Articles by "ΝΑΤΟ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΑΤΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων



Ελεεινή πρόκληση των Βρετανών (και όχι μόνο)! Στις τουρκικές γιορτές μίσους (Ημέρα της Νίκης και των τουρκικών Ενόπλων δυνάμεων) για την καταστροφή της Σμύρνης και την γενοκτονία του Ελληνισμού της Ιωνίας έδωσε το παρόν ο Βρετανός στρατηγός Richard Cripwell, αναπληρωτής διοικητής της LANDCOM, μόνιμης έδρας των χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ, που εδρεύει στη Σμύρνη.

Μαζί με Τούρκους υψηλόβαθμους στρατιωτικούς συμμετείχαν στην τελετή τοποθέτησης στεφανιών που διοργάνωσε το Κυβερνείο της Σμύρνης κοντά στο άγαλμα του Ατατούρκ. Και γεμάτο περηφάνια κιόλας, το ΝΑΤΟ έκανε και σχετική ανάρτηση.


Τι να πει κανείς…

Είναι να αναρωτιέσαι γιατί θίχτηκαν κάμποσοι σύμμαχοι όταν ο Εμανουέλ Μακρόν είπε ότι το NATO είναι «εγκεφαλικά νεκρό»…
πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ εταίρων του ΝΑΤΟ και μεταξύ γειτόνων» δεν θα μπορούσε να ευνοήσει κανέναν, η Γερμανία θα κάνει ό,τι μπορεί για να μη συμβεί κάτι τέτοιο, υποστήριξε μετά τη συνάντηση που είχε με τον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, ο Χάικο Μάας, υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας. Με αυτόν τον τρόπο έδειξε τι είναι αυτό που ενδιαφέρει τη Γερμανία και τι είδους «διάλογο» προωθεί, «διάλογος» που θα εξυπηρετεί το ΝΑΤΟ.

«Θέλουμε να συμβάλλουμε ούτως ώστε να χρησιμοποιήσουμε ευκαιρίες για διάλογο. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μεταξύ άμεσης συνομιλίας μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, κάτι που είχε συμφωνηθεί άλλωστε κάποτε και που θα έπρεπε ουσιαστικά να λάμβανε χώρα εδώ και καιρό», υποστήριξε, σε μια γραμμή αποκλιμάκωσης της έντασης στην περιοχή με ορίζοντα, όμως, τη συνδιαχείριση και τη συνεκμετάλλευση, όπως είναι, χρόνια τώρα, η κατεύθυνση του ευρωπαϊκού και αμερικανικού παράγοντα.

«Η συνέχιση της προκλητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας το μόνο που κάνει είναι να αποδεικνύει περίτρανα διεθνώς ότι οι αναφορές στο διάλογο και στο διεθνές δίκαιο είναι καθαρά προσχηματικές», υποστήριξε ο Νίκος Δένδιας, ισχυριζόμενος ότι το πρόβλημα «αφορά την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για αυτό και δε χωρούν διπλά σταθμά». «Τη στιγμή αυτή που μιλάμε η Τουρκία συνεχίζει να παρανομεί, να κλιμακώνει, να προκαλεί, παρά τις παροτρύνσεις των γειτόνων, των εταίρων και των συμμάχων», είπε ο Ν. Δένδιας.

«Η παρούσα κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι παιχνίδι με τη φωτιά και η μικρότερη σπίθα μπορεί να οδηγήσει σε μια καταστροφή», ισχυρίστηκε σε άλλο σημείο των δηλώσεων του ο ο Χάικο Μάας. «Η συνεχώς εντεινόμενη κλιμάκωση την οποία υποχρεωθήκαμε να παρακολουθήσουμε τις τελευταίες εβδομάδες δημιουργεί και σε εμάς, αλλά και σε άλλους εταίρους της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ μεγάλη ανησυχία και προβληματισμό. Θα συνεχίσω το ταξίδι στην Άγκυρα για να μιλήσω και εκεί, προκειμένου να υπάρξει κατά κάποιο τρόπο αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο», είπε.

Νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές στη συνάντηση τονίσθηκε η ανάγκη αποκλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας ώστε να μειωθεί η ένταση στην περιοχή. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως η πρωτοβουλία της Γερμανίας ως προεδρεύουσας χώρας της ΕΕ συμβάλλει θετικά σε αυτή την κατεύθυνση.
πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Publié par wikistrike.com sur 2 Mai 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Υψηλόβαθμοι απόστρατοι Γάλλοι στρατιωτικοί, μέλη του Ομίλου Αμυντικού Στοχασμού, κρίνουν ότι η Γαλλία θα μπορούσε να «σημάνει την αφύπνιση της λογικής», εάν αρνηθεί να συμμετάσχει στα προσεχή γυμνάσια του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα.

« Τι πρέπει να κάνουμε για να ελευθερωθούμε από την αμερικανική λαβή και να εγκαινιάσουμε μια επαναπροσέγγιση με την Μόσχα;» διερωτώνται υψηλόβαθμοι Γάλλοι απόστρατοι αξιωματικοί, συγκεντρωμένοι στους κόλπους του Ομίλου Στοχασμού των τριών όπλων, με διακήρυξή τους που δημοσιεύθηκε στο capital.fr.

Οι συντάκτες της διακήρυξης ανησυχούν για την συμμετοχή της Γαλλίας στα προσεχή μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ με την ονομασία Defender Europe 2020. Υποστηρίζουν ότι η οργάνωση αυτών των γυμνασίων «κάτω από την μύτη της Μόσχας» αποτελεί «πολιτικό λάθος, στα όρια της ανεύθυνης πρόκλησης.»
«Η συμμετοχή σε αυτά τα γυμνάσια αποκαλύπτει μια τυφλή ευθυγράμμιση, που σημαίνει την ανησυχητική απώλεια της στρατηγικής ανεξαρτησίας μας», τονίζουν, επικαλούμενοι και την «παγκόσμια μάστιγα», που «υπενθυμίζει το βάρος της θέσης μας στο ευρωασιατικό σύνολο, του οποίου η Ρωσία είναι πατρογονικός άξονας».

«Μια πνευματική καταληψία»

Κατά τους υπογράφοντες την διακήρυξη στρατηγούς, «για μιαν ευρωπαϊκή χώρα που έχει ήδη πληγεί από άλλες απειλές, το να πάει να χειρονομεί στρατιωτικά, υπό τις διαταγές της Ουάσιγκτον, στα σύνορα της Ρωσίας […] εκδηλώνει τουλάχιστον μιαν πνευματική παράλυση, στα όρια της απώλειας του ενστίκτου αυτοσυντήρησης.»

Υπογραμμίζουν ότι «οι καταγγελίες που […] αναφέρουν πως η Αμερική συντηρεί μιαν εκτός χρόνου νοοτροπία ψυχρού πολέμου δεν στερούνται ευστοχίας.»

Ταυτόχρονα οι απόστρατοι Γάλλοι στρατηγοί υπογραμμίζουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, σε αντίθεση με την κυβέρνησή του δείχνει να ευνοεί μιαν επαναπροσέγγιση με την Μόσχα. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή τους, είναι μάλλον «αυταπάτη» να πιστεύουμε ότι οι ΗΠΑ θα μεταβάλουν «την στάση τους ως επικυρίαρχου των μελών της συμμαχίας και την αναχρονιστική εχθρότητά τους κατά της Ρωσίας

« Ήρθε η ώρα»

Ενώπιον της σημερινής πραγματικότητας πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα «να ασκηθεί μια πίεση στην Ουάσιγκτον με την έναρξη ενός στρατηγικού διαλόγου με την Μόσχα».

«Εάν η Γαλλία αποφάσιζε να μη συμμετάσχει σε κάποια γυμνάσια του ΝΑΤΟ στις πύλες της Ρωσίας […] θα ενεργοποιούσε το ξυπνητήρι της λογικής ] εισηγούνται οι πρώην υψηλόβαθμοι Γάλλοι στρατιωτικοί στην διακήρυξή τους, που καταλήγει με ένα γνωμικό του Σαρλ Ντε Γκωλ, ότι η Ευρώπη «δεν μπορεί να είναι ένα μίγμα λαών», αλλά «μπορεί και πρέπει να οδηγήσει στην συστηματική προσέγγισή τους».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πλειοψηφίες στις Περισσότερες Χώρες- Μέλη Αρνούνται τον Πόλεμο με την Ρωσία σε Βοήθεια Σύμμαχης Χώρας, κατά το Θεμελιώδες Άρθρο 5 της Χάρτας του Ατλαντικού

Adam Dick, Ron Paul Ιnstitute, Russia Insider 13-4-20
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το ΝΑΤΟ διαφημίζεται ως η συμμαχία που εξασφαλίζει σε κάθε έθνος μέλος του ότι όλα τα άλλα κράτη-μέλη δεσμεύονται να προστρέξουν σε στρατιωτική βοήθειά του σε περίπτωση που θα υποστεί επίθεση από ένα άλλο έθνος, όπως συγκεκριμένα η Ρωσία.

Ωστόσο, τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του Ερευνητικού Κέντρου Pew, (πολιτικά ουδέτερου «think tank» με έδρα την Ουάσιγκτον) που δημοσιεύτηκαν την Κυριακή αποκαλύπτουν ότι η πλειοψηφία ή η πλειονότητα των πολιτών που ερωτήθηκαν σε 11 από τις 16 χώρες του ΝΑΤΟ είναι αντίθετη στο να συμμορφωθούν οι κυβερνήσεις τους σε αυτήν την υποχρέωση, τουλάχιστον εάν στρατιωτικός αντίπαλος είναι η Ρωσία.

Αυτά τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν ότι επιβάλλεται να εξετασθεί σοβαρά το ερώτημα διάλυσης του ΝΑΤΟ, μιας οργάνωσης της οποίας ο κύριος λόγος ύπαρξης φαίνεται να βρίσκεται σε διάσταση με την βούληση της κοινή γνώμης σε πολλές χώρες μέλη του ΝΑΤΟ.

Όταν ρωτήθηκαν εάν οι κυβερνήσεις των αντίστοιχων χωρών τους θα όφειλαν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να υπερασπίσουν μια χώρα σύμμαχο στο ΝΑΤΟ συνορεύουσα με την Ρωσία, με την οποία «η Ρωσία έχει εμπλακεί σε σοβαρή στρατιωτική σύγκρουση» άνθρωποι που ζουν στις 16 χώρες του ΝΑΤΟ έτειναν να απαντήσουν αρνητικά.

Στον κατωτέρω πίνακα στο πράσινο χρώμα εντάσσονται οι θετικές στο ερώτημα απαντήσεις, ΝΑΙ, και στο μπλε οι αρνητικές ΟΧΙ. Στα Ναι, πρώτη η Ολλανδία (και από τις ΗΠΑ) και τελευταία η…Βουλγαρία!


«Όχι» απάντησε κατηγορηματικά η πλειοψηφία των πολιτών στις οκτώ χώρες –Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Τουρκία. Σε τρείς ακόμη χώρες του ΝΑΤΟ –την Τσεχία, την Ουγγαρία και την Πολωνία- ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτών απορρίπτει την στρατιωτική επέμβαση. Μόνο σε πέντε χώρες – στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Βρετανία, στην Ολλανδία και στην Λιθουανία- η πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει την στρατιωτική επέμβαση.

[Σημ. Μεταφραστή: Το δημοσίευμα περιλαμβάνει και τον κατωτέρω χάρτη από τον οποίο αναδύεται μια πρώτη εικόνα αντίφασης με τα συμπεράσματα του άρθρου, αφού στην πλειονότητα των χωρών μελών του τα αισθήματα των πληθυσμών για το ΝΑΤΟ είναι σχεδόν μοιρασμένα, εκτός του Καναδά, της Βρετανίας, της Πολωνίας και περιέργως και της Ιταλίας, τεσσάρων μόνο χωρών όπου πλειοψηφούν τα διάφορα ποσοστά συμπάθειας για την συμμαχία. Αυτή η εντύπωση κάποιας αντίφασης προσφέρεται στην λογική εξήγηση ότι στις περιπτώσεις της περίπου ισορροπίας αντίθετων αισθημάτων, η ύπαρξη και δράση του ΝΑΤΟ είναι ανεκτή όσο δεν οδηγεί σε ολοκαύτωμα πολέμου με την Ρωσία -ενδεχόμενο το οποίο οι ευρωπαϊκοί λαοί (εκτός Βρετανίας, Ολλανδίας και Λιθουανίας) εξορκίζουν αδίστακτα, αφαιρώντας και τον θεμέλιο λίθο του ΝΑΤΟ- το άρθρο 5 της συμμαχίας.]


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Finian Cunningham, Strategic Culture April 10, 2020
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

Παρά τον καταστατικό χάρτη της, που διακηρύσσει αμοιβαία άμυνα και ασφάλεια, η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ επιδεικνύει μιαν αταίριαστη ατομικιστική αντίδραση –σκύλος τρώει σκύλο- στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωναϊού.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο μεγάλος σκύλος στο κοπάδι των 30 εθνών, κατηγορείται για «μοντέρνα πειρατεία» αφ’ ότου άρπαξε φορτία από μάσκες προφύλαξης που είχαν παραγγελθεί από συμμάχους τους στον Καναδά, στην Γαλλία και στην Γερμανία για την προστασία τους από την καλπάζουσα επιδημία του κορωναϊού.

Και να σκεφτείς ότι μόλις πέρυσι το ΝΑΤΟ γιόρταζε την 70η επέτειο της ίδρυσής του το 1949, με πολλές φανφάρες και ρητορική αυτοθαυμασμού για το πόσο πολύτιμη είναι αυτή η συμμαχία. Σκεπτικιστές βλέπουν ωστόσο το ΝΑΤΟ ως λείψανο του Ψυχρού Πολέμου, του οποίου η επίκληση της ασφάλειας δεν είναι παρά στρεψόλογες Οργουελιανές μεταγλωττίσεις της πολεμοκαπηλείας και ενός θρασύτατα δαπανηρού βιομηχανικού μιλιταρισμού.

Το τελευταίο περιστατικό αφορά την καταγγελλόμενη επίταξη 200.000 προστατευτικών χειρουργικών προσωπίδων που είχαν παραγγείλει οι γερμανικές αρχές για τους αστυνομικούς του Βερολίνου. Το φορτίο σταματήθηκε στην Ταϊλάνδη και οδηγήθηκε στις ΗΠΑ.

Φαίνεται ότι η αμερικανική εταιρεία 3Μ, η οποία παράγει τις προστατευτικές μάσκες στην Κίνα, πήρε εντολή από την κυβέρνηση Τραμπ να αυξήσει τις εξαγωγές της στις ΗΠΑ λόγω της καταστάσεως ανάγκης με την Πανδημία, που υπερείχε της συναλλαγής με την Γερμανία.

Ωστόσο ο Andreas Geisel , υπουργός του κρατιδίου του Βερολίνου κατήγγειλε την αμερικανική ενέργεια σαν «μοντέρνα πειρατεία».

Υπήρξαν παρόμοιες καταγγελίες για ιατρικό εξοπλισμό που προοριζόταν για τον Καναδά και την Γαλλία και κατασχέθηκαν επίσης από τις αμερικανικές αρχές. Την περασμένη εβδομάδα ένα αεροπορικό φορτίο μάσκες, έτοιμο απογειωθεί από την Σαγκάη για την Γαλλία, αγοράστηκε από Αμερικανούς αξιωματούχους που εμφανίστηκαν το τελευταίο λεπτό στο αεροδρόμιο κραδαίνοντας δέσμες δολαρίων.

Η Ουάσιγκτον αρνήθηκε ότι αυτές οι ενέργειες ήταν συνωμοτικές και παράνομες. Μπορεί να μην ήταν αυτό ακριβώς, αλλά ο καπιταλισμός τύπου γουέστερν, με το να παραμερίζεις άλλους με περισσότερο χρήμα για να τους πάρεις σωτήριο ιατρικό εξοπλισμό, φαίνεται ασφαλώς ανήθικο.

Και που κολλάει εδώ όλη αυτή η ψαλμωδία για αμοιβαία άμυνα και ασφάλεια; Που είναι ο συμμαχικός συντονισμός σε ώρα κρίσης; Δεν είναι απλά οι ΗΠΑ που φαίνονται σε κατάσταση πανικού για να σώσουν το σαρκίο τους; Η Γερμανία και η Γαλλία επίσης επέβαλαν απαγόρευση εξαγωγής ιατρικού εξοπλισμού προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μέτρα που προκάλεσαν τις καταγγελίες του Σέρβου Προέδρου Αλεξάντερ Βούτσιτς και άλλων ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι παραμύθι.

Ακόμη και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον Ντερ Λεϊεν αναγκάστηκε να επιπλήξει κράτη που δεν έδειχναν αρκετή αλληλεγγύη και έκλειναν τα σύνορά τους σε εξαγωγή εφοδίων προς άλλους πληττόμενους από την πανδημία. Στην Ιταλία και την Ισπανία, όπου οι θάνατοι ξεπέρασαν τις 10.000 τις τελευταίες εβδομάδες, ξεχείλισε η λαϊκή αγανάκτηση για την απουσία συλλογικής ανταπόκρισης από τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Με την ταχύτατα αυξανόμενη απειλή του κορωναϊού είναι λογικό ότι τα έθνη προσφεύγουν σε μέτρα απελπισίας. Στις ΗΠΑ, από μιαν αρχική απάθεια απέναντι στην ασθένεια, οι αρχές φοβούνται συνεχώς περισσότερο ότι τα κρούσματα και οι θάνατοι θα πολλαπλασιαστούν ανεξέλεγκτα. Την περασμένη εβδομάδα ο παγκόσμιος αριθμός των ασθενών ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο, με το ένα τέταρτο του αριθμού στις ΗΠΑ. Ο απολογισμός των θανάτων στις ΗΠΑ μπορεί να είναι πολλαπλάσιος εκείνου που είδαμε στην Κίνα και στην Ευρώπη. Και αυτό ειδικότερα επειδή οι κοινωνικές συνθήκες είναι δυσμενείς για τους Αμερικανούς εργαζόμενους και επειδή οι δημόσιες υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης στερούνται μέσων για λόγους κέρδους.

Με την κρίση να εκδηλώνεται σε έτος εκλογών, ο Πρόεδρος Τραμπ βλέπει τις ελπίδες επανεκλογής του να κινδυνεύουν με εξαέρωση μαζί με την οικονομία που πλήττεται από τον κορωναϊό. Αυτό αναμφίβολα υποχρεώνει την κυβέρνησή του να κάνει τα πάντα για σταματήσει την πανδημία, ακόμη και αρπάζοντας από συμμάχους ζωτικό ιατρικό εξοπλισμό και εφόδια.

Γι’ αυτό αναμφίβολα ο Τραμπ δέχθηκε με ευγνωμοσύνη την ιατρική βοήθεια που του έστειλε η Ρωσία. Οι ΗΠΑ δέχθηκαν επίσης εφόδια από την Κίνα. Γεγονός που δείχνει συγκριτικά πόσο ευτελείς είναι οι αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Μόσχας και ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με το Πεκίνο.

Η Ρωσία και η Κίνα έστειλαν ιατρική βοήθεια και στην Ιταλία για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η ιταλική κυβέρνηση και ο λαός αναγνώρισαν με εκδηλώσεις ευγνωμοσύνης την απόδειξη αλληλεγγύης.

Κατά χαρακτηριστική ειρωνεία και προστυχιά ορισμένα αμερικανικά ΜΜΕ και Ευρωπαίοι κοινοβουλευτικοί κατηγόρησαν την Ρωσία και την Κίνα ότι εκμεταλλεύονται την πανδημία για λόγους προπαγάνδας. Ισχυρίζονται ότι τα ρωσικά και κινεζικά ΜΜΕ μεταδίδουν ψευδείς πληροφορίες για τον κορωναϊό για να υπονομεύσουν το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Πρόκειται εδώ για μια επικαιροποιημένη παραλλαγή της γνωστής αντιρωσικής πολεμικής που προωθεί την ιδέα μιας συνωμοσίας του Κρεμλίνου για να «καταστρέψει τις Δυτικές δημοκρατίες».

Αλλά το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. κάνουν μιαν πρώτης τάξεως δουλειά για την αυτό-υπονόμευση τους, χωρίς την υποτιθέμενη συμβολή της Ρωσίας και της Κίνας.

Η μόνη περίπτωση όπου το ΝΑΤΟ φαίνεται έτοιμο να δείξει «αλληλεγγύη» είναι όταν χώρες μέλη του επιτίθενται και καταστρέφουν ασθενέστερα κράτη, όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη, η Συρία και η Σομαλία, με υπόδειξη των ΗΠΑ. Όταν όμως τα γάλατα σφίγγουν και ορμούν τα ένστικτα επιβίωσης τότε γίνεται σκύλος-τρώει-σκύλο, με μια σκυλίσια κραυγή: «άντε πνίξου»

Το σήριαλ με τις κλεμμένες μάσκες μεταξύ συμμάχων είναι διδακτικά συμβολικό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Γερμανία μετά την Γαλλία και τον Καναδά καταγγέλλουν την Ουάσιγκτον ότι Κλέβει τις Μάσκες, Ασκώντας μια Νεωτερική Πειρατεία
Image via BBC
Zero Hedge, /05/042020 –
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Την Παρασκευή η Γερμανία ύψωσε το μαστίγιο εναντίον των ΗΠΑ γι΄αυτό που κορυφαίος κοινοβουλευτικός στο Βερολίνο αποκάλεσε «μια πράξη σύγχρονης πειρατείας», αφού αμερικανικές αρχές «κατέσχεσαν» ένα φορτίο από 200.000 προστατευτικές μάσκες κινεζικής κατασκευής, κατά την άφιξη του πλοίου σε λιμένα της Κεϋλάνης, στον πλου του προς Γερμανία.

Κατά ειρωνική συγκυρία τις μάσκες είχε αγοράσει η γερμανική κυβέρνηση από μιαν αμερικανική εταιρεία –αν και κατασκευασμένες στην Κίνα- και εντούτοις οι ΗΠΑ τις «κατέσχεσαν» την ώρα που ο Τραμπ προειδοποιούσε τις αμερικανικές εταιρείες που έχουν εργοστάσια στην Κίνα ότι «θα το πληρώσουν ακριβά» αν δεν αυξήσουν τον εφοδιασμό της χώρας τους.

΄Ετσι, μέσα σε μια βδομάδα τρεις μεγάλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ και συγκεκριμένα ο Καναδάς, η Γαλλία και η Γερμανία κατήγγειλαν την Ουάσιγκτον για κλοπή με την παρεμβολή τους και την αρπαγή εφοδίων προερχόμενων από την Κίνα.

Ο Γερμανός Υπουργός των Εσωτερικών Ανδρέας Γκέϊζελ δήλωσε απερίφραστα για την βάναυση ενέργεια της Ουάσιγκτον», όπως μετέδωσε η Deutsche Welle: «Ακόμη και σε καιρούς παγκόσμιας κρίσης δεν πρέπει να κυβερνιόμαστε με μεθόδους της ΄Αγριας Δύσης. Το γερμανικό κανάλι εξήγησε ότι το κράτος του Βερολίνου είχε παραγγείλει αναπνευστήρες κατηγορίας FFP2 για τους αξιωματικούς της αστυνομίας, που εξακολουθούν να υπηρετούν εν μέσω κρίσεως.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος SPD, Ρολφ Μύτζενιχ δήλωσε ότι η κατάσχεση ήταν «παράνομη» και ζήτησε την αποσαφήνιση της υπόθεσης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το όλο επεισόδιο και σαν ένδειξη του σε πόσο απελπιστική κρίση έχει περιέλθει το αμερικανικό σύστημα υγείας με την πανδημία του Κορωναιού, ώστε να υποχρεώνει την αμερικανική κυβέρνηση να καταφεύγει σε «πειρατεία», όπως την χαρακτήρισε η Γερμανία.

Πάντως ο Πρόεδρος Τραμπ σχολίασε στο Τουίτερ: «Βαρέσαμε δυνατά σήμερα, αφού είδαμε τι κάνουν με τις μάσκες τους. Μεγάλη έκπληξη για πολλούς σε κυβερνήσεις, σε σχέση με το τι έκαναν –θα έχουν να το πληρώσουν πολύ ακριβά!

Ο Καναδάς είχε επίσης καταγγείλει την Πέμπτη ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν βίαια παρεμβληθεί και άλλαξαν τον προορισμό φορτίου με μέσα προστασίας που είχε παραγγείλει η καναδική κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό δήλωσε ότι είναι «προβληματισμένος» με τις πληροφορίες ότι ένα κρίσιμο μεγάλο φορτίο είχε αφαιρεθεί με την επέμβαση ενός πλειοδότη που ανέτρεψε την συμφωνία. «Κατανοούμε ότι οι ανάγκες των ΗΠΑ είναι πολύ μεγάλες, αλλά το ίδιο ισχύει για τον Καναδά, και γι’ αυτό επιβάλλεται να συνεργαζόμαστε», είπε ο Καναδός πρωθυπουργός.

Παρόμοιες καταγγελίες διατύπωσαν και Γάλλοι αξιωματούχοι. Ο νομάρχης της περιοχής της Ιλ ντε Φρανς, που περιλαμβάνει και την γαλλική πρωτεύουσα, κατηγόρησε ανώνυμους Αμερικανούς ότι «εφόρμησαν» με μετρητά την τελευταία στιγμή για να οικειοποιηθούν φορτία καπαρωμένα από Γάλλους αγοραστές», όπως μετέδωσε το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP

Η υπουργός Valerie Pecresse δήλωσε σε μια τηλεοπτική συνέντευξη ότι η Ουάσιγκτον «κοιτάζει μόνο να κάνει μπίζνες στην ράχη ολόκληρου του κόσμου που στενάζει». Άλλοι υπουργοί αφηγήθηκαν παρόμοιες εμπειρίες όταν προσπάθησαν να εξασφαλίσουν επείγουσα αποστολή προστατευτικού εξοπλισμού.

Διεθνείς πληροφορίες περιγράφουν μιαν απαίσια τέτοια επέμβαση της τελευταίας στιγμής ως εξής:

Καθώς όλες οι μάσκες είχαν φορτωθεί αυτήν την εβδομάδα και θα έφευγαν από την Σιγκαπούρη για την Γαλλία, Αμερικανοί αγοραστές εμφανίστηκαν στον χώρο απογείωσης την τελευταία στιγμή για να αγοράσουν το φορτίο στο τριπλάσιο της τιμής του. «Μια γαλλική παραγγελία εξαγοράστηκε εκεί με μετρητά και το αεροπλάνο που θα έφευγε για την Γαλλία απογειώθηκε τελικά για τις ΗΠΑ,» δήλωσε την Τετάρτη, στο τηλεοπτικό δίκτυο RT France, ο νομάρχης της επαρχίας Provence-Alpes-Côte d’Azur, Ρενώ Μυζελιέ.

Στο μεταξύ η αμερικανική πλευρά διαψεύδει αυτούς τους «ισχυρισμούς». Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν αγόρασε οποιεσδήποτε μάσκες που προορίζονταν από την Κίνα για την Γαλλία. Οι πληροφορίες για το αντίθετο είναι τελείως ψευδείς», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.



Ωστόσο, είναι παντελώς ασυνήθιστο αν όχι ανήκουστο ότι τρείς στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ και την ίδια ώρα να βγαίνουν μπροστά και να καταγγέλλουν τις ΗΠΑ για «κλοπή» και ακόμη για «πειρατεία». Και επιπλέον για τακτικές τραμπουκισμού σε περίοδο παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Olivier Renault, Observateur Continental,Comité Valmy, 26 mars 2020
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η ιταλική ημερήσια εφημερίδα Ιλ Μανιφέστο δημοσίευσε ένα άρθρο που υπογραμμίζει την αντίφαση μεταξύ της επίσημης ανακοίνωσης για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τα γιγάντια γυμνάσια του ΝΑΤΟ «Defender Europe 20» και της αποστολής των αμερικανικών βομβαρδιστικών πυρηνικής επίθεσης.

«Επισήμως, λόγω του Κορωνοϊού οι αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες ακύρωσαν πολυάριθμες πτήσεις τους στην Ευρώπη. Αλλά υπάρχει μία αμερικανική «εταιρεία» που αντίθετα τις αύξησε, είναι η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία», γράφει η ιταλική εφημερίδα.

Αυτές τις τελευταίες ημέρες η US Air Force ανέπτυξε στην Ευρώπη ένα σμήνος αόρατων βομβαρδιστικών(stealth) B-2 Spirit. Η ανακοίνωση έγινε στην Στουτγάρδη από την «Αμερικανική Διοίκηση στην Ευρώπη». Είναι υπό τις διαταγές του πτεράρχου Tod D. Wolters, ο οποίος είναι ταυτόχρονα επικεφαλής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, ως αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ (SACEUR). Η «Αμερικανική Ευρωπαϊκή Διοίκηση» αποσαφηνίζει ότι η αεροπορική δύναμη, που απαρτίζεται από μη αναφερόμενο αριθμό βομβαρδιστικών, προερχόμενων από την βάση Χουάϊτμαν στο Μισούρι, «έφθασε στις 9 Μαρτίου στο Lajes Field, στις Αζόρες, στην Πορτογαλία», γράφει η ιταλική εφημερίδα, πληροφορία που επιβεβαιώνει η ιστοσελίδα του αμερικανικού στρατού.

Το στρατηγικό βομβαρδιστικό B-2 Spirit, το ακριβότερο στον κόσμο αεροπλάνο, το κόστος του οποίου ξεπερνά τα δύο δισεκατομμύρια δολάρια, είναι το πιο εξελιγμένο αμερικανικό αεροπλάνο για πυρηνικούς βομβαρδισμούς. Κάθε αεροσκάφος μπορεί να μεταφέρει 16 θερμοπυρηνικές βόμβες β-61 και Β-83 συνολικής ισχύος ίσης με περισσότερες από 1200 βόμβες της Χιροσίμα. Λόγω της επικάλυψης του και των ηλεκτρονικών συστημάτων του, το B-2 Spirit είναι δύσκολα εντοπιζόμενο από τα ραντάρ, γεγονός που το καθιστά, όπως το χαρακτηρίζει ο Τύπος, ένα «αόρατο αεροπλάνο».

Μολονότι έχει ήδη χρησιμοποιηθεί σε έναν πόλεμο, για παράδειγμα στην Λιβύη το 2011, αλλά με μη-πυρηνικές βόμβες μεγάλης ισχύος, (μπορεί να μεταφέρει 80 από αυτές), με δορυφορική καθοδήγηση, χρησιμοποιείται για να διαπεράσει τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας και να πραγματοποιήσει αιφνιδιαστικό πυρηνικό βομβαρδισμό. Η «Αμερικανική Ευρωπαϊκή Διοίκηση» αποσαφηνίζει σε ανακοινωθέν που δημοσίευσε στις 9 Μαρτίου ότι τα βομβαρδιστικά της θα επιχειρήσουν «από διάφορες στρατιωτικές βάσεις στην ζώνη δράσεως που τελεί υπό την ευθύνη της αμερικανικής διοίκησης. Αυτή η ζώνη δράσης περιλαμβάνει όλη την περιοχή της Ευρώπης και ολόκληρη την Ρωσία, με το ασιατικό τμήμα της.

Αυτό σημαίνει ότι τα πιο προηγμένα αμερικανικά αεροπλάνα πυρηνικού βομβαρδισμού, θα πραγματοποιήσουν επιχειρήσεις από βάσεις στην Ευρώπη και επομένως πλησίον των συνόρων με την Ρωσία. «Εάν αντιστρέψουμε το σενάριο, είναι σαν τα περισσότερο προηγμένα ρωσικά αεροπλάνα πυρηνικού βομβαρδισμού απογειώνονταν από βάσεις στην Κούβα, σε ικρή απόσταση από τις ΗΠΑ», επισημαίνει ο Ιταλός δημοσιογράφος.

Η επιδίωξη της Ουάσιγκτον με αυτή την κίνηση είναι προφανής. Αποβλέπει να παροξύνει την ένταση με την Ρωσία, χρησιμοποιώντας την Ευρώπη σαν μέτωπο αναμέτρησης. Αυτό θα επιτρέψει στην Ουάσιγκτον να ενισχύσει τον ηγετικό έλεγχο επί των Ευρωπαίων συμμάχων της και να ποδηγετήσει την στρατιωτική και εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, της οποίας 22 από τα 27 κράτη μέλη ανήκουν στο ΝΑΤΟ, υπό την διοίκηση των ΗΠΑ.

Αυτή η στρατηγική διευκολύνεται από την τεράστια κρίση που προκάλεσε ο Κορωνοϊός. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, σε μιαν Ευρώπη, παράλυτη σε μεγάλο βαθμό από την πανδημία, οι ΗΠΑ μπορούν να κάνουν ότι τους καπνίσει. «Αυτή η μεταφορά των βομβαρδιστικών, που προορίζονται για μιαν αιφνιδιαστική πυρηνική επίθεση σε περίοδο βαρύτατης υγειονομικής κρίσης και σε απόλυτη σιγή των μαζικών μέσων ενημέρωσης, αποκαλύπτει την συναίνεση που υπάρχει μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων και της Ε.Ε.», καταγγέλλει το Μανιφέστο. « Το είδαμε, άλλωστε στα ΜΜΕ, με την ίδια ερμητική σιωπή σχετικά με τα Νατοϊκά γυμνάσια «Υπερασπιστής της Ευρώπης 20», που περιλάμβαναν την μεγαλύτερη ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Πράγματι τα μίντια αναφέρθηκαν σε αυτήν την πολύ μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση (Σημ: 40.000 άνδρες) των δυνάμεων του ΝΑΤΟ μόνο όταν η «Αμερικανική Ευρωπαϊκή Διοίκηση» δημοσίευσε τις ανακοινώσεις για την απειλή του Κορωνοϊού, που εξηγούσε την ανάγκη μείωσης του αριθμού των Αμερικανών στρατιωτών που θα συμμετάσχουν σε αυτά τα γυμνάσια: «Από τις 13 Μαρτίου, όλες οι μετακινήσεις προσωπικού και εφοδίων των ΗΠΑ προς την Ευρώπη έχουν διακοπεί. Η υγεία, η ασφάλεια και η κατάσταση ετοιμότητας των οπλιτών μας, των πολιτών και των μελών των οικογενειών μας αποτελούν την πρώτη ας φροντίδα»

Στα πλαίσια μιας πραγματικής στρατιωτική ψυχολογικής επιχείρησης, που διεξάχθηκε από πολλά ΜΜΕ –και στην Ιταλία, εξηγήθηκε στους αναγνώστες ότι τα γυμνάσια Defender Europe 20 ακυρώθηκαν σχεδόν λόγω της πανδημίας.

Η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση στην Ευρώπη διέδιδε μια καθησυχαστική πληροφορία , που απέβλεπε να πιστευτεί ότι δινόταν προτεραιότητα στην φροντίδα να προστατευτεί η υγεία των στρατιωτών των ΗΠΑ και των άλλων μελών του ΝΑΤΟ καθώς και των αμάχων πληθυσμών. Αλλά αυτή η αναγγελία της διακοπής της ανάπτυξης των γυμνασίων «Υπερασπιστής Ευρώπης 20» συγκρούεται με την ανακοίνωση της άφιξης αμερικανικών αεροπλάνων πυρηνικού βομβαρδισμού, κάθε ένα των οποίων έχει καταστροφική ισχύ ίση με περισσότερες από 1200 πυρηνικές βόμβες του βομβαρδισμού της Χιροσίμα.



Την ώρα της υγειονομικής καταστροφής στην Ιταλία, βομβαρδιστικά μεταδιδόμενη από τα ΜΜΕ όπως στρατιωτικά πολεμικά ανακοινωθέντα, δικαιούμαστε να έχουμε ερωτήματα γι’ αυτήν την αποστολή βομβαρδιστικών στην Ιταλία.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Βέτο άσκησε η Ελλάδα στο κείμενο δήλωσης του ΝΑΤΟ που ήταν έτοιμο να εκδοθεί μετά από την επίθεση εναντίον τουρκικών δυνάμεων στο Ιντλίμπ που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 33 Τούρκοι στρατιώτες.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό μετά την απόφαση των Τούρκων να παροτρύνουν τους πρόσφυγες να περάσουν στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας, ως μέσο πίεσης για να εκβιάσει το ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εξωτερικών, η Ελλάδα προχώρησε στην απόφαση να ασκήσει βέτο καθώς ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία και Γερμανία διαφωνούσαν στο να περιληφθεί αναφορά στο προσφυγικό.

Συγκεκριμένα η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στη Συμμαχία, φέρεται σύμφωνα με πληροφορίες να έλαβε την εντολή από τον Υπουργό Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου (NAC), να μη συμφωνήσει στην υιοθέτηση κειμένου υπέρ της Τουρκίας στην οποίο δεν αναφέρεται η ελληνική θέση για την τήρηση της Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας για το μεταναστευτικό -προσφυγικό, η οποία συμφωνήθηκε τον Μάρτιο του 2016.

Πυρετός επαφών Μητσοτάκη και έκτακτη σύσκεψη στο Μαξίμου

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας είχε τηλεφωνικές επαφές με σειρά ευρωπαίων ηγετών ώστε να τους ενημερώσει αναφορικά με τις ενέργειες στις οποίες προχώρησε η Ελλάδα για την καλύτερη φύλαξη των συνόρων της. Συγκεκριμένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε διαδοχικές τηλεφωνικές συνομιλίες με την Άνγκελα Μέρκελ, τον Σαρλ Μισέλ και τον Εμανουέλ Μακρόν.

Ο πρωθυπουργός ενημέρωσε την καγκελάριο της Γερμανίας, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τον πρόεδρο της Γαλλίας για τις ενέργειες στις οποίες έχει προχωρήσει η Ελλάδα για τη φύλαξη των συνόρων της μετά τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων ότι δεν θα μπορούν πλέον να αποτρέπουν τους πρόσφυγες από το να έρχονται παρανόμως στην Ελλάδα.

Ο κ. Μητσοτάκης ενημέρωσε επίσης αναλυτικά τους συνομιλητές του για την κατάσταση που διαμορφώνεται στο Προσφυγικό μετά τις συγκρούσεις στο Ιντλίμπ και αντήλλαξαν απόψεις για τις δυνατότητες αντίδρασης που υπάρχουν.

Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης είχε επαφές με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν και τον πρωθυπουργό της της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ.

Μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης θα συγκαλέσει το πρωί του Σαββάτου στις 9:00 στο Μέγαρο Μαξίμου σύσκεψη με τη συμμετοχή του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια, του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου, του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Λευτέρη Οικονόμου, του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Αλκιβιάδη Στεφανή, του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνου Φλώρου και εκπροσώπων του Λιμενικού Σώματος.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Βουλγαρία έχει αντίστοιχα προβλήματα με τη χώρα μας. Και αυτό γιατί όπως και στα σύνορα με την Ελλάδα, έτσι και στα σύνορα με τη Βουλγαρία έχουν συγκεντρωθεί εκατοντάδες πρόσφυγες που ζητούν να περάσουν σε ευρωπαϊκά εδάφη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο υπουργός Άμυνας της Βουλγαρία ανακοίνωσε πως η χώρα είναι έτοιμη να αναπτύξει επιπλέον 1.000 στρατιώτες και εξοπλισμό στα σύνορά της με την Τουρκία για να αποτρέψει την είσοδο μεταναστών. Υπάρχουν συνολικά τρία τελωνεία στα σύνορα Τουρκίας - Βουλγαρίας: Το Καπιτάν Αντρέεβο, το Λέσοβο και το Μάλκο Τάρνοβο.

Αυστηρό μήνυμα του πρωθυπουργού

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρωθυπουργός έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα πως καμία παράνομη είσοδος στην Ελλάδα από την Τουρκία δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή έστειλε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης με δύο διαδοχικές αναρτήσεις του στα social media.

«Η Ελλάδα δεν φέρει καμία ευθύνη για τα τραγικά γεγονότα στη Συρία και δεν θα υποστεί τις συνέπειες των αποφάσεων άλλων. Έχω ενημερώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για την κατάσταση», τονίζει ο πρωθυπουργός και προσθέτει: «Σημαντικός αριθμός μεταναστών και προσφύγων συγκεντρώθηκαν σε μεγάλες ομάδες στα ελληνοτουρκικά χερσαία σύνορα και προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα στη χώρα. Θέλω να είμαι σαφής: καμία παράνομη είσοδος στην Ελλάδα δεν θα γίνει ανεκτή. Αυξάνουμε την ασφάλεια των συνόρων μας».

πηγή

Observateur Continental, Reseau Internationl, 13-2-2020
Μετάφραση Μ.Στυλιανού


Το ΝΑΤΟ χάνει γρήγορα την υποστήριξη των Ευρωπαίων. Ξέρουμε ότι η εμπιστοσύνη στην συμμαχία μειώνεται στις χώρες που είναι τα κυριώτερα μέλη της –στην Γερμανία και στην Γαλλία-

Το αμερικανικό ινστιτούτο ερευνών Pew Research Center δημοσίευσε στις 9 Φεβρουαρίου τα πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης λαών της Ευρώπης. Σε δέκα χρόνια η εμπιστοσύνη στο ΝΑΤΟ μειώθηκε μεσοσταθμικά κατά 20%.

Σήμερα μόνο το 57% των Γερμανών και το 49% των Γάλλων έχουν μιαν θετική γνώμη για την Συμμαχία. Και αυτοί οι αριθμοί δεν εκπλήσσουν. Στην σημερινή του μορφή το ΝΑΤΟ έχει πάψει από πολλού να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στα συμφέροντα των χωρών της Δυτικής Ευρώπης σε ότι αφορά την ασφάλεια και την άμυνά τους.

Σήμερα η Συμμαχία είναι ένα όργανο για την συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Για τον λόγο αυτόν ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν έχει πολλάκις προτείνει την δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού. Θα επρόκειτο για ένα νέο ΝΑΤΟ, χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες και πιθανώς χωρίς την Τουρκία, της οποίας η αντίληψη για την Ευρώπη πολύ απέχει από του να είναι θετική.

Η αμερικανική κυβέρνηση από την πλευρά της αντιδρά με μεγάλη περίσκεψη στην ιδέα της συγκρότησης ενός ευρωπαϊκού στρατού. Και τούτο επειδή σε τέτοιαν περίπτωση το ΝΑΤΟ δεν θα είχε κανένα λόγο υπάρξεως και η δικαιολογία της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη θα ήταν ασθενέστερη.

Γι’ αυτό όλες οι ελπίδες της Ουάσιγκτον στηρίζονται στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης –Πολωνία, Ρουμανία, Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία, όπως και στις Νορβηγία και Σουηδία, που δεν είναι μέλη της Συμμαχίας.

Είναι σε αυτές τις χώρες που τα αντιρωσικά αισθήματα είναι πιο έντονα. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες έχουν συχνά απειλήσει την Γερμανία ότι θα μεταφέρουν τον στρατό και τον εξοπλισμό τους στην Πολωνία, εάν οι Γερμανοί δεν αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους και ειδικώτερα για την συντήρηση των αμερικανικών βάσεων. Στο βάθος αυτού του εκβιασμού, η επιδείνωση των σχέσεων με την Γερμανία είναι απολύτως λογική.

Δεν πρέπει να λησμονείται και μια άλλη πτυχή: Οι Ευρωπαίοι αισθάνονται ολοένα λιγότερο την ανάγκη προστασίας έναντι της Ρωσίας. Για παράδειγμα μόνο το 41% των Γάλλων και το 34% των Γερμανών απάντησαν καταφατικά στο ερώτημα εάν η χώρα τους θα όφειλε να προστρέξει σε βοήθεια μιας χώρας του ΝΑΤΟ που υφίστατο επίθεση από την Ρωσία. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα το ΝΑΤΟ περιλαμβάνει χώρες πολύ επιθετικές κατά της Ρωσίας, όπως οι Βαλτικές Χώρες και η Πολωνία. Και Γάλλοι και Γερμανοί δεν έχουν όρεξη να πολεμήσουν για αμερικανόφιλους προβοκάτορες.

Επιπλέον οι παλαιές εδαφικές διεκδικήσεις ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών παίζουν επίσης ένα ρόλο στην στάση τους απέναντι στην Συμμαχία. Για παράδειγμα, η εύνοια που δείχνουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία. Αλλά στην Ουγγαρία οι ενέργειες του Κιέβου δεν προκαλούν καμιάν επιδοκιμασία. Το 67% των Ούγγρων απάντησαν σε σχετικό ερώτημα ότι η Ουγγαρία θα πρέπει να ανακτήσει τα εδάφη που άλλοτε της ανήκαν, Πρόκειται για την Υπερκαρπαθία, σήμερα επαρχία της Ουκρανίας. Εκεί οι Μαγυάροι (Ούγγροι) αντιπροσωπεύουν μέγα μέρος του πληθυσμού. Κατά τις ουγγρικές αρχές και τον ουγγρικό πληθυσμό, οι συμπατριώτες τους εκεί υπόκεινται σε δυσμενείς διακρίσεις.

Και το 60% των Ελλήνων επιθυμεί επίσης την ανάκτηση των εδαφών τους. Στην πραγματικότητα οι εδαφικές διεκδικήσεις στρέφονται σε γειτονικές χώρες που είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Τα 30% των Γερμανών που ρωτήθηκαν επιθυμούν την επιστροφή των ιστορικών εδαφών τους, πιθανώς εκείνων που προσαρτήθηκαν στην Πολωνία μετά τον πόλεμο.



Είναι φανερό ότι οι διαφορές μεταξύ κρατών της Ευρώπης είναι μεγάλες και δεν θα πάψουν να μεγαλώνουν. Είναι πολυάριθμες οι διεκδικήσεις χωρών της Ευρώπης μεταξύ τους, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Με την κρίση που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ, η Ρωσία θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την θέση της στην Ευρώπη, ειδιικώτερα στην Γαλλία, στην Γερμανία και στην Ιταλία. Σε αυτές τις χώρες υπάρχουν σημαντικές πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και υποστηρίζουν την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Tom Luongo, Zero Hedge, Sun, 22/12/2019

[ Το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού δημοσιογράφου φωτίζει την βαρύτητα, τις διαστάσεις και τις συνέπειες γεγονότος των τελευταίων ημερών, που διαγράφεται ήδη ως το σημαντικότερο του χρόνου που λήγει και που πιθανώτατα θα κριθεί από μελλοντικούς ιστορικούς ως ο αποφασιστικός καταλύτης ριζικών γεωπολιτικών ανατροπών και μεταμορφώσεων.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι ΗΠΑ αυτήν την βδομάδα πέρασαν τον Ρουβίκωνα. Και δεν αναφέρομαι στην γελοία παραπομπή του Προέδρου Τραμπ επειδή έκανε την δουλειά του.

Αναφέρομαι στο ψήφισμα NDAA*, που περιλαμβάνει και διατάξεις βαρύτατων κυρώσεων σε βάρος όσων συνδέονται με την αποπεράτωση του αγωγού Nord Stream 2.

Oι HΠΑ δια νόμου απολύουν τώρα κάθε σύμμαχο ή εταίρο που προβαίνει σε οικονομική δραστηριότητα την οποία αυτές δεν εγκρίνουν. Το κάναμε αυτό κάθε φορά σε χώρες τις οποίες θεωρούμε ανταγωνιστικές, ή που έχουν διαπράξει «παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων», ή παραβίασαν το Διεθνές Δίκαιο και τους κοινωνικούς κανόνες…

Εδώ πρόκειται για μιαν απλή εμπορική συναλλαγή. Ναι, έχει γεωπολιτικές επιπτώσεις, αλλά αυτές είναι δευτερεύουσες. Κανείς δεν θα υποστεί βλάβη από τον αγωγό Nord Stream 2. Η πραγματική βλάβη αφορά στην ικανότητα των ΗΠΑ να αναγκάζουν τις χώρες της Ευρώπης να ακολουθούν τις αντιρωσικές πολιτικές τους.

Γι΄αυτόν τον αγωγό δεν πέφτει λόγος στις ΗΠΑ. Είναι ένα ενεργειακό πρόγραμμα στο οποίο ελεύθερα εντάχθηκαν έξη εταιρείες τηρώντας τους κανονισμούς της Ε.Ε. (που, χάρις στις πιέσεις των ΗΠΑ, μεταβλήθηκαν κατά την κατασκευή του) . Είναι ένα πρόγραμμα που προορίζεται να εξασφαλίσει ενεργειακή ασφάλεια στην Γερμανία.

Η Γερμανία έχει ανάγκη τον αγωγό, και ανάγκη επίσης τον έχει η περισσότερη Ευρώπη, με μεταπώληση του αερίου.

Οι ΗΠΑ προβαίνουν τώρα σ’ αυτό το βήμα με αυτοκρατορικό ουκάζιο, επειδή κάθε άλλη προσπάθεια τους απέτυχε. Αυτό προϋποθέτει ότι η Ρωσία και οι Ευρώπη είναι εχθροί. Αλλά δεν είναι. Εάν ο γερουσιαστής Τεντ Κρούζ ( Σημ. μτφ: εισηγητής του ψηφίσματος) επιθυμεί να προσδιορίσει έτσι την σχέση μαζί τους θα έπρεπε να εισαγάγει την κήρυξη πολέμου κατά της Ρωσίας και να επιβάλει μιαν ανάλογη απόφαση του ΝΑΤΟ.

Αυτό δεν το κάνει. Απλά προκαλεί ένα διεθνές επεισόδιο και εξασφαλίζει ότι η διάσπαση του ΝΑΤΟ θα έρθει πολύ πιο γρήγορα.

Μα σοβαρά αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο εγκεφαλικά νεκροί;

΄Ετσι νομίζω τελικά.
Και αυτό δείχνει πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα, όχι μόνο για την Ρωσία αλλά και για την Γερμανία και την Ε. Ε.

Η Ευρώπη είναι έτοιμη να αντιταχτεί στις ΗΠΑ στο θέμα του Αγωγού, σε βαθμό που να αναγκάσει τις ΗΠΑ να καταστρέψουν την φήμη τους απροκάλυπτα και απροσχημάτιστα τους στους Ευρωπαίους επιχειρηματίες και στις κυβερνήσεις, μόνο και μόνο για να σταματήσουν έναν αγωγό σε μια περιοχή όπου θα απαιτηθούν πολλαπλοί αγωγοί αερίου για την μελλοντική της ανάπτυξη.

Αυτό είναι το ισοδύναμο της επιλογής πυρηνικού πολέμου.

Και οι νεοσυντηρητικοί και η Γερουσία μόλις πάτησαν το κουμπί.

Η Ευρώπη καταλαβαίνει τι ακριβώς σημαίνει αυτό, οι ΗΠΑ επιμένουν στην αυτοκρατορική τους θέση του άρχοντα που καθορίζει την πολιτική για όλο τον κόσμο. Εάν μπορεί να καθορίζει την ενεργειακή πολιτική για την Ευρώπη τότε μπορεί να καθορίζει τα πάντα.

Και είναι φανερό ότι η ηγεσία στην Ευρώπη έχει απαυδήσει με το σημερινό καθεστώς. Η κυβέρνηση Τραμπ χρησιμοποίησε εξ αρχής το ΝΑΤΟ σαν προκάλυμμα για να μεταμφιέσει τις πραγματικές προθέσεις της , που είναι η συνέχιση της κυριαρχίας της στις ευρωπαϊκές πολιτικές επιλογές.

Ο Τραμπ παραπονείται ότι οι ΗΠΑ πληρώνουν το ΝΑΤΟ για να προστατεύει την Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη αγοράζει την ενέργειά της από την Ρωσία. Αυτό είναι άδικο, γκρινιάζει ο Τραμπ, σαν μικρή σκυλίτσα, αν και επιφανειακά έχει δίκιο. Αλλά, εάν η τελευταία σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ αποτελεί μιαν ένδειξη, η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται πια γι΄αυτήν την λειτουργία του ΝΑΤΟ. Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν θέλει τον αναπροσανατολισμό του ΝΑΤΟ στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας -μια τρομερή ιδέα.

Το ΝΑΤΟ πρέπει απλά να τερματιστεί

Αλλά θα προσέξατε πως ο Τραμπ έπαψε να μιλά πια γι’ αυτό. Θέλει να προικιστεί το ΝΑΤΟ με περισσότερα εκατομμύρια, ενώ τις πολιτικές κατευθύνσεις του να καθορίζουν πάντοτε οι ΗΠΑ. Και αυτό δεν είναι μια δημαγωγική ρητορική, είναι η σπάθη του Δαμοκλέους πάνω από το κεφάλι της Ευρώπης.

Η αμερικανική ανάμειξη θα όφειλε να τερματιστεί άμεσα, τα στρατεύματα να επιστρέψουν στις ΗΠΑ και τα δισεκατομμύρια δολάρια να δαπανώνται εδώ στις ΗΠΑ, αντί να ξοδεύονται στην Ευρώπη για το στήσιμο πυραύλων εναντίον μιας Ρωσίας τελείως άσχετης με αυτοκρατορικά σχέδια και εντελώς αδιάφορης γι’ αυτά. Και ο Τραμπ επίσης το ξέρει αυτό, αλλά πιστεύει ότι η ματαίωση της εγκατάστασης του Αγωγού Nordstream 2 είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει η Ευρώπη.

Η ώρα σήμανε για την Ευρώπη να λειτουργεί ανεξάρτητα από τις ΗΠΑ. Όσο και αν περιφρονώ την Ε.Ε., το να αποδεσμευτεί από τις ΗΠΑ στην ενεργητική πολιτική είναι ένα μέσο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει στην συνέχεια τα εσωτερικά προβλήματά της. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει όσο οι ΗΠΑ την απειλούν. Πρώτα οχύρωση κατά της άμεσης απειλής.

Και αυτό σημαίνει προστασία των επιχειρήσεων και των πολιτών της από τις πειρατικές επιθέσεις των εξουσιομανών νεοσυντηρητικών στην αμερικανική Γερουσία, όπως ο Τεντ Κρουζ και ο Λίντσεϋ Γκράχαμ.

Η ελβετική εταιρεία Allseas, που εγκαθιστά τον αγωγό Nordstream 2, ανέστειλε προς το παρόν τις εργασίες της, αναμένοντας οδηγίες από τις ΗΠΑ. Η Gazprom πιθανώς θα παρέμβει για να τελειώσει το έργο και η Γερμανία θα δώσει το πράσινο φως και τις απαραίτητες άδειες για την αποπεράτωση της εγκατάστασης του αγωγού.

Οι εκεί εργαζόμενοι θα απολυθούν παραμονές Χριστουγέννων, στρέφοντας χιλιάδες κόσμου εναντίον των ΗΠΑ. Και η βιασύνη να τελειώσει γρήγορα ο αγωγός έπαψε τώρα να έχει λόγο υπάρξεως αφού, Ουκρανία και Ρωσία συμφώνησαν για ένα νέο πενταετές συμβόλαιο ενοικίασης του ουκρανικού αγωγού. Αυτό εξασφαλίζει στην Γκαζπρόμ την δυνατότητα να τηρήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της, με παραδόσεις αερίου στην Ευρώπη που κανείς δεν πίστευε πως θα γίνονταν έγκαιρα.

Αλλά όταν δεν πραγματοποιήθηκε η απειλή των Ουκρανών ναζιστών εναντίον της συνάντησης του νέου Προέδρου Ζελένσκι με τους Μέρκελ, Μακρόν και Πούτιν στο Παρίσι, μια συμφωνία για το αέριο ήτανε να αναμένεται. ΄Ετσι, με αυτήν την εξέλιξη, το αμερικανικό υγραέριο LNG στερήθηκε τον βοηθητικό λεβιέ εκβιασμού για την ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης. Ο Πούτιν με τον Ζελένσκι υπερφαλάγγισαν τον ελιγμό των Κρουζ, Γκράχαμ και Τραμπ.

Επειδή περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Ο αποκλεισμός του ρωσικού αερίου από την Ευρώπη προοριζόταν να συμπιέζει όχι μόνο την ανάπτυξη της Ρωσίας αλλά και της Ευρώπης. Επειδή τότε η αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε να ελέγχει ποιος και πόση ενέργεια μπορεί να εισαγάγει στις ευρωπαϊκές αγορές σε πολιτικά κρίσιμες περιόδους.

Αυτό ήταν το Δόγμα Μπόλτον για την εθνική ασφάλεια, το οποίο δεν έφερε παρά δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Και αν κοιτάξετε πίσω, στις Ευρω-Αμερικανικές σχέσεις της τελευταίας πενταετίας, θα δείτε τι ακριβώς ήταν το στρατήγημα: Μια μέθοδος παράτασης της ευρωπαϊκής υποδούλωσης στις επιθυμίες της Ουάσιγκτον, εκβιάζοντας την εκχώρηση μεριδίου των ευρωπαϊκών αγορών σε Αμερικανούς προμηθευτές.

Αυτό μας φέρνει πίσω στις ιδέες του Τραμπ για ενεργειακή κυριαρχία και να καταστήσει τις ΗΠΑ τον προμηθευτή του απαραίτητου ενεργειακού συμπληρώματος σε σημαντικές οικονομίες σε όλο τον κόσμο.

Η έξυπνη απάντηση της Ευρώπης, τώρα μετά την συμφωνία για τον ουκρανικό αγωγό, θα ήταν να απειλήσει αντι-κυρώσεις κατά των ΗΠΑ και να απαγορεύσει κάθε εισαγωγή αμερικανικού υγραερίου στην Ευρώπη. Οι τιμές φυσικού αερίου βρίσκονται σε ιστορική πτώση και οι προσφορές ξεχειλίζουν λόγω του φόβου πως δεν θα υπάρξει συμφωνία. ΄Ετσι, ένα τρίμηνο ως εξάμηνο εμπάργκο για το αμερικανικό υγραέριο LNG στην Ευρώπη, για να αιμορραγήσουν οι Αμερικανοί εξαγωγείς μέχρι να τελειώσει ο ρωσικός αγωγός, θα ήταν η πολιτικά κατάλληλη απάντηση στις κυρώσεις

Αλλά δεν χρειάζεται, γιατί οι ΗΠΑ δεν θα μπορέσουν να εξαγάγουν πολύ υγραέριο στην Ευρώπη με τις παρούσες τιμές και τις συνθήκες στην αγορά. Και μόλις αποπερατωθεί ο Nordstream 2, οι πωλήσεις του LNG στην Ευρώπη θα πιάσουν πάτο.

Τελικά πιστεύω πως δυστυχώς για τον Κρούζ, η οικονομία και η ανθρώπινη επινοητικότητα είναι ισχυρότερες από τις νομοθετικές αρχές. Επειδή ο Nordstream 2 θα αποπερατωθεί. Ο ρωσικός αγωγός Turkstream θα προχωρήσει στην Ευρώπη. Και άλλοι αγωγοί θα εγκατασταθούν. Η Βενεζουέλα θα συνεχίσει να αναπτύσσει τον ενεργειακό τομέα της με ρωσική και κινεζική βοήθεια.

Δεν υπάρχει θέση για αμερικανικό LNG στην Ευρώπη, εκτός από τους Πολωνούς που καίνε λεφτά για να σηματοδοτήσουν την Ρωσοφοβία τους.

Το Bottom of FormNordstream 2 ήταν η απάντηση στην καθεστωτική ανατροπή στην Ουκρανία, προκειμένου να αναπληρώσει τις πιθανές απώλειες του ρωσικού μερίσματος στην αγορά της Ευρώπης. Τώρα η Ρωσία θα έχει ότι είχε πριν, περνώντας μέσω Ουκρανίας, και επιπλέον τον Nordstream 2. Μέχρι το 2024 στην Ευρώπη θα υπάρχουν επίσης τουλάχιστον δυο κλάδοι του Turkstream. Το Ιράν θα συνεχίσει να αυξάνει τις εξαγωγές του, οργανώνοντας το εμπόριό του μέσω ρωσικών τραπεζών. Και οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να ωρύονται και να γίνονται ολοένα και λιγώτερο άξιες προσοχής, με το πέρασμα του χρόνου.

Αυτό που άνθρωποι σαν τον Τεντ Κρουζ και Ντόναλντ Τραμπ αρνούνται να καταλάβουν είναι ότι όταν διαλέγεις το πυρηνικό όπλο, δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω. Εάν απειλήσεις με πυρηνικό βομβαρδισμό, δεν έχεις που να υποχωρήσεις.

Και όταν αυτοί που απείλησες με εκμηδένιση επιζήσουν, έχουν γίνει πολύ πιο ισχυροί, έχοντας περάσει από το μάτι της βελόνας.

Κοιτάζοντας ακριβώς τώρα το ισοζύγιο της Gazprom, αυτό είναι το συμπέρασμά μου.


*Σημ.Μτφ :Ο νόμος NDAA ( National Defense Authorization Act), που ψηφίστηκε προ ημερών και υπογράφτηκε από τον Τραμπ, περιλαμβάνει και άλλες εκρηκτικές διατάξεις, όπως τον εξοπλισμό και αμερικανικό έλεγχο του Διαστήματος και την ενίσχυση της Ουκρανίας με επιθετικά όπλα, όπως πυραύλους Κρούζ και πυραύλους θαλάσσης, εναντίον του «ρωσικού ελέγχου της Μαύρης Θάλασσας», συνολικής αξίας 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σημειωτέον επίσης ότι το ΝΑΤΟ έχει ήδη σημαντική παρουσία στην Μαύρη Θάλασσα, με την Ρουμανία, Βουλγαρία και την Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Όταν ο πρόεδρος της μοναδικής υπερδύναμης ακυρώνει την συνέντευξη τύπου του ΝΑΤΟ, επειδή τον κοροϊδεύουν τα άλλα… παιδάκια, γνωρίζεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Όταν οι ηγέτες της Γαλλίας και της Τουρκίας - των δυο ισχυρότερων στρατών του ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ - βρίσκονται στα πρόθυρα να πιαστούν στα χέρια, η ανησυχία σου μεγαλώνει. Και όταν, όλο αυτό το χάος, προσπαθεί να το διαχειριστεί, ως οικοδεσπότης, ο πάντα αναμαλιασμένος πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος δεν γνωρίζει εάν σε μερικούς μήνες θα βρίσκεται ακόμη στην Ε.Ε., μάλλον έχει έρθει η στιγμή να πανικοβληθείς...

Στην ιστορική Σύνοδο που θα τιμούσε τα 70 χρόνια του ΝΑΤΟ, η Βορειοατλαντική Συμμαχία θυμίζει έναν κλινικά νεκρό ασθενή («εγκεφαλικά νεκρό» τον χαρακτήρισε ο Μακρόν), που συνεχίζει να κινείται, μόνο λόγω των σπασμωδικών κινήσεων, που πραγματοποιεί ένα πτώμα μετά θάνατον.

«Αν η Σύνοδος του Λονδίνου ξετυλίξει όλες τις αντιπαραθέσεις μεταξύ των συμμάχων, θα μείνει στην ιστορία ως η αρχή του τέλους για το ΝΑΤΟ» έγραφε στην γαλλική Monde, o αναλυτής Μπρούνο Τετρέ, από το Ίδρυμα Στρατηγικών Ερευνών της Γαλλίας.


Και οι εξελίξεις φαίνεται να επιβεβαιώνουν την πρόβλεψή του.

Η μπλόφα του Ερντογάν


Θεωρητικά ο μεγάλος χαμένος της Συνόδου είναι η Τουρκία, με τη μεγαλειώδη και αποτυχημένη μπλόφα της. Η απειλή του Ερντογάν ότι θα μπλοκάρει την απόφαση της Συμμαχίας να «προστατεύσει» τις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία «από ενδεχόμενη επιθετική κίνηση της Ρωσίας», εάν το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίσει σαν τρομοκρατική οργάνωση τους Κούρδους μαχητές του YPG στη Συρία, έπεσε στο κενό. Το γεγονός, ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ αρνήθηκαν, ακόμη και να συζητήσουν, για το YPG, ενώ προχωρούν στις επιθετικές ενέργειές τους για την αποστολή δυνάμεων στην Βαλτική, ισοδυναμεί με μεγάλο προσωπικό «άδειασμα» στον Ερντογάν.

Όσοι έσπευσαν, όμως, να κάνουν λόγο για διεθνή απομόνωση της Τουρκίας, φαίνεται ότι δεν πρόσεξαν ένα ελαφρύ γέλιο του Αμερικανού προέδρου που άλλαξε τα πάντα. Κατά τη διάρκεια της θυελλώδους κοινής συνέντευξης Τύπου, που έδωσε με τον Γάλλο ομόλογό του, Εμανουέλ Μακρόν, o Τράμπ φάνηκε να προσφέρει ένα εντυπωσιακό συγχωροχάρτι στον Ερντογάν, ακόμη και για το γεγονός ότι προμηθεύτηκε τους ρωσικούς πυραύλους S-400. Σε μια ολοκληρωτική αντιστροφή των ρόλων, ο Μακρόν αναρωτήθηκε, πώς είναι δυνατόν μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ να προμηθεύεται ρωσικά αντι-αεροπορικά και ο Τραμπ… έβαλε τα γέλια. Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε (μάλλον ψευδώς), ότι μοναδικός υπεύθυνος για την αγορά των S-400 από την Τουρκία, είναι ο προκάτοχός του Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος αρνούνταν να πουλήσει συστήματα Patriot στον τουρκικό στρατό.

Η ιδιαίτερα φιλική στάση του Τραμπ απέναντι στον Ερντογάν, φαίνεται να διαψεύδει, για άλλη μια φορά, τους εν Ελλάδι αναλυτές, που προέβλεπαν ολοκληρωτική ρήξη στις σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας και, ως εκ τούτου, πρότειναν την πλήρη δέσμευση της Αθήνας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ. Είναι, πλέον, προφανές ότι η, προσωρινή έστω, αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Βόρεια Συρία, που έδωσε το «πράσινο φως» για την τουρκική εισβολή, εκφράζει μια νέα σελίδα στις σχέσεις του Τραμπ με τον Ερντογάν (ακόμη και αν αυτή η πολιτική συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε σημαντικό τμήμα του αμερικανικού κατεστημένου). 

Σε αναζήτηση νέων εχθρών


Οι πρωτοφανείς συγκρούσεις των ηγετών της Συμμαχίας, μπορεί να προσέφεραν πλούσιο και ξεκαρδιστικό υλικό στους δημοσιογράφους που κάλυψαν τη Σύνοδο, αλλά αποκαλύπτουν πρωτοφανή ρήγματα μεταξύ της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Παρά το γεγονός, ότι στο κοινό ανακοινωθέν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ φάνηκε να συμφωνούν ότι οι «επιθετικές κινήσεις» της Ρωσίας αποτελούν απειλή για την Ευρω-ατλαντική ασφάλεια και πως η «αυξανόμενη επιρροή» της Κίνας θέτει νέες προκλήσεις για τη Συμμαχία, τα δυο αυτά θέματα δίχασαν, αντί να ενώσουν τους παρευρισκόμενους.

«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος» ανέφερε ο Εμανουέλ Μακρόν «δεν είναι μια ρωσική εισβολή στις χώρες της Βαλτικής, αλλά η τρομοκρατία, δηλαδή ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε από τον Νότο και για τον οποίο το ΝΑΤΟ δεν έχει καμία απάντηση». Ο ίδιος είχε δηλώσει πρόσφατα ότι δεν θεωρεί την Κίνα σαν βασική απειλή για τις χώρες μέλη της συμμαχίας.


Μπορεί ο Γάλλος πρόεδρος να φάνταζε σαν ένας μοναχικός καβαλάρης στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, στην πραγματικότητα, όμως, εξέφραζε αρκετές ακόμη ευρωπαϊκές χώρες, που αντιδρούν σιωπηρά στην προσπάθεια της Ουάσιγκτον να σύρει την Ευρώπη σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τη Μόσχα και το Πεκίνο. Χώρες όπως η Ιταλία, που έχουν ανοίξει διάπλατα τις πόρτες τους σε κινεζικές επενδύσεις για βασικές υποδομές (όπως τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας 5G), δεν έχουν καμία διάθεση να δουν το ΝΑΤΟ, να μετατρέπεται σε πολιορκητικό κριό των ΗΠΑ απέναντι στις ασιατικές οικονομίες.

Αυτό ακριβώς, όμως, θέλει να κάνει ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας, Γενς Στόλτενμπεργκ, για λογαριασμό της Ουάσιγκτον. Με πρόσφατες δηλώσεις του, ξεκαθάρισε ότι δεν τον απασχολούν μόνο οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες του Πεκίνου, αλλά, ακόμη και η πρωτοκαθεδρία της Κίνας στην οικονομία και την τεχνολογική ανάπτυξη.

«Η Κίνα», έλεγε ο Στόλτενμπεργκ, «γίνεται ηγέτης στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, από τα δίκτυα 5G μέχρι την τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου (facial recognition) και από τους κβαντικούς υπολογιστές μέχρι την επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων).»


Αν αποκάλυψε κάτι η επετειακή Σύνοδος του ΝΑΤΟ, είναι ότι η Ουάσιγκτον θέλει να μετατρέψει τη Συμμαχία σε όπλο εναντίον του Πεκίνου.

«Η απειλή της Κίνας», έλεγε, χωρίς περιστροφές, ο αναλυτής του CNN Τζέιμς Γκρίφιθς, «ίσως να είναι το μοναδικό στοιχείο που μπορεί να συνενώσει τη Συμμαχία». Η Ευρώπη, όμως, δεν έχει κανένα λόγο να πέσει σε αυτή τη παγίδα. Και αν δεν πέσει, το ΝΑΤΟ δεν έχει πλέον κανένα λόγο ύπαρξης.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

΄Ασχετα από το καθεστώς «εγκεφαλικού θανάτου» της συμμαχίας, αντιμετωπίζει προκλήσεις από την Τουρκία στα Βαλτικά Κράτη.

του STEPHEN BRYEN, SHOSHANA BRYEN Asia Times, 29-11-19

[Το κατωτέρω άρθρο συνεργατών των Asia Times για την κατάσταση της αμφιλεγόμενης υγείας (Μακρόν) και της αμφίβολης προστατευτικής φερεγγυότητας του ΝΑΤΟ, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι επειδή αναφέρεται δις και στην Ελλάδα, αλλά κυρίως εξ αιτίας της εξόφθαλμης αξιοπιστίας του, που τεκμηριώνεται από την διάχυτη αδυναμία των συντακτών για την συμμαχία και την εισαγγελική τους στάση απέναντι σε Ευρωπαίους αμφισβητίες της ασφαλιστικής της πιστότητας, ικανότητας και ανιδιοτέλειας. Σε αυτό το πλαίσιο της εγγυημένης αντικειμενικότητας, κάποια άγνωστα και αποκαλυπτικά στοιχεία που παραθέτει καθιστούν το κατωτέρω άρθρο τους χρήσιμο βοήθημα και για μελετητές εθνικής στρατηγικής. Ιδού τι γράφουν:]

Εισαγωγή/Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Η Οργάνωση της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού συνέρχεται στο Λονδίνο για να εορτάσει την 70ή επέτειο της. Είναι «εγκεφαλικά νεκρή», όπως είπε ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν ;Και πράγματι η Ευρώπη «δεν μπορεί πλέον να στηρίζεται στην Αμερική για την υπεράσπιση των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ;

Οι ενδείξεις είναι δυσοίωνες: Πρόσφατες ενέργειες της Τουρκίας εμποδίζουν τα αμυντικά σχέδια του ΝΑΤΟ για την Πολωνία και τα Βαλτικά Κράτη, ενώ η Γαλλία και η Γερμανία ηγούνται μιας προσπάθειας για την δημιουργία μιας εναλλακτικής του ΝΑΤΟ, (ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης), της οποίας το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι εξαιρεί τις ΗΠΑ. Τον Φεβρουάριο 2017 ένα άρθρο για την ιταλική Δεξαμενή Σκέψης (ή τραστ εγκεφάλων) Il Nodo di Gordio (Γόρδιος Δεσμός) για το μέλλον του ΝΑΤΟ, με τίτλο «Το ΝΑΤΟ θα πολεμήσει; Και γιατί;», επεσήμαινε τρία κύρια δεδομένα που παραμένουν και σήμερα ισχύοντα:

· Το ΝΑΤΟ στερείται κρίσιμου εξοπλισμού και στρατευμάτων για να υπερασπιστεί την Ανατολικήν Ευρώπη.

· Του ΝΑΤΟ το συλλογικό σύστημα ασφάλειας, που βασίζεται στο άρθρο 5 της Ατλαντικής Συνθήκης, δεν εξασφαλίζει ότι το ΝΑΤΟ θα πολεμήσει και

· Ορισμένα από τα μέλη του ΝΑΤΟ είναι απίθανο να υποστηρίξουν την άμυνα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης και ειδικότερα των Βαλτικών Κρατών και της Πολωνίας.

Εκτός από τα θέματα της δαπάνης και του διαθέσιμου στρατού, θα υποστήριζαν η Ελλάδα και η Τουρκία το ΝΑΤΟ σε ένα πόλεμο μακριά στον Βορρά όπου δεν έχουν κανένα συμφέρον εκεί που βρίσκονται, και όταν σε κάθε περίπτωση κινούνται στην ρωσική τροχιά; ΄Η, θα ήθελαν η Γαλλία και η Γερμανία να ριψοκινδυνεύσουν την κατάρρευση των οικονομιών τους για έναν πόλεμο που πραγματικά πίστευαν ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί;

Όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ ενέκριναν την αμυντική πρόταση για τις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία –εκτός της Τουρκίας. Η Τουρκία θέτει ως όρο για την υποστήριξή της να αναγνωρίσει το ΝΑΤΟ ότι η κουρδική πολιτοφυλακή στη Συρία, γνωστή ως YPG (Μονάδες Λαϊκής Προστασίας) είναι τρομοκρατική οργάνωση. Υπό τους κανόνες του ΝΑΤΟ η έγκριση της πρότασης πρέπει να είναι ομόφωνη, έτσι η απόπειρα της Τουρκίας να εγείρει άσχετους όρους για την έγκρισή της έχει δυσοίωνες συνέπειες για το μέλλον της συμμαχίας.

Μεταξύ των κυρίων μελών του ΝΑΤΟ θα πραγματοποιηθούν τώρα παράπλευρες συσκέψεις για τη αντιμετώπιση των τουρκικών αντιρρήσεων. Ενώ κάποιου είδους πολιτική λύση μπορεί να βρεθεί, αυτή δεν θα είναι παρά μια χάρτινη επικάλυψη των βαθύτερων ρηγμάτων στην συμμαχία –πολιτικών όσο και δομικών.

Οι σημερινές δυνάμεις του ΝΑΤΟ είναι θλιβερά ανεπαρκείς για να αντιμετωπίσουν μιαν ρωσική επίθεση στις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία. Οι Ρώσοι μπορούν να εκτιμήσουν και σίγουρα γνωρίζουν τον συσχετισμό των συμβατικών δυνάμεων. Αλλά αυτό που συχνά παραλείπεται στις συζητήσεις είναι το κατά πόσο οι χώρες του ΝΑΤΟ θα αντιδράσουν καν σε μιαν επίθεση, ιδιαίτερα στην περίπτωση προκλήσεων. Υπάρχουν περί το ένα εκατομμύριο Ρώσοι πολιτογραφημένοι πολίτες των Βαλτικών Χωρών . Περί το 27,6% του πληθυσμού της Λετονίας αποτελείται από πολίτες ρωσικής εθνότητας. Το μισό σχεδόν του πληθυσμού την Λετονικής πρωτεύουσας Ρίγας είναι Ρώσοι και στην δεύτερη σε μέγεθος πόλη, την Ντόγκαβπίλς οι Ρώσοι είναι πλειονότητα. Στην Εσθονία τα 38,5% του πληθυσμού του Ταλίν είναι Ρώσοι. Στο Βίλνιους της Λιθουανίας είναι το 12% ενώ σε όλη τη χώρα είναι μόνο 5%. Τον περασμένο Απρίλιο, ο Πρόεδρος της Εσθονίας Κέρστι Καλτζούλαιντ (γνωστός σκληρός αντί-Ρώσος), συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Πούτιν, σε μιαν επίσκεψη στην Μόσχα που προκάλεσε θύελλα επικρίσεων στα Βαλτικά Κράτη. Η επίσκεψη φαίνεται να επιβεβαιώνει ότι τουλάχιστον στην εκτίμηση της εσθονικής κυβέρνησης ο διάλογος με την Μόσχα είναι αναγκαίος. Αποτελεί επίσης αναγνώριση ότι το επεισόδιο του Χάλκινου Στρατιώτη του Ταλίν, μνημείου των Ρώσων πεσόντων στον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο, που το 2007 ξεριζώθηκε και μεταφέρθηκε με τα οστά των πέριξ θαμμένων Ρώσων οπλιτών σε παράμερο σημείο της πόλης, δεν πρέπει να επαναληφθεί. Αυτή η μετατόπιση προκάλεσε τότε επικίνδυνη κρίση, θεωρήθηκε στην Ρωσία σαν εχθρική ενέργεια κατά της Ρωσίας αλλά και του ρωσικού στοιχείου στην Εσθονία και προκάλεσε ρωσικά αντίποινα με ηλεκτρονικές επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές της Εσθονίας, ιδίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στις στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες.

Η τελευταία φραστική διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών εκδηλώθηκε στις 18 Νοεμβρίου, όταν αξιωματούχος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών επανέλαβε την θέση της Μόσχας ότι Συνθήκη του 1920, με την οποία η Μόσχα αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Εσθονίας σε συγκεκριμένα σύνορα, ακυρώθηκε όταν η Εσθονία ενσωματώθηκε στην Σοβιετική ΄Ενωση. Η Εσθονία διεκδικεί την αποκατάσταση ισχύος εκείνης της συνθήκης και επιστροφή από την Ρωσία περιοχής που αντιπροσωπεύει το 5% του εδάφους της.

Ο αμερικανικός οργανισμός στρατηγικών μελετών Rand Corporation, o οποίος πραγματοποίησε γυμνάσια επί χάρτου για να εκτιμήσει τις αμυντικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ, συμπέρανε ότι το ΝΑΤΟ θα ηττάτο γρήγορα, κρίνοντας ότι το περισσότερο που θα χρειάζονταν οι ρωσικές δυνάμεις για να φτάσουν στα περίχωρα των πρωτευουσών της Εσθονίας και την Λετονίας, Ταλίν και Ρίγας, θα ήταν 60 ώρες. Και αυτό εάν το ΝΑΤΟ έδινε κάποια μάχη. Αλλά θα το έκανε;

Σήμερα, με δεδομένα το πρόβλημα της Γαλλίας και Γερμανίας και την δυστροπία της Τουρκίας και ίσως και της Ελλάδας ( ! ! ! ) κανείς δεν ξέρει την τελική απάντηση. Αλλά είναι πιθανό πως θα αποδειχθεί δύσκολο να επιτευχθεί η απαραίτητη ομοφωνία για δράση του ΝΑΤΟ, πράγμα που σημαίνει πως οι Ρώσοι θα μπορούσαν να νικήσουν αμαχητί. Διανοούμενοι και πολιτικοί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχουν διατυπώσει φανταστικούς ισχυρισμούς για την «έλλειψη υποστήριξης» από τον Πρόεδρο Τραμπ για το ΝΑΤΟ, βασικά στηριζόμενους στις πιέσεις του προς άλλες χώρες της συμμαχίας να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις τους. Αλλά η αλήθεια είναι ότι η ζώνη κινδύνου για το ΝΑΤΟ δεν είναι οι ΗΠΑ. Φαίνεται ότι βρίσκεται μάλλον στις πολιτικές υπεκφυγής της Ευρώπης και στον δυσλειτουργικό ρόλο ορισμένων μελών της συμμαχίας στην ήπειρο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τον αποκαλεί "νεκρωμένο εγκέφαλο". H Γαλλία Ζητεί εξηγήσεις από τον Τούρκο πρεσβευτή.

Zero Hedge, 29/11/ 2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η γαλλική κυβέρνηση θα καλέσει τον πρεσβευτή της Τουρκίας, σε αναζήτηση εξηγήσεων μετά το γοητευτικά ελευθερόστομο ερώτημα του προέδρου Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν εάν ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμάνουελ Μακρόν είναι «εγκεφαλικά νεκρός»

Τις παραμονές της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που αρχίζει την Τετάρτη, και στην οποία θα συμμετάσχουν και οι δύο πρόεδροι, οι εντάσεις οξύνθηκαν λόγω του ρόλου της Τουρκίας στην Συρία και εντός της συμμαχίας . Οι σχέσεις έφτασαν σε σημείο βρασμού, όταν ο Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή ότι η προειδοποίηση του Μακρόν πως το ΝΑΤΟ πεθαίνει δείχνει «μιαν άρρωστη και ρηχή αντίληψη». Και ο Ερντογάν πρόσθεσε: «Απευθύνομαι στον κ. Μακρόν από την Τουρκία και θα το δηλώσω και στο ΝΑΤΟ: Θα πρέπει να κοιταχτείς μήπως εσύ πρώτος είσαι εγκεφαλικά νεκρός.»

Η φιλοφρόνηση του Ερντογάν λέχθηκε σε απάντηση της δήλωσης του Μακρόν περί «εγκεφαλικού θανάτου» του ΝΑΤΟ, λόγω της αμερικανικής απροβλεψιμότητας υπό τον Πρόεδρο Τραμπ και των τεταμένων σχέσεων με την Τουρκία. ( Δήλωση στην οποία ο Μακρόν επέμεινε και μετά τις δηλώσεις σύγχυσης και ταραχής από Μέρκελ, Στόλτεμπεργκ και από αξιωματούχους της συμμαχίας, εξηγώντας ότι) «οι σύμμαχοι χρειάζονταν ένα δυνατό ξύπνημα».

Σε μια συνέντευξή του πριν τρεις εβδομάδες, ο Μακρόν εδήλωσε ότι στο ΝΑΤΟ δεν υπάρχει στρατηγικός συντονισμός από την μια πλευρά μεταξύ των Ευρωπαίων Συμμάχων και από την άλλη πλευρά μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Κατήγγειλε επίσης την ανικανότητα του ΝΑΤΟ να αντιδράσει σε αυτό που χαρακτήρισε την «εξωφρενική» επίθεση της Τουρκίας στην Συρία.

Τα σχόλια του Μακρόν επέσυραν σφοδρές αντιδράσεις από ευρωπαϊκές διασημότητες που πιστεύουν ότι η Ευρώπη έχει πάντοτε μεγάλη ανάγκη το ΝΑΤΟ, αλλά ο ίδιος δήλωσε την Πέμπτη ότι όσα είπε ήσαν μια χρήσιμη καμπάνα αφύπνισης και ότι δεν πρόκειται να δηλώσει μετάνοια.

Στο μεταξύ η Τουρκία – η οποία έχει καταστεί ένα αιχμηρό θραύσμα μέσα στο ΝΑΤΟ και σύμφωνα με κάποιους εκτελεί τις εισηγήσεις του Πούτιν- αρνείται να υποστηρίξει ένα σχέδιο άμυνας για τις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία, εάν δεν της παρασχεθεί μεγαλύτερη υποστήριξη για τον αγώνα της κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στην Βόρειο Συρία.

Η Τουρκία επέκρινε επίσης τον Μακρόν επειδή συμφώνησε για συνομιλίες με ένα Κούρδο πολιτικό της Συρίας, τον οποίο η ΄Αγκυρα θεωρεί εξτρεμιστή.

Αξιωματούχος της γαλλικής προεδρίας ανακοίνωσε ότι ο Τούρκος πρεσβευτής θα κληθεί στο υπουργείο Εξωτερικών για να του δηλωθεί ότι η Γαλλία και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ αναμένουν «σαφείς απαντήσεις» από την Τουρκία για τις προθέσεις της στην Συρία



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Patrick J. Buchanan- November 26, 2019

[Απευθύνονται σε Αμερικανούς πολίτες, ψηφοφόρους και σκεπτομένους ανθρώπους τα ερωτήματα που θέτει το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού δημοσιολόγου, απρόσβλητα θωρακισμένου απέναντι στην εξοντωτική κατηγορία της ρωσοφιλίας, που πνίγει στις ΗΠΑ την φωνή και την υπόληψη όποιου ενοχλεί την απόλυτη κυριαρχία και τα σχέδια ενός αντισυνταγματικού, σκοτεινού και ασύδοτου, υπερεθνικού διευθυντηρίου.

Αλλά τα καυτερά αυτά ερωτήματα είναι πολύ ευρύτερης εμβέλειας και αφορούν καίρια ιδίως τα μικρότερα από τα 28 άλλα μέλη της «συμμαχίας του ΝΑΤΟ» και –υπό τις σημερινές περιστάσεις- ειδικότερα την Ελλάδα.

Ο Πάτρικ Μπιουκάναν, ιστορικός συγγραφέας, δημοσιολόγος, λογογράφος των Προέδρων Νίξον και Ρέιγκαν, πρώην υποψήφιος για την Προεδρία των ΗΠΑ, χαίρει ακλόνητης φήμης και σεβασμού ως συντηρητικός πατριώτης και οι τοποθετήσεις του ακούγονται με προσοχή και εκτός των ορίων της χώρας του.

Ιδού τι γράφει:]


Μετάφραση/εισαγωγή Μιχαήλ Στυλιανού


Μεταξύ των λόγων που ο Τραμπ έγινε πρόεδρος είναι ότι έθεσε προκλητικά ερωτήματα για το ΝΑΤΟ και την Ρωσία, τα οποία είχαν μείνει αναπάντητα επί τρεις δεκαετίες, καθώς η αμερικανική πολιτική είχε μείνει στον αυτόματο πιλότο από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Σε λίγες μέρες, τα 29 κράτη-μέλη «της πιο πετυχημένης συμμαχίας στην Ιστορία» θα συναντηθούν για να γιορτάσουν την 70ή επέτειό της ίδρυ7σής της. Ωστόσο όλα δεν πάνε καλά στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ.

Αντί για «Διάσκεψη Κορυφής», η συνάθροιση, στα προάστια του Λονδίνου, περιορίστηκε σε ένα διήμερο. Γιατί αυτή η περικοπή της ημερήσιας διάταξης.

Μεταξύ των λόγων είναι ο φόβος ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να διαταράξει την αρμονία της συμμαχίας, επιτιμώντας και πάλι τους Ευρωπαίους για εκμετάλλευση του αμυντικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ.

Ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, στην 100ή επέτειο της ανακωχής του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ ως «εγκεφαλικά νεκρό». Ο Μακρόν αμφισβητεί τώρα απροκάλυπτα την δέσμευση των ΗΠΑ να πολεμήσουν για την Ευρώπη και μιλάει για έναν «πραγματικό Ευρωπαϊκό Στρατό», με την γαλλική πυρηνική αποτροπή, ικανόν «να υπερασπίσει μόνος την Ευρώπη».

Η Γερμανίδα Καγκελάριος ΄Αγκελα Μέρκελ, το έθνος της οποίας δαπανά το 1,4% του ΑΕΠ για την άμυνα και που στηρίζεται στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ για να κρατάει την Ρωσία σε απόσταση από τότε που άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος, φέρεται να είναι εξαγριωμένη με την «διασπαστική πολιτική» του Γάλλου Προέδρου.

Επίσης, στις αρχές Δεκεμβρίου η Βρετανία διεξάγει εθνικές εκλογές. Μολονότι το Εργατικό Κόμμα παραμένει προσηλωμένο στο ΝΑΤΟ, ο αρχηγός του Τζέρεμι Κόρμπιν δεν είναι ο Κλήμεντ Άτλι, που έβαλε την Βρετανία στο ΝΑΤΟ κατά την ίδρυσή του το 1949.

Ο Κόρμπιν έχει αμφισβητήσει την συνέχεια χρησιμότητας του ΝΑΤΟ στην μετά τον Ψυχρό Πόλεμο εποχή. Ένα ενδεχόμενο στήριγμα μιας νέας Εργατικής κυβέρνησης, η ηγέτιδας του Εθνικού Κόμματος της Σκωτίας Νικόλα Στάρτζαν, θέτει το κλείσιμο της βρετανικής βάσης πυρηνικών υποβρυχίων Τρίντεντ στην Σκωτία ως όρο για την κοινοβουλευτική στήριξή του Εργατικού Κόμματος.

Παρών επίσης στο Λονδίνο θα είναι ο σύμμαχος στο ΝΑΤΟ πρόεδρος της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, ο Ερντογάν απέταξε δεκάδες χιλιάδες από τον στρατό και το κράτος, φυλάκισε περισσότερους δημοσιογράφους από οποιονδήποτε άλλον απολυταρχικό ηγέτη, αγόρασε από τον Πούτιν το πυραυλικό σύστημα S-400 για την αεράμυνα της Τουρκίας και διέταξε τα αμερικανικά στρατεύματα να του αδειάσουν τον δρόμο καθώς εισέβαλε στην Βόρειο Συρία, σκοτώνοντας Κούρδους μαχητές, που έδιναν το αίμα τους και την ζωή τους στις αμερικανικές εκστρατείες εναντίον του Ισλαμικού Χαλιφάτου.

Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, το ΝΑΤΟ απολάμβανε την ευρεία υποστήριξη των Αμερικανών και τον Ευρωπαίων –και δικαιολογημένα. Η Σοβιετική ΄Ενωση είχε 20 μεραρχίες στην Γερμανία, περικύκλωνε το Δυτικό Βερολίνο και κατείχε την ανατολική όχθη του Έλβα, σε απόσταση βολής από τον Ρήνο.

Αλλά ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει εδώ και πολύ καιρό. Το Βερολίνο είναι η ενωμένη και ελεύθερη πρωτεύουσα της Γερμανίας. Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας έχει διαλυθεί. Όλα τα μέλη του έχουν ενταχτεί στο ΝΑΤΟ. Η Σοβιετική ΄Ενωση
διασπάστηκε σε 15 έθνη. Η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία τεμαχίστηκε σε επτά .

Ως μαχόμενη πίστη, ο κομμουνισμός στην Ευρώπη είναι νεκρός. Γιατί τότε εμείς οι Αμερικανοί είμαστε ακόμη εκεί πέρα;

Από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου διπλασιάσαμε τις διαστάσεις του ΝΑΤΟ. Φέραμε μέσα τις Βαλτικές δημοκρατίες της Εσθονίας, Λεττονίας και Λιθουανίας, αλλά όχι της Φινλανδίας και της Σουηδίας. Δεσμευθήκαμε να πολεμήσουμε για την Σλοβενία, την Κροατία, την Αλβανία και το Μαυροβούνιο, αλλά όχι για την Σερβία, την Βοσνία ή την Βόρεια Μακεδονία.

Η Ρουμανία και η Βουλγαρία είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, αλλά όχι η Μολδαβία ή η Λευκορωσία.

Ο Τζωρτζ Μπους μας κράτησε έξω από την σύγκρουση Ρωσίας-Γεωργίας για την Νότια Οσσετία και την Αμπχαζία. Και ο Μπάρακ Ομπάμα αρνήθηκε να στείλει όπλα μεγάλης φονικής ικανότητας σε βοήθεια στην Ουκρανία για να ανακαταλάβει την Κριμαία, το Λουχάνσκ ή το Ντονέτσκ, μολονότι ο γερουσιαστής Μακέιν ήθελε τις ΗΠΑ να ορμήσουν και στις δυο συρράξεις.

Στις ακροάσεις της Βουλής επί της πρότασης για καθαίρεση

Του Προέδρου Τραμπ, αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών μίλησαν για «ρωσική επίθεση» εναντίον της «συμμάχου μας Ουκρανίας» και για απειλή κατά τη «εθνικής μας ασφάλειας»
σε αυτήν την σύγκρουση.

Αλλά από πότε η Ουκρανία έγινε σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, του οποίου τους εδαφικούς πολέμους οφείλουμε να στηρίξουμε με στρατιωτική βοήθεια, αν μη και στρατιωτική επέμβαση;

Από πότε ο έλεγχος της Κριμαίας και του Ντόνμπας από το Κίεβο απέκτησε κρίσιμη σημασία για τις ΗΠΑ, όταν η Ρωσία ήλεγχε την Κριμαία σχεδόν αδιάκοπα από την Αικατερίνη την Μεγάλη, στον 18ο Αιώνα ως τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, στα τέλη του 20ού;

Μεταξύ των λόγων που ο Τραμπ έγινε Πρόεδρος είναι ότι έθεσε προκλητικά ερωτήματα για το ΝΑΤΟ και την Ρωσία που είχαν αφεθεί αναπάντητα επί τρεις δεκαετίες, καθώς η αμερικανική πολιτική έμεινε στον αυτόματο πιλότο από τον Ψυχρό Πόλεμο.

Και αυτά τα αναπάντητα προβλήματα είναι θανάσιμης σοβαρότητας.

-Πιστεύουμε πράγματι ότι εάν η Ρωσία εισελάσει στην Εσθονία, οι ΗΠΑ θα άρχιζαν να επιτίθενται στα πλοία, στα αεροπλάνα και στον στρατό ενός έθνους εξοπλισμένου με χιλιάδες τακτικά και στρατηγικά πυρηνικά όπλα;

-Οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία θα κήρυσσαν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας;

-Ο Καναδάς του Τζάστιν Τρουντώ θα επικαλείτο το ΝΑΤΟ και θα εκήρυσσε τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας του Πούτιν, για την Εσθονία και την Λεττονία;

Υπό το ΝΑΤΟ, είμαστε τώρα δεσμευμένοι να πάμε σε πόλεμο για 28 έθνη. Και οι υποστηρικτές των επεμβάσεων που μας ώθησαν στο Ιράκ, στην Συρία, στην Λιβύη και στην Υεμένη θέλουν την επέκταση των αμερικανικών πολεμικών εγγυήσεων και σε άλλες χώρες, ακόμα εγγύτερες στην Ρωσία.

Μια μέρα, μια από αυτές τις εγγυήσεις θα κληθεί να εκπληρωθεί και μπορεί να ανακαλύψουμε ότι ο αμερικανικός λαός δεν είχε ιδέα γι’ αυτήν την δέσμευση και αρνείται να την σεβαστεί, ιδιαίτερα εάν συνεπάγεται πόλεμο με μια μεγάλη πυρηνική δύναμη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Aλλά το σκοινί απειλεί να κοπεί στην Μαύρη Θάλασσα

Manlio Dinucci,ilmanifesto, Réseau International,17-4-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

΄Ολοι εναντίον όλων: είναι η εικόνα του χάους που παρουσιάζουν τα ΜΜΕ να απλώνεται σαν κηλίδα πετρελαίου στην νότια ακτή της Μεσογείου, από την Λιβύη στην Συρία. Κατάσταση μπροστά στην οποία ακόμη και οι ΗΠΑ μοιάζουν να είναι ανίσχυρες. Στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ δεν είναι ο μαθητευόμενος μάγος, που αδυνατεί να ελέγξει τις δυνάμεις που έχει εξαπολύσει. Είναι το νευρικό κέντρο μιας στρατηγικής –της στρατηγικής του χάους- η οποία, κατεδαφίζοντας ολόκληρα κράτη, προκαλεί μιαν αλυσιδωτή αντίδραση συρράξεων, με σκοπό να τις χρησιμοποιήσει κατά την γνωστή μέθοδο του διαίρει και βασίλευε.

Βγαίνοντας νικήτριες από τον ψυχρό πόλεμο το 1991, οι ΗΠΑ αυτό-ανακηρύχτηκαν «το μόνο κράτος με την δύναμη, το βεληνεκές και την επιρροή, σε κάθε διάσταση –πολιτική, οικονομική και στρατιωτική- πραγματικά παγκόσμιες», αποφασισμένο να εμποδίσει μιαν οποιαδήποτε αντίπαλη δύναμη να κυριαρχήσει σε μιαν περιοχή –την Δυτική Ευρώπη, την Ανατολικήν Ασία, την επικράτεια της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης και της Νότιο-Δυτικής Ασίας (μέσης Ανατολής), της οποίας οι πλουτοπαραγωγικές πηγές επαρκούν για να αναδείξουν μιαν παγκόσμια δύναμη».

Από τότε, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ υπό την διοίκηση τους, κατατεμάχισαν, ή κατεδάφισαν με πολέμους, το ένα μετά το άλλο, τα κράτη που θεωρούσαν εμπόδια στο σχέδιο της κοσμοκρατορίας –την Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Λιβύη, την Συρία και άλλα – ενώ ακόμη άλλα, όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα, είναι στο στόχαστρο.

Στην ίδια στρατηγική εντάσσεται το πραξικόπημα στην Ουκρανία υπό την καθοδήγηση ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, με προορισμό να προκαλέσει στην Ευρώπη έναν νέο ψυχρό πόλεμο, ώστε να απομονώσει την Ρωσία και να ενισχύσει την αμερικανική επιρροή στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Ενώ συγκεντρώνουν την πολιτικο-μιντιακή προσοχή στην σύγκρουση της Λιβύης, καλύπτουν με σκιά το πολύ πιο απειλητικό φάσμα κλιμάκωσης της επιχείρησης του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας. Η σύνοδος των 29 υπουργών των Εξωτερικών, που κλήθηκαν στην Ουάσιγκτον στις 4 Απριλίου για να γιορτάσουν τα 70 χρόνια του ΝΑΤΟ, ξανακραύγασαν, χωρίς καμιάν απόδειξη, τον ισχυρισμό ότι η Ρωσία παραβιάζει την Συνθήκη πυρηνικών όπλων ενδιαμέσου βεληνεκούς, αναπτύσσοντας στην Ευρώπη πυραύλους πυρηνικής ικανότητας».

Μια βδομάδα αργότερα, στις 11 Απριλίου. Το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι αυτό το καλοκαίρι θα πραγματοποιηθεί η «ανακαίνιση» του αμερικανικού «αμυντικού αντιπυραυλικού συστήματος» Αιγίς, που έχει εγκατασταθεί στο Ντεβεσέλου της Ρουμανίας, διαβεβαιώνοντας ότι αυτή «δεν θα προσθέσει καμιά επιθετική ικανότητα στο σύστημα».

Στην πραγματικότητα, αυτό το σύστημα, που έχει εγκατασταθεί στην Ρουμανία και στην Πολωνία, μπορεί αντίθετα να εκτοξεύει όχι μόνο αντιπυραύλους άμυνας, αλλά και πυρηνικούς πυραύλους. Η Μόσχα έχει προειδοποιήσει: Εάν οι ΗΠΑ εγκαταστήσουν στην Ευρώπη πυρηνικούς πυραύλους, η Ρωσία θα αναπτύξει στο έδαφός της αντίστοιχους πυραύλους που θα στοχεύουν τις βάσεις (των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ) στην Ευρώπη.


Οι υπουργοί των Εξωτερικών, που συγκεντρώθηκαν στην Ουάσιγκτον στις 4 Απριλίου, δεσμεύθηκαν ιδιαίτερα να «αντιταχθούν στις επιθετικές ενέργειες της Ρωσίας στην Μαύρη Θάλασσα» καθιερώνοντας «νέα μέτρα υποστήριξης στους εταίρους μας, Γεωργία και Ουκρανία.»

Την επομένη, δεκάδες πολεμικά πλοία και μαχητικά/βομβαρδιστικά αεροπλάνα των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ελλάδας, της Ολλανδίας, της Τουρκίας, την Ρουμανίας, και της Βουλγαρίας άρχισαν στην Μαύρη Θάλασσα γυμνάσια αεροναυτικού πολέμου στα όρια των ρωσικών χωρικών υδάτων, χρησιμοποιώντας τα λιμάνια της Οδησσού (Ουκρανία) και Πότη (Γεωργία). Ταυτόχρονα, περισσότερα από 50 μαχητικά/βομβαρδιστικά των ΗΠΑ, Βρετανίας Γερμανίας, Γαλλίας και Ολλανδίας, που απογειώνονταν από ολλανδικό αεροδρόμιο και ανεφοδιάζονταν στον αέρα, εκτελούσαν « αεροπορικές επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον χερσαίων και θαλάσσιων στόχων». Επιπρόσθετα, ιταλικά μαχητικά/βομβαρδιστικά Eurofighter θα σταλούν και πάλι από το ΝΑΤΟ να περιπολούν στην περιοχή της Βαλτικής, εναντίον της «απειλής» των ρωσικών αεροπλάνων.

Το σκοινί είναι τεντωμένο στα άκρα και μπορεί να κοπεί (ή να το κόψουν) ανά πάσα στιγμή, σύροντάς μας σε ένα χάος πολύ πιο επικίνδυνο από αυτό της Λιβύης.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Padraig McGrath , Fort Russ

[Ο τέως επικεφαλής των Οικονομολόγων του συγκροτήματος Ντώυτσε Μπανκ, Τόμας Μάγιερ, σε προχθεσινό άρθρο του, που μας έστειλε ένας φίλος, αναγγέλλει μαύρες μέρες για την ελληνικήν οικονομία, οικτίρει τον κ. Τσίπρα, που γιόρταζε τον Αύγουστο -μαζί με τους Ευρωκράτες- το τέλος του οκταετούς προγράμματος προσαρμογής, του θυμίζει τα λόγια του βασιλιά Πύρρου, μετά την «πύρρεια νίκη» κατά των Ρωμαίων, προβλέπει ότι η ισχνή ανάπτυξη του 2017-18 θα εκπνεύσει στην ερχόμενη ευρωπαϊκή ύφεση, ότι ξένες επενδύσεις δεν έλκονται, ότι η χώρα παραμένει δέσμια της κρίσης και ότι «το συμπέρασμα είναι αναπόφευκτο όσο και λυπηρό: Όσο η Ελλάδα μένει έγκλειστη στην Ευρωπαϊκή Νομισματική ΄Ενωση (Ευρώ), το οικονομικό μέλλον της είναι σκοτεινό.» Καθώς όμως ο εντιμότατος κ. Τόμας Μάγιερ δεν αποκαλύπτει κάτι το νέο στον γράφοντα και στους νοήμονες κατοίκους αυτή της χώρας, πιο πρόσφορο Κυριακάτικο ανάγνωσμα κρίθηκε , για την σημαντική επιμορφωτική εικονοκλαστική προσφορά του, αλλά και για το απολαυστικό θέαμα που προσφέρει, με την αμείλικτη κατεδάφιση του συνθλιπτικού σε βάρος και όγκο Μνημείου/Μύθου του «Δυτικού Πολιτισμού», η κατωτέρω απολαυστική περιήγηση στο παρελθόν, στην πραγματική ιστορία, γεωγραφία και ταυτότητα του πολιτισμού, που αυθαίρετα, αναδρομικά και ψευδώνυμα επεκράτησε ως «Δυτικός». Το άρθρο θα κακοκαρδίσει νεκρούς τε και ζώντες φανατικούς οπαδούς του δόγματος «Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά θα δροσίσει καρδίες των υπολοίπων, όσων υφίστανται τις συνέπειες της δυναστείας αυτού του ανιστόρητου αξιώματος. Ο οδηγός, στην παρούσα ψυχαγωγική περιήγηση, πολυταξιδεμένος Ιρλανδός μελετητής της Ιστορίας και της Φιλοσοφίας, δοκιμιογράφος και συνεργάτης της ηλεκτρονικής εφημερίδας Fort Russ, δικαιούται κάποιου αισθήματος αναγνώρισης για την πολύτιμη συμβολή του στην αναστύλωση κάποιων ερειπίων εθνογνωσίας, και εθνικής υπερηφάνειας του ΄Ελληνα αναγνώστη, για τους γνήσιους κληρονομικούς τίτλους του –που αποτελούν και μιαν από τις πηγές φθόνου και μίσους, που τον περιβάλλουν.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Kάποτε μας καλούν, ιδίως οι συντηρητικοί, να συμβάλουμε στην «διάσωση του Δυτικού Πολιτισμού».
Αλλά υπάρχει κάτι τέτοιο;
Υπάρχει πράγματι «Δυτικός Πολιτισμός»;

Είναι άκρως συζητήσιμο. Επειδή αυτό που αποκαλούμε «η Δύση» άρχισε μόνο από τα τέλη του 18ου Αιώνα ως πολιτιστική συνέχεια, και κανένας δεν μιλούσε για κάτι αποκαλούμενο «η Δύση» μέχρι τα τέλη του 19ου Αιώνα. Αυτή η έννοια, «η Δύση», στην πραγματικότητα δεν έχει πολλή ιστορία πίσω της. Η ιστορία της έχει δημιουργηθεί αναδρομικά.

Μια τυποποιημένη ιδέα για «την Δύση» είναι ότι η σημερινή Ευρω-Ατλαντική κουλτούρα είναι μέρος κάποιου είδους πολιτισμικής συνέχειας, που πηγαίνει πιο πίσω από 2000 χρόνια.

“From Plato to NATO” – Aπό τον Πλάτωνα στο NATO…

Αυτό είναι μια αυτοσχέδια, αναδρομική, ψευδό-ιστορική φαντασίωση.

Υπήρχε ένας ελληνικός πολιτισμός, που είχε αφομοιώσει μείζονες επιρροές από πολιτισμούς της Περσίας, της Μεσοποταμίας και της Βόρειας Αφρικής. Έπειτα υπήρξε ένας Ρωμαϊκός πολιτισμός. Κανένας τους δεν ήταν «Δυτικός».

Μετά υπήρξε η Χριστιανοσύνη, ο χριστιανικός κόσμος, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν γεωγραφικά περισσότερο Ασιατικός και Αφρικανικός, παρά Ευρωπαϊκός.

Τουλάχιστον μέχρι την δεύτερη χιλιετία π. Χ. οι άνθρωποι που ζούσαν στην Βόρεια ακτή της Μεσογείου θεωρούσαν πως είχαν πολύ μεγαλύτερη πνευματική συγγένεια με τους ανθρώπους της Νότιας μεσογειακής ακτής, παρά με αυτούς που ζούσανε στον Ρήνο. Από την ύστερη εποχή του χαλκού, ολόκληρη η ζώνη της Μεσογείου ήταν ένας πλήρως ενοποιημένος κόσμος.

΄Επειτα, με τον εξισλαμισμό της Βορειοδυτικής Αφρικής, κάτι με το όνομα Ευρώπη απόκτησε ύπαρξη, γύρω στον 8ο Αιώνα. Η πραγματικότητα της ισλαμικής γεω-στρατηγικής περικύκλωσης δημιούργησε μια νοοτροπία πολιορκίας μεταξύ των Χριστιανών που ζούσαν στην μικρή «χερσόνησο των χερσονήσων», την οποία σήμερα αποκαλούμε «Δυτικήν Ευρώπη». ΄Ηταν αυτή η αίσθηση της ισλαμικής γεωστρατηγικής περικύκλωσης, αυτή η ψυχολογία πολιορκημένου, που κυρίως γέννησε αυτήν την αίσθηση που τώρα λέμε «Ευρώπη». Όταν ο Σαρλ Μαντέλ αναχαίτισε τους Μαυριτανούς στην μάχη του Πουατιέ, το732, γραφιάδες που περιέγραφαν την μάχη ανάφεραν τους στρατιώτες του ως “Europenses.”

Δεν υπήρξε ποτέ πριν μια λέξη κοινής χρήσης με την έννοια «Ευρωπαίος».

(Οι ΄Ελληνες είχαν σκεφτεί την «Ασία» να βρίσκεται κάπου Βόρεια της «Ευρώπης» - «Ευρώπη» σήμαινε κάτι τελείως διαφορετικό γι’ αυτούς.)

Κατά τον Μεσαίωνα, η καλλιεργημένη ευρωπαϊκή Χριστιανική σκέψη αναπτύχτηκε από την ανάγνωση ισλαμικών κειμένων σχολιασμού του Αριστοτέλη.

Ο Ιμπν Ρουσντ, Ισλαμιστής φιλόσοφος του 12 Αιώνα και νομομαθής της Κόρδοβας, Αλ Ανταλούς, είχε γράψει ακαδημαϊκά σχόλια για την Μεταφυσική του Αριστοτέλη, και οι Δομινικανοί μοναχοί τον είχαν σε τόσο μεγάλη εκτίμηση που είχε γίνει υποχρεωτικό θέμα διδασκαλίας για όλους τους σπουδαστές της θεολογίας στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Αυτά τα σχόλια του Ιμπν Ρουσντ ήσαν κριτικά σχόλια και διορθώσεις σχολίων για τον Αριστοτέλη που είχαν γραφτεί έναν αιώνα νωρίτερα, από τον Σούφι φιλόσοφο και πολυμαθή Ιμπν Σίνα (στην Μπουχάρα, Μεγάλη Περσία, σημερινό Ουζμπεκιστάν).

Η ευρωπαϊκή φιλοσοφία και θεολογία στον ύστερο Μεσαίωνα είναι σε μεγάλο βαθμό εκχριστιανισμένες προσαρμογές ισλαμικής φιλοσοφίας και θεολογίας, που όλες τους είχαν οικοδομηθεί στον θεμέλιο βράχο της προ-χριστιανικής ελληνικής σκέψης.

Τώρα υπάρχουν επιχειρήματα ότι ο Ακίνας (Αγ. Θωμάς, Ακινάτος, Καθολικός θεολόγος/φιλόσοφος) γράφει πάρα πολλά για τον Αριστοτέλη και συχνά χρησιμοποιεί Αριστοτέλεια επιχειρήματα και έννοιες. Κατά τα επιχειρήματα αυτά, είναι και οι δυο (Αριστοτέλης- Ακίνας) συνομιλητές στην ίδια «συζήτηση» και είναι, επομένως, μέρη μιας κάποιου είδους ιστορικής συνέχειας… Αυτό είναι ένα πολύ ασθενές και ίσως ακόμη και εσκεμμένα παράλογο επιχείρημα.

Οι Ιμπν Σίνα και Ιμπν Ρουσντ ήσαν εξαιρετικά σημαντικοί σε επιρροή συμμετέχοντες στην ίδια ακριβώς «συζήτηση». Στην πραγματικότητα ήταν σαφώς ΤΌΣΟ σημαντικοί σε επιρροή επί της ευρωπαϊκής χριστιανικής διανόησης, ώστε να μπορούμε να πούμε με άκρα πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή μεσαιωνική σχολαστική παράδοση δεν θα είχε ποτέ γεννηθεί αν δεν υπήρχαν αυτοί Ισλαμιστές πρωτοπόροι.

Κατά συνέπεια, πως μπορούμε να ταξινομούμε τον Αριστοτέλη και τον Ακίνα ως «Δυτικούς» , αλλά τον Ιμπν Σίνα και τον Ιμπν Ρουσντ ως «μη Δυτικούς»;

Η κατηγοριοποίηση είναι τελείως αυθαίρετη.

Έπειτα, στον 18ο Αιώνα, η βιομηχανική επανάσταση άρχισε να κάνει δυνατή την πλήρη οικονομική ενοποίηση του Ατλαντικού κόσμου. ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ κάτι με το όνομα «η Δύση» άρχισε να κυοφορείται. Επιπλέον, κανένας πράγματι δεν άρχισε να μιλάει για κάτι λεγόμενο «η Δύση» επί έναν ακόμη αιώνα μετά.

Ο Χέγκελ έδωσε την περίφημη σειρά διαλέξεών του για την Φιλοσοφία της Ιστορίας, στο Πανεπιστήμιο Χούμπολντ του Βερολίνου το 1828. Η αποστολή του σε αυτή την σειρά διαλέξεων ήταν να προσφέρει μιαν συστηματική φιλοσοφική ερμηνεία ΟΛΗΣ της μέχρι τότε καταγραμμένης Ιστορίας, από τότε στο παρελθόν που υπάρχουν γραπτά κείμενα. Η όλη σειρά διαλέξεων είναι αφιερωμένη στην Ευρασία και στην Βόρεια Αφρική: Κίνα, Ινδία, Μεσοποταμία, Περσία, Αίγυπτος, Ιουδαία, οι ΄Ελληνες, οι Ρωμαίοι, οι Γερμανικές φυλές κλπ… Ο Χέγκελ βλέπει τις πολιτισμικές και διανοητικές οικοδομικές βάσεις του «ευρωπαϊκού πολιτισμού» ως αποκλειστικά Βόρειο-Αφρικανικής και Νότιο-Δυτικής Ασιατικής πηγής. Είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι, τόσο πνευματικά όσο και πολιτισμικά, η Ασία είναι η μητέρα της Ευρώπης.

Από όσο θυμάμαι, στην όλη σειρά διαλέξεων, δεν υπάρχει η ελάχιστη και παρενθετική έστω αναφορά, στην Βόρειο-Αμερικανική ΄Ηπειρο.

Η Βόρεια Αμερική δεν ήταν γι’ αυτόν ούτε ακόμη και μια ύστερη σκέψη. Κάθ’ όσον αφορά τον Χέγκελ, τίποτα το αξιοσημείωτο, ή που να έχει κάποια ιστορική σημασία, δεν «συνέβη» ποτέ στην Βόρεια Αμερική. Και μιλάμε για μια σειρά διαλέξεων που δόθηκε από τον πιο καταξιωμένο φιλόσοφο της εποχής του, το 1828. Αρκετά πειστική απόδειξη ότι κάτι με το όνομα «η Δύση» δεν ήταν ακόμη γνωστό σαν κάτι το υπαρκτό.

Επομένως, σύνοψη:

«Χριστιανισμός» αντικαταστάθηκε από «Ευρώπη», που στην συνέχεια αντικαταστάθηκε από «η Δύση». Η Ευρώπη ΔΕΝ ήταν μια συνέχεια της «Χριστιανοσύνης» -ήταν μια αντικατάσταση…

Η ουσία είναι ότι, πριν τον 18ο Αιώνα (το πολύ νωρίτερο) δεν υπήρξε κάτι που να μπορούσε να αποκληθεί «Δυτικός Πολιτισμός».

Είναι μια αυτοσχέδια, αναδρομική, ψευδό-ιστορική επινόηση.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου