Articles by "Αστροφυσική-Διάστημα"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστροφυσική-Διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Στην πυκνή ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, ενός πλανήτη-κόλαση, ανακαλύφτηκε η χημική ουσία «φωσφίνη» της οποίας η ύπαρξη φαίνεται να οφείλεται σε ζώντες οργανισμούς αν και ορισμένοι άλλοι επιστήμονες θεωρούν μια τέτοια εξήγηση υπερβολική. Εάν δεν βρεθεί κάποια άλλη εξήγηση για την ύπαρξη αυτής της ουσίας τότε οι πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής και κάπου άλλου στο Σύμπαν φαίνεται να είναι ένας πλανήτης που δεν πίστευε κανείς μέχρι τώρα ότι θα μπορούσε να είναι φορέας ζωής.

Κι όμως σ’ αυτή την αποπνιχτική ατμόσφαιρα που αποτελείται από διοξείδιο του άνθρακα, άζωτο και θειικό οξύ, βρέθηκε η νέα αυτή ουσία της οποίας η ανάλυση οδήγησε τους ερευνητές στο πιο πάνω παράξενο συμπέρασμα. Ποιος όμως είναι ο γειτονικός μας αυτός πλανήτης που έτσι ξαφνικά ήλθε αναπάντεχα στην δημοσιότητα;

Για αιώνες ολόκληρους θεωρούνταν το ομορφότερο και λαμπρότερο αντικείμενο στον ουρανό με μια λάμψη που γοήτευε όλους όσους ατένιζαν τον ουρανό. Οι αρχαίοι Έλληνες όταν εμφανίζονταν το πρωί την ονόμαζαν «Εωσφόρο», προπομπό δηλαδή της αυγής, και «Έσπερο» μετά τη δύση του Ήλιου οπότε αποσπούσε αμέσως την προσοχή του γήινου παρατηρητή. Σήμερα ο λαός μας την αποκαλεί Αυγερινό, όταν εμφανίζεται το πρωί, και Αποσπερίτη, όταν εμφανίζεται το βράδυ.

Την ονοματολογία των αρχαίων συνεχίζουμε όμως κι εμείς σήμερα αφού τα διάφορα χαρακτηριστικά που έχουμε χαρτογραφήσει στην επιφάνειά της έχουν όλα τους πάρει θηλυκά ονόματα. Στις διάφορες «κοιλάδες» της, για παράδειγμα, δίνουμε το όνομα του πλανήτη Αφροδίτη σε διάφορες γλώσσες, ενώ στις «πεδιάδες» της δίνουμε τα ονόματα μυθολογικών ηρωίδων. Στους μεγάλους κρατήρες με διάμετρο πάνω από 20 χιλιόμετρα δίνουμε τα ονόματα φημισμένων γυναικών και στα βουνά ονόματα θηλυκών θεοτήτων από τη μυθολογία διαφόρων λαών.

Τα τελευταία 60 χρόνια οι σύγχρονες διαστημοσυσκευές μας απεκάλυψαν μία πραγματική κόλαση με επιφανειακή θερμοκρασία 480 βαθμών Κελσίου και ατμοσφαιρική πίεση 90 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης μας. Μία πίεση δηλαδή που ισοδυναμεί με την πίεση που υφίσταται σε βάθος 900 μέτρων σ’ ένα γήινο ωκεανό. Το καυτό της έδαφος περιλαμβάνει λίμνες από υλικά που στη Γη θα βρίσκονταν σε στερεά κατάσταση ενώ οι μελλοντικοί επισκέπτες της, εάν υπάρξουν ποτέ, θα αντικρίσουν μια επιφάνεια πέρα και απ’ αυτήν ακόμη την επιστημονική φαντασία. Γιατί η επιφάνεια του πλανήτη Αφροδίτη είναι μία καυτή έρημος με ασθενείς ανέμους στην επιφάνεια που δεν κατορθώνουν να διαβρώσουν τα βράχια, ακόμη και μετά την πάροδο εκατομμυρίων χρόνων.



Πρόκειται για έναν πλανήτη του οποίου η ημέρα διαρκεί 243 γήινες, ενώ η ανατολή του Ήλιου γίνεται από την δύση. Αυτή η αργή και αντίθετη με τους άλλους πλανήτες περιστροφή, είναι ένα μόνο από τα μυστήρια που κρύβει ο δεύτερος αυτός πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος, αφού για δεκαετίες οι επιστήμονες διαφωνούσαν συνεχώς σχετικά με το τι υπήρχε κάτω από τα σύννεφα που συνεχώς την σκεπάζουν. Στις δεκαετίες του 1960 και 1970 η τότε Σοβιετική Ένωση έστειλε συνολικά 11 διαστημοσυσκευές μεταξύ των οποίων και τη σειρά «Βενέρα» που μας έστειλαν πραγματικές φωτογραφίες της επιφάνειας του πλανήτη αυτού.

Στη δεκαετία του 1970 Αμερικανικές διαστημοσυσκευές την μελέτησαν με ραντάρ αποκαλύπτοντας έτσι για πρώτη φορά ολόκληρη την επιφάνειά της. Η πρώτη αυτή χαρτογράφηση μας αποκάλυψε μεγάλα υψίπεδα σε μέγεθος ηπείρων, ενεργά ηφαίστεια ψηλότερα από την κορυφή του Έβερεστ, και χαράδρες βάθους χιλιάδων μέτρων με μερικούς ρηχούς αλλά τεράστιους κρατήρες από συγκρούσεις μετεωριτών.

Μια από τις διαστημοσυσκευές απελευθέρωσε 4 μικρότερες συσκευές οι οποίες εισχώρησαν στην ατμόσφαιρα από διαφορετικά σημεία και οι πληροφορίες που μας έστειλαν μας αποκάλυψαν ότι τα σύννεφα της Αφροδίτης αποτελούνται από θειικό οξύ πιο πυκνό ακόμη και από εκείνο που χρησιμοποιούμε στις μπαταρίες των αυτοκινήτων και σπρώχνονται από ανέμους που φυσούν με ταχύτητα 360 χιλιομέτρων την ώρα. Αντίθετα οι άνεμοι κοντά στην επιφάνεια δεν ξεπερνούν τα μερικά χιλιόμετρα την ώρα.

Σήμερα υπολογίζεται ότι πριν από 300 με 500 εκατομμύρια χρόνια η Αφροδίτη πρέπει να δέχτηκε έναν έντονο βομβαρδισμό από μετεωρίτες. Έτσι οι παλαιότερες περιοχές που καταγράφονται σήμερα στην επιφάνειά της φτάνουν το πολύ τα 800 εκατομμύρια χρόνια αφού η ηφαιστειακή της δραστηριότητα έχει καλύψει κάθε ίχνος της παλαιότερης επιφάνειάς της καθώς και κάθε μεγάλο κρατήρα από την αρχική περίοδο της ύπαρξής της. Στο παρελθόν πάνω στην επιφάνεια της Αφροδίτης ίσως να υπήρχε και νερό, σήμερα όμως έχει εξαφανιστεί τελείως. Είναι μάλιστα πιθανό ότι πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια η Γη και η Αφροδίτη να έμοιαζαν αρκετά μεταξύ τους. Η δημιουργία όμως της ζωής πάνω στον πλανήτη μας του άλλαξε δραστικά την εξέλιξη.

Η Αφροδίτη διαθέτει επίσης περισσότερα ηφαίστεια από οποιονδήποτε άλλον κόσμο στο Ηλιακό μας Σύστημα. Οι «φωτογραφικές απεικονίσεις» των ραντάρ της διαστημοσυσκευής «Μαγγελάνος» μας απεκάλυψε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πάνω από 1.600 κύρια ηφαίστεια και δεκάδες χιλιάδες μικρότερες ηφαιστειακές εστίες που ίσως σε τελική ανάλυση να ξεπερνούν το 1.000.000! Οποιαδήποτε πάντως ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Αφροδίτη διαφέρει ουσιαστικά απ’ αυτήν της Γης για τρεις κυρίως λόγους: πρώτον γιατί η τεράστια ατμοσφαιρική πίεση εξαναγκάζει την ροή της λάβας να είναι πολύ πιο ήρεμη απ’ ότι στη Γη, δεύτερον γιατί οι εκρηκτικές ηφαιστειακές εκρήξεις του πλανήτη μας οφείλονται κυρίως στη ύπαρξη νερού κάτι που είναι σπάνιο στην Αφροδίτη, και τρίτον γιατί η ανυπαρξία οποιασδήποτε τεκτονικής δραστηριότητας στην Αφροδίτη ελαττώνει την πιθανότητα εκρηκτικών ηφαιστείων πάνω στον γειτονικό μας αυτόν πλανήτη.



Αν και γνωρίζουμε πλέον πολλά από τα μυστικά της η πανέμορφη αυτή θεά της αρχαιότητας παραμένει ακόμη και σήμερα καλυμμένη με το πέπλο του μυστηρίου της. Γεννημένη από τον αφρό των κυμάτων, όταν ο Κρόνος πέταξε στη θάλασσα τα γεννητικά όργανα του Ουρανού μετά τον ευνουχισμό του, η Αφροδίτη παρελήφθη από τις Ώρες οι οποίες την οδήγησαν στολισμένη στους Ολύμπιους θεούς, όπου πήρε την θέση της ως θεά του έρωτα, της γονιμότητας και της ανθισμένης φύσης. Με την ιδιότητά της αυτή βοήθησε την Ήρα να κατακτήσει τον Δία. Παρόλο που ήταν η νόμιμη σύζυγος του Ήφαιστου, διατηρούσε εξωσυζυγικές σχέσεις με τον Άδη, τον Ερμή, τον Ποσειδώνα, τον Δία και ιδιαίτερα με τον Άρη. Με τον θεό του πολέμου μάλιστα είχε αποκτήσει και τρία παιδιά: τον Δείμο, τον Φόβο και την Αρμονία. Γνωστή όμως ήταν και η σχέση της με τον Άδωνη τον οποίο σκότωσε από την ζήλια του ο Άρης στέλνοντας πάνω του ένα αγριογούρουνο. Λένε μάλιστα ότι από το αίμα του Άδωνη φύτρωσαν τα τριαντάφυλλα και από τα δάκρυα της Αφροδίτης οι ανεμώνες.

Διονύσης Π. Σιμόπουλος


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δημιουργήθηκε με τη βοήθεια νέων πανοραμικών εικόνων που τραβήχτηκαν από το Curiosity Rover που βρίσκεται πάνω στον Κόκκινο Πλανήτη.

Αν και μέχρι στιγμής οι εικόνες που είχαμε από τον πλανήτη Άρη ήταν αρκετά αφηρημένες, ήταν πάντα ικανές να μας συναρπάζουν. Ωστόσο οι άνθρωποι του ElderFox Documentaries χρησιμοποίησαν εικόνες που έστειλαν στην Γη τα τρία rover της NASA, Spirit, Opportunity και Curiosity, για να δημιουργήσουν το παρακάτω βίντεο που προέκυψε από μια συρραφή χιλιάδων εικόνων υψηλής ανάλυσης.

Παρόλο που οι κάμερες είναι υψηλής ποιότητας, ο ρυθμός με τον οποίο τα rover μπορούν να στείλουν δεδομένα πίσω στη γη είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. To Curiosity μπορεί να στείλει δεδομένα απευθείας στη γη με 32 kilobit ανά δευτερόλεπτο.




Αντ 'αυτού, όταν το rover μπορεί να συνδεθεί στο Mars Reconnaissance Orbiter, που είναι σε τροχιά γύρω από τον Άρη, έχουμε καλύτερες ταχύτητες, δηλαδή 2 Megabyte ανά δευτερόλεπτο.

Ωστόσο, αυτή η σύνδεση είναι διαθέσιμη μόνο για περίπου 8 λεπτά κάθε αρειανή ημέρα. Όπως θα περίμενε κανείς, η αποστολή βίντεο HD σε αυτές τις ταχύτητες θα απαιτούσε πολύ χρόνο. Καθώς τίποτα δεν κινείται στον Άρη, είναι πιο λογικό να γίνεται λήψη και αποστολή φωτογραφιών. Από αυτές τις εικόνες, με κατάλληλη επεξεργασία, δημιουργήθηκαν τα πανοραμικά/μωσαϊκά που βλέπουμε στο βίντεο.

Το αποτέλεσμα είναι απίστευτο γιατί η ανθρωπότητα δεν έχει δει ποτέ ένα ουράνιο σώμα, και συγκεκριμένα τον πλανήτη Άρη, με τόση λεπτομέρεια και σε κινούμενη εικόνα.

Ας ρίξουμε λοιπόν μια πιο προσεκτική ματιά στον Κόκκινο Πλανήτη κι ας προσπαθήσουμε να τον οραματιστούμε ως το δεύτερο σπίτι της ανθρωπότητας, μια πραγματικότητα που οι επιστήμονες αναμένουν ότι θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον.

Σημειωτέων ότι το βίντεο έχει σχεδόν φθάσει τα τρία εκατομμύρια views μέσα σε λίγες μόνο μέρες,



Πηγή: ElderFox Documentaries/ lifo


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απόβαση στον «κόκκινο» πλανήτη εντός του Ιουλίου
Ο πλανήτης Γη ετοιμάζεται να εισβάλλει στον Αρη.


Τρεις χώρες - οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα - στέλνουν μη επανδρωμένα διαστημόπλοια στον κόκκινο πλανήτη η μια μετά την άλλη αυτήν την εβδομάδα, στην πιο σαρωτική προσπάθεια που έχει γίνει ποτέ αναζήτησης αρχαίας μικροσκοπικής ζωής και ταυτόχρονης εξερεύνησης του μέρους για τους μελλοντικούς αστροναύτες.


ASSOCIATED PRESS

Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, αποστέλλουν ένα εξακύλινδρο ρομποτικό όχημα στο μέγεθος ενός αυτοκινήτου, που ονομάζεται Perseverance, για να συλλέξουν δείγματα βράχων που θα επιστραφούν στη Γη για ανάλυση σε μια δεκαετία περίπου.

Κάθε διαστημικό σκάφος θα ταξιδέψει πάνω από 483 εκατομμύρια χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει στον Αρη τον επόμενο Φεβρουάριο. Χρειάζονται τουλάχιστον έξι έως επτά μήνες, για βγει ένα διαστημικό σκάφος ​​από την τροχιά της Γης και να συγχρονιστεί με την πιο απομακρυσμένη τροχιά του Αρη γύρω από τον ήλιο.

Οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν πώς ήταν ο Αρης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όταν είχε ποτάμια, λίμνες και ωκεανούς που μπορεί να επέτρεπαν την ανάπτυξη απλών, μικροσκοπικών οργανισμών προτού ο πλανήτης μετατραπεί στον άγονο, χειμερινό έρημο κόσμο που είναι σήμερα.



Οι τρεις σχεδόν ταυτόχρονες εκτοξεύσεις δεν είναι σύμπτωση: Ο χρόνος καθορίζεται από το άνοιγμα ενός παραθύρου διάρκειας ενός μήνα, στο οποίο ο Αρης και η Γη βρίσκονται σε ιδανική ευθυγράμμιση στην ίδια πλευρά του ήλιου, που ελαχιστοποιεί το χρόνο ταξιδιού και τη χρήση καυσίμων. Ενα τέτοιο παράθυρο ανοίγει μόνο μία φορά κάθε 26 μήνες.

Ο Αρης έχει από καιρό εξάψει την ανθρώπινη φαντασία αλλά έχει αποδειχθεί ότι είναι το νεκροταφείο για πολλές αποστολές. Διαστημικά σκάφη έχουν εκραγεί, καεί ή συντριβεί, με το ποσοστό των ατυχημάτων ανά τις δεκαετίες να ξεπερνά το 50%. Η τελευταία προσπάθεια της Κίνας, σε συνεργασία με τη Ρωσία το 2011, κατέληξε σε αποτυχία.


ASSOCIATED PRESS

Μόνο οι ΗΠΑ έχουν καταφέρει με επιτυχία να στείλουν στον Αρη διαστημικό σκάφος - το έχουν κάνει οκτώ φορές - από το 1976. Δύο διαστημικά σκάφη της NASA επιχειρούν τώρα εκεί, το InSight και το Curiosity. Εξι άλλα διαστημόπλοια εξερευνούν τον πλανήτη από τροχιά: τρια αμερικανικά, δύο ευρωπαϊκά και ένα από την Ινδία.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Κίνα επιθυμούν τώρα να ενταχθούν σε αυτή την ελίτ λέσχη.
ASSOCIATED PRESS

Το διαστημικό σκάφος των ΗΑΕ, με την ονομασία Amal, το οποίο σημαίνει ελπίδα στα αραβικά, έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί από την Ιαπωνία την Τετάρτη, εκτελώντας την πρώτη διαπλανητική αποστολή του αραβικού κόσμου. Το διαστημικό σκάφος, κατασκευασμένο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μπόλντερ του Κολοράντο, θα φτάσει στον Αρη το έτος που τα ΗΑΕ θα γιορτάζουν την 50η επέτειο από την ίδρυσή τους.

Με έλεγχο από το Ντουμπάι, ο ουράνιος μετεωρολογικός σταθμός θα προσπαθήσει να μπει σε μια εξαιρετικά υψηλή τροχιά του Αρη, 22.000 - 44.000 χιλιόμετρα, για να μελετήσει την ανώτερη ατμόσφαιρα και να παρακολουθήσει την κλιματική αλλαγή.

Η Κίνα θα ακολουθήσει στη συνέχεια, με την πτήση ενός ρομποτικού οχήματος και γύρω στις 23 Ιουλίου. Κινέζοι αξιωματούχοι δεν αποκαλύπτουν πολλά. Η αποστολή ονομάζεται Tianwen ή Ερωτήσεις για τον Παράδεισο.

Η NASA, εν τω μεταξύ, σκοπεύει για εκτόξευση στις 30 Ιουλίου από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ.


ASSOCIATED PRESS

Το Perseverance φιλοδοξεί να προσγειωθεί σε ένα αρχαίο δέλτα ποταμού και μια λίμνη γνωστή ως κρατήρας Τζέζερο. Το πολύ μικρότερο όχημα της Κίνας θα στοχεύσει σε έναν ευκολότερο και πιο επίπεδο στόχο.

Για να φτάσουν στην επιφάνεια, και τα δύο διαστημόπλοια θα πρέπει να περάσουν μέσα από τον θολό κόκκινο ουρανό του Αρη σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί «επτά λεπτά τρόμου» - το πιο δύσκολο και επικίνδυνο μέρος της εισόδου ενός διαστημικού σκάφους στον πλανήτη.

Ο κρατήρας Τζέζερο είναι γεμάτος από ογκόλιθους, βράχους και αμμόλοφους, καθένας από τους οποίους θα μπορούσε να τερματίσει την αποστολή του Perseverance. Ωστόσο, αξίζει το ρίσκο, σύμφωνα με επιστήμονες που επέλεξαν τον συγκεκριμένο κρατήρα έναντι άλλων 60 πιθανών σημείων.


ASSOCIATED PRESS

Εκεί που υπήρχε νερό - και ο Τζέζερο ήταν προφανώς στο ίδιο επίπεδο με αυτό πριν 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια - μπορεί να υπήρχε ζωή, αν και ήταν πιθανώς μόνο απλή μικροβιακή ζωή, που υπήρχε ίσως σε μια λεπτή μεμβράνη στο κάτω μέρος του κρατήρα. Αλλά αυτά τα μικρόβια μπορεί να έχουν αφήσει ενδεικτικά σημάδια στα στρώματα των ιζημάτων.

Το Perseverance θα αναζητήσει πετρώματα που περιέχουν τέτοιες βιολογικές ενδείξεις, εάν υπάρχουν, καθώς και τυχόν υπόγειες δεξαμενές νερού ενώ θα απογειώσει και ένα μακρύ και λεπτό ελικοπτεράκι βάρους μόλις 1,8 κιλών -βτο πρώτο τέτοιο που θα πετάξει ποτέ σε άλλο πλανήτη.

Οι κάμερες του Perseverance θα τραβήξουν έγχρωμο βίντεο της κατάβασής του, παρέχοντας στην ανθρωπότητα τις πρώτες εικόνες ενώ τα μικρόφωνα θα καταγράφουν τους ήχους.

Το όχημα θα προσπαθήσει επίσης να παράγει οξυγόνο από το διοξείδιο του άνθρακα στη λεπτή ατμόσφαιρα του Αρη. Το εξαγώμενο οξυγόνο θα μπορούσε κάποια μέρα να χρησιμοποιηθεί από αστροναύτες στον Αρη για αναπνοή καθώς και για την κατασκευή προωθητικών πυραύλων.

Η NASA θέλει να επιστρέψει με αστροναύτες στο φεγγάρι έως το 2024 και να τους στείλει από εκεί στον Αρη εντός της δεκαετίας του 2030. Για το σκοπό αυτό, η διαστημική υπηρεσία στέλνει μαζί με το Perseverance δείγματα υλικού διαστημικής στολής, για να δει αν αντέχουν στο σκληρό περιβάλλον του Αρη.

Το κόστος της αποστολής του Perseverance, συμπεριλαμβανομένης της πτήσης και τουλάχιστον δύο ετών επιχείρησης στον Αρη, πλησιάζει τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Αντίστοιχα, το πρότζεκτ των ΗΑΕ κοστίζει 200 ​​εκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένης της εκτόξευσης, αλλά όχι των επιχειρήσεων. Η Κίνα δεν έχει αποκαλύψει το κόστος της αποστολής της.

Η Ευρώπη και η Ρωσία εγκατέλειψαν τα σχέδια τους να στείλουν έναν «αναζητητή ζωής» στον Αρη αυτό το καλοκαίρι, αφού έμειναν πίσω στις δοκιμές και έπειτα είχαν να αντιμετωπίσουν περισσότερα εμπόδια λόγω κορονοϊού.


πηγή: huffingtonpost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ερώτημα περί ύπαρξης ή όχι εξωγήινης νοήμονος ζωής είναι ένα από τα μεγαλύτερα της επιστήμης- και σε σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal επιχειρείται να δοθούν κάποιες «απαντήσεις» σχετικά με τον αριθμό των πολιτισμών που μπορεί να υπάρχουν στον γαλαξία μας.

Ο αριθμός αυτός, βάσει προηγούμενων εκτιμήσεων, κυμαινόταν από το μηδέν μέχρι δισεκατομμύρια- ωστόσο με βάση αυτή την έρευνα, μπορεί να υπάρχουν πάνω από 30 πολιτισμοί στον γαλαξία μας. Η νέα έρευνα, της οποίας ηγήθηκαν ερευνητές του University of Nottingham, θεωρεί πως νοήμονες μορφές ζωής σχηματίζονται σε άλλους πλανήτες με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που αυτό συνέβη στη Γη- και αυτό οδηγεί στην εκτίμηση περί άνω των 30 «ενεργών» πολιτισμών με δυνατότητες επικοινωνίας στον γαλαξία όπου βρισκόμαστε.

«Θα έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον μερικές δεκάδες ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, αν υποθέσουμε πως χρειάζονται πέντε δισεκατομμύρια χρόνια για τον σχηματισμό νοήμονος ζωής σε άλλους πλανήτες, όπως στη Γη» εξηγεί ο Κρίστοφερ Κονσελάις, καθηγητής Αστροφυσικής στο University of Nottingham. «Η ιδέα είναι να κοιτάξουμε την εξέλιξη, μα σε κοσμική κλίμακα. Αποκαλούμε αυτόν τον υπολογισμό Κοπερνίκειο Αστροβιολογικό Όριο».

Ο Τομ Γουέστμπι, πρώτος συντάκτης της έρευνας, σημειώνει: «Η κλασική μέθοδος υπολογισμού του αριθμού νοήμονων πολιτισμών βασίζεται σε εκτιμήσεις πάνω σε τιμές που σχετίζονται με τη ζωή, ως εκ τούτου οι απόψεις για τέτοια θέματα ποικίλλουν πολύ. Η νέα μας μελέτη απλοποιεί αυτές τις υποθέσεις χρησιμοποιώντας νέα δεδομένα, δίνοντάς μας μια συμπαγή εκτίμηση του αριθμού των πολιτισμών στον γαλαξία μας».

«Τα δύο Κοπερνίκεια Αστροβιολογικά Όρια είναι πως η νοήμων ζωή σχηματίζεται σε κάτω από πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ή μετά από περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια- παρόμοια με τη Γη, όπου ένας πολιτισμός με δυνατότητα επικοινωνίας σχηματίστηκε μετά από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Με το ισχυρό κριτήριο πως απαιτείται περιεχόμενο μετάλλου ίσο με αυτό του ήλιου (ο ήλιος είναι, σχετικά μιλώντας, αρκετά πλούσιος σε μέταλλα) υπολογίζουμε πως θα έπρεπε να υπάρχουν περίπου 36 ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας» συμπλήρωσε.

Η έρευνα αυτή δείχνει πως ο αριθμός των πολιτισμών εξαρτάται πολύ από το για πόσο στέλνουν ενεργά σήματα για την ύπαρξή τους στο διάστημα, όπως ραδιοσήματα από δορυφόρους, τηλεόραση κ.α. Εάν άλλοι εξελιγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί διαρκούν όσο ο δικός μας, που από αυτή την άποψη βρίσκεται στα 100 χρόνια, τότε θα υπάρχουν περίπου 36 «ζωντανοί», εξελιγμένοι τεχνολογικά, πολιτισμοί ανά τον γαλαξία μας. Ωστόσο η μέση απόσταση προς αυτούς θεωρείται πως θα είναι 17.000 έτη φωτός, κάτι που θα καθιστούσε τον εντοπισμό και την επικοινωνία μαζί τους πολύ δύσκολη με την παρούσα μας τεχνολογία. Επίσης είναι πιθανόν να είμαστε ο μόνος πολιτισμός στον γαλαξία μας, εκτός και αν τα χρονικά διαστήματα επιβίωσης πολιτισμών σαν τον δικό μας είναι πολύ μεγάλα.

«Η νέα μας έρευνα υποδεικνύει πως οι έρευνες για εξωγήινους νοήμονες πολιτισμούς όχι μόνο αποκαλύπτουν πώς σχηματίζεται η ζωή, αλλά και μας δίνουν στοιχεία για το πόσο θα διαρκέσει ο δικός μας πολιτισμός. Αν βρούμε πως η νοήμων ζωή είναι κοινή, τότε αυτό θα αποκάλυπτε ότι ο πολιτισμός μας θα μπορούσε να υπάρξει για πολύ περισσότερο από μερικές εκατοντάδες χρόνια. Εναλλακτικά, αν βρούμε ότι δεν υπάρχουν ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, είναι κακό σημάδι για την ύπαρξή μας μακροπρόθεσμα. Ψάχνοντας για νοήμονα εξωγήινη ζωή- ακόμα και αν δεν βρούμε τίποτα- ανακαλύπτουμε το δικό μας μέλλον και μοίρα» είπε ο καθηγητής Κονσελάις.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Αστεροειδής πρόκειται να πάρει το όνομα του Γιάννη Σειραδάκη και συγκεκριμένα θα ονομαστεί σε Seiradakis (214863), μετά από πρωτοβουλία της αστρονόμου (πρώην φοιτήτριας του) Chrysa Avdellidou προς την Διεθνή Αστρονομική Ένωση (International Astronomical Union).

Επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος αστεροειδής να φέρει το όνομά του, καθώς ο PSR 2148+63 είναι ένας από τους pulsars που έχει ανακαλύψει ο ίδιος.

fiori-anastasia.metallinou


Είναι πάνω από δύο μήνες τώρα (σχεδόν από τότε που μας έβαλαν σε καραντίνα για τον Κορονοϊό) που παρατηρήθηκε από πολλούς, σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, αλλά και σε όλο τον πλανήτη, η εμφάνιση παράξενων φωτεινών κινούμενων με ταχύτητα που αυξομειώνονταν, αντικειμένων, σε σειρά. Πολίτες άρχισαν να φωτογραφίζουν και να καταγραφούν σε βίντεο το θέαμα ενώ στη συνέχεια έσπευσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να μοιραστούν την εμπειρία τους.

Τις προηγούμενες μέρες για παράδειγμα τα παράξενα αυτά φωτεινά αντικείμενα ίπταντο σε γραμμικό σχηματισμό, πάνω από τον ουρανό της Ξάνθης, της Καβάλας, της Καρδίτσας. Πριν δύο βδομάδες έγιναν παρόμοια ΑΤΙΑ, ορατά στην Καλαμάτα.

Μάλιστα αρκετοί από τους παρατηρητές του φαινομένου δεν έκρυβαν τους φόβους τους ότι μπορεί να πρόκειται για UFO εξωγήινων....



Αυτό που μάλλον εξηγεί τους φωτεινούς νυχτερινούς επισκέπτες του ουρανού είναι η πληροφορία, που όμως δεν "έπαιξε" στα συνήθως λαλίστατα μεγάλα ΜΜΕ, ότι πρόκειται για τμήματα δορυφόρων του πρότζεκτ Starlink από την εταιρεία του Έλον Μασκ, SpaceX. 

Η πρωτοβουλία του Αμερικανού πολυεκατομμυριούχου, ιδιοκτήτη της Tesla έχει στόχο την εκτόξευση 42 χιλ. τέτοιων δορυφόρων χαμηλής τροχιάς, για να παρέχουν πρόσβαση διαδικτύου, που θα καλύψει κάθε γωνιά του πλανήτη.

Κάποιοι αστρονόμοι ασκούν κριτική σ’ αυτή τη δραστηριότητα και θέλουν να την σταματήσουν.

«Το Starlink είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Κλέβει τους ουρανούς των προγόνων μας από κάθε γωνιά του πλανήτη», έγραψε ο Τράβις Λόνγκορ, ειδικός της φωτομόλυνσης, στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.

Εξάλλου, σύμφωνα με τους αστρονόμους, οι δορυφόροι δημιουργούν περισσότερα διαστημικά συντρίμμια, ενώ υπάρχει και ο κίνδυνος να δημιουργήσουν προβλήματα στις αστρονομικές παρατηρήσεις για τον εντοπισμό πιθανόν επικίνδυνων αστεροειδών.

του Διονύση Π. Σιμόπουλου *

Στο Πολιτιστικό Κέντρο του Γέρακα διοργανώθηκε το 10ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Επικούρειας Φιλοσοφίας, και αυτό καθόλου τυχαία. Γιατί ο περίφημος αυτός πρόγονός μας καταγόταν όντως από τον αρχαίο Γαργηττό, τον σημερινό δηλαδή Γέρακα, ενώ σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο γεννήθηκε «μηνός Γαμηλιώνος εβδόμη», που ταυτίζεται με τον σημερινό μήνα Φεβρουάριο. Με την ευκαιρία αυτής της διοργάνωσης οι σκέψεις μου ταξίδεψαν 53 χρόνια πίσω, όταν στο μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας γνώρισα για πρώτη φορά τον Επίκουρο τον Γαργήττιο (341-270 π.Χ.), τη Φιλοσοφία του και τις αντιλήψεις του για τη ζωή και τη φύση, αν και το ενδιαφέρον μου επικεντρώθηκε σε δύο κυρίως θέσεις του σχετικές με τον θάνατο και την κοσμολογία και ιδιαίτερα τις ιδέες του για τους «πολλαπλούς κόσμους».

Οι απόψεις αυτές του Επίκουρου περιγράφονται σε τρεις επιστολές που αποτελούν το απαύγασμα της επικούρειας φιλοσοφίας και οι οποίες έχουν διασωθεί από τον Διογένη Λαέρτιο (3ος αιώνας μ.Χ.), ενώ ιδιαίτερα βοηθητικό για την κατανόηση της επικούρειας φιλοσοφίας είναι επίσης και το περίφημο ποίημα «De Rerum Natura» (Για τη Φύση των Πραγμάτων) του επικούρειου Ρωμαίου Λουκρήτιου (94-55 π.Χ.). Σύμφωνα με τις απόψεις τού Επίκουρου, Γη και ουρανός, Σελήνη κι όλα τ’ άλλα, δεν είναι μοναδικά. Υπάρχουν αμέτρητοι κόσμοι και διαφορετικές φυλές ανθρώπων και θηρίων και για τη ζωή τους, όπως και για καθετί άλλο, έχει οριστεί ένα τέρμα.

Το παράξενο είναι ότι τις σύγχρονες αυτές αντιλήψεις για την ύπαρξη «πολλών κόσμων» είχαν και άλλοι από τους αρχαίους μας προγόνους. Πρώτος απ’ όλους στη σειρά ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (611-547 π.Χ.), ο οποίος θεωρούσε ότι το σύμπαν ήταν άπειρο σε έκταση, ενώ δεν δεχόταν κάποια κεντρική θέση της Γης σ’ ένα σύμπαν όπου υπάρχει άπειρο πλήθος άλλων κόσμων! Παρόμοιες ιδέες για τους άπειρους κόσμους είχαν και οι ατομικοί φιλόσοφοι Λεύκιππος (5ος π.Χ. αιώνας) και Δημόκριτος (~460 - 370 π.Χ.), οι οποίοι υποστήριζαν την ύπαρξη ενός άπειρου σύμπαντος, οι αναρίθμητοι κόσμοι του οποίου ήσαν γεμάτοι ζωή και από τους οποίους κάποιοι μοιάζουν με τον δικό μας κόσμο, ενώ άλλοι είναι τελείως διαφορετικοί.

«Σε μερικούς από αυτούς δεν υπάρχει ούτε ήλιος ούτε σελήνη, σε άλλους υπάρχουν με μεγαλύτερο μέγεθος και σε άλλους υπάρχουν περισσότεροι ήλιοι και σελήνες. Και άλλοι μεν από τους κόσμους βρίσκονται στη φάση ανάπτυξής τους, άλλοι δε στην ακμή τους και άλλοι στην παρακμή τους, άλλοι γεννιούνται και άλλοι εξαφανίζονται. Υπάρχουν δε και μερικοί κόσμοι έρημοι από ζώα και φυτά και χωρίς ύδατα». Τα ίδια πίστευε και ο Μητρόδωρος ο Χίος (400-350 π.Χ.), που ήταν μαθητής του Δημόκριτου και δάσκαλος του Επίκουρου, ο οποίος υποστήριζε ότι «είναι παράλογο να βγει ένα μόνο στάχυ σε μια ολόκληρη έκταση κι ένας μόνο κόσμος μέσα στο άπειρο. Το ότι οι κόσμοι είναι άπειροι σε πλήθος είναι φανερό από το ότι τα αίτια είναι άπειρα. Διότι, όπου είναι άπειρα τα αίτια, είναι άπειρα και τα αποτελέσματα».

Πάνω από δύο χιλιετίες μετά τον Επίκουρο και τον Λουκρήτιο, κι όλους εκείνους τους αρχαίους προσωκρατικούς φυσικούς φιλοσόφους, βρίσκουν τη δικαίωσή τους στις σύγχρονες ανακαλύψεις της Αστροφυσικής. Γιατί σήμερα, η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει με πολλαπλές παρατηρησιακές αποδείξεις την ορθότητα των αρχαίων εκτιμήσεων για τους «πολλούς κόσμους» του σύμπαντος.

Οι απόψεις αυτές, μάλιστα, κάνουν τον Επίκουρο ιδιαίτερα επίκαιρο, αφού τον περασμένο Δεκέμβριο το ήμισυ του βραβείου Νομπέλ Φυσικής του 2019 απονεμήθηκε στους ερευνητές Μισέλ Μαγιόρ και Ντιντιέ Κελό που ανακάλυψαν το 1995 τον πρώτο εξωηλιακό πλανήτη, ο οποίος περιφέρεται γύρω από ένα άστρο παρόμοιο με τον ήλιο μας.

Εκτοτε, κάθε μήνας που περνάει προσθέτει όλο και πιο πολλούς νέους εξωηλιακούς πλανήτες που σήμερα πλέον φτάνουν τις 4.172 γύρω από 3.095 άλλα άστρα του γαλαξία μας, ενώ σύντομα αναμένεται η ανακοίνωση και μερικών χιλιάδων ακόμη εξωπλανητών από τη λειτουργία των διαστημικών τηλεσκοπίων TESS της NASA και CHEOPS της ESA, καθώς και πολλών άλλων ερευνητικών προγραμμάτων για τη μελέτη εξωηλιακών πλανητών.

Πέρα, όμως, και από την ύπαρξη εξωηλιακών πλανητών, ορισμένες θεωρητικές εκτιμήσεις που έχουμε σήμερα για την ύπαρξη «παράλληλων συμπάντων» δικαιώνουν τις θέσεις που υποστήριζε ο Επίκουρος. Γιατί τα τελευταία χρόνια αρκετοί θεωρητικοί κοσμολόγοι έχουν προτείνει μία σειρά διαφόρων θεωρήσεων για την ύπαρξη ενός «άπειρου» αριθμού συμπαντικών μανάδων και μωρών, σε διάφορες εκφάνσεις αυτού που αποκαλείται σήμερα «Πολυσύμπαν». Παρ’ όλα αυτά, η υπόθεση αυτή είναι σήμερα πηγή διαφωνιών στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα τόσο για το αν υπάρχει όντως το «πολυσύμπαν» όσο και για το αν το «πολυσύμπαν» αποτελεί πραγματικό αντικείμενο επιστημονικής έρευνας.


* Ο κ. Διονύσης Π. Σιμόπουλος είναι επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πρώτη Βρετανίδα αστροναύτης που βρέθηκε στο διάστημα ισχυρίζεται πως οι εξωγήινοι υπάρχουν και είναι πιθανό να ζουν ανάμεσά μας στην γη.

Μιλώντας στο περιοδικό Observer, η Έλεν Σάρμαν, δήλωσε: «Υπάρχουν δισεκατομμύρια αστέρια στο διάστημα και σίγουρα υπάρχουν όλων των ειδών ζωής».

Η Σάρμαν, είπε επίσης, πως «μπορεί οι εξωγήινοι να μην είναι φτιαγμένοι από άνθρακα και άζωτο όπως ο άνθρωπος και για αυτό να μην τους βλέπουμε αλλά βρίσκονται ανάμεσά μας».


GETTY EDITORIAL

Η 56χρονη αστροναύτης, εργαζόταν ως χημικός πριν μείνει στην ιστορία ως η πρώτη βρετανίδα Αστροναύτης που συμμετείχε σε αποστολή στο διάστημα του Σοβιετικού διαστημικού σταθμού Mir τον Μάιο του 1991.

Στη συνέντευξή της τόνισε επίσης, ότι πολλές φορές την αναφέρουν ως η πρώτη βρετανίδα γυναίκα αστροναύτης στο διάστημα παρά ως η πρώτη βρετανίδα γενικώς.

«Όταν ο Τιμ Πικ πήγε στο διάστημα, μερικοί άνθρωποι ξέχασαν τελείως για μένα. Το να πάει ένας άνδρας στο διάστημα θα ήταν το συνηθισμένο, οπότε χαίρομαι που διατάραξα την ισορροπία».
GETTY EDITORIAL

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, τρία βίντεο που διέρρευσαν και υποτίθεται έδειχναν UFO θεωρήθηκαν ως γνήσια από το αμερικανικό ναυτικό.

Τα βίντεο που δημοσιεύτηκαν από την Ακαδημία Τεχνών & Επιστημών, The Stars, τον Δεκέμβριο του 2017 και τον Μάρτιο του 2018 - παρουσίαζαν πολλά μυστήρια αντικείμενα που ταξίδευαν στον αέρα με μεγάλη ταχύτητα.

πηγή: sky, το είδαμε εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κανείς -εκτός προφανώς από ένα κλειστό κύκλο ανθρώπων- δεν ξέρει τι κάνει στο διάστημα το μεγάλο ρομποτικό διαστημοπλάνο Χ-37Β της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, το οποίο επέστρεψε την Κυριακή στο Διαστημικό Κέντρο Κανάβεραλ της NASA στη Φλόριντα, μετά από μυστική αποστολή σε τροχιά γύρω από τη Γη, που διήρκεσε 780 μέρες, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Ήταν η πέμπτη μακράς διάρκειας αποστολή του εν λόγω αυτόνομου αεροπλάνου χωρίς πιλότο, το οποίο είχε εκτοξευθεί στις 7 Σεπτεμβρίου 2017 με ένα πύραυλο Falcon 9 της Space X (οι τέσσερις προηγούμενες αποστολές είχαν γίνει με πύραυλο «Άτλας V»). Το προηγούμενο ρεκόρ παραμονής στον ουρανό του μυστηριώδους σκάφους Χ-37Β ήταν 718 μέρες και είχε πραγματοποιηθεί το Μάιο του 2017.

Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ διαθέτει τουλάχιστον δύο τέτοια επαναχρησιμοποιούμενα διαστημοπλάνα. Το Χ-37Β έχει κατασκευαστεί από τη Boeing, τροφοδοτείται με ηλιακή ενέργεια και θυμίζει σε μικρότερη κλίμακα τα -αποσυρμένα πλέον- αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία. Έχει μήκος 8,8 μέτρων, ύψος 2,9 μέτρων και άνοιγμα φτερών 4,6 μέτρων.

Η ακριβής φύση των αποστολών του Χ-37Β παραμένει αυστηρά απόρρητη. Εκτιμάται ότι θέτει σε τροχιά δορυφόρους, πραγματοποιεί διαστημικά πειράματα, δοκιμάζει διαστημικά όπλα ή ακόμη ότι κάνει διαστημική κατασκοπεία στο έδαφος - ίσως όλα αυτά μαζί ή και κάτι άλλο. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ επισήμως ανέφερε ότι κατά την τελευταία αποστολή του το διαστημοπλάνο έκανε κάποια πειράματα (χωρίς περισσότερες λεπτομέρειες) και ότι έθεσε σε τροχιά μικρούς δορυφόρους.

Το Χ-37Β είχε αναπτυχθεί αρχικά από την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) το 1999 ως εργαλείο για τη δοκιμή μελλοντικών διαστημικών τεχνολογιών, αλλά το 2004 η Υπηρεσία Προωθημένων Αμυντικών Ερευνών (DARPA) του Πενταγώνου ανέλαβε τη μετεξέλιξη του σκάφους σε στρατιωτικό.

Η πρώτη πτήση του έγινε το 2010 και διήρκεσε 224 μέρες, ενώ η δεύτερη το 2011 ήταν διάρκειας 468 ημερών. Συνολικά μέχρι σήμερα ο μικρός στόλος των Χ-37Β έχει περάσει 2.865 μέρες σε τροχιά γύρω από τη Γη, χωρίς (σχεδόν) κανείς να μην ξέρει τι στο καλό κάνει εκεί πάνω..


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι θα στείλει στο νότιο πόλο της Σελήνης το Δεκέμβριο του 2022 ένα ρόβερ σε αναζήτηση νερού.

Για πρώτη φορά θα γίνει λήψη δειγμάτων πάγου από την ίδια περιοχή όπου το 2024 η NASA προγραμματίζει να στείλει αστροναύτες στο πλαίσιο του νέου προγράμματος «Άρτεμις», διαδόχου του ιστορικού προγράμματος «Απόλλων» που είχε στείλει τους πρώτους ανθρώπους στο φεγγάρι στις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Το ρόβερ VIPER (Volatiles Investigating Polar Exploration Rover) θα έχει μέγεθος οχήματος γηπέδου γκολφ, θα είναι ικανό να διανύσει αρκετά χιλιόμετρα και θα διαθέτει τέσσερα επιστημονικά όργανα, μεταξύ των οποίων ένα τρυπάνι που θα φθάνει σε βάθος έως ένα μέτρο. Αναμένεται να λειτουργήσει για περίπου 100 μέρες και να συλλέξει ένα μεγάλο όγκο δεδομένων για τις συγκεντρώσεις του νερού με μορφή πάγου στο νότιο πόλο του φεγγαριού, η ύπαρξη του οποίου για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε πριν δέκα περίπου χρόνια.

Το 2009 η NASA είχε σκοπίμως ρίξει ένα πύραυλο της μέσα σε ένα μεγάλο κρατήρα κοντά στο νότιο πόλο και είχε έτσι άμεσα ανιχνεύσει την παρουσία παγωμένου νερού. Άλλα διαστημικά σκάφη έχουν έκτοτε επιβεβαιώσει τα ίδια ευρήματα.

Οι επιστήμονες θεωρούν πλέον πολύ πιθανό ότι ο δορυφόρος της Γης διαθέτει εκατοντάδες εκατομμύρια τόνους νερού σε μορφή πάγου.
Όταν ανιχνεύει «υγρές» περιοχές, θα σταματά και θα παίρνει δείγματα με το τρυπάνι του, τα οποία στη συνέχεια θα αναλύονται από τα δύο άλλα όργανα του (φασματόμετρα). Την ευθύνη για την ανάπτυξη και διαχείριση του ρόβερ, κόστους περίπου 250 εκατομμυρίων δολαρίων, έχει το Κέντρο Ερευνών Ames της NASA στην Καλιφόρνια.

Το πρόγραμμα «Άρτεμις» θα έχει ως ιδιάζον χαρακτηριστικό τις διαφόρων ειδών συνεργασίες: μεταξύ ανθρώπων αστροναυτών και ρομπότ, μεταξύ κράτους και ιδιωτών, καθώς και μεταξύ πολλών διαφορετικών χωρών, καθώς ήδη αρκετά κράτη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συνδράμουν τις ΗΠΑ στη νέα εξερεύνηση της Σελήνης.

Ο νότιος πόλος επελέγη από τη NASA ως το νέο επίκεντρο προσσελήνωσης και εξερεύνησης, επειδή μπορεί να παρέχει μελλοντικά πόσιμο νερό, οξυγόνο για τη διαβίωση μιας μελλοντικής σεληνιακής βάσης, καθώς επίσης υδρογόνο και οξυγόνο ως καύσιμα για τα μελλοντικά οχήματα και πυραύλους. Αυτό θα επιτρέψει στη Σελήνη να αποτελέσει μια ενδιάμεση βάση εξόρμησης για τον πιο μακρινό Άρη.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο δισεκατομμυριούχος ιδρυτής της Space X Ίλον Μασκ παρουσίασε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο νότιο Τέξας, κοντά στα αμερικανο-μεξικανικά σύνορα, το σχεδόν έτοιμο πρωτότυπο ΜΚ1 του «Αστρόπλοιου» (Starship), το οποίο προορίζεται για επανδρωμένα ταξίδια γύρω από τη Γη, καθώς επίσης στη Σελήνη και τελικά στον Άρη σε μερικά χρόνια. Μετά τα ταξίδια του το σκάφος θα επιστρέφει και θα προσγειώνεται κάθετα για να ξαναχρησιμοποιηθεί.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έδωσε ο Μασκ, το Starship προβλέπεται να απογειωθεί για πρώτη φορά σε ένα έως δύο μήνες φθάνοντας σε ύψος έως 19.800 μέτρων, προτού επιστρέψει στη Γη. Σε περίπου έξι μήνες θα ακολουθήσει το πρώτο ταξίδι του σε τροχιά γύρω από τη Γη. Θα ακολουθήσουν το 2020 οι αποστολές με ανθρώπους στο διάστημα, αρχικά αστροναυτών και μετά ιδιωτών, με πρώτο «τουρίστα» τον Ιάπωνα δισεκατομμυριούχο Γιουσάκου Μαεζάβα που θα ταξιδέψει γύρω από τη Σελήνη, μάλλον το 2023.

Το ύψους 50 μέτρων γυαλιστερό «Αστρόπλοιο» από ανοξείδωτο χάλυβα, μαζί με τον τεράστιο πυραυλικό φορέα του Super Heavy, θα έχει συνολικό ύψος 118 μέτρων. Θα μπορεί να μεταφέρει έως 100 ανθρώπους και φορτίο ανάλογο εκείνου που μετέφερε ο πύραυλος «Κρόνος 5», o οποίος έστειλε τους αστροναύτες της NASA στο φεγγάρι, αλλά με το πρόσθετο μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν είναι μιας χρήσης, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά και ξανά, όπως ένα αεροπλάνο.

«Αυτό είναι κατά βάση το ιερό δισκοπότηρο του διαστήματος, η κρίσιμη τομή που μας χρειάζεται για να γίνουμε ένας διαστημικός πολιτισμός, το να κάνουμε το διαστημικό ταξίδι σαν τα αεροπορικά», δήλωσε ο Μασκ, ο οποίος παράλληλα γιόρτασε την 11η επέτειο από την πρώτη πτήση σε τροχιά του πυραύλου Falcon 1 της Space X, η οποία είχε ιδρυθεί το 2002.


(Το γράφημα αποτυπώνει στοιχεία για το επαναστατικό Starship που παρουσίασε στο κοινό ο Ίλον Μασκ / ΑΠΕ - ΜΠΕ / Δημοσιογραφική επιμέλεια: Δημ. Φραγκουλιώτης)
Οι θορυβώδεις δοκιμές του Starship έχουν όμως σμπαραλιάσει τα νεύρα των λιγοστών κατοίκων του γειτονικού απομονωμένου χωριού Μπόκα Τσίκα, οι οποίοι επιπλέον φοβούνται μήπως πέσει ο πύραυλος στο κεφάλι τους. Ο Μασκ παραδέχτηκε, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ότι από τις δοκιμές του σκάφους «ο πραγματικός κίνδυνος για το χωριό είναι μικρός, αλλά όχι αμελητέος. Έτσι ίσως στο μέλλον θα ήταν καλύτερα να αγοράσουμε τα γύρω χωριά και ήδη κάναμε σχετική πρόταση». Όμως μερικοί κάτοικοι έχουν κιόλας αρνηθεί να δεχθούν τη (μη διαπραγματεύσιμη) τιμή εξαγοράς των σπιτιών τους σε αξία τριπλάσια από εκείνη της αγοράς ακινήτων.

Εκτός από μακρινά διαστημικά ταξίδια, το Starship θα χρησιμοποιηθεί για πιο πεζά πράγματα, όπως την ανάπτυξη από τη Space X του δικτύου παροχής διαδικτύου Starlink που σχεδιάζει πάνω από τη Γη και το οποίο θα αποτελείται από χιλιάδες δορυφόρους. Με μια μόνο εκτόξευση θα μπορούν να τεθούν σε τροχιά έως 400 δορυφόροι ταυτόχρονα.


Επίσης, το «Αστρόπλοιο» προγραμματίζεται να κάνει διηπειρωτικά ταξίδια-εξπρές, π.χ. Νέα Υόρκη-Τόκιο σε μόνο μισή ώρα, ανταγωνιζόμενο το αεροπλάνο (βέβαια στην αρχή το εισιτήριο του Starship θα είναι πανάκριβο). «Βασικά πρόκειται για ένα διηπειρωτικό πύραυλο χωρίς πυρηνική βόμβα, ο οποίος προσγειώνεται και τίποτε δεν ταξιδεύει ταχύτερα από ένα τέτοιο πύραυλο», δήλωσε ο Μασκ.

Η Space X έχει αποδειχθεί η πιο πετυχημένη ιδιωτική διαστημική εταιρεία, έχοντας πρώτη αναπτύξει επαναχρησιμοποιούμενους πυραύλους (Falcon 9 και Falcon Heavy), καθώς και τις επαναχρησιμοποιούμενες διαστημικές κάψουλες Dragon (μη επανδρωμένη) και Crew Dragon (για αστροναύτες). Διαθέτει εγκαταστάσεις εκτόξευσης στη Φλόριντα, στην Καλιφόρνια και στο Τέξας.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έχουμε τη δυνατότητα, πλέον, να κατανοήσουμε βαθύτερα το ακριβές χρονοδιάγραμμα των όσων συγκλονιστικών συνέβησαν πριν και αφότου χτύπησε ο αστεροειδής -με δύναμη, θυμίζουμε, ίση με ένα δισεκατομμύριο βόμβες σαν εκείνη της Χιροσίμα!

Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων, των συναρπαστικών αυτών πλασμάτων, που κυριάρχησαν στη Γη για 180 εκατομμύρια χρόνια, αποτελούσε ένα μεγάλο μυστήριο δεκαετιών για τους επιστήμονες.

Ήταν, για την ακρίβεια, το απόλυτο μυστήριο... δολοφονίας όλων των εποχών!

Τελικά, τη δεκαετία του 1990, η θεωρία, που ήθελε έναν καταστροφικό αστεροειδή να συγκρούεται με τη Γη και να αφανίζει τη χλωρίδα και την άγρια ζωή του πλανήτη, επιβεβαιώθηκε απόλυτα, μετά την ανακάλυψη ενός γιγαντιαίου κρατήρα, θαμμένου κάτω από τη χερσόνησο του Γιουκατάν, στο Μεξικό. Mέρος του κρατήρα, μάλιστα, βρίσκεται πια -και- κάτω από τη θάλασσα.


Η Νέμεσις των δεινοσαύρων, πράγματι, προήλθε από τα αστέρια. Ο αστεροειδής δημιούργησε τον κρατήρα Τσιξουλούμπ, που σημαίνει «ουρά του διαβόλου». Και όχι άδικα.

Σήμερα, χάρη σε μία επιστημονική έρευνα στο χείλος του κρατήρα από μία ομάδα με επικεφαλής τον Sean Gulick, έναν θαλάσσιο γεωφυσικό από το πανεπιστήμιο του Τέξας, έχουμε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε βαθύτερα το ακριβές χρονοδιάγραμμα των όσων συγκλονιστικών συνέβησαν πριν και αφότου χτύπησε ο αστεροειδής -με δύναμη, θυμίζουμε, ίση με ένα δισεκατομμύριο βόμβες σαν εκείνη της Χιροσίμα!



Δύο μέρες πριν τη σύγκρουση

Πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, στον νυχτερινό ουρανό πάνω από τη Γη, εμφανίζεται ένα μικρό φωτεινό αντικείμενο. Δεν μοιάζει να κινείται, αλλά ολοένα και μεγαλώνει. Το αντικείμενο είναι ένας τεράστιος αστεροειδής, μήκους 15 χιλιομέτρων, που ταξιδεύει με ασύλληπτη ταχύτητα.

Στη Γη

Ο πλανήτης μας βρίσκεται στην Κρητιδική περίοδο, στην οποία κυριαρχούν οι τροπικές θερμοκρασίες, σχεδόν παντού. Χάρη, λοιπόν, στις εποχιακές βροχοπτώσεις, υπάρχει άφθονη ζωή. Περίπου το 1/3 της σημερινής στεριάς της Γης βρίσκεται κάτω από το νερό. Ολόκληρη η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, βρίσκεται κάτω από αβαθείς θάλασσες. Παρότι, ωστόσο, μεγάλο μέρος της Ευρώπης καλύπτεται από νερό, οι ήπειροι μοιάζουν αρκετά με το πώς είναι σήμερα. Έχουν απομακρυνθεί μεταξύ τους με την ταχύτητα που αναπτύσσεται ένα νύχι -και όταν χωρίστηκαν, τελικά, οι δεινόσαυροι εξελίχθηκαν ανεξάρτητα σε κάθε, διαφορετική μάζα της γης.

Μία ώρα πριν τη σύγκρουση

Η τελευταία μέρα της Κρητιδικής περιόδου ξεκινάει σαν όλες τις άλλες. Η Γη καλύπτεται από δάση και ανθοφόρα φυτά. Τα έντομα βασιλεύουν, ενώ οι θάλασσες είναι γεμάτες από γρήγορα και τεράστια αρπακτικά ψάρια, όπως ο μήκους 15 μέτρων τυλόσαυρος. Στον αέρα, είδη πτηνών σαν τον ορνιθιοϊό πετούν αμέριμνα. Στο έδαφος, οι δεινόσαυροι έχουν αποικίσει ολόκληρο τον πλανήτη. Αν στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό, θα δουν τώρα... δύο Ήλιους. Η περίεργη δεύτερη φωτεινή σφαίρα κινείται νοτιοανατολικά του σημερινού Μεξικού και μεγαλώνει όλο και περισσότερο, καθώς η βαρυτική έλξη της Γης τής προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη επιτάχυνση.

Δύο λεπτά πριν τη σύγκρουση

Ο πελώριος αστεροειδής βρίσκεται πια πάνω από τον νότιο Ατλαντικό και καίει στους 20.000 βαθμούς Κελσίου. Είναι, πλέον, πιο φωτεινός από τον Ήλιο. Μοιάζει με πυρκαγιά στον αέρα.

Πέντε δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση

Ταξιδεύοντας με 73.000 χιλιόμετρα την ώρα, ο αστεροειδής εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης, «τρυπώντας» τη. Αυτό δημιουργεί, σε ολόκληρη τη Γη, έναν συγκλονιστικό, υπερηχητικό θόρυβο και δημιουργεί μια λάμψη φωτός τόσο εκτυφλωτική, ώστε οι σκιές των δέντρων, των φυτών και των δεινοσαύρων χαράσσονται σαν σιλουέτα πάνω στο καμένο έδαφος. Περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης πρόκειται να σταματήσουν.

Σύγκρουση

Ο αστεροειδής «χτυπάει» στα ρηχά νερά της σημερινής χερσονήσου του Γιουκατάν, δημιουργώντας έναν κρατήρα μήκους 100 μιλίων και βάθους 20 μιλίων. Μέσα σε μια στιγμή, ο αστεροειδής εξατμίζεται. Είκοσι πέντε δισεκατομμύρια τόνοι από συντρίμμια περιφέρονται στην ατμόσφαιρα -αρκετά για να καλύψουν ολόκληρη την υδρόγειο. Η έκρηξη είναι ίση με 100 τρισεκατομμύρια τόνους TNT και ένα δισεκατομμύριο φορές πιο ισχυρή από τη βόμβα της Χιροσίμα. Στον κρατήρα πρόσκρουσης, δημιουργείται σε δευτερόλεπτα μια κορυφή ψηλότερη από το Έβερεστ, πριν πέσει προς τα πίσω, επίσης σε δευτερόλεπτα.




Ένα λεπτό μετά τη σύγκρουση

Η έκρηξη «στέλνει» λιωμένο υλικό στην ατμόσφαιρα, με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 100.000 μίλια την ώρα. Μερικά από αυτά τα υλικά, μάλιστα, θα φτάσουν και θα πέσουν στη Σελήνη. Λόγω της μικρής γωνίας της τροχιάς του, το μεγαλύτερο μέρος της καταστρεπτικής δύναμης του αστεροειδούς βρίσκεται μπροστά. Τα καυστικά υπολείμματα, που εκτοξεύονται από τον κρατήρα Τσιξουλούμπ, είναι θερμότερα ακόμη και από την επιφάνεια του Ήλιου και αναφλέγουν τα πάντα σε ακτίνα χιλιάδων μιλίων. Η θερμοκρασία αυξάνεται σε πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου και το δέρμα, οποιουδήποτε δεινοσαύρου κοντά στο σημείο, αρχίζει να βράζει και στη συνέχεια εξαϋλώνεται. Χιλιάδες δεινόσαυροι καίγονται ζωντανοί, στιγμιαία. Ένα πανύψηλο τσουνάμι, δε, ξεκινάει από τον κρατήρα. Αναρίθμητα θαλάσσια πλάσματα πεθαίνουν.

Δύο λεπτά μετά τη σύγκρουση

Μερικά από τα μεγαλύτερα κομμάτια του αστεροειδούς που εκτοξεύτηκαν στην ατμόσφαιρα μετά την πρόσκρουση, αρχίζουν να πέφτουν στο έδαφος, δημιουργώντας και άλλους, τεράστιους κρατήρες και βάζοντας ακόμη περισσότερες πυρκαγιές. Μεγάλοι σεισμοί «χτυπούν» ο ένας πίσω από τον άλλον. Οι πρόγονοι σκύλων και γατών, τα πανέξυπνα cimolestes (το όνομα σημαίνει «κλέφτης εντόμων»), αναζητούν καταφύγιο στο έδαφος και κάτω από βράχους.

Τρία λεπτά μετά τη σύγκρουση

Πάνω από 2.000 μίλια βόρεια της ζώνης πρόσκρουσης, εκεί όπου τώρα βρίσκεται το Hell Creek της Μοντάνα, μια ομάδα Τυραννόσαυρων Ρεξ κατευθύνεται μέσω ενός κωνοφόρου δάσους σε μια όχθη ποταμού. Τα πλάσματα των έξι τόνων έχουν ύψος 12, περίπου, μέτρων. Ξαφνικά, το έδαφος κάτω από τα γιγαντιαία πίσω πόδια τους αρχίζει να ανεβαίνει και να πέφτει. Τα μικρότερα πλάσματα συνθλίβονται πάνω στα δέντρα. Τρομοκρατημένοι Τυραννόσαυροι σκαρφαλώνουν σε δέντρα και πέφτουν, διαλύοντας τα κρανία τους. Τα πτώματα εκατοντάδων ζώων θάβονται, τελικά, στα μετατοπισμένα ιζήματα. 66 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, η ανακάλυψη των απολιθωμάτων τους θα μας δώσει εκπληκτικά στοιχεία για τον αστεροειδή.

Πέντε λεπτά μετά τη σύγκρουση

Πάνω από τη Βόρεια Αμερική πετάει ένα κοπάδι τεράστιων Κουετζαλκοάτλους. Το εν λόγω ιπτάμενο ερπετό φτάνει στα 10 μέτρα το άνοιγμα των φτερών του και χρησιμοποιεί τα θερμικά ρεύματα, προκειμένου να μένει στον αέρα για ώρες. Επειδή, παρά το μέγεθός του, είναι ευάλωτος στους θηρευτές, ο Κουετζαλκοάτλους σπάνια προσγειώνεται. Η κυριαρχία του στον ουρανό πρόκειται να τελειώσει. Οι λιωμένοι βράχοι ψύχονται καθώς πέφτουν, δημιουργώντας μικρές γυάλινες σφαίρες. Αυτές, διαπερνούν τα φτερά των Κουετζαλκοάτλους, και ένα προς ένα αρχίζουν να πέφτουν από τον ουρανό. Στη Hell Creek της Μοντάνα, οι ίδιοι βράχοι χτυπούν τους νεκρούς Τυραννόσαυρους, ανοίγοντας τρύπες στο δέρμα τους.

Τριάντα λεπτά μετά τη σύγκρουση

Ταξιδεύοντας με πάνω από 100 μίλια την ώρα, το τσουνάμι «χτυπά» ακτογραμμές, «κόβοντας» τόνους βράχων και εκσφενδονίζοντάς τους στη στεριά, σβήνοντας, παράλληλα, τις δασικές πυρκαγιές, καθώς προχωράει προς τα μέσα. Τα γιγαντιαία δέντρα και τα πτώματα των ψαριών και των θαλάσσιων δεινοσαύρων μεταφέρονται με το κύμα και, καθώς το νερό, τελικά, επιβραδύνει, κατακάθονται στην ενδοχώρα. Εν τω μεταξύ, στο βορειοανατολικό χείλος του κρατήρα Τσιξουλούμπ, το θαλασσινό νερό αρχίζει να μπαίνει από τα απότομα τοιχώματά του και δημιουργούνται πελώριοι καταρράκτες. Το θανατηφόρο χαλάζι βράχων σταματάει.


Τρεις ώρες μετά τη σύγκρουση

Σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική, οι καταστροφικές πυρκαγιές εξακολουθούν να μαίνονται, αλλά ο αέρας ψύχεται σταθερά. Στη Μοντάνα, ξαφνικά, ακούγεται μια εκκωφαντική έκρηξη. Είναι ο ήχος του αστεροειδούς, που «χτυπά» τη Γη 2.000 μίλια μακριά. Τρεις ώρες χρειάστηκε για να ταξιδέψει ο ήχος της σύγκρουσης εκεί. Ο θόρυβος «τρυπάει» τα αυτιά όσων δεινοσαύρων ζουν ακόμα.

Τέσσερις ώρες μετά τη σύγκρουση

Καθώς όλος ο κόσμος αλλάζει, ένα φλογερό σύννεφο εξαπλώνεται παντού πάνω από τη Γη. Είναι φορτισμένο με εκατομμύρια βολτ στατικού ηλεκτρισμού, δημιουργώντας θεαματικές ηλεκτρικές καταιγίδες. Σε όλο τον πλανήτη, οι κατολισθήσεις και οι σεισμοί που προκαλούνται από την έκρηξη προκαλούν περισσότερα τσουνάμι. Τώρα, τα αποτελέσματα της έκρηξης φτάνουν στα νησιά και τις θάλασσες, που κάποια μέρα θα γίνουν η Δυτική Ευρώπη. Η Γη σείεται και φλέγεται.

Πέντε ώρες μετά τη σύγκρουση

Στον Κόλπο του Μεξικού, το πρώτο από τα πολυάριθμα σούπερ-τσουνάμι, που έχουν ξεπηδήσει από τις ακτές, αρχίζει να χύνεται στο χείλος του κρατήρα. Χιλιάδες τόνοι νερού πέφτουν μέσα στον κρατήρα.

Έξι ώρες μετά τη σύγκρουση

Όλα τα δάση στην ινδική υπο-ήπειρο, 9,000 μίλια από τον κρατήρα, φλέγονται. Στις ερήμους της νότιας Μογγολίας δεν υπάρχουν πυρκαγιές, αλλά η θερμοκρασία αυξάνεται ανησυχητικά.

Δέκα ώρες μετά τη σύγκρουση

Στη Βόρεια Αμερική, ο αέρας είναι πιο δροσερός, αλλά δεν παύει να υπάρχει καπνός από τις πυρκαγιές.

Μια μέρα με τη σύγκρουση

Ο Ήλιος δεν εμφανίζεται. Η αιθάλη και η σκόνη εμποδίζουν το φως του να φτάσει στη Γη. Αυτή είναι η πρώτη μέρα όπου οι παλαιοντολόγοι ονομάζουν Κινεζοϊκή ή «πρόσφατη» εποχή. Τα συντρίμμια από τον κρατήρα συνεχίζουν να κινούνται στο διάστημα με μεγάλη ταχύτητα. Μέσα σε μερικές εβδομάδες, μερικά από αυτά τα συντρίμμια θα φτάσουν και θα καούν στον Ήλιο. Τα θραύσματα θα προσγειωθούν, τελικά, στον Άρη και στα φεγγάρια του Κρόνου και του Δία. Αυτά τα συντρίμμια μπορεί να περιέχουν ζωντανούς μικροοργανισμούς και έτσι μπορεί να έχουν «εξάγει» τη ζωή από τη Γη στο διάστημα.




Μία εβδομάδα μετά τη σύγκρουση

Ο ουρανός είναι ακόμα σκοτεινός. Η φωτοσύνθεση έχει ανασταλεί και τα φυτά πεθαίνουν. Τα μεγάλα φυτοφάγα ζώα, που επιβίωσαν από τις επιπτώσεις της σύγκρουσης, αρχίζουν να λιμοκτονούν. Στους ωκεανούς, το πλαγκτόν έχει πεθάνει, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν και τα ψάρια.

Δύο εβδομάδες μετά τη σύγκρουση

Όσοι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι επέζησαν, λιμοκτονούν. Ωστόσο, ένα είδος μικρού δεινοσαύρου, τα πουλιά, δείχνουν ότι μπορούν να επιβιώσουν στην Αποκάλυψη. Η ικανότητά τους να πετάξουν σημαίνει ότι μερικά έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν και να βρουν λιγότερο σκληρές συνθήκες. Τα πουλιά, άλλωστε, δεν χρειάζεται να τρώνε όσο τα μεγαλύτερα ζώα και μπορούν να τραφούν με έντομα και σπόρους, που παραμένουν κρυμμένα στο έδαφος. Αυτοί οι επιζώντες θα εξελιχθούν για εκατομμύρια χρόνια στα πτηνά που γνωρίζουμε σήμερα, όπως πιγκουίνους, κουκουβάγιες και πάπιες. Στη θάλασσα, οι χελώνες και οι κροκόδειλοι έχουν, επίσης, επιβιώσει.

Δύο μήνες μετά τη σύγκρουση

Οι πυρκαγιές έχουν σβήσει και η Γη είναι κρύα και σκοτεινή. Η σκόνη εμποδίζει ακόμα το φως του ήλιου να φτάσει στην επιφάνεια του πλανήτη. Το σκοτάδι θα διαρκέσει για άλλους δύο μήνες. Το 70% των δασών της Γης καταστράφηκαν και το 75% όλων των ειδών εξαφανίστηκε. Οποιοδήποτε ζώο μεγαλύτερο από έναν κροκόδειλο έχει αφανιστεί. Η όξινη βροχή πέφτει ασταμάτητα και η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη με δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου και μονοξειδίου του άνθρακα. Αυτά τα αέρια θερμοκηπίου απελευθερώθηκαν όταν εξατμίστηκαν στρώματα ασβεστόλιθου στον κρατήρα πρόσκρουσης. Ο κόσμος είναι πιο ήσυχος χωρίς τους δεινοσαύρους. Δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιος.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οταν ένα αστέρι πλησιάζει πολύ κοντά σε μία μαύρη τρύπα, ισχυρά παλοιρριακά φαινόμενα το διαλύουν και το μετατρέπουν σε ροή αερίου. Η «ουρά» της ροής ξεφεύγει από το σύστημα, ενώ το υπόλοιπο περιστρέφεται και περικυκλώνει τη μαύρη τρύπα με ένα δίσκο από συντρίμμια.

Το βίντεο που ακολουθεί τραβήχτηκε από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA και καταγράφει το φαινόμενο που ονομάστηκε ASASSN-19bt.

Σύμφωνα με τη NASA, είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο φαινόμενο καταγράφεται από τη αρχή έως το τέλος του.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η ανακάλυψη για πρώτη φορά υδρατμών στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη με σχετικά ευνοϊκές για υποστήριξη ζωής θερμοκρασιακές συνθήκες προκάλεσε εύλογα μεγάλο ενθουσιασμό, καθώς η αναζήτηση για το εάν υπάρχει ή μπορεί να υπάρξει ζωή «εκεί έξω» τροφοδοτεί όχι μόνο τη φαντασία (επιστημονική ή όχι) αλλά και την επιστημονική έρευνα.

Μεγάλη εντύπωση προκαλεί, επίσης, το γεγονός πως επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, που προχώρησε στη δημοσίευση στο έγκυρο περιοδικό Nature Astronomy είναι ένας 28χρονος Ελληνας, ο Αγγελος Τσιάρας, ερευνητής του τμήματος Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου (UCL).

Η σημασία της συγκεκριμένης ανακάλυψης είναι μεγάλη, καθώς από τους 4.000 εξωπλανήτες (δηλαδή πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος) που γνωρίζουμε ο Κ2-18b είναι εκείνος που έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να διαθέτει συνθήκες που να μπορούν να συγκριθούν με αυτές της Γης. «Από τους εξωπλανήτες που έχουμε παρατηρήσει είναι λίγοι εκείνοι με εύρος θερμοκρασιών κατάλληλο για τον άνθρωπο. Η ύπαρξη ωκεανών στην επιφάνεια θα μπορούσε να τους κάνει πιθανά κατοικήσιμους.

Το σημαντικό με τον Κ2-18b είναι πως ανακαλύψαμε υδρατμούς, δηλαδή νερό σε αέρια μορφή, στην ατμόσφαιρά του, αυξάνοντας την πιθανότητα να υπάρχει νερό στον πλανήτη. Επίσης, ο Κ2-18b δεν αποτελείται μόνο από αέρια (όπως ο Δίας ή ο Κρόνος), είναι γεώδης. Ταυτόχρονα, οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται σε αυτόν κινούνται σε ένα εύρος σχετικά κατάλληλο για την υποστήριξη ζωής», λέει στην «Κ» ο δρ Αγγελος Τσιάρας. Παρ’ όλα αυτά, οι ερευνητές θεωρούν υπερβολική κάθε εκτίμηση που προσομοιάζει τον K2-18b με τη Γη. Οχι μόνο γιατί έχει διπλάσιο μέγεθος και οκταπλάσια μάζα, αλλά γιατί οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές μας.
«Tο πιο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σπάνια είναι η Γη!», λέει ο Αγγελος Τσιάρας.
Θα μπορούσαμε, όμως, να τον επισκεφθούμε; «Ας μη σκεφτόμαστε με αυτό τον τρόπο. Αν και καλύτερα να μην λέμε “αδύνατο”, ένα τέτοιο ταξίδι τείνει στα όρια του αδύνατου. Ο Κ2-18b απέχει από τη Γη περίπου 110 έτη φωτός, δηλαδή για να γίνει πιο κατανοητό, το διαστημόπλοιο “Βόγιατζερ” θα ήθελε 2 εκατομμύρια χρόνια για να φτάσει!», απαντά ο δρ Τσιάρας.

Ο ερευνητής του UCL θεωρεί πως «αν και είναι μικρή η πιθανότητα για φιλοξενία ζωής στον K2-18b, δεν μπορεί να αποκλειστεί γενικά η ύπαρξη τέτοιου πλανήτη. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σπάνια είναι η Γη! Να καταλάβουμε το πλήθος των διαδικασιών και των γεγονότων που τη μετέτρεψαν στον φιλόξενο γαλάζιο πλανήτη που ζούμε. Να την προστατεύσουμε. Το εάν είναι μοναδική, όμως, δεν το γνωρίζουμε».

Για τον Ελληνα ερευνητή η αστρονομική έρευνα βοηθάει να καταλάβουμε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Ειδικά για τους πλανήτες, για τους οποίους η γνώση μας υστερεί σε σχέση με τα αστέρια, συμβάλλει στο να καταλάβουμε το πώς εξελίχθηκαν. Παράπλευρη ωφέλεια είναι η σοβαρή ώθηση στην ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Η ανάλυση των δεδομένων

Ο Αγγελος Τσιάρας και η ομάδα του εργάστηκαν την προηγούμενη διετία πάνω σε δεδομένα που προέρχονταν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και ήταν διαθέσιμα σε όλους. «Το πιο δύσκολο ήταν η ανάλυση αυτών των δεδομένων, με χρήση θεωρητικών μοντέλων, αυτό κάναμε εμείς». Ο δρ Τσιάρας τονίζει τη σημασία των ανοικτών δεδομένων στην επιστημονική έρευνα. «Και η δική μας δουλειά είναι ανοικτή σε όλους και δημόσια. Δεν κρατάμε τίποτα για τον εαυτό μας, πέρα από την ικανοποίηση πως κάναμε την ανακάλυψη. Ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει, η επιστήμη έχει συνέχεια. Εξάλλου χρηματοδοτούμαστε από δημόσια κονδύλια, τα αποτελέσματα ανήκουν σε όλους», τονίζει στην «Κ».

Τον ρωτάμε πώς ένας 28χρονος, που αποφοίτησε το 2014 από το Φυσικό Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τέλειωσε το διδακτορικό του στο UCL μόλις το 2017, βρέθηκε αμέσως και για δύο χρόνια επικεφαλής σε μια τέτοια μεγάλη έρευνα. «Το περιβάλλον στο τμήμα μας είναι πολύ καλό. Δεν ένιωσα καμία διάκριση λόγω ηλικίας.

Εδώ αποδίδουν στον καθένα αυτό που προσέφερε. Βεβαίως, κι εγώ δεν θα έφτανα σε αυτά τα αποτελέσματα εάν δεν στηριζόμουν στην επιστημονική γνώση που προϋπήρχε και στα σχόλια των συνεργατών μου», απαντά ο δρ Τσιάρας.

Το μέλλον αναμένεται ακόμα πιο συναρπαστικό, καθώς η ομάδα του έχει αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στην οργάνωση του ευρωπαϊκού προγράμματος Ariel, με το οποίο ένα διαστημικό τηλεσκόπιο θα βρεθεί το 2028 πολύ πιο μακριά από τη Γη (σε σχέση με το Hubble) και θα επιχειρήσει να μελετήσει την ατμόσφαιρα 1.000 και πλέον εξωπλανητών, για πέντε τουλάχιστον έτη. Η ερευνητική ομάδα του UCL έχει ξεκινήσει ήδη τη δουλειά για το φιλόδοξο αυτό πρόγραμμα της ESA.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Όμιλος Φίλων Αστρονομίας μετά από πρόσκληση του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου, διοργανώνει την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2019, στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου, Αστροπάρτυ .

Η συνάντηση μας αυτή, έχει πρακτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και απευθύνεται κυρίως σε όσους αγαπούν να παρατηρούν τον ουρανό και θέλουν να γνωρίσουν λίγο περισσότερο την αστρογειτονιά μας
Σκοπός του είναι η εξοικείωση με τον εξοπλισμό στην πράξη (είδη τηλεσκοπίων, πρακτικές φωτογράφισης) καθώς και με τον νυχτερινό θερινό ουρανό.

Το πρακτικό μέρος του σεμιναρίου θα ξεκινήσει στις 7,30, ενώ μετά τις 9 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού για όλους τους φίλους της αστρονομίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
(Roscosmos Space Agency Press Service photo via AP)
Η δεύτερη προσπάθεια του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-14 που μετέφερε το πρώτο ρωσικό ανθρωποειδές ρομπότ ονόματι Φιόντορ, στέφθηκε με επιτυχία, καθώς αυτό έφτασε σήμερα τα ξημερώματα, 03.00 ώρα Ελλάδος, στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Μετά την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια πρόσδεσης με τον ISS, και μετά την μετακίνηση σε άλλη υπομονάδα του σκάφους Soyuz που είχε ήδη προσδεθεί, η κάψουλα Soyuz MS-14 προσδέθηκε με επτιτυχία κατά τη δεύτερη απόπειρα.

Το ρομπότ Φιόντορ απολογήθηκε για την καθυστέρηση μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Twitter, γράφοντας: «Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση. Έπεσα σε κίνηση. Είμαι έτοιμος να συνεχίσω το έργο».

Αυτή τη στιγμή το προσωπικό στο διαστημικό σταθμό αποτελείται από 7 άτομα, τον Φιόντορ και έξι ακόμα κοσμοναύτες.

To ανθρωπόμορφο αυτό ρομπότ έχει ύψος 1,80 και ζυγίζει 160 κιλά. Το Φιόντορ είναι ρωσικό όνομα, αλλά η μεταγραφή του στα αγγλικά (Fedor) ανταποκρίνεται στο ακρωνυμιο του Final Experiment Demonstration Object Research.

Πρόκειται να μείνει στο διαστημικό σταθμό ως τις 7 Σεπτέμβρη, ώστε να προετοιμαστεί για επικίνδυνες και μακρινές αποστολές. Θα αποκτήσει ποικίλες ικανότητες, όπως το χειρισμό κατσαβιδιού και κλειδιών σε συνθήκες πολύ χαμηλής βαρύτητας.

Ο Ρώσος διευθυντής του Roscosmos (Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος) Ντιμίτρι Ρογκόζιν τονίζει ότι το επόμενο βήμα θα είναι να βγει το ρομπότ στο διάστημα, πιθανότατα με το επόμενο ρωσικό διαστημόπλοιο Federatsia, που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2020.

Σύμφωνα με τον Ρώσο υπεύθυνο Βλαντιμίρ Σολοβιόβ, για την αποτυχία της πρώτης προσπάθειας πρόσδεσης στον ISS ευθύνεται ο διαστημικός σταθμός και όχι το διαστημόπλοιο. Ο ίδιος θεώρησε πως το πρόβλημα έγκειτο σε ελαττώματα του ασύρματου εξοπλισμού του σταθμού τα οποία μπορούν να διορθωθούν.

Ο Φιόντορ δεν ειναι το πρώτο ρομπότ στο διάστημα. Το 2011 η ΝASA είχε στείλει ένα ανθρωποειδές ρομπότ στον ISS, το Robonaut 2, το οποίο είχε τον ίδιο στόχο με τον Φιόντορ, επέστρεψε όμως στη γη το 2018 λόγω τεχνικών προβλημάτων. Το 2013 η Ιαπωνία ειχε στείλει στον ISS το ρομπότ Kirobo, το οποίο μπορούσε και να μιλήσει, αλλά μόνο στα ιαπωνικά.

Στο πλαίσιο της κατάκτησης του διαστήματος, η οποία θεωρείται από τους Ρώσους στρατηγικό ζήτημα, οι ρωσικές αρχές δεν μπορούν να κρύψουν τις φιλοδοξίες τους για τον Φιόντορ και τα μελλοντικά του «αδέρφια».

Παρά τα τελευταία ατυχήματα, τα σκάνδαλα και τη διαφθορά στον τομέα της διαστημικής έρευνας, η Ρωσία παραμένει η μόνη χώρα που είναι αυτή τη στιγμή σε θέση να στείλει ανθρώπους στον ISS.

Ο Ρογκόζιν φιλοδοξεί να χρησιμοποιήσει αυτές τις μηχανές στο μέλλον με στόχο «την κατάκτηση του μακρινού διαστήματος».


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι επιστήμονες που εργάζονται σε μια τολμηρή αποστολή, προς τον ωκεάνιο κόσμο της Ευρώπης, μπορούν να προχωρήσουν στην τελική σχεδίαση και κατασκευή του διαστημικού σκάφους, λέει η NASA. Η αποστολή του Europa Clipper θα στοχεύσει στο φεγγάρι του Δία, το οποίο θεωρείται πρωταρχικός στόχος στην αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη.

Κάτω από το παγωμένο κέλυφος της, η Ευρώπη θεωρείται ότι κατέχει νερό σε βάθος 170χλμ. Αυτό θα μπορούσε να έχει τις κατάλληλες συνθήκες για τη βιολογία. Λόγω της εκτόξευσης το 2025, η αποστολή Europa Clipper πέρασε τώρα ένα στάδιο που ονομάζεται Key Decision Point C, ένας σημαντικός δείκτης στο δρόμο προς την εκτόξευση.

"Είμαστε όλοι ενθουσιασμένοι για την απόφαση που φέρνει την αποστολή Europa Clipper ένα κλειδί πιο κοντά για να ξεκλειδώσει τα μυστήρια αυτού του ωκεάνιου κόσμου", δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, συνεργαζόμενος διευθυντής της διεύθυνσης επιστημονικής αποστολής της NASA.

Το Europa Clipper θα διεξαγάγει διεξοδική έρευνα του υδάτινου κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσο μπορεί να στηρίξει τη ζωή στον υποθαλάσσιο ωκεανό του.

Οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με τον Δία δημιουργούν παλιρροιακές δυνάμεις και θερμότητα, που διατηρεί το υφάλμυρο υγρό της Ευρώπης. Η θέρμανση μπορεί να οδηγήσει ακόμη και ηφαιστειακές οπές στο θαλασσινό νερό. Στη Γη, τέτοια συστήματα εξαερισμού υποστηρίζουν μια μεγάλη ποικιλία μορφών ζωής. Ωστόσο, χρειάστηκαν δεκαετίες για να φέρουμε αυτή τη στιγμή μια ειδική αποστολή, εν μέρει λόγω των εκτιμήσεων κόστους και των προκλήσεων που θέτει το διαστημικό περιβάλλον γύρω από τον Δία. Το τροχιακό μονοπάτι της Ευρώπης περνάει από βαθιές ζώνες έντονης ακτινοβολίας που περιβάλλουν τον γιγαντιαίο πλανήτη. Αυτή η ακτινοβολία παγιδεύει ηλεκτρονικά διαστημικά σκάφη, η οποία περιορίζει τις διάρκειες των μελλοντικών αποστολών σε μήνες ή ακόμα και εβδομάδες.

Έτσι, αντί να περιστρέφεται γύρω από την Ευρώπη, ο Clipper θα κάνει επανειλημμένες προσεγγίσεις του φεγγαριού, για να μειώσει την έκθεσή του στα ενεργητικά σωματίδια που παγιδεύονται από το μαγνητικό πεδίο του Δία.

Το διαστημικό σκάφος θα μεταφέρει εννέα επιστημονικά όργανα, συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφικών μηχανών και των φασματόμετρων, για την παραγωγή εικόνων υψηλής ανάλυσης της επιφάνειας του φεγγαριού, ένα μαγνητόμετρο για τη μέτρηση της δύναμης και της κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου (παρέχοντας ενδείξεις για το βάθος και την αλατότητα του ωκεανού) ραντάρ για τον προσδιορισμό του πάχους του παγωμένου κρούστα πάνω από τον ωκεανό. Ο πάγος μπορεί να είναι δεκάδες χιλιόμετρα. Ευτυχώς, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχουν αρκετοί τρόποι το νερό των ωκεανών να φτάσει στην επιφάνεια της Ευρώπης. Τα τελευταία χρόνια, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble πραγματοποίησε δειγματοληπτικές παρατηρήσεις για την έκρηξη νεφών από νερό κάτω από την Ευρώπη, όπως συμβαίνει στον πάγο του φεγγαριού του Κρόνου Ενγκέλαδος, ο οποίος έχει επίσης υποθαλάσσιο ωκεανό.

Οι πρώτες έννοιες για τις αποστολές για εξερεύνηση της Ευρώπης καταρτίστηκαν τη δεκαετία του 1990, τη στιγμή που τα δεδομένα από το διαστημικό σκάφος Galileo συνέβαλαν στη δημιουργία στοιχείων για έναν υποθαλάσσιο ωκεανό.

Έκτοτε, ωστόσο, μια πρόταση μετά την άλλη έχει ματαιωθεί, συμπεριλαμβανομένης μιας φιλόδοξης αμερικανικής και ευρωπαϊκής αποστολής σύμφωνα με την αποστολή Cassini-Huygens. Ωστόσο, ο Clipper είχε πρωταγωνιστή στο Capitol Hill, με τη μορφή του Ρεπουμπλικανικού νομοθέτη John Culberson, ο οποίος, ως πρόεδρος της επιτροπής πιστώσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ που χρηματοδοτεί τη NASA, διοχέτευσε χρήματα στην αποστολή.

Αλλά πέρσι, ο Culberson, ο οποίος είχε γίνει γνωστός για την υπεράσπισή του στην εξερεύνηση της Ευρώπης, εγκαταστάθηκε στην 7η Κογκρέσου του Τέξας από την Δημοκρατική Lizzie Pannill Fletcher. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, μια φιλο-δημοκρατική επιτροπή πολιτικής δράσης έτρεξε μια διαφήμιση λέγοντας: «Για το Χιούστον, η Lizzie Fletcher θα επενδύσει σε ανθρώπους, όχι σε εξωγήινους». Έχει επίσης προταθεί μια αποστολή παρακολούθησης για την προσγείωση στην Ευρώπη. Αλλά το πιο πρόσφατο αίτημα ομοσπονδιακού προϋπολογισμού δεν περιελάμβανε καμία χρηματοδότηση γι' αυτό.


πηγή: BBC.COM

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τρία χρόνια και περισσότερα από 1300 αστέρια μετά, η μεγαλύτερη διαστημική έρευνα προς αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης έφτασε στο τέλος της – και πρόσθεσε έναν ακόμη λόγο να αισθανόμαστε μοναξιά.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal, εξέτασε 1327 αστέρια που βρίσκονται κοντά στη γη και δεν ανακάλυψε καμία ένδειξη ανεπτυγμένης εξωγήινης ζωής.

Η ιδέα για τη συγκεκριμένη έρευνα γεννήθηκε το 2007, όταν ο Ισραηλινός αστροφυσικός Avi Loeb έγραψε ένα θεωρητικό άρθρο στο οποίο υποστήριζε ότι τα ραδιοτηλεσκόπια που είχαν κατασκευαστεί για να εντοπίζουν συγκεκριμένες εκπομπές υδρογόνου στο σύμπαν, θα μπορούσαν να ανακαλύψουν και τυχόν ραδιοσυχνότητες εξωγήινων πολιτισμών έως και 50 έτη φωτός μακριά από τη γη. Σε επόμενο άρθρο του μίλησε για τη δυνατότητα αναζήτησης τεχνητού φωτός στο ηλιακό σύστημα, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα το γεγονός ότι το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble έχει τη δυνατότητα να εντοπίσει το Τόκιο ή οποιαδήποτε άλλη πόλη με τόσο έντονο φωτισμό, ακόμη και αν βρισκόταν στην άκρη του ηλιακού συστήματος. Στις ενδείξεις που θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε πρόσθεσε και τη βιομηχανική μόλυνση στις ατμόσφαιρες των πλανητών.

Το 2014, ο Loeb ήρθε σε επαφή με τον ρωσο-ισραηλινό μεγιστάνα Yuri Milner, έναν δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία με επενδύσεις σε τεράστιες επιχειρήσεις όπως το Facebook και έντονο ενδιαφέρον για την αστρονομία. Ο Milner ανέκαθεν γοητευόταν από το ενδεχόμενο ύπαρξης νοήμονος ζωής σε άλλους πλανήτες και έτσι οι δύο άνδρες ξεκίνησαν να σχεδιάζουν ένα εξαιρετικά φιλόδοξο επιστημονικό πρόγραμμα παρατήρησης του διαστήματος. Ο Ρώσος κροίσος επένδυσε 100 εκατομμύρια δολάρια για αυτό το σκοπό.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ραδιοτηλεοσκοπίων σε ολόκληρο των κόσμο, τα οποία έψαχναν για οποιοδήποτε σήμα εξωγήινων πολιτισμών. Παρά τον ενθουσιασμό των απανταχού πιστών των ΑΤΙΑ, και παρά το ένα petabyte δεδομένων που συλλέχθηκαν από τα πανίσχυρα τηλεσκόπια, φαίνεται πως το κοντινό μας σύμπαν δεν μας κρύβει μεγάλες εκπλήξεις.

Φυσικά αυτό δεν συνεπάγεται την πλήρη απουσία εξωγήινης ζωής, απλώς οι πιθανότητες ύπαρξης κοντινών πολιτισμών με τεχνολογική ανάπτυξη μειώθηκαν σημαντικά. Άλλωστε, οι επιστήμονες σημειώνουν πως τα – απογοητευτικά για κάποιους – αποτελέσματα, ενδέχεται να οφείλονται σε λάθος υπολογισμό των συχνοτήτων τις οποίες αναζητούσαν τα τηλεσκόπια ή και σε παρεμβολές των εκπομπών της γήινης τεχνολογίας.

Ταυτόχρονα, λίγες μέρες πριν την δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης έρευνας, τα αποτελέσματα μίας ξεχωριστής μελέτης υποστήριξαν ότι η ζωή εκτός του πλανήτη γη ενδέχεται να είναι πολύ πιο σπάνια από ό,τι πιστεύαμε. Αιτία για αυτό αποτελεί το γεγονός ότι η «κατοικήσιμη ζώνη», δηλαδή η απόσταση μεταξύ ενός πλανήτη και του αστεριού του που επιτρέπει την ανάπτυξη ακόμη και μικροβιακής ζωής είναι πιο περιορισμένη από ό,τι νομίζαμε, ενώ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα στην περίπτωση πιο πολύπλοκων οργανισμών.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μέγεθος σαν εκείνο της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας έχει ο αστεροειδής 2019 OU1 που προσεγγίζει τη Γη με ταχύτητα 46.800 χλμ/ώρα, έχοντας ενέργεια ίση με εκείνης μιας πυρηνικής βόμβας ικανής να ισοπεδώσει ολόκληρες πόλεις.

Ένας τεράστιος αστεροειδής, με την επωνυμία 2019 OU1, αναμένεται να πλησιάσει τη Γη στις 28 Αυγούστου στην πολύ κοντινή, για τα αστρονομικά μεγέθη, απόσταση των 0,00687 αστρονομικών μονάδων (μια αστρονομική μονάδα είναι η μέση απόσταση του πλανήτη Γη από τον Ήλιο), ανέφεραν οι επιστήμονες του εργαστηρίου Jet Propulsion Laboratory της NASA.

Υπολογίζεται ότι έχει μέγεθος 150 μέτρων και θα περάσει από τη Γη με την τεράστια ταχύτητα των 13 χλμ/δευτ. ή αλλιώς των 46.800 χλμ/ώρα.

Σύμφωνα με την κλίμακα Apollo, που κατηγοριοποιεί τους αστεροειδείς που προσεγγίζουν τη Γη, το συγκεκριμένο ουράνιο σώμα διαθέτει το μέγεθος ώστε να προκαλούσε σημαντική ζημιά στον πλανήτη μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου διαστημικού βράχου αποτελεί ο μετεωρίτης που εξερράγη στην ατμόσφαιρα κοντά στη ρωσική πόλη Chelyabinsk, το Φλεβάρη του 2013, με αποτέλεσμα περισσότεροι από 1000 άνθρωποι να τραυματιστούν, κυρίως από σπασμένα γυαλιά από το ωστικό κύμα.



Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος, οι πιθανώς επικίνδυνοι αστεροειδείς χαρακτηρίζονται βάσει συγκεκριμένων παραμέτρων που υπολογίζουν τη δυνατότητα των αστεροειδών να πραγματοποιήσουν «απειλητικά κοντινές προσεγγίσεις στη Γη». Ειδικότερα, πρόκειται για εκείνους τους διαστημικούς βράχους που περνούν σε απόσταση μικρότερη των 0.05 αστρονομικών μονάδων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο αστεροειδής που πλησιάζει προς το μέρος μας λέγεται να έχει μέγεθος ανάλογο εκείνου της Μεγάλης Πυραμίδας στη Γκίζα, όπως μετέδωσε η Daily Star.

Μόλις μερικές εβδομάδες πριν, ένας αστεροειδής μεγέθους «καταστροφέα πόλεων», ο 2019 ΟΚ - είχε ανάλογες διαστάσεις με τον παραπάνω αστεροειδή – πέρασε «ξυστά» από πάνω μας, σε απόσταση μικρότερη από το 1/5 της απόστασης Γης – Σελήνης.

Υπολογίζεται ότι ο συγκεκριμένος αστεροειδής, που έγινε αντιληπτός και παρακολουθήθηκε πολύ καθυστερημένα για οποιαδήποτε αντίδραση, είχε την ενέργεια μιας ατομικής βόμβας ικανής να ισοπεδώσει μια ολόκληρη πόλη.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ευρωπαϊκό, δορυφορικό σύστημα πλοήγησης Galileo, αντίπαλος του αμερικανικού GPS, αντιμετωπίζει από την Παρασκευή «βλάβη» που συνδέεται με «ένα τεχνικό πρόβλημα», ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Παγκόσμιου Δορυφορικού Συστήματος Πλοήγησης (GSA).

Το Galileo «επηρεάζεται αυτή τη στιγμή από ένα τεχνικό πρόβλημα που συνδέεται με τις υποδομές στο έδαφος» και το οποίο έχει προκαλέσει «προσωρινή διακοπή των αρχικών υπηρεσιών του πλοήγησης και συγχρονισμού», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η GSA.

Ωστόσο το σύστημα αυτό, που τέθηκε σε λειτουργία το 2016, βρίσκεται ακόμη σε πιλοτική φάση, με τις υπηρεσίες του να χαρακτηρίζονται «αρχικές». Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι διαθέσιμες μονίμως και πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλα συστήματα, όπως το αμερικανικό GPS.

Χάρη στους 22 δορυφόρους σε τροχιά, τα σήματα του Galileo επιτρέπουν να δίνονται πληροφορίες για τη θέση και τον υπολογισμό του χρόνου στα κινητά τηλέφωνα των πολιτών ή ακόμη και στα οχήματα που συνδέονται με αυτό, όπως και στα τραίνα και τα αεροπλάνα.

Ωστόσο από τη βλάβη «δεν έχει επηρεαστεί» η υπηρεσία έρευνας και διάσωσης που προσφέρει το Galileo, και τη οποία χρησιμοποιούν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια, για παράδειγμα στη θάλασσα ή το βουνό, και «παραμένει σε λειτουργία», διευκρίνισε η GSA.

Ειδικοί «εργάζονται για να αποκατασταθεί η κατάσταση το συντομότερο δυνατό» και για τις άλλες υπηρεσίες, τόνισε.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου