.
Στην Κριτική Επιτροπή αξιόλογα και αγαπημένα πρόσωπα από τον καλλιτεχνικό κόσμο της Θεσσαλονίκης: Αστέριος Πελτέκης, Κωνσταντίνος Γεράρδος, Κρίτωνας Ζαχαριάδης, Θεόφιλος Λάλος, Νίκη Τριανταφυλλίδου και Παυλίνα Χαρέλα.

Το πλήρες πρόγραμμα της διοργάνωσης έχει ως εξής:

ΠΕΜΠΤΗ 22/10/2026 | ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ | Τιμητικό αφιέρωμα στη ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ | Theatrehouse Network & Τέχνης Είδωλον με το έργο «Odysseus» σε σκηνοθεσία Γιάννη Πουταχίδη, επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στο φεστιβάλ Louder Together 2026 στην Αμβέρσα (εκτός συναγωνισμού)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10/2026 | ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ | Θεατρική Ομάδα «Οιπότες του Θεάτρου» Ορχομενού Βοιωτίας με το έργο «Κακούργα πεθερά» της Νεφέλης Μαϊστράλη, σε σκηνοθεσία Ιωάννας Νιάχα

ΣΑΒΒΑΤΟ 24/10/2026 | Θεατρικό Εργαστήρι Σπάτων «ΣΚΗΝΟΒΑΤΕΣ» με το έργο «Εφτά λογικές απαντήσεις» του Λεωνίδα Προυσαλίδη, σε σκηνοθεσία Ευδοκίας Σουβατζή

ΚΥΡΙΑΚΗ 25/10/2026 | Θεατρική Σκηνή «Θυμέλη» Κορίνθου με το έργο «Τζόρνταν» των Άννα Ρέυνολντς & Μόιρα Μπουφίνι, σε σκηνοθεσία Πάνου Δημάκη

ΔΕΥΤΕΡΑ 26/10/2026 | Θεατρική Ομάδα «ΔΙΑΔΡΑΣΗ» Πολιτιστικού Συλλόγου «Εν δράσει» Ωραιοκάστρου με το έργο «Κοινωνικό συμβόλαιο» του Μάριου Ποντίκα, σε σκηνοθεσία Βίκυς Γρηγοριάδου

ΤΡΙΤΗ 27/10/2026 | Πολιτιστικό & Καλλιτεχνικό Σωματείο Κεφαλονιάς «Το Τρίτο Κουδούνι» με το έργο «Πιτσιμπούργκο» της Σώτης Τριανταφύλλου, σε σκηνοθεσία Σταύρου Παπαδάτου

ΤΕΤΑΡΤΗ 28/10/2026 | Ελληνόφωνο Workshop & Production Group “Players of Ethos” Λονδίνου με το έργο «Η επίσκεψη των Ρινόκερων» των Δήμητρας Μπακαλγιάννη & Δημήτρη Γκιζάνη, σε σκηνοθεσία Δήμητρας Μπακαλγιάννη | ΛΗΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ

ΠΕΜΠΤΗ 29/10/2026 | ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ | Τιμητικό αφιέρωμα στην ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ | Θεατρική Ομάδα ΚΑ.ΣΟ.ΘΕ. «Φύρδην Μίγδην» με το έργο «Γιαννούλης Χαλεπάς: Η Κοιμωμένη μου» του Γιώργου Α. Χριστοδούλου, σε σκηνοθεσία Γιώτας Αλεξοπούλου (εκτός συναγωνισμού) | ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΩΝ

Σας περιμένουμε!

Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000, Παραλία Περαίας, Δήμος Θερμαϊκού
Ώρα έναρξης 20:00
Είσοδος ελεύθερη (προαιρετική συνεισφορά αγαθών για το Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Θερμαϊκού)
Συνδιοργάνωση: Φύρδην Μίγδην - Θεατρική Ομάδα, Καλλιτεχνική Σοφίτα Θερμαϊκού, Thermaikos Municipality - Δήμος Θερμαϊκού - Αντιδημαρχία Πολιτισμού & Αθλητισμού, Κέντρο Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Τζένης Τσοπάνογλου

Μια άλλη μαγική βραδιά τέχνης είχαμε την χαρά να ζήσουμε στην χθεσινοβραδινή παράσταση του έργου : « Γιαννούλης Χαλεπάς Η Κοιμωμένη μου »του Γ.Χριστοδούλου από τους”Φύρδην Μίγδην” στο κατάμεστο θέατρο “ Σοφούλη “.
Ένα μοναδικό θέαμα που άναψε το φυτίλι του θαυμασμού και της συγκίνησης μας, με την εμπνευσμένη σύλληψή του και την μαστορική έκφρασή του!!! Αυτοί οι τεχνίτες του πολιτισμού,οι “ Φύρδην Μίγδην “ για άλλη μια φορά μας δάνεισαν τα μάτια της ψυχής τους, βυθίζοντας μας στα έσχατα όρια της ανθρώπινης αβύσσου και της συντριβής,ως την παραφροσύνη και τον ολοκληρωτικό εκμηδενισμό!!
Χάρη στο ταλέντο, την έμπνευση και την δημιουργική πνοή τους “ χτίσανε “ το έργο τους ,το “γλυπτό” τους με τον εύπλαστο πηλό του λόγου, της εικόνας και της μουσικής!!! 
‘Ένα έργο με βαθιά επίδραση για την ζωή του μεγάλου γλύπτη Χαλεπά ,που σκάβοντας τα μάρμαρα, ιστορούσε τις θλίψεις και τους πόνους του, τους φευγαλέους στοχασμούς του αλλά και την πίστη του στην ομορφιά!!!!
Του καλλιτέχνη που έφτιαχνε τα αγάλματά του, τα αγγεία του από τον πηλό για να εκφράσει τα πράγματα που τον περιτριγύριζαν, τις εικόνες από τα όνειρα του αλλά και από τους πιο φριχτούς εφιαλτες του!!!
Του ανθρώπου που η Τέχνη τον καλούσε να φτιάξει τον δικό του κόσμο, βγαλμένο από την ψυχή του. Ένα κόσμο αποτελούμενο από μορφές που θα του έδιναν διέξοδο στο χάος που ζούσε, που δεν έφτιαξε ο ίδιος και γι αυτο δεν το αντιλαμβανόταν. Ένα κόσμο που δεν έχει απλώς μορφή αλλά μια μορφή που είναι αλήθεια !!!!

“Φύρδην Μίγδην” σας ευχαριστούμε που για ακόμα μια φορά υπηρετώντας την τέχνη σας, δημιουργείτε Αξία στον κόσμο, αποκαλύπτετε τον άνθρωπο και ανακαλύπτετε τον πολιτισμό!!!!!!!!!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Εσπερινό ΕΠΑΛ Επανομής σας προσκαλεί με ιδιαίτερη χαρά σε μια σειρά εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στο Δημοτικό Θέατρο Επανομής από τις 4 έως και τις 6 Μαΐου.

Έκθεση Φωτογραφίας & Προβολές Ταινιών

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Κλικ, Προστάτευσε το!», θα παρουσιαστεί έκθεση φωτογραφίας με θεματικό άξονα την Ψυχική Υγεία, καθώς και προβολές ταινιών που αναδεικνύουν σημαντικές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής και ενισχύουν την κοινωνική ευαισθητοποίηση.
Στόχος της δράσης είναι η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η ενεργή συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας μέσα από τη δύναμη της τέχνης.

Δευτέρα 4 Μαϊου: A Beautiful Mind (Ένας υπέροχος άνθρωπος, 2001) - 18:00μμ

Τρίτη 5 Μαίου: Silver Linings Playbook (Οδηγός Αισιοδοξίας, 2012)
Κεντρική Εκδήλωση – Παρουσίαση Erasmus+

Την Τετάρτη 6 Μαΐου και ώρα 18:00, θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της συμμετοχής του σχολείου μας στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Erasmus+ με τίτλο:
«Εφαρμογές Ψηφιακών Τεχνολογιών στη Νοσηλευτική Φροντίδα».
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν οι δράσεις, οι εμπειρίες και τα αποτελέσματα του προγράμματος, καθώς και η συμβολή του στην εκπαιδευτική και επαγγελματική ανάπτυξη των μαθητών μας.

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή για εμάς και θα ενισχύσει την προσπάθεια των μαθητών και εκπαιδευτικών για εξωστρέφεια, δημιουργία και κοινωνική προσφορά.

Με εκτίμηση,
Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων
Εσπερινού ΕΠΑΛ Επανομής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» της Καλλιτεχνικής Σοφίτας Θερμαϊκού παρουσιάζει τη νέα της παραγωγή, το βραβευμένο έργο του Γιώργου Χριστοδούλου «Γιαννούλης Χαλεπάς: Η Κοιμωμένη μου». Μια παράσταση για τη ζωή του μεγάλου Έλληνα γλύπτη, που έζησε για δεκαετίες κάτω από τη δυναστική φιγούρα της μητέρας του και, παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του ως μια από τις κορυφαίες μορφές της νεότερης ελληνικής Τέχνης.

Για δύο μόνο παραστάσεις, το Σάββατο 2 και Κυριακή 3 Μαΐου 2026 στις 21:00 στο Θέατρο Σοφούλη.
Γενική είσοδος 12€ | Προπώληση 10€ Goldmall

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η ζωή του Χαλεπά υπήρξε μια πάλη ανάμεσα στο φως της ιδιοφυΐας και τη σκοτεινή άβυσσο της μοίρας, μια διαδρομή που ξεκίνησε με προοπτικές για διεθνή καταξίωση για να βυθιστεί σε μια μακριά, πέτρινη σιωπή.
Ο Γιαννούλης Χαλεπάς στα 25 του φτιάχνει την «Κοιμωμένη» και στα 37 του νοσηλεύεται στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας για 14 χρόνια. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, στην Τήνο, ο Γολγοθάς του συνεχίζεται. Στο επίκεντρο του μαρτυρίου του βρίσκεται η μάνα του, μια δεσποτική φιγούρα που έμελε να γίνει ο δεσμοφύλακάς του. Πεπεισμένη πως η τέχνη, το μάρμαρο και οι ματρακάδες ήταν τα όργανα που ξεκλείδωσαν την τρέλα του γιου της, επιδίδεται σε έναν ανελέητο πόλεμο με το ταλέντο του, συντρίβοντας με τα ίδια της τα χέρια κάθε ίχνος δημιουργήματος που τολμά εκείνος να φιλοτεχνήσει κρυφά. Για δεκαετίες, ο κορυφαίος σμιλευτής ζει εξόριστος στην ίδια του τη ζωή, ένας «τρελός», καταδικασμένος στη στασιμότητα και την απαξίωση, έως ότου ο θάνατος της μητέρας του σπάει τα δεσμά της στέρησης, επιτρέποντας στην πληγωμένη του ψυχή να αναδυθεί μέσα από τα ερείπια και να μεγαλουργήσει ξανά.

ΔΙΑΝΟΜΗ

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ: Γιώργος Μπάκας, Ευάγγελος Μίχος | ΜΑΝΑ: Σόνια Τούντα | ΑΝΙΨΙΑ: Αιμιλία Κακάλη | ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ: Νάνσυ Δρούγκα

Στην ηχογράφηση ακούγονται οι:
Σαράντης Αγιάνογλου, Νάνσυ Δρούγκα, Ευάγγελος Μίχος, Γιώργος Μπάκας, Κωνσταντίνος Μπεμπής, Νίκος Τσιρίδης, Στέλλα Χωματά

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου | ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου | ΜΟΥΣΙΚΗ: Δέσποινα Χαριτοπούλου, Σαράντης Αγιάνογλου | ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΚΗΝΙΚΩΝ & ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ: Νάνσυ Δρούγκα | ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΗΝΙΚΩΝ: Κωνσταντίνος Μπεμπής, Νάνσυ Δρούγκα | ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Ανέστης Ατακτίδης | ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΗΛΙΝΩΝ ΠΡΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ: Στέλλα Μαυρίδου | ΜΟΥΣΙΚΟΙ: Δέσποινα Χαριτοπούλου (τσέλο), Σαράντης Αγιάνογλου (μπεντίρ), Αιμιλία Κακάλη (ακορντεόν) | ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΦΙΣΑΣ/ΤΡΕΪΛΕΡ: Μάνος Κανταλάς | ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Tommy Courtis | ΛΗΨΗ ΒΙΝΤΕΟ: Στέφανος Ματσουκαλίδης
Ευχαριστούμε θερμά τους καθηγητές και τους φοιτητές του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ για τη βοήθειά τους.
Η παράσταση δεν προτείνεται για ανηλίκους κάτω των 12 ετών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Κινηματογραφική Λέσχη Επανομής συνεχίζει με επιτυχία τις δράσεις της και τον Μάρτιο του 2026, προσφέροντας στο κοινό της περιοχής υψηλής ποιότητας κινηματογραφικές εμπειρίες.

Μέσα στον τρέχοντα μήνα πραγματοποιήθηκαν τρεις προβολές στο Δημοτικό Θέατρο Επανομής, με τις εξής ταινίες:

Διαβάζοντας Λολίτα στην Τεχεράνη (2024) του Εράν Ρικλίς – μια ιστορία αντίστασης, γυναικείας χειραφέτησης και δύναμης της λογοτεχνίας σε συνθήκες καταπίεσης.

Η Δουλειά της (2018) του Νίκου Labot – αφιερωμένη στην Ημέρα της Γυναίκας. Μια ματιά στις σύγχρονες εργασιακές και προσωπικές ισορροπίες.

Το Τελευταίο Σημείωμα (2017) του Παντελή Βούλγαρη – μια προβολή με αφορμή την πρόσφατη αποκάλυψη των συγκλονιστικών φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την πρωτομαγιά του 1944.



Οι προβολές γίνονται με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, όπως είναι η πάγια πρακτική της Λέσχης, και συγκεντρώνουν όλο και περισσότερους θεατές που αναζητούν ποιοτικό σινεμά.

Η Κινηματογραφική Λέσχη Επανομής θα συνεχίσει τις χειμερινές/ανοιξιάτικες προβολές της μέχρι και τον Μάιο 2026, ενώ από τον Ιούνιο 2026 θα ξεκινήσει ο κύκλος των θερινών προβολών, που
ευελπιστούμε να αποτελέσουν και φέτος σημείο αναφοράς για την καλοκαιρινή πολιτιστική ζωή της περιοχής.

Η Λέσχη ευχαριστεί θερμά όλους όσους παραβρέθηκαν στις έως τώρα προβολές και απευθύνει κάλεσμα σε όλους να γίνουν μέλη της και να βοηθήσουν έμπρακτα σε αυτή την προσπάθεια.

Τη διαδικασία εγγραφής και συνδρομής μπορούνε όσοι θέλουν να την κάνουν πριν από κάθε προβολή ή σε ώρες καταστημάτων στο βιβλιοπωλείο “ΒΙΒΛΙΟΥΠΟΛΗ” στο Νέο Πάρκο Επανομής.

Πληροφορίες & επικοινωνία:
Κινηματογραφική Λέσχη Επανομής
Email: cinefilepanomis@gmail.com
Facebook: Κινηματογραφική Λέσχη Επανομής

Για κάθε έκτακτη προβολή θα υπάρχει έγκαιρη ανακοίνωση.

Επανομή, 19 Μαρτίου 2026
Η Κινηματογραφική Λέσχη Επανομής

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τη Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2026, στις 19:00, το Μουσείο Οίνου Γεροβασιλείου φιλοξενεί τον σκηνοθέτη κινηματογράφου Βασίλη Λουλέ στη διάλεξη:

«Το Ανθρωποκεντρικό Ντοκιμαντέρ στον κόσμο της υπερπληροφόρησης»

Σε έναν κόσμο υπερπληροφόρησης, το Ανθρωποκεντρικό Ντοκιμαντέρ έρχεται να δώσει τον λόγο στους απλούς ανθρώπους και στις “ασήμαντες” βιωματικές αφηγήσεις τους. Με ποιον τρόπο όμως αυτές οι ταινίες μπορούν να διεισδύσουν στο βάθος των αφηγήσεων και να φωτίσουν τα “μεγάλα” θέματα; Ποιο είναι το νόημα της κινηματογράφησης μιας προφορικής μαρτυρίας στον σημερινό κόσμο των social media και των ασαφών ορίων μεταξύ της πραγματικότητας και του “πραγματικού” που έφερε η Τεχνητή Νοημοσύνη;

Στο πλαίσιο της διάλεξης, το Μουσείο Οίνου θα είναι επισκέψιμο 18:00-19:00.  
 
Είσοδος Ελεύθερη



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του ακτιβιστή

Συνήθως (πάντα θα έλεγα) στις παρουσιάσεις βιβλίων τον πρώτο λόγο έχει ο λόγος των συγγραφέων και των εισηγητών.
Στην παρουσίαση όμως του βιβλίου "ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ" της Άντας Τσεσμελή Edwards κυριάρχησε το θέατρο και η μουσική χωρίς να απουσιάζει ένας λόγος μεστός, συναισθηματικός και παράλληλα σκληρός και πλήρης αυτογνωσίας από την συγγραφέα.
Ίσως γιατί του βιβλίου προηγήθηκε παράδοξα το θεατρικό ταξίδι με τις παραστάσεις του έργου.

Τί να πει κανείς για τα ζώντα αποσπάσματα του βιβλίου με την κατάθεση ψυχής της δικής μας Άντας που απέδωσε με μια λιτή κι απέρριτη σκηνική παρουσία τις τρεις βασικές προσωπικότητες του βιβλίου με μια performance που κέρδισε το συναίσθημα και κέντρισε προβληματισμούς μας.

Κι αυτό χθες 8 Μαρτίου στη Μέρα της Γυναίκας σε μια εκδήλωση που μας θύμισε όχι με ξύλινο αλλά θεατρικό λόγο τα αυξανόμενα τα τελευταία χρόνια ζητήματα της ενδοοικογενειακής βίας και της γυναικείας κακοποίησης. Μια έμπρακτη στήριξη του ρόλου της γυναίκας μέσα από τα μάτια, την ψυχή και τον λόγο μια υπέροχης συνδημότισσάς μας που κατάφερε η εμβέλεια του έργου της "ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ" να ξεπεράσει όχι απλά τον τόπο μας αλλά ταξιδεύει σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη.

Εκπληκτική η εκδήλωση που καθήλωσε τους θεατές της. Φανταστική η μουσική επένδυση που υπογράφει ο Γιώργος Τζιαφέττας και ερμήνευσε η υπέροχη - μοναδική φωνή της Εύης Σιαμαντά που για άλλη μια φορά ήταν δίπλα στη φίλη της.

Ευρηματική η σύνδεση στην παρουσίαση των βασικών ρόλων της Άντας με τον κυρίαρχο Χρόνο που τον απέδωσε η Σία Κοσκινά.

Την παρουσίασε άνοιξε η γνωστή δημοσιογράφος Μαρία Στύλου που μας σύστησε την συγγραφέα, ακαδημαϊκό, σκηνοθέτιδα και υπέροχη ηθοποιό.



Το βίντεο με αποσπάσματα από την εκδήλωση είναι του Γιώργου Νικολαΐδη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Η αποδοχή της πρότασής μας, 
προς την κυρία Αντα Τσεσμελή Εντουαρντς, για μια συνέντευξη της πριν την παρουσίαση του βιβλίου της «ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ» στον δήμο μας την Κυριακή 8.3.26 στο «ΚΑΠΠΑ 2000»,   μας χαροποίησε ιδιαιτέρως.

Μας υποδέχθηκε στο με πολλή φινέτσα διακοσμημένο σπίτι της. Εγκάρδια, με την ευγένεια που την διακρίνει σε όλες της τις κινήσεις και πάντα με το χαμόγελο της αισιοδοξίας. Αυτό, που μας φανέρωσε αμέσως την δυνατή μα και δυναμική πλευρά του χαρακτήρα της. Διαπιστώσαμε αμέσως πως όχι μόνον αναφέρεται σε κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα ως πολυτάλαντη διδάκτωρ, συγγραφέας, και ηθοποιός αλλά το δείχνει με περίσσεια σε όποιον συνομιλήσει μαζί της.

Μας μίλησε ως μια κατασταλαγμένη γυναίκα στις αποφάσεις της και την καθημερινότητά της. Αποφάσεις που πήρε στην ζωή της δικαιολογημένα, πιθανόν και κάπως σκληρές, αλλά πάντα τεκμηριωμένες και με αναμφισβήτητη σιγουριά και πειθώ. Αποφάσεις που την βοήθησαν να ξαναβρεί τον εαυτό της, να κάνει μια καινούργια αρχή στην ζωή της, να βγει μέχρι και από την «αφάνεια» και τους συμβιβασμούς που καλώς ή κακώς διέπουν όλους μας. Άντρες και γυναίκες.

Αυτές ήταν κυρίως και η αφορμή για να γράψει τους «ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ». 
Μια «ανάλυση» της γυναικείας υπόστασης και οι βαθύτερες σκέψεις που καθορίζουν την παρουσία της στην οικογένεια, τον επαγγελματικό της χώρο, την κοινωνία. Μια αποτύπωση - απάντηση στην ενδοοικογενειακή βία και την γυναικεία κακοποίηση που έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια γύρω μας.

Δείτε το βίντεο της περιεκτικής συνέντευξης που μας παραχώρησε. Την ευχαριστούμε και της ευχόμαστε πάντα επιτυχίες.



https://youtu.be/g3MMJrnp6Sk?si=FQpro42SjLmu9hwT





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι The Magicalists συνεχίζουν δυναμικά τις πετυχημένες εμφανίσεις τους με την ολοκαίνουργια, απολαυστική και ανατρεπτική τους παράσταση «Μαθήματα Μαγείας», στο Θέατρο Σοφούλη!

Η σκηνή μοσχοβολά παλιά αίγλη, σαν να ξεπήδησε από κλασσικές εποχές με ψευδαισθήσεις που έκαναν μικρούς και μεγάλους να μένουν με το στόμα ανοιχτό. Κι εκεί, ανάμεσα σε φώτα προβολέων και ρετρό μουσικές, ο Μαρμέλο Μανιζάτες – μοναδικός comedian magician – παίρνει τη μεγάλη απόφαση: Ανοίγει τη δική του Σχολή Μαγείας!
Σκοπός του; Να διδάξει όλα του τα μυστικά!
Πρόβλημα του; Η αδελφή του, η πάντα περίεργη και απρόβλεπτη Σούζυ!
⦁ Θα καταφέρει άραγε να της κρύψει ότι ετοιμάζει νέο σόου;
⦁ Θα μείνει η Σούζυ εκτός ή θα καταφθάσει – όπως κάθε χρόνο – την πιο ακατάλληλη στιγμή;
⦁ Και πώς θα αντιδράσει όταν μάθει πως ο Μαρμέλο σκοπεύει να διδάξει τα μαγικά του κόλπα… σε άλλους;


Μέσα σε μια ατμόσφαιρα νοσταλγίας, χιούμορ και ξεκαρδιστικών ανατροπών, το δίδυμο παρουσιάζει ένα ταξίδι στο παρελθόν, όπου η μαγεία συναντά τη θεατρικότητα και το γέλιο αναβλύζει αυθόρμητα!
Ένα σόου φτιαγμένο για οικογένειες, για συλλέκτες χαμόγελων και για όσους αγαπούν να μένουν με τα μάτια ορθάνοιχτα από θαυμασμό!



Τι να περιμένετε;
🎩 Κλασικά κόλπα της χρυσής εποχής των ταχυδακτυλουργών, παρουσιασμένα με σύγχρονη αισθητική
🎭 Ρυθμό, χιούμορ και ενεργή συμμετοχή του κοινού
✨ Μικρές ιστορίες, μεγάλες ανατροπές και στιγμές καθαρής, αληθινής μαγείας

Πότε:
Κυριακή 1 Μαρτίου 2026, στις 17:00

Διάρκεια παράστασης: 60 – 70 λεπτά
Η παράσταση είναι κατάλληλη για όλη την οικογένεια και για ηλικίες 4 +

Συντελεστές
Παραγωγή:
“The Magicalists”

Σκηνοθεσία:
Φωτεινή Αθανασιάδου

Υπεύθυνη επικοινωνίας:
Σουζάνα Κοτζιά 6945 673 912

Σκηνογραφία:
Αθανασία Τσουκαλά

Μουσική:
Αβραμίδης Απόστολος

Ενδυματολόγος:
Κρίστι Παρασκευοπούλου

Γραφιστική επιμέλεια:
Άννα Παπακωσταντίνου

Video:
Χάρης Κομματόπουλος

Φωτογραφία:
Δημήτρης Καρανικόλας

Επί σκηνής
Μαρμέλο Μανιζάτες & Σούζυ





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Θέατρο Σοφούλη μετά την πετυχημένη παράσταση «Ρόζα Εσεκνάζυ Η Βασίλισσα του Ρεμπέτικου» συνεχίζει την συνεργασία του με τον Αντώνη Λουδάρο, που μαζί με τον Αλέξανδρο Ρήγα παρουσιάζουν την Shirley Valentine ένα έργο του Willy Russell, με την Παυλίνα Χαρέλα στον ομώνυμο ρόλο που θα έχουμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε στο Δημοτικό Θέατρο Επανομής, την Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026, στις 19:30 με είσοδο ελεύθερη.

ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026 - ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΑΝΟΜΗΣ

SHIRLEY VALENTINE – Θεατρική Παράσταση

σε μετάφραση - διασκευή Αλέξανδρου Ρήγα

σκηνοθεσία Αντώνη Λουδάρου

με την Παυλίνα Χαρέλα


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ .....

Τι κάνεις όταν ξυπνάς ένα πρωί και συνειδητοποιείς πως έχεις χαθεί μέσα στη ρουτίνα, το μαγείρεμα, τις υποχρεώσεις και τις... κρύες πατάτες φούρνου; Αν είσαι η Shirley Valentine, ανοίγεις μια βαλίτσα, βάζεις μέσα το κουράγιο που σου 'χει απομείνει και φεύγεις να βρεις (ή να θυμηθείς) τον εαυτό σου.
Η "Shirley Valentine" του Willy Russell, ένα από τα πιο αγαπημένα θεατρικά έργα της σύγχρονης δραματουργίας, ανεβαίνει στη σκηνή με φρεσκάδα, χιούμορ, συγκίνηση και μια γερή δόση αυτοσαρκασμού.
Η Shirley είναι μια γυναίκα της διπλανής πόρτας – παντρεμένη, μητέρα, “βολεμένη” – που μιλάει στην κουζίνα της, στην κατσαρόλα της, στον τοίχο… μέχρι που αποφασίζει να μιλήσει και στον εαυτό της. Και τότε, όλα αλλάζουν.
Με τον απολαυστικό λόγο του Russell και την σκηνοθετική ματιά του Αντώνη Λουδάρου , η παράσταση μεταφέρει με χιούμορ αλλά και αλήθεια τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε τη ζωή μας. Γιατί, όπως λέει και η Shirley:
«Δεν είναι αργά να πάρεις τη ζωή σου αλλιώς. Αρκεί να κάνεις το πρώτο βήμα – ακόμα κι αν αυτό σε πάει μέχρι την κουζίνα.»
Μια παράσταση-μονολόγος, γεμάτη συναίσθημα, γέλιο και τρυφερότητα, που μιλάει σε κάθε θεατή — γυναίκα ή άντρα — που κάποτε ένιωσε πως “κάτι του λείπει”, αλλά δεν ήξερε τι.


Συντελεστές

Κείμενο: Willy Russell,
Μετάφραση -Διασκευή: Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνοθεσία: Αντώνης Λουδάρος
Σκηνικά: Αθανάσιος Κολαλάς
Κοστούμια: Πένυ Ντάνη
Φωτισμοί: Ανέστης Ατακτίδης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρόδή Στεφανίδου
Γραφιστικά: Αριστοτέλης Σομπότης


Shirley Valentine η Παυλίνα Χαρέλα



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Σοφίας Γρηγορίου *

Τα τελευταία χρόνια, η έννοια της πολιτικής ορθότητας έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ζητήματα του σύγχρονου πολιτισμού.
Από το Χόλιγουντ μέχρι τα φεστιβάλ τέχνης, τις πλατφόρμες streaming και τα κοινωνικά δίκτυα, οι δημιουργοί καλούνται να κινηθούν σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τοπίο, όπου η ευαισθησία του κοινού, η κοινωνική ευθύνη και η καλλιτεχνική ελευθερία συνυπάρχουν — αλλά όχι πάντα αρμονικά.

Η τέχνη υπήρξε ανέκαθεν πολιτική, έστω και ασυνείδητα. Κάθε έργο, από τη στιγμή που αντικατοπτρίζει ή αμφισβητεί την κοινωνία που το γέννησε, εμπεριέχει πολιτικό λόγο. Ωστόσο, στη σημερινή εποχή της υπερευαισθησίας και της «κουλτούρας της ακύρωσης», οι καλλιτέχνες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα νέο είδος επιτήρησης: την ηθικήλογοκρισία του κοινού.

Ένα ατυχές αστείο, μια παρεξηγήσιμη αναπαράσταση ή ένας «λάθος» ρόλος αρκούν για να ξεσπάσει μια διαδικτυακή καταιγίδα. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λειτουργούν πλέον ως άτυπα δικαστήρια, όπου η δημόσια κρίση εκδίδεται εν ριπή οφθαλμού, χωρίς αποχρώσεις και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Οι πλατφόρμες, υπό την πίεση της κοινής γνώμης, συχνά αποσύρουν έργα ή επιβάλλουν διορθώσεις, σε μια προσπάθεια να δείξουν «ευαισθησία» — συχνά όμως εις βάρος της καλλιτεχνικής πολυπλοκότητας και της ελευθερίας του δημιουργού.

Ο κινηματογράφος, ως λαϊκή αλλά και βαθιά πολιτική τέχνη, βιώνει αυτή τη μετάβαση με ιδιαίτερη ένταση. Παραδείγματα αφθονούν: 
Ο Quentin Tarantino έχει κατηγορηθεί για τη βία και τη συχνή χρήση της λέξης-ταμπού n-word στις ταινίες του, παρότι η πρόθεσή του είναι συχνά να καταγγείλει και όχι να υμνήσει τη ρατσιστική νοοτροπία. 
Ο Woody Allen είδε την καριέρα του να επισκιάζεται από κατηγορίες εκτός πλατό, με αποτέλεσμα εταιρείες να αποσύρουν συνεργασίες, ανεξαρτήτως του καλλιτεχνικού του έργου. 
Το "Gone with the Wind" αφαιρέθηκε προσωρινά από το HBO Max λόγω των αναπαραστάσεων για τη δουλεία και τον αμερικανικό Νότο. 
Το "Friends" επικρίθηκε για την έλλειψη διαφορετικότητας και ομοφοβικά υπονοούμενα, οδηγώντας το Netflix να προσθέσει προειδοποιήσεις περιεχομένου. 
Ακόμη και παιδικές παραγωγές,
όπως ο "Peter Pan" και οι "Αριστόγατες" της Disney, δέχθηκαν
επανεπεξεργασία για να αφαιρεθούν στερεοτυπικές ή «προσβλητικές» σκηνές.

Το ερώτημα όμως δεν είναι αν πρέπει να ξαναδούμε τις αναπαραστάσεις του παρελθόντος με νέο βλέμμα — αυτό είναι θεμιτό και αναγκαίο. Η τέχνη πρέπει να εξελίσσεται μαζί με την κοινωνία. Το ζήτημα είναι πώς το κάνουμε: αν δηλαδή μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα λάθη του παρελθόντος χωρίς να τα διαγράψουμε. Αν η ανάγκη για δικαιοσύνη μπορεί να συνυπάρξει με τη διατήρηση της αισθητικής και ιστορικής αυτονομίας του έργου.

Η πολιτική ορθότητα γεννήθηκε ως απάντηση στην ανισότητα, όχι ως εργαλείο σιωπής. Επιδίωκε να κάνει τον δημόσιο λόγο πιο δίκαιο, πιο συμπεριληπτικό, πιο συνειδητό. Χάρη σε αυτήν, θέματα όπως το φύλο, η φυλή, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η αναπηρία απέκτησαν ορατότητα στη δημόσια σφαίρα και στις τέχνες. Όμως, όταν η επιδίωξη του σεβασμού μετατρέπεται σε φόβο προσβολής, το αποτέλεσμα είναι η αυτολογοκρισία.
Όταν ο καλλιτέχνης φοβάται μήπως προσβάλλει, αποφεύγει να προκαλέσει.
Και αυτό είναι πρόβλημα, γιατί η τέχνη προοδεύει μέσω πρόκλησης. 
Ο Σαλβαδόρ Νταλί, ο Πικάσο, ο Λαρς φον Τρίερ, ο Ντάρεν Αρονόφσκι — όλοι τους υπήρξαν προκλητικοί, ακριβώς επειδή ήθελαν να αναγκάσουν το κοινό να σκεφτεί. Η πρόκληση είναι το εργαλείο με το οποίο η τέχνη θέτει τα δύσκολα ερωτήματα που η κοινωνία αποφεύγει.

Η λύση ίσως δεν είναι η κατάργηση της πολιτικής ορθότητας αλλά η
ωρίμανσή της. Να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τη σκόπιμη προσβολή από την κριτική πρόκληση, τη ρητορική μίσους από τον κοινωνικό σχολιασμό. Να μην εξισώνουμε τον δημιουργό με το δημιούργημά του, ούτε να σβήνουμε το παρελθόν στο όνομα ενός «ανέγγιχτου» παρόντος.

Ο κινηματογράφος, η μουσική, η λογοτεχνία μπορούν να λειτουργήσουν ως χώροι διαλόγου, όχι ως πεδία μάχης. Ίσως η μεγαλύτερη ευθύνη της εποχής μας δεν είναι να προστατεύσουμε το κοινό από την πρόκληση, αλλά να το εκπαιδεύσουμε να τη διαχειρίζεται.

Όπως έγραφε ο Jean-Luc Godard, «η τέχνη δεν είναι φτιαγμένη για να καθησυχάζει, αλλά για να ταράζει». Το στοίχημα της εποχής μας είναι να μη ξεχάσουμε αυτή τη φράση, όσο κι αν αλλάζουν οι κανόνες της πολιτισμικής ευαισθησίας. Γιατί, αν η τέχνη πάψει να ταράζει, τότε παύει και να μας εξελίσσει.


* Φοιτήτρια τμήματος κινηματογράφου, σχολή Καλών Τεχνών, ΑΠΘ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γι’ άλλη μια χρονιά η θεατρική ομάδα “ Φύρδην Μίγδην “ μας κάλεσε σ’ ένα ταξίδι στις χώρες της Ζωής !

Σε μέρη που είναι βγαλμένα από την ίδια μας την ψυχή!

Σε τόπους που είναι σύντροφοι και συνοδοιπόροι μας,σ’ αυτό που συνιστά χαρά και πόνο!

Σε κόσμους όπου οι ελπίδες και τα ιδανικά,τα όνειρα και τα αισθήματα,οι αγωνίες και οι αγώνες,οι φόβοι και οι συγκρούσεις, οι εμπειρίες και οι κρίσεις ,οι αγάπες και τα μίση…… μας δίνουν την δυνατότητα να γνωρίσουμε ουσιαστικότερα τόσο τον εαυτό μας όσο και την κοινωνία μας ! Ανιχνεύουν τις πιο βαθιές πτυχές του είναι μας, επιβεβαιώνοντας ότι το ταξίδι αυτό δεν αποκαλύπτει ένα κόσμο που αντιγράφει την εξωτερική εικόνα του,αλλά την εικόνα του εσώτερου εαυτού μας ! Ενός εαυτού που ανοίγει διάλογο:

με τον πόνο μπροστά στην αδικία,
με τον αγώνα για επικράτηση,
με την εξέγερση απέναντι τόσο σε ανθρώπινους όσο και θεϊκούς νόμους!

Αλλά και ενός εαυτού που αναζητά την ομορφιά και την αλήθεια-ες και εκφράζεται μέσα απ’ αυτές!

Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν αυτοί οι “Τεχνίτες” του Πολιτισμού Οι “Φύρδην Μίγδην” !!

Η θεατρική ομάδα που για 5η συνεχή χρονιά διοργάνωσε άψογα το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, εδώ στον τόπο μας.Στην Περαία !!

Η ομάδα που χρόνια τώρα εργάζεται άοκνα έτσι ώστε μέσα από την μαγική τέχνη του θεάτρου να ( όπως έγραφε κάποιος ποιητής για ένα φίλο του ζωγράφο) : “Μαθαίνει στους ανθρώπους πως είναι ωραίο να υποτάσσονται στην ευτυχισμένη ουτοπία, στο παιδικό όνειρο των διακοπών χωρίς τέλος, αλλά τους δίνει επίσης την επιθυμία να τα δουν όλα ,τους δίνει το καθημερινό κουράγιο ν αρνούνται να υποτάσσονται στα θνησιγενή φαινόμενα” !!!

Γι αυτό σας χρειαζόμαστε όπως την καθημερινή τροφή !!!

Για να μην ‘είναι το Ωραίο προνόμιο της τέχνης μόνο αλλά να γίνει τέχνη η ίδια η ζωή” !! (ΜΙΧΕΛΗΣ)

Ευχαριστούμε θερμά !!!


Τζένη Τσοπάνογλου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Nate Bear

Μόλις πέρασα μια εβδομάδα με τους γονείς μου και κάθε βράδυ διάλεγα μια ταινία που βλέπαμε μαζί.

Για να ικανοποιήσω τα γούστα όλων και να βρω το σημείο σύγκλισης στο διάγραμμα Venn, έπρεπε να περιορίσω σημαντικά την αναζήτησή μου. Οι ιστότοποι συστάσεων μου προσέφεραν, επομένως, λίστες που αποτελούνταν κυρίως από ιστορικά δράματα και θρίλερ. Αυτές οι λίστες ήταν μακροσκελείς, αλλά το θέμα του ναζιστικού Ολοκαυτώματος ήταν συντριπτικά κυρίαρχο.

Ένα πραγματικά εκπληκτικό φαινόμενο.

Και όταν μιλάω για το Ολοκαύτωμα των Ναζί, ξέρετε ότι δεν μιλάω για τη σφαγή μισού εκατομμυρίου Ευρωπαίων Ρομά και Σίντι, ούτε για την αντίστασή τους. Ούτε μιλάω για τους 300.000 ανάπηρους που οι Ναζί δηλητηρίασαν με αέρια, λιμοκτόνησαν ή σκότωσαν με θανατηφόρα ένεση, ούτε για τις ιστορίες επιβίωσής τους.

Μιλάω για τον θάνατο, την επιβίωση, τον ηρωισμό και την αντίσταση των Ευρωπαίων Εβραίων.

Τα μεγάλα στούντιο έχουν παράγει έναν εντυπωσιακό αριθμό ταινιών για τους Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος ή για όσους επέζησαν από αυτό, και η ποικιλία των ιστοριών που φαντάζονται γύρω από αυτούς τους πρωταγωνιστές είναι απολύτως εκπληκτική. Καλύπτουν όλα τα είδη, από επικά δράματα μέχρι συναρπαστικά θρίλερ, μιούζικαλ και κωμωδίες όπως το Jojo Rabbit.

Πραγματικά, το Χόλιγουντ έχει μια δεκαετή προθεσμία για τις ταινίες και τις σειρές για το Ολοκαύτωμα. Κοιτάζοντας τη λίστα, βρίσκουμε τουλάχιστον μία κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή μεγάλου προϋπολογισμού για το Ολοκαύτωμα κάθε ένα ή δύο χρόνια τα τελευταία πενήντα χρόνια, με πιο πρόσφατες τις « The Zone of Interest » και « The Brutalist ».

Μην με παρεξηγήσετε. Έχω παρακολουθήσει και απολαύσει αρκετές ταινίες για το Ολοκαύτωμα στο παρελθόν. Οι ταινίες « Το Αγόρι με τις Ριγέ Πιτζάμες », « Ο Πιανίστας » και « Η Ανυπακοή », με τον Ντάνιελ Κρεγκ, είναι οι τρεις πρώτες που μου έρχονται αμέσως στο μυαλό. Θεωρούσα αυτές τις ταινίες και τις ιστορίες που αφηγούνταν πολιτισμικές αναγκαιότητες. Αλλά τα τελευταία δύο χρόνια, δεν μπορώ πλέον να παρακολουθώ ταινίες για το Ολοκαύτωμα με το ίδιο πρίσμα, ειδικά εκείνες που επικεντρώνονται σε Εβραίους μαχητές της αντίστασης ή επιζώντες. Στην πραγματικότητα, είναι απίθανο να ξαναδώ ποτέ ταινία για το θέμα, ειδικά αν η ιστορία επικεντρώνεται σε Εβραίους χαρακτήρες. Γιατί μετά από δύο χρόνια γενοκτονίας που διαπράχθηκε από το εβραϊκό κράτος, έχω σταματήσει να τις βλέπω ως προειδοποιητικές ιστορίες και τώρα τις αντιλαμβάνομαι ως πολιτιστική προπαγάνδα που έχει σχεδιαστεί για να νομιμοποιήσει το ισραηλινό απαρτχάιντ και τη γενοκτονία. Αν αυτές οι ταινίες είχαν εκληφθεί ως οι προειδοποιήσεις που ισχυρίζονται ότι είναι για τους κινδύνους της απανθρωποποίησης ενός λαού, για τις ιδεολογικές μάστιγες και τις πρακτικές που οδηγούν σε ένα ολοκαύτωμα, δεν θα γινόταν μάρτυρες ενός ακόμη γαμημένου ολοκαυτώματος .

Η μνήμη του Ολοκαυτώματος, που είναι βαθιά ριζωμένη στο μυαλό μας από την παιδική μας ηλικία και μεταδίδεται μέσω του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, έχει βεβηλωθεί και γίνει στάχτη. Θεωρώ πλέον την επίγνωσή μας για το Ολοκαύτωμα ως μια χειραγώγηση, σχεδιασμένη όχι για να μας επιτρέψει να μάθουμε από αυτό και να αποτρέψουμε μια άλλη τραγωδία, αλλά ως μια τραγωδία που χρησιμοποιήθηκε για να νομιμοποιήσει το σιωνιστικό απαρτχάιντ και τη γενοκτονία.

Η βιομηχανία του Ολοκαυτώματος του Χόλιγουντ αποτελεί βασικό συστατικό της ήπιας ισχύος, συμβάλλοντας στη νομιμοποίηση αυτών των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και στην ενίσχυση της εβραϊκής υπεροχής. Ο Σιωνισμός είναι η γεωπολιτική έκφραση αυτής της υπεροχής και οι Σιωνιστές, από τους ηγέτες τους μέχρι τους οπαδούς τους, επικαλούνται συνεχώς το Ολοκαύτωμα για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη του Ισραήλ. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, οι Εβραίοι ήταν θύματα του Ολοκαυτώματος, εξ ου και το δικαίωμά τους σε μια πατρίδα όπου μπορούν να ζήσουν με ασφάλεια. Κάθε νέα ταινία του Χόλιγουντ που «πρέπει να δούμε» και απεικονίζει τα βάσανα των Εβραίων υπό τον Ναζισμό είναι, επομένως, απλώς ένα εργαλείο για τον Σιωνισμό για να δικαιολογήσει και να συγκαλύψει τα εγκλήματά του. Κάθε νέα υπερπαραγωγή με έναν τραγικό, τραυματισμένο ή ηρωικό εβραϊκό χαρακτήρα παρέχει περαιτέρω δικαιολόγηση για τον Σιωνισμό. Η αλήθεια είναι ότι η απεικόνιση των Εβραίων ως διαρκών θυμάτων ή ηρωικών πολεμιστών, ανάλογα με την αφήγηση, βοηθά στη δημιουργία ενός προπετάσματος καπνού που επιτρέπει στο εβραϊκό κράτος να εφαρμόσει την τελική του λύση εναντίον των Παλαιστινίων.

Ομολογουμένως, μερικές από αυτές τις ταινίες είναι πιο απροκάλυπτα φιλοϊσραηλινές από άλλες (το φιλοϊσραηλινό θρίλερ του Σπίλμπεργκ, «Μόναχο» ή «Γκόλντα», σκηνοθετημένο το 2023 από έναν Ισραηλινό και με πρωταγωνίστρια την Έλεν Μίρεν, η οποία ζούσε σε κιμπούτς, ως η Ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ). Ορισμένοι σκηνοθέτες και ηθοποιοί επιδεικνύουν επίσης ακλόνητη υποστήριξη προς το Ισραήλ (μόνο μετά από κάποια έρευνα ανακάλυψα ότι ο σκηνοθέτης του « Defiance », Έντουαρντ Ζβικ, ένας ένθερμος Σιωνιστής, έχει υποστηρίξει ότι το Ισραήλ μπορεί να διαπράξει γενοκτονία αν το θέλει, ακόμη και καυχώμενος για την « εξαιρετική αυτοσυγκράτησή » του όταν δεν το θέλει). Αλλά ακόμη και όταν η σιωνιστική προσέγγιση δεν είναι σαφής, η πεποίθηση ότι η γενοκτονία των Εβραίων δικαιολογεί τον Σιωνισμό, το Ισραήλ και την ειδική μεταχείριση που παρέχεται στους Εβραίους παραμένει διάχυτη. Ακόμα και ο Τζόναθαν Γκλέιζερ, ο σκηνοθέτης του « Zone of Interest », που θεωρείται ευρέως αντισιωνιστής επειδή χρησιμοποίησε τον όρο «κατοχή» στην ομιλία του για την αποδοχή των Όσκαρ , παρομοίασε τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου με τη γενοκτονία στη Γάζα, ισχυριζόμενος ότι και οι δύο είναι αποτέλεσμα «απανθρωποποίησης». Μπορεί ένας κατακτητής να αποκτηνωθεί; Δεν είναι απλώς κατακτητές που μπορούν και πρέπει να φύγουν; Αν δεν φύγουν, δεν είναι τότε η βία μια μορφή αντίστασης και όχι απανθρωποποίησης;

Οι περισσότερες από τις ταινίες που αναφέρονται είναι σχετικά πρόσφατες, αλλά ο ρόλος του Χόλιγουντ στο να συγκαλύψει την εθνοκάθαρση και να δοξάσει τη δημιουργία του Ισραήλ χρονολογείται αρκετές δεκαετίες πριν, όπως καταδεικνύει αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Jewish Currents . Ο συγγραφέας αναφέρει, μεταξύ άλλων, τις ταινίες « Η Μάχη στην Άμμο » (1949), « Ο Ζογκλέρ » (1953), « Έξοδος » (1960) και « Χτυπώντας μια Γιγαντιαία Σκιά » (1966), με πρωταγωνιστή τον Τζον Γουέιν, οι οποίες όλες ρομαντικοποιούν τον «πόλεμο ανεξαρτησίας» του Ισραήλ. Οι Παλαιστίνιοι και οι Άραβες απεικονίζονται ως βάναυσοι και παρορμητικοί, ενώ οι Εβραίοι έποικοι παρουσιάζονται σταθερά ως θαρραλέοι και αλτρουιστές. Αυτές οι ταινίες αποτελούν πρώιμα παραδείγματα ήπιας ισχύος στην υπηρεσία του Σιωνισμού, αντιστρέφοντας εντελώς την πραγματικότητα: οι Ευρωπαίοι Εβραίοι απεικονίζονται ως βίαιοι έποικοι και οι Άραβες ως αντίπαλοι που αρνούνται την αποστέρηση και την κλοπή των προγονικών τους εδαφών.

Πέρα από τις ταινίες τους, πολλοί αστέρες του Χόλιγουντ είναι και ήταν πάντα ένθερμοι Σιωνιστές. Οι Humphrey Bogart, Bette Davis, Vincent Price και Frank Sinatra, ειδικότερα, χορηγούσαν εκδηλώσεις και εράνους για την υποστήριξη του Ισραήλ. Ο Sinatra ήταν τόσο αφοσιωμένος που βοήθησε την σιωνιστική παραστρατιωτική ομάδα Haganah να περάσει λαθραία από τις Ηνωμένες Πολιτείες το ισοδύναμο ενός εκατομμυρίου δολαρίων σε ένα πλοίο στο λιμάνι της Νέας Υόρκης. Αυτά τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά πολυβόλων και φορητών όπλων για την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης. Ο Marlon Brando μιλούσε τακτικά σε εκδηλώσεις συγκέντρωσης χρημάτων για την Irgun, μια σιωνιστική ομάδα που θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία. Σήμερα, ηθοποιοί όπως ο Michael Douglas, ο Ashton Kutcher, ο Gerard Butler, ο Andy Garcia, η Katharine McPhee, ο Sylvester Stallone και ο Arnold Schwarzenegger βοηθούν στη συγκέντρωση χρημάτων για τους Φίλους των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στην ετήσια γκαλά τους στο Μπέβερλι Χιλς .
Ο Τζέραρντ Μπάτλερ με στρατιώτες του ισραηλινού στρατού σε γκαλά συγκέντρωσης χρημάτων στο Λος Άντζελες.


Μια μακρά λίστα ηθοποιών, συμπεριλαμβανομένου του σκηνοθέτη του Jojo Rabbit, Taika Waititi, και του ηθοποιού Mark Hamill, γνωστού για την αντι-Τραμπ στάση του, υπέγραψαν μια επιστολή υποστήριξης προς το Ισραήλ μετά την 7η Οκτωβρίου. Αυτή η επιστολή αγνοεί εντελώς την ιστορία του Ισραήλ ως βίαιου αποικιακού κράτους.

Αυτή η άσκηση πίεσης από την ελίτ του Χόλιγουντ υπέρ του γενοκτονικού σιωνισμού χρονολογείται πριν από εβδομήντα χρόνια και δεν δείχνει σημάδια σταματήματος. Μια νέα βιβλική ιστορική σειρά με τίτλο « Οίκος του Δαβίδ », που προβάλλεται στο Prime, υποδηλώνει ότι το Ισραήλ, ένας οικισμός που ιδρύθηκε πριν από 70 χρόνια, βασίζεται στην πραγματικότητα σε αρχαίες ρίζες. Σε σκηνοθεσία του Χριστιανού σιωνιστή Jon Erwin, πρωταγωνιστεί η Ισραηλινή ηθοποιός Ayelet Zurer, η οποία έκανε το ντεμπούτο της στο Χόλιγουντ στην ταινία « Μόναχο » του Steven Spielberg. Μια άλλη ταινία για την οποία θα ακούσετε σύντομα είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Scarlett Johansson, « Ελεονώρα η Μεγάλη ». Εστιάζοντας στις ζωές των ηλικιωμένων Εβραίων επιζώντων του Ολοκαυτώματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, « ασχολείται με θέματα όπως η εβραϊκή ταυτότητα και η θλίψη ». Φυσικά, η Johansson, όπως και πολλοί άλλοι Εβραίοι στο Χόλιγουντ, δεν υπέγραψε την ανοιχτή επιστολή από τους ηθοποιούς και τους κινηματογραφιστές του Χόλιγουντ και διεθνείς ηθοποιούς που δεσμεύονταν να μποϊκοτάρουν την ισραηλινή κινηματογραφική βιομηχανία.

Αυτή η διαδοχή ταινιών και τηλεοπτικών σειρών για το Ολοκαύτωμα θυμίζει μια σκέψη του Ιταλού ιστορικού Έντσο Τραβέρσο, ο οποίος δήλωσε πέρυσι ότι, στις δυτικές χώρες, το Ολοκαύτωμα έχει γίνει μια « κοσμική θρησκεία » η οποία, αν και μπορεί να είχε ευεργετικές πτυχές στο παρελθόν, έχει « διαστρεβλωθεί » από την άνευ όρων υποστήριξη της Δύσης προς το Ισραήλ. Σε μια παρόμοια κριτική, κάποιος του οποίου το όνομα έχω ξεχάσει αποκάλεσε το Ολοκαύτωμα « κοσμική λειτουργία μνήμης » που αποσκοπεί στην απαλλαγή του φιλελευθερισμού από τις αμαρτίες του.

Οι ταινίες και οι τηλεοπτικές σειρές του Χόλιγουντ αποτελούν βασικά συστατικά του Ολοκαυτώματος ως μιας τελετουργικής, κοσμικής θρησκείας - μιας θρησκείας που, επειδή τείνει να παίρνει τη μορφή ηρωικών αφηγήσεων για την ήττα των Ναζί, αποθαρρύνει κάθε αμφισβήτηση από το δυτικό κοινό: σώσαμε τους Εβραίους, νικήσαμε το κακό και είμαστε οι καλοί για πάντα. Ο Χίτλερ χρησιμεύει έτσι ως αυτό το αιώνιο βάλσαμο, προστατεύοντάς μας από οποιαδήποτε κατηγορία ότι ο δυτικός φιλελευθερισμός είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από μια ενάρετη και ηρωική ιδεολογία.

Η υπερεκπροσώπηση του ναζιστικού Ολοκαυτώματος στο Χόλιγουντ, σε αντίθεση με άλλες γενοκτονίες και εκστρατείες μαζικών δολοφονιών, καταδεικνύει μια άλλη θεμελιώδη αλήθεια: Ο Χίτλερ απεικονίζεται ως ένα μοναδικό κακό επειδή επανέφερε τα εργαλεία, τις μεθόδους και τις στρατηγικές της εθνοκάθαρσης και του αποικιακού αποικισμού στην Ευρώπη. Τα εκατομμύρια που σκοτώθηκαν από τους Ναζί σκοτώθηκαν στην Ευρώπη από Ευρωπαίους. Αυτό δεν έπρεπε να συμβεί. Οι λευκοί Ευρωπαίοι υποτίθεται ότι θα περιόριζαν τις γενοκτονίες και τη βιαιότητα τους στους Αφρικανούς, τους Ασιάτες και τους ιθαγενείς Αμερικανούς. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προορίζονταν για Ινδιάνους και αυτόχθονες πληθυσμούς. Αλλά η απεικόνιση αυτών των γεγονότων σε ταινίες, πολλές από τις οποίες βασίζονται σε εξαιρετικά ισχυρά τεκμηριωμένα στοιχεία, ιδιαίτερα στην περίπτωση των Βρετανών στην Ινδία και την Αφρική, μας καθιστά τους κακούς. Είναι πιο βολικό να πιστεύουμε ότι υπήρξε μόνο ένας κακός λευκός Ευρωπαίος σε όλη την ιστορία, που παραβίασε τις υποτιθέμενες αξίες μας, πριν αμέσως αποκαλυφθεί και ηττηθεί, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.

Δεν έχει σημασία ότι ο Χίτλερ θεωρούσε τον αποικισμό της αμερικανικής Δύσης και τη γενοκτονία των ιθαγενών Αμερικανών ως το μοντέλο που έπρεπε να ακολουθήσει για το Lebensraum .

Δεν έχει σημασία ότι το Ισραήλ είναι ένα αποικιοκρατικό σχέδιο που έχει τις ρίζες του στην παράδοση, το πνεύμα και την ιστορία των ευρωπαϊκών αποικιοκρατικών σχεδίων.

Δεν έχει σημασία ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν αναπόσπαστο μέρος των προγραμμάτων εθνοκάθαρσης που πραγματοποιήθηκαν από μυθικούς Ευρωπαίους ήρωες όπως ο Ουίνστον Τσόρτσιλ .

Δεν έχει σημασία που Ευρωπαίοι όπως ο Γιτζάκ Σαμίρ, ένας Πολωνός και ο έβδομος πρωθυπουργός του Ισραήλ, πρόσφεραν μια συμφωνία στον Χίτλερ και τον Μουσολίνι : θα σας βοηθήσουμε να κατακτήσετε τη Μέση Ανατολή ξεκινώντας έναν πόλεμο εναντίον των Βρετανών, υπό την προϋπόθεση ότι θα αναγνωρίσετε ένα εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη και θα εκδιώξετε τους Εβραίους από την Ευρώπη.

Η Νάκμπα δεν έχει σημασία.

Η γενοκτονία στη Γάζα δεν έχει σημασία.

Ανεξάρτητα από άλλες γενοκτονίες.

Η πραγματικότητα δεν έχει σημασία.

Από τη Σκάρλετ Γιόχανσον μέχρι τον Σινάτρα, ο Σιωνισμός προωθείται από το Χόλιγουντ και διαπερνά τον πολιτισμό σε σημείο κορεσμού.

Το βιομηχανικό συγκρότημα του Ολοκαυτώματος σε στιλ Χόλιγουντ δεν έχει σκοπό να μας προειδοποιήσει για τη βαρβαρότητα, επειδή η βαρβαρότητα έχει ακμάσει στη Γάζα.

Επίσης, δεν χρησιμεύει στην αποτροπή ενός ακόμη ολοκαυτώματος, επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα παρακολουθήσετε μια ταινία για το ναζιστικό Ολοκαύτωμα, τα θύματά του ή τους Εβραίους επιζώντες, πείτε στον εαυτό σας ότι πιθανότατα πρόκειται απλώς για σιωνιστική προπαγάνδα.

πηγή: ¡Μην πανικοβάλλεστε! μέσω του Spirit of Free Speech




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τσεκάρουν 35 φορές αν έκλεισαν τον θερμοσίφωνα, μετράνε πινακίδες αυτοκινήτων και φανάρια, μαζεύουν άχρηστα αντικείμενα, επαναλαμβάνουν δύο φορές λέξεις και φράσεις και... σας περιμένουν για πολύ "Μπλα μπλα μπλα" στο Θέατρο 1ου Γυμνασίου Νέας Μηχανιώνας, το Σάββατο 1 Νοεμβρίου, στις 8:00 μ.μ.

"Μπλα μπλα μπλα" (βασισμένο στο "Toc toc" του Laurent Baffie)



Διασκευή: Τόνια Σταυροπούλου
Σκηνοθεσία: Kornilios Rousakis

Παίζουν: (με σειρά εμφάνισης)
Σουλτάνα Νουβάκη, Γιώργος Ελευθέρογλου, Δέσποινα Καραγιάννη, Μαρία Καρδιόλακα, Μέλλω Νταβράνη, Δάφνη Ρομπέση, Χρήστος Καπράλος, Νίκη Σακκά, Κώστας Παστελάς.

*Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 14 ετών.

Ομάδα Τέχνης "Θεατράλε" - Θεατρική Ομάδα



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Το 5ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Θερμαϊκού είναι γεγονός! Από τις 22 μέχρι και τις 30 Οκτωβρίου κάθε βράδυ στις 20:00, η καρδιά του ερασιτεχνικού θεάτρου χτυπάει στο Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000 στην Περαία! Οκτώ εξαιρετικές θεατρικές ομάδες βάζουν πλώρη για το Δήμο Θερμαϊκού, για να μας παρουσιάσουν οκτώ παραστάσεις που θα αφήσουν εποχή! Έργα με κοφτερά μηνύματα που χτυπούν στον παλμό του «εδώ» και του «τώρα», σε παραστάσεις με δυνατές ερμηνείες και τολμηρές σκηνοθετικές απόψεις!

Θεσσαλονίκη, Λονδίνο, Κύπρος, Πτολεμαΐδα, Καλαμάτα και Αθήνα είναι οι «πατρίδες» των ομάδων που θα τιμήσουν φέτος τη διοργάνωση με την παρουσία τους και θα διεκδικήσουν το χειροκρότημα του κοινού, αλλά και τα βραβεία του 5ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Θερμαϊκού! Σας περιμένουμε για να γεμίσουμε για άλλη μια χρονιά το θέατρο και να δώσουμε κουράγιο και δύναμη στους ερασιτέχνες ηθοποιούς και συντελεστές, που επί οκτώ ημέρες θα μας χαρίζουν περίσσευμα από την ψυχή τους! Με ελεύθερη είσοδο, όπως πάντα.

Τιμώμενο πρόσωπο ο μοναδικός Γρηγόρης Βαλτινός.

Στην Τελετή Λήξης LIVE στη σκηνή του ΚΑΠΠΑ οι DeJaVu, με το Χρήστο Χαλναρίδη στο πιάνο, τον Παύλο Παυλίδη στα ντραμς και frontwoman την μαγευτικότερη φωνή της θεατρικής Θεσσαλονίκης, την Ελιόνα Ελένη Σινιάρη, σε ρετρό και «πειραγμένα» ακούσματα!

Στην Κριτική Επιτροπή αξιόλογα και αγαπημένα πρόσωπα από τον καλλιτεχνικό κόσμο της Θεσσαλονίκης: Αστέριος Πελτέκης, Παυλίνα Χαρέλα, Κωνσταντίνος Γεράρδος, Κρίτωνας Ζαχαριάδης, Γιώργος Καζαντζής, Αθανάσιος Κολαλάς, Θεόφιλος Λάλος

Το πλήρες πρόγραμμα της διοργάνωσης έχει ως εξής:

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/10/2025 | Νεανική Ομάδα Theatre House – Το Σπίτι του Θεάτρου με το έργο «Ιστορία ή μύθος» του Ιβάν Όλμπραχτ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Πουταχίδη (εκτός συναγωνισμού)
ΠΕΜΠΤΗ 23/10/2025 | ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ | Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» Καλλιτεχνικής Σοφίτας Θερμαϊκού με το έργο «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Γιώτας Αλέξοπούλου (εκτός συναγωνισμού)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/10/2025 | ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ | Θεατρική Ομάδα Δήμου Παύλου Μελά με το έργο «Αύγουστος – Μια φθινοπωρινή μελωδία» σε σκηνοθεσία Θεανώς Αμοιρίδου
ΣΑΒΒΑΤΟ 25/10/2025 | Ελληνόφωνο Workshop & Production Group Λονδίνου “Players of Ethos” με το έργο «Η εξέγερση της στάχτης» των Δήμητρας Μπακαλγιάννη & Δημήτρη Γκιζάνη, σε σκηνοθεσία Δήμητρας Μπακαλγιάννη
ΚΥΡΙΑΚΗ 26/10/2025 | Θεατρική Ομάδα Tabula Rasa Κύπρου με το έργο «Νόρα» του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Όλγας Παραπραστανίτη
ΔΕΥΤΕΡΑ 27/10/25 | Τιμητικό αφιέρωμα στο ΓΡΗΓΟΡΗ ΒΑΛΤΙΝΟ | Θεατρική Ομάδα ΕΠΕΚΕΙΝΑ Πτολεμαΐδας με το έργο «Αμερικάνικος βούβαλος» του Ντέιβιντ Μάμετ, σε σκηνοθεσία Νικολέτας Σιώμου
ΤΡΙΤΗ 28/10/2025 | Θεατρικό Σχήμα ΣΥΝ ΕΝΑ – Μιχάλης Τούμπουρος με το έργο «Μεγαλώνοντας τον Έντι» βασισμένο σε κείμενα του Εντουάρ Λουί, σε σκηνοθεσία Πάνου Ηλιόπουλου
ΤΕΤΑΡΤΗ 29/10/2025 | Θεατρική Ομάδα ΚΛΕΨύΔΡΑ με το έργο «Πώς να πετάτε ένα μωρό στη θάλασσα και η δημοκρατία να θριαμβεύει» του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μπουζάνη | ΛΗΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ
ΠΕΜΠΤΗ 30/10/2025 | ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ | Μουσική βραδιά με τους DeJaVu: Ελιόνα Ελένη Σινιάρη (φωνή), Χρήστος Χαλναρίδης (πιάνο), Παύλος Παυλίδης (ντραμς) | ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΩΝ
Σας περιμένουμε!

*Η παράσταση «Αμερικάνικος βούβαλος» (1η αναπληρωματική) είναι αντικατάσταση του «Αρσενικό και παλιά δαντέλα» (φιναλίστ) καθώς η Θεατρική Ομάδα PROSPERO δεν έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ λόγω κωλύματος.

5ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ
 22-30 Οκτωβρίου 2025
Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000, Παραλία Περαίας, Δήμος Θερμαϊκού
Ώρα έναρξης: 20:00 | Είσοδος ελεύθερη
Τεχνική υποστήριξη και ηχοφωτιστική κάλυψη του Φεστιβάλ: Train Studio - Sound & Lights
#5ο_πανελλήνιο_φεστιβάλ_ερασιτεχνικού_θεάτρου_θερμαϊκού
#Πανελλήνιο_Φεστιβάλ_Ερασιτεχνικού_Θεάτρου_Θερμαϊκού #FestivalTheatrouThermaikou #ερασιτεχνικό_θέατρο #5oFestivalTheatrouThermaikou #φύρδην_μίγδην




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου