Articles by "Σερβία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σερβία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του Αλεξέι Τοπόροφ

Ο Αλεξάνταρ Βούσιτς, καθισμένος σε μια άβολη μικρή καρέκλα μπροστά από το προεδρικό γραφείο του Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου, και ένα βίντεο με τον Τραμπ να ανακοινώνει τη ρήτρα της συμφωνίας, υπονοώντας τη μετακίνηση της Σερβικής Πρεσβείας στο Ισραήλ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, και ο Σέρβος πρόεδρος να διαβάζει μανιωδώς το κείμενο, αρπάζοντας το κεφάλι του, όπως φαίνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Βούσιτς κατηγορήθηκε: παρέδωσε τα πάντα, τον ταπείνωσε ο Τραμπ, υπέγραψε σχεδόν συνθηκολόγηση.

"Στην Ουάσινγκτον, θα μπορούσα να καθίσω στο πάτωμα, επειδή ξέρω για τι αγωνίζομαι - για τη χώρα μου", δήλωσε ο Βούσιτς. "Δεν κοιμηθήκαμε τη νύχτα, δουλεύαμε κάθε λεπτομέρεια.... Δεν πήγαμε για μια μεγάλη νίκη, που επιτυγχάνεται σε πολέμους, πήγαμε για μια μικρή νίκη, η οποία διεξάγεται σε ειρηνικές συνθήκες .... Συναντήθηκα με τους αντιπροέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών τρεις φορές, αλλά μέχρι εκείνο το σημείο οι πόρτες του Λευκού Οίκου δεν ήταν ανοιχτές για τη Σερβία. Ο Λευκός Οίκος ήταν αποκλειστικά για Αλβανούς και άλλους αντιπάλους της Σερβίας. Τώρα το αλλάξαμε αυτό..."

Ποιος έχασε τελικά και ποιος επωφελήθηκε από τις συμφωνίες που υπογράφηκαν στην Ουάσιγκτον;

Φυσικά, η νικηφόρα πλευρά ήταν αυτή του Τραμπ, ο οποίος έγραψε στον κατάλογο των επιτευγμάτων της εκστρατείας του την «διευθέτηση» της σύγκρουσης του Κοσσυφοπεδίου, την προώθηση των συμφερόντων του Ισραήλ και την Σερβική ανοχή των ΛΟΑΤ από τους Σέρβους (το σημείο της αποποινικοποίησης των παιδεραστών). Αναδύεται ένας μύθος της πολυαναμενόμενης συμφιλίωσης των μερών της σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Σουηδός βουλευτής Μάγκνους Τζέικομπσον έχει ήδη υποβάλει αίτηση στην Επιτροπή Νόμπελ για την απονομή του Βραβείου Ειρήνης σε Αμερικανούς, Σέρβους και Ηγέτες του Κοσσυφοπεδίου.

Ο Τραμπ κερδίζει επιμελώς πόντους στο υπόλοιπο της 3ης Νοεμβρίου. Και η Σερβία; Και αυτή, όπως και στο παιχνίδι με τη συμμετοχή της μητέρας cheater, ήθελε να κρατήσει. Συγκεκριμένα, την παραμονή της υπογραφής του εγγράφου, παρουσιάστηκε στον Αλεξάνταρ Βούσιτς προσχέδιο συμφωνίας 16 σημείων, όπου η 10η παράγραφος ήταν η αναγνώριση της ανεξαρτησίας της "Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου". Ο Πρόεδρος της Σερβίας απέρριψε την επιλογή αυτή με αγανάκτηση. Ωστόσο, ο ειδικός εκπρόσωπος του Ντόναλντ Τραμπ στον «Διάλογο Βελιγραδίου και Πρίστινας» Ρίτσαρντ Γκρένελ υποσχέθηκε ότι οι «εκπλήξεις» δεν θα τελειώσουν εκεί.

Είναι γνωστό ότι αν και η συμφωνία που υπεγράφη στην Ουάσινγκτον χαρακτηρίζεται ως Σερβία-Κοσσυφοπέδιο, η Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο είχαν διαφορετικά κείμενα του εγγράφου. Και αφού ο Αλεξάνταρ Βούσιτς και ο Πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου Αβντούλλα Χότι υπέγραψαν τις εκδοχές τους για τη συνθήκη, υπεγράφησαν από τον Ντόναλντ Τραμπ. Τι υπέγραψε λοιπόν ο Σέρβος πρόεδρος, το οποίο επέτρεψε σε άλλους σχολιαστές να μιλήσουν για παράδοση;

"Αυτή είναι μια καλή συμφωνία για τη Σερβία", δήλωσε ο Βούσιτς. "Δεν πρόκειται για τριμερή συμφωνία. Η διαφορά είναι σημαντική. Πρόκειται για μια συμφωνία που έχει συνάψει η Σερβία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το τρίτο μέρος δεν αναγνωρίζεται ως θέμα διεθνούς δικαίου, το οποίο είναι σημαντικό για εμάς".

Ας ξεκινήσουμε με το αντίθετο, δηλαδή από τις θετικές πτυχές του εγγράφου. Η Σερβία πρέπει τώρα να αναλάβει τον έλεγχο ενός τόσο ισχυρού ενεργειακού πόρου όπως ο υδροηλεκτρικός σταθμός Gaziwode. Οι ΗΠΑ έχουν δεσμευθεί να επενδύσουν (δισεκατομμύρια δολάρια) στην κατασκευή αυτοκινητοδρόμου και σιδηροδρομικής γραμμής στο τμήμα Νις-Πρίστινα, το οποίο, σύμφωνα με τον Βούσιτς, θα συνδέσει την επαναστατική περιοχή με την κεντρική Σερβία και θα βοηθήσει τους Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου. Η Ουάσινγκτον, ως εκ τούτου, φυλάει τα μνημεία αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Σερβίας, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα καταστραφούν από Αλβανούς μαφιόζους και τοπικές αρχές, οι οποίοι έχουν ήδη αρχίσει να τοποθετούν τη διαδρομή μέσω της προστατευόμενης περιοχής του μοναστηριού Βισόκι Ντεσάνι. Η συμφωνία αναφέρει επίσης ότι τα εβραϊκά θύματα του ολοκαυτώματος του Κοσσυφοπεδίου, ή μάλλον στις οικογένειές τους, θα επιστραφούν τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία, αλλά αυτό δεν ισχύει για τους Σέρβους που υπέφεραν μαζί με Εβραίους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ αλβανοί συνεργάτες τους κακοποίησαν στο πλευρό των κατακτητών.

Το Κοσσυφοπέδιο, μετά από σχεδόν ένα χρόνο δολιοφθοράς, συμμετέχει στο πρόγραμμα "Βαλκανικό μίνι Σένγκεν", το οποίο μπορεί να ονομαστεί συμβατικά "Γιουγκοσλαβία υπό το Προτεκτοράτο των Ηνωμένων Πολιτειών": μαζί με τη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, η αυτονομιστική περιοχή είναι υποχρεωμένη να εξασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών, των αγαθών και των οικονομικών ροών κατά μήκος των συνόρων της, καθώς επίσης να αναγνωρίσει τα διπλώματα και τα πιστοποιητικά των γειτόνων, έχοντας λάβει από αυτούς σε αντάλλαγμα την αναγνώριση των εγγράφων της. Ο Βούσιτς ανέφερε ότι θα βοηθήσει επίσης στην επανένωση του διχασμένου Σερβικού λαού.

Τώρα σχετικά με τα "προβληματικά" σημεία, τα οποία, όπως έδειξαν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, δεν ήταν τόσο προβληματικά. Για παράδειγμα, η μετεγκατάσταση της Σερβικής Πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, η οποία θα σήμαινε αναγνώριση της πόλης ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τη Σερβία (μέχρι σήμερα, μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γουατεμάλα, η Παραγουάη και το Βανουάτου την αναγνωρίζουν ως τέτοια). Στην πραγματικότητα, η συμφωνία της Πρίστινα συνεπαγόταν αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από το Ισραήλ, στην οποία η Σερβική αντιπροσωπεία αντιτάχθηκε σθεναρά. Την επομένη της υπογραφής του εγγράφου, ο Τύπος ανέφερε, αναφέροντας πηγές της Σερβικής ηγεσίας, ότι το Βελιγράδι δεν θα μεταφέρει την πρεσβεία του στο Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ εάν το Ισραήλ αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο. Στη συνέχεια, ο Βούσιτς κατέστησε σαφές ότι δεν θα συμφωνούσε σε καμία περίπτωση με τη μετεγκατάσταση της πρεσβείας:

"Μέχρι το τέλος του μήνα θα ανοίξουμε εμπορικό γραφείο στην Ιερουσαλήμ, το οποίο έχουν η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία και πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, και θα αποτελέσει μεγάλο κίνητρο για Ισραηλινούς, Αμερικανούς και πολλούς άλλους Εβραίους επενδυτές να έρθουν στη χώρα μας", δήλωσε ο Βούσιτς. "Σχετικά με τη μετεγκατάσταση της πρεσβείας... Θα μιλήσουμε με τους Παλαιστινίους και τους Άραβες φίλους μας για το θέμα αυτό... Ας δούμε αν το Ισραήλ αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο, ας δούμε πώς η Παλαιστίνη και άλλες Αραβικές χώρες αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο".

Όσο για τα υπό όρους "κινεζικά" και "ρωσικά" σημεία της συμφωνίας που υπεγράφη στην Ουάσιγκτον, όλα παραμένουν τα ίδια.

Η αντι-κινεζική παράγραφος της συμφωνίας ονομάστηκε εκείνη σύμφωνα με την οποία προβλέπεται να απαγορεύεται η χρήση εξοπλισμού 5G από μη επαληθευμένους πωλητές. Σχολιάζοντας το θέμα, ο Βούσιτς απάντησε ότι δεν θα επηρέαζε τη σύμβαση της Telecom Srbia με την κινεζική εταιρεία Huawei, καθώς ο κινεζικός εξοπλισμός μόλις ελέγχθηκε. Το αντιρωσικό περιελάμβανε ρήτρα για τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας. "Χρειαζόμαστε διαφοροποίηση, είναι επιθυμητή και χρήσιμη για εμάς, καθώς τονώνει τον ανταγωνισμό και δίνει χαμηλότερες (αγοραστικές) τιμές, αλλά για εμάς δεν υπάρχει νόημα να αγοράσουμε ακριβότερο φυσικό αέριο αντί για κερδοφόρο ρωσικό αέριο", σχολίασε ο Αλεξάνταρ Βούσιτς.

Μεταξύ των αρνητικών συνεπειών της συμφωνίας μπορεί να ονομαστεί αύξηση του βαθμού ελέγχου της περιοχής από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ειδικότερα, τόσο το Βελιγράδι όσο και η Πρίστινα έχουν δεσμευθεί να χρησιμοποιήσουν αμερικανικά συστήματα καταπολέμησης της διακίνησης (ΙΧΘΕΊΣ - προσομοίωση και ανάλυση ατυχημάτων που σχετίζονται με τη ρύπανση), το Σύστημα Advance Passenger Information (APIS), το σύστημα αξιολόγησης ATS-G, το οποίο καθορίζει εάν ένα άτομο που εισέρχεται στη χώρα ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου (τρομοκράτης, εγκληματίας κ.λπ. ΣΣ).. Και ως απάντηση στην παύση των προσπαθειών του Κοσσυφοπεδίου να διεισδύσει σε διεθνείς οργανισμούς, η Σερβία δεσμεύθηκε να περιορίσει τη διαδικασία ανάκλησης της αναγνώρισης της ανεξαρτησίας της περιοχής στις χώρες του κόσμου.

Έτσι, η συμφωνία της Ουάσιγκτον δεν έφερε τίποτα δραματικό στη Σερβία. Έτσι, η συμφωνία της Ουάσιγκτον δεν έφερε τίποτα δραματικό στη Σερβία. Σε αντίθεση με τον ίδιο αυτονομιστή του Κοσσυφοπεδίου που απέτυχε να αναγνωριστεί από το Βελιγράδι, το οποίο αναγκάζει την Άβνταλα Χότι, ο οποίος είναι καταδικασμένος να συνεχίζει μόνιμα σε τοπικά και ξένα μέσα ενημέρωσης να ισχυρίζεται ότι η αναγνώριση θα είναι το τελικό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων. Και δεν ήταν μάταιο το ότι ο Βούσιτς ειρωνεύτηκε το Ισραήλ, καθώς δεν είχε ακόμα χρόνο να αντιδράσει στις προοπτικές προσέγγισης της Πρίστινα με το Τελ Αβίβ στον Αραβικό κόσμο, όπως ανέφερε η Τουρκία σε δήλωσή της: "Η ίδια η ιδέα ότι οι αξιωματούχοι του Κοσσυφοπεδίου θα κάνουν ένα τέτοιο βήμα, το οποίο παραβιάζει σαφώς το διεθνές δίκαιο, είναι απογοητευτική", ανέφερε η Άγκυρα σε σημείωμά της. "Καλούμε την Πρίστινα να αποφύγει οποιαδήποτε μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο το νομικό καθεστώς της Ιερουσαλήμ".

Οι Βρυξέλλες, ανίσχυρες να αντιταχθούν στην Ουάσινγκτον, απείλησαν το Βελιγράδι με κυρώσεις και μπλοκάροντας τις προοπτικές για Ευρωπαϊκή ενσωμάτωση εάν η Σερβία συμμετείχε σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία στην "Σλαβική Αδελφότητα". Σε απάντηση, το Βελιγράδι για έξι μήνες έλαβε αναστολή στις στρατιωτικές ασκήσεις με άλλες χώρες. Αυτό είναι επίσης έμμεσο θέμα, αλλά εξακολουθεί να είναι συνέπεια της συμφωνίας που υπεγράφη στην Ουάσιγκτον


https://www.fondsk.ru/news/2020/09/21/partija-vuchich-tramp-kto-kogo-pereigral-51879.html



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Zero Hedge. 30/6/2020
Authored by Jim Bovard via The Libertarian Institute,
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στον αγαπημένο του Μπιλ Κλίντον μαχητή της ελευθερίας μόλις απαγγέλθηκε κατηγορία για μαζικές δολοφονίες, βασανιστήρια, απαγωγές και άλλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Το 1999, η κυβέρνηση Κλίντον εξαπέλυσε μιαν εκστρατεία 78ήμερων βομβαρδισμών που σκότωσαν 1500 αμάχους στην Σερβία και στο Κόσσοβο, σε αυτό που τα αμερικανικά ΜΜΕ παρουσίαζαν υπερήφανα σαν μιαν σταυροφορία εναντίον της εθνικής καταπίεσης. Αυτός ο πόλεμος, όπως όλες οι προφάσεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ήταν μια απάτη.

Ο πρόεδρος του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι και άλλα εννέα άτομα, κατηγορείται από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για ενοχή σε «εγκλήματα πολέμου, που περιλαμβάνουν δολοφονίες, απαγωγή και εξαφάνιση προσώπων, διωγμούς και βασανιστήρια.» Ο Θάτσι και οι άλλοι εννέα έχουν κατηγορηθεί ως «εγκληματικά υπεύθυνοι για σχεδόν 100 δολοφονίες» και στον κατηγορητήριο διευκρινίζεται ότι ενέχονται για «εκατοντάδες γνωστά θύματα κοσοβάρικης, αλβανικής, σερβικής, ρομά και άλλων εθνοτήτων όπως και πολιτικών αντιπάλων.

Η άθλια σταδιοδρομία του Χασίμ Θάτσι εξεικονίζει πως η αντιτρομοκρατία χρησιμεύει σαν σημαία ευκαιρίας για τους σχεδιαστές πολιτικής της Ουάσιγκτον. Πριν να γίνει πρόεδρος του Κοσσόβου, ο Χασίμ Θάτσι ήταν ο επικεφαλής του Ου Τσε Κα (Στρατού Απελευθέρωσης του Κοσσόβου), που το 1998 το Στέητ Ντιπάρτμεντ είχε καταδικάσει ως τρομοκρατική οργάνωση.

Το Ου Τσε Κα επιδιδόταν σε χονδρικό εμπόριο ναρκωτικών και είχε στενές σχέσεις με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Αλλά ένα χρόνο αργότερα, το 1999, η κυβέρνηση Κλίντον προβίβασε το Ου Τσε Κα σε «μαχητές της ελευθερίας», παρά το εγκληματικό παρελθόν του και του χορήγησε άφθονη βοήθεια.

Αλλά ο εξοπλισμός του Ου Τσε Κα και ο βομβαρδισμός της Σερβίας βοήθησε τον Κλίντον να μεταστρέψει την προσοχή του κοινού από το προσωπικό του Σκάνδαλο Λεβίνσκυ και την διαδικασία της καθαίρεσής του και να τον προβάλει ως σταυροφόρο εναντίον της αδικίας. Σε αυτό βοηθήθηκε από πολλά αδιάντροπα μέλη του κογκρέσου, έτοιμα να εξαγιάσουν τις αμερικανικές σφαγές. Ο γερουσιαστής Τζο Λίμπερμαν κραύγασε ότι ΗΠΑ και Ου Τσε Κα «υπερασπίζονται τις ίδιες αξίες και αρχές. Πολεμώντας με το Ου Τσε Κα πολεμάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αμερικανικές αξίες.» Και αφού οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Κλίντον εξίσωναν τον Σέρβο πρόεδρο Μιλόσεβιτς με τον Χίτλερ, κάθε έντιμος άνθρωπος είχε χρέος να χειροκροτεί τους βομβαρδισμούς της Σερβίας.

Σέρβοι και Αλβανοί διέπραξαν ωμότητες στις σκληρές συγκρούσεις στο Κόσσοβο. Αλλά για να εξαγιάσει την εκστρατεία βομβαρδισμών, η κυβέρνηση Κλίντον ύψωσε το μαγικό ραβδί και έκανε να εξαφανιστούν οι αγριότητες του Ου Τσε Κα. Ο Βρετανός καθηγητής Φίλιπ Χάμοντ σημείωσε ότι ο βομβαρδισμός των 78 ημερών δεν ήταν μια καθαρά στρατιωτική επιχείρηση: Το ΝΑΤΟ κατέστρεψε επίσης στόχους «διπλής χρήσης», όπως εργοστάσια, γέφυρες, και ακόμη το κεντρικό κτίριο της τηλεόρασης στο Βελιγράδι (σημ. μετφ: και την κινεζική πρεσβεία), για να τρομοκρατήσει τον λαό σε συνθηκολόγηση.

Το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε με διασπειρόμενες βόμβες (cluster bombs) λαϊκές αγορές, νοσοκομεία και άλλα κέντρα συρροής αμάχων. Οι βόμβες αυτές είναι σχεδιασμένες να διασπώντα σε βομβίδια που εκτινάσσονται και διασπείρονται σε εχθρικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς. Το ΝΑΤΟ έριξε περισσότερες από 1300 τέτοιες βόμβες, που περιείχαν 208 ξεχωριστά βομβίδια, στην Σερβία και στο Κόσσοβο. Ειδικοί πυροτεχνουργοί υπολόγισαν ότι περισσότερα από 10.000 τέτοια βομβίδια που διασπάρθηκαν στην σερβική ύπαιθρο εξακολούθησαν να ακρωτηριάζουν παιδιά επί πολύ καιρό μετά το τέλος της επιχείρησης.

Στις τελευταίες ημέρες της εκστρατείας βομβαρδισμών η Ουάσιγκτον Ποστ έγραψε ότι «ορισμένοι συνεργάτες και φίλοι του προέδρου περιγράφουν το γεγονός με Τσωρτσίλιους τόνους, ως την ευγενέστερη ώρα της προεδρίας του Κλίντον.»

Λίγο μετά το τέλος της βομβαρδιστικής εκστρατείας του 1999, ο Μπιλ Κλίντον διακήρυξε αυτό που οι συνεργάτες του αποκάλεσαν το Δόγμα Κλίντον: «Εντός ή εκτός των συνόρων μιας χώρας, εάν η διεθνής κοινότητα έχει την ισχύ να επέμβει, οφείλουμε να σταματήσουμε την γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.» Στην πραγματικότητα το Δόγμα Κλίντον καθιέρωνε ότι Αμερικανοί πρόεδροι δικαιούνται να αρχίσουν να βομβαρδίζουν ξένες χώρες, επικαλούμενοι οποιοδήποτε θρασύτατο ψεύδος που τα αμερικανικά ΜΜΕ είναι έτοιμα να αναμασούν. Στην πραγματικότητα το δίδαγμα από τον βομβαρδισμό της Σερβίας είναι ότι αρκεί στους Αμερικανούς πολιτικούς να ξεστομίζουν δημόσια την λέξη «γενοκτονία» για να εξασφαλίζουν την άδεια να σκοτώνουν.

Όταν τελείωσαν οι βομβαρδισμοί, ο Κλίντον διαβεβαίωσε τον σερβικό λαό ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συμφώνησαν να είναι φύλακες της ειρήνης «υπό την έννοια ότι θα προστάτευαν τους Σέρβους όσο και του Αλβανούς και ότι θα αποχωρούσαν με την εδραίωση της ειρήνης.» Αλλά στους επόμενους μήνες και χρόνια οι αμερικανικές και Νατοϊκές δυνάμεις στάθηκαν αδρανείς θεατές καθώς το Ου Τσε Κα ξανάρχισε την εθνοκάθαρση, σφάζοντας

Σέρβους πολίτες, καίγοντας εκκλησίες και καταπιέζοντας όλους τους μη μουσουλμάνους. Περί τις 250 χιλιάδες Σέρβοι, Ρομά, Εβραίοι και άλλες εθνότητες εγκατέλειψαν το Κόσσοβο μετά την υπόσχεση του Κλίντον ότι θα τους προστάτευε. Μέχρι το 2003 σχεδόν το 70% των Σέρβων κατοίκων στο Κόσσοβο το 1999 είχαν εκτοπιστεί και ο πληθυσμός ήταν πλέον κατά 95% Αλβανοί.

Αλλά ο Χασίμ Θάτσι παρέμεινε χρήσιμος για τους Αμερικανούς πολιτικούς, παρά την ευρεία διεθνή καταδίκη του για καταπίεση και διαφθορά, μετά την κατάληψη της εξουσίας στο Κόσσοβο. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάϊντεν (τώρα υποψήφιος των Δημοκρατικών) είχε, το 2010,προσφωνήσει τον Θάτσι ως Τζωρτζ Ουάσιγκτον του Κοσσόβου. Λίγους μήνες αργότερα έκθεση δικαστικής έρευνας του Συμβουλίου της Ευρώπης, από εγκυρότατο Ελβετό Δικαστικό, κατήγγελλε τον Χασίμ Θάτσι και το επιτελείο του στο ΟυΤσε Κα για δολοφονίες αιχμαλώτων, και εξαγωγή και λαθρεμπόριο των σωματικών οργάνων τους. Η βρετανική Γκάρντιαν έγραφε ότι η έκθεση ανέφερε ότι το στενό επιτελείο του Χασίμ Θάτσι «μετέφερε Σέρβους μέσω των συνόρων στην Αλβανία, μετά τον πόλεμο, όπου ένας αριθμός από αυτούς δολοφονήθηκαν για την εξαγωγή των νεφρών τους, που πωλούνταν στην μαύρη αγορά.

Η έκθεση ανέφερε ότι «όταν οι χειρουργοί της μεταμόσχευσης ήσαν έτοιμοι για την επέμβαση, οι Σέρβοι κρατούμενοι οδηγούνταν, ένας –ένας, έξω από το «ασφαλές σπίτι», εκτελούνταν στα γρήγορα από ένοπλο του Ου Τσε Κα και το πτώμα τους μεταφερόταν αμέσως στην Κλινική των εγχειρήσεων.»*

Παρά την κατηγορία για λαθρεμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, ο Θάτσι ήταν προσκεκλημένος αστέρας στις ετήσιες διασκέψεις του Ιδρύματος Κλίντον, το 2011, 2012 και 2013, όπου πόζαρε σε φωτογραφίες με τον Μπιλ Κλίντον.


(Σημ. Μετφ : Αλλά και Ευρωπαίοι πολιτικοί, όπως και πρόσφατα οι Γάλλοι πρόεδροι Σαρκοζί και Μακρόν δεν του στέρησαν την απαθανάτιση των θερμών φιλικών αισθημάτων τους. Στην μεσαία φωτογραφία της κάτω σειράς εμφανίζονται δύο στενοί συνεργάτες της επίδικης εποχής, ο Θάτσι με τον εντολοδόχο της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης Επίτροπο του Κοσόβου, Γάλλος πρώην επικεφαλής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα Μπερνάρ Κουσνέρ, ο οποίος σε μεταγενέστερη επίσκεψη στο Κόσσοβο υπέστη επίθεση συγκεντρωμένου πλήθους που τον αποκαλούσε συνένοχο στο εμπόριο οργάνων.)

Ο Κλίντον παραμένει ο ήρωας του Κοσσόβου, με ανδριάντα του στην πρωτεύουσα Πρίστινα, με το δεξί χέρι του να κρατά έγγραφα με χαραγμένη την ημερομηνία 24 Μαρτίου 1999, την ημέρα έναρξης των Νατοϊκών βομβαρδισμών της Σερβίας.

Θα ήταν ορθότερη η ιστορική απεικόνιση εάν παρουσίαζε τον Κλίντον στημένο σε ένα σωρό πτωμάτων, γυναικών, παιδιών και γερόντων σκοτωμένων στην αμερικανική βομβαρδιστική επιχείρηση.

Ο πόλεμος του Κλίντον κατά της Σερβίας άνοιξε την πυξίδα της Πανδώρας με τα δεινά τα οποία μαστίζουν ακόμη τον κόσμο. Επειδή πολιτικοί και τα περισσότερα ΜΜΕ παρουσίασαν τον πόλεμο εναντίον της Σερβίας σαν έναν ηθικό θρίαμβο, ήταν ευκολότερο για την κυβέρνηση Μπους να δικαιολογήσει την επίθεση εναντίον του Ιράκ, για την κυβέρνηση του Ομπάμα να βομβαρδίσει την Λιβύη και για την κυβέρνηση Τραμπ να βομβαρδίσει κατ’ επανάληψη την Συρία. ΄Ολες αυτές οι επιθέσεις έσπειραν το χάος που συνεχίζει να καταδιώκει τους υποτιθέμενους
Κερδισμένους.

Ο βομβαρδισμός της Σερβίας από τον Μπιλ Κλίντον ήταν μια μεγάλη απάτη, όπως και η εξαπάτηση του αμερικανικού έθνους από τον Μπους για την επίθεση στο Ιράκ. Το γεγονός ότι ο Κλίντον και άλλοι Αμερικανοί αξιωματούχοι εξακολουθούν να εξυμνούν τον Χασίμ Θάτσι, παρά τις δικαστικές κατηγορίες για μαζικές δολοφονίες , βασανιστήρια και λαθρεμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, αποτελούν μιαν υπόμνηση της διαφθοράς μεγάλου μέρους της αμερικανικής πολιτικής ελίτ. Θα είναι οι Αμερικανοί και πάλι το ίδιο εύπιστοι την επόμενη φορά που οι πολιτικοί της Ουάσιγκτον και τα ΜΜΕ τους μηχανευτούν αχρείες προφάσεις για να ισοπεδώσουν κάποιαν δύσμοιρη ξένη χώρα;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η επιδημιολογική κατάσταση στη Σερβία συνεχίζει να επιδεινώνεται. Σύμφωνα με νεότερο ανακοινωθέν, το τελευταίο 24ωρο επιβεβαιώθηκαν 325 νέα κρούσματα κορωνοϊού και απεβίωσαν οχτώ ασθενείς. Ο θάνατοι από την εκδήλωση της πανδημίας έφτασαν τους 306, ενώ νόσησαν 15.829 άτομα. Άλλες τέσσερεις πόλεις τέθηκαν σήμερα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, και έτσι έφτασαν τις εννέα οι πόλεις στις οποίες επιβλήθηκαν μέτρα περιορισμού για την αποτροπή έξαρσης του κορωνοϊού.

Στο Βελιγράδι από χθες άρχισε να επιβάλλεται η απαγόρευση συγκεντρώσεων πέραν των 500 ατόμων σε ανοιχτούς χώρους και ο συγχρωτισμός άνω των 100 ατόμων στους κλειστούς. Επίσης, οι καφετερίες, τα κέντρα διασκέδασης και τα κλαμπ λειτουργούν πλέον μέχρι τις 11:00 το βράδυ, ενώ διενεργούνται έλεγχοι από υπηρεσίες του δήμου για τη χρήση μάσκας στους εσωτερικούς χώρους.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 80% των νέων κρουσμάτων προέρχεται από το Βελιγράδι. Το κλειστό στάδιο «Arena» άρχισε να μετατρέπεται, από τον στρατό, σε «Covid-19 νοσοκομείο» και θα χρησιμοποιηθεί για τη νοσηλεία ήπιων περιπτώσεων. Ο υπουργός Υγείας Ζλάντιμπορ Λόντσαρ δήλωσε ότι η προσωρινή αυτή νοσοκομειακή δομή θα είναι χωρητικότητας 500 κλινών και από τη Δευτέρα θα αρχίσει να δέχεται ασθενείς. Τόνισε ότι οι δυνατότητες των νοσοκομείων αναφοράς για το κορονοϊό εξαντλούνται και ανέφερε ότι η πληρότητα φτάνει μέχρι και το 90%. Ανακοίνωσε ότι η ορθοπεδική κλινική του Βελιγραδίου εντάσσεται στο σύστημα «Covid νοσοκομείων» – το πέμπτο στην πρωτεύουσα-, όπως επίσης και το γενικό νοσοκομείο στην πόλη Ποζάρεβατς, η οποία βρίσκεται 80 χιλιόμετρα νότια του Βελιγραδίου.

Στην πόλη Νόβι Πάζαρ, όπου επίσης υπάρχει έξαρση του κορωνοϊού, ο στρατός έστησε σκηνές έξω από το νοσοκομείο της πόλης, όπου θα γίνονται οι εξετάσεις ύποπτων κρουσμάτων κορονοϊού και εφόσον παραστεί ανάγκη θα χρησιμοποιηθούν και για τη νοσηλεία ασθενών. Η θρησκευτική ηγεσία της Ισλαμικής Κοινότητας στη Σερβία (IZS) αποφάσισε σήμερα να κλείσουν όλα τα τζαμιά στη χώρα για να αποτραπεί η μετάδοση του κορωνοϊού.

Στο Βελιγράδι προσγειώθηκε σήμερα το πρωί ένα αεροπλάνο από την Τουρκία το οποίο μετέφερε νοσοκομειακό εξοπλισμό, προστατευτικό υλικό και φάρμακα. Η βοήθεια αυτή, που στάλθηκε με εντολή του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προορίζεται για νοσοκομεία της επαρχίας Σάντζακ, όπου ο βοσνιακός-μουσουλμανικός πληθυσμός αποτελεί πλειοψηφία.


Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο ηγέτης του Κοσσυφοπεδίου Θάτσι απορρίπτει τον μεσολαβητή της ΕΕ για τις συνομιλίες της Σερβίας, καθώς η Πρίστινα θέλει αυξημένο ρόλο των ΗΠΑ στον διάλογο.

Ο Πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι δήλωσε την Τρίτη ότι δεν θα συμμετάσχει σε συνομιλίες σχετικά με την εξομάλυνση των σχέσεων με τη Σερβία, τις οποίες ηγείται ειδικός μεσολαβητής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τον Μάρτιο, ο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Josep Borrell διόρισε τον Σλοβάκο διπλωμάτη Μίροσλαβ Λάιτσακ ως ειδικό μεσολαβητή για την αποσχισμένη Σερβική επαρχία.

Η Σλοβακία είναι μία από τις πέντε χώρες μέλη της ΕΕ - μαζί με την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Ρουμανία και την Ισπανία - που αρνούνται να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. "Μπροστά μας θα έχουμε δύο διαπραγματευτές από χώρες που δεν αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου", δήλωσε ο Θάτσι στην Πρίστινα, αναφερόμενος στους Λάιτσακ και Μπόρελ, πρώην ισπανό υπουργό Εξωτερικών.

Ο Θάτσι είπε ότι θα συμμετάσχει σε οποιεσδήποτε συναντήσεις διοργανώνονται από τη Γερμανία και τη Γαλλία. Είπε ότι μόνο οι ΗΠΑ, που μεσολάβησαν την ειρηνευτική συμφωνία της Βοσνίας πριν από 25 χρόνια και οδήγησαν τις αεροπορικές επιθέσεις του ΝΑΤΟ το 1999 κατά της Σερβίας, θα μπορούσαν πραγματικά να συμβάλλουν θετικά σε ένα διάλογο μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς.


Σύμφωνα με ανακοίνωση των αλβανικών Αρχών, από σήμερα Σάββατο 21.03.2020, οι ώρες κατά τις οποίες θα επιτρέπεται η κυκλοφορία θα είναι από τις 05.00 π.μ. έως τις 13.00 μ.μ.

Αυτό θα είναι και το ωράριο λειτουργίας των Δημοσίων Υπηρεσιών, των Τραπεζών, των φαρμακείων και των λοιπών καταστημάτων.

Επιπλέον, από σήμερα Σάββατο 21.03.2020 στις 13.00 μ.μ., μέχρι και την Δευτέρα 23.03.2020 στις 05.00 π.μ., επιβάλλεται ολική απαγόρευση κυκλοφορίας, πλην των υπηρεσιών ζωτικής σημασίας.

Την παραπάνω ανακοίνωση δημοσίευσε στον λογαριασμό της στο Facebook η Ελληνική Πρεσβεία στα Τίρανα.

Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Σερβία: Πρώτος νεκρός από κορωνοϊό - Αυστηρότερα μέτρα αποφάσισε η κυβέρνηση


Η πρωθυπουργός της Σερβίας Άννα Μπρνάμπιτς ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου τον πρώτο θάνατο από τον κορονοϊό στη χώρα. Πρόκειται για άνδρα 59 ετών που νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο της πόλης Νόβισαντ και ο οποίος νόσησε πριν από δύο εβδομάδες όταν ήρθε σε επαφή με άτομο που επέστρεψε από το Μιλάνο. Η κ. Μπρνάμπιτς ανακοίνωσε και νέα αυστηρότερα μέτρα για να αποτραπεί η διασπορά της νόσου. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι καταργείται προσωρινά η αστική συγκοινωνία σε όλες τις πόλεις της Σερβίας και από την ερχόμενη Κυριακή κλείνουν όλες οι καφετέριες, τα εστιατόρια και τα εμπορικά κέντρα. Σήμερα το μεσημέρι απαγορεύτηκαν όλα τα δρομολόγια των υπεραστικών λεωφορείων. Επίσης από τις 8:00 το πρωί έκλεισαν όλες οι συνοριακές διαβάσεις.

Οι Σέρβοι που επιστρέφουν στη χώρα και προέρχονται από χώρες όπου υπάρχει έξαρση του ιού Covid-19 θα τίθενται σε καραντίνα, σε καταυλισμό φιλοξενίας, εφόσον κριθεί από την συνοριακή υγειονομική υπηρεσία ότι αποτελούν κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Ο καταυλισμός στήθηκε με σκηνές από τον στρατό κοντά στα σύνορα με την Κροατία. Από σήμερα το πρωί που άρχισε να ισχύει το μέτρο εξήντα Σέρβοι υπήκοοι που εισήλθαν στη χώρα οδηγήθηκαν σ αυτόν τον καταυλισμό όπου θα μείνουν για 14 ημέρες.

Ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζι Πινγκ απέστειλε επιστολή στον ομόλογό του της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς όπου τον διαβεβαιώνει ότι το Πεκίνο θα παράσχει κάθε βοήθεια στην Σερβία για να ξεπεράσει όσο τον δυνατόν λιγότερο επώδυνα την πανδημία. Στην επιστολή αναφέρεται ότι η Κίνα είναι έτοιμη να βοηθήσει με ιατρικό προσωπικό και νοσοκομειακό υλικό την Σερβία. Σήμερα αναχώρησε από το Βελιγράδι για το Πεκίνο αεροπλάνο που θα παραλάβει και θα μεταφέρει στη Σερβία γιατρούς όπως επίσης τεχνολογικό και προστατευτικό υλικό για τα νοσοκομεία.

Πηγές: himara.gr/ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Σύμφωνα με όσα υπογραμμίζονται στην τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η ισχυρή άνοδος του ΑΕΠ της Σερβίας οδήγησε στην ανάπτυξη των οικονομιών των Δυτικών Βαλκανίων το τρίτο τρίμηνο του 2019.

Η Σερβία, η μεγαλύτερη οικονομία στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων, κατέγραψε τη μεγαλύτερη επιτάχυνση στον ρυθμό ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ (σε 4,8% από 2,9% το προηγούμενο τρίμηνο του 2019), κυρίως λόγω της έντονης αύξησης των επενδύσεων. Εξίσου σημαντική για την θετική αυτή εξέλιξη ήταν και η ανοδική πορεία της ιδιωτικής και δημόσιας κατανάλωσης, επισημαίνεται στην ίδια έκθεση σχετικά με τις οικονομικές τάσεις στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διατήρησε τις προβλέψεις του ρυθμού ανάπτυξης της Σερβίας (του φθινοπώρου του 2019) για το 2020 και 2021, σε 3,8% και 3,7%, αντίστοιχα.


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του PETER KORZUN | Strategic Culture, 06.08.2018 |

[Προϊόν επίπονης και σχολαστικής μελέτης, το πιο κάτω άρθρο σοβαρού στρατηγικού αναλυτή είναι κυριολεκτικά αποκαλυπτικό των όσων αινιγματικών συντελούνται στον άμεσο γειτονικό μας περίγυρο και όσων πυρετωδώς ετοιμάζονται (ή και βυσσοδομούνται) -όλων καθόλου χαρμόσυνων για την χώρα μας. Ο αρθρογράφος παραπέμπει σε εκθέσεις, ανακοινώσεις και εισηγήσεις κρατικών και Ατλαντικών συμμαχικών φορέων και συμβουλευτικών οργανισμών που προανήγγειλαν την σημερινή επιχείρηση συμμόρφωσης της περιοχής σε μιαν αρχιτεκτονική συμπαγούς στρατοπέδου. Τα στοιχεία που επικαλείται ήσαν βέβαια προσιτά και διαθέσιμα στις υπηρεσίες υπουργείων των Εξωτερικών, προς μελέτην και χάραξιν γραμμής πορείας. Αυτά ασφαλώς ισχύουν για χώρες σοβαρές, με κυβερνήσεις, υπουργούς και υπηρεσίες υπό κυρίαρχη την φροντίδα προστασίας της χώρας, των συμφερόντων της και του λαού που υπηρετούν.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ΝΑΤΟ πιστεύει ότι τα Δυτικά Βαλκάνια είναι μια περιοχή στρατηγικής σπουδαιότητας. Η Διάσκεψη Κορυφής που πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Ιουλίου εξέφρασε ειδική υποστήριξη για τις ατλαντικές φιλοδοξίες των βαλκανικών χωρών. Η Μακεδονία προσκλήθηκε επίσημα να ενταχτεί στην συμμαχία.

Την παραμονή της διάσκεψης, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Rose Gottemoeller εξέφρασε την υποστήριξή του στην διαδικασία μεταρρύθμισης του Κοσσόβου, περιλαμβανόμενης της συγκρότησης των δικών του τακτικών ενόπλων δυνάμεων. Αυτή η ιδέα απολαμβάνει ισχυρής υποστήριξης στην Ουάσιγκτον, μολονότι με τη δημιουργία δικού του στρατού το Κόσσοβο θα διέπραττε βαριά παραβίαση των ισχυουσών διεθνών συμφωνιών. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την απόφαση 1244 δηλώνει απερίφραστα ότι εκτός της KFOR (Δύναμης για το Κόσσοβο, εντολοδόχου του ΟΗΕ) και του Σερβικού Στρατού, δεν επιτρέπεται η παρουσία καμιάς άλλης στρατιωτικής δύναμης χωρίς την εντολή του ΟΗΕ.

Και η Συμφωνία της Φλωρεντίας (άρθρο 4 των Συμφωνιών ειρήνης του 1996 στο Νταίητον) τονίζει ότι η σταθερότητα στην περιοχή θα πρέπει να διατηρείται με την βοήθεια της Οργάνωσης Ασφαλείας και Συνεργασίας στην Ευρώπη –Όχι του ΝΑΤΟ. Η συγκρότηση στρατού του Κοσσόβου θα σήμαινε πως μια στρατιωτική δύναμη εγκαθίσταται στην επικράτεια της Σερβίας, που είναι μια από τις συμβαλλόμενες χώρες στην Συμφωνία της Φλωρεντίας.

Το ΝΑΤΟ επέτρεψε ήδη στο Κόσσοβο να έχει την δική του επαγγελματική Δύναμη Ασφάλειας, η οποία πρόκειται να ενταχτεί στο πρόγραμμα Συνεταιρισμός για την Ειρήνη και στην συνέχεια να εξελιχτεί σε κανονικές ένοπλες δυνάμεις στα μέτρα του ΝΑΤΟ. Αυτή η ιδέα προτείνεται σε μια περίοδο όπου βαθμιαία  διαμορφώνεται ένα σχέδιο Μεγάλης Αλβανίας, η οποία θα περιλαμβάνει το Κόσσοβο, τμήματα της Μακεδονίας, όπως το Τέτοβο, η Κοιλάδα Πρέσεβο της Σερβίας και τμήματα του Μαυροβουνίου, όπως η Μαλεσίγια.

Στην επίθεση έχει επίσης περάσει και η Ε. Ε. Η Κροατία εντάχτηκε το 2013. Η Αλβανία, η Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, και η Σερβία είναι υποψήφια κράτη. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη και το Κόσσοβο έχουν υπογράψει συμφωνίες Σταθεροποίησης και Συνεργασίας με την Ε.Ε. Η Βοσνία- Ερζεγοβίνη υπέβαλε επίσημα αίτηση ένταξής το 2916.

Αναπτύσσονται επίσης προσπάθειες μείωσης της ενεργειακής «εξάρτησης» των Βαλκανίων από την Ρωσία, ως στοιχείο της πολιτικής έξωσης της Μόσχας από την περιοχή. Το πρόγραμμα του Δια-Αδριατικού Αγωγού (ΤΑΡ) είναι στο στάδιο της κατασκευής και μελλοντικά θα εκτείνεται από την Κασπία Θάλασσα στην Αλβανία και βορειότερα σε άλλες Δυτικό-Βαλκανικές χώρες -όπως και στην Ιταλία. Το επόμενο βήμα είναι η εγκατάσταση ενός πλωτού τερματικού σταθμού μεταφοράς αμερικανικού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου σε νήσο της Κροατίας, που θα καταστήσει τις χώρες της περιοχής πελάτες αμερικανικής ενέργειας, μεταφερόμενης διά θαλάσσης, πολύ ακριβότερης από το ρωσικό αέριο πού φέρνει ο αγωγός. Το πρόγραμμα του πλωτού σταθμού μεταφοράς αμερικανικού υγραερίου στην κροατική νήσο Κρκ προβλέπει τον εφοδιασμό της Σλοβενίας, Ουγγαρίας, Βοσνίας και Σερβίας.

Η Ανακοίνωση ΝΑΤΟ-Ε.Ε. για την εφαρμογή της Κοινής Διακήρυξης (Statement on the Implementation of the Joint Declaration) προβλέπει την στενή συνεργασία μεταξύ των δύο συγκροτημάτων, η οποία θα ενισχύσει την Δυτική επιρροή στην περιοχή. Σε αυτό η Ρωσία αντιτίθεται. Απορρίπτει την λογική (rejects the wisdom )* μιας προσέγγισης που βλέπει την περιοχή ως πεδίο μάχης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας (η οποία υποτίθεται πως συναγωνίζεται για επιρροή), αναγκάζοντας τα έθνη της περιοχής να διαλέξουν με ποιον θα πάνε .Η αλήθεια είναι πως δεν είναι υποχρεωμένα να διαλέξουν. Για παράδειγμα, η Σερβία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά οφέλη, αναπτύσσοντας συμπληρωματικές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και με την υπό ρωσική ηγεσία Ευρασιατική ΄Ενωση ( EAEU.) 

Η έκθεση του Ατλαντικού Συμβουλίου ( report ) , με τίτλο «Βαλκάνια Εμπρός: Μια Νέα Αμερικανική Στρατηγική για την Περιοχή», που εκδόθηκε στα τέλη του 2017, προκάλεσε μεγάλη προσοχή. Καλεί την Δύση να διπλασιάσει τις προσπάθειές της για την αντιμετώπιση της ρωσικής επιρροής στην περιοχή, με μέσα που περιλαμβάνουν την μόνιμη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στα Βαλκάνια, η οποία «θα προσδέσει σταθερά την αμερικανική ικανότητα ελέγχου των εξελίξεων». Το «Στρατόπεδο Χαλύβδινος Δεσμός» (." Camp Bondsteel») , το οποίο συγκροτήθηκε σε σερβικό έδαφος, χωρίς να ερωτηθεί τη κυβέρνηση της χώρας, δεν είναι αρκετό. Αυτή την άποψη διατυπώνει η αμερικανική συμβουλευτική Οργάνωση ΄Ιδρυμα της Κληρονομιάς (Heritage Foundation) και προσφέρει συμβουλευτικές οδηγίες για την εντατικοποίηση των αμερικανικών διπλωματικών, οικονομικών και στρατιωτικών προσπαθειών για να θέσουν την Ρωσία εκτός (Βαλκανίων) και να φέρουν τις ΗΠΑ Εντός. Οι «δεξαμενές σκέψης», από την Εθνική Πολιτική Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής και το Ινστιτούτο Ανατολής-Δύσης συντονίστηκαν στην ίδια γραμμή με την κοινή έκθεσή τους «Καιρός για Δράση στα Δυτικά Βαλκάνια» (“Time for Action in the Western Balkans,”)που δημοσιεύτηκε τον Μάιο.

Οι συστάσεις των «δεξαμενών σκέψεις» ακολουθούνται από προτάσεις κυβερνήσεων. Να και το τελευταίο παράδειγμα: Στις 4 Αυγούστου, ο Αλβανός πρωθυπουργός ΄Εντι Ράμα ανακοίνωσε ότι το ΝΑΤΟ αποφάσισε να εγκαταστήσει την πρώτη αεροπορική βάση του στα Δυτικά Βαλκάνια ( first air base) πλησίον του Δήμου Κούτσοβε, στην νότιο-κεντρική Αλβανία. Τα έργα κατασκευής θα αρχίσουν εντός του χρόνου.

Η νέα βάση θα χρησιμεύσει για αεροπορικό εφοδιασμό, οργανωτική υποστήριξη, αεροπορικές περιπολίες και εκπαίδευση. Η βάση θα χρησιμοποιείται επίσης από τις αλβανικές αεροπορικές δυνάμεις. Η αμερικανική βάση «Χαλύβδινος Δεσμός» στο Κόσσοβο χρησιμοποιείται από την Νατοϊκή Δύναμη για το Κόσσοβο αλλά στερείται διαδρόμου προσγείωσης αεροπλάνων.

Στις 2 Αυγούστου ο Πρόεδρος του Κοσσόβου Χασίμ Θάτσι δήλωσε σε συνέντευξη στη αλβανική εκπομπή της Φωνής της Αμερικής: « Τα σύνορα του Κοσσόβου με την Σερβία πρέπει να επανακαθοριστούν, ή να διορθωθούν.» Ότι και να εννοούσε, καμιά αναφορά δεν έγινε σε συγκατάθεση της Σερβίας η σε διαδικασίες έγκρισης των Ηνωμένων Εθνών. Ο κ Θάτσι αισθάνεται άνετος να κάνει τέτοιες δηλώσεις επειδή νοιώθει πίσω του την αμέριστη υποστήριξη της Δύσης.

Στο μεταξύ αυξάνονται οι εντάσεις στο Βόρειο Κόσσοβο, μετά την εκπνοή στις 4 Αυγούστου της προθεσμίας για την καθιέρωση Δημαρχιών Σερβικής Πλειοψηφίας στο Κόσσοβο, με εξουσίες περιορισμένης αυτονομίας. Η επαρχιακή διοίκηση του Κοσσόβου δεν τήρησε τις υποσχέσεις της. Αυτό το μέτρο ήταν αναγκαίο για την τήρηση της Συμφωνίας των Βρυξελών του 2013, που επιτεύχθηκε υπό την διαιτησία της Ε.Ε. για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Σερβίας και Κοσσόβου.

Οι Σέρβοι του Κοσσόβου δηλώνουν πως θα κηρύξουν αυτονομία, εάν οι κυβερνώντες το Κόσσοβο δεν παρουσιάσουν ένα σχέδιο καθεστώτος για την κοινότητα των Σερβικών δήμων. Αυτή η συμφωνία ( agreement) προβλέπει την συγχώνευση των τεσσάρων σερβικών δήμων του βορρά ( Βόρεια Μιτρόβιτσα, Ζβέκαν, Ζούμπιν Πότοκ και Λεπόσαβιτς), που υπόκεινται στους νόμους του Κοσσόβου. Αυτός ο αστικός τομέας θα είχε εξουσίες στην οικονομική ανάπτυξη, την εκπαίδευση, την ιατρική περίθαλψη και τον αστικό σχεδιασμό.

Στις 4 Αυγούστου, ο Κοσσοβάρος πρωθυπουργός Ραμούς Χαραντινάϊ προειδοποίησε τους Σέρβους του βόρειου τμήματος της επαρχίας ότι η ενδεχόμενη «απόπειρα να κηρύξουν αυτονομία» θα αντιμετωπιστεί, προφανώς εννοώντας την χρήση βίας. Ο Σέρβος Πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς υποσχέθηκε δράση (vowed action) για την προστασία των συμπατριωτών του που ζουν στο Κόσσοβο. Η Στρατιωτική Δύναμη για το Κόσσοβο KFOR βρίσκεται σε κατάσταση ετοιμότητας, επειδή το ΝΑΤΟ αμέλησε να εμποδίσει μια σύγκρουση Κοσσόβου-Σερβίας.

Η KFOR μπήκε στο Κόσσοβο το 1999. Η αλβανική κυβέρνηση της σερβικής επαρχίας εξαρτάται πλήρως από την Δύση. Όπως πειστικά αποδεικνύουν τα πρόσφατα γεγονότα, όλα αυτά τα χρόνια δεν έγινε τίποτα για την λύση των προβλημάτων της Σερβικής μειονότητας, ή έστω για την προσέγγιση λύσης τους. Οι εθνικές διαιρέσεις στην Μακεδονία και στο Μαυροβούνιο μένουν ανεπίλυτες. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη παραμένει μια χώρα διαιρεμένη, στο χείλος μιας ένοπλης σύρραξης. Τα Δυτικά Βαλκάνια δεν έγιναν ένα δεύτερο ΧογκΚόγκ ή Σιγκαπούρη, ακόμη και όταν ορισμένες από τις χώρες αυτές εντάχτηκαν στην Ε.Ε. Ούτε οι εθνικές, ούτε οι θρησκευτικές διαιρέσεις αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία, μετά την ένταξη αρκετών βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ. Εάν υπάρχει κάποια εξωτερική απειλή για την ασφάλεια αυτών των χωρών, αυτή προέρχεται από την Βόρειο-Ατλαντική Συμμαχία, η οποία απέδειξε πως είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει την βία για να επιτύχει τους σκοπούς της στην περιοχή.

Μια αεροπορική βάση του ΝΑΤΟ στην Αλβανία ασφαλώς δεν πρόκειται να κάνει καλύτερη ή ασφαλέστερη τη ζωή των απλών ανθρώπων που ζουν στα Δυτικά Βαλκάνια. Αλλά ασφαλώς θα φέρει πιο κοντά στην πραγματοποίηση το σχέδιο μιας Μεγαλύτερης Αλβανίας.


Σημειώσεις:

1.-Φράσεις με κόκκινα στοιχεία, εντός παρενθέσεων υποδεικνύουν δυνατότητα πρόσβασης στο σχετικό επίσημο κείμενο ή πηγή.

2.-Η επισήμανση με αστερίσκο* οδηγεί σε σχετική ομιλία του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.

Réseau International, Sputnik, 10 août 2018 
Αλίευμα Μιχαήλ Στυλιανού
Από πολύ καιρό προβλέπεται ένας νέος πόλεμος στα Βαλκάνια , αλλά τις τελευταίες μέρες ήταν πλησιέστερος από ποτέ, έγραφε την Πέμπτη το ηλεκτρονικό ειδησεογραφικό δελτίο  Vzgliad.
Πρόκειται για μια διεθνή σύρραξη και ειδικώτερα για ένα νέο πόλεμο για το Κόσσοβο, με την συμμετοχή αμερικανικών δυνάμεων, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μιαν νέα διαίρεση της Σερβίας, κατά τον εκδότη του Δελτίου. Το Βελιγράδι έχει συνείδηση του σχεδίου και ετοιμάζει την απάντηση.
Η προθεσμία των 1930 ημερών, εντός της οποίας οι αλβανικές αρχές του Κοσσόβου όφειλαν να δημιουργήσουν τους αυτόνομους Δήμους των σερβικών κοινοτήτων στα βόρεια της επικράτειας, έχει εξαντληθεί. Αυτός ήταν ο απαραίτητος όρος για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας, μολονότι ήταν φανερό πως οι Αλβανοί δεν θα έκαναν τίποτα –και όλος ο κόσμος ήταν τώρα ψυχολογικά προετοιμασμένος. Ωστόσο, η κατάσταση πήρε μια στροφή πραγματικά επικίνδυνη.
Την παραμονή της εκπνοής του «σερβικού τελεσιγράφου», φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν περί μιας κλιμάκωσης της βίας στο βόρειο Κόσσοβο και μάλιστα έως και επανάληψης των στρατιωτικών συγκρούσεων. Για παράδειγμα, μια εφημερίδα του Βελιγραδίου ανέφερε πως η Μόσχα μετέδωσε στο Βελιγράδι πληροφορίες ότι οι Αλβανοί σχεδίαζαν να επιτεθούν στους σερβικού θυλάκους με τον «στρατό του Κοσσόβου», για να επαναλάβουν τα γεγονότα του 2004.
Ορισμένοι ανέφεραν ότι η στρατιωτική επιχείρηση των Αλβανών, με την επωνυμία «Χρυσή Σπάθη», θα περιλάμβανε επίσης και την κατάληψη ορισμένων περιοχών της Νότιας Σερβίας που διεκδικεί η Πρίστινα, υπό το προκάλυμμα της Δύναμης για το Κόσσοβο (KFOR) του ΝΑΤΟ. Μετά από αυτά οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να σημαίνουν συναγερμό και η πολιτοφυλακή τέθηκε σε κατάσταση πολέμου.
Κατά το διάστημα αυτό ο Πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς συνεκάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας σε επείγουσα σύσκεψη στο Βελιγράδι, μετά την οποία απευθύνθηκε στον σερβικό λαό και ειδικώτερα στους κατοίκους του Βορείου Κοσσόβου. Συνέστησε σε όλους νηφαλιότητα και τους κάλεσε να μην αντιδράσουν σε προκλήσεις, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι η ασφάλεια όλων των Σέρβων αποτελεί «εθνική προτεραιότητα» Κατά τον Αλεξάνταρ Βούτσιτς, όλος ο κόσμος θέλει την ειρήνη, αλλά «κακοί άνθρωποι» οργανώνουν «πολυεπίπεδες προκλήσεις» κατά διαταγήν  ξένων μυστικών υπηρεσιών.
Η δύναμη του ΝΑΤΟ (KFOR), ενεργοποιήθηκε πράγματι στο Βόρειο Κόσσοβο, οργανώνοντας εντατικά γυμνάσια. Η επιλογή του χρόνου δεν μπορούσε να είναι χειρότερη, τόσο μάλλον όσο τα γυμνάσια πρόβλεπαν μια μαζική προώθηση πολωνικών και αμερικανικών ταγμάτων στις κρίσιμες ζώνες των σερβικών περιοχών. Και όταν η φάλαγγα των αμερικανικών τεθωρακισμένων δύναμης πεζοναυτών ξεκίνησε προς την βόρεια Μιτρόβιτσα, η νευρικότητα εξελίχτηκε σε ανοιχτή σύγκρουση.
Ιδού τι ακριβώς συνέβη: Νωρίς το πρωί, οι Αμερικανοί έφθασαν ως τον στόχο τους – το μεγαλύτερο φράγμα στην περιοχή του Γκάζιβόντε, που τροφοδοτεί με ηλεκτρισμό το μισό Κόσσοβο και την Νότια Σερβία. Πρόκειται για στρατηγική θέση, κρίσιμης σημασίας για την σερβική ζώνη και γι’ αυτό οι επιφορτισμένες με την προστασία της σερβικές δυνάμεις απέκλεισαν την πρόσβασή της με αντιαρματικούς «αχινούς» και κατέλαβαν θέσεις περιμένοντας τους Αμερικανούς πεζοναύτες. Σύντομα τα                  αμερικανικά ελικόπτερα εμφανίστηκαν πάνω από την λίμνη. Για μερικές ώρες, η κατάσταση βρισκόταν στο κατώφλι ενός μεγάλου πολέμου.
Στο μεταξύ, το πολωνικό τάγμα έφθασε λαθραία στο χωριό Βαλάκ για να καταλάβει –χωρίς να συναντήσει αντίσταση- τον σταθμό διανομής ρεύματος, που συνδέεται με το φράγμα.
Είναι ντροπή τέτοιες επιχειρήσεις να χαρακτηρίζονται γυμνάσια. Πρόκειται σαφέστατα για μια στρατιωτική πρόκληση, κατέληγε η εφημερίδα.
Που δεν του επέτρεψε την εγχείρηση καρδιάς και του χορηγούσε επικίνδυνο φάρμακο.

του Αndy Wilcoxson, Journal Strategic Culture. 7-12-17
Μετάφραση: Μιχ. Στυλιανού

΄Υστερα από 11 και πλέον χρόνια από τον θάνατό του, ένα δεύτερο τμήμα του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στην Χάγη αποφάνθηκε ότι ο πρώην Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς δεν ήταν υπεύθυνος για τα εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν στην Βοσνία, όπου σημειώθηκαν οι χειρότερες αγριότητες κατά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
Αλλά η ετυμηγορία είναι θαμμένη σε μιαν υποσημείωση του τέταρτου τόμου της απόφασης καταδίκης του Βόσνιου-Σέρβου  στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς σε ισόβια. Στην υποσημείωση (!) αναφέρεται πως οι δικαστές ομόφωνα αποφάνθηκαν ότι: « Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο δεν αποδεικνύουν ότι οι Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, Γιόβικα Στάνισιτς, Φράνκο Σιμάτοβιτς, Ζέλικο Ραζνάτοβις ή Βότζισλαβ Σέσελιτζ συμμετείχαν στην κοινή εγκληματική επιδίωξη», να δημιουργήσουν μια εθνικά ομοιογενή βόσνιο-σερβική οντότητα με την εκτέλεση των εγκλημάτων που επικαλείται το κατηγορητήριο.
Πρόκειται για μια πολύ σημαντική ομολογία, επειδή το σύνολο ουσιαστικά του Δυτικού Τύπου και όλοι πολιτικοί ηγέτες σε όλες της Δυτικές χώρες δεν έπαψαν να μας λένε τα τελευταία 25 χρόνια πως ο Μιλόσεβιτς ήταν ένα γενοκτόνο τέρας, κομμένο  στα ίδια μέτρα με τον Αδόλφο Χίτλερ. Μας έλεγαν πως πρόκειται για τον «Χασάπη των Βαλκανίων», αλλά δεν παρουσίασαν ποτέ κάποιο στοιχείο σε στήριξη αυτών των κατηγοριών. Μας βομβάρδιζαν με ψέματα για να δικαιολογήσουν τις οικονομικές κυρώσεις και την στρατιωτική επιδρομή του ΝΑΤΟ εναντίον του λαού της Σερβίας –ακριβώς όπως μας έλεγαν ψέματα για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ.
Αυτό είναι το δεύτερο στη σειρά τμήμα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) που αποφαίνεται υπέρ της αθωότητας του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Πέρυσι το τμήμα εκδίκασης του Ράντοβαν Κάραζιτς εξέδωσε πανομοιότυπη απόφαση.
Το δικαστήριο δεν έκανε τίποτα για να γνωστοποιήσει στο ευρύ κοινό αυτά τα συμπεράσματά του, παρά το γεγονός ότι ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς αντιμετώπιζε 66 κατηγορίες, για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου και  εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, από το ίδιο δικαστήριο.
Ο Μιλόσεβιτς πέθανε κατά την προφυλάκισή του, προ της περάτωσης της δίκης του. Βρέθηκε νεκρός στο κελί του, μετά από καρδιακή προσβολή στο κρατητήριο του ΟΗΕ, δυο βδομάδες μετά την απόρριψη από το δικαστήριο αίτησης του για προσωρινή αποφυλάκιση, προκειμένου να υποβληθεί στην εγχείρηση της καρδιάς που θα έσωζε τη ζωή του.*
Ο δρ. Λέο Μποκερία, ειδικός της στεφανιαίας, που θα επόπτευε την θεραπεία του Μιλόσεβιτς στο Ιατρικό Κέντρο Μπακούλεφ, δήλωσε: «Εάν ο Μιλόσεβιτς μεταφερόταν σε οποιοδήποτε ειδικό ρωσικό νοσοκομείο και πολύ περισσότερο σε τέτοιο θεραπευτικό ίδρυμα όπως το δικό μας, θα υποβαλλόταν σε στεφανιογραφία, θα του τοποθετούσαμε δύο «στεν» και θα ζούσε για πολλά ακόμη χρόνια. Πέθανε ένας άνθρωπος στην εποχή μας, όταν υπάρχουν όλες οι μέθοδοι θεραπείας -και  οι προτάσεις της χώρας μας και η φήμη της ιατρικής μας περιφρονήθηκαν. ΄Ετσι κατάφεραν να κάνουν αυτό που επιδίωκαν.»
Λιγότερο από 72 ώρες πριν τον θάνατο του Μιλόσεβιτς, ο δικηγόρος του επέδωσε μιαν επιστολή στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, στην οποία ο κρατούμενος εξέφραζε τον φόβο πως τον δηλητηριάζουν.
Η έρευνα του δικαστηρίου για τα αίτια θανάτου επιβεβαίωσε ότι σε μια των εξετάσεων αίματος διαπιστώθηκε η παρουσία του φαρμάκου Rifampicin (του οποίου η μη συνταγολογούμενη χορήγηση θα μπορούσε να είχε ακυρώσει την αποτελεσματικότητα των  φαρμάκων που έπαιρνε ο Μιλόσεβιτς κατά της υψηλής πίεσης), αλλά ότι ο ίδιος δεν ενημερώθηκε για το εύρημα παρά μετά παρέλευση μηνών, «λόγω της δύσκολης θέσης στην οποία βρέθηκε ο επικεφαλής  της ιατρικής υπηρεσίας του δικαστηρίου, εξ αιτίας των ολλανδικών νομικών κανονισμών σχετικά με το ιατρικό απόρρητο.»
Ωστόσο δεν υπάρχουν ολλανδικοί κανονισμοί που απαγορεύουν την γνωστοποίηση στον ασθενή των αποτελεσμάτων  εξέτασης του δικού του αίματος και αμερικανικά διπλωματικά τηλεγραφήματα που αποκάλυψε η  Γουίκυληκς  αποδεικνύουν πως το δικαστήριο δεν έδινε δεκάρα για το ιατρικό απόρρητο, αφού έδινε λεπτομερείς αναφορές για την υγεία του Μιλόσεβιτς και για τις ιατρικές εξετάσεις του στο προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας στη Χάγη -χωρίς την συγκατάθεση του κρατουμένου ασθενούς Μιλόσεβιτς.
Η δίκη του Μιλόσεβιτς εξελισσόταν άσχημα για την κατηγορία. Ήταν πασιφανές  για κάθε αντικειμενικό παρατηρητή ότι ήταν αθώος των εγκλημάτων που του καταλόγιζαν. Ο Τζέιμς Μπισέ, Καναδός πρώην πρεσβευτής στη Γιουγκοσλαβία , δήλωσε πως η δίκη Μιλόσεβιτς «είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας σταλινικής θεατρικής δίκης». Ο Τζωρτζ Κένυ, που διηύθυνε το τμήμα Γιουγκοσλαβίας στο αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, επίσης κατήγγειλε την διεξαγωγή της δίκης Μιλόσεβιτς ως  «ενδογενώς άδικη, ισοδυναμούσα με τίποτα περισσότερο από μια θεαματική πολιτική δίκη.»
Η δίκη ήταν μια καταστροφή για το κύρος του δικαστηρίου. Στη μέση της παρουσίασης των επιχειρημάτων της κατηγορίας οι Τάϊμς του Λονδίνου δημοσίευσαν ένα άρθρο που συκοφαντούσε την σύζυγο του Μιλόσεβιτς και θρηνούσε για το γεγονός ότι «μια από τις ειρωνείες της δίκης του Μιλόσεβιτς είναι ότι ενίσχυσε την δημοτικότητα του. ΄Ωρες  άμεσης τηλεοπτικής αναμετάδοσης της δίκης έκαναν πολλούς Σέρβους να τον αγαπήσουν ξανά.»
Ενώ η δίκη αύξησε την δημοτικότητα του Μιλόσεβιτς, καταρράκωσε την αξιοπιστία του δικαστηρίου στο σερβικό κοινό. Οι Σέρβοι παρακολουθούσαν τη δίκη στη τηλεόραση και όταν στον τρίτο χρόνο της δίκης το σερβικό υπουργείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διεξήγαγε μια δημοσκόπηση διαπιστώθηκε ότι « τα τρία τέταρτα των Σέρβων πολιτών πίστευαν ότι το Δικαστήριο της Χάγης είναι ένα πολιτικό όργανο αντί για νομικός θεσμός.»
Στο τέλος του 2005 οι κατήγοροι του Μιλόσεβιτς ζητούσαν να διακοπεί η τηλεοπτική μετάδοση της δίκης γιατί είχε τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ο Τιμ Γιούντα, πολύ γνωστός αντί-Μιλόσεβιτς δημοσιογράφος και συγγραφέας έγραψε πως «η δίκη της Χάγης πηγαίνει απαίσια, μετατρέποντας τον Μιλόσεβιτς στα μάτια του κοινού από ένοχο εγκλημάτων πολέμου σε Σέρβο ήρωα».
Οι οπαδοί του Μιλόσεβιτς, από την άλλη πλευρά, επέμεναν να συνεχιστεί η μετάδοση των συνεδριάσεων του δικαστηρίου, επειδή ήξεραν πως ήταν αθώος και ήθελαν να το δει και το κοινό με τα μάτια του.
Η αθώωση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς από το ίδιο δικαστήριο που τον σκότωσε πριν έντεκα χρόνια δεν αποτελεί παρηγοριά για τον λαό της Σερβίας. Ο σερβικός λαός υποβλήθηκε σε χρόνια οικονομικών κυρώσεων και σε εκστρατεία Νατοϊκών βομβαρδισμών με ψευδείς κατηγορίες  εναντίον του προέδρου του.
Μολονότι το δικαστήριο τελικά ομολόγησε ότι δεν είχε στοιχεία σε βάρος του Σλόμπονταν  Μιλόσεβιτς η κακόφημη λειτουργία του καθιστά διαβλητή κάθε του απόφαση.
Σημείωση Μτφ: Την μεθεπομένη της αυτοκτονίας του Κροάτη στρατηγού Σλόμπονταν Πράλζτζακ μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, στις 29 Νοεμβρίου, η γαλλική ιστοσελίδα «Διεθνές Δίκτυο» έγραψε σε σχετικό άρθρο της πως με τον αριθμό των θανάτων στο παθητικό του, το Δικαστήριο της Χάγης για την Γιουγκοσλαβία μοιάζει περισσότερο με γραφείο κηδειών παρά με δικαστικό ίδρυμα. Ο στρατηγός Πράλζτζακ –γράφει- ήταν ο 13ος πελάτης του. Στο ιστορικό του, το ΤΡΙΥ φαίνεται να «χάνει» κάθε χρόνο από έναν κατηγορούμενο ή καταδικασμένο, χωρίς να υπολογίζουμε τους μάρτυρες που τελευτούσαν υπό περίεργες συνθήκες.» Στο άρθρο απαριθμούνται και κατονομάζονται τα ονόματα υπουργών, δημάρχων, στρατηγών και στελεχών μυστικών υπηρεσιών -όλων Σέρβων.                       Αμερικανική ιστοσελίδα σε αντίστοιχο άρθρο της έγραψε ότι αυτό το «Νατοϊκό δικαστήριο εφαρμόζει τον Νόμο του Λυντς για να δικαιολογήσει την επιδρομή στη Σερβία.» 

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ως γνωστόν ο Μιλόσεβιτς ήταν «χασάπης». Και «εγκληματίας». Και «δολοφόνος». Και έκανε «γενοκτονία». Και ειδικά στο Κόσσοβο έκανε και «εθνοκάθαρση». Για να καταλάβετε πόσο «κάθαρμα» ήταν, ακόμα κι αυτός ο Πρετεντέρης - όπως έγραφε τότε - μόλις τον είδε στο εδώλιο της Χάγης (τον Μιλόσεβιτς ) «ανατρίχιασε» (ο Πρετεντέρης...).

Στις 11 Μαρτίου 2006, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στις φυλακές της Χάγης. Προηγουμένως είχε καταγγείλει τους δεσμοφύλακές του ότι τον οδηγούσαν στο θάνατο, αρνούμενοι να του παράσχουν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική αγωγή για τα καρδιακά προβλήματα που αντιμετώπιζε.

Δέκα χρόνια αργότερα, πριν από ένα περίπου μήνα, ο Μιλόσεβιτς… αθωώθηκε. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τον απάλλαξε – μετά θάνατο – από την κατηγορία για την υποτιθέμενη συνενοχή του Βελιγραδίου στη σφαγή 8.000 Βοσνίων μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

Φυσικά η είδηση της αθώωσης του Μιλόσεβιτς πέρασε στα «ψιλά». Τα βαποράκια του ΝΑΤΟ, που μετά έγιναν βαποράκια του ΔΝΤ, όσοι τότε έγραφαν λιβέλους διεκδικώντας ρόλο νεκροθάφτη στο γουέστερν της Νέας Τάξης, όσοι ελεεινολογούσαν πάνω στο φέρετρο του Μιλόσεβιτς, τα «κοράκια» και οι «αντικειμενικοί» αναλυτές, τα αθύρματα που εκτόξευαν μύδρους κατά του «χασάπη» με ταυτόχρονους επαίνους για την... κακομοίρα τη Δύση που ήθελε (!) αλλά «δεν κατάφερε να αποτρέψει τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας» (!), δεν ψέλλισαν λέξη.

«Και συ πρόστυχη πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα», που έλεγε ο Βάρναλης.


Δεν θα ασχοληθούμε άλλο μαζί τους. Αρκετά με το φύραμά τους. Οι ίδιοι «αμερικανόδουλοι» με τον Οτσαλάν, οι ίδιοι ΝΑΤΟφρονες στο Γιουγκοσλαβικό, οι ίδιοι «ενσωματωμένοι» στο Ιράκ, οι ίδιοι «πρόθυμοι» του ΔΝΤ και πάντα δραγουμάνοι της πλουτοκρατίας.

Θα σταθούμε στην Ιστορία. Και η ιστορία λέει ότι ο Μιλόσεβιτς αρνήθηκε να υπογράψει την κατοχή της χώρας του από το ΝΑΤΟ. Αυτό έγινε το 1999 στο Ραμπουγέ, δυο μήνες πριν τους βομβαρδισμούς. Η κατάπτυστη συμφωνία (άρθρο 8), που ζητούσε η Ολμπράιτ, προέβλεπε ότι:

«Το προσωπικό του ΝΑΤΟ θα απολαμβάνει, μαζί με τα οχήματα, σκάφη, αεροσκάφη και υλικά του, ελεύθερη και απεριόριστη διάβαση και ανεμπόδιστη πρόσβαση σε όλη την ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, περιλαμβανομένου του εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων. Αυτό θα περιλαμβάνει (αλλά δεν περιορίζεται σε αυτά) τα δικαιώματα σε στρατοπέδευση, γυμνάσια, καταυλισμούς και χρήση οποιασδήποτε περιοχής ή διευκολύνσεων, όπως απαιτείται, για υποστήριξη, εκπαίδευση και επιχειρήσεις».

Γι' αυτό έγινε η εισβολή του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία. Όχι γιατί ο Μιλόσεβιτς ήταν «χασάπης» ή «Χίτλερ» κατά τους διώκτες του, αλλά επειδή αρνήθηκε να υπογράψει κάτι αντίστοιχο με αυτό που ζητούσε ο Μουσολίνι από τον ελληνικό λαό το 1940.

Αν την ιστορία την έγραφαν τα «κοράκια» και οι «νεκροθάφτες», η ανθρωπότητα δε θα γνώριζε τι σημαίνει το «Όχι». Ευτυχώς, ακόμα κι αν το τίμημα είναι βαρύ, η Ιστορία των λαών δεν γράφεται έτσι. Παρά μόνο των «ραγιάδων».

Ο Μιλόσεβιτς δολοφονήθηκε. Οι εκτελεστές του Μιλόσεβιτς, πριν τον βγάλουν από τη μέση, είχαν εκτελέσει τη χώρα του, βομβαρδίζοντάς την ανελέητα για 78 μέρες και νύχτες. Οι δολοφόνοι του Μιλόσεβιτς, πριν εφαρμόσουν το «δίκαιο» της Χάγης, είχαν εφαρμόσει το «δίκαιο» των «έξυπνων όπλων»:
  • Μέσα σε αυτές τις 78 μέρες, το ΝΑΤΟ, επιστρατεύοντας 1.000 και πλέον βομβαρδιστικά, πραγματοποίησε 35.788 (!) αεροπορικές επιδρομές στο έδαφος της Γιουγκοσλαβίας και επιτέθηκε εναντίον 200 (!) γιουγκοσλαβικών πόλεων. Από αυτές, η πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, η Πρίστινα - την οποία υποτίθεται ότι οι ΝΑΤΟικοί ήθελαν να σώσουν από την «εθνοκάθαρση» - βομβαρδίστηκε 374 φορές, το Πρίζρεν 232, το Ουρόσεβατς 205, το ίδιο το Βελιγράδι βομβαρδίστηκε 212 φορές...
  • Μέσα σε αυτές τις 78 μέρες, το έδαφος της Γιουγκοσλαβίας δέχτηκε 35.450 «δέσμες» από το είδος των απαγορευμένων (μέσα από διεθνείς συμβάσεις) βομβών. Από τις 2.500.000 βόμβες που έπεσαν στη Γιουγκοσλαβία, οι 500.000 περιείχαν εξασθενημένο ουράνιο. Το ουράνιο προκαλεί καρκίνο... Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τουλάχιστον 10.000 θάνατοι από καρκίνο στην πρώην Γιουγκοσλαβία σχετίζονται με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ...
  • Μέσα σε αυτές τις 78 μέρες, οι «έξυπνες» βόμβες κατέστρεψαν 480 εκπαιδευτικά ιδρύματα της Γιουγκοσλαβίας (μεταξύ αυτών το 50% των σχολείων του Κοσσυφοπεδίου), 350 μοναστήρια, πολιτιστικά κέντρα και ιστορικά μνημεία, 33 νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα, 14 αεροδρόμια, 61 γέφυρες, 5 εθνικούς και 23 επαρχιακούς δρόμους, 121 εργοστάσια και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, 29 εγκαταστάσεις παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και ύδρευσης...
  • Μέσα σε αυτές τις 78 μέρες, το ΝΑΤΟ προκάλεσε τόσες υλικές ζημιές στη Γιουγκοσλαβία που θα χρειαστούν 40 χρόνια για την αποκατάστασή τους, ανάγκασε 600.000 εργάτες να ζουν άνεργοι και 2.500.000 ανθρώπους να μη διαθέτουν το ελάχιστο προς το ζην...
  • Μέσα σε αυτές τις 78 μέρες, το ΝΑΤΟ δολοφόνησε, σύμφωνα με τη Γιουγκοσλαβία, πάνω από 2.000 ανθρώπους. Οι τραυματίες ανήλθαν σε περισσότερους από 6.000. Μετά τη λήξη των βομβαρδισμών, οι ίδιοι οι Αμερικανοί υπολόγιζαν ότι ο αριθμός των νεκρών ξεπέρασε τους 5.000... Από τις ανθρώπινες απώλειες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιουγκοσλαβίας, το 30% των νεκρών ήταν παιδιά... Παιδιά ήταν και το 40% των τραυματισμένων... Μετά τη λήξη των βομβαρδισμών, η γιουγκοσλαβική επιτροπή συνεργασίας με τη UNISEF ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον «ένα παιδί τη μέρα έχανε τη ζωή του στο διάστημα των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας»...
Αυτός ήταν ο «ανθρωπισμός» που επέδειξαν στη Γιουγκοσλαβία οι «δίκαιοι δικαστές» του Μιλόσεβιτς.

Ήταν οι ίδιοι που εκτός από τον «γενοκτόνο» ρόλο του Μιλόσεβιτς στη Σρεμπρένιτσα είχαν ανακαλύψει και τον εξίσου «γενοκτόνο» ρόλο του στο Κοσσυφοπέδιο, το οποίο έσπευσαν να… σώσουν.

Αλλά, ας θυμηθούμε:

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, από την 1/3/1998 έως τις 24/3/1999 (μέρα έναρξης των βομβαρδισμών), οι πρόσφυγες του Κοσσυφοπεδίου δεν ξεπερνούσαν τους 197.330. Από αυτούς οι 55.000 είχαν μεταναστεύσει στη Σερβία (επομένως, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ήταν «κυνηγημένοι Αλβανοί»), ενώ οι 100.000 είχαν μεταναστεύσει στην Ευρώπη.

Ακόμα κι αν αποδεχτούμε ότι οι τελευταίοι έφυγαν από τις εστίες τους γιατί εκδιώχτηκαν από τους Σέρβους (και όχι για να βρουν, λόγω οικονομικής δυσπραγίας, καλύτερη τύχη στις χώρες της Δύσης, όπου, άλλωστε, ζουσαν από χρόνια χιλιάδες Αλβανοί Κοσσοβάροι), τότε πως εξηγείται:
  • α)Στον ένα χρόνο που πέρασε πριν το NATO επιτεθεί στο Κοσσυφοπέδιο (και όπου υποτίθεται συντελείτο «γενοκτονία») είχαν μεταναστεύσει εκτός Κοσσυφοπεδίου 100.000 άνθρωποι. Όσο διάστημα διήρκεσαν οι βομβαρδισμοί μετανάστευσαν περίπου 1.000.000!
  • β)Σύμφωνα με την Υπατη Αρμοστεία, στις 78 μέρες των βομβαρδισμών, οι πρόσφυγες Κοσσοβάροι που είχαν καταφύγει ειδικά στην Αλβανία ανέρχονταν στις 778.500. Αντίθετα, ο αριθμός των προσφύγων προς την Αλβανία, μέχρι τις 24 Μάρτη, την ημέρα που ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί, ήταν 18.500...
Αν υπήρξε, λοιπόν, «γενοκτονία», είναι προφανές ποιος την διέπραξε.

Μήπως, όμως, τους ήταν άγνωστα τα πραγματικά στοιχεία, όταν ένα από τα προσχήματα του ΝΑΤΟ για να εξαπολύσουν το βομβαρδισμό εναντίον της Γιουγκοσλαβίας ήταν ότι ήθελαν να σταματήσουν την «εθνοκάθαρση» που συντελούνταν, τάχα, στο Κοσσυφοπέδιο;

Ας δούμε: 
  • Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες μέχρι και της CIA που «έσκαψε» όλο το Κοσσυφοπέδιο ούτε «ομαδικοί τάφοι» ανακαλύφθηκαν ούτε «γενοκτονία» προέκυψε («Βήμα», 22/10/99).
  • Από τους 100.000 «εκτελεσμένους» Αλβανούς που «είδε» ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ το Μάη του 1999, για να δικαιολογήσει τους βομβαρδισμούς, ακόμα και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, τέσσερις μήνες αργότερα, δεν μπόρεσε να μιλήσει για πάνω από 2.108 νεκρούς, αφού τόσους είχε «ανακαλύψει», θύματα του πολέμου, που ούτε καν η Κάρλα ντελ Πόντε μπορούσε να εμφανίσει σαν «θύματα γενοκτονίας».
  • Ο Ισπανός ιατροδικαστής Εμίλιο Περέθ Πουγιόλ, που οι Δυτικοί τον έστειλαν να «ανακαλύψει» τους περίφημους «90 ομαδικούς τάφους», μετά από τρεις μήνες σκάψιμο, αναγκάστηκε στις 12 Σεπτέμβρη 1999 να ανακοινώσει ότι στην περιοχή δε βρέθηκαν πάνω από 187 θύματα, ως αποτέλεσμα των εχθροπραξιών και όχι κάποιας «εκκαθάρισης».
  • Σε διακοίνωσή του στις 28 Δεκέμβρη 1998 προς το Διοικητικό Δικαστήριο της Κάτω Σαξονίας, το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, ανέφερε:
  • «Κατά την κρίση και γνώση του υπουργείου Εξωτερικών, τα μέτρα των δυνάμεων ασφαλείας της Γιουγκοσλαβίας έχουν ως στόχο, κυρίως, την καταπολέμηση του UCK, που, χρησιμοποιώντας τρομοκρατικά μέσα, παλεύει για την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, σύμφωνα δε, με μερικούς εκπροσώπους τους και για τη δημιουργία της "Μεγάλης Αλβανίας"».
  • Με διακοίνωσή του στις 15 Μάρτη 1999, εννέα μόλις μέρες πριν από την έναρξη των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας, το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας τόνιζε προς το Διοικητικό Δικαστήριο του Μάιντς:«Όπως αναφέρεται στην έκθεση, στις 18 Νοέμβρη 1998, ο UCK, μετά την εν μέρει αποχώρηση των σερβικών δυνάμεων ασφαλείας, επανακατέλαβε τις θέσεις του, έτσι ώστε τώρα να ελέγχει και πάλι εκτεταμένες εκτάσεις στην περιοχή των συγκρούσεων. Και πριν από την έναρξη της άνοιξης του 1999 υπήρχαν συγκρούσεις μεταξύ του UCK και των δυνάμεων ασφαλείας, αν και δεν είχαν φτάσει να έχουν την ένταση των μαχών του καλοκαιριού/ άνοιξης του 1998»(Δηλαδή, όπως ομολογούσε ένας εκ των επιτιθέμενων, η Γερμανία, η κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο, λίγο πριν από την εισβολή του NATO, ήταν υποτονική, συγκρινόμενη με τα προ έτους γεγονότα και σε κάθε περίπτωση δε συνιστούσε «εθνοκάθαρση », αλλά πολεμική σύγκρουση μεταξύ αντιμαχομένων).
  • Από το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας προς το Διοικητικό Δικαστήριο του Τριρ, σε αναφορά της 12/1/1999, με αριθμό πρωτοκόλλου (ΑΖ: 514 - 516 80/32 426), σημειωνόταν:
  • «Ακόμα και στο Κόσσοβο ένας ανοιχτός διωγμός που να έχει σχέση με την αλβανική εθνότητα δεν είναι επαληθεύσιμος. Οι ενέργειες των σερβικών δυνάμεων ασφαλείας δεν κατευθύνονται κατά των Κοσσοβο-Αλβανών, ως εθνοτικά προσδιορισμένη ομάδα, αλλά εναντίον του στρατιωτικού αντιπάλου...».
  • Στην απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου της Βαυαρίας, της 29/10/1999 με αριθμό πρωτοκόλλου (ΑΖ: 22 ΒΑ 94,34252), τονιζόταν:
  • «Οι αποφάσεις του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας της 6/5, 8/6 και 13/7 του 1998, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή του συμπεράσματος ότι υπάρχει ομαδικός διωγμός εθνοτικών Αλβανών από το Κόσσοβο... Ένα (γιουγκοσλαβικό) κρατικό πρόγραμμα διωγμών που έχουν ως στόχο ολόκληρη την εθνοτική ομάδα των Αλβανών ούτε υπάρχει τώρα ούτε υπήρξε νωρίτερα...».
  • Στις 11 Μαρτίου 1999, δυο βδομάδες μόλις πριν την έναρξη των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών, στην απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου του Μίνοτερ (ΑΖ: 13Α 3894/94 Α), τονιζόταν: «Οι εθνοτικοί Αλβανοί στο Κόσσοβο ούτε εξετέθησαν ούτε εκτίθενται τώρα σε τοπικούς ή καθ' άπασαν τη χώρα διωγμούς στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας»!


Πότε, λοιπόν, έλεγαν αλήθεια το NATO, η ΕΕ και τα στελέχη τους, όπως ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας ή ο τότε «κεντροαριστερός» Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γ. Φίσερ;

Όταν διά επίσημων εγγράφων ομολογούσαν ότι στο Κοσσυφοπέδιο δεν συντελούνταν «εθνοκάθαρση » ή όταν λίγες μέρες αργότερα δολοφονούσαν αμάχους για να τους «σώσουν» από την ...«εθνοκάθαρση »;

Όσο για τα εγχώρια ΝΑΤΟ - «παπαγαλάκια» τέτοιες απορίες δεν είχαν και δεν έχουν.

Όσοι είχαν μάτια έβλεπαν τι πραγματικά συνέβαινε στα Βαλκάνια και τι πραγματικά ξεκινούσε για τον κόσμο πριν από δυο δεκαετίες.

Το προφανέςμόνο οι απροκάλυπτα ΝΑΤΟφρονες δεν αποδέχονταν, τότε (και σήμερα), και παρέμεναν «ενσωματωμένοι» στα ρεπορτάζ του CNN που ξεχείλιζαν από ιστορίες εκδιωγμένων Αλβανόφωνων από Σέρβους.

Μόνο οι ψυχή τε και σώματι «ανήκοντες εις την Δύσιν» δεν έβλεπαν τότε (και σήμερα) πίσω από τις ΝΑΤΟικές βόμβες την πραγματική γενοκτονία και την πραγματική εθνοκάθαρση.

Μόνο οι υπέρμαχοι του ευρωατλαντισμούσυνέχιζαν τότε (και σήμερα) να ισχυρίζονται ότι το έγκλημα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ έγινε για «ανθρωπιστικούς» λόγους.

Μόνο οι «αμερικανοτσολιάδες» και οι «ευρωτσολιάδες» έβλεπαν παντού τον – αθωωμένο - Μιλόσεβιτς, αλλά πουθενά τα «έξυπνα» όπλα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

thepressproject.gr