Articles by "Παγκόσμια Ημέρα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμια Ημέρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Του Γιώργου Νικολαΐδη

1.   Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΟΚΑΡΙΝΩΝ  ΚΑΙ  ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΩΣ ΠΡΟΟΙΜΙΟ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ.  

1950.  Η Ελλάδα έχει βγει από την μεγάλη περιπέτεια του εμφυλίου. Οργανώσεις του εξωτερικού, όπως ο  Ελληνικός και ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, η  "UNRRA"  (Οργανισμός Περίθαλψης και Αποκατάστασης των Ηνωμένων Εθνών) και η "CARE",  βοηθούν όσο μπορούν την πληγωμένη Ελλάδα να συνέλθει από τα δεινά της.  Πολλά πακέτα με διάφορα είδη βοήθειας για παιδιά και μεγάλους, καταφθάνουν σε χωριά προπαντός της επαρχίας.  Σε κάποιες αποστολές που προορίζονταν για το χωριό των Φερών, τα πακέτα καταφθάνουν στο Α΄ Δημοτικό σχολείο, όπου  καταγράφονται  τα είδη και κατανέμονται  ανάλογα με τις ανάγκες.

Ο δάσκαλος Ιωσήφ Νικολαΐδης υπηρετεί εδώ και 12 χρόνια σ΄  αυτό το σχολείο.              Όταν ανοίγονται κάποια πακέτα βοηθείας της  "UNRRA", βλέπει με μεγάλη του έκπληξη πως σε ένα από αυτά βρίσκονται  13 πήλινες οκαρίνες. Μεταχειρισμένες  μεν, αλλά σε τέλεια κατάσταση.  Το πακέτο έχει προέλευση από την Αμερική και οι οκαρίνες στάλθηκαν από Αμερικανόπουλα.  Γνωρίζοντας και αγαπώντας την μουσική με πάθος από τα μαθητικά του χρόνια στο Διδασκαλείο Αλεξανδρούπολης, αξιοποιεί το ανέλπιστο αυτό "δώρο" και συστήνει μία πρώτη ορχήστρα από 12 μαθητές και μαθήτριες του Δημοτικού. Τους  διδάσκει νότες και θεωρία μουσικής και αρχίζει τις πρόβες και τις εμφανίσεις σε εκδηλώσεις του σχολείου.  Το γεγονός γίνεται με ενθουσιασμό δεκτό από τα παιδιά και  την τοπική κοινωνία των Φερών και τα «καλά λόγια»  περισσεύουν απ΄ όλους τους Φεριώτες για την πρώτη αυτήν σχολική ορχήστρα.

Συγχρόνως δημιουργείται και η τρίφωνη σχολική χορωδία. Η συμμετοχή σε παρελάσεις, γυμναστικές επιδείξεις, σχολικές γιορτές και άλλες εκδηλώσεις γίνεται σιγά- σιγά κομμάτι των σχολικών δραστηριοτήτων και εμφανίσεων της μικρής ορχήστρας.  Είναι αξιοσημείωτο, το ότι δεν προϋπήρχε κάτι παρόμοιο στα σχολικά καλλιτεχνικά  δρώμενα των Δημοτικών Σχολείων των Φερών, κάτι που μαρτυρούν οι  συγκινητικές και νοσταλγικές αναμνήσεις των μαθητών εκείνης της εποχής ακόμη.

Το 1952 αγοράζονται αρκετές κοκάλινες καινούργιες οκαρίνες  και τα μέλη της ορχήστρας αυξάνονται. Με ενθουσιασμό περισσότερα τώρα παιδιά συμμετέχουν και πάλι στις εκδηλώσεις.

 

2.  Η ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Γυμνάσιο στις  Φέρες δεν υπήρχε. Πρωτολειτούργησε το Φθινόπωρο του 1941 με την ονομασία "Οκτατάξιον Γυμνάσιον Αλεξ/πόλεως στις  Φέρες ". Αναγνωρίζεται ως "Γυμνάσιον Φερών" το 1947.  Αξίζει να αναφερθεί εδώ πως  λόγω του μικρού αριθμού καθηγητών δίδαξαν σ΄αυτό  οι δάσκαλοι Χριστόφορος Ράσσας, Ιωσήφ Νικολαϊδης, Νικόλαος Κυτόπουλος και άλλοι. Το γυμνάσιο στεγαζόταν σε οικία 120 τετρ. μέτρων στον δρόμο προς τα Αλώνια,  απέναντι από τον μύλο του Κοτσώνη.  Από το 1954 μέχρι το 1959 συστεγάζεται με το Α΄Δημοτικό σχολείο.  Στον πρωινό κύκλο κάνουν μαθήματα τα παιδιά του Δημοτικού και το απόγευμα λειτουργεί το σχολείο ως Γυμνάσιο.

Το 1957 με πρωτοβουλία του Γυμνασιάρχου Χρήστου Καλούδη, του γυμναστή Νίκου Ζηβόπουλου, όλου του Συλλόγου καθηγητών καθώς και του αείμνηστου δασκάλου Χριστόφορου Ράσσα  και μετά από πολλές επίπονες και συνεχείς ενέργειες  του προέδρου της κοινότητας Μιλτιάδη Πατακίδη, κατοίκων και άλλων παραγόντων, εγκρίνεται και αρχίζει η κατασκευή του πρώτου ορόφου του Γυμνασίου με κεφάλαιο 190.000 δρχ. που συγκεντρώθηκε από εράνους και εκδηλώσεις. Το 1958 εγκρίνεται ένα  ελάχιστο κρατικό κονδύλιο 200.000 δρχ. για την κατασκευή του δευτέρου ορόφου.   

Η συμμετοχή στην κατασκευή είναι ενθουσιώδης και γίνεται από τους κατοίκους και τους μαθητές. Ο καθένας προσφέρει ότι μπορεί σε είδος και εργασία. Αφιλοκερδώς δουλεύουν πολλοί για την ολοκλήρωση του κτιρίου. Οι μαθητές επίσης μεταφέρουν στα χέρια τούβλα και υλικά και προσφέρουν κάθε δυνατή βοήθεια στην ολοκλήρωση κατασκευής του Γυμνασίου τους. Στα μικρά έντυπα "προσκλητήρια" αναφέρεται πως  με "φανατισμό"  πρέπει να συνεισφέρουν όλοι για την αποπεράτωσή του!

Η κατασκευή διαρκεί μέχρι το  τέλος  του  1959. Τον Ιανουάριο του 1960 οι μαθητές συνεχίζουν τα μαθήματα  στο καινούργιο τους πια κτίριο.

Το 1956 ο Ιωσήφ Νικολαΐδης,  έχοντας  τα προηγούμενα χρόνια δημιουργήσει την επιτυχέστατη ορχήστρα των οκαρινών, προτείνει στην διεύθυνση του Γυμνασίου και ειδικά στον φίλο του,  καθηγητή φυσικής αγωγής και κατά μαρτυρίαν πολλών, άριστο ακορντεονίστα Νίκο Ζηβόπουλο, την δημιουργία της Φιλαρμονικής του Γυμνασίου. Τους δυο  τους συνδέει αλληλοεκτίμηση,  η αγάπη και γνώση για την μουσική μα και η οργανωτική, δημιουργική  και καλλιτεχνική σύμπνοια. Το γεγονός γίνεται δεκτό με ενθουσιασμό. Οι οικονομικοί πόροι όμως λείπουν παντελώς!  Ως μόνη λύση κρίνεται  και πάλι η συγκέντρωση χρημάτων με έρανο από τους κατοίκους των Φερών και των γύρω χωριών, που πολλά από τα παιδιά τους φοιτούν στο Γυμνάσιο.  Με περισσή χαρά ανταποκρίνονται και πάλι όλοι.  Χαρακτηριστική είναι η εισφορά του Τόλη Τσιακίρη, ο οποίος έδωσε το αξιοσημείωτο ποσό των 1000 δραχμών!  Ήταν σαν να δίνει σήμερα κάποιος περίπου 800 ευρώ.  Τα όργανα παραγγέλνονται και φθάνουν στο Γυμνάσιο. Κάποιοι μαθητές φέρνουν  όργανα από το  σπίτι τους, όπως κλαρίνα. 


Μετά την εξοικείωση με τα όργανα, αρχίζουν τα θεωρητικά μαθήματα μουσικής και  οι πρόβες  με τον δάσκαλο Ιωσήφ Νικολαΐδη και τον γυμναστή Νίκο Ζηβόπουλο. Τα δύο πρώτα εμβατήρια που διδάσκονται τα έχει συνθέσει ο Ιωσήφ Νικολαΐδης. Ξεκινούν και οι εμφανίσεις σε διάφορες εκδηλώσεις.  Στις παρελάσεις προπορεύεται η φιλαρμονική. Εμπλουτίζει το ρεπερτόριο της  με άλλα εμβατήρια.  Εμφανίζεται στις γυμναστικές επιδείξεις στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς και στην πλατεία του χωριού  σε δημοτικούς  χορούς στις εθνικές γιορτές επάνω σε ξύλινη εξέδρα. Παίζει  πένθιμα εμβατήρια στον Επιτάφιο ως και σε κηδείες ακόμη κάποιων επιφανών.

Συγχρόνως δημιουργείται και αναπτύσσεται η χορωδία του Γυμνασίου, λαμβάνοντας και αυτή μέρος σε διάφορες εθνικές, σχολικές και εκκλησιαστικές εκδηλώσεις όχι μόνο στις Φέρες αλλά και στα γύρω χωριά.

 

3. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ

Το 1960, παντρεμένος με την εκ Φερών Χρυσάνθη Μπουγίδου, ο Νίκος Ζηβόπουλος μετατίθεται στην Αθήνα, συμπληρώνοντας 8 χρόνια θητείας στις Φέρες.  Εργάζεται σε Γυμνάσιο του Πειραιά. Τοποθετείται ως μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων. Αποβιώνει ως Διοικητικός υπάλληλος τον Ιανουάριο του 1972.

Τον Σεπτέμβριο του 1961, επίσης μετατίθεται ο Ιωσήφ Νικολαΐδης στην Θεσσαλονίκη. Εκεί για τα επόμενα 8 χρόνια συνεχίζει το διδασκαλικό και καλλιτεχνικό του έργο. Συνταξιοδοτείται το 1969 και αποβιώνει το 1990.

Η Φιλαρμονική μένει ακέφαλη. Δεν  υπάρχει κάποιος μουσικός να συνεχίσει την διδασκαλία και την διεύθυνσή της.  Έτσι πέφτει μοιραίως στην απαξίωση. Σαφή και ακριβή στοιχεία για το τέλος της δεν έχουμε. Εντοπίζουμε την παύση των εμφανίσεών  της στα έτη 1963-64. Τα όργανα μάθαμε πως σωρεύτηκαν πρόχειρα σε αποθηκευτικό χώρο του Γυμνασίου για αρκετά χρόνια και δυστυχώς κατόπιν εκποιήθηκαν. Τόση οικονομική ανάγκη επιτέλους υπήρχε για τα λιγοστά χρήματα που απέφεραν αυτά; Κάποιοι που πήραν τέτοιες αποφάσεις τότε, σίγουρα δεν θα διέθεταν ιδιαίτερη ευαισθησία ούτε για το πώς αποκτήθηκαν , ούτε και  για την ιστορία, τον θαυμασμό  και τα αγνά χειροκροτήματα που άφηναν πίσω τους αυτά ... Αλήθεια, δεν θα μπορούσαν από σεβασμό και μόνο για τις προσπάθειες κάποιων, διδασκόντων και μαθητών, να τα είχαν τοποθετήσει σε μια προθήκη και μαζί με φωτογραφίες να αποτελούσαν ένα μικρό "Μουσείο" του Γυμνασίου ;

Το  1964 το Κοινοτικό συμβούλιο Φερών αποφασίζει:

"….Απονέμει εις τον Δημοδιδάσκαλον Ιωσήφ Νικολαΐδην του Χρήστου  έπαινον δια  την μετ΄ ευσυνειδησίας και επιμελείας εκτέλεσιν των σχολικών του καθηκόντων, την αρτίαν και υποδειγματικήν οργάνωσιν της Φιλαρμονικής μουσικής του Γυμνασίου ως και δια την επιδειχθείσαν αξιέπαινον δραστηριότητα εις τον τομέα την κοινωνικής και εθνικής διαφωτήσεως των κατοίκων της κωμοπόλεως Φερρών. Συγχαίρει αυτόν και εύχεται όπως και εις το μέλλον εξακολουθήσει εργαζόμενος μετά του αυτού ζήλου…."

Ως επιμύθιο οφείλουμε από σεβασμό να αναφέρουμε, πως η ορχήστρα με τις οκαρίνες, η Φιλαρμονική και οι χορωδίες, αποτέλεσαν για εκείνα, τα από πολλές πλευρές χαλεπά χρόνια για την κοινωνία των Φερών και τα γύρω χωριά, κάτι εντελώς ξεχωριστό. Ξεχώρισαν για την  ευγενή ενασχόληση, μάθηση, συνεργασία και  προσφορά των μαθητών του Γυμνασίου και την εθελοντική και επίπονη προσφορά των διδασκόντων στα υποτυπώδη μέχρι τότε καλλιτεχνικά γεγονότα. Σήμερα, αναπολώντας οι μεγαλύτεροι τα μαθητικά τους χρόνια και ο γράφων τις πρώτες αλησμόνητες παιδικές μου αναμνήσεις, αναφερόμαστε αμέσως με περισσή νοσταλγία και λαχτάρα σ΄εκείνα. Ταπεινή μας ευχή, να αποτελέσουν παράδειγμα στην σημερινή μας καταναλωτική κοινωνία και στις ανούσιες  εν πολλοίς ασχολίες της νεολαίας.-





Δείτε το βίντεό μας πατώντας ΕΔΩ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σήμερα εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στις γυναίκες που, αιώνες και δεκαετίες πριν από εμάς, στις πιο αντίξοες συνθήκες, όρθωσαν ανάστημα κι αγωνίστηκαν για ισότητα και σεβασμό στα δικαιώματά τους και την αξιοπρέπειά τους-τα δικαιώματά μας και την αξιοπρέπειά μας.

Το παράδειγμά τους φωτίζει τον δρόμο μας στους αγώνες που πρέπει και σήμερα να δοθούν ενάντια στις διακρίσεις κάθε μορφής, λόγω φύλου, φυλής, εθνικότητας, καταγωγής, ασθένειας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου. Ενάντια στο bullying, το ρατσισμό, το apartheid. Ενάντια στις γυναικοκτονίες.

Είναι χρέος των γυναικών να συνεχίζουν να αγωνίζονται, για τα δικαιώματα όλων όσοι υφίστανται διακρίσεις.

Ταυτόχρονα, είναι χρέος ολόκληρης της κοινωνίας και της νομοθετικής εξουσίας να αναγνωρίσουν ότι σήμερα, παρά την διακηρυγμένη και θεσμοθετημένη ισότητα, οι γυναίκες γίνονται θύματα δολοφονικών πράξεων, συνήθως από τους συζύγους-συντρόφους τους ή πρώην ή επίδοξους συντρόφους τους, με κυρίαρχη αιτία ότι είναι γυναίκες, πάνω στις οποίες οι δολοφόνοι αισθάνονται ότι έχουν εξουσία ζωής και θανάτου.

Η διεκδίκηση της νομικής αναγνώρισης της Γυναικοκτονίας, ως ιδιάζοντος εγκλήματος, αποτελεί πρόταγμα των καιρών. Την υπαγορεύει ο μεγάλος αριθμός των γυναικών-θυμάτων, που με αδιανόητη συχνότητα τους αφαιρούν τη ζωή τους. Την επιβάλλει η ανάγκη να προστατευθούν αποτελεσματικά τα επόμενα θύματα και να ανασχεθούν οι δράστες.

Σε αυτή τη συγκυρία είναι αξιέπαινη η πρωτοβουλία για την νομική κατοχύρωση του όρου Γυναικοκτονία, της οργάνωσης Strong Me και της Ασπασίας Θεοφίλου, την οποία στηρίζω με όλη μου τη δύναμη. Το βίντεο, σε έμπνευση της Γιάννας Κατωπόδη, είναι γροθιά στο στομάχι.

Η συνειδητοποίηση ότι, για κάποιες γυναίκες, τα φώτα σβήνουν οριστικά στο τέλος είναι αφυπνιστική. Και μας υποχρεώνει να μιλήσουμε και να δράσουμε. Νομικά, κοινωνικά, κινηματικά. Πιάνοντας το νήμα της ιστορίας των αγώνων των γυναικών, αλλά και υπογραμμίζοντας ότι η αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν είναι υπόθεση μόνον των γυναικών: είναι υπόθεση όλων!

Γυναικοκτονία: πες την με το όνομά της!

ΖΚ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


της Ιωάννας Φωστηροπούλου *

Οι κυριότερες μορφές καρκίνου στις γυναίκες είναι ο καρκίνος του μαστού, του παχέος εντέρου ,του πνεύμονα, της ουροδόχου κύστεως και του παγκρέατος, ενώ εξίσου υψηλά ποσοστά παρουσιάζει και ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας.

Η πανδημία Covid-19 για 3η δυστυχώς συνεχή χρονιά, έχει επηρεάσει σημαντικά τους καρκινοπαθείς λόγω αναβολής του προσυμπτωματικού τους ελέγχου καθώς και των καθυστερήσεων και των τροποποιήσεων στις θεραπείες τους.

Αυτή λοιπόν την Ημέρα, ας εστιάσουμε στους πυλώνες αντιμετώπισης αυτής της μεγάλης ομάδας ασθενειών που τις ονομάζουμε όλες μαζί καρκίνοκαι ας είμαστε ενεργοί σε κάθε βήμα.Οι πυλώνες είναι :Πρόληψη, πρόωρη ανίχνευση, θεραπεία, αποκατάσταση

1ος Πυλώνας: Πρόληψη

Η πρόληψη αφορά τόσο το άτομο, όσο και το κοινωνικό σύνολο και αποτελει τόσο προσωπική επιλογή όσο και δημόσια κοινωνική πολιτική.

Η διακοπή του καπνίσματος σε προσωπικό επίπεδο αλλά και η απαγόρευση του σε δημόσιους χώρους είναι μέτρο πρόληψης καθώς το κάπνισμά συνδέεται άμεσα με τον καρκίνο του πνεύμονα, του προστάτη και της ουροδόχου κύστεως τόσο σε γυναίκες όσο και σε άνδρες.

Η κατανάλωση μιας ισορροπημένης δίαιτας πλούσιας σε φυτικές ίνες, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες και φτωχή σε κορεσμένα λιπαρά και νιτρικά άλατα προστατεύει από τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Η ήπια σωματική άσκηση σε καθημερινό επίπεδο, βοηθάει στον έλεγχο του στρες, σημαντικού πυροδοτικού παράγοντα στην εμφάνιση την εξάπλωση και την πρόγνωση του καρκίνου.

Ο έγκαιρος και έγκυρος εμβολιασμός με αντικαρκινικά εμβόλια (HPV, HBV) προστατεύει από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων που ενοχοποιείται άμεσα για καρκίνους των γυναικείων γεννητικών οργάνων και του μαστού ενώ στον ιό της Ηπατίτιδας Β και τη χρόνια φλεγμονή που προκαλεί στο ήπαρ οφείλονται πάνω από το 50% των καρκίνων του ήπατος.

2ος Πυλώνας:Πρόωρη ανίχνευση

Για κάθε μια από τις συχνότερα εμφανιζόμενες μορφές καρκίνου στην Ελλάδα υπάρχουν απλές και δωρεάν εξετάσεις που μπορούμε όλοι μας να κάνουμε.

Για τον καρκίνο του μαστού για τις γυναίκες 39-49 ετών μαστογραφία και υπερηχογραφική εκτίμηση κάθε 2 έτη ενώ από 50 ετών και άνω κάθε έτος. Έχει θεσπιστεί και ετήσια άδεια μίας ημέρας στα πλαίσια κοινωνικής πολιτικής για τις εργαζόμενες.

Για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας για τις γυναίκες 21 ετών και άνω ετήσιος έλεγχος paptest.

Για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, εξέταση ανίχνευσης αιμοσφαιρίνης κάθε έτος για άνδρες και γυναίκες 50-75 ετών ή κολονοσκόπηση κάθε 5 έτη.

Για τον καρκίνο του προστάτη σε άνδρες 55-75 ετών ετήσια ουρολογική εξέταση και εξέταση PSA εάν είναι πάνω από 2,5ng/ml ή ανά 2 έτη εάν είναι κάτω από 2,5ng/ml.

Πληροφορίες μπορούμε εύκολα να πάρουμε και από ένα ΚΕΠ Υγείας και κυρίως από επαγγελματίες της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας όπως οι Επισκέπτες Υγείας.


3ος Πυλώνας: Θεραπεία

Αν και οι περισσότεροι νομίζουμε ότι λίγα περιθώρια παρέμβασης έχει ο ασθενής στην θεραπεία του, η πλειοψηφία των σχετικών ερευνών δείχνει ότι η διατήρηση ενός επιπέδου φυσικής δραστηριότητας και υγιεινής δίαιτας συμβάλει και στην διατήρηση της μυϊκής μάζας και της φυσικής σωματικής εικόνας του ασθενή αλλά και στην ψυχική του υγεία καθώς αυξάνει τις ορμόνες της ευτυχίας και συμβάλει στην καταπολέμηση της κατάθλιψης που είναι συνοδός νόσος σε πολλές περιπτώσεις.


4ος Πυλώνας:Αποκατάσταση

Ο καρκίνος είναι στην πλειοψηφία του πλέον στον δυτικό κόσμο μια χρόνια νόσος με εξάρσεις και υφέσεις και σε σπάνιες περιπτώσεις μια θανατική καταδίκη. Είναι αντιμετωπίσιμος και ιάσιμος και αν τον θέσουμε στο απόκεντρο της ύπαρξης μας, θα μπορέσουμε να ζήσουμε πολλά χαρούμενα και δημιουργικά χρόνια με αυτόν.

Σε κάθε περίπτωση είναι δική μας επιλογή, όσο και πρόοδος της επιστήμης, η ζωή με καρκίνο ή χωρίς αυτόν.

Κάθε χρόνο, στις 4 Φεβρουαρίου, η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου εστιάζει την παγκόσμια προσοχή στον καρκίνο και στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία του, αναγνωρίζοντας τη δέσμευση των οργανισμών, των κοινοτήτων και των ατόμων να μειώσουν τον παγκόσμιο αντίκτυπο της νόσου.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο καρκίνος είναι μια μεγάλη ομάδα ασθενειών που μπορούν να ξεκινήσουν σχεδόν σε οποιοδήποτε όργανο ή ιστό του σώματος όταν τα ανώμαλα κύτταρα αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα, υπερβαίνουν τα συνήθη όριά τους για να εισβάλουν σε παρακείμενα μέρη του σώματος ή / και να εξαπλωθούν σε άλλα όργανα. Η τελευταία διαδικασία ονομάζεται μετάσταση και αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου από καρκίνο. Ένα νεοπλάσμα και κακοήθης όγκος είναι άλλα κοινά ονόματα για τον καρκίνο.

Ο καρκίνος είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως, αντιπροσωπεύοντας περίπου 9,6 εκατομμύρια θανάτους, ή έναν στους έξι θανάτους, το 2018. Ο καρκίνος του πνεύμονα, του προστάτη, του παχέος εντέρου, του στομάχου και του ήπατος είναι οι πιο συνηθισμένοι τύποι καρκίνου στους άνδρες, ενώ ο καρκίνος του μαστού, του παχέος εντέρου, του πνεύμονα, του τραχήλου της μήτρας και του θυρεοειδούς είναι οι πιο συνηθισμένοι μεταξύ των γυναικών.

Το βάρος του καρκίνου συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως, ασκώντας τεράστια σωματική, συναισθηματική και οικονομική πίεση σε άτομα, οικογένειες, κοινότητες και υγεία είναι προετοιμασμένοι να διαχειριστούν αυτό το βάρος και μεγάλος αριθμός καρκινοπαθών παγκοσμίως δεν έχουν πρόσβαση σε έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία ποιότητας. Σε χώρες όπου τα συστήματα υγείας είναι ισχυρά, τα ποσοστά επιβίωσης πολλών τύπων καρκίνων βελτιώνονται χάρη στην προσιτή έγκαιρη ανίχνευση, την ποιοτική θεραπεία και τη φροντίδα επιβίωσης.

Στην Ελλάδα, οι κύριες μορφές που διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο είναι καρκίνος του πνεύμονα, του προστάτη, της χοληδόχου κύστεος και του παγκρέατος για τους άντρες ενώ εξίσου υψηλά ποσοστά παρουσιάζει και ο καρκίνος του ήπατος. Για τις γυναίκες οι κυριότερες μορφές είναι ο καρκίνος του μαστού, του παχέος εντέρου του πνεύμονα, της ουροδόχου κύστεως και του παγκρέατος, ενώ εξίσου υψηλά ποσοστά παρουσιάζει και ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας.

Σύμφωνα λοιπόν με την αρμόδια υπηρεσία που καταγράφει και μελετά τον καρκίνο στην Ελλάδα, για τα 10 εκατομμύρια 500 χιλιάδες που είμαστε, έχουμε 64.500 περίπου νέες διαγνώσεις το χρόνο από τις οποίες οι μισές καταλήγουν. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό περίπου 240.000 άτομα κάθε χρόνο επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από τις νέες αυτές διαγνώσεις σε κάθε επίπεδο της ζωής τους οικονομικό, προσωπικό, οικογενειακό, επαγγελματικό.

Φέτος λοιπόν ας ξεκινήσουμε τη χρονιά από τις 4 Φεβρουαρίου αποφασισμένοι να συμβάλουμε και εμείς στην μείωση της επίπτωσης του καρκίνου σε προσωπικό και παγκόσμιο επίπεδο κάνοντας 4 απλά βήματα.



Αναφορές

1.https://osha.europa.eu/el/highlights/world-cancer-day-2021-preventing-cancer-risks-work

2.https://www.who.int/health-topics/cancer#tab=tab_1

3.https://gco.iarc.fr/today/data/factsheets/populations/300-greece-fact-sheets.pdf

4.https://ec.europa.eu/health/system/files/2021-02/eu_cancer-plan_el_0.pdf

5.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8191131/pdf/13027_2021_Article_366.pdf

6.Catching viral breast cancer, Lawson and Glenn Infectious Agents and Cancer (2021) 16:37, https://doi.org/10.1186/s13027-021-00366-3



* BSc, MSc, PhD, Επισκέπτρια Υγείας, ΚΥ 25ης Μαρτίου, Ν. Θεσσαλονίκης, 4η ΥΠΕ Μακεδονίας-Θράκης



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ενίσχυση της ταυτότητας των βουνών και βιώσιμος ορεινός τουρισμός


Διαβάζουμε ότι τα βουνά καλύπτουν περίπου το 22% της επιφάνειας της γης και παίζουν σημαντικό ρόλο στην πορεία του κόσμου στην κατεύθυνση της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Παρέχουν τροφή και ευημερία για ένα δις περίπου ανθρώπους που ζουν σ’ αυτά σε όλο τον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Φιλοξενούν περίπου τις μισές από τις «θερμές περιοχές» της παγκόσμιας βιοποικιλότητας. Η διατήρησή τους αποτελεί βασικό παράγοντα για τη βιώσιμη ανάπτυξη και είναι μέρος του Στόχου 15 των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ): «Προστατεύουμε, αποκαθιστούμε και προωθούμε τη βιώσιμη χρήση των χερσαίων οικοσυστημάτων, διαχειριζόμαστε βιώσιμα τα δάση, καταπολεμούμε την απερήμωση, και σταματάμε και αναστρέφουμε την υποβάθμιση του εδάφους και την απώλεια της βιοποικιλότητας»

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ έχει ορίσει ως θέμα της φετινής Διεθνούς Ημέρας Βουνού τον βιώσιμο ορεινό τουρισμό: «Ο βιώσιμος τουρισμός στα βουνά μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία πρόσθετων και εναλλακτικών επιλογών διαβίωσης και στην προώθηση της ανακούφισης της φτώχειας, της κοινωνικής ένταξης, καθώς και στη διατήρηση του τοπίου και της βιοποικιλότητας. Είναι ένας τρόπος διατήρησης της φυσικής, πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς, προώθησης τοπικών χειροτεχνιών και προϊόντων υψηλής αξίας και εορτασμού πολλών παραδοσιακών πρακτικών» αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του FAO. Σύμφωνα δε με τα στοιχεία του FAO, ο ορεινός τουρισμός προσελκύει περίπου το 15 με 20 τοις εκατό του παγκόσμιου τουρισμού. [http://www.un.org/en/events/mountainday/]

«Η χώρα μας έχει περί τα εκατόν σαράντα δύο (142) βουνά, με υψηλότερο τον Όλυμπο, ενώ από αυτά τα 39 ορεινά συγκροτήματα έχουν υψόμετρο μεγαλύτερο από 2.000 μέτρα. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας με 31 βουνά στην διοικητική επικράτειά της, είναι η πρώτη σε αριθμό βουνών περιφέρεια της χώρας…». «…Το έντονο ορεινό ανάγλυφο της Ρούμελης, με τα βουνά, τα φαράγγια της, τα ποτάμια, τις πηγές και την πλούσια χλωρίδα και πανίδα στηρίζει μια πλούσια βιοποικιλότητα από σπάνια και ενδημικά είδη που πρέπει να προστατευτούν και να αναδειχθούν ως φυσικός εθνικός πλούτος». [Δρ. Γεώργιος Σπ. Ευθυμίου http://e-onthemountain.blogspot.gr/2010/12/11.html ]

Θα μπορούσε έτσι να γίνει προσπάθεια από την πολιτεία, αλλά κυρίως από την αυτοδιοίκηση για την ανάπτυξη του βιώσιμου τουρισμού στις ορεινές αυτές περιοχές της Στερεάς Ελλάδας και να αποτελέσει μια σημαντική προοπτική για τουρισμό όλο το χρόνο. Να αναπτυχθεί ένα δίκτυο μονοπατιών και πολυήμερων διαδρομών, με την ανάδειξη των παραδοσιακών οικισμών, των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων της περιοχής, σε συνδυασμό με τις πλούσιες φυσικές ομορφιές, το εντυπωσιακό ανάγλυφο, τα φαράγγια και τις ιαματικές πηγές. Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε να ξεφυτρώνουν διαρκώς άδειες για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, με κίνδυνο να ισοπεδωθούν οι περισσότερες κορυφές των βουνών μας και να απαξιωθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και ο στόχος για τον βιώσιμο ορεινό τουρισμό, και με ό, τι άλλο αυτό συνεπάγεται.

Παγκόσμια Ημέρα Βουνού 2021 λοιπόν, με την υποχρέωση να φροντίσουμε και να προστατέψουμε αυτούς τους ανεκτίμητους φυσικούς θησαυρούς, το τοπίο και τη βιοποικιλότητα.-

Λαμία, 11.12.2021

Στέφανος Σταμέλλος




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



«Μην με αφήσεις ποτέ γιατί θα σου κάνω κακό»

Όταν το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σου, γίνεται το πιο πικρό. Γροθιά στο στομάχι το 4λεπτο βίντεο, που οπτικοποιεί τις γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν τη χώρα.


Υπερ-αγάπη;! Πατριαρχία. Έμφυλη βία. Γυναικοκτονία. Το μοτίβο είναι αυτό και πλέον είναι γνωστό. Ο αριθμός έως τώρα για το έτος είναι 13. Δεκατρείς ψυχές, δεκατρείς γυναίκες έφυγαν από το αδίστακτο χέρι της πατριαρχίας, από ανθρώπους που εμπιστεύτηκαν και αγάπησαν. Το αφήγημα τον γυναικοκτόνων; Υπεραγάπη, λατρεία, κτήση. Κλιμακωτή χειραγώγηση των συναισθημάτων. «Σε αγαπάω περισσότερο από όλους. Μη βγεις με την παρέα σου, ας μείνουμε μαζί. Δε σε χορταίνω. Είσαι δικιά μου, μου ανήκεις, η ύπαρξή σου είναι κτήμα μου. Εγώ σε προστατεύω. Εγώ είμαι ο άνθρωπός σου».

Όταν το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής σου, γίνεται το πιο πικρό. «Σημασία έχει τι θα κάνεις εσύ που ακόμα μπορείς». Το μήνυμα αυτό είναι κινητήριο της δύναμης για όσες ακόμα υποφέρουν, για όσες φοβούνται να μιλήσουν, για όσες βιώνουν κακοποιητικές συμπεριφορές από τον σύντροφό τους και εμφανίζεται στο τέλος του βίντεο που δημιιούργησαν η Lacta και το Κέντρο Διοτίμα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, στις 25 Νοεμβρίου.

Γροθιά στο στομάχι, ανατριχίλα, πόνος, μερικά μόνο από τα συναισθήματα που σε κάνει να νιώσεις το 4λεπτο βίντεο, που οπτικοποιεί τις γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν τη χώρα.



Στο ανατριχιαστικό αυτό βίντεο, η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, υποδύεται μία γυναίκα που βρίσκεται σε σχέση «απόλυτης αγάπης» και τελειώνει με θάνατο.

Η σχέση τους ξεκινάει με γέλιο, στιγμές γεμάτες έρωτα, απόλυτη ευτυχία. Οι σκιές εμφανίζονται και σύντομα ο έρωτας γίνεται χειριστικός, έπειτα κακοποιητικός και τέλος, το χέρι του ανθρώπου που κάποτε κρατούσε με στοργή, γίνεται το εργαλείο θανάτου της.

«Θα είσαι δικιά μου, μόνο δικιά μου» της ψιθυρίζει αρχικά ο σύντροφός της. Δεν μπορεί να πάρει το βλέμμα του από πάνω της, δεν την αφήνει λεπτό μόνη της. Σύντομα συζούν. Η ζήλεια κάνει την εμφάνισή της, παρεμβαίνει στη ζωή της, θέλει να την αποκόψει από τις παρέες της, την οικογένειά της. Γίνεται βίαιος. Λεκτικά και σωματικά. Όταν εκείνη προσπαθεί να ξεφύγει, ο άνθρωπος που κάποτε έλεγε πως την αγαπούσε είναι άλλος. Είναι αυτός που θεωρώντας ότι η ζωή της του ανήκει, της την αφαιρεί.


Στο τέλος του βίντεο, ακούγεται η φράση: «Σημασία έχει τι θα κάνεις εσύ που ακόμα μπορείς». Οι γυναίκες που υποφέρουν σε χειριστικές, κακοποιητικές σχέσεις παρακινούνται ουσιαστικά να αποδράσουν, προτού το «αύριο» να είναι αργά!


Πηγή: www.rosa.gr





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Το Κτήμα Γεροβασιλείου γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Οινοτουρισμού την Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2021, από τις 11πμ έως τις 5μμ.

Οι οινόφιλοι θα έχουν την δυνατότητα να ξεναγηθούν στον αμπελώνα και στο οινοποιείο και να περιηγηθούν στο Μουσείο Οίνου. Η ξενάγηση θα ολοκληρώνεται με τη γευστική δοκιμή της νέας σοδειάς, πριν κυκλοφορήσει στην αγορά.

Είσοδος ελεύθερη. Θα τηρείται σειρά προτεραιότητας.


Το Κτήμα Γεροβασιλείου τηρεί όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια και την υγεία του προσωπικού και του κοινού. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης η χρήση προστατευτικής μάσκας είναι υποχρεωτική για όλους τους επισκέπτες από 4 ετών και πάνω. Επίσης, ισχύουν τα εξής:

Για τους ενήλικες

Για την ξενάγηση, τη γευστική δοκιμή της νέας σοδειάς και την παραμονή στον εσωτερικό χώρο του café του Μουσείου Οίνου είναι υποχρεωτική η επίδειξη έγκυρου πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης και ταυτότητας.
Για τον εξωτερικό χώρο του café, εναλλακτικά εκτός των παραπάνω ισχύει και η επίδειξη αρνητικού διαγνωστικού test (PCR 72 ωρών ή rapid test 48 ωρών) και ταυτότητας.

Για τα παιδιά (4-17ετών)

Για την είσοδο σε οποιοδήποτε χώρο, είναι υποχρεωτική η επίδειξη έγκυρου πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης ή αρνητικού PCR (72 ωρών) ή rapid (48 ωρών) ή self-test (24 ωρών) και ταυτότητας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



του Αντώνη Ζαβέρκου *

Κάνω αυτή την ανάρτηση με αφορμή τήν αυριανή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πού γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου. Αυτή την ημέρα γιορτάζει ο Φραγκίσκος της Ασίζης, που έχει ανακηρυχθεί ο προστάτης των ζώων από την Καθολική Εκκλησία. Είναι η διεθνής ημέρα δράσης για τα δικαιώματα των ζώων.
Eμπνευστής της Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων είναι ο Χάινριχ Τσίμερσαν, ένας δημοσιογράφος, συγγραφέας και ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων. Η πρώτη χρονιά που διοργανώθηκε και γιορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα Ζώων ήταν στις 24 Μαρτίου του 1925 στο Βερολίνο, οπού και παρευρέθηκαν πάνω από 5.000 άτομα. Αρχικά, η μέρα εορτάζονταν από ανθρώπους στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία και την Τσεχοσλοβακία, αλλά τον Μάιο του 1931, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης του Διεθνούς Συνεδρίου Προστασίας των Ζώων στη Φλωρεντία της Ιταλίας, έγινε ομόφωνα αποδεκτή η πρόταση του Τσίμερσαν να καθιερωθεί η μέρα ως παγκόσμια γιορτή.
Στόχος του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας για τα Ζώα είναι να «ανυψωθεί η θέση των ζώων ούτως ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ευημερία και αναγνώριση των δικαιωμάτων τους σε όλο τον κόσμο». Σε κάθε χώρα, γιορτάζεται με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την εθνικότητα, τη θρησκεία ή την πολιτική ιδεολογία.
Με αφορμή την παγκόσμια αυτή ημέρα, ο ΣΥΠΠΑΖΑΘ ενημερώνει πως σε καθημερινή βάση και με εντατικούς ρυθμούς συνεχίζει το έργο του για την προστασία και την περίθαλψη των αδέσποτων ζώων στους δήμους Καλαμαριάς, Θέρμης και Θερμαϊκού. 


Στο πλαίσιο αυτό, ο σύνδεσμος σε συνεργασία με την A.C.E πραγματοποιεί εντελώς δωρεάν δύο φορές το χρόνο από 150 στειρώσεις σε σκύλους και γάτες. Σε αυτές συμμετέχουν εθελοντές κτηνίατροι από Ελλάδα και Γερμανία. Οι συγκεκριμένες στειρώσεις πραγματοποιήθηκαν αυτή τη φορά από τις 22 έως και 29 Σεπτεμβρίου. Ο ΣΥΠΠΑΖΑΘ προσέφερε τα δύο βαν που διαθέτει για την μεταφορά των ζώων σε συνεννόηση με δημότες και φιλοζωικά σωματεία των τριών δήμων, καθώς και όλο το προσωπικό του. Επίσης διέθεσε εντελώς δωρεάν το τσιπάρισμα, τα εμβόλια, τα αποπαρασιτικα χάπια, όπως και όλα τα φάρμακα και τις φαρμακευτικές αγωγές των ζώων που χορηγήθηκαν από τους κτηνιάτρους για την αποθεραπεία και την περίθαλψη των ζώων. Εν τω μεταξύ να τονιστεί πως σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ο ΣΥΠΠΑΖΑΘ το 2020 βρέθηκε στην πρώτη θέση, ανάμεσα σε 365 δήμους και συνδέσμους σε όλη την Ελλάδα σε θέματα περίθαλψης ζώων, εμβολιασμών, υιοθεσιών, τσιπαρισμάτων, χειρουργικών επεμβάσεων και εξυπηρέτησης φιλόζωων και δημοτών.


Μάλιστα ο πρόεδρος του ΣΥΠΠΑΖΑΘ, Αντώνης Ζαβέρκος υποδέχθηκε στα συνεργαζόμενα καταφύγια ζώων και στις συνεργαζόμενες κλινικές, τους δημάρχους, Καλαμαριάς (Γιάννη Δαρδαμανέλη), Θερμαϊκού( Γιώργο Τσαμασλή) και Θέρμης ( Θεόδωρο Παπαδόπουλο) και τους ενημέρωσε για τις δράσεις και το έργο του ΣΥΠΠΑΖΑΘ. Οι ίδιοι από την πλευρά τους και μετά την ενημέρωση που είχαν, έδωσαν τα εύσημα και τόνισαν την σημασία του τεράστιου έργου που κάνει ο ΣΥΠΠΑΖΑΘ για τα αδέσποτα ζωάκια.



* Πρόεδρος ΣΥΠΠΑΖΑΘ, Δημοτικός Σύμβουλος Θερμαϊκού



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορεί η Γιορτή της Μητέρας να κατέχει την πρώτη θέση στις καρδιές όλων, ωστόσο η κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου είναι αφιερωμένη στη Γιορτή του Πατέρα ή Ημέρα του Πατέρα που δεν είναι άλλη από την ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία.

Η Γιορτή του Πατέρα, η οποία φέτος είναι την Κυριακή, 20 Ιουνίου, ξεκίνησε να γιορτάζεται πριν από περίπου 110 χρόνια σε μια μικρή πόλη της Αμερικής και γρήγορα πέρασε τα σύνορα.

Πώς καθιερώθηκε

Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα θεωρείται η αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ - Ντοντ, που θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας.

Όπως αναφέρει το Σαν Σήμερα, ο πρώτος εορτασμός της Ημέρας του Πατέρα έγινε στις 19 Ιουνίου 1910 στο Σποκέιν της Ουάσινγκτον, όπου ζούσε η οικογένεια Σμαρτ. Παρέμεινε ένα γεγονός τοπικής σημασίας για πολλά χρόνια μέχρι το 1966, οπότε ο τότε αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον με διάταγμά του ανακήρυξε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έκτοτε ήταν θέμα χρόνια ο εορτασμός να περάσει τα αμερικανικά σύνορα και να διεθνοποιηθεί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια απόπειρα εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα είχε γίνει νωρίτερα από την την Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908.

Η Κλέιτον ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα που σημειώθηκε στην πόλη της Δυτικής Βιρτζίνια τον Δεκέμβριο του 1907. Ο εορτασμός της δεν έλαβε ιδιαίτερη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη, με αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με την ευκαιρία και αυτής της “επετείου” βγήκαν και θα βγουν όλοι να πανηγυρίσουν. Είναι αυτοί που έχουν αποδείξει ότι αρέσκονται στις γιορτές και αρέσκονται να ανακοινώνουν τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον με μεγάλα λόγια. Άνθρωποι της εξουσίας σε όλα τα επίπεδα∙ σε κυβερνητικό επίπεδο, αυτοί που κατάφεραν να φέρουν τον περίφημο Νόμο 4685/2020 του Χατζηδάκη για τον «εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας» … παρά τις εμπαθείς αντιπολιτευτικές φωνές, που στόχο είχαν να εμποδίσουν τις φιλοπεριβαλλοντικές επενδύσεις!. Οι πολιτικές για το περιβάλλον σήμερα ένα και μοναδικό κίνητρο έχουν: να επιτρέψουν στους λίγους να κερδοφορήσουν με την άδεια των “υπευθύνων”.

Είναι σίγουρο τώρα πως η παρουσία μας των γενικώς «οικολογούντων» δεν είναι πλέον απαραίτητη και δεν έχουμε πια ρόλο και λόγο. Είναι καιρός αυτοί να πανηγυρίσουν την επιτυχημένη τους περιβαλλοντική οικολογική πολιτική και εμείς να αποχωρήσουμε. Να αποχωρήσουμε και να ασχοληθούμε με πράγματα ευχάριστα για όλους, μακριά από τις άχαρες καταγγελίες για παραλείψεις, σκόπιμες αδιαφορίες, παρανομίες και άλλες τετριμμένες πια έννοιες, που προκαλούν τη δίκαιη οργή των “καθολικά ασκούντων με χρηστό τρόπο την εξουσία και τη διοίκηση” για το περιβάλλον.

Αστειεύομαι, αλλά ούτε αυτό μου βγαίνει καθαρά. Γιατί και η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος - και ας σταθούμε μόνο τοπικά - βρίσκει τη Φθιώτιδα και την Στερεά με σοβαρές περιβαλλοντικές πληγές και προβλήματα. Γιατί η διαχείριση των σκουπιδιών και των Αποβλήτων Εκσκαφών Κατασκευών και Κατεδαφίσεων, οι ανεμογεννήτριες στην Οίτη, στην Οξυά, στον Ελικώνα, στην Εύβοια, στα Άγραφα, η διαχείριση των Προστατευόμενων Περιοχών, η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών, τα λύματα των ελαιοτριβείων, η κατάσταση του Μαλιακού και του Βόρειου Ευβοϊκού, η διαχείριση των νερών, των ρεμάτων και των χειμάρρων, το παράνομο κυνήγι και οι απειλές της πανίδας, είναι μερικά από τα θέματα και «οι πληγές που αιμορραγούν».

Εδώ και πολλά χρόνια η πολιτική οικολογία τόνιζε, ότι το οικονομικό μοντέλο της υπέρμετρης κατανάλωσης και της «ανάπτυξης» των αριθμών, δεν έχει προοπτική. Έλεγε ότι καταναλώνουμε φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε τρεις πλανήτες∙ ότι δανειζόμαστε από τις γενιές του μέλλοντος, από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, για να ζούμε εμείς καλά. Η κλιματική αλλαγή, ως αποτέλεσμα αυτού του μη βιώσιμου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, προκαλεί την αγωνιώδη ταραχή των επιστημόνων, ο δε COVID 19 μας υποχρεώνει να αντιληφθούμε το ρόλο της φύσης και του περιβάλλοντος στη ζωή μας και πόσο εύθραυστο είναι το παραγωγικό σύστημα και η βιόσφαιρα.

Και όμως, μόνο ένα περιβαλλοντικό οικολογικό μοντέλο εξέλιξης μπορεί να δώσει βιώσιμες λύσεις για την εξοικονόμηση των φυσικών πόρων, για μια ουσιαστική πρόοδο της κοινωνίας μας, για μια αειφόρο και δημοκρατική Ελλάδα. Είναι καιρός να καταλάβουν όλοι, ότι το περιβάλλον δεν προστατεύεται με τις πολιτικές της άναρχης κερδοφορίας του παγκόσμιου οικονομικού και κοινωνικού συστήματος του νεοφιλελευθερισμού. Δεν μπορεί να αφήνεται η προστασία του περιβάλλοντος στα χέρια αυτών των πολιτικών, που οδήγησαν και οδηγούν τη χώρα μας και τον κόσμο στα γνωστά αδιέξοδα.

Η οικολογική αρχή «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά» αποκτάει σήμερα ιδιαίτερη αξία. Ας συνεχίσουμε τις προσπάθειες για να γίνει η οικολογία κυρίαρχη ιδεολογία της κοινωνίας. Να συνειδητοποιήσουμε όλοι, ότι είμαστε μεν μέρος του προβλήματος, αλλά είμαστε και μέρος της λύσης, αν το θελήσουμε. Αρκεί να ξεφύγουμε από την "αδράνεια του καναπέ" και να γίνουμε υπεύθυνοι ενεργοί πολίτες με προτάσεις και ιδέες για το αύριο της κοινωνίας.

Και η Ημέρα Περιβάλλοντος δεν είναι ημέρα μνήμης και γιορτής. Είναι μέρα προβληματισμού και αναθεώρησης του αποτυχημένου, καταστρεπτικού παραγωγικού συστήματος. Και η αγάπη για την φύση είναι στάση ζωής και ηθικής.

Λαμία, 5/6/2021
Στέφανος Σταμέλλος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




ΓΙΑ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ.

Η φύση παρέχει. Η φύση προστατεύει. Η φύση θεραπεύει.

Κάθε χρόνο στις 05 Ιουνίου καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, όχι τόσο σαν γιορτή, αλλά κυρίως για λόγους επαγρύπνησης και δράσης για την προστασία του. Μια ημέρα ορόσημο για περισυλλογή, απολογισμό και ανανέωση του αγώνα κατά της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος.

Πέρυσι, όπως και φέτος ο εορτασμός λαμβάνει χώρα εν μέσω των ιδιαίτερων συνθηκών της πανδημίας. Αξιοσημείωτο είναι δε, όπως προκύπτει από πολλές έρευνες πως η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί πολύ περισσότερους θανάτους ακόμα και από την πανδημία.Και είναι το ίδιο σημαντικό τόσο για το φυσικό, όσο και για το ανθρωπογενές περιβάλλον, να επιτύχουμε την ορθή ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση, την περιβαλλοντική συνείδηση και ευθύνη των πολιτών να υιοθετήσουν συμπεριφορές φιλικές προς το περιβάλλον στην καθημερινότητα τους.

Εμείς, στο Δήμο Θερμαϊκού εργαζόμαστε καθημερινά προς αυτό το σκοπό, να κάνουμε τον τόπο μας βιώσιμο. Μερικές από τις πρωτοβουλίες του Δήμου είναι, η σύνδεση των δημοτικών κτιρίων και η εξασφάλιση της δυνατότητας σύνδεσης των ιδιωτικών με το δίκτυο Φυσικού Αερίου, η προώθηση των προγραμμάτων ανακύκλωσης και εφαρμογών κυκλικής οικονομίας, ο σεβασμός και η εφαρμογή όσων προβλέπονται στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου ΦΥΣΗ 2000 – NATURA 2000, η συστηματική αποκομιδή και καθαριότητα, η ανάδειξη – βελτίωση και συντήρηση του αστικού και περιαστικού πρασίνου, οι δράσεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ενημέρωσης των πολιτών από τα Νομικά πρόσωπα του Δήμου, η αγαστή συνεργασία με τις εθελοντικές ομάδες του Δήμου σε δράσεις καθαρισμού αιγιαλού και παραλίας και τέλος η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων και μηχανημάτων έργου και άλλες πρωτοβουλίες και άλλες δράσεις περιβαλλοντικά φιλικές που είναι στις προτεραιότητες μας.

Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε την προσπάθεια για ένα καθαρό και υγιές περιβάλλον.

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ. Η ΓΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

O Δήμαρχος Θερμαϊκού
Γεώργιος Τσαμασλής



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μεγάλα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη – Βόλο – Πετρούπολη την παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος 5 Ιούνη και την Πανελλαδική Μέρα δράσης κατά της Καύσης Απορριμμάτων 29 Μάη

Στη Θεσσαλονίκη Σάββατο 5 Ιούνη στις 11 π.μ. στην πλατεία Ελευθερίας του δήμου Π. Μελά

Με σύνθημα: «Η Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος είναι μέρα αγώνα και διεκδίκησης απέναντι στις αιτίες που προκαλούν την καταστροφή του περιβάλλοντος. Να σταματήσει η καρκινογόνα καύση απορριμμάτων!», η Πρωτοβουλία συλλόγων, σωματείων και φορέων κατά της καύσης απορριμμάτων RDF– SRF στην επιχείρηση «ΤΙΤΑΝ/ Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης, προχωρά στη διοργάνωση συλλαλητηρίου για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Δυτική Θεσσαλονίκη.

Θα γίνει το Σάββατο 5 Ιούνη στις 11 π.μ., στην πλατεία Ελευθερίας του δήμου Π. Μελά.

Η απόφαση του συλλαλητηρίου πάρθηκε στο πλαίσιο της συνέλευσης των αντιπροσώπων των συλλόγων και σωματείων που συμμετέχουν στην «Πρωτοβουλία κατά της καύσης», για τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Δυτική Θεσσαλονίκη

Καλούμε, αναφέρει η «Πρωτοβουλία», «τα μέλη των συλλόγων, σωματείων, φορέων, όλους τους συμπολίτες μας, ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες να συμμετέχουν στην εκδήλωσή μας, να συμβάλουν με προτάσεις, απόψεις, δρώμενα, κ.ά.».

Στο Βόλο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών το Σάββατο 5 Ιούνη

Η Λαϊκή Συσπείρωση Βόλου ανακοίνωσε ότι το Σάββατο 5 Ιούνη, Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος, τα σωματεία και οι φορείς της πόλης θα διοργανώσουν ένα μεγάλο συλλαλητήριο κατά της καύσης σκουπιδιών. Πρόκειται για ένα μεγάλο ζήτημα στην περιοχή, με βασική ευθύνη της δημοτικής αρχής και την πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης και της Περιφέρειας, θα καίγονται εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι πλαστικού, που σκορπούν καρκίνο στο λαό της πόλης.

«Η καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ, γεννά από πίσω μία σειρά από βιομηχανίες – μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων, οι οποίες θα συγκεντρώνουν σκουπίδια από όλη την Ελλάδα προκειμένου να το επεξεργάζονται. Εκτός από τη μονάδα του δήμου Βόλου που θα παράγει srf, στην περιοχή γίνονται άλλες δύο ανάλογες επενδύσεις από ιδιωτικές εταιρίες. Η μια θα χρησιμοποιεί τα υπολείμματα των ΜΕΑ (κομπόστ που δεν είναι αξιοποιήσιμο ως εδαφοβελτιωτικό) και τα υπολείμματα του εργοστασίου ανακύκλωσης για να φτιάχνει srf και rdf και η δεύτερη θα συγκεντρώνει αυτοκίνητα από όλη την Ελλάδα, οι λαμαρίνες θα πηγαίνουν για λιώσιμο και τα πλαστικά μέρη θα γίνονται srf και rdf», δήλωσε ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βόλου Απ. Ριζόπουλος στο Ράδιο Ένα.

ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ Σάββατο 29 Μάη

Περιβαλλοντικές Kινήσεις, Επιτροπές Αγώνα, Σωματεία κι άλλες Συλλογικότητες από Αττική, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Εύβοια, Χανιά, Ηράκλειο, Γιάννενα, Γρεβενά κ.α., οργανώνουν ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ κατά της καύσης απορριμμάτων το Σάββατο 29 Μάη.


Στην ΑΘΗΝΑ οργανώνεται συγκέντρωση στην πλατεία Ηρώ (επί της λεωφ. 25ης Μαρτίου) στην Πετρούπολη το Σάββατο 29 Μάη στις 11.30 πμ. Και πορεία προς την διασταύρωση Λακιώτη (επί της λεωφ. Θηβών) με αιτήματα:

  • Να κλείσει επιτέλους ο μεγαλύτερος ΧΥΤΑ της Ευρώπης και όλες οι εγκαταστάσεις στην Φυλή της Αττικής. Να μην δημιουργηθούν νέες χωματερές.
  • Να σταματήσει η καύση που ήδη γίνεται σε ΑΓΕΤ (Βόλο και Μηλάκι-Εύβοια) και ΤΙΤΑΝ (Καμάρι Βοιωτίας) ενώ σχεδιάζεται σε ΤΙΤΑΝ (Ευκαρπία Θεσ/νίκης) κι αργότερα στη Δυτική Μακεδονία κ.ά.
  • Να μην υλοποιηθεί ο νέος ΕΣΔΑ, η δημιουργία των Μ.Ε.Α. και η μαζική εισαγωγή της καύσης απορριμμάτων πανελλαδικά.
  • Ένα μοντέλο μείωσης και οικολογικής διαχείρισης των απορριμμάτων υπέρ της κοινωνίας, της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, χωρίς καμιά εμπλοκή ιδιωτών και κάτω από κοινωνικό έλεγχο
  • Καμιά μετακύληση του κόστους διαχείρισης των απορριμμάτων στους πολίτες με αύξηση των ανταποδοτικών τελών και φόρων. Να πληρώσουν οι βιομηχανίες που είναι οι πραγματικοί παραγωγοί απορριμμάτων
  • Να παύσουν οι διώξεις όλων των αγωνιστών στα κινήματα ενάντια στις περιβαλλοντοκτόνες επενδύσεις
  • Λήψη μέτρων που θα βάλουν άμεσα φραγμό στην καταστροφή και θα συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, τη διάσωση της γης και των νερών, των δασών και του αέρα, της σημαντικότερης κληρονομιάς που έχουμε να αφήσουμε στα παιδιά μας!
Στο ΒΟΛΟ Σάββατο 29 Μάη

Στο Βόλο οργανώνεται συλλαλητήριο και πορεία στις 12:00 το μεσημέρι, από το Δημαρχείο του Βόλου και κατάληξη το κτίριο της Περιφέρειας (πρώην Νομαρχία). Τα μέλη της Πρωτοβουλίας Βόλου NoBurn, σημειώνουν:


Δεν αποδεχόμαστε:
  • να καίγονται εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι πλαστικών και άλλων αποβλήτων από την ΑΓΕΤ-Lafarge έξω από τα σπίτια μας
  • ο αέρας που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε, η τροφή που τρώμε, να είναι δηλητηριασμένα με διοξίνες, φουράνια, βαρέα μέταλλα και άλλους τοξικούς ρύπους
  • εμείς και τα παιδιά μας να γίνουμε νούμερα στα αυξημένα ποσοστά ασθενειών και πρόωρων θανάτων σε επιδημιολογικές μελέτες και στατιστικές
  • να εξαπλωθεί η καύση και σε άλλες τσιμεντοβιομηχανίες, όπως ο ΤΙΤΑΝ στη Θεσσαλονίκη, ούτε να κατασκευαστούν τέσσερα νέα γιγάντια εργοστάσια καύσης απορριμμάτων σε όλη τη χώρα
  • η διαχείριση των απορριμμάτων να γίνει πεδίο κερδοσκοπίας των μεγαλοεργολάβων μέσα από την κατασκευή και διαχείριση 43 Μονάδων Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) που θα παράγουν απορριμματογενή καύσιμα, κάτι που ταυτόχρονα σημαίνει και αύξηση των δημοτικών τελών
  • να ξοδευτούν πάνω από 1 δις ευρώ από τον πλούτο της κοινωνίας σε «επενδύσεις» που θα έχουν δραματικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και θα σκορπίσουν αρρώστιες και θάνατο στους ανθρώπους
  • ο Δήμος Βόλου να γίνει προμηθευτής της ΑΓΕΤ με απορρίμματα προς καύση μέσα από την ΜΕΑ που θέλει να κατασκευάσει στην πόλη μας
  • ένα οικονομικό μοντέλο που πρώτα παράγει ατελείωτες ποσότητες πλαστικών συσκευασιών και άχρηστων προϊόντων και έπειτα μας σερβίρει την καύση τους ως «λύση»

Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, νομοθέτησαν και επέβαλαν την καύση, ως πιστοί υπηρέτες των τσιμεντοβιομηχανιών και των εργολάβων των σκουπιδιών.

Η δημοτική αρχή Μπέου και η περιφερειακή αρχή Αγοραστού ψήφισαν και υλοποιούν την προετοιμασία των απορριμμάτων για καύση με γνώμονα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της πολυεθνικής, κι αυτό το παρουσιάζουν σαν «διαχείριση» των σκουπιδιών.
Η «Δικαιοσύνη» και η ΕΛ.ΑΣ. έχουν αποδείξει ότι το μόνο που περιφρουρούν είναι τα κέρδη της κάθε Lafarge, για τα οποίο είναι έτοιμες να τσακίσουν με καταστολή και να εκφοβίσουν με διώξεις όσους αντιδρούν.

Από όλους αυτούς δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα, γιατί πολύ απλά βρίσκονται στο στρατόπεδο των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Καμία αυταπάτη λοιπόν ότι τα δικαστήρια ή οι κομματικοί υπάλληλοι του κατεστημένου θα στηρίξουν τα δίκαια αιτήματα της πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Μόνο ο διαρκής, μαχητικός, οργανωμένος και ενωτικός αγώνας της κοινωνίας μπορεί να φέρει την νίκη!
Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο, το Σάββατο 29 Μαΐου, στις 12:00 στο Δημαρχείο Βόλου.


Στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Σάββατο 29 Μάη
12:00 το μεσημέρι στο Λευκό Πύργο




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το 2021, εν μέσω μιας πανδημίας η οποία απαιτεί ουσιαστική βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, η Παγκόσμια Ημέρα Νερού βρίσκει δισεκατομμύρια ανθρώπους να στερούνται πρόσβασης σε ασφαλές νερό, ενώ ακόμα και στις πιο αναπτυγμένες χώρες, δεκάδες εκατομμύρια νοικοκυριά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν τις ανάγκες τους σε νερό. Συγχρόνως, εκατομμύρια άνθρωποι καταναλώνουν ακατάλληλο πόσιμο νερό μολυσμένο με τοξικά χημικά, ενώ η ποιότητα των υδάτων σε λίμνες, ποταμούς και θάλασσες, σε ολόκληρο τον πλανήτη, επιδεινώνεται με ταχύτατους ρυθμούς.

Η εμπορευματοποίηση του νερού ήδη έχει δημιουργήσει μια αγορά που παγκόσμια υπερβαίνει τα 700 δις δολάρια ετησίως. Τα τεράστια κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων που ελέγχουν την ύδρευση, η επιχειρηματική λειτουργία των επιχειρήσεων ύδρευσης, είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν καλύπτονται οι λαϊκές ανάγκες για ύδρευση. Ο ίδιος λόγος κρύβεται πίσω απ’ την αυξανόμενη καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα, τη ρύπανση των υδάτων σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι καπιταλιστικές επενδύσεις έχοντας ως κριτήριο το κέρδος της κάθε ξεχωριστής επιχείρησης, οδηγούν νομοτελειακά σε καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

Η κατεύθυνση των «πράσινων επενδύσεων» σε ολόκληρο τον κόσμο, το Green New Deal, η “Πράσινη Κοινωνική Συμφωνία”, όχι απλά δεν αντιμετωπίζουν τα προαναφερθέντα προβλήματα, αλλά στην πραγματικότητα τα επιδεινώνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως με πρόσχημα και τον δήθεν «περιορισμό της σπατάλης», η Οδηγία-Πλαίσιο της ΕΕ του 2000 για το νερό και οι μετέπειτα Οδηγίες που την εξειδικεύουν, εμπορευματοποιεί περαιτέρω το νερό, αυξάνει το κόστος του για το λαό και προωθεί καπιταλιστικές επενδύσεις στον κλάδο. Αυτή την πολιτική ακολουθεί σήμερα η ΝΔ όπως και όλες οι αστικές κυβερνήσεις παρά τις όποιες φραστικές αντεγκλήσεις ή και διαφορετικούς τρόπους εμπορευματοποίησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ενιαία τιμολόγηση των υδάτων που αποφάσισε ήδη απ’ το 2017 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η εφαρμογή της οποίας οδήγησε σε υπέρογκες αυξήσεις στις χρεώσεις νερού για τους λαϊκούς καταναλωτές.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ πρωταγωνιστούν σήμερα στους αγώνες ενάντια στην πολιτική της ΕΕ για την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού και τις ιδιωτικοποιήσεις, για τη διασφάλιση φθηνού, ελεγμένου, ποιοτικού νερού για το λαό, για την άμεση υλοποίηση των αναγκαίων έργων υποδομής, για την εξασφάλιση της επάρκειάς του χωρίς χαράτσια στην αγροτική παραγωγή. Φωτίζουν ότι η αξιοποίηση του νερού προς όφελος του λαού προϋποθέτει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο. Σ' αυτό το πλαίσιο ενός εργατικού - λαϊκού, όπου η γη, οι υδάτινοι πόροι, τα δάση, τα εργοστάσια επεξεργασίας νερού, τα δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης, τα δίκτυα αποχέτευσης και τα κέντρα επεξεργασίας λυμάτων, οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί θα αποτελούν κοινωνική κρατική ιδιοκτησία, ο κεντρικός σχεδιασμός θα μπορεί να προβλέπει και να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες και σε νερό, με γνώμονα την κοινωνική ευημερία.







ΑΘΗΝΑ 22/3/2021 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Με αφορμές την συμπλήρωση 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης καθώς και την επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου), τιμούμε με το ταπεινό μας αυτό πόνημα την μνήμη των ηρώων μας και συνάμα τους ποιητές ανά τον κόσμο, μέσω του εκφραστικού μας, αριστοτέχνη του λόγου Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.

Η Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998. Τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ως πρώτη ημέρα μετά την εαρινή ισημερία, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη όπως η ποίηση, το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό του πένθους.

. «… Πατρίδα, να μακαρίζεις γενικώς όλους τους Έλληνες, που θυσιάστηκαν για σένα, να σ’ αναστήσουνε, να ξαναειπωθείς άλλη μία φορά ελεύθερη πατρίδα, που ήσουνα χαμένη και σβησμένη από τον κατάλογο των εθνών…» μας (υπεν)θυμίζει ο Μακρυγιάννης. Η Ελληνικά Επανάσταση υπήρξε όμως και μνημονεύεται, και ως κορυφαίο πολιτικοστρατιωτικό γεγονός για τη σύγχρονη Ιστορία της Ευρώπης, μιας και επέφερε αλλαγές που είχαν αντίκτυπο στα κατοπινά χρόνια.

Μα αλίμονο..! Πάντα θα ξεφυτρώνουν οι “λίγοι” αμαθείς και ανιστόρητοι, αξιοθρήνητοι αντιρρησίες της ιστορίας μας, που πάντα θα θεωρητικολογούν νομίζοντας πως κάνουν «επανάσταση ενάντια στο κατεστημένο» και φυσικά πάντα θα τους ανέχεται η πλειονότητα της κοινωνίας μας. Ας τους αφήσουμε εκεί που επέλεξαν να βρίσκονται. Να βαυκαλίζονται αναμεταξύ τους και να παίρνουν ο ένας απ΄τον άλλο κουράγιο και… σπρέι για να καταστρέφουν κάποια γκράφιτι με ήρωες της Επανάστασης. Επαγγελματίες ασυγκίνητοι τυπολάτρες, αιωνίως καταδικασμένοι να ξεκινούν την κάθε τους κουβέντα «ανάποδα και αμφισβητώντας». Γιατί στίχοι όπως οι τελευταίοι του «Σαμουήλ», «…και με τες πρώτες αστραπές και με τα πρωτοβρόχια χλωρό χορτάρι φύτρωσε, δάφνες, έλιές, μυρτούλες, ελπίδες, νίκες και σφαγές - χαρές κ' ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !!»  μάλλον δεν «άγγιξαν» ποτέ την έρμη και αξιολύπητη, ανθελληνική τους ψυχή…

Τιμή και μνήμη για τους ήρωες του ΄21 και φωτεινό παράδειγμα για την ζωή μας να είναι πάντα αυτοί ! Για να μπορούμε να είμαστε περήφανοι για την ιστορία που με άφθονο αίμα έγραψαν!

Με θυσίες, ανείπωτο πόνο και θάρρος! Και με τόση λαχτάρα αιώνων για ιδανικά και ΛΕΥΤΕΡΙΑ !!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!


Σύντομη ιστορική αναδρομή:

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1803 το Σούλι ήταν υπό την πολιορκία του Αλή Πασά. Μετά από πολυήμερη άμυνα, οι Σουλιώτες λύγισαν από την πείνα και τις κακουχίες και αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν. Συμφώνησαν να παραδώσουν τα όπλα τους και να απομακρυνθούν από το Σούλι. Ο κοσμοκαλόγερος Σαμουήλ έμεινε τελευταίος, μαζί με λίγους συντρόφους του, ηλικιωμένους και βαριά τραυματίες, για να παραδώσουν την μπαρουταποθήκη, που ήταν μέσα στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, σε έναν βραχότοπο. Όταν οι άντρες του Αλή πασά έφτασαν στην αποθήκη, ο Σαμουήλ έβαλε φωτιά και μαζί με τους πέντε συντρόφους του ανατινάχθηκαν. Δεν παραδόθηκαν, παρά μόνο στον Θεό. Η αυτοθυσία πέρασε στην ιστορία. Άλλωστε, οι Σουλιώτες ήταν γνωστοί για τον ηρωισμό και τον πατριωτισμό τους....



Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824 - 1879)

Γεννήθηκε στην Αγία Μαύρα Λευκάδας. Ήταν επικός ποιητής του αρματολισμού - ένας από τους πιο διακεκριμένους Επτανήσιους ποιητές του 19ου αιώνα και πολιτικός. Στην περίπτωση του Βαλαωρίτη ο τίτλος του «εθνικού ποιητή» δόθηκε διότι «αντλούσε σχεδόν αποκλειστικά τα θέματά του από τη νεώτερη ελληνική ιστορία και επειδή υπερασπίστηκε την εθνική ιδέα όχι μόνο με το λόγο του αλλά και εμπράκτως». Όμως με δεδομένο πως και άλλοι ποιητές και πεζογράφοι της εποχής του αντλούσαν από το ίδιο υλικό, η Έρη Σταυροπούλου (καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών), εξηγεί πως η διάκριση αυτή του Βαλαωρίτη οφειλόταν: α) στη δημοτική γλώσσα που χρησιμοποίησε –θελκτικό στοιχείο για το ακροατήριό του μα που άρμοζε και με το «ήθος και τη φωνή των διαφόρων ηρώων του», β) στο πάθος και το τραγικό μεγαλείο με το οποίο πρόβαλε τους ήρωές του, γ) η συγκυρία επέτεινε όλα αυτά. Κι έτσι ήταν επακόλουθο οι κριτικοί να επισημάνουν «διαρκώς θετικά», αυτά τα δεδομένα, «αναδεικνύοντας τον Βαλαωρίτη στον εγκυρότερο ποιητικό εκφραστή της Μεγάλης Ιδέας.

Δείτε το βίντεο με την απαγγελία πατώντας https://youtu.be/Theh9PUqo0w

 

Φωτο : Ο Ρήγας Φεραίος και ο Αδαμάντιος Κοραής βγάζουν την Ελλάδα από τον τάφο της.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μία ολόκληρη ιστορία ακολουθεί αυτή την ημέρα. Αγώνες γυναικών που εκείνη την εποχή βίωναν απάνθρωπες εργασιακές καταστάσεις, και όχι μόνο, καθώς η γυναίκα ως φύση και ως προσωπικότητα δεν εισέπραττε το σεβασμό που απέκτησε με τα χρόνια, και αυτό χάρη στις συνεχείς επαναστάσεις της ξεκινώντας από τον 19 αιώνα.

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.



Η ιστορία όμως ξεκινά από το 1857, όπου οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και μείωση των ωρών. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.

Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών. Η Γερμανίδα Σοσιαλίστρια Λουίζε Τσίτς πρότεινε την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας και υποστηρίχθηκε από τη συνάδελφο σοσιαλίστρια και αργότερα κομμουνίστρια ηγέτιδα Κλάρα Τσέτκιν, υποστηριζόμενη επίσης από την Κέιτ Ντούκε χωρίς όμως να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι αντιπρόσωποι (100 γυναίκες από 17 χώρες) συμφώνησαν με την ιδέα ως μέσο προώθησης των ίσων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του εκλέγειν για τις γυναίκες. Το επόμενο έτος, στις 19 Μαρτίου 1911, η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σηματοδοτήθηκε για πρώτη φορά με τη συμμετοχή πάνω από ενός εκατομμυρίου ανθρώπων στην Αυστρία, τη Δανία, τη Γερμανία και την Ελβετία.



Παρόλο που υπήρξαν κάποιες απεργίες, πορείες και άλλες διαμαρτυρίες από γυναίκες κατά τα έτη που προηγήθηκαν μέχρι και το 1914, καμία από αυτές δεν συνέβη στις 8 Μαρτίου. Στις 8 όμως Μαρτίου του 1914 έλαβε χώρα η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, πιθανόν επειδή η ημέρα αυτή ήταν Κυριακή και έκτοτε πραγματοποιείται πάντα αυτήν την ημερομηνία σε όλες τις χώρες. Η τήρηση της Ημέρας στη Γερμανία το 1914 ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα ψήφου των γυναικών, το οποίο οι Γερμανίδες απέκτησαν τελικά το 1918.

Στις 8 Μαρτίου του 1917 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο), στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Πετρούπολη, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διαδήλωσαν γεμίζοντας τους δρόμους όλης της πόλη. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της ρωσικής επανάστασης. Οι γυναίκες στην Αγία Πετρούπολη έκαναν απεργία εκείνη την ημέρα για το “Ψωμί και την Ειρήνη” – απαιτώντας το τέλος του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, τον τερματισμό των ελλείψεων τροφίμων και το τέλος του τσαρισμού.



Εκείνο το πρωινό, παρά τις διαταγές που είχαν λάβει, οι εργάτριες των κλωστοϋφαντουργίων εγκατέλειψαν τη δουλειά τους στα διάφορα εργοστάσια και έστειλαν αντιπροσώπους για να ζητήσουν υποστήριξη για την απεργία, η οποία εντέλει οδήγησε σε μαζική απεργία καθώς όλοι βγήκαν στους δρόμους. Επτά ημέρες αργότερα, ο αυτοκράτορας της Ρωσίας, ο Νικόλαος Β παραιτήθηκε και η προσωρινή κυβέρνηση χορήγησε στις γυναίκες δικαίωμα ψήφου.



Στις 8 Μαΐου 1965 με το διάταγμα του ΕΣΣΔ Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ, η Διεθνής Ημέρας της Γυναίκας κηρύχθηκε ως μη εργάσιμη ημέρα στην ΕΣΣΔ “για τον εορτασμό των εξαιρετικών προτερημάτων των σοβιετικών γυναικών στην κομμουνιστική οικοδόμηση, στην υπεράσπιση της πατρίδας τους κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, στον ηρωισμό και την ανιδιοτέλεια στο μέτωπο και στα μετόπισθεν και επίσης σηματοδοτώντας τη μεγάλη συμβολή των γυναικών στην ενίσχυση της φιλίας μεταξύ των λαών και τον αγώνα για την ειρήνη. Έτσι υποστήριζε πως η ημέρα των γυναικών πρέπει να γιορτάζεται όπως και οι άλλες αργίες”.



Από την επίσημη υιοθέτησή της στη Σοβιετική Ρωσία μετά την Επανάσταση το 1917, η ημέρα εορταζόταν κυρίως στις κομμουνιστικές χώρες και από το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως.

Τα Ηνωμένα Έθνη ξεκίνησαν να γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στο Διεθνές Γυναικείο Έτος του 1975.



Έτσι το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη.

Μέχρι και σήμερα ανά τον κόσμο η Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται με εκδηλώσεις, ακόμη και βραβεύσεις γυναικών για την προσφορά και τα επιτεύγματα τους. Λόγω βέβαια της διαδοχής των εποχών και της μεγάλης αύξησης της καταναλωτικής αγοράς που επικρατεί από τα τέλη του 20ου αιώνα, η γιορτή έχει αποκτήσει και κάποιες εμπορικές πτυχές.

Κάτι όμως που ποτέ δεν πρόκειται να ξεχαστεί είναι οι αγώνες όλων εκείνων των γυναικών για μία καλύτερη ζωή στην οποία βαδίζουν όλες οι επόμενες γενεές.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Άμυνας ή Προστασίας (World Civil Defence Day) καθιερώθηκε το 1990 με πρωτοβουλία του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Άμυνας (ICDO) και λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο την 1η Μαρτίου, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε σε εφαρμογή το καταστατικό του ICDO το 1972.

Η Πολιτική Άμυνα ή Προστασία αποτελεί θεσμό με ιδιαίτερη σημασία στις μέρες μας, καθώς οι σύγχρονες κοινωνίες εκτίθενται ολοένα και περισσότερο σε κάθε είδους κινδύνους –φυσικούς και τεχνολογικούς – λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της αστικής και βιομηχανικής ανάπτυξης. Δεν συνδέεται μόνο με την αντιμετώπιση μίας καταστροφής, αλλά εκτείνεται σε όλο το φάσμα της, καλύπτοντας πρώτιστα τον τομέα της πρόληψης, το σχεδιασμό, την ετοιμότητα, αλλά και τη διαχείριση των συνεπειών της. Στην πραγματικότητα, η Πολιτική Προστασία, στο σύγχρονο πολιτισμό μας, αποτελεί το θεσμό συνένωσης των δυνάμεων όλων των πολιτών έναντι φυσικών και ανθρωπογενών απειλών ή κινδύνων, που μπορούν να διαταράξουν σε καιρό ειρήνης την κοινωνική λειτουργία.

Σύμφωνα με την ICDO, η Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Προστασίας έχει τρεις στόχους με αποδέκτη την παγκόσμια κοινότητα:
Να υπενθυμίζει τη ζωτική σπουδαιότητα της πολιτικής προστασίας για την κοινωνική λειτουργία.
Να ενημερώνει για την πρόληψη και τα μέτρα αυτοπροστασίας σε περίπτωση ατυχημάτων και καταστροφών.
Να αποδίδει τις οφειλόμενες τιμές στις προσπάθειες, τις θυσίες και τα κατορθώματα των εθνικών υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, στους τομείς της πρόληψης και της αντιμετώπισης των καταστροφών.

Η Ελλάδα, όπως και οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι μέλος της Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Άμυνας (ICDO).

Στον επιχειρησιακό πυρήνα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας βρίσκεται το Κέντρο Παρακολούθησης και Πληροφόρησης (Monitoring and Information Centre – MIC), με έδρα τις Βρυξέλλες. Οποιαδήποτε χώρα – εντός ή εκτός της Ε.Ε – που έχει πληγεί από μία καταστροφή, μπορεί να ζητήσει τη βοήθεια του MIC επί 24ωρου βάσεως. Η συμβολή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας υπήρξε σημαντική και στον  σεισμό στην Αϊτή, όπου με αίτημα της Ε.Ε ενεργοποιήθηκε το πρόγραμμα «Rapid Response Capability 7», στο οποίο μετέχουν οι εθνικές αρχές Πολιτικής Προστασίας επτά (7) κρατών μελών της Ε.Ε, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Ωστόσο, οποιαδήποτε αναφορά στον θεσμό της Πολιτικής Προστασίας δεν θα πρέπει να παραγνωρίζει τη σημαντική συνεισφορά των εθελοντών, των ανθρώπων που, είτε στο πλαίσιο εθελοντικών οργανώσεων, είτε μεμονωμένα, την κρίσιμη στιγμή της καταστροφής προσφέρουν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Οι υγρότοποι, εκτός από την προσφορά τους στην οικολογική ισορροπία, ως σημαντικοί βιότοποι για πολλά είδη ζώων και φυτών, συγκαταλέγονται ανάμεσα και στα πιο παραγωγικά οικοσυστήματα της Γης. Όπως έπαιξαν επί αιώνες καθοριστικό ρόλο για την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών, η μείωσή τους τις τελευταίες δεκαετίες απειλεί την ίδια την επιβίωσή μας, σημειώνει το νέο κόμμα των Πράσινων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων.

Θεωρητικά, δέκα υγρότοποι της χώρας μας προστατεύονται από τις 2.2.1971, όταν υπογράφτηκε η Σύμβαση για τους Υγροτόπους στο Ραμσάρ του Ιράν. Όμως, τα δέλτα των ποταμών, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες υποβαθμίζονται και χάνεται η οικολογική τους αξία. Η επέκταση των καλλιεργειών, η οικιστική ανάπτυξη, η αλλοίωση και η υποβάθμιση της ποιότητας των νερών, η απόρριψη στερεών και υγρών αποβλήτων, η παράνομη δόμηση, η εντατικοποίηση της γεωργίας, το κυνήγι, ο εντατικός τουρισμός κ.α. είναι οι βασικές αιτίες. Μόνο στη Μεσόγειο έχει χαθεί το 50% των υγροτοπικών εκτάσεων που υπήρχαν κατά τη δεκαετία του 1970. Η πολλαπλάσια μείωση των πληθυσμών των σπονδυλωτών ζώων που ζουν ή εξαρτώνται άμεσα από το γλυκό και το υφάλμυρο νερό, η απώλεια βιοποικιλότητας, απειλούν πια τον πλανήτη και τον ίδιο τον άνθρωπο.

Οι πλημμύρες και οι τεράστιες καταστροφές οφείλονται στην κλιματική κρίση και την απώλεια των οικοτόπων και των υγροτοπικών συστημάτων. Οι κοίτες των ποταμών περιορίζονται, τα ρέματα κτίζονται, οι υγρότοποι εκχερσώνονται ή καλλιεργούνται από ένα καταστροφικό αναπτυξιακό και κερδοσκοπικό μοντέλο, που υπονομεύει πια την ίδια μας την επιβίωση.

Τα καταστροφικά φαινόμενα θα γίνουν ακόμα πιο έντονα μέσα στη δεκαετία αυτή, αν δεν αλλάξουμε τις πολιτικές, συνειδητοποιώντας ότι οι υγρότοποι μας προστατεύουν από τα λεγόμενα «ακραία καιρικά φαινόμενα», απορροφώντας τεράστιες ποσότητες νερού, πριν καταστρέψουν τα ανθρώπινα δημιουργήματα.

Οι Πράσινοι, για την υλοποίηση μιας πραγματικά οικολογικής πολιτικής, προτείνουν:

Αποκατάσταση των υγροτόπων που έχουν υποβαθμιστεί.
Η προστασία του περιβάλλοντος και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής να αναδειχθούν στον Πυλώνα του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου.
Να επεκταθούν σημαντικά οι προστατευόμενες περιοχές, να διασφαλίσουμε ότι αυτές μπορούν να καλύψουν τα βασικά οικοσυστήματα και να εγγυηθούμε ότι η προστασία τους λειτουργεί πραγματικά.

Ολοκλήρωση όλων των Προεδρικών Διαταγμάτων για τις προστατευόμενες περιοχές και τους υγροτόπους που βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς και νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του συνόλου των υγροτόπων.

Αναστολή της εκτός σχεδίου δόμησης, τουλάχιστον μέχρι να οριοθετηθούν σε ορθοφωτοχάρτες οι πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων, ο αιγιαλός, η γεωργική γη και οι υγροβιότοποι της σύμβασης Rasmsar, να κυρωθεί το σύνολο των δασικών χαρτών, να εκδοθούν τα ΠΔ των περιοχών Natura και μελέτες φέρουσας ικανότητας νησιών.

Αλλαγή του τουριστικού μοντέλου προς εναλλακτικές μορφές σε συνέργεια με πολιτικές προστασίας και ανάδειξης του περιβάλλοντος και των υγροτόπων.

Δημιουργία ενός Παγκόσμιου Οργανισμού Περιβάλλοντος, βασισμένου στους φορείς που αποσπασματικά υπάρχουν ήδη στους κόλπους των Ηνωμένων Εθνών.

Ίδρυση ενός διεθνούς περιβαλλοντικού δικαστηρίου για την αντιμετώπιση των πιο σοβαρών παραβιάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου