Articles by "Αστροφυσική-Διάστημα"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστροφυσική-Διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία ανακοίνωσε ότι θα στείλει στο νότιο πόλο της Σελήνης το Δεκέμβριο του 2022 ένα ρόβερ σε αναζήτηση νερού.

Για πρώτη φορά θα γίνει λήψη δειγμάτων πάγου από την ίδια περιοχή όπου το 2024 η NASA προγραμματίζει να στείλει αστροναύτες στο πλαίσιο του νέου προγράμματος «Άρτεμις», διαδόχου του ιστορικού προγράμματος «Απόλλων» που είχε στείλει τους πρώτους ανθρώπους στο φεγγάρι στις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Το ρόβερ VIPER (Volatiles Investigating Polar Exploration Rover) θα έχει μέγεθος οχήματος γηπέδου γκολφ, θα είναι ικανό να διανύσει αρκετά χιλιόμετρα και θα διαθέτει τέσσερα επιστημονικά όργανα, μεταξύ των οποίων ένα τρυπάνι που θα φθάνει σε βάθος έως ένα μέτρο. Αναμένεται να λειτουργήσει για περίπου 100 μέρες και να συλλέξει ένα μεγάλο όγκο δεδομένων για τις συγκεντρώσεις του νερού με μορφή πάγου στο νότιο πόλο του φεγγαριού, η ύπαρξη του οποίου για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε πριν δέκα περίπου χρόνια.

Το 2009 η NASA είχε σκοπίμως ρίξει ένα πύραυλο της μέσα σε ένα μεγάλο κρατήρα κοντά στο νότιο πόλο και είχε έτσι άμεσα ανιχνεύσει την παρουσία παγωμένου νερού. Άλλα διαστημικά σκάφη έχουν έκτοτε επιβεβαιώσει τα ίδια ευρήματα.

Οι επιστήμονες θεωρούν πλέον πολύ πιθανό ότι ο δορυφόρος της Γης διαθέτει εκατοντάδες εκατομμύρια τόνους νερού σε μορφή πάγου.
Όταν ανιχνεύει «υγρές» περιοχές, θα σταματά και θα παίρνει δείγματα με το τρυπάνι του, τα οποία στη συνέχεια θα αναλύονται από τα δύο άλλα όργανα του (φασματόμετρα). Την ευθύνη για την ανάπτυξη και διαχείριση του ρόβερ, κόστους περίπου 250 εκατομμυρίων δολαρίων, έχει το Κέντρο Ερευνών Ames της NASA στην Καλιφόρνια.

Το πρόγραμμα «Άρτεμις» θα έχει ως ιδιάζον χαρακτηριστικό τις διαφόρων ειδών συνεργασίες: μεταξύ ανθρώπων αστροναυτών και ρομπότ, μεταξύ κράτους και ιδιωτών, καθώς και μεταξύ πολλών διαφορετικών χωρών, καθώς ήδη αρκετά κράτη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να συνδράμουν τις ΗΠΑ στη νέα εξερεύνηση της Σελήνης.

Ο νότιος πόλος επελέγη από τη NASA ως το νέο επίκεντρο προσσελήνωσης και εξερεύνησης, επειδή μπορεί να παρέχει μελλοντικά πόσιμο νερό, οξυγόνο για τη διαβίωση μιας μελλοντικής σεληνιακής βάσης, καθώς επίσης υδρογόνο και οξυγόνο ως καύσιμα για τα μελλοντικά οχήματα και πυραύλους. Αυτό θα επιτρέψει στη Σελήνη να αποτελέσει μια ενδιάμεση βάση εξόρμησης για τον πιο μακρινό Άρη.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο δισεκατομμυριούχος ιδρυτής της Space X Ίλον Μασκ παρουσίασε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο νότιο Τέξας, κοντά στα αμερικανο-μεξικανικά σύνορα, το σχεδόν έτοιμο πρωτότυπο ΜΚ1 του «Αστρόπλοιου» (Starship), το οποίο προορίζεται για επανδρωμένα ταξίδια γύρω από τη Γη, καθώς επίσης στη Σελήνη και τελικά στον Άρη σε μερικά χρόνια. Μετά τα ταξίδια του το σκάφος θα επιστρέφει και θα προσγειώνεται κάθετα για να ξαναχρησιμοποιηθεί.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έδωσε ο Μασκ, το Starship προβλέπεται να απογειωθεί για πρώτη φορά σε ένα έως δύο μήνες φθάνοντας σε ύψος έως 19.800 μέτρων, προτού επιστρέψει στη Γη. Σε περίπου έξι μήνες θα ακολουθήσει το πρώτο ταξίδι του σε τροχιά γύρω από τη Γη. Θα ακολουθήσουν το 2020 οι αποστολές με ανθρώπους στο διάστημα, αρχικά αστροναυτών και μετά ιδιωτών, με πρώτο «τουρίστα» τον Ιάπωνα δισεκατομμυριούχο Γιουσάκου Μαεζάβα που θα ταξιδέψει γύρω από τη Σελήνη, μάλλον το 2023.

Το ύψους 50 μέτρων γυαλιστερό «Αστρόπλοιο» από ανοξείδωτο χάλυβα, μαζί με τον τεράστιο πυραυλικό φορέα του Super Heavy, θα έχει συνολικό ύψος 118 μέτρων. Θα μπορεί να μεταφέρει έως 100 ανθρώπους και φορτίο ανάλογο εκείνου που μετέφερε ο πύραυλος «Κρόνος 5», o οποίος έστειλε τους αστροναύτες της NASA στο φεγγάρι, αλλά με το πρόσθετο μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν είναι μιας χρήσης, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά και ξανά, όπως ένα αεροπλάνο.

«Αυτό είναι κατά βάση το ιερό δισκοπότηρο του διαστήματος, η κρίσιμη τομή που μας χρειάζεται για να γίνουμε ένας διαστημικός πολιτισμός, το να κάνουμε το διαστημικό ταξίδι σαν τα αεροπορικά», δήλωσε ο Μασκ, ο οποίος παράλληλα γιόρτασε την 11η επέτειο από την πρώτη πτήση σε τροχιά του πυραύλου Falcon 1 της Space X, η οποία είχε ιδρυθεί το 2002.


(Το γράφημα αποτυπώνει στοιχεία για το επαναστατικό Starship που παρουσίασε στο κοινό ο Ίλον Μασκ / ΑΠΕ - ΜΠΕ / Δημοσιογραφική επιμέλεια: Δημ. Φραγκουλιώτης)
Οι θορυβώδεις δοκιμές του Starship έχουν όμως σμπαραλιάσει τα νεύρα των λιγοστών κατοίκων του γειτονικού απομονωμένου χωριού Μπόκα Τσίκα, οι οποίοι επιπλέον φοβούνται μήπως πέσει ο πύραυλος στο κεφάλι τους. Ο Μασκ παραδέχτηκε, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ότι από τις δοκιμές του σκάφους «ο πραγματικός κίνδυνος για το χωριό είναι μικρός, αλλά όχι αμελητέος. Έτσι ίσως στο μέλλον θα ήταν καλύτερα να αγοράσουμε τα γύρω χωριά και ήδη κάναμε σχετική πρόταση». Όμως μερικοί κάτοικοι έχουν κιόλας αρνηθεί να δεχθούν τη (μη διαπραγματεύσιμη) τιμή εξαγοράς των σπιτιών τους σε αξία τριπλάσια από εκείνη της αγοράς ακινήτων.

Εκτός από μακρινά διαστημικά ταξίδια, το Starship θα χρησιμοποιηθεί για πιο πεζά πράγματα, όπως την ανάπτυξη από τη Space X του δικτύου παροχής διαδικτύου Starlink που σχεδιάζει πάνω από τη Γη και το οποίο θα αποτελείται από χιλιάδες δορυφόρους. Με μια μόνο εκτόξευση θα μπορούν να τεθούν σε τροχιά έως 400 δορυφόροι ταυτόχρονα.


Επίσης, το «Αστρόπλοιο» προγραμματίζεται να κάνει διηπειρωτικά ταξίδια-εξπρές, π.χ. Νέα Υόρκη-Τόκιο σε μόνο μισή ώρα, ανταγωνιζόμενο το αεροπλάνο (βέβαια στην αρχή το εισιτήριο του Starship θα είναι πανάκριβο). «Βασικά πρόκειται για ένα διηπειρωτικό πύραυλο χωρίς πυρηνική βόμβα, ο οποίος προσγειώνεται και τίποτε δεν ταξιδεύει ταχύτερα από ένα τέτοιο πύραυλο», δήλωσε ο Μασκ.

Η Space X έχει αποδειχθεί η πιο πετυχημένη ιδιωτική διαστημική εταιρεία, έχοντας πρώτη αναπτύξει επαναχρησιμοποιούμενους πυραύλους (Falcon 9 και Falcon Heavy), καθώς και τις επαναχρησιμοποιούμενες διαστημικές κάψουλες Dragon (μη επανδρωμένη) και Crew Dragon (για αστροναύτες). Διαθέτει εγκαταστάσεις εκτόξευσης στη Φλόριντα, στην Καλιφόρνια και στο Τέξας.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έχουμε τη δυνατότητα, πλέον, να κατανοήσουμε βαθύτερα το ακριβές χρονοδιάγραμμα των όσων συγκλονιστικών συνέβησαν πριν και αφότου χτύπησε ο αστεροειδής -με δύναμη, θυμίζουμε, ίση με ένα δισεκατομμύριο βόμβες σαν εκείνη της Χιροσίμα!

Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων, των συναρπαστικών αυτών πλασμάτων, που κυριάρχησαν στη Γη για 180 εκατομμύρια χρόνια, αποτελούσε ένα μεγάλο μυστήριο δεκαετιών για τους επιστήμονες.

Ήταν, για την ακρίβεια, το απόλυτο μυστήριο... δολοφονίας όλων των εποχών!

Τελικά, τη δεκαετία του 1990, η θεωρία, που ήθελε έναν καταστροφικό αστεροειδή να συγκρούεται με τη Γη και να αφανίζει τη χλωρίδα και την άγρια ζωή του πλανήτη, επιβεβαιώθηκε απόλυτα, μετά την ανακάλυψη ενός γιγαντιαίου κρατήρα, θαμμένου κάτω από τη χερσόνησο του Γιουκατάν, στο Μεξικό. Mέρος του κρατήρα, μάλιστα, βρίσκεται πια -και- κάτω από τη θάλασσα.


Η Νέμεσις των δεινοσαύρων, πράγματι, προήλθε από τα αστέρια. Ο αστεροειδής δημιούργησε τον κρατήρα Τσιξουλούμπ, που σημαίνει «ουρά του διαβόλου». Και όχι άδικα.

Σήμερα, χάρη σε μία επιστημονική έρευνα στο χείλος του κρατήρα από μία ομάδα με επικεφαλής τον Sean Gulick, έναν θαλάσσιο γεωφυσικό από το πανεπιστήμιο του Τέξας, έχουμε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε βαθύτερα το ακριβές χρονοδιάγραμμα των όσων συγκλονιστικών συνέβησαν πριν και αφότου χτύπησε ο αστεροειδής -με δύναμη, θυμίζουμε, ίση με ένα δισεκατομμύριο βόμβες σαν εκείνη της Χιροσίμα!



Δύο μέρες πριν τη σύγκρουση

Πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, στον νυχτερινό ουρανό πάνω από τη Γη, εμφανίζεται ένα μικρό φωτεινό αντικείμενο. Δεν μοιάζει να κινείται, αλλά ολοένα και μεγαλώνει. Το αντικείμενο είναι ένας τεράστιος αστεροειδής, μήκους 15 χιλιομέτρων, που ταξιδεύει με ασύλληπτη ταχύτητα.

Στη Γη

Ο πλανήτης μας βρίσκεται στην Κρητιδική περίοδο, στην οποία κυριαρχούν οι τροπικές θερμοκρασίες, σχεδόν παντού. Χάρη, λοιπόν, στις εποχιακές βροχοπτώσεις, υπάρχει άφθονη ζωή. Περίπου το 1/3 της σημερινής στεριάς της Γης βρίσκεται κάτω από το νερό. Ολόκληρη η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, βρίσκεται κάτω από αβαθείς θάλασσες. Παρότι, ωστόσο, μεγάλο μέρος της Ευρώπης καλύπτεται από νερό, οι ήπειροι μοιάζουν αρκετά με το πώς είναι σήμερα. Έχουν απομακρυνθεί μεταξύ τους με την ταχύτητα που αναπτύσσεται ένα νύχι -και όταν χωρίστηκαν, τελικά, οι δεινόσαυροι εξελίχθηκαν ανεξάρτητα σε κάθε, διαφορετική μάζα της γης.

Μία ώρα πριν τη σύγκρουση

Η τελευταία μέρα της Κρητιδικής περιόδου ξεκινάει σαν όλες τις άλλες. Η Γη καλύπτεται από δάση και ανθοφόρα φυτά. Τα έντομα βασιλεύουν, ενώ οι θάλασσες είναι γεμάτες από γρήγορα και τεράστια αρπακτικά ψάρια, όπως ο μήκους 15 μέτρων τυλόσαυρος. Στον αέρα, είδη πτηνών σαν τον ορνιθιοϊό πετούν αμέριμνα. Στο έδαφος, οι δεινόσαυροι έχουν αποικίσει ολόκληρο τον πλανήτη. Αν στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό, θα δουν τώρα... δύο Ήλιους. Η περίεργη δεύτερη φωτεινή σφαίρα κινείται νοτιοανατολικά του σημερινού Μεξικού και μεγαλώνει όλο και περισσότερο, καθώς η βαρυτική έλξη της Γης τής προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη επιτάχυνση.

Δύο λεπτά πριν τη σύγκρουση

Ο πελώριος αστεροειδής βρίσκεται πια πάνω από τον νότιο Ατλαντικό και καίει στους 20.000 βαθμούς Κελσίου. Είναι, πλέον, πιο φωτεινός από τον Ήλιο. Μοιάζει με πυρκαγιά στον αέρα.

Πέντε δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση

Ταξιδεύοντας με 73.000 χιλιόμετρα την ώρα, ο αστεροειδής εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης, «τρυπώντας» τη. Αυτό δημιουργεί, σε ολόκληρη τη Γη, έναν συγκλονιστικό, υπερηχητικό θόρυβο και δημιουργεί μια λάμψη φωτός τόσο εκτυφλωτική, ώστε οι σκιές των δέντρων, των φυτών και των δεινοσαύρων χαράσσονται σαν σιλουέτα πάνω στο καμένο έδαφος. Περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης πρόκειται να σταματήσουν.

Σύγκρουση

Ο αστεροειδής «χτυπάει» στα ρηχά νερά της σημερινής χερσονήσου του Γιουκατάν, δημιουργώντας έναν κρατήρα μήκους 100 μιλίων και βάθους 20 μιλίων. Μέσα σε μια στιγμή, ο αστεροειδής εξατμίζεται. Είκοσι πέντε δισεκατομμύρια τόνοι από συντρίμμια περιφέρονται στην ατμόσφαιρα -αρκετά για να καλύψουν ολόκληρη την υδρόγειο. Η έκρηξη είναι ίση με 100 τρισεκατομμύρια τόνους TNT και ένα δισεκατομμύριο φορές πιο ισχυρή από τη βόμβα της Χιροσίμα. Στον κρατήρα πρόσκρουσης, δημιουργείται σε δευτερόλεπτα μια κορυφή ψηλότερη από το Έβερεστ, πριν πέσει προς τα πίσω, επίσης σε δευτερόλεπτα.




Ένα λεπτό μετά τη σύγκρουση

Η έκρηξη «στέλνει» λιωμένο υλικό στην ατμόσφαιρα, με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 100.000 μίλια την ώρα. Μερικά από αυτά τα υλικά, μάλιστα, θα φτάσουν και θα πέσουν στη Σελήνη. Λόγω της μικρής γωνίας της τροχιάς του, το μεγαλύτερο μέρος της καταστρεπτικής δύναμης του αστεροειδούς βρίσκεται μπροστά. Τα καυστικά υπολείμματα, που εκτοξεύονται από τον κρατήρα Τσιξουλούμπ, είναι θερμότερα ακόμη και από την επιφάνεια του Ήλιου και αναφλέγουν τα πάντα σε ακτίνα χιλιάδων μιλίων. Η θερμοκρασία αυξάνεται σε πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου και το δέρμα, οποιουδήποτε δεινοσαύρου κοντά στο σημείο, αρχίζει να βράζει και στη συνέχεια εξαϋλώνεται. Χιλιάδες δεινόσαυροι καίγονται ζωντανοί, στιγμιαία. Ένα πανύψηλο τσουνάμι, δε, ξεκινάει από τον κρατήρα. Αναρίθμητα θαλάσσια πλάσματα πεθαίνουν.

Δύο λεπτά μετά τη σύγκρουση

Μερικά από τα μεγαλύτερα κομμάτια του αστεροειδούς που εκτοξεύτηκαν στην ατμόσφαιρα μετά την πρόσκρουση, αρχίζουν να πέφτουν στο έδαφος, δημιουργώντας και άλλους, τεράστιους κρατήρες και βάζοντας ακόμη περισσότερες πυρκαγιές. Μεγάλοι σεισμοί «χτυπούν» ο ένας πίσω από τον άλλον. Οι πρόγονοι σκύλων και γατών, τα πανέξυπνα cimolestes (το όνομα σημαίνει «κλέφτης εντόμων»), αναζητούν καταφύγιο στο έδαφος και κάτω από βράχους.

Τρία λεπτά μετά τη σύγκρουση

Πάνω από 2.000 μίλια βόρεια της ζώνης πρόσκρουσης, εκεί όπου τώρα βρίσκεται το Hell Creek της Μοντάνα, μια ομάδα Τυραννόσαυρων Ρεξ κατευθύνεται μέσω ενός κωνοφόρου δάσους σε μια όχθη ποταμού. Τα πλάσματα των έξι τόνων έχουν ύψος 12, περίπου, μέτρων. Ξαφνικά, το έδαφος κάτω από τα γιγαντιαία πίσω πόδια τους αρχίζει να ανεβαίνει και να πέφτει. Τα μικρότερα πλάσματα συνθλίβονται πάνω στα δέντρα. Τρομοκρατημένοι Τυραννόσαυροι σκαρφαλώνουν σε δέντρα και πέφτουν, διαλύοντας τα κρανία τους. Τα πτώματα εκατοντάδων ζώων θάβονται, τελικά, στα μετατοπισμένα ιζήματα. 66 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, η ανακάλυψη των απολιθωμάτων τους θα μας δώσει εκπληκτικά στοιχεία για τον αστεροειδή.

Πέντε λεπτά μετά τη σύγκρουση

Πάνω από τη Βόρεια Αμερική πετάει ένα κοπάδι τεράστιων Κουετζαλκοάτλους. Το εν λόγω ιπτάμενο ερπετό φτάνει στα 10 μέτρα το άνοιγμα των φτερών του και χρησιμοποιεί τα θερμικά ρεύματα, προκειμένου να μένει στον αέρα για ώρες. Επειδή, παρά το μέγεθός του, είναι ευάλωτος στους θηρευτές, ο Κουετζαλκοάτλους σπάνια προσγειώνεται. Η κυριαρχία του στον ουρανό πρόκειται να τελειώσει. Οι λιωμένοι βράχοι ψύχονται καθώς πέφτουν, δημιουργώντας μικρές γυάλινες σφαίρες. Αυτές, διαπερνούν τα φτερά των Κουετζαλκοάτλους, και ένα προς ένα αρχίζουν να πέφτουν από τον ουρανό. Στη Hell Creek της Μοντάνα, οι ίδιοι βράχοι χτυπούν τους νεκρούς Τυραννόσαυρους, ανοίγοντας τρύπες στο δέρμα τους.

Τριάντα λεπτά μετά τη σύγκρουση

Ταξιδεύοντας με πάνω από 100 μίλια την ώρα, το τσουνάμι «χτυπά» ακτογραμμές, «κόβοντας» τόνους βράχων και εκσφενδονίζοντάς τους στη στεριά, σβήνοντας, παράλληλα, τις δασικές πυρκαγιές, καθώς προχωράει προς τα μέσα. Τα γιγαντιαία δέντρα και τα πτώματα των ψαριών και των θαλάσσιων δεινοσαύρων μεταφέρονται με το κύμα και, καθώς το νερό, τελικά, επιβραδύνει, κατακάθονται στην ενδοχώρα. Εν τω μεταξύ, στο βορειοανατολικό χείλος του κρατήρα Τσιξουλούμπ, το θαλασσινό νερό αρχίζει να μπαίνει από τα απότομα τοιχώματά του και δημιουργούνται πελώριοι καταρράκτες. Το θανατηφόρο χαλάζι βράχων σταματάει.


Τρεις ώρες μετά τη σύγκρουση

Σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική, οι καταστροφικές πυρκαγιές εξακολουθούν να μαίνονται, αλλά ο αέρας ψύχεται σταθερά. Στη Μοντάνα, ξαφνικά, ακούγεται μια εκκωφαντική έκρηξη. Είναι ο ήχος του αστεροειδούς, που «χτυπά» τη Γη 2.000 μίλια μακριά. Τρεις ώρες χρειάστηκε για να ταξιδέψει ο ήχος της σύγκρουσης εκεί. Ο θόρυβος «τρυπάει» τα αυτιά όσων δεινοσαύρων ζουν ακόμα.

Τέσσερις ώρες μετά τη σύγκρουση

Καθώς όλος ο κόσμος αλλάζει, ένα φλογερό σύννεφο εξαπλώνεται παντού πάνω από τη Γη. Είναι φορτισμένο με εκατομμύρια βολτ στατικού ηλεκτρισμού, δημιουργώντας θεαματικές ηλεκτρικές καταιγίδες. Σε όλο τον πλανήτη, οι κατολισθήσεις και οι σεισμοί που προκαλούνται από την έκρηξη προκαλούν περισσότερα τσουνάμι. Τώρα, τα αποτελέσματα της έκρηξης φτάνουν στα νησιά και τις θάλασσες, που κάποια μέρα θα γίνουν η Δυτική Ευρώπη. Η Γη σείεται και φλέγεται.

Πέντε ώρες μετά τη σύγκρουση

Στον Κόλπο του Μεξικού, το πρώτο από τα πολυάριθμα σούπερ-τσουνάμι, που έχουν ξεπηδήσει από τις ακτές, αρχίζει να χύνεται στο χείλος του κρατήρα. Χιλιάδες τόνοι νερού πέφτουν μέσα στον κρατήρα.

Έξι ώρες μετά τη σύγκρουση

Όλα τα δάση στην ινδική υπο-ήπειρο, 9,000 μίλια από τον κρατήρα, φλέγονται. Στις ερήμους της νότιας Μογγολίας δεν υπάρχουν πυρκαγιές, αλλά η θερμοκρασία αυξάνεται ανησυχητικά.

Δέκα ώρες μετά τη σύγκρουση

Στη Βόρεια Αμερική, ο αέρας είναι πιο δροσερός, αλλά δεν παύει να υπάρχει καπνός από τις πυρκαγιές.

Μια μέρα με τη σύγκρουση

Ο Ήλιος δεν εμφανίζεται. Η αιθάλη και η σκόνη εμποδίζουν το φως του να φτάσει στη Γη. Αυτή είναι η πρώτη μέρα όπου οι παλαιοντολόγοι ονομάζουν Κινεζοϊκή ή «πρόσφατη» εποχή. Τα συντρίμμια από τον κρατήρα συνεχίζουν να κινούνται στο διάστημα με μεγάλη ταχύτητα. Μέσα σε μερικές εβδομάδες, μερικά από αυτά τα συντρίμμια θα φτάσουν και θα καούν στον Ήλιο. Τα θραύσματα θα προσγειωθούν, τελικά, στον Άρη και στα φεγγάρια του Κρόνου και του Δία. Αυτά τα συντρίμμια μπορεί να περιέχουν ζωντανούς μικροοργανισμούς και έτσι μπορεί να έχουν «εξάγει» τη ζωή από τη Γη στο διάστημα.




Μία εβδομάδα μετά τη σύγκρουση

Ο ουρανός είναι ακόμα σκοτεινός. Η φωτοσύνθεση έχει ανασταλεί και τα φυτά πεθαίνουν. Τα μεγάλα φυτοφάγα ζώα, που επιβίωσαν από τις επιπτώσεις της σύγκρουσης, αρχίζουν να λιμοκτονούν. Στους ωκεανούς, το πλαγκτόν έχει πεθάνει, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν και τα ψάρια.

Δύο εβδομάδες μετά τη σύγκρουση

Όσοι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι επέζησαν, λιμοκτονούν. Ωστόσο, ένα είδος μικρού δεινοσαύρου, τα πουλιά, δείχνουν ότι μπορούν να επιβιώσουν στην Αποκάλυψη. Η ικανότητά τους να πετάξουν σημαίνει ότι μερικά έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν και να βρουν λιγότερο σκληρές συνθήκες. Τα πουλιά, άλλωστε, δεν χρειάζεται να τρώνε όσο τα μεγαλύτερα ζώα και μπορούν να τραφούν με έντομα και σπόρους, που παραμένουν κρυμμένα στο έδαφος. Αυτοί οι επιζώντες θα εξελιχθούν για εκατομμύρια χρόνια στα πτηνά που γνωρίζουμε σήμερα, όπως πιγκουίνους, κουκουβάγιες και πάπιες. Στη θάλασσα, οι χελώνες και οι κροκόδειλοι έχουν, επίσης, επιβιώσει.

Δύο μήνες μετά τη σύγκρουση

Οι πυρκαγιές έχουν σβήσει και η Γη είναι κρύα και σκοτεινή. Η σκόνη εμποδίζει ακόμα το φως του ήλιου να φτάσει στην επιφάνεια του πλανήτη. Το σκοτάδι θα διαρκέσει για άλλους δύο μήνες. Το 70% των δασών της Γης καταστράφηκαν και το 75% όλων των ειδών εξαφανίστηκε. Οποιοδήποτε ζώο μεγαλύτερο από έναν κροκόδειλο έχει αφανιστεί. Η όξινη βροχή πέφτει ασταμάτητα και η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη με δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου και μονοξειδίου του άνθρακα. Αυτά τα αέρια θερμοκηπίου απελευθερώθηκαν όταν εξατμίστηκαν στρώματα ασβεστόλιθου στον κρατήρα πρόσκρουσης. Ο κόσμος είναι πιο ήσυχος χωρίς τους δεινοσαύρους. Δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιος.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οταν ένα αστέρι πλησιάζει πολύ κοντά σε μία μαύρη τρύπα, ισχυρά παλοιρριακά φαινόμενα το διαλύουν και το μετατρέπουν σε ροή αερίου. Η «ουρά» της ροής ξεφεύγει από το σύστημα, ενώ το υπόλοιπο περιστρέφεται και περικυκλώνει τη μαύρη τρύπα με ένα δίσκο από συντρίμμια.

Το βίντεο που ακολουθεί τραβήχτηκε από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA και καταγράφει το φαινόμενο που ονομάστηκε ASASSN-19bt.

Σύμφωνα με τη NASA, είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο φαινόμενο καταγράφεται από τη αρχή έως το τέλος του.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η ανακάλυψη για πρώτη φορά υδρατμών στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη με σχετικά ευνοϊκές για υποστήριξη ζωής θερμοκρασιακές συνθήκες προκάλεσε εύλογα μεγάλο ενθουσιασμό, καθώς η αναζήτηση για το εάν υπάρχει ή μπορεί να υπάρξει ζωή «εκεί έξω» τροφοδοτεί όχι μόνο τη φαντασία (επιστημονική ή όχι) αλλά και την επιστημονική έρευνα.

Μεγάλη εντύπωση προκαλεί, επίσης, το γεγονός πως επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, που προχώρησε στη δημοσίευση στο έγκυρο περιοδικό Nature Astronomy είναι ένας 28χρονος Ελληνας, ο Αγγελος Τσιάρας, ερευνητής του τμήματος Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου (UCL).

Η σημασία της συγκεκριμένης ανακάλυψης είναι μεγάλη, καθώς από τους 4.000 εξωπλανήτες (δηλαδή πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος) που γνωρίζουμε ο Κ2-18b είναι εκείνος που έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να διαθέτει συνθήκες που να μπορούν να συγκριθούν με αυτές της Γης. «Από τους εξωπλανήτες που έχουμε παρατηρήσει είναι λίγοι εκείνοι με εύρος θερμοκρασιών κατάλληλο για τον άνθρωπο. Η ύπαρξη ωκεανών στην επιφάνεια θα μπορούσε να τους κάνει πιθανά κατοικήσιμους.

Το σημαντικό με τον Κ2-18b είναι πως ανακαλύψαμε υδρατμούς, δηλαδή νερό σε αέρια μορφή, στην ατμόσφαιρά του, αυξάνοντας την πιθανότητα να υπάρχει νερό στον πλανήτη. Επίσης, ο Κ2-18b δεν αποτελείται μόνο από αέρια (όπως ο Δίας ή ο Κρόνος), είναι γεώδης. Ταυτόχρονα, οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται σε αυτόν κινούνται σε ένα εύρος σχετικά κατάλληλο για την υποστήριξη ζωής», λέει στην «Κ» ο δρ Αγγελος Τσιάρας. Παρ’ όλα αυτά, οι ερευνητές θεωρούν υπερβολική κάθε εκτίμηση που προσομοιάζει τον K2-18b με τη Γη. Οχι μόνο γιατί έχει διπλάσιο μέγεθος και οκταπλάσια μάζα, αλλά γιατί οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές μας.
«Tο πιο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σπάνια είναι η Γη!», λέει ο Αγγελος Τσιάρας.
Θα μπορούσαμε, όμως, να τον επισκεφθούμε; «Ας μη σκεφτόμαστε με αυτό τον τρόπο. Αν και καλύτερα να μην λέμε “αδύνατο”, ένα τέτοιο ταξίδι τείνει στα όρια του αδύνατου. Ο Κ2-18b απέχει από τη Γη περίπου 110 έτη φωτός, δηλαδή για να γίνει πιο κατανοητό, το διαστημόπλοιο “Βόγιατζερ” θα ήθελε 2 εκατομμύρια χρόνια για να φτάσει!», απαντά ο δρ Τσιάρας.

Ο ερευνητής του UCL θεωρεί πως «αν και είναι μικρή η πιθανότητα για φιλοξενία ζωής στον K2-18b, δεν μπορεί να αποκλειστεί γενικά η ύπαρξη τέτοιου πλανήτη. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σπάνια είναι η Γη! Να καταλάβουμε το πλήθος των διαδικασιών και των γεγονότων που τη μετέτρεψαν στον φιλόξενο γαλάζιο πλανήτη που ζούμε. Να την προστατεύσουμε. Το εάν είναι μοναδική, όμως, δεν το γνωρίζουμε».

Για τον Ελληνα ερευνητή η αστρονομική έρευνα βοηθάει να καταλάβουμε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Ειδικά για τους πλανήτες, για τους οποίους η γνώση μας υστερεί σε σχέση με τα αστέρια, συμβάλλει στο να καταλάβουμε το πώς εξελίχθηκαν. Παράπλευρη ωφέλεια είναι η σοβαρή ώθηση στην ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Η ανάλυση των δεδομένων

Ο Αγγελος Τσιάρας και η ομάδα του εργάστηκαν την προηγούμενη διετία πάνω σε δεδομένα που προέρχονταν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και ήταν διαθέσιμα σε όλους. «Το πιο δύσκολο ήταν η ανάλυση αυτών των δεδομένων, με χρήση θεωρητικών μοντέλων, αυτό κάναμε εμείς». Ο δρ Τσιάρας τονίζει τη σημασία των ανοικτών δεδομένων στην επιστημονική έρευνα. «Και η δική μας δουλειά είναι ανοικτή σε όλους και δημόσια. Δεν κρατάμε τίποτα για τον εαυτό μας, πέρα από την ικανοποίηση πως κάναμε την ανακάλυψη. Ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει, η επιστήμη έχει συνέχεια. Εξάλλου χρηματοδοτούμαστε από δημόσια κονδύλια, τα αποτελέσματα ανήκουν σε όλους», τονίζει στην «Κ».

Τον ρωτάμε πώς ένας 28χρονος, που αποφοίτησε το 2014 από το Φυσικό Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τέλειωσε το διδακτορικό του στο UCL μόλις το 2017, βρέθηκε αμέσως και για δύο χρόνια επικεφαλής σε μια τέτοια μεγάλη έρευνα. «Το περιβάλλον στο τμήμα μας είναι πολύ καλό. Δεν ένιωσα καμία διάκριση λόγω ηλικίας.

Εδώ αποδίδουν στον καθένα αυτό που προσέφερε. Βεβαίως, κι εγώ δεν θα έφτανα σε αυτά τα αποτελέσματα εάν δεν στηριζόμουν στην επιστημονική γνώση που προϋπήρχε και στα σχόλια των συνεργατών μου», απαντά ο δρ Τσιάρας.

Το μέλλον αναμένεται ακόμα πιο συναρπαστικό, καθώς η ομάδα του έχει αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στην οργάνωση του ευρωπαϊκού προγράμματος Ariel, με το οποίο ένα διαστημικό τηλεσκόπιο θα βρεθεί το 2028 πολύ πιο μακριά από τη Γη (σε σχέση με το Hubble) και θα επιχειρήσει να μελετήσει την ατμόσφαιρα 1.000 και πλέον εξωπλανητών, για πέντε τουλάχιστον έτη. Η ερευνητική ομάδα του UCL έχει ξεκινήσει ήδη τη δουλειά για το φιλόδοξο αυτό πρόγραμμα της ESA.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Όμιλος Φίλων Αστρονομίας μετά από πρόσκληση του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αγγελοχωρίου, διοργανώνει την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2019, στο Σπίτι του Φύλακα της Αλυκής Αγγελοχωρίου, Αστροπάρτυ .

Η συνάντηση μας αυτή, έχει πρακτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα και απευθύνεται κυρίως σε όσους αγαπούν να παρατηρούν τον ουρανό και θέλουν να γνωρίσουν λίγο περισσότερο την αστρογειτονιά μας
Σκοπός του είναι η εξοικείωση με τον εξοπλισμό στην πράξη (είδη τηλεσκοπίων, πρακτικές φωτογράφισης) καθώς και με τον νυχτερινό θερινό ουρανό.

Το πρακτικό μέρος του σεμιναρίου θα ξεκινήσει στις 7,30, ενώ μετά τις 9 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού για όλους τους φίλους της αστρονομίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
(Roscosmos Space Agency Press Service photo via AP)
Η δεύτερη προσπάθεια του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-14 που μετέφερε το πρώτο ρωσικό ανθρωποειδές ρομπότ ονόματι Φιόντορ, στέφθηκε με επιτυχία, καθώς αυτό έφτασε σήμερα τα ξημερώματα, 03.00 ώρα Ελλάδος, στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Μετά την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια πρόσδεσης με τον ISS, και μετά την μετακίνηση σε άλλη υπομονάδα του σκάφους Soyuz που είχε ήδη προσδεθεί, η κάψουλα Soyuz MS-14 προσδέθηκε με επτιτυχία κατά τη δεύτερη απόπειρα.

Το ρομπότ Φιόντορ απολογήθηκε για την καθυστέρηση μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Twitter, γράφοντας: «Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση. Έπεσα σε κίνηση. Είμαι έτοιμος να συνεχίσω το έργο».

Αυτή τη στιγμή το προσωπικό στο διαστημικό σταθμό αποτελείται από 7 άτομα, τον Φιόντορ και έξι ακόμα κοσμοναύτες.

To ανθρωπόμορφο αυτό ρομπότ έχει ύψος 1,80 και ζυγίζει 160 κιλά. Το Φιόντορ είναι ρωσικό όνομα, αλλά η μεταγραφή του στα αγγλικά (Fedor) ανταποκρίνεται στο ακρωνυμιο του Final Experiment Demonstration Object Research.

Πρόκειται να μείνει στο διαστημικό σταθμό ως τις 7 Σεπτέμβρη, ώστε να προετοιμαστεί για επικίνδυνες και μακρινές αποστολές. Θα αποκτήσει ποικίλες ικανότητες, όπως το χειρισμό κατσαβιδιού και κλειδιών σε συνθήκες πολύ χαμηλής βαρύτητας.

Ο Ρώσος διευθυντής του Roscosmos (Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος) Ντιμίτρι Ρογκόζιν τονίζει ότι το επόμενο βήμα θα είναι να βγει το ρομπότ στο διάστημα, πιθανότατα με το επόμενο ρωσικό διαστημόπλοιο Federatsia, που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί το 2020.

Σύμφωνα με τον Ρώσο υπεύθυνο Βλαντιμίρ Σολοβιόβ, για την αποτυχία της πρώτης προσπάθειας πρόσδεσης στον ISS ευθύνεται ο διαστημικός σταθμός και όχι το διαστημόπλοιο. Ο ίδιος θεώρησε πως το πρόβλημα έγκειτο σε ελαττώματα του ασύρματου εξοπλισμού του σταθμού τα οποία μπορούν να διορθωθούν.

Ο Φιόντορ δεν ειναι το πρώτο ρομπότ στο διάστημα. Το 2011 η ΝASA είχε στείλει ένα ανθρωποειδές ρομπότ στον ISS, το Robonaut 2, το οποίο είχε τον ίδιο στόχο με τον Φιόντορ, επέστρεψε όμως στη γη το 2018 λόγω τεχνικών προβλημάτων. Το 2013 η Ιαπωνία ειχε στείλει στον ISS το ρομπότ Kirobo, το οποίο μπορούσε και να μιλήσει, αλλά μόνο στα ιαπωνικά.

Στο πλαίσιο της κατάκτησης του διαστήματος, η οποία θεωρείται από τους Ρώσους στρατηγικό ζήτημα, οι ρωσικές αρχές δεν μπορούν να κρύψουν τις φιλοδοξίες τους για τον Φιόντορ και τα μελλοντικά του «αδέρφια».

Παρά τα τελευταία ατυχήματα, τα σκάνδαλα και τη διαφθορά στον τομέα της διαστημικής έρευνας, η Ρωσία παραμένει η μόνη χώρα που είναι αυτή τη στιγμή σε θέση να στείλει ανθρώπους στον ISS.

Ο Ρογκόζιν φιλοδοξεί να χρησιμοποιήσει αυτές τις μηχανές στο μέλλον με στόχο «την κατάκτηση του μακρινού διαστήματος».


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι επιστήμονες που εργάζονται σε μια τολμηρή αποστολή, προς τον ωκεάνιο κόσμο της Ευρώπης, μπορούν να προχωρήσουν στην τελική σχεδίαση και κατασκευή του διαστημικού σκάφους, λέει η NASA. Η αποστολή του Europa Clipper θα στοχεύσει στο φεγγάρι του Δία, το οποίο θεωρείται πρωταρχικός στόχος στην αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη.

Κάτω από το παγωμένο κέλυφος της, η Ευρώπη θεωρείται ότι κατέχει νερό σε βάθος 170χλμ. Αυτό θα μπορούσε να έχει τις κατάλληλες συνθήκες για τη βιολογία. Λόγω της εκτόξευσης το 2025, η αποστολή Europa Clipper πέρασε τώρα ένα στάδιο που ονομάζεται Key Decision Point C, ένας σημαντικός δείκτης στο δρόμο προς την εκτόξευση.

"Είμαστε όλοι ενθουσιασμένοι για την απόφαση που φέρνει την αποστολή Europa Clipper ένα κλειδί πιο κοντά για να ξεκλειδώσει τα μυστήρια αυτού του ωκεάνιου κόσμου", δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, συνεργαζόμενος διευθυντής της διεύθυνσης επιστημονικής αποστολής της NASA.

Το Europa Clipper θα διεξαγάγει διεξοδική έρευνα του υδάτινου κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσο μπορεί να στηρίξει τη ζωή στον υποθαλάσσιο ωκεανό του.

Οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με τον Δία δημιουργούν παλιρροιακές δυνάμεις και θερμότητα, που διατηρεί το υφάλμυρο υγρό της Ευρώπης. Η θέρμανση μπορεί να οδηγήσει ακόμη και ηφαιστειακές οπές στο θαλασσινό νερό. Στη Γη, τέτοια συστήματα εξαερισμού υποστηρίζουν μια μεγάλη ποικιλία μορφών ζωής. Ωστόσο, χρειάστηκαν δεκαετίες για να φέρουμε αυτή τη στιγμή μια ειδική αποστολή, εν μέρει λόγω των εκτιμήσεων κόστους και των προκλήσεων που θέτει το διαστημικό περιβάλλον γύρω από τον Δία. Το τροχιακό μονοπάτι της Ευρώπης περνάει από βαθιές ζώνες έντονης ακτινοβολίας που περιβάλλουν τον γιγαντιαίο πλανήτη. Αυτή η ακτινοβολία παγιδεύει ηλεκτρονικά διαστημικά σκάφη, η οποία περιορίζει τις διάρκειες των μελλοντικών αποστολών σε μήνες ή ακόμα και εβδομάδες.

Έτσι, αντί να περιστρέφεται γύρω από την Ευρώπη, ο Clipper θα κάνει επανειλημμένες προσεγγίσεις του φεγγαριού, για να μειώσει την έκθεσή του στα ενεργητικά σωματίδια που παγιδεύονται από το μαγνητικό πεδίο του Δία.

Το διαστημικό σκάφος θα μεταφέρει εννέα επιστημονικά όργανα, συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφικών μηχανών και των φασματόμετρων, για την παραγωγή εικόνων υψηλής ανάλυσης της επιφάνειας του φεγγαριού, ένα μαγνητόμετρο για τη μέτρηση της δύναμης και της κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου (παρέχοντας ενδείξεις για το βάθος και την αλατότητα του ωκεανού) ραντάρ για τον προσδιορισμό του πάχους του παγωμένου κρούστα πάνω από τον ωκεανό. Ο πάγος μπορεί να είναι δεκάδες χιλιόμετρα. Ευτυχώς, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπάρχουν αρκετοί τρόποι το νερό των ωκεανών να φτάσει στην επιφάνεια της Ευρώπης. Τα τελευταία χρόνια, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble πραγματοποίησε δειγματοληπτικές παρατηρήσεις για την έκρηξη νεφών από νερό κάτω από την Ευρώπη, όπως συμβαίνει στον πάγο του φεγγαριού του Κρόνου Ενγκέλαδος, ο οποίος έχει επίσης υποθαλάσσιο ωκεανό.

Οι πρώτες έννοιες για τις αποστολές για εξερεύνηση της Ευρώπης καταρτίστηκαν τη δεκαετία του 1990, τη στιγμή που τα δεδομένα από το διαστημικό σκάφος Galileo συνέβαλαν στη δημιουργία στοιχείων για έναν υποθαλάσσιο ωκεανό.

Έκτοτε, ωστόσο, μια πρόταση μετά την άλλη έχει ματαιωθεί, συμπεριλαμβανομένης μιας φιλόδοξης αμερικανικής και ευρωπαϊκής αποστολής σύμφωνα με την αποστολή Cassini-Huygens. Ωστόσο, ο Clipper είχε πρωταγωνιστή στο Capitol Hill, με τη μορφή του Ρεπουμπλικανικού νομοθέτη John Culberson, ο οποίος, ως πρόεδρος της επιτροπής πιστώσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ που χρηματοδοτεί τη NASA, διοχέτευσε χρήματα στην αποστολή.

Αλλά πέρσι, ο Culberson, ο οποίος είχε γίνει γνωστός για την υπεράσπισή του στην εξερεύνηση της Ευρώπης, εγκαταστάθηκε στην 7η Κογκρέσου του Τέξας από την Δημοκρατική Lizzie Pannill Fletcher. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, μια φιλο-δημοκρατική επιτροπή πολιτικής δράσης έτρεξε μια διαφήμιση λέγοντας: «Για το Χιούστον, η Lizzie Fletcher θα επενδύσει σε ανθρώπους, όχι σε εξωγήινους». Έχει επίσης προταθεί μια αποστολή παρακολούθησης για την προσγείωση στην Ευρώπη. Αλλά το πιο πρόσφατο αίτημα ομοσπονδιακού προϋπολογισμού δεν περιελάμβανε καμία χρηματοδότηση γι' αυτό.


πηγή: BBC.COM

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τρία χρόνια και περισσότερα από 1300 αστέρια μετά, η μεγαλύτερη διαστημική έρευνα προς αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης έφτασε στο τέλος της – και πρόσθεσε έναν ακόμη λόγο να αισθανόμαστε μοναξιά.

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal, εξέτασε 1327 αστέρια που βρίσκονται κοντά στη γη και δεν ανακάλυψε καμία ένδειξη ανεπτυγμένης εξωγήινης ζωής.

Η ιδέα για τη συγκεκριμένη έρευνα γεννήθηκε το 2007, όταν ο Ισραηλινός αστροφυσικός Avi Loeb έγραψε ένα θεωρητικό άρθρο στο οποίο υποστήριζε ότι τα ραδιοτηλεσκόπια που είχαν κατασκευαστεί για να εντοπίζουν συγκεκριμένες εκπομπές υδρογόνου στο σύμπαν, θα μπορούσαν να ανακαλύψουν και τυχόν ραδιοσυχνότητες εξωγήινων πολιτισμών έως και 50 έτη φωτός μακριά από τη γη. Σε επόμενο άρθρο του μίλησε για τη δυνατότητα αναζήτησης τεχνητού φωτός στο ηλιακό σύστημα, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα το γεγονός ότι το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble έχει τη δυνατότητα να εντοπίσει το Τόκιο ή οποιαδήποτε άλλη πόλη με τόσο έντονο φωτισμό, ακόμη και αν βρισκόταν στην άκρη του ηλιακού συστήματος. Στις ενδείξεις που θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε πρόσθεσε και τη βιομηχανική μόλυνση στις ατμόσφαιρες των πλανητών.

Το 2014, ο Loeb ήρθε σε επαφή με τον ρωσο-ισραηλινό μεγιστάνα Yuri Milner, έναν δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία με επενδύσεις σε τεράστιες επιχειρήσεις όπως το Facebook και έντονο ενδιαφέρον για την αστρονομία. Ο Milner ανέκαθεν γοητευόταν από το ενδεχόμενο ύπαρξης νοήμονος ζωής σε άλλους πλανήτες και έτσι οι δύο άνδρες ξεκίνησαν να σχεδιάζουν ένα εξαιρετικά φιλόδοξο επιστημονικό πρόγραμμα παρατήρησης του διαστήματος. Ο Ρώσος κροίσος επένδυσε 100 εκατομμύρια δολάρια για αυτό το σκοπό.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ραδιοτηλεοσκοπίων σε ολόκληρο των κόσμο, τα οποία έψαχναν για οποιοδήποτε σήμα εξωγήινων πολιτισμών. Παρά τον ενθουσιασμό των απανταχού πιστών των ΑΤΙΑ, και παρά το ένα petabyte δεδομένων που συλλέχθηκαν από τα πανίσχυρα τηλεσκόπια, φαίνεται πως το κοντινό μας σύμπαν δεν μας κρύβει μεγάλες εκπλήξεις.

Φυσικά αυτό δεν συνεπάγεται την πλήρη απουσία εξωγήινης ζωής, απλώς οι πιθανότητες ύπαρξης κοντινών πολιτισμών με τεχνολογική ανάπτυξη μειώθηκαν σημαντικά. Άλλωστε, οι επιστήμονες σημειώνουν πως τα – απογοητευτικά για κάποιους – αποτελέσματα, ενδέχεται να οφείλονται σε λάθος υπολογισμό των συχνοτήτων τις οποίες αναζητούσαν τα τηλεσκόπια ή και σε παρεμβολές των εκπομπών της γήινης τεχνολογίας.

Ταυτόχρονα, λίγες μέρες πριν την δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης έρευνας, τα αποτελέσματα μίας ξεχωριστής μελέτης υποστήριξαν ότι η ζωή εκτός του πλανήτη γη ενδέχεται να είναι πολύ πιο σπάνια από ό,τι πιστεύαμε. Αιτία για αυτό αποτελεί το γεγονός ότι η «κατοικήσιμη ζώνη», δηλαδή η απόσταση μεταξύ ενός πλανήτη και του αστεριού του που επιτρέπει την ανάπτυξη ακόμη και μικροβιακής ζωής είναι πιο περιορισμένη από ό,τι νομίζαμε, ενώ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα στην περίπτωση πιο πολύπλοκων οργανισμών.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μέγεθος σαν εκείνο της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας έχει ο αστεροειδής 2019 OU1 που προσεγγίζει τη Γη με ταχύτητα 46.800 χλμ/ώρα, έχοντας ενέργεια ίση με εκείνης μιας πυρηνικής βόμβας ικανής να ισοπεδώσει ολόκληρες πόλεις.

Ένας τεράστιος αστεροειδής, με την επωνυμία 2019 OU1, αναμένεται να πλησιάσει τη Γη στις 28 Αυγούστου στην πολύ κοντινή, για τα αστρονομικά μεγέθη, απόσταση των 0,00687 αστρονομικών μονάδων (μια αστρονομική μονάδα είναι η μέση απόσταση του πλανήτη Γη από τον Ήλιο), ανέφεραν οι επιστήμονες του εργαστηρίου Jet Propulsion Laboratory της NASA.

Υπολογίζεται ότι έχει μέγεθος 150 μέτρων και θα περάσει από τη Γη με την τεράστια ταχύτητα των 13 χλμ/δευτ. ή αλλιώς των 46.800 χλμ/ώρα.

Σύμφωνα με την κλίμακα Apollo, που κατηγοριοποιεί τους αστεροειδείς που προσεγγίζουν τη Γη, το συγκεκριμένο ουράνιο σώμα διαθέτει το μέγεθος ώστε να προκαλούσε σημαντική ζημιά στον πλανήτη μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου διαστημικού βράχου αποτελεί ο μετεωρίτης που εξερράγη στην ατμόσφαιρα κοντά στη ρωσική πόλη Chelyabinsk, το Φλεβάρη του 2013, με αποτέλεσμα περισσότεροι από 1000 άνθρωποι να τραυματιστούν, κυρίως από σπασμένα γυαλιά από το ωστικό κύμα.



Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος, οι πιθανώς επικίνδυνοι αστεροειδείς χαρακτηρίζονται βάσει συγκεκριμένων παραμέτρων που υπολογίζουν τη δυνατότητα των αστεροειδών να πραγματοποιήσουν «απειλητικά κοντινές προσεγγίσεις στη Γη». Ειδικότερα, πρόκειται για εκείνους τους διαστημικούς βράχους που περνούν σε απόσταση μικρότερη των 0.05 αστρονομικών μονάδων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο αστεροειδής που πλησιάζει προς το μέρος μας λέγεται να έχει μέγεθος ανάλογο εκείνου της Μεγάλης Πυραμίδας στη Γκίζα, όπως μετέδωσε η Daily Star.

Μόλις μερικές εβδομάδες πριν, ένας αστεροειδής μεγέθους «καταστροφέα πόλεων», ο 2019 ΟΚ - είχε ανάλογες διαστάσεις με τον παραπάνω αστεροειδή – πέρασε «ξυστά» από πάνω μας, σε απόσταση μικρότερη από το 1/5 της απόστασης Γης – Σελήνης.

Υπολογίζεται ότι ο συγκεκριμένος αστεροειδής, που έγινε αντιληπτός και παρακολουθήθηκε πολύ καθυστερημένα για οποιαδήποτε αντίδραση, είχε την ενέργεια μιας ατομικής βόμβας ικανής να ισοπεδώσει μια ολόκληρη πόλη.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ευρωπαϊκό, δορυφορικό σύστημα πλοήγησης Galileo, αντίπαλος του αμερικανικού GPS, αντιμετωπίζει από την Παρασκευή «βλάβη» που συνδέεται με «ένα τεχνικό πρόβλημα», ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Παγκόσμιου Δορυφορικού Συστήματος Πλοήγησης (GSA).

Το Galileo «επηρεάζεται αυτή τη στιγμή από ένα τεχνικό πρόβλημα που συνδέεται με τις υποδομές στο έδαφος» και το οποίο έχει προκαλέσει «προσωρινή διακοπή των αρχικών υπηρεσιών του πλοήγησης και συγχρονισμού», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η GSA.

Ωστόσο το σύστημα αυτό, που τέθηκε σε λειτουργία το 2016, βρίσκεται ακόμη σε πιλοτική φάση, με τις υπηρεσίες του να χαρακτηρίζονται «αρχικές». Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι διαθέσιμες μονίμως και πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλα συστήματα, όπως το αμερικανικό GPS.

Χάρη στους 22 δορυφόρους σε τροχιά, τα σήματα του Galileo επιτρέπουν να δίνονται πληροφορίες για τη θέση και τον υπολογισμό του χρόνου στα κινητά τηλέφωνα των πολιτών ή ακόμη και στα οχήματα που συνδέονται με αυτό, όπως και στα τραίνα και τα αεροπλάνα.

Ωστόσο από τη βλάβη «δεν έχει επηρεαστεί» η υπηρεσία έρευνας και διάσωσης που προσφέρει το Galileo, και τη οποία χρησιμοποιούν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια, για παράδειγμα στη θάλασσα ή το βουνό, και «παραμένει σε λειτουργία», διευκρίνισε η GSA.

Ειδικοί «εργάζονται για να αποκατασταθεί η κατάσταση το συντομότερο δυνατό» και για τις άλλες υπηρεσίες, τόνισε.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Για πρώτη φορά οι επιστήμονες του διεθνούς Τηλεσκοπίου Ορίζοντα Γεγονότων (Event Horizon Telescope-EHT), ανάμεσά τους ο Έλληνας αστροφυσικός Δημήτρης Ψάλτης, «φωτογράφισαν» τη μεγάλη μαύρη τρύπαπου υπάρχει στο κέντρο ενός γαλαξία, συγκεκριμένα του γιγάντιου γαλαξία Μessier 87 (Μ87). Ή, ακριβέστερα, «φωτογράφισαν» τη «σκιά» που αυτή ρίχνει στο φωτεινό υπόβαθρο των αερίων που στροβιλίζονται γύρω της, αφού είναι αδύνατο να δει κανείς τι πραγματικά υπάρχει στο εσωτερικό της μαύρης τρύπας, από όπου δεν μπορεί να δραπετεύσει τίποτε, ούτε το φως. 


Scientists have obtained the first image of a black hole, using Event Horizon Telescope observations of the center of the galaxy M87. The image shows a bright ring formed as light bends in the intense gravity around a black hole that is 6.5 billion times more massive than the Sun


Η τερατώδης μαύρη τρύπα έχει διάμετρο περίπου 40 δισ. χιλιομέτρων (τρία εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη Γη) και βρίσκεται σε απόσταση 500 εκατ. τρισ. χιλιομέτρων.
Οι αστρονόμοι έχουν επιτέλους μια -έστω μικρή και θολή- εικόνα του περιβάλλοντος (του λεγόμενου «ορίζοντα γεγονότων») της μαύρης τρύπας, δηλαδή της συνοριακής περιοχής πέρα από την οποία δεν υπάρχει σημείο επιστροφής, καθώς ούτε καν το φως δεν μπορεί να δραπετεύσει.
Τώρα για πρώτη φορά όμως έχουμε την πρώτη εικόνα από τις «σκιές» που ρίχνουν γύρω τους οι μαύρες τρύπες, οι οποίες προκαλούν ακραίες καμπυλώσεις του χωροχρόνου. Περιβαλλόμενες από στροβιλιζόμενα καυτά νέφη σκόνης και αερίων, εκπέμπουν ισχυρή ακτινοβολία και προδίδουν έμμεσα την ύπαρξη τους.

Το επίτευγμα, που αποτελεί ορόσημο στην αστρονομία και στην αστροφυσική, θεωρήθηκε δεόντως σημαντικό, ώστε η σχετική ανακοίνωση έγινε με έξι ταυτόχρονες συνεντεύξεις σε έξι πόλεις: στην Ουάσιγκτον (η κεντρική εκδήλωση που διοργανώθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (NSF), στις Βρυξέλλες (διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τη συμμετοχή του Ευρωπαίου επιτρόπου για την Έρευνα-Επιστήμη-Καινοτομία Κάρλος Μοέδας), στη Σαγκάη της Κίνας, στην Ταϊπέι της Ταϊβάν, στο Σαντιάγο της Χιλής και στο Τόκιο της Ιαπωνίας.


We are proud to be part of this revolutionary discovery.
The image is the result of the large scale collaboration Event Horizon Telescope, where EU-funded researchers have played a key role.
Read more here → https://europa.eu/!nr97rr 



Μέχρι σήμερα η ύπαρξη των μαύρων οπών τεκμαιρόταν έμμεσα από τις βαρυτικές και άλλες επιδράσεις που ασκούν στο περιβάλλον τους, αλλά ποτέ κανείς δεν είχε «δει» τι υπάρχει γύρω από μια μαύρη τρύπα.
Το τηλεσκόπιο ΕΗΤ, που ξεκίνησε να δημιουργείται το 2012, αποτελείται από ένα ευρύ δίκτυο οκτώ διάσπαρτων και συντονισμένων μεταξύ τους ραδιοτηλεσκοπίων σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτά δημιουργούν -μέσω της διασύνδεσης τους με τη βοήθεια της συμβολομετρίας και ενός υπερυπολογιστή- ένα ενιαίο τεράστιο εικονικό τηλεσκόπιο με μέγεθος σχεδόν όσο η Γη, το οποίο καταγράφει τις ακτινοβολίες ραδιοκυμάτων που εκπέμπονται από μια μαύρη τρύπα. Με αυτό τον τρόπο, δημιουργείται αρκετή δυνατότητα μεγέθυνσης, ώστε να απεικονισθεί η περιοχή γύρω από μια μαύρη τρύπα, του λεγόμενου «ορίζοντα γεγονότων», πέρα από τον οποίο τίποτε δεν υπάρχει επιστροφή, ούτε για το φως. Μια μαύρη τρύπα είναι μαύρη, ακριβώς επειδή δεν μπορούν να βγουν φωτόνια από εκεί.
Το ΕΗΤ, που έκανε τις πρώτες παρατηρήσεις του το 2017, διαθέτει επιμέρους «μάτια» στις ΗΠΑ (τηλεσκόπια SMT σε Αριζόνα και James Clerk Maxwell σε Χαβάη), Μεξικό (τηλεσκόπιο LMT), Χιλή (τηλεσκόπια ALMA του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου και APEX), Ισπανία (τηλεσκόπιο IRAM), Ανταρκτική (Τηλεσκόπιο Νοτίου Πόλου), Γαλλία (Άλπεις) και Γροιλανδία. Στο μέλλον ακόμη περισσότερα τηλεσκόπια αναμένεται να προστεθούν στο δίκτυο του ΕΗΤ, αυξάνοντας περαιτέρω τις δυνατότητές του.
Μέχρι τώρα το τηλεσκόπιο ΕΗΤ έχει στρέψει την προσοχή του σε δύο μαύρες τρύπες:
  • Στην κεντρική μαύρη τρύπα του γαλαξία μας, γνωστή και ως «Τοξότης Α*» (Sagittarius A* ή εν συντομία Sgr A*), που απέχει περίπου 26.000 έτη φωτός από τη Γη (245 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα) και έχει μάζα τέσσερα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου μας, άρα η διάμετρος της εκτιμάται σε περίπου 44 εκατομμύρια χιλιόμετρα, κατά προσέγγιση το 10% του μεγέθους του ηλιακού μας συστήματος. Αν και φαίνεται μεγάλη, λόγω της απόστασης της από τη Γη, είναι σα να προσπαθεί να φωτογραφήσει κανείς μια μπαλίτσα γκολφ πάνω στη Σελήνη. Βρίσκεται σε φάση «ύπνωσης», καθώς δεν καταναλώνει ενεργά μεγάλες ποσότητες γειτονικών άστρων και αερίων.
  • Στην κατά πολύ μεγαλύτερη και πιο ενεργή μαύρη τρύπα στο κέντρο του γιγάντιου γαλαξία Μessier 87 (Μ87) στον αστερισμό της Παρθένου, σε απόσταση 55 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, η οποία έχει μάζα 6,5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο, συνεπώς ο ορίζοντας γεγονότων της είναι πολύ μεγαλύτερος από του Τοξότη Α*.
Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο
00:00
00:53
Προσομείωση υπερμεγέθους μαύρης τρύπας[Πηγή: European Southern Observatory]
Κομβικός ο ρόλος του Έλληνα αστροφυσικού Δημήτρη Ψάλτη
Ένας Έλληνας επιστήμονας της διασποράς, ο Δημήτρης Ψάλτηςκαθηγητής Αστρονομίας και Φυσικής του Πανεπιστημίου της Αριζόνας, διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στο νέο μεγάλο Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων.
Ο Δημήτρης Ψάλτης και οι συνεργάτες του ανέλαβαν -για πρώτη φορά σε τέτοια αστροφυσική κλίμακα- να εξετάσουν κατά πόσο η εικόνα της μαύρης τρύπας επαληθεύει τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Γι’ αυτό το σκοπό ανέπτυξαν τα σχετικά «τεστ» και κατέληξαν στη σημαντική διαπίστωση ότι ο Αϊνστάιν για μια ακόμη φορά δικαιώθηκε, καθώς η εικόνα της μαύρης τρύπας τελικά ταιριάζει πολύ καλά στις προσομοιώσεις που είχαν προηγηθεί με βάση τη θεωρία.
«Το Τηλεσκόπιο ΕΗΤ για πρώτη φορά μας επέτρεψε να ελέγξουμε τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν γύρω από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στα κέντρα γαλαξιών. Το μέγεθος και η σκιά (σ.σ. της μαύρης τρύπας του γαλαξία Μ87 που φωτογραφήθηκε) επιβεβαιώνει τις ακριβείς προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν, αυξάνοντας έτσι την εμπιστοσύνη μας σε αυτή τη θεωρία που έχει κλείσει ένα αιώνα. Η απεικόνιση μιας μαύρης τρύπας είναι μόνο η αρχή της προσπάθειας μας να αναπτύξουμε νέα εργαλεία που θα μας επιτρέψουν να ερμηνεύσουμε τα άκρως πολύπλοκα δεδομένα της φύσης», δήλωσε ο Δημήτρης Ψάλτης.
Ο Δημήτρης Ψάλτης γεννήθηκε στις Σέρρες το 1970 και πήρε το πτυχίο Φυσικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1992. Έκανε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις (1997) και υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, στο Πανεπιστήμιο ΜΙΤ και στο Ινστιτούτο Προωθημένων Μελετών του Πανεπιστημίου Πρίνστον, ενώ -μεταξύ άλλων διακρίσεων- έχει βραβευθεί από το Ίδρυμα Μποδοσάκη (2005).
Από το 2003 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όπου σήμερα είναι καθηγητής Αστρονομίας και Φυσικής. Οι έρευνές του εστιάζονται στον έλεγχο της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν σε κοσμική κλίμακα, μελετώντας κυρίως τις μαύρες τρύπες και τους αστέρες νετρονίων.
Ο κ. Ψάλτης ασχολείται με το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων από τα πρώτα στάδιά του. Με την ερευνητική ομάδα του στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας ανέπτυξε τα τεστ της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, που το τηλεσκόπιο ΕΗΤ πραγματοποιεί. Επίσης έχει αναπτύξει αλγόριθμους προσομοίωσης σε υπολογιστές, που προέβλεψαν εκ των προτέρων πώς θα μοιάζουν οι πρώτες εικόνες από τις μαύρες τρύπες.
Εκτός από το ΕΗΤ, είναι μέλος στις επιστημονικές ομάδες των αποστολών LOFT του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και NICER της NASA, καθώς του επιστημονικού συμβουλευτικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στη Βόννη.
Το σημαντικότερο «πορτρέτο»
Περισσότεροι από 200 ερευνητές από την Ευρώπη, την Αμερική και την Ανατολική Ασία συμμετείχαν στο κοσμοϊστορικό διεθνές εγχείρημα.
Σε συνέντευξη στις Βρυξέλλες, ο Κάρλος Μοέδας, Επίτροπος αρμόδιος για την έρευνα, την επιστήμη και την καινοτομία, δήλωσε: «Η λογοτεχνία συχνά εμπνέει την επιστήμη και οι μαύρες τρύπες κεντρίζουν εδώ και χρόνια τα όνειρα και την περιέργειά μας. Σήμερα, χάρη στη συμβολή Ευρωπαίων επιστημόνων, η ύπαρξη τους δεν αποτελεί πλέον μια θεωρητική και μόνον έννοια. Αυτή η εκπληκτική ανακάλυψη αποδεικνύει και πάλι πως η από κοινού καταβολή προσπάθειας με εταίρους σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη του αδιανόητου και στη διεύρυνση του ορίζοντα των γνώσεών μας».
Η χρηματοδότηση της ΕΕ μέσω του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ΕΣΕ) παρείχε σημαντική στήριξη στο EHT. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ΕΣΕ) καθηγητής Ζαν-Πιερ Μπουργκινιόν ανέφερε: «Συγχαίρω τους επιστήμονες από όλο τον κόσμο, οι οποίοι έκαναν αυτή την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανακάλυψη και διεύρυναν τα σύνορα της γνώσης. Θα ήθελα να εκφράσω την ιδιαίτερη ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι επιστήμονες οι οποίοι χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας, συνέβαλαν αποφασιστικά σε αυτή την πρωτοποριακή ανακάλυψη. Η τολμηρή προσέγγιση της ΕΕ για τη χρηματοδότηση τέτοιου τύπου ριζικά πρωτοποριακής βασικής έρευνας οδηγεί άλλη μια φορά σε επιτυχία. Δικαιώνει, επίσης, και πάλι τον στόχο του ΕΣΕ όσον αφορά τη χρηματοδότηση έρευνας υψηλού κινδύνου/υψηλού κέρδους»
Η διευθύντρια του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών (NSF) των ΗΠΑ Φρανς Κόρντοβα δήλωσε ότι «είναι μια τεράστια μέρα για την αστροφυσική. Βλέπουμε πλέον αυτό που δεν μπορεί να ειδωθεί. Οι μαύρες τρύπες έχουν εξάψει τις φαντασίες επί δεκαετίες. Έχουν εξωτικές ιδιότητες και είναι μυστηριώδεις για μας. Όμως, με περισσότερες παρατηρήσεις σαν τη σημερινή, αρχίζουν να αποκαλύπτουν τα μυστικά τους».
Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε σε έξι επιστημονικές εργασίες στο περιοδικό αστροφυσικής Astrophysical Journal Letters:
  • -The Shadow of the Supermassive Black Hole (https://dx.doi.org/10.3847/2041-8213/ab0ec7)
  • -Array and Instrumentation (https://dx.doi.org/10.3847/2041-8213/ab0c96)
  • -Data processing and Calibration (https://dx.doi.org/10.3847/2041-8213/ab0c57)
  • -Imaging the Central Supermassive Black Hole (https://dx.doi.org/10.3847/2041-8213/ab0e85)
  • – Physical Origin of the Asymmetric Ring (https://dx.doi.org/10.3847/2041-8213/ab0f43)
  • -The Shadow and Mass of the Central Black Hole (https://dx.doi.org/10.3847/2041-8213/ab1141)

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου