Articles by "ΟΙΚΟΘΕΝ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΙΚΟΘΕΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δεν ήταν καμιά τρομερή ανακάλυψη. Οι ιδιότητες και η θεραπευτική δύναμη του φυτού υπερικόν ήταν γνωστά από την αρχαία Ελλάδα. Το πρότειναν οι θεραπευτές της εποχής (Ιπποκράτης, Διοσκουρίδης, Πλίνιος, Γαληνός, Παράκελσος κ.α.) για την αντιμετώπιση πλήθους ασθενειών.
Η ονομασία σπαθόχορτο, που ανάγεται στην αρχαία Ελλάδα και αποτέλεσε το περίφημο ίαμα των αρχαίων Σπαρτιατών, προέρχεται από τις λέξεις σπαθί και χόρτο, γιατί με αυτό θεράπευαν τις πληγές  από τα σπαθιά και τις λόγχες στις μάχες, καθώς το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό.

Εγώ όμως το πρωτοσυνάντησα σε ένα από τα πρώτα περιστατικά που κλήθηκα να βοηθήσω ως νέος φυσικοθεραπευτής. Ο ασθενής, μακροχρόνια κατακεκκλιμένος μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο με εγκατεστημένη ημιπληγία, είχε διάσπαρτες βαθιές κατακλίσεις. Ανοιχτές πληγές που ειδικά στην λεκάνη και στος πτέρνες είχαν φτάσει στο οστό. Τρόμαξα, ζήτησα την βοήθεια χειρουργού για τον επιβάλλοντα καθαρισμό.

Η σύζυγος όμως του ασθενή με μια ανεξήγητη για μένα ψυχραιμία με καθησύχασε δείχνοντάς μου ένα βαζάκι που περιείχε μια ανοιχτόχρωμη αλοιφή. Αλοιφή από σπαθόλαδο, βαλσαμοαλοιφή όπως μου είπε με σιγουριά θα επουλώσει τις βλάβες.

Ήταν μια έκπληξη για μένα, καθώς από τις επόμενες μέρες οι αλλαγές στάσης του αρρώστου σε συνδιασμό με την θαυματουργή αλοιφή οδήγησαν σε μια αποκατάσταση των κατακλίσεων. Και ο παππούς με ενδυνάμωση και κλείσιμο των πληγών του κατάφερε να σηκωθεί, να σταθεί και να περπατήσει με το ιδιότυπο βάδισμα του ημιπληγικού.

Από τότε δεν έλειψε ποτέ από το σπίτι μου το σπαθόλαδο ή βαλσαμέλαιο ή υπερικόν.


Γιατί σας τα λέω όλα αυτά;


Για να σας παρακινήσω να βγείτε στα χωράφια, να μαζέψετε σπαθόχορτο - είναι η εποχή του - και να φτάξετε το θαυματουργό σας φάρμακο, που δεν έχει χρησιμότητα μόνο στην επούλωση επιφανειακών πληγών, δερματικών ερεθισμών, ηλιακών ή ελαφρών εγκαύματα αλλά βοηθάει στην αποκατάσταση ελκών στο στομάχι .

Δεν θα απαριθμήσουμε από εδώ την πληθώρα των  παθήσεων τις οποίες αναχαιτίζει ή δρα επικουρικά  (πχ σημαντική συνεισφορά στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης). Μπορείτε να ανατρέξετε στο διαδίκτυο και να βρείτε πλήθος χρήσεών του.


Πού το βρίσκουμε;

Οπουδήποτε, στις άκρες των αγροτικών δρόμων, στα χέρσα χωράφια, ανάμεσα σε καλλιεργημένα κτήματα.
Είναι μικρός θάμνος που μπορεί να φτάσει έως 70 ή 80 εκατοστά ύψος.
Ξεχωρίζει από τα χρυσοκίτρικα ανθάκια του που βρίσκονται στις άκρες των κλαδιών του που αποτελούνται από πρασινοκίτρινα φύλλα που φέρουν ημιδιαφανή στίγματα που δίνουν την εντύπωση ότι είναι διάτρητα (εξού και η άλλη ονομασία του, Υπερικόν το διάτρητον).
Το φυτό ανθίζει από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβριο, ανάλογα με το υψώμετρο που το συναντάμε και τα άνθη του συλλέγουμε κυρίως τον Ιούλιο και Αύγουστο.


Πως παρασκευάζουμε σπαθόλαδο;



Αφού συλλέξουμε ικανή ποσότητα ανθέων, κόβοντας τις κορυφές του φυτού (και χωρίς να το ξεριζώνουμε για να μπορέσει να πολλαπλασιαστεί) γεμίζουμε με αυτά ένα βάζο το οποίο συμπληρώνουμε με αγνό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Το κλείνουμε και το τοποθετούμε στον ήλιο για δύο έως τρεις ημέρες. Σ' αυτό το χρόνο το ελαιόλαδο θα αλλάζει χρώμα και θα γίνεται κοκκινωπό. Τότε το μεταφέρουμε σε σκιερό και δροσερό μέρος.

Το σπαθόλαδό μας θα είναι έτοιμο σε 30 έως 40 μέρες. Το σουρώνουμε με διπλό τούλι σε σκουρόχρωμο μπουκάλι και το διατηρούμε αποθηκευμένο σε σκιερό μέρος, σε ντουλάπι που δεν θα έχει υγρασία και πολλή ζέστη.



 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ίσα που προλαβαίνετε, όσοι μένετε στα πεδινά....
Οι φλαμουριές άνθισαν πριν καμμιά δεκαριά μέρες (καθυστέρησαν αρκετά φέτος- η αιτία άγνωστη) και τρέλλαναν τα μελισσάκια που δημιουργούν πανδαιμόνια βουητά από την ζέση τους να συλλέξουν όση περισσότερη γύρη και μέλι, για την κυψέλη τους.
Φυσικά στείλανε και πολλούς από μας στα φαρμακεία για λήψη αντισταμινικών, αφού οι αλλεργικοί που έχουν κοντά τους φλαμουριές κυριολεκτικά υποφέρουν για δυο βδομάδες τουλάχιστον κάθε χρόνο.

Όλοι εμείς οι άλλοι, χαιρόμαστε το υπέροχο άρωμα του άνθους της Φιλύρας ή Τιλιάς, άλλες ονομασίες της Φλαμουριάς της αργυρόφυλλης αλλά και είμαστε λάτρεις του υπέροχου κοκκινωπού αφεψήματος που απολαμβάνουμε τις κρύες κυρίως μέρες του χειμώνα.

Γι' αυτό, όπως σας προειδοποίησα, ίσα που προλαβαίνετε να μαζέψετε και να αποξηράνετε τα άνθη της, που βρίσκονται κουρνιασμένα στα αργυρόχροα νεαρά φύλλα της.

Η δική μου σχέση με το δέντρο ξεκίνησε από παλιά και εντάθηκε όταν φρόντισα να αλλάξω τα οπωροφόρα δέντρα μου με μελισσοκομικά δέντρα και φυτά στην αυλή μου. Κατήργησα τα οπωροφόρα γιατί αρνήθηκα να ραντίζω με φάρμακα που ήταν αναγκαία αλλά σαφέστατα επικίνδυνα και για μας αλλά και για τις μελισσούλες που έβαλα υπό την προστασία μου.

Έτσι αντικαταστάθηκαν οι αχλαδιές με νερατζιές, οι μηλιές με ιτιά, οι δαμασκηνιές με συκιές και η υπέροχη βερυκοκιά με ακακία.


Ήδη με σεβασμό στις μέλισσες αλλά και στην φλάμω μας, κλαδέψαμε λίγα χαμηλά φορτωμένα με άνθη κλαδιά, αφήνοντας άθικτα όλο τον όγκο ανθέων στα ψηλότερα μέρη και συγκεντρώσαμε αρκετή ποσότητα την οποία την βάλαμε σε μια λεκάνη, προς αποξήρανση, εφαρμόζοντας συχνά αναποδογυρίσματα για την απομάκρυνση της υγρασίας.
Αφού επιτευχθεί η αποξήρανση τα λουλουδάκια και φυλλαράκια θα τοποθετηθούν σε σακουλάκια ή βαζάκια και θα μας προσφέρουν το μαγικό τους άρωμα και γεύση.

Προλαβαίνετε ....



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή *

Οι αριθμοί των κουνουπιών και των σκνιπών είναι ασύλληπτοι. Τα έντομα αυτά, έχουν την δυνατότητα να προσαρμόζονται τόσο καλά στο περιβάλλον, ώστε όσο αντίξοες και αν είναι οι κλιματολογικές συνθήκες, όσο πολλοί κι αν είναι οι εχθροί τους (σαύρες, κλπ), πάντα επιβιώνουν σε μεγάλους πληθυσμούς. Η εξολόθρευση τους είναι οικολογικά ανεπίτρεπτη αλλά και ακατόρθωτη. Αυτό που είναι εφικτό είναι η απώθησή τους από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε (σπίτι, δουλειά) αλλά και απώθηση τους από τον σκύλο μας και το περιβάλλον του.



Μερικές συμβουλές για να μη γίνετε εύκολα ο στόχος των κουνουπιών είναι:

Φοράτε ανοιχτόχρωμα ρούχα γιατί τα κουνούπια προσελκύονται από τα σκούρα και έντονα χρώματα.
Ξεφορτωθείτε λιμνάζοντα νερά που μπορεί να έχετε στο μπαλκόνι ή την αυλή σας μέσα σε παλιά λάστιχα, βαρέλια, γλάστρες γιατί τα κουνούπια αφήνουν τα αυγά τους ακόμα και σε μικρές ποσότητες στάσιμου νερού.
Καθαρίστε τα φύλλα από τις υδρορροές και τις στέγες.
Ανακατέψτε το λίπασμα από τα φυτά συχνά.
Καθαρίστε τη θαμνώδη βλάστηση γιατί είναι πόλος έλξης για τα κουνούπια.
Χρησιμοποιήστε εντομοαπωθητικά!

Στην αγορά κυκλοφορούν πολλά εντομοαπωθητικά σκευάσματα. Αποφύγετε τις επαλείψεις στο παιδικό δέρμα με χημικά εντομοαπωθητικά όπως και με αρώματα, λοσιόν ή άλλα καλλυντικά προϊόντα διότι τα κουνούπια έλκονται από τις ευχάριστες οσμές όπως και τα έντονα χρώματα και τον ιδρώτα.



Αντιμετώπιση με φυσικό τρόπο:

Λεβάντα.

Oι εντομοαπωθητικές ιδιότητες του συγκεκριμένου φυτού δεν εξαντλούνται στον σκώρο. Χρησιμοποιήστε το άνθος του και τρίψτε με αυτό το σώμα σας ή βάλτε λίγο από το έλαιο στις αρθρώσεις, όπως κάνετε με το άρωμα. Και μετά πείτε αντίο στα κουνούπια! Η λεβάντα είναι ένα καταπληκτικό εντομοαπωθητικό που χαρίζει ένα υπέροχο άρωμα φρεσκάδας. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ως αιθέριο έλαιο σε συσκευή καύσης ή να προσθέσετε λίγες σταγόνες σε ένα έλαιο ή κρέμα βάσης, ακόμα και στην ενυδατική σας κρέμα. Μπορεί το αγνό αιθέριο έλαιο Λεβάντας να χρησιμοποιηθεί και σε τσιμπήματα απευθείας πάνω στο δέρμα. Μπορείτε επίσης να διατηρείτε το φυτό σε γλάστρες στο μπαλκόνι σας.
Θα τη βρείτε και αυτή σε εντομοαπωθητικά σκευάσματα ή μπορείτε να προσθέσετε μερικές σταγόνες στην ειδική συσκευή διάχυσης.


Citronella (λεμονόχορτο)

Η Citronella, είναι το πιο συνηθισμένο φυσικό άρωμα απώθησης κουνουπιών. Έχει τόσο έντονη μυρωδιά για τα κουνούπια, με αποτέλεσμα να καλύπτει οποιαδήποτε άλλη (μυρωδιά) και έτσι δεν μας εντοπίζουν οι κώνωπες. Παρότι χρησιμοποιείται με ποικίλους τρόπους (αρωματικά κεριά, δαδιά κήπου εμποτισμένα με citronella κ.τ.λ.) το ζωντανό φυτό είναι πιο αποτελεσματικό επειδή έχει πιο έντονη μυρωδιά. Είναι πολυετές «χορτάρι» και φτάνει σε ύψος από 1,50 εώς 2,5 μέτρα. Μπορεί να φυτευτεί απευθείας στο χώμα, σε σημεία που δεν πιάνει πάγος τον χειμώνα. Εάν φυτευτεί στον κήπο ή στην αυλή, καλό είναι να φυτευτεί στο «παρασκήνιο», πίσω από μικρά διακοσμητικά λουλούδια και θάμνους. Όταν αγοράζετε Citronella, αναζητήστε τις αληθινές ποικιλίες, Cybopogon Nardus ή Citronella winterianus. Άλλα φυτά μπορούν να πωλούνται ως «άρωμα citronella», αλλά αυτά δεν έχουν τις ιδιότητες απώθησης κουνουπιών της αληθινής Citronella. Η σιτρονέλα είναι ένα πανίσχυρο εντομοαπωθητικό. Συνδυάστε την με πορτοκαλί και κρατήστε μακριά τα κουνούπια. Μπορείτε είτε να πάρετε κεριά με άρωμα αυτών των δύο ή χρησιμοποιείστε τα αιθέρια έλαια που υπάρχουν στο εμπόριο.
Θα βρείτε διάφορα προϊόντα που βασίζονται σε αυτό το φυτό όπως εντομοαπωθητικά σπρέι ή γαλακτώματα, κεριά με αιθέριο έλαιο του φυτού κτλ. Πριν χρησιμοποιήσετε σιτρονέλλα, βεβαιωθείτε ότι πρόκειται για αυθεντικό αιθέριο έλαιο, που δεν αποτελεί κίνδυνο για το δέρμα σας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το αιθέριο έλαιο σιτρονέλλα σε συσκευή καύσης ή μπορείτε να προσθέσετε λίγες σταγόνες σε ένα έλαιο ή κρέμα βάσης, ακόμα και στην ενυδατική σας κρέμα. Προσοχή: Τα περισσότερα αντικουνουπικά του εμπορίου περιέχουν σιτρονέλλα που δεν είναι αιθέριο έλαιο, αλλά άρωμα χημικό. Να το αποφύγετε

Βανίλια.

Μια ακόμη μυρωδιά που δεν αντέχουν οι σκνίπες, τα κουνούπια -αλλά και άλλα έντομα - είναι της βανίλιας. Η καθαρή βανίλια. Ακολουθήστε την ίδια τακτική όπως και με τη λεβάντα και κυκλοφορείτε ανέμελα όλη μέρα.


Πλατύφυλλος βασιλικός.

Βάλτε σε ένα μπολάκι φύλλα βασιλικού και τρίψτε τα λίγο μόνα τους, αρχικά, για να "βγει" το άρωμά τους. Προσθέστε λίγο ξύδι και ανακατέψτε απαλά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το σκεύασμα αυτό με δύο τρόπους: ή αφήστε το απλά δίπλα σας να λειτουργήσει απωθητικά από μόνο του, ή αλείψτε λίγο επάνω στα γυμνά άκρα σας. Μην τρομάζετε η μυρωδιά δεν είναι τόσο βαριά όσο τη φαντάζεστε. Και εννοείται, ότι αν ο βασιλικός δεν είναι πλατύφυλλος τη δουλειά του θα την κάνει και πάλι! Ως αιθέριο έλαιο είναι εξαιρετικό εντομοαπωθητικό και ενισχύει τη μνήμη. Επίσης μπορείτε να γεμίσετε την αυλή ή το μπαλκόνι σας με γλάστρες από βασιλικό για φυσική προστασία από τα κουνούπια και ευχάριστο άρωμα.

Αγήρατο (Ageratum houstorianum)

Αναδίδει οσμή που τα κουνούπια βρίσκουν ιδιαίτερα απωθηρική. Το αγήρατο εκκρίνει κουμαρίνη, η οποία χρησιμοποιείται ευρέως στις εμπορικά απωθητικά κουνουπιών.
Φυτό πολυετές σε ήπια κλίματα. Τα φύλλα του είναι καρδιόσχημα, που αναπτύσσονται από την βάση του φυτού. Υψος φυτού 20-30 cm, πολλές ποικιλίες όμως φθάνουν και τα 70 cm.

Mέντα η πουλέγιος

H μέντα είναι ποώδες αρωματικό φυτό της οικογένειας των χειλανθών των εύκρατων περιοχών. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει διάφορα είδη μέντας, όπως: μέντα η χνουδωτή, μέντα η μελανωπή, μέντα η στρογγυλόφυλη (αγριόδυοσμος), μέντα η μικρόφυλλη, μέντα η ρεβερχόνεια, μέντα η πολιά, μέντα η πράσινη (δυόσμος) και μέντα η πουλέγιος.
Προσθέστε σε ένα μπουκαλάκι βαποριζατερ λίγο στοματικό διάλυμα με άρωμα μέντας και ψεκάστε κοντά στα φυτά και μέσα στο σπίτι σας, για να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά.

Σπιτικό εντομοαπωθητικό με αιθέρια έλαια

ΥΛΙΚΑ

3/4 της κούπας βότανο αμαμηλίδα (witch hazel)
2 κουταλάκια του γλυκού φυτική γλυκερίνη
20 σταγόνες αιθέριο έλαιο citronella
20 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου
10 σταγόνες αιθέριο έλαιο δενδρολίβανο
5 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντα
5 σταγόνες αιθέριο έλαιο γαρύφαλλο

Άλλα αιθέρια έλαιο που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε: γεράνι, λεβάντα, οποιοδήποτε έλαιο από την οικογένεια της μέντας, βανίλια, λεμονόχορτο, δέντρο τσαγιού, κέδρο.


ΟΔΗΓΙΕΣ: μόλις ανακατέψετε τα έλαια, βάλτε τα σε ένα μπουκάλι ψεκασμού, ανακινήστε καλά και εφαρμόστε κάθε 2 ώρες. Είναι έτοιμο ένα αποτελεσματικό εντομοαπωθητικό που μυρίζει και όμορφα!




Λεμόνι και γαρύφαλλα: Κόβετε το λεμόνι στη μέση και καρφώνετε πάνω του γαρυφαλλάκια



* βιολόγος 


Προσοχή

Όλα τα αιθέρια έλαια, εκτός της λεβάντας, δεν εφαρμόζονται κατευθείαν στο δέρμα. Καλό όμως είναι, να κάνετε πάντα μια δοκιμή (για τυχόν αλλεργία) σε κάποιο σημείο του σώματος, πχ. στο εσωτερικό του καρπού.

Σε περίπτωση εμφάνισης ύστερα από το τσίμπημα, πυρετού, νευρολογικής συμπτωματολογίας (σύγχυση, πονοκέφαλος, λήθαργος), εμετού, ναυτίας, μυαλγιών, ευαισθησίας στο φως ή διόγκωσης αδένων, να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.




πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Πράσινο σαπούνι, ένα παραδοσιακό προϊόν με πολλαπλές χρήσεις στην καθημερινότητα μας! Το πράσινο σαπούνι έχει ως βάση το ελαιόλαδο και είναι γνωστό από την αρχαιότητα ως ένα εξαιρετικό φυσικό προϊόν καθαρισμού. Πέρα από τις χρήσεις που έχει στο σπίτι και στην προσωπική περιποίηση, το πράσινο σαπούνι είναι ιδιαίτερα χρήσιμο και για την προστασία των φυτών μας, καθώς μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να ψεκάσουμε τα φυτά μας. 

Το ράντισμα με πράσινο σαπούνι δρα ως φυσικό εντομοκτόνο, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οικολογικές συνταγές για αντιμετώπιση μυκητολογικών προσβολών στον κήπο. Για όλους εμάς που αποφεύγουμε τα χημικά φυτοφαρμάκα, η χρήση φυσικών υλικών είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την προστασία των φυτών, προκειμένου να απολαμβάνουμε ξένοιαστα τους καρπούς από τα λαχανικά και τα δέντρα μας. 

Η χρήση του πρασινου σαπουνιού είναι κατάλληλη και για την προστασία των καλλωπιστικών φυτών του κήπου και του μπαλκονιού μας. Πρέπει να σημειώσουμε πως το πράσινο σαπούνι έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όταν χρησιμοποιείται σε προληπτικό επίπεδο, και δεν είναι τόσο δραστικό σε θεραπευτικό επίπεδο – όταν δηλαδή παρουσιάζονται έντονες προσβολές. 

Παρακάτω προτείνουμε 3 οικολογικές συνταγές για την προστασία των φυτών χρησιμοποιώντας ως βάση το πράσινο σαπούνι.


1. Πράσινο σαπούνι ως φυσικό εντομοκτόνο: προστασία από μελίγκρα και αλευρώδη 

Για την αντιμετώπιση των εντόμων της μελίγκρας και του αλευρώδη χρησιμοποιούμε την πιο απλή παραδοσιακή συνταγή με πράσινο σαπούνι. 

Υλικά
 
15 γραμμάρια τριμμένο πράσινο σαπούνι 
5ml οινόπνευμα 
1 λίτρο νερό 

Εφαρμογή 

Μελίγκρα
Αναμιγνύουμε 1 κουταλιά της σούπας (15 γραμμάρια) τριμμένο πράσινο σαπούνι και 1 κουταλιά του γλυκού οινόπνευμα (5ml) σε 1 λίτρο νερό και ψεκάζουμε τα φύτά μας τόσο στην κάτω όσο και στην πάνω επιφάνεια των φύλλων. Για μεγαλύτερη προστασία, επαναλαμβάνουμε την εφαρμογή του φυσικού εντομοκτόνου προληπτικά κάθε βδομάδα. 5 τρόποι για την αντιμετώπιση της μελίγκρας 


2. Πράσινο σαπούνι για προστασία από βρωμούσες και τετράνυχο 

Για την αντιμετώπιση της βρωμούσας και του τετράνυχου στα φυτά του κήπου μας φτιάχνουμε οικολογική συνταγή με πράσινο σαπούνι, κρεμμύδι και σκόρδο. 

Υλικά 

20 γραμμάρια τριμμένο κρεμμύδι 
10 γραμμάρια τριμμένη καυτερή πιπεριά 
10 γραμμάρια τριμμένο πράσινο σαπούνι 
100ml νερό 

Εφαρμογή 

Βρωμούσα
Βάζουμε 1 κουταλάκι του γλυκού (10 γραμμάρια) τριμμένο σκόρδο, 1 κουταλιά της σούπας (20γρ) τριμμένο κρεμμύδι, 1 κουταλάκι του γλυκού (10gr) τριμμένη καυτερή πιπεριά, ένα κουταλάκι του γλυκού (10gr) τριμμένο πράσινο σαπούνι και 100ml νερό σε ένα μπλέντερ και τα χτυπάμε μέχρι να πολτοποιηθούν. Αραιώνουμε το μίγμα που φτιάξαμε σε ένα λίτρο νερό, θερμοκρασίας περίπου 40°C και το αφήνουμε για 24 ώρες. Στη συνέχεια, αφού σουρώσoυμε το διάλυμα, ψεκάζουμε τα φυτά μας. Για αποτελεσματική προστασία από έντομα και τον τετράνυχο επαναλαμβάνουμε κάθε εβδομάδα, κατά το σούρουπο, σε θερμοκρασίες κάτω των 30°C. Πώς αντιμετωπίζουμε τις βρωμούσες στον κήπο 


3. Πράσινο σαπούνι για προστασία από περονόσπορο και ωίδιο 


Το πράσινο σαπούνι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την βελτίωση διάφορων αυτοσχέδιων συνταγών για την προληπτική αντιμετώπιση μυκητολογικών ασθενειών, όπως ο περονόσπορος και το ωίδιο. 

Υλικά 

5 γραμμάρια τριμμένο πράσινο σαπούνι 
5 γραμμάρια μαγειρική σόδα 
5ml ελαιόλαδο 
5ml ξύδι 
2 λίτρα νερό 

Εφαρμογή 

Ανακατεύουμε 1 κουταλιά του γλυκού τριμμένο σαπούνι (5 γραμμάρια), 1 κουταλιά του γλυκού (5 γραμμάρια) μαγειρική σόδα και 1 κουταλιά του γλυκού ελαιόλαδο (5ml) σε 2 λίτρα νερό. Ανακινούμε καλά, και στη συνέχεια προσθέτουμε 1 κουταλιά του γλυκού ξύδι (5ml). Ανακατεύουμε ξανά και το διάλυμά μας είναι έτοιμο. Κατά το ράντισμα, ψεκάζουμε στην πάνω και στην κάτω μεριά των φύλλων για να προστατέψουμε τα φυτά μας από μυκητολογικές ασθένειες. Για να αποφύγουμε εγκαύματα στα φυτά μας, ψεκάζουμε πάντα κατά το σούρουπο και σε θερμοκρασίες κάτω των 30°C. 

Κι ένα μυστικό για το πράσινο σαπούνι Το πράσινο σαπούνι έχει παρόμοια σύσταση με το οικολογικό σκεύασμα “σάπωνες αλάτων λιπάρών οξέων”. Το συγκεκριμένο σκεύασμα έχει εντομοκτόνο δράση ενάντια στον αλευρώδη, τη μελίγκρα και τον τετράνυχο, είναι εγκεκριμένο για χρήση στη βιολογική γεωργία και μπορούμε να προμηθευτούμε από γεωπονικά καταστήματα.  


Πηγή: www.mistikakipou.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ένας σύντομος οδηγός πρωινής αποτοξίνωσης, πριν πιούμε ή φάμε οτιδήποτε.
Η αποτοξίνωση είναι ή φυσική διαδικασία με την οποία ο οργανισμός αποβάλλει ουσίες που μπορεί να αποδειχθούν βλαβερές (τοξίνες). Πρόκειται για μία συνεχή διαδικασία η οποία διεξάγεται από διάφορα όργανα όπως:

Συκώτι
Τα ένζυμα στο συκώτι διασπούν τις βλαβερές ουσίες, έτσι ώστε να διαπεράσουν τον οργανισμό μέσω των νεφρών, των πνευμόνων και των εντέρων.

Νεφρά
Τα νεφρά «φιλτράρουν» τις ουσίες που πρέπει να αποβληθούν.

Έντερο
Το λεπτό έντερο επεξεργάζεται τα θρεπτικά συστατικά και τις τοξίνες και ωθεί το υλικό που δεν μπορεί να απορροφηθεί στο παχύ έντερο.

Δέρμα
Το δέρμα παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της αποτοξίνωσης, αποβάλλει τις τοξίνες μέσω του ιδρώτα και της λιπαρότητας του δέρματος (σμήγμα).

Λεμφική Κυκλοφορία
Το σύστημα αυτό μεταφέρει τις ουσίες και τις τοξίνες που πρέπει να αποβληθούν στους λεμφαδένες, όπου επεξεργάζονται και παραδίδονται στο συκώτι.

Πνεύμονες
Οι πνεύμονες «φιλτράρουν» τα αποβλητέα αέρια που παράγει ο οργανισμός.
Ο οργανισμός μας έρχεται αντιμέτωπος με τις τοξίνες καθημερινά, και παρόλο που το σύστημα αποτοξίνωσής του είναι ικανό να ανταπεξέλθει αποτελεσματικά στις ανάγκες, προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν περισσότερες τοξίνες εισέρχονται στον οργανισμό απ’ όσες αυτός μπορεί να χειριστεί. Η υπερφόρτωση του οργανισμού με τοξίνες έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διάφορων συμπτωμάτων όπως προβλήματα στην πέψη, φούσκωμα, έλλειψη ενέργειας και συγκέντρωσης, δερματικά προβλήματα, κυτταρίτιδα, ακόμα και αύξηση του σωματικού βάρους. Η εμφάνιση αυτών των συμπτωμάτων είναι ένδειξη ότι ο οργανισμός μας χρειάζεται επιπλέον βοήθεια.
Για να βοηθήσουμε αποτελεσματικά τον οργανισμό μας στη διαδικασία πρόσληψης και αποβολής των τοξινών θα πρέπει να γίνουν αλλαγές στη διατροφή και στον τρόπο ζωής μας. Ωστόσο εδώ δεν θα αναφερθούμε στην διατροφή, τα συμπληρώματα και τα βότανα, που βοηθούν στην αποτοξίνωση, αλλά σε τρεις απλές μεθόδους που μπορούμε να ακολουθούμε κάθημερινά, πριν το πρωινό, για να στηρίξουμε το αποτοξινωτικό σύστημα του οργανισμού μας.


1) βήμα: Καθαρισμός της γλώσσας.

Ο ανθρώπινος οργανισμός, κατα της διάρκεια του ύπνου, προσπαθεί να απαλλάξει το σώμα, από τις τοξίνες, χρησιμοποιόντας διάφορους μηχανισμούς αποτοξίνωσης, που ενεργοποιούνται την νύχτα. Ένας από αυτούς τους μηχανισμούς είναι η συσσώρευση των τοξινών του σώματος στην επιφάνεια της γλώσσας, οι οποίοι δημιουργούν ένα άσπρο, ημιδιάφανο ή κίτρινο στρώμα. (Αν το στρώμα αυτό υπάρχει όλη την ώρα, πέρα του πρωινού, πιθανόν να υπάρχει και υπερ-ανάπτηξη του μύκητα κάντιντα.) Κάθε πρωί, λοιπόν, πρέπει να προσφέρουμε στον οργανισμό μας μια μίνι αποτοξίνωση.

Μία συνήθεια που δυστυχώς δεν μας την έμαθαν από το σχολείο και κανένας παιδίατρος δεν μας συμβούλεψε είναι ο καθαρισμός της γλώσσας μας. Όλες οι τοξίνες και τα βακτήρια αν δεν απομακρυνθούν από την γλώσσα, με την μάσηση επιστρέφουν στην κυκλοφορία του αίματος.
Με το ξύπνημα λοιπόν πέρνουμε ένα κουταλάκι του γλυκού, πάμε στο μπάνιο, βγάζουμε την γλώσσα μας και ξύνουμε με την κοίλη (εσωτερική) πλευρά, όλη την επιφάνεια της γλώσσας από μέσα προς τα έξω καλά, αρκετές φορές. Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια ξύστρα για την γλώσσα από φαρμακείο ( γλωσσοπίεστρο). Ξύνοντας λοιπόν την γλώσσα θα παρατηρήσουμε πάνω στο κουταλάκι μια λευκή ουσία, αυτή η ουσία είναι όλες οι τοξίνες, που έχουν μαζευτεί και έχουν συσσωρευτεί πάνω στην γλώσσα. Το υλικό που συγκεντρώνεται στο κουταλάκι ή το γλωσσοπίεστρο είναι ανάλογο της τοξίνωσης που έχει ο κάθε άνθρωπος
Αυτές οι τοξίνες πρεπει να απομακρυνθούν πριν πιούμε το νερό η φάμε το πρωινό μας γιατί αλλίως, αν δεν τις διώξουμε και φάμε η πιούμε, στην πραγματικότητα, ξαναβάζουμε μέσα τις τοξίνες που προσπαθει να αποβάλλει ο οργανισμός. Τις πρώτες μέρες μπορεί να είναι πολύ μεγάλη η ποσότητα αλλά και η υφή του υλικού, αλλά στην πορεία με τον καθαρισμό σταδιακά θα μειώθεί.
Οπότε το πρώτο βήμα είναι να καθαρίσουμε την γλώσσα με ένα κουταλάκι η μια ξύστρα, μπορεί να φαίνεται απλοϊκό, αλλά είναι όντως ένας εύκολος τρόπος να απαλλαγούμε από τις τοξίνες.


2) Βήμα: Ελαιοθεραπεία.

Η ελαιοθεραπεία είναι μια απλή αλλά πολύ αποτελεσματική μέθοδος καθαρισμού του αίματος, που έχει αποδειχτεί ευεργετική για πολλές διαταραχές.

Η ελαιοθεραπεία είναι απλά, το μασούλημα (μπούκωμα) με ελαιόλαδο, σησαμέλαιο ή ηλιέλαιο γύρω από το στόμα για 2-3 λεπτά με άδειο στομάχι. Στριφογυρίζουμε την ποσότητα λαδιού μέσα στο στόμα έτσι ώστε το λάδι να αναμειχθεί με το σάλιο και να ενεργοποιηθούν ένζυμα τα οποία προσελκύουν τοξίνες από το αίμα. Το αίμα φιλτράρετε στο σώμα μέσα από την μεγάλη φλέβα που βρίσκετε κάτω από τη γλώσσα.
Μετά το μπούκωμα με το έλαιο είναι σημαντικό να φτύσουμε το λάδι, για να μην απορροφήσουμε ξανά αυτές τις τοξίνες. Το λάδι αυτό αποκτά γαλακτώδες, λευκό ή κίτρινο χρώμα, αφού είναι κορεσμένο από τοξίνες και δισεκατομμύρια επιβλαβή βακτήρια.
Για καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε άλλη μία φορά, και κατόπιν ξεπλένουμε το στόμα μας με ένα νερό που περιέχει μισό κουταλάκι μαγειρική σόδα ή θαλασσινό αλάτι.
Σε περιόδους νόσησης, μπορούμε να κάνουμε ελαιοθεραπεία έως τρεις φορές την ημέρα, αλλά μόνο με άδειο στομάχι. Η ελαιοθεραπεία ανακουφίζει το ήπαρ καθώς αποβάλλει τοξίνες που το ήπαρ αδυνατούσε να αποτοξινώσει ή να απομακρύνει από το σώμα, επίσης έχει αποδειχτεί ευεργετική για πολλές διαταραχές, όπως οι παθήσεις του αίματος, πνευμονικές και ηπατικές διαταραχές, παθήσεις δοντιών και ούλων, πονοκέφαλους, δερματοπάθειες, πεπτικά έλκη, εντερικές διαταραχές, ανορεξία, παθήσεις καρδιάς και νεφρών, εγκεφαλίτιδα, νευρολογικά προβλήματα, ένδεια μνήμης, γυναικολογικές διαταραχές, οίδημα στο πρόσωπο κ.α.

3) Βήμα: Μπάνιο με άλατα Epsom (Θειικό μαγνήσιο)

Τα άλατα epsom δεν έχουν καμία σχέση με το αλάτι- το όνομά τους προέρχεται από την πικρή αλατώδη πηγή Epsom στο Surrey της Αγγλίας. Αποτελούν μια ανόργανη ένωση από θειικό άλας και μαγνήσιο που και τα δύο απορροφώνται σε μεγάλο βαθμό από το δέρμα. Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο στον οργανισμό για να μειώνονται τις φλεγμονές, βοηθώντας για τη λειτουργία των μυών και για την κυκλοφορία στις αρτηρίες. Το θειικό άλας βοηθάει στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών, στις ημικρανίες και στην αποβολή τοξινών. Επίσης το μαγνήσιο έχει ισχυρές αντιαλλεργικές ιδιότητες. Βελτιώνει την ποιότητα του ύπνου, βοηθά στη χαλάρωση του σώματος και συμβάλλει στην άμεση επούλωση πληγών και τραυμάτων, του δερματικού ιστού.

Το μπάνιο με άλατα Epsom είναι πολύ αποτελεσματικό στην αποτοξίνωση του σώματος, γιατί αυξάνει τα επίπεδα μαγνήσιου, το οποίο είναι απαραίτητο για την αποτοξίνωση των κυττάρων. Επιπλέον, εξολοθρεύει τα βαρέα μέταλλα και ανακουφίζει τους πόνους στο σώμα.
Μετά το ντουζ και αφού ξεπλυθούμε, γεμίζουμε τη μπανιέρα με νερό και βάζουμε 2 κούπες άλατα epsom. Όσο πιο μεγάλη ποσότητα βάλουμε, τόσο περισσότερο θα ενεργοποιηθεί η αποτοξίνωση και θα χαλαρώσουν οι μύες. Καλό είναι να ξεκινήσουμε με μια μικρότερη ποσότητα και στα επόμενα μπάνια να την αυξήσουμε. Δε χρειάζεται να μείνουμε πολύ ώρα στη μπανιέρα. Η καλύτερη διάρκεια είναι τα 20 λεπτά καθώς οργανισμός θα έχει προλάβει να αποβάλει τις τοξίνες.

Ακολουθώντας αυτά τα 3 απλά βήματα κάθε πρωί, ενισχύουμε την αποβολή των τοξινών από τον οργανισμό, αυξάνουμε την αποτελεσματικότητα των συστημάτων αποτοξίνωσης και προλαμβάνουμε ασθένειες που προκύπτουν από την τοξίνωση του οργανισμού.

Τέλος αν θέλουμε μια φυσική ουσία που μπορεί να βοηθήσει πραγματικά στην αποβολή των τοξινών, χωρίς να μπλεχτούμε σε διατροφικά μοντέλα αποτοξίνωσης, μπορούμε απλά να χρησιμοποιήσουμε για 30-45 μέρες, ένα συμπλήρωμα γλουταθειόνης (L-Glutathione): ένα αντιοξειδωτικό ένζυμο, που έχει την ιδιότητα, να προσκολλάται στις τοξίνες, μετατρέποντας τες σε μορφή που μπορούν να αποβληθούν άμεσα από τον οργανισμό, παρέχοντας σημαντική βοήθεια, σε άτομα, με βαρύ τοξικό φορτίο.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Η κυρά Σαρακοστή είναι έθιμο παλιό.Οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν με αλεύρι και νερό.
Την φτιάχνουμε την Καθαρά Δευτέρα,και συμβολίζει τη διάρκεια της νηστείας μέχρι το Πάσχα.
Είναι μια ζύμη με αλεύρι, μπόλικο αλάτι, για να μη χαλάει και νερό. Πλάθουμε με αυτό το ζυμάρι μια γυναικεία φιγούρα, που τα απαραίτητα που πρέπει να έχει είναι:
ένας σταυρός στο κεφάλι και ένα σαν κολιέ.
Κάνουμε μάτια αλλά όχι στόμα γιατί νηστεύει.
Φοράει ποδιά γιατί καθαρίζει το σπίτι για το Πάσχα και έχει εφτά πόδια,όσες και οι εβδομάδες μέχρι την Ανάσταση.


Κάθε Σάββατο σπάμε ένα ποδαράκι και το Μεγάλο Σάββατο σπάμε το τελευταίο.
Μια παράδοση λέει οτι αυτό το τελευταίο ποδαράκι το έβαζαν οι νοικοκυρές μέσα σε κάποια πίτα που έφτιαχναν τη μέρα του Πάσχα και σε όποιον τύχαινε, θεωρούνταν ο τυχερός της χρονιάς.
Αυτές οι Κυρα Σαρακοστές που ανέβασα ειναι απο τα χεράκια της εγγονούλας μου Κυριακής.
Και του χρόνου.

Ευχαριστούμε Ρένα Νικολάου Σαριτζιώτη
Καλή Σαρακοστή !!!





Στην Ελληνική ύπαιθρο υπάρχουν πολλά άγρια φαγώσιμα χόρτα. Πολλοί δεν τα γνωρίζουν εκτός από ένα δυο είδη, που ίσως έχουμε ψωνίσει για να φτιάξουν χόρτα ή πίτες. Τα άγρια χόρτα που φυτρώνουν στους αγρούς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνη C, φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω μερικά για την πιο εύκολη αναγνώριση, αξιοποίηση και χρήση τους στη διατροφή μας.

Αγκινάρα άγρια-Cynara cardunculus

Άλλες ονομασίες:Αγριαγκινάρα, αγκιναράκια, χαρακάκια
Οικογένεια:Αστεροειδών-Asteraceae


Photo:Wikimedia

Πολυετές φυτό που φτάνει πάνω από 1 μέτρο ύψος. Βρίσκεται αυτοφυές σε όλες τις θερμές περιοχές της Ελλάδας, σε ακαλλιέργητα μέρη. Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί, τα φύλλα και οι ανθοκεφαλές, την άνοιξη πριν ανθίσουν. Μαγειρεύονται βραστές με άλλα λαχανικά (αλλά πολίτα), αλλά και με κρέας.Οι μικρές ανθοκεφαλές μαγειρεύονται με αυγά ομελέτα και μπορούν να γίνουν και τουρσί.

Αγριοζοχός-Urospermum picroides

Άλλες ονομασίες: Πικρίθρα, Κουφολάχανο
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20-50 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Το σχήμα τους και οι διαστάσεις των φύλων του δεν είναι σχεδόν ποτέ το ίδιο. Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα οδοντωτά και μακριά με παχύ κόκκινο μίσχο και κεντρικό νεύρο. Μαζεύεται από το Φθινόπωρο μέχρι το τέλος της άνοιξης. Η γεύση των φύλλων είναι λίγο πικρή, τρώγονται ωμά σε σαλάτες, μαγειρεύονται μόνα τους βραστά με μπόλικο λεμόνι ή σε συνδυασμό με αρνί ή κατσίκι. Τέλος χρησιμοποιούνται και σε χορτόπιτες.

Αγριοκαρδαμούδα-Capsella bursa-pastoris

Άλλες ονομασίες: Αγριοκάρδαμο, τζουρκάς, ραγιάς
Οικογένεια: Brassicaceae



Ετήσιο ή διετές φυτό (κοινό ζιζάνιο), που φτάνει περίπου μέχρι τα 40 εκατοστά ύψος. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους, σε όλη την Ελλάδα. Τα φύλλα τους τρώγονται βραστά με άλλα άγρια φαγώσιμα χόρτα και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες μαζί με τα άνθη τους, για πιπεράτη γεύση.

Αντράκλα-Portulaca Oleracia

Άλλες ονομασίες: Γλιστρίδα, σκλιμίτσα, τρέβα, χοιροβότανο
Οικογένεια: Portulacaceae





Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα για αυτό θεωρείτε και ζιζάνιο. Τα φύλλα της είναι σκουρωπά πράσινα, σαρκώδεις και παχιά. Λέγεται ότι αν μασήσεις μερικά φρέσκα φύλλα και τα βάλεις κάτω από τη γλώσσα σου ξεδιψάς. Έχει πολύ βιταμίνη C και σίδηρο και μια διατροφική έρευνα στην Κρήτη έδειξε ότι η κατανάλωσή της, όπως και η τσουκνίδα βοηθάει την καρδιά (είναι το φυτό με τα περισσότερα ω3 λιπαρά).
Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές τους από την αρχή του καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Τρώγεται ωμή σαλάτα με λαδόξιδο και κρεμμύδια ή προσθέτετ ε στη ντοματοσαλάτα. Γενικά μπορεί να αντικαταστήσει τα μαρούλια σαν πράσινο λαχανικό. Μαγειρεύεται γιαχνί κατσαρόλας.

Ασφόδελος-Αsphodelus aestivus

Άλλες ονομασίες: Σπερδούκλι, ασπέρδουκλας, ασφεντυλιά, ασκέλα
Οικογένεια: Λειλιϊδών-Liliaceae



Ο ασφόδελος είναι πολυετές βολβώδες φυτό που φτάνει συνήθως ένα μέτρο ύψος (μέχρι 1,5). Τα φύλλα του ξεκινούν όλα από τη βάση του φυτού σχηματίζοντας σχήμα V, έχουν γκριζοπράσινο χρώμα και στην κορυφή τους είναι μυτερά.Τα άνθη έχουν χρώμα λευκό με καστανοκόκκινες ραβδώσεις στο κέντρο και σχηματίζονται πολλά μαζί στην κορυφή του κεντρικού στελέχους του φυτού. Οι καρποί είναι στρογγυλές κάψουλες. Ανθίζει από Φεβρουάριο μέχρι Ιούνιο.Οι ρίζες του μοιάζουν σαν δάχτυλο ή καρότο, έχουν χρώμα καφέ και είναι χυμώδεις. Τα φυτά σχηματίζονται από συστάδες λογχωτών φύλλων που μοιάζουν κάπως με τα φύλλα του κρεμμυδιού και φτάνουν μήκος συνήθως τα 50 εκατοστά.

Ο κοινός ασφόδελος συναντάται σε λιβάδια, βοσκότοπους, βραχώδη εδάφη, πεδιάδες, παρυφές των δρόμων, κήπους. Στην Ελλάδα συναντάμε πέντε είδη. Σύμφωνα με το Θεόφραστο οι κόνδυλοι, οι βλαστοί και τα σπέρματα τρώγονται, ο δε Διοσκουρίδης τις αναφέρει τις ρίζες σαν θεραπευτικές. Οι ρίζες του φυτού ξεραίνονται και βράζονται σε νερό, παράγοντας μια κολλώδη ουσία που σε μερικές χώρες ανακατεύεται με δημητριακά ή πατάτες για να φτιαχτεί ασφοδελόψωμο.

Στην Ελλάδα, το 1917 κατά τον αποκλεισμό και έπειτα κατά τη γερμανική κατοχή, πολλές οικογένειες κατάφεραν να επιβιώσουν χρησιμοποιώντας για τροφή τα ριζώματα του ασφόδελου. Κατά καιρούς είχε χρησιμοποιηθεί ως συγκολλητική ουσία, για την παρασκευή αλκοόλ αλλά και ως αλοιφή κατάλληλη για κάθε πληγή. Ένα είδος κόλας παράγεται από τους βολβούς του ασφοδέλου, οι οποίοι πρώτα ξεραίνονται και μετά αλέθονται. Οι τσαγκάρηδες τους κοπάνιζαν μέσα σε γουδί και έφτιαχναν μία πολύ ισχυρή κόλα, το τσιρίχιν,, ιδανική για τα δέρματα. Πρόκειται για ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό, γιατί ανθίζει από νωρίς και δίνει τροφή στις μέλισσες.

Μαγειρική πρόταση - Σφουγγάτο με ασφόδελους

Βλίτο–Amaranthus sp.

Άλλες ονομασίες: Βλίστρος, γλίστρος, γλίντρος, βλιταράκι
Οικογένεια: Amaranthacae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Αποτελεί μεγάλο ζιζάνιο στις καλλιέργειες γιατί πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα και γρήγορα. Ο σπόρος του μπορεί να φυτρώσει και μετά από δέκα χρόνια. Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές τους από αρχή καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Πρέπει να το κλαδεύουμε συχνά για να πετάει από τα πλάγια πριν προλάβει να κάνει σπόρους. Τρώγονται βραστά με ξύδι ή λεμόνι και σε συνδυασμό με σκόρδο ή τσιγαριστά με διάφορα άλλα λαχανικά όπως οι κολοκυθοκορφάδες. Φτιάχνεται μέχρι και γιαχνί με πατάτες και χρησιμοποιείτε και για πίτες μαζί με άλλα άγρια φαγώσιμα χόρτα.

Βολβοί-Mouscari comosum

Άλλες ονομασίες:Κουρκουτσέλια, κρεμμυδούλες, σκυλοκρέμμυδα, ασκορδούλακας, σκορδούλακας βροβιός
Οικογένεια: Liliaceae




Πολυετή φυτά που φτάνουν τα 20 εκατοστά. Τα συναντάμε παντού σε χέρσα αλλά και καλλιεργημένα μέρη. Ανθίζουν από Φεβρουαρίου έως Απρίλιο ανάλογα τις περιοχές. Τα βλαστάρια με τα άνθη τους τρώγονται τσιγαριστά σε ομελέτες. Οι βολβοί βράζονται για να ξεπικρίσουν και σερβίρονται με λάδι και ξύδι ή γίνονται καταπληκτικό τουρσί για μεζέ!



Μαγειρική πρόταση - Κουρκουτσέλια μαγειρεμένα


Σίλυβο το μαριανό-Silybum marianum/Cardus marianus

Άλλες ονομασίες: Γαϊδουράγκαθο, κουφάγκαθο, κάρδος, σίλυβο.
Οικογένεια: Σύνθετα (Compositae).
Συγγενή είδη:Cnicus benedictus-αγιάγκαθο



Διετές ακανθώδες φυτό που φθάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Τα φύλλα του είναι πράσινα με χαρακτηριστικά άσπρα σημάδια σαν φλέβες και τα λουλούδια του έχουν χρώμα βυσσινί.Είναι φυτό ιθαγενές της Μεσογείου και φυτρώνει σε όλη την νότια Ευρώπη. Είναι αυτοφυές, ευδοκιμεί σε χερσότοπους αλλά και σε καλλιεργημένες εκτάσεις. Προτιμά τα ηλιόλουστα μέρη και τα καλά στραγκιζόμενα εδάφη. Πολλαπλασιάζετε εύκολα από μόνο του με τους σπόρους του και αντέχει μέχρι και τους -15 βαθμούς κελσίου.

H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους, το οποίο είναι αρκετά χρονοβόρο. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά και έχουν ήπια γεύση όταν είναι νέα, αλλά γίνονται πιο πικρά το καλοκαίρι με τη ζέστη. Μαγειρεμένα έχουν γεύση σπανακιού.

Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες. Τρώγονται καλύτερα την άνοιξη όταν είναι νέοι πριν σκληρύνουν. Οι ψημένοι σπόροι του είναι υποκατάστατο του καφέ.
Διαβάστε και για τις θεραπευτικές του ιδιότητες


Ραπανίδα-Raphanus raphanistrum

Άλλες ονομασίες:Άγρια ραπάνια, ραπανίδα, ραπανόβρουβα
Οικογένεια: Brassicaceae



Ετήσια φυτά που φτάνουν τα 60 εκατοστά Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους σαν ζιζάνιο. Τα φύλλα τους είναι πράσινα μακριά.Τα τρυφερά φρέσκα φύλλα μαζεύονται από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη.
Μαγειρεύονται βραστά για σαλάτα και τρώγονται με ξύδι ή λεμόνι, ή γίνονται τσιγαριστά με μυρωδικά.

Ζοχός-Sonchus oleraceus

Άλλες ονομασίες: Τσόχος, σφογκός
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae




Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 40-80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι ανοιχτοπράσινα οδοντωτά και περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος της άνοιξης.
Η γεύση τους είναι λίγο γλυκιά και τρώγονται βραστά με μπόλικο λεμόνι και μπαίνουν και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα άγρια φαγώσιμα χόρτα και μυρωδικά.

Καλέντουλα-Calendula officinalis
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 50 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα πέταλα από τα άνθη της, από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Χρησιμοποιείτε σε δερματικές παθήσεις και σε φαγητά για να δίνει κίτρινο χρώμα και άρωμα.

Καλόγερος-Erodium cicutarium
Άλλες ονομασίες: Περδικονύχι, χτενάκι, βελονιά, πιρουνάκι
Οικογένεια: Geraniaceae




Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Μαζεύεται τρυφερός τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει.Χρησιμοποιείτε κυρίως σε πίτες αλλά και σε ομελέτες με λαχανικά.

Κάπαρη-Capparis spinosa
Οικογένεια: Capparaceae



Πολυετές φυτό που φυτρώνει σε όλη την Ελλάδα. Ανθίζει το καλοκαίρι και από αυτή μαζεύονται τα μπουμπούκια της πριν ανθίσουν. Ξεπικρίζονται σε νερό και διατηρούνται σε άλμη ή ξύδι αναλόγως πως τα θέλουμε. Χρησιμοποιείτε σε τουρσιά και σαλάτες.

Καρότο άγριο-Daucus carota

Άλλες ονομασίες: Δαυκί, παστινάκα, χαβούζι, σταφυλινάκι
Οικογένεια: Apiaceae



Διετές φυτό που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο ύψος. Φυτρώνει παντού και είναι εξαπλωμένο σε όλη την Ελλάδα. Τα φύλλα και τα βλαστάρια του βράζονται και τρώγονται μόνα τους ή με άλλα άγρια φαγώσιμα χόρτα, όπως και του ήμερου (είναι και αντικαρκινικά). Χρησιμοποιούνται ακόμα σε χορτόπιτες για να δώσουν άρωμα(μυρίζουν περίπου σαν τον μαϊντανό). Τρώγεται και η ρίζα του, αλλά είναι πιο σκληρή και μικρή από του ήρεμου καρότου.

Καυκαλήθρα-Tordylium apulum

Άλλες ονομασίες: Μοσχολάχανο, καυκαλίδα, αγριοκουτσουνάδα
Οικογένεια: Apiaceae





Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τη χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φασολάδες και σάλτσες.

Λάπαθο-Rumex sp.

Άλλες ονομασίες: Λάπατο, ξυνολάπατο, ξινήθρα, αγριοσέσκλο
Οικογένεια: Polygonaceae





Ετήσια φυτά που φτάνουν τα 50 εκατοστά. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Έχει γύρω στα 5 είδη πολύ διαδεδομένα στην Ελλάδα.
Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα και έχουν μια ελαφριά ξινή γεύση. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος την άνοιξη. Μαγειρεύονται βραστά μόνα τους ή με κρέας και χρησιμοποιούνται για χορτόπιτες.

Μάραθος-Foeniculum vulgare

Άλλες ονομασίες: Μάλαθρο, φινόκιο
Οικογένεια: Apiaceae



Πολυετές φυτό που φτάνει τα δύο μέτρα. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φρέσκα φύλλα από το χειμώνα έως το τέλος της άνοιξης. Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.

Μολόχα-Malva sp.

Άλλες ονομασίες: Μουλούχα, αμπελόχα
Οικογένεια: Malvaceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 90 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τα φύλλα τρώγονται βραστά με άλλα άγρια φαγώσιμα χόρτα, ή γίνονται ντολμαδάκια.

Μπόραγκο-Borago officinalis


Άλλες ονομασίες: Αρμπέτα, πουράντζα
Οικογένεια: Boraginaceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 40 εκατοστά. Τα συναντάμε παντού σε ακαλλιέργητους αλλά και καλλιεργημένους τόπους. Φυτρώνει από μόνο του στην νότια Ευρώπη. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλους τους τύπους εδάφους ακόμα και σε γλάστρες. Ανθίζει από την άνοιξη έως το καλοκαίρι. Τα άνθη και τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες και δίνουν μια δροσερή γεύση απαλή σαν του αγγουριού. Είναι φαρμακευτικό αλλά και μελισσοκομικό φυτό.
Προφυλάξεις: Τα φύλλα του αλλά όχι τα άνθη του, περιέχουν μικρές ποσότητες αλκαλοειδών που μπορούν να βλάψουν το συκώτι αν φαγωθούν σε μεγάλες ποσότητες. Όσοι έχουν προβλήματα συκωτιού θα πρέπει να το αποφεύγουν.

Μυρώνι (Κτενόχορτο της Αφροδίτης)-Scandix pectin veneris

Άλλες ονομασίες: Σκαντζίκι, κτενόχορτο της Αφροδίτης, μυριαλίδα
Οικογένεια: Apiaceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Το χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκες σαλάτες και σάλτσες.

Ξινήθρα-Oxalys acetosella/Oxalys pes‐caprae (ξινήθρα με διπλά άνθη)

Άλλες ονομασίες: Οξαλίδα
Οικογένεια: Oxalidaceae



Τη ξινήθρα τη συναντάμε παντού, γιατί εξαπλώνεται πολύ εύκολα και μπορεί να γίνει ενοχλητικό ζιζάνιο. Περιέχει καλιούχο οξαλικό άλας και μπορεί να αποβεί δηλητηριώδης αν φαγωθεί σε μεγάλη ποσότητα. Χρησιμοποιείτε σε σούπες, σάλτσες και χορτόπιτες σε μικρές ποσότητες, για να δώσει ξινή γεύση. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή να μην επεκταθεί στο χωράφι σας γιατί εξαπλώνεται παντού γρήγορα εξαφανίζοντας τα άλλα φυτά.

Οβριές-Tamus communis


Άλλες ονομασίες:Αβρωνιά, ομβριά, βεργιά
Οικογένεια: Dioscoreaceae



Πολυετές αναριχώμενη κλιματίδα που φτάνει τα 4 μέτρα. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους και κυρίως κάτω από ακαλλιέργητες ελιές. Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί τους, δηλαδή τα νέα βλαστάρια που βγαίνουν από το Μάρτιο μέχρι τον Απρίλιο.
Τα τρυφερά βλαστάρια βράζονται ελαφρώς και τρώγονται με λάδι και ξύδι για ορεκτικό, αλλά γίνονται και τσιγαριστά με κρεμμυδάκι. Το ζουμί τους πίνεται και είναι διουρητικό.
Προσοχή! Δηλητηριώδες φυτό που περιέχει μια ουσία ερεθιστική για την επιδερμίδα.

Παπαρούνα-Papaver rhoeas

Άλλες ονομασίες: Κουτσουνάδα, κοκκινούδα
Οικογένεια: Papaveraceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 30-60 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Τα φύλλα της είναι ανοιχτοπράσινα Μαζεύεται ολόκληρη από το χειμώνα έως την άνοιξη πριν ανθίσει.
Τα φύλλα και οι βλαστοί βράζονται και τρώγονται σκέτα ή με άλλα άγρια χόρτα. Τι χρησιμοποιούμε ακόμα σε χορτόπιτες μαζί με άλλα μυρωδικά.

Πετρομάρουλο-Lactuca serriola

Άλλες ονομασίες: Αγριομάρουλο
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae



Διετές φυτό που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο. Φυτρώνει παντού σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Έχει χοντρό κεντρικό βλαστό με αγκάθια. Οι βλαστοί και τα φύλλα του περιέχουν γαλακτώδη χυμό, ο οποίος είναι ηρεμιστικός και φτιάχνει την διάθεση.
Το ώριμο μεγάλο φυτό είναι ελαφρώς τοξικό. Τα τρυφερά φύλλα του όταν είναι ακόμα μικρό, βράζονται και τρώγονται μόνα τους ή με άλλα άγρια φαγώσιμα χόρτα.

Ραδίκια άγρια-Cichorium intybus


Άλλες ονομασίες: Πικροράδικο, πικραλίδα
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae



Πολυετή φυτά που φτάνουν ένα μέτρο. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται από το φθινόπωρο με τις πρώτες βροχές έως το τέλος της άνοιξης. Βράζονται και τρώγονται με λαδολέμονο ή μαγειρεμένα με κρέας.

Ρόκα (Αζούματο)-Eruca sativa


Άλλες ονομασίες: Αζούματο
Οικογένεια: Brassicaceae



Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60-80 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα της είναι πράσινα και ο μίσχος της μακρύς και λευκός. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της όλες τις εποχές του χρόνου. Ανθίζει από άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι. Τα άνθη της προσελκύουν τις μέλισσες. Κόβουμε συχνά τα φύλλα της για να εμποδίσουμε την ανθοφορία.
Τρώγεται σκέτη σαν ξιδάτη σαλάτα ή με μαρούλι, λάχανο, ντομάτα.

Σέσκουλο-Beta vulgaris


Άλλες ονομασίες: Σέσκλο, γλυκορίζι
Οικογένεια: Chenopodiaceae



Πολυετές φυτό που φτάνει μέχρι τα 50-60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα τους είναι σκουροπράσινα γυαλιστερά και το νεύρο τους λευκό και χοντρό. Καλλιεργείτε και γι αυτό μαζεύεται, άνοιξη και φθινόπωρο. Η γεύση τους είναι γλυκιά και τα τρυφερά φρέσκα φύλλα τους τρώγονται σαλάτα (σαν μαρούλι) μαζί με κρεμμυδάκι ή πράσο, λάδι και ξύδι.
Μαγειρεύονται κοκκινιστά μαζί με μυρωδικά και λαχανικά, μαζί με ρύζι (γίνονται σαν το σπανακόρυζο), και ντολμαδάκια. Φυσικά χρησιμοποιούνται και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα άγρια χόρτα και μυρωδικά.

Σινάπι-Sinapis alba

Άλλες ονομασίες: Αγριοσινάπια, σινιάβρη, βρούβες, γλυκόβρουβες
Οικογένεια: Brassicaceae




Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι πράσινα ανοιχτά. Μαζεύονται τα φύλλα το φθινόπωρο έως την άνοιξη.
Τα φρέσκα τρυφερά φύλλα τους τρώγονται βραστά μόνα τους ή με άλλα χόρτα και χρησιμοποιούνται μαζί με άλλα σε χορτόπιτες.
Καλλιεργείται και για τους σπόρους του. Αλεσμένοι χρησιμεύουν στην παρασκευή μουστάρδας.

Σκόλυμος-Scolymus hispanicus L.

Άλλες ονομασίες: σκολιάμπρι, σκόλιαντρος, σκόλυμος, ασπράγκαθο
Οικογένεια: Αστεροειδών (Asteraceae)



Διετές ή πολυετές φυτό, που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο ύψος. Έχει βαθιά χοντρή ρίζα και χοντρό κεντρικό βλαστό. Τα φύλλα του είναι οδοντωτά και αγκαθωτά. Ανθίζει το καλοκαίρι και το βρίσκουμε παντού σε όλη την Ελλάδα σε ακαλλιέργητα εδάφη σε χαμηλό υψόμετρο.

Τα νέα τρυφερά φύλλα πριν γίνουν ακανθωτά και οι τρυφεροί βλαστοί του μαζεύονται από το χειμώνα έως την άνοιξη. Το φθινόπωρο μαζεύεται η ρίζα και οι σαρκώδες ράχες των φύλλων του. Τα νέα φύλλα και οι βλαστοί του τρώγονται βραστά μόνα τους ή με άλλα άγρια χόρτα.
Οι ρίζες και οι μίσχοι γίνονται σούπες ή μαγειρεύονται με κρέας. Επίσης μπορούν να βραστούν και να γίνουν τουρσί με ξύδι και λάδι.

Σκόρδο άγριο-Allium sativum


Άλλες ονομασίες: Σέσκλο, γλυκορίζι
Οικογένεια: Chenopodiaceae



Πολυετές φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύετε ολόκληρο από το χειμώνα έως το τέλος της άνοιξης.
Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.

Σπαράγγια άγρια-Asparagus sp.

Άλλες ονομασίες: Σφαράγια, σπαραγγούδι, φρύγανο, κουτσαγρέλια
Οικογένεια: Liliaceae



Πολυετές φυτά που φτάνουν το ενάμιση μέτρο. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους και κυρίως κάτω από ακαλλιέργητες ελιές. Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί τους, δηλαδή τα νέα βλαστάρια που βγαίνουν από το Μάρτιο μέχρι τον Απρίλιο.
Τα τρυφερά πρώιμα βλαστάρια τρώγονται και ωμά σαν σαλάτα. Μαγειρεύονται ελαφρώς βρασμένα με λάδι και ξύδι για ορεκτικό και το ζουμί τους πίνεται και είναι διουρητικό. Με τα σπαράγγια γίνονται καταπληκτικές ομελέτες και σάλτσες για μακαρονάδα!

Στρύφνος-Solanum nigrum


Άλλες ονομασίες: Στρύχνος, βρομόχορτο, αγριοντοματιά
Οικογένεια: Σολανίδη-Solanaceae




Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Το φυτό κυρίως στους καρπούς του περιέχει σολανίνη που είναι τοξική, αλλά με το βράσιμο γίνετε ακίνδυνη. Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές του όλο το καλοκαίρι.
Το χρησιμοποιούμε κυρίως μαζί με βραστά τσιγαριστά λαχανικά, όπως τα βλίτα, τα φασόλια και τα κολοκυθάκια.

Ταράξακον το φαρμακευτικόν-Taraxacum officinalis

Άλλες ονομασίες: Αγριοράδικο, πικραλίδα, αγριομάρουλο
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae




Πολυετές αυτοφυές φυτό που φυτρώνει σε όλο τον κόσμο και φτάνει τα 25 εκατοστά ύψος. Το συναντάμε σε ακαλλιέργητους τόπους και σε χωράφια σαν ζιζάνιο. Πολλαπλασιάζετε εύκολα από τους σπόρους του την άνοιξη. Τα φύλλα του είναι οδοντωτά, ανόμοια μεταξύ τους και μικρότερα από το κοινό ραδίκι cichorium. Τα άνθη του ξεπετάγονται από μικρούς βλαστούς από τη βάση του φυτού είναι μικρά, οδοντωτά και έχουν χρυσαφένιο χρώμα. Τα αγριοράδικα μαζεύονται από τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη και τρώγονται ωμά σε σαλάτες ή βραστά, σκέτα ή με κρέας. Ακόμη τα φύλλα του μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε λαχανόπιτες μαζί με άλλα άγρια χόρτα.

Τέλος το taraxacum είναι ισχυρό διουρητικό και μειώνει την ποσότητα των υγρών μέσα στο σώμα, αλλά αντίθετα με τα άλλα διουρητικά που προκαλούν απώλεια καλίου, τα φύλλα του περιέχουν μεγάλες ποσότητες καλίου που τις παρέχουν στον οργανισμό. Η ρίζα και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την πρόληψη αλλά και την καταπολέμηση της πέτρας στη χολή.

Τσουκνίδα-Urtica dioica


Άλλες ονομασίες: Αγκινίδα, κνίθα, τσούχνα
Οικογένεια: Urticaceae



Ετήσιο φυτό που μπορεί να φτάσει πάνω από ένα μέτρο. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Μαζεύονται τα νέα φρέσκα φύλλα από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει.
Τα φρέσκα φύλλα της τρώγονται βραστά σαλάτα ή τσιγαριστά με άλλα μυρωδικά. Με τα φύλλα της και άλλα μυρωδικά φτιάχνονται καταπληκτικές τσουκνιδόπιτες!

Χηροβότανο-Helminthotheca echioides (L.) Holub(=Picris echioides)


Άλλες ονομασίες: Μυρμηγκοβότανο, χοιρομουρίδα
Οικογένεια: Αστεροειδών-Asteraceae



Ετήσιο ή διετές φυτό που φτάνει τα 30-60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα. Τα φύλλα του είναι σκούρα πράσινα και χνουδωτά, καλυμμένα με τρίχες. Τα κατώτερα φύλλα του είναι οδοντωτά και τα ανώτερα επιφυή. Το επάνω μέρος των φύλλων είναι γεμάτα με λευκές φλύκταινες (φουσκίτσες). Οι χήρες λέγεται, του έχουν μεγαλύτερη αδυναμία, από αυτό και το όνομά του. Τα νεαρά φυτά του μαζεύονται από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη.
Τρώγονται βραστά σκέτα με λαδολέμονο ή σε συνδυασμό με άλλα φαγώσιμα άγρια χόρτα.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου