Articles by "Σινεμά και θέατρο"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σινεμά και θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ένα συγκινητικό βιντεοαφιέρωμα προσφέρουμε σε μεγάλους και αγαπημένους ηθοποιούς, που ακόμα τους βλέπουμε σε παλιές αγαπημένες ταινίας στην τηλεόραση, και που τους χάσαμε νωρίς ....

Δείτε το βίντεο και αναπολήστε. Γιατί μέσα από τις παλιές ταινίες, πολλοί από μας (οι μεγαλύτεροι ναι) έχουμε και τις δικές μας αναμνήσεις.

Το βιντεάκι χρωστάμε στην ομάδα Χρώμα στο ασπρόμαυρο






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» παρουσιάζει ένα από τα πιο αγαπημένα και γνωστά κείμενα του Ρίτσου, τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», ένα διαχρονικό σκηνικό μονόλογο, μια «εκ βαθέων» εξομολόγηση, μια παρατεταμένη ικεσία για ζωή και ελπίδα.

Μια Γυναίκα ντυμένη στα μαύρα, που βλέπει το χρόνο να τρέχει αδίστακτος δίχως να αφήνει χώρο για ζωή, εξομολογείται σε έναν Νέο την ιστορία τόσο τη δική της, αλλά και της Ελλάδας. Η «Σονάτα» είναι ταυτόχρονα μια έκφραση ερωτικού πάθους αλλά και υπαρξιακής αγωνίας, μια κατάθεση ψυχής αλλά και ένας ύμνος στους ανθρώπους της κοινωνικής δράσης, που βρίσκουν την επιβεβαίωση της ύπαρξής τους στην κοινωνική συμμετοχή.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, μέλη της Θεατρικής Ομάδας Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» ερμηνεύουν τραγούδια αφιερωμένα στο φεγγάρι, από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, σε μια βραδιά γεμάτη ποίηση, έκφραση, κίνηση και μελωδίες κάτω από το φως του φεγγαριού.

Τη βραδιά επενδύουν μουσικά η Νατάσα Αλεξίου στο βιολί και οι Ευτυχία Βογιατζή και Νόννα Ιωαννίδου στο πιάνο.


ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ (με αλφαβητική σειρά):

Ανατολή Δεμιρτζόγλου, Ελένη Διγενή, Μαρία Καλογήρου, Ευαγγελία Καμπούρη, Κλεονίκη Χατζηπαρτάλη

ΝΕΟΣ: Γιώργος Μπάκας

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ: Χαρίκλεια Ζαγοριανού, Σωτηρία Κατούνα, Χρήστος Σπυρίδης, η ομάδα

ΧΟΡΕΥOYN: Νάνσυ Δρούγκα (πρώτο & δεύτερο μέρος), Γιώργος Μπάκας (δεύτερο μέρος)


Συντελεστές

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου, Ευτυχία Βογιατζή, Χαρίκλεια Ζαγοριανού, Σωτηρία Κατούνα

ΒΙΟΛΙ: Νατάσα Αλεξίου

ΠΙΑΝΟ: Ευτυχία Βογιατζή, Νόννα Ιωαννίδου

ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: Νάνσυ Δρούγκα

ΣΚΗΝΙΚΑ/ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην»

ΑΦΙΣΑ: Μάνος Κανταλάς

Ευχαριστούμε το Ναυτικό Όμιλο Ακτής Θερμαϊκού για τη συνεργασία και το Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Αγγελοχωρίου για την φιλοξενία στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής. Ευχαριστούμε την Αντιδημαρχία Τουρισμού, Αθλητισμού & Πολιτισμού και το ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ για την υποστήριξή τους.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ

Για την εκδήλωση του Σαββάτου 01/08 στο Ναυτικό Όμιλο Ακτής Θερμαϊκού θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας για 80 καθήμενους θεατές. Θα υπάρχουν επίσης και κάποιες θέσεις ορθίων. Δεν υπάρχει δυνατότητα κράτησης θέσεων.
Για την εκδήλωση της Κυριακής 02/08 στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου θα τηρηθεί επίσης σειρά προτεραιότητας, αλλά υπάρχει η δυνατότητα κράτησης θέσεων στο τηλέφωνο 6932571413. Στο ίδιο τηλέφωνο μπορούν να δοθούν κατευθυντήριες οδηγίες για να φτάσετε στο χώρο της εκδήλωσης, καθώς και κάθε άλλου είδους πληροφορία.
Στους χώρους των εκδηλώσεων θα τηρηθούν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες σχετικά με την προφύλαξη από τη διασπορά του COVID-19 (αποστάσεις ασφαλείας, απολυμαντικά στο χώρο κ.λπ.).
Οι θεατές κατά την προσέλευση και την αποχώρηση από τους χώρους των εκδηλώσεων προτείνεται να φορούν την κατάλληλη μάσκα προστασίας.
Οι θεατές είναι απαραίτητο να ακολουθούν επακριβώς τις οδηγίες των ταξιθετών σχετικά με τη διάταξη των καθισμάτων και να μην μετακινούν αυθαίρετα τα καθίσματα.
Μένουμε ασφαλείς, ενισχύουμε τον πολιτισμό!



Σάββατο 1 Αυγούστου 2020 | Ώρα 21:00

Ναυτικός Όμιλος Ακτής Θερμαϊκού

(Παραλία Περαίας, δίπλα στην 113 Π.Μ. Λέσχη Αξιωματικών)

Κυριακή 2 Αυγούστου 2020 | Ώρα 21:00

Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου



(υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού Δήμου Θερμαϊκού και υπό τη φιλοξενία του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου)
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι μελωδίες του είναι πασίγνωστες, έχει έρθει στην Αθήνα για κοντσέρτο πολλές φορές, οι φανατικοί των σάουντρακ τον θαυμάζουμε και τον αγαπάμε για 500 και παραπάνω λόγους. Τόσα είναι περίπου και τα scores που έχει συνθέσει στην 60χρονη μουσική πορεία του. Ο λόγος για τον μαέστρο Ένιο Μορικόνε. 

Μουσικός φαινόμενο από την αρχή. Ξεκίνησε να συνθέτει μουσική σε ηλικία μόλις 6 ετών ενώ στο Ωδείο οι καθηγητές του μιλούσαν για ένα παιδί θαύμα αφού τελείωνε τις τάξεις στο μισό χρόνο σε σύγκριση με τους συμμαθητές του. Νέος θα περιπλανηθεί στα τζαζ κλαμπ της Ρώμης παρέα με την αγαπημένη του τρομπέτα ενώ σύντομα θα ασχοληθεί με την ενορχήστρωση και την σύνθεση τραγουδιών. Το 1961 θα συνθέσει την πρώτη του μουσική για τον κινηματογράφο. Ήταν στην ταινία Φεντεράλε. Σύντομα ξεκινάει την συνεργασία του με την Λίνα Βερτμίλλερ και τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και το 1964 εγκαινιάζει μια από τις σπουδαιότερες συνεργασίες του με τον Σέρτζιο Λεόνε. 

Μορικόνε – Λεόνε 

Ένα από τα πιο πετυχημένα κινηματογραφικά δίδυμα. Χίτσκοκ και Χέρμαν, Σπίλμπεργκ και Γουίλιαμς, Ρότα και Φελίνι, Μπάρτον και Έλφμαν, Καραΐνδρου και Αγγελόπουλος, Λεόνε και Μορικόνε. Μια συνεργασία που έδωσε 5 ταινίες και αντίστοιχα σάουντρακ αλλά ξεχωρίζει μέσα στο έργο του Ιταλού μουσικοσυνθέτη όσο κι αν ο ίδιος έχει κουραστεί πλέον να το ακούει. «Τι θα πει ειδικός στα σπαγκέτι γουέστερν; Από τα 500 σάουντρακ που έχω γράψει μόλις τα 30 είναι γουέστερν. Τότε θα έπρεπε να λέτε ότι είμαι ειδικός στα πολιτικά φιλμ, στα θρίλερ, στα ερωτικά, στις περιπέτειες. Με άλλα λόγια είμαι δηλαδή ειδικός στη μουσική» αντιδρούσε όταν τον ρωτούσαν 40 και πλέον χρόνια μετά για την επιτυχία του «Για μια χούφτα δολάρια». Κι όμως η εξαιρετική συνεργασία του με τον Λεόνε θα απογειώσει το όνομα του Μορικόνε στα ύψη κάνοντας ακόμα και την Χολιγουντιανή μουσική κοινότητα να τον προσέξει. Είναι η παράδοξη ενορχήστρωση. Τα όργανα που χρησιμοποιεί. Ο ρυθμός και η ένταση στην παρτιτούρα. Η ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Το βλέμμα του μυστηριώδους Ίστγουντ συναντάει τις ηλεκτρικές κιθάρες, τις φυσαρμόνικες, τα κρουστά και τα φωνητικά της χορωδίας μαζί με τους ήχους των «κογιότ». Το χέρι του Κλιντ χαϊδεύει το περίστροφο και η μπαγκέτα του Ένιο ταρακουνάει τα μύχια του θεατή. 




Ο Ένιο Μορικόνε έχει τη δική του θεωρία για τη σύνθεση μιας αποτελεσματικής κινηματογραφικής μουσικής. «Πώς θα σιγουρευτεί ένας συνθέτης ότι η μουσική του για μια ταινία ακούγεται; Θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα. Αν κάποιος δεν έχει προσκληθεί σε ένα πάρτι, αλλά θέλει να πάει, τι κάνει; Ασφαλώς δεν εμφανίζεται στην πόρτα λέγοντας “γεια σας”. Χτυπά την πόρτα, ζητά την άδεια να μπει και όταν μπαίνει, αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο. Η μουσική σε ένα φιλμ πρέπει να μπαίνει ευγενικά, πολύ σιγά. Ο συνθέτης δεν είναι υποχρεωμένος να γράφει μουσική για εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή που ένας χαρακτήρας εμφανίζεται σ’ ένα δωμάτιο – θα ήταν υπερβολικό. Αντίθετα, υπάρχει αυτή η αργή, λεπτεπίλεπτη είσοδος με έναν μοναδικό ήχο που επιτρέπει στο σκηνοθέτη να χαμηλώσει τους υπόλοιπους, φυσικούς ήχους. Το ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να διακρίνει ταυτόχρονα περισσότερους από δύο ήχους διαφορετικής ποιότητας. Λόγω αυτού, κάποιες εξαιρετικές μουσικές δεν λειτουργούν όπως θα τους άξιζε: αν είναι πολύ έντονες, περισσότερο ενοχλούν την κινηματογραφική δράση, παρά της προσδίδουν κάτι. Απ’ την άλλη, η μουσική οφείλει να είναι πολύ πολύ ισχυρή, όταν π.χ. είναι απαραίτητο να δώσει μια συγκεκριμένη δυναμική στον αφηγηματικό ρουν της ταινίας…». 

500+ scores 



Μιλάμε βέβαια για έναν από τους πιο παραγωγικούς συνθέτες του κινηματογράφου. 500 και πλέον σκορ για την μεγάλη και την μικρή οθόνη. Μουσική για κάθε είδος ταινίας. Με σκηνοθέτες όπως Τζίλο Ποντεκορβίνο, Παζολίνι, Ταβιάνι, Κάρπεντερ, Τζόφι, Στόουν, Νίκολς, Ντε Πάλμα, Τορνατόρε, Μάλικ, Αλμοδόβαρ. Για ταινίες όπως Η μάχη του Αλγερίου, Σαλό, Αλοζανφάν, Η αποστολή, Οι αδιάφθοροι, Σινεμά ο παράδεισος, Μαλένα, Νόβε τσέντο, Κάποτε στην Αμερική, Σάκο και Βανζέτι, Για μια χούφτα δολάρια. Μέσα σε μια χρονιά το 1986 θα καταφέρει να ασχοληθεί με την μουσική 20 ταινιών. Κατά μέσο όρο ετησίως ασχολείται με την σύνθεση 5-6 σάουντρακ και όχι μόνο. Κι αυτό γιατί υπήρξε εργασιομανής και αληθινός εραστής της μουσικής. Το 2001 όργωσε την υφήλιο με μια δύσκολη και απαιτητική περιοδεία παρουσιάζοντας μια αναδρομική μορφή του συνόλου της μουσικής του δραστηριότητας. 




Μορικόνε vs Όσκαρ 


Μιλάμε επομένως για μια σπάνια προσωπικότητα στον χώρο της κινηματογραφικής μουσικής. Κι όμως υποψήφιος για το Όσκαρ 6 φορές το πήρε σχετικά πρόσφατα για ένα παιχνίδι κινηματογραφικής επαφής με τον Κουέντιν Ταραντίνο, έναν από τους σκηνοθέτες που ανέδειξαν την φιλμογραφία τους μέσα από τις μουσικές του Μορικόνε αμέτρητες φορές. Εισέπραξε βέβαια άπειρα βραβεία και διακρίσεις στην καριέρα του μέχρι να φτάσει με καθυστέρηση στο ποθητό Όσκαρ. Ο ίδιος θεωρούσε ότι από τις 5 χαμένες υποψηφιότητες του εκείνη για την μουσική του στην Αποστολή του Ρ. Τζόφι θα μπορούσε να κερδίσει το βραβείο. Αλλά πως έχασε στα αλήθεια αυτές τις πέντε φορές το χρυσό αγαλματάκι; Ήταν το 1978 ήταν υποψήφιος για τις Μέρες Παραδείσου του Τέρενς Μάλικ. Θα χάσει από το Εξπρές του Μεσονυχτίου του Τζόρτζιο Μορόντερ. Το 1986 για την Αποστολή θα χάσει από τον μέτριο Χερμπι Χανκοκ και το Round Midnight, το 1987 για τους Αδιάφθορους θα χάσει από τον Ρουίτσι Σακαμότο και τον Τελευταίο Αυτοκράτορα και το 2000 για την γοητευτική Μαλένα θα χάσει για 5η φορά από τον Ασιάτη Ταν Νταν και το Τίγρης και Δράκος. Ο ίδιος είχε ερωτηθεί πολλές φορές για να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση: «Κανείς δεν μου χρωστάει τίποτα. Άλλωστε έχω κερδίσει πολλά βραβεία στη ζωή μου. Αν όμως αυτό το αγαλματάκι έρθει δεν το αρνούμαι θα το τοποθετήσω σε περίοπτη θέση στο σπίτι μου». 

Ήταν το 1942 όταν ο Λεοπόλδος Στοκόφσκι θα τιμηθεί με το ίδιο βραβείο για την συνεισφορά του στην ιδέα του Γουόλτ Ντίσνεϊ να συνδέσει τις κινούμενες εικόνες των καρτούν με την κλασική μουσική. Το 1986 για πρώτη φορά ένας μουσικός θα τιμηθεί για το σύνολο της προσφοράς του στην υπόθεση του σινεμά μετά από 15 χαμένες υποψηφιότητες. Ήταν ο μουσικοσυνθέτης Άλεξ Νορθ, για τον οποίο αφιερώσαμε μια εκπομπή πρόσφατα. 20 χρόνια μετά ένας άλλος συνθέτης θα τιμηθεί με τον ίδιο τρόπο για το σύνολο της προσφοράς του στην τέχνη του σινεμά. Και το αξίζει. Όχι μόνο για το πλήθος των συνεργασιών του και των αμέτρητων σκορ που έχει γράψει. Πολύ περισσότερο γιατί υπήρξε ένας ακάματος εραστής της μουσικής, γιατί αρνήθηκε τις δελεαστικές προτάσεις του Χόλιγουντ για να έχει την απόλυτη ελευθερία, γιατί μας χάρισε σπάνιες συγκινήσεις, γιατί μουσικοί σαν τους Μετάλικα, Μπρους Σπρίνγκστιν ή Απόλο 440 έχουν διασκευάσει και έχουν υποκλιθεί στο μεγαλείο της μουσικής του μυθικού Ένιο Μορικόνε. 

Ο σεβάσμιος Μορικόνε που αποκαλείται τιμητικά ο μαέστρος στην Ιταλία. Ο μουσικός που μαζί με τον Νίνο Ρότα άλλαξε την κινηματογραφική μουσική Ιταλία. Αν ο Βέρντι ξεσήκωσε τους Ιταλούς στην προσπάθεια δημιουργίας κράτους, ο Μορικόνε και ο Ρότα έδωσαν στην μεταπολεμική Ιταλία κύρος, αξιοπρέπεια, λάμψη, γοητεία με τις μουσικές τους. Ο Ένιο Μορικόνε έφυγε στα 91 του. Κάποιοι λένε πλήρης ημερών. Δύσκολος ορισμός αυτό το «πλήρης ημερών» για κάποιον ακάματο εραστή της μουσικής και της τέχνης, που συνέχιζε με ευλαβική ακρίβεια το απαιτητικό επαγγελματικό πρόγραμμα του όπως ο Μορικόνε. Δήλωνε άλλωστε από μόνος του ακαταπόνητος εργάτης της μουσικής. «Σκεφτείτε τι έγραψαν μέσα σε μια πορεία ζωής ο Μπαχ και ο Μότσαρτ. Έχω πολύ δρόμο μπροστά μου για να σταματήσω». Ο μυθικός Ένιο Μορικόνε, ο σπουδαίος μαέστρος που άλλαξε την ιστορία της κινηματογραφικής μουσικής με το πλούσιο έργο του. Addio maestro…




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Φέτος, στο φεστιβάλ “Θέρμης Δρώμενα” που θα πραγματοποιηθεί από τις 6 Ιουλίου έως 7 Σεπτεμβρίου 2020 «Μένουμε Ασφαλείς» με τριάντα δύο ταινίες, παιδικές παραστάσεις, κουκλοθέατρο και μουσικές βραδιές. “Το φετινό καλοκαίρι διαμορφώσαμε το πρόγραμμα των «ΘΕΡΜΗΣ ΔΡΩΜΕΝΩΝ 2020 #Μένουμε ασφαλείς» με βάση τα υγειονομικά πρωτόκολλα και όλα τα μέτρα που προβλέπονται από την κεντρική διοίκηση” τονίζει η Πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης για τον πολιτισμό, Αθηνά Παπαδάκη. “Οι εκδηλώσεις και οι δράσεις μας θα είναι υποχρεωτικά περιορισμένες, θα δώσουν όμως και πάλι το στίγμα τους στους δημότες και κατοίκους μας: Κινηματογράφος και στις τρεις Δημοτικές Ενότητες, θεατρικές παραστάσεις, δράσεις για τους μικρούς μας φίλους και μικρές από άποψη κοινού συναυλίες υπό το φως της πανσελήνου.”


Η ιδιαιτερότητα των φετινών εκδηλώσεων, που διοργανώνει για μία ακόμη χρονιά η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Περιβάλλοντος και Αθλητισμού Θέρμης, είναι ότι θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το αυστηρό πλαίσιο που θέτει η υγειονομική κρίση και οι διατάξεις του Εθνικού Οργανισμού Δημοσίας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ.) για τις συναθροίσεις και τις ανοικτές εκδηλώσεις.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει τριάντα δύο κινηματογραφικές προβολές από το Σινέ Θερμαϊς, δύο παιδικές παραστάσεις από το «Μελωμύθι», μία παιδική παράσταση κουκλοθέατρου από την ομάδα Θεάτρου «Μαρμίτα» και δύο μουσικές βραδιές.

Συγκεκριμένα, θα πραγματοποιηθούν δύο παιδικές παραστάσεις από τη μουσική ομάδα αφήγησης λαϊκών παραμυθιών «Μελωμύθι” στις 19 Αυγούστου στο κινηματοθέατρο Βασιλικών «Άλσος Φώφης Πατίκα» στις 19:30 και στις 31 Αυγούστου στο Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο) ώρα 19:30. Μία παιδική παράσταση κουκλοθέατρου ομάδα θεάτρου «Μαρμίτα», η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 25 Αυγούστου στον ανοικτό χώρο του Σινέ Θερμαΐς και ώρα 20:30. Θα πραγματοποιηθούν, επίσης δύο μουσικές βραδιές στη Θέρμη στις 27 Αυγούστου και στον Τρίλοφο στις 2 Σεπτεμβρίου.


Οι κινηματογραφικές προβολές στο Σινέ Θερμαΐς


6-7 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Ραντεβού στο Belle Époque | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

8 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Ραντεβού στο Belle Époque | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

9 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Ραντεβού στο Belle Époque | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

13-14 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | 4 Μαύρα Κοστούμια | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

15 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | 4 Μαύρα Κοστούμια | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

16 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | 4 Μαύρα Κοστούμια | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

20-21 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Αριστούργημά μου | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

22 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Αριστούργημά μου | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

23 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Αριστούργημά μου | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

27-28 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Invisible | ώρα 21:10 | Σινε Θερμαΐς

29 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Invisible | ώρα 21:10 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

30 Ιουλίου 2020 | Κινηματογράφος | Invisible | ώρα 21:10 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

3-4 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Πόθος | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

5 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Πόθος | ώρα 21:00 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

6 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Πόθος | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

17-18 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | 10.000 km | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

19 Αυγούστου 2020 | Για Παιδιά | Μουσικοαφηγηματική Ομάδα “Mελωμύθι”: «τσικι τσικι τσέλα!» | ώρα 19:30 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”

19 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | 10.000 km | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Σουρωτής

20 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | 10.000 km | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

24 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Η Συνάντηση | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς (

25 Αυγούστου 2020 | Για Παιδιά | Θέατρο Κούκλας Μαρμίτα: «ΑΠόΝΕΡΑ, 6 ταξίδια με λίγο νερό»| ώρα 20:30 | Σινε Θερμαΐς

26 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Η Συνάντηση | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Σουρωτής

27 Αυγούστου 2020 | Μουσική | Αφιέρωμα στο Ν. Ξυλούρη | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

27 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Η Συνάντηση | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

31 Αυγούστου 2020 | Για Παιδιά | Μουσικοαφηγηματική Ομάδα “Mελωμύθι”: «Οι Νεραϊδοπαρμένοι» | ώρα 19:30 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

31 Αυγούστου 2020 | Κινηματογράφος | Con Fuoco – A Strange Orchestra | ώρα 21:00 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

Αρχές Σεπτεμβρίου 2020 | Θέατρο| “Στάχτη στα μάτια” του Ευγένοιου Λαμπις από την Θεατρική Ομάδα Βασιλικών | ώρα 20:30 | Κινηματοθέατρο Bασιλικών ”Αλσος Φώφης Πατίκα”


1 – 2 Σεπτεμβρίου 2020 | Κινηματογράφος | Con Fuoco – A Strange Orchestra | ώρα 21:00 | Σινε Θερμαΐς

2 Σεπτεμβρίου 2020 | Μουσική | Μια Συναυλία αφιερωμένη στο φεγγάρι | ώρα 20:30 | Κέντρο Πολιτισμού Τριλόφου (Πέτρινο)

3-4 Σεπτεμβρίου 2020 | Κινηματογράφος | Το Φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει | ώρα 20:45 | Σινε Θερμαΐς

Τέλη Σεπτεμβρίου 2020 | “Τα μεγάλα ροκ συγκροτήματα δεν διαλύονται ποτέ!” / Ομάδα “Θεατρου Οραμα” | Σινε Θερμαΐς


Οι κινηματογραφικές προβολές πραγματοποιούνται σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας, την Πρεσβεία της Ισπανίας, το Ινστιτούτο Θερβάντες στην Αθήνα, την Ιταλική Πρεσβεία και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΑΙΑΛ της Λέρου στο πλαίσιο του Δικτύου Ελληνο-Ιταλικής Πολιτιστικής Συνεργασίας και του Tempo Forte Italia_Ελλάδα 2020.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Κεν Λόουτς (Ken Loach) είναι ένας από τους σημαντικότερους βρετανούς σκηνοθέτες του κινηματογράφου, γνωστός και εκτός των συνόρων της Γηραιάς Αλβιόνας. Βαθιά πολιτικοποιημένος ο ίδιος (παραμένει τροτσκιστής μέχρι σήμερα), πιστός στο ιδανικό του για ένα δίκαιο κόσμο, δημιουργεί ταινίες που θεωρούνται ορόσημα του βρετανικού κοινωνικού ρεαλισμού και αγγίζουν ενίοτε τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Επηρεάστηκε καθοριστικά από τον ιταλικό νεορεαλισμό και θεωρεί ότι η ταινία του Βιτόριο Ντε Σίκα «Κλέφτης Ποδηλάτων» («Ladri di biciclette», 1948) έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή του να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Κένεθ Λόουτς γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1936 στο Νάνιτον της Κεντρικής Αγγλίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αλλά τα ενδιαφέροντά του κατά τη διάρκεια των σπουδών του εστιάζονταν στις δραματικές τέχνες. Μετά την αποφοίτησή του το 1957, υπηρέτησε για δύο χρόνια στην Πολεμική Αεροπορία (RAF) και μετά την αφυπηρέτησή του ξεκίνησε καριέρα ηθοποιού σε περιφερειακούς θιάσους και συνέχισε ως σκηνοθέτης στην τηλεόραση του BBC.


Στη δεκαετία του '60 σκηνοθέτησε πολλά δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ για την τηλεοπτική σειρά «The Wednesday Play». Ένα από αυτά, με τίτλο «Cathy Come Home» (1966), εξέταζε την αποσύνθεση μιας εργατικής οικογένειας και τα αλληλένδετα ζητήματα της ανεργίας και της έλλειψης στέγης. Με αυτό τον τρόπο βοήθησε να τεθεί το θέμα της έλλειψης στέγης στη δημόσια συζήτηση. Το 2000 η ταινία του αυτή κατατάχθηκε δεύτερη από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου σε μία λίστα με τα κορυφαία 100 βρετανικά τηλεοπτικά προγράμματα όλων των εποχών.

Ο Λόουτς συνέχισε να ασχολείται με τα κοινωνικά ζητήματα, τόσο στην τηλεόραση, όσο και στον κινηματογράφο. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Όχι δάκρυα για την Τζόι» («Poor Cow», 1967), επικεντρώνεται στη ζωή μιας γυναίκας της εργατικής τάξης, ο σύζυγος της οποίας βρίσκεται στη φυλακή. Ακολούθησε ο σπαραχτικός «Κες» («Kes», 1970) για ένα αγόρι, κακοποιημένο στο σπίτι και το σχολείο, που γίνεται φίλος με ένα νεαρό γεράκι. Ήταν η πρώτη μεγάλη αναγνώριση για τον Λόουτς και συνοδεύτηκε από μία υποψηφιότητα καλύτερης ταινίας από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (βραβεία BAFTA).

Τα βραβεία στις Κάννες

To 1984, σε μία περίοδο έντονων εργατικών αγώνων με τη διαμάχη Θάτσερ και ανθρακωρύχων, ο Λόουτς απάντησε με την τηλεοπτική ταινία «Which Side Are You On?» (Με ποια πλευρά είσαι;) που προκάλεσε έντονες συζητήσεις για την υποστήριξή του στις απεργιακές κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων.

Το 1990 επανήλθε στο κινηματογραφικό προσκήνιο με το πολιτικό θρίλερ «Μυστική Ατζέντα» («Hidden Agenda») για το ζήτημα της Βόρειας Ιρλανδίας, που μοιράστηκε το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Οι δύο επόμενες ταινίες του ήταν πιο ανάλαφρες και κωμικές, παρότι παρέμεναν βασισμένες στις καθημερινές πραγματικότητες της βρετανικής εργατικής τάξης: Το «Ριφ-Ραφ» («Riff-Raff», 1991) απεικονίζει τις δοκιμασίες ενός συνεργείου οικοδόμων του Λονδίνου και το «Βροχή από πέτρες» («Raining Stones», 1993) εξιστορεί την απεγνωσμένη προσπάθεια ενός άνεργου πατέρα να βρει χρήματα για να αγοράσει ένα φόρεμα στην κόρη του. Η ταινία του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών. Ακολούθησε το «Ladybird, Ladybird» (1994), ένα ζοφερό πορτρέτο μιας ανύπαντρης μητέρας που η κοινωνική πρόνοια της αποσπά δια της βίας τα έξι παιδιά, θεωρώντας την ανεύθυνο άτομο.


“Γη και Ελευθερία” και “Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι”

Από τις πιο σημαντικές ταινίες του - η κορυφαία για πολλούς - είναι το ιστορικό πολιτικό δράμα «Γη και Ελευθερία» («Land and Freedom», 1995), που αφηγείται την ιστορία ενός άνεργου κομμουνιστή από το Λίβερπουλ, ο οποίος στρατεύεται στον ισπανικό εμφύλιο, στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων, για να πολεμήσει κατά του Φράνκο, και αντιμετωπίζεται από τους σταλινικούς συντρόφους του ως προδότης.

Ο Κεν Λόουτς κατά την απονομή του Χρυσού Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2006

Εξίσου τολμηρή στη θεματική της είναι και η επόμενη ταινία του «Το τραγούδι της Κάρλα» («Carla's Song», 1996), γύρω από τον έρωτα ενός οδηγού λεωφορείου στη Γλασκόβη με μια προσφυγοπούλα από τη Νικαράγουα που βασανίζεται από εφιάλτες.

Το 2000 παρουσίασε την ταινία «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» («Bread and Roses»), με πρωταγωνιστή τον Άντριαν Μπρόντι, που αναφέρεται στον αγώνα των θυρωρών του Λος Άντζελες για καλύτερες συνθήκες εργασίας και το 2006 κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» («The Wind That Shakes the Barley»), που εξιστορεί τον αγώνα των Ιρλανδών τη δεκαετία του 1920 για την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού.

Δεύτερος «Χρυσός Φοίνικας»

Ο «Ιρλανδέζικος Δρόμος» («Route Irish», 2010) αφηγείται την ιστορία ενός πρώην μισθοφόρου στο Ιράκ, που αρνείται την επίσημη εκδοχή του θανάτου ενός φίλου του, επίσης μισθοφόρου, και αγωνίζεται μόνος του να ανακαλύψει την αλήθεια, ενώ στο «Μερίδιο των Αγγέλων» («The Angels Share», 2012) ένας νεαρός άνεργος πατέρας ανακαλύπτει ότι διαθέτει μια χαρισματική όσφρηση που του επιτρέπει να διακρίνει την υφή και τα αρώματα του ουίσκι κι έτσι του δίνεται η ευκαιρία που ζητούσε για ν’ αλλάξει τη ζωή του. Το 2016 απέσπασε τον δεύτερο «Χρυσό Φοίνικα» του Φεστιβάλ των Καννών με το δράμα «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ» («Ι Daniel Blake»), που αφηγείται την ιστορία ενός ξυλουργού, ο οποίος έχοντας επιβιώσει από ένα καρδιακό επεισόδιο, έρχεται αντιμέτωπος με την κρατική γραφειοκρατία.

Ο Λόουτς συνέχισε να κάνει ντοκιμαντέρ, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα «The Spirit of '45» (2013), για την μεταπολεμική Αγγλία και το «In Conversation with Jeremy Corbyn» (2016), που σκιαγραφεί τον τότε επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος και ομοϊδεάτη του Τζέρεμι Κόρμπιν. Ένα από τα πιο επιτυχημένα και δημοφιλέστερα ντοκιμαντέρ του είναι το «McLibel», που γύρισε το 1997 με τη Φράνι Άρμστρονγκ, με αφορμή τη δίκη για δυσφήμηση που προκάλεσε η McDonald's κατά δύο ακτιβιστών για το περιβάλλον. Μία ιστορία του τύπου «Γολιάθ εναντίον Δαυίδ», με πάνω από 25 εκατομμύρια θεάσεις.


πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας σημαντικός καλλιτέχνη, που δεν τον γνωρίζαμε παρά μόνο μέσα από τα δημιουργήματά του, πληροφορηθήκαμε πως πέθανε (κι αυτό καθυστερημένα) πριν πέντε μέρες, σε ηλικία 95 ετών.

Πρόκειται για τον Gene Deitch ή ολοκληρωμένα Eugene Merril Deitch, αμερικανός-Τσέχος εικονογράφος, animator, καλλιτέχνης κόμικς και σκηνοθέτης ταινιών κινουμένων σχεδίων.

Ο Ντιτς ήταν γνωστός για τη δημιουργία κινούμενων σχεδίων κινούμενων σχεδίων όπως Munro, Tom Terrific και Nudnik, καθώς και το έργο του για τη σειρά Popeye και Tom and Jerry.

Ζούσε από 1959 στην Πράγα, όπου και τελείωσε τη ζωή του.

Στην Τσεχοσλοβακία επισκέφθηκε για ένα ταξίδι δέκα ημερών, γνώρισε την σύζυγό του Zdenka και παρέμεινε για όλη τη ζωή του εκεί.
Γεννήθηκε στο Σικάγο στις 8 Αυγούστου 1924, γιος του πωλητή Τζόζεφ Ντιτς και Ρουθ Ντέλσον Ντιτς. Το 1929, η οικογένεια μετακόμισε στην Καλιφόρνια, και ο Ντίτς πήγε στο σχολείο στο Χόλιγουντ. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Λος Άντζελες το 1942.

Κατά την διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του είχε αποσπάσει πολλά και σημαντικά βραβεία με κορυφαίο το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους για το «Murno» (1960). Λίγα χρόνια αργότερα θα είναι και πάλι υποψήφιος για το ίδιο βραβείο, αυτή τη φορά για τις ταινίες του «Here's Nudnik» and «How to Avoid Friendship». Επιπλέον, το 2004, τιμήθηκε για το σύνολο της προσφοράς του στο animation.

Παράλληλα, κατά την διετία 1961 – 1962, σκηνοθέτησε 13 επεισόδια της αγαπημένης όσο και διαχρονικής σειράς κινουμένων σχεδίων «Tom & Jerry» αλλά και κάποια του επίσης δημοφιλέστατου «Popeye the Sailor», ήρωες που μεγάλωσαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα, δεκαετίες αργότερα, να μεγαλώνουν νέες γενιές παιδιών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν ξέρω ποιοί και πόσοι είναι αυτοί που διατείνονται ότι θα τους χτυπήσει κατακούτελα η κατάθλιψη εξαιτίας της καραντίνας.
Μάλλον εγώ το πήρα ελαφρά, αν εξαιρέσεις την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζω την κατάσταση για τις τραγικές επιπτώσεις σε ανθρώπινες απώλειες αλλά και την καταστρεπτική επίδραση στην οικονομία της χώρας και ειδικά των Ελλήνων. Και φυσικά ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ !!!
Αλλά ξεστράτισα ....  καλά νέα ήθελα να σας δώσω και χάθηκα....

Λοιπόν τα καλά νέα είναι πως οι σινεφίλ (όσοι είμαστε τελοσπάντων και αντιστεκόμαστε ακόμα στα σκουπίδια των περισσότερων δήθεν ψυχαγωγικών εκπομπών της ιδιωτικής τηλεόρασης) θα έχουν την χαρά να δουν σπάνια και πραγματικά δυσεύρετα σίριαλ του ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ Κεν Λόουτς, στο YouTube.
Να θυμίσω για όσους δεν συγκρατούν, ίσως δεν ενδιαφέρονται για τους σκηνοθέτες δημιουργούς των φιλμ που βλέπουν, πως τα δύο τελευταία ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ αριστουργήματά του ήταν το εκπληκτικό "Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ" (προσφέρεται από το WEBTV της ΕΡΤ) και το "Sorry we missed you"

Τώρα, 
ο πιο πολιτικοποιημένος σκηνοθέτης της Βρετανίας, συνδράμοντας την προσπάθεια "Μένουμε σπίτι" ανέβασε  δωρεάν στο κανάλι του στο YouTube, μερικές από τις πολύ επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές που έχει δημιουργήσει.

Ο Κεν Λόουτς, ένας από τους πιο πολιτικοποιημένος και αληθινά σημαντικούς σκηνοθέτες της Βρετανίας, κάνει μια πολύτιμη προσφορά στο παγκόσμιο κοινό του και δίνει στο κανάλι του στο YouTube δωρεάν μερικές από τις δουλειές του για τη βρετανική τηλεόραση. Δεν είναι ταινίες του, αλλά είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά τηλεοπτικά έργα του που έχουν ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία και δεν είναι εύκολο να δει κάποιος, σήμερα, εκτός DVD. Κάποια, μάλιστα, από αυτά που δίνει στο κανάλι του δωρεάν, δεν έχουν ξαναπροβληθεί ποτέ στην τηλεόραση και για πολύ καιρό θεωρούνταν χαμένα.

Τα σίριαλ του Κεν Λόουτς, που είναι κυρίως κοινωνικά δράματα ανθρώπων εργατικής τάξης που έρχονται σε σύγκρουση με την εξουσία, είχαν τρομερή ανταπόκριση από το βρετανικό κοινό (κάποια από αυτά τα έβλεπαν περισσότεροι από 10 εκατομμύρια άνθρωποι) και, λόγω μεγάλης θεαματικότητας και αντιδράσεων από τον κόσμο, γίνονταν θέμα ακόμα και στο Κοινοβούλιο.

Ο Ken Loach έχει κερδίσει δύο φορές τον Χρυσό Φοίνικα, η πρώτη το 2006, για την ταινία The Wind that Shakes the Barley και η δεύτερη το 2016, για την ταινία I, Daniel Blake. Επίσης, έχει κερδίσει δύο φορές το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 1991 με το Riff-Raff και το 1995 με το Land and Freedom.

Ο ίδιος, είναι έντονα πολιτικοποιημένος και στρατευμένος στην Αριστερά, κάτι που αποτυπώνεται στις ταινίες του. Ήταν ένα από τα δημόσια πρόσωπα που μίλησαν εναντίον των πολιτικών του μνημονίου στο ελληνικό ντοκιμαντέρ Catastroika. Επίσης είναι μέλος του Κινήματος για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025.

Αναδημοσιεύουμε από το Lifo:

Το Cathy Come Home του '66, με θέμα την ανεργία που αναγκάζει ένα νεαρό ζευγάρι να μείνει άστεγο, είχε συνεισφέρει στην αλλαγή της νομοθεσίας για τα επιδόματα στη στέγαση στη Βρετανία. Ο Λόουτς είναι από τους πρωτοπόρους του docudrama και από τους δημιουργούς που με τα έργα του δημιούργησαν «σχολή» στην τηλεόραση της δεκαετίας του' 60.

Τα σίριαλ του Κεν Λόουτς είχαν τρομερή ανταπόκριση από το βρετανικό κοινό και, λόγω μεγάλης θεαματικότητας και αντιδράσεων από τον κόσμο, γίνονταν θέμα ακόμα και στο Κοινοβούλιο.

Τα σίριαλ που μπορείς να παρακολουθήσεις αυτήν τη στιγμή ελεύθερα στο κανάλι του στο YouTube είναι με χρονολογική σειρά τα εξής: The End of Arthur's Marriage (1965), Three Clear Sundays (1965), Up the Junction (1965), In Two Minds (1967), The Rank and File (1971) και το The Price of Coal (1977).


The End of Arthur's Marriage

Μία από τις ελάχιστες δουλειές του που δεν είναι αυτό που χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του (ο κοινωνικός ρεαλισμός), αλλά ένα μουσικό σατιρικό δράμα με έντονα σουρεαλιστικά στοιχεία, που προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1965 στο BBC. Το σενάριο έχει γράψει ο ποιητής Christopher Logue. Είναι από τα πιο σπάνια έργα του και μέχρι να κυκλοφορήσει στο box του BBC με τις τηλεοπτικές δουλειές του το 2011, ήταν χαμένο για 46 χρόνια. Την εποχή που προβλήθηκε είχαν προκαλέσει αίσθηση οι γυμνές σκηνές (δείχνει για λίγο έναν ολόγυμνο άντρα) και τα σουρεαλιστικά στιγμιότυπα που περνάνε μάλλον άσχετα μέσα από τη βασική πλοκή. Ένας αφελής άντρας, μαλωμένος με τη γυναίκα του και την οικογένειά της, πρέπει να πάρει τα λεφτά που ο πεθερός του έχει κερδίσει με τη δουλειά του και με πολύ κόπο μια ζωή, για να αγοράσει ένα σπίτι, με την προσδοκία ότι η ιδιοκτησία θα τον κάνει πιο υπεύθυνο και αξιοσέβαστο. Τα παίρνει και τα τρώει σε κραιπάλες και απερίσκεπτα έξοδα με την κόρη του μέχρι τελευταίας πένας.




Three Clear Sundays

Ένα δράμα με την ντοκιμαντερίστικη τεχνική που έγινε ακόμα πιο έντονη στο Up the Junction, αργότερα την ίδια χρονιά, και στο Cathy Come Home την επόμενη. Από τα πιο δημοφιλή έργα του στα Έργα της Τετάρτης του BBC, το οποίο προκάλεσε ολόκληρη καμπάνια εναντίον της θανατικής ποινής που ίσχυε ακόμα στη Βρετανία εκείνη την περίοδο. Το έργο πήρε το όνομά του από τις τρεις Κυριακές που μεσολαβούν από τη στιγμή που επιβάλλεται η ποινή του θανάτου μέχρι να εκτελεστεί ο φυλακισμένος και είναι γραμμένο από τον πρώην θανατοποινίτη James O' Conner που είχε καταδικαστεί σε απαγχονισμό το 1942 και την τελευταία στιγμή πήρε αναστολή. Στο Three Clear Sundays ένας μικροπαραβάτης, ο Τόνι Σέλμπι, σκοτώνει αμυνόμενος έναν γκάνγκστερ από τη συμμορία που του επιτίθεται μέσα στη φυλακή και καταδικάζεται σε θάνατο. Ενώ οι αντιδράσεις στο έργο ήταν πάρα πολλές και οι εφημερίδες έκαναν ολόκληρα θέματα μετά την προβολή του, δεν κατάφερε και πολλά, τουλάχιστον άμεσα, γιατί η ποινή του απαγχονισμού ίσχυε στην Βρετανία μέχρι το 1969.



Up the Junction

Τρεις νεαρές εργάτριες, η Ρούμπι, η Σίλβι και η Αϊλίν βγαίνουν ένα βράδυ σε μια παμπ και συναντούν τρεις νέους άντρες, τον Τέρι, τον Ρον και τον Ντέιβ. Φλερτάρουν, βγαίνουν ραντεβού σε μια μεγάλη υπαίθρια πισίνα και μετά ζευγαρώνουν και κάθε ζευγάρι ακολουθεί τη δικιά του πορεία. Ο Τέρι και η Ρούμπι κάνουν σεξ στο διαμέρισμα της μητέρας της, την ώρα που εκείνη λείπει. Η Ρούμπι μένει έγκυος και καταφεύγει σε παράνομη έκτρωση που της δημιουργεί σοβαρές επιπλοκές. Παρόλο που ο Τέρι και η Ρούμπι συνεχίζουν να βλέπονται μετά την έκτρωση, αρχίζουν τους καυγάδες και μετά από μία μεγάλη λογομαχία, ο Τέρι φύγει τρέχοντας με τη μηχανή, τρακάρει και χάνει τη ζωή του. Η Σίλβι παντρεύεται τον Ρον, αλλά ο γάμος τους έχει προβλήματα. Μια μέρα που η Σίλβι πηγαίνει να συναντήσει τη Ρούμπι και την Αϊλίν σε μια παμπ, ο Ρον την ακολουθεί μέχρι εκεί και κάνουν έναν μεγάλο καυγά στο δρόμο. Ο Ντέιβ είναι ήδη παντρεμένος όταν γνωρίζει την Αϊλίν, αλλά είναι δυστυχισμένος στον γάμο του και βρίσκει στην Αϊλίν την τρυφερότητα που είχε ανάγκη. Όταν τον συλλαμβάνουν για κλοπή, η Αϊλίν του συμπαραστέκεται και μένει πιστή μέχρι την αποφυλάκισή του. Όταν προβλήθηκε το Up the Junction έλαβε ένα σωρό αντιδράσεις για τη σκηνή της έκτρωσης και τουλάχιστον 400 άτομα παραπονέθηκαν για την βρόμικη γλώσσα των πρωταγωνιστών.





In Two Minds

Η Κέιτ Γουίντερ είναι μια νεαρή γυναίκα που πάσχει από σχιζοφρένεια. Είναι σε ένα ψυχιατρείο και δέχεται τη θεραπεία των γιατρών που πειραματίζονται μαζί της, της κάνουν ηλεκτροσόκ και μετά συζητούν τα αποτελέσματα στα μαθήματά τους με τους φοιτητές τους. Γυρισμένο ολόκληρο σε φυσικούς χώρους, εκτός στούντιο και βασισμένο στο θεατρικό έργο του David Mercer, είχε μπερδέψει το κοινό που θεώρησε ότι είναι αληθινή ιστορία. Οι ειδικοί αντέδρασαν γιατί ισχυρίστηκαν ότι οι αντιδράσεις της Κέιτ δεν ήταν ανθρώπου που πάσχει από σχιζοφρένεια, αλλά μιας γυναίκας σε υστερία και κατάθλιψη. Θεώρησαν το έργο ανεύθυνο και βρήκαν απαράδεκτο τον τρόπο που παρουσιάζουν το προσωπικό του ψυχιατρείου να μεταχειρίζονται την Κέιτ. Ο ίδιος ο Mercel είχε νοσηλευτεί μετά από νευρικό κλονισμό και είχε προσωπική εμπειρία με την ψυχανάλυση. Η προβολή του έργου προκάλεσε τέτοια αντιπαράθεση που ο Mercel αναγκάστηκε να εμφανιστεί στην εκπομπή Late Night Line Up του BBC για να αρνηθεί ότι είχε κάποια συγκεκριμένη θεωρία στο μυαλό του όταν το έγραφε.




The Rank and File

Παραγνωρισμένο ακόμα και από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και ελάχιστα γνωστό, το The Rank of File είναι ένα έργο που διαδραματίζεται το 1970 κατά τη διάρκεια της απεργία του Pilkington Glass και δείχνει τη μάχη ανάμεσα στην ιεραρχία και τα σωματεία των εργατών για τις συνθήκες εργασίας στην εταιρεία. Στη Βρετανία οι δεξιές εφημερίδες το χαρακτήρισαν «υπερβολικά κομμουνιστικό» και τα επόμενα χρόνια και ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης το θεώρησαν από τις πιο ατυχείς στιγμές τους.




The Price of Coal

Ένα από τα καλύτερα έργα του για την τηλεόραση, σε δύο μέρη, γυρισμένο ολόκληρο στη διάλεκτο του Yorkshire – προβλήθηκε με υπότιτλους. Το πρώτο επεισόδιο, Meet the People, είναι ένα δράμα με κωμικά στοιχεία που παρουσιάζει τις προετοιμασίες για την επίσημη επίσκεψη του πρίγκιπα Καρόλου στο ανθρακωρυχείο της φανταστικής πόλης Milton Colliery. Οι πανάκριβες προετοιμασίες που γίνονται για να υποδεχτούν το μέλος της βασιλικής οικογένειας είναι τόσο γελοίες που οι εργάτες δεν μπορούν να τις πάρουν στα σοβαρά. Η ηγεσία βλέπει ότι έχουν δίκιο αλλά πρέπει «να παίξει το παιχνίδι». Πρέπει να κατασκευαστούν νέες τουαλέτες για την περίπτωση που χρειαστεί να κάνει την ανάγκη του ο πρίγκιπας και μετά να καταστραφούν, να ζωγραφιστούν τείχη με παραπλανητικές ζωγραφιές, να γραφτούν ηλίθια συνθήματα. Στο δεύτερο επεισόδιο, Back to Reality, που διαδραματίζεται έναν μήνα μετά την περιβόητη επίσκεψη, μία υπόγεια έκρηξη σκοτώνει αρκετούς ανθρακωρύχους, ενώ τα συνεργεία αγωνίζονται να σώσουν τους υπόλοιπους που παραμένουν παγιδευμένοι. Το πιο μεγάλο μέρος της διανομής ήταν stand-up κωμικοί από την ομάδα των εργατών του Yorkshire.

Μέρος πρώτο


Μέρος δεύτερο



Το κανάλι του Κεν Λόουτς ΕΔΩ

5-11 Μαΐου 2020, Αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000, Περαία, Δήμος Θερμαϊκού
Μετά από ενδελεχή παρακολούθηση των παραστάσεων και λεπτομερή αξιολόγησή τους, η Προκριματική Επιτροπή με ομοφωνία επέλεξε τις παραστάσεις που θα διαγωνιστούν στο 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Θερμαϊκού.

Λόγω της ποσότητας και ποιότητας των συμμετοχών και με τη σύμφωνη γνώμη της Οργανωτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ, της Προκριματικής Επιτροπής και της Αντιδημαρχίας Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού Δήμου Θερμαϊκού, αποφασίστηκε από κοινού το διαγωνιστικό μέρος να επεκταθεί κατά μία (1) ημέρα, η οποία θα είναι ταυτόχρονα και η έναρξη του Φεστιβάλ (η ημερομηνία διεξαγωγής παραμένει από 5 έως 11 Μαΐου 2020) και έτσι έχουν προκριθεί έξι (6) ομάδες στο διαγωνιστικό μέρος, έναντι των πέντε της αρχικής πρόβλεψης.

Η λίστα με τις έξι (6) ομάδες που θα διαγωνιστούν είναι:

- Θεατρική Σκηνή Βαρνάβα Δημοτικού Θεάτρου Μαραθώνα με το έργο «Ο Σέντζας» (Παντελής Χορν)

- Θεατρική Ομάδα ENTREMOSOTROS Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης με το έργο «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» (Μιχάλης Ρέππας & Θανάσης Παπαθανασίου)

- Θεατρικός Όμιλος Πάφου με το έργο «Μην περιμένεις ποτέ το τελευταίο λεωφορείο» (Ειρήνη Παππά)

- Θεατρικό Εργαστήρι Πολιτιστικού Εξωραϊστικού Συλλόγου Καλαμαριάς «Η Κηφισιά» με το έργο «Γκόλφω For Ever» (Ντίνος Σπυρόπουλος)

- Θεατρική Ομάδα Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων ΟΑΕΔ με το έργο «Ας ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον» (Συλλογικό)

- Θεατρική Ομάδα Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Φιλύρου με το έργο «Οίκος ενοχής» (διασκευή του έργου «Ράους», Μιχάλης Ρέππας & Θανάσης Παπαθανασίου)



Σημειώνεται ότι η παραπάνω σειρά είναι τυχαία, χωρίς κατάταξη και επιπλέον δεν αντανακλά τη σειρά με την οποία θα παρουσιαστούν τα έργα κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ. Το αναλυτικό πρόγραμμα της διοργάνωσης θα ανακοινωθεί σε μελλοντική ημερομηνία.

Παράλληλα, η Προκριματική Επιτροπή ενέκρινε, με σειρά κατάταξης, τις παρακάτω παραστάσεις ως αναπληρωματικές σε περίπτωση κωλύματος μίας ή περισσοτέρων από τις προκριθείσες ομάδες:

- Α’ αναπληρωματική: Πειραματική Σκηνή Θεατρικών Εργαστηρίων «Μελίνα Μερκούρη» Δήμου Νεάπολης-Συκεών με το έργο «Φλαντρώ (Παντελής Χορν)

- Β΄ αναπληρωματική: Θεατρική Ομάδα Συλλόγου Μικρασιατών-Κιουταχειωτών Φλώρινας «Ο Άγιος Μηνάς» με το έργο «Λωξάντρα» (Μαρία Ιορδανίδου)

- Γ’ αναπληρωματική: Θεατρική Ομάδα «ΘΕΑΤΡΟΚΑΠΗΛΟΙ» Δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης με το έργο «Συμπέθεροι απ’ τα Τίρανα» (Μιχάλης Ρέππας & Θανάσης Παπαθανασίου)

- Δ’ αναπληρωματική: Πειραματική Σκηνή Θεατρικού Εργαστηρίου Σπερχειάδας-Μακρακώμης με το έργο «Καλή αντάμωση» (Γωγώ Ατζολετάκη)



Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» και η Αντιδημαρχία Τουρισμού Αθλητισμού και Πολιτισμού ευχαριστούν όλες τις ομάδες για τη συμμετοχή τους και για την στήριξη που δείχνουν σε αυτή τη φιλόδοξη διοργάνωση, η οποία ελπίζουμε να καθιερωθεί στην καρδιά του θεατρόφιλου κοινού της Θεσσαλονίκης. Η προετοιμασίες του Φεστιβάλ συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς και για οποιαδήποτε εξέλιξη θα υπάρχει έγκαιρη και λεπτομερής ενημέρωση.



Το 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Θερμαϊκού έχει την επίσημη στήριξη του Κέντρου Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στη δεύτερη φάση του περνάει το Φεστιβάλ με την επιλογή των πέντε (5) θεατρικών παραστάσεων, από τις 21 συνολικά που υπέβαλλαν τη συμμετοχή τους στην νέα πολιτιστική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Περαία.

Συμμετοχή δήλωσαν 21 θεατρικές ομάδες από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Το διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ θα γίνει με την παρουσίαση των θεατρικών έργων στο ΚΑΠΠΑ της Περαίας από 5 έως και τις 11 Μαΐου 2020


Ας δούμε τις υποψηφιότητες:

01) Θεατρική Ομάδα Πολιτιστικού Συλλόγου Γερακαρούς – «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (Γιάννη Δαλιανίδης)

02) Θεατρικό Εργαστήρι ΕΣΤΙΑΣ Νέας Σμύρνης «Κάρολος Κουν» – «Της Ελλάδας θεατρίνοι» (Συλλογικό)

03) Θεατρική Ομάδα «Διθύραμβος εξ' αμάξης» – «Άντε!» (Αφροδίτη Ιωάννου & Ιωάννα Κατσαρού)

04) Θεατρική Ομάδα ENTREMOSOTROS Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης – «Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» (Μιχάλης Ρέππας & Θανάσης Παπαθανασίου)

05) Θεατρική Ομάδα Συλλόγου Κιουταχειωτών-Μικρασιατών Φλώρινας «Ο Άγιος Μηνάς» – «Λωξάντρα» (Μαρία Ιορδανίδου)

06) Θεατρικό Εργαστήρι Πολιτιστικού Εξωραϊστικού Συλλόγου Καλαμαριάς «Η Κηφισιά» – «Γκόλφω For Ever» (Ντίνος Σπυρόπουλος)

07) Θεατρική Ομάδα «ΘΕΑΤΡΟΚΑΠΗΛΟΙ» Δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης – «Συμπέθεροι απ’ τα Τίρανα» (Μιχάλης Ρέππας & Θανάσης Παπαθανασίου)

08) Θεατρική Ομάδα «Alter Ego» Δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης – «Ποιος σκότωσε τον Ουίλιαμ;» (Λίλιαν Δημητρακοπούλου)

09) Θεατρική Ομάδα Φάρου Τυφλών Ελλάδος – «Φαύστα» (Μποστ)

10) Θεατρικός Όμιλος Πάφου – «Μην περιμένεις ποτέ το τελευταίο λεωφορείο» (Ειρήνη Παππά)

11) Θεατρική Ομάδα Μυγδονίας «Θεατροποινίτες» – «Ιστορίες Ανθρώπων» (Συλλογικό)

12) Θεατρική Ομάδα Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Φιλύρου – «Οίκος ενοχής» (διασκευή του έργου «Ράους» των Μιχάλη Ρέππα & Θανάση Παπαθανασίου)

13) Θεάτρου Περιπέτεια – «Εσωτερικαί ειδήσεις» (Μάριος Ποντίκας)

14) Θεατρική Ομάδα In Art – «Το μεγάλο μπέρδεμα» (Θανάσης Πέντσος)

15) Πειραματική Σκηνή Θεατρικών Εργαστηρίων «Μελίνα Μερκούρη» Δήμου Νεάπολης-Συκεών – «Φλαντρώ» (Παντελής Χορν)

16) Θεατρική Ομάδα Ενηλίκων Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Μενεμένης «Θεατρολόγειον» – «Όποιος δουλεύει πάει μπροστά… με μέσο» (διασκευή του έργου «Η κόμισσα της φάμπρικας» των Κώστα Πρετεντέρη & Ασημάκη Γιαλαμά)

17) Θεατρική Ομάδα Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – «Ας ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον» (Συλλογικό)

18) Θεατρική Ομάδας ΛΗΝΟΣ Εργαζομένων Γενικού Νοσοκομείου «Γεώργιος Παπανικολάου» – «Βότκα Μολότωφ» (Αντόν Τσέχωφ σε διασκευή Νηλ Σάιμον)

19) Θεατρική Σκηνή Βαρνάβα Δημοτικού Θεάτρου Μαραθώνα – «Ο Σέντζας» (Παντελής Χορν)

20) Θεατρική Ομάδα Άνω Λιοσίων «Υπερφωτισμένοι» – «Μετασεισμική ακολουθία ή Πώς την κάνουν οι Κινέζοι» (Γιάννης Γαλανόπουλος)

21) Πειραματική Σκηνή Θεατρικού Εργαστηρίου Σπερχειάδας-Μακρακώμης – «Καλή αντάμωση» (Γωγώ Ατζολετάκη)



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο αγαπημένος ηθοποιός τις τελευταίες εβδομάδες είχε εισαχθεί στην καρδιολογική κλινική του νοσοκομείου Αττικόν, μετά από καρδιακό επεισόδιο και νοσηλευόταν στη ΜΕΘ με λοίμωξη του αναπνευστικού.



Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Βουτσάς σε ηλικία 88 ετών.

Ο αγαπημένος ηθοποιός τις τελευταίες εβδομάδες είχε εισαχθεί στην καρδιολογική κλινική του νοσοκομείου Αττικόν μετά από καρδιακό επεισόδιο και νοσηλευόταν στη ΜΕΘ με λοίμωξη του αναπνευστικού.

Το τελευταίο ιατρικό δελτίο για τον πολυαγαπημένο Κώστα Βουτσά, που άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα στη ΜΕΘ, εξέδωσε η διοίκηση του νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ», στο οποίο νοσηλευόταν τις τελευταίες 19 ημέρες.

«Ο Κώστας Βουτσάς εισήχθη στο Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ» στις 7 Φεβρουαρίου 2020 με λοίμωξη του αναπνευστικού και σημαντική καρδιακή και αναπνευστική δυσλειτουργία, που οδήγησαν σε διασωλήνωση και εισαγωγή στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ετέθη σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και της νεφρικής λειτουργίας. Η κατάστασή του σταθεροποιήθηκε αρχικά, αλλά την 24η Φεβρουάριου το βράδυ παρουσίασε σημαντική επιδείνωση που εξελίχθηκε σε πολυοργανική ανεπάρκεια και κατέληξε πάρα τις γενόμενες θεραπευτικές παρεμβάσεις, στις 26/02/2020 στις 02:24» αναφέρει το ιατρικό δελτίο.

Η ζωή και το έργο του Κώστα Βουτσά

Οπως μεταδίδει ο Ant1, ο Κώστας Βουτσάς γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931 στην Αθήνα (Βύρωνας) από προσφυγική οικογένεια και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεων του πατέρα του. Το επώνυμο της οικογένειάς του ήταν Σαββόπουλος, επικράτησε όμως το Βουτσάς λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας του παππού του (βουτσάς= αυτός που κατασκευάζει βουτσιά, δηλαδή βαρέλια).

Από μικρός είχε το σαράκι του ηθοποιού και μεγαλώνοντας γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Στην Θεσσαλονίκη έκανε και τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις με τοπικούς και στην συνέχεια με περιοδεύοντες θιάσους. Στον κινηματογράφο ντεμπουτάρισε το 1953 στην κωμωδία του Γιώργου Λαζαρίδη «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται».

Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση

Στα τέλη της δεκαετίας του ’ 50, εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα, ύστερα από πρόταση της γνωστής πρωταγωνίστριας της εποχής Καλής Καλό για να εμφανιστεί μαζί της στο θέατρο «Περοκέ». Εκεί τον είδε ο Αλέκος Σακελλάριος και του έδωσε έναν μικρό ρόλο στην ταινία του « Η κυρά μας η μαμμή» (1958), που αποτέλεσε το διαβατήριο για την ένταξή του στην Φίνος Φιλμ.

Το 1961, είναι η χρονιά της καταξίωσης για τον Κώστα Βουτσά. Εμφανίστηκε σε δύο ταινίες της Φίνος Φιλμ, «Η Αλίκη στο Ναυτικό» του Αλέκου Σακελλάριου και «Ο Σκληρός Άνδρας», του Γιάννη Δαλιανίδη, ο οποίος του εμπιστεύτηκε ένα κωμικό ρόλο στην κατά τ’ άλλα επόμενη δραματική ταινία του «Ο Κατήφορος», που άρχισε να προβάλλεται στα τέλη της ίδιας χρονιάς. Η ταινία όχι μόνο έσπασε ταμεία, αλλά απογείωσε τις καριέρες των πρωταγωνιστών της Ζωής Λάσκαρη, Νίκου Κούρκουλου και φυσικά του Κώστα Βουτσά, ενώ καθιέρωσε τον Γιάννη Δαλιανίδη ως ένα από τους εμπορικότερους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου.

Τα επόμενα χρόνια πρωταγωνίστησε σε αξέχαστες κωμωδίες, πραγματοποιώντας σπουδαίες ερμηνείες. Οι ατάκες του άφησαν εποχή («Έχω και κότερο πάμε μια βόλτα;», «Κααατίνα σαλααμάκι») και οι καρπαζιές του στον Αλέκο Τζανετάκο και τον Σωτήρη Τζεβελέκο δημιούργησαν σχολή. Κάποιοι από τους ρόλους του, που μένουν αξέχαστοι είναι ο μικροαστός στο «Ανθρωπάκι», ο νιόπαντρος στη «Νύχτα Γάμου», ο τεμπέλης γιος στη «Χαρτοπαίχτρα», ο λαϊκός ποδοσφαιριστής στο «Μια Κυρία στα Μπουζούκια», ο μικροαπατεώνας στον «Γόη», ο γιαλαντζί Άραβας στο «Ξυπόλητος Πρίγκηψ» και ο Ράμογλου με το κότερο, στο «Κορίτσια για Φίλημα». Στα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη, άφησε τη σφραγίδα του σε δύο τραγούδια, το «Φσσστ, μπόινγκ!» («Κάτι να καίει») και το «Αψού, γείτσες!» ( «Κορίτσια για φίλημα»).

Θέατρο, τηλεόραση και βιντεοταινίες

Την δεκαετία του ’80 έπαιξε σε βιντεοταινίες, αλλά πέρασε και στην αντίπερα όχθη του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, όπως και ο Θανάσης Βέγγος, ερμηνεύοντας πιο απαιτητικούς ρόλους σε ταινίες του σκηνοθέτη Βασίλη Βαφέα. Ξεχωρίζει ο ρόλος του μικροαστού λογιστή στην κοινωνική ταινία του Βαφέα «Ο Έρωτας του Οδυσσέα», για την οποίον τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1984. Η ταινία εκπροσώπησε την Ελλάδα στο «Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών» του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1985 και ένα χρόνο αργότερα μεταδόθηκε ως μίνι σειρά από την ΕΡΤ.

Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε το 1973 με την σειρά του Κώστα Πρετεντέρη «Ονειροπαρμένος» (ΕΡΤ), που ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες εκείνων των χρόνων.Συνέχισε με δημοφιλείς σειρές, όπως «Το Ημερολόγιο ενός Θυρωρού» (ΥΕΝΕΔ, 1979), και «Ο Ανδροκλής και τα Λιοντάρια του» (ΕΡΤ, 1985).

Παράλληλα, ξεδίπλωσε το κωμικό του ταλέντο σε όλα τα είδη του θεάτρου – πρόζα, επιθεώρηση, μιούζικαλ. Ενδεικτικά, έπαιξε σε κωμωδίες του Νίκου Τσιφόρου («Αγάπη μου Παλιόγρια», που γυρίστηκε και επιτυχημένη ταινία με τον ίδιο και την Ξένια Καλογεροπούλου, «Οι Απάνω και οι Κάτω»), του Κώστα Πρετεντέρη (« Ο νονός μου ο διάβολος», «Ο καπετάν Κώστας στο Πόρτο-Λιμπερτά») του Ασημάκη Γιαλαμά (Μπαμπά, ποιός είναι ο μπαμπάς μου;»), αλλά σε έργα των Μολιέρου «Ο Αρχοντοχωριάτης» και Ντάριο Φο («Όποιος κλέβει ένα πόδι κερδίζει στην αγάπη»). Ο Κώστας Βουτσάς έπαιξε, επίσης, σε κωμωδίες του Αριστοφάνη («Θεσμοφοριάζουσες», «Σφήκες», «Όρνιθες») με μεγάλη επιτυχία και με κοσμοσυρροή στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

Λάτρης του ωραίου φύλου ο Κώστας Βουτσάς είχε νυμφευτεί τέσσερις φορές. Ο πρώτος του γάμος ήταν με την ηθοποιό και χορεύτρια Έρρικα Μπρόγιερ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Σάντρα. Ακολούθησε ένας δεύτερος γάμος με την επιχειρηματία Θεανώ Παπασπύρου, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Θεοδώρα και την Νικολέτα, ένας τρίτος με την ηθοποιό Εύη Καραγιάννη και τέλος ο τέταρτος με την κατά 39 χρόνια μικρότερή του ηθοποιό Αλίκη Κατσαβού με την οποία έχει αποκτήσει ένα γιο, τον Φοίβο. Θετός γιος του είναι ο ηθοποιός Άνθιμος Ανανιάδης, γιος της Εύης Καραγιάννη από προηγούμενο γάμο της.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού & του ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ. Δήμου Θερμαϊκού.

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020 | Ώρα 20:00 

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΑΝΟΜΗΣ 

«ΖΩΕΣ ΓΙΑ ΦΑΓΩΜΑ» του Σάκη Σερέφα 

Έξι μονόπρακτα για τη μνήμη που τρώγεται 

από τη Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. 

Φύρδην Μίγδην» 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Έξι μονόπρακτα για τη μνήμη που τρώγεται από τη Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην»

Υπόθεση:

Ιστορίες ανθρώπων που κάποια τροφή σημάδεψε μοιραία το μέσα τους. Τα όνειρά τους. Το μυαλό τους. Τα πάθη τους. Τα πένθη τους. Άνθρωποι στους οποίους κάποιες τροφές έχουν ταυτιστεί στη μνήμη τους με κάποιο μοιραίο συμβάν. Αγαπημένοι νεκροί, ματαιωμένοι έρωτες, γενέθλιοι τόποι, απόντα σώματα, σβησμένες επιθυμίες, σημαδεύονται μέσα στις ψυχές τους με κάποια τροφή.
Μια γυναίκα τρώει γαρίδες με πλιγούρι και θυμάται τη μάνα της. Μια άλλη δίνει λύση σε προβλήματα γάμου με… ένα λόφο παγωτό. Ένας γέρος προτιμά το κόκκινο περιτύλιγμα του ροξ από τα λιαστά ντοματάκια με κουρκούτι. Ένας δάσκαλος τρώει γλυκάδια ψαριών και δακρύζει. Δυο ήρωες ενός έργου έχουν 15 λεπτά για να φτιάξουν τις δικές τους αναμνήσεις, γευστικές και μη. Ένα ρεμάλι χρεώνει σάντουιτς σολομού σε μια αφελή γυναίκα για ένα εφηβικό φιλί στο παγκάκι.
Άλλωστε, σε όλους μας δε συμβαίνει αυτό; Η παρουσία κάποιων προσώπων στη ζωή μας δε συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο φαγητό που φάγαμε από τα χέρια τους; Ή που μας το στέρησαν, για πάντα, με την απουσία τους;

ΠΑΙΖΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά):
Χρήστος Δελτσίδης, Νάνσυ Δρούγκα, Μαρία Καλογήρου, Σωτηρία Κατούνα, Μάνος Κανταλάς, Νίκος Κρητικός, Χαρά Μαζίδη, Αντιγόνη Μαυρίδου, Γιώργος Μπάκας, Θανάσης Ραλλίδης, Χρήστος Σπυρίδης
ΤΡΑΓΟΥΔΑ η Σωτηρία Κατούνα.
ΧΟΡΕΥΕΙ η Νάνσυ Δρούγκα.

Συντελεστές

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ/ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώτα Αλεξοπούλου
ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Νόννα Ιωαννίδου
ΣΥΝΔΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ/ΣΤΙΧΟΙ: Μαρία Καλογήρου
ΠΙΑΝΟ: Νόννα Ιωαννίδου
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: Νάνσυ Δρούγκα
ΣΚΗΝΙΚΑ/ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην»
ΑΦΙΣΑ/ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: Μάνος Κανταλάς
Για τα σκηνικά της παράστασης χρησιμοποιούνται έπιπλα που έγιναν δωρεά στη Θεατρική Ομάδα εις μνήμης της κας Γαβριέλλας Μιχαήλ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πιστεύουμε πως  ικανοποιημένος έμεινε ο συγγραφέας Σάκης Σερέφας από την θεατρική απόδοση των έξι μονόπρακτών του, από τον χαρισματικό ερασιτεχνικό θίασο των Φύρδην - Μίγδην, χθες το βράδυ στο κατάμεστο ΚΑΠΠΑ, στην Περαία.

Ιδιαίτερα ευχαριστημένοι, δεόντως ψυχαγωγούμενοι, φορτωμένοι με πολλαπλά συναισθήματα και αφού γέλασαν με την ψυχή τους έφυγαν οι θεατές της παράστασης.




Ο ερασιτεχνικός θίασος από την Αγία Τριάδα  
μας εκπλήσσει ευχάριστα σε κάθε νέα του προσπάθεια, αφού καταφέρνει να ανεβάζει επίπεδα στην ερμηνεία ρόλων των ηθοποιών του, αλλά κυρίως με την επιλογή και το στήσιμο των θεατρικών παραστάσεων.


Αφοριστικά να πούμε πως όσοι δεν είδαν τις "ΖΩΕΣ ΓΙΑ ΦΑΓΩΜΑ" απλά έχασαν και ότι ελπίζουμε να παρουσιαστεί και άλλες φορές η παράσταση τουλάχιστον στον Δήμο Θερμαϊκού, για να μπορέσουν να την απολαύσουν οι χθεσινοί απόντες.



Ήταν σημαντική για τους θεατές επίσης η παρουσία του θεατρικού συγγραφέα, ποιητή, λογοτέχνη και Σαλονικιού Σάκη Σερέφα, που γοήτευσε με την απλότητα και τις αυτοσαρκαστικές πινελιές του, κατά την απονομή τιμητικής πλακέτας που του επιδόθηκε ως αναγνώριση για το συνολικό του έργο που βρίθει πολλαπλών βραβείων και διακρίσεων.

Η πρότασή του για ετήσια βράβευση σε διακεκριμένους δημιουργούς ανήμερα του "Ασώτου" νομίζουμε πως θα πρέπει να υιοθετηθεί από την δοίκηση του Δήμου και ίσως δημιουργηθεί ένας νέος πολιτιστικός θεσμός στον τόπο.

Κατά τα άλλα είναι μάλλον φαίνεται αναπόφευκτο κοντά στον βασιλικό να ποτίζεται και η γλάστρα κάθε φορά. Να συστήσουμε σε όσους κατά συνήθεια ψάχνουν να απευθύνουν ανούσιους συνήθως χαιρετισμούς  να παραμένουν σιωπηλοί θεατές και να μην επιζητούν την προβολή της παρουσία τους. 








* Οι φωτο από Christos Siampalis 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020, στις 19:00, το κτήμα Γεροβασιλείου φιλοξενεί τον σκηνοθέτη Σύλλα Τζουμέρκα:

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Κέντρο, σκιά, λάμψεις, πεζότητα και ύψος

Πώς ξεκινά η δημιουργία ενός χαρακτήρα στο σινεμά; Πώς αναπτύσσεται στη συνέχεια η δράση, η φύση και η λειτουργία του και πώς εμπλουτίζεται από την προσωπική μας εμπειρία και την έρευνα; Πώς εξελίσσεται με τη σκηνοθεσία, τη δουλειά με τους ηθοποιούς, το κοστούμι, στο ίδιο το γύρισμα; Ένα σεμινάριο για την κατασκευή κινηματογραφικών (και όχι μόνο) χαρακτήρων.

Στο πλαίσιο της συνάντησης, το Μουσείο Οίνου θα είναι επισκέψιμο 18:00-19:00.
Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο café του μουσείου.

Είσοδος ελεύθερη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνεχίζονται οι παραστάσεις της θεατρικής παράστασης "ΖΩΕΣ ΓΙΑ ΦΑΓΩΜΑ" του Σάκη Σερέφα, από την θεατρική ομάδα Φύρδην Μίγδην.

Μετά την επιτυχή παρουσίαση του έργου, με ασφυκτικά γεμάτη την αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και στις δύο παραστάσεις του Σαββατοκύριακου 1 & 2 Φεβρουαρίου, σήμερα η δραστήρια θεατρική ομάδα ανεβάζει το έργο στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης, στις 8 μμ.

Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου στις 8 μμ ο θίασος θα το παρουσιάσει για πρώτη φορά, εντός των τειχών, για τους κατοίκους του Δήμου Θερμαϊκού, στο θέατρο ΚΑΠΠΑ.

Μάλιστα σ'αυτή την παράσταση θα παραβρεθεί ο συγγραφέας Σάκης Σερέφας, ο οποίος θα τιμηθεί για το έργο του και την προσφορά του στην τέχνη του θεάτρου και της συγγραφής από την Αντιδημαρχία Τουρισμού, Αθλητισμού και Πολιτισμού Δήμου Θερμαϊκού και τη Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην».

Το θεατρικό έργο του Σάκη Σερέφα ΖΩΕΣ ΓΙΑ ΦΑΓΩΜΑ αποτελείται από έξι μονόπρακτα με κοινό θέμα τη μνήμη που τρώγεται.

Υπόθεση:

Ιστορίες ανθρώπων που κάποια τροφή σημάδεψε μοιραία το μέσα τους. Τα όνειρά τους. Το μυαλό τους. Τα πάθη τους. Τα πένθη τους. Άνθρωποι στους οποίους κάποιες τροφές έχουν ταυτιστεί στη μνήμη τους με κάποιο μοιραίο συμβάν. Αγαπημένοι νεκροί, ματαιωμένοι έρωτες, γενέθλιοι τόποι, απόντα σώματα, σβησμένες επιθυμίες, σημαδεύονται μέσα στις ψυχές τους με κάποια τροφή.

Μια γυναίκα τρώει γαρίδες με πλιγούρι και θυμάται τη μάνα της. Μια άλλη δίνει λύση σε προβλήματα γάμου με… ένα λόφο παγωτό. Ένας γέρος προτιμά το κόκκινο περιτύλιγμα του ροξ από τα λιαστά ντοματάκια με κουρκούτι. Ένας δάσκαλος τρώει γλυκάδια ψαριών και δακρύζει. Δυο ήρωες ενός έργου έχουν 15 λεπτά για να φτιάξουν τις δικές τους αναμνήσεις, γευστικές και μη. Ένα ρεμάλι χρεώνει σάντουιτς σολομού σε μια αφελή γυναίκα για ένα εφηβικό φιλί στο παγκάκι.

Άλλωστε, σε όλους δε συμβαίνει αυτό; Η παρουσία κάποιων προσώπων στη ζωή μας δε συνδέετε με κάποιο συγκεκριμένο φαγητό που φάγαμε από τα χέρια τους;Ή η απουσία τους δε μας στέρησε για πάντα εκείνη την αγαπημένη αίσθηση;

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Χρήστος Δελτσίδης, ΝάνσυΔρούγκα, Μαρία Καλογήρου, Σωτηρία Κατούνα, Μάνος Κανταλάς, Νίκος Κρητικός, Χαρά Μαζίδη, Αντιγόνη Μαυρίδου, Γιώργος Μπάκας, Θανάσης Ραλλίδης, Χρήστος Σπυρίδης

Τραγουδά η Σωτηρία Κατούνα.
Χορεύει η Νάνσυ Δρούγκα.

Ακούγονται τα τραγούδια: «Συνταγές μαγειρικής» (Χαΐνηδες), «Τον εαυτό του παιδί» (Μάριος Φραγκούλης)

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία/Μουσική επιμέλεια: Γιώτα Αλεξοπούλου
Διασκευή μουσικής: Νόννα Ιωαννίδου
Εισαγωγικά κείμενα/Στίχοι: Μαρία Καλογήρου
Πιάνο: Νόννα Ιωαννίδου
Χορογραφία: Νάνσυ Δρούγκα
Κοστούμια/Σκηνικά: Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην»
Αφίσα/Πρόγραμμα: Μάνος Κανταλάς

Η Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην» του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας παρουσιάζει την παράσταση «Ζωές για φάγωμα» του Σάκη Σερέφα, σε σκηνοθεσία Γιώτας Αλεξοπούλου. Αποτελείται από 6 μονόπρακτα για τη μνήμη που τρώγεται.
Το Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020, με ώρα έναρξης 20.00 μμ στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης.
Με είσοδος ελεύθερη, αντί εισιτηρίου προσφορά τροφίμων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο .

Υπόθεση:

Ιστορίες ανθρώπων που κάποια τροφή σημάδεψε μοιραία το μέσα τους. Τα όνειρά τους. Το μυαλό τους. Τα πάθη τους. Τα πένθη τους. Άνθρωποι στους οποίους κάποιες τροφές έχουν ταυτιστεί στη μνήμη τους με κάποιο μοιραίο συμβάν. Αγαπημένοι νεκροί, ματαιωμένοι έρωτες, γενέθλιοι τόποι, απόντα σώματα, σβησμένες επιθυμίες, σημαδεύονται μέσα στις ψυχές τους με κάποια τροφή.

Μια γυναίκα τρώει γαρίδες με πλιγούρι και θυμάται τη μάνα της. Μια άλλη δίνει λύση σε προβλήματα γάμου με… ένα λόφο παγωτό. Ένας γέρος προτιμά το κόκκινο περιτύλιγμα του ροξ από τα λιαστά ντοματάκια με κουρκούτι. Ένας δάσκαλος τρώει γλυκάδια ψαριών και δακρύζει. Δυο ήρωες ενός έργου έχουν 15 λεπτά για να φτιάξουν τις δικές τους αναμνήσεις, γευστικές και μη. Ένα ρεμάλι χρεώνει σάντουιτςσολομού σε μια αφελή γυναίκα για ένα εφηβικό φιλί στο παγκάκι.

Άλλωστε, σε όλους δε συμβαίνει αυτό; Η παρουσία κάποιων προσώπων στη ζωή μας δε συνδέετε με κάποιο συγκεκριμένο φαγητό που φάγαμε από τα χέρια τους;Ή η απουσία τους δε μας στέρησε για πάντα εκείνη την αγαπημένη αίσθηση;

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Χρήστος Δελτσίδης, ΝάνσυΔρούγκα, Μαρία Καλογήρου, Σωτηρία Κατούνα, Μάνος Κανταλάς, Νίκος Κρητικός, Χαρά Μαζίδη, Αντιγόνη Μαυρίδου, Γιώργος Μπάκας, Θανάσης Ραλλίδης, Χρήστος Σπυρίδης

Τραγουδά η Σωτηρία Κατούνα.
Χορεύει η Νάνσυ Δρούγκα.

Ακούγονται τα τραγούδια: «Συνταγές μαγειρικής» (Χαΐνηδες), «Τον εαυτό του παιδί» (Μάριος Φραγκούλης)

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία/Μουσική επιμέλεια: Γιώτα Αλεξοπούλου
Διασκευή μουσικής: Νόννα Ιωαννίδου
Εισαγωγικά κείμενα/Στίχοι: Μαρία Καλογήρου
Πιάνο: Νόννα Ιωαννίδου
Χορογραφία: Νάνσυ Δρούγκα
Κοστούμια/Σκηνικά: Θεατρική Ομάδα «Φύρδην Μίγδην»
Αφίσα/Πρόγραμμα: Μάνος Κανταλάς




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Αναμφισβήτητα έχουμε άξιες θεατρικές ομάδες που επανειλημμένως μας (απ)έδειξαν την εθελοντική τους άριστη δουλειά, και που πλείστες φορές δεν θα είχαν τίποτε να ζηλέψουν από παραστάσεις επαγγελματιών ηθοποιών. Στα κινηματογραφικά όμως τι γίνεται; Η ιδέα σύστασης μιας κινηματογραφικής ομάδας στον Δήμο μας πλανιέται εδώ και μερικά χρόνια και θα έβρισκε ανταπόκριση σε άτομα, που θα είχαν την χαρά και το ενδιαφέρον της κινηματογραφικής δημιουργίας. Οι συζητήσεις επί συζητήσεων τουλάχιστον απ΄ ό,τι είδα και οι όποιοι προβληματισμοί στο θέμα αυτό, συνάντησαν την σύμφωνη μεν γνώμη πολλών, λέγοντας μάλιστα κάποιοι πως μια τέτοια ομάδα θα ήταν ίσως και πολιτιστικά απαραίτητη, αλλά και τον προβληματισμό τους συνάμα για το ποιος θα αναλάβει τον συντονισμό της.

Ως δημιουργοί λοιπόν ταινιών μ.μ. θα μπορούν(μπορούμε) να συμμετάσχουν ερασιτέχνες και μη, σεναριογράφοι, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και φωτογράφοι, μουσικοί και κάθε ένας που θα ήταν συνεργάσιμος με τους υπολοίπους. Εδώ πρέπει να πούμε, πως το Διεθνές Φεστιβάλ των 2-λεπτων ταινιών επί 8 χρόνια, ήταν μια πολιτιστική διοργάνωση που ξέφευγε από τα συνήθη. Δυστυχώς η άμεση αυτή επαφή με κάποιους δημιουργούς, οι οποίοι είχαν και μια ευκαιρία έκφρασης της τέχνης τους, χάθηκε. Τονίζουμε πως μια τέτοια ομάδα δεν θα είναι μια ομάδα σινεφίλ, δεν θα έχει "προεδριλίκια" και "γενικούς γραμματείς", εισφορές μελών, αρχαιρεσίες και ότι άλλο έχουν επίσημοι σύλλογοι.

Εδώ κάνουμε το "κέφι" μας και χαιρόμαστε για το χόμπυ και την συνεισφορά μας. Σε σχετικές συζητήσεις που είχα με τον Αντιδήμαρχο Πολιτιστικών κ. Παναγιώτη Τροκάνα, αυτός απέκλεισε - προς το παρόν τουλάχιστον - την αναβίωση του Φεστιβάλ. Αντιθέτως είχα την επανειλημμένη διαβεβαίωσή του, πως το ΔΗΠΠΑΚΥΘ θα "αγκαλιάσει" μια τέτοια πρωτοβουλία δημιουργών και θα γίνει αρωγός σ΄αυτήν την πολιτιστική πρόταση και προσπάθεια, με ότι μπορεί να είναι εφικτό και πραγματοποιήσιμο εκ μέρους του.

Όσοι λοιπόν θα έβρισκαν ενδιαφέρουσα μια τέτοια ομάδα, τους προσκαλώ να έρθουν σε επαφή μαζί μου στο κιν. 6945333259 και στο 2392026250. Το μέϊλ μου είναι gnborn2shoot@gmail.com και θα χαιρόμουν να μου γράψουν κάποιες σκέψεις τους για την όποια τους καλλιτεχνική εθελοντική συμμετοχή τους σε μια τέτοια ομάδα.

Τι λέτε λοιπόν; Πάμε για "Οσκαρ", "Χρυσό φοίνικα" η κάνουμε απλώς με ευχαρίστηση κάτι δημιουργικό;



Για τους νοσταλγούς (και όχι μόνον) του Φεστιβάλ των 2-λεπτων ταινιών, δείτε στιγμιότυπα από την 5η διοργάνωση καθώς και την ταινία εκτός συναγωνισμού "Πες ένα "Σ΄αγαπώ!"", πατώντας ΕΔΩ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετά την απονομή των Βραβείων του Σωματείου Ηθοποιών στις ΗΠΑ (Screen Actors Guild Awards) 2020 όλα τα φώτα είναι στραμμένα στα Όσκαρ.

Η τελετή των Όσκαρ θα γίνει τα ξημερώματα της 10ης Φεβρουαρίου (ώρα Ελλάδας) στο Dolby Theater και έχει ενδιαφέρον να δούμε κάποια στοιχεία που αφορούν τη μεγάλη βραδιά.

-Φέτος για δεύτερη φορά η τελετή δεν θα έχει κεντρικό παρουσιαστή.

- 17 ταινίες έχουν λάβει πολλαπλές υποψηφιότητες

- Η ταινία «Τζόκερ» έχει τις περισσότερες υποψηφιότητες που είναι 11.

- Ακολουθούν με 10 υποψηφιότητες «Ο Ιρλανδός», το «1917» και το «Κάποτε... στο Χόλιγουντ».

- 6 υποψηφιότητες εχουν οι ταινίες "Jojo Rabbit", «Μικρές Κυρίες», «Ιστορία Γάμου» και «Παράσιτα».

- Τέλος, είναι μία από τις σπάνιες φορές που ηθοποιός έχει διπλή υποψηφιότητα και διπλή ευκαιρία να κερδίσει το πολυπόθητο αγαλματάκι. Ο λόγος για τη Σκάρλετ Γιόχανσον η οποία έχει υποψηφιότητα για Όσκαρ Α Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Ιστορία Γάμου», ενώ είναι υποψήφια και για Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Τζότζο».
REUTERS

Η τελευταία φορά που είχε συμβεί ξανά ήταν στα Όσκαρ 2008 όταν η Κέιτ Μπλάνσετ είχε δύο υποψηφιότητες, μία για την ταινία «Elizabeth: The Golden Age» και μία για την ταινία «I’m Not There», ωστόσο δεν πήρε κανένα αγαλματάκι. REUTERS

Όλες οι υποψηφιότητες

Υποψηφιότητες Όσκαρ Καλύτερης ταινίας:
Ford v Ferrari
The Irishman
Jojo Rabbit
Joker
Little Women
Marriage Story
1917
Once Upon a Time in Hollywood
Parasite

Υποψηφιότητες Όσκαρ Α Ανδρικού Ρόλου:
Αντόνιο Μπαντέρας “Pain and Glory”
Λεονάρντο Ντι Κάπριο “Once Upon a Time in Hollywood”
Ανταμ Ντράιβερ “Marriage Story”
Χοακίν Φοίνιξ “Joker”
Τζόναθαν Πράις “The Two Popes”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Α Γυναικείου Ρόλου:
Σύνθια Ερίβο “Harriet”
Σκάρλετ Γιόχανσον “Marriage Story”
Σαοΐρζε Ρόναν “Little Women”
Σαρλίζ Θερόν “Bombshell”
Ρενέ Ζελβέγκερ “Judy”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Β Ανδρικού Ρόλου:
Τομ Χανκς, “A Beautiful Day in the Neighborhood”
Άντονι Χόπκινς, “The Two Popes”
Αλ Πατσίνο, “The Irishman”
Τζο Πέσι, “The Irishman”
Μπραντ Πιτ, “Once Upon a Time in Hollywood”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Β Γυναικείου Ρόλου:
Κάθι Μπέιτς, “Richard Jewell”
Λόρα Ντερν, “Marriage Story”
Σκάρλετ Γιόχανσον, “Jojo Rabbit”
Φλόρενς Πακ, “Little Women”
Μαργκότ Ρόμπι, “Bombshell”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Σκηνοθεσίας:
Μάρτιν Σκορτσέζε, “The Irishman”
Τοντ Φίλιπς, “Joker”
Σαμ Μέντες, “1917”
Κουέντιν Ταραντίνο, “Once Upon a Time in Hollywood”
Μπονγκ Χουν Χο, “Parasite”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Κινουμένων Σχεδίων:
“How to Train Your Dragon: The Hidden World” Dean DeBlois
“I Lost My Body” Jeremy Clapin
“Klaus” Sergio Pablos
“Missing Link” Chris Butler
“Toy Story 4” Josh Cooley

Υποψηφιότητες Όσκαρ Κινουμένων Σχεδίων μικρού μήκους:
“Dcera,” Daria Kashcheeva
“Hair Love,” Matthew A. Cherry
“Kitbull,” Rosana Sullivan
“Memorable,” Bruno Collet
“Sister,” Siqi Song

Υποψηφιότητες Όσκαρ Διασκευασμένου σεναρίου:
“The Irishman,” Steven Zaillian
“Jojo Rabbit,” Taika Waititi
“Joker,” Todd Phillips, Scott Silver
“Little Women,” Greta Gerwig
“The Two Popes,” Anthony McCarten

Υποψηφιότητες Όσκαρ Πρωτότυπου σεναρίου:
“Knives Out,” Rian Johnson
“Marriage Story,” Noah Baumbach
“1917,” Sam Mendes and Krysty Wilson-Cairns
“Once Upon a Time in Hollywood,” Quentin Tarantino
“Parasite,” Bong Joon-ho, Jin Won Han

Υποψηφιότητες Όσκαρ Φωτογραφίας:
“The Irishman,” Rodrigo Prieto
“Joker,” Lawrence Sher
“The Lighthouse,” Jarin Blaschke
“1917,” Roger Deakins
“Once Upon a Time in Hollywood,” Robert Richardson

Υποψηφιότητες Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ:
“American Factory,” Julia Rieichert, Steven Bognar
“The Cave,” Feras Fayyad
“The Edge of Democracy,” Petra Costa
“For Sama,” Waad Al-Kateab, Edward Watts
“Honeyland,” Tamara Kotevska, Ljubo Stefanov

Υποψηφιότητες Όσκαρ Καλύτερου ντοκιμαντέρ μικρού μήκους:
“In the Absence,” Yi Seung-Jun and Gary Byung-Seok Kam
“Learning to Skateboard in a Warzone,” Carol Dysinger
“Life Overtakes Me,” Kristine Samuelson and John Haptas
“St. Louis Superman,” Smriti Mundhra and Sami Khan
“Walk Run Cha-Cha,” Laura Nix

Υποψηφιότητες Όσκαρ ταινίας Μικρού μήκους:
“Brotherhood,” Meryam Joobeur
“Nefta Football Club,” Yves Piat
“The Neighbors’ Window,” Marshall Curry
“Saria,” Bryan Buckley
“A Sister,” Delphine Girard

Υποψηφιότητες Όσκαρ Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας:
“Corpus Christi,” Jan Komasa
“Honeyland,” Tamara Kotevska, Ljubo Stefanov
“Les Miserables,” Ladj Ly
“Pain and Glory,” Pedro Almodovar
“Parasite,” Bong Joon Ho

Υποψηφιότητες Όσκαρ Μοντάζ:
“Ford v Ferrari,” Michael McCusker, Andrew Buckland
“The Irishman,” Thelma Schoonmaker
“Jojo Rabbit,” Tom Eagles
“Joker,” Jeff Groth
“Parasite,” Jinmo Yang

Υποψηφιότητες Όσκαρ Μοντάζ ήχου:
“Ford v Ferrari,” Don Sylvester
“Joker,” Alan Robert Murray
“1917,” Oliver Tarney, Rachel Tate
“Once Upon a Time in Hollywood,” Wylie Stateman
“Star Wars: The Rise of SkyWalker,” Matthew Wood, David Acord

Υποψηφιότητες Όσκαρ Μιξάζ:
“Ad Astra”
“Ford v Ferrari”
“Joker”
“1917”
“Once Upon a Time in Hollywood”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Παραγωγής:
“The Irishman,” Bob Shaw and Regina Graves
“Jojo Rabbit,” Ra Vincent and Nora Sopkova
“1917,” Dennis Gassner and Lee Sandales
“Once Upon a Time in Hollywood,” Barbara Ling and Nancy Haigh
“Parasite,” Lee Ha-Jun and Cho Won Woo, Han Ga Ram, and Cho Hee

Υποψηφιότητες Όσκαρ Μουσικής:
“Joker,” Hildur Guðnadóttir
“Little Women,” Alexandre Desplat
“Marriage Story,” Randy Newman
“1917,” Thomas Newman
“Star Wars: The Rise of Skywalker,” John Williams

Υποψηφιότητες Όσκαρ Τραγουδιού:
“I Can’t Let You Throw Yourself Away,” “Toy Story 4”
“I’m Gonna Love Me Again,” “Rocketman”
“I’m Standing With You,” “Breakthrough”
“Into the Unknown,” “Frozen 2”
“Stand Up,” “Harriet”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Μέικ απ και κομμώσεις
“Bombshell”
“Joker”
“Judy”
“Maleficent: Mistress of Evil”
“1917”

Υποψηφιότητες Όσκαρ Κοστουμιών:
”The Irishman,” Sandy Powell, Christopher Peterson
“Jojo Rabbit,” Mayes C. Rubeo
“Joker,” Mark Bridges
“Little Women,” Jacqueline Durran
“Once Upon a Time in Hollywood,” Arianne Phillips

Υποψηφιότητες Όσκαρ Οπτικών Εφέ:
“Avengers Endgame”
“The Irishman”
“1917”
“The Lion King”
“Star Wars: The Rise of Skywalker”



Φωτογραφίες: Reuters





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου