Articles by "Παγκόσμια Ημέρα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμια Ημέρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μπορεί η Γιορτή της Μητέρας να κατέχει την πρώτη θέση στις καρδιές όλων, ωστόσο η κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου είναι αφιερωμένη στη Γιορτή του Πατέρα ή Ημέρα του Πατέρα που δεν είναι άλλη από την ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία.

Η Γιορτή του Πατέρα, η οποία φέτος είναι την Κυριακή, 20 Ιουνίου, ξεκίνησε να γιορτάζεται πριν από περίπου 110 χρόνια σε μια μικρή πόλη της Αμερικής και γρήγορα πέρασε τα σύνορα.

Πώς καθιερώθηκε

Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα θεωρείται η αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ - Ντοντ, που θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας.

Όπως αναφέρει το Σαν Σήμερα, ο πρώτος εορτασμός της Ημέρας του Πατέρα έγινε στις 19 Ιουνίου 1910 στο Σποκέιν της Ουάσινγκτον, όπου ζούσε η οικογένεια Σμαρτ. Παρέμεινε ένα γεγονός τοπικής σημασίας για πολλά χρόνια μέχρι το 1966, οπότε ο τότε αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον με διάταγμά του ανακήρυξε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έκτοτε ήταν θέμα χρόνια ο εορτασμός να περάσει τα αμερικανικά σύνορα και να διεθνοποιηθεί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια απόπειρα εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα είχε γίνει νωρίτερα από την την Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908.

Η Κλέιτον ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα που σημειώθηκε στην πόλη της Δυτικής Βιρτζίνια τον Δεκέμβριο του 1907. Ο εορτασμός της δεν έλαβε ιδιαίτερη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη, με αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με την ευκαιρία και αυτής της “επετείου” βγήκαν και θα βγουν όλοι να πανηγυρίσουν. Είναι αυτοί που έχουν αποδείξει ότι αρέσκονται στις γιορτές και αρέσκονται να ανακοινώνουν τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον με μεγάλα λόγια. Άνθρωποι της εξουσίας σε όλα τα επίπεδα∙ σε κυβερνητικό επίπεδο, αυτοί που κατάφεραν να φέρουν τον περίφημο Νόμο 4685/2020 του Χατζηδάκη για τον «εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας» … παρά τις εμπαθείς αντιπολιτευτικές φωνές, που στόχο είχαν να εμποδίσουν τις φιλοπεριβαλλοντικές επενδύσεις!. Οι πολιτικές για το περιβάλλον σήμερα ένα και μοναδικό κίνητρο έχουν: να επιτρέψουν στους λίγους να κερδοφορήσουν με την άδεια των “υπευθύνων”.

Είναι σίγουρο τώρα πως η παρουσία μας των γενικώς «οικολογούντων» δεν είναι πλέον απαραίτητη και δεν έχουμε πια ρόλο και λόγο. Είναι καιρός αυτοί να πανηγυρίσουν την επιτυχημένη τους περιβαλλοντική οικολογική πολιτική και εμείς να αποχωρήσουμε. Να αποχωρήσουμε και να ασχοληθούμε με πράγματα ευχάριστα για όλους, μακριά από τις άχαρες καταγγελίες για παραλείψεις, σκόπιμες αδιαφορίες, παρανομίες και άλλες τετριμμένες πια έννοιες, που προκαλούν τη δίκαιη οργή των “καθολικά ασκούντων με χρηστό τρόπο την εξουσία και τη διοίκηση” για το περιβάλλον.

Αστειεύομαι, αλλά ούτε αυτό μου βγαίνει καθαρά. Γιατί και η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος - και ας σταθούμε μόνο τοπικά - βρίσκει τη Φθιώτιδα και την Στερεά με σοβαρές περιβαλλοντικές πληγές και προβλήματα. Γιατί η διαχείριση των σκουπιδιών και των Αποβλήτων Εκσκαφών Κατασκευών και Κατεδαφίσεων, οι ανεμογεννήτριες στην Οίτη, στην Οξυά, στον Ελικώνα, στην Εύβοια, στα Άγραφα, η διαχείριση των Προστατευόμενων Περιοχών, η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών, τα λύματα των ελαιοτριβείων, η κατάσταση του Μαλιακού και του Βόρειου Ευβοϊκού, η διαχείριση των νερών, των ρεμάτων και των χειμάρρων, το παράνομο κυνήγι και οι απειλές της πανίδας, είναι μερικά από τα θέματα και «οι πληγές που αιμορραγούν».

Εδώ και πολλά χρόνια η πολιτική οικολογία τόνιζε, ότι το οικονομικό μοντέλο της υπέρμετρης κατανάλωσης και της «ανάπτυξης» των αριθμών, δεν έχει προοπτική. Έλεγε ότι καταναλώνουμε φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε τρεις πλανήτες∙ ότι δανειζόμαστε από τις γενιές του μέλλοντος, από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, για να ζούμε εμείς καλά. Η κλιματική αλλαγή, ως αποτέλεσμα αυτού του μη βιώσιμου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, προκαλεί την αγωνιώδη ταραχή των επιστημόνων, ο δε COVID 19 μας υποχρεώνει να αντιληφθούμε το ρόλο της φύσης και του περιβάλλοντος στη ζωή μας και πόσο εύθραυστο είναι το παραγωγικό σύστημα και η βιόσφαιρα.

Και όμως, μόνο ένα περιβαλλοντικό οικολογικό μοντέλο εξέλιξης μπορεί να δώσει βιώσιμες λύσεις για την εξοικονόμηση των φυσικών πόρων, για μια ουσιαστική πρόοδο της κοινωνίας μας, για μια αειφόρο και δημοκρατική Ελλάδα. Είναι καιρός να καταλάβουν όλοι, ότι το περιβάλλον δεν προστατεύεται με τις πολιτικές της άναρχης κερδοφορίας του παγκόσμιου οικονομικού και κοινωνικού συστήματος του νεοφιλελευθερισμού. Δεν μπορεί να αφήνεται η προστασία του περιβάλλοντος στα χέρια αυτών των πολιτικών, που οδήγησαν και οδηγούν τη χώρα μας και τον κόσμο στα γνωστά αδιέξοδα.

Η οικολογική αρχή «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» αποκτάει σήμερα ιδιαίτερη αξία. Ας συνεχίσουμε τις προσπάθειες για να γίνει η οικολογία κυρίαρχη ιδεολογία της κοινωνίας. Να συνειδητοποιήσουμε όλοι, ότι είμαστε μεν μέρος του προβλήματος, αλλά είμαστε και μέρος της λύσης, αν το θελήσουμε. Αρκεί να ξεφύγουμε από την "αδράνεια του καναπέ" και να γίνουμε υπεύθυνοι ενεργοί πολίτες με προτάσεις και ιδέες για το αύριο της κοινωνίας.

Και η Ημέρα Περιβάλλοντος δεν είναι ημέρα μνήμης και γιορτής. Είναι μέρα προβληματισμού και αναθεώρησης του αποτυχημένου, καταστρεπτικού παραγωγικού συστήματος. Και η αγάπη για την φύση είναι στάση ζωής και ηθικής.

Λαμία, 5/6/2021
Στέφανος Σταμέλλος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




ΓΙΑ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ.

Η φύση παρέχει. Η φύση προστατεύει. Η φύση θεραπεύει.

Κάθε χρόνο στις 05 Ιουνίου καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, όχι τόσο σαν γιορτή, αλλά κυρίως για λόγους επαγρύπνησης και δράσης για την προστασία του. Μια ημέρα ορόσημο για περισυλλογή, απολογισμό και ανανέωση του αγώνα κατά της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος.

Πέρυσι, όπως και φέτος ο εορτασμός λαμβάνει χώρα εν μέσω των ιδιαίτερων συνθηκών της πανδημίας. Αξιοσημείωτο είναι δε, όπως προκύπτει από πολλές έρευνες πως η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί πολύ περισσότερους θανάτους ακόμα και από την πανδημία.Και είναι το ίδιο σημαντικό τόσο για το φυσικό, όσο και για το ανθρωπογενές περιβάλλον, να επιτύχουμε την ορθή ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση, την περιβαλλοντική συνείδηση και ευθύνη των πολιτών να υιοθετήσουν συμπεριφορές φιλικές προς το περιβάλλον στην καθημερινότητα τους.

Εμείς, στο Δήμο Θερμαϊκού εργαζόμαστε καθημερινά προς αυτό το σκοπό, να κάνουμε τον τόπο μας βιώσιμο. Μερικές από τις πρωτοβουλίες του Δήμου είναι, η σύνδεση των δημοτικών κτιρίων και η εξασφάλιση της δυνατότητας σύνδεσης των ιδιωτικών με το δίκτυο Φυσικού Αερίου, η προώθηση των προγραμμάτων ανακύκλωσης και εφαρμογών κυκλικής οικονομίας, ο σεβασμός και η εφαρμογή όσων προβλέπονται στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου ΦΥΣΗ 2000 – NATURA 2000, η συστηματική αποκομιδή και καθαριότητα, η ανάδειξη – βελτίωση και συντήρηση του αστικού και περιαστικού πρασίνου, οι δράσεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ενημέρωσης των πολιτών από τα Νομικά πρόσωπα του Δήμου, η αγαστή συνεργασία με τις εθελοντικές ομάδες του Δήμου σε δράσεις καθαρισμού αιγιαλού και παραλίας και τέλος η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων και μηχανημάτων έργου και άλλες πρωτοβουλίες και άλλες δράσεις περιβαλλοντικά φιλικές που είναι στις προτεραιότητες μας.

Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε την προσπάθεια για ένα καθαρό και υγιές περιβάλλον.

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ. Η ΓΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

O Δήμαρχος Θερμαϊκού
Γεώργιος Τσαμασλής



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μεγάλα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη – Βόλο – Πετρούπολη την παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος 5 Ιούνη και την Πανελλαδική Μέρα δράσης κατά της Καύσης Απορριμμάτων 29 Μάη

Στη Θεσσαλονίκη Σάββατο 5 Ιούνη στις 11 π.μ. στην πλατεία Ελευθερίας του δήμου Π. Μελά

Με σύνθημα: «Η Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος είναι μέρα αγώνα και διεκδίκησης απέναντι στις αιτίες που προκαλούν την καταστροφή του περιβάλλοντος. Να σταματήσει η καρκινογόνα καύση απορριμμάτων!», η Πρωτοβουλία συλλόγων, σωματείων και φορέων κατά της καύσης απορριμμάτων RDF– SRF στην επιχείρηση «ΤΙΤΑΝ/ Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης, προχωρά στη διοργάνωση συλλαλητηρίου για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Δυτική Θεσσαλονίκη.

Θα γίνει το Σάββατο 5 Ιούνη στις 11 π.μ., στην πλατεία Ελευθερίας του δήμου Π. Μελά.

Η απόφαση του συλλαλητηρίου πάρθηκε στο πλαίσιο της συνέλευσης των αντιπροσώπων των συλλόγων και σωματείων που συμμετέχουν στην «Πρωτοβουλία κατά της καύσης», για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Δυτική Θεσσαλονίκη

Καλούμε, αναφέρει η «Πρωτοβουλία», «τα μέλη των συλλόγων, σωματείων, φορέων, όλους τους συμπολίτες μας, ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες να συμμετέχουν στην εκδήλωσή μας, να συμβάλουν με προτάσεις, απόψεις, δρώμενα, κ.ά.».

Στο Βόλο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών το Σάββατο 5 Ιούνη

Η Λαϊκή Συσπείρωση Βόλου ανακοίνωσε ότι το Σάββατο 5 Ιούνη, Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος, τα σωματεία και οι φορείς της πόλης θα διοργανώσουν ένα μεγάλο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών. Πρόκειται για ένα μεγάλο ζήτημα στην περιοχή, με βασική ευθύνη της δημοτικής αρχής και την πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης και της Περιφέρειας, θα καίγονται εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι πλαστικού, που σκορπούν καρκίνο στο λαό της πόλης.

«Η καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ, γεννά από πίσω μία σειρά από βιομηχανίες – μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων, οι οποίες θα συγκεντρώνουν σκουπίδια από όλη την Ελλάδα προκειμένου να το επεξεργάζονται. Εκτός από τη μονάδα του δήμου Βόλου που θα παράγει srf, στην περιοχή γίνονται άλλες δύο ανάλογες επενδύσεις από ιδιωτικές εταιρίες. Η μια θα χρησιμοποιεί τα υπολείμματα των ΜΕΑ (κομπόστ που δεν είναι αξιοποιήσιμο ως εδαφοβελτιωτικό) και τα υπολείμματα του εργοστασίου ανακύκλωσης για να φτιάχνει srf και rdf και η δεύτερη θα συγκεντρώνει αυτοκίνητα από όλη την Ελλάδα, οι λαμαρίνες θα πηγαίνουν για λιώσιμο και τα πλαστικά μέρη θα γίνονται srf και rdf», δήλωσε ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βόλου Απ. Ριζόπουλος στο Ράδιο Ένα.

ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ Σάββατο 29 Μάη

Περιβαλλοντικές Kινήσεις, Επιτροπές Αγώνα, Σωματεία κι άλλες Συλλογικότητες από Αττική, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Εύβοια, Χανιά, Ηράκλειο, Γιάννενα, Γρεβενά κ.α., οργανώνουν ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ κατά της καύσης απορριμμάτων το Σάββατο 29 Μάη.


Στην ΑΘΗΝΑ οργανώνεται συγκέντρωση στην πλατεία Ηρώ (επί της λεωφ. 25ης Μαρτίου) στην Πετρούπολη το Σάββατο 29 Μάη στις 11.30 πμ. Και πορεία προς την διασταύρωση Λακιώτη (επί της λεωφ. Θηβών) με αιτήματα:

  • Να κλείσει επιτέλους ο μεγαλύτερος ΧΥΤΑ της Ευρώπης και όλες οι εγκαταστάσεις στην Φυλή της Αττικής. Να μην δημιουργηθούν νέες χωματερές.
  • Να σταματήσει η καύση που ήδη γίνεται σε ΑΓΕΤ (Βόλο και Μηλάκι-Εύβοια) και ΤΙΤΑΝ (Καμάρι Βοιωτίας) ενώ σχεδιάζεται σε ΤΙΤΑΝ (Ευκαρπία Θεσ/νίκης) κι αργότερα στη Δυτική Μακεδονία κ.ά.
  • Να μην υλοποιηθεί ο νέος ΕΣΔΑ, η δημιουργία των Μ.Ε.Α. και η μαζική εισαγωγή της καύσης απορριμμάτων πανελλαδικά.
  • Ένα μοντέλο μείωσης και οικολογικής διαχείρισης των απορριμμάτων υπέρ της κοινωνίας, της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, χωρίς καμιά εμπλοκή ιδιωτών και κάτω από κοινωνικό έλεγχο
  • Καμιά μετακύληση του κόστους διαχείρισης των απορριμμάτων στους πολίτες με αύξηση των ανταποδοτικών τελών και φόρων. Να πληρώσουν οι βιομηχανίες που είναι οι πραγματικοί παραγωγοί απορριμμάτων
  • Να παύσουν οι διώξεις όλων των αγωνιστών στα κινήματα ενάντια στις περιβαλλοντοκτόνες επενδύσεις
  • Λήψη μέτρων που θα βάλουν άμεσα φραγμό στην καταστροφή και θα συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, τη διάσωση της γης και των νερών, των δασών και του αέρα, της σημαντικότερης κληρονομιάς που έχουμε να αφήσουμε στα παιδιά μας!
Στο ΒΟΛΟ Σάββατο 29 Μάη

Στο Βόλο οργανώνεται συλλαλητήριο και πορεία στις 12:00 το μεσημέρι, από το Δημαρχείο του Βόλου και κατάληξη το κτίριο της Περιφέρειας (πρώην Νομαρχία). Τα μέλη της Πρωτοβουλίας Βόλου NoBurn, σημειώνουν:


Δεν αποδεχόμαστε:
  • να καίγονται εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι πλαστικών και άλλων αποβλήτων από την ΑΓΕΤ-Lafarge έξω από τα σπίτια μας
  • ο αέρας που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε, η τροφή που τρώμε, να είναι δηλητηριασμένα με διοξίνες, φουράνια, βαρέα μέταλλα και άλλους τοξικούς ρύπους
  • εμείς και τα παιδιά μας να γίνουμε νούμερα στα αυξημένα ποσοστά ασθενειών και πρόωρων θανάτων σε επιδημιολογικές μελέτες και στατιστικές
  • να εξαπλωθεί η καύση και σε άλλες τσιμεντοβιομηχανίες, όπως ο ΤΙΤΑΝ στη Θεσσαλονίκη, ούτε να κατασκευαστούν τέσσερα νέα γιγάντια εργοστάσια καύσης απορριμμάτων σε όλη τη χώρα
  • η διαχείριση των απορριμμάτων να γίνει πεδίο κερδοσκοπίας των μεγαλοεργολάβων μέσα από την κατασκευή και διαχείριση 43 Μονάδων Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) που θα παράγουν απορριμματογενή καύσιμα, κάτι που ταυτόχρονα σημαίνει και αύξηση των δημοτικών τελών
  • να ξοδευτούν πάνω από 1 δις ευρώ από τον πλούτο της κοινωνίας σε «επενδύσεις» που θα έχουν δραματικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα σκορπίσουν αρρώστιες και θάνατο στους ανθρώπους
  • ο Δήμος Βόλου να γίνει προμηθευτής της ΑΓΕΤ με απορρίμματα προς καύση μέσα από την ΜΕΑ που θέλει να κατασκευάσει στην πόλη μας
  • ένα οικονομικό μοντέλο που πρώτα παράγει ατελείωτες ποσότητες πλαστικών συσκευασιών και άχρηστων προϊόντων και έπειτα μας σερβίρει την καύση τους ως «λύση»

Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, νομοθέτησαν και επέβαλαν την καύση, ως πιστοί υπηρέτες των τσιμεντοβιομηχανιών και των εργολάβων των σκουπιδιών.

Η δημοτική αρχή Μπέου και η περιφερειακή αρχή Αγοραστού ψήφισαν και υλοποιούν την προετοιμασία των απορριμμάτων για καύση με γνώμονα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της πολυεθνικής, κι αυτό το παρουσιάζουν σαν «διαχείριση» των σκουπιδιών.
Η «Δικαιοσύνη» και η ΕΛ.ΑΣ. έχουν αποδείξει ότι το μόνο που περιφρουρούν είναι τα κέρδη της κάθε Lafarge, για τα οποίο είναι έτοιμες να τσακίσουν με καταστολή και να εκφοβίσουν με διώξεις όσους αντιδρούν.

Από όλους αυτούς δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα, γιατί πολύ απλά βρίσκονται στο στρατόπεδο των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Καμία αυταπάτη λοιπόν ότι τα δικαστήρια ή οι κομματικοί υπάλληλοι του κατεστημένου θα στηρίξουν τα δίκαια αιτήματα της πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Μόνο ο διαρκής, μαχητικός, οργανωμένος και ενωτικός αγώνας της κοινωνίας μπορεί να φέρει την νίκη!
Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο, το Σάββατο 29 Μαΐου, στις 12:00 στο Δημαρχείο Βόλου.


Στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Σάββατο 29 Μάη
12:00 το μεσημέρι στο Λευκό Πύργο




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το 2021, εν μέσω μιας πανδημίας η οποία απαιτεί ουσιαστική βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, η Παγκόσμια Ημέρα Νερού βρίσκει δισεκατομμύρια ανθρώπους να στερούνται πρόσβασης σε ασφαλές νερό, ενώ ακόμα και στις πιο αναπτυγμένες χώρες, δεκάδες εκατομμύρια νοικοκυριά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν τις ανάγκες τους σε νερό. Συγχρόνως, εκατομμύρια άνθρωποι καταναλώνουν ακατάλληλο πόσιμο νερό μολυσμένο με τοξικά χημικά, ενώ η ποιότητα των υδάτων σε λίμνες, ποταμούς και θάλασσες, σε ολόκληρο τον πλανήτη, επιδεινώνεται με ταχύτατους ρυθμούς.

Η εμπορευματοποίηση του νερού ήδη έχει δημιουργήσει μια αγορά που παγκόσμια υπερβαίνει τα 700 δις δολάρια ετησίως. Τα τεράστια κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων που ελέγχουν την ύδρευση, η επιχειρηματική λειτουργία των επιχειρήσεων ύδρευσης, είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν καλύπτονται οι λαϊκές ανάγκες για ύδρευση. Ο ίδιος λόγος κρύβεται πίσω απ’ την αυξανόμενη καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα, τη ρύπανση των υδάτων σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι καπιταλιστικές επενδύσεις έχοντας ως κριτήριο το κέρδος της κάθε ξεχωριστής επιχείρησης, οδηγούν νομοτελειακά σε καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

Η κατεύθυνση των «πράσινων επενδύσεων» σε ολόκληρο τον κόσμο, το Green New Deal, η “Πράσινη Κοινωνική Συμφωνία”, όχι απλά δεν αντιμετωπίζουν τα προαναφερθέντα προβλήματα, αλλά στην πραγματικότητα τα επιδεινώνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως με πρόσχημα και τον δήθεν «περιορισμό της σπατάλης», η Οδηγία-Πλαίσιο της ΕΕ του 2000 για το νερό και οι μετέπειτα Οδηγίες που την εξειδικεύουν, εμπορευματοποιεί περαιτέρω το νερό, αυξάνει το κόστος του για το λαό και προωθεί καπιταλιστικές επενδύσεις στον κλάδο. Αυτή την πολιτική ακολουθεί σήμερα η ΝΔ όπως και όλες οι αστικές κυβερνήσεις παρά τις όποιες φραστικές αντεγκλήσεις ή και διαφορετικούς τρόπους εμπορευματοποίησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ενιαία τιμολόγηση των υδάτων που αποφάσισε ήδη απ’ το 2017 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η εφαρμογή της οποίας οδήγησε σε υπέρογκες αυξήσεις στις χρεώσεις νερού για τους λαϊκούς καταναλωτές.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ πρωταγωνιστούν σήμερα στους αγώνες ενάντια στην πολιτική της ΕΕ για την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού και τις ιδιωτικοποιήσεις, για τη διασφάλιση φθηνού, ελεγμένου, ποιοτικού νερού για το λαό, για την άμεση υλοποίηση των αναγκαίων έργων υποδομής, για την εξασφάλιση της επάρκειάς του χωρίς χαράτσια στην αγροτική παραγωγή. Φωτίζουν ότι η αξιοποίηση του νερού προς όφελος του λαού προϋποθέτει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο. Σ' αυτό το πλαίσιο ενός εργατικού - λαϊκού, όπου η γη, οι υδάτινοι πόροι, τα δάση, τα εργοστάσια επεξεργασίας νερού, τα δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης, τα δίκτυα αποχέτευσης και τα κέντρα επεξεργασίας λυμάτων, οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί θα αποτελούν κοινωνική κρατική ιδιοκτησία, ο κεντρικός σχεδιασμός θα μπορεί να προβλέπει και να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες και σε νερό, με γνώμονα την κοινωνική ευημερία.







ΑΘΗΝΑ 22/3/2021 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Με αφορμές την συμπλήρωση 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης καθώς και την επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου), τιμούμε με το ταπεινό μας αυτό πόνημα την μνήμη των ηρώων μας και συνάμα τους ποιητές ανά τον κόσμο, μέσω του εκφραστικού μας, αριστοτέχνη του λόγου Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Η Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998. Τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ως πρώτη ημέρα μετά την εαρινή ισημερία, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη όπως η ποίηση, το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό του πένθους.

. «… Πατρίδα, να μακαρίζεις γενικώς όλους τους Έλληνες, που θυσιάστηκαν για σένα, να σ’ αναστήσουνε, να ξαναειπωθείς άλλη μία φορά ελεύθερη πατρίδα, που ήσουνα χαμένη και σβησμένη από τον κατάλογο των εθνών…» μας (υπεν)θυμίζει ο Μακρυγιάννης. Η Ελληνικά Επανάσταση υπήρξε όμως και μνημονεύεται, και ως κορυφαίο πολιτικοστρατιωτικό γεγονός για τη σύγχρονη Ιστορία της Ευρώπης, μιας και επέφερε αλλαγές που είχαν αντίκτυπο στα κατοπινά χρόνια.

Μα αλίμονο..! Πάντα θα ξεφυτρώνουν οι “λίγοι” αμαθείς και ανιστόρητοι, αξιοθρήνητοι αντιρρησίες της ιστορίας μας, που πάντα θα θεωρητικολογούν νομίζοντας πως κάνουν «επανάσταση ενάντια στο κατεστημένο» και φυσικά πάντα θα τους ανέχεται η πλειονότητα της κοινωνίας μας. Ας τους αφήσουμε εκεί που επέλεξαν να βρίσκονται. Να βαυκαλίζονται αναμεταξύ τους και να παίρνουν ο ένας απ΄τον άλλο κουράγιο και… σπρέι για να καταστρέφουν κάποια γκράφιτι με ήρωες της Επανάστασης. Επαγγελματίες ασυγκίνητοι τυπολάτρες, αιωνίως καταδικασμένοι να ξεκινούν την κάθε τους κουβέντα «ανάποδα και αμφισβητώντας». Γιατί στίχοι όπως οι τελευταίοι του «Σαμουήλ», «…και με τες πρώτες αστραπές και με τα πρωτοβρόχια χλωρό χορτάρι φύτρωσε, δάφνες, έλιές, μυρτούλες, ελπίδες, νίκες και σφαγές - χαρές κ' ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !!»  μάλλον δεν «άγγιξαν» ποτέ την έρμη και αξιολύπητη, ανθελληνική τους ψυχή…

Τιμή και μνήμη για τους ήρωες του ΄21 και φωτεινό παράδειγμα για την ζωή μας να είναι πάντα αυτοί ! Για να μπορούμε να είμαστε περήφανοι για την ιστορία που με άφθονο αίμα έγραψαν!

Με θυσίες, ανείπωτο πόνο και θάρρος! Και με τόση λαχτάρα αιώνων για ιδανικά και ΛΕΥΤΕΡΙΑ !!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!


Σύντομη ιστορική αναδρομή:

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1803 το Σούλι ήταν υπό την πολιορκία του Αλή Πασά. Μετά από πολυήμερη άμυνα, οι Σουλιώτες λύγισαν από την πείνα και τις κακουχίες και αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν. Συμφώνησαν να παραδώσουν τα όπλα τους και να απομακρυνθούν από το Σούλι. Ο κοσμοκαλόγερος Σαμουήλ έμεινε τελευταίος, μαζί με λίγους συντρόφους του, ηλικιωμένους και βαριά τραυματίες, για να παραδώσουν την μπαρουταποθήκη, που ήταν μέσα στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, σε έναν βραχότοπο. Όταν οι άντρες του Αλή πασά έφτασαν στην αποθήκη, ο Σαμουήλ έβαλε φωτιά και μαζί με τους πέντε συντρόφους του ανατινάχθηκαν. Δεν παραδόθηκαν, παρά μόνο στον Θεό. Η αυτοθυσία πέρασε στην ιστορία. Άλλωστε, οι Σουλιώτες ήταν γνωστοί για τον ηρωισμό και τον πατριωτισμό τους....



Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824 - 1879)

Γεννήθηκε στην Αγία Μαύρα Λευκάδας. Ήταν επικός ποιητής του αρματολισμού - ένας από τους πιο διακεκριμένους Επτανήσιους ποιητές του 19ου αιώνα και πολιτικός. Στην περίπτωση του Βαλαωρίτη ο τίτλος του «εθνικού ποιητή» δόθηκε διότι «αντλούσε σχεδόν αποκλειστικά τα θέματά του από τη νεώτερη ελληνική ιστορία και επειδή υπερασπίστηκε την εθνική ιδέα όχι μόνο με το λόγο του αλλά και εμπράκτως». Όμως με δεδομένο πως και άλλοι ποιητές και πεζογράφοι της εποχής του αντλούσαν από το ίδιο υλικό, η Έρη Σταυροπούλου (καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών), εξηγεί πως η διάκριση αυτή του Βαλαωρίτη οφειλόταν: α) στη δημοτική γλώσσα που χρησιμοποίησε –θελκτικό στοιχείο για το ακροατήριό του μα που άρμοζε και με το «ήθος και τη φωνή των διαφόρων ηρώων του», β) στο πάθος και το τραγικό μεγαλείο με το οποίο πρόβαλε τους ήρωές του, γ) η συγκυρία επέτεινε όλα αυτά. Κι έτσι ήταν επακόλουθο οι κριτικοί να επισημάνουν «διαρκώς θετικά», αυτά τα δεδομένα, «αναδεικνύοντας τον Βαλαωρίτη στον εγκυρότερο ποιητικό εκφραστή της Μεγάλης Ιδέας.

Δείτε το βίντεο με την απαγγελία πατώντας https://youtu.be/Theh9PUqo0w

 

Φωτο : Ο Ρήγας Φεραίος και ο Αδαμάντιος Κοραής βγάζουν την Ελλάδα από τον τάφο της.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μία ολόκληρη ιστορία ακολουθεί αυτή την ημέρα. Αγώνες γυναικών που εκείνη την εποχή βίωναν απάνθρωπες εργασιακές καταστάσεις, και όχι μόνο, καθώς η γυναίκα ως φύση και ως προσωπικότητα δεν εισέπραττε το σεβασμό που απέκτησε με τα χρόνια, και αυτό χάρη στις συνεχείς επαναστάσεις της ξεκινώντας από τον 19 αιώνα.

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.



Η ιστορία όμως ξεκινά από το 1857, όπου οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και μείωση των ωρών. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.

Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών. Η Γερμανίδα Σοσιαλίστρια Λουίζε Τσίτς πρότεινε την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας και υποστηρίχθηκε από τη συνάδελφο σοσιαλίστρια και αργότερα κομμουνίστρια ηγέτιδα Κλάρα Τσέτκιν, υποστηριζόμενη επίσης από την Κέιτ Ντούκε χωρίς όμως να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι αντιπρόσωποι (100 γυναίκες από 17 χώρες) συμφώνησαν με την ιδέα ως μέσο προώθησης των ίσων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του εκλέγειν για τις γυναίκες. Το επόμενο έτος, στις 19 Μαρτίου 1911, η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σηματοδοτήθηκε για πρώτη φορά με τη συμμετοχή πάνω από ενός εκατομμυρίου ανθρώπων στην Αυστρία, τη Δανία, τη Γερμανία και την Ελβετία.



Παρόλο που υπήρξαν κάποιες απεργίες, πορείες και άλλες διαμαρτυρίες από γυναίκες κατά τα έτη που προηγήθηκαν μέχρι και το 1914, καμία από αυτές δεν συνέβη στις 8 Μαρτίου. Στις 8 όμως Μαρτίου του 1914 έλαβε χώρα η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, πιθανόν επειδή η ημέρα αυτή ήταν Κυριακή και έκτοτε πραγματοποιείται πάντα αυτήν την ημερομηνία σε όλες τις χώρες. Η τήρηση της Ημέρας στη Γερμανία το 1914 ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα ψήφου των γυναικών, το οποίο οι Γερμανίδες απέκτησαν τελικά το 1918.

Στις 8 Μαρτίου του 1917 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο), στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Πετρούπολη, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διαδήλωσαν γεμίζοντας τους δρόμους όλης της πόλη. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της ρωσικής επανάστασης. Οι γυναίκες στην Αγία Πετρούπολη έκαναν απεργία εκείνη την ημέρα για το “Ψωμί και την Ειρήνη” – απαιτώντας το τέλος του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, τον τερματισμό των ελλείψεων τροφίμων και το τέλος του τσαρισμού.



Εκείνο το πρωινό, παρά τις διαταγές που είχαν λάβει, οι εργάτριες των κλωστοϋφαντουργίων εγκατέλειψαν τη δουλειά τους στα διάφορα εργοστάσια και έστειλαν αντιπροσώπους για να ζητήσουν υποστήριξη για την απεργία, η οποία εντέλει οδήγησε σε μαζική απεργία καθώς όλοι βγήκαν στους δρόμους. Επτά ημέρες αργότερα, ο αυτοκράτορας της Ρωσίας, ο Νικόλαος Β παραιτήθηκε και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες δικαίωμα ψήφου.



Στις 8 Μαΐου 1965 με το διάταγμα του ΕΣΣΔ Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ, η Διεθνής Ημέρας της Γυναίκας κηρύχθηκε ως μη εργάσιμη ημέρα στην ΕΣΣΔ “για τον εορτασμό των εξαιρετικών προτερημάτων των σοβιετικών γυναικών στην κομμουνιστική οικοδόμηση, στην υπεράσπιση της πατρίδας τους κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στον ηρωισμό και την ανιδιοτέλεια στο μέτωπο και στα μετόπισθεν και επίσης σηματοδοτώντας τη μεγάλη συμβολή των γυναικών στην ενίσχυση της φιλίας μεταξύ των λαών και τον αγώνα για την ειρήνη. Έτσι υποστήριζε πως η ημέρα των γυναικών πρέπει να γιορτάζεται όπως και οι άλλες αργίες”.



Από την επίσημη υιοθέτησή της στη Σοβιετική Ρωσία μετά την Επανάσταση το 1917, η ημέρα εορταζόταν κυρίως στις κομμουνιστικές χώρες και από το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως.

Τα Ηνωμένα Έθνη ξεκίνησαν να γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στο Διεθνές Γυναικείο Έτος του 1975.



Έτσι το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη.

Μέχρι και σήμερα ανά τον κόσμο η Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται με εκδηλώσεις, ακόμη και βραβεύσεις γυναικών για την προσφορά και τα επιτεύγματα τους. Λόγω βέβαια της διαδοχής των εποχών και της μεγάλης αύξησης της καταναλωτικής αγοράς που επικρατεί από τα τέλη του 20ου αιώνα, η γιορτή έχει αποκτήσει και κάποιες εμπορικές πτυχές.

Κάτι όμως που ποτέ δεν πρόκειται να ξεχαστεί είναι οι αγώνες όλων εκείνων των γυναικών για μία καλύτερη ζωή στην οποία βαδίζουν όλες οι επόμενες γενεές.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Άμυνας ή Προστασίας (World Civil Defence Day) καθιερώθηκε το 1990 με πρωτοβουλία του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Άμυνας (ICDO) και λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο την 1η Μαρτίου, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε σε εφαρμογή το καταστατικό του ICDO το 1972.

Η Πολιτική Άμυνα ή Προστασία αποτελεί θεσμό με ιδιαίτερη σημασία στις μέρες μας, καθώς οι σύγχρονες κοινωνίες εκτίθενται ολοένα και περισσότερο σε κάθε είδους κινδύνους –φυσικούς και τεχνολογικούς – λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της αστικής και βιομηχανικής ανάπτυξης. Δεν συνδέεται μόνο με την αντιμετώπιση μίας καταστροφής, αλλά εκτείνεται σε όλο το φάσμα της, καλύπτοντας πρώτιστα τον τομέα της πρόληψης, το σχεδιασμό, την ετοιμότητα, αλλά και τη διαχείριση των συνεπειών της. Στην πραγματικότητα, η Πολιτική Προστασία, στο σύγχρονο πολιτισμό μας, αποτελεί το θεσμό συνένωσης των δυνάμεων όλων των πολιτών έναντι φυσικών και ανθρωπογενών απειλών ή κινδύνων, που μπορούν να διαταράξουν σε καιρό ειρήνης την κοινωνική λειτουργία.

Σύμφωνα με την ICDO, η Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Προστασίας έχει τρεις στόχους με αποδέκτη την παγκόσμια κοινότητα:
Να υπενθυμίζει τη ζωτική σπουδαιότητα της πολιτικής προστασίας για την κοινωνική λειτουργία.
Να ενημερώνει για την πρόληψη και τα μέτρα αυτοπροστασίας σε περίπτωση ατυχημάτων και καταστροφών.
Να αποδίδει τις οφειλόμενες τιμές στις προσπάθειες, τις θυσίες και τα κατορθώματα των εθνικών υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, στους τομείς της πρόληψης και της αντιμετώπισης των καταστροφών.

Η Ελλάδα, όπως και οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι μέλος της Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Άμυνας (ICDO).

Στον επιχειρησιακό πυρήνα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας βρίσκεται το Κέντρο Παρακολούθησης και Πληροφόρησης (Monitoring and Information Centre – MIC), με έδρα τις Βρυξέλλες. Οποιαδήποτε χώρα – εντός ή εκτός της Ε.Ε – που έχει πληγεί από μία καταστροφή, μπορεί να ζητήσει τη βοήθεια του MIC επί 24ωρου βάσεως. Η συμβολή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας υπήρξε σημαντική και στον  σεισμό στην Αϊτή, όπου με αίτημα της Ε.Ε ενεργοποιήθηκε το πρόγραμμα «Rapid Response Capability 7», στο οποίο μετέχουν οι εθνικές αρχές Πολιτικής Προστασίας επτά (7) κρατών μελών της Ε.Ε, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Ωστόσο, οποιαδήποτε αναφορά στον θεσμό της Πολιτικής Προστασίας δεν θα πρέπει να παραγνωρίζει τη σημαντική συνεισφορά των εθελοντών, των ανθρώπων που, είτε στο πλαίσιο εθελοντικών οργανώσεων, είτε μεμονωμένα, την κρίσιμη στιγμή της καταστροφής προσφέρουν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι υγρότοποι, εκτός από την προσφορά τους στην οικολογική ισορροπία, ως σημαντικοί βιότοποι για πολλά είδη ζώων και φυτών, συγκαταλέγονται ανάμεσα και στα πιο παραγωγικά οικοσυστήματα της Γης. Όπως έπαιξαν επί αιώνες καθοριστικό ρόλο για την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών, η μείωσή τους τις τελευταίες δεκαετίες απειλεί την ίδια την επιβίωσή μας, σημειώνει το νέο κόμμα των Πράσινων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων.

Θεωρητικά, δέκα υγρότοποι της χώρας μας προστατεύονται από τις 2.2.1971, όταν υπογράφτηκε η Σύμβαση για τους Υγροτόπους στο Ραμσάρ του Ιράν. Όμως, τα δέλτα των ποταμών, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες υποβαθμίζονται και χάνεται η οικολογική τους αξία. Η επέκταση των καλλιεργειών, η οικιστική ανάπτυξη, η αλλοίωση και η υποβάθμιση της ποιότητας των νερών, η απόρριψη στερεών και υγρών αποβλήτων, η παράνομη δόμηση, η εντατικοποίηση της γεωργίας, το κυνήγι, ο εντατικός τουρισμός κ.α. είναι οι βασικές αιτίες. Μόνο στη Μεσόγειο έχει χαθεί το 50% των υγροτοπικών εκτάσεων που υπήρχαν κατά τη δεκαετία του 1970. Η πολλαπλάσια μείωση των πληθυσμών των σπονδυλωτών ζώων που ζουν ή εξαρτώνται άμεσα από το γλυκό και το υφάλμυρο νερό, η απώλεια βιοποικιλότητας, απειλούν πια τον πλανήτη και τον ίδιο τον άνθρωπο.

Οι πλημμύρες και οι τεράστιες καταστροφές οφείλονται στην κλιματική κρίση και την απώλεια των οικοτόπων και των υγροτοπικών συστημάτων. Οι κοίτες των ποταμών περιορίζονται, τα ρέματα κτίζονται, οι υγρότοποι εκχερσώνονται ή καλλιεργούνται από ένα καταστροφικό αναπτυξιακό και κερδοσκοπικό μοντέλο, που υπονομεύει πια την ίδια μας την επιβίωση.

Τα καταστροφικά φαινόμενα θα γίνουν ακόμα πιο έντονα μέσα στη δεκαετία αυτή, αν δεν αλλάξουμε τις πολιτικές, συνειδητοποιώντας ότι οι υγρότοποι μας προστατεύουν από τα λεγόμενα «ακραία καιρικά φαινόμενα», απορροφώντας τεράστιες ποσότητες νερού, πριν καταστρέψουν τα ανθρώπινα δημιουργήματα.

Οι Πράσινοι, για την υλοποίηση μιας πραγματικά οικολογικής πολιτικής, προτείνουν:

Αποκατάσταση των υγροτόπων που έχουν υποβαθμιστεί.
Η προστασία του περιβάλλοντος και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής να αναδειχθούν στον Πυλώνα του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου.
Να επεκταθούν σημαντικά οι προστατευόμενες περιοχές, να διασφαλίσουμε ότι αυτές μπορούν να καλύψουν τα βασικά οικοσυστήματα και να εγγυηθούμε ότι η προστασία τους λειτουργεί πραγματικά.

Ολοκλήρωση όλων των Προεδρικών Διαταγμάτων για τις προστατευόμενες περιοχές και τους υγροτόπους που βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς και νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του συνόλου των υγροτόπων.

Αναστολή της εκτός σχεδίου δόμησης, τουλάχιστον μέχρι να οριοθετηθούν σε ορθοφωτοχάρτες οι πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων, ο αιγιαλός, η γεωργική γη και οι υγροβιότοποι της σύμβασης Rasmsar, να κυρωθεί το σύνολο των δασικών χαρτών, να εκδοθούν τα ΠΔ των περιοχών Natura και μελέτες φέρουσας ικανότητας νησιών.

Αλλαγή του τουριστικού μοντέλου προς εναλλακτικές μορφές σε συνέργεια με πολιτικές προστασίας και ανάδειξης του περιβάλλοντος και των υγροτόπων.

Δημιουργία ενός Παγκόσμιου Οργανισμού Περιβάλλοντος, βασισμένου στους φορείς που αποσπασματικά υπάρχουν ήδη στους κόλπους των Ηνωμένων Εθνών.

Ίδρυση ενός διεθνούς περιβαλλοντικού δικαστηρίου για την αντιμετώπιση των πιο σοβαρών παραβιάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Αντώνη Ζαβέρκου *

Ο άνθρωπος, το πιο επικίνδυνο ον στον πλανήτη μας, θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να ασκεί εξουσία πάνω στις ζωές των ζώων. Δισεκατομμύρια ζώα σε ολόκληρο τον κόσμο υποφέρουν από την ανθρώπινη σκληρότητα, ματαιοδοξία και απληστία. Τοση κακια απέναντι σε πλάσματα που δε μπορούν να αμυνθούν.
Η ψυχή και η συνείδηση των ανθρώπων που συμπεριφέρονται ανήθικα απέναντι στα ζώα έχουν διαβρωθεί.
Σχεδόν 3 εκατομμύρια αδέσποτα ζώα περιφέρονται στους δρόμους της χώρας μας, κακοποιούνται, τραυματίζονται θανάσιμα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα, δηλητηριάζονται, εκτελούνται, πετιούνται στα σκουπίδια, πεθαίνουν από ασιτία και αρρώστιες.
Ασυνείδητοι εγκαταλείπουν τα ζώα τους ακόμα και στα βουνά για να πεθάνουν από έλλειψη τροφής και νερού. Χωρίς ίχνος ανθρωπιάς μέσα τους πετάνε με την πρώτη δυσκολία ακόμα και τα ηλικιωμένα και άρρωστα ζώα τους αδιαφορώντας πλήρως για τη τύχη τους.
Εκτιμάται ότι σχεδόν 13 εκατομμύρια ζώα βασανίζονται και σκοτώνονται κάθε χρόνο στα επιστημονικά εργαστήρια της Ευρώπης στ' όνομα της επιστήμης προς οφελος της ανθρωπότητας. «Παραγωγικά» ζώα εκτρέφονται σε άθλιες συνθήκες και σφάζονται με ελάχιστο σεβασμό στην ύπαρξή τους. Ζώα που τα γδέρνουν ακόμα και ζωντανά για να πάρουν τις γούνες τους και μετά τα πετάνε στα σκουπίδια και υποφέρουν αργοπεθαίνοντας.
Χομπίστες δολοφονούν ζώα της άγριας φύσης όχι γιατί έχουν ανάγκη να φάνε, αλλά από ευχαρίστηση, επιδεικνύοντας αργότερα τα θύματά τους ως τρόπαια. Ζώα που αιχμαλωτίζονται για τη «ψυχαγωγία» των ανθρώπων, είδος «διασκέδασης» που απαξιώνει όχι μόνο τα ζώα, αλλά και τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Ποσες κακοποιήσεις αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς έχετε διαβάσει τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας που ξεπερνούν τα όρια της διαστροφής; Άνθρωποι που εγκληματούν καθημερινά εις βάρος των ζώων σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό και σε κάθε πόλη της Ελλάδας.
Δηλητηριασμένα δολώματα σκορπούν το θάνατο σε χιλιάδες αθώες ψυχές. Μέχρι και καρφιά βάζουν μέσα στα δολώματα για να εξοντώσουν με οδυνηρό τρόπο όποιο αδέσποτο ζώο κάνει το λάθος να βρεθεί στο δρόμο τους. Άνθρωποι που δεν σέβονται το υπέρτατο αγαθό, τη ζωή, εκτελούν δια πυροβολισμού και απαγχονίζουν δύστυχα ζώα και δεν λογοδοτούν ποτέ στη δικαιοσύνη για τα φρικτά εγκλήματά τους.
Εκατοντάδες σκύλοι στην επαρχία ζουν όλη τους τη ζωή μόνιμα δεμένοι σ’ ένα βαρέλι. Πλάσματα άρρωστα, πεινασμένα και διψασμένα, μέσα στο κρύο και την αφόρητη ζέστη, χρησιμοποιούνται από τους «νοικοκυραίους» σαν «σκιάχτρα» σαν να μην είναι όντα με συναισθήματα και ανάγκες. Δημοτικά κυνοκομεία - κολαστήρια λειτουργούν ως αποθήκες ψυχών.
Ορισμένοι δεν έχουν κανένα ενδοιασμό και ξεφορτώνονται τα «ανεπιθύμητα» νεογέννητα κουτάβια ή γατάκια, πετώντας τα στους κάδους σκουπιδιών για να τα πολτοποιήσει το απορριμματοφόρο. Ή ακόμα τα σφραγίζουν μέσα σε σακούλες για να πεθάνουν από ασφυξία. Μέχρι και τα μπολάκια με την τροφή και το νερό για τ΄αδέσποτα ενοχλούν ορισμένους, ενώ οι ίδιοι ζουν μέσα στη δυσοσμία των σκουπιδιών.
Απο την ίδια τη φύση, η σχέση, η αγάπη ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο είναι ανώτερη από την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Άδολη, εκούσια, καθαρή, ελεύθερη. Ειδυλλιακή.
Το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο. Η σχέση μαζί του είναι μια πρότυπη, αυθεντική, πρωταρχική σχέση, υπαγορευμένη από την ίδια την φύση. Όχι μόνο το ζώο δεν είναι υποκατάστατο – αλλά για τον άνθρωπο είναι αναντικατάστατο. Η σύνδεση με αυτό προσφέρει κάτι που δεν μπορεί να το αντλήσουμε από αλλού. Ούτε από την σχέση με άλλον άνθρωπο.
Τα ζώα είναι αυτά που είναι
Καθαρή φύση.
Τίμια κοιτάνε κατάματα. Ο άνθρωπος έξω από την φύση…αναζητά.
Το ζώο είναι. Ο άνθρωπος γίνεται. Αν μπορεί…
Το ζώο είναι αναντικατάστατο διότι παρέχει στον άνθρωπο την επαφή με το καθαρό ον. Μπορείτε να το ονομάσετε φύση ή παράδεισο.
Το ζώο ΕΙΝΑΙ. Απόλυτα, αυθόρμητα, τέλεια. Μια ύπαρξη πλήρης.
Δίπλα στον άνθρωπο, το κάθε ζώο είναι ένας βράχος σιγουριάς και τελειότητας.
Ο άνθρωπος, με τη γνώση, αλλοτριώθηκε, αποξενώθηκε. Δεν βρίσκεται μέσα στη φύση – είναι απέναντι. Δεν κάνει ένα με το παν – είναι άλλος, ξένος. Το ζώο ανήκει στο παν
Τα ζώα προσφέρουν σταθερότητα κι εμπιστοσύνη. Δεν προδίδουν ποτέ. Γιατί δεν προδίδουν ούτε τον εαυτό τους. Είναι αυτα που είναι. Ξέρουν αυτά που ξέρουν, απόλυτα. Δεν ταλαντεύονται. Δεν παλινδρομουν. Δεν αμφιβάλλουν ούτε αμφισβητουν. Η αγάπη τους είναι σταθερή και διαυγής. Δεν έχει προϋποθέσεις, ούτε διαθέσεις, ούτε διακυμάνσεις.
Δεν χρειάζεται να είστε ενεργοί φιλόζωοι για να βάζετε τροφή και νερό στ’ αδέσποτα ζώα της γειτονιάς σας. Δεν χρειάζεται να είστε υπερήρωες για να σώσετε ή να υιοθετήσετε ένα αδέσποτο που έχει ανάγκη τη στήριξη και την αγάπη σας. Μπορεί να μην αλλάξετε τον κόσμο σώζοντας ένα αδέσποτο αλλά σίγουρα αλλάζετε τον κόσμο του.
Η έλλειψη βίας οδηγεί στην υπέρτατη ηθική, που είναι κι ο σκοπός όλης της εξέλιξης.
Μέχρι να σταματήσουμε να κάνουμε κακό στα ζώα, θα είμαστε ακόμα απολίτιστοι.
Και μέχρι τα ζώα να πάψουν να υποφερουν κάθε μέρα θα είναι μέρα κόλασης και πένθους, ποτε γιορτής



* Πρόεδρος του ΣΥΠΠΑΖΑΘ (Σύνδεσμος Προστασίας & Περίθαλψησ Αδέσποτων Ζώων Ανατολικής Θεσσαλονίκης), δημοτικός σύμβουλος Δήμου Θερμαϊκού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με την ευκαιρία και αυτής της “επετείου” πολλοί είναι αυτοί -οι οποίοι αρέσκονται στις γιορτές- που θα ανακοινώσουν με έμφαση τις προθέσεις τους και τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον. Είμαστε σίγουροι πως ο ρόλος μας των γενικώς «οικολογούντων» έκλεισε τον κύκλο του, μετά μάλιστα και τον πρόσφατο υπερ-περιβαλλοντικό νόμο του κ Χατζηδάκη. Έτσι είναι πια καιρός να αποχωρήσουμε αφήνοντας τους να υλοποιήσουν το τόσο σοβαρό έργο της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιώσιμης ευημερίας για ΟΛΟΥΣ! κι εμείς να ασχοληθούμε με πράγματα ευχάριστα, μακριά από τις άχαρες καταγγελίες για ανεμογεννήτριες στα βουνά και στις Προστατευόμενες Περιοχές, για τα νερά και τα ποτάμια, τη διαχείριση των σκουπιδιών, για παραλείψεις και σκόπιμες αδιαφορίες, για παρανομίες και τόσες άλλες τετριμμένες πια έννοιες, που δικαιολογημένα προκαλούν την οργή των «καθολικά ασκούντων με χρηστό τρόπο την εξουσία και τη διοίκηση»…


Ας σοβαρευτούμε. Εδώ και πολλά χρόνια η πολιτική οικολογία τόνιζε ότι το οικονομικό μοντέλο της υπέρμετρης κατανάλωσης, της σπατάλης και της «ανάπτυξης» των αριθμών, δεν έχει προοπτική, δεν είναι βιώσιμο. Έλεγε ότι καταναλώνουμε φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε τρεις πλανήτες∙ ότι δανειζόμαστε από τις γενιές του μέλλοντος, από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, για να ζούμε εμείς καλά∙ ότι δανειζόμαστε από τη «φούσκα» του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, που θα γίνει ο «λάκκος» των οικονομιών σε μια κακώς νοούμενη ευμάρεια.

Με μία δόση αυτοκριτικής ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ότι η πολιτική για το περιβάλλον όλα αυτά τα χρόνια ένα και μοναδικό σκοπό εξυπηρετούσε: να επιτρέψει στους λίγους να κερδοφορήσουν -εμπορευματοποιώντας τη φύση- με την άδεια των “υπευθύνων”, με την άδεια εκείνων που έφεραν τα αδιέξοδα, μέσα στα οποία ασφυκτιά η χώρα μας σήμερα. Είναι καιρός να καταλάβουν όλοι, ότι το περιβάλλον δεν προστατεύεται με τις πολιτικές της άναρχης κερδοφορίας και του νεοφιλελευθερισμού και δεν μπορεί να αφήνεται στα χέρια αυτών που υπηρετούν αυτό το σύστημα. Μόνο ένα περιβαλλοντικό οικολογικό μοντέλο ευημερίας μπορεί να δώσει βιώσιμες λύσεις για την εξοικονόμηση των φυσικών πόρων και την εξασφάλιση θέσεων εργασίας, για μια ουσιαστική πρόοδο της κοινωνίας μας, για μια αειφόρο, κοινωνική και δημοκρατική Ελλάδα.

Συνεχίζουμε τις προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, για να γίνει η οικολογία κυρίαρχη ιδεολογία της κοινωνίας, σήμερα και πάντα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι, ότι είμαστε μεν μέρος του προβλήματος, αλλά είμαστε και μέρος της λύσης, αν το θελήσουμε να γίνουμε υπεύθυνοι ενεργοί πολίτες με προτάσεις και ιδέες για το αύριο της κοινωνίας. Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος ας γίνει Ημέρα αναθεώρησης του αποτυχημένου, καταστρεπτικού μοντέλου ανάπτυξης.

Λαμία, 5/6/2020
Στέφανος Σταμέλλος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με αφορμή την παγκόσμια ήμερα περιβάλλοντος, το Σάββατο 6 Ιουνίου Με το σύνθημα Όλοι μαζί μπορούμε και σε συνεργασία με την Εθελοντική Δράση Θερμαϊκού καθαρίζουμε την παραλία Περαίας. Μια κίνηση που πρέπει να την στηρίξουμε όλοι μας. Σας κάλω όλους σας σε αυτή την σπουδαία εθελοντική κίνηση. Για μια καθαρή παραλία με σεβασμό στο περιβάλλον και στην ζωή.
Όλοι μαζί ενωμένοι δίνουμε το παράδειγμα.
Ραντεβού στις 09:00 έξω απο το Theros Peraia .
Σας περιμένω όλους σας, όσοι θέλετε μπορείτε να φέρετε και τα παιδιά σας.

Ευχαριστώ πολύ τους χορηγούς που χωρίς δεύτερη σκέψη ειναι διπλά μας σε όλο αυτο το εγχείρημα.
TV100 Thessaloniki Θεσσαλονικη FM100 Thes.gr Thes.gr by Life-Events.gr Voria.gr ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΉ ΔΡΆΣΗ ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ

Χρήστος Βασιλειάδης Αρκτικός Κύκλος










Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν
 με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τίμησαν με τον καλύτερο τρόπο οι εργαζόμενοι στα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας.

Με συγκεντρώσεις στους αύλειους χώρους των Νοσοκομείων έθεσαν για άλλη μια φορά, εν μέσω της πανδημείας του κορονοϊού, τα αιτήματα για ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΣΥ και όχι ΑΝΟΥΣΙΑ χειροκροτήματα.

Είναι καιρός όσοι όψιμα και υπό τον φόβο του κορονοϊού λεκτικά μιλάνε για στελέχωση και εξοπλισμό του υποβαθμισμένου επί χρόνια Εθνικού Συστήματος Υγείας, χειροκροτώντας από θέσεις ασφαλείας, να σκύψουν πάνω από τα προβλήματα.

Να προχωρήσουν ΑΜΕΣΑ σε προσλήψεις προσωπικού ενώ καταγγέλθηκαν οι τραγικές ελλείψεις σε προστατευτικό υλικό και νοσοκομειακός εξοπλισμός που είναι απαραίτητος στη μάχη που με αυτοθυσία και αυταπάρνηση δίδουν οι εργαζόμενοι.


Το παράλογο της μέρας σημειώθηκε όταν αστυνομικοί μπήκαν στο χώρο συγκέντρωσης στον Ευαγγελισμό και ζήτησαν να σταματήσει η συγκέντρωση λόγω παραβίασης του μέτρου της απαγόρευσης συνάθροισης άνω των 10 ατόμων. Μικρή ένταση παρατηρήθηκε από τους εργαζομένους που απαίτησαν την απομάκρυνση των αστυνομικών δυνάμεων, όπως και τελικά έγινε.
 
Μέτρα Ατομικής Προστασίας, Προσλήψεις Μόνιμου Προσωπικού, Χρηματοδότηση, Ένταξη στα ΒΑΕ.

Στις 7 Απριλίου, οι εργαζόμενοι στις Δημόσιες Δομές Υγείας, με συμβολικές στη πράξη, αλλά ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ στο μήνυμα που θέλουν να μεταφέρουν στη Κυβέρνηση και τη Κοινωνία, παρεμβάσεις στους χώρους δουλειάς, διεκδικούν ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ:

Στον πλήρη εξοπλισμό όλων των μονάδων του ΕΣΥ με τα υλικά Υγιεινής και τα Μέτρα Ατομικής Προστασίας(ΜΑΠ) που είναι απαραίτητα για το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό. ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ χωρίς ΜΑΠ.

Στην επιτάχυνση της ανάληψης των καθηκόντων 2.000 Επικουρικού Προσωπικού που, ενώ έχουν ανακοινωθεί, δεν έχουμε ακόμα τα στοιχεία πού και πότε αναλαμβάνουν υπηρεσία. Να υπάρξει επιπλέον ενίσχυση με ΝΕΕΣ 2.000 προσλήψεις Λοιπού Επικουρικού Προσωπικού, από τους υπάρχοντες Πίνακες Κατάταξης.

Στην ΑΜΕΣΗ πρόσληψη επιπλέον Γιατρών και όχι σε απλές εκκλήσεις για ένταξη εθελοντών στο σύστημα υγείας.Η μάχη με τον Κορωνοιό, δεν είναι η Ολυμπιάδα του 2004…

Στην ΑΜΕΣΗ Προκήρυξη 4.000 Μόνιμων Θέσεων που είχε εγκρίνει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (1350 του 2019 και 2500 του 2020) και που έχουν παγώσει από την κυβέρνηση της ΝΔ.

Στην ενσωμάτωση όλων των δημόσιων δομών υγείας, δηλαδή των Κέντρων Υγείας αστικού και αγροτικού τύπου, των περιφερειακών ιατρείων και των ΤΟΜΥ στον συνολικό σχεδιασμό του υπουργείου Υγείας.

Στην αύξηση των κρεβατιών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Να ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΟΛΑ τα Δημόσια Κρεβάτια που είναι κλειστά και να στελεχωθούν με το αναγκαίο Μόνιμο Προσωπικό. Να προχωρήσει η επίταξη από τώρα, μέσω επέκτασης της υποχρεωτικής σύμβασης του ΕΟΠΥΥ με τις ιδιωτικές ΜΕΘ, για όλες τις κλίνες εντατικής θεραπείας των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων, ώστε να προστεθούν στη δυναμικότητά του εθνικού συστήματος. Και φυσικά, η επίταξη λόγω της κρίσης δεν μπορεί να μεταφράζεται σε διπλασιασμό της αποζημίωσης (σε 1600€ από 800€) στις ιδιωτικές κλινικές.

Στην άμεση αύξηση των διαγνωστικών τεστ για όσο το δυνατόν περισσότερους ελέγχους. Όλες οι χώρες που έχουν αντιμετωπίσει τον Κορωνοιό, το κατάφεραν μέσα από μαζικά τεστ, ενώ την ίδια ώρα στην Ελλάδα χιλιάδες συμπολίτες μας με συμπτώματα δεν έχουν πρόσβαση εάν δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν. Να συμμετέχουν και τα Εργαστήρια Πανεπιστήμιων και Νοσοκομείων, τα οποία με μικρό κόστος (50.000) μπορούν να κάνουν τα αναγκαία test.Στην προμήθεια εξοπλισμού για το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας ώστε να διενεργεί και αυτό ελέγχους για τον Κορωνοιό. Παρότι μπορεί να διενεργεί πάνω από 1.000 διαγνωστικά τεστ την ημέρα, το υπουργείο Υγείας, όχι μόνο δεν έχει κάνει τίποτα, αλλά αντίθετα,εξαντλεί τις πρωτοβουλίες του σε επιχορηγήσεις 30 εκατομμυρίων ευρώ σε ιδιωτικές κλινικές για να κάνουν τεστ επί πληρωμή μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα.

Την ΑΜΕΣΗ ένταξη των Υγειονομικών στις Δημόσιες Δομές Υγείας στα Βαρέα και Ανθυγιεινά. Να ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ η Κυβέρνηση για την υλοποίηση του διαχρονικού και ΔΙΚΑΙΟΥ αιτήματος.

Στις 7 Απρίλη, σε ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ, οι εργαζόμενοι, διεκδικούν και αγωνίζονται για τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, με συμβολικές, αλλά ουσιαστικές, παρεμβάσεις που θα αποφασίζει το κάθε Σωματείο.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ διεκδικώντας τα αυτονόητα !!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Stratakis Mixalis

Η χτεσινή μέρα ήτανε αφιερωμένη στα ζώα και σ’ όλους εκείνους που είτε αγαπούνε πραγματικά τα ζώα, είτε τα χρησιμοποιούν για να κρύψουν πίσω από την υγρή μουσούδα τους τη δηθενιά τους.
Τη χάρισα τη χτεσινή μέρα σ’ όλους αυτούς και περίμενα να ξημερώσει η σημερνή, για να καταπιαστώ κι εγώ με το θέμα της φιλοζωίας, μιας και για τον αληθινό φιλόζωο, η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων τιμάται 365 μέρες το χρόνο.
Γιατί και τα ζώα τιμούν 365 μέρες το χρόνο την Παγκόσμια Ημέρα του Ανθρώπου.
Έκατσα, λοιπόν, και ξανάφερα στο νου μου έναν άνθρωπο της Σαλονίκης, φίλο μου από τα παλιά, που με δίδαξε τι σημαίνει ν’ αγαπάς αληθινά τα ζώα, πιότερο απ’ όσο αγαπάς την ίδια τη ζωή σου.
Τζίμη Σαμαρά τον λένε.
Γιαυτόν θα σας μιλήσω, μ’ ένα γραφτό μου που άπλωσα στην άγια άσπρη κόλλα, τότε που πάλευα να του μοιάσω, έστω στο μικρό του δαχτυλάκι.
Κάποτε, που λέτε, ο Τζίμης Σαμαράς ήταν πλούσιος. Πολύ πλούσιος. Επιτυχημένος επιχειρηματίας δραστηριοποιούνταν στον τομέα των γυμναστηρίων. Διέθετε δικά του υπερσύγχρονα γυμναστήρια στα οποία όποιος ήθελε να εγγραφεί μέλος, έπρεπε να βάλει μέσον. Πατείς με πατώ σε ο κόσμος. Ό,τι νέο κατασκεύαζε η τεχνολογία, στα γυμναστήρια στου Τζίμη έμπαινε πρώτα.
24 ώρες το 24ωρο λειτουργούσαν για να μπορούν να καλύπτουν τα τμήματα που είχαν δημιουργηθεί. Χρήμα με ουρά στα χέρια του. Και ο ίδιος, άρχοντας. Όπως μάζευε το χρήμα, έτσι και το σκορπούσε. Εύκολα το μάζευε, εύκολα το σκορπούσε. Ήξερε ότι η επόμενη μέρα θα του έφερνε νέο χρήμα. Γιατί να κρατούσε το παλιό;
Κάποια στιγμή, όμως, η περίοδος των παχέων αγελάδων πέρασε. Αλυσίδες νέων γυμναστηρίων άρχισαν να δημιουργούνται στη Θεσσαλονίκη ιδρύοντας υποκαταστήματα και στην τελευταία γειτονιά της πόλης. Ο ανταγωνισμός στραγγάλιζε τις επιχειρήσεις του Τζίμη οι οποίες άρχισαν να παίρνουν την κάτω βόλτα. Σε λίγα χρόνια έπιασε πάτο. Η οικονομική καταστροφή του ήταν μη αναστρέψιμη.
Ως ήτο αναμενόμενο, όλοι οι παρ΄ αυτού ευεργετηθέντες του γύρισαν την πλάτη. Αυτό τον πλήγωσε περισσότερο από ό,τι τον είχε πληγώσει η οικονομική καταστροφή του. Όσοι είχαν βγάλει χρήματα εξαιτίας του, παρίσταναν ότι δεν τον γνώριζαν. Όσους είχε κάνει ανθρώπους μέσα από τις δραστηριότητές του, πρώτους τους άκουσε να τον κοροϊδεύουν.
Έτσι, γνώρισε τους ανθρώπους και αγάπησε τα ζώα. Μετά το οικονομικό Βατερλό του αφιερώθηκε, ολοκληρωτικά, στα αδέσποτα σκυλιά. Ίσως γιατί και ο ίδιος ήταν πλέον σαν κι αυτά. Αδέσποτος και παρατημένος στους πέντε δρόμους. Μια μονοκατοικία που είχε κάποτε στην Περαία τη μετέτρεψε σε άσυλο αδέσποτων σκύλων.
Ήρθε στιγμή που σε αυτό το σπίτι ζούσαν ο Τζίμης Σαμαράς και πάνω από 500 σκυλιά! Όπου έβρισκε παρατημένα κουτάβια τα περιμάζευε και τα πήγαινε στο σπίτι του. Αλλά και όποιος είχε σκύλο και δεν ήθελε να τον κρατήσει άλλο, πήγαινε στο σπίτι του Τζίμη και τον παρατούσε. Από κοντά και οι υπηρεσίες του Δημοσίου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μη διαθέτουσες υποδομές για μάζεμα των αδέσποτων ζώων από τους δρόμους και φιλοξενία τους, στο σπίτι του Σαμαρά κουβαλούσαν όλα τα αδέσποτα που δημιουργούσαν προβλήματα. Έτσι, ο αριθμός μεγάλωνε μέρα με τη μέρα. Μαζί με τον αριθμό μεγάλωναν και οι ανάγκες. Ο Τζίμης λεφτά δεν είχε για να αγοράζει τροφές και φάρμακα, για να πληρώνει τους κτηνιάτρους στους οποίους πήγαινε τα τραυματισμένα και τα άρρωστα σκυλιά. Δεν είχε λεφτά να αγοράσει εμβόλια, δεν είχε λεφτά να ζήσει ο ίδιος.
Έτσι, ο πάλαι ποτέ άρχοντας της Θεσσαλονίκης Τζίμης Σαμαράς αναγκάστηκε να βγει στη ζητιανιά. Διακονιάρης, όχι για να ζήσει ο ίδιος, αλλά για να ζήσουν τα σκυλιά του.
Τον επισκέφθηκα πολλές φορές σε αυτό το σπίτι. Κάθε φορά που πήγαινα ντρεπόμουν. Ντρεπόμουν για λογαριασμό του κράτους, για λογαριασμό του δήμου, για λογαριασμό των Θεσσαλονικιών που γνώριζαν το δράμα αυτού του ανθρώπου και δεν έκαναν το παραμικρό για να τον βοηθήσουν.
Πολλές φορές εξοργίσθηκα μαθαίνοντας ότι η κυβέρνηση χρηματοδοτούσε αδρά κάποιους φιλοζωϊκούς συλλόγους οι οποίοι, το μόνο που έκαναν ήταν να διοργανώνουν «γκαλά» τάχα μου δήθεν υπέρ των αδέσποτων. Εξοργιζόμουν να παρακολουθώ από την τηλεόραση επιδείξεις μόδας σε πολυτελή ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης, οι οποίες ήσαν αφιερωμένες στα καημένα τα αδέσποτα. Εξοργιζόμουν όταν έβλεπα δημάρχους να μοιράζουν οικονομικές ενισχύσεις σε φιλοζωικά σωματεία – σφραγίδες. Εξοργιζόμουν όταν μάθαινα ότι κάποιοι αετονύχηδες κονόμαγαν ποταμούς ευρώ από χρηματοδοτήσεις της ευρωπαϊκής ένωσης, μέσα από προγράμματα για τα αδέσποτα.
Ο κακόμοιρος ο Τζίμης προσπαθούσε να εξασφαλίσει μια οικονομική βοήθεια για να μπορεί να αγοράζει τροφή για τα σκυλιά του, πλην ματαίως. Όλοι οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι του γυρνούσαν την πλάτη. Αφού δεν ήταν ικανός να διοργανώσει έστω και ένα «γκαλά», πώς είχε το θράσος να ζητά βοήθεια;
Μια φορά μπήκα στο εσωτερικό του σπιτιού του. Βρέθηκα στην κρεβατοκάμαρά του. Κόντεψα να λιποθυμήσω. Πάνω στο κρεβάτι είχαν εγκατασταθεί μια δεκαριά κουτάβια και είχαν μετατρέψει το κρεβάτι σε αφοδευτήριό τους. Σ εκείνο το κρεβάτι θα κοιμόταν το βράδυ ο Τζίμης.
Έκανα ατελείωτες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και πιάστηκε το χέρι μου να γράφω άρθρα γι αυτό το θέμα. Μαζί με τον Τζίμη προσπαθούσα κι εγώ να ξυπνήσω κάποιες κοιμώμενες συνειδήσεις. Καλούσα και εγκαλούσα κάθε αρμόδιο. Κατήγγειλα τους πάντες. Περνούσα γενεές δεκατέσσερις τους Θεσσαλονικείς. Το αποτέλεσμα; Μηδέν εις το πηλίκον. Ούτε ένα αυτί δεν ίδρωσε. Ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις που κάποιοι φιλόζωοι ευαισθητοποιήθηκαν και πήγαν στο σπίτι του Σαμαρά ένα τσουβάλι κροκέτες για τα σκυλιά. Βρέθηκαν και δυο – τρεις φιλότιμοι που προθυμοποιήθηκαν να βοηθούν κατά καιρούς στην περιποίηση των σκυλιών και στο στοιχειώδη καθαρισμό του χώρου. Αλλά και αυτοί οι ελάχιστοι μετά από λίγο εξαφανίστηκαν. Και απόμειναν πάλι μόνοι ο Τζίμης και τα εκατοντάδες σκυλιά του. Τραγικά μόνοι.
Σ αυτή την απελπιστική κατάσταση τον βρήκε και ένα σοβαρό καρδιακό επεισόδιο. Σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα. Ευτυχώς γλίτωσε, αφού ταλαιπωρήθηκε πολύ. Αλλά και σε όλη τη διάρκεια της παραμονής του στο νοσοκομείο, μια αγωνία είχε: τι γινόταν τα σκυλιά του!
Επέστρεψε στο σπίτι του ακούγοντας ακόμα στα αυτιά του τις προειδοποιήσεις των γιατρών. Αν ήθελε να ζήσει κάμποσα χρόνια ακόμα, θα έπρεπε να αλλάξει τρόπο ζωής. Αν ήταν ποτέ δυνατόν να αλλάξει τρόπο ζωής ο Τζίμης.
Με την καρδιά του σμπαραλιασμένη ξαναζεύτηκε σαν μουλάρι στο μαγγανοπήγαδο. Επεχείρησε να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη στήνοντας ένα σταντ στη Διεθνή Έκθεση και αργότερα στην πλατεία Αριστοτέλους. Έβγαλε σε δημόσια θέα και φωτογραφίες κακοποιημένων ζώων που είχε περιμαζέψει από τους δρόμους. Το μόνο που κατάφερε ήταν να τον υποχρεώσουν οι αρχές να κατεβάσει τις φωτογραφίες γιατί ενοχλούσαν!
Κάθε φορά που αντιμετώπιζε τέτοιες συμπεριφορές γνώριζε πιο πολύ τους ανθρώπους. Και όσο πιο πολύ γνώριζε τους ανθρώπους τόσο περισσότερο λάτρευε τα ζώα.
Η μοίρα του τον άφησε δυο – τρία χρόνια να ξαποστάσει και μετά του έστειλε το νέο χτύπημα. Μια τράπεζα από την οποία είχε πάρει δάνειο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την οικτρή κατάστασή του, του ανακοίνωσε ότι του έβγαζε στο σφυρί το σπίτι του!
Μου τηλεφώνησε κλαίγοντας για να μου πει τα νέα. Πήγα αμέσως στο σπίτι του γιατί φοβήθηκα μήπως έκανε κακό στον εαυτό του. Τον βρήκα στην αυλή να κάθεται στο χώμα και να κλαίει. Δύσκολα μπορούσες να τον δεις. Όλα τα σκυλιά του είχαν μαζευτεί γύρω του. Διαγκωνίζονταν ποιο θα μπορούσε να βρεθεί κοντύτερά του για να του γλύψει τα χέρια. Συγκλονίστηκα. Μόνο δυο κουβέντες μπόρεσα να ψελλίσω και έφυγα τρέχοντας. Αυτή τη φορά ήμουν αποφασισμένος να ξεπεράσω κάθε όριο. Πήγα κατευθείαν στο ραδιόφωνο και ειλικρινά όταν τελείωσα την εκπομπή μου δεν θυμόμουνα τι είχα πει. Φαίνεται, όμως, ότι τα λόγια μου είχαν πιάσει τόπο, αν κρίνω από τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματα που άρχισαν να φτάνουν στο σταθμό. Άρχισα να τηλεφωνώ σε υπουργούς, στον διοικητή της τράπεζας, σε δημάρχους ακόμα και σε μητροπολίτες. Ήμουν εκτός εαυτού και αποφασισμένος να το τραβήξω μέχρι το μη παρέκει.
Κατάφερα να παγώσω προσωρινά την απόφαση για τον πλειστηριασμό μέχρι να βρεθεί κάποια λύση. Ευτυχώς, η προσωρινότητα του παγώματος της απόφασης ακόμα διαρκεί. Ας είναι καλά αυτοί που βοήθησαν γι αυτό. Όμως το δράμα του Τζίμη συνεχίζεται. Όπως συνεχίζεται και η αναισθησία των Θεσσαλονικιών.
Πού θα φτάσει αυτή η ιστορία δεν γνωρίζω. Φοβούμαι, όμως, ότι όπου και να φτάσει, αυτό δεν θα αργήσει να συμβεί.
Θέλω να ελπίζω ότι κάτι καλό θα κάνει ο Θεός.
Διότι δεν είναι δυνατόν ο Παντοδύναμος να αγαπά τους ανθρώπους και να μην αγαπά τα ζώα.
Πολύ περισσότερο επειδή, σαν Παντογνώστης που είναι, γνωρίζει πολύ καλά τους ανθρώπους.
Υ.Γ.
Μετά από τόσα χρόνια, ξαναφέρνοντας στο φως εκείνο το γραφτό μου, θέλω να προστέσω μια αράδα:
Ο Τζίμης Σαμαράς, εγνώρισε τους ανθρώπους κι αγάπησε τα ζώα.
Εγώ, εγνώρισα τον Τζίμη Σαμαρά κι αγάπησα ξανά τον Άνθρωπο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παρά τον διακηρυγμένο από τα Ηνωμένα Έθνη στόχο για την εξάλειψη της παιδικής εργασίας έως το 2025, ο ρυθμός μείωσής της παραμένει πολύ πιο αργός από αυτόν που θα οδηγούσε στην επίτευξη του στόχου. Η παιδική εργασία φαίνεται ότι θα συνεχίσει να αποτελεί φαινόμενο γερά ριζωμένο κυρίως στις φτωχιές κοινωνίες. 

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις (2017) που παραθέτει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO), στην παιδική εργασία (ηλικίες 5-14 ετών), βρίσκονται παγκοσμίως, 152 εκατ. παιδιά (64 εκατ. κορίτσια και 88 εκατ. αγόρια) αντιπροσωπεύοντας 10% όλων των παιδιών. 

Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που εργάζονται -73 εκατ. σε απόλυτους όρους- βρίσκονται σε επικίνδυνη εργασία που θέτει σε κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια και την ηθική ανάπτυξή τους. 

Ο συνολικός αριθμός των παιδιών στην απασχόληση, που προκύπτει από τον υπολογισμό τόσο της παιδικής εργασίας όσο και της απασχόλησης παιδιών άνω της νόμιμης ηλικίας εργασίας(15-17 ετών), φθάνει τα 218 εκατ. 

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες παγκόσμιες εκτιμήσεις της καταναγκαστικής εργασίας (2016), τα παιδιά που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση αριθμούν 4,3 εκατ., από τα οποία 1,0 εκατ. είναι παιδιά σε εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση, 3,0 εκατ. αντιμετωπίζουν άλλες μορφές εκμετάλλευσης και 300.000 είναι παιδιά σε καταναγκαστική εργασία που έχει επιβληθεί από κρατικές Αρχές. 

Τα στοιχεία αυτά δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά που δημοσιεύθηκαν τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Κατά την περίοδο από το 2000 έως το 2016, παρουσιάστηκε καθαρή μείωση 94 εκατ. παιδιών στην παιδική εργασία και 134 εκατ. παιδιών συνολικά στην απασχόληση. 

Ο αριθμός των παιδιών σε επικίνδυνη εργασία μειώθηκε κατά περισσότερο από το ήμισυ στη διάρκεια της ίδιας περιόδου. 

Παιδική εργασία Επικίνδυνη εργασία 

2000 245.500.000 (16%) 170.500.000 (11,1%) 
2004 222.294.000 (14,2%) 128.381.000 ( 8,2%) 
2008 215.209.000 (13,6%) 115.314.000 (7,3%) 
2012 167.956.000 (10,6%) 85.344.000 (5,4%) -3% από το 2008 2016 151.622.000 (9,6%) 72.525.000 (4,6%) -1% από το 2012 

Η διατήρηση του σημερινού ρυθμού μείωσης θα άφηνε 121 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία το 2025, εκ των οποίων 52 εκατ. θα ήταν σε επικίνδυνη εργασία. 
Ένας παρόμοιος υπολογισμός, δείχνει ότι ακόμη και η διατήρηση του ρυθμού που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο 2008 έως 2012 -ο ταχύτερος που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα- δεν θα ήταν αρκετή. Η επίτευξη του στόχου για μηδενική παιδική εργασία μέχρι το τέλος του 2025 απαιτεί επιταχυνόμενες προσπάθειες. 

Σχεδόν το ήμισυ της παιδικής εργασίας καταγράφεται στην Αφρική (72,1 εκατ.) και ακολουθούν η Ασία και Ειρηνικός με 62 εκατ., η Αμερική με 10,7 εκατ., η Ευρώπη και η κεντρική Ασία με 5,5 εκατ. και τα αραβικά κράτη με 1,1 εκατ. 

Παράγοντες που συμβάλλουν στην παιδική εργασία 

  • Περιορισμένη νομική προστασία 
  • Φτώχεια και κοινωνική ευπάθεια 
  • Κακή ποιότητα σχολικής εκπαίδευσης, περιορισμένη πρόσβαση στο σχολείο 
  • Περιορισμένες ευκαιρίες αξιοπρεπούς εργασίας, δύσκολες μεταβάσεις στην εργασία 
  • Απουσία ή αδύναμη υλοποίηση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και της πραγματικής αναγνώρισης του δικαιώματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων και άλλων μορφών κοινωνικού διαλόγου 

Ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών στην παιδική εργασία είναι εντελώς εκτός εκπαίδευσης. Στην ομάδα ηλικίας 5-14 ετών, υπάρχουν 36 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία που είναι εκτός σχολείου, 32% όλων των εργαζόμενων παιδιών αυτής της ηλικιακής ομάδας. 

Η παιδική εργασία συνδέεται και με την οικονομική κατάσταση. Ποσοστό 43% των παιδιών στην παιδική εργασία ζουν σε χώρες με χαμηλό εθνικό εισόδημα, ενώ 1,3% ζουν σε χώρες με υψηλό εθνικό εισόδημα. Μάλιστα, 71% των εργαζόμενων παιδιών απασχολούνται στον αγροτικό τομέα και 69% από αυτά εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, εντός της οικογενειακής τους μονάδας.

πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αν έχεις έναν κήπο και μια βιβλιοθήκη, 
έχεις όλα όσα σου χρειάζονται.


Σαν αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου θα ανεβάσουμε δύο φωτο από την βιβλιοφωλιά του Αγγελοχωρίου. Μια υπαίθρια δανειστική βιβλιοθηκούλα που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού.

Την κατασκεύασε ο ευρηματικός φίλος Βαγγέλης Μίχος, έχει εφοδιαστεί με αρκετούς τίτλους βιβλίων και μπορεί απλά όποιος το έχει ανάγκη να ανοίξει να επιλέξει το βιβλίο που θέλει και αφού το διαβάσει να το επιστρέψει.

Μια καλαίσθητη και καθόλου πολυέξοδη μικρή υπαίθρια δανειστική βιβλιοθήκη στο κέντρο ενός όμορφου χωριού του δήμου μας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
































Ο αγώνας αποτελεί μια θαυμάσια πρωτοβουλία, που είχε η Λέσχη Αστυνομικών Θεσσαλονίκηςμε τον εμπνευσμένο τίτλο "Βάζουμε Γκολ στο Ρατσισμό"

Η ομάδα ποδοσφαίρου της Λέσχης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης 
θα πραγματοποιήσει αγώνα ποδοσφαίρου, 
με την ομάδα ARSIS 
(πρόσφυγες, ευάλωτες – ευπαθείς κοινωνικές ομάδες),

την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019 

(ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ) 

και ώρα 16:00,

στο γήπεδο Αγ. Παύλου (πλαστικό).

Ο πρόεδρος της Λέσχης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης, Γιώργος Φεστερίδης δήλωσε: 

«Τα τελευταία ρατσιστικά γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα μας, αλλά και παγκόσμια (Ν. Ζηλανδία), αναδεικνύουν την ανάγκη συμμετοχής του καθένα μας, από το μετερίζι που βρίσκεται, στην προσπάθεια αντιμετώπισης αρνητικών καταστάσεων και αποδοχής της διαφορετικότητας των ανθρώπων, έτσι ώστε να συνυπάρξουμε σε έναν κόσμο πιο ειρηνικό, χωρίς ακρότητες». 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

O Σύλλογος Συνδρόμου Down Ελλάδος διοργανώνει για τρίτη χρονιά ένα δεκαήμερο εκδηλώσεων από τις 17/3/2019 έως τις 27/3/2019, με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας της πόλης μας, την εξωστρέφεια και την ανάδειξη ικανοτήτων των ατόμων με Σύνδρομο Down μέσα από δράσεις.

Ακολουθεί το πρόγραμμα των εκδηλώσεων:



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου