Articles by "ΝΑΤΟ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΑΤΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του Pepe Escobar/ Reseau International/9-4-21

[Το κατωτέρω εξαιρετικού ενδιαφέροντος (και από ελληνική οπτική γωνία) άρθρο, κορυφαίου ρεπόρτερ διεθνούς εμβέλειας και διακτίνωσης σε δυσπρόσιτες πηγές, παρουσιάζει ολοκληρωμένη ακτινογραφία της εκρηκτικής κρίσεως στην Ουκρανία, τους υποκινητές και εντολοδόχους, τα κίνητρα και τους στόχους, τον συσχετισμό των δυνάμεων, τις προβλεπόμενες διαστάσεις, το αποτέλεσμα και τις πιθανές επιπτώσεις της αναμενόμενης ανάφλεξης.

Επισημαίνει γεγονότα και βαρυσήμαντες δηλώσεις υπευθύνων, που συγκαλύπτονται από την συμμαχική κοινή γνώμη λόγω της αίσθησης και των αντιδράσεων που θα προκαλούσαν, όπως η δήλωση του Γιενς Στόλτενμπεργκ, Γ.Γ.του ΝΑΤΟ, που εγείρει το φάσμα ναυτικής σύγκρουσης των δυνάμεων του ΝΑΤΟ (στις οποίες περιλαμβάνεται και ελληνικό πολεμικό) στο Εύξεινο Πόντο με τις ρωσικές ναυτικές και χερσαίες πυραυλικές δυνάμεις σε έναν νέο Κριμαϊκό Πόλεμο. Όπως επίσης και ο ρόλος που έχει ανατεθεί στην Τουρκία για την διάθεση Τζιχαντιστών μισθοφόρων, από τις δεξαμενές της ισλαμιστών «προσφύγων» ( που χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε.).

Ο Πεπέ Εσκομπάρ είναι Βραζιλιανός, πολύγλωσσος γεωπολιτικός αναλυτής, περιοδεύων ανταποκριτής των Asia Times Online, OpEdNews, RT, Al Jazeera, China Central Television, TomDispatch, και άλλα διεθνή όργανα ενημέρωσης. Από το 2001 έχει εξειδικευθεί στην κάλυψη της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής και Ανατολικής Ασίας, με έμφαση στην πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων και των ενεργειακών πολέμων. Είναι συγγραφέας πέντε σχετικών βιβλίων, ορισμένων μεταφρασμένων και σε άλλες γλώσσες]


Μετάφραση/ Εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο δεσμός Βαθύ Κράτος/ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί το Κίεβο για να ξεκινήσει πόλεμο και να θάψει τον αγωγό Nord Stream 2 και τις σχέσεις Γερμανίας-Ρωσίας.

Η Ουκρανία και η Ρωσία μπορεί να είναι στο χείλος του πολέμου - με καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την Ευρασία. Ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα, και να κάνουμε μια βαθιά βουτιά στην ομίχλη του πολέμου.

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι συνομιλεί σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ στο Κίεβο, 3 Μαρτίου 2021. 

Στις 24 Μαρτίου, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας υπέγραψε κήρυξη πολέμου κατά της Ρωσίας, με το διάταγμα αριθ. n°117/2021. Το διάταγμα ορίζει ότι η ανάκτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία είναι τώρα η επίσημη πολιτική του Κιέβου. Αυτό ακριβώς παρακίνησε την αποστολή στα ανατολικά ενός συνόλου ουκρανικών αρμάτων μάχης, μετά τον κορεσμό του ουκρανικού στρατού από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε στρατιωτικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων πολέμου, αντιαρματικών συστημάτων και φορητών συστημάτων αεράμυνας (MANPADS).

Το πιο σημαντικό: Το διάταγμα Ζελένσκι αποτελεί απόδειξη ότι οποιοσδήποτε επακόλουθος πόλεμος θα έχει προκληθεί από το Κίεβο, το οποίο αποδυνάμωσε τους ιερεμιώδεις ισχυρισμούς περί «ρωσικής επιθετικότητας». Η Κριμαία, από το δημοψήφισμα του Μαρτίου του 2014, αποτελεί τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ήταν αυτή (η de facto κήρυξη του πολέμου) , την οποία η Μόσχα έλαβε πολύ σοβαρά υπόψη, που προκάλεσε την ανάπτυξη πρόσθετων ρωσικών δυνάμεων στην Κριμαία και πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα με το Ντονμπάς. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι ρωσικές δυνάμεις περιλαμβάνουν την τρομακτική 76η Ταξιαρχία Αεροπορικής Επίθεσης φρουράς, γνωστή ως αλεξιπτωτιστές του Πσκοφ και - σύμφωνα με μια έκθεση πληροφοριών που μου αναφέρθηκε- ικανή να καταλάβει την Ουκρανία σε μόλις έξι ώρες.

Σίγουρα δεν βοηθά το γεγονός ότι στις αρχές Απριλίου, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λόυντ ΄Ωστιν, φρέσκος από την προηγούμενη θέση του ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της πολεμικής βιομηχανίας Raytheon, που κατασκευάζει πυραύλους, κάλεσε τον Zelensky για να του υποσχεθεί την «ακλόνητη υποστήριξη των ΗΠΑ για την κυριαρχία της Ουκρανίας». Αυτό, στην ερμηνεία της Μόσχας, σημαίνει ότι ο Ζελένσκι δεν θα είχε υπογράψει ποτέ το διάταγμά του χωρίς το πράσινο φως από την Ουάσιγκτον.

Στις 8 Μαρτίου 2021, ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Lloyd Austin μιλά στον διεθνή εορτασμό της Ημέρας της Γυναίκας στο East Room του Λευκού Οίκου στην Ουάσινγκτον

Ο ΄Ελεγχος της Πληροφόρησης

Η Σεβαστούπολη, ήδη κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου, τον Δεκέμβριο του 2018, ήταν ένα από τα πιο προστατευόμενα μέρη στον πλανήτη, αδιαπέραστο ακόμη και από μια επίθεση του ΝΑΤΟ. Στο διάταγμά του, ο Ζελένσκι τοποθετεί συγκεκριμένα τη Σεβαστούπολη ως πρωταρχικό στόχο.

Για άλλη μια φορά, επιστρέφουμε στις εκκρεμότητες του μετα-Maidan πραξικοπήματος στην Ουκρανία το 2014.

Για να περιοριστεί η Ρωσία, ο δεσμός ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πρέπει να ελέγχει τον Εύξεινο Πόντο - ο οποίος, από κάθε άποψη, είναι τώρα μια ρωσική λίμνη. Και για να ελέγξουν τη Μαύρη Θάλασσα, πρέπει να «εξουδετερώσουν» την Κριμαία.

Εάν απαιτούνταν περαιτέρω αποδείξεις, παρασχέθηκαν από τον ίδιο τον Ζελένσκι την Τρίτη αυτής της εβδομάδας κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ και υπάκουη μαριονέτα Γενς Στόλτενμπεργκ.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ πραγματοποιεί συνέντευξη Τύπου μετά από συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στο Αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2021

Ο Ζελένσκι είπε τη φράση κλειδί: «Το ΝΑΤΟ είναι ο μόνος τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ντονμπάς» -πράγμα που σημαίνει, στην πράξη, ότι το ΝΑΤΟ επεκτείνει την «παρουσία» του στη Μαύρη Θάλασσα. «Μια τέτοια μόνιμη παρουσία θα πρέπει να αποτελέσει ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα για τη Ρωσία, η οποία εξακολουθεί να στρατιωτικοποιεί την περιοχή σε μεγάλη κλίμακα και παρακωλύει την εμπορική ναυσιπλοΐα».

Όλες αυτές οι κρίσιμες εξελίξεις είναι και θα συνεχίσουν να είναι αόρατες στην παγκόσμια κοινή γνώμη όσον αφορά την κυρίαρχη αφήγηση, που ελέγχεται από τους ηγεμόνες.

Ο δεσμός Βαθύ κράτος /NATO δηλώνει ότι όλα όσα πρόκειται να συμβούν οφείλονται στη «ρωσική επιθετικότητα». Ακόμη και αν οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις (FAU) εξαπολύσουν blitzkrieg (κεραυνοβόλο επίθεση)εναντίον των Λαϊκών Δημοκρατιών του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ. (Το να γίνει αυτό κατά της Σεβαστούπολης στην Κριμαία θα ήταν μια πιστοποιημένη συλλογική αυτοκτονία).

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ron Paul ήταν μία από τις λίγες φωνές που δήλωσαν το προφανές: «Σύμφωνα με τον κλάδο των μέσων ενημέρωσης του αμερικανικού συμπλέγματος στρατιωτικών-βιομηχανικών-βουλευτικών μέσων ενημέρωσης, οι ρωσικές στρατιωτικές κινήσεις δεν αποτελούν απάντηση σε σαφείς απειλές από έναν γείτονα, αλλά μια πρόσθετη «ρωσική επιθετικότητα».

Αυτό που υπονοείται είναι ότι οι Ουάσιγκτον/Βρυξέλλες δεν έχουν ένα τακτικό σχέδιο παιχνιδιού, πόσο μάλλον ένα σαφές, στρατηγικό σχέδιο : ΄Εχουν μόνο τον πλήρη έλεγχο της πληροφόρησης.

Και αυτό τροφοδοτείται από μια λυσσασμένη Ρωσοφοβία - αριστοτεχνικά αποδομημένη από τον απαραίτητο Andrei Martyanov, έναν από τους καλύτερους στρατιωτικούς αναλυτές στον κόσμο.

Στις 31 Μαρτίου, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγός Βαλέρι Γερασίμοφ, και ο Πρόεδρος του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Μαρκ Μάϊλι, μίλησαν τηλεφωνικά για τα παροιμιώδη «ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος», τα οποία μπορεί να αποτελούν ένδειξη ελπίδας.

Λίγες ημέρες αργότερα, εκδόθηκε γαλλο-γερμανική διακήρυξη που καλούσε «όλα τα μέρη» σε αποκλιμάκωση. Η Μέρκελ και ο Μακρόν φαίνεται να έχουν κατανοήσει το μήνυμα κατά τη διάρκεια της βιντεο-διάσκεψής τους με τον Πούτιν, ο οποίος πρέπει να υπαινίχθηκε διακριτικά το αποτέλεσμα που παρήγαγαν οι πύραυλοι Kalibr, Kinzhals και άλλα υπερηχητικά όπλα εάν τα πράγματα δυσκολέψουν και οι Ευρωπαίοι εγκρίνουν ένα blitzkrieg στο Κίεβο.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μιλά υπό το βλέμμα της Γερμανίδας Καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ μετά από βιντεο-διάσκεψη του Γαλλογερμανικού Συμβουλίου Ασφαλείας στο Παλάτι των Ηλυσίων στο Παρίσι, 5 Φεβρουαρίου 2021

Το πρόβλημα είναι ότι η Μέρκελ και ο Μακρόν δεν ελέγχουν το ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η Μέρκελ και ο Μακρόν γνωρίζουν τουλάχιστον πλήρως ότι εάν ο δεσμός ΗΠΑ/ΝΑΤΟ επιτεθεί στις ρωσικές δυνάμεις ή στους Ρώσους κατόχους διαβατηρίων που ζουν στο Ντονμπάς, η καταστροφική απάντηση θα στοχεύσει τα κέντρα διοίκησης που συντόνισαν τις επιθέσεις.

Τι θέλει ο ηγεμόνας;


Ως μέρος του αριθμού των απειλητικών ενεργειών του Ο Ζελένσκι έκανε άλλη μια χειρονομία που επέσυρε ιδιαίτερη προσοχή. Την περασμένη Δευτέρα, ταξίδεψε στο Κατάρ με μια υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία και σύναψε μια σειρά συμφωνιών, οι οποίες δεν περιορίζονται στο υγραέριο, αλλά περιλαμβάνουν επίσης απευθείας πτήσεις μεταξύ Κιέβου και Ντόχα, την ενοικίαση ή την αγορά από τη Ντόχα ενός λιμένα της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και ισχυρούς «στρατιωτικούς και αμυντικούς δεσμούς» - κάτι που θα μπορούσε να είναι μια εξωραϊστική μετάφραση πιθανής μεταφοράς τζιχαντιστών από τη Λιβύη και τη Συρία για την καταπολέμηση των ρώσων αυτονομιστών στο Ντονμπάς.

Στη συνέχεια, ο Ζελένσκι συναντά τον Ερντογάν στην Τουρκία την επόμενη Δευτέρα. Οι υπηρεσίες πληροφοριών του Ερντογάν διαχειρίζονται τους τζιχαντιστές πληρεξούσιους στο Ιντλίμπ και τα ύποπτα κονδύλια του Κατάρ εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της εικόνας. Μπορούμε να ειπωθεί ότι οι Τούρκοι μεταφέρουν ήδη αυτούς τους «μετριοπαθείς αντάρτες» στην Ουκρανία. Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν σχολαστικά όλη αυτή τη δραστηριότητα.

Μια σειρά ενημερωμένων συζητήσεων -βλέπε, για παράδειγμα, εδώ και εδώ- συγκλίνουν στο ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι τρεις κύριοι στόχοι του ηγεμόνα σε όλη αυτή τη αναταραχή, με εξαίρεση τον πόλεμο: Να προκληθεί ανεπανόρθωτη ρήξη μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, να εκτροχιαστεί ο αγωγός Nord Stream 2 και να αυξηθούν τα κέρδη του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος στον τομέα των εξοπλισμών.

Το βασικό ερώτημα είναι επομένως αν η Μόσχα θα ήταν σε θέση να εφαρμόσει έναν ελιγμό της στρατηγικής Sun Tzu, χωρίς να εμπλακεί σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο στο Donbass.

Στο έδαφος, οι προοπτικές είναι ζοφερές. Ο Ντενίς Πουτσιλίν, ένας από τους βασικούς ηγέτες των Λαϊκών Δημοκρατιών Λουγκάνσκ και Ντονέτσκ, δήλωσε ότι οι πιθανότητες αποτροπής του πολέμου ήταν «εξαιρετικά χαμηλές». Ο Σέρβος ελεύθερος σκοπευτής Dejan Beric - τον οποίο συνάντησα στο Ντόνετσκ το 2015 και ο οποίος είναι πιστοποιημένος εμπειρογνώμονας στην περιοχή - αναμένει επίθεση από το Κίεβο στις αρχές Μαΐου .

Ο αμφιλεγόμενος Igor Strelkov, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως εκφραστής του «ορθόδοξου σοσιαλισμού», ένας καυστικός επικριτής των πολιτικών του Κρεμλίνου και ένας από τους ελάχιστους πολέμαρχους του Ντόνμπας που επέζησαν μετά το 2014, δήλωσε κατηγορηματικά ότι η μόνη ευκαιρία για ειρήνη είναι ο ρωσικός στρατός να ελέγχει τα ουκρανικά εδάφη τουλάχιστον μέχρι τον ποταμό Δνείπερο. Τονίζει ότι ένας πόλεμος τον Απρίλιο είναι «πολύ πιθανός». Για τη Ρωσία, ένας πόλεμος «τώρα» είναι καλύτερος από έναν πόλεμο αργότερα και υπάρχει 99% πιθανότητα η Ουάσιγκτον να μην πολεμήσει για την Ουκρανία.

Σε αυτό το τελευταίο σημείο τουλάχιστον, ο Στρέλκοφ δεν κάνει λάθος: Η Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ θέλουν έναν πόλεμο μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό.

Ο Rostislav Ischenko, ο καλύτερος Ρώσος αναλυτής της Ουκρανίας τον οποίο είχα τη χαρά να συναντήσω στη Μόσχα στα τέλη του 2018, υποστηρίζει πειστικά ότι «η συνολική διπλωματική, στρατιωτική, πολιτική, χρηματοπιστωτική και οικονομική κατάσταση απαιτεί έντονα από τις αρχές του Κιέβου να εντείνουν τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ντονμπάς».

«Στην πραγματικότητα», προσθέτει ο Ischenko, «οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται αν η Ουκρανία θα αντέξει για λίγο ή αν θα θρυμματιστεί σε μια στιγμή. Νομίζουν ότι έχουν τα πάντα να κερδίσουν και στην μια και στην άλλη περίπτωση».


Πρέπει να υπερασπιστούμε την Ευρώπη

Ας φανταστούμε το χειρότερο στο Ντονμπάς. Το Κίεβο εξαπολύει το blitzkrieg του. Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες καταγράφουν τα πάντα. Η Μόσχα ανακοινώνει αμέσως ότι χρησιμοποιεί όλη την εξουσία που έχει εκχωρηθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στη συμφωνία Μινσκ 2 για την επιβολή της κατάπαυσης του πυρός.

Σε διάστημα ή 48 ωρών, οι ρωσικές δυνάμεις καταστρέφουν ολόκληρο το σύστημα blitzkrieg και στέλνουν τους Ουκρανούς πίσω στα χαρακώματά τους, που βρίσκονται περίπου 75 χιλιόμετρα βόρεια της καθιερωμένης ζώνης επαφής.

Στη Μαύρη Θάλασσα, παρεμπιπτόντως, δεν υπάρχει ζώνη επαφής. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία μπορεί να στείλει όλα τα προηγμένα υποβρύχια και τον στόλο επιφανείας της οπουδήποτε γύρω από τη «Ρωσική Λίμνη»: Έχουν ήδη αναπτυχθεί ούτως ή άλλως.

Για άλλη μια φορά, ο Mαρτιάνωφ αναδιαμορφώνει τα πράγματα όταν προβλέπει, αναφερόμενος σε μια ομάδα ρωσικών πυραύλων που αναπτύχθηκαν από το γραφείο σχεδιασμού novator: «Η συντριβή του συστήματος διοίκησης και ελέγχου των Ουκρανών είναι θέμα λίγων ωρών, είτε κοντά στα σύνορα είτε στο επιχειρησιακό και στρατηγικό βάθος των δυνάμεών τους. Βασικά, ολόκληρο το ουκρανικό «ναυτικό» αξίζει λιγότερο από την ομοβροντία 3M54 ή 3M14 που θα χρειαστεί για να το βυθίσει. Νομίζω ότι μερικοί πύραυλοι Ταραντούλ θα είναι αρκετοί για να το τελειώσουν μέσα ή κοντά στην Οδησσό και να δώσουν στο Κίεβο, ειδικά στην έδρα του, μια γεύση από σύγχρονα πολεμικά όπλα».

Το απολύτως ουσιώδες ερώτημα, το οποίο δεν μπορεί να υπερτονιστεί, είναι ότι η Ρωσία δεν θα «εισβάλει» στην Ουκρανία. Δεν χρειάζεται να το κάνει και δεν το θέλει. Αυτό που θα κάνει σίγουρα η Μόσχα είναι να στηρίξει τις Λαϊκές Δημοκρατίες της Nοβορωσίγια, παρέχοντάς τους εξοπλισμό, πληροφορίες, ηλεκτρονικό πόλεμο, έλεγχο του εναέριου χώρου και ειδικές δυνάμεις. Ακόμη και μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων δεν θα είναι απαραίτητη. Το «μήνυμα» θα είναι σαφές: Εάν ένα μαχητικό αεροσκάφος του ΝΑΤΟ εμφανιζόταν κοντά στην πρώτη γραμμή, θα καταρριφθεί με συνοπτικές διαδικασίες.

Και αυτό μας φέρνει στο «μυστικό» που ψιθυρίζεται μόνο σε ανεπίσημα δείπνα στις Βρυξέλλες και σε τυχαίες περιπτώσεις σε όλη την Ευρασία: Οι μαριονέτες του ΝΑΤΟ δεν έχουν τα κότσια να εισέλθουν σε μια ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία.

Είναι άλλο πράγμα να έχουμε σκυλιά που γαβγίζουν, όπως η Πολωνία, η Ρουμανία, η συμμορία της Βαλτικής και η Ουκρανία και να ενισχύονται από τα συντεχνιακά μέσα ενημέρωσης στο σενάριο της «ρωσικής επιθετικότητας». Στην πραγματικότητα, το ΝΑΤΟ κλώτσησε τον συλλογικό πισινό του ανεπίσημα στο Αφγανιστάν. Έτρεμε όταν έπρεπε να πολεμήσει τους Σέρβους στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Και τη δεκαετία του 2010, δεν τόλμησε να πολεμήσει τις δυνάμεις της Δαμασκού και του Άξονα της Αντίστασης.

Όταν όλα τα άλλα αποτυγχάνουν, ο μύθος υπερισχύει. Έτσι ο αμερικανικός στρατός καταλαμβάνει τμήματα της Ευρώπης για να την «υπερασπιστεί» - από ποιον άλλο; Μα από αυτούς τους καταραμένους Ρώσους.

Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της ετήσιας επιχείρησης DEFENCE-Europe 21 του Αμερικανικού Στρατού, η οποία διεξάγεται αυτή τη στιγμή μέχρι τα τέλη Ιουνίου και περιλαμβάνει 28.000 αμερικανούς και 25 συμμάχους και «εταίρους» του ΝΑΤΟ.

Αυτό το μήνα, άνδρες και βαρύς εξοπλισμός, που έχουν προ-τοποθετηθεί σε τρεις βάσεις του Αμερικανικού Στρατού σε Ιταλία, Γερμανία και Ολλανδία, θα μεταφερθούν σε πολλαπλές «ζώνες εκπαίδευσης» σε 12 χώρες. Ω, οι χαρές του ταξιδιού, χωρίς περιορισμό σε μια υπαίθρια άσκηση από τότε που όλοι έχουν εμβολιαστεί κατά του Covid-19.


Pipelineistan uber alles (Αγωγο-ϊστάν υπεράνω όλων –σε παράφραση του γερμανικού εθνικού ύμνου)

Το Nord Stream 2 δεν είναι μεγάλη υπόθεση για τη Μόσχα. Αυτό είναι στην καλύτερη περίπτωση ένα μειονέκτημα του Pipelineistan. Εξάλλου, η ρωσική οικονομία δεν έχει κερδίσει ούτε ένα ρούβλι χάρη σε αυτόν τον αγωγό ,που δεν υπήρχε ακόμη στη δεκαετία του 2010 - και όμως τα πήγε καλά. Εάν ακυρωθεί ο Νορ Στρημ 2, υπάρχουν σχέδια στο τραπέζι για την ανακατεύθυνση των περισσότερων ρωσικών αποστολών φυσικού αερίου στην Ευρασία, ειδικά στην Κίνα.

Ταυτόχρονα, το Βερολίνο γνωρίζει πολύ καλά ότι η ακύρωση του NS2 θα αποτελούσε εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της σύμβασης - η οποία περιλαμβάνει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Διότι ήταν η Γερμανία που ζήτησε την κατασκευή του αγωγού.

Η Energiewende της Γερμανίας (Πολιτική Ενεργειακής Μετάβασης) ήταν μια καταστροφή. Οι Γερμανοί βιομήχανοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι το φυσικό αέριο είναι η μόνη εναλλακτική λύση στην πυρηνική ενέργεια. Δεν τους αρέσει πραγματικά το Βερολίνο να γίνεται ένας απλός όμηρος, καταδικασμένος να αγοράζει αέριο σχιστόλιθου, το γελοίο πάθος του ηγεμόνα - ακόμη και υποθέτοντας ότι ο ηγεμόνας είναι σε θέση να το παραδώσει, επειδή η αμερικανική βιομηχανία ρωγμάτωσης είναι σε ερείπια. Μια Μέρκελ αναγκασμένη να εξηγεί στην γερμανική κοινή γνώμη γιατί πρέπει να επιστρέψει στη χρήση άνθρακα ή να αγοράσει (ακριβό) αέριο από σχιστολιθικά πετρώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα είναι ένα θέαμα που πρέπει να δούμε.

Όπως έχουν τα πράγματα, οι προκλήσεις του ΝΑΤΟ κατά του αγωγού NS2 συνεχίζονται αμείωτες - μέσω πολεμικών πλοίων και ελικοπτέρων. Ο NS2 χρειαζόταν άδεια εργασίας στα ύδατα της Δανίας, που χορηγήθηκε μόλις πριν ένα μήνα. Ακόμη και αν τα ρωσικά πλοία δεν είναι τόσο γρήγορα στην τοποθέτηση σωλήνων όσο τα προηγούμενα πλοία της ελβετικής εταιρείας Allseas, η οποία έχει αποχωρήσει, εκφοβισμένη από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, η ρωσική Fortuna προοδεύει σταθερά, όπως σημείωσε ο αναλυτής Petri Krohn - ένα χιλιόμετρο την ημέρα στις καλύτερες ημέρες της, τουλάχιστον 800 μέτρα την ημέρα. Με 35 χιλιόμετρα να απομένουν, δεν πρέπει να διαρκέσει περισσότερο από 50 ημέρες.

Συνομιλίες με Γερμανούς αναλυτές αποκαλύπτουν ένα συναρπαστικό παιχνίδι σκιών στο ενεργειακό μέτωπο μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας -για να μην αναφέρουμε το Πεκίνο. Συγκρίνετε αυτό με την Ουάσιγκτον: Ευρωπαίοι διπλωμάτες διαμαρτύρονται ότι δεν υπάρχει απολύτως κανείς για να διαπραγματευτεί σχετικά με τον αγωγό NS2. Και ακόμη και αν υποτεθεί ότι υπάρχει κάποιο είδος συμφωνίας, το Βερολίνο τείνει να παραδεχτεί ότι η κρίση του Πούτιν είναι σωστή: οι Αμερικανοί «δεν είναι ικανοί για συμφωνίες». Κοίταξε τον ισολογισμό.

Πίσω από την ομίχλη του πολέμου, ωστόσο, προκύπτει ένα σαφές σενάριο: Ο δεσμός βαθύ κράτος/ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί το Κίεβο για να ξεκινήσει έναν πόλεμο ως μέθοδο για να θάψει τελικά τον αγωγό NS2, και συνεπώς τις σχέσεις Γερμανίας-Ρωσίας.

Ταυτόχρονα, η κατάσταση κινείται προς μια πιθανή νέα ευθυγράμμιση στην καρδιά της «Δύσης»: Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία είναι αντίθετες στη Γερμανία και τη Γαλλία. Κάποιοι από τους εξέχοντες της Αγγλοσφαίρας είναι σίγουρα πιο Ρωσοφοβικοί από τους άλλους.

Η τοξική συνάντηση μεταξύ Ρωσοφοβίας και καθεστώτος αγωγών δεν θα τελειώσει, ακόμη και αν ολοκληρωθεί ο αγωγός NS2. Θα υπάρξουν κι άλλες κυρώσεις. Θα επιχειρηθεί ο αποκλεισμός της Ρωσίας από το SWIFT (διατραπεζικές αποστολές χρημάτων/ συναλλαγών). Ο πόλεμος μέσω πληρεξουσίων στη Συρία θα ενταθεί.

Τι όμορφο ταρακούνημα για να αποσπάσει την προσοχή της αμερικανικής κοινής γνώμης από την μαζική εκτύπωση χρήματος που συγκαλύπτει μιαν επικείμενη οικονομική κατάρρευση. Ο ηγεμόνας δεν θα σταματήσει σε τίποτα για να συνεχίσει να προκαλεί κάθε είδους γεωπολιτικές προκλήσεις στην Ρωσία.

Καθώς η αυτοκρατορία καταρρέει, το αφήγημα χαράσσεται σε πέτρα: Για όλα φταίει η «ρωσική επιθετικότητα».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι ασκήσεις του ΝΑΤΟ Defender Europe 2021 και τα σενάρια «πολέμου με τη Ρωσία» με επίκεντρο τα Βαλκάνια, τη χερσόνησο της Κριμαίας και την Ουκρανία

Του Θανάση Αυγερινού
3 Απριλίου 2021

Σε σενάρια ενός «πολέμου με τη Ρωσία» με επίκεντρο τα Βαλκάνια, τη χερσόνησο της Κριμαίας και την Ουκρανία βασίζονται οι ασκήσεις του ΝΑΤΟ Defender Europe 2021, σύμφωνα με τον Αλεξέι Αρεστόβιτς, σύμβουλο του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ο συν τοις άλλοις εκπρόσωπος της Ουκρανίας στην τριμερή ομάδα επαφής για το Ντονμπάς (σ.σ. Ανατολική Ουκρανία) δήλωσε στο UKRLife.TV ότι «κανείς τίποτε δεν κρύβει, αυτές οι πληροφορίες είναι από δημόσιες πηγές» και οι ασκήσεις, για τις οποίες έχει ήδη ξεκινήσει η προετοιμασία, αναμένεται να κορυφωθούν το χρονικό διάστημα Μαΐου – Ιουνίου.

Μιλώντας σε άψογα ρωσικά, που είναι άλλωστε μητρική γλώσσα για το μεγαλύτερο μέρος της ουκρανικής ηγεσίας, ο Α. Αρεστόβιτς υποστήριξε ότι στο πλαίσιο της «υπεράσπισης της Ευρώπης» έχουν διαμορφωθεί πλέον παγκοσμίως δύο στρατόπεδα, που διεξάγουν τον νέο Ψυχρό Πόλεμο (Παγωμένο Πόλεμο, κατά την ορολογία του ιδίου). Από τη μια οι «δημοκρατίες», όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το μεγαλύτερο μέρος της Δύσης, και από την άλλη τα «αυταρχικά κράτη Ρωσία, Κίνα και Ιράν».

Οι δηλώσεις του Ουκρανού προεδρικού συμβούλου έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά από επιθετικού και φιλοπόλεμου χαρακτήρα δηλώσεις πολλών άλλων αξιωματούχων της Ουκρανίας, οι οποίοι κάνουν λόγο για την ανάγκη άμυνας έναντι ενός μεγάλου «εχθρού», όπως χαρακτήρισε τη Ρωσία μόλις χθες ο πρώτος πρόεδρος της Ουκρανίας μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Κραφτσούκ. Πολλοί αξιωματούχοι, βέβαια, μεταξύ αυτών και ο πρόεδρος Ζελένσκι, προχωρούν ακόμη περισσότερο, υποσχόμενοι στο ουκρανικό εκλογικό σώμα ανακατάληψη της Κριμαίας και εκπονώντας σχέδια για την εκ νέου απόκτηση του ελέγχου των δύο Λαϊκών, λεγόμενων, Δημοκρατιών του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ στην Ανατολική Ουκρανία, οι οποίες έχουν de facto αποσχιστεί από την υπόλοιπη Ουκρανία το 2014, μετά τη βίαιη ανατροπή του τότε εκλεγμένου προέδρου της, Βίκτωρ Γιανουκόβιτς.

Παρά το γεγονός ότι παρατηρούνται μετακινήσεις ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων κοντά στα σύνορα Ουκρανίας και Ρωσίας και από τις δύο πλευρές, η Μόσχα έχει καλέσει το Κίεβο να επιδείξει σύνεση και να αποφύγει κάθε είδους κλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Ουκρανία, επιμένοντας ότι ρωσικές δυνάμεις δεν δρουν εντός ουκρανικού εδάφους, αλλά και ότι η Κριμαία έχει οριστικά, και μέσω σαρωτικού Δημοψηφίσματος με αποτέλεσμα άνω του 90%, καταστεί έδαφος της Ρωσίας.

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε ως «άλλη μια επινόηση της σειράς» τα περί υποτιθέμενης επικείμενης σύρραξης Ρωσίας και Ουκρανίας, δηλώνοντας ότι η Μόσχα δεν ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε σύγκρουση με την ουκρανική πλευρά, πολύ περισσότερο πολεμικής, αλλά και ότι ο υπάρχων εμφύλιος στην Ανατολική Ουκρανία διεξάγεται μεταξύ πολιτών της Ουκρανίας και η Ρωσία δεν είναι μέρος της.

Πηγή: kosmodromio.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Manlio Dinucci./Reseau International/ 16-3-21
Mετάφραση Μ.Στυλιανού

Πριν από δέκα χρόνια, στις 19 Μαρτίου 2011, οι δυνάμεις ΗΠΑ/ΝΑΤΟ ξεκίνησαν τον ναυτικό βομβαρδισμό της Λιβύης. Ο πόλεμος ηγήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πρώτα μέσω της Διοίκησης Αφρικής και στη συνέχεια από το ΝΑΤΟ υπό αμερικανική διοίκηση. Σε επτά μήνες, η πολεμική αεροπορία ΗΠΑ/ΝΑΤΟ πραγματοποίησε 30 χιλιάδες αποστολές, συμπεριλαμβανομένων 10 χιλιάδων επιθέσεων, με περισσότερες από 40.000 βόμβες και πυραύλους. Η Ιταλία - με την πολυκομματική συναίνεση του κοινοβουλίου (Partito democratico στην πρώτη σειρά) - συμμετέχει στον πόλεμο με 7 αεροπορικές βάσεις (Trapani, Gioia deL Colle, Sigonella, Decimomannu, Aviano, Amendola και Pantelleria)· με μαχητικά βομβαρδιστικά Tornado, Eurofighter και άλλα, με το αεροπλανοφόρο Garibaldi και άλλα πολεμικά πλοία.

Πριν ακόμη και από την αεροπορική-ναυτική επίθεση, είχαν χρηματοδοτηθεί και οπλιστεί στη Λιβύη τμήματα φυλών και αντικυβερνητικές ισλαμικές ομάδες, λαθραία εισαγόμενες από ειδικές δυνάμεις του Κατάρ, για να εξαπλώσουν ένοπλες συγκρούσεις εντός της χώρας.

Έτσι κατεδαφίστηκε αυτό το αφρικανικό κράτος, το οποίο, όπως τεκμηρίωσε η Παγκόσμια Τράπεζα το 2010, διατηρούσε «υψηλά επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης», με ετήσια αύξηση του ΑΕΠ κατά 7,5%, και κατέγραφε «υψηλούς δείκτες ανθρώπινης ανάπτυξης», συμπεριλαμβανομένης της καθολικής πρόσβασης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε περισσότερο από 40% στα πανεπιστήμια.

Παρά τις ανισότητες, το μέσο βιοτικό επίπεδο στη Λιβύη ήταν υψηλότερο από ό,τι σε άλλες αφρικανικές χώρες. Περίπου δύο εκατομμύρια μετανάστες, κυρίως Αφρικανοί, βρήκαν δουλειά εκεί. Το λιβυκό κράτος, το οποίο είχε τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου της Αφρικής συν άλλα αποθέματα φυσικού αερίου, άφηνε περιορισμένα περιθώρια κέρδους για ξένες εταιρείες. Χάρη στις εξαγωγές ενέργειας, το εμπορικό ισοζύγιο της Λιβύης είχε ετήσιο πλεόνασμα 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Με τέτοιους πόρους το λιβυκό κράτος είχε επενδύσει περίπου 150 δισεκατομμύρια δολάρια στο εξωτερικό.

Οι επενδύσεις της Λιβύης στην Αφρική ήταν ζωτικής σημασίας για το σχέδιο της Αφρικανικής Ένωσης, για τη δημιουργία τριών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων: του Αφρικανικού Νομισματικού Ταμείου, με έδρα τη Γιαουντέ του Καμερούν, την Αφρικανική Κεντρική Τράπεζα, με έδρα την Αμπούτζα της Νιγηρίας· και την Αφρικανική Τράπεζα Επενδύσεων, με έδρα την Τρίπολη. Τα όργανα αυτά θα είχαν χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία μιας κοινής αγοράς και ενός ενιαίου νομίσματος της Αφρικής.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο πόλεμος του ΝΑΤΟ για την κατεδάφιση του λιβυκού κράτους αρχίζει λιγότερο από δύο μήνες μετά τη σύνοδο κορυφής της Αφρικανικής Ένωσης στις 31 Ιανουαρίου 2011, η οποία έδωσε το πράσινο φως για τη δημιουργία του Αφρικανικού Νομισματικού Ταμείου κατά το έτος αυτό. Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον, που αποκαλύφθηκαν αργότερα από το WikiLeaks τεκμηριώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία ήθελαν να εξαλείψουν τον Καντάφι πριν χρησιμοποιήσει τα αποθέματα χρυσού της Λιβύης για να δημιουργήσει μια παναφρικανική νομισματική εναλλακτική λύση στο δολάριο και το φράγκο CFA (το νόμισμα που επέβαλε η Γαλλία σε 14 από τις πρώην αποικίες της).

Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι, πριν αναλάβουν δράση τα βομβαρδιστικά το 2011, οι τράπεζες είναι αυτές που αναλαμβάνουν δράση: απομονώνουν τα 150 δισεκατομμύρια δολάρια που επενδύονται στο εξωτερικό από το λιβυκό κράτος, τα περισσότερα από τα οποία εξαφανίζονται. Στη μεγάλη ληστεία ξεχωρίζει η Goldman Sachs, η πιο ισχυρή επενδυτική τράπεζα των ΗΠΑ, της οποίας ο Mario Draghi ήταν αντιπρόεδρος.

Σήμερα στη Λιβύη, οι εξαγωγές ενέργειας αναλαμβάνονται από ομάδες εξουσίας και πολυεθνικές, σε μια χαοτική κατάσταση ένοπλων συγκρούσεων. Το μέσο βιοτικό επίπεδο της πλειονότητας του πληθυσμού έχει καταρρεύσει. Αφρικανοί μετανάστες, οι οποίοι κατηγορούνται ότι είναι «μισθοφόροι του Καντάφι», φυλακίστηκαν ακόμη και σε κλουβιά ζωολογικών κήπων, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν.

Η Λιβύη έχει καταστεί η κύρια οδός διέλευσης, στα χέρια των διακινητών ανθρώπων, μιας χαοτικής μεταναστευτικής ροής προς την Ευρώπη, η οποία έχει προκαλέσει πολύ περισσότερες απώλειες από τον πόλεμο του 2011. Στην Ταβέργκα, οι ισλαμιστικές πολιτοφυλακές μισράτα που υποστηρίζονται από το ΝΑΤΟ αυτοί που δολοφόνησαν τον Καντάφι τον Οκτώβριο του 2011) πραγματοποίησαν πραγματική εθνοκάθαρση, αναγκάζοντας σχεδόν 50.000 Λίβυους πολίτες να διαφύγουν χωρίς να μπορέσουν να επιστρέψουν. Για όλα αυτά είναι επίσης υπεύθυνο το ιταλικό κοινοβούλιο, το οποίο στις 18 Μαρτίου 2011 κάλεσε την κυβέρνηση να «εγκρίνει κάθε πρωτοβουλία (δηλαδή την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο κατά της Λιβύης) για τη διασφάλιση της προστασίας του λαού της περιοχής». 


Πηγή Μάνλιο Ντινούτσι: https://ilmanifesto.it :

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Manlio Dinucci, Μanifesto, Comite Valmy, 10-3-21

H επενδυτική συμφωνία ΕΕ-Κίνας, η οποία συνήφθη στις 30 Δεκεμβρίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπορεί να μην επικυρωθεί από τους βουλευτές της Ευρωβουλής βάσει κατηγοριών ότι το Πεκίνο παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή είναι η βιτρίνα πίσω από την οποία βρίσκεται το πραγματικό κίνητρο: η αυξανόμενη πίεση που ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη για τη δημιουργία συνασπισμού κατά της Κίνας.

Η στρατηγική της Ουάσιγκτον - από τον Ομπάμα μέχρι τον Τραμπ και τώρα τον Μπάιντεν - είναι αυτή του «περιορισμού» της Κίνας, η ανάπτυξη της οποίας θέτει υπό αμφισβήτηση την παγκόσμια οικονομική τάξη που κυριαρχείται μέχρι στιγμής από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις μεγαλύτερες δυτικές δυνάμεις.

Είναι οι πολυεθνικές και άλλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν μεταφέρει μεγάλο μέρος της παραγωγής τους στην Κίνα για δεκαετίες, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Ωστόσο, η Κίνα δεν παρέμεινε απλώς το «εργοστάσιο του κόσμου», στο οποίο παράγουμε επειδή το κόστος εργασίας είναι μικρότερο. Έχει πραγματοποιήσει τη δική της παραγωγική και τεχνολογική ανάπτυξη και, σε αυτή τη βάση, έργα όπως ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού. Σε προχωρημένη φάση εφαρμογής, αποτελείται από ένα οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο μεταξύ Κίνας και Ευρώπης μέσω της Κεντρικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Ρωσίας, σε συνδυασμό με μια θαλάσσια διαδρομή κατά μήκος του Ινδικού Ωκεανού, της Ερυθράς Θάλασσας και της Μεσογείου.

Προγραμματίζονται επενδύσεις άνω του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων για οδικές, σιδηροδρομικές και λιμενικές υποδομές σε περισσότερες από 60 χώρες. Σε αυτό το πλαίσιο, η Κίνα έχει καταστεί ο κύριος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας. Οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν ενισχυθεί, ιδίως μετά τις κυρώσεις που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ε.Ε. στη Ρωσία, με συναλλαγές που υπερβαίνουν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, και αναπτύσσονται.

Οι συναλλαγές μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας παραμένουν έξι φορές μεγαλύτερες. Ωστόσο, δεδομένου ότι πολλά προϊόντα στην αγορά των ΗΠΑ κατασκευάζονται στην Κίνα από πολυεθνικές των ΗΠΑ ή παράγονται από κινεζικές εταιρείες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν έλλειμμα στο διμερές εμπόριο άνω των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Επιπλέον, έχει σημειωθεί κατάρρευση των κινεζικών επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες για παραγωγικούς σκοπούς, κατά 90% σε τρία χρόνια (από 46,5 σε 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια), ενώ οι επενδύσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κίνα παρέμειναν σε περίπου 13 δισεκατομμύρια.

Ταυτόχρονα, το ποσοστό του χρέους των ΗΠΑ στην Κίνα -άνω των 27.000 δισεκατομμυρίων δολαρίων- μειώθηκε από 14% το 2011 σε 5% το 2020. Ακόμη πιο σοβαρό για την Ουάσιγκτον είναι το γεγονός ότι το ποσοστό του δολαρίου στα νομισματικά αποθέματα της Κίνας μειώθηκε σε τέσσερα χρόνια από 79% σε 59% και ότι η Κίνα αναζητά εναλλακτικά νομίσματα αντί του δολαρίου για χρήση στο διεθνές εμπόριο.

Ανίκανη να σταματήσει αυτή τη διαδικασία, που μπορεί να τερματίσει την οικονομική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ουάσιγκτον ρίχνει στην πλάστιγγα το σπαθί της.. Ο οικονομικός «περιορισμός» γίνεται στρατιωτικός «περιορισμός». Ο Ναύαρχος Phil Davidson, ο οποίος είναι επικεφαλής της Αμερικανικής Διοίκησης Ινδό- Ειρηνικού (η περιοχή ευθύνης της οποίας καλύπτει την Κίνα και 35 άλλες χώρες), ζήτησε από το Κογκρέσο περισσότερα από 27 δισεκατομμύρια δολάρια σε πέντε χρόνια για να κατασκευάσει μια κουρτίνα γύρω από την Κίνα με βάσεις πυραύλων και στρατιωτικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός αστερισμού ραντάρ σε διαστημικές πλατφόρμες. «Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Κίνα από θέση ισχύος», δήλωσε ο Αντώνιος Μπλίνκεν, υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Μπάιντεν, στη Γερουσία.

Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στις 19 Φεβρουαρίου, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ δήλωσε: «Η Ευρώπη και η Βόρεια Αμερική πρέπει να υπερασπιστούν τη διεθνή τάξη, την οποία η Κίνα και η Ρωσία αψηφούν, προσπαθώντας να ξαναγράψουν τους κανόνες της προς όφελος των δικών τους συμφερόντων». Αφού κατηγόρησε τη Ρωσία για «αποσταθεροποιητική συμπεριφορά», είπε ότι «η άνοδος της Κίνας είναι ένα καθοριστικό ζήτημα για τη διατλαντική κοινότητα». Στη συνέχεια ανακοίνωσε προσεχή «αναθεώρηση της στρατηγικής αντίληψης του ΝΑΤΟ» καθώς «έχουμε ανάγκη να ενισχυθούμε στρατιωτικά» με «στενούς εταίρους όπως η Αυστραλία και η Ιαπωνία» Προσκλητήριο στα όπλα, λοιπόν, για τους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών, όχι μόνο κατά της Ρωσίας στην Ευρώπη αλλά και κατά της Κίνας στην Ασία. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία και η Κίνα ενισχύουν επίσης στρατιωτικά τη συμμαχία τους.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

https://rusreinfo.ru/fr/ Reseau International /3-3-21

[Το κατωτέρω άρθρο ρωσικού μέσου ενημέρωσης επισημαίνει, σαφέστερα και οξύτερα από δυτικές ανταποκρίσεις και σχόλια, την κρίσιμη επιδείνωση των ρώσο-ατλαντικών σχέσεων, την επαπειλούμενη έκρηξη συγκρούσεων «εντολοδόχων» και ψηφιακού και υβριδικού πολέμου, με το επακόλουθο ενδεχόμενο απονενοημένης απόπειρας «φυγής προς τα εμπρός» από την πολυδιάστατη Δυτική κρίση, με προσφυγή στην άμεση έσχατη αναμέτρηση δυνάμεων -με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την Ευρώπη και την ανθρωπότητα.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη γελοιοποιούνται για άλλη μια φορά με τις "κυρώσεις" τους, αυτή τη φορά με το πρόσχημα ότι η Ρωσία δεν έχει συμμορφωθεί με τα αιτήματά τoυς να "απελευθερώσει αμέσως" τον αντιπολιτευόμενο Nαβάλνι, ο οποίος στάλθηκε στην φυλακή επειδή δεν σεβάστηκε τον δικαστικό του έλεγχο. Είναι αλήθεια ότι γίνεται δύσκολο να βρεθεί νέο έδαφος "κυρώσεων", με τη βία! Έτσι, αυτή τη φορά είναι πέντε ανώτεροι αξιωματούχοι ασφαλείας που υπόκεινται στις "κυρώσεις".

Στην πράξη, απαγορεύεται να ταξιδεύουν στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπουδαία υπόθεση. Έτσι κι’ έτσι αυτοί οι αξιωματούχοι σπάνια βγαίνουν από τη Ρωσία, όντας κάτοχοι κρατικών μυστικών. Τα υπάρχοντά τους στο εξωτερικό είναι επίσης παγωμένα. Αξίζει για περισσότερο γέλιο, δοθέντος ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό ή κατοικία στο εξωτερικό, σε αντίθεση με πολλούς ολιγάρχες με δικαστικές καταδίκες, φυγάδες στην Αγγλία και τη Γαλλία, όπου οι περιουσίες τους, που έχουν κλαπεί στη Ρωσία, είναι ευπρόσδεκτες με ανοιχτές αγκάλες!

Αυτή η νέα κωμική φάρσα εκτυλίσσεται ενώ σημαντικά γεγονότα συμβαίνουν στη Ρωσία, με αυτό που κάποιοι αποκαλούν "Φάση 3 του Βλαντιμίρ Πούτιν". Η βάση της "φάσης 1" ήταν η "Ομιλία του Μονάχου" του Βλαντιμίρ Πούτιν το 2007, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζορτζ Μπους. Η «ομιλία του Μονάχου» ήταν μια έκφραση αγανάκτησης: «Υψώσαμε τη Ρωσία που ήταν πεσμένη στα γόνατα, αποκαταστήσαμε τη δύναμή της και μας τοποθετούν σε μια περιθωριακή θέση στην παγκόσμια κοινότητα»». Η συνειδητοποίηση αυτής της Δυτικής στάσης, που αρνείται να θεωρήσει τη Ρωσία ισότιμη, βρίσκεται στη ρίζα της αποκατάστασης της δύναμης του στρατού και της ανάπτυξης όπλων χωρίς ισοδύναμο οπουδήποτε αλλού, ενώ η οικονομία ανέκαμπτε και το βιοτικό επίπεδο ανερχόταν με ταχείς ρυθμούς. Εσωτερικά, αυτή η περίοδος σημαδεύτηκε από την προεδρία του Μεντβέντεφ, η οποία υποτίθεται ότι «χάιδευε τους Δυτικούς», καθώς ο Μεντβέντεφ θεωρείται «φιλελεύθερος».

Το 2014, μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία, που υποκίνησε η Δύση για να απομονώσει λίγο περισσότερο τη Ρωσία, ήρθε η «Φάση 2»: Η Ρωσία δείχνει τους κυνόδοντές της. Αυτή ήταν η υποστήριξη της Ρωσίας προς τους αυτονομιστές της Νοβορόσια που σχημάτισαν τις Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και στη συνέχεια η επέμβαση στην Κριμαία, μετά το δημοψήφισμα που ζητούσε την προσάρτηση της περιοχής στη Ρωσία. Από το 2014 στον Πουτινισμό έχει αποδοθεί η μομφή ενός θεμελιωδώς αντιφιλελεύθερου κινήματος, στο πνεύμα μιας ενεργού σύγκρουσης με τις δυτικές χώρες. πολλαπλασιάζοντας κατηγορίες και "κυρώσεις" κάθε είδους κατά της Ρωσίας.

Αυτή η «Φάση 2» μπόρεσε να «ευημερήσει» ιδιαίτερα χάρη στην πλαδαρότητα των δυτικών χωρών, όπου κανένας πρόεδρος, ούτε ο Ομπάμα ούτε ο Τραμπ ούτε κανείς στην Ευρώπη, δεν είχε τη βούληση ή την ικανότητα να αντιταχθεί στη Ρωσία, εκτός με οικονομικά λόγια ή μέτρα που, στην πραγματικότητα, επέτρεψαν στη Ρωσία να ενισχύσει την ανάπτυξή της:. Οι Δυτικοί, ελλείψει ενότητας και πραγματικής βούλησης, επέτρεψαν στη Ρωσία να συνεχίσει να διεκδικεί τα προνόμιά της, προχωρώντας στο σημείο να κατοχυρώσει πέρυσι στο Σύνταγμά της ότι οι διεθνείς νόμοι είναι υποδεέστεροι των εθνικών. Διακήρυξη πραγματικής περιφρόνησης προς τους παγκόσμιους υπερεθνικούς θεσμούς.

Στις 18 Φεβρουαρίου, ο εκλεγείς Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο οποίος εξελέγη μετά από μιαν εξαιρετική απάτη, δήλωσε ότι οι Hνωμένες Πολιτείες διαβουλεύονταν με τους Ευρωπαίους σχετικά με νέες αντιρωσικές κυρώσεις και ότι η απόφαση δεν θα ανακοινωθεί στη συνεδρίαση των αρχηγών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 και 26 Μαρτίου, αλλά νωρίτερα, κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου. Ενημέρωσε επίσης ότι θα ξεκινήσουν επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, μετά τις φερόμενες (σύμφωνα με τον ίδιο) ρωσικές ψηφιακές επιθέσεις «χάκερς» των Ηνωμένων Πολιτειών.

Λίγες ημέρες αργότερα, ακολούθησαν οι αμερικανικές βομβιστικές επιθέσεις στη Συρία, έναντι των οποίων ο πρόεδρος Άσαντ υποστηρίζεται στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά, από τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, οι ουκρανικές δυνάμεις αυξάνουν τις αψιμαχίες τους στη Νοβορόσια και, σύμφωνα με πληροφορίες, ετοιμάζονται να εξαπολύσουν άμεσες στρατιωτικές επιθέσεις στην περιοχή. Αυτό, φυσικά, είναι με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Μπάιντεν θέτει στον εαυτό του μια φιλόδοξη επιδίωξη: να ταρακουνήσει την τρέχουσα ισορροπία της παγκόσμιας πολιτικής σχηματίζοντας έναν νέο «άξονα δημοκρατιών» έναντι των διεθνών θεσμών, μια νέα συμμαχία κρατών που υπερασπίζονται τη φιλελεύθερη δημοκρατία, θεωρώντας αυτό ως ιστορική αποστολή τους. Δεδομένου ότι αυτές οι «δημοκρατίες» είναι, κατά τη γνώμη του Μπάϊντεν και των Ευρωπαίων ηγετών, θεμελιωδώς αντίθετες με τη Ρωσία, είναι σαφές ότι ένα νέο στάδιο, το οποίο ορισμένοι αποκαλούν "Φάση 3", θα ξεκινήσει στη Ρωσία, όπου η διεθνής πολιτική έχει επιπτώσεις στην εσωτερική πολιτική. Για παράδειγμα, οι «κυρώσεις» και η απαγόρευση της εισαγωγής ξένων προϊόντων επέτρεψαν στη Ρωσία να αναζωογονήσει επιτυχώς την εγχώρια παραγωγή σε πολλούς τομείς και, ως εκ τούτου, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας.

Την επομένη των δηλώσεων του Μπάιντεν, συμπτωματικά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν απευθύνθηκε, κεκλεισμένων των θυρών, στους ανώτερους ηγέτες της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας FSB,. Σύμφωνα με μια εσωτερική πηγή, ο Πρόεδρος έχει κάνει πραγματικό προσκλητήριο για αυξημένη κινητοποίηση απέναντι στην επιθετικότητα της Δύσης. Αλλά κανείς δεν βρέθηκε να υστερεί, καθώς τους τελευταίους μήνες πολλές αλλαγές στην κυβέρνηση και στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες έχουν φέρει πολλούς «φιλελεύθερους» στο στόχαστρο, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει ξαναβάλει το χέρι του στο εσωτερικό ενόψει, πρέπει να σημειωθεί, και της αύξησης της εσωτερικής δυσαρέσκειας, λόγω των επιπτώσεων της παγκόσμιας κρίσης του πανδημίας.

Φυσικά, δεν τίθεται θέμα συζήτησης για ένα νέο «σιδηρούν παραπέτασμα» μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, αλλά μάλλον για ένα «ιδεολογικό παραπέτασμα» που θα αναπτυχθεί όχι για να εμποδίσει τους Ρώσους να φύγουν, αλλά μάλλον για να αποτρέψει τους Δυτικούς και την νοσηρή ιδεολογία τους από το να μολύνουν τη Ρωσία. Είναι βέβαιο ότι η Ρωσία δεν θα ενδώσει σε κανέναν τομέα κατά των εθνικών της συμφερόντων, ανεξάρτητα από τις "κυρώσεις" ή ακόμα και τις άμεσες απειλές και επιθέσεις της Δύσης.

Υπενθυμίζεται ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε σε ένα διεθνές συμπόσιο ότι, ως παιδί στην Αγία Πετρούπολη, έμαθε ότι όταν γίνεται φανερό ότι ένας εχθρός πρόκειται να σε χτυπήσει, είναι καλύτερο να χτυπήσεις πρώτος. Αυτό έχει μεταφραστεί τις τελευταίες ημέρες σε πολλές ομοσπονδιακές υπηρεσίες σε έναν πολύ σαφή «οδικό χάρτη»: Ετοιμαστείτε να χτυπήσετε δυτικούς και να είστε έτοιμοι να χτυπήσετε πρώτοι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


STRATEGIC CULTURE foundation editorial 12-2-2021

[ Το κατωτέρω κύριο άρθρο έγκυρης αμερικανικής ιστοσελίδας επισημαίνει ακροθιγώς την απειλητική για την ειρήνη στην Ευρώπη σταθερή επιδείνωση των σχέσεων με την Ρωσία. Για την αξιολόγηση του προβλήματος και την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεων στην Ελλάδα το κείμενο πρέπει να συμπληρωθεί με τις ακόλουθες πληροφορίες:

1.-Ο επικεφαλής της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης (STRATCOM) Ναύαρχος Τσάρλς Ρίτσαρντ, έγραψε στο US Naval Institute’s Monthly Magazine του Φεβρουαρίου και είπε σε δηλώσεις του ότι «Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις οφείλουν να υιοθετήσουν την εκτίμηση ότι ο πυρηνικός πόλεμος με την Ρωσία και την Κίνα είναι ένα πραγματικό ενδεχόμενο και να ετοιμαστούν για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πραγματικότητα.»

2.-Εν μέσω αυξανόμενης έντασης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, οι ΗΠΑ εγκαθιστούν για πρώτη φορά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο σε νορβηγική βάση 4 στρατηγικά βομβαρδιστικά μακράς ακτίνας δράσεως Β51 με 200 αεροπόρους, για την αντιμετώπιση της Ρωσίας στον στρατηγικό ακραίο Βορά (θάλασσα Μπάρεντς)

3.-Ο Γεν. Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ, σε κοινή συνέντευξη με τον Ουκρανό πρωθυπουργό, προ ημερών στις Βρυξέλλες, τον διαβεβαίωσε ότι «η πόρτα του ΝΑΤΟ παραμένει ανοικτή» για την χώρα του. Ο Ουκρανός πρωθυπουργός του ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα αρχίσει να οικοδομεί δύο ναυτικές βάσεις, στην Μαύρη Θάλασσα και στην Αζοφική»

4.- Δυο Ρώσοι καθηγητές της Ακαδημίας Εκπαίδευσης Πιλότων γράφουν στην εφημερίδα των Αεροπορικών και Διαστημικών Δυνάμεων ότι ένας πόλεμος με την Δύση μπορεί να αρχίσει στο έδαφος αλλά θα κριθεί στον αέρα. Για να ανακόψει τον βομβαρδισμό και ανατρέψει την χερσαία επίθεση, η Ρωσία - συμβουλεύουν οι καθηγητές Βλαντίλεν Στουσίνσκυ και Μιχαήλ Κορόλκο - θα πρέπει να εξαπολύσει έναν καταιγιστικό βομβαρδισμό, αντιποίνων ή ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ, για να εξαλείψει το οπλοστάσιο του εχθρού.

Η πιθανότατη υιοθέτηση αυτής της εισήγησης σαφέστατα προοιωνίζεται ολοκαύτωμα νατοϊκών βάσεων από άκρου σε άκρο της Ευρώπης.]

Μετάφραση/Εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού

Παρά τις επανειλημμένες και μακροχρόνιες προειδοποιήσεις της Ρωσίας, η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ έχει δηλώσει ότι κινείται όλο και πιο κοντά στην αποδοχή της Ουκρανίας ως νέου μέλους. Αυτό είναι ένα απίστευτα εμπρηστικό βήμα προς τον πόλεμο που θα μπορούσε να κλιμακωθεί σε μια πυρηνική ανάφλεξη. Και αυτή η απερίσκεπτη πρωτοβουλία καθοδηγείται από μια συμμαχία που διακηρύσσει αντίθετα, ότι έχει ως αποστολή την υπεράσπιση της ειρήνης και της ασφάλειας.

Αυτή την εβδομάδα, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ φιλοξένησε τον Πρωθυπουργό της Ουκρανίας Ντένις Σάιμχαλ στα κεντρικά γραφεία του οργανισμού στις Βρυξέλλες. Σε κοινή συνέντευξη Τύπου, και οι δύο άνδρες δήλωσαν αισιόδοξοι για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ο Στόλτενμπεργκ παραδέχτηκε ότι η πρώην Σοβιετική Δημοκρατία ήταν στόχος για ένταξη στη συμμαχία από το 2008, ένα χρονοδιάγραμμα που φωτίζει την σύγκρουση τα τελευταία σχεδόν επτά χρόνια. Επιβεβαίωσε επίσης ότι οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ έχουν αναπτύξει την παρουσία τους στη Μαύρη Θάλασσα σε συντονισμό με τους Ουκρανούς ομολόγους τους. Τις τελευταίες εβδομάδες, τρία αμερικανικά πολεμικά πλοία εκπαιδεύονται με ουκρανικά προκειμένου να αντιμετωπίσουν αυτό που ο Στόλτενμπεργκ αποκαλεί "ρωσική επιθετικότητα".

Η Ουκρανία, έχει επισήμως χαρακτηριστεί από το ΝΑΤΟ ως "Ενισχυμένος Εταίρος Ευκαιριών". Όρος που κάνει να αναρωτιέται κανείς, ειρωνικά, τι είδους "ευκαιρίες" έχουν στον νου τους;

Για κάθε σκοπό και πρόθεση, η Ουκρανία είναι ουσιαστικά ήδη μέλος του ΝΑΤΟ. Έχει συμμετάσχει σε υπερπόντιες κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις και λαμβάνει στρατιωτική βοήθεια, εκπαίδευση και υλικοτεχνική υποστήριξη.

Αλλά αν η Ουκρανία επρόκειτο να γίνει επίσημα δεκτή στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, τότε αυτό ανοίγει ένα νομιμοποιημένο και αναπόφευκτο δρόμο προς τον πόλεμο. Σύμφωνα με το καταστατικό (άρθρο 5) του οργανισμού, κάθε κράτος- μέλος έχει το δικαίωμα να επικαλεσθεί μια γενική αμυντική ρήτρα που υποχρεώνει τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ να το υποστηρίξουν στρατιωτικά. Δεδομένου ότι οι κυβερνητικές αρχές στο Κίεβο ισχυρίζονται συνεχώς ότι η Ρωσία είναι ένας επιτιθέμενος - μια άποψη που συμμερίζεται το ΝΑΤΟ - τότε η δυνατότητα για έναν γενικευμένο πόλεμο με τη Ρωσία είναι ένας ευρύς ανοικτός κίνδυνος, εάν η Ουκρανία επρόκειτο να ενταχθεί επίσημα στη συμμαχία.

Αναμφίβολα, οι ηγέτες του ΝΑΤΟ γνωρίζουν αυτήν την πιθανή καταστροφή και γνωρίζουν επίσης καλά τις βαθιές ανησυχίες της Ρωσίας. Αυτό θα εξηγούσε την προσεκτική καθυστέρηση τους στην αποδοχή της Ουκρανίας στη συμμαχία. Η Γερμανία και η Γαλλία ειδικότερα είναι κατά της προσθήκης της χώρας στα μέλη του ΝΑΤΟ από φόβο ότι θα προκαλέσει τη Ρωσία.

Είναι ενδιαφέρον να εικάσουμε γιατί ο Στόλτενμπεργκ –πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας και τυπικά πολιτικός ηγέτης του ΝΑΤΟ– φάνηκε αυτή την εβδομάδα να δίνει νέα ώθηση στις φιλοδοξίες της Ουκρανίας. Θα μπορούσε αυτό να σχετίζεται με την αλλαγή της διοίκησης στις Ηνωμένες Πολιτείες; Ανώτερα μέλη της κυβέρνησης Μπάϊντεν έχουν δηλώσει δημοσίως κατά τη διάρκεια ακροάσεων της Γερουσίας την προθυμία τους να αυξηθεί η στρατιωτική υποστήριξη προς την κυβέρνηση του Κιέβου στη διαμάχη της με τους ρωσόφιλους αυτονομιστές στην Ανατολική Ουκρανία.

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι απεσταλμένοι στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επανέλαβαν αυτή την εβδομάδα έντονες κατηγορίες εναντίον της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι η Μόσχα ήταν υπεύθυνη για την παράταση της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Ο απεσταλμένος της Ρωσίας Βασίλη Νεμπένζια ανταπάντησε ότι το καθεστώς του Κιέβου και οι δυτικοί σύμμαχοί του δεν έχουν εφαρμόσει την προηγουμένως συμφωνηθείσα ειρηνευτική συμφωνία του Μινσκ που υπεγράφη το 2015.

Αλλά σίγουρα ακόμη και οι πιο πολεμοχαρείς του ΝΑΤΟ πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η αποδοχή της Ουκρανίας στις τάξεις του θα ήταν μια πολύ παρακινδυνευμένη περιπέτεια. Το ίδιο ισχύει και για τη Γεωργία, μια άλλη πρώην Σοβιετική Δημοκρατία, η οποία βρίσκεται επίσης στην σειρά για να ενταχθεί στη στρατιωτική συμμαχία. Και οι δύο χώρες βρίσκονται ήδη σε πολιτική σύγκρουση με τη Ρωσία λόγω του επεκτατισμού του ΝΑΤΟ -όχι κατά το δικό τους μοτίβο ή του ΝΑΤΟ, λόγω της "ρωσικής επιθετικότητας".

Το ΝΑΤΟ ώθησε τη Γεωργία σε έναν σύντομο πόλεμο με τη Ρωσία το 2008 για τα αμφισβητούμενα εδάφη της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας. Στη συνέχεια, το 2014, ένα πραξικόπημα που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ στο Κίεβο εναντίον ενός εκλεγμένου προέδρου οδήγησε στον συνεχιζόμενο πόλεμο χαμηλής έντασης στην Ανατολική Ουκρανία. Αυτό το πραξικόπημα οδήγησε επίσης στην απόφαση της Κριμαίας σε δημοψήφισμα για την απόσχιση και την ένταξη στη Ρωσική Ομοσπονδία, στην οποία η Δύση αναφέρεται συνεχώς υποτιμητικά ως "προσάρτηση".

Καλοπληρωμένοι επαγγελματίες αβανταδόροι, σαν τον Γενς Στόλτενμπεργκ, επιμένουν στο παραμύθι ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ είναι μια "επιτυχία" για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1991 μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το ΝΑΤΟ δεν τα μάζεψε και δεν διαλύθηκε. Στα επόμενα 30 χρόνια διπλασίασε τα μέλη του από 16 στα σημερινά 30 κράτη-μέλη. Αυτό έγινε παρά τους προηγούμενους όρκους των Αμερικανών ηγετών ότι δεν θα επέτρεπαν τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ πέρα από τα παλιά σύνορα του Ψυχρού Πολέμου και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Οι πιο πρόσφατες προσθήκες περιλαμβάνουν το Μαυροβούνιο και τη Βόρεια Μακεδονία. Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη εξετάζεται στο πλαίσιο των σχεδίων δράσης για την ένταξη, και η Ουκρανία και η Γεωργία πιθανώς μετά από αυτό.

Η επίμονη επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα σύνορα της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της τοποθέτησης πυραυλικών συστημάτων, σε συνδυασμό με μιαν αβάσιμη και προκλητική, ρητορική που κατηγορεί τη Μόσχα για επιθετικότητα, αποτελεί εξόφθαλμα μιαν υπαρξιακή απειλή για τη ρωσική ασφάλεια. Ωστόσο, οι απολογητές του ΝΑΤΟ μιλούν με χαρά και με διαστροφή των εννοιών για την προώθηση της ασφάλειας, της άμυνας και του κράτους δικαίου.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία έφτασε κοντά στον αφανισμό –σε όχι μακρινό παρελθόν– από τη στρατιωτική επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας και των δορυφόρων της στην ανατολική Ευρώπη, όταν σκοτώθηκαν έως και 27 εκατομμύρια Ρώσοι στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-45).

Οι υποτιθέμενοι κανόνες του ΝΑΤΟ απαγορεύουν στον οργανισμό να δέχεται χώρες που εμπλέκονται σε συνοριακές διαφορές ή εσωτερικές συγκρούσεις. Αυτό σαφώς θα πρέπει να αποκλείει την Ουκρανία και τη Γεωργία. Ωστόσο, το ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ξεχνά τους δικούς του κανόνες, βαφτίζοντας τις παρεμβάσεις του σε αυτές τις χώρες ως ενέργειες άμυνας κατά της "ρωσικής επιθετικότητας".

Θα ήταν γελοίο αν δεν ήταν τόσο απειλητικά σοβαρό. Το ΝΑΤΟ "δικαιολογεί" την επέκταση στην Ουκρανία και τη Γεωργία "επειδή" η Ρωσία έχει δυνάμεις στη Μαύρη Θάλασσα και τη Θάλασσα Μπάρεντς. Οι περιοχές αυτές αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της κυρίαρχης επικράτειας της Ρωσίας. Και αυτό ενώ οι ΗΠΑ, από απόσταση μεγαλύτερη των 6.000 χιλιομέτρων, εγκαθιστούν για πρώτη φορά βάσεις πυρηνικών βομβαρδιστικών Β1 κοντά στην Θάλασσα Μπάρεντς (στην Νορβηγία) και στέλνουν συνεχώς περισσότερα πολεμικά στην Μαύρη θάλασσα κατά παράβαση των συνθηκών. Τι μένει να ακολουθήσει; Καταγγελίες κατά της Ρωσίας ότι κατέλαβε την Μόσχα;

Τα προηγούμενα και το ιστορικό συμπεριφοράς δείχνουν ότι ο αμερικανικός αυτοκρατορικός εκσκαφέας γνωστός επίσημα ως ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου είναι απρόσφορος για ευφυή κρίση και διάλογο. Είναι μια μηχανή προορισμένη για την αντιπαράθεση. Συνεπώς, η Ρωσία μπορεί να χρειαστεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει μια άλλη μορφή γλώσσας για να μεταφέρει τις απολύτως θεμιτές ανησυχίες της για την ασφάλεια.

Επειδή η σημερινή πορεία είναι ο δρόμος προς την απώλεια..



Πρωτότυπο This is while the United States from a distance of over 6,000 kilometers away stations B-1 strategic bombers for the first time in the Barents and sends increasing numbers of warships to the Black Sea in violation of maritime treaties.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Zero Hedge, 11-12-20
Brian Cloughley, Strategic Culture

H κυβερνητική και μιντιακή προπαγάνδα έχει πείσει την πλειοψηφία των πολιτών στην Δύση ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Κριμαία και η αλήθεια διαλύθηκε μέσα στο μίασμα που το αντιρωσικό κίνημα επέβαλε ως Ιστορία.

Τον Μάρτιο του 2014 η εθνικά ρωσική επαρχία της Κριμαίας δήλωσε ότι είναι ξεχωριστή από την Ουκρανία. Έγινε δημοψήφισμα για την αυτοδιάθεση των 2,4 εκατομμυρίων κατοίκων της και δεν υπήρξε ούτε μία περίπτωση αιματοχυσίας σε ολόκληρη τη διαδικασία. Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) κλήθηκε από την κυβέρνηση της Κριμαίας να στείλει εκπροσώπους για την παρακολούθηση του δημοψηφίσματος, αλλά αρνήθηκε να το πράξει, και η εξέλιξη καταδικάστηκε έντονα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 90 τοις εκατό των κατοίκων της Κριμαίας είναι ρωσόφωνοι, έχουν ρωσική παιδεία, και ρωσική πολιτιστική παράδοση. Και ψήφισαν να « καταλύσουν τους πολιτικούς δεσμούς που τους είχαν συνδέσει με κάτι άλλο» προκειμένου να επανενταχθούν στη Ρωσία. Θα ήταν παράξενο ναεπιθυμούν την ένταξη τους σε μια χώρα που όχι μόνο αναγνωρίζει τη συγγένεια, την συμπάθεια και την νομιμοφροσύνη τους, αλλά είναι και καλοπροαίρετη όσον αφορά το οικονομικό μέλλον τους;

Παρ' όλα αυτά, η επίθεση προπαγάνδας συνεχίζεται, και τα πιο πρόσφατα κύματα έχουν προκληθεί από ένα ενδιαφέρον έγγραφο πολιτικής με τίτλο «NATO 2030· Ενωμένοι για μια νέα εποχή» το οποίο καθιστά σαφές ότι η στρατιωτική συμμαχία ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είναι τώρα αποφασισμένη για την "Ενίσχυση του πολιτικού ρόλου του ΝΑΤΟ και των σχετικών μέσων για την αντιμετώπιση των σημερινών και μελλοντικών απειλών και προκλήσεων για την ασφάλεια της Συμμαχίας, που προέρχονται από όλες τις στρατηγικές κατευθύνσεις.»

Αυτός ο ευρύς στόχος ανοίγει τις πύλες στο ΝΑΤΟ να ανακατευτεί ακόμη πιο βαθιά στις υποθέσεις των εθνών που δεν έχουν καμία σχέση με τον Βόρειο Ατλαντικό και να συνεχίσει την αντιπαράθεση με τη Ρωσία εντείνοντας τη στρατιωτική συγκέντρωση γύρω από τα σύνορά της και κλιμακώνοντας προκλητικές επιχειρήσεις από ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Εξέχει στο έγγραφο «Ενωμένοι για μια νέα εποχή» ο ισχυρισμός, που αξίζει σχόλια και ευθυμία, ότι «το ΝΑΤΟ στέκεται ως η πιο επιτυχημένη συμμαχία της ιστορίας». Πρόκειται βέβαια για τη στρατιωτική συμμαχία που τώρα σκοντάφτει και μπερδεύεται για να βγει από το Αφγανιστάν, όπου δεν έχει επιτύχει ακριβώς τίποτα στην αποστολή για αποκατάσταση της σταθερότητας. Στις 17 Νοεμβρίου ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτεμπεργκ προσπάθησε να καλλωπίσει την εικόνα του χάους της ταπεινωτικής αποχώρησης του ΝΑΤΟ δηλώνοντας: «Αντιμετωπίζουμε τώρα μια δύσκολη απόφαση. Είμαστε στο Αφγανιστάν σχεδόν 20 χρόνια και κανένας σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν θέλει να μείνει περισσότερο από όσο χρειάζεται. Αλλά την ίδια στιγμή, το τίμημα για την αποχώρηση πολύ σύντομα ή με ασυντόνιστο τρόπο θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλό.»

Αυτό που δεν είπε ο Στόλτεμπεργκ ήταν ότι ο πρόεδρος Τραμπ δεν είχε μιλήσει μαζί του ή με κανένα μέλος του ΝΑΤΟ για την απόφασή του να ξεκινήσει την απότομη απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων και ότι το Αφγανιστάν βρίσκεται, όπως σημείωσε το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, σε μια κατάσταση εμφυλίου πολέμου που «επιδεινώνεται». Ο τόπος πλησιάζει την αναρχία, με, για παράδειγμα, τους New York Times να καταγράφουν ότι κατά την περίοδο 22-26 Νοεμβρίου, «τουλάχιστον 19 άνδρες των φιλοκυβερνητικών δυνάμεων και 33 πολίτες σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν την περασμένη εβδομάδα. Η πιο θανατηφόρα επίθεση έγινε στο Bamiyan, που θεωρείται μια από τις πιο ασφαλείς επαρχίες του Αφγανιστάν, στην πρωτεύουσα της οποίας σκοτώθηκαν σε εκρήξεις 18 άτομα και τραυματίσθηκαν άλλα 59. Στην Καμπούλ, την πρωτεύουσα, 10 άμαχοι σκοτώθηκαν και άλλοι 51 τραυματίστηκαν όταν 23 πύραυλοι εκτοξεύθηκαν από μικρό φορτηγό. Οι πύραυλοι χτύπησαν διάφορες περιοχές σε όλη την πόλη»

Αλλά ο Στόλτεμπεργκ υπερηφανεύεται ότι το ΝΑΤΟ είναι «η πιο επιτυχημένη συμμαχία της ιστορίας, που περιλαμβάνει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους και το ήμισυ του παγκόσμιου ΑΕΠ». Ωστόσο, μετά από είκοσι χρόνια στο Αφγανιστάν, δεν μπορεί να σταματήσει μερικές συμμορίες ρακένδυτων ανταρτών να εκτοξεύουν πυραύλους στην πρωτεύουσα της χώρας.

Αργότερα στην 67σέλιδη έκθεση « ΝΑΤΟ 2030» υπάρχει μια αναφορά στη Λιβύη. Είναι αξιοσημείωτο ότι αναφέρει τη χώρα μόνο μία φορά σε ολόκληρο το έγγραφο, δηλώνοντας ότι «Η αστάθεια στη Λιβύη, στο Ιράκ, στη Συρία και στο Αφγανιστάν εξακολουθεί να παράγει παράνομη μετανάστευση που γίνεται αισθητή έντονα σε όλη την Ευρώπη, αλλά κυρίως από εκείνους τους Συμμάχους που συνορεύουν με τη Μεσόγειο.» Αν και αυτό είναι βεβαίως αλήθεια, δεν γίνεται καμία αναφορά στο πώς και γιατί η Λιβύη έγινε ασταθής, και ποιος ήταν ο ρόλος του ΝΑΤΟ στην καταστροφή της και στην πρόκληση έτσι των τρομερών δεινών που βιώνουν τώρα αμέτρητοι αθώοι άνθρωποι στην χώρα αυτή…

Στις 19 Μαρτίου 2011 οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα έθνη του ΝΑΤΟ ξεκίνησαν τους βομβαρδισμούς αεροσκαφών και πυραύλων εναντίον της κυβέρνησης του Μουαμάρ Καντάφι. Στους επτά μήνες μέχρι την αποκρουστική δολοφονία του Καντάφι, στις 20 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκαν 9.658 αεροπορικές επιδομές στη χώρα, οι οποίες στη συνέχεια οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο. Μπορεί να υπομνησθεί ότι ένα ζευγάρι κρετίνοι, ο Ιvo Daalder, Μόνιμος Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στο Συμβούλιο του ΝΑΤΟ από το 2009 έως το 2013, και ο Ναύαρχος James G.Stavrides, Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης των ΗΠΑ (στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ) την ίδια περίοδο, ενημέρωσαν το Ατλαντικό Συμβούλιο και τον κόσμο, τον Φεβρουάριο του 2012, ότι «η επιχείρηση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη δικαίως χαιρετίστηκε ως πρότυπο επέμβασης. Η συμμαχία αντέδρασε γρήγορα σε μια επιδεινούμενη κατάσταση που απείλησε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες επαναστατημένους εναντίον ενός καταπιεστικού καθεστώτος. Κατάφερε να προστατεύσει αυτούς τους πολίτες και, τελικά, να εξασφαλίσει τον απαιτούμενο χρόνο και χώρο για την ανατροπή του Μουαμάρ αλ-Καντάφι από τις τοπικές δυνάμεις.» ( Ερμηνεία της δολοφονίας του Λίβυου ηγέτη κάπως διαφορετική από την ανάμικτη με χάχανα θριαμβευτική κραυγή της Χίλαρι Κλίντον, τότε Υπουργού Εξωτερικών, που πιθηκίζοντας λειψά τον Ιούλιο Καίσαρα ανακοίνωσε σε δυο φιλενάδες της «Ήρθαμε, είδαμε, πέθανε»).

Σύμφωνα με την ανεξάρτητη διαδικτυακή οργάνωση μέσων ενημέρωσης Fanack, η κατάσταση στη Λιβύη αυτή τη στιγμή είναι ότι « . . η χώρα αποσυντίθεται. Η Λιβύη μετατρέπεται σε μωσαϊκό αδέσποτων περιοχών, πόλεων-κρατών και περιοχών που ελέγχονται από την κυρίαρχη τοπική φυλή. Η Λιβύη αποτελεί επίσης βάση για το λαθρεμπόριο όπλων και ανθρώπων, εμπόρων ναρκωτικών και άλλων παράνομων επιδόσεων. . . Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Λιβύη, που κάποτε ήταν ελκυστική για την αφθονία των φυσικών πόρων της, αποτελεί πλέον μείζονα πηγή ανησυχίας, λόγω της πιθανότητας επιθέσεων σε ευρωπαϊκά πλοία ή παράκτιες πόλεις, του κινδύνου διείσδυσης στις χώρες της ηπείρου και της προοπτικής μαζικών κυμάτων προσφύγων — Αράβων και Αφρικανών — που διέρχονται από τη Λιβύη προς τα νότια της Ευρώπης και πέραν αυτής.»

Ευχαριστούμε, λοιπόν, για την «πιο επιτυχημένη συμμαχία της ιστορίας», για τον υποβιβασμό μιας χώρας σε μια κατάσταση αναρχικού χάους. Τι μπορούμε να περιμένουμε στη συνέχεια στο εγχειρίδιο του ΝΑΤΟ;

Τη Ρωσία και την Κίνα, φυσικά.

Η αυτοπροβολή του ΝΑΤΟ στο 2030 ισχυρίζεται ότι «Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το ΝΑΤΟ προσπάθησε να οικοδομήσει μια ουσιαστική εταιρική σχέση με τη Ρωσία» -χωρίς να αναφέρει ότι το 1999 το ΝΑΤΟ επεκτάθηκε στην Πολωνία, την Ουγγαρία και την Τσεχική Δημοκρατία για να επιτύχει την περικύκλωση της Ρωσίας. Στη συνέχεια, το 2004 προστέθηκαν η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Ρουμανία, η Σλοβακία και η Σλοβενία. Για να αυξηθεί η περίσφιγξη γύρω από τα σύνορα της Ρωσίας, η Αλβανία και η Κροατία προστέθηκαν το 2009 και τέλος ήρθαν τα κωμικά συμπληρώματα του Μαυροβουνίου το 2017 και της Βόρειας Μακεδονίας τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους. Κανείς άλλος για σταθερότητα;

Ο κόσμος έχει προειδοποιηθεί ότι όσο και αν ο στρατιωτικός όμιλος ΗΠΑ-ΝΑΤΟ υπήρξε μια ανίκανη και καταστροφικά αποσταθεροποιητική δύναμη στα στρατιωτικά χορευτικά του, επιμένει να ψάχνει για απειλές και προκλήσεις για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του. Δεν θα τις βρει - επειδή δεν υπάρχουν - αλλά αυτό δεν θα το σταματήσει να ψάχνει και να γαυγίζει, δημιουργώντας έτσι ακόμη μεγαλύτερη αστάθεια σε όλο τον κόσμο. Ενώ το ΝΑΤΟ στέκεται «Ενωμένο για μια νέα εποχή.»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Ελεεινή πρόκληση των Βρετανών (και όχι μόνο)! Στις τουρκικές γιορτές μίσους (Ημέρα της Νίκης και των τουρκικών Ενόπλων δυνάμεων) για την καταστροφή της Σμύρνης και την γενοκτονία του Ελληνισμού της Ιωνίας έδωσε το παρόν ο Βρετανός στρατηγός Richard Cripwell, αναπληρωτής διοικητής της LANDCOM, μόνιμης έδρας των χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ, που εδρεύει στη Σμύρνη.

Μαζί με Τούρκους υψηλόβαθμους στρατιωτικούς συμμετείχαν στην τελετή τοποθέτησης στεφανιών που διοργάνωσε το Κυβερνείο της Σμύρνης κοντά στο άγαλμα του Ατατούρκ. Και γεμάτο περηφάνια κιόλας, το ΝΑΤΟ έκανε και σχετική ανάρτηση.


Τι να πει κανείς…

Είναι να αναρωτιέσαι γιατί θίχτηκαν κάμποσοι σύμμαχοι όταν ο Εμανουέλ Μακρόν είπε ότι το NATO είναι «εγκεφαλικά νεκρό»…
πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ εταίρων του ΝΑΤΟ και μεταξύ γειτόνων» δεν θα μπορούσε να ευνοήσει κανέναν, η Γερμανία θα κάνει ό,τι μπορεί για να μη συμβεί κάτι τέτοιο, υποστήριξε μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, ο Χάικο Μάας, υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας. Με αυτόν τον τρόπο έδειξε τι είναι αυτό που ενδιαφέρει τη Γερμανία και τι είδους «διάλογο» προωθεί, «διάλογος» που θα εξυπηρετεί το ΝΑΤΟ.

«Θέλουμε να συμβάλλουμε ούτως ώστε να χρησιμοποιήσουμε ευκαιρίες για διάλογο. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μεταξύ άμεσης συνομιλίας μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, κάτι που είχε συμφωνηθεί άλλωστε κάποτε και που θα έπρεπε ουσιαστικά να λάμβανε χώρα εδώ και καιρό», υποστήριξε, σε μια γραμμή αποκλιμάκωσης της έντασης στην περιοχή με ορίζοντα, όμως, τη συνδιαχείριση και τη συνεκμετάλλευση, όπως είναι, χρόνια τώρα, η κατεύθυνση του ευρωπαϊκού και αμερικανικού παράγοντα.

«Η συνέχιση της προκλητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας το μόνο που κάνει είναι να αποδεικνύει περίτρανα διεθνώς ότι οι αναφορές στο διάλογο και στο διεθνές δίκαιο είναι καθαρά προσχηματικές», υποστήριξε ο Νίκος Δένδιας, ισχυριζόμενος ότι το πρόβλημα «αφορά την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για αυτό και δε χωρούν διπλά σταθμά». «Τη στιγμή αυτή που μιλάμε η Τουρκία συνεχίζει να παρανομεί, να κλιμακώνει, να προκαλεί, παρά τις παροτρύνσεις των γειτόνων, των εταίρων και των συμμάχων», είπε ο Ν. Δένδιας.

«Η παρούσα κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι παιχνίδι με τη φωτιά και η μικρότερη σπίθα μπορεί να οδηγήσει σε μια καταστροφή», ισχυρίστηκε σε άλλο σημείο των δηλώσεων του ο ο Χάικο Μάας. «Η συνεχώς εντεινόμενη κλιμάκωση την οποία υποχρεωθήκαμε να παρακολουθήσουμε τις τελευταίες εβδομάδες δημιουργεί και σε εμάς, αλλά και σε άλλους εταίρους της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ μεγάλη ανησυχία και προβληματισμό. Θα συνεχίσω το ταξίδι στην Άγκυρα για να μιλήσω και εκεί, προκειμένου να υπάρξει κατά κάποιο τρόπο αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο», είπε.

Νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές στη συνάντηση τονίσθηκε η ανάγκη αποκλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας ώστε να μειωθεί η ένταση στην περιοχή. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως η πρωτοβουλία της Γερμανίας ως προεδρεύουσας χώρας της ΕΕ συμβάλλει θετικά σε αυτή την κατεύθυνση.
πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Publié par wikistrike.com sur 2 Mai 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Υψηλόβαθμοι απόστρατοι Γάλλοι στρατιωτικοί, μέλη του Ομίλου Αμυντικού Στοχασμού, κρίνουν ότι η Γαλλία θα μπορούσε να «σημάνει την αφύπνιση της λογικής», εάν αρνηθεί να συμμετάσχει στα προσεχή γυμνάσια του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα.

« Τι πρέπει να κάνουμε για να ελευθερωθούμε από την αμερικανική λαβή και να εγκαινιάσουμε μια επαναπροσέγγιση με την Μόσχα;» διερωτώνται υψηλόβαθμοι Γάλλοι απόστρατοι αξιωματικοί, συγκεντρωμένοι στους κόλπους του Ομίλου Στοχασμού των τριών όπλων, με διακήρυξή τους που δημοσιεύθηκε στο capital.fr.

Οι συντάκτες της διακήρυξης ανησυχούν για την συμμετοχή της Γαλλίας στα προσεχή μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ με την ονομασία Defender Europe 2020. Υποστηρίζουν ότι η οργάνωση αυτών των γυμνασίων «κάτω από την μύτη της Μόσχας» αποτελεί «πολιτικό λάθος, στα όρια της ανεύθυνης πρόκλησης.»
«Η συμμετοχή σε αυτά τα γυμνάσια αποκαλύπτει μια τυφλή ευθυγράμμιση, που σημαίνει την ανησυχητική απώλεια της στρατηγικής ανεξαρτησίας μας», τονίζουν, επικαλούμενοι και την «παγκόσμια μάστιγα», που «υπενθυμίζει το βάρος της θέσης μας στο ευρωασιατικό σύνολο, του οποίου η Ρωσία είναι πατρογονικός άξονας».

«Μια πνευματική καταληψία»

Κατά τους υπογράφοντες την διακήρυξη στρατηγούς, «για μιαν ευρωπαϊκή χώρα που έχει ήδη πληγεί από άλλες απειλές, το να πάει να χειρονομεί στρατιωτικά, υπό τις διαταγές της Ουάσιγκτον, στα σύνορα της Ρωσίας […] εκδηλώνει τουλάχιστον μιαν πνευματική παράλυση, στα όρια της απώλειας του ενστίκτου αυτοσυντήρησης.»

Υπογραμμίζουν ότι «οι καταγγελίες που […] αναφέρουν πως η Αμερική συντηρεί μιαν εκτός χρόνου νοοτροπία ψυχρού πολέμου δεν στερούνται ευστοχίας.»

Ταυτόχρονα οι απόστρατοι Γάλλοι στρατηγοί υπογραμμίζουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, σε αντίθεση με την κυβέρνησή του δείχνει να ευνοεί μιαν επαναπροσέγγιση με την Μόσχα. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή τους, είναι μάλλον «αυταπάτη» να πιστεύουμε ότι οι ΗΠΑ θα μεταβάλουν «την στάση τους ως επικυρίαρχου των μελών της συμμαχίας και την αναχρονιστική εχθρότητά τους κατά της Ρωσίας

« Ήρθε η ώρα»

Ενώπιον της σημερινής πραγματικότητας πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα «να ασκηθεί μια πίεση στην Ουάσιγκτον με την έναρξη ενός στρατηγικού διαλόγου με την Μόσχα».

«Εάν η Γαλλία αποφάσιζε να μη συμμετάσχει σε κάποια γυμνάσια του ΝΑΤΟ στις πύλες της Ρωσίας […] θα ενεργοποιούσε το ξυπνητήρι της λογικής ] εισηγούνται οι πρώην υψηλόβαθμοι Γάλλοι στρατιωτικοί στην διακήρυξή τους, που καταλήγει με ένα γνωμικό του Σαρλ Ντε Γκωλ, ότι η Ευρώπη «δεν μπορεί να είναι ένα μίγμα λαών», αλλά «μπορεί και πρέπει να οδηγήσει στην συστηματική προσέγγισή τους».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πλειοψηφίες στις Περισσότερες Χώρες- Μέλη Αρνούνται τον Πόλεμο με την Ρωσία σε Βοήθεια Σύμμαχης Χώρας, κατά το Θεμελιώδες Άρθρο 5 της Χάρτας του Ατλαντικού

Adam Dick, Ron Paul Ιnstitute, Russia Insider 13-4-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ΝΑΤΟ διαφημίζεται ως η συμμαχία που εξασφαλίζει σε κάθε έθνος μέλος του ότι όλα τα άλλα κράτη-μέλη δεσμεύονται να προστρέξουν σε στρατιωτική βοήθειά του σε περίπτωση που θα υποστεί επίθεση από ένα άλλο έθνος, όπως συγκεκριμένα η Ρωσία.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του Ερευνητικού Κέντρου Pew, (πολιτικά ουδέτερου «think tank» με έδρα την Ουάσιγκτον) που δημοσιεύτηκαν την Κυριακή αποκαλύπτουν ότι η πλειοψηφία ή η πλειονότητα των πολιτών που ερωτήθηκαν σε 11 από τις 16 χώρες του ΝΑΤΟ είναι αντίθετη στο να συμμορφωθούν οι κυβερνήσεις τους σε αυτήν την υποχρέωση, τουλάχιστον εάν στρατιωτικός αντίπαλος είναι η Ρωσία.

Αυτά τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν ότι επιβάλλεται να εξετασθεί σοβαρά το ερώτημα διάλυσης του ΝΑΤΟ, μιας οργάνωσης της οποίας ο κύριος λόγος ύπαρξης φαίνεται να βρίσκεται σε διάσταση με την βούληση της κοινή γνώμης σε πολλές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ.

Όταν ρωτήθηκαν εάν οι κυβερνήσεις των αντίστοιχων χωρών τους θα όφειλαν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να υπερασπίσουν μια χώρα σύμμαχο στο ΝΑΤΟ συνορεύουσα με την Ρωσία, με την οποία «η Ρωσία έχει εμπλακεί σε σοβαρή στρατιωτική σύγκρουση» άνθρωποι που ζουν στις 16 χώρες του ΝΑΤΟ έτειναν να απαντήσουν αρνητικά.

Στον κατωτέρω πίνακα στο πράσινο χρώμα εντάσσονται οι θετικές στο ερώτημα απαντήσεις, ΝΑΙ, και στο μπλε οι αρνητικές ΟΧΙ. Στα Ναι, πρώτη η Ολλανδία (και από τις ΗΠΑ) και τελευταία η…Βουλγαρία!


«Όχι» απάντησε κατηγορηματικά η πλειοψηφία των πολιτών στις οκτώ χώρες –Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Τουρκία. Σε τρείς ακόμη χώρες του ΝΑΤΟ –την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία- ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτών απορρίπτει την στρατιωτική επέμβαση. Μόνο σε πέντε χώρες – στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Βρετανία, στην Ολλανδία και στην Λιθουανία- η πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει την στρατιωτική επέμβαση.

[Σημ. Μεταφραστή: Το δημοσίευμα περιλαμβάνει και τον κατωτέρω χάρτη από τον οποίο αναδύεται μια πρώτη εικόνα αντίφασης με τα συμπεράσματα του άρθρου, αφού στην πλειονότητα των χωρών μελών του τα αισθήματα των πληθυσμών για το ΝΑΤΟ είναι σχεδόν μοιρασμένα, εκτός του Καναδά, της Βρετανίας, της Πολωνίας και περιέργως και της Ιταλίας, τεσσάρων μόνο χωρών όπου πλειοψηφούν τα διάφορα ποσοστά συμπάθειας για την συμμαχία. Αυτή η εντύπωση κάποιας αντίφασης προσφέρεται στην λογική εξήγηση ότι στις περιπτώσεις της περίπου ισορροπίας αντίθετων αισθημάτων, η ύπαρξη και δράση του ΝΑΤΟ είναι ανεκτή όσο δεν οδηγεί σε ολοκαύτωμα πολέμου με την Ρωσία -ενδεχόμενο το οποίο οι ευρωπαϊκοί λαοί (εκτός Βρετανίας, Ολλανδίας και Λιθουανίας) εξορκίζουν αδίστακτα, αφαιρώντας και τον θεμέλιο λίθο του ΝΑΤΟ- το άρθρο 5 της συμμαχίας.]


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Finian Cunningham, Strategic Culture April 10, 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Παρά τον καταστατικό χάρτη της, που διακηρύσσει αμοιβαία άμυνα και ασφάλεια, η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ επιδεικνύει μιαν αταίριαστη ατομικιστική αντίδραση –σκύλος τρώει σκύλο- στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωναϊού.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο μεγάλος σκύλος στο κοπάδι των 30 εθνών, κατηγορείται για «μοντέρνα πειρατεία» αφ’ ότου άρπαξε φορτία από μάσκες προφύλαξης που είχαν παραγγελθεί από συμμάχους τους στον Καναδά, στην Γαλλία και στην Γερμανία για την προστασία τους από την καλπάζουσα επιδημία του κορωναϊού.

Και να σκεφτείς ότι μόλις πέρυσι το ΝΑΤΟ γιόρταζε την 70η επέτειο της ίδρυσής του το 1949, με πολλές φανφάρες και ρητορική αυτοθαυμασμού για το πόσο πολύτιμη είναι αυτή η συμμαχία. Σκεπτικιστές βλέπουν ωστόσο το ΝΑΤΟ ως λείψανο του Ψυχρού Πολέμου, του οποίου η επίκληση της ασφάλειας δεν είναι παρά στρεψόλογες Οργουελιανές μεταγλωττίσεις της πολεμοκαπηλείας και ενός θρασύτατα δαπανηρού βιομηχανικού μιλιταρισμού.

Το τελευταίο περιστατικό αφορά την καταγγελλόμενη επίταξη 200.000 προστατευτικών χειρουργικών προσωπίδων που είχαν παραγγείλει οι γερμανικές αρχές για τους αστυνομικούς του Βερολίνου. Το φορτίο σταματήθηκε στην Ταϊλάνδη και οδηγήθηκε στις ΗΠΑ.

Φαίνεται ότι η αμερικανική εταιρεία 3Μ, η οποία παράγει τις προστατευτικές μάσκες στην Κίνα, πήρε εντολή από την κυβέρνηση Τραμπ να αυξήσει τις εξαγωγές της στις ΗΠΑ λόγω της καταστάσεως ανάγκης με την Πανδημία, που υπερείχε της συναλλαγής με την Γερμανία.

Ωστόσο ο Andreas Geisel , υπουργός του κρατιδίου του Βερολίνου κατήγγειλε την αμερικανική ενέργεια σαν «μοντέρνα πειρατεία».

Υπήρξαν παρόμοιες καταγγελίες για ιατρικό εξοπλισμό που προοριζόταν για τον Καναδά και την Γαλλία και κατασχέθηκαν επίσης από τις αμερικανικές αρχές. Την περασμένη εβδομάδα ένα αεροπορικό φορτίο μάσκες, έτοιμο απογειωθεί από την Σαγκάη για την Γαλλία, αγοράστηκε από Αμερικανούς αξιωματούχους που εμφανίστηκαν το τελευταίο λεπτό στο αεροδρόμιο κραδαίνοντας δέσμες δολαρίων.

Η Ουάσιγκτον αρνήθηκε ότι αυτές οι ενέργειες ήταν συνωμοτικές και παράνομες. Μπορεί να μην ήταν αυτό ακριβώς, αλλά ο καπιταλισμός τύπου γουέστερν, με το να παραμερίζεις άλλους με περισσότερο χρήμα για να τους πάρεις σωτήριο ιατρικό εξοπλισμό, φαίνεται ασφαλώς ανήθικο.

Και που κολλάει εδώ όλη αυτή η ψαλμωδία για αμοιβαία άμυνα και ασφάλεια; Που είναι ο συμμαχικός συντονισμός σε ώρα κρίσης; Δεν είναι απλά οι ΗΠΑ που φαίνονται σε κατάσταση πανικού για να σώσουν το σαρκίο τους; Η Γερμανία και η Γαλλία επίσης επέβαλαν απαγόρευση εξαγωγής ιατρικού εξοπλισμού προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μέτρα που προκάλεσαν τις καταγγελίες του Σέρβου Προέδρου Αλεξάντερ Βούτσιτς και άλλων ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι παραμύθι.

Ακόμη και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον Ντερ Λεϊεν αναγκάστηκε να επιπλήξει κράτη που δεν έδειχναν αρκετή αλληλεγγύη και έκλειναν τα σύνορά τους σε εξαγωγή εφοδίων προς άλλους πληττόμενους από την πανδημία. Στην Ιταλία και την Ισπανία, όπου οι θάνατοι ξεπέρασαν τις 10.000 τις τελευταίες εβδομάδες, ξεχείλισε η λαϊκή αγανάκτηση για την απουσία συλλογικής ανταπόκρισης από τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Με την ταχύτατα αυξανόμενη απειλή του κορωναϊού είναι λογικό ότι τα έθνη προσφεύγουν σε μέτρα απελπισίας. Στις ΗΠΑ, από μιαν αρχική απάθεια απέναντι στην ασθένεια, οι αρχές φοβούνται συνεχώς περισσότερο ότι τα κρούσματα και οι θάνατοι θα πολλαπλασιαστούν ανεξέλεγκτα. Την περασμένη εβδομάδα ο παγκόσμιος αριθμός των ασθενών ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο, με το ένα τέταρτο του αριθμού στις ΗΠΑ. Ο απολογισμός των θανάτων στις ΗΠΑ μπορεί να είναι πολλαπλάσιος εκείνου που είδαμε στην Κίνα και στην Ευρώπη. Και αυτό ειδικότερα επειδή οι κοινωνικές συνθήκες είναι δυσμενείς για τους Αμερικανούς εργαζόμενους και επειδή οι δημόσιες υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης στερούνται μέσων για λόγους κέρδους.

Με την κρίση να εκδηλώνεται σε έτος εκλογών, ο Πρόεδρος Τραμπ βλέπει τις ελπίδες επανεκλογής του να κινδυνεύουν με εξαέρωση μαζί με την οικονομία που πλήττεται από τον κορωναϊό. Αυτό αναμφίβολα υποχρεώνει την κυβέρνησή του να κάνει τα πάντα για σταματήσει την πανδημία, ακόμη και αρπάζοντας από συμμάχους ζωτικό ιατρικό εξοπλισμό και εφόδια.

Γι’ αυτό αναμφίβολα ο Τραμπ δέχθηκε με ευγνωμοσύνη την ιατρική βοήθεια που του έστειλε η Ρωσία. Οι ΗΠΑ δέχθηκαν επίσης εφόδια από την Κίνα. Γεγονός που δείχνει συγκριτικά πόσο ευτελείς είναι οι αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Μόσχας και ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με το Πεκίνο.

Η Ρωσία και η Κίνα έστειλαν ιατρική βοήθεια και στην Ιταλία για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η ιταλική κυβέρνηση και ο λαός αναγνώρισαν με εκδηλώσεις ευγνωμοσύνης την απόδειξη αλληλεγγύης.

Κατά χαρακτηριστική ειρωνεία και προστυχιά ορισμένα αμερικανικά ΜΜΕ και Ευρωπαίοι κοινοβουλευτικοί κατηγόρησαν την Ρωσία και την Κίνα ότι εκμεταλλεύονται την πανδημία για λόγους προπαγάνδας. Ισχυρίζονται ότι τα ρωσικά και κινεζικά ΜΜΕ μεταδίδουν ψευδείς πληροφορίες για τον κορωναϊό για να υπονομεύσουν το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Πρόκειται εδώ για μια επικαιροποιημένη παραλλαγή της γνωστής αντιρωσικής πολεμικής που προωθεί την ιδέα μιας συνωμοσίας του Κρεμλίνου για να «καταστρέψει τις Δυτικές δημοκρατίες».

Αλλά το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. κάνουν μιαν πρώτης τάξεως δουλειά για την αυτό-υπονόμευση τους, χωρίς την υποτιθέμενη συμβολή της Ρωσίας και της Κίνας.

Η μόνη περίπτωση όπου το ΝΑΤΟ φαίνεται έτοιμο να δείξει «αλληλεγγύη» είναι όταν χώρες μέλη του επιτίθενται και καταστρέφουν ασθενέστερα κράτη, όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη, η Συρία και η Σομαλία, με υπόδειξη των ΗΠΑ. Όταν όμως τα γάλατα σφίγγουν και ορμούν τα ένστικτα επιβίωσης τότε γίνεται σκύλος-τρώει-σκύλο, με μια σκυλίσια κραυγή: «άντε πνίξου»

Το σήριαλ με τις κλεμμένες μάσκες μεταξύ συμμάχων είναι διδακτικά συμβολικό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Γερμανία μετά την Γαλλία και τον Καναδά καταγγέλλουν την Ουάσιγκτον ότι Κλέβει τις Μάσκες, Ασκώντας μια Νεωτερική Πειρατεία
Image via BBC
Zero Hedge, /05/042020 –
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Την Παρασκευή η Γερμανία ύψωσε το μαστίγιο εναντίον των ΗΠΑ γι΄αυτό που κορυφαίος κοινοβουλευτικός στο Βερολίνο αποκάλεσε «μια πράξη σύγχρονης πειρατείας», αφού αμερικανικές αρχές «κατέσχεσαν» ένα φορτίο από 200.000 προστατευτικές μάσκες κινεζικής κατασκευής, κατά την άφιξη του πλοίου σε λιμένα της Κεϋλάνης, στον πλου του προς Γερμανία.

Κατά ειρωνική συγκυρία τις μάσκες είχε αγοράσει η γερμανική κυβέρνηση από μιαν αμερικανική εταιρεία –αν και κατασκευασμένες στην Κίνα- και εντούτοις οι ΗΠΑ τις «κατέσχεσαν» την ώρα που ο Τραμπ προειδοποιούσε τις αμερικανικές εταιρείες που έχουν εργοστάσια στην Κίνα ότι «θα το πληρώσουν ακριβά» αν δεν αυξήσουν τον εφοδιασμό της χώρας τους.

΄Ετσι, μέσα σε μια βδομάδα τρεις μεγάλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ και συγκεκριμένα ο Καναδάς, η Γαλλία και η Γερμανία κατήγγειλαν την Ουάσιγκτον για κλοπή με την παρεμβολή τους και την αρπαγή εφοδίων προερχόμενων από την Κίνα.

Ο Γερμανός Υπουργός των Εσωτερικών Ανδρέας Γκέϊζελ δήλωσε απερίφραστα για την βάναυση ενέργεια της Ουάσιγκτον», όπως μετέδωσε η Deutsche Welle: «Ακόμη και σε καιρούς παγκόσμιας κρίσης δεν πρέπει να κυβερνιόμαστε με μεθόδους της ΄Αγριας Δύσης. Το γερμανικό κανάλι εξήγησε ότι το κράτος του Βερολίνου είχε παραγγείλει αναπνευστήρες κατηγορίας FFP2 για τους αξιωματικούς της αστυνομίας, που εξακολουθούν να υπηρετούν εν μέσω κρίσεως.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος SPD, Ρολφ Μύτζενιχ δήλωσε ότι η κατάσχεση ήταν «παράνομη» και ζήτησε την αποσαφήνιση της υπόθεσης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το όλο επεισόδιο και σαν ένδειξη του σε πόσο απελπιστική κρίση έχει περιέλθει το αμερικανικό σύστημα υγείας με την πανδημία του Κορωναιού, ώστε να υποχρεώνει την αμερικανική κυβέρνηση να καταφεύγει σε «πειρατεία», όπως την χαρακτήρισε η Γερμανία.

Πάντως ο Πρόεδρος Τραμπ σχολίασε στο Τουίτερ: «Βαρέσαμε δυνατά σήμερα, αφού είδαμε τι κάνουν με τις μάσκες τους. Μεγάλη έκπληξη για πολλούς σε κυβερνήσεις, σε σχέση με το τι έκαναν –θα έχουν να το πληρώσουν πολύ ακριβά!

Ο Καναδάς είχε επίσης καταγγείλει την Πέμπτη ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν βίαια παρεμβληθεί και άλλαξαν τον προορισμό φορτίου με μέσα προστασίας που είχε παραγγείλει η καναδική κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό δήλωσε ότι είναι «προβληματισμένος» με τις πληροφορίες ότι ένα κρίσιμο μεγάλο φορτίο είχε αφαιρεθεί με την επέμβαση ενός πλειοδότη που ανέτρεψε την συμφωνία. «Κατανοούμε ότι οι ανάγκες των ΗΠΑ είναι πολύ μεγάλες, αλλά το ίδιο ισχύει για τον Καναδά, και γι’ αυτό επιβάλλεται να συνεργαζόμαστε», είπε ο Καναδός πρωθυπουργός.

Παρόμοιες καταγγελίες διατύπωσαν και Γάλλοι αξιωματούχοι. Ο νομάρχης της περιοχής της Ιλ ντε Φρανς, που περιλαμβάνει και την γαλλική πρωτεύουσα, κατηγόρησε ανώνυμους Αμερικανούς ότι «εφόρμησαν» με μετρητά την τελευταία στιγμή για να οικειοποιηθούν φορτία καπαρωμένα από Γάλλους αγοραστές», όπως μετέδωσε το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP

Η υπουργός Valerie Pecresse δήλωσε σε μια τηλεοπτική συνέντευξη ότι η Ουάσιγκτον «κοιτάζει μόνο να κάνει μπίζνες στην ράχη ολόκληρου του κόσμου που στενάζει». Άλλοι υπουργοί αφηγήθηκαν παρόμοιες εμπειρίες όταν προσπάθησαν να εξασφαλίσουν επείγουσα αποστολή προστατευτικού εξοπλισμού.

Διεθνείς πληροφορίες περιγράφουν μιαν απαίσια τέτοια επέμβαση της τελευταίας στιγμής ως εξής:

Καθώς όλες οι μάσκες είχαν φορτωθεί αυτήν την εβδομάδα και θα έφευγαν από την Σιγκαπούρη για την Γαλλία, Αμερικανοί αγοραστές εμφανίστηκαν στον χώρο απογείωσης την τελευταία στιγμή για να αγοράσουν το φορτίο στο τριπλάσιο της τιμής του. «Μια γαλλική παραγγελία εξαγοράστηκε εκεί με μετρητά και το αεροπλάνο που θα έφευγε για την Γαλλία απογειώθηκε τελικά για τις ΗΠΑ,» δήλωσε την Τετάρτη, στο τηλεοπτικό δίκτυο RT France, ο νομάρχης της επαρχίας Provence-Alpes-Côte d’Azur, Ρενώ Μυζελιέ.

Στο μεταξύ η αμερικανική πλευρά διαψεύδει αυτούς τους «ισχυρισμούς». Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν αγόρασε οποιεσδήποτε μάσκες που προορίζονταν από την Κίνα για την Γαλλία. Οι πληροφορίες για το αντίθετο είναι τελείως ψευδείς», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.



Ωστόσο, είναι παντελώς ασυνήθιστο αν όχι ανήκουστο ότι τρείς στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ και την ίδια ώρα να βγαίνουν μπροστά και να καταγγέλλουν τις ΗΠΑ για «κλοπή» και ακόμη για «πειρατεία». Και επιπλέον για τακτικές τραμπουκισμού σε περίοδο παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου