Articles by "Νεολαία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νεολαία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Αναμορφωτικά μέτρα επέβαλε το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων σε τέσσερις ανήλικους οι οποίοι είχαν συλληφθεί τον Δεκέμβριο του 2020 μετά την καταγγελία συμμαθήτριάς τους, 14 χρόνων τότε, ότι την οδήγησαν σε εγκαταλειμμένο κτίσμα της περιοχής και τη βίασαν. Το δικαστήριο αργά το μεσημέρι αποφάσισε να τους κρίνει ενόχους για ομαδικό βιασμό και για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας, ενώ έκρινε αθώο τον έναν εξ αυτών.

Οι τέσσερις ανήλικοι στο πλαίσιο των μέτρων που αποφάσισε το δικαστήριο θα παρακολουθούνται για ένα χρόνο από επιμελητή ανηλίκων, θα παρακολουθήσουν προγράμματα του Κέντρου Ψυχικής Υγείας και θα παράσχουν κοινωφελή εργασία, 120 ώρες οι τρεις και 180 ώρες ο τέταρτος που είναι μεγαλύτερος όλων. Το περιστατικό έγινε στα μέσα Δεκεμβρίου 2020 όταν μία παρέα επτά μαθητών οδήγησε την 14χρονη στο εγκαταλειμμένο κτίσμα. Οι δύο είχαν απαλλαγεί από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών επειδή αποχώρησαν άμεσα, όπως συνέβη και με τον τρίτο που κρίθηκε αθώος από το δικαστήριο. Οι τέσσερις κρίθηκαν ένοχοι ότι βίασαν την ανήλικη μαθήτρια και προχώρησαν σε γενετήσιες πράξεις χωρίς τη συναίνεσή της.

Η 14χρονη έφυγε από το κτίσμα σοκαρισμένη και εκμυστηρεύτηκε σε φίλη της όσα υπέστη. Εκείνη μίλησε στη μητέρα της και έτσι το έμαθε η μητέρα του θύματος και καταγγέλθηκαν όσα έγιναν στην αστυνομία. Στις απολογίες τους οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ότι βίασαν την 14χρονη και υποστήριξαν πως όσα έγιναν ήταν με τη δική της συναίνεση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 15.11.2022

Ολοένα περισσότερο συνειδητοποιείται το γεγονός ότι τα παιδιά και οι έφηβοι, στην Ελλάδα, στερούνται βασικών γνώσεων, που επικεντρώνονται κυρίως στο χώρο της ιστορίας, και ειδικότερα σε αυτόν της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Όσο αδιανόητο και αν φαίνεται, ωστόσο γινόμαστε συχνά μάρτυρες περιπτώσεων μαθητών ή και εφήβων, που δεν είναι σε θέση να απαντήσουν το τι ακριβώς γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου, ή και ακόμη την 25η Μαρτίου. Η επιπόλαιη, αλλά όχι και βάσιμη εξήγηση αυτής της κατάντιας είναι, ενδεχομένως, το επιχείρημα ότι η ποιότητα δασκάλων και καθηγητών έχει χειροτερεύσει, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον οι μαθητές στερούνται βασικότατων γνώσεων.

Δεν πρόκειται, όμως, περί αυτού. Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια, με αθόρυβο και θα πρόσθετα και ύπουλο τρόπο, άρχισε μια επιχείρηση αποδόμησης της ιστορίας μας. Σημαντικά γεγονότα του παρελθόντος, που μας έκαναν υπερήφανους εμάς τους παλαιοτέρους, είτε αποσιωπούνται συστηματικά, είτε εμφανίζονται με μία ή δύο σειρές στα σχολικά εγχειρίδια, από το περιεχόμενο των οποίων ουδέν το ουσιαστικό προκύπτει. Αλλά, περί τίνος πρόκειται;

Τα τωρινά βιβλία ιστορίας του δημοτικού, αλλά και των πιο πάνω όπου, δηλαδή, υπάρχει και διδάσκεται ελληνική ιστορία, φαίνεται να διακατέχονται από την προσπάθεια απάλειψης όλων εκείνων των δεδομένων, τα οποία αναμοχλεύουν εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς. Καταβάλλεται, δηλαδή, σιωπηρώς η προσπάθεια επικράτησης της λήθης, γύρω από τους πολέμους και τις αγριότητες του παρελθόντος, με το επιχείρημα ότι έτσι ευνοείται η ειρήνη.

Ακραία συνέπεια αυτής της αντίληψης είναι και η πρόσφατη ίδρυση ελληνογερμανικής ένωσης, που έχει ως αποστολή την «αντικειμενική απόδοση» της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα. Προφανώς, η υπόθεση είναι ότι η μέχρι τώρα σχετική εξιστόρηση της κατοχικής περιόδου δεν ήταν αντικειμενική. Πέρα, ωστόσο, από το παραπάνω επιχείρημα των «ειρηνοποιών», για την ανάγκη αποσιώπησης των ιστορικών αντιθέσεων του παρελθόντος, μεταξύ των λαών, υπάρχει και η υπόγεια κίνηση των υποστηρικτών μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, η οποία θα σαρώσει κράτη-έθνη, θρησκείες, πολιτισμούς και ιστορίες τους, εγκαθιδρύοντας ένα νέο κόσμο χωρίς παρελθόν.

Οι τάσεις αυτές, εξάλλου, που συχνά διεκδικούν και προοδευτικότητα, υπήρξαν εμφανείς και στον τρόπο με τον οποίον επιλέχθηκε να εορταστεί η επέτειος των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821. Όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, αλλά και να καυτηριάσουμε, στην ΤΙΜΗΣΤΟ 21 (επιτροπή εορτασμού των 200 ετών, παράλληλη της επίσημης), με πλήθος δημοσιεύσεων και δραστηριοτήτων μας, ο επίσημος εορτασμός υιοθέτησε μεταξύ άλλων και απόψεις όπως, ότι οι Νεοέλληνες ουδεμία σχέση έχουν με τους αρχαίους μας προγόνους, ότι η Επανάσταση ήταν μια εξέγερση περιθωριακής ελίτ, ότι δεν υπήρξε πραγματική σκλαβιά επί 400 χρόνια γιατί δήθεν οι Έλληνες περνούσαν ευχάριστα ως Οθωμανοί υπήκοοι, ότι όλες αυτές οι εσφαλμένες ερμηνείες προήλθαν από ιδέες της Δύσης κ.ο.κ.

Η λησμονιά της εθνικής μας ταυτότητας θα αποτελέσει πραγματικότητα στις επόμενες δεκαετίες, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα ανατροπής αυτού του επκίνδυνου ρεύματος. Και τότε, θα επαληθευτεί το ρητό ότι «οι λαοί που λησμονούν την ιστορία τους εξαφανίζονται»

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανοιχτό, τόσο για τα δημοτικά σχολεία όσο και για το κοινό, είναι το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής του δήμου Θέρμης. Οι επισκέψεις για τα δημοτικά σχολεία γίνονται τα πρωινά ενώ για το κοινό τα απογεύματα.
Επιδίωξη του δήμου Θέρμης και της Αντιδημαρχίας Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης, Πολιτισμού, Νέας Γενιάς και Κοινωνικής Προστασίας, είναι μέσω των επισκέψεων των μαθητών και των μαθητριών στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής να αποκτήσουν τα παιδιά κουλτούρα ορθής οδικής συμπεριφοράς. 
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο υλοποιείται κατά την επίσκεψη των σχολείων γίνεται από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό και περιλαμβάνει, την παρουσίαση των δομικών στοιχείων του Πάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής, τη γνωριμία των μαθητών/τριών με τους κανόνες οδικής ασφάλειας, τη γενική παρουσίαση των κανόνων κυκλοφορίας καθώς και τη βιωματική εκπαίδευση στην ασφαλή κυκλοφορία πεζών και οχημάτων (ποδηλάτων – αυτοκινήτων). 
Υπενθυμίζεται ότι το Πάρκο παραμένει ανοιχτό καθημερινά τα απογεύματα και η πρόσβαση του κοινού είναι ελεύθερη. 

Την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2022 στο Πάρκο φιλοξενήθηκαν μαθητές και μαθήτριες της Β’ και Γ’ τάξης από το 1ο δημοτικό σχολείο Τριλόφου. Στο πλαίσιο της πρακτικής τους άσκησης στο Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής, τα παιδιά φόρεσαν κράνη, γιλέκα οδοποιίας (φωσφοριζέ), οδήγησαν ποδήλατα, αναγνώρισαν πινακίδες ΚΟΚ και έμαθαν τα πάντα για το πώς να συμπεριφέρονται ως πεζοί και ως οδηγοί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Ξεκινώ με την απλή διαπίστωση ότι ανέκαθεν η ψυχοκοινωνική προβληματική της θεματολογίας του σεξ αποτελούσε μια συναρπαστική περίπτωση, από όποια οπτική γωνία κι αν την εξετάζαμε.

Θα συνεχίσω υπογραμμίζοντας την αλήθεια ότι στις τελευταίες 3 – 4 δεκαετίες το θέμα του σεξ ήρθε στην επιφάνεια της συλλογικής συνείδησης των Ελλήνων με τόση ένταση και με τέτοια ταχύτητα, ώστε να επισκιάσει για τη σημερινή νεολαία το γεγονός ότι μόλις «χθες» το θέμα ήταν ένα ισχυρό ταμπού, αντικείμενο μόνο για πολύ προσωπικές συζητήσεις και εκμυστηρεύσεις, που οι περισσότεροι το αγγίζαμε αραιά και πού σε συλλογικό επίπεδο μέσα από την αντισηπτικά ουδέτερη μέθοδο των «σόκιν ανεκδότων», και του «Μπλακ χιούμορ».

Σήμερα, όλοι πια αγγίζουμε τη θεματολογία του σεξ σε διαπροσωπικό επίπεδο παρέας ή φίλων, ανοικτά, όπως φυσικά το βλέπουμε και στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Μετά την είσοδο στον 21ο αιώνα και την παγκόσμια εξάπλωση του διαδικτύου βιώνουμε απίστευτο σε όγκο υλικό πορνογραφικού υλικού.

Στην Πατρίδα μας, στην Ευρώπη και σε ολάκερη την υφήλιο τα τελευταία χρόνια ακούμε συχνά τόσο σε χώρους εργασίας και αναψυχής όσο και σε πανεπιστημιακές αίθουσες τα ίδια θεμελιακά ερωτήματα που σχετίζονται με το πώς και γιατί συντελέστηκε αυτή η σημαντική αλλαγή στη δημοσιοποίηση της θεματολογίας του σεξ, στη στάση και τη νοοτροπία μας.

Το γεγονός ότι μέχρι τον καιρό που η γενιά των σημερινών γονέων βρισκόταν εκεί που βρίσκονται σήμερα τα εγγόνια μας, τα δυνατά ταμπού περιφρουρούσαν τη θεματολογία του σεξ έχοντας περιχαρακώσει κάθε τι σχετικό ερμητικά κλεισμένο κάτω από την ετικέτα του «βρώμικου» στο ατομικό και συλλογικό μας υποσυνείδητο δεν σημαίνει αυτόχρημα ότι η πρόσφατη απελευθέρωση είναι αναμφίβολα και κατηγορηματικά… καταστροφική!

Για τους σημερινούς νέους και νέες υπάρχουν δύο διαστάσεις στο όλο θέμα της από-ευαισθητοποίησης των σεξουαλικών ταμπού και συγκεκριμένα:

[α] η διάσταση της λεκτικής ή φραστικής απελευθέρωσης και

[β] η διάσταση της πραγματικής απελευθέρωσης.

Με άλλα λόγια, συχνά έχει προκύψει από επίσημες όσο και ανεπίσημες ή άτυπες έρευνες με νέους και νέες, που ακόμη σπουδάζουν σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα ή πρόσφατα έχουν βγει στην αγορά εργασίας, ότι είναι ευδιάκριτοι στις παρέες τους εκείνοι και εκείνες που ενώ «μιλάνε» απελευθερωμένα λειτουργούν με ουσιαστικά και καθοριστικά ταμπού και δεσμεύσεις και, αντίστροφα, οι άλλοι που, ενώ πρεσβεύουν συντηρητικές θέσεις, ενεργοποιούνται πολύ φιλελεύθερα μόλις εκλείψουν οι εκλαμβανόμενοι ως «αντικειμενικοί» έλεγχοι της συμπεριφοράς τους.

Σίγουρα ιδιαίτερες δυσκολίες στην όλη αντιμετώπιση της σεξουαλικής θεματολογίας αντιμετωπίζει η γενιά όσων σήμερα είναι γονείς εφήβων, ακριβώς επειδή η τρέχουσα πραγματικότητα βρίσκεται σε κραυγαλέα αντίφαση με τα όσα εμείς οι σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες είχαμε διδαχθεί από τους γονείς μας, από άλλους ψυχοκοινωνικούς φορείς και τα τότε ελάχιστα, σχεδόν αποκλειστικά, έντυπης μορφής ΜΜΕ.

Στο μεταξύ, βέβαια, οι σημερινοί νέοι και οι νέες έχουν και αυτοί προσβάσεις στα σύγχρονα ΜΜΕ, έρχονται εντελώς ανοιχτά σε διαπροσωπική επαφή, ερωτεύονται και, όταν το αποφασίσουν, κάνουν και έρωτα, συζητούν τα θέματά τους και με τον «άνθρωπό» τους αλλά και μεταξύ τους στις παρέες όπου συμμετέχουν αγόρια και κορίτσια και όταν ένας «δεσμός» αποτύχει προχωρούν στον επόμενο χωρίς να αποκρύπτουν «το παρελθόν» τους απόν ή την παρόντα ερωτικό σύντροφο, όπως κατά κανόνα γινόταν «χθες» με τους γονείς τους και ιδιαίτερα στην δικιά μας εποχή των παππούδων και γιαγιάδων τους…

Στην Αμερική, μισό αιώνα πριν, μετά τις πρώτες δεκαετίες της μεταπολεμικής περιόδου οι έρευνες του Dr Kinsey και των συνεργατών του, στη Γερμανία οι έρευνες του Kohle και στη συνέχεια πάλι στην Αμερική οι εργαστηριακά τεκμηριωμένες έρευνες της ψυχοφυσιολογίας της σεξουαλικής συμπεριφοράς των Dr Masters και Dr. Johnson βοήθησαν ώστε η θεματολογία του σεξ να βγει από τα σκοτεινά χρονοντούλαπα του συλλογικού υποσυνείδητου των λαών, και να απευαισθητοποιηθούν τα διάφορα ταμπού.

Έτσι ξεκίνησε, σε παγκόσμια κλίμακα, ένας φαινομενικά ατέλειωτος διάλογος ανάμεσα σε επιστήμονες και κοινή γνώμη για τις ανθρώπινες σεξουαλικές ορμές και συνήθειες, για τα σεξουαλικά προβλήματα των ανδρών και των γυναικών, καθώς και των ζευγαριών, για θέματα σεξουαλικής ενημέρωσης και διαπαιδαγώγησης της νεολαίας και άλλα συναφή.

Όλη αυτή η δυναμική διεργασία θεωρείται από πολλούς ως μέθοδος απαραίτητη για την ομαλή προσωπική εξέλιξη των παιδιών μας προς την ωριμότητα και την υπεύθυνη διαχείριση των σεξουαλικών τους αναγκών, ενώ από άλλους ως «χειροπιαστή απόδειξη» της κοινωνικής διαφθοράς, της κατάπτωσης των ηθών και διαγραφής των εθίμων και της αποσύνθεσης του ψυχοκοινωνικού μας συστήματος!…

Όπως και αν το δούμε το θέμα, όμως, ένα θεμελιακό πρόβλημα στενά συνυφασμένο με την πορεία της αποκαλούμενης σεξουαλικής απελευθέρωσης είναι και η εδραίωση στην κοινή γνώμη της εντύπωσης ότι η νεολαία μας ζει, λειτουργεί και επιδίδεται ασυγκράτητα σε έναν έντονο, απρόσωπο και αχαλίνωτο «παν-σεξουαλισμό!..»

Σίγουρα η κοινή γνώμη αναρωτιέται εάν και η ελληνική κοινωνία πέρασε, περνάει ή θα περάσει αυτό το στάδιο του παν-σεξουαλισμού που παρατηρήθηκε σε άλλες κοινωνίες στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αμερική, στην Αυστραλία και αλλού.

Η σημερινή μου θέση, τεκμηριωμένη από έρευνες με νέους και νέες διαφόρων κοινωνικό-οικονομικών επιπέδων και μόρφωσης, χωρίς να εμπεριέχει στοιχεία δογματικά καθολικής εφαρμογής, είναι η παρακάτω:

Σαφώς υπάρχει σήμερα περισσότερη ελευθερία στη σύγχρονη ελληνική νεολαία σε ό,τι αφορά τη σεξουαλική ολοκλήρωση ως τμήμα μιας ευρύτερης ψυχό-συναισθηματικής και κοινωνικής σχέσης, ως διάσταση ενός υγιούς ερωτικού δεσμού, αλλά δεν υπάρχει, δεν τεκμηριώνεται «αλόγιστο, τυφλό και απρόσωπο σεξ» στον βαθμό που, παρασυρόμενη από διάφορα δημοσιεύματα, φαίνεται να πιστεύει η κοινή γνώμη.

Κλείνοντας το σημερινό μου άρθρο θα αναφέρω ένα εντυπωσιακό θέμα που ήδη ερευνώ βαθύτερα και που αναφέρεται στα στατιστικά δεδομένα και τις διαφορές που προκύπτουν ανάμεσα σε νέες και νέους που έχουν ολοκληρωθεί σεξουαλικά αρκετά πριν τα 20 χρόνια τους.

Χωρίς να είναι ένα στατιστικό στοιχείο που αφορά ΟΛΗ την ελληνική νεολαία, είναι άξιο μνείας το γεγονός ότι σε έρευνά μου πριν λίγα χρόνια με φοιτητές και φοιτήτριες προέκυψε ότι το 63% των γυναικών είχε ολοκληρωθεί σεξουαλικά πριν από την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ και ένα πρόσθετο 24% πριν περατωθούν οι σπουδές του.

Αντίθετα, ανάμεσα στους άνδρες το ποσοστό ήταν μόλις 38% πριν από την εισαγωγή τους σε ΑΕΙ και ΤΕΙ και ένα πρόσθετο 33% σχεδόν ταυτόχρονα με την ολοκλήρωση των σπουδών τους.

Οι πρόχειρες συλλογιστικές μας για την ερμηνεία τέτοιων στατιστικών στοιχείων είναι ότι η πρόσφατη έντονη χειραφέτηση της γυναίκας στον Ελληνικό χώρο, οι κάθε είδους φεμινιστικές προσπάθειες, τα διάφορα γυναικεία έντυπα έχουν συντελέσει ώστε οι νέες γυναίκες να διεκδικήσουν πολύ πιο δυναμικά το μερίδιό τους από τη σεξουαλική «επανάσταση» με την αιτιολογία της πολύχρονης καταπίεσής τους από μπαμπάδες, εραστές και συζύγους που απαιτούσαν πριν από μερικές δεκαετίες να είναι «αγνές»…

Βέβαια κάθε έρευνα στη θεματολογία του σεξ χρειάζεται να περιλάβει και στοιχεία του παρελθόντος, γιατί και στο μακρινό «χθες» είχαμε σεξουαλικές επαφές πριν τον γάμο, αλλά απλά δεν τις συζητούσαμε τόσο ανοιχτά, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια σωστή εικόνα για τη σεξουαλική ζωή των σύγχρονων Ελλήνων.

Εκείνο που έχει σημασία Τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα είναι ότι η νεολαία μας εκτιμά τις χαρές του υγιούς ψυχικά, συναισθηματικά και κοινωνικά, εκτονωμένου από ταμπού και ενοχές σεξ, επιδίδεται στην ερωτική επαφή που είναι απαλλαγμένη από τις ανασταλτικές προκαταλήψεις του χθες χωρίς να «καταστραφεί», χωρίς να χρειάζεται τα βικτωριανά εκείνα «διπλά στάνταρντ» όπου η έντονη δραστηριότητα ενός άνδρα τού κομίζει «εύσημα», ενώ παρόμοια δραστηριότητα μιας γυναίκας τη στιγματίζει!…



------------------------------------------------------------------


*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανατέλλει ένα νεανικό φοιτητικό group που παρότι έχει λίγους μήνες ζωής, προκαλεί έντονο ενδιαφέρον και γεννά προσδοκίες.
Πρόκειται για τους Dorian Shroom, μια ομάδα πέντε νεαρών παιδιών που μεταβιβάζουν την έμπνευση, την ενέργεια αλλά και μνήμες rock μουσικής των seventies και eighties σε δημιουργία και μας προσφέρουν το πρώτο τους άλμπουμ που αξίζει να το ακούσετε και να το αγαπήσετε.
Το όνομα αυτού "Nothing Is Sacred" (https://www.boomplay.com/artists/45873533).
Έχουν πάρει εγκωμιαστικές κριτικές από επώνυμα ροκάδικα περιοδικά.



Και αξίζει να σημειώσουμε πως ο κιθαρίστας (ένας από τους τρεις του συγκροτήματος) είναι συνδημότης μας, από τους Νέους Επιβάτες, ο Κώστας Δημάκης !!!
Ακούσαμε την δουλειά τους και πλέον συγκαταλεγόμαστε στους fun τους.
Keep going guys !!!





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Με αφορμή την παρουσία του Αργεντίνου πανεπιστημιακού και ακτιβιστή Αντρές Ρουτζέρι στην Αθήνα, ως ομάδα νέων που εμπνεόμαστε από την ιδέα της αυτοοργάνωσης και της αυτοδιαχείρισης, διοργανώνουμε εκδήλωση πάνω στο θέμα αυτό, με έναν από τους θεωρητικούς αυτής της ιδέας.

Σε περιόδους που πνέουν νεοφιλελεύθεροι άνεμοι, ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες με την απαξίωση της ζωής και του περιβάλλοντος. 

Ως νέοι και νέες (μαθητές/τριες, φοιτητές/τριες και εργαζόμενοι/ες) βιώνουμε την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και όλων των κοινών αγαθών, την εκμετάλλευση και την ανασφάλεια. Δεν θέλουμε να υποταχθούμε στον κόσμο του έχει δημιουργήσει ο καπιταλισμός. Που εκτός των άλλων, δημιουργεί πόλεις απάνθρωπες και αντικοινωνικές, με ελάχιστο πράσινο και ελεύθερους χώρους, ελάχιστο ελεύθερο χρόνο και πολύ μεγάλη πίεση. Και που μπροστά
μας ορθώνονται μεγάλα, παγκόσμια προβλήματα και κρίσεις όπως η
οικονομική, η περιβαλλοντική κτλ.

Καλούμαστε λοιπόν να αναζητήσουμε απαντήσεις στο ερώτημα "προς τα που κατευθυνόμαστε", μιας και είμαστε αντιμέτωποι/ες με όλα αυτά τα αδιέξοδα. Και η αυτοδιαχείριση, σαν πολιτικό και οικονομικό πρόταγμα, έχει πολλά να προσφέρει για να εμπλουτίσει την σκέψη και τη δράση μας.

Στην συζήτηση μας με τον πανεπιστημιακό δάσκαλο Αντρές Ρουτζέρι θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε θέματα όπως:

- Πως μπορεί η εκπαίδευση να λειτουργήσει στη λογική της
αυτοδιαχείρισης και τι εμπειρίες υπάρχουν από αυτοδιαχειριζόμενα
σχολεία και πανεπιστήμια στην Λ. Αμερική;

- Πως μπορεί η αυτοδιαχείριση να συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος με την ενεργητική συμμετοχή των ίδιων των ανθρώπων που ζουν στα μέρη αυτά;

- Πως μέσα στην αυτοδιαχείριση ανθίζει το φεμινιστικό κίνημα και το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων;

Επίσης θα συζητήσουμε και πολλά άλλα θέματα και θα συν-διαμορφώσουμε στην μεταξύ μας κουβέντα.

Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 12 Νοεμβρίου, 6μμ, στη Νομική Σχολή Αθήνας (Αμφιθέατρο Παπαρρηγόπουλου), Σόλωνος 57.


Συντροφιά Νέων Εναλλακτική Δράση για Ποιότητα Ζωής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μια ονειρική παραγωγή! Γεμάτη φως και αισιοδοξία! Εν χορδαίς και οργάνοις τιμούμε τους μουσικοσυνθέτες μας.

1000 Συμμετέχοντες / Όλοι μαζί επί σκηνής!

Χορωδίες, νέοι μουσικοί, τραγουδιστές (μέλη φιλαρμονικών ορχηστρών & μουσικών σχολείων), από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο σε ένα μοναδικό αφιέρωμα στους: Θεοδωράκη, Χατζιδάκη, Λοΐζο.

Θεσσαλονίκη: Σάββατο 4 Μαρτίου 2023
Βελλίδειο / Ώρα: 20:30


''Οι τρεις συνθέτες παραδίδουν τα τραγούδια τους στους νεότερους''.

Παρουσιάζει ο Λάκης Λαζόπουλος

Διεύθυνση: Ευάγγελος Αραμπατζής

Η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Ελλάδος - Youth Symphony Orchestra of Greece πραγματοποιεί την εναρκτήρια φιλανθρωπική συναυλία της στην Θεσσαλονίκη, μετά την πανδημία.

Μέρος των εσόδων θα δοθεί στο Μ.Α.Ζ.Ι.

Συνδιοργάνωση: ΣΟΝΕ & Μ.Α.Ζ.Ι.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για μια παράσταση το Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022, στις 8:00 μμ, στο δημοτικό θέατρο Μηχανιώνας ανεβαίνει από την Εφηβική Θεατρική Ομάδα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μηχανιώνας σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Μηχανιώνας, το θεατρικό έργο του Jack Sharkey, «BLACK OUT»
 

Δυο λόγια για το έργο:

Σε ένα εξωτικό νησί των Βερμούδων, προετοιμάζοντας δείπνο στην έπαυλη των Γουίκενχαμ, πραγματοποιείται ένας φόνος στο σκοτάδι. Ένας πυροβολισμός , ένα ματωμένο στιλέτο, ένα δηλητηριασμένο ποτό, ένα σημείωμα γραμμένο με αίμα και φυσικά δεν μπορεί να λείπει το αχτύπητο δίδυμο, ο επιθεωρητής Μπράντοκ και η βοηθός του αρχιφύλακας Θριντλ, που θα σας χαρίσουν αξέχαστες στιγμές γέλιου και αγωνίας όσο προσπαθούν να λύσουν ένα ανατρεπτικό μυστήριο. Άραγε τι μυστικά κρύβουν οι οικοδεσπότες και οι καλεσμένοι της έπαυλης; Τελικά τι έγινε όταν έσβησαν τα φώτα;

Συντελεστές:

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Σμαράγδα Τζούμα
Χορογραφία : Τζώρτζια Βοργιά
Φωτισμοί: train studio
Σκηνικά: Κορνήλιος Χατζηστεφάνου, Ευριπίδης Ντάνης, Γιάννης Μαραγκός
Κοστούμια: Ομάδα του Εφηβικού Τμήματος Θεάτρου
Τρέιλερ/Αφίσα/φωτογραφίες :Γιώργος Σαλλαγιάννης

Ηθοποιοί (με σειρά εμφάνισης):

Ντάνης Ευριπίδης: Λόρδος Κλάιβ Γουίκενχαμ
Λέφα Ιωάννα: Λαίδη Μόνικα Γουίκενχαμ
Νικολαΐδου Δήμητρα: Νάνσυ Στάνφορντ
Βογιατζή Μαριάνθη: Μπάτλερ, Άγνωστη Ξανθιά
Λιόλιου Ευαγγελία: Μιμόζα
Μαραγκός Γιάννης: Επιθεωρητής Μπέντζαμιν Μπράντοκ
Καρύδα Βασιλική: Αρχιφύλακας Άλμα Θριντλ
Μπαγάκη Ανδρονίκη: Τζασμίν Κόλλινς
Ξιφαρά Τόνια: Μπίμπι Κάβεντις
Σταμίδης Χρυσοβαλάντης: Πιερ Ντουανώ
Καρύδας Θανάσης: Άλτζερνον Γουίκενχαμ
Μαγριπλή Μαριτίνα: Χλόη Κάστερνταϊν

Παραδέχτηκαν πως υπάρχουν κτιριακά προβλήματα και ταυτόχρονα έλλειμα προσωπικού στο ΑΠΘ, η αναπληρώτρια πρόεδρος της Νομικής Σχολής και η καθηγήτρια του Ενοχικού Δικαίου, μάθημα στο οποίο συνέβη η πτώση του φοιτητή.

Σοκαρισμένη και η ίδια από το περιστατικό που σημειώθηκε το μεσημέρι της Τρίτης (18/10) στο κτίριο της ΝΟΠΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όταν φοιτητής έπεσε στο κενό από τον τρίτο όροφο, είναι και η αναπληρώτρια πρόεδρος της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, Αικατερίνη Φουντεδάκη, η οποία παραδέχτηκε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και σε ό,τι αφορά το κτιριακό της Σχολής, αλλά και στην έλλειψη προσωπικού.

«Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη προσέλευση στα μαθήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις οι φοιτητές κάθονται και στα περβάζια του παραθύρου. Και σήμερα -απ’ ότι πληροφορήθηκα- η αίθουσα ήταν γεμάτη και το παιδί καθόταν στο περβάζι, αυτό δεν αμφισβητείται. Εξάλλου και εμείς έχουμε κάνει γνωστό και το έλλειμα του προσωπικού που έχουμε, το οποίο σε συνδυασμό με τα κτιριακά προβλήματα τη σύμπτυξη τμημάτων και τη μαζική προσέλευση φοιτητών μετά την πανδημία, έχει εντείνει το πρόβλημα» τόνισε χαρακτηριστικά στο GRTimes.gr η αναπληρώτρια πρόεδρος της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, Αικατερίνη Φουντεδάκη.

Αναφερόμενη στα δεδομένα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Σχολή σε όλα τα επίπεδα, η κα. Φουντεδάκη πρόσθεσε πως «την έλλειψη προσωπικού την έχουμε επισημάνει εδώ και δέκα χρόνια. Προσπαθούμε πάρα πολύ να εμπλουτίσουμε το εκπαιδευτικό προσωπικό, το οποίο απαριθμούσε 110 μέλη και τώρα απαριθμεί 70. Στον δικό μας τομέα είναι μόνον 7 ενώ μέχρι πριν από κάποιο διάστημα ήμασταν 25».

Στο ίδιο κτίριο στεγάζονται και άλλες σχολές

«Το κτιριακό είναι επίσης ένα μεγάλο ζήτημα, διότι δεν υπάρχουν αίθουσες. Στο ίδιο κτίριο στεγάζονται επίσης οι Σχολές των Πολιτικών Επιστημών και των Οικονομικών, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη σε αίθουσες και αθρόα προσέλευση φοιτητών. Κάνουμε πλέον μάθημα μπροστά σε τριπλάσιο ακροατήριο, γεγονός που και εμείς δεν περιμέναμε. Μας έχει αιφνιδιάσει αυτή η προσέλευση και αυτό το πράγμα που γίνεται δεν το έχω ξαναδεί. Και σκεφτείτε είναι μόλις η δεύτερη εβδομάδα των μαθημάτων. Θέλαμε να δούμε και εμείς πώς θα πάει το πράγμα» πρόσθεσε.

Η αναπληρώτρια πρόεδρος της Νομικής Σχολής, τονίζει επίσης ότι από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του τραυματισμένου φοιτητή βρίσκεται τόσο η καθηγήτρια που έκανε μάθημα την ώρα της πτώσης, Δέσποινα Κλαβανίδου, όσο και ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου, Νίκος Παπαϊωάννου, αλλά και ο Κοσμήτορας της Σχολής Παναγιώτης Γκλαβίνης. «Αμέσως έφτασαν στο νοσοκομείο για να διαπιστώσουν την κατάσταση της υγείας του 19χρονου και να του παράσχουν ό,τι χρειαστεί. Ευτυχώς φαίνεται να έχει διαφύγει τον κίνδυνο, αλλά εννοείται ότι το παιδί και οι γονείς του έχουν την πλήρη στήριξη της σχολής, αλλά και τη δική μας σε οτιδήποτε χρειαστούν».

Σοκαρισμένη η καθηγήτρια του 19χρονου φοιτητή

Εμφανώς σοκαρισμένη από το περιστατικό είναι και η καθηγήτρια Νομικής Σχολής του ΑΠΘ και αναπληρώτρια Πρύτανης Προγραμματισμού και Ανάπτυξης, Δέσποινα Κλαβανίδου, η οποία διδάσκει το μάθημα Ενοχικό Δίκαιο. Υπενθυμίζεται πως η πτώση του φοιτητή συνέβη λίγο πριν την έναρξη του μαθήματός της, με την ίδια να λέει στο GRTimes.gr:

«Δεν θα ήθελα να πω πολλά πράγματα αυτή τη στιγμή, γιατί είμαι ακόμα στο νοσοκομείο και εκείνο που προέχει είναι να γίνει καλά το παιδί. Από τις πρώτες ενδείξεις δείχνει ότι έχει διαφύγει τον κίνδυνο, καθώς μόλις συνέβη το περιστατικό τρέξαμε κοντά του. Είχε τις αισθήσεις του, μιλούσε και επικοινωνούσε, μου έδωσε και το τηλέφωνό του για να μπορέσω να επικοινωνήσω άμεσα με τους δικούς του».

«Το ίδιο γρήγορα καλέσαμε το ΕΚΑΒ, από την πρώτη στιγμή επικοινωνήσαμε με τον Πρύτανη, μπήκα σε ένα αυτοκίνητο, ακολούθησα το ασθενοφόρο και τώρα είμαστε εδώ μαζί με τον Κοσμήτορα τον κ. Παναγιώτη Γκλαβίνη, τον Πρύτανη, Νίκο Παπαϊωάννου και τους γονείς του παιδιού. Επαναλαμβάνω ότι αυτό που προέχει είναι να βεβαιωθούμε ότι το παιδί είναι καλά στην υγεία του» συμπλήρωσε.

Αναφορικά με το τι ακριβώς συνέβη και αν όντως υπήρχε συνωστισμός εντός της αίθουσας του κτιρίου της ΝΟΠΕ κατά το μάθημά της, η καθηγήτρια Ενοχικού Δικαίου υπογράμμισε πως «το μάθημα δεν είχε ξεκινήσει ακόμη, τη στιγμή που έγινε το περιστατικό. Εκείνη την ώρα έμπαινα στην αίθουσα όμως για να είμαι ειλικρινής, τώρα που η πανδημία έχει τελειώσει τα παιδιά δείχνουν έναν ιδιαίτερο ζήλο και καλά κάνουν, προσέρχονται μαζικά στα μαθήματα. Η αλήθεια είναι πως έχουμε πολύ κόσμο, όμως αυτό δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Πάντα ήταν κατάμεστες οι αίθουσες διδασκαλίας, ωστόσο το κτιριακό πρόβλημα στη Θεσσαλονίκη είναι επίσης γνωστό και μεγάλο».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ασύλληπτη τραγωδία για μια οικογένεια στην θεσσαλική πόλη, με τη δίδυμη αδερφή να βρίσκει χωρίς τις αισθήσεις του τον αδερφό της μέσα στο παιδικό δωμάτιο, κρεμασμένο από τη ζώνη του καράτε, το μεσημέρι της Τετάρτης.

Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες των γονιών, των διασωστών του ΕΚΑΒ που έσπευσαν άμεσα, αλλά και των γιατρών στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε ο άτυχος 12χρονος, για την ανάνηψή του, το παιδί δεν τα κατάφερε.

Οι αστυνομικοί που πήγαν στο διαμέρισμα της οικογένειας κατέσχεσαν τους υπολογιστές και τα λάπτοπ που υπήρχαν στο σπίτι. Ο μαθητής της Α' Γυμνασίου ήταν ένα ήσυχο παιδί και όπως λένε καθηγητές στο σχολείο του, δεν είχε απασχολήσει ποτέ με τη συμπεριφορά του. Ήταν επιμελής και δεν είχαν παρατηρηθεί φαινόμενα bullying. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν έδειχνε να αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και δεν είχε εκδηλώσει ποτέ την πρόθεση να βάλει τέλος στη ζωή του, κάνουν τους αστυνομικούς να εστιάζουν στο ενδεχόμενο πίσω από την αυτοχειρία να κρύβεται ένα διαδικτυακό παιχνίδι θανάτου.

Στο σπίτι της οικογένειας έσπευσε από την πρώτη στιγμή ψυχολόγος για να στηρίξει τη 12χρονη που ήταν εκείνη που είδε πρώτη τις ανατριχιαστικές εικόνες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, το αγόρι είπε σε εκείνη και στους γονείς ότι θα πάει να διαβάσει στο δωμάτιό του. Κάποια στιγμή η αδερφή του αποφάσισε να πάει στο δωμάτιο κι εκεί βρήκε τον αδερφό της κρεμασμένο.

Στα χέρια της αστυνομίας βρίσκονται και τα κινητά τηλέφωνα των γονέων και εντός της ημέρας αναμένονται νέα στοιχεία για την τραγική υπόθεση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απευθυνόμαστε ατομικά σε όλους όσους συμπορεύονται μαζί μας, καθώς και σε ευαισθητοποιημένες Εταιρίες και Κοινωφελή Ιδρύματα για την στήριξή τους στην πιο μεγάλη και επείγουσα ανάγκη του Κέντρου Παιδιού και Εφήβου, την απόκτηση ενός βαν μεταφοράς για τα παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με αυτισμό, ωφελούμενους μας στις δομές μας στην Αττική.

Μέσα από την καθημερινή επικοινωνία με τους γονείς, αφουγκραζόμαστε την ανάγκη για την εξασφάλιση της ασφαλούς μετακίνησης των παιδιών τους. Οι δομές μας βρίσκονται στο Περιστέρι και πολλές οικογένειες διαμένουν σε μακρινές περιοχές. Επιπλέον, οι γονείς, των μεγαλύτερων σε ηλικία ωφελούμενών μας, κουρασμένοι και πλέον πιο ηλικιωμένοι, δεν οδηγούν, δυσκολεύονται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αδυνατούν οικονομικά για κάποια άλλη επιλογή με αποτέλεσμα να χάνονται πολλές μέρες θεραπειών.

Ένα νέο όχημα θα συμβάλει τόσο στη μεταφορά τους από και προς την οικία τους, όσο και στην υλοποίηση προγραμμάτων στην κοινότητα (εκδρομές, επισκέψεις σε μουσεία, λειτουργία ομάδας φωτογραφίας, αθλητικές δραστηριότητες, κ.ά.). Οι δράσεις μας στην κοινότητα θα δώσουν την ευκαιρία στους ωφελούμενούς μας να γνωρίσουν εμπειρίες που διαφορετικά δεν θα είχαν τη δυνατότητα, να ψυχαγωγηθούν, να αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες, να γνωρίσουν διαφορετικά περιβάλλοντα και ερεθίσματα και να ενταχθούν ομαλότερα στην κοινότητα. Η παρουσία ατόμων με αυτισμό στην κοινωνική ζωή της πόλης μας θα συμβάλει εξάλλου και στην εξάλειψη του στίγματος του αυτισμού.

Η κάλυψη της ανάγκης μας αυτής θα στηρίξει αποφασιστικά το έργο μας καθώς και το θεραπευτικό πρόγραμμα περίπου 90 ωφελούμενων, κατά μέσο όρο, το χρόνο.

Σας χρειαζόμαστε συμπαραστάτες στην προσπάθειά μας αυτή. Η στήριξη σας όσο μικρή και αν είναι, ανάλογα με τις δικές σας δυνατότητες, θα αποτελέσει ένα ακόμα βήμα για την επίτευξη του σκοπού μας. Αισιοδοξούμε ότι λίγο λίγο, όλοι μαζί, θα μαζέψουμε το ποσό των 50.000 ευρώ για ένα βαν μεταφοράς έως 18 θέσεων. Η συμμετοχή σας θα μας γεμίσει χαρά και αισιοδοξία.

Μπορείτε να προσφέρετε ότι μπορείτε με τους εξής τρόπους:

Με χρεωστική/πιστωτική κάρτα στην ιστοσελίδα μας (πατήστε εδώ) με σχόλιο «για την αγορά βαν μεταφοράς».


Με μετρητά, στα γραφεία μας:

Εγκρεμού 30, 82131, Χίος, τηλ. 2271020000

Χρυσολωρά 10-12, 121 32, Περιστέρι Αττικής, τηλ. 2105789190

Με τραπεζική κατάθεση στους λογαριασμούς μας (και σχόλιο «για την αγορά βαν μεταφοράς»):

Εθνική Τράπεζα 760/296002-85, ΙΒΑΝ: GR4401107600000076029600285

Alpha Bank 607-00-2330-000050, IBAN: GR8601406070607002330000050

Τράπεζα Πειραιώς 6772114490550, IBAN: GR2901717720006772114490550


Σας ευχαριστούμε θερμά!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

*Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά. (Γυμνάσιο Πάτρας)

*Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικό, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του. (Γυμνάσιο Θεσπρωτίας)

*Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια. (Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

*Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό. (Γυμνάσιο Αθήνας)

*Την Οδύσσεια την έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης. (Γυμνάσιο Λαμίας)

*Τα Χερουβίμ και τα Σεραβίμ ήταν μικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά - αριστερά στο πλάι των μεγάλων αγγέλων. Τα Χερουβίμ χερούβιζαν (δεξί πέταγμα) και τα Σεραβίμ σερούβιζαν (αριστερό πέταγμα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουβίμ για πέταγμα κατευθείαν στη μέση. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

*Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι.. (Γυμνάσιο Αθήνας)

*Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

*Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (Γυμνάσιο Αθήνας)

*Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό. Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (Γυμνάσιο Κορίνθου)


Εύχομαι ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους τους μαθητές ( και γονείς) με στόχο τη γνώση, που δε χωράει σε κουτάκια σωστό ή λάθος, δεν είναι αποσπασματική, επιδερμική και στείρα, αλλά στοχεύει στην κριτική σκέψη, την κοινωνική ευαισθησία, την καλλιέργεια ιδανικών, την αυτογνωσία και την ολοκλήρωση του ανθρώπου.
Αν σκεφτούμε ότι οι μικροί και οι μεγαλύτεροι μαθητές καλούνται να κατακτήσουν όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα αμορφωσιάς, όπου τα τουίτς και τα μότο έχουν αντικαταστήσει την ολοκληρωμένη πληροφόρηση, οι πρωταγωνιστές των τηλεριαλιτι τους πραγματικούς ήρωες, η μόδα και ο μιμητισμός τη μοναδικότητα και την αυθεντική ταυτότητα του ατόμου και η εικόνα τα βιβλία, τότε καταλαβαίνουμε ότι το έργο του σχολείου, της οικογένειας και της κοινωνίας είναι πολύ δύσκολο.
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ σε όλους! 💼📕✏️📖🧑‍🎓

Pelli Asimaki


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πεδίο μάχης μέσα και έξω από τους χώρους του ΑΠΘ μεταδίδουν μέσα ενημέρωσης της Θεσσαλονίκης, με χρήση χημικών, χειροβομβίδων κρότου λάμψης, αλλά και ρίψεις νερού από τον «Αίαντα», το θωρακισμένο όχημα της αστυνομίας για την εκτόξευση νερού.

Το βράδυ της Παρασκευής χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες συγκεντρώθηκαν στο ΑΠΘ για τη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 3ου Ελευθεριακού Φεστιβάλ Κατειλημμένων Χώρων και Συλλογικοτήτων με συμμετοχή του Δημήτρη Μυστακίδη και των Kadinelia, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό στη Φιλοσοφική Σχολή. Ο Θ. Παπαπακωνσταντίνου ξεκίνησε λέγοντας πως «είμαστε εδώ γιατί θέλουμε να στηρίξουμε το φοιτητικό κίνημα που παλεύει σχεδόν μόνο του ενάντια στη λαίλαπα του αυταρχισμού και την καταστολή».

Μετά τα μεσάνυχτα σήμερα Σάββατο, άνδρες των ΜΑΤ εκτόξευσαν δακρυγόνα και χημικά μέσα στην Πανεπιστημιούπολη κατά τη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ενώ είχε περίπου 5.000 κόσμο και ελάχιστες δυνατότητες διαφυγής.

Σύμφωνα με μαρτυρίες την ώρα που έγινε η επίθεση των ΜΑΤ συνέστησε από το μικρόφωνο ψυχραιμία, ώστε να απομακρυνθεί ο κόσμος με ασφάλεια.



Το αποτέλεσμα ήταν η συναυλία να διακοπεί. Αργότερα, όταν σταμάτησαν τα επεισόδια, έγινε προσπάθεια να ξεκινήσει πάλι.

Εντονα ήταν τα παράπονα του κόσμου και αρκετοί διαμαρτυρήθηκαν προς τις αστυνομικές δυνάμεις για αναίτια χρήση χημικών σε χώρο όπου βρισκόταν κόσμος με παιδιά.

Ανέφεραν, μάλιστα, ότι κινδύνευσαν άνθρωποι να ποδοπατηθούν ή να αντιμετωπίσουν πρόβλημα ασφυξίας, καθώς στον χώρο της συναυλίας βρίσκονταν χιλιάδες άτομα.

Η συναυλία έγινε στο πλαίσιο του 3ου Ελευθεριακού Φεστιβάλ Κατειλημμένων Χώρων και Συλλογικοτήτων, με συμμετοχή του Δημήτρη Μυστακίδη και των Kadinelia, στη Φιλοσοφική Σχολή.



Οι δρόμοι γύρω απ' το ΑΠΘ μετατράπηκαν σε κόλαση από την αποπνικτική ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι δυνάμεις καταστολής, ενώ χημικά και κρότου λάμψης εξακολουθούσαν να πέφτουν βροχή για πολλή ώρα.

Εκατοντάδες άτομα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Καμάρας, στήθηκαν οδοφράγματα, μπήκαν φωτιές σε κάδους και ακούγονταν παντού σειρήνες.

Ρεπορτάζ από τον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη, αυτόπτη μάρτυρα, στο Contra24

Γύρω στις 2:30 τα ξημερώματα η κατάσταση άρχισε να βαίνει προς εκτόνωση, καθώς πολλοί είχαν πια διασπαστεί προς την Αριστοτέλους και τα γύρω στενά. Μια φράση ακουγόταν δυνατά προς τα ΜΑΤ: «Ντροπή σας».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Tο 8ο Εργαστηριακό Κέντρο Επανομής υλοποίησε τη σχολική χρονιά 2021-2022 το ευρωπαϊκό πρόγραμμα, Erasmus με κωδικό αριθμό 2019_1_EL01-KA102_062212 και τίτλο «Εκπαίδευση και πρακτική άσκηση στην Ευρώπη» με προορισμό τη Βιέννη, με υπεύθυνους καθηγητές – συνοδούς: τον Αναπληρωτή Διευθυντή του 8ου Ε.Κ Επανομής κ. Μερλιαούντα Στέφανο, την Υπεύθυνη του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας κα. Τσούγκα Παναγιώτα, την Υπεύθυνη του εργαστηρίου Β. Βρεφονηπιοκόμων κα. Καργοπούλου Ολύμπια και την κα. Βούλγαρη Θεολογία καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας.

Οι μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα αυτό, ήταν 6 από τον Τομέα Υγείας και Πρόνοιας (Νοσηλευτικής και Φυσικοθεραπείας) και 2 από τον Τομέα Ναυτιλιακών Επαγγελμάτων ( Πλοίαρχοι).







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι ηλεκτρονικές αιτήσεις για εγγραφή στο ΔΙΕΚ Επανομής ξεκινούν από σήμερα Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 12:00 μέχρι και Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2022, ώρα 15:00 στο ΠΣ https://diek.it.minedu.gov.gr

Οι επιλογές σε ειδικότητες που έχουν οι υποψήφιοι καταρτιζόμενοι είναι:

ΗΧΟΛΗΨΙΑ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΒΟΗΘΟΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΟΤΡΟΝΙΚΗΣ

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΑΣ & ΟΙΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΚΤΥΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΕΙΔΙΚΟΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΗΣ ΜΑΚΙΓΙΑΖ

Η φοίτηση είναι δωρεάν και διετής. Το πτυχίο είναι επιπέδου 5, μια βαθμίδα πάνω από του Λυκείου.

Η φοίτηση ακολουθείται από επιδοτούμενη εξάμηνη πρακτική.

Στους σπουδαστές παρέχεται μειωμένο εισιτήριο, αναβολή στράτευσης και επίδομα στέγασης, υπό προϋποθέσεις.

Τέλος, οι πιστοποιημένοι σπουδαστές έχουν δικαίωμα σε κατατακτήριες εξετάσεις εισαγωγής των ΑΕΙ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου*

Το πρόβλημα θανάτων από ναρκωτικές και διεγερτικές ουσίες είναι παγκοσμίως γνωστό εδώ και αμέτρητες δεκαετίες όπως είναι, χωρίς αμφιβολία και στην Πατρίδα μας, και δεν φαίνεται να βρίσκει λύση.

Οι αριθμοί όχι μόνο ΔΕΝ μειώνονται αλλά δυστυχώς αυξάνονται. Υπολογίζεται ότι το 1% του πληθυσμού της γης εμπλέκεται σε χρόνιο πρόβλημα με χρήσης ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.

Διεθνώς σχεδόν 750.000 συνάνθρωποί μας (ηλικίες 15-64 ετών) χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο από χρήση ναρκωτικών/διεγερτικών ουσιών που «δολοφονούν» ετησίως έναν σχεδόν διπλάσιο αριθμό συνανθρώπων μας που χάνουν τη ζωή τους από κοινό έγκλημα.

https://ourworldindata.org/illicit-drug-use

Το 2017 καταγράφηκαν 8.238 θάνατοι από ‘υπερβολική δόση’ (overdose) στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκ των οποίων το 34% σημειώθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία και το 13% στη Γερμανία, ποσοστά που εκπροσωπούν ένα στους δύο θανάτους στην Ε.Ε. Τον ίδιο χρόνο στις Η.Π.Α. καταγράφηκαν 70.237 θάνατοι σχετιζόμενοι με χρήση ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.

https://www.emcdda.europa.eu/system/files/publications/11485/20193286_TD0319444ENN_PDF.pdf

Ελπίζω να μη παρεξηγηθεί η σημερινή μου επιλογή να προσεγγίσω και να δημοσιοποιήσω το συνεχιζόμενο καυτό θέμα της ναρκομανίας συνθέτοντας ένα ανώνυμο «ψυχογράφημα» για το θάνατο ενός νέου παιδιού.

Ομολογώ ότι το κάνω πολύ συνειδητά καθώς μετά από μισό αιώνα εμπειριών με «χρήστες» ναρκωτικών και διεγερτικών και στις δύο όχθες του Ατλαντικού Ωκεανού εκτιμώ και κρίνω ότι έτσι θα αγγίξω χορδές ευαισθησίας που δυστυχώς τώρα πια και διαπιστωμένα έχουν ατονήσει εδώ και πολλά χρόνια μέσα στην σύγχρονη «καταναλωτική κοινωνία» όπου ζούμε εμείς και τα παιδιά μας.

Κατά γενική ομολογία τα πράγματα χειροτέρεψαν εξαιτίας της διετίας της πανδημίας covid-19 και του μέχρι στιγμής συνεχιζόμενου «πολέμου φθοράς» Ρωσίας-Ουκρανίας.

Εάν φίλες αναγνώστριες και φίλοι αναγνώστες του αγαπημένου Blog μπορείτε να διαβάσετε Αγγλικά σας προσκαλώ να κατεβάσετε ΔΩΡΕΑΝ από το διαδίκτυο το βιβλίο με τίτλο ADDICTIONS (ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ – Οι Αιώνιες Ανθρώπινες Μάστιγες) που συγγράψαμε με την κόρη μου Δρ Αναστασία-Νατάσσα Πιπεροπούλου όπου διαπραγματευόμαστε διεξοδικά και παρουσιάζουμε αναλυτικά εξάρτηση από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά/διεγερτικά, τον τζόγο και τα τυχερά παιχνίδια, το διαδίκτυο και τα μέσα δικτύωσης και το κάπνισμα επισκεπτόμενοι τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://bookboon.com/en/addictions-ebook

*************************************

Το Ψυχογράφημα

Ήταν ένας λεπτός, χλωμός, λιγομίλητος έφηβος μαθητής στην Τρίτη τάξη Λυκείου, σε εκείνη τη δύσκολη εποχή προετοιμασίας για το Πανεπιστήμιο ή την ένταξη στην αγορά εργασίας …Εκεί, στο Λύκειο, η μικροαστική του ανία βρήκε διέξοδο.. Σε μια πολυπρόσωπη, απρόσωπη παρέα «επαναστατημένων» νέων φίλων του.

Κοινός παρονομαστής της «φιλίας» τους η διάχυτη, ανεξακρίβωτη αλλά πραγματική αίσθηση της «καταπίεσης»...

Σε άλλες εποχές, εδώ στην πόλη μας καταπίεση σήμαινε φτώχεια, υποχρέωση για «μεροδούλι», έλλειψη όχι της ελευθερίας να χαρείς τη ζωή αλλά των πόρων που θα βοηθούσαν στις ελεύθερες ώρες να χαρείς τη ζωή!..

Αλλά ο κόσμος άλλαξε, αλλάξαν οι καιροί...

Σωστά!..

Τώρα υπάρχουν οι πόροι στρυμωγμένοι στο ασφυκτικό τριάρι μιας κακόγουστης πολυκατοικίας σε αυτήν την τόσο αλλαγμένη, πολύβουη, ξάγρυπνη, αεικίνητη, πολυάνθρωπη και συνάμα απάνθρωπη πόλη...

Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ φαίνεται να ξεκίνησε νωρίς, καθώς ο πατέρας πάσχιζε να εξασφαλίσει τους «πόρους» και η μάνα δούλευε για να συνεισφέρει στην αύξησή τους...

Το λεπτοκαμωμένο, χλωμό παιδάκι δεν καταλάβαινε από πόρους, ούτε από μάρμαρα Ιωαννίνων και κρύσταλλα Βοημίας...

Καταλάβαινε, όμως, οπόταν την έβρισκε τη γλυκιά ζεστασιά της μητρικής αγκαλιάς, εκείνο το χάιδεμα στο κεφάλι από το χέρι του πατέρα…

Καταλάβαινε, όμως, με ανείπωτη χαρά εκείνα τα φοβερά, γιγάντια «δήθεν» βήματα που έκανε καθώς κρατώντας τον από το ένα χέρι ο μπαμπάς και από το άλλο η μαμά, τον σήκωναν στον αέρα και «ένα, δύο, τρία, οπ» προσγειωνόταν ξεκαρδισμένο στα γέλια μερικά μέτρα παρακάτω χωρίς να τα έχει περπατήσει..

Και μετά τους ζητούσε παρακλητικά, να το κάνουνε ξανά και ξανά και ξανά…

Και γέμιζε γέλια και χαρές παιδιάστικες η ατμόσφαιρα, και γέμιζε ανείπωτη ευτυχία η καρδούλα του, πλημμύριζαν από φως τα μάτια της μαμάς, φούσκωνε με περηφάνια το στήθος του πατέρα…

Κάπου ανάμεσα στον αγώνα για τα κρύσταλλα, τα μάρμαρα και τις πορσελάνες λιγόστεψαν οι αγκαλιές, τα χάδια, οι βόλτες τα γιγάντια βήματα…

Έδωσαν όλα αυτά τη θέση τους στην «αδιαφορία» γιατί στο μυαλό του παιδιού έτσι μεταφραζόταν ο αγώνας του πατέρα και της μάνας, το αγχωτικό κυνηγητό των πόρων που εξασφαλίζουν το πολυπόθητο βιοτικό επίπεδο;

Του έλειπαν αφόρητα αφήνοντας χαοτικό κενό αυτά τα απλά πράγματα που δεν αγοράζει το χρήμα που γέννησε την αδιαφορία.

Έτσι τουλάχιστον το έβλεπε αυτός!..

Όταν κοιτάς από χαμηλά, ο κόσμος των γονιών είναι συναρπαστικός, απρόσιτος, μαγικός...

Θέλεις, κάθε παιδί θέλει, να μακρύνουν ξαφνικά τα πόδια σου, να μακρύνουν τα χέρια σου να τους αγκαλιάσεις και να τους φτάσεις...

Να ψιθυρίσεις στο αυτί τους...

«Ε, μανούλα, ε, μπαμπάκα τι γίνεται; Εμένα με... ξεχάσατε;»

Ο καθημερινός επαγγελματικός αγώνας μεταφράζεται σε σύμβολα της επιτυχίας μέσα στα σύγχρονα αστικό-βιομηχανικά μας πλέγματα και καθώς απομυζά την ικμάδα, τη ζωντάνια, τα συναισθήματα, την αγάπη μας, «βοηθάει» στην πεζότητα του να πολλαπλασιάζονται τα κρύσταλλα και οι πορσελάνες και τα μάρμαρα...

Τα άψυχα κομψοτεχνήματα της επιτυχίας μας, της ευπορίας μας!...

Η αθέλητη κούραση των γονιών που δουλεύουν ώρες ατέλειωτες, στην ψυχή του παιδιού γεννά την ανάγκη για ΦΥΓΗ από την οδυνηρή πραγματικότητα που παίρνει πολλές μορφές.

Ο λιγομίλητος έφηβος ήθελε από πολύ καιρό να…ΦΥΓΕΙ!…

Χθες, μια «βρώμικη» δόση της άσπρης σκόνης τον «βοήθησε» να φύγει… ΟΡΙΣΤΙΚΑ!…

--------------------------------------------



*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ακόμη ένα περιστατικό βίας μεταξύ ανηλίκων είχαμε, αυτή τη φορά στη Νέα Μηχανιώνα. Όπως μετέδωσε η ΕΡΤ, παρέα 15 ατόμων ξυλοκόπησε άγρια 17χρονο το βράδυ της Παρασκευής.

Ο 17χρονος, ο οποίος μεταφέρθηκε για τις πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο Παπανικολάου, όπου και υποβλήθηκε σε εξετάσεις, βρισκόταν επί της οδού Πολυτεχνείου, στη Μηχανιώνα, όταν τον πλησίασε η παρέα, όλοι τους ανήλικοι, σύμφωνα με πληροφορίες. Τότε άρχισαν να τον χτυπούν με γροθιές και κλωτσιές.

Όπως ανέφερε στην αστυνομία το θύμα, δεν γνώριζε κανέναν από αυτούς.

Προανάκριση για το περιστατικό διενεργεί το Α.Τ. Θερμαϊκού.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο πλευρό των φοιτητών και των διδασκόντων του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας στη Σίνδο, που ζητούν να μην προχωρήσει ο σχεδιασμός της μετεγκατάστασης και της κατάργησης τμημάτων του ΔΙΠΑΕ, τάσσεται η αυτοδιοικητική κίνηση ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Η κατάργηση αφορά τα τμήματα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Ηλεκτρονικών Συστημάτων και Μηχανικών Περιβάλλοντος, και θα επηρεάσει άμεσα τη ζωή των 6.000 φοιτητών που φοιτούν στα συγκεκριμένα τμήματα, στρέφοντάς τους σε αρκετές περιπτώσεις προς τα τοπικά κολλέγια.

Η μεθόδευση αυτή, σύμφωνα με την κίνηση, είναι μέρος της ευρύτερης πολιτικής υποβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με στόχο την ιδιωτικοποίησή της μέσω και της ενίσχυσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ιδιωτικών κολλεγίων. Η πρόβλεψη του άρθρου 21 του υπό ψήφιση νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ, σύμφωνα με την οποία η ίδρυση, συγχώνευση και κατάργηση ακαδημαϊκής μονάδας πραγματοποιείται με προεδρικό διάταγμα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου, εκτιμά πως καταργεί στην πράξη το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων.

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καλεί τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης να προχωρήσουν στην έκδοση σχετικού ψηφίσματος.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυλαία έπεσε για τις Πανελλαδικές 2022 για τους υποψήφιους και τις υποψήφιες των ΓΕΛ και όλοι τώρα πλέον, κάνουν τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις τους για τις βάσεις, υπολογίζοντας μόρια και σχολές.

Ο σύμβουλος σταδιοδρομίας, Στράτος Στρατηγάκης, μίλησε στην ΕΡΤ, και παρουσίασε τα μέχρι τώρα δεδομένα από τις εξετάσεις, ενώ έκανε και μια πρώτη εκτίμηση για την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής 2022.

Όπως είπε χαρακτηριστικά για το τέταρτο επιστημονικό πεδίο:

«Θα πέσει η ελάχιστη βάση εισαγωγής και δεν θα είναι τόσο τραγικά τα πράγματα».

Ο κ. Στρατηγάκης ανέλυσε περαιτέρω τα θέματα στα Μαθηματικά για τους υποψηφίους των ΓΕΛ, λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως ήταν «δύσκολα τα μαθηματικά για τα παιδιά του τέταρτου πεδίου που είναι και πιο αδύνατοι μαθητές». Σημείωσε δε ότι ο μέσος όρος βαθμολογίας είναι το 6,9 στα 20. Αντίθετα, ο μέσος όρος της βαθμολογίας στα Μαθηματικά του δεύτερου πεδίου είναι 12,5. Επισήμανε μάλιστα πως «ο βαθμός 10 θεωρείται πολύ μεγάλη επιτυχία».

Και πρόσθεσε: «Αυτοί οι οποίοι γράφουν κάτω από 5 ελπίζουν να γράψουν καλά στις αρχές οικονομικής θεωρίας, γράφουν έναν αξιοπρεπή βαθμό στην πληροφορική και στην έκθεση και κάπου περνούν. Συμβαίνει χρόνια τώρα. Όσοι γράφουν δέκα (10) στα μαθηματικά περνούν στις καλύτερες σχολές οικονομικών του τέταρτου πεδίου». Όπως εξήγησε, «τα παιδιά δεν ξέρουν αυτά που θα έπρεπε να ξέρουν. Τα μαθηματικά αποτελούν μία αλυσίδα. Αν μια χρονιά σπάσει αυτή η αλυσίδα πολύ δύσκολα αποκαθίσταται».

Σύμφωνα με τον κ. Στρατηγάκη, «τα Μαθηματικά που απαιτούνται για τις οικονομικές σπουδές είναι διαφορετικά από τα μαθηματικά που απαιτούνται για το πολυτεχνείο. H μαθηματική παιδεία μας πάσχει εδώ και χρόνια και κανείς δεν κάνει τίποτα».

Τέλος, ο ίδιος κάλεσε τα παιδιά που δίνουν Πανελλήνιες εξετάσεις να μην απογοητεύονται αν δεν έγραψαν καλά σε κάποιο μάθημα και να τα αντιμετωπίζουν ως κάτι διαφορετικό.

Από τι θα εξαρτηθούν, όμως, οι βάσεις εισαγωγής;

Το πού θα κυμανθούν οι βάσεις κάθε χρόνο εξαρτάται από τέσσερις σημαντικούς παράγοντες και συγκεκριμένα:

Ο «βαθμός δυσκολίας-ευκολίας» που θα κρίνει και τις επιδόσεις των μαθητών
Ο αριθμός των υποψηφίων σε σχέση με τον αριθμό των εισακτέων,
Η σχέση ζήτησης-προσφοράς θέσεων
Με ενδιαφέρον αναμένεται και η εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής για δεύτερη χρονιά δεδομένου μάλιστα ότι επηρεάζει τις βάσεις.


Πέρσι, 29 τμήματα είχαν λιγότερους από 30 εισακτέους, ενώ παρατηρήθηκαν και αρκετές αστοχίες, με κάποια τμήματα να έχουν μηδενικό αριθμό εισακτέων, λόγω επιλογής υψηλού συντελεστή ΕΒΕ.

Η ελάχιστη βάση εισαγωγής και οι συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων

Φέτος, δόθηκε η ευκαιρία στα πανεπιστημιακά τμήματα να προχωρήσουν σε βελτιωτικές κινήσεις, αν και πάλι παρατηρήθηκε η τάση κάποια από αυτά να ανεβάσουν τον συντελεστή θέτοντας πιο ψηλά τον πήχη δυσκολίας για τους υποψηφίους.

Τα αποτελέσματα της φετινής χρονιάς αναμένεται να δώσουν μια πιο καθαρή εικόνα για τις επιπτώσεις της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής στην εισαγωγή των υποψηφίων, αλλά και στη ζήτηση των περιφερειακών ιδρυμάτων.

Οι αστοχίες της περσινής χρονιάς, που εντοπίστηκαν, κυρίως, στα ειδικά μαθήματα, έχουν αποφευχθεί και πλέον η ζήτηση από τους υποψηφίους με βαθμολογίες άνω του κατώτατου ορίου που θέτει η ΕΒΕ θα αναδείξει ποια τμήματα «κερδίζουν» το ενδιαφέρον των μαθητών.

Οι τάσεις των βάσεων εισαγωγής δείχνουν ότι ο ανταγωνισμός θα είναι μεγάλος στις περιζήτητες σχολές.

Και αυτό γιατί, προτού καν εφαρμοστεί η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι οι εισακτέοι θα είναι λιγότεροι κατά 9.021. Υπενθυμίζεται πως, πέρσι, ο συνολικός αριθμός εισακτέων στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, στην ΑΣΠΑΙΤΕ και στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, για το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022 ανήλθε σε 77.415. Στη συνέχεια, μάλιστα, πάνω από 20.000 υποψήφιοι δεν είχαν δικαίωμα να συμπληρώσουν μηχανογραφικό δελτίο.

Ο αριθμός των εισακτέων ανέρχεται φέτος σε 68.394, στους οποίους θα προστεθούν και οι εισακτέοι στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές και στις Ακαδημίες της Πυροσβεστικής, του Εμπορικού Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος.

Για τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά οι εισακτέοι θα είναι κατά 9.021 λιγότεροι, καθώς πέρυσι για το 2020 – 2021 ο συνολικός αριθμός ήταν 77.415.


Ο ορισμός και η κατανομή του αριθμού στα επιμέρους Τμήματα έλαβε υπ’ όψη της και τα ακόλουθα κριτήρια με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων σπουδών:

Τις εισηγήσεις των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων για τον αριθμό των εισακτέων, υπό το πρίσμα και του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου των μετεγγραφών.
Τον εξορθολογισμό του συστήματος κατανομής εισακτέων μετά την εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.
Τη στήριξη σπουδών σε Τμήματα Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων εκεί όπου υπάρχουν δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης, αλλά και με μέριμνα για τις ακριτικές περιοχές (πχ. το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας έχουν μεγαλύτερο μερίδιο εκεί όπου αυξήθηκαν οι θέσεις).
Τη σύνδεση της ανώτατης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας σε συνδυασμό με γεωγραφικούς αναπτυξιακούς στόχους για τμήματα με σημαντικές δυνατότητες απορρόφησης των αποφοίτων τους.

Το φετινό Μηχανογραφικό περιλαμβάνει ένα τμήμα λιγότερο από πέρυσι.

Το μοναδικό τμήμα από το 4ο επιστημονικό πεδίο που είχε φέτος μηδενικό αριθμό εισακτέων είναι το Περιφερειακής και Διασυνοριακής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, το οποίο αναμένεται να συγχωνευτεί.
Παράλληλα, δεν δεχτούν υποψήφιους και δύο τμήματα των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Σχολών. Συγκεκριμένα τα Τμήματα Διαχείρισης Εκκλησιαστικών Κειμηλίων Αθήνας και Κρήτης.

Πόσοι μένουν “εκτός”

Η δεύτερη χρονιά εφαρμογής της ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, καθιερώνει ένα σύστημα το οποίο αφήνει έξω από την διαδικασία συμπλήρωσης μηχανογραφικού δελτίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση το 1/3 των μαθητών του Γενικού λυκείου.

«Σκεφτείτε ότι πρόπερσι το ποσοστό επιτυχίας στα Πανεπιστήμια για τους αποφοίτους του Γενικού λυκείου ήταν 87,5%, πέρσι κατήλθε στο 66%. Κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί και φέτος και βεβαίως αφορά με έναν παρόμοιο τρόπο και το 50% των διαγωνιζομένων από τα Επαγγελματικά λύκεια στις πανελλαδικές εξετάσεις», αναφέρει και συνεχίζει:

«Συνεπώς, δεν περιμένουμε κάποιες εντυπωσιακές μεταβολές σε ότι αφορά τον ανταγωνισμό, δεν θα γίνουν ξαφνικά πολύ πιο προσιτές ούτε οι νομικές ούτε οι ψυχολογίες, ούτε τα Πολυτεχνεία ή ιατρικές σχολές. Όμως υπάρχει ένας εξορθολογισμός καθώς ορισμένα μαθήματα στα οποία είναι δύσκολο να φθάσει κανένας στη βαθμολογική περιοχή 18-20 όπως για παράδειγμα η νεοελληνική γλώσσα ή λογοτεχνία, έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από το παρελθόν και αυτό αναμένεται να εξορθολογήσει κάπως τις πολύ υψηλές βαθμολογίες που είχαμε χωρίς όμως να αλλάζει την ουσία του ανταγωνισμού».

«Να σημειώσουμε επίσης ότι με βάση την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής τα πάντα είναι δεδομένα, δεν έχουμε κάτι να φοβηθούμε ότι οι πιο χαμηλές επιδόσεις των υποψηφίων θα αφήσουν περισσότερο κόσμο εκτός σχολών. Ο αριθμός των εισακτέων δεν μεταβάλλεται. Η αλλαγή του ποσοστού επιτυχίας οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην καθιέρωση της ΕΒΕ που όπως είπαμε θα αφήσει κάποιους εκτός των ΑΕΙ και θα τους δώσει τη δυνατότητα της συμπλήρωσης μόνο του β΄μηχανογραφικού δελτίου που αφορά τα ΙΕΚ στα οποία καθένας θα κριθεί με βάση τον βαθμό του απολυτηρίου».

«Οι μέσες επιδόσεις ανά μάθημα οι οποίες θα καθορίσουν ουσιαστικά και τις ΕΒΕ στις σχολές θα είναι γνωστές στις 24 Ιουνίου, τότε που θα ανακοινωθούν και οι βαθμολογίες των υποψηφίων», αναφέρει.

Σταθεροί οι υποψήφιοι σε Νομικές, Πολυτεχνεία και Ιατρικές
Σταθερός παραμένει ο αριθμός σε Ιατρικές και Νομικές, ενώ στις Πολυτεχνικές εμφανίζονται μικρές αυξομειώσεις, με τη μείωση να είναι μεγαλύτερη στα τμήματα Πολιτικών Μηχανικών των περιφερειακών Ιδρυμάτων, αλλά και σε κάποια τμήματα Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Ο μεγάλος «χαμένος»

Μεγάλος «χαμένος» είναι οι σχολές που υπάγονται στα Γεωπονικά, με κάποιες από αυτές να «χάνουν» ακόμα και 150 θέσεις.

Τα τμήματα Φυσικής και Μαθηματικών έχουν υποστεί σχεδόν στο σύνολό τους μειώσεις, τα τμήματα Πληροφορικής παραμένουν σταθερά μετά την περσινή αύξηση, ενώ τα Οικονομικά τμήματα καταγράφουν πολύ μικρές απώλειες. Εξαίρεση το τμήμα Διοίκησης, που σε κάποιες περιπτώσεις σε περιφερειακά Ιδρύματα χάνει και 180 θέσεις εισακτέων.

Ωστόσο, η πορεία των βάσεων 2022 θα εξαρτηθεί και από άλλους παράγοντες. Σημαντικό ρόλο θα παίξει ο βαθμός δυσκολίας των θεμάτων, οι επιλογές των υποψηφίων στο μηχανογραφικό, ενώ οι συντελεστές βαρύτητας και για τα τέσσερα εξεταζόμενα μαθήματα, θα ανεβάσουν μάλλον τον πήχη του ανταγωνισμού για αρκετές σχολές.

Πώς υπολογίζονται τα μόρια

Για τη μεγάλη αλλαγή στις φετινές εξετάσεις, ο κ. Στρατηγάκης εξήγησε πως φέτος κάθε τμήμα ορίζει συντελεστή βαρύτητας ανά μάθημα, προσθέτοντας:

«Ο βαθμός στο μάθημα με άριστα το 20 επί τον συντελεστή του μαθήματος που είναι ποσοστό μας δίνει τα μόρια για το μάθημα».

Πιο αναλυτικά, ο γραπτός βαθμός σε καθένα από τα τέσσερα μαθήματα θα πολλαπλασιάζεται με τον αντίστοιχο συντελεστή βαρύτητας όπως αυτός καθορίστηκε με απόφαση της Συγκλήτου του οικείου ΑΕΙ για κάθε σχολή, τμήμα ή εισαγωγική κατεύθυνση τμήματος. Αυτά τα τέσσερα γινόμενα προστίθενται και το τελικό άθροισμα πολλαπλασιάζεται επί 1.000 για να προκύψει ο συνολικός αριθμός μορίων κάθε υποψηφίου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Δημοσιεύοντας το άρθρο που είχε γράψει όταν η ίδια ήταν στην Τρίτη Λυκείου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου έστειλε σήμερα νωρίς το πρωί τις ευχές της στα παιδιά για τις Εξετάσεις που ήδη ξεκίνησαν.

Ολόκληρη η ανάρτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

«Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που ξεκινούν σήμερα τις εξετάσεις!

Το αποτέλεσμα είναι σημαντικό, ακόμη πιο σημαντική όμως είναι η προσπάθεια, η διεκδίκηση του στόχου, με πείσμα κι αισιοδοξία!

Να θυμάστε ότι κάθε στόχο σας μπορείτε να τον κατακτήσετε, αρκεί να μην πάψετε να προσπαθείτε. Και στην προσπάθειά σας, να καθρεφτίζεται ο εαυτός σας.

Από την πλευρά μου, σας αφιερώνω μια γλυκιά ανάμνηση της Τρίτης Λυκείου, το άρθρο που έγραψα στο σχολικό μας περιοδικό, το Καμίνι, λίγους μήνες πριν τις Πανελλαδικές, το 1994, και δημοσιεύθηκε ξανά στην Ελευθεροτυπία ένα χρόνο αργότερα, όταν πια ήμουν φοιτήτρια Νομικής…

ΖΚ»

Zωή δέσμια

Η Παιδεία και χρόνου μακρού και κόπου ου σμικρού και τύχης δείται λαμπράς…

Έτσι μου έλεγε ο παππούς μου, Θεός σχωρέσ’ τον, κάθε φορά που μ’ έβλεπε, παιδάκι ακόμη, να τυραννιέμαι με τα βιβλία…

Πού ‘σαι, παππούλη, να με δεις τώρα, να δεις το χρόνο και τον κόπο και να πεις «ποια παιδεία και ποια τύχη λαμπρά;»

Κι όχι μόνο εμένα, παππού μου! Πού να δεις όλα τα παιδάκια της ηλικίας μου πώς βασανίζονται στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο σπίτι… κι όχι βέβαια για την Παιδεία, όχι! Βασανίζονται να μάθουν απ’ έξω το βιβλίο της Φυσικής ή της Πολιτικής Οικονομίας ή της Βιολογίας, ανάλογα με τη Δέσμη στην οποία το καθένα ανήκει…

Δέσμες είναι οι ομάδες που μας έχουν κατατάξει, ανάλογα με τον «προσανατολισμό» μας. Για να σου δώσω να καταλάβεις, τα παιδιά που θέλουν να γίνουν μαθηματικοί ή αρχιτέκτονες και τέτοια πάνε στην πρώτη δέσμη. Όσοι φιλοδοξούν να γίνουν γιατροί, σαν κι εσένα, πάνε στη δεύτερη, ενώ οι μέλλοντες κοινωνιολόγοι και οικονομολόγοι στην τέταρτη.

Η δική μου η δέσμη είναι η τρίτη. Τη λένε αλλιώς και «φυτοδέσμη», όχι άδικα, κατά τη γνώμη μου. Αλλά φυτοδέσμες είναι όλες οι δέσμες, παππού μου, μην κοροϊδευόμαστε. Γιατί σ’ όποια δέσμη και να είσαι, πρέπει να γίνεις φυτό, άνευρο, δηλαδή, ον, που παπαγαλίζει μηχανικά, εάν θέλεις ν’ ανταποκριθείς στις απαιτήσεις των περιβόητων ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ!

Λοιπόν, τα παιδιά της τρίτης Δέσμης, σαν κι εμένα, θέλουν τα περισσότερα να γίνουν δικηγόροι, φιλόλογοι, δάσκαλοι ή δημοσιογράφοι. «Έτσι μου είστε;», μας λέει το Σύστημα. «Τώρα θα δείτε!». Και μας βάζει να μάθουμε 140 σελίδες πετσοκομμένης ιστορίας, κομμένης αλλά όχι ραμμένης, ασυνάρτητης, απ’ έξω! Απ’ έξω, παππού! Με το νι και με το σίγμα! Με την τελεία και με το θαυμαστικό! Και με τα λάθη, ακριβώς όπως είναι μέσα! Παπαγαλία! Και νομίζουν, παππού μου, πως εμείς δεν το καταλαβαίνουμε που παπαγαλίζουμε και που τρώμε τα νιάτα μας σε «άρρητα ρήματα, κουκιά μαγειρεμένα», όπως θα ‘λεγες κι εσύ, επειδή βρήκαν πιο εύηχη λέξη για την παπαγαλία και τη βαφτίσανε «αποστήθιση». Αυτή η Ιστορία, στοιχειό έχει καταντήσει! Μας κυνηγάει παντού. Στις συζητήσεις μας μάς έρχονται συνειρμικά φράσεις στο νου: «Κάτω από την απατηλή αυτή επίφαση, πραγματικός νικητής παρέμενε ο Καποδίστριας»… Ο φίλος μου ο Γιώργος προχθές ήταν άρρωστος, παραμιλούσε στον ύπνο του και ξέρεις τι έλεγε; Μη φανταστείς πως περιέγραφε τίποτε ονειρεμένους τόπους ή νησιά, όχι: την Ιστορία απ’ έξω έλεγε.

Δεν είναι μόνο η Ιστορία, μη νομίζεις. Και τα άλλα μαθήματα τα ίδια είναι. Στα Λατινικά, ιδιαίτερα, μία φοβερή πρόκληση περιμένει τον μαθητή. Βέβαια! Γιατί δεν έχει μόνο να μελετήσει κείμενα υψηλού περιεχομένου, που τιτλοφορούνται «ο ύπατος Αιμίλιος Παύλος και το σκυλάκι του», ή «ο Αύγουστος και η φιλαρέσκεια της κόρης του Ιουλίας» -αυτά στο κάτω κάτω έχουν και το χιούμορ τους και σε ψυχαγωγούν, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό.

Καλείται ακόμη ο μαθητής να αποφασίσει τι Λατινικά θα μάθει, του Σαββαντίδη ή του Τζάρτζανου; Γιατί άλλα Λατινικά διδάσκει η πράσινη Γραμματική του Τζάρτζανου, άλλα το άσπρο το βιβλίο με τα κείμενα, και επειδή οι αρμόδιοι δεν έχουν αποφασίσει ακόμη ποια είναι τα σωστά, αφήνουμε το δύσμοιρο το μαθητάκο να αμφιταλαντεύεται και να αγωνιά.

«Τι χολοσκάς, Ζωίτσα, για την Ιστορία και τα Λατινικά! Αφού έχεις τ’ Αρχαία και την Έκθεση!». Έτσι δεν θα μού ‘λεγες; Έλα όμως που δεν είναι έτσι. Γιατί ούτε στα Αρχαία απαλλασσόμαστε από την αποστήθιση… Απ’ έξω ο Θουκυδίδης που «καταγόταν από δήμο Αλιμούντα και ο πατέρας του λεγόταν Όλορος», απ’ έξω και ο Σοφοκλής. Και η μετάφραση πρέπει να είναι σχολική, ήτοι πιστή στο συντακτικό, έστω κι αν το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι νέα ελληνικά…

Αμ’ αυτή η Έκθεση; Πού να στα λέω τι έχω τραβήξει. Η Έκθεση, παππού, δεν είναι πια δημιουργική. Ή μάλλον δεν είναι «έκθεση», όπως εσύ αντιλαμβανόσουν τη λέξη. Τώρα έκθεση σημαίνει τουλάχιστον τέσσερις σελίδες χαμένο μελάνι, στις οποίες προσπαθείς να δικαιολογήσεις και να αποδείξεις το αυτονόητο ή να δώσεις σωτήριες για την ανθρωπότητα λύσεις: «πώς θα διατηρήσει ο άνθρωπος την αξιοπρέπειά του στη σημερινή εποχή του τεχνολογικού θριάμβου;». Και δεν φτάνει που αναθέτουν σ’ εσένα το δεκαεφτάχρονο να σηκώσεις στους ώμους σου το βάρος της ανθρωπότητας και να αποφανθείς, εισπράττεις και χαρακτηρισμούς όπως «διανοουμενίστικο» ή «σιδερωμένος δοκιμιακός λόγος», ή απ’ την άλλη «λογοτεχνίζον».

Μα τι θέλουν επιτέλους; Να σου πω τι θέλουν: «Γλώσσα Εκθεσιακή», που σημαίνει: λέξεις και φράσεις τετριμμένες, χιλιοειπωμένες, άχρωμες, άοσμες, άνευ νοήματος και ουσίας.

Και ξέρεις τι θα πούνε τώρα μερικοί, παππού μου, που σου τα λέω αυτά κάπως χιουμοριστικά, κάπως με ελαφριά καρδιά: Πως δεν είμαι… «συνειδητοποιημένη» υποψήφια. Γιατί πρέπει εμείς τα τριτολυκειάκια να είμαστε και… «συνειδητοποιημένα» τρομάρα μας!

Ξέρεις τι θα πει αυτό; Πώς πρέπει να τρέμουμε από το άγχος από το πρωί ως το βράδυ, να αναλογιζόμαστε κάθε στιγμή το στόχο μας, τις εξετάσεις. Να μην κάνουμε πλάκα, γιατί κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για ασυνειδησία.

Δεν φτάνει, δηλαδή, παππού, που σινεμά πια δεν πηγαίνω και το Σάββατό μου έχει καταντήσει η χειρότερη μέρα, γεμάτη Φροντιστήρια, πρέπει και το πρόσωπό μου να ακτινοβολεί από «συνειδητοποίηση»!

Δεν φτάνει που ανεβοκατεβαίνω στην Αθήνα για Φροντιστήριο και αγχώνομαι –προλαβαίνω; Αν μ’ εξετάσει σ’ αυτό που δεν πρόλαβα να διαβάσω; Αν αργοπορήσω; Θα βάλει πολλά για αύριο; Πρέπει και καθημερινά να αποδεικνύω πως όντως αγχώνομαι, να τους πείσω πως αγχώνομαι, για να καθησυχαστούν αυτοί. Ποιοι; Να, όλοι αυτοί που νομίζουν πως συμπάσχουν, πως υποφέρουν εξίσου ή και περισσότερο από ‘μένα…

Δεν είναι λίγοι οι καθηγητές που πιστεύουν πως ενδιαφέρονται πιο πολύ από ‘μένα για την επιτυχία μου. Αλλά ακόμη και η μαμά, η κόρη σου, παππού, νομίζει πως καταπιέζεται όσο κι εγώ, όταν καμιά φορά της λέω την Ιστορία απ’ έξω.

Άλλες φορές, πάλι, «δεν διαβάζεις» μου λέει, «κοροϊδεύεις την κοινωνία!».

Εγώ κοροϊδεύω την κοινωνία ή η κοινωνία εμένα, υποβάλλοντάς με σ’ όλη αυτή τη δοκιμασία; Πες μου, παππού, άδικο έχω; Το ξέρω πως εσύ θα μου ‘λεγες πως έχω δίκιο κι όλοι γύρω μου αυτό μου λένε, όμως δεν βλέπω να κάνει κάτι κανείς για να βελτιωθεί η κατάσταση… Όλοι κατανοούν… και εφησυχάζουν.

Θυμάσαι, παππούλη, τα καλοκαίρια πώς μ’ άρεσε να κοιμάμαι και να ξεκουράζομαι με τις ώρες; Που μου ‘λεγες «γλυκός ο ύπνος την αυγή, γυμνός ο κ… τη Λαμπρή;» Πού τέτοια τώρα! Ούτε γλυκός ο ύπνος την αυγή, κι όσο για Λαμπρή, διαβάζοντας θα την περάσω φέτος. Κι ούτε στην Αιδηψό θα έρθω –πρώτη φορά τόσα χρόνια. Έτσι μέσα στο άγχος τα πέρασα και τα Χριστούγεννα και δεν πήρα μυρουδιά ούτε από γιορτινή ατμόσφαιρα, ούτε τίποτε.

Κι η Μελίζα τα ίδια… Κι όλα τα παιδιά! Όχι πως διαβάσαμε και τίποτα σπουδαίο, μόνο που αγχωνόμασταν καθημερινά γιατί έπρεπε να διαβάσουμε. Με τον Αντρέα είχαμε βάλει στόχο την πρώτη μέρα να κάνουμε επανάληψη τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό.

Τελικά προτιμήσαμε να χαζολογήσουμε και μας έτρωγαν οι τύψεις για μέρες. Μέχρι και την Βασιάννα έμπλεξα, παππού, αναζητώντας κάποια συμπαράσταση, και 10 χρόνων μόμολο μου κράταγε το βιβλίο να της λέω την «τελική ρύθμιση των Συνόρων»…

Είπα για όλους τους άλλους, παππού, κι άφησα τελευταίο να σου πω και για μένα που ήμουνα που ήμουνα –τώρα παραέχω καταντήσει μιγιάγγιχτη, «αστέρω και υστέρω», που λέει και η μαμά.

Πού να δεις την εγγονή σου στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, να ωρύεται και να τα βάζει με όποιον βρει μπροστά της και να μην την αναγνωρίσεις… Αφού και η ίδια δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου.

Στα ‘πα, παππούκο μου, και ξαλάφρωσα. Δεν πειράζει που δεν την άκουσα την απάντησή σου. Ξέρω τι θα ‘λεγες γι’ αυτήν την καθημερινή αλλοτρίωση του χρόνου, της σκέψης και της φαντασίας μας…

Θα ‘λεγες πως η ζωή είναι πέλαγος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου