Articles by "Θρησκευτικές ελευθερίες"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θρησκευτικές ελευθερίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάλο και θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει η μαρτυρία σκευοφύλακα του Πανάγιου Τάφου, που φέρεται να έχει δηλώσει πως «ανάβει το Άγιο Φως με αναπτήρα».
«Ακούστε. Το καντήλι μπαίνει σβηστό από μένα, όλος ο κόσμος το βλέπει μέσα από την τηλεόρασή του. Όμως όταν ο Πατριάρχης εισέρχεται στον Πανάγιο Τάφο το βρίσκει αναμμένο... Εγώ το ανάβω... Με έναν αναπτήρα, τι άλλο;», είναι η μαρτυρία του σκευοφύλακα του Πανάγιου Τάφου, Ισίδωρου, που φιλοξενείται στο νέο βιβλίο του Δημήτρη Αλικάκου, «Λύτρωση – Περί του Αγίου Φωτός».
Το βιβλίο φιλοξενεί και άλλες μαρτυρίες όπως αυτή του Αγιοταφίτη Αρχιεπίσκοπου Γεράσωνος, Θεοφάνη: «Το Άγιο Φως ανάβει με φυσικό τρόπο και ευλογείται από την Εκκλησία. Ήρθε η ώρα να φανεί η αλήθεια. Η αλήθεια είναι πάντα ωραία και σκληρή».

Μία τρίτη μαρτυρία είναι και αυτή του πρώην Αρχειπισκόπου Ασκάλωνος, Νικηφόρου, ο οποίος είχε διατελέσει παλαιότερα σκευοφύλακας του Πανάγιου Τάφου. Ο ίδιος αναφέρει ότι ως σκευοφύλακας είχε ανάψει το καντήλι με σπίρτα, μετά από προτροπή μάλιστα του δραγουμάνου του Πατριαρχείου.

Στο μεταξύ, ο συγγραφέας και δημοσιογράφος στέκεται και στην αλλαγή του κειμένου της ιστοσελίδας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων όσον αφορά στην τελετή του Αγίου Φωτός, επισημαίνοντας πως από το καλοκαίρι του 2018, δεν υπάρχει πια στο κείμενο η λέξη «θαύμα».
Όταν ο δημοσιογράφος ρώτησε για την αλλαγή αυτή τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ', υποστηρίζει πως έλαβε την εξής απάντηση: «Μα το Πατριαρχείο δεν μιλάει για θαύμα! Η λέξη προέρχεται από το «θαυμάζω». Τι σχέση μπορεί να έχει με μια ιερή τελετή;».

Η απάντηση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων

Σε σχετική του ανακοίνωση μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αναφέρει:

«Ἡ ἀπάντησις τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων εἰς τά περιεχόμενα τοῦ βιβλίου τοῦ κ. Δημητρίου Ἀλικάκου ἐπί τοῦ θέματος τοῦ Ἁγίου Φωτός εἶναι ἡ δοθεῖσα ἤδη εἰς ἐκεῖνον ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας, πρό τῆς δημοσιεύσεως τοῦ βιβλίου αὐτοῦ, ὅτι «ἡ ἐπίσημος θέσις τοῦ Πατριαρχείου διά τήν τελετήν τοῦ Ἁγίου Φωτός εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία περιέχεται εἰς τό πρόγραμμα τῆς τελετῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός τοῦ Μεγάλου Σαββάτου ἑκάστου ἔτους, εἰς τήν ἱστοσελίδα τοῦ Πατριαρχείου, εἰς τάς μελέτας Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων καί δή τοῦ μακαριστοῦ Ἁγιοταφίτου Καλλίστου Μηλιαρᾶ εἰς τό περιοδικόν «Νέα Σιών» καί εἰς ὅ,τι συνάγεται ἐκ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας».

Ο δικηγόρος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων κ. Λάμπρος Κιτσαράς, μιλώντας στο orthodoxianewsagency.gr αναφέρει πως το βίντεο, στο οποίο φαίνεται ένας σκευοφύλακας, είναι προϊόν υποκλοπής και πως οι βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις έλαβαν χώρα παρανόμως, εν αγνοία των συνομιλητών του.

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
"Ακροδεξιός εξτρεμιστής" ο οπλοφόρος που συνελήφθη και που φέρεται να σκόρπισε τον θάνατο σε τζαμί της Νέας Ζηλανδίας, μεταδίδοντας ζωντανά στο Facebook την αποτρόπαια πράξη του.

Τουλάχιστον 49 νεκροί και δεκάδες τραυματίες είναι ο απολογισμός της αιματηρής επίθεσης ενός λευκού άντρα σε δύο τεμένη της πόλης Κράιστσερτς, σύμφωνα με την αστυνομία της Νέας Ζηλανδίας. Μεταξύ των θυμάτων, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης της Νέας Ζηλανδίας, βρίσκονται και πολλά παιδιά. Άλλοι 48 άνθρωποι νοσηλεύονται με τραύματα από σφαίρες.

Όπως αναφέρει η αστυνομία ο δράστης είναι ένας 28χρονος γεννημένος στην Αυστραλία που στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έφερε το όνομα «Brenton Tarrant». Η αστυνομία εξουδετέρωσε εκρηκτικούς μηχανισμούς μετά τη σφαγή στην Κράιστσερτς και ζήτησε από όλα τα τεμένη της χώρας να κλείσουν τις πόρτες τους. Ήδη οι άρχες έχουν προχωρήσει στις συλλήψεις τεσσάρων ατόμων, τριών αντρών και μιας γυναίκας.

Ο ένοπλος όπως επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της ένοπλης εισβολής στα τεμένη έκανε ζωντανή μετάδοση (livestreaming) της αποτρόπαιας πράξης του επί τουλάχιστον 15 λεπτά στο Facebook. Η Αστυνομία κάλεσε το κοινό να μην κοινοποιήσει το συγκεκριμένο βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ λίγο αργότερο το Facebook και το Instagram "κατέβασαν" τους λογαριασμούς του δράστη.

Αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι ο ένας από τους δράστες των επιθέσεων φόραγε στολή παραλλαγής, αλεξίσφαιρο και κράνος και χρησιμοποίησε αυτόματο τουφέκι όταν άνοιξε πυρ μέσα στο ένα από τα τεμένη, στο κέντρο της πόλης. Δεν υπάρχει καμία θέση σε αυτή τη χώρα» για πράξεις «τόσο ακραίας βίας», δηλώνει η πρωθυπουργός Τζασίντα Αρντέρν

Δείτε παρακάτω το αποτρόπαιο βίντεο, από τη στιγμή που ετοιμάζει τα όπλα του όσο βρίσκεται στο αυτοκίνητό του, μέχρι τη στιγμή που εισβάλλει στο τζαμί και σκορπίζει τον θάνατο πυροβολώντας όποιον βρεθεί μπροστά του:




πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ελληνική Ορθόδοξη Ενορία στις ΗΠΑ Εγκαταλείπει το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και Καταφεύγει στης Μόσχας Λόγω του Ουκρανικού Σχίσματος.
Ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Μητροπολίτης Επιφάνειος, 
επικεφαλής της σχισματικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Όπως μεταδίδει δημοσίευμα της ιστοσελίδας του ρωσικού τηλεοπτικού δικτύου Ρ.Τ., «ο αμερικανικός κλάδος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως απειλείται με διάσπαση, μετά την απονομή αυτοκεφαλίας στους Ουκρανούς σχισματικούς, δήλωσε Ρώσος ιερέας στο Τέξας. Μια ελληνική ενορία αποσχίστηκε ήδη και προσέφυγε στο Πατριαρχείο Μόσχας.

Οι Ορθόδοξοι πιστοί στις ΗΠΑ αντέδρασαν «πολύ διαφορετικά» στην ενέργεια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τον Ιανουάριο, να ικανοποιήσει την αίτηση της Ουκρανίας για την ανεξαρτησία της ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από την Μόσχα, είπε ο Αρχιερέας John Whiteford, της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Εξωτερικού.

Σχίσμα την παραμονή των Χριστουγέννων:
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας αποσπά
Διάταγμα Αυτοκεφαλίας από τον
Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
«Μεταξύ των Ελλήνων της Αμερικής υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ότι και αν κάνει… Πολλοί τελούν σε σύγχυση γι’ αυτά τα συμβάντα. Αλλά υπάρχουν και φωνές, που ακούγονται πολύ καθαρά, εκείνων που αρνούνται ν ΄ αποδεχτούν τις ενέργειες του Πατριάρχη στην Ουκρανία».

Μια ενορία στο Τέξας, όπου λειτουργεί ο ιερέας Whiteford, στον Ναό του Αγίου Ιωνά, έχει ήδη διακόψει τις σχέσεις της με το Φανάρι, επειδή απλά οι εκεί πιστοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν με την απόφαση του Βαρθολομαίου για την Ουκρανία, είπε ο Αρχιερέας.

Επέκρινε επίσης τον Πατριάρχη ότι, τα τελευταία χρόνια, συνεχώς απομακρύνεται από το δόγμα της Ορθοδοξίας, όπως και κάποιοι εκπρόσωποί του στις ΗΠΑ που υποστηρίζουν τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Τέτοια πορεία ελευθεριότητας και το Ουκρανικό Ζήτημα μπορεί να προκαλέσουν ρήγμα στις Αρχιεπισκοπές των ΗΠΑ και Καναδά, προέβλεψε ο ιερέας Whiteford.

«Οι περισσότεροι θα μείνουν με την Κωνσταντινούπολη, επειδή διατηρούν στενούς οικονομικούς δεσμούς. Αλλά είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν υγιείς δυνάμεις που προτάσσουν παραδόσεις κι αξίες υπεράνω χρημάτων και θα επιλέξουν να απομακρυνθούν από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.»

΄Οσον για την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εξωτερικού, «αυτή υποστηρίζει πλήρως όλες τις ενέργειες του Πατριαρχείου της Μόσχας» μετά το σχίσμα, δήλωσε ο Αρχιερέας.

Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αντέδρασε στην απονομή αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία διακόπτοντας κάθε σχέση με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και προειδοποιώντας ότι ο διχασμός του κόσμου της Ορθοδοξίας που προκάλεσε ο Βαρθολομαίος μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες, ή ακόμη κι αιώνες.


R.Τ.3 Mar, 2019 05:30
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
RT 31 Jan, 2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής (ΟΕΑ)  με εγκύκλιο στους κληρικούς της και στο λαϊκό πλήρωμα γνωστοποιεί ότι δεν αναγνωρίζει την νέα ορθόδοξη  Εκκλησία της Ουκρανίας και καταγγέλλει αυτούς που χειρίζονται την πίστη σαν πολιτικό εργαλείο. Η Σύνοδος διακηρύσσει την «βαθειά θλίψη και συντριβή» των επισκόπων για τις συνέπειες της δημιουργίας, με κυβερνητική παρέμβαση, νέας ουκρανικής ορθόδοξης εκκλησίας , με την πρόκληση σχίσματος  της  παγκόσμιας ορθόδοξης πίστης.
Ο Πέτρο Ποροσένκο επιδεικνύει το Διάταγμα με την  «βούλα» του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, που αναγνωρίζει αυτοκεφαλία στην ανάδοχο της κυβέρνησης Ποροσένκο «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας»
Η Ιερά Σύνοδος των Μητροπολιτών αποσαφηνίζει την θέση της ΟΕΑ στους  85.000 αποδέκτες, επικαλούμενη την διασπορά «σύγχυσης» και  «σκανδαλισμού». Η αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής συναθροίζεται τώρα με τις εκκλησίες της Αντιόχειας, της Πολωνίας και τη Σερβίας, που έχουν έως τώρα  ανακοινώσει την άρνησή τους να αναγνωρίσουν την νεοσύστατη εκκλησία του Κιέβου.
Η νέα ουκρανική ορθόδοξη εκκλησία  συγκροτήθηκε πέρυσι  με την συγχώνευση δύο σχισματικών εκκλησιών. Αναγνωρίστηκε και ανακηρύχτηκε αυτοκέφαλη από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως  προ εβδομάδων.
Προτού την ανακηρύξει αυτοκέφαλη, ο Πατριάρχης κήρυξε άκυρη και κενή σημασίας την επιστολή του 1686, με την οποία το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αναγνώριζε το Πατριαρχείο Μόσχας ως την θρησκευτική αρχή στην οποία υπόκειται η εκκλησία του Κιέβου και όλης της Ουκρανίας. Μετά τις ενέργειες  αυτές του κ. Βαρθολομαίου, η Μόσχα αντέδρασε με την διακοπή διπλωματικών και πνευματικών σχέσεων με το Φανάρι, δηλώνοντας ότι  αυτό εξέπεσε με την αναγνώριση σχισματικών κληρικών ως Κανονικών λειτουργών της Ορθόδοξης Πίστεως.
Ενώ οι περισσότερες άλλες αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από την σύγκρουση, η κανονική  (παλαιά) Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΟΟΕ), αυτό-κυβερνώμενο  τμήμα της Ρωσικής Εκκλησίας, παραμένει η μόνη γενικής αναγνώρισης εκκλησία στην χώρα. Οι μητροπολίτες της ακολούθησαν μια στάση ποιμενικής διπλωματίας, αλλά εξέφρασαν την αμετάβλητη αναγνώριση και υποστήριξή τους στο Πατριάρχη Ονούφριο, ως κεφαλής της ΟΟΕ.
 Η δημιουργία της νέας (επίδικης) ορθόδοξης εκκλησίας είναι ένα πολιτικό κυρίως σχέδιο της σημερινής κυβέρνησης του Κιέβου, τμήμα της όλης προσπάθειας για την κοπή όλων των ιστορικών δεσμών της Ουκρανίας με την Ρωσία. Στην τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία του, ο πρόεδρος Ποροσένκο διαφημίζει μάλιστα την προσωπική συμβολή του στο να πειστεί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ότι πρέπει να στηρίξει τις σχισματικές εκκλησίες. Η νέα εκκλησία απολαμβάνει της πλήρους υποστήριξης των κρατικών αρχών, ενώ η συνδεόμενη με το Πατριαρχείο της Μόσχας κανονική εκκλησία γίνεται στόχος  καταπιεστικών νομοθετημάτων.
΄Ετσι, πρόσφατος νόμος υποχρεώνει την Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία να αλλάξει ονομασία, προσθέτοντας τον ορισμό «ρωσική» στο όνομά της. ΄Ενας άλλος νόμος  είχε επινοηθεί για να νομιμοποιηθεί η κατάσχεση της εκκλησιαστικής περιουσίας (εκκλησιών και μοναστηριών) , αλλά τροποποιήθηκε την τελευταία στιγμή με επέμβαση της Ε.Ε. και άλλων θρησκευτικών οργανώσεων της Ουκρανίας.
Η Αμερικανική Εκκλησία αναγνώρισε έμμεσα τις πολιτικές πλευρές της ουκρανική εκκλησιαστικής κρίσης, συγκρίνοντάς την με το πώς η Ουκρανική Εκκλησία έγινε ανεξάρτητη από την Μόσχα το 1970. «Η απόκτηση αυτοκεφαλίας δεν σημαίνει την κήρυξη ανεξαρτησίας, την έκφραση εθνικισμού, ή πρόφαση απομονωτισμού», γράφει η εγκύκλιος.
Η Σύνοδος αποφεύγει οποιοδήποτε απροκάλυπτο πολιτικό σχόλιο, αν και διατυπώνει μια γενικευμένη κριτική για την εκκλησιαστική ανάμειξη σε κοσμικές υποθέσεις. «Η Κανονική παράδοση της Αγίας Ορθοδοξίας δεν είναι όπλο προς χρήσιν για κατακτήσεις αλλά φάρμακο για την ίαση ανθρωπίνων ψυχών», γράφει η εγκύκλιος –(που ασφαλώς θα έχει ληφθεί στο Φανάρι).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Είναι χαρακτηριστική η εικόνα στα παλιά σχολικά βιβλία από τα Μετέωρα, όπου απεικονιζόταν το ανέβασμα με δίχτυ, που λειτουργούσε με τροχαλία, μοναχών και αγαθών στις μονές.

Μια μέρα πριν την "Σοφία" θυμάστε πως απολαύσαμε μια εκπληκτική ηλιόλουστη μέρα. Την εκμεταλλεύτηκα για να επισκεφθώ τον ιδιαίτερο αυτό χώρο γεωλογικού, αρχιτεκτονικού, ιστορικού, τουριστικού αλλά και θρησκευτικού ενδιαφέροντος.

Πριν σας δώσω ένα φωτο-μπουκέτο από τις λήψεις που έκανα θεώρησα αναγκαίο να σας παρουσιάσω μια σύντομη ιστορική περιγραφή αλλά και πληροφορίες για τα μοναστήρια που λειτουργούν και είναι επισκέψιμα σήμερα.


Γεωλογικά στοιχεία

Το μέσο υψόμετρο του όγκου των Μετεώρων είναι 313 μέτρα.

Μελέτες δείχνουν ότι οι βράχοι σχηματίσθηκαν περίπου πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια κατά την Παλαιογενή Περίοδο. Η αποσάθρωση, η διάβρωση και οι σεισμοί στη συνέχεια τους έδωσαν το σημερινό τους σχήμα.

Η δημιουργία του γεωλογικού τοπίου, αν και έχει κατά καιρούς απασχολήσει πολλούς Έλληνες και ξένους γεωλόγους, δεν έχει ακόμη ξεκάθαρα ερμηνευθεί. Είναι ενδιαφέρον το ότι ούτε η Ελληνική Μυθολογία ούτε οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και ούτε ξένος ιστορικός έχει αναφερθεί στον χώρο αυτό.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Αλεξάντερ Φίλιπσον, που επισκέφτηκε την Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα, η δημιουργία αυτών των τεράστιων ογκολίθων οφείλεται σ΄ ένα δελτοειδή κώνο από ποταμίσιους ογκόλιθους και ασβεστολιθικά πετρώματα που για εκατομμύρια χρόνια χύνονταν σε θαλάσσια έκταση που κάλυπτε τότε τη Θεσσαλία. Οι γεωλογικές μεταβολές των αιώνων ανύψωσαν και αποσφήνωσαν το τμήμα αυτό, όταν αποτραβήχτηκαν τα νερά στο Αιγαίο. Έτσι, αργότερα κατά την τριτογενή περίοδο που διαμορφώθηκαν οι αλπικές πτυχώσεις της οροσειράς της Πίνδου, αποκόπηκε αυτός ο κώνος από τη συμπαγή μορφή του, δημιουργώντας επιμέρους μικρότερους, αυτοί που υφίστανται σήμερα, και ανάμεσά τους τη κοιλάδα του Πηνειού ποταμού.


Η ίδρυση των μονών - Ιστορικά στοιχεία

Το άγριο και απροσπέλαστο τοπίο αποτέλεσε πρόσφορο χώρο για τους χριστιανούς ασκητές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή σε χρονολογία που δεν είναι ακριβώς γνωστή.

Σύμφωνα με διάφορες γνώμες βυζαντινολόγων υποστηρίζεται ότι ξεκίνησε πριν από το 11ο αιώνα. Άλλες ιστορικές όμως πληροφορίες αναφέρουν ως πρώτο ασκητή οικιστή κάποιον Βαρνάβα που το 950-970 ίδρυσε την πολύ παλιά Σκήτη του Αγίου Πνεύματος. Ακολούθησαν η ίδρυση της Μεταμόρφωσης (1020) από κάποιον Κρητικό μοναχό Ανδρόνικο και το 1160 ιδρύεται η Σκήτη Σταγών ή Δούπιανη. Μετά από 200 χρόνια ο ασκητής Βαρλαάμ ιδρύει το Μοναστήρι των Τριών Ιεραρχών και των Αγίων Πάντων και αργότερα άγνωστοι ιερωμένοι δημιούργησαν τα Μοναστήρια Αγίας Τριάδος, του Αγίου Στεφάνου, της Υπαπαντής, του Ρουσάνου ή Αρσάνου, του Αγίου Γεωργίου του Μανδηλά, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, της Παναγίας της Μήκανης, των Αγίων Θεοδώρων, του Αγίου Νικολάου του Μπάντοβα, των Αγίων Αποστόλων, του Αγίου Γρηγορίου, του Αγίου Αντωνίου, του Παντοκράτορα, της Αγίας Μονής, του Προδρόμου, της Μονής Υψηλωτέρας, ή Καλλιγράφων, του Μοδέστου, της Αλύσεως, του Αποστόλου Πέτρου, του Αγίου Δημητρίου, του Καλλιστράτου, του Ταξιαρχών και του Ιωάννου του Μπουνήλα.


Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τον Πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15ου αιώνα και κυρίως το 16ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες.

Με την πάροδο του χρόνου η μοναστηριακή αυτή πολιτεία άρχισε να ενισχύεται με μοναχούς για να φθάσει στο απόγειο της ακμής της γύρω στο 17ο αιώνα. Όμως, από την εποχή αυτή αρχίζει και η παρακμή με αποτέλεσμα σήμερα να λειτουργούν μόνο τα μοναστήρια της Μεταμόρφωσης, του Βαρλαάμ, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, του Ρουσάνου, της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Στεφάνου, καθώς και κάποια τμήματα ορισμένων άλλων, ενώ τα υπόλοιπα έχουν εξαφανισθεί.

Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης. Στις αρχές του 19ου αιώνα πολλά μοναστήρια λεηλατήθηκαν από το στρατό του Αλή Πασά.

Στη δεκαετία του 1920 λαξεύτηκαν κλίμακες και σήραγγες στους βράχους καθιστώντας τις μονές προσβάσιμες από το γειτονικό οροπέδιο κι έτσι η παραδοσιακή μέθοδος επικοινωνίας και ανεφοδιασμού τον μονών με ανεμόσκαλες, σκοινιά, τροχαλίες και καλάθια, σταδιακά εγκαταλείφθηκε.





Επισκέψιμες Μονές


Σήμερα έξι μονές είναι επισκέψιμες και συγκεκριμένα:






* Πληροφορίες από τη wikipedia



Με κατάνυξη και υπό την παρουσία πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε η Λιτανεία της εικόνας, ο Πανηγυρικός Εσπερινός και η Αρτοκλασία,προχθές, Τετάρτη 7 Νοεμβρίου, παραμονή της εορτής του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Ν . Κερασιάς.

Ενός Ναού που αποτελεί σημείο αναφοράς για τον οικισμό και ο οποίος οικοδομήθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, στο σημείο όπου βρέθηκε θαμμένη η θαυματουργή εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, το 1818, με την εκ θεμελίων ανακαίνιση και επαναλειτουργία του το 1994.

Παρόντες στον εορτασμό ήταν ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, κ. Γιάννης Μαυρομάτης, μέλη της Διοίκησης και των τοπικών συμβουλίων, ενώ η Περιφορά της εικόνας πραγματοποιήθηκε συνοδευόμενη από τη Φιλαρμονική του Δήμου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Karine Bechet-Golovko , Comité Valmy, 18 octobre 2018,

[Η Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη άρχισε να εισπράττει τα επίχειρα της  εξόρμησης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου  στην αρένα των αιματηρών συγκρούσεων του Ψυχρού Πολέμου, με μεγαλεπήβολες αυτοκρατορικές επιχειρήσεις Παπικού χαρακτήρα, πολύ περασμένων αιώνων -όταν οι πόλεμοι διεξάγονταν με ξίφη, ακόντια και αρκεμπούζια. Από σοβαρές πηγές τίθεται το ερώτημα εάν ο κ. Βαρθολομαίος παρωθήθηκε στις καταστροφικές αποφάσεις του από την  γνωστή έλλειψη συνετούς  αυτοσυγκράτησης και ταπεινοφροσύνης,  ή εκβιαζόμενος λόγω ημαρτημένων -όπως διασταυρούμενα καταγγέλλεται. Όπως και νάχει, η ενέργειά του να αναγνωρίσει Αυτοκέφαλην και ως Εκκλησία της Ουκρανίας μιαν εκκλησία που προηγουμένως είχε κηρύξει σχισματική, θέτει τώρα υπό απειλή και την παρουσία του Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη - μεταξύ άλλων  βαρύτατων πληγμάτων που συνεπάγεται στην  πληττόμενη πολλαχόθεν και από πολλούς αιώνες Ορθοδοξία (και άγνωστης ακόμη έκτασης πληγών στο βιασμένο σώμα της Ελλάδας) -όπως  δείχνει το κατωτέρω σειράς σχετικών άρθρων Γαλλίδας καθηγήτριας. Το οποίο θυμίζει την ελληνική παροιμία . . .  για την γκλίτσα του Τσομπάνου.]

Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Μια  εντυπωσιακή αντίδραση σημειώθηκε χθες, ενώ ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης Βαρθολομαίος προχωρεί στην διαδικασία της αναγνώρισης του Αυτοκεφάλου της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας, αφού της το είχε μονόπλευρα  αφαιρέσει από το Πατριαρχείο της Μόσχας, στην κανονική δικαιοδοσία του οποίου ανήκε από τον 17ο Αιώνα.
Σε αυτήν την σύγκρουση, που είναι περισσότερο πολιτική παρά θρησκευτική, εισέρχεται τώρα επί σκηνής και η ( αυτόκλητη) Ορθόδοξη Εκκλησία της Τουρκίας, προσφεύγοντας  στην τουρκική δικαιοσύνη εναντίον των ενεργειών του Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης, οι οποίες υπερβαίνουν τις αρμοδιότητές του και τα σαφώς καθορισμένα όρια μέσα στα οποία η παρουσία του στην Τουρκία μόλις γίνεται ανεκτή. Οι ΗΠΑ φαίνεται να ξέχασαν τον παράγοντα «Κωνσταντινούπολη», που καθόλου δεν χωρεί στα συμφέροντα της σύγχρονης Τουρκίας.

 Όπως το έχουμε γράψει, ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης έχει μπει σε ένα παιγνίδι που διεξάγουν οι ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας. Είναι γεγονός ότι ο Αμερικανός πρεσβευτής Τζέφρι Πάϊατ, αφού διεκπεραίωσε το Μεϊντάν (ανατροπή του καθεστώτος) στην Ουκρανία, στάλθηκε στην Ελλάδα και καταλαβαίνει κανείς γιατί.

Και ποια σχέση έχουν αυτά με την Ελλάδα; Πολύ απλή και πολύ άμεση. Στην Τουρκία, από το 1923, μόνη μία, μη Κανονική, Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζεται από τις τουρκικές αρχές, ενώ ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης είναι προπάντων συνδεόμενος με την Ελλάδα. Στην Τουρκία υπάρχου λιγότεροι από 9.000 χιλιάδες πιστοί, ενώ στην Ελλάδα εκατομμύρια. Από την Ελλάδα προέρχεται άλλωστε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος (γράφει λανθασμένα η Γαλλίδα αρθρογράφος).

Μολονότι η Τουρκία ανέχεται τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον περιστοιχίζει στενά, επειδή είναι γι’ αυτήν ανεπίδεκτη η επιστροφή του όρου «Κωνσταντινουπόλεως». Η Κωνσταντινούπολη δεν υπάρχει, την αντικατέστησε η Ιστανπούλ, είναι η νίκη της και η νέα ιστορία της. Το να αφήσει να δημιουργηθεί στους κόλπους της ένα νέου είδους Βατικανό σε μουσουλμανική χώρα, αποκλείεται εντελώς. Για παράδειγμα των  περιορισμένων  περιθωρίων κινήσεων των ιερωμένων αυτής της Εκκλησίας στην Τουρκία, φτάνει να σημειωθεί ότι οι ιερείς του Πατριαρχείου είναι υποχρεωμένοι να κυκλοφορούν με πολιτικά έξω από τον μικρό θύλακα των οικημάτων τους (του Φαναρίου). Η μόνη Ορθόδοξη Εκκλησία που αναγνωρίζεται είναι αυτή η μικροσκοπική της Τουρκίας.

Αυτή ακριβώς η Εκκλησία προσέφυγε επίσημα στην τουρκική δικαιοσύνη εναντίον του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως γενικά και του Βαρθολομαίου ειδικώτερα. Επειδή, κατά τις προβλέψεις  της τουρκικής νομοθεσίας  σε σχέση  με το Πατριαρχείο και με την συνθήκη ειρήνης στην Λωζάννη του 1923, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δεν έχει το δικαίωμα να αποστέλλει Εξάρχους στο εξωτερικό, ούτε να αναγνωρίζει Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Δεν έχει, εκτός από τον τιμητικό τίτλο του, παρά μόνο την εξουσία  του θρησκευτικού ποιμένα των Ελλήνων που διαβιούν στην Τουρκία. Τελεία.

Κατά δήλωση του εκπροσώπου της  μη Κανονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Τουρκίας, Ο Βαρθολομαίος, έχοντας παραβιάσει τους κανόνες και υπερβεί τις αρμοδιότητές του, δεν μπορεί πλέον να παραμείνει στην Τουρκία. Κατά μιαν ειρωνεία της Τύχης, ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης κινδυνεύει να  βρεθεί στην εξορία, επειδή θέλησε να μπει σε ένα παιχνίδι που τον ξεπερνά.

Αυτό το απρόοπτο είναι πολύ βαρυσήμαντο. Θα πρέπει να θυμηθούμε πως η Ρωσία είχε προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις . Φαίνεται πως υπήρξαν διπλωματικές παρεμβάσεις και ελειτούργησαν.  Ρωσία και Τουρκία έχουν εδώ συγκλίνοντα συμφέροντα. Σε ποιο βαθμό θα μπορέσει η Τουρκία να αντισταθεί στην προφανώς ισχυρή πίεση των ΗΠΑ; Αυτό θα εξαρτηθεί από τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει γι΄αυτήν  η αναγέννηση μιας Κωνσταντινουπόλεως, που δεν της είναι καθόλου αναγκαία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για άλλη μία χρονιά μια λαοθάλασσα πιστώναπό διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά και του εξωτερικού συνέρρευσε στο Δήμο Θερμαϊκού και στη Ν. Μηχανιώνα, με σκοπό να γιορτάσει την Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,να προσκυνήσει τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης και να ζητήσει τη μεσιτεία της.

Μια εικόνα προστάτιδα, την οποία, αρνούμενοι να αφήσουν πίσω, μετέφεραν οι διωγμένοι από την Κύζικο της Μικράς Ασίας πρόσφυγες στη νέα τους πατρίδα, μαζί με τα λιγοστά τους υπάρχοντα, όπου χτίστηκε αρχικά μία μικρή εκκλησία, το 1927.Ο θεμέλιος λίθος του μεγαλοπρεπούς ναού, που σήμερα στεγάζει την εικόνα και ανεγέρθηκε από το μακαριστό Μητροπολίτη Ν. Κρήνης & Καλαμαριάς  Προκόπιο, τέθηκε το 1975, ενώ τα εγκαίνια τελέσθηκαν το 1984.

Οι προσκυνητές, που αριθμούν χιλιάδες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και αυξάνονται σημαντικά κατά τις εορταστικές αυτές ημέρες, μόνο στις 22 Αυγούστου φέτος  ξεπέρασαν τις 50.000. Με ευλάβεια συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, οι οποίες με λαμπρό τρόπο πραγματοποιήθηκαν στον Ιερό Ναό της Παναγίας Φανερωμένης και συμπεριελάμβαναν στις 22 Αυγούστου, παραμονή της εορτής, το Μέγα Αρχιερατικό Εσπερινό με αρτοκλασία-προσκύνημα της Ιερής Εικόνας της Παναγίας και την μεγαλειώδη περιφορά της στους δρόμους της Ν. Μηχανιώνας, ενώ ανήμερα, στις23 Αυγούστου, τελέσθηκε η Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία.

«Τα Εννιάμερα της Θεοτόκου αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτήτου τόπου μας και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία του. Η χαρά και η συγκίνηση που μας κατακλύζει, βλέποντας ανθρώπους κάθε ηλικίας, προερχόμενους από κάθε γωνιά της χώρας και του εξωτερικού, να παρευρίσκονται αυτές τις μέρες στην περιοχή μας, είναι μεγάλη. Από τη μία, λόγω της έμπρακτης εκδήλωσης της πίστης τους και από την άλλη, λόγω της ευλάβειας που επιδεικνύουν προς την Παναγία Μηχανιώτισσα. Μια εικόνα, οι μαρτυρίες για τα θαύματα της οποίας είναι πολλές και οι δεσμοί της με την περιοχή μας ακλόνητοι στο πέρασμα των χρόνων», δήλωσε ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, κ. Γιάννης Μαυρομάτης, ικανοποιημένος από την για άλλη μια χρονιά αθρόα προσέλευση του κόσμου.


Για άλλη μία χρονιά χιλιάδες πιστοί, προερχόμενοι από διάφορα μέρη της Μακεδονίας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, αναμένεται να συρρεύσουν στη Ν. Μηχανιώνα, για τον εορτασμό της ημέρας Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου, στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Ν. Μηχανιώνας.

Η Εκκλησία γιορτάζει με ευλάβεια τα «Εννιάμερα της Θεοτόκου», που ουσιαστικά αποτελούν τη λήξη της εορτής της Κοιμήσεως. Μαζί με αυτήν γιορτάζει και ο Δήμος Θερμαϊκού και όλοι οι επισκέπτες του. Επισκέπτες που συρρέουν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και οι οποίοι πολλαπλασιάζονται κατά τη διάρκεια της κορυφαίας αυτής θρησκευτικής εορτής, με τον αριθμό τους να κορυφώνεται την παραμονή της στις 22 Αυγούστου, που πραγματοποιείται και η λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας και στις 23 Αυγούστου, ανήμερα της γιορτής.

Σκοπός τους να τιμήσουν και να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης, την οποία μετέφεραν οι πρόσφυγες από την Κύζικο της Μικράς Ασίας στη νέα τους πατρίδα, όπου χτίστηκε αρχικά μία μικρή εκκλησία, το 1927, ενώ ο νέος μεγαλοπρεπής ναός, τον οποίο ανέγειρε ο μακαριστός Μητροπολίτης Ν. Κρήνης & Καλαμαριάς κύρος Προκόπιος, εγκαινιάστηκε στις 27 Μαΐου 1984.

Οι φετινές εκδηλώσεις για τα «Εννιάμερα της Θεοτόκου», που θα πραγματοποιηθούν στον Ιερό Ναό της Παναγίας Φανερωμένης, έχουν ως εξής :

Τετάρτη 22 Αυγούστου
  
18:15 :  Πέρας προσέλευσης επισήμων
18:30 :  Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου Νέας Κρήνης & Καλαμαριάς κ.κ. Ιουστίνου
20:30 :  Λιτάνευση της Θαυματουργής Εικόνας Παναγίας Φανερωμένης

Πέμπτη 23 Αυγούστου

07:00 : Τέλεση της Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας

Η 15η Αυγούστου είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της εκκλησίας και η μεγαλύτερη Θεομητορική γιορτή του ορθοδόξου εορτολογίου.
Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Θεοτόκος έμαθε από τον Θεό για τον επικείμενο θάνατό της, ανέβηκε στο όρος των Ελαιών, έναν ορεινό όγκο στα ανατολικά της παλαιάς πόλης της Ιερουσαλήμ, για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί. Από εκεί ειδοποίησε τους Αποστόλους να είναι έτοιμοι για το γεγονός. Όμως επειδή κατά την ημέρα της κοίμησης (του θανάτου Της) ορισμένοι Απόστολοι δεν βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, λέγεται ότι μια νεφέλη τους έφερε κοντά Της.
Η Παναγία ετάφη στο μνήμα της Γεσθημανής. Τρεις μέρες μετά τον θάνατό Της, το σώμα της ανελήφθη στους ουρανούς, καθώς ο τάφος βρέθηκε άδειος.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου από όλους τους χριστιανούς.
Γιατί ονομάζεται «καλοκαιρινό Πάσχα»
Οι θεολόγοι εξηγούν ότι με το Πάσχα του καλοκαιριού εορτάζεται η πορεία της Μητέρας του Χριστού και υποδηλώνεται στον κάθε Χριστιανό το αιώνιο Πάσχα, η αιώνια Ανάσταση, που προσφέρεται στον καθένα και μπορεί να βιωθεί απο τον κάθε άνθρωπο.
Πριν την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου.
ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ
Με δεδομένο πως απουσιάζουν μαρτυρίες σχετικές με τα γεγονότα της κοιμήσεως της Θεοτόκου, το εορτολογικό περιεχόμενό της το εντοπίζουμε σε εξωβιβλικές μαρτυρίες. Έτσι έχουμε ένα απόκρυφο κείμενο με τίτλο De transitu beatae Mariae virginis (Περί μεταστάσεως της μακαρίας Παρθένου Μαρίας) χρονολογούμενο τον 5ο αιώνα και είναι λατινική μετάφραση παλιότερου χαμένου ελληνικού πρωτοτύπου. Γύρω στον 6ο αιώνα έχουμε λατινική μετάφραση ενός άλλου απόκρυφου έργου με τίτλο Joannis liber de Dormitione Mariae (βίβλος Ιωάννου περί της κοιμήσεως της Μαρίας) ενώ εκδόθηκε και συριακή μετάφραση. Η λατινική μετάφραση του Transitus αποτελεί ελεύθερη απόδοση του συριακού Joanis liber. Για άλλους ερευνητές το Transitus δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπερίληψη όλων των περί Κοιμήσεως απόκρυφων αφηγήσεων. Το αρχικό πρωτότυπο δεν αποκλείεται επίσης να ήταν και ελληνικό, χρονολογούμενο στα τέλη του 4ου με αρχές του 5ου αι.και μεταφράστηκε στα κοπτικά, λατινικά και αραβικά και ίσως αποτελεί σύνοψη αρχαιότερων πηγών από τον 2ο αι. μ.Χ. Σε κάθε περίπτωση οι απόκρυφες αφηγήσεις συνδέονται με με το εορτολογικό περιεχόμενο της εορτής και όχι με το πως εμφανίστηκε η εορτή.

Ο τόπος ταφής της Θεοτόκου

Οδοιπορικά του 6ου αιώνα (Θεοδόσιος το 530, Αντώνιος Πλακεντίας το 570) προσδιορίζουν τον τάφο της στη Γεσθημανή. Τον 7ο αιώνα τον ίδιο τόπο προσδιορίζει και ο Σοφρώνιος Ιεροσολύμων και στο Breviarius de Hieroolyma[6]Η Έφεσσος θεωρείται ένας εναλλακτικός τόπος ταφής της Θεοτόκου θεμελιωμένος από την απόκρυφη παράδοση που θέλει τον Ευαγγελιστή Ιωάννη όταν ήλθε στην Έφεσσο να έφερε μαζί του και τη Θεοτόκο αλλά και από τη σύγκληση της Γ Οικουμενικής Συνοδου στο ναό της αγίας Μαρίας στην πόλη αυτή.

Η εορτολογική εξέλιξη

Στον δρόμο από την Ιερουσαλήμ προς τη Βηθλεέμ υπάρχει μια τοποθεσία ονόματι Κάθισμα στο οποίο σύμφωνα με την απόκρυφη παράδοση η Θεοτόκος λίγο πριν την κύησή της ζήτησε από τον Ιωσήφ να ξεκουραστεί. Εκεί χτίσθηκε ναός στα χρόνια του Ιουβενάλιου Ιεροσολύμων (417-458). Λειτουργιολόγοι εικάζουν πως η ημερομηνία της εορτής μνήμης της Θεοτόκου που εορταζόταν εκεί ήταν στις 13 Αυγούστου. Από τα μέσα του 5ου αιώνα ο αυτοκράτορας Μαρκιανός κτίζει ναό προς τιμήν της Θεοτόκου στη Γεσθημανή και τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, το 460,εμφανίζεται για πρώτη φορά η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου στον συγκεκριμένο ναό, εκτοπίζοντας την παλαιότερη του Καθίσματος. Προς επίρρωσιν αυτής της πληροφορίας είναι και εκείνη από το Γεωργιανό κανονάριο,κειμένου που αποτυπώνει την ιεροσολυμιτική λατρεία ανάμεσα στα 450-750μ.Χ, το οποίο μας πληροφορεί ότι στις 15 Αυγούστου τιμάται η μνήμη της Θεοτόκου στη Γεθσημανή στο ναό του αυτοκράτορα Μαρκιανού. Προς την κατεύθυνση της καθιέρωσης της εορτής της Κοιμήσεως κινήθηκε η διατύπωση του ορθόδοξου Μαριολογικού δόγματος κατά την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο. Τελικά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Νικηφόρου Κάλλιστου ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος περί τα τέλη του 6ου αιώνα καθόρισε διά διατάγματος την επιτέλεση της εορτής στις 15 Αυγούστου. Δεν επρόκειτο για τη σύσταση νέας εορτής αλλά για την επίσημη υιοθεσία της ιεροσολυμιτικής ημερομηνίας.Πάντως η μημερομηνία αυτή δεν επιβλήθηκε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο. Η Συριακή Εκκλησία τοποθέτησε στις 26 Δεκεμβρίου την εορτή της Κοιμήσεως την ίδια μέρα Γεννήσεως του Κυρίου, μετατεθείσης κατά μία ημέρα για να μην συμπέσουν οι δύο εορτές. Από τη Συρία η εορτή περνάει στην Ρώμη. Ο πάπας Θεόδωρος Α’ (647-649) είναι ο πρώτος ο οποίος επιχείρησε να εισάγει την εορτή στη Ρώμη αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Σύρος πάπας Σέργιος Α’ (687-701) μετέφερε στη Ρώμη τον εορτασμό της Κοιμήσεως. Ο Πάπας Αδριανός εγκαινίασε την εορτή στο ναό της Αγίας Μαρίας της Μείζονος στη Ρώμη. Στην Αίγυπτο η εορτή εμφανίστηκε τον 5ο αιώνα εξ επιδράσεως των Ιεροσολύμων. Ως ημερομηνια τέλεσης της εορτής είχε οριστεί η 21η του αιγυπτιακού μηνός Τομπί δηλαδή η 16η Ιανουαρίου του Ιουλιανού ημερολογίου. Την 15η Αυγούστου εορταζόταν η Μετάσταση της Θεοτόκου.

Υπάρχουν κάποιοι δεσποτάδες που θα έπρεπε με απόφαση της Ιεράς Συνόδου να απομακρύνονται από το σχήμα τους, εφόσον κατ' επανάληψη την εκθέτουν δοκιμάζοντας την πίστη του λαού, την αγάπη που θα έπρεπε να πρεσβεύουν και τον ρόλο που οφείλουν να διαδραματίζουν.

Ένας από αυτούς είναι ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, ο οποίος την στιγμή που η χώρα είναι βουτηγμένη στο πένθος και η τραγωδία δεν έχει τέλος, ψάχνει ενόχους, επικαλούμενος ένας Θεό τιμωρό, που επιχειρεί να πλήξει την Ελλάδα εξαιτίας, όπως λέει, του άθεου Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. 

Ο  προκλητικός αυτός "ιερωμένος" κατηγορεί μέσα από το προσωπικό του μπλογκ την κυβέρνηση όχι για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, τις ολιγωρίες ή τις αβελτηρίες της αλλά για την… αθεΐα του Αλέξη Τσίπρα, η οποία -κατά τον Αμβρόσιο- ξεσήκωσε τις θείες αντιδράσεις. Η θεϊκή κατάρα ήρθε με τη μορφή πυρκαγιάς, ισχυρίστηκε ο μητροπολίτης.
  • Ο Αλέξης Τσίπρας και όλοι οι άλλοι άθεοι Συνεργάτες του είναι οι υπαίτιοι της γενικής καταστροφής! Η μεγάλη πυρκαΐά ξεκίνησε από ένα κεραυνό στα Γεράνια 'Ορη! Είναι ένα καθαρό μήνυμα του Ουρανού!    
Μάλιστα, ο Αμβρόσιος δεν σταματάει στις πυρκαγιές, θεωρεί δε ότι υπάρχουν πολλά μη κανονικά σημάδια που φανερώνουν τη θεϊκή οργή. «Ας μη ξεχνάμε, ότι πέρα απο τις καταστρεπτικές αυτές φωτιές, στη Χώρα μας συμβαίνουν ακόμη πολλά άλλα περίεργα φαινόμενα! Κεραυνοί π.χ. δολοφονούν αθώους διαβάτες στη μέση του δρόμου! Κεραυνοί επίσης καταστρέφουν ένα Πούλμαν, το οποίον γεμάτο με επιβάτες κινείται στο δημόσιο δρόμο! Επιβάτης πάλιν από κεραυνό δολοφονείται πάνω στο μηχανάκι του, καθώς κινείται επίσης σε δημόσιο δρόμο!», αναφέρει.
Και η εξήγηση του Αμβρόσιου (η ορθογραφία όπως στο πρωτότυπο κείμενο):
«Σε καιρούς αποστασίας από τό δρόμο του Θεού θα εκδηλώνεται η οργή του Πανοικτίρμονος Θεού με διάφορα φυσικά καταστροφικά φαινόμενα, όπως για παράδειγμα σεισμοί, πείνα, επιδημίες και αρρώστεις λοιμικές, αιματοχυσίες, εγκληματικότης, καταστροφικές φωτιές, σύνεφα καπνού, που θα ανεβαίνουν μέχρι τόν ουρανό!
Ποιός, άραγε, να είναι ο υπεύθυνος για την απομάκρυνση του Νεοέλληνα από τόν δρόμο του Θεού;Ποιός άλλος; Ο άθεος Πρωθυπουργός κ. Αλέξιος Τσίπρας και οι Συνεργάτες του; Ιδού μερικά από τα κατορθώματά τους:
Κατάργηση του Θρησκευτικού Όρκου στους Υπουργούς!
Αφαίρεση των Εικόνων του Χριστού μας και των Αγίων μας από τά Σχολεία, τα Γραφεία των Υπουργών, τις Δημόσιες Υπηρεσίες κλπ.
Νομιμοποίηση του Γάμου των Ομοφυλοφίλων διά του Συμφώνου Συμβιώσεως.
Παρελάσεις των Gays και γελειοποίηση των Εικόνων με την ανάρτησή τους στα γεννητικά όργανα τους στις δημόσιες παρελάσεις τους.
Κατάργητης της πρωϊνής προσευχής από τά Σχολεία.
Κατάργηση του εκκλησιασμού των Μαθητών.
Κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών από τα Δημόσια Σχολεία.
Περιφρόνηση του Μυστηρίου του χριστιανικού Γάμου, αφού ο Πρωθυπουργός συζεί αστεφά- νωτος με την φιλενάδα του κα Μπέττυ ή Περιστέρα.
Περιφρόνηση του Μυστηρίου της Βαπτίσεως, αφού δεν έχει βαπτίσει τα παιδιά τους.
Εξάπλωση της εγκληματικότητος κατά την περίοδο της Πρωθυπουργίας του. Βλέπε και τον Ρουβίκωνα!
Εξάπλωση του γυμνισμού και εν γενει της ανηθικότητος στη σύγχρονη Κοινωνία μας .
Ο Υπουργός της α-Παιδέιας κ. Γαβρόγλου θέλει να καταργήσει τις Πανελλήνιες Εισαγω-γικές Εξετάσεις στην Πανεπιστημιακή Βαθμία, ώστε «τα παιδιά μας χωρίς αγωνία το Σάββατο το βράδυ να μπορούν νά πηγαίνουν στα μπάρ για ένα ποτό και για να μπορούν επίσης να ερωτεύωνται»!!!!
ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΑΣΤΗΣ;
Μα, ποιός άλλος από τον Πρωθυπουργό μας;».

Είναι αλήθεια πως οι συνεχείς και αιφνίδιες βροχοπτώσεις, αν και είναι ευεργετικές για τις αγροτικές καλλιέργειες, έχουν επηρεάσει αρνητικά τον κύκλο εργασιών στους επαγγελματίες κυρίως εστίασης.

Αξίζει δε να επισημανθεί και οι αλαλούμ προβλέψεις των μετεωρολόγων που ενώ προβλέπουν σταθερή ηλιοφάνεια, καλοκαιρία και υψηλές θερμοκρασίες σχεδόν καθημερινά σκοτεινιάζει και δεχόμαστε μια ξαφνική μπόρα. Ή σε άλλες αντίθετες περιπτώσεις ενώ προειδοποιούν για ακραία φαινόμενα αυτά περιορίζονται σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας ενώ έχουν ανησυχήσει τους πάντες κατά την ανακοίνωσή τους.

Στις καθημερινές συζητήσεις πολλοί είναι αυτοί που αναφέρονται συχνότερα στα "μερομήνια" παρά στις επίσημες προβλέψεις καιρού.

Αποτέλεσμα των χθεσινών και ίσως σημερινών καταιγίδων είναι να κινδυνεύσει η ομαλή διεξαγωγή του πανηγυριού της Αγίας Τριάδας, με ότι συνεπάγεται αυτό για τους καταστηματάρχες αλλά και τους μικροπωλητές που έχουν στήσει από μέρες του πάγκους τους.

Ας ελπίσουμε ότι θα επιτρέψει ο καιρός να έχουν τα κέρδη που προσδοκούν και οι επισκέπτες να επισκεφθούν το όμορφο προάστιο, που γιορτάζει την τοπική γιορτή του.

Σήμερα στις 19:00 θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ.κ. Ιουστίνου και εν συνεχεία η Λιτάνευσις της Ιεράς Εικόνας.

Εορταστικές εκδηλώσεις για τα 200 από την ανοικοδόμηση του Ι. Ν.του Αγίου Αθανασίου (1818) και τη συμμετοχή των κατοίκων, των αγωνιστών και των ηρώων του Λειβαδίου στον Απελευθερωτικό Αγώνα του Έθνους (1821-1829) διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λειβαδιωτών Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την Ι. Μητρόπολη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, την ενορία του Αγίου Αθανασίου Λειβαδίου, την Τοπική Κοινότητα και το Δήμο Θέρμης .
Οι εορταστικές εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 6 Μαΐου 2018 περιλαμβάνουν Πανηγυρική Θεία Λειτουργία πρωτοστατούντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ.κ. Θεόκλητο στις 08:00, Επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των Λειβαδιωτών αγωνιστών και ηρώων του Απελευθερωτικού Αγώνα του Έθνους 1821-1829 στις 09:30, καθώς και ομιλία με τίτλο Η συμμετοχή των Λειβαδιωτών στον Απελευθερωτικό Αγώνα του Έθνους 1821-1829 και η καταστροφή του Λειβαδίου και του ι. ναού του Αγίου Αθανασίου
  
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Όπως καταγράφεται στις υπάρχουσες ιστορικές πηγές και φαίνεται στις εντοιχισμένες επιγραφές στην τοιχοδομία του ι. ναού του Αγίου Αθανασίου, η ανοικοδόμηση ή η αποπεράτωση του μνημείου έγινε το 1818. Τον Ιούνιο του 1821 ο τουρκικός στρατός κατέστρεψε ολοσχερώς το Λειβάδι, πυρπόλησε τον ναό του Αγίου Αθανασίου και έσυρε στην αιχμαλωσία περισσότερα από 200 γυναικόπαιδα, επειδή οι κάτοικοι συμμετείχαν στην Επανάσταση της Χαλκιδικής. Ο ναός επισκευάστηκε το 1843 και έκτοτε διατηρείται μέχρι σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση. 
Από τις καταγραφές στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, το Καποδιστριακό Αρχείο, τα Αρχεία των Αριστείων, την Εθνική Βιβλιοθήκη, τα Αρχεία των Ανακτόρων (της περιόδου του Όθωνος), τα Αρχεία Ν. Φθιώτιδας και τις μελέτες πολλών ιστορικών (Ι. Βασδραβέλλη, 1967, Απ. Βακαλόπουλου, Γ. Χιονίδη, Ν. Παπαοικονόμου, 2012, 2016 κ.ά.) αποδεικνύεται ότι περισσότεροι από 25 λειβαδιώτες οπλαρχηγοί και αγωνιστές εντάχτηκαν τον Μάιο του 1821 στο πολεμικό σώμα του Εμμανουήλ Παπά και πολέμησαν εναντίον των τουρκικών στρατευμάτων στο Εγρί Μπουτζάκ (Απολλωνία), τα Μαντεμοχώρια και στην Κασσάνδρα. Μετά την καταστροφή του Λειβαδίου και την καταστολή της Επανάστασης στη Χαλκιδική ακολούθησαν μαζί με τις οικογένειές τους τον Εμμανουήλ Παπά στις Βόρειες Σποράδες (τη Σκιάθο και τη Σκόπελο) και την Ύδρα. Μετά τον θάνατο του Εμμανουήλ Παπά εντάχτηκαν στα σώματα οπλαρχηγών της Νότιας Ελλάδας (Θ. Κολοκοτρώνη, Δημητρίου Υψηλάντη, Διαμαντή Ολύμπιου, Ν. Κριεζώτη, ναυάρχου Κόχραν, Αθ. Εμμ. Παπά, Κ. Δουμπιώτη, Μπαϊρακτάρη κ. ά.) και πολέμησαν στην Αταλάντη, στα Δερβενάκια εναντίον του Δράμαλη, στα Βρυσάκια της Εύβοιας εναντίον του Ομέρ Βρυώνη, στο Ναυαρίνο εναντίον του Ιμπραήμ, στο Νεόκαστρο, την Ορμύλια εναντίον του Ομέρ Βρυώνη, στην Κρήτη, τη Σκιάθο, τον Σχοινόλακκα, το Τρίκερι της Μαγνησίας, την Ύδρα, τη Χίο, τα Ψαρά και σε άλλους τόπους, όπου τους κάλεσε η πατρίδα.
Από τους επιζήσαντες αγωνιστές και οπλαρχηγούς 25, ίσως και περισσότεροι, κατατάχτηκαν στον τακτικό στρατό που οργάνωσε ο Καποδίστριας το 1828 και υπηρέτησαν αρχικά στην Ζ΄ χιλιαρχία υπό τους εκατόνταρχους Αγγελή Στέριου (καταγόμενο από το Λειβάδι) και Αθ. Χαλκιώτη και κατόπιν στο ΙΣΤ΄ τάγμα υπό τον χαλκιδικιώτη ταγματάρχη Βασίλειο Αποστολάρα και στο ΙΔ΄ τάγμα υπό τον ταγματάρχη Τσάμη Καρατάσο λαμβάνοντας βαθμούς και διακρίσεις. Πολλοί από αυτούς τιμήθηκαν κατόπιν με μετάλλια και αριστεία από τον Βασιλιά Όθωνα για την προσφορά τους στον Απελευθερωτικό Αγώνα του Έθνους. Τελικά εγκαταστάθηκαν μαζί με άλλους Μακεδόνες αγωνιστές τη Νέα Πέλλα της Αταλάντης, τον Μώλο και τον Σκεντέραγα της Φθιώτιδας, τη Σκόπελο και την Εύβοια.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις της 6ης Μαΐου 2018, που διοργανώνονται  με τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την ανοικοδόμηση του ι. ναού Αγίου Αθανασίου Λειβαδίου, έχουν ως σκοπό και την προβολή και ανάδειξη της μεγάλης προσφοράς των κατοίκων του Λειβαδίου στον Απελευθερωτικό Αγώνα του Έθνους (1821-1829) καθόσον αυτή δεν έχει αναδειχθεί και αναγνωριστεί μέχρι σήμερα, όπως αρμόζει. Ένεκα τούτου, οι εορταστικές εκδηλώσεις θα διαρκέσουν σε όλη τη διάρκεια του έτους 2018 και περιλαμβάνουν και άλλες δράσεις, όπως π.χ. η έκδοση επετειακού τόμου που περιλαμβάνει την ιστορία του ι, ναού, την αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική και μέρος της ιστορίας του Λειβαδίου, ενός παλαιού και ιστορικού οικισμού, του οποίου οι αρχές εντοπίζονται στην προϊστορική εποχή, και η παρουσία και η δράση του συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Θα ακολουθήσουν και άλλες διοργανώσεις σε συνάρτηση με τη γιορτή του Άϊ Γιάννη του Κλήδονα, το πανηγύρι της 15ης Αυγούστου, τη γιορτή του κάστανου τον Οκτώβριο κ.ά.
Από το ΔΣ του Συλλόγου
Ο πρόεδρος
Δημήτρης Β. Γουδήρας

Ανάσταση (Θεοτοκόπουλου)

Η ζωή μας είναι περισσότερο ή λιγότερο μια τραγωδία, αποκορύφωμα της οποίας είναι ο θάνατος. Σχετικά με τον οποίο άσοφοι και σοφοί διαχρονικά προσπάθησαν να βρουν απαντήσεις και να δώσουν, ει δυνατόν, λύσεις. Και αυτό εκφράζεται, όχι μόνο μέσα απ’ τον αγώνα για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής και τις διάφορες ανακαλύψεις αλλά και μέσα από δρόμους, που ανοίγει η σκέψη και η τέχνη.
Έτσι ο Σωκράτης, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης για παράδειγμα, αποφάνθηκαν ότι «η φιλοσοφία είναι μελέτη θανάτου». Με την έννοια ότι ο τρόπος με τον οποίο σκεπτόμαστε και αντιμετωπίζουμε τη ζωή εξαρτάται αποφασιστικά απ’ τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το μυστήριο του θανάτου. Ένας άνθρωπος, για παράδειγμα, που κοιτάζει κατάματα το μυστήριο του θανάτου μπορεί να κάνει απίστευτα και θαυμαστά πράγματα στη ζωή του. Ενώ κάποιος, που κατέχεται από θανατοφοβία, είναι περιδεής, άτολμος και, κατά κανόνα αδρανής. Αρκετά όμως πριν απ’ τους προαναφερθέντες φιλοσόφους ο Όμηρος βάζει τον Οδυσσέα να κατεβαίνει στον Άδη, το βασίλειο του θανάτου, προκειμένου να πάρει απάντηση για τις ατέρμονες περιπέτειές του και το μέλλον του. Γεγονός που σημαίνει ότι ο μεγάλος ποιητής περίπου τρεις χιλιάδες χρόνια πριν απ’ τον Φρόιντ είχε ανακαλύψει τον μυστηριώδη κόσμο του λεγόμενου ασυνειδήτου. Μέσα στο οποίο ,όποιος μπορέσει να καταδυθεί, βρίσκει τις λύσεις και τις απαντήσεις όλων των προβλημάτων και βέβαια πρωταρχικά του μυστηρίου του θανάτου. Οι τραγικοί ποιητές εξάλλου με τις τραγωδίες τους προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το μυστήριο της ζωής και του θανάτου. Και με βάση πάντα το διεισδυτικό τους πνεύμα έφτασαν στα ακρότατα όρια της ανθρώπινης σκέψης. 
Διαπιστώνοντας ότι η λύση του μυστηρίου και συνεπώς η λύτρωση του ανθρώπου είναι πέρα και πάνω απ’ τις ανθρώπινες δυνατότητες. Πράγμα που φαίνεται άλλωστε απ’ το γεγονός ότι για τα οποιαδήποτε αδιέξοδα της ανθρώπινης σκέψης και πραγματικότητας επινόησαν οι αρχαίοι τον «από μηχανής θεό». Αλλά και πάμπολλοι άλλοι παλιοί και νεότεροι έψαξαν άλλους δρόμους. Πλην όμως μάταια.
Για να διαπιστώνουμε τελικά ότι η πολυπόθητη απάντηση και λύση έρχεται μόνο μέσα απ’ το Ευαγγέλιο. Όπου ο πρωταγωνιστής Χριστός δεν είναι κάποιος υποκριτής (= ηθοποιός) που εμφανίζεται με κάποια μηχανικά μέσα αλλά ο ίδιος ο αληθινός Θεός που έρχεται με μυστηριώδη τρόπο. Για να δώσει με την ίδια του τη ζωή και τη διδασκαλία τις αυθεντικές λύσεις και απαντήσεις στα οποιαδήποτε δυσεπίλυτα και αδυσώπητα προβλήματα. Και ασφαλώς στο «όντως φοβερότερο μυστήριο του θανάτου». Γεγονός που φαίνεται ιδιαίτερα στη συνομιλία του Χριστού με την αδελφή του Λαζάρου Μάρθα, όταν εκείνη εκφράζει το παράπονό της γιατί απουσίαζε, ενόσω ο αδελφός της νοσούσε, για να τον θεραπεύσει. Οπότε ο Χριστός τη βεβαιώνει πως «ο αδελφός της θα αναστηθεί». «Γνωρίζω, του απαντά εκείνη, ότι θα αναστηθεί στη μέλλουσα ζωή». Για να της αποκριθεί: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Αυτός, που πιστεύει σε μένα κι αν ακόμη υποστεί τον φυσιολογικό θάνατο, μπορεί να επανέλθει η στη ζωή. Κι ακόμη πιο πέρα αυτός που πιστεύει σε μένα δεν διατρέχει τον κίνδυνο να πεθάνει ποτέ του αλλά θα ζει αιώνια». Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια κινούμενοι κάποιοι άγιοι, όπως οι σύγχρονοί μας άγιοι Γέροντες Πορφύριος και Παΐσιος, μπόρεσαν με αξιοθαύμαστο τρόπο να καταδυθούν στα βάθη της ανθρώπινης καρδιάς και να δώσουν απαντήσεις σε προβλήματα, την αιτία και λύση των οποίων δεν μπορούσαν να βρουν πάμπολλοι κοινοί θνητοί, που βασανίζονταν απ’ αυτά.
Και αυτό σημαίνει ότι η απάντηση στο μυστήριο και την ποιότητα της ζωής μας βρίσκεται σε τελική ανάλυση στην απάντηση που δίνουμε στο μυστήριο του θανάτου. Αν πιστεύουμε ότι η αυλαία της τωρινής ζωής είναι ο θάνατος, τότε είμαστε κιόλας πεθαμένοι απ’ αυτή εδώ τη ζωή. Ενώ αν πιστεύουμε στην αιώνια ζωή, τότε θα είμαστε ζωντανοί αιώνια. Και υπόδειγμα αυτής της ζωής μας δίνει πρώτος ο Χριστός με τον τρόπο που αντιμετώπισε τη δική του ζωή. Κατά την οποία τίποτε δεν είδε παθητικά. Ούτε σε καμιά περίπτωση έκλεισε το στόμα του, αλλά είπε και έπραξε τα ταιριαστά για την καθεμιά περίπτωση. Παρότι γνώριζε πως γύρω του εξυφαινόταν με περισσή δολιότητα και πανουργία η συνωμοσία του τέλους του. Κι ούτε κλονίστηκε από τη χλεύη ή τους εξευτελισμούς ή τον ατιμωτικό σταυρικό θάνατο που μεθόδευσαν, προκειμένου να τον απαξιώσουν ολοκληρωτικά. Γεγονός που δείχνει ότι η τελική απαξίωση ή καταξίωση δεν βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων αλλά έρχεται από κάπου αλλού, όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν να εισδύσουν και με οποιονδήποτε τρόπο να επηρεάσουν και να καθορίσουν.
Που σημαίνει ότι όλα καθορίζονται απ’ το Θεό, ανεξάρτητα από τις μεθοδεύσεις που επιστρατεύονται προκειμένου να τον θέσουν στο περιθώριο. Αντίθετα μάλιστα με τα όσα επινοούν δεν κατορθώνουν τίποτε άλλο από το να μπαίνουν οι ίδιοι στο περιθώριο. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να απογοητευόμαστε απ’ τις αδιέξοδες συνθήκες, που κάποιοι μεθοδεύουν σε βάρος δικό μας και της πατρίδας μας. Πιστεύοντας πάντοτε ότι η λύση κάθε τραγωδίας είναι η Ανάσταση. Κι όχι μόνο για την μέλλουσα αλλά και την παρούσα ζωή.
Κι όταν σε λίγες μέρες θ’ ακούσουμε στις εκκλησιές το «Χριστός Ανέστη» να μην το πούμε μόνο με τα χείλη αλλά να το ενστερνιστούμε και να το πούμε μ’ όλη μας την ψυχή και την καρδιά.