Articles by "Βότανα"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βότανα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δεν ήταν καμιά τρομερή ανακάλυψη. Οι ιδιότητες και η θεραπευτική δύναμη του φυτού υπερικόν ήταν γνωστά από την αρχαία Ελλάδα. Το πρότειναν οι θεραπευτές της εποχής (Ιπποκράτης, Διοσκουρίδης, Πλίνιος, Γαληνός, Παράκελσος κ.α.) για την αντιμετώπιση πλήθους ασθενειών.
Η ονομασία σπαθόχορτο, που ανάγεται στην αρχαία Ελλάδα και αποτέλεσε το περίφημο ίαμα των αρχαίων Σπαρτιατών, προέρχεται από τις λέξεις σπαθί και χόρτο, γιατί με αυτό θεράπευαν τις πληγές  από τα σπαθιά και τις λόγχες στις μάχες, καθώς το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό.

Εγώ όμως το πρωτοσυνάντησα σε ένα από τα πρώτα περιστατικά που κλήθηκα να βοηθήσω ως νέος φυσικοθεραπευτής. Ο ασθενής, μακροχρόνια κατακεκκλιμένος μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο με εγκατεστημένη ημιπληγία, είχε διάσπαρτες βαθιές κατακλίσεις. Ανοιχτές πληγές που ειδικά στην λεκάνη και στος πτέρνες είχαν φτάσει στο οστό. Τρόμαξα, ζήτησα την βοήθεια χειρουργού για τον επιβάλλοντα καθαρισμό.

Η σύζυγος όμως του ασθενή με μια ανεξήγητη για μένα ψυχραιμία με καθησύχασε δείχνοντάς μου ένα βαζάκι που περιείχε μια ανοιχτόχρωμη αλοιφή. Αλοιφή από σπαθόλαδο, βαλσαμοαλοιφή όπως μου είπε με σιγουριά θα επουλώσει τις βλάβες.

Ήταν μια έκπληξη για μένα, καθώς από τις επόμενες μέρες οι αλλαγές στάσης του αρρώστου σε συνδιασμό με την θαυματουργή αλοιφή οδήγησαν σε μια αποκατάσταση των κατακλίσεων. Και ο παππούς με ενδυνάμωση και κλείσιμο των πληγών του κατάφερε να σηκωθεί, να σταθεί και να περπατήσει με το ιδιότυπο βάδισμα του ημιπληγικού.

Από τότε δεν έλειψε ποτέ από το σπίτι μου το σπαθόλαδο ή βαλσαμέλαιο ή υπερικόν.


Γιατί σας τα λέω όλα αυτά;


Για να σας παρακινήσω να βγείτε στα χωράφια, να μαζέψετε σπαθόχορτο - είναι η εποχή του - και να φτάξετε το θαυματουργό σας φάρμακο, που δεν έχει χρησιμότητα μόνο στην επούλωση επιφανειακών πληγών, δερματικών ερεθισμών, ηλιακών ή ελαφρών εγκαύματα αλλά βοηθάει στην αποκατάσταση ελκών στο στομάχι .

Δεν θα απαριθμήσουμε από εδώ την πληθώρα των  παθήσεων τις οποίες αναχαιτίζει ή δρα επικουρικά  (πχ σημαντική συνεισφορά στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης). Μπορείτε να ανατρέξετε στο διαδίκτυο και να βρείτε πλήθος χρήσεών του.


Πού το βρίσκουμε;

Οπουδήποτε, στις άκρες των αγροτικών δρόμων, στα χέρσα χωράφια, ανάμεσα σε καλλιεργημένα κτήματα.
Είναι μικρός θάμνος που μπορεί να φτάσει έως 70 ή 80 εκατοστά ύψος.
Ξεχωρίζει από τα χρυσοκίτρικα ανθάκια του που βρίσκονται στις άκρες των κλαδιών του που αποτελούνται από πρασινοκίτρινα φύλλα που φέρουν ημιδιαφανή στίγματα που δίνουν την εντύπωση ότι είναι διάτρητα (εξού και η άλλη ονομασία του, Υπερικόν το διάτρητον).
Το φυτό ανθίζει από τον Ιούνιο έως και τον Σεπτέμβριο, ανάλογα με το υψώμετρο που το συναντάμε και τα άνθη του συλλέγουμε κυρίως τον Ιούλιο και Αύγουστο.


Πως παρασκευάζουμε σπαθόλαδο;



Αφού συλλέξουμε ικανή ποσότητα ανθέων, κόβοντας τις κορυφές του φυτού (και χωρίς να το ξεριζώνουμε για να μπορέσει να πολλαπλασιαστεί) γεμίζουμε με αυτά ένα βάζο το οποίο συμπληρώνουμε με αγνό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Το κλείνουμε και το τοποθετούμε στον ήλιο για δύο έως τρεις ημέρες. Σ' αυτό το χρόνο το ελαιόλαδο θα αλλάζει χρώμα και θα γίνεται κοκκινωπό. Τότε το μεταφέρουμε σε σκιερό και δροσερό μέρος.

Το σπαθόλαδό μας θα είναι έτοιμο σε 30 έως 40 μέρες. Το σουρώνουμε με διπλό τούλι σε σκουρόχρωμο μπουκάλι και το διατηρούμε αποθηκευμένο σε σκιερό μέρος, σε ντουλάπι που δεν θα έχει υγρασία και πολλή ζέστη.



 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ότι είμαστε μια χώρα με τεράστιο πλούτο είναι γνωστό σε όλους μας. Υπέδαφος, ορυκτός πλούτος, ανάγλυφο, θάλασσες, ήλιος. Ίσως τα χαρίσματα της χώρας μας είναι η μια αιτία για τα δεινά που υφιστάμεθα. Αν δηλαδή είμασταν ένα περίκλειστο κρατίδιο στο πουθενά, πιθανότατα δεν θα είχαν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον οι λογής - λογής εκμεταλλευτές των πλουτοπαραγωγικών πηγών και ομορφιών της πατρίδας μας.

Δυστυχώς όμως δεν φτάνουν οι διακρατικές πιέσεις κι αρπαχτές (μνημόνια, τοκογλυφίες κλπ) έχουμε και τους διάφορους αλλοδαπούς τσαμπάζηδες (πέρα ίσως και από τους γηγενείς), που βάλθηκαν να τα "κονομήσουν", αδιαφορώντας για τη ζημιά που προκαλούν.

Έτσι μετά τους Κινέζους που την πέσανε στη θάλασσά μας και την νέκρωσαν από τα ολοθούρια (δες εδώ), έχουμε και κάποιους έξυπνους γείτονες που εισέβαλλαν παράνομα στα βορειοδυτικά και κάνανε "θερισμό" σε ένα σπάνιο και πανάκριβο αρωματικό βότανο.

Σύμφωνα με το αστυνομικό δελτίο τρεις συνελήφθησαν να λεηλατούν τα ελληνικά βουνά, στον Γράμμο, έχοντας ξεριζώσει συνολικά 94 κιλά του φυτού Πριμούλα η γνησία – Primula veris ή αλλιώς Πασχαλίτσα, Πασχαλούδα, Παναγίτσα, Ηρανθές, ή Δρακάκι.

Συνελήφθησαν επ' αυτοφώρω από αστυνομικούς του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Νεστορίου και του τοπικού τμήματος και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Καστοριάς που τους άσκησε δίωξη για παραβάσεις της δασικής νομοθεσίας και της νομοθεσίας περί αλλοδαπών, καθώς και για παραβίαση μέτρων για την πρόληψη ασθενειών.

Η Πρίμουλα ή Δρακάκι έχει μεγάλη αξία γιατί εκτός από τις θεραπευτικές ιδιότητές του πωλείται σε ιδιαίτερα υψηλές τιμές στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης ως αποξηραμένο προϊόν.

Όπως διαβάζουμε στο ενημερωμένο ειδικό ιστολόγιο Εναλλακτική Δράση, η Πρίμουλα πήρε το όνομά της από τη λατινική λέξη primus που σημαίνει «πρώτος», καθώς το φυτό ανθίζει στις αρχές της άνοιξης. Έχει πολλά είδη που καλλιεργούνται για καλλωπιστικούς κυρίως σκοπούς. Είναι μια πολυετής πόα, με χνουδωτά, στενόμακρα φύλλα, μυρωδάτα βαθυκίτρινα λουλούδια, πλαγιαστά προς τη μία πλευρά, που μοιάζουν με καμπανούλες. Τη συναντάμε σε περισσότερα από 400 είδη στην εύκρατη ζώνη, σε πολλά κράτη της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής.

Τα άνθη της πρίμουλας της εαρινής είναι μικρότερα, χρυσοκίτρινα με πορτοκαλί στίγματα, ενώ τα άνθη της πρίμουλας της υψηλής είναι απαλά κίτρινα και δεν έχουν καθόλου στίγματα. Θα τη δούμε να πωλείται στα ανθοπωλεία, σε πολλά χρώματα και να στολίζει πάρκα, κήπους και μπαλκόνια. Χρειάζεται σκιερό περιβάλλον και υγρό έδαφος. Οι στεφάνες του άνθους πρέπει να συλλέγονται χωρίς τον πράσινο κάλυκα, από το Μάρτιο μέχρι το Μάιο και να ξηραίνονται γρήγορα στη σκιά.

Οι ρίζες πρέπει να εξάγονται είτε πριν την ανθοφορία είτε το φθινόπωρο. Η υπερσυλλογή του φυτού το έχει κάνει εξαιρετικά σπάνιο, γι΄αυτό, θα πρέπει να το μαζεύουμε όταν το βρίσκουμε σε αφθονία και ακόμη και τότε, να το συλλέγουμε σε περιορισμένη ποσότητα.


Συστατικά 


Περιέχει (κυρίως τα φύλλα της) βιταμίνη C και μέταλλα. Περιέχει σαπωνίνες (πάνω από 10%), γλυκοσίδια, φλαβονοειδή, ένζυμα και διάφορες άλλες ουσίες. Η στεφάνη και το ρίζωμά της περιέχουν αιθέρια έλαια.

Πριμούλα: Ιστορία και παράδοση

Η πρίμουλα ήταν γνωστή από την αρχαιότητα και έχει συνδεθεί με πολλούς μύθους και προλήψεις. Πολλοί τη θεωρούν φυτό της νιότης και της τύχης, όμως, χρησιμοποιείται και σε έθιμα του θανάτου. Τη συναντούμε σε πολλούς θρύλους με ξωτικά, μάγισσες και νεράιδες. Έχει αναφερθεί από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και έχει παίξει σημαντικό ρόλο, μαζί με άλλα τελετουργικά φυτά, στη Μυθολογία των Κελτών και των Δρυίδων, σαν συστατικό, για την παρασκευή μαγικών φίλτρων. Κατά το Μεσαίωνα, η πρίμουλα ήταν γνωστή σαν βότανο του Αγίου Πέτρου και ήταν περιζήτητο από τους φαρμακοποιούς της Φλωρεντίας.

Θεραπευτικές δράσεις και χρήσεις της Πριμούλας

-είναι εξαιρετικό χαλαρωτικό και ηρεμιστικό βότανο. Καταπραϋνει τις αντιδράσεις στο στρες και την ένταση, χαλαρώνει τη νευρική υπερδιέγερση και διευκολύνει τον ξεκούραστο ύπνο. Δρα κατά των νευρικών πονοκεφάλων

-χρησιμοποιείται για τη βρογχίτιδα, το κρυολόγημα και το βήχα

-η ρίζα της χρησιμοποιείται σαν αποχρεμπτικό, διουρητικό, αντισπασμωδικό και αναλγητικό

-εξωτερικά, έχει αντιεκχυμωτικές ιδιότητες

-καταπολεμά τα αρθριτικά και τους ρευματισμούς

-βοηθά στις δερματοπάθειες. Τα άνθη της με μορφή αλοιφής, χρησιμοποιούνται για εγκαύματα από τον ήλιο, για την ιλαρά, για κηλίδες του δέρματος κ.λ.π

-ενδυναμώνει την καρδιά και το νευρικό σύστημα

Άλλες χρήσεις

-τα φρέσκα φύλλα και η ρίζα της έχουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γλυκάνισου. Τα άνθη της έχουν λεπτή και γλυκιά μυρωδιά και μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες, γλυκά και να γίνουν ένα ευχάριστο και αναζωογονητικό αφέψημα.

-από τα άνθη της παρασκευάζεται κρασί

-τα φύλλα και τα άνθη της χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μαρμελάδας
Παρασκευή – δοσολογία


Έγχυμα

Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό, σε 2 κ.γ πέταλα και το αφήνουμε για 10-15 λεπτά. Πίνουμε 3 φορές την ημέρα.
Αφέψημα

Ρίχνουμε 1 κ.γ ρίζα του φυτού σε ένα φλιτζάνι νερό, το βράζουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά και το αφήνουμε να σιγοβράσει για 5 λεπτά. Πίνουμε από ένα φλιτζάνι τρεις φορές την ημέρα.

Βάμμα Πρίμουλας

2-4 ml βάμματος, τρεις φορές την ημέρα
Ενδιαφέροντα

-Για προβλήματα που έχουν σχέση με το στρες, συνδυάζεται με όλα τα χαλαρωτικά νευροτονωτικά, όπως το τίλιο ή τη σκουτελλάρια.

-Για το βήχα, μπορεί να συνδυαστεί με το βήχιο ή το γλυκάνισο.
προφυλάξεις

-Τα φύλλα κάποιων εξωτικών ειδών πρίμουλας μπορούν να προκαλέσουν δερματίτιδες, σε ανθρώπους με ευαίσθητη επιδερμίδα.

-Γενικά, η πρίμουλα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη, από τους αλλεργικούς στην ασπιρίνη, αλλά ούτε και σε μεγάλες δόσεις, γιατί μπορεί να προκαλέσει διάρροια ή και εμετό.

-Χρειάζεται, επίσης, προσοχή στη χρήση, κυρίως, σε όσους πάσχουν από κάποια νοσήματα του γαστρεντερικού.

-Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνουμε και στο μέρος από όπου μαζεύουμε την πρίμουλα, ώστε να μην βρίσκεται κοντά σε χωράφια που μπορεί να είναι ραντισμένα με επικίνδυνα φυτοφάρμακα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν το σπίτι σου είναι η φύση μαθαίνεις να την παρατηρείς και να την αισθάνεσαι με όλες τις αισθήσεις σου. Μαθαίνεις μέσα από αυτήν, και σε αντάλλαγμα σου δίνει όλα τα καλά και σε προστατεύει. Το βουνό κρύβει έναν θησαυρό. Θα γνωρίσουμε όλα του τα δώρα παρέα με την συγγραφέα βιβλίου βοτάνων Ρούλα Γκόλιου .
Ελεύθερη εισφορά.
Πληροφορίες
6955-946780 Κατερίνα
6930-601301 Ελένη
Τόπος συνάντησης στο τέλος του δρόμου που ανεβαίνει στο βουνό στο μονόδρομο για ραντάρ. Αριστερά εκεί που ξεκινάει ο χωματόδρομος για το καταφύγιο ΣΕΟ. Η διαδρομή θα ξεκινήσει λίγο πιο πάνω από τους προσκόπους δεξιά στο χωματόδρομο.. Θα γίνει συζήτηση μέσα στο βουνό. Απαραίτητα εφόδια πετσέτα ή στρωματακι, νερό, κολατσιό εάν θέλετε. Για όλες τις υπόλοιπες χαρές θα φροντίσουμε εμείς!! Καλή διασκέδαση!!

Χρήσιμες πληροφορίες

Σάββατο, 19 Μαΐου στις 10:30 π.μ. - 1:30 μ.μ.

Βουνό Χορτιάτης
Θεσσαλονίκη

https://www.facebook.com/events/1694550360663210/
"Δόθηκε επίσημη απάντηση από το Υπουργείο Γεωργίας ότι δεν μπορούν να κυκλοφορούν νόμιμα ως εδώδιμα (και σε αυτή την έννοια περιλαμβάνεται η κάθε είδους εσωτερική λήψη, για θεραπευτικούς λόγους ή ως τρόφιμα) τα εξής βότανα:
Κιστός (Cistus Ladanifera)
Φύλλα ελιάς και αγρελιάς (Olea Europaea)
- Ινούλα (ή κόνυζα) (Inula Viscosa)
- Σπαθόχορτο (Hypericum perforatum) 
και κάποια ακόμα.
Το μοναδικό, αυθαίρετο κριτήριο είναι η συμπερίληψη ή όχι του φυτού στον ευρωπαϊκό κατάλογο http://ec.europa.eu/…/nov…/catalogue/search/public/index.cfm. Ότι δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν, απαγορεύεται. Τόσο απλά!!!



                               Κίστος - Λαδανιά -Κουνούκλα -Cistusincanus


                                  Φύλλα ελιάς και αγρελιάς (Olea Europaea)


                                     Ινούλα (ή κόνυζα) (Inula Viscosa


Λογική συνέπεια της πιο πάνω απάντησης είναι ότι κηρύσσονται παράνομα όλα τα σκευάσματα/εκχυλίσματα αυτών των βοτάνων ή τα ίδια τα βότανα αποξηραμένα και συσκευασμένα για τσάι που κυκλοφορούν στην αγορά.

Πρόκειται για άθλια απόφαση, η οποία διαγράφει μια παράδοση αιώνων που θέλει αυτά τα βότανα να αποτελούν πρώτης γραμμής ιάματα για μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών. Πρέπει να ακυρωθεί"!

Η απόφαση δεν αφορά μόνο το σκέλος της πιστοποίησης κάποιων βοτάνων ως βιολογικών. Αυτή στηρίχτηκε στην άρνηση να θεωρηθούν κατάλληλα για εσωτερική λήψη!

Η διαδικασία ξεκίνησε από το αίτημα μου για πιστοποίηση κάποιων μειγμάτων αποξηραμένων βοτάνων από τη ΔΗΩ ως βιολογικών. Η απάντηση, μετά από 5-6 μέρες (σήμερα) ήταν αρνητική, γιατί μέσα στις συνταγές υπήρχαν και κάποια βότανα που απουσιάζουν από τη λίστα αποδεκτών τροφίμων της ΕΕ, οπότε η ΔΗΩ δεν μπορούσε να πιστοποιήσει σύμφωνα με τον κανονισμό 834 (ως τρόφιμα δηλαδή). Αλλά, στη λίστα αυτή υπήρχαν πολλά άλλα βότανα, όπως το χαμομήλι, ο ζαμπούκος, το πεντάνευρο, η εχινάκεια, η λεβάντα, που δεν έχουν μαγειρική, αλλά ιαματική χρήση και τα οποία έγινα δεκτά ως εδώδιμα / κατάλληλα για εσωτερική λήψη και πιστοποιήθηκαν.

Επομένως, θεωρώ ότι ο διαχωρισμός αυτός είναι τελείως αυθαίρετος και κηρύσσει παράνομα βότανα με ισχυρότατες ιαματικές παραδόσεις, όπως το σπαθόχορτο, ο κιστός και η ινούλα!

Υπάρχει και η περίπτωση να πρόκειται για γραφειοκρατική στενοκεφαλιά και όχι για σοβαρή πολιτική επιλογή.
Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να αποσυρθεί!