Articles by "Απώλειες"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απώλειες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ένας ακόμη φίλος απεβίωσε σήμερα. Ένας λαμπρός χαρακτήρας, ένας μαχητής, ένας καλός οικογενειάρχης, ένας δοτικός άνθρωπος, ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ έχασε τη μάχη με το θάνατο.
Ένας ακόμη φίλος έφυγε πρόωρα.
Ταλαιπωρήθηκε μετά από χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε τον περασμένο Αύγουστο και έκτοτε μέχρι και την ημέρα του θανάτου του παρέμεινε νοσηλευόμενος σε διάφορα νοσοκομεία και κλινικές.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, εργαζόμενος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, πρώην διευθυντής του ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης και πρώην δημοτικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε δραστήριο κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ σε όλη τη ζωή του, στο οποίο είχε αφιερωθεί.
Είχε όμως και μια έντονη δραστηριότητα σε ιατρικά θέματα και ζητήματα υγείας αφού επί σειρά ετών
είχε εκπομπή σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς της πόλης για θέματα υγείας. Μάλιστα ήταν πρωτοπόρος σε ανάλογες εκπομπές στην Θεσσαλονίκη και ίσως στην Ελλάδα.
Είχε εκδώσει βιβλίο με τίτλο «Προληπτική Ιατρική», το οποίο διένημε δωρεάν. Είχε επίσης εκδώσει τον οικογενειακό ιατρικό οδηγό ο οποίος περιλαμβάνει τις συχνότερες παθήσεις των συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού κάθε ηλικίας.


Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Νοσοκομείου «Λοιμωδών» επί 3 χρόνια και αντιπρόεδρος του ίδιου Νοσοκομείου για άλλα 3 χρόνια. Διετέλεσε επίσης μέρος του διοικητικού συμβουλίου του Νοσοκομείου «Αγ. Δημήτριος» Θεσσαλονίκης. Υπήρξε, ακόμη, για 3 χρόνια αποσπασμένος στο γραφείο «Ποιότητας Ζωής» του Γεν. Γραμματέα Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Όσον αφορά την πολιτική του παρουσία, διετέλεσε επί σειρά ετών οργανωτικός γραμματέας του Τομεακού Υγείας Θεσσαλονίκης, ενώ ήταν συνδικαλιστής και αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων.

Υπήρξε εκλεγμένος διαμερισματικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης από 1999 έως και το 2002 και εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος το 2002 με τη δημοτική παράταξη του ΠΑΣΟΚ του δήμου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε, δε, για 4 χρόνια μέλος της Δημαρχιακής Επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης και κατόπιν αντιπρόεδρος.

Ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του Συλλόγου «Γιατροί εντός Συνόρων» από το 1995 έως και σήμερα. Ενός συλλόγου που έχει να παρουσιάσει θετική κοινωνική δράση με παρουσία κλιμακίων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με σημαντικά ονόματα σε πολλές παραμεθόριες περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης.

Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε μέσω των social media ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής.

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα γίνει αύριο στις 12μμ από τον Ιερό Ναό του Σωτήρος.

Ένας σημαντικός άνθρωπος, ένας μεγάλος δημοσιογράφος, ο Γιώργος Δελαστίκ, έφυγε από τη ζωή σήμερα, το πρωί της 15ης Οκτωβρίου.

Ο Γιώργος Δελαστίκ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 1952. Σπούδασε ηλεκτρολόγος-μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Πάτρας.

Άρχισε να δουλεύει στη δημοσιογραφία το 1979. Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ριζοσπάστης», «Πρώτη», «Το Παρόν», «Καθημερινή», «Ελευθερία Λάρισας» και «Έθνος» και στο περιοδικό «Επίκαιρα». Εργάστηκε επίσης ως αναλυτής στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα «Δίαυλος 10», «ΑΝΤ1» και «MEGA».

Ο Γιώργος Δελαστίκ πραγματοποίησε δημοσιογραφικές αποστολές σε δεκάδες χώρες του κόσμου. Έγραψε βιβλία ( «Το τέλος των Βαλκανίων», «Αποκάλυψη Τώρα – Ο δρόμος προς τη μονοκρατορία», «Η νέα Γιάλτα – ΕΟΚ, ΗΠΑ, Βαλκάνια», «Συνωμοσία στη Μεσόγειο» κ.α) και συμμετείχε σε πολλά άλλα.

Από φοιτητής εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα κι έγινε μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Το 1989 αποχώρησε από το ΚΚΕ, συμμετείχε στη συγκρότηση του ΝΑΡ και ήταν για χρόνια διευθυντής της εφημερίδας «Πριν».

Έφυγε ένας από τους λίγους δημοσιογράφους που έχαιρε εκτίμησης και σεβασμού από όλους τους πολιτικούς χώρους, τόσο για το έργο του, τη στάση ζωής του αλλά και τους αγώνες του.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τραγικό εργατικό ατύχημα σημειώθηκε χθες το πρωί στην Κερασιά. Δύο εργαζόμενοι σε επισκευή κεραμοσκεπής ήταν τα θύματα. Ο 64χρονος απεβίωσε ακαριαία και ο έτερος στην προσπάθειά του να αποσοβήσει την πτώση από τη στέγη του συνεργάτη του τραυματίστηκε και νοσηλεύεται.

Μηχανιώτες οι άτυχοι εργαζόμενοι, ανέλαβαν επισκευή κεραμοσκεπής με αλλαγή κατεστραμένων κεραμιδιών. Πρωί της Τρίτης ο Θωμάς, πατέρας τριών κοριτσιών, στην προσπάθεια επισκευής φέρεται να γλίστρησε και κατά την πτώση του από ύψος περίπου 6 μέτρων υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και εξέπνευσε.
Οι δύο άνδρες μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, που έσπευσε άμεσα στον τόπο του ατυχήματος, στο Νοσοκομείο Γεννηματάς, στη Θεσσαλονίκη.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του άτυχου άνδρα και ευχές για καλή ανάρρωση στον τραυματία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν είδα το όνομα του καλούντα πριν λίγο χάρηκα γιατί πριν το σηκώσω πίστεψα ότι είχε κλεισθεί το ραντεβού για καφέ με Σταύρο και Δημήτρη. Ήταν σε αναμονή από το καλοκαίρι....
Τελευταία φορά είχε επιβεβαιωθεί από τον Δημήτρη, όταν συναντηθήκαμε τυχαία στον σχεδόν καθημερινό περίπατο στον παραλιακό Περαία - Μπαξέ.
Δυστυχώς η είδηση ήταν διαφορετική και σοκαριστική. Ο φίλος Δημήτρης έχασε τη μάχη σήμερα.
Κατέληξε μετά από επέμβαση στο νοσοκομείο και ενώ είχε ξεπεράσει με δύναμη την επάρατο που τον χτύπησε αναπάντεχα.

Ίσως ο πλέον αισιόδοξος, καλοπροαίρετος, χαμογελαστός, καλόκαρδος, γενναιόδωρος συμπολίτης μας έφυγε ξαφνικά και πρόωρα αφήνοντάς μας στη μιζέρια μας.
Ο Δημήτρης Τσιαουσίδης, ο οικογενειάρχης, ο αεροπόρος, ο ενεργός πολίτης, ο blogger μας λείπει ήδη. Το tsounami, o Άρχοντας !!!!
Καλό ταξίδι Δημήτρη !!!

Θερμά συλλυπητήρια στην Αναστασία του και στα παιδιά του. Κουράγιο !!!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χωρίς να έχει εξασθενίσει ακόμα και με πορεία προς την Κρήτη που θα πλήξει τις επόμενες ώρες ο Ιανός αποδείχθηκε φονικός, αφού άφησε τουλάχιστον δύο νεκρούς στο πέρασμά του από τα Φάρσαλα και την Καρδίτσα.

Η πρώτη νεκρή καταγράφηκε στο χωριό Βασιλί των Φαρσάλων. Πρόκειται για μια γυναίκα που βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις της, καθώς δεν κατάφερε να ξεφύγει από τη μανία της φύσης.
Το δεύτερο θύμα, σύμφωνα με τις πληροφορίες, είναι ένας κτηνοτρόφος που αγνοούνταν σε χωριό στην Καρδίτσα.

Επίσης, ακόμα μια γυναίκα αγνοείται στην Καρδίτσα. Πρόκειται για μία γυναίκα που αγνόησε με το όχημα της τις συστάσεις των αρμοδίων.



Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλίας, Γιώργο Λαδόπουλο, περίπου 30 άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι στον Σταυρό Φαρσάλων.

Οι καταστροφές σε όλη την Ελλάδα είναι τεράστιες αφού χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών και χωριά έχουν «βυθιστεί» στο νερό, ενώ πολλοί πολίτες εγκλωβίστηκαν, αφού έσπασαν φράγματα σε παρακείμενους ποταμούς, με το νερό να κατακλύει πόλεις και χωριά και να φτάνει ακόμη και σε ύψος μισού μέτρου.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πέθανε, σε ηλικία 79 ετών, ο τραγουδιστής Γιάννης Πουλόπουλος, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ερμηνευτές που η φωνή του έχει ταυτιστεί με ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ελληνικής δισκογραφίας.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο Γιάννης Πουλόπουλος πέθανε χθες το βράδυ, έπειτα από σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα.

Τα πρώτα χρόνια

Ο Γιάννης Πουλόπουλος γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου του 1941 στην Καρδαμύλη Μεσσηνίας, στην περιοχή της Μάνης. Οι γονείς του, μεσσηνιακής καταγωγής, κατοικούσαν στην Αθήνα, στην περιοχή του Μεταξουργείου και ύστερα μετακόμισαν στο Περιστέρι και συγκεκριμένα στην περιοχή της Αγίας Τριάδας. Σε ηλικία 5 ετών μένει ορφανός από μητέρα και μεγαλώνει με τον πατέρα του Γιώργο και τον μικρό αδερφό του Βασίλη.

Από μικρός, ο Γιάννης Πουλόπουλος είχε κλίση στο τραγούδι. Παρακινημένος από τους φίλους του, που τον άκουγαν να τραγουδάει, αλλά και έχοντας ο ίδιος μεγάλη πίστη στις φωνητικές του ικανότητες, πήγαινε στην εταιρεία Columbia το 1962, κάνοντας προσπάθειες για να πει κάποια τραγούδια που γίνονταν τότε ακροάσεις, ζητώντας να τον ακούσουν, αλλά κανείς δεν του έκλεισε κάποιο ραντεβού. Ο Γιάννης Πουλόπουλος συνέχιζε να ζητάει ακρόαση σχεδόν καθημερινά, παρ' όλα τα μεροκάματα που έχανε αφού δούλευε τότε σαν ελαιοχρωματιστής και οικοδόμος, ενώ παράλληλα έπαιζε ποδόσφαιρο στον Άγιο Ιερόθεο και στον Ατρόμητο.

Κάπως ετσι μπαίνει στο στούντιο για να ηχογραφήσει το πρώτο του τραγούδι, σε μουσική και στίχους του Μπάμπη Δαλιάνη, με τον τίτλο «Κορμί μου πονεμένο». Στην πίσω πλευρά του δίσκου 45 στροφών θα έμπαινε το τραγούδι «Στο άδειο προσκεφάλι», που όμως τελικά το πήρε επί πληρωμή ο Στέλιος Καζαντζίδης από τον συνθέτη. Τελικά το τραγούδι δεν κυκλοφορεί και μένει ως δείγμα στην Columbia. Ένας επιπλέον λόγος ήταν ότι ο Πουλόπουλος ακόμα ήταν ανήλικος και απαγορευόταν να εκδοθεί δίσκος με το αναγραφόμενο τραγούδι.

Το δεύτερο τραγούδι ήταν ένα συρτοτσιφτετέλι του Πάνου Πετσά με τίτλο «Δως μου την καρδιά μου πίσω». Κυκλοφορεί σε 45άρι και στην πίσω πλευρά είχε ένα "μπαγιό" του ίδιου του συνθέτη με την Πόλυ Πάνου και τη Βούλα Γκίκα, με τίτλο «Γεννήθηκα να σε αγαπώ». Εκείνη την περίοδο η Columbia, έχοντας στο δυναμικό της μεγάλο αριθμό άγνωστων και ανερχόμενων τραγουδιστών, αποφασίζει να κάνει εκκαθάριση και να κάνει νέες ακροάσεις, από τις οποίες θα κρατούσε 50 άτομα.

Μίκης Θεοδωράκης: Αυτόν εγώ θα τον κάνω τραγουδιστή

Την επιτροπή ακροάσεων αποτελούσαν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Τότε ο Γιάννης Πουλόπουλος διάλεξε να πει δύο δύσκολα τραγούδια: το «Μάνα μου και Παναγιά» και το «Παράπονο». Μόλις τελείωσε, τον πλησίασε ο Μίκης Θεοδωράκης λέγοντας: «Αυτόν εγώ θα τον κάνω τραγουδιστή», και τελικά ήταν ο μόνος που πέρασε από αυτή την ακρόαση.

Ο Μίκης Θεοδωράκης του δίνει να πει τρία τραγούδια στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη Η γειτονιά των αγγέλων, που εκείνη τη χρονιά (1963) ανεβαίνει στο θέατρο Ρεξ από τον θίασο Τζένης Καρέζη–Νίκου Κούρκουλου. Τα τραγούδια αυτά ήταν τα «Στρώσε το στρώμα σου για δυο», «Δόξα τω Θεώ» και «Το ψωμί είναι στο τραπέζι». Αυτά είναι και τα πρώτα τραγούδια που ηχογραφεί σε δίσκο ο Πουλόπουλος, τα οποία αργότερα θα δισκογραφήσει στην ίδια εταιρεία και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Εκείνη την περίοδο ηχογραφεί το ένα και μοναδικό τραγούδι με τον Σταύρο Ξαρχάκο, το «Πρωινό τραγούδι» σε στίχους Νίκου Γκάτσου, το οποίο επίσης δεν κυκλοφορεί και μένει ως δείγμα και το 1963 συμπεριλαμβάνεται στο διπλό LP Χρυσές επιτυχίες του Σταύρου Ξαρχάκου. Ο χειμώνας του 1963 τον βρίσκει να τραγουδά στο κέντρο Ξημερώματα, στα Άνω Πατήσια, μαζί με την Καίτη Γκρέυ, τον Γιάννη Αγγέλου στο μπουζούκι και τον Γιάννη Μπουρνέλη ως κονφερασιέ. Στην συνέχεια, απομακρύνεται από την Columbia, εξαιτίας του Γρήγορη Μπιθικώτση, ο οποίος έθεσε βέτο στην εταιρεία και στους αδελφούς Λαμπρόπουλους, ότι αυτόν δεν τον ήθελε εκεί. Το 1964 κατατάσσεται φαντάρος και απολύεται το 1966.

Η συνέχεια βρίσκει τον Γιάννη Πουλόπουλο να τραγουδάει σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα (Το στέκι του Γιάννη, Ταβάνια, κ.ά.) Στη Λύρα ηχογραφεί ξανά τα τρία τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και άλλα δώδεκα του ίδιου συνθέτη, όπως τα “Βράχο βράχο τον καημό μου”, «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», «Καημός» κ.ά. Το 1965 τραγουδάει τέσσερα τραγούδια του τότε πρωτοεμφανιζόμενου Μάνου Λοΐζου, ενώ το 1966 θα τραγουδήσει σε πρώτη εκτέλεση το «Ακορντεόν», στην ταινία μικρού μήκους Αθήνα, πόλη χαμόγελο, σε σκηνοθεσία του Λάμπρου Λιαρόπουλου για το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Σχεδόν παράλληλα κάνει μεγάλη επιτυχία με το «Μη μου θυμώνεις μάτια μου», του επίσης τότε πρωτοεμφανιζόμενου Σταύρου Κουγιουμτζή.

Το 1966 τραγουδά σε συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τη Μαρία Φαραντούρη και τον πρωτοεμφανιζόμενο Δημήτρη Μητροπάνο. Την ίδια χρονιά μπαίνει για τα καλά στη δισκογραφία. Τα 45άρια δισκάκια του κυκλοφορούν σωρηδόν και εμφανίζεται για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές ταινίες: Οι στιγματισμένοι (1966), με τον Γιώργο Φούντα και τη Μάρω Κοντού, όπου τραγουδάει μαζί με την Ελένη Κλάδη το «Πολύ αργά» και το «Σ' αγαπώ». Ο τετραπέρατος (1966), με τον Κώστα Χατζηχρήστο, όπου ερμηνεύει το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού «Στον Πειραιά, στον Πειραιά»· Εκείνος κι εκείνη (1966), με τη Τζένη Καρέζη και τον Φαίδωνα Γεωργίτση, όπου τραγουδάει τη σύνθεση του Γιάννη Μαρκόπουλου «Ξεγυμνώστε τα σπαθιά».

Είναι όμως η εποχή του Νέου Κύματος, το οποίο ο Γιάννης Πουλόπουλος ακολουθεί. Γράφει και συνθέτει δικά του τραγούδια, όπως το «Θά 'θελα να 'χα», που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια συνεργάζεται με τον Γιάννη Σπανό (συμμετέχει στην Ανθολογία και στην Ανθολογία Β', ερμηνεύοντας αριστουργηματικά το «Παιδί μου ώρα σου καλή» σε ποίηση Γεώργιου Βιζυηνού), με τον Δήμο Μούτση («Το κορίτσι μου στ' άστρα»), με τον Κυριάκο Σφέτσα και με τον Νίκο Μαμαγκάκη («Άνθη» και «Πέτρινα λουλούδια», σε στίχους Βασίλη Βασιλικού). Το 1966 έρχεται σε επαφή με τον Μίμη Πλέσσα, μια συνεργασία που άφησε εποχή στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Αφορμή η ταινία μιούζικαλ «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1966). Ακολούθησαν οι ταινίες: «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» (1967), «Μια κυρία στα μπουζούκια» (1968), «Ο ψεύτης» (1968), «Γοργόνες και μάγκες» (1968), «Ο μικρός δραπέτης» (1968), «Η Παριζιάνα» (1969), «Η ωραία του κουρέα» (1969), «Η θεία μου η χίπισσα» (1970) κ.ά.

"Ο δρόμος"

Το 1969 είναι μια σημαδιακή χρονιά. "Ο δρόμος", άλμπουμ των Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, όπου ο Γιάννης Πουλόπουλος ερμηνεύει δέκα από τα δώδεκα τραγούδια, θα γίνει αμέσως ο πρώτος ελληνικός χρυσός δίσκος -παρά την απαγόρευση μετάδοσής του από το τότε μονοπώλιο του ΕΙΡ/ΕΙΡΤ- και στα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα γίνει το πιο επιτυχημένο σε πωλήσεις άλμπουμ στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, φτάνοντας τα 3.000.000 αντίτυπα, ρεκόρ που μέχρι σήμερα κανείς άλλος ελληνικός δίσκος δεν έχει πλησιάσει. Την ίδια χρονιά, συμμετέχει στον δίσκο "Οι ώρες", των Λίνου Κόκοτου και Άκου Δασκαλόπουλου.

Μετά την ανεπανάληπτη επιτυχία του "Δρόμου", ο Πουλόπουλος, μέσα από τα τραγούδια και τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις, γίνεται το μεγαλύτερο όνομα του ελληνικού τραγουδιού, ο "χρυσός ερμηνευτής", χαρακτηρισμό που αποδεικνύει και μια δημοσκόπηση του 1970 σε περιοδικό της εποχής, σχετική με τη δημοσιότητα και απήχηση των τραγουδιστών, στην οποία κατατάχθηκε πρώτος ανάμεσα σε πολλά άλλα μεγάλα ονόματα.

Ενώ άλλες δισκογραφικές εταιρείες προσπαθούν να τον προσελκύσουν, ο Αλέκος Πατσιφάς βρίσκει τρόπο να τον κρατήσει στη Λύρα. Ξέροντας την επιθυμία του τραγουδιστή να βρίσκεται συνέχεια στο στούντιο, τον βάζει να ηχογραφεί διαρκώς τραγούδια. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περίοδο 1969–71 ο Γιάννης Πουλόπουλος τραγουδά σε δέκα μεγάλους δίσκους 33 στροφών και σε αρκετούς μικρούς 45 στροφών.

Όταν, σε συνέντευξή του το 1987, ρωτήθηκε αν έχει κάνει λάθη στην καριέρα του, θα αναφέρει την έκδοση των δέκα δίσκων που κυκλοφόρησαν μέσα σε δύο χρόνια, υπογραμμίζοντας όμως ωστόσο ότι περιέχουν μερικά από τα "κλασικά" (όπως τα χαρακτήρισε) τραγούδια του. Στους δέκα αυτούς δίσκους υπάρχουν άλλωστε εξαίσια δείγματα της φωνής του και υπέροχες ερμηνείες τραγουδιών βασισμένων σε στίχους ποιημάτων του Λόρκα και του Νερούδα (Εμιλιάνο Ζαπάτα), του Γιάννη Γλέζου, στην "Ερωφίλη" του Νίκου Μαμαγκάκη, στη "Γύφτισσα μέρα" του Γιώργου Κοντογιώργου και στη "Μαρία" του Νίκου Σκέμπρη (Λαβράνου) και την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί δίσκο με τον επιστήθιο φίλο του τον Γιώργο Ζαμπέτα, το "Μουσικόραμα".

Κατά την περίοδο 1971-73, συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη Όμηρο Ευστρατιάδη, ντύνοντας κάποιες ταινίες του με μουσική και στίχο. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι αυτή την περίοδο δίνει ένα τραγούδι στην Ελένη Ανουσάκη με τίτλο "Μη μου ζητάς" για τις ανάγκες της ταινίας "Αδιέξοδο" (1971), καθώς και ένα τραγούδι στην Ελένη Ροδά και δύο στην Καίτη Χωματά. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, καλεσμένος στην εκπομπή του Νίκου Μαστοράκη, τραγουδά το "It was a very good year" του Frank Sinatra, ηχογράφηση η οποία δεν κυκλοφόρησε. Λίγο πριν την έκδοση αυτού του δίσκου, μόλις πρόλαβε την σύλληψη από τα όργανα της χούντας, μιας και το τραγούδι των Γιώργου Κατσαρού - Πυθαγόρα "Πάμε για ύπνο Κατερίνα", θεωρήθηκε αντιστασιακό. Κατέφυγε τότε σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Βέβαια προϋπήρχε και ο δίσκος "Μίλα μου για τη λευτεριά" των Μίμη Πλέσσα - Λευτέρη Παπαδόπουλου, που όλα τα τραγούδια - εκτός από ένα - είχαν απαγορευτεί από το καθεστώς της επταετίας.
"Θάλασσα πικροθάλασσα"

Το 1973 τραγουδάει σε στίχους Κώστα Βίρβου και μουσική Μίμη Πλέσσα στο "Θάλασσα πικροθάλασσα" και το 1975 ερμηνεύει τα "12 ρεμπέτικα", ένα είδος τραγουδιού που αποδεικνύει πια πως ο Γιάννης Πουλόπουλος είναι ένας τραγουδιστής μοναδικός, που άνετα μπορεί να κινηθεί σε όλα τα είδη του Ελληνικού τραγουδιού. Αυτός ήταν και ο τελευταίος δίσκος του στη Λύρα.

Μετά την αποχώρησή του από τη Λύρα, ηχογραφεί κάποιους δίσκους στη Μίνως- οι οποίοι γίνονται αμέσως χρυσοί- με ελαφρολαϊκά και με διασκευασμένες ξένες επιτυχίες, όπως το "Αγάπα με".

Όλα αυτά τα χρόνια η Λύρα δεν έπαψε να επανεκδίδει τραγούδια που είχε πει, κυρίως τραγούδια που είχαν κυκλοφορήσει σε δίσκους 45 στροφών. Στο διάστημα 1977-89 συνεργάζεται και πάλι με τον Μίμη Πλέσσα, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Κριμιζάκη, ενώ το 1982 σε ένα δίσκο που έγινε χρυσός, τραγούδησε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο τραγούδια του "Νέου Κύματος" σε δεύτερη εκτέλεση (πιάνο -επιμέλεια ορχήστρας ο Γιάννης Σπανός). Στην εταιρία Μίνως μένει ως το 1989, έχοντας 11 χρυσούς δίσκους στο ενεργητικό του εκεί. Την εποχή εκείνη, ο χρυσός αντιστοιχούσε σε 60.000 πωλήσεις και ο πλατινένιος σε 100.000. Μάλιστα, οι τρεις τελευταίοι δίσκοι έγιναν πλατινένιοι μετά την αποχώρησή του από τη Μίνως. Το 1983 κυκλοφορεί τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Ταξίδι Στο Κέντρο Της Γης», ενώ δεν σταματά να ασχολείται και με τη ζωγραφική, που όπως είχε δηλώσει, ήταν κάτι που τον ξεκούραζε. Την ίδια χρονιά γνωρίζεται με τη μέλλουσα γυναίκα του Μπέττυ και το 1985 γίνεται ο γάμος τους. Στις 15 Μαΐου 1991 γεννιέται η κόρη του, Αλεξάνδρα.

Ακολουθούν δύο δίσκοι και ένας τρίτος με μια συμμετοχή, στην Polygram μεταξύ 1990-92. Για ένα διάστημα 5 χρόνων μένει οικειοθελώς εκτός δισκογραφίας (φυσικά συνεχίζει τις εμφανίσεις του σε μεγάλα κέντρα).

Το 1997 ο Πουλόπουλος αρχίζει μια καινούργια συνεργασία με τη Λύρα, μετά από 22 χρόνια, με το δίσκο "Του τραγουδιού το βλέμμα", σε μουσική Αντώνη Στεφανίδη. Δίσκος που γνωρίζει αμέσως μεγάλη επιτυχία. Στο δίσκο αυτό για τους φανατικούς - και είναι πολλοί - ακροατές του, υπάρχει και μια μεγάλη έκπληξη. Ο Γιάννης Πουλόπουλος "ξέθαψε" δύο δικά του τραγούδια από τα τέσσερα συνολικά που είπε σε κινηματογραφικές ταινίες γύρω στα 1972 - 1973 και ήταν άγνωστα, αλλά και δεν είχαν μέχρι σήμερα κυκλοφορήσει. Τα τραγούδια αυτά το "Πάλι μεθυσμένος" και το "Αφού μου έφυγες εσύ", ξανατραγουδάει στον καινούργιο του δίσκο. Το 1998, κυκλοφορεί σε cd η ζωντανή του εμφάνιση στην Πύλη Αξιού –πρόκειται για την μόνη του δισκογραφική δουλειά με περιεχόμενο από εμφάνισή του-, εμφάνιση η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και αποτελεί και την τελευταία του.

Το 1999 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο "Στα Όνειρά Μου Περπατώ", με τον οποίο αποφασίζει να απομακρυνθεί από τα μουσικά δρώμενα. Σε ορισμένες συνεντεύξεις της εποχής δηλώνει πως η νύχτα, έτσι όπως έχει ευτελιστεί, δεν είναι πια γι’ αυτόν και δηλώνει την απομάκρυνση του από τις βραδινές εμφανίσεις και, εν γένει, τα μουσικά δρώμενα. Το 2005 κυκλοφορεί σε περιορισμένες εκδόσεις ένας δίσκος 10 ιντσών, με τίτλο «Τα χρυσά κινηματογραφικά» με 10 τραγούδια, ενώ στο διάστημα αυτό οι επανεκδόσεις τραγουδιών, και από τη Lyra και από τη Minos, διαδέχονται η μία την άλλη.

Ο Γιάννης Πουλόπουλος κυκλοφόρησε δύο ποιητικές συλλογές, με τίτλο "Τετράδιο" (1971) και "Ταξίδι στο κέντρο της νύχτας" (1983), στις οποίες παρουσίασε και μια άλλη πτυχή του. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και τη χαλκογραφία, έχοντας αποκτήσει μερικές γνώσεις από τον φίλο του, τραγουδιστή και ζωγράφο, Σταύρο Πασπαράκη.


πηγή




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας λάτρης της Θεσσαλονίκης με προσφορά στην συλλογή ιστορικών κειμηλίων και καταγραφή χαρακτηριστικών αναφορών για την πόλη, έφυγε.

Ο Μάνος Μαλαμίδης αφιερώθηκε στη συλλογή αντικειμένων από την πόλη συνθέτοντας το πολύτιμο αρχείο του και τροφοδοτούσε συχνά τη δημοσιογραφική, και όχι μόνο, έρευνα.

Φροντιστής, ιστορικός ερευνητής και συλλέκτης καταγόταν από την Καβάλα. Απόφοιτος του 4ου Γυμνασίου – Λυκείου Συγγρού Θεσσαλονίκης σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και είχε .

Οι διαχειριστές της σελίδας που υπήρξε ιδρυτής της ΜΝΗΜΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ- σύνδεση με το παρόν τον αποχαιρετούν με το παρακάτω κείμενο που δημοσίευσαν:

Εκ μέρους όλων των διαχειριστών και των συντονιστών της σελίδας, εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια για την απώλεια του, ιδρυτή της συγκεκριμένης ομάδας και προέδρου του Ιστορικού και Συλλεκτικου Αρχείου Θεσσαλονίκης, Μάνου Μαλαμιδη. Η είδηση του ξαφνικου χαμού του φίλου και στενού συνεργάτη Μάνου, όπως είναι φυσικό, μας αφήνει όλους συντετριμμένους. Θερμά συλλυπητήριά στην οικογένεια και στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει....Υ.Γ. Αγαπητέ Μάνο οι αγώνες σου για την ανάδειξη της ιστορίας της πόλης μας θα μείνουν αιώνια παρακαταθήκη για όλους τους φιλιστορες αλλά και τους υγειώς σκεπτόμενους πολίτες της Θεσσαλονίκης. Όλοι εμείς υποσχόμαστε να διατηρήσουμε όσο το δυνατόν άσβεστη την φλόγα αυτού του εγχειρήματος σου μέσα από τον δημόσιο λόγο που μας προσφερες απλόχερα σε αυτή την ομάδα...

Θεωρούμε πως είναι μια σημαντική απώλεια για την Θεσσαλονίκη μας.

Καλό ταξίδι Μάνο ....



Κεραυνός εν αιθρία η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του αγαπημένου Σαλονικιού ρεμπέτη Αγάθωνα Ιακωβίδη.
Σε ηλικία μόλις 65 χρόνων και χωρίς να ταλαιπωρείται από ασθένεια κατέληξε σήμερα το πρωί από καρδιακή ανακοπή στον ύπνο του, όπως γράφτηκε.
Ένας σεμνός, λαμπρός, αυτοδίδακτος καλλιτέχνης που οι περισσότεροι Θεσσαλονικείς είχαμε την ευκαιρία να τον χαρούμε παλλές φορές στα στέκια που εμφανιζόταν. Ήταν από τους τραγουδιστές που δεν ξέφυγε από δύο αγάπες του, το ρεμπέτικο και την πόλη του.

Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης γεννήθηκε στον Ευαγγελισμό της επαρχίας Λαγκαδά από γονείς Μικρασιάτες πρόσφυγες, το 1955. Τα πρώτα του μουσικά ακούσματα προέρχονται από τον κοινωνικό του περίγυρο και είναι έντονα διαποτισμένα από τις μελωδίες της Μικράς Ασίας. Πιο συστηματικά, άρχισε να ασχολείται με τη μουσική, σε ηλικία 16 ετών, οπότε και άρχισε να πιάνει στα χέρια του μουσικά όργανα, όπως κιθάρα, μπαγλαμά, ούτι, μπουζούκι, τζουρά, μαντόλα και μαντολίνο και να προσπαθεί να αποτυπώσει πάνω τους τα μουσικά του ακούσματα. Ό,τι έμαθε δηλαδή από μουσική, το έμαθε μόνος του. Με τη μουσική αρχίζει να ασχολείται συστηματικά από το 1973. Αυτοδίδακτος, με μόνο οδηγό τα μουσικά του ακούσματα, μαθαίνει σχεδόν όλα τα έγχορδα που χρησιμοποιούνται στα ρεμπέτικα τραγούδια: κιθάρα, μπαγλαμά, ούτι, μπουζούκι, τζουρά, μαντόλα και μαντολίνο. 

Το επαγγελματικό του ξεκίνημα γίνεται στις μπουάτ της Θεσσαλονίκης. Σύντομα αντιλαμβάνεται ότι ο μουσικός χώρος που τον ενδιαφέρει πραγματικά και ταιριάζει απόλυτα στη φωνή του είναι το ρεμπέτικο τραγούδι, στο οποίο και αφιερώνεται έκτοτε αποκλειστικά. Έχει στην κατοχή του μεγάλη συλλογή δίσκων γραμμοφώνου με σπάνιες εκτελέσεις ρεμπέτικων τραγουδιών, πολλές από τις οποίες έχει παρουσιάσει σε μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης (Α103, 904). Το επαγγελματικό του ξεκίνημα γίνεται στις μπουάτ της Θεσσαλονίκης, μετά από δυο χρόνια, το 1973. Σύντομα, αντιλαμβάνεται ότι αυτό που τον ενδιαφέρει πραγματικά και ταιριάζει και στη φωνή του είναι το ρεμπέτικο τραγούδι, στο οποίο και αφιερώνεται έκτοτε αποκλειστικά. 

Το 1978 αποφάσισε να ιδρύσει το Ρεμπέτικο Συγκρότημα Θεσσαλονίκης, με το οποίο ηχογραφεί δύο δίσκους, εμφανίζεται σε διάφορα μαγαζιά και πραγματοποιεί πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Και λίγα χρόνια μετά παίρνει την απόφαση να κατέβει στην Αθήνα, όπου και συνεργάστηκε το 1981 με μουσικούς όπως ο Κώστας Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Κόρος, ο Βασίλης Σούκας, ο Λάζαρος Κουλαξίζης, ο Νίκος Φιλιππίδης, ο Νίκος Χατζόπουλος, ενώ είχε εμφανιστεί σε πόλεις και χωριά σε όλη την Ελλάδα και είχε προσκληθεί για προσωπικές συναυλίες, σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και στις Η.Π.Α. 

Το 1987 παντρεύεται την Εριφύλη Χοντολίδου και αποκτούν ένα γιο, τον Νίκο, που σπουδάζει φυσικός, παίζει ούτι και συμμετέχει με τον Αγάθωνα σε πολλές συναυλίες και σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.  

Το 2013 σε συνεγασία με το συγκρότημα ΚΟΖΑ MOSTRA εκπροσώπησε τη χώρα μας στον Ευρωπαικό διαγωνισμό τραγουδιού της EUROVISION, Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης είναι αφοσιωμένος στο ρεμπέτικο και δημοτικό τραγούδι. Τα υπηρετεί από το 1973, αρνούμενος πεισματικά να μετακινηθεί σε άλλα δημοφιλέστερα είδη. 

Σε όλες τις προσωπικές δισκογραφικές του δουλειές παρουσιάζει συστηματικά το ρεμπέτικο τραγούδι, ερμηνεύοντας τόσο παλιά και άγνωστα ρεμπέτικα (στηριζόμενος, κατά μεγάλο μέρος, στο αρχειακό του υλικό), όσο και γνωστά και πολυτραγουδισμένα. 

Έχει εμφανιστεί σε πόλεις και χωριά σε όλη την Ελλάδα και έχει προσκληθεί για προσωπικές συναυλίες, σχεδόν σε όλη την Ευρώπη στις Η.Π.Α. και στην Αυστραλία. Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης είναι αφοσιωμένος στο ρεμπέτικο και δημοτικό τραγούδι. Τα υπηρετεί από το 1973, αρνούμενος πεισματικά να μετακινηθεί σε άλλα δημοφιλέστερα είδη. 

Μετά από αυθόρμητη αποδοχή να συμμετάσχει σε ένα τραγούδι σε δίσκο των koza mostra (τραγούδι που συνδυάζει ρεμπέτικο και βαλκανικό στοιχείο) βρέθηκε να διαγωνίζεται για την ελληνική συμμετοχή στη eurovision και να καταλήγει να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό.


Με πληροφορίες από parallaximag 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τις πρωινές ώρες σήμερα (31-07-2020) στην επαρχιακή οδό Επανομής – Ηράκλειας, Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο που οδηγούσε 29χρονος ημεδαπός εξετράπη της πορείας του και προσέκρουσε σε τοιχίο περίφραξης οικίας με απότελεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού.

Προανάκριση ενεργείται από το Τμήμα Τροχαίας Θέρμης.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εξέπνευσε στο νοσοκομείο του Μονάχου στη Γερμανία, ο 16χρονος μαθητής από το Βαρικό Φλώρινας, έπειτα από δηλητηρίαση που έπαθε αφού κατανάλωσε άγρια μανιτάρια.

Ο μαθητής είχε μεταφερθεί διασωληνωμένος με ειδική πτήση από το νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης όπου νοσηλευόταν, σε νοσοκομείο στη Γερμανία την Τρίτη 28 Ιουλίου. Την Τετάρτη υποβλήθηκε σε εγχείρηση μεταμόσχευσης ήπατος, ωστόσο ο οργανισμός του δεν δέχτηκε το μόσχευμα, με αποτέλεσμα να καταλήξει σήμερα (Πέμπτη) το μεσημέρι.

Ο νεαρός είχε καταναλώσει άγρια μανιτάρια που τα είχε μαζέψει από δάσος στο Βαρικό Φλώρινας μαζί με τον πατέρα του, τα οποία του δημιούργησαν συμπτώματα δηλητηρίασης.

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πριν από έναν μήνα είχε πέσει θύμα ξυλοδαρμού από αστυνομικούς κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης συμπαράστασης στους συλληφθέντες της διαδήλωσης που έγινε στις 13 Ιουνίου, κατά της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-Lafarge και της δημιουργίας εργοστασίου SRF από τον δήμο Βόλου



Νεκρός βρέθηκε μέσα στο σπίτι του τη Δευτέρα ένας νεαρός ακτιβιστής, ο οποίος πριν από έναν μήνα είχε πέσει θύμα ξυλοδαρμού από αστυνομικούς κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης συμπαράστασης στους συλληφθέντες της διαδήλωσης που έγινε στις 13 Ιουνίου, κατά της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-Lafarge και της δημιουργίας εργοστασίου SRF από τον δήμο Βόλου.


Σύμφωνα με το myvolos.net, τον Β. Μ. βρήκε νεκρός η μητέρα του, η οποία μάταια προσπάθησε να τον επαναφέρει στη ζωή. Στο σημείο έφτασε η αστυνομία, η οποία εξέτασε τον χώρο και απέκλεισε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας. Αναμένεται η διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής για να προσδιοριστούν τα αίτια του θανάτου του.

Η Επιτροπή ΑΓΩΝΑ Πολιτών Βόλου κατά της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ εξέφρασε τη βαθιά της λύπη και μεγάλο θυμό «για τον άδικο και σκληρό χαμό ενός νέου και άξιου ανθρώπου που το έγκλημά του ήταν να αγωνίζεται για τα δημόσια κοινά αγαθά του καθαρού αέρα και νερού. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους δικούς του. Καλό του ταξίδι και ας μην αφήσουμε το θάνατό του να πάει χαμένος! Πολέμησε γενναία με το ήθος του, τις αξίες του, τη στάση ζωής του. Σε έναν πόλεμο άδικο, μονόπλευρο και χωρίς έλεος».

Τι είχε καταγγείλει

Μετά το περιστατικό ο νεαρός είχε καταγγείλει με ανάρτησή του στο Facebook πως υπέστη κατάγματα στα πλευρά αλλά και θλάση στο συκώτι και την χοληδόχο κύστη, καθώς τον χτυπούσαν άγρια και μετά την κινητοποίηση, μέσα στο αυτοκίνητο κατά την μεταφορά του στο αστυνομικό τμήμα, όπου βασανίστηκε και από όπου τον άφησαν να φύγει, επειδή διαπίστωσαν πως θα έπρεπε να τον πάνε στο νοσοκομείο.

«Μια διμοιρία ΟΠΚΕ και μια ΜΑΤ, στοχευμένα και συγκεκριμένα για μένα, μιας και με γνωρίζουν, ήρθαν τρέχοντας κατά πάνω μου και ξεκίνησαν να με βαράνε αναίτια, δολοφονικά, απάνθρωπα κι αλύπητα. Με χτυπούσαν μέχρι που δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, γιατί είχα χτυπηθεί άσχημα στα πλευρά» είχε γράψει στην καταγγελία του.

«Όταν (σ.σ. στο αστυνομικό τμήμα) ζήτησα λίγο νερό, στην αρχή δεν μου δίνανε κι έπειτα με βάλανε να πιω από έναν καταψύκτη που έτρεχε σταγόνα-σταγόνα το νερό και μάλιστα από κάτω προς τα πάνω. Εγώ εν τω μεταξύ να ‘μαι σακάτης, κατάκοιτος και να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Και αφού διασκέδασαν όλοι μαζί πάνω μου, με ρίξανε στο κρατητήριο. Τελικά με βγάλανε, αφού τους άκουσα να λένε πως αν με κρατούσαν θα έπρεπε να με παν και νοσοκομείο».

Σε μια από τις τελευταίες αναρτήσεις του ο Β. Μ. είχε γράψει:

«Επειδή πολύς κόσμος ρώτησε, κοινοποίησε, ενδιαφέρθηκε, νομίζω πως οφείλω να ενημερώσω πως πήρα εξιτήριο προχθές το βράδυ, μετά από 4 ημέρες νοσηλείας. Σήμερα πήγα για επαναληπτικές, τα ζωτικά μου όργανα φέρουν βέβαια κακώσεις ακόμα, παρ’ όλα αυτά είναι σε σταθερή κατάσταση και δείχνουν σημάδια βελτίωσης.

Να ευχαριστήσω όλο τον κόσμο που δεν άφησε άλλο ένα περιστατικό αστυνομικής βίας, αυθαιρεσίας και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων να παραμείνει στη σιωπή και το σκοτάδι και να υπενθυμίσω πως οφείλουμε όλοι μας να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να μην αφήνουμε ποτέ τον διπλανό μας έρμαιο καμίας ανάλογης κατάστασης.

Επίσης, να ευχαριστήσω το ιατρικό προσωπικό που στη συντριπτική του πλειοψηφία καταρχάς με ανέχτηκε και κατά δεύτερον στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, κρατώντας θέση ενάντια στη βαναυσότητα του κράτους.

Η τελευταία μου φωτό, λοιπόν, από το νοσοκομείο και η πρώτη μου απ’ το σπίτι…

Και τα δύσκολα τώρα αρχίζουν…

2-3 μήνες αποθεραπεία και ποιός ξέρει πόσα χρόνια και αν θα βρω το δίκιο μου…

…Όμως… Χαμογέλα, ρε… Τί σου ζητάνε;»

Τι απαντά το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Σε ανακοίνωση του το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη επισημαίνει: «Χάθηκε ένας νέος άνθρωπος 26 χρονών στο Βόλο. Σε ιστοσελίδες και έντυπα που εκφράζουν ή πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και τον αντιεξουσιαστικό χώρο γίνεται προσπάθεια ή ακόμη χειρότερα συνδέεται ευθέως ο θάνατος με προ μηνός καταγγελία του για αστυνομική βία. Πρόκειται για αθλιότητα, ασύστολο ψέμα, ακόμη μία, ακόμη ένα. Είναι ανεύθυνοι και αδίστακτοι. Τα αίτια θανάτου θα αποδειχθούν από την νεκροψία-νεκροτομή που έχει διαταχθεί. Ας αφήσουμε τη μνήμη του παιδιού στην ησυχία του και τους οικείους του στην θλίψη τους.» Σύμφωνα με πληροφορίες η νεκροψία-νεκροτομή από τον ιατροδικαστή θα γίνει υπό την εποπτεία εισαγγελέα.

Eπίσης σε ανακοίνωση της η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλίας σημειώνει: «Βραδινές ώρες χθες (13-07-2020) βρέθηκε, από συγγενικό του πρόσωπο, νεκρός εντός του υπνοδωματίου της οικίας του στο Βόλο, 26χρονος ημεδαπός. Από τα στοιχεία της έρευνας δεν προκύπτει εγκληματική ενέργεια. Διενεργείται προανάκριση από την αρμόδια υπηρεσία. Παραγγέλθηκε νεκροψία – νεκροτομή, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης. Με αίτημα του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, στη νεκροψία – νεκροτομή θα παραστεί και Εισαγγελέας. Σεβόμενοι τη μνήμη του νεκρού παιδιού και την θλίψη της οικογένειας του δεν θα επεκταθούμε στο θέμα πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες.»



πηγή

Οι μελωδίες του είναι πασίγνωστες, έχει έρθει στην Αθήνα για κοντσέρτο πολλές φορές, οι φανατικοί των σάουντρακ τον θαυμάζουμε και τον αγαπάμε για 500 και παραπάνω λόγους. Τόσα είναι περίπου και τα scores που έχει συνθέσει στην 60χρονη μουσική πορεία του. Ο λόγος για τον μαέστρο Ένιο Μορικόνε. 

Μουσικός φαινόμενο από την αρχή. Ξεκίνησε να συνθέτει μουσική σε ηλικία μόλις 6 ετών ενώ στο Ωδείο οι καθηγητές του μιλούσαν για ένα παιδί θαύμα αφού τελείωνε τις τάξεις στο μισό χρόνο σε σύγκριση με τους συμμαθητές του. Νέος θα περιπλανηθεί στα τζαζ κλαμπ της Ρώμης παρέα με την αγαπημένη του τρομπέτα ενώ σύντομα θα ασχοληθεί με την ενορχήστρωση και την σύνθεση τραγουδιών. Το 1961 θα συνθέσει την πρώτη του μουσική για τον κινηματογράφο. Ήταν στην ταινία Φεντεράλε. Σύντομα ξεκινάει την συνεργασία του με την Λίνα Βερτμίλλερ και τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και το 1964 εγκαινιάζει μια από τις σπουδαιότερες συνεργασίες του με τον Σέρτζιο Λεόνε. 

Μορικόνε – Λεόνε 

Ένα από τα πιο πετυχημένα κινηματογραφικά δίδυμα. Χίτσκοκ και Χέρμαν, Σπίλμπεργκ και Γουίλιαμς, Ρότα και Φελίνι, Μπάρτον και Έλφμαν, Καραΐνδρου και Αγγελόπουλος, Λεόνε και Μορικόνε. Μια συνεργασία που έδωσε 5 ταινίες και αντίστοιχα σάουντρακ αλλά ξεχωρίζει μέσα στο έργο του Ιταλού μουσικοσυνθέτη όσο κι αν ο ίδιος έχει κουραστεί πλέον να το ακούει. «Τι θα πει ειδικός στα σπαγκέτι γουέστερν; Από τα 500 σάουντρακ που έχω γράψει μόλις τα 30 είναι γουέστερν. Τότε θα έπρεπε να λέτε ότι είμαι ειδικός στα πολιτικά φιλμ, στα θρίλερ, στα ερωτικά, στις περιπέτειες. Με άλλα λόγια είμαι δηλαδή ειδικός στη μουσική» αντιδρούσε όταν τον ρωτούσαν 40 και πλέον χρόνια μετά για την επιτυχία του «Για μια χούφτα δολάρια». Κι όμως η εξαιρετική συνεργασία του με τον Λεόνε θα απογειώσει το όνομα του Μορικόνε στα ύψη κάνοντας ακόμα και την Χολιγουντιανή μουσική κοινότητα να τον προσέξει. Είναι η παράδοξη ενορχήστρωση. Τα όργανα που χρησιμοποιεί. Ο ρυθμός και η ένταση στην παρτιτούρα. Η ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Το βλέμμα του μυστηριώδους Ίστγουντ συναντάει τις ηλεκτρικές κιθάρες, τις φυσαρμόνικες, τα κρουστά και τα φωνητικά της χορωδίας μαζί με τους ήχους των «κογιότ». Το χέρι του Κλιντ χαϊδεύει το περίστροφο και η μπαγκέτα του Ένιο ταρακουνάει τα μύχια του θεατή. 




Ο Ένιο Μορικόνε έχει τη δική του θεωρία για τη σύνθεση μιας αποτελεσματικής κινηματογραφικής μουσικής. «Πώς θα σιγουρευτεί ένας συνθέτης ότι η μουσική του για μια ταινία ακούγεται; Θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα. Αν κάποιος δεν έχει προσκληθεί σε ένα πάρτι, αλλά θέλει να πάει, τι κάνει; Ασφαλώς δεν εμφανίζεται στην πόρτα λέγοντας “γεια σας”. Χτυπά την πόρτα, ζητά την άδεια να μπει και όταν μπαίνει, αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο. Η μουσική σε ένα φιλμ πρέπει να μπαίνει ευγενικά, πολύ σιγά. Ο συνθέτης δεν είναι υποχρεωμένος να γράφει μουσική για εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή που ένας χαρακτήρας εμφανίζεται σ’ ένα δωμάτιο – θα ήταν υπερβολικό. Αντίθετα, υπάρχει αυτή η αργή, λεπτεπίλεπτη είσοδος με έναν μοναδικό ήχο που επιτρέπει στο σκηνοθέτη να χαμηλώσει τους υπόλοιπους, φυσικούς ήχους. Το ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να διακρίνει ταυτόχρονα περισσότερους από δύο ήχους διαφορετικής ποιότητας. Λόγω αυτού, κάποιες εξαιρετικές μουσικές δεν λειτουργούν όπως θα τους άξιζε: αν είναι πολύ έντονες, περισσότερο ενοχλούν την κινηματογραφική δράση, παρά της προσδίδουν κάτι. Απ’ την άλλη, η μουσική οφείλει να είναι πολύ πολύ ισχυρή, όταν π.χ. είναι απαραίτητο να δώσει μια συγκεκριμένη δυναμική στον αφηγηματικό ρουν της ταινίας…». 

500+ scores 



Μιλάμε βέβαια για έναν από τους πιο παραγωγικούς συνθέτες του κινηματογράφου. 500 και πλέον σκορ για την μεγάλη και την μικρή οθόνη. Μουσική για κάθε είδος ταινίας. Με σκηνοθέτες όπως Τζίλο Ποντεκορβίνο, Παζολίνι, Ταβιάνι, Κάρπεντερ, Τζόφι, Στόουν, Νίκολς, Ντε Πάλμα, Τορνατόρε, Μάλικ, Αλμοδόβαρ. Για ταινίες όπως Η μάχη του Αλγερίου, Σαλό, Αλοζανφάν, Η αποστολή, Οι αδιάφθοροι, Σινεμά ο παράδεισος, Μαλένα, Νόβε τσέντο, Κάποτε στην Αμερική, Σάκο και Βανζέτι, Για μια χούφτα δολάρια. Μέσα σε μια χρονιά το 1986 θα καταφέρει να ασχοληθεί με την μουσική 20 ταινιών. Κατά μέσο όρο ετησίως ασχολείται με την σύνθεση 5-6 σάουντρακ και όχι μόνο. Κι αυτό γιατί υπήρξε εργασιομανής και αληθινός εραστής της μουσικής. Το 2001 όργωσε την υφήλιο με μια δύσκολη και απαιτητική περιοδεία παρουσιάζοντας μια αναδρομική μορφή του συνόλου της μουσικής του δραστηριότητας. 




Μορικόνε vs Όσκαρ 


Μιλάμε επομένως για μια σπάνια προσωπικότητα στον χώρο της κινηματογραφικής μουσικής. Κι όμως υποψήφιος για το Όσκαρ 6 φορές το πήρε σχετικά πρόσφατα για ένα παιχνίδι κινηματογραφικής επαφής με τον Κουέντιν Ταραντίνο, έναν από τους σκηνοθέτες που ανέδειξαν την φιλμογραφία τους μέσα από τις μουσικές του Μορικόνε αμέτρητες φορές. Εισέπραξε βέβαια άπειρα βραβεία και διακρίσεις στην καριέρα του μέχρι να φτάσει με καθυστέρηση στο ποθητό Όσκαρ. Ο ίδιος θεωρούσε ότι από τις 5 χαμένες υποψηφιότητες του εκείνη για την μουσική του στην Αποστολή του Ρ. Τζόφι θα μπορούσε να κερδίσει το βραβείο. Αλλά πως έχασε στα αλήθεια αυτές τις πέντε φορές το χρυσό αγαλματάκι; Ήταν το 1978 ήταν υποψήφιος για τις Μέρες Παραδείσου του Τέρενς Μάλικ. Θα χάσει από το Εξπρές του Μεσονυχτίου του Τζόρτζιο Μορόντερ. Το 1986 για την Αποστολή θα χάσει από τον μέτριο Χερμπι Χανκοκ και το Round Midnight, το 1987 για τους Αδιάφθορους θα χάσει από τον Ρουίτσι Σακαμότο και τον Τελευταίο Αυτοκράτορα και το 2000 για την γοητευτική Μαλένα θα χάσει για 5η φορά από τον Ασιάτη Ταν Νταν και το Τίγρης και Δράκος. Ο ίδιος είχε ερωτηθεί πολλές φορές για να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση: «Κανείς δεν μου χρωστάει τίποτα. Άλλωστε έχω κερδίσει πολλά βραβεία στη ζωή μου. Αν όμως αυτό το αγαλματάκι έρθει δεν το αρνούμαι θα το τοποθετήσω σε περίοπτη θέση στο σπίτι μου». 

Ήταν το 1942 όταν ο Λεοπόλδος Στοκόφσκι θα τιμηθεί με το ίδιο βραβείο για την συνεισφορά του στην ιδέα του Γουόλτ Ντίσνεϊ να συνδέσει τις κινούμενες εικόνες των καρτούν με την κλασική μουσική. Το 1986 για πρώτη φορά ένας μουσικός θα τιμηθεί για το σύνολο της προσφοράς του στην υπόθεση του σινεμά μετά από 15 χαμένες υποψηφιότητες. Ήταν ο μουσικοσυνθέτης Άλεξ Νορθ, για τον οποίο αφιερώσαμε μια εκπομπή πρόσφατα. 20 χρόνια μετά ένας άλλος συνθέτης θα τιμηθεί με τον ίδιο τρόπο για το σύνολο της προσφοράς του στην τέχνη του σινεμά. Και το αξίζει. Όχι μόνο για το πλήθος των συνεργασιών του και των αμέτρητων σκορ που έχει γράψει. Πολύ περισσότερο γιατί υπήρξε ένας ακάματος εραστής της μουσικής, γιατί αρνήθηκε τις δελεαστικές προτάσεις του Χόλιγουντ για να έχει την απόλυτη ελευθερία, γιατί μας χάρισε σπάνιες συγκινήσεις, γιατί μουσικοί σαν τους Μετάλικα, Μπρους Σπρίνγκστιν ή Απόλο 440 έχουν διασκευάσει και έχουν υποκλιθεί στο μεγαλείο της μουσικής του μυθικού Ένιο Μορικόνε. 

Ο σεβάσμιος Μορικόνε που αποκαλείται τιμητικά ο μαέστρος στην Ιταλία. Ο μουσικός που μαζί με τον Νίνο Ρότα άλλαξε την κινηματογραφική μουσική Ιταλία. Αν ο Βέρντι ξεσήκωσε τους Ιταλούς στην προσπάθεια δημιουργίας κράτους, ο Μορικόνε και ο Ρότα έδωσαν στην μεταπολεμική Ιταλία κύρος, αξιοπρέπεια, λάμψη, γοητεία με τις μουσικές τους. Ο Ένιο Μορικόνε έφυγε στα 91 του. Κάποιοι λένε πλήρης ημερών. Δύσκολος ορισμός αυτό το «πλήρης ημερών» για κάποιον ακάματο εραστή της μουσικής και της τέχνης, που συνέχιζε με ευλαβική ακρίβεια το απαιτητικό επαγγελματικό πρόγραμμα του όπως ο Μορικόνε. Δήλωνε άλλωστε από μόνος του ακαταπόνητος εργάτης της μουσικής. «Σκεφτείτε τι έγραψαν μέσα σε μια πορεία ζωής ο Μπαχ και ο Μότσαρτ. Έχω πολύ δρόμο μπροστά μου για να σταματήσω». Ο μυθικός Ένιο Μορικόνε, ο σπουδαίος μαέστρος που άλλαξε την ιστορία της κινηματογραφικής μουσικής με το πλούσιο έργο του. Addio maestro…




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 21 νεκροί διανομείς από εργατικό δυστύχημα/δολοφονία σε ώρα εργασίας



Ένας ακόμη διανομέας νεκρός από εργατικό δυστύχημα/δολοφονία σε ώρα εργασίας! Πρόκειται για τον 20χρονο συνάδελφο Αλέξανδρο Κ. ο οποίος το βράδυ της Τρίτης κατά τη διάρκεια της εργασίας του, στην πλατεία Αϊνστάιν στην Ηλιούπολη, έχασε τον έλεγχο από το μηχανάκι με αποτέλεσμα την πτώση του στο οδόστρωμα που προκάλεσε το θάνατο του.

Ωστόσο είναι πάγια τακτική των εργοδοτών σε κάθε εργατικό ατύχημα ή δυστύχημα, τις περισσότερες φορές με την κάλυψη της αστυνομίας/τροχαίας- να «εξαφανίζουν» το κουτί του διανομέα ώστε αυτό να καταγράφεται σαν τροχαίο και όχι ως εργατικό ατύχημα. Με αυτόν τον τρόπο οι εργοδότες –παρόλο που έχουν συνήθως ανασφάλιστους τους συνάδελφους, απαλλάσσονται από όλες τις ευθύνες!

Για την κυβέρνηση και τους εργοδότες είμαστε αναλώσιμοι! Οι ζωές μας δεν αξίζουν μία μπροστά στα κέρδη τους!

Όι εργοδότες όχι μόνο δεν εφαρμόζουν τα μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας υπέρ των διανομέων (παροχή εξοπλισμού των Μέσων Ατομικής Προστασίας, πληρωμή τουλάχιστον 15% για χρήση - συντήρηση δικύκλου κτλ, αλλά παραβιάζουν και τα στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα: ανασφάλιστη ή υποασφαλισμένη εργασία, εντατικοποίηση και εξαντλητικά ωράρια, μη πληρωμή-κλοπή δώρων, μέχρι απειλές, εκβιασμούς, ξυλοδαρμούς και απολύσεις.

Μάλιστα αυτή η κατάσταση ξαναπαίρνει εκρηκτικές διαστάσεις. Οι εργοδότες εκμεταλλευόμενοι τις δεκάδες αντεργατικές ΠΝΠ που ψήφισε η κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, λειτουργούν χωρίς κανένα έλεγχο!

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ & ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΑΣ!

Τα τελευταία χρόνια με τη δημιουργία της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων καταφέραμε να αναδείξουμε τα προβλήματα του κλάδου, να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε ένσημα και δεδουλευμένα συναδέλφων που παράνομα δεν τους κατέβαλλαν οι εργοδότες τους, να αποτρέψουμε απολύσεις κτλ.

Παράλληλα αγωνιστήκαμε και κερδίσαμε την ψήφιση νόμου για μερικά από τα δίκαια αιτήματα μας (παροχή ΜΑΠ, πληρωμή τουλάχιστον 15% για χρήση και συντήρηση του δικύκλου, πληρωμή εξόδων κίνησης κτλ.). Ωστόσο για να τα επιβάλλουμε σε όλα τα μαγαζιά χρειάζεται η μαζικότερη παρουσία όλων μας στις κινητοποιήσεις και τις δράσεις της Επιτροπής και του κλαδικού Σωματείου μας.



Οι ζωές των διανομέων μετράνε!



Τηλέφωνο: 6982268508 blog: dianomeisthess.blogspot.gr
Fb: Επιτροπή Αγώνα Διανομέων



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Και δεύτερη αυτοκτονία δι' απαγχονισμού σημειώνεται λίγες ώρες μετά την απώλεια του 24χρονου νεαρού Μηχανιώτη που έθεσε τέλος στη ζωή του, αφού κρεμάστηκε στο υπόγειο της οικίας του.

Σήμερα μεσημέρι Τετάρτης, 53χρονος άνδρας βρέθηκε κρεμασμένος από μπασκέτα στο γήπεδο του Βυζαντινού Αθλητικού Ομίλου στις Συκιές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άνθρωπος που προχώρησε στο απονενοημένο διάβημα ήταν ένας από τους ανθρώπους που προσέφεραν στην ομάδα του ΒΑΟ.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σοκ επικρατεί στην κοινωνία της Μηχανιώνας, αφού πριν λίγες ώρες βρέθηκε κρεμασμένος στο υπόγειο της οικίας του νεαρός 24 ετών.

Ήδη η σορός του αυτόχειρα μεταφέρθηκε σε νεκροθάλαμο του εφημερεύοντος νοσοκομείου στη Θεσσαλονίκη όπου θα πραγματοποιηθεί νεκροτομή.

Τα αίτια του απονενοημένου διαβήματος του συμπολίτη μας διερευνώνται από τις αστυνομικές αρχές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σύμφωνα με ενημέρωση από το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος, έχει αναγνωριστεί η σορός του αγνοούμενου χειριστή όρθιας σανίδας που εντοπίστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες χθες(Σάββατο 20/6/20) στη θαλάσσια περιοχή της Σκάλας Αγίας Τριάδας Δ. Θερμαϊκού, μετά από έρευνες στη θαλάσσια περιοχή του Θερμαϊκού κόλπου.
Πρόκειται για αλλοδαπό ηλικίας 55 ετών.

Νεκρός ο 26χρονος κολυμβητής 

Χωρίς τις αισθήσεις του ανασύρθηκε απογευματινές ώρες χθες 26χρονος ημεδαπός, από τη θαλάσσια περιοχή Επανομής .
Ο άνδρας μεταφέρθηκε από ασθενοφόρο όχημα του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ''Αγιος Παύλος'' όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Διενεργείται προανάκριση από την οικεία Λιμενική Αρχή, ενώ έχει παραγγελθεί διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τραγική κατάληξη είχαν οι έρευνες για τον αγνοούμενο κωπηλάτη που ξεκίνησαν από χθες τις βραδυνές ώρες στον Θερμαϊκό Κόλπο, όταν μία γυναίκα κάλεσε την Λιμενική Αρχή Μηχανιώνας και ενημέρωσε για χειριστή κωπηλατικής σανίδας, ο οποίος βρισκόταν σε κίνδυνο.
Οι εντατικές έρευνες απέδωσαν καρπούς σήμερα τις πρωινές ώρες όταν οι άνδρες του Λιμενικού Σώματος ανέσυραν τον αγνοούμενο άνδρα νεκρό κοντά στους Νέους Επιβάτες.

Η σορός διακομίσθηκε στο ΑΧΕΠΑ.


*η φωτο είναι αρχείου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ενημερώνουμε ότι σήμερα το πρωί και ώρα 03.15 π.μ κληθήκαμε από το Λιμεναρχείο Ν.Μουδανιών για να πάρουμε μέρος στις έρευνες ενός αγνοούμενου 63 χρόνου ψαρά από το Βατοπαίδι Χαλκιδικής.


Κατά τις πρώτες πρωινές ώρες εντοπίστηκε το σκάφος να πλέει ακυβέρνητο στην περιοχή ανάμεσα σε Γερακινή με Καλύβες,αμέσως ζητήθηκε η συνδρομή δυτών καθώς και παράκτιας έρευνας για να βοηθήσουμε το Λιμενικό Σώμα.

Ο ΟΦΚΑΘ ανταποκρίθηκε με 2 έμπειρους πιστοποιημένους δύτες ( rescue diver ) από την βάση ετοιμότητας Ορμύλιας καθώς και με πεζοπόρο τμήμα από την παράλια.
Παράλληλα συνεργαστήκαμε και με την Bayline Lifeguards κινητοποιώντας τους ναυαγοσώστες στην ευρύτερη περιοχή και με το διασωστικό σκάφος τις βάσης ασφάλειας παραλιών με έδρα την Νικήτη.

Αυτή η μεγάλη κινητοποίηση έφερε αποτέλεσμα και στις 12.50 μ.μ βρέθηκε ο άτυχος ψαράς στην περιοχη του Αγ.Μάμα δυστυχώς νεκρός.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια.
Ευχαριστούμε το Λιμεναρχείο Ν.Μουδανιών,την Bayline Lifeguards την Ε.Ο.Δ αλλά και τα μέλη μας από την βάση ετοιμότητας Ορμύλιας για την άψογη συνεργασία.!!!




Μια 46χρονη γυναίκα έχασε τη μάχη με τον κορωνοϊό στη Θεσσαλονίκη και έγινε το 163ο θύμα του ιού στην Ελλάδα. Η γυναίκα νοσηλευόταν στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος στη Θεσσαλονίκη. Όπως έγινε γνωστό, η άτυχη γυναίκα είχε υποκείμενα νοσήματα και έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι. Σημειώνεται ότι στο ίδιο νοσοκομείο είχε καταλήξει τον Απρίλιο και ένας 35χρονος άνδρας, που είναι το νεώτερο θύμα του κορωνοϊού στην Ελλάδα και δεν είχε υποκείμενα νοσήματα.

Θυμίζουμε πως το τελευταίο 24ωρο καταγράφηκαν ακόμα εννέα κρούσματα του ιού, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό σε 2.819.

πηγή


Χωρίς τις αισθήσεις του εντοπίστηκε, πρωινές ώρες χθες, στην προβλήτα Νέας Μηχανιώνας, 73χρονος.


Στο σημείο μετέβησαν στελέχη της οικείας Λιμενικής Αρχής και ασθενοφόρο όχημα του ΕΚΑΒ με ιατρό, ο οποίος διαπίστωσε το θάνατο του ανωτέρω, ενώ στη συνέχεια η σορός μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» για διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.
Προανάκριση διενεργείται από το Α’ Λιμενικό Τμήμα Νέας Μηχανιώνας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ