Articles by "Κίνα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Η Κίνα κατάφερε σήμερα Σάββατο να προσεδαφίσει στην επιφάνεια του Αρη τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ που έχει βαφτίσει Zhurong, επιτυχία άνευ προηγουμένου για οποιαδήποτε χώρα της Ασίας, μεταδίδουν κρατικά ΜΜΕ επικαλούμενα την Κινεζική Εθνική Διαστημική Υπηρεσία.

Περίπλοκο εγχείρημα

Η προσεδάφιση στον κόκκινο πλανήτη αποτελεί εξαιρετικά περίπλοκο εγχείρημα. Πολλές ευρωπαϊκές, σοβιετικές και αμερικανικές αποστολές με αυτόν τον σκοπό απέτυχαν στο παρελθόν.

Η Κίνα είχε ήδη αποπειραθεί να στείλει ερευνητικό ρομπότ στον Αρη, το 2011, αποστολή που διεξήχθη από κοινού με τη Ρωσία. Μετά την αποτυχία της, το Πεκίνο αποφάσισε να συνεχίσει την περιπέτεια μόνο του.


Παρουσίαση τεχνικών χαρακτηριστικών του Zhurong από τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης

Η Διαστημική Υπηρεσία της Κίνας εκτόξευσε την 23η Ιουλίου 2020 από τη Γη τη μη επανδρωμένη αποστολή Tianwen-1, όπως ονομάζεται το διαστημόπλοιο που έστειλε στο διάστημα.
Από τρία στοιχεία

Αποτελείτο από τρία στοιχεία: το βασικό τμήμα του σκάφους που θα μείνει σε τροχιά γύρω από τον Αρη, το τμήμα που προσεδαφίστηκε και, μέσα σε αυτό, το τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ Zhurong.

«Το σκάφος Tianwen-1 προσεδαφίστηκε με επιτυχία στην προκαθορισμένη ζώνη» του Αρη με το ρομπότ Zhurong, μετέδωσε το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV, διευκρινίζοντας ότι ελήφθη σήμα στη Γη.

Η προσεδάφιση έγινε σε τομέα του κόκκινου πλανήτη που αποκαλείται Utopia Planitia, μια αχανή κοιλάδα στο βόρειο ημισφαίριο του Αρη.


Η επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη (εικόνα από τη NASA)

Για τους Κινέζους, αυτή είναι η πρώτη ανεξάρτητη προσπάθεια εξερεύνησης του διαστήματος. Εχουν φιλόδοξα σχέδια, ευελπιστούν να επιτύχουν όλα όσα είχαν καταφέρει οι Αμερικανοί, που έχουν προχωρήσει σε αρκετές αποστολές στον Αρη από τη δεκαετία του 1960.

Βγήκε στην επιφάνεια

Τον Φεβρουάριο, η Κίνα είχε επιτύχει το Tianwen-1 να τεθεί σε τροχιά γύρω από την Αρη και να αρχίσει να στέλνει φωτογραφικά στιγμιότυπα και άλλο υλικό από τον κόκκινο πλανήτη για να μελετηθεί από τους επιστήμονες.

Νωρίς σήμερα, κατάφερε να προσεδαφίσει το τμήμα που μετέφερε το μικρό ρομπότ Zhurong, το οποίο μπόρεσε να βγει έξω, στην επιφάνεια.

Η επιτυχής ολοκλήρωση και των τριών φάσεων παρθενικής αποστολής στον Αρη αποτελεί παγκόσμια πρώτη.

Με βάρος που ξεπερνά τα 200 κιλά, το Zhurong είναι εφοδιασμένο με τέσσερα φωτοβολταϊκά πάνελ για να εξασφαλίζεται η τροφοδοσία του με ηλεκτρισμό. Θα είναι επιχειρησιακό για τρεις μήνες.


«Ο πλανήτης της φωτιάς»

Διαθέτει επίσης κάμερες, ραντάρ και λέιζερ, που θα επιτρέψουν να μελετηθεί το περιβάλλον του και να αναλυθεί η σύνθεση πετρωμάτων του Αρη.

Το όνομα Zhurong παραπέμπει στον θεό της φωτιάς στην κινεζική μυθολογία. Ο συμβολισμός δικαιολογείται από την ονομασία του Αρη στα κινεζικά, Huoxing, «ο πλανήτης της φωτιάς».


Πηγή: ΑΠΕ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επενέβη ακόμα και ο Λευκός Οίκος. Ζήτησε «υπεύθυνες διαστημικές συμπεριφορές». Ο λόγος είναι ότι συντρίμμια από κινεζικό πύραυλο, που πιστεύεται ότι είναι εκτός ελέγχου, αναμένεται να πέσουν πάνω στη Γη το Σάββατο.

Η ΝΑΣΑ εντόπισε στο διάστημα συντρίμμια από το Long March 5B, το οποίο την περασμένη εβδομάδα εκτοξεύτηκε ως η κύρια μονάδα του πρώτου μόνιμου διαστημικού σταθμού της Κίνας σε τροχιά, να κατευθύνονται προς τη Γη..

Η μη κερδοσκοπική αμερικάνικη υπηρεσία, Aerospace Corp, χρηματοδοτούμενη από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση δήλωσε ότι αναμένει ότι τα συντρίμμια θα πέσουν στον Ειρηνικό, κοντά στον Ισημερινό, μετά την από αέρος διέλευση από πόλεις των ανατολικών ΗΠΑ.

Η τροχιά καλύπτει ένα τμήμα του πλανήτη από τη Νέα Ζηλανδία έως τη Νέα Γη. Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας αναμένει ότι θα πέσει στη Γη το Σάββατο, αν και όπου θα χτυπήσει «δεν μπορεί να εντοπιστεί παρά μόνο εντός ωρών από την επανεισδοχή του στην ατμόσφαιρα», όπως δήλωσε πηγή του Πενταγώνου στον Guardian.

Η διαστημική υπηρεσία της Κίνας δεν έχει ακόμη διευκρινίσει εάν ο πύραυλος ελέγχεται ή είναι εκτός ελέγχου.

Ωστόσο, η εφημερίδα Global Times, όργανο του κινέζικου κομμουνιστικού κόμματος, ισχυρίζεται ότι το εξωτερικό κράμα αλουμινίου του πυραύλου όντως θα εισαχθεί στην ατμόσφαιρα όπου και θα καεί εύκολα, εκμηδενίζοντας τον κίνδυνο για τους ανθρώπους.

Ο Jonathan McDowell, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, προέβλεψε ωστόσο ότι μερικά κομμάτια του πυραύλου θα επιβιώσουν από την επανεισδοχή και ότι τα συντρίμμια του θα είναι «ισοδύναμα με αυτά ενός μικρού αεροπλάνου που θα είχε διαλυθεί σε ύψος πάνω των 100 μιλίω
ν».





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 19-4-21
Submitted by South Front

H αναδυόμενη στρατηγική των HΠΑ φαίνεται να επικεντρώνεται στην επιβολή ενός καθεστώτος απομόνωσης της Ρωσίας και της Κίνας με στόχο την τελική επίτευξη αλλαγής καθεστώτος και στις δύο χώρες μέσω ενός συνδυασμού πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών μέτρων.

Η στρατιωτική συνιστώσα συνίσταται στη δημιουργία ναυτικών, εναέριων και διαστημικών δυνατοτήτων αποκλεισμού και πλήγματος που στοχεύουν αυτές τις δύο χώρες και οποιεσδήποτε άλλες χώρες ευθυγραμμίζονται με αυτές. Η συνεχιζόμενη μετατόπιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων των ΗΠΑ μακριά από τον παρατεταμένο χερσαίο πόλεμο, προς τη ναυτική και εναέρια επίθεση μεγάλης εμβέλειας, με χρήση υπερηχητικών όπλων και πυραύλων, όπως αποδεικνύεται από την απόρριψη των αρμάτων μάχης και του βαρέως πυροβολικού από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ και τον αμερικανικό στρατό που επιλέγει οπλοστάσια πυραύλων μεγάλης εμβέλειας και με δυνατότητες κατά των πλοίων, δείχνει προτίμηση για πόλεμο «μη επαφής» στο μέλλον, με τα κράτη-πελάτες να έχουν επωμισθεί την αποστολή της «προσφοράς αίματος» σε μελλοντικές συγκρούσεις.

Το γεγονός ότι ακόμη και ο Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ, το ανώτερο στρατιωτικό συμβουλευτικό όργανο της πολιτικής ηγεσίας, ένας στρατηγός τεσσάρων αστέρων του αμερικανικού στρατού, υποστηρίζει ότι στο μέλλον ο στρατός των ΗΠΑ θα πρέπει να μειώσει τη χρηματοδότησή του για να διευκολύνει τα απίθανα φιλόδοξα σχέδια επέκτασης του Αμερικανικού Ναυτικού, είναι από μόνο του πολύ αποκαλυπτικό.

Η εμμονή του ΝΑΤΟ με τη λεγόμενη «Anti-Access/Area Denial», ή A2/AD bubbles (Άρνηση Πρόσβασης/Περιοχής), ή «φυσαλίδες» A2/AD, που υποτίθεται ότι κατασκευάζονται από τη Ρωσία και την Κίνα, προκειμένου να προστατεύσουν τα εδάφη τους από την επίθεση του ΝΑΤΟ σε τοποθεσίες όπως η Περιοχή του Καλίνινγκραντ, η Κριμαία, το Νησί Χαϊνάν και άλλες τοποθεσίες, είναι ενδεικτική της επιθετικής φύσης του επιχειρησιακού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ, ο οποίος είναι σαφώς επηρεασμένος από την εμφάνιση προβλεπομένων στόχων που μπορούν να ανταποδώσουν τα πλήγματα.

Η ανάπτυξη των σμηνών αεροπλάνων άνευ πιλότου και η άπελπις έμφαση στην ανάπτυξη όσο το δυνατόν περισσότερων από τα σαφώς ελαττωματικά μαχητικά F-35 stealth, είναι όλα μέρος της τεχνολογικής κούρσας εξοπλισμών που προορίζεται να δώσει στην επίθεση ένα πλεονέκτημα έναντι της άμυνας.

Αλλά η τεχνολογία είναι μόνο ένα μέρος του παζλ. Το άλλο είναι ότι οι τεχνολογίες βαθέως πλήγματος απαιτούν ελεύθερη «πρόσβαση» σε πολιτικά ανοικτό εναέριο χώρο, που μπορεί να μην είναι πάντα διαθέσιμος. Επιπλέον, οι δυνατότητες βαθέως πλήγματος των ΗΠΑ μπορεί επίσης να βασίζονται σε βάσεις που βρίσκονται σε κράτη-πελάτες και οι οποίες θα γίνουν στόχοι αντιποίνων.

Ότι η πιθανότητα, πράγματι, η μεγάλη πιθανότητα τέτοιων αντιποίνων επισημάνθηκε με την προειδοποίηση της Ρωσίας προς το ΝΑΤΟ -πριν από τις επιθέσεις πυραύλων κρουζ κατά της Συρίας, μετά την σκηνοθεσία χημικού δήθεν βομβαρδισμού στην Ντούμα -ότι, εάν στοχοποιηθούν ρωσικές δυνάμεις ή εγκαταστάσεις, ο ρωσικός στρατός δεν θα περιοριστεί στην κατάρριψη των πυραύλων, αλλά θα χτυπούσε επίσης τις πλατφόρμες εκτόξευσης (δηλαδή τα αεροσκάφη και τα πολεμικά πλοία) καθώς και τις βάσεις από τις οποίες λειτουργούσαν.

Αυτό θα σήμαινε βομβαρδισμό αεροπορικών και ναυτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα, την Ιταλία και τόσο μακριά όσο η Ισπανία, η οποία φιλοξενεί τέσσερα αντιτορπιλικά του Αμερικανικού Ναυτικού στον Ναυτικό Σταθμό Ρότα.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το μήνυμα ελήφθη από το ΝΑΤΟ και δεν στοχοποιήθηκαν ρωσικές δυνάμεις ή εγκαταστάσεις. Αλλά το προηγούμενο δημιουργήθηκε, και μπορούμε να υποθέσουμε ότι θα ακολουθηθεί σε οποιεσδήποτε μελλοντικές αντιπαραθέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να εξαπολύουν πλήγματα κατά της Ρωσίας ή της Κίνας, των δυνάμεων και των βάσεων τους τόσο εντός όσο και εκτός της εθνικής επικράτειας και του εναέριου χώρου τους, θα περιοριστεί επίσης από την απροθυμία των κρατών-πελατών να υποστούν τα προβλεπόμενα αντίποινα.

Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη διπλωματική πρόκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες υποβιβάζουν τους «συμμάχους» τους στο ρόλο του σάκου του μποξ, εξαναγκάζοντας τους να δεχτούν αντίποινα μετά τις δικές τους επιθέσεις. Το μέγεθος της Ρωσίας και της Κίνας μαζί σημαίνει ότι η πρόκληση ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή.

Η κατάσταση είναι σχετικά πιο εύκολη για τις ΗΠΑ, δεδομένης της εγγύτητας, στην περιοχή της Αλάσκας, όπου σημειώνεται μια σημαντική στρατιωτική συσσώρευση, συμπεριλαμβανομένης της αντιβαλλιστικής πυραυλικής άμυνας, της μελλοντικής βάσης των στρατηγικών βομβαρδιστικών και των σχεδίων για σημαντική μόνιμη ανάπτυξη F-35 εκτός από τα F-22 αεράμυνας που έχουν ήδη τοποθετηθεί εκεί.

Ωστόσο, αυτές οι βάσεις έχουν αρκετά περιορισμένη εμβέλεια, ακόμη και με εναέριο ανεφοδιασμό για τα F-35, πράγμα που σημαίνει ότι για να επιτευχθούν οι στόχοι πιο κοντά στις αμερικανικές δυνάμεις του Αρχάγκελσκ και του Μουρμάνσκ θα πρέπει να βασίζονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σε βάσεις στη Νορβηγία, την Ισλανδία, ακόμη και τη Γροιλανδία. Η πιθανότητα οι αρμόδιες πολιτικές αρχές να δώσουν τη σύμφωνη γνώμη τους για τη χρήση αυτών των βάσεων για την υποστήριξη των βομβαρδισμών κατά των ρωσικών δυνάμεων ή εγκαταστάσεων φαίνεται να είναι χαμηλή.

Δεδομένων των οικονομικών συμφερόντων αυτών των χωρών στην Αρκτική και της αποτελεσματικότητας του Αρκτικού Συμβουλίου στη διαχείριση των προβλημάτων της περιοχής, δεν φαίνεται πιθανό ότι η Νορβηγία, η Δανία ή η Ισλανδία θα διακινδύνευαν να αποτελέσουν στόχο ρωσικών στρατιωτικών αντιποίνων και το αναπόφευκτο τέλος αυτού του διεθνούς οργανισμού που θα ακολουθούσε.

Ενώ η Σουηδία και η Φινλανδία κάνουν επίσης θορύβους για την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ, το οποίο θα αποκτούσε τεράστιες εκτάσεις εναέριου χώρου για να «έχει πρόσβαση», με αμερικανικά αεροσκάφη και πυραύλους, στη Ρωσία, η προοπτική να γίνουν στόχος αντιποίνων τους έχει μέχρι στιγμής εμποδίσει να ενταχθούν σε αυτόν τον οργανισμό. Δεν πρέπει, ωστόσο, να υποτιμάται η δυνατότητα ύπαρξης διαφόρων μυστικών συμφωνιών και ρυθμίσεων που αποκρύπτονται από τους πληθυσμούς αυτών των χωρών.

Πάντως οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δύο χώρες που είναι πραγματικά πρόθυμες, σε κυβερνητικό επίπεδο, αν όχι στο λαϊκό, να απορροφήσουν τα ρωσικά πλήγματα αντιποίνων.

Πρόκειται για την Πολωνία και τη Ρουμανία, οι οποίες έχουν ήδη συμφωνήσει να φιλοξενήσουν τμήματα του εθνικού συστήματος πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ, και που έχουν εγγυηθεί ότι θα δώσουν στις ΗΠΑ οποιαδήποτε "πρόσβαση" χρειάζονται σε περίπτωση επιχείρησης κατά του Καλίνινγκραντ ή της Κριμαίας, αντίστοιχα. Ο περιοριστικός παράγοντας εδώ είναι το γεγονός ότι και οι δύο αυτές χώρες τυχαίνει να είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα παραμείνουν έτσι για το άμεσο μέλλον παρά τις προηγούμενες προσπάθειες των ΗΠΑ να διχάσουν την ένωση ξεφλουδίζοντας πρώτα τη Μεγάλη Βρετανία και στη συνέχεια την Ανατολική Ευρώπη.

Αν και δεν είναι μέλη της Ευρωζώνης, αποτελούν ωστόσο μέρος της κοινής αγοράς και των ανοικτών συνοριακών ζωνών και χρησιμεύουν ως ο προτιμώμενος προορισμός για «εξωτερική ανάθεση έργου» από δυτικοευρωπαϊκές εταιρείες, που επιδιώκουν να αποφύγουν το υψηλό κόστος εργασίας της Ευρωζώνης (το οποίο δημιουργεί το δικό του σύνολο προβλημάτων).

Η πίεση στον αγωγό North Stream 2, αλλά και σε όλους τους οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς ΕΕ-Ρωσίας, υποκινείται από την επιθυμία εξάλειψης της πολιτικής αντίστασης στην ελεύθερη χρήση του εναέριου χώρου της ΕΕ για επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Ρωσίας και των στόχων της. Μέχρι στιγμής είχε μικρή επιτυχία, και μάλιστα ανέβασε το ζήτημα του North Stream 2 στο επίπεδο του ερωτήματος εάν η Γερμανία είναι με οποιονδήποτε τρόπο κυρίαρχη χώρα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν επίσης έμμεση πίεση στη Γερμανία, φλερτάροντας ενεργά τη Γαλλία ως τον «προτιμώμενο» ηπειρωτικό συνομιλητή τους εις βάρος της Γερμανίας. Ωστόσο, τα οικονομικά οφέλη της συνεργασίας ΕΕ-Ρωσίας αποδείχθηκαν μεγαλύτερα από οτιδήποτε θα μπορούσαν να προσφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για να τα αντισταθμίσουν, και η εκδοχή του Μπάιντεν για τις πολιτικές "America First" είναι απίθανο να είναι πιο ελκυστική από αυτή του Τραμπ.

Για να επιδεινωθούν τα πράγματα, η εγγύτητα της Πολωνίας και της Ρουμανίας με τη Ρωσία υποδηλώνει κάποια απροθυμία να τοποθετηθούν εκεί μεγάλες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμα και όταν πρόκειται για επιχειρήσεις από βομβαρδιστικά που εδρεύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ορισμένες από τις λειτουργίες υποστήριξής τους θα εκτελούνται από στρατιωτικές μονάδες που εδρεύουν στη Γερμανία, την Ιταλία και τη Μεγάλη Βρετανία, καθιστώντας τις ευάλωτες και σε αντίποινα.

Εδώ, αν μη τι άλλο, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη για τις ΗΠΑ από ό,τι στην περίπτωση της Ευρώπης, διότι δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε μία χώρα ισοδύναμη με την Πολωνία και τη Ρουμανία υπό την έννοια μιας πρόθυμης πολιτικής ηγεσίας να καταστήσει τη χώρα της όμηρο του στρατιωτικού σχεδιασμού της Ουάσιγκτον.

Οι σχετικές χώρες όπου οι ΗΠΑ έχουν επί του παρόντος βάσεις περιλαμβάνουν την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, καμία από τις οποίες δεν θεωρεί τη σχέση της με την Κίνα ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Φιλιππίνες, Ινδονησία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, δεν δείχνουν σημάδια ότι δίνουν στις ΗΠΑ λευκή επιταγή σε οποιαδήποτε άλλη κατάσταση εκτός από μια σημαντική απειλή από την Κίνα για τα ζωτικά τους συμφέροντα. Η πολιτική αντίσταση θα σήμαινε την ώθηση των υποδομών υποστήριξης των ΗΠΑ μέχρι το Γκουάμ, το οποίο είναι πολύ μακριά και πολύ ανεπαρκώς ανεπτυγμένο για να διατηρήσει μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις ομάδων μάχης αεροπλανοφόρων στον ανατολικό Ειρηνικό ή τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Ακόμη και η Αυστραλία, η οποία έχει ένα ισχυρό σινοφοβικό λόμπι και η οποία επιπλέον αυτοπροσδιορίζεται ως μέρος της "Αγγλόσφαιρας", βρίσκεται σε δίλημμα όσον αφορά τη σκοπιμότητα χορήγησης απεριόριστης πρόσβασης στις βάσεις και τον εναέριο χώρο της με σκοπό τις επιχειρήσεις κατά της Κίνας.

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες όσον αφορά την εξασφάλιση των πολιτικών προϋποθέσεων για την εφαρμογή του φιλόδοξου αερο-ναυτικού-διαστημικού αποκλεισμού και των δυνατοτήτων πληγμάτων εξ ασφαλούς αποστάσεως καταδεικνύουν τη σημασία της παραδοσιακής διπλωματίας για την εθνική ασφάλεια. Η προσέγγιση της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Μέση Ανατολή και την Ασία, καθώς και η κακοήθης «διπλωματία των Τίγρεων» της Κίνας δημιούργησαν μια κατάσταση στην οποία η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ εκτοπίζεται λειτουργικά από πολιτικές εκτιμήσεις.

Δεν φαίνεται καν ότι η ηγεσία των ΗΠΑ έχει επίγνωση των λόγων αναποτελεσματικότητας της στρατιωτικής της δύναμης, γιατί διαφορετικά δεν θα έστελνε πολύ καταπονημένα αεροπλανοφόρα σε αποστολές «Double-Pump», και δεν θα διατηρούσε στρατηγικά βομβαρδιστικά δεκαετιών σε κάτι που μοιάζει με συνεχείς περιπολίες, αλλά τώρα χωρίς πυρηνικό φορτίο.,

Αυτό είναι, ωστόσο, πώς μοιάζει ένας πολυπολικός κόσμος και έτσι θα μοιάζει καθώς προχωρεί

Η αποδοχή της κυβέρνησης Μπάιντεν να παρατείνει για πέντε χρόνια το Σύμφωνο START με την Ρωσία (για τα πυρηνικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς) χωρίς προϋποθέσεις, σε πείσμα αντιρρήσεων σκληροπυρηνικών όπως η Βικτόρια Νούλαντ, υποδηλώνει ότι υπάρχει κάποια απρόθυμη αναγνώριση ότι ο κόσμος μετακινείται προς μια πιο δίκαιη κατανομή εξουσίας και πλούτου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Patrick J. Buchanan,* 13-4-21
Μετάφραση Μ.Στυλιανού

Ο Μπάιντεν διαβεβαίωσε προσωπικά τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι για την "ακλόνητη υποστήριξη της Αμερικανικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του, εν όψει της συνεχιζόμενης επίθεσης της Ρωσίας στο Ντονμπάς και την Κριμαία". Τι σημαίνει αυτό;"


Τι σκαρώνουν ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Σι Τζιπίνγκ;

Τις τελευταίες ημέρες, ρωσικά άρματα μάχης, πυροβολικό, πανοπλίες, φορτηγά και στρατεύματα κινούνται οδικώς και σιδηροδρομικώς όλο και πιο κοντά στην Ουκρανία, και η Μόσχα λέγεται ότι επανατοποθετεί την 56η Ταξιαρχία Αεροπορικής Επίθεσης φρουρών στην Κριμαία.

Στρατιωτικές πηγές στο Κίεβο εκτιμούν ότι υπάρχουν τώρα ρωσικά στρατεύματα δυνάμεως 85.000 οπλιτών, σε απόσταση μεταξύ έξι και 25 μιλίων από τα βόρεια και ανατολικά σύνορα της Ουκρανίας.

"Έχω πραγματικές ανησυχίες για τις ενέργειες της Ρωσίας στα σύνορα της Ουκρανίας. Υπάρχουν περισσότερες ρωσικές δυνάμεις που συγκεντρώθηκαν σε αυτά τα σύνορα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή από το 2014, όταν η Ρωσία εισέβαλε για πρώτη φορά", δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών ΄Αντονυ Μπλίνκεν στο "Meet the Press" της Κυριακής. Ο Μπλίνκεν πρόσθεσε αυτή την προειδοποίηση:

"Ο Πρόεδρος Μπάιντεν ήταν πολύ σαφής σχετικά με αυτό. Εάν η Ρωσία ενεργήσει απερίσκεπτα, ή επιθετικά, θα υπάρξει κόστος, θα υπάρξουν συνέπειες".

Τι "κόστος" και ποιες "συνέπειες", έμεινε ακαθόριστο.

Νωρίτερα, ο Μπάιντεν διαβεβαίωσε προσωπικά τον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι για την "ακλόνητη στήριξη της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας εν όψει της συνεχιζόμενης επίθεσης της Ρωσίας στο Ντονμπάς και στην Κριμαία".


Τι σημαίνει αυτό?

Όταν ο Πούτιν ήταν ένας νεαρός αξιωματικός της KGB, η Μαύρη Θάλασσα ήταν μια εικονική σοβιετική λίμνη, που κυριαρχείται στα δυτικά από τα μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας Βουλγαρία και Ρουμανία, και στα βόρεια και ανατολικά από την ΕΣΣΔ. Η Τουρκία κατελάμβανε τη νότια όχθη.

Σήμερα, τρεις από τις έξι χώρες που βρέχονται από τον Εύξεινο Πόντο — η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Τουρκία — είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Δύο από τους άλλους, η Ουκρανία και η Γεωργία, φιλοδοξούν ανοιχτά να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ.


Εάν η Ρωσία αισθάνεται μια αίσθηση απώλειας και αναγκαστικής απομόνωσης, ποιος μπορεί να την κατηγορήσει;

Η διαφάνεια της ρωσικής στρατιωτικής συσσώρευσης υποδηλώνει ότι είναι περισσότερο ένα μήνυμα προς τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ από οποιαδήποτε προετοιμασία για εισβολή.
Ο Πούτιν φαίνεται να λέει: η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ή η τοποθέτηση των αμερικανικών ή νατοϊκών δυνάμεων σε αυτή τη χώρα θα παραβίαζε μια κόκκινη γραμμή για τη Ρωσία. Και δεν θα αποκλείσουμε τη στρατιωτική δράση για την πρόληψη ή την αντιμετώπισή της.


Τα πρακτικά δείχνουν ότι ο Πούτιν δεν μπλοφάρει.
Έχουμε βρεθεί εδώ δύο φορές στο παρελθόν.

Το 2008, όταν η Γεωργία εισέβαλε στη Νότια Οσετία, μια επαρχία που είχε απελευθερωθεί από τη Γεωργία τη δεκαετία του 1990. Ο Πούτιν έστειλε στρατεύματα στη Νότια Οσετία, έδιωξε τους Γεωργιανούς και στη συνέχεια εισέβαλε στη Γεωργία και κατέλαβε μέρος αυτής της χώρας ως πρακτικό μάθημα.

Και παρόλο που οι ΗΠΑ θεωρούσαν τον Πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι φίλο και τη Γεωργία ως πιθανό σύμμαχο του ΝΑΤΟ, ο Τζορτζ Μπους δεν έκανε τίποτα.

Και πάλι, το 2014, όταν ένα πραξικόπημα στο Κίεβο, που υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ, ανέτρεψε το εκλεγμένο και ρωσόφιλο καθεστώς, ο Πούτιν κατέλαβε και προσάρτησε την Κριμαία και βοήθησε τους ρωσόφωνους αντάρτες στο Ντονμπάς να απελευθερωθούν από τον έλεγχο του Κιέβου.

Εν ολίγοις, όσον αφορά την Ουκρανία, η Ρωσία απέδειξε ότι έχει τις δικές της κόκκινες γραμμές, τις οποίες θα υποστηρίξει με στρατιωτική δράση.


Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, ωστόσο, έχουν δείξει επανειλημμένα ότι ενώ θα παράσχουν ηθική υποστήριξη και στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, δεν πρόκειται να πολεμήσουν τη Ρωσία για την Ουκρανία ή να αποσπάσουν την Κριμαία ή το Ντονμπάς από τον έλεγχο του Πούτιν.
Ωστόσο μια παρόμοια δοκιμή εξελίσσεται τώρα στις θάλασσες της Νότιας και Ανατολικής Κίνας.

Στο "Meet the Press" της Κυριακής, ο Μπλίνκεν ρωτήθηκε επίσης εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αγωνιστούν για να υπερασπιστούν την Ταϊβάν, η οποία παρενοχλείται και απειλείται από την Κίνα του Σι Τζινπίνγκ, που ισχυρίζεται ότι το νησί αποτελεί κυρίαρχο εθνικό της έδαφος.
"Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε την Ταϊβάν στρατιωτικά;" Ρώτησε ο Τσακ Τοντ του NBC.

Η απάντηση του Μπλίνκεν:
"Αυτό που έχουμε δει, και αυτό που μας απασχολεί πραγματικά, είναι όλο και πιο επιθετικές ενέργειες από την κυβέρνηση του Πεκίνου που απευθύνονται στην Ταϊβάν, αυξάνοντας τις εντάσεις στα Στενά. Και έχουμε μια δέσμευση για την Ταϊβάν στο πλαίσιο του νόμου περί σχέσεων με την Ταϊβάν ... Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι θα ήταν σοβαρό λάθος για οποιονδήποτε να προσπαθήσει να αλλάξει την υπάρχουσα καθεστηκυία τάξη με τη βία".

Από τότε που ξεκίνησε η προεδρία του Μπάιντεν, η Κίνα στέλνει στρατιωτικά αεροσκάφη, μαχητικά και βομβαρδιστικά, στον εναέριο χώρο της Ταϊβάν, περικυκλώνοντας το νησί με πολεμικά πλοία και προειδοποιώντας ανοιχτά ότι οποιαδήποτε διακήρυξη ανεξαρτησίας από την Ταϊπέι θα σήμαινε πόλεμο με το Πεκίνο.

Έτσι, η Ρωσία κατέστησε σαφές τι θα αγωνιστεί για να αποτρέψει — την προσχώρηση της Ουκρανίας στα στρατεύματα του ΝΑΤΟ και την εγκατάσταση του ΝΑΤΟ στο έδαφός της. Και η Κίνα έχει καταστήσει σαφές ποια είναι η κόκκινη γραμμή της, τι θα αγωνιστεί για να αποτρέψει — τη διακηρυγμένη ανεξαρτησία της Ταϊβάν.

Αλλά η πολιτική των ΗΠΑ και στις δύο περιπτώσεις φαίνεται να είναι μια πολιτική "στρατηγικής ασάφειας", αφήνοντας το ζήτημα ανοιχτό ως προς το τι θα κάναμε.



Και τίθεται το εξής ερώτημα: Η Ρωσία του Πούτιν και η Κίνα του Ξι, με τα πλεονεκτήματά τους της εδαφικής εγγύτητας, απειλούν με στρατιωτική δράση για να δοκιμάσουν από κοινού την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης Μπάϊντεν και συνωμοτούν για να το πράξουν – η μία στην Ουκρανία και η άλλη στην θάλασσα της Νότιας και Ανατολικής Κίνας;


Και, αν πολεμήσουμε για την Ουκρανία, πόσοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ θα είναι δίπλα μας; Και αν θα πρέπει να αγωνιστούμε για να κρατήσουμε την Ταϊβάν ελεύθερη, πόσοι Ασιάτες σύμμαχοι θα πολεμούσαν την Κίνα μαζί μας.




*O Πάτρικ Μπιουκάναν ήταν πολιτικός σύμβουλος και λογογράφος του προέδρου Νίξον και υπήρξε ανεξάρτητος υποψήφιος για την Προεδρία των ΗΠΑ. Είναι πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας, διακρινόμενος για την κοφτερή κρίση και την λιτότητα της γραφής. Απολαμβάνει μεγάλης εκτίμησης στην πατρίδα του και διεθνώς.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



R.T. 27/3/2021
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ και ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι.

Στην Τεχεράνη υπεγράφη συμφωνία συνεργασίας μεταξύ του Ιράν και της Κίνας, η οποία καλύπτει ένα τέταρτο του αιώνα και η οποία προάγει τον ρόλο του Ιράν στην κινεζική πρωτοβουλία για τις παγκόσμιες υποδομές. Και τα δύο έθνη αποτελούν στόχο αμερικανικών κυρώσεων.

Το έγγραφο ορόσημο υπεγράφη κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής τελετής, κατά την επίσκεψη του υπουργού των Εξωτερικών της Κίνας Γουάνγκ Γι στον Ιρανό ομόλογό του, Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ. Το έγγραφο χαρακτηρίστηκε από την ιρανική πλευρά ως «πλήρης οδικός χάρτης με στρατηγικές πολιτικές και οικονομικές ρήτρες που καλύπτουν το εμπόριο, την οικονομία και τη συνεργασία στον τομέα των μεταφορών».

Σύμφωνα με ιρανικά ΜΜΕ, ο Κινέζος υπουργός χαιρέτισε την ανεξαρτησία της εξωτερικής πολιτικής του Ιράν, αναφέροντας ότι «δεν είναι σαν κάποιες χώρες που αλλάζουν τη θέση τους με ένα τηλεφώνημα».

Ο Γουάνγκ αφίχθη στο Ιράν την Παρασκευή για σειρά συναντήσεων με ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος Χασάν Ρουχανί και ο Αλί Λαριζάνι, πρώην πρόεδρος του κοινοβουλίου και ανώτερος σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Η επίσκεψη σηματοδοτεί την 50η επέτειο των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Τεχεράνης και Πεκίνου και αποτελεί μέρος μεγαλύτερης περιοδείας του ανώτερου Κινέζου διπλωμάτη στη Μέση Ανατολή.

Η σινο-ιρανική συνολική στρατηγική εταιρική σχέση ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2016 κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Τεχεράνη του Κινέζου πρόεδρου Ξι Τζινπίνγκ. Η συμφωνία θεωρείται ότι διασφαλίζει τη συμμετοχή του Ιράν στην πρωτοβουλία Ζώνη και Δρόμος της Κίνας, η οποία αποσκοπεί στη διαφοροποίηση των εμπορικών οδών μεταξύ της Κίνας και των βασικών εταίρων της μέσω φιλόδοξων έργων υποδομής σε διάφορες χώρες.

Η επίσκεψη συνέπεσε με επεισόδιο στη Διώρυγα του Σουέζ, η οποία αυτή τη στιγμή έχει αποφραχθεί από πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων μαμούθ, το οποίο προσάραξε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα. Η πλωτή οδός είναι ένας σημαντικός εμπορικός δρόμος, επομένως η μη διαθεσιμότητά της για θαλάσσια κυκλοφορία επιβαρύνει την προσπάθεια διαφοροποίησης του κινεζικού εμπορίου.

Η Κίνα είναι σημαντικός εμπορικός εταίρος για το Ιράν. Και οι δύο χώρες αποτελούν επίσης στόχο των ΗΠΑ, οι οποίες τις κατηγορούν για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις έχουν επιβάλει διάφορες κυρώσεις. Ειδικότερα, το Ιράν υπέστη καταστροφικές οικονομικές κυρώσεις υπό τη διοίκηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επέλεξε τη λεγόμενη «εκστρατεία μέγιστης πίεσης» κατά της Τεχεράνης, απειλώντας άλλα έθνη προκειμένου να τα σταματήσει από το να συνεργάζονται με το Ιράν.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, ο Τραμπ αποσύρθηκε από την πυρηνική συμφωνία του 2015, στην οποία συμμετέχουν το Ιράν και μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας. Στην Τεχεράνη προσφέρθηκε ανακούφιση από τις διεθνείς κυρώσεις και κερδοφόρες επιχειρηματικές ευκαιρίες, με αντάλλαγμα τη συμφωνία περιορισμού της πυρηνικής βιομηχανίας της.

Το Ιράν άρχισε σταδιακά να ακυρώνει και το δικό του μέρος της συμφωνίας ένα χρόνο μετά την ενέργεια του Τραμπ, λέγοντας ότι τα βήματα απόσυρσης είχαν ως στόχο να παρακινήσουν τους ευρωπαίους υπογράφοντες της συμφωνίας να προστατεύσουν το Ιράν από τις κυρώσεις της Ουάσιγκτον και έτσι να αποδώσουν τα υπεσχημένα οφέλη.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν δήλωσε ότι επιθυμεί να επιστρέψει στη συμφωνία, αλλά αρνήθηκε να το πράξει μέχρι το Ιράν να αποκαταστήσει την πλήρη συμμόρφωσή του σε αυτήν .

 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge, 24-3-21
Authored by Pepe Escobar via The Asia Times,
Μετάφραση Μ.Στυλιανού

Με ένα τριπλό χαστούκι Ρωσίας-Κίνας-Ιράν στον ηγεμόνα,έχουμε τώρα μια ολοκαίνουργια γεωπολιτική σκακιέρα...

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ( συναντά τον Kινέζο υπουργό Εξωτερικών Wang Yi στο Πεκίνο στις 23 Μαρτίου 2021.

Δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά το πώς αυτή είναι μια πραγματική στιγμή που αλλάζει το παιχνίδι. Η γεωπολιτική του 21ου αιώνα δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια.

Ωστόσο, ο Ηγεμόνας ήταν αυτός που διάβηκε πρώτος τον διπλωματικό Ρουβίκωνα. Οι χειριστές πίσω από το φάντασμα Τζο Μπάίντεν είχαν ψιθυρίσει στο ακουστικό του να χαρακτηρίσει τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ως άψυχο «δολοφόνο» στη μέση μιας συνέντευξης του γλυκού νερού.

Ούτε καν στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου οι υπερδυνάμεις κατέφυγαν σε προσωπικές επιθέσεις . Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εκπληκτικής γκάφας ήταν να στρατευτεί σχεδόν ολόκληρος ο ρωσικός πληθυσμός πίσω από τον Πούτιν – διότι αυτό θεωρήθηκε ως επίθεση κατά του ρωσικού έθνους.

Στη συνέχεια ήρθε η ψύχραιμη, ήρεμη, συμπυκνωμένη – και αρκετά διπλωματική – απάντηση του Πούτιν, η οποία πρέπει να αναλυθεί προσεκτικά. Αυτά τα αιχμηρά ως στιλέτα λόγια είναι αναμφισβήτητα το πιο καταστροφικά δυναμικό πεντάλεπτο στην ιστορία των διεθνών σχέσεων.

Σε προγενέστερο άρθρο, στην παγωμένη Αλάσκα, είχαμε προβλέψει τι θα μπορούσε να συμβεί στη σύνοδο κορυφής ΗΠΑ-Κίνας 2 + 2 σε ένα άθλιο ξενοδοχείο του Άνκορατζ, με φθηνές γαβάθες ζεστής μανέστρας που προσφέρονταν δωρεάν.

Το χιλιετές διπλωματικό πρωτόκολλο της Κίνας ορίζει ότι οι συζητήσεις ξεκινούν γύρω από κοινές θέσεις – που στη συνέχεια εκθειάζονται ως πιο σημαντικές από τις διαφωνίες μεταξύ των διαπραγματευόμενων μερών. Αυτό είναι στην καρδιά της αρχής «καμιά απώλεια γοήτρου». Μόνο στη συνέχεια τα μέρη συζητούν τις διαφορές τους.

Ωστόσο, ήταν εντελώς προβλέψιμο ότι ένα μάτσο ερασιτέχνες, άτσαλοι και ανίδεοι Αμερικανοί θα τσαλαπατούσαν αυτούς τους βασικούς διπλωματικούς κανόνες για να επιδείξουν «δύναμη» στους υπηκόους τους, ξετυλίγοντας το καθιερωμένο κατηγορητήριο περί την Ταϊβάν, το Χονγκ Κονγκ, την Θάλασσα της Νότιας Κίνας, και την «γενοκτονία» των Ουϊγούρων. Δεν υπήρξε ούτε ένας τύπος με ελάχιστη γνώση της Ανατολικής Ασίας για να προειδοποιήσει τους ερασιτέχνες ότι δεν τα βάζετε ατιμωρητί με τον τρομερό επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων στην Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ. Κίνας, Yang Jiechi.

Εμφανώς ξαφνιάστηκε, αλλά ελέγχοντας την αγανάκτησή του, ο Γιανγκ Τζιετσί ανταπέδωσε το χτύπημα.. Και οι ρητορικές βολές του ακούστηκαν σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο.

Έπρεπε να συμπεριλάβουν ένα βασικό μάθημα τρόπων συμπεριφοράς:

«Εάν θέλετε να μας αντιμετωπίσετε σωστά, ας έχουμε αμοιβαίο σεβασμό και ας κάνουμε τα πράγματα με τον σωστό τρόπο».

Αλλά αυτό που ξεχώριζε ήταν ένα δηκτικό, συνοπτικό διαγνωστικό μείγμα ιστορίας και πολιτικής:

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν τα προσόντα να μιλούν στην Κίνα με συγκαταβατικό ύφος. Ο κινεζικός λαός δεν θα το ανεχθεί. Ο τρόπος τους στην αντιμετώπιση της Κίνας πρέπει να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και η ιστορία θα αποδείξει ότι εκείνοι που επιδιώκουν να στραγγαλίσουν την Κίνα θα υποφέρουν στο τέλος.

Και όλα αυτά μεταφράστηκαν σε πραγματικό χρόνο από τον νεαρό, ελκυστικό και εξαιρετικά εξειδικευμένο Zhang Jing - ο οποίος αναπόφευκτα έγινε ένας ολονύκτιος σούπερ σταρ στην Κίνα, αποκομίζοντας ένα εκπληκτικό 400 εκατομμύρια συν επιτυχίες στο Weibo.

Η ανικανότητα του «διπλωματικού» βραχίονα της κυβέρνησης Μπάιντεν-Χάρις είναι απίστευτη. Χρησιμοποιώντας έναν βασικό ελιγμό Sun Tzu, ο Yang Jiechi αναποδογύρισε τους ρόλους και εξέφρασε το κυρίαρχο συναίσθημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του πλανήτη. Βάλτε εκεί που ξέρετε την «βασισμένη σε κανόνες τάξη» σας. Εμείς, τα έθνη του κόσμου, προτιμούμε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και την υπεροχή του Διεθνούς Δικαίου.

Έτσι, αυτό που πέτυχε σχεδόν ακαριαία το 1-2 Ρωσίας-Κίνας από τώρα και στο εξής είναι: Ο Ηγεμόνας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται, σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο με, στην καλύτερη περίπτωση, περιφρόνηση.

Μια αναπόφευκτη ιστορική διαδικασία

Πριν από την Αλάσκα, οι Αμερικανοί πήγαν σε μια επίθεση γοητείας στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα για «διαβουλεύσεις». Αυτό είναι άσχετο. Αυτό που έχει σημασία είναι τα μετά-Αλάσκα και η κρίσιμη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρώφ-Γουάνγκ Γι στο Γκουιλίν.

Ο Λαβρώφ, πάντα ανέκφραστος, διευκρίνισε σε συνέντευξή του στα κινεζικά μέσα ενημέρωσης πώς η στρατηγική εταιρική σχέση Ρωσίας-Κίνας διαπιστώνει το σημερινό διπλωματικό ναυάγιο των ΗΠΑ:

Στην πραγματικότητα, έχουν χάσει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα της κλασικής διπλωματίας. Η διπλωματία αφορά τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, την ικανότητα να ακούμε ο ένας τον άλλον. Να ακούμε ο ένας τον άλλον και να επιτυγχάνουμε μια ισορροπία μεταξύ ανταγωνιστικών συμφερόντων. Αυτές ακριβώς είναι οι αξίες που προωθούν η Ρωσία και η Κίνα στη διπλωματία.

Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι ότι η Ρωσία-Κίνα πρέπει να «εμπεδώσουμε την ανεξαρτησία μας: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κηρύξει ως στόχο τους τον περιορισμό της προόδου της τεχνολογίας στη Ρωσία και στην Κίνα. Συνεπώς, πρέπει να μειώσουμε την έκθεσή μας στις κυρώσεις, ενισχύοντας την τεχνολογική μας ανεξαρτησία και μεταβαίνοντας σε συναλλαγές σε εθνικά και διεθνή νομίσματα εκτός του δολαρίου. Πρέπει να απομακρυνθούμε από τη χρήση διεθνών συστημάτων πληρωμών που ελέγχονται από τη Δύση».

Ρωσία-Κίνα έχουν προσδιορίσει με σαφήνεια, όπως τόνισε ο Λαβρώφ, πώς οι «Δυτικοί εταίροι» «προωθούν την ιδεολογική ατζέντα τους με στόχο τη διατήρηση της κυριαρχίας τους, καθυστερώντας την πρόοδο σε άλλες χώρες. Οι πολιτικές τους έρχονται σε αντίθεση με τις αντικειμενικές διεθνείς εξελίξεις και, όπως συνήθιζαν να λένε κάποια στιγμή, βρίσκονται στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Η ιστορική διαδικασία θα επιβάλει την θέλησή της, ό,τι και να συμβεί».

Δεν γίνεται πιο ξεκάθαρη από αυτή η έντονη παρουσίαση μιας αναπόφευκτης «ιστορικής διαδικασίας». Και προβλέψιμα, δεν χρειάστηκε χρόνος για τους «Δυτικούς εταίρους» να γυρίσουν - που αλλού - στην ίδια παλιά τσάντα με τα κόλπα των κυρώσεων.

Να 'μαστε πάλι: μια «συμμαχία» ΗΠΑ, Βρετανίας, ΕΕ, Καναδά που επιβάλλει κυρώσεις σε επιλεγμένους Κινέζους αξιωματούχους επειδή, σύμφωνα με τα λόγια του Blinken, «η ΛΔΚ [Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας] συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στο Σινγιάνγκ».

Η ΕΕ, η Βρετανία και ο Καναδάς δεν είχαν τα κότσια να τιμωρήσουν έναν βασικό παίκτη: τον επικεφαλής του κόμματος στο Σινγιάνγκ Τσεν Κουάνγκουο, ο οποίος είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Η κινεζική απάντηση θα ήταν –οικονομικά– καταστροφική.

Ωστόσο, το Πεκίνο αντέδρασε με τις δικές του κυρώσεις – στοχεύοντας, καίρια, το γερμανικό ακροδεξιό ευαγγελικό ψώνιο, που ποζάρει ως «ερευνητής» και παρήγαγε το μεγαλύτερο μέρος της εντελώς απομυθοποιημένης «απόδειξης» περί ενός εκατομμυρίου Ουϊγούρων που κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Για άλλη μια φορά, οι «Δυτικοί εταίροι» είναι αδιαπέραστοι από τη λογική. Προσθέτοντας στην ήδη απαίσια κατάσταση των σχέσεων ΕΕ-Ρωσίας, οι Βρυξέλλες επιλέγουν επίσης να ανταγωνιστούν την Κίνα βάσει ενός μόνο ψεύτικου φακέλου, παίζοντας απευθείας στην όχι ακριβώς μυστική ατζέντα του Ηγεμόνα.

Η αποστολή (σχεδόν) ολοκληρώθηκε: Διπλωμάτες των Βρυξελλών μου λένε ότι το Κοινοβούλιο της ΕΕ είναι έτοιμο να αρνηθεί να επικυρώσει την εμπορική συμφωνία Κίνας-ΕΕ που διαπραγματεύτηκαν επίπονα η Μέρκελ και ο Μακρόν. Οι συνέπειες θα είναι τεράστιες.

Έτσι, ο Μπλίνκεν θα έχει λόγους να είναι χαρούμενος όταν συναντηθεί με διαφόρους ευρωκράτες και γραφειοκράτες του ΝΑΤΟ αυτή την εβδομάδα, εν όψει της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.

Πρέπει να επικροτήσουμε το θράσος των «Δυτικών εταίρων». Έχουν περάσει 18 χρόνια από το Σοκ και το Δέος – την έναρξη των βομβαρδισμών, της εισβολής και της καταστροφής του Ιράκ. Έχουν περάσει 10 χρόνια από την έναρξη της ολοκληρωτικής καταστροφής της Λιβύης από το ΝΑΤΟ και τους υπηρέτες του ΣΣΚ, με τον Ομπάμα-Μπάιντεν να «ηγούνται εκ των νώτων». Έχουν περάσει 10 χρόνια από την έναρξη της άγριας καταστροφής της Συρίας με πληρεξούσιους – τους Τζιχαντιστές μεταμφιεσμένους σε «μετριοπαθείς αντάρτες».

Ωστόσο, τώρα οι « Δυτικοί εταίροι» είναι τόσο συντετριμμένοι από τη δεινή κατάσταση των Μουσουλμάνων στη Δυτική Κίνα!

Υπάρχουν τουλάχιστον κάποιες ρωγμές στο τσίρκο των ψευδαισθησιών της ΕΕ. Την περασμένη εβδομάδα, ο Όμιλος Προβληματισμού των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων (CRI) – στην πραγματικότητα μια ανεξάρτητη δεξαμενή σκέψης πρώην υψηλόβαθμων αξιωματικών – έγραψε μια αναπάντεχη ανοιχτή επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ, κατηγορώντας τον de facto ότι συμπεριφέρεται ως αμερικανικό ανδρείκελο με την εφαρμογή του σχεδίου του ΝΑΤΟ για το 2030. Οι Γάλλοι αξιωματικοί κατέληξαν στο σωστό συμπέρασμα: ο συνδυασμός ΗΠΑ/ΝΑΤΟ είναι η κύρια αιτία των αποτρόπαιων σχέσεων με τη Ρωσία.

Οι ιδές του Μαρτίου *

Εν τω μεταξύ, οι κυρώσεις προελαύνουν σαν τρένο χωρίς φρένο. Η Προεδρία Μπάιντεν-Χάρις έχει ήδη απειλήσει να επιβάλει πρόσθετες κυρώσεις στις κινεζικές εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν. Και υπάρχουν περισσότερα σε εξέλιξη - για την βιομηχανία, την τεχνολογία, το 5G, τις αλυσίδες εφοδιασμού, τους ημιαγωγούς.

Και όμως κανείς δεν τρέμει στις μπότες του. Ακριβώς στην διαπασών με τη Ρωσία-Κίνα, το Ιράν έχει εντείνει το παιχνίδι, με τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ να εκδίδει τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιστροφή της Τεχεράνης στην Πυρηνική Συμφωνία.

1. Το καθεστώς των ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να υποβάλει νέες απαιτήσεις ή αλλαγές σχετικά με την πυρηνική συμφωνία.

2. Οι ΗΠΑ είναι σήμερα ασθενέστερες από ό,τι όταν υπογράφηκε το ΚΟΣΔ.

3. Το Ιράν βρίσκεται σε ισχυρότερη θέση τώρα. Αν κάποιος μπορεί να επιβάλει νέες απαιτήσεις είναι το Ιράν και όχι οι ΗΠΑ.

Και με αυτό έχουμε ένα τριπλό χαστούκι Ρωσίας-Κίνας-Ιράν στον Ηγεμόνα.

Στην τελευταία μας συζήτηση/συνέντευξη, που θα κυκλοφορήσει σύντομα σε ένα πακέτο βίντεο + μεταγραφή, ο Michael Hudson - αναμφισβήτητα ο κορυφαίος οικονομολόγος του κόσμου - χτύπησε την καρδιά του θέματος:

Ο αγώνας κατά της Κίνας, ο φόβος της Κίνας είναι ότι δεν μπορείτε να κάνετε στην Κίνα, αυτό που κάνατε στη Ρωσία. Η Αμερική θα ήθελε πολύ να υπάρχει μια φιγούρα τύπου Γιέλτσιν στην Κίνα για να πει, ας δώσουμε όλους τους σιδηροδρόμους που έχετε δημιουργήσει, τον σιδηρόδρομο υψηλής ταχύτητας, ας δώσουμε τον πλούτο, ας δώσουμε όλα τα εργοστάσια σε ιδιώτες και ας αφήσουμε τα άτομα να διευθύνουν τα πάντα και, στη συνέχεια, θα τους δανείσουμε τα χρήματα, ή θα τα αγοράσουμε και στη συνέχεια μπορούμε να τα ελέγξουμε οικονομικά. Και η Κίνα δεν το αφήνει να συμβεί. Και η Ρωσία το εμπόδισε να συμβεί. Και η οργή στη Δύση είναι ότι με κάποιο τρόπο, το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν είναι σε θέση να αποσπάσει ξένους πόρους, ξένη γεωργία. Μένει μόνο με στρατιωτικά μέσα αρπαγής, όπως βλέπουμε στην εγγύς Ανατολή και στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή..

. . . . .

Θα συνεχιστεί. Ως έχει, θα πρέπει όλοι να διασφαλίσουμε ότι οι Iδές του Μαρτίου – έκδοση του 2021 – έχουν ήδη διαμορφώσει μια ολοκαίνουργια γεωπολιτική σκακιέρα. Ο Διπλός ΄Ελιξ Ρωσίας-Κίνας σε σιδηρόδρομο υψηλής ταχύτητας έχει φύγει από το σταθμό - και δεν υπάρχει επιστροφή.




* Η 15η Μαρτίου, ημέρα δολοφονίας του Ιούλιου Καίσαρα από τους γερουσιαστές στης Ρώμης. Εμπεδώθηκε ως ημερομηνία συμβολική επικείμενου μοιραίου γεγονότος. 


Σημείωση Μετφρ: Ο Πεπέ Εσκομπάρ είναι αναγνωρισμένος ως ο κορυφαίος σύγχρονος παγκόσμιος ρεπόρτερ των Αsia Times, με ιδιαίτερη ειδίκευση στα θέματα της Ευρασίας. Τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε πολλές γλώσσες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο με ανοιχτή επιστολή τους, που δημοσιεύεται στην WSJ, επειδή θεωρούν πως δεν είναι αξιόπιστα κι αντικειμενικά τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήχθη από επιτροπή του ΠΟΥ στην Κίνα, καλούν την διεθνή κοινότητα να σπεύσει να διεξάγει μια διεξοδική, αξιόπιστη και διαφανής έρευνα με ην προσήκουσα δομή και διαδικασία.
Κι αυτό γιατί αν δεν εξεταστεί με τον αντικειμενικότερο και ορθό, θαρραλέο και πλήρως επιστημονικά τρόπο η προέλευση αυτής της πανδημίας, κινδυνεύει η κοινότητα να παραμείνει απροστάτευτη κι απροετοίμαστη σε μια πιθανώς χειρότερη πανδημία στο μέλλον.
Η επιστολή:

Μετάφραση - επιμέλεια: ακτιβιστής

Κάλεσμα για μια πλήρη κι απεριόριστη Διεθνής ιατροδικαστική έρευνα για την προέλευση του COVID-19
4 Μαρτίου 2021

1. Εισαγωγή

Η εύρεση της προέλευσης του SARS-CoV-2 είναι ζωτικής σημασίας τόσο για την καλύτερη αντιμετώπιση του ρεύματος της πανδημίας και της μείωσης των μελλοντικών κινδύνων. 
Δυστυχώς, πολύ περισσότερο από ένα χρόνο μετά το αρχικό
ξέσπασμα η προέλευση της πανδημίας παραμένει άγνωστη.
Ως επιστήμονες, κοινωνικοί επιστήμονες και επιστήμονες που επικοινωνούν ανεξάρτητα και συλλογικά εξετάζοντας τις ρίζες της πανδημίας COVID-19, πιστεύουμε ότι η απάντηση σ'ατό είναι αναγκαία κι απαραίτητη.
Οι υποθέσεις σχετικά με την προέλευση της πανδημίας πρέπει να εξεταστούν διεξοδικά και να έχουν πλήρη πρόσβαση σε όλους
παρέχοντας τους απαραίτητους πόρους και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πολιτικές ή άλλες ευαισθησίες.
Με βάση την ανάλυσή μας, και όπως επιβεβαιώνεται από την παγκόσμια μελέτη που συγκλήθηκε από την Παγκόσμια Υγεία
Οργάνωση (ΠΟΥ) και τις κινεζικές αρχές, δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία που να αποδεικνύουν πλήρως την φυσική προέλευση αυτού του ιού. Η υπόθεση της ζωονόσου, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε πρότυπα προηγούμενων γεγονότα ζωονόσου, είναι μόνο μία από τις πιθανές πηγές SARS-CoV-2, παράλληλα με την υπόθεση ατυχημάτων που σχετίζονται με την έρευνα.
Αν και η «συνεργατική» διαδικασία ανακάλυψης που έδωσε εντολή από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας τον Μάιο του 2020, είχε ως στόχο να επιτρέψει μια πλήρη εξέταση της προέλευσης της πανδημίας, πιστεύουμε ότι οι διαρθρωτικοί περιορισμοί που ενσωματώνονται σε αυτήν την προσπάθεια, καθιστούν αδύνατη, για τον ΠΟΥ, την αποστολή για την πραγματοποίηση αυτής της φιλοδοξίας.
Συγκεκριμένα, θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε το κοινό για το γεγονός ότι η μισή κοινή ομάδα που κλήθηκε στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας αποτελείται από Κινέζους πολίτες των οποίων η επιστημονική ανεξαρτησία μπορεί να είναι περιορισμένη,
ότι τα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας έπρεπε να βασίζονται σε πληροφορίες που οι κινεζικές αρχές
επέλεξαν να μοιραστούν μαζί τους και ότι οποιαδήποτε κοινή έκθεση ομάδας πρέπει να εγκριθεί και από τους Κινέζους
και τα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας.

Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η κοινή ομάδα δεν είχε την εντολή, την ανεξαρτησία, ή τις απαραίτητες προσβάσεις για τη διεξαγωγή μιας πλήρους και απεριόριστης έρευνας σε όλες
τις σχετικές υποθέσεις προέλευσης του SARS-CoV-2, είτε πρόκειται για φυσική διαρροή είτε για εργαστηριακό / ερευνητικό συμβάν.

Ανησυχούμε επίσης ότι το έργο της κοινής ομάδας έχει αναφερθεί ανακριβώς από τα μέσα ενημέρωσης ως
ανεξάρτητη έρευνα της οποίας τα συμπεράσματα αντικατοπτρίζουν τα συμπεράσματα της ΠΟΥ.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2021 η κοινή συνέντευξη τύπου της Γουχάν ήταν ένα καλό παράδειγμα αυτής της παρανόησης. Παρόλο που το
τα ευρήματα ήταν αυτά της κοινής ομάδας, αναφέρθηκαν ευρέως ότι εκπροσωπούν την ίδια την ΠΟΥ.

Ως ισχυροί υποστηρικτές του ΠΟΥ και της αποστολής του, πιστεύουμε ότι πρέπει να καταστεί σαφές ότι τα συμπεράσματα της μεικτής επιτροπής, αν και ενδεχομένως χρήσιμα σε περιορισμένο βαθμό, δεν αντιπροσωπεύουν ούτε την επίσημη θέση της ΠΟΥ ούτε το αποτέλεσμα απεριόριστης, ανεξάρτητης έρευνας.

Για αυτόν τον λόγο, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο τα περιγράμματα μιας πλήρους και απεριόριστης έρευνας να καθοριστούν για να υπάρξει ένα πρότυπο βάσει του οποίου να μπορούν να αξιολογηθούν οι τρέχουσες και μελλοντικές προσπάθειες.

2. Περιορισμοί της παγκόσμιας μελέτης που πραγματοποίησε η ΠΟΥ

Τα ακόλουθα βασικά προβλήματα υπονομεύουν την υπάρχουσα κοινή μελέτη του WHO:

Οι Όροι Αναφοράς, οι οποίοι διέπουν τους ακριβείς στόχους, καθήκοντα και ευθύνες της κοινής έρευνας διαπραγματεύτηκαν χωρίς επαρκή διαφάνεια (Ιούλιος 2020) και στη συνέχεια δημοσιοποιήθηκαν μετά από σημαντική καθυστέρηση (Νοέμβριος 2020).
• Αυτοί οι Όροι Αναφοράς ήταν σημαντικά περιορισμένοι, για παράδειγμα ορίζοντας ότι οι περισσότεροι της επιτόπιας εργασίας έπρεπε να διεξαχθούν από την κινεζική πλευρά με τα αποτελέσματα απλά να έχουν κοινοποιηθεί στα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας για αναθεώρηση και συζήτηση, σε μορφή που επέλεξε η κινεζική πλευρά.
• Οι ενδιάμεσες και τελικές εκθέσεις της κοινής μελέτης βασίζονται σε συναίνεση μεταξύ των 17 Κινεζικών μελών και 17 διεθνών μελών της κοινής ομάδας. Είναι πιθανό, επομένως, ότι οι αναφορές που προκύπτουν από αυτήν τη διαδικασία να αποτελέσουν τελικά έναν απαραίτητο συμβιβασμό που βασίζεται εν μέρει σε πολιτικούς και άλλους περιορισμούς.
• Η διαδικασία επιλογής διεθνών εμπειρογνωμόνων στην ομάδα δεν ήταν κατάλληλη για έλεγχο των συγκρούσεων συμφερόντων.
• Οι δεξιότητες που αντιπροσωπεύονται στην ομάδα επικεντρώνονται αποκλειστικά στη δημόσια υγεία και τη ζωονόσο
εις βάρος εγκληματολογικών δεξιοτήτων κατάλληλων για τη διερεύνηση εργαστηριακών ή σχετικών με την έρευνα
ατυχημάτων
.
• Η ομάδα δεν είχε την εντολή ή την πρόσβαση σε λεπτομερή εργαστηριακά αρχεία, δεδομένα και προσωπικό
σε βαθμό που θα τους επέτρεπε να αξιολογήσουν με βεβαιότητα τις διάφορες υποθέσεις.
• Η ομάδα λειτούργησε στο πλαίσιο μιας ευρείας διάταξης του Κινεζικού Κρατικού Συμβουλίου, που απέτρεψε οποιαδήποτε αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την πανδημία και
συντόνισε την προσεκτική δημοσιοποίηση οποιωνδήποτε τέτοιου είδους πληροφοριών με την κινεζική κυβέρνηση.
Αυτή η παραγγελία τέθηκε σε ισχύ μια εβδομάδα μετά την αποχώρηση της κοινής επιτροπής της αποστολής του ΠΟΥ τον Φεβρουαρίου 2020 από την Κίνα.
• Τα διεθνή μέλη της κοινής ομάδας, με δική τους αποδοχή, συχνά βασίστηκαν σε προφορικές διαβεβαιώσεις που τους δόθηκαν από τους Κινέζους ομολόγους τους και όχι σε ανεξάρτητη διερεύνηση, ιδίως όσον αφορά την πιθανότητα εργαστηριακού ή σχετικού με έρευνα ατυχήματος .
• Τουλάχιστον ένα μέλος της διεθνούς ομάδας είχε εκφράσει μια ισχυρή πεποίθηση προς την καθαρή υπόθεση ζωονόσου πριν συμμετάσχει στην έρευνα - όταν δεν υπήρχαν δεδομένα σχετικά με
το ότι ο ιός SARS-CoV-2 ήταν διαθέσιμος - και ήταν απορριπτικός για την προέλευση που σχετίζεται με το εργαστήριο.
Αυτές οι δημόσιες δηλώσεις δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την επιστημονική αντικειμενικότητά του.

3. Πώς θα μοιάζει μια πλήρης έρευνα

Επειδή η έρευνα της κοινής ομάδας υπολείπεται της σημασίας, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο για τη διεθνή κοινότητα να περιγράψει πώς θα μπορούσε να οργανωθεί μια πλήρης και απεριόριστη έρευνα.
Μια τέτοια έρευνα θα πρέπει:
  • Πραγματοποιείται από μια πραγματικά ανεξάρτητη ομάδα χωρίς ανεπίλυτες συγκρούσεις συμφερόντων και όχι με πλήρη ή μερικό έλεγχο από οποιαδήποτε συγκεκριμένη ατζέντα ή χώρα.
  • Να είναι διεπιστημονική, συμπεριλαμβάνοντας επιδημιολόγους, ιολόγους, ειδικούς σε θέματα άγριας ζωής, ειδικούς δημόσιας υγείας, ιατροδικαστές, ειδικούς βιοασφάλειας και βιοασφάλειας κ.λπ.
  • Να συμπεριλαμβάνει πολλά άτομα με δεξιότητες κινεζικής γλώσσας και με κατανόηση της Κινέζικης κουλτούρας, που μπορεί να βοηθήσει στην ερμηνεία συμπεριφορών κατά τη διάρκεια των πρωτότυπων γεγονότων και επίσης βοήθεια για την αποκωδικοποίηση της δυναμικής κατά την ίδια την έρευνα.
  • Να ξεκινά τη μελέτη της λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιθανά σενάρια για κάθε διαδρομή. Αυτά πρέπει να περιλαμβάνουν:                                                                                                       o Ένα καθαρό συμβάν ζωονόσου με / χωρίς ενδιάμεσο ξενιστή.   o Λοίμωξη σε ένα σημείο δειγματοληψίας ενός εργαζομένου εργαστηρίου ή κάποιου συνοδευτικού μη εργαστηριακού προσωπικού                                                                    o Μόλυνση κατά τη μεταφορά συλλεγέντων ζώων ή / και δειγμάτων ·                                                                              o Lab Acquired Infection (LAI) σε ένα από τα εργαστήρια στο Wuhan.                                                                            o Διαφυγή εργαστηρίου χωρίς LAI, για παράδειγμα μέσω χειρισμού αποβλήτων ή ζώων που διέφυγαν ή απορρίφθηκαν ακατάλληλα.
• Ακολουθήστε μια κοινή ιατροδικαστική προσέγγιση, με βάση:

o Παραδοσιακή αυστηρή έρευνα επί τόπου ·
o Ο αναλυτής βασίζεται στο γραφείο για να κατανοήσει τα στοιχεία που συλλέγονται.
o Νοημοσύνη ανοιχτού κώδικα για τη συλλογή πρόσθετων πληροφοριών.
o Επισκόπηση προηγούμενων γεγονότων ζωονόσων και εργαστηριακών ατυχημάτων, από τα οποία μπορούν να αποκτηθούν
τεχνικές και θεσμικές γνώσεις .

• Έχετε πλήρη ή σημαντική πρόσβαση σε όλους τους ιστότοπους, αρχεία, δείγματα και προσωπικό ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων:

o Βασικές αγορές Γουχάν ·
o Όλα τα εργαστήρια και τα ιδρύματα, κινέζικα ή διεθνή, που είναι γνωστό ότι έχουν εργαστεί σε κορονοϊούς ή κοινόχρηστες εγκαταστάσεις ή εξοπλισμό σε ομάδες οι οποίες εργάστηκαν
σε κορονοϊούς 
o Στοιχεία νοσοκομείων από το φθινόπωρο του 2019 πρώιμων ή ύποπτων ασθενών, συμπεριλαμβανομένων συνεντεύξεων
με ασθενείς ή επαφές.
o Σημαντικές τοποθεσίες δειγματοληψίας παθογόνων, όπως το ορυχείο Mojiang.
o Τρέχον και παρελθόν προσωπικό, όπως εργαζόμενοι στα εργαστήρια το 2019 και άτομα παρόντα σε συγκεκριμένους ιστότοπους δειγματοληψίας.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε όλα τα σχετικά αρχεία των εργαστηρίων και των ιδρυμάτων που εμπλέκονται στην έρευνα για κορονοϊό, συμπεριλαμβανομένων:

o Περιβαλλοντικές εκθέσεις ·
o εκθέσεις επιθεώρησης ·
o Αρχεία συντήρησης.
o Μητρώα πειραμάτων εργαστηρίου.
o Αναγνώσεις ακατέργαστων ακολουθιών
o Αρχεία αποστολών δειγμάτων  
o Αρχεία καταστροφής δειγμάτων  
o Αρχεία προσωπικού
o Αναφορές περιστατικών
o αρχεία αναπαραγωγής ζώων 
o Αρχεία δειγματοληψίας ταξιδιού, συμπεριλαμβανομένου του ταξιδιού δειγματοληψίας Mojiang 2013 
o Βασικές βάσεις δεδομένων παθογόνων, δειγμάτων και απομονώσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που λαμβάνονται εκτός σύνδεσης.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε αναλυτικά δεδομένα, κατά προτίμηση απευθείας από την πηγή και στην αρχική του μορφή, και όχι συνοψιζόμενα δεδομένα. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να ανωνυμοποιηθούν εάν είναι απαραίτητο. δεν πρέπει να υπάρχει νομικός λόγος περιορισμού στην πρόσβασή τους.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε δείγματα της αγοράς, περιβαλλοντικά δείγματα, δείγματα νοσοκομείων και σε οποιοδήποτε άλλα
πιθανά δείγματα, όπως λύματα και τράπεζες αίματος με πλήρη άδεια εκτέλεσης ανεξάρτητης αλληλουχίας ή άλλες δοκιμές.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση στα αρχεία κινεζικών CDC και στο σχετικό πρωτοβάθμιο νοσοκομείο ή / και κλινικά αρχεία.

• Έχετε πλήρη πρόσβαση σε άλλες βάσεις δεδομένων κινεζικών περιπτώσεων που περιγράφουν κρούσματα πνευμονίας.

• Να είναι σε θέση να πραγματοποιεί εμπιστευτικές συνεντεύξεις, συμπεριλαμβανομένων των πρώιμων περιπτώσεων και των συγγενών τους και το πρώην  και το νυν προσωπικό που σχετίζεται με ιστότοπους ή  ιδρύματα ενδιαφέροντος όπως αγορές, νοσοκομεία, τοποθεσίες δειγματοληψιών και εργαστήρια.

• Ανάπτυξη ενός ασφαλούς καναλιού αναφοράς για τα άτομα που συνεισφέρουν εμπιστευτικά πληροφορίες,  οπουδήποτε και αν βρίσκονται, χωρίς φόβο τιμωρίας ή τιμωρίας.

4. Συμπέρασμα και επόμενα βήματα

Αναγνωρίζουμε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ως διεθνής οργανισμός που πρέπει να βασίζεται στη συνεργασία των μελών του όπως δηλώνει,  είναι περιορισμένος σε αυτό που μπορεί να επιτύχει με αυτόν τον τύπο έρευνας.

Δεν είναι πρόθεσή μας να υπονομεύσουμε τον ΠΟΥ, ο οποίος λειτουργεί υπό δύσκολες συνθήκες σε μια εποχή τεράστιας παγκόσμιας ανάγκης.

Αν και η κοινή έρευνα ομάδας ήταν μια σημαντική ευκαιρία για τη διεθνή κοινότητα να αποκτήσει κάποιες, περιορισμένες και εξαιρετικά επιμελημένες πληροφορίες, δυστυχώς έχει αποδειχθεί αδιαφανής και περιοριστική, διακυβεύοντας σε μεγάλο βαθμό την επιστημονική εγκυρότητα της έρευνας.

Με περισσότερους από δύο εκατομμύρια θανάτους, περισσότερους από εκατό εκατομμύρια μολυσμένους από το COVID-19 παγκοσμίως, και μια τεράστια παγκόσμια διαταραχή που επηρεάζει μερικούς από τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς του κόσμου, εμείς δεν μπορεί να αποδεχθούμε μια έρευνα για την προέλευση της πανδημίας που είναι κάτι λιγότερο από απολύτως διεξοδική και αξιόπιστη. Εάν δεν εξετάσουμε πλήρως και θαρραλέα την προέλευση αυτής της πανδημίας, κινδυνεύουμε να είμαστε απροετοίμαστοι για μια πιθανώς χειρότερη πανδημία στο μέλλον.

Επειδή πιστεύουμε ότι η κοινή διαδικασία και οι προσπάθειες μέχρι σήμερα δεν αποτελούν διεξοδική, αξιόπιστη και διαφανής έρευνα, καλούμε τη διεθνή κοινότητα να δημιουργήσει την
δομή και την διαδικασία που θα το κάνει.

Υπογράφοντες:

Colin D Butler, Honorary Professor, National Centre for Epidemiology and Population Health, Australian National University, Canberra, Australia (ORCID 0000-0002-2942- 5294) 

Bruno Canard, DR CNRS, molecular virologist, Aix Marseille University, France, (ORCID 0000-0003-4924-1991) 

Henri Cap, PhD, zoologist, Museum of Natural History, Toulouse, France 

Y. A. Chan, Postdoctoral Fellow, Broad Institute of MIT & Harvard, Cambridge, USA (ORCID 0000-0002-0731-637X). 

Jean-Michel Claverie, Emeritus Professor of Medicine, virologist, Aix-Marseille University, France, ( ORCID 0000-0003-1424-0315) 

Fabien Colombo, PhD Candidate, Communication and sociology of science, MICA, Université Bordeaux Montaigne, France. 

Virginie Courtier, Evolutionary geneticist, Institut Jacques Monod, CNRS, France (ORCID 0000-0002-9297-9230). 

Francisco A. de Ribera, Industrial Engineer, MBA, MSc(Res), Data scientist, Madrid, Spain (ORCID 0000-0003-4419-636X) 

Etienne Decroly, DR CNRS, molecular virologist, Aix Marseille University, France, (ORCID 0000-0002-6046-024X) 

Rodolphe de Maistre, MSc engineering, MBA, ex auditor IHEDN, France (ORCID 0000- 0002-3433-2420) • Gilles Demaneuf, Engineering (ECP), Data Scientist at BNZ, Auckland, NZ, (ORCID: 0000-0001-7277-9533) (Co-Organizer) 

Richard H. Ebright, Professor of Chemistry and Chemical Biology, Rutgers University, USA 

André Goffinet, MD, PhD, Emeritus Professor, University of Louvain Med Sch, Belgium 

François Graner, biophysicist, Research Director, CNRS and Université de Paris, France, (ORCID 0000-0002-4766-3579) 

José Halloy, Professor of Physics, Biophysics and Sustainability, Université de Paris, France, (ORCID 0000-0003-1555-2484) 

Milton Leitenberg, Senior Research Associate, School of Public Affairs, University of Maryland, USA 

Filippa Lentzos, Senior Lecturer in Science & International Security, King’s College London, United Kingdom (ORCID 0000-0001-6427-4025) 

Rosemary McFarlane, PhD BVSc, Assistant Professor of Public Health, University of Canberra, Australia (ORCID 0000-0001-8859-3776) 

Jamie Metzl, Senior Fellow, Atlantic Council, USA (Co-Organizer) 

Dominique Morello, Biologist, DR CNRS and Museum of Natural History, Toulouse, France 

Nikolai Petrovsky, Professor of Medicine, College of Medicine and Public Health, Flinders University, Australia 

Steven Quay, MD, PhD, Formerly Asst. Professor, Department of Pathology, Stanford University School of Medicine, USA (ORCID 0000-0002-0363-7651) 

Monali C. Rahalkar, Scientist ‘D’, Agharkar Research Institute, Pune, India 

Rossana Segreto, PhD, Department of Microbiology, University of Innsbruck, Austria (ORCID 0000-0002-2566-7042) 

Günter Theißen, Dr. rer. nat., Professor of Genetics, Matthias Schleiden Institute, Friedrich Schiller University Jena, Germany, (ORCID 0000-0003-4854-8692) 

Jacques van Helden, Professor of bioinformatics, Aix-Marseille University, France, (ORCID 0000-0002-8799-8584)





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Manlio Dinucci, Μanifesto, Comite Valmy, 10-3-21

H επενδυτική συμφωνία ΕΕ-Κίνας, η οποία συνήφθη στις 30 Δεκεμβρίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπορεί να μην επικυρωθεί από τους βουλευτές της Ευρωβουλής βάσει κατηγοριών ότι το Πεκίνο παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή είναι η βιτρίνα πίσω από την οποία βρίσκεται το πραγματικό κίνητρο: η αυξανόμενη πίεση που ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη για τη δημιουργία συνασπισμού κατά της Κίνας.

Η στρατηγική της Ουάσιγκτον - από τον Ομπάμα μέχρι τον Τραμπ και τώρα τον Μπάιντεν - είναι αυτή του «περιορισμού» της Κίνας, η ανάπτυξη της οποίας θέτει υπό αμφισβήτηση την παγκόσμια οικονομική τάξη που κυριαρχείται μέχρι στιγμής από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις μεγαλύτερες δυτικές δυνάμεις.

Είναι οι πολυεθνικές και άλλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν μεταφέρει μεγάλο μέρος της παραγωγής τους στην Κίνα για δεκαετίες, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Ωστόσο, η Κίνα δεν παρέμεινε απλώς το «εργοστάσιο του κόσμου», στο οποίο παράγουμε επειδή το κόστος εργασίας είναι μικρότερο. Έχει πραγματοποιήσει τη δική της παραγωγική και τεχνολογική ανάπτυξη και, σε αυτή τη βάση, έργα όπως ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού. Σε προχωρημένη φάση εφαρμογής, αποτελείται από ένα οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο μεταξύ Κίνας και Ευρώπης μέσω της Κεντρικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας, σε συνδυασμό με μια θαλάσσια διαδρομή κατά μήκος του Ινδικού Ωκεανού, της Ερυθράς Θάλασσας και της Μεσογείου.

Προγραμματίζονται επενδύσεις άνω του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων για οδικές, σιδηροδρομικές και λιμενικές υποδομές σε περισσότερες από 60 χώρες. Σε αυτό το πλαίσιο, η Κίνα έχει καταστεί ο κύριος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας. Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν ενισχυθεί, ιδίως μετά τις κυρώσεις που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ε.Ε. στη Ρωσία, με συναλλαγές που υπερβαίνουν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, και αναπτύσσονται.

Οι συναλλαγές μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας παραμένουν έξι φορές μεγαλύτερες. Ωστόσο, δεδομένου ότι πολλά προϊόντα στην αγορά των ΗΠΑ κατασκευάζονται στην Κίνα από πολυεθνικές των ΗΠΑ ή παράγονται από κινεζικές εταιρείες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν έλλειμμα στο διμερές εμπόριο άνω των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Επιπλέον, έχει σημειωθεί κατάρρευση των κινεζικών επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες για παραγωγικούς σκοπούς, κατά 90% σε τρία χρόνια (από 46,5 σε 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια), ενώ οι επενδύσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κίνα παρέμειναν σε περίπου 13 δισεκατομμύρια.

Ταυτόχρονα, το ποσοστό του χρέους των ΗΠΑ στην Κίνα -άνω των 27.000 δισεκατομμυρίων δολαρίων- μειώθηκε από 14% το 2011 σε 5% το 2020. Ακόμη πιο σοβαρό για την Ουάσιγκτον είναι το γεγονός ότι το ποσοστό του δολαρίου στα νομισματικά αποθέματα της Κίνας μειώθηκε σε τέσσερα χρόνια από 79% σε 59% και ότι η Κίνα αναζητά εναλλακτικά νομίσματα αντί του δολαρίου για χρήση στο διεθνές εμπόριο.

Ανίκανη να σταματήσει αυτή τη διαδικασία, που μπορεί να τερματίσει την οικονομική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ουάσιγκτον ρίχνει στην πλάστιγγα το σπαθί της.. Ο οικονομικός «περιορισμός» γίνεται στρατιωτικός «περιορισμός». Ο Ναύαρχος Phil Davidson, ο οποίος είναι επικεφαλής της Αμερικανικής Διοίκησης Ινδό- Ειρηνικού (η περιοχή ευθύνης της οποίας καλύπτει την Κίνα και 35 άλλες χώρες), ζήτησε από το Κογκρέσο περισσότερα από 27 δισεκατομμύρια δολάρια σε πέντε χρόνια για να κατασκευάσει μια κουρτίνα γύρω από την Κίνα με βάσεις πυραύλων και στρατιωτικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός αστερισμού ραντάρ σε διαστημικές πλατφόρμες. «Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Κίνα από θέση ισχύος», δήλωσε ο Αντώνιος Μπλίνκεν, υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μπάιντεν, στη Γερουσία.

Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στις 19 Φεβρουαρίου, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ δήλωσε: «Η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική πρέπει να υπερασπιστούν τη διεθνή τάξη, την οποία η Κίνα και η Ρωσία αψηφούν, προσπαθώντας να ξαναγράψουν τους κανόνες της προς όφελος των δικών τους συμφερόντων». Αφού κατηγόρησε τη Ρωσία για «αποσταθεροποιητική συμπεριφορά», είπε ότι «η άνοδος της Κίνας είναι ένα καθοριστικό ζήτημα για τη διατλαντική κοινότητα». Στη συνέχεια ανακοίνωσε προσεχή «αναθεώρηση της στρατηγικής αντίληψης του ΝΑΤΟ» καθώς «έχουμε ανάγκη να ενισχυθούμε στρατιωτικά» με «στενούς εταίρους όπως η Αυστραλία και η Ιαπωνία» Προσκλητήριο στα όπλα, λοιπόν, για τους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών, όχι μόνο κατά της Ρωσίας στην Ευρώπη αλλά και κατά της Κίνας στην Ασία. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία και η Κίνα ενισχύουν επίσης στρατιωτικά τη συμμαχία τους.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένα από τα μεγαλύτερα πειράματα ψηφιακού νομίσματος ξεκίνησε στην Κίνα -και δη στην επαρχία Σεντσέν- την προηγούμενη εβδομάδα. Η τοπική κυβέρνηση, συγκεκριμένα, διεξήγαγε λοταρία με έπαθλο… ψηφιακά νομίσματα, αξίας 10 εκατομμυρίων γουάν. Το ενδιαφέρον των πολιτών ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό, καθώς συμμετείχαν συνολικά 2 εκατομμύρια άτομα, εκ των οποίων τα 50.000 ήταν… νικητές.

Όσοι κέρδισαν μπορούν να κάνουν download την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή και να δαπανήσουν τα ψηφιακά νομίσματα που κέρδισαν σε περισσότερα από 3.000 συνεργαζόμενα καταστήματα. Πρόκειται για επιχειρήσεις, όπως σούπερ-μάρκετ και φαρμακεία, οι οποίες δέχθηκαν να συμμετάσχουν στο καινοτόμο πρόγραμμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ψηφιακό γουάν δεν λειτουργεί όπως τα κρυπτονομίσματα, τύπου Bitcoin. Εκδίδεται και ελέγχεται από την κεντρική τράπεζα, δηλαδή τη Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας. Λειτουργεί δε, συμπληρωματικά και από κοινού με τα ψηφιακά πορτοφόλια (σ.σ. Alipay, WeChatPay), αλλά και με τις υπόλοιπες εμπορικές τράπεζες. Αντίθετα, το Bitcoin είναι τελείως αποκεντροποιημένο, καθώς δεν ανήκει σε κανέναν και δεν ελέγχεται από κάποια θεσμική ή μη οντότητα. Επίσης, δεν διανέμεται μέσω της κεντρικής τράπεζας.

Το ψηφιακό γουάν είχε εφαρμοστεί πιλοτικά και στο πρόσφατο παρελθόν. Όμως, το πείραμα της Σεντσέν είναι το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής. Η εξέλιξη αυτή, βέβαια, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς ολοένα και περισσότερες κεντρικές τράπεζες εξετάζουν την ιδέα έκδοσης ενός ηλεκτρονικού νομίσματος.

Πολύ πρόσφατα δε, η Τράπεζα Διεθνών Κανονισμών, μαζί με ακόμη επτά κεντρικές τράπεζες, έδωσε στη δημοσιότητα το πλαίσιο, το οποίο θα διέπει τη λειτουργία των ψηφιακών νομισμάτων των κεντρικών τραπεζών, γνωστά και ως CBDCs (Central Banks’ Digital Coins).

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας Γερμανός πεζοναύτης στέκεται πάνω στην κορβέτα «Μαγδεμβούργο» κατά τη διάρκεια των φθινοπωρινών ναυτικών γυμνασίων «Βόρειες Ακτές», στις 11 Σεπτεμβρίου 2019.



Με κοινή τους δήλωση δεσμεύονται η Μόσχα και το Πεκίνο ότι «δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να αναθεωρήσει τα αποτελέσματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου»

του MK BHADRAKUMAR *, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2020

[Το κατωτέρω άρθρο εμπειρότατου Ινδού διπλωμάτη και δεινού γεωπολιτικού αναλυτή θα έπρεπε να μελετηθεί σε βάθος από τους υπευθύνους της εθνικής μας στρατηγικής (εάν υπήρχαν). Επειδή επισημαίνει μιαν πραγματικότητα αυξανόμενης απειλής για την ευρωπαϊκή ειρήνη και ειδικώτερα για το μέλλον της χώρας μας.

Ο αρθρογράφος αποκαλύπτει, μέσω δηλώσεων της Γερμανίδας υπουργού Αμύνης και προεδρεύουσας του κυβερνώντος Χριστιανό-Δημοκρατικού Κόμματος ότι η Γερμανία:

Αποβλέπει και στην στρατιωτική ηγεσία της Ευρώπης, σε διεθνείς στρατιωτικές αποστολές, σε σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της διεθνούς τάξεως, και στην αποφασιστική αντιμετώπιση και κολασμό της Ρωσίας. Αποτάσσεται και καταδικάζει την μεταπολεμική ψυχολογία ειρηνοφιλίας του γερμανικού λαού και την αντίστοιχη, έως πρόσφατα, φυσιογνωμία του γερμανικού στρατού και δηλώνει ότι οι «στρατιώτες σκοτώνουν».

Για την «Ευρωπαϊκή Ένωση», της οποία ηγείται σήμερα η επίσης Γερμανίδα και προκάτοχος του υπουργείου Αμύνης, τα γερμανικά σχέδια σημαίνουν την πραγματοποίηση των Καρλομάγνειων οραμάτων του Χίτλερ, με δολιότερα μέσα.

Για την Ελλάδα σημαίνουν κατά το ελάχιστο ότι η Γερμανία θα
υπερασπιστεί με νύχια και δόντια στις ευρωπαϊκές και διεθνείς συνάξεις την παραδοσιακά στρατηγική σύμμαχό της Τουρκία, παράγοντα στον οποίο ασφαλώς υπολογίζει στα μεγαλόπνοα αυτοκρατορικά της σχέδια. Με δεδομένη και την ιστορική της εχθρότητα κατά του Ελληνισμού (από της εποχής των σταυροφοριών),τα χαρακτηριστικά της την καθιστούν αποκρουστέα σε ρόλους διαιτητή μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, για όποιον εχέφρονα και ακέραιο ΕΛΛΗΝΑ πατριώτη.]

Μετάφραση/ Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ακόλουθο είναι το δεύτερο μέρος εκτεταμένου ρεπορτάζ για μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις του 21ου αιώνα: την ολοένα και πιο ολοκληρωμένη συμμαχία μεταξύ της Κίνας και της Ρωσίας και τις επιπτώσεις της για τις ευρασιατικές και περιφερειακές δυνάμεις σε ολόκληρο τον πλανήτη. Για να διαβάσετε το πρώτο μέρος , κάντε κλικ εδώ.

Η κοινή ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά την επίσκεψη του Κινέζου Κρατικού Συμβούλου και υπουργού Εξωτερικών Γουάνγκ Γι στη Μόσχα το Σεπτέμβριο αναφέρεται στην "ιστορική αλήθεια" για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό μπορεί να φαίνεται ένα εσωτερικό θέμα, αλλά είναι κάθε άλλο παρά εσωτερικό. Μια φαινομενικά αβλαβής δυτική εκστρατεία συνεχίζεται τα τελευταία χρόνια για να σμικρύνει και να υποτιμήσει τις ηρωικές θυσίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας. Η Μόσχα γρήγορα κατανόησε την ύπουλη επιδίωξη της.

Με απλά λόγια, ενώ η Σοβιετική Ένωση επωμίστηκε το βάρος της αντίστασης στους επιτιθέμενους ναζί, τα γεγονότα της ιστορίας παραποιούνται τώρα συστηματικά σε χώρες όπως η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής, συχνά με την έντεχνη ενθάρρυνση των ΗΠΑ. Η εκστρατεία τροφοδοτεί αντιρωσικά αισθήματα, αλλά -ακόμη πιο επικίνδυνα- ενθαρρύνει τον αλυτρωτισμό και τον μιλιταρισμό.

Με την κοινή ανακοίνωση Ρωσία και Κίνα δεσμεύονται ότι "δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να αναθεωρήσει τα αποτελέσματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα οποία καθορίζονται στο Χάρτη του ΟΗΕ και σε άλλα διεθνή έγγραφα".

Η κοινή ρώσο-κινεζική στάση αφορά στη σταδιακή εξέλιξη που σημειώνεται τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία και την Ιαπωνία να απομακρύνονται από τον ειρηνισμό προς τις μιλιταριστικές ιδεολογίες. Αυτό απαιτεί μιαν εξήγηση.

Η Ρωσία παρατηρεί με αυξανόμενη ανησυχία ότι η Γερμανία βρίσκεται σε μια νέα ιστορική μετάβαση με ανησυχητικές ομοιότητες με τη μετάλλαξη από τον Otto von Bismarck στο ευρωπαϊκό σκηνικό προ του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και στη συνέχεια από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στη ναζιστική Γερμανία, μετάλλαξη που οδήγησε σε δύο παγκόσμιους πολέμους και προκάλεσε φρικώδη καταστροφή στην ανθρωπότητα.

Χαρακτηριστική της αλλαγής που σαρώνει τη γερμανική ιδεολογία, είναι συνέντευξή στο εβδομαδιαίο περιοδικό Die Zeit, τον Ιούλιο, της Γερμανίδας υπουργού Αμύνης Ανεγκρέτ Κραμπ-Καρενμπάουερ (που επίσης ασκεί χρέη προέδρου του κυβερνώντος κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης) η οποία τόνισε ότι «είναι καιρός» να συζητηθεί «πώς η Γερμανία πρέπει να τοποθετηθεί στον αυριανό κόσμο ». Ανέφερε ότι η Γερμανία "αναμένεται να επιδείξει ηγεσία, όχι μόνο ως οικονομική δύναμη", αλλά επίσης σε ότι αφορά "την συλλογική άμυνα, τις διεθνείς αποστολές, μια στρατηγική άποψη του κόσμου, και τελικά το ερώτημα εάν θέλουμε να διαμορφώσουμε ενεργά την παγκόσμια τάξη". Με απλά λόγια, η γερμανική φωνή δεν είναι πλέον η φωνή του ειρηνισμού.

Η Κραμπ-Καρενμπάουερ δήλωσε ότι " η πρόθεση της σημερινής ρωσικής ηγεσίας" να υπερασπιστεί τα συμφέροντά τους πολύ επιθετικά" πρέπει να "βρεθεί απέναντι με μια σαφή θέση: Είμαστε καλά οχυρωμένοι και σε περίπτωση αμφιβολίας, έτοιμοι να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Βλέπουμε τι κάνει η Ρωσία και δεν θα αφήσουμε τη ρωσική ηγεσία να της περάσει... Αν κοιτάξετε ποιος βρίσκεται εντός εμβέλειας των ρωσικών πυραύλων στην Ευρώπη, τότε είναι μόνο τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και εμείς".

Υποσχέθηκε να «εργαστεί σε μια κοινή ανάλυση απειλών» με τους Ευρωπαίους συμμάχους για την ανάπτυξη «αμυντικών συστημάτων», τα οποία θα περιλαμβάνουν όλο και περισσότερο «μη επανδρωμένα αεροσκάφη, σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών που ελέγχονται από την Τεχνητή Νοημοσύνη ή υπερηχητικά όπλα». Αρκεί να πούμε ότι 75 χρόνια μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο γερμανικός ιμπεριαλισμός ξαναζωντανεύει – και, για άλλη μια φορά, στοχεύει τη Ρωσία.

Μια συνολική στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας επανέρχεται στη γερμανική ατζέντα. Οι ελίτ της Γερμανίας, όπως και στο παρελθόν, δεν θα σταματήσουν σε τίποτα για να προωθήσουν τα συμφέροντα του Βερολίνου τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Τρία χαρακτηριστικά πρέπει να σημειωθούν εδώ. Όπως και στη Γερμανία της Βαϊμάρης, τα δεξιά εξτρεμιστικά δίκτυα της Bundeswehr (ένοπλες δυνάμεις) της Γερμανίας και των υπηρεσιών ασφαλείας ξεκίνησαν για άλλη μια φορά τις επιχειρήσεις τους σε μεγάλο βαθμό ανεμπόδιστα από τη γερμανική άρχουσα ελίτ. Πρόκειται για μια μεθοδική στρατιωτικοποίηση

Όπως το έθεσε η Κραμπ-Καρενμπάουερ, είναι ικανοποιημένη «που καταφέραμε να κάνουμε τη Bundeswehr κάπως πιο ορατή στη μέση της κοινωνίας, με τα στρατεύματα να αναλαμβάνουν δημόσια δέσμευση ενώπιον της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής για τα γενέθλια της Bundeswehr και τις δωρεάν βόλτες με τρένο για όσους έχουν στολή».

Απαντώντας στην παρατήρηση της Die Zeit ότι «η συντροφικότητα, ο πόλεμος, ο θάνατος για τη χώρα κάποιου, η δολοφονία κάποιου» ήταν «πράγματα ανύπαρκτα στη δημόσια αυτοπροβολή της Bundeswehr», η Κραμπ-Καρενμπάουερ απάντησε αμέσως ότι ακριβώς αυτό έπρεπε να αλλάξει. "Είμαστε ένας στρατός. Είμαστε οπλισμένοι. Σε περίπτωση αμφιβολίας, οι στρατιώτες πρέπει επίσης να σκοτώνουν", δήλωσε. Σε αντίθεση με το παρελθόν, "σήμερα, επικίνδυνες ξένες αποστολές είναι κοινές. Αυτοί που προσχωρούν στη Bundeswehr το γνωρίζουν αυτό. Αυτό είναι επίσης μέρος αυτού που αντιλαμβάνομαι από μια καλά οχυρωμένη δημοκρατία και μια ισχυρή Ευρώπη.»

Οι εντάσεις Γερμανίας-ΗΠΑ και η πρόσφατα ανακοινωθείσα αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από τη Γερμανία λειτουργούν στην πραγματικότητα ως δικαιολογία για να επιταχύνουν τα σχέδια επανεξοπλισμού του Βερολίνου. Η Γερμανία αύξησε πρόσφατα μαζικά τις στρατιωτικές δαπάνες της και σχεδιάζει σχέδια εξοπλισμών αξίας πολυψήφιων δισεκατομμυρίων, αν και ο προϋπολογισμός εξακολουθεί να ανέρχεται σήμερα μόνο στο 1,38% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Στην πραγματικότητα, αυτό επιτρέπει στη Γερμανία να γίνει στρατιωτικά ανεξάρτητη από τις "ΗΠΑ.

Η Neue Zürcher Zeitung, μια υψηλής ποιότητας ελβετική εφημερίδα γνωστή για την αντικειμενικότητά της και τη λεπτομερή έκθεση των διεθνών υποθέσεων, έγραψε με μεγάλη προαίσθηση πρόσφατα " Εκ πρώτης όψεως, [ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ] ο Τραμπ μπορεί να έχει τιμωρήσει την Γερμανία. Αλλά στην πραγματικότητα, η απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων ανοίγει μιαν ευκαιρία: όλοι εκείνοι οι οπαδοί της realpolitik, οι οποίοι για χρόνια έχουν αντιταχθεί στην εν μέρει ειρηνιστική, εν μέρει αντιαμερικανική πλειοψηφική άποψη στη Γερμανία, είναι τώρα σε πλεονεκτική θέση για μιαν αλλαγή.

"Θέλει η Γερμανία να διατηρήσει το παρήγορο συναίσθημα ότι είναι ένα «έθνος της ειρήνης»; Μέχρι τώρα, αυτό σήμαινε ότι άλλοι έχουν εξασφαλίσει την ειρήνη. Ή θα βγει η χώρα κάτω από τη σκιά που καλύπτει το παρελθόν της, και θα εξασφαλίσει ειρήνη για τον εαυτό της και τους Ευρωπαίους εταίρους της;" Ο γερμανικός λαός εκδηλώνεται κατά του πολέμου και του μιλιταρισμού. Η φρίκη των παγκοσμίων πολέμων και τα εγκλήματα που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία κατά της ανθρωπότητας εξακολουθούν να υπάρχουν στην συλλογική μνήμη.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η επιστροφή του γερμανικού μιλιταρισμού προέρχεται αποκλειστικά από τις άρχουσες ελίτ, με ισχυρή υποστήριξη από τους βιομηχανικούς ομίλους που έχουν μια αιματηρή ιστορία ως κατασκευαστές όπλων και αναίσχυντα ρεκόρ στην πολεμική κερδοσκοπία. Με άλλα λόγια, αντιμέτωπες με μια βαθιά κρίση καπιταλισμού και αυξανόμενες διεθνείς εντάσεις, οι άρχουσες γερμανικές ελίτ επιστρέφουν στα μέσα του μιλιταρισμού και του πολέμου για να εξασφαλίσουν τον πλούτο και την εξουσία τους. 


*Ο M K Bhadrakumar είναι πρώην Ινδός διπλωμάτης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απόβαση στον «κόκκινο» πλανήτη εντός του Ιουλίου
Ο πλανήτης Γη ετοιμάζεται να εισβάλλει στον Αρη.


Τρεις χώρες - οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα - στέλνουν μη επανδρωμένα διαστημόπλοια στον κόκκινο πλανήτη η μια μετά την άλλη αυτήν την εβδομάδα, στην πιο σαρωτική προσπάθεια που έχει γίνει ποτέ αναζήτησης αρχαίας μικροσκοπικής ζωής και ταυτόχρονης εξερεύνησης του μέρους για τους μελλοντικούς αστροναύτες.


ASSOCIATED PRESS

Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, αποστέλλουν ένα εξακύλινδρο ρομποτικό όχημα στο μέγεθος ενός αυτοκινήτου, που ονομάζεται Perseverance, για να συλλέξουν δείγματα βράχων που θα επιστραφούν στη Γη για ανάλυση σε μια δεκαετία περίπου.

Κάθε διαστημικό σκάφος θα ταξιδέψει πάνω από 483 εκατομμύρια χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει στον Αρη τον επόμενο Φεβρουάριο. Χρειάζονται τουλάχιστον έξι έως επτά μήνες, για βγει ένα διαστημικό σκάφος ​​από την τροχιά της Γης και να συγχρονιστεί με την πιο απομακρυσμένη τροχιά του Αρη γύρω από τον ήλιο.

Οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν πώς ήταν ο Αρης πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όταν είχε ποτάμια, λίμνες και ωκεανούς που μπορεί να επέτρεπαν την ανάπτυξη απλών, μικροσκοπικών οργανισμών προτού ο πλανήτης μετατραπεί στον άγονο, χειμερινό έρημο κόσμο που είναι σήμερα.



Οι τρεις σχεδόν ταυτόχρονες εκτοξεύσεις δεν είναι σύμπτωση: Ο χρόνος καθορίζεται από το άνοιγμα ενός παραθύρου διάρκειας ενός μήνα, στο οποίο ο Αρης και η Γη βρίσκονται σε ιδανική ευθυγράμμιση στην ίδια πλευρά του ήλιου, που ελαχιστοποιεί το χρόνο ταξιδιού και τη χρήση καυσίμων. Ενα τέτοιο παράθυρο ανοίγει μόνο μία φορά κάθε 26 μήνες.

Ο Αρης έχει από καιρό εξάψει την ανθρώπινη φαντασία αλλά έχει αποδειχθεί ότι είναι το νεκροταφείο για πολλές αποστολές. Διαστημικά σκάφη έχουν εκραγεί, καεί ή συντριβεί, με το ποσοστό των ατυχημάτων ανά τις δεκαετίες να ξεπερνά το 50%. Η τελευταία προσπάθεια της Κίνας, σε συνεργασία με τη Ρωσία το 2011, κατέληξε σε αποτυχία.


ASSOCIATED PRESS

Μόνο οι ΗΠΑ έχουν καταφέρει με επιτυχία να στείλουν στον Αρη διαστημικό σκάφος - το έχουν κάνει οκτώ φορές - από το 1976. Δύο διαστημικά σκάφη της NASA επιχειρούν τώρα εκεί, το InSight και το Curiosity. Εξι άλλα διαστημόπλοια εξερευνούν τον πλανήτη από τροχιά: τρια αμερικανικά, δύο ευρωπαϊκά και ένα από την Ινδία.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Κίνα επιθυμούν τώρα να ενταχθούν σε αυτή την ελίτ λέσχη.
ASSOCIATED PRESS

Το διαστημικό σκάφος των ΗΑΕ, με την ονομασία Amal, το οποίο σημαίνει ελπίδα στα αραβικά, έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί από την Ιαπωνία την Τετάρτη, εκτελώντας την πρώτη διαπλανητική αποστολή του αραβικού κόσμου. Το διαστημικό σκάφος, κατασκευασμένο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μπόλντερ του Κολοράντο, θα φτάσει στον Αρη το έτος που τα ΗΑΕ θα γιορτάζουν την 50η επέτειο από την ίδρυσή τους.

Με έλεγχο από το Ντουμπάι, ο ουράνιος μετεωρολογικός σταθμός θα προσπαθήσει να μπει σε μια εξαιρετικά υψηλή τροχιά του Αρη, 22.000 - 44.000 χιλιόμετρα, για να μελετήσει την ανώτερη ατμόσφαιρα και να παρακολουθήσει την κλιματική αλλαγή.

Η Κίνα θα ακολουθήσει στη συνέχεια, με την πτήση ενός ρομποτικού οχήματος και γύρω στις 23 Ιουλίου. Κινέζοι αξιωματούχοι δεν αποκαλύπτουν πολλά. Η αποστολή ονομάζεται Tianwen ή Ερωτήσεις για τον Παράδεισο.

Η NASA, εν τω μεταξύ, σκοπεύει για εκτόξευση στις 30 Ιουλίου από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ.


ASSOCIATED PRESS

Το Perseverance φιλοδοξεί να προσγειωθεί σε ένα αρχαίο δέλτα ποταμού και μια λίμνη γνωστή ως κρατήρας Τζέζερο. Το πολύ μικρότερο όχημα της Κίνας θα στοχεύσει σε έναν ευκολότερο και πιο επίπεδο στόχο.

Για να φτάσουν στην επιφάνεια, και τα δύο διαστημόπλοια θα πρέπει να περάσουν μέσα από τον θολό κόκκινο ουρανό του Αρη σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί «επτά λεπτά τρόμου» - το πιο δύσκολο και επικίνδυνο μέρος της εισόδου ενός διαστημικού σκάφους στον πλανήτη.

Ο κρατήρας Τζέζερο είναι γεμάτος από ογκόλιθους, βράχους και αμμόλοφους, καθένας από τους οποίους θα μπορούσε να τερματίσει την αποστολή του Perseverance. Ωστόσο, αξίζει το ρίσκο, σύμφωνα με επιστήμονες που επέλεξαν τον συγκεκριμένο κρατήρα έναντι άλλων 60 πιθανών σημείων.


ASSOCIATED PRESS

Εκεί που υπήρχε νερό - και ο Τζέζερο ήταν προφανώς στο ίδιο επίπεδο με αυτό πριν 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια - μπορεί να υπήρχε ζωή, αν και ήταν πιθανώς μόνο απλή μικροβιακή ζωή, που υπήρχε ίσως σε μια λεπτή μεμβράνη στο κάτω μέρος του κρατήρα. Αλλά αυτά τα μικρόβια μπορεί να έχουν αφήσει ενδεικτικά σημάδια στα στρώματα των ιζημάτων.

Το Perseverance θα αναζητήσει πετρώματα που περιέχουν τέτοιες βιολογικές ενδείξεις, εάν υπάρχουν, καθώς και τυχόν υπόγειες δεξαμενές νερού ενώ θα απογειώσει και ένα μακρύ και λεπτό ελικοπτεράκι βάρους μόλις 1,8 κιλών -βτο πρώτο τέτοιο που θα πετάξει ποτέ σε άλλο πλανήτη.

Οι κάμερες του Perseverance θα τραβήξουν έγχρωμο βίντεο της κατάβασής του, παρέχοντας στην ανθρωπότητα τις πρώτες εικόνες ενώ τα μικρόφωνα θα καταγράφουν τους ήχους.

Το όχημα θα προσπαθήσει επίσης να παράγει οξυγόνο από το διοξείδιο του άνθρακα στη λεπτή ατμόσφαιρα του Αρη. Το εξαγώμενο οξυγόνο θα μπορούσε κάποια μέρα να χρησιμοποιηθεί από αστροναύτες στον Αρη για αναπνοή καθώς και για την κατασκευή προωθητικών πυραύλων.

Η NASA θέλει να επιστρέψει με αστροναύτες στο φεγγάρι έως το 2024 και να τους στείλει από εκεί στον Αρη εντός της δεκαετίας του 2030. Για το σκοπό αυτό, η διαστημική υπηρεσία στέλνει μαζί με το Perseverance δείγματα υλικού διαστημικής στολής, για να δει αν αντέχουν στο σκληρό περιβάλλον του Αρη.

Το κόστος της αποστολής του Perseverance, συμπεριλαμβανομένης της πτήσης και τουλάχιστον δύο ετών επιχείρησης στον Αρη, πλησιάζει τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Αντίστοιχα, το πρότζεκτ των ΗΑΕ κοστίζει 200 ​​εκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένης της εκτόξευσης, αλλά όχι των επιχειρήσεων. Η Κίνα δεν έχει αποκαλύψει το κόστος της αποστολής της.

Η Ευρώπη και η Ρωσία εγκατέλειψαν τα σχέδια τους να στείλουν έναν «αναζητητή ζωής» στον Αρη αυτό το καλοκαίρι, αφού έμειναν πίσω στις δοκιμές και έπειτα είχαν να αντιμετωπίσουν περισσότερα εμπόδια λόγω κορονοϊού.


πηγή: huffingtonpost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου