Articles by "Απώλειες"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απώλειες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Νοσηλευόταν διασωληνωμένος σε MEΘ του Νοσοκομείου «Σωτηρία».

Ο Δ. Ταλαγάνης γεννήθηκε στην Αρκαδία το 1945. Ήταν ανιψιός του δολοφονημένου, το 1947, στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ζέβγου. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Τρίπολη και στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα.

Το 1964 μετέβη στην ΕΣΣΔ όπου και σπούδασε με υποτροφία Αρχιτεκτονική, στο Αρχιτεκτονικό Ινστιτούτο της Μόσχας, από όπου και πήρε δίπλωμα και μάστερ Αρχιτεκτονικής. Ως φοιτητής έλαβε μέρος στον διαγωνισμό για το νέο Μουσείο Λένιν, αποσπώντας το Α' βραβείο και το χρυσό μετάλλιο στην Έκθεση των Επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης. Η μελέτη του αυτή εκτέθηκε για ένα χρόνο στην Έκθεση των Επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης και ο ίδιος ανακηρύχθηκε μόνιμος εκθέτης της.

Διάκριση απέσπασε, επίσης, για τη μελέτη του που εκτέθηκε στην παγκόσμια έκθεση OSAKA EXPO 1970 για μία πόλη 40.000 κατοίκων στην Ιαπωνία, ενώ είναι γνωστός και για τη μελέτη που εκπόνησε το 1971 για την αξιοποίηση του Φαληρικού όρμου.

Αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, μελετώντας στην Ιταλία την αρχιτεκτονική και ζωγραφική της Αναγέννησης και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε έως το 1974. Το 1973 παρουσιάζει την πρώτη ατομική του έκθεση ζωγραφικής εμπνευσμένη από την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη, ενώ το 1974 είναι η χρονιά που πραγματοποίησε ακόμα μία έκθεση στο Παρίσι, ενώ συνεργάστηκε και με τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Jacques Lacarriere στη «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό σκηνικών και κουστουμιών. Στη συνέχεια (1974) επέστρεψε στην Ελλάδα, με την αρχιτεκτονική να παραμένει η κύρια απασχόλησή του.

Το ζωγραφικό του έργο έχει παρουσιαστεί σε ατομικές εκθέσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, στην Κύπρο, στη Γαλλία και στο Τόκιο. Είχε, επίσης, ασχοληθεί με τη φωτογραφία, ενώ παράλληλα είχε φιλοτεχνήσει μετάλλια, αφίσες, σκηνικά και κοστούμια. Μάλιστα, είχε εκτός των άλλων σχεδιάσει το Μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, τα αναμνηστικά της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 και το δίσκο της εκεχειρίας, αλλά και το Άλσος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Τη δεκαετία του 1970 συνεργάστηκε με την Επιτροπή Φεστιβάλ της ΚΝΕ αναλαμβάνοντας τα σκηνικά για το Φεστιβάλ ΚΝΕ - «ΟΔΗΓΗΤΗ».

Το 2017 ο Δ. Ταλαγάνης παραχώρησε στο Αρχείο του ΚΚΕ ένα εκμαγείο του Λένιν που τοποθετήθηκε στην έκθεση που είχε στηθεί με αφορμή τη διεθνιστική εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Πρόκειται για μάσκα θανάτου του Βλαντιμίρ Ίλιτς -μία από τις 14 που φτιάχτηκαν συνολικά- την οποία ο Δ. Ταλαγάνης κέρδισε όταν ήταν φοιτητής στη Μόσχα. Ο δάσκαλός του, μεγάλος αρχιτέκτονας Κονσταντίν Μέλινκωφ που σχεδίασε και την Κρυστάλλινη Σαρκοφάγο για το Μαυσωλείο του Λένιν, του χάρισε το αντίγραφο του νεκρικού εκμαγείου του Λένιν σε επιβράβευση της μεγάλης επιτυχίας του να διακριθεί με το Α' βραβείο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για το Νέο Μουσείο του Λένιν. Μαζί, παρέδωσε στο Κόμμα και ένα λάβαρο του ΚΚΣΕ, κατασκευασμένο μετά το 1956, από βελούδινο ύφασμα με κεντημένη γραφή και φέρει το κρατικό έμβλημα της ΕΣΣΔ, ενώ ο ίδιος φιλοτέχνησε και το εντυπωσιακό βάθρο στο οποίο τοποθετήθηκε η νεκρική μάσκα του Λένιν στη συγκεκριμένη έκθεση. Εξέφραζε την υποστήριξή του στο ΚΚΕ και τα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια δεν απουσίαζε από καμία εκδήλωσή του.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.
902.gr
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το βίντεο που ακολουθεί, από το Freedom.tv, καταγράφει την συνάντηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, πριν από 5 χρόνια (4/5/2016) με την τελευταία επιζώσα τότε του Ολοκαυτώματος στο Λέχοβο, Χρυσάνθη Μάρκου.

Η Χρυσάνθη Μάρκου, ηλικίας 103 ετών τότε, αφηγείται πώς το χωριό της έγινε στάχτη μπροστά στα μάτια της, από τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής και μας εξιστορεί τα δεινά που πέρασαν η ίδια, η οικογένειά της, οι χωριανοί της, από τη ναζιστική θηριωδία.

Η Χρυσάνθη Μάρκου, πλήρης ημερών, έφυγε προχθές (13/4/2021), σε ηλικία 108 ετών, χωρίς να δει να αποζημιώνεται η χώρα μας και τα θύματα των ναζιστικών θηριωδιών. Την αποχαιρετάμε με την υπόσχεση ότι δεν θα ξεχάσουμε. Και ότι δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε την δικαίωση.

Το σημερινό Tweet της Προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας για τον θάνατο της ηπερηλίκου Ελληνίδας, που δεν αξιώθηκε να δει αποζημίωση στα θύματα από τις θηριωδίες της Γερμανίας, μήτρας του Ναζισμού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο εφοπλιστής, Ιάκωβος Τσούνης, που πρόσφατα δώρισε όλη του την περιουσία στις Ένοπλες Δυνάμεις, απεβίωσε στις 15.30 στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ) όπου νοσηλευόταν.

Ο Ιάκωβος Τσούνης, προχώρησε σε μια απίστευτη κίνηση χαρίζοντας την περιουσία του στις «Άγιες», όπως τις αποκάλεσε, ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Συγκεκριμένα άφησε 23 εκατ. ευρώ για την άμυνα και 60 αποβατικά σκάφη (αμφίβιων επιχειρήσεων).

Την είδηση έκανε γνωστή ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.


Ποιος είναι ο Ιάκωβος Τσούνης

Ο Ιάκωβος Τσούνης είναι εφοπλιστής, βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και εθνικός ευεργέτης.

Είναι επίσης υποστράτηγος επί τιμή, καθώς και ιδρυτής του Μουσείου «Ιάκωβος Τσούνης» στο Αίγιο, όπως και του μουσείου που βρίσκεται δίπλα στη μόνιμη κατοικία του στην οδό Κύπρου, στου Παπάγου.

Γεννημένος στην Πάτρα το 1925, είναι απόγονος των αγωνιστών του 1821, Λονταίων και Πετμεζαίων, ενώ σε ηλικία μόλις 16 ετών πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940.

Αυτοδημιούργητος, ξεκίνησε ως εκτελωνιστής στον Πειραιά, ενώ το 1966 εισήλθε στο χώρο της ναυτιλίας, αποκτώντας συνολικά 13 εμπορικά πλοία, τα οποία του απέφεραν μεγάλη περιουσία. Δεν δίστασε μάλιστα να την εκμεταλλευτεί αναπτύσσοντας μεγάλη φιλανθρωπική δράση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Έχασε τη μάχη για τη ζωή, έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία, χτυπημένος από την covid-19, ο πρόεδρος της Κοινότητας Νέου Ρυσίου, Χρήστος Θωμάρεϊς. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε θλίψη σε ολόκληρο το δήμο Θέρμης καθώς ο Χρήστος Θωμάρεϊς υπήρξε από τα παλαιότερα και δυναμικότερα στελέχη της αυτοδιοίκησης.

Σε δήλωσή του ο δήμαρχος Θέρμης Θεόδωρος Παπαδόπουλος επισημαίνει τα εξής: “Εκφράζω τη θλίψη μου για την απώλεια του Χρήστου με τον οποίο συμπορευτήκαμε για πάρα πολλά χρόνια στην αυτοδιοίκηση. Ήταν από τους στενότερους συνεργάτες και τα πολυτιμότερα στελέχη του δήμου μας. Υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία στην Κοινότητα του Νέου Ρυσίου την οποία υπηρέτησε με αφοσίωση για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Η οικογένειά του αλλά και οι συμπολίτες του θα πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι για την προσφορά του. Προσωπικά αισθάνομαι τυχερός που συνεργάστηκα μαζί του, που μαζί οραματιστήκαμε, σχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε, όσα έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες στην περιοχή του Νέου Ρυσίου. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στη σύζυγό του Μαρία και στα παιδιά του Φωτεινή και Σοφοκλή”.

Ο Χρήστος Θωμάρεϊς γεννήθηκε και έζησε στο Νέο Ρύσιο. Υπήρξε απόφοιτος του τμήματος Μηχανολόγων της Σχολής Ευκλείδη. Διετέλεσε πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου Νέου Ρυσίου και αντιδήμαρχος του δήμου Θέρμης. Από το 2006 και έως σήμερα ήταν πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου της Κοινότητας Νέου Ρυσίου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο χαμός του Λάζαρου Αγγέλου κάνει τη φράση «δυσαναπλήρωτο κενό» να ισχύει με όλη τη σημασία της!

Ο Λάζαρος ήταν μια σημαντική προσωπικότητα, που μπορούσε να εμπνέει με υπερπροσωπικές αξίες τους συνεργάτες του, αναμφίβολα εξαιρετικά «χρήσιμος» στην εποχή που ζούμε, με τις εγωκεντρικές ή φθαρμένες αξίες και τους σκυφτούς ανθρώπους ή τους ματαιόδοξους. Θα συνεχίσει να μας δείχνει τον δρόμο με την αγωνιστικότητα, την ανιδιοτέλεια, την ευγένεια, το άφταστο ήθος του αλλά και την αποτελεσματικότητά του.

Γνώρισε την κεντρική πολιτική από τα μέσα και την εγκατέλειψε. Και έγινε κομβικό άτομο στα κινήματα των πολιτών, της συνεργατικής ιδέας, της υπεράσπισης του συλλογικού συμφέροντος. Υπήρξε βασικό στέλεχος στην επιτυχία του δημοψηφίσματος στη Θεσσαλονίκη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού, η ψυχή της κίνησης 136 και της Πρωτοβουλίας των 54 φορέων για τη συνεργατική διαχείριση του νερού, πρωτεργάτης στην ίδρυση και λειτουργία του κοινωνικού καταναλωτικού συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης Bios Coop , της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο), του Συνεταιρισμού κοινωνικής διαχείρισης αποβλήτων «Αναβίωσις», του Λαϊκού Πανεπιστημίου ΚΑΛΟ “UnivSSE Coop”, της Κοινοπραξίας Φορέων ΚΑΛΟ «Τα πάντα RE», της Ένωσης φορέων ΚΑΛΟ Κ. Μακεδονίας και πολλών άλλων.

Παλληκάρι που πάλεψε όρθιος με την αρρώστια του, δεν το έβαλε κάτω, και μέχρι τελευταία στιγμή έκανε εποικοδομητικές προτάσεις για τα θέματα που τόσο αγάπησε και στα οποία αφιέρωσε τη ζωή του.

Καλό ταξίδι συναγωνιστή …


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας ανδρας βρέθηκε νεκρός μπροστά στο αυτοκίνητο του στη Θεσσαλονικη πίσω από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό.

Προκειται για ένα 36χρονο, παλαιστίνιο και εντοπίστηκε νεκρός στο δρόμο δίπλα στο αυτοκίνητό του.

Ειχε εκδορές και μώλωπες στο πρόσωπο ενώ στο εσωτερικό και στο εξωτερικό του αυτοκινήτου υπήρχαν ίχνη αίματος με την πίσω αριστερή πόρτα του οχήματος να είναι ανοιχτή.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απεβίωσε σε νοσοκομείο της Μόσχας τα ξημερώματα του Σαββάτου, ο Μπόρις Μουζενίδης, από ανακοπή καρδιάς, λόγω επιπλοκών του κορωνοϊού.

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα Money-Tourism, ο ιδρυτής του ομίλου Μουζενίδη, ένας μεγάλος οραματιστής του ελληνικού Τουρισμού, ταξίδεψε στην Μόσχα πριν από δύο εβδομάδες για την διεθνή έκθεση Τουρισμού MITT. Αμέσως μετά την έκθεση ένιωσε τα πρώτα ήπια συμπτώματα κορωνοϊού και για το λόγο αυτό, αρνήθηκε να μπει σε νοσοκομείο. Δυστυχώς τα συμπτώματα χειροτέρευσαν και χθες το βράδυ εσπευσμένα εισήχθη σε νοσοκομείο της Μόσχας. Δυστυχώς τα ξημερώματα απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς, καθώς είχε και στο παρελθόν καρδιολογικά προβλήματα.

Ο Μπόρις Μουζενίδης, με την Ελλάδα την καρδιά του, ήρθε σε νεαρή ηλικία στην Θεσσαλονίκη για να ζήσει το όνειρο της πατρίδας που τόσο αγαπούσε, από τα βάθη της ρωσικής στέπας.

«Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του Ομίλου Μουζενίδη εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη μας για την απώλεια του ιδρυτή και Προέδρου του Ομίλου μας, Μπόρις Μουζενίδη. Ο Πρόεδρός μας υπήρξε πάντοτε για όλους μας πηγή έμπνευσης για το έργο που ξεκίνησε και εκτελούσε πιστά όλα τα χρόνια της πορείας του. Η αγάπη του για την Ελλάδα και το όραμά του μας δίνουν δύναμη για να συνεχίσουμε το έργο του», επεσήμανε ο λογαριασμός του Mouzenidis Group στο Facebook.

Σε παλιότερη συνέντευξή του είχε πει: Ήρθα στην Ελλάδα το 1992, σε ηλικία 31 ετών. Ήταν όνειρο μας να έρθουμε στην πατρίδα. Επειδή το επάγγελμά μου ήταν μηχανικός αυτοκινήτων, όλοι θεωρούσαν ότι γρήγορα θα τακτοποιηθώ στην Ελλάδα. Πάντα βοηθάει να έχεις ένα επάγγελμα, να γνωρίζεις μια τέχνη. Αλλά η ζωή τα έφερε αλλιώς. Το 1993 σε μια συζήτηση ένας φίλος μου είπε «η Ελλάδα έχει θάλασσα και ήλιο» Για κάποιο λόγο αυτή η φράση που έμεινε στο μυαλό. Έτσι το 1995 άνοιξα το πρώτο μου τουριστικό γραφείο στην οδό Μοναστηρίου. Δύο χρόνια αργότερα μετακομίσαμε στην οδό Ολύμπου. Από την αρχή ξεκίνησα να φέρνω κόσμο από τη Ρωσία και αργότερα από τις άλλες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν σημαντικό ότι ήξερα τη γλώσσα και τη νοοτροπία. Ήξερα τι ήθελαν στον τουρισμό. Στην αρχή είχαμε τουρισμό «ήλιο και θάλασσα», αλλά πλέον τα πράγματα έχουν εξελιχθεί στην αγορά της Ρωσίας και των άλλων χωρών. Υπάρχει θρησκευτικός τουρισμός, υπάρχουν πολλοί που θέλουν να επισκεφθούν τις αρχαιότητες.

Ο κ. Μπόρις Μπουζενίδης γεννήθηκε στη Γεωργία το 1961. Ηταν επικεφαλής ομίλου επιχειρήσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με βασικότερες εταιρίες τις ακόλουθες:
  • Mouzenidis Travel γραφείο Ταξιδίων, Τουριστικές & Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις ΑΕ, με έδρα τη Θεσσαλονίκη
  • Ellinair Ανώνυμη Αεροπορική Εταιρελία, με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
  • Cargo Service & Pepresentations MON/PH ΕΠΕ, εταιρία διεθνών μεταφορών, με έδρα την Καστοριά και με κύκλο εργασιών για το 2018 4.000.000
  • GrekoDom Development Ανώνυμη Κατασκευαστική Μεσιτική Εμπορική Εταιρία, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Και με κύκλο εργασιών για το 2018 3.500.000€
  • Μουζενίδης Συμβουλευτικές Υπηρεσίες, με έδρα τη Θεσσαλονίκη
Θεοχάρης: «Ένας άνθρωπος που εργάστηκε σκληρά για τον ελληνικό τουρισμό»

«Θλίψη και οδύνη, στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Μπόρις Μουζενίδη. Ένας άνθρωπος που εργάστηκε σκληρά για τον ελληνικό τουρισμό, ένας πρωτεργάτης και πρωτοπόρος του κλάδου. Με μεθοδικότητα, πείσμα και σκληρή δουλειά υλοποίησε το όραμά του και δημιούργησε γέφυρες μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συνεργάτες του» αναφέρει σε δήλωσή του ο υπουργός Τουρισμού, Χάρης Θεοχάρης.


Η ΕΞΘ για την απώλεια του Μπόρις Μουζενίδη

Η ξενοδοχειακή οικογένεια της Θεσσαλονίκης είναι συγκλονισμένη από την ξαφνική και πρόωρη απώλεια του Μπόρις Μουζενίδη, ενός ενορατικού ανθρώπου που προσέφερε τα μέγιστα στην τουριστική ανάπτυξη τόσο της Ελλάδας όσο και της περιοχής μας. Με σκληρή και πολύχρονη δουλειά κατάφερε να δημιουργήσει έναν πανίσχυρο τουριστικό Όμιλο που συνέσφιξε τις σχέσεις μας με το ρωσικό κοινό. Ο χαμός του αφήνει ένα τεράστιο και δυσαναπλήρωτο κενό.

Η Ένωση Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης εκφράζουμε τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια μας στην οικογένειά του και στον Όμιλο Μουζενίδη.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εγκατέλειψαν 44χρονο μετανάστη να σφαδάζει επί τρεις μέρες από τους πόνους, στο κέντρο κράτησης της Κω, καταγγέλλει η ΚΕΕΡΦΑ - Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή, με αποτέλεσμα τον άδικο θάνατό του, καθώς όταν επιτέλους οι φύλακες κάλεσαν ασθενοφόρο, οι διασώστες του ΕΚΑΒ διαπίστωσαν ότι ο άτυχος άνδρας ήταν νεκρός.

Χαρακτηριστικό είναι το ηχητικό ντοκουμέντο με τα βογκητά του Macky Diabete που δημοσιεύει η ΚΕΕΡΦΑ, οι οποίες ωστόσο δε στάθηκαν ικανές να ευαισθητοποιήσουν τους υπαλλήλους του κέντρου που άφησαν τον 44χρονο μετανάστη να πεθάνει από κρίση σκωληκοειδίτιδας που προφανώς εξελίχθηκε σε περιτονίτιδα.
Η ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ και το βίντεο:

Ο κυβερνητικός ρατσισμός δολοφόνησε τον Macky Diabete στο κέντρο κράτησης στην Κω

Δεν πέθανε, δολοφονήθηκε ο Macky Diabate στη Κω γιατι οι ζωές των μαύρων δεν μετράνε για τους αστυνομικούς του Χρυσοχοίδη στα κέντρα κράτησης.

Τρεις μέρες φώναζε και ούρλιαζε απο φρικτούς πόνους ο 44χρονος μετανάστης από την Γουινέα αλλά οι φύλακες δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα για μεταφορά στο νοσοκομείο. Ετσι έχασε τη ζωή του απο περιτονίτιδα μετα από κρίση σκωληκοειδίτιδας!


Ο θεσμικός ρατσισμός της ποινικοποίησης της μετανάστευσης και της προσφυγιάς ΣΚΟΤΩΝΕΙ πλέον απροκάληπτα.

Πριν ενα μήνα είχαμε τον ομαδικό βασανισμό 15 μεταναστών συο κολαστήριο στο Παρανέστι. Την περασμένη Δευτέρα μετανάστες κατήγγειλαν ότι κόλλησαν πανω από 25 κορονοιό στο ΑΤ Δραπετσώνας αφου οι φύλακες αγνόησαν αιτήματα δύο αρρώστων με πυρετό για τεστ κορονοιού. Μετά τους μετέφεραν όλους στην Αμυγδαλέζα.

Το περοστατικό στη Κω θυμίζει το θάνατο του Μοχάμεντ Καμαρα σε ΑΤ της Αττικής, όταν πάλι οι φύκακες δεν μετέφεραν έγκαιρα το κρατούμενο σε νοσοκομείο.

Απαιτούμε να τιμωρηθούν οι ένοχοι για τον άδικο χαμό του Macky Diabete.

Να κλείσουν τα στρατόπεδα του θανάτου.

´Ασυλο, χαρτιά, σύνορα ανοιχτά.

Οι ζωές των μαύρων μετράνε.

Να μπεί τέλος στην αστυνομική βαρβαρότητα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένας γιατρός αυτοκτόνησε στο Θριάσιο το πρωί της Κυριακής.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, κ. Γιαννάκο, ο 41χρονος γιατρός πατέρας δύο παιδιών νοσηλευόνταν στο τρίτο όροφο του νοσοκομείου στη χειρουργική κλινική.

Ο γιατρός αντιμετώπιζε σοβαρά παθολογικά προβλήματα. Έπεσε από το μπαλκόνι του τρίτου ορόφου στο υπόγειο πάνω σε μια μπάρα.

Το προσωπικό της κλινικής ήταν αυτό που αντίκρισε το μακάβριο θέαμα. Η αστυνομία βρέθηκε στο σημείο για να λάβει καταθέσεις.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νεκρός εντοπίστηκε πριν από λίγη ώρα ο 65χρονος επαγγελματίας ψαράς ο οποίος αγνοούνταν στη θαλάσσια περιοχή “Αλυκές – Πάλιουρα” στην Επανομή της Θεσσαλονίκης.

Τον άτυχο άνδρα εντόπισε μέλος της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στην παραλία της Επανομής, κοντά στο Ναυάγιο και άμεσα ενημερώθηκαν οι αρμόδιες αρχές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η σορός του άνδρα έχει αναγνωριστεί από τους οικείους του.

Σημειώνεται ότι ο 65χρονος είχε μεταβεί το απόγευμα της ίδιας ημέρας για ψάρεμα με το αλιευτικό σκάφος του και έκτοτε αγνοείται.

Υπό το συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, ενημερώθηκαν οι Λιμενικές Αρχές Θεσσαλονίκης, Νέων Μουδανιών, Νέας Μηχανιώνας και Κατερίνης και άμεσα ξεκίνησαν έρευνες στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή Νέας Μηχανιώνας Θερμαϊκού Κόλπου, με τη συμμετοχή τριών περιπολικών σκαφών Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. και επτά Α/Κ σκαφών καθώς και περιπολικών οχημάτων Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. από ξηράς.

Το πρωί της Παρασκευής εντοπίστηκε το αλιευτικό σκάφος του να πλέει ακυβέρνητο στη θαλάσσια περιοχή “Αλυκές – Πάλιουρα” και έπειτα ρυμουλκήθηκε από έτερο Α/Κ σκάφος στον λιμένα Νέας Μηχανιώνας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το μεσημέρι το τελευταίο "αντίο" στο αγγελούδι που συγκλόνισε με την περιπέτεια του το πανελλήνιο.
Με απέραντη θλίψη και πόνο ψυχής, η Κρήτη αλλά και όλη η Ελλάδα, αποχαιρετά σήμερα το μικρό αγγελούδι που έσβησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, στην εντατική μονάδα Παίδων του ΠΑΓΝΗ.



Οι γιαγιάδες του χωριού στόλισαν το δρόμο με λευκά κρίνα, από όπου θα «περάσει» ο μικρός Ζαχαρίας.



«Το αγοράκι εξέπνευσε 45 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα με αιτία θανάτου, πολυοργανική ανεπάρκεια μετά από παρατεταμένη καρδιοπνευμονοαναπνευστική ανακοπή» σύμφωνα με την κ. Λένα Μπορμπουδάκη, Διοίκητρια της 7ης ΥΠΕ Κρήτης και τα όσα ανέφερε στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA».

Σύμφωνα με την κυρία Μπορμπουδάκη η κατάσταση του παιδιού ήταν πολύ κρίσιμη και δόθηκε μεγάλη μάχη από τους ιατρούς και τους διασώστες.

«Έγινε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό, ωστόσο το παιδί έμεινε αρκετό χρόνο χωρίς να οξυγονώνεται ο εγκέφαλος. Ο μικρός ήταν μαχητής όπως και οι υγειονομικοί μας», πρόσθεσε η κ. Μπορμπουδάκη.

Το αγοράκι το απόγευμα της Τετάρτης εντοπίστηκε μέσα σε βαρέλι και οι ηρωικές προσπάθειες των γιατρών του Κέντρου Υγείας Χάρακα και των διασωστών του ΕΚΑΒ αλλά και των γιατρών του ΠΑΓΝΗ, το κράτησαν για κάποιες ώρες, όπως αποδείχθηκε, στη ζωή.

Ωστόσο λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, το αγόρι που νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ Παίδων του ΠΑΓΝΗ έφυγε από τη ζωή βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του.

Βάφτιση για την μικρή αδερφή πριν την κηδεία

Εικόνες από αρχαία τραγωδία εκτυλίσσονται από χθες το βράδυ στην Λιγόρτυνο που έχει βυθιστεί στο πένθος στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του 3χρονου Ζαχαρία..

Σύμφωνα και με το flashnews, η οικογένεια λίγες ώρες πριν αποχαιρετήσουν το παιδί τους, αποφάσισε να βαφτίσει την μικρή του αδερφή που ήρθε στον κόσμο πριν λίγους μήνες θέλοντας να τηρήσουν την τοπική παράδοση που θέλει τις οικογένειες να μην έχουν αβάπτιστα μέλη πριν φύγει για την ζωή κάποιο άλλο.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



της Δέσποινας Κουτσούμπα 

Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι στιγμής, την Παρασκευή μέρα μεσημέρι έξω από τη Βουλή συνέβη ένα σοβαρό τροχαίο: υπηρεσιακό όχημα (είτε κάποιου βουλευτή είτε της αστυνομίας) βγαίνοντας από το πάρκιγκ της Βουλής (ή στρίβοντας για να μπει) παρέσυρε και σκότωσε νεαρό οδηγό μοτοσικλέτας, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και κατέληξε. Μιλάμε λοιπόν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Τι θα έπρεπε να γίνει κανονικά;
Όπως όλοι γνωρίζουμε, σε περίπτωση οποιουδήποτε τροχαίου με τέτοια κατάληξη, ο δρόμος κλείνει, τα οχήματα που έχουν εμπλοκή στο συμβάν μένουν ακινητοποιημένα, καλείται η τροχαία, που καταγράφει το συμβάν, ο οδηγός του αυτοκινήτου που προκάλεσε το ατύχημα παραμένει εκεί και η τροχαία ζητάει τα ονόματα όλων των αυτοπτών μαρτύρων και τους παίρνει κατάθεση (και μιλάμε για πολλούς αυτόπτες, μέρα μεσημέρι στη Βασιλίσσης Σοφίας). Αν το τροχαίο είναι σοβαρό, ο οδηγός που το προκάλεσε κρατείται για να περάσει αυτόφωρο σε περίπτωση κατάληξης του θύματος. Πόσο μάλλον όταν το ατύχημα γίνει με οδηγό υπηρεσιακού οχήματος (δηλαδή κατά 95% αστυνομικό ή άλλα κρατικό υπάλληλο) έξω από τη Βουλή, όπου υπάρχει ειδική αστυνομική δύναμη που μπορεί να τα διασφαλίσει όλα αυτά. Μάλιστα, μετά την κατάληξη του μοτοσικλετιστή (σύμφωνα με πηγές λέγεται Ιάσωνας), η Τροχαία θα έπρεπε να βγάλει ανακοίνωση με τα στοιχεία του οχήματος που προκάλεσε το θάνατο ενός ανθρώπου, και η Βουλή να μας ενημερώσει ότι ο οδηγός του οχήματος έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα.
Τι συνέβη στην συγκεκριμένη περίπτωση;
Δύο μέρες μετά, δεν έχει υπάρξει καμία ανακοίνωση ούτε από την Τροχαία, ούτε από την Βουλή. Το θέμα της κατάληξης του μοτοσικλετιστή δεν έχει παίξει σε κανένα κανάλι επί δύο μέρες, εκτός από το ΚΟΝΤΡΑ στο οποίο έπαιξε χτες. Σύμφωνα με ένα βίντεο που κυκλοφορεί, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης της Βουλής (αρχι-τροχαίος) διαπληκτίζεται με αυτόπτη μάρτυρα (κούριερ) επειδή ο αυτόπτης καταθέτει (ον κάμερα!) ότι ο μοτοσικλετιστής ΔΕΝ πέρασε με κόκκινο και φορούσε κανονικά κράνος! Ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης της Βουλής, αντί να πάρει τα στοιχεία του αυτόπτη, τον απειλεί ότι θα του κόψει πρόστιμο "γιατί δεν φοράει κράνος"! (Αν δεν ήταν τόσο τραγική η στιγμή, θα θυμόμασταν όλοι το σχετικό ανέκδοτο με τον αστυνομικό αρκούδα!)


Στο ίδιο βίντεο δεν φαίνεται πουθενά ακινητοποιημένο το όχημα που προκάλεσε το ατύχημα. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί της φρουράς της Βουλής δεν φαίνονται να ψάχνουν γύρω τους για αυτόπτες μάρτυρες (μην ακούσω "δεν είχαν αρμοδιότητα", ο κάθε πολίτης σε αντίστοιχη περίπτωση ψάχνει να βρει αυτόπτες και να πάρει τα στοιχεία τους, το χω δει με τα ματάκια μου).

Είναι προφανές ότι ο επικεφαλής της φρουράς της Βουλής στο βίντεο έχει βγάλει ήδη το συμπέρασμα ότι δεν έφταιγε ο (συνάδελφός του, κατά πάσα πιθανότητα) οδηγός του οχήματος για το τροχαίο και απλώς δεν θέλει η πραγματικότητα να του χαλάσει το αφήγημα. Θα μπορούσε να "συγχωρηθεί" προφανώς μια κακιά στιγμή ενεός ανθρώπου πάνω στη σύγχυση που παθαίνει οποιοσδήποτε όταν βρεθεί μπροστά σε θανατηφόρο τροχαίο, μόνο που συντρέχουν δύο σοβαρά ζητήματα. 

Το ένα είναι ότι δεν είναι "ο οποιοσδήποτε", είναι επικεφαλής αστυνομικός με ανάλογη εκπαίδευση και εμπειρία. 
Το δεύτερο, και πιο σοβαρό, είναι ότι διανύουμε την τρίτη μέρα μετά το συμβάν ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, Η ΤΡΟΧΑΙΑ, Η ΒΟΥΛΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΒΓΑΛΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ.

Αυτό λέγεται συγκάλυψη ανθρωποκτονίας, όμως. Και όταν συγκαλύπτεις ανθρωποκτονία εξ αμελείας που έγινε μέρα μεσημέρι, έξω από τη Βουλή, δίπλα στο Σύνταγμα, ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ για το ποιον συγκαλύπτεις και γιατί! Με πρώτο ερώτημα ΑΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΙΣΧΥΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΕΙΤΕ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΤΕ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΕΙΤΕ ΤΑΞΙΤΖΗΔΕΣ ΕΙΤΑ ΟΔΗΓΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ.

Το θέμα "βγήκε" και πάλι από τα social media. Ξέρετε, αυτά που είπε ο Πρωθυπουργός μας ότι κάνουν κακό στη Δημοκρατία. Βγήκε η είδηση, βγήκε το βίντεο (που μετά έπαιξε στο ΚΟΝΤΡΑ και στο PROnews -βλ. σχόλια). Βγήκε ότι το όχημα ήταν χρεωμένο στην Ντόρα Μπακογιάννη. Το twitter βοά από χτες ότι ο οδηγός του οχήματος είναι από τη φρουρά της Μπακογιάννη και γίνονται και διάφορες υποθέσεις για το ποιος ήταν μέσα στο όχημα. Και βέβαια γίνονται εκκλήσεις να αναδειχτεί το θέμα για να μη θαφτεί.
Βεβαίως μπορεί να λέγονται και πράγματα που δεν ισχύουν, όπως το ποιοι επέβαιναν στο όχημα. 

Όμως ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ; Φταίνε οι χρήστες των social media; Όχι, φταίει η Βουλή, η Τροχαία και η ίδια η Ντόρα Μπακογιάννη που δεν έχουν βγάλει ούτε μία ανακοίνωση για να πουν τι συνέβη; 
Κι αν εγώ υποθέσω, με βάση όλα τα παραπάνω, ότι κάτι προσπαθούν να κρύψουν, ότι προσπαθούν να φτιάξουν μια ιστορία διαφορετική από την πραγματικότητα και να μας τη σερβίρουν, έχω επαρκείς λόγους πλέον για να το κάνω!

Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη πριν λίγες μέρες αρθρογράφησε για τα θύματα της τρομοκρατίας και θυμήθηκε τη μάνα του Αξαρλιάν, και τον 20χρονο Αξαρλιάν που έφυγε ενώ ήταν αθώος. Και συμφωνώ μαζί της. Και ο Ιάσωνας (αν αυτό είναι όντως το όνομά του) ήταν αθώος. Κι αυτός θα έχει μάνα που κλαίει το παιδί της. Κι αυτή η μάνα θέλει να μάθει ποιος είναι ο δολοφόνος του παιδιού της και θέλει να τον δει να τιμωρείται (με την ανάλογη ποινή). Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, αν δεν θέλει να θεωρήσουμε όλοι ότι χρησιμοποιεί εργαλειακά και όποτε τη συμφέρει τη μνήμη των νεκρών, πρέπει εντός της ημέρας να βγάλει ανακοίνωση στην οποία να απαντά αν έχει εμπλοκή όχημα που ήταν χρεωμένο στην ίδια ή όχι, και να ζητά από τη Βουλή και την Τροχαία να πράξουν όλα τα νόμιμα για τον οδηγό του οχήματος και για τη μνήμη του νεκρού Ιάσωνα.

Γιατί, όπως είπαμε και στην αρχή, ένα τροχαίο δεν είναι πολιτικό θέμα. Η συγκάλυψή του, όμως, είναι σοβαρό πολιτικό θέμα. Και σιγά σιγά μαζεύονται πολλές εκδοχές συγκάλυψης γύρω από την κυβέρνηση και την αστυνομία της. Περιμένουμε λοιπόν μια ανακοίνωση που να επιβεβαιώνει ή να διαψεύδει όλα τα παραπάνω.
(Φανταστείτε τώρα, αν όντως συγκαλύπτουν αυτό που έγινε μέρα μεσημέρι στην Βασ. Σοφίας, μόνο και μόνο για να μην δώσουν έναν συνάδελφό τους, απλώς φανταστείτε τι κάνουν όταν υπάρχουν συμβάντα που κανείς δεν ειναι μπροστά! Ο κ. Χρυσοχοίδης θέλει να πει κάτι ή καλύφθηκε με τις προχτεσινές "42 αλήθειες" από τα υπόγεια της ΓΑΔΑ;)

UPD Όπως επεσήμαναν χρήστες του twitter, στο σημείο υπάρχουν κάμερες. Και κάμερες της τροχαίας και άλλες. Άρα το συμβάν έχει ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ και εδώ και 3 μέρες μπορεί η Τροχαία ξέρει ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ τι έγινε. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ;

UPD 2 Η Ντόρα Μπακογιάννη έβγαλε ανακοίνωση (που επιβεβαιώνει τα παραπάνω) στις 13.50 σήμερα 14/3. Την παραθέτω στα σχόλια




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μπόμπι Σαντς (1954 – 1981)

O Μπόμπι Σαντς (Bobby Sands) ήταν βορειοϊρλανδός εθνικιστής και ηγετικό στέλεχος του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA), ενταγμένος στην αριστερή του πτέρυγα. Έγινε παγκοσμίως γνωστός το 1981, όταν ξεκίνησε απεργία πείνας στη φυλακή, διεκδικώντας το καθεστώς του πολιτικού κρατούμενου. Η άρνηση της τότε πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ να ικανοποιήσει το αίτημά του, τον οδήγησε στο θάνατο στις 5 Μαΐου 1981.

Ο Ρόμπερτ Γκέραρντ «Μπόμπι» Σαντς γεννήθηκε στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας στις 9 Μαρτίου 1954. Ήταν το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Τζον και της Ροζαλίν Σαντς, δύο πιστών Καθολικών. Από μικρό παιδί, ο Μπόμπι ζούσε και μεγάλωνε με τις έντονες διαμάχες μεταξύ των Καθολικών ή Δημοκρατικών (των Ιρλανδών που ζητούν την ενσωμάτωση της Βόρειας Ιρλανδίας στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας ή Έιρε) και των Προτεσταντών ή Ενωτικών (των Ιρλανδών που παραμένουν πιστοί στο βρετανικό στέμμα).

Σε ηλικία 10 ετών αναγκάστηκε να μετακομίσει με την οικογένειά του σε άλλη γειτονιά του Μπέλφαστ, λόγω της κατατρομοκράτησής τους από τους Προτεστάντες. «Ήμουν ένα αγόρι της εργατικής τάξης από το εθνικιστικό γκέτο, αλλά είναι η καταστολή που μου δημιούργησε το επαναστατικό πνεύμα της ελευθερίας» είχε γράψει ο Σαντς για τα παιδικά του χρόνια. Σε ηλικία 18 ετών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη δουλειά του ως μαθητευόμενος τεχνίτης αυτοκινήτων και να μετακινηθεί ξανά με την οικογένειά του σε άλλη γειτονιά.


Η συνεχιζόμενη καταπίεση των Καθολικών από τους Προτεστάντες ριζοσπαστικοποίησε τον Σαντς και τον ώθησε να ενταχθεί στον IRA το 1972. Οι δεσμοί του με την οργάνωση, που διεκδικούσε με δυναμικά μέσα την απόσπαση της Βόρειας Ιρλανδίας από τη Μεγάλη Βρετανία, δεν πέρασαν απαρατήρητοι από τις αρχές. Αργότερα, εκείνο το έτος, συνελήφθη για κατοχή πυροβόλων όπλων και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών.

Στη φυλακή συνάντησε κορυφαία στελέχη του IRA, όπως ο Τζέρι Άνταμς, τα οποία εκτίμησαν τις ικανότητές του, με αποτέλεσμα μετά την αποφυλάκισή του να ανέλθει τάχιστα στην ιεραρχία της οργάνωσης. Ανήκε στην αριστερή πτέρυγα του IRA και παρότρυνε τους συντρόφους του να υιοθετήσουν σοσιαλιστικές πολιτικές. Ο Σαντς ήταν θαυμαστής της πολιτικής δράσης και του συγγραφικού έργου των Τζορτζ Τζάκσον, Φραντς Φανόν, Τσε Γκεβάρα και του ιρλανδού σοσιαλιστή Τζέιμς Κόνολι. Κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής του παντρεύτηκε τη φίλη του Τζέραλντι Νόουντ, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Γκέραρντ Σαντς.

Με την απελευθέρωσή του, ο Σαντς επέστρεψε αμέσως στην πολιτική δράση και γρήγορα έγινε δημοφιλής στις τάξεις των Καθολικών. Στα τέλη του 1976, οι αρχές τον συνέλαβαν ξανά, αυτή τη φορά για μία βομβιστική ενέργεια σε μια μεγάλη εταιρεία επίπλων και την επακόλουθη ανταλλαγή πυρών μεταξύ των δραστών και της αστυνομίας. Αφού υποβλήθηκε σε απάνθρωπη ανάκριση και δικάστηκε με αμφισβητούμενα αποδεικτικά στοιχεία, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 14 ετών, την οποία άρχισε να εκτίει στη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Μέιζ, στα περίχωρα του Μπέλφαστ.

Από την πρώτη μέρα του εγκλεισμού του ανέπτυξε ακτιβιστική δράση, ζητώντας μεταρρυθμίσεις στο σωφρονιστικό σύστημα, με αποτέλεσμα συχνά να βρίσκεται σε κελί απομόνωσης. Ο βασικός ισχυρισμός του ήταν ότι αυτός και οι άλλοι συγκρατούμενοί του μέλη του IRA έπρεπε ν’ αντιμετωπίζονται ως πολιτικοί κρατούμενοι και αιχμάλωτοι πολέμου και όχι τρομοκράτες, όπως επέμενε η βρετανική κυβέρνηση.

Την 1η Μαρτίου 1981, ο Σαντς και άλλοι εννέα συγκρατούμενοί του αποφάσισαν να ξεκινήσουν απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Εκτός από το βασικό τους επιχείρημα, ότι έπρεπε ν’ αντιμετωπίζονται ως πολιτικοί κρατούμενοι, τα υπόλοιπα αιτήματά τους κυμαίνονταν από το να επιτρέπεται στους κρατουμένους να φορούν τα δικά τους ρούχα μέχρι να δέχονται επισκέψεις και αλληλογραφία.

Οι αρχές απέρριψαν τα αιτήματά του και ο ίδιος ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει την απεργία πείνας. Σταδιακά η υγεία του άρχισε να επιδεινώνεται και κατά τη διάρκεια των πρώτων 17 ημερών είχε χάσει 8 κιλά. Εν τω μεταξύ, ο Σαντς σε μία προσπάθεια ν’ αναδείξει τον αγώνα του, έθεσε υποψηφιότητα για τη βουλευτική έδρα της εκλογικής περιφέρειας Φέρμανα και Σάουθ Τάιροουν, που θα κρινόταν σε επαναληπτική εκλογή. Στις 9 Απριλίου εξελέγη βουλευτής του Βρετανικού Κοινοβουλίου, επικρατώντας του Προτεστάντη αντιπάλου του, προκαλώντας σοκ στη βρετανική κυβέρνηση και ακυρώνοντας πανηγυρικά το επιχείρημά της ότι ο IRA ήταν μία περιθωριακή τρομοκρατική οργάνωση και δεν τύγχανε λαϊκής υποστήριξης.

Παρά την εκλογή του, ο Σαντς συνέχισε την απεργία πείνας, καθώς η στάση της Θάτσερ δεν άλλαξε. Στις 3 Μαΐου έπεσε σε κώμα και στις 5 Μαΐου 1981 άφησε την τελευταία του πνοή στη φυλακή του Μέιζ. Ο Μπόμπι Σαντς ήταν 27 ετών και είχε αρνηθεί τροφή για 66 ημέρες. Τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του τις πέρασε σε μία κλίνη νερού για την προστασία του φθαρμένου και εύθραυστου σώματός του.

Ο θάνατος του Σαντς προκάλεσε κύματα αγανάκτησης σ’ όλο τον κόσμο. Οι ΗΠΑ εξέφρασαν «βαθιά λύπη», εφημερίδες σε όλο τον κόσμο καταδίκασαν την «αναισθησία» της Θάτσερ ν’ αφήσει ένα μέλος του κοινοβουλίου να πεθάνει και μεγάλες ταραχές ξέσπασαν στους δρόμους της Βόρειας Ιρλανδίας. Την πομπή της κηδείας του παρακολούθησαν περισσότερα από 100.000 άτομα.

Τους επόμενους μήνες, εννέα ακόμη κρατούμενοι, μέλη του IRA, πέθαναν σε απεργίες πείνας, που σταμάτησαν τελικά στις 3 Οκτωβρίου 1981. Τελικά, η βρετανική κυβέρνηση, υποκύπτοντας και στις διεθνείς πιέσεις, ικανοποίησε τα περισσότερα αιτήματα των φυλακισμένων στελεχών του IRA και πολλοί από αυτούς απελευθερώθηκαν βάσει της λεγόμενης «Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής» (10 Απριλίου 1998), που έθεσε τέλος στις μακροχρόνιες συγκρούσεις στη Βόρεια Ιρλανδία και είναι γνωστή στη βρετανική πολιτική ιστορία ως «Οι Ταραχές» («The Troubles»).

 Σχετικό

Οι τελευταίες μέρες του Μπόμπι Σαντς είναι το θέμα της κινηματογραφικής ταινίας του Στιβ ΜακΚουίν «Hunger», που πρωτοπροβλήθηκε το 2008 με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Φασμπέντερ.




Πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Είκοσι επτά χρόνια μετά τον θάνατό της, δεν την έχει ξεχάσει κανείς. Ηθοποιός, ακτιβίστρια, πολιτικός, μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες του 20ου αιώνα. Σαν σήμερα έφυγε η υπέροχη Μελίνα Μερκούρη.

"Η μεγαλύτερου μου έγνοια είναι ότι πεθαίνουνε όταν μας λησμονούν. Είναι κάτι που απεχθάνομαι... να μας λησμονούν". Η Μελίνα Μερκούρη είχε παραδεχθεί σε ανύποπτο χρόνο και με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι δεν θα ήθελε να την ξεχάσουν αφού πεθάνει.

27 χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που έφυγε, στις 6 Μαρτίου του 1994, και όμως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ακούσει το όνομά της.

Η "Μελίνα" έτσι όπως την αποκαλούσε όλος ο πλανήτης, ήταν ηθοποιός, διεθνής σταρ του σινεμά, αγωνίστρια του αντιδικτατορικού αγώνα, υπουργός πολιτισμού, η θεμελιώτρια της ιδέας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. καρέ της Μελίνας Μερκούρη AP

Μα πάνω από όλα ήταν γυναίκα - σύμβουλο, μία Ελληνίδα με όλη τη σημασία της λέξης που σαγήνευσε τους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.

Τη χαρακτήρισαν «τελευταία Ελληνίδα θεά» και «γυναίκα – φλόγα». Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη όνειρα, ελπίδες, αγωνίες και αγώνες. Υπήρξε πολύμορφη προσωπικότητα, με μεγάλη ευαισθησία αλλά και εκρηκτικό ταμπεραμέντο. Όσοι την είχαν γνωρίσει θυμούνται τη λάμψη της και έχουν να διηγηθούν μια μοναδική ιστορία που να την αφορά.

Ήταν η Μελίνα όλων των Ελλήνων, αλλά και η Μελίνα των ξένων. Το 2020 μάλιστα ήταν το έτος της, καθώς συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννησή της.Η Μελίνα Μερκούρη με τον Άντονι Πέρκινς AP

Η Μαρία-Αμαλία (Μελίνα) Μερκούρη γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1920 στην Αθήνα, από πολιτική οικογένεια. Ήταν κόρη του στρατιωτικού και πολιτικού Σταμάτη Μερκούρη (1895-1967), που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός Δεξιών κομμάτων (Λαϊκό Κόμμα, Ελληνικός Συναγερμός), αλλά και βουλευτής της κομμουνιστογενούς ΕΔΑ. Παππούς της ήταν ο γιατρός και πολιτικός Σπύρος Μερκούρης (1856-1939), ο μακροβιότερος δήμαρχος Αθηναίων. Θείος της ήταν ο Γεώργιος Μερκούρης (1886-1943), επιφανής εκπρόσωπος του εθνικοσοσιαλισμού (ναζισμού) στην Ελλάδα, ο οποίος διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας κατά την διάρκεια της Κατοχής.

Έπαιρνε χρήματα από τους πάμπλουτους άνδρες της και τα έδινε στην ΑντίστασηΗ Μελίνα Μερκούρη EUROKINISSI

Σύμφωνα με το SanSimera.gr, ατίθασο πλάσμα η νεαρή Μελίνα, παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία το κατά πολύ μεγαλύτερό της πλούσιο κτηματία Παναγή Χαροκόπο με τον οποίο χώρισε το 1962. Στην Κατοχή, συνδέθηκε ερωτικά με τον μαυραγορίτη και δωσίλογο Φειδία Γιαδικιάρογλου, μια σχέση για την οποία απολογήθηκε αρκετές φορές. Κατηγορήθηκε ότι ζούσε πλουσιοπάροχα, ενώ ο λαός λιμοκτονούσε. Η ίδια, θα παραδεχθεί ότι αντλούσε χρήματα από τους δύο πάμπλουτους άντρες της και τα διοχέτευε στην Αντίσταση, ενώ με τις γνωριμίες της βοηθούσε στην διάσωση αντιστασιακών. Τους ισχυρισμούς αυτούς επιβεβαίωσαν αρκετοί συνάδελφοί της από τον καλλιτεχνικό χώρο.

Όταν ξεκίνησε η καριέρα της ως ηθοποιός

Το 1943 αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού και έγινε δεκτή στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία αποφοίτησε το 1946. Το 1944 έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή με το έργο του Αλέξη Σολομού «Το μονοπάτι της λευτεριάς», που κατέβηκε γρήγορα λόγω των «Δεκεμβριανών». Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και τους θιάσους Κατερίνας και της Μαρίκας Κοτοπούλη. Η Μελίνα Μερκούρη μαζί με τον Ζυλ Ντασέν και τον Μάνο Χατζιδάκι AP

Ως πρωταγωνίστρια καθιερώθηκε το 1949 με το έργο του Τένεσι Γουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος», που ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν και είχε το προνόμιο να γίνει η πρώτη ελληνίδα ηθοποιός που ερμήνευσε τον απαιτητικό ρόλο της Μπλανς Ντιμπουά. Στο Θέατρο Τέχνης παρέμεινε μέχρι το 1950 και τον επόμενο χρόνο εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου διακρίθηκε ως ηθοποιός του βουλεβάρτου εγκαινιάζοντας συγχρόνως τη διεθνή σταδιοδρομία της. Το 1955 επανήλθε στην Ελλάδα και πρωταγωνίστησε σε έργα ρεπερτορίου, όπως «Μάκβεθ» του Σέξπιρ, «Κορυδαλλός του Ζαν Ανούιγ και «Λυσσασμένη Γάτα» του Τένεσι Γουίλιαμς.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1955 με την θρυλική ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Στέλλα». Η παρουσία της στις Κάννες γοήτευσε τον αμερικανό σκηνοθέτη Ζιλ Ντασέν και από τις ακτές της γαλλικής Ριβιέρας ξεκίνησε η καλλιτεχνική και προσωπική τους σχέση, η οποία ολοκληρώθηκε με γάμο το 1966. Με τον Ντασέν γύρισε τις ταινίες «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1957), από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, «Ο νόμος» (1958), «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Φαίδρα» (1962) και «Τοπκαπί» (1964).Η Μελίνα Μερκούρη EUROKINISSI

Η ταινία που εκτόξευσε την φήμη της ήταν φυσικά το «Ποτέ την Κυριακή», που της χάρισε ένα βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ τον επόμενο χρόνο. Η γεμάτη μπρίο ερμηνεία της στο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Τα Παιδιά του Πειραιά», φανέρωσε μια άλλη πτυχή του ταλέντου της. Ο ίδιος ρόλος, της πόρνης 'Ιλια με την καλή καρδιά, της χάρισε το 1967 και μια υποψηφιότητα για το βραβείο Τόνι, στην θεατρική μεταφορά της ταινίας στο Μπρόντγουεϊ, με τίτλο «Ίλια Ντάρλινγκ».
Μετά την επιβολή της Δικτατορίας η Μελίνα αυτοεξορίστηκε

Μετά την επιβολή της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών η Μελίνα Μερκούρη αυτοεξορίστηκε και με το ταλέντο και τη φήμη της πολέμησε σε ολόκληρο τον κόσμο το καθεστώς ενημερώνοντας τη διεθνή κοινή γνώμη για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Ιστορική έμεινε η δήλωση της: «Εγώ γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα, ο κ. Παττακός γεννήθηκε φασίστας και θα πεθάνει φασίστας».

Μετά την Μεταπολίτευση (1974) εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα και ασχολήθηκε κατά βάση με την πολιτική μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ. Εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής από 1977 έως τον θάνατό της το 1994, από το 1977 έως το 1985 στην Β’ Πειραιώς και τα επόμενα χρόνια με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Όραμά της η επιστροφή των ΓλυπτώνΜελίνα Μερκούρη APE-MPE

Από το 1981 έως το 1989 και από το 1993 έως το 1994 διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού και λάμπρυνε με την παρουσία της και τις πολιτικές της το συγκεκριμένο υπουργείο. Όραμά της ήταν η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Δημιούργησε τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα για να έρθει ο κάτοικος της επαρχίας σε επαφή με το θέατρο, ενώ δική της έμπνευση ήταν και η δημιουργία του θεσμού της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης».


Οι εμφανίσεις της στο θέατρο μετά το 1974 ήταν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού: «Όπερα της Πεντάρας» του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν, «Μήδεια» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολανάκη, «Συντροφιά με τον Μπρεχτ» (1978), «Γλυκό πουλί της νιότης» σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν (1980) και «Ορέστεια» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν (1980). Το 1992 έκανε μια τελευταία, έκτακτη, εμφάνιση, όχι ζωντανή όμως αλλά βιντεοσκοπημένη, ως Κλυταιμνήστρα στην όπερα δωματίου «Πυλάδης» σε μουσική Γιώργου Κουρουπού και λιμπρέτο Γιώργου Χειμωνά, που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής ΑθηνώνΗ Μελίνα Μερκούρη EUROKINISSI

Η Μελίνα Μερκούρη άφησε την τελευταία της πνοή στις 6 Μαρτίου 1994, σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, όπου νοσηλευόταν με καρκίνο των πνευμόνων.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο θάνατος του 23χρονου που έπεσε με το αυτοκίνητό του ση θάλασσα στην Κεφαλονιά δεν ήταν ατύχημα, υποστηρίζει ο πατέρας του άτυχου νεαρού.

Όπως καταγγέλλει ο πατέρας του Κυριάκου Ευαγγελάτου στο kefaloniapress.gr, ο γιος του αυτοκτόνησε εξαιτίας της ψυχολογικής βίας που υπέστη στο στρατό.

«Ο Κυριάκος δυστυχώς δεν πέθανε από ατύχημα . Ο γιος μου έθεσε τέρμα στη ζωή του. Τον έστειλα να υπηρετήσει την πατρίδα, τον προέτρεπα να υπηρετήσει την πατρίδα γιατί πίστευα ότι αυτό ήταν το σωστό. Δυστυχώς, όμως, εκεί που πήγε του ασκήθηκε ψυχολογική βία από φαντάρους και υψηλόβαθμούς αξιωματικούς» καταγγέλλει ο πατέρας του 23χρονου και υπόσχεται να πληρώσουν οι υπεύθυνοι.

Ο άτυχος Κυριάκος, που υπηρετούσε στην Πάτρα «ήταν ένα παιδί μορφωμένο, δεν είχε πειράξει ποτέ κανέναν και ήταν με τον καλό το λόγο» λέει ξεσπώντας σε δάκρυα ο πατέρας του.

«Ξέρω πως ό,τι και να κάνω δεν θα γυρίσει πίσω όμως σας δίνω τον λόγο της τιμής ότι όλοι αυτοί θα πληρώσουν όχι για κατί άλλο αλλά για να μην θρηνήσουμε άλλα παιδιά, κανένας γονέας δεν αξίζει αυτό το πράγμα» συγκλονίζει ο τραγικός πατέρας.

«Η πατρίδα μας δεν αξίζει αυτή την κατάντια, τη σαπίλα. Μια πατρίδα που δεν έχουμε ούτε λεφτά ούτε μέλλον αλλά να μην έχουμε ούτε αξιοπρέπεια;» διερωτάται ξεσπώντας.

Δείτε το βίντεο ΕΔΩ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το σοκ ήταν τεράστιο, την άσχημη είδηση την πληροφορήθηκα από αναρτήσεις στο φατσοβιβλίο.
Ένα φίλος, ένας γλυκύτατος άνθρωπος, ένας λαμπρός οικογενειάρχης, ένας ενεργός πολίτης, ένας επιτυχημένος δικηγόρος, ένας χαμογελαστός νέος συμπολίτης μας προδόθηκε από την καρδιά του.

Ο Θέμης Κιλινκαρίδης έφυγε στην ηλικία των 46 ετών αφήνοντας την αγαπημένη του σύζυγο και τα τέσσερα παιδιά του.
Γεννήθηκε στο Ρουστάβι της Γεωργίας και εγκαταστάθηκε στην Περαία από το 1992.
Ήταν δικηγόρος απόφοιτος της Νομικής Σχολής της Ρωσίας. Ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου Παλλινοστούντων" Η Νέα Ζωή" από το 1998.
Ένας ακόμη φίλος, ένας χαρισματικός συμπολίτης μας φεύγει για το μεγάλο ταξίδι μοιράζοντας θλίψη στην οικογένεια και τους φίλους του.

Ο Γιάννης Μαυρομάτης αποχαιρετά τον φίλο και συνεργάτη του

Θέμη μου,Θέμη μας,
ήδη λείπεις.Ήδη μου λείπεις και αυτόματα θυμάμαι:
Το χαμόγελο,την ζεστσσιά σου,
Την ευγένεια σου,
Την αριστοκρατική αβρότητα σου,
Την ευχή σου κάθε 1η του μήνα
"Καλό μήνα αδερφέ"
Τους τρούλους της Αγ.Πετρούπολης που τόσο αγαπούσες,
Την ατέλειωτη αγάπη σου για τα υπέροχα παιδιά σου,
Τον έρωτα για την γυναίκα σου,
Την λατρεία για την μανούλα σου,
Τα όνειρα σου για καλύτερο κόσμο
Την έντιμη ζήση και τον αγώνα σου...
Μα πιότερο θυμάμαι την αγάπη σου για τη ζωή.
Σαγαπάμε όλοι μας στην οικογένεια μου,αλλα και οι φίλοι σου,οι συνεργάτες και ο τόπος που ρίζωσες.
Ηδη μας λείπεις..
Καλό "παράδεισο" αγαπημένε μου φίλε...


Η Stella Valani εκφράζει τη δική της θλίψη

Καλε μου φίλε καλό ταξίδι στη γειτονιά των αγγέλων!!!ποσο άδικο για σένα που πάλευες και αγωνιζόσουν μια ζωη για την ζωη!!!Αξιος συνάδελφος,πατέρας,σύζυγος και πάνω από όλα Άνθρωπος!!!Ενδιαφεροσουν και αγωνιζοσουν για όλους όσους δεν μπορούσαν μόνοι τους ,για την αποκατάσταση του δικαίου και ηθικού ,της αλήθειας και των ίσων ευκαιριών για όλους!!!Καλο παράδεισο φίλε μου!!!Το αποτύπωμα που αφήνεις πίσω σου θα οδηγει τα παιδιά σου σε μια διαδρομή με φως και εμείς θα συνεχίσουμε το παράδειγμα σου!!!Στο υπόσχομαι!!!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Λαγκαδά, Γιώργος Προκοπίδης, ο οποίος νοσηλευόταν στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Παπανικολάου έχασε τη μάχη με τη ζωή.

Σε συλλυπητήριο μήνυμά του ο Δήμαρχος Λαγκαδά, Ιωάννης Ταχματζίδης αναφέρει:

Με λύπη ανακοινώνω το θάνατο του φίλου και συνεργάτη Αντιδημάρχου, Γιώργου Προκοπίδη, ο οποίος κατέληξε σήμερα, 13 Φεβρουαρίου, 2021, νοσηλευόμενος στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Παπανικολάου , λόγω COVID - 19 .

Eκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια , καθώς και των Δημοτικών Συμβούλων της Παράταξης. Η προσφορά του στο Δήμο Λαγκαδά θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη όλων μας.

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΦΙΛΕ ΓΙΩΡΓΟ...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Για τον Αντώνη Καλογιάννη 11.02.2021

Με τον Αντώνη Καλογιάννη συνδέθηκα στενά.

Σημάδεψε κυριολεκτικά το έργο μου δίνοντας πραγματικά μοναδικές ερμηνείες σε έργα όπως τα «Επιφάνια Αβέρωφ», το «Πνευματικό Εμβατήριο», η «Κατάσταση Πολιορκίας», ο «Ήλιος και Χρόνος», τα «Τραγούδια του Ανδρέα», τα «12 Λαϊκά», η «Νύχτα Θανάτου», τα «Γράμματα απ’ την Γερμανία» και σε τόσα άλλα τραγούδια…

Εκτός όμως από την πανέμορφη φωνή του που με συγκινούσε αφάνταστα, ταίριαζαν πολύ και οι χαρακτήρες μας.

Ήμασταν φίλοι!

Σκέφτομαι ότι είναι πολύ άδικο που έφυγε πρώτος και με άφησε πίσω του να ζω με τις ωραίες μας αναμνήσεις, γεμάτες μουσική και αγάπη.

Αθήνα, 11.2.2021 Μίκης Θεοδωράκης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Τραγική κατάληξη είχε η επιχείρηση απεγκλωβισμού μαθητών στην Αλεξανδρούπολη εξαιτίας της σφοδρής κακοκαιρίας.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ένας πυροσβέστης πνίγηκε όταν παρασύρθηκε απ’ τα νερά στον οικισμό Απαλός του δήμου Αλεξανδρούπολης κατά τη διάρκεια επιχείρησης απεγκλωβισμού 21 μαθητών του νηπιαγωγείου της περιοχής που έχουν εγκλωβιστεί λόγω της βροχόπτωσης.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική Υπηρεσία Αλεξανδρούπολης, ο άτυχος πυροσβέστης έχει εντοπιστεί νεκρός, ενώ συνάδελφός του είναι τραυματισμένος.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η είδηση του θανάτου του κυρίου Άγγελου Κολλάρα προκάλεσε δύο σκέψεις.
Η πρώτη επανέφερε στη μνήμη μου τον χαμογελαστό και ευπροσήγορο συνδημότη μας που είχα την τύχη να είναι από τους πρώτους που γνώρισα όταν πριν πολλές δεκαετίες ήρθα μέτοικος στον υπέροχο Θερμαϊκό μας.
Ήταν το σημείο αναφοράς για την υγεία των κατοίκων των Νέων Επιβατών, ειδικά τα παλαιότερα χρόνια που οι γιατροί στην ύπαιθρο ήταν λιγοστοί. Ένας άξιος γιατρός που πρόσφερε τεράστιες υπηρεσίες στους συμπολίτες του, ίσως από τους πρώτους γιατρούς στον Μπαξέ. Μου θύμιζε μια άλλη αντίστοιχη ιστορική ιατρική μορφή, τον κ. Καρυωτάκη, σε μια άλλη επαρχιακή πόλη, που μεγάλωσα τα Μουδανιά.

Ο γιατρός Άγγελος Κολλάρας που έφυγε πλήρης ημερών, ήδη μας λείπει.
Συλλυπητήρια στην οικογένειά του, ιδιαίτερα στον συνεχιστή του, τον γιο του Πάνο, διακεκριμένο λοιμωξιολόγο, διευθυντή Παθολογικής κλινικής του ΑΧΕΠΑ.

* Η δεύτερη σκέψη προήλθε από μια πρόσφατη συζήτηση με τον φίλο και συνεργάτη Γιώργο Νικολαΐδη που θέτει ως προτεραιότητα την επαφή με ανθρώπους συμπολίτες μας της τρίτης ηλικίας, από τους οποίους καλό θα ήταν να εκμαιεύσουμε και να κρατήσουμε μαρτυρίες τους για τον τόπο, τους ανθρώπους και τα γεγονότα παλαιότερων εποχών.



*φωτο από εδώ