Articles by "Θρησκευτικές ελευθερίες"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θρησκευτικές ελευθερίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Έντονες αντιδράσεις προκαλούν οι δηλώσεις του Μητροπολίτη Σεραφείμ, ο οποίος κάλεσε τους πιστούς να μην εμβολιαστούν.

Έντονες αντιδράσεις έχουν προκαλέσει οι αναφορές του Μητροπολίτη Κυθήρων, Σεραφείμ, μετά τον Εσπερινό της περασμένης Κυριακής, 27 Δεκεμβρίου.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Μητροπολίτης Κυθήρων κάλεσε τους πιστούς να μην κάνουν το εμβόλιο γιατί είναι φτιαγμένο από έμβρυα εκτρώσεων.

Αναλυτικά η δήλωση του Μητροπολίτη Σεραφείμ:

Μια είδηση από την γειτονική Ιταλία από ορθοδόξους χριστιανούς που επικοινωνούν μαζί μου οι άνθρωποι αυτοί με πολλή αγάπη, είπαν το εξής οι άνθρωποι αυτοί με ανησυχία μεγάλη ότι τα νέα εμβόλια τα οποία κυκλοφορούν από σήμερα και άρχισε από τους άρχοντες η χρήση, αυτά γίνονται και παρασκευάζονται με το προϊόν των εκτρώσεων.

Είναι πολύ φοβερό αυτό αδελφοί μου, έχουν ανησυχήσει οι χριστιανοί της δύσεως οι Παπικοί και απευθύνθηκαν εις τον αρχηγό τους τον Πάπα και εκείνος βέβαια τους καθησύχασε και τους λέει, “έτσι είναι αλλά κατ’ οικονομίαν θα το δεχτούμε για την υγεία των ανθρώπων”.
Αυτό όμως είναι μεγάλος λάθος και βεβαίως εκείνος βρίσκεται εκτός της μιας αγίας καθολικής και αποστολικής εκκλησίας και δεν μπορούμε να υπολογίσουμε την γνώμη του, αλλά εμείς οι ορθόδοξοι δεν μπορούμε να δεχθούμε κάτι τέτοιο.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Εκοιμήθη ο Πατέρας Επιφάνιος ο Μυλοποταμινός - Ο αρχιμάγειρας στο Αγιον Ορος" αναφέρουν όλα τα μεγάλα ειδησειογραφικά ιστολόγια σήμερα. Από εκεί έμαθα την απώλεια ακόμη ενός αγαπητού φίλου, έτσι τον αισθανόμουν άσχετα αν είχα να τον δω από τον περασμένο αιώνα.

Τον γνώριζα από το νοσοκομείο που εργαζόμουν τότε, μου τον σύστησε μια φίλη συνάδελφος και του προσέφερα κάποιες συνεδρίες φυσικοθεραπείας για ένα μυοσκελετικό πρόβλημα που τον ταλαιπωρούσε εκείνη την εποχή.
Εντυπωσιάστηκα ειλικρινά τόσο από το παρουσιαστικό του, ήταν ένας όμορφος άνδρας, αλλά κυρίως από το ευπροσήγορο του χαρακτήρα του, το χιούμορ του και το ευχάριστο χαμογελαστό του πρόσωπο.
Ήταν ένας μοναχός που θα μπορούσε να ήταν ζενπρεμιέ, μια φυσιογνωμία που κέρδιζε τον συνομιλητή του από τα πρώτα λεπτά. Βρισκόταν τότε στην τρίτη ή τέταρτη δεκαετία της ζωής του.

Όταν μετά από καιρό έβγαλα διαμονητήριο προκειμένου να επισκεφθώ το Άγιον Όρος, με τον θείο μου Γρηγόρη Κατσάνη, και απευθύνθηκα στον πατέρα Επιφάνιο, εκείνος μας προσκάλεσε στο κάθισμα του Μυλοποτάμου, το "σπίτι του" όπως χαριτολογώντας έλεγε.
Ήρθε μάλιστα και μας παρέλαβε από τη Δάφνη και με ένα τζιπάκι (αν θυμάμαι καλά) μας οδήγησε σε εκείνον τον θαυμάσιο τόπο.
Το κάθισμα του Μυλοπόταμου (Άγιος Ευστάθιος) ανήκει στην Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας. Βρίσκεται νότια της Ι. Μονής των Ιβήρων, 40 λεπτά περίπου με τα πόδια και 8 χιλιόμετρα βορειότερα από τη Μεγίστη Λαύρα. Είναι θαρρείς ένα κάστρο, κτισμένο σ' ένα βράχο που δεσπόζει πάνω από τη θάλασσα, και από τον εξώστη (πείτε το μπαλκόνι, που νομίζεις ότι βρίσκεσαι μετέωρος) μπορείς με ευκολία όταν ο καιρός είναι καλό να δεις δίπλα σου τη Θάσο, τη Σαμοθράκη ή την Λήμνο.
Φτάσαμε λίγο πριν το μεσημέρι και μετά το καλωσόρισμα με τσίπουρο και λουκούμι, στο υπέροχο εξώστη ξεναγηθήκαμε από τον αδελφό μοναχό του Επιφάνιου στο κάθισμα. Τότε το κτίσμα αποτελούνταν από ένα τριόρωφο πύργο, μετά έγιαν προσθήκες που δεν τις έχω δει. Δυστυχώς από ατυχή συγκυρία, λόγω προβλήματος υγείας του Γρηγόρη αναγκαστήκαμε να φύγουμε την επόμενη μέρα. Πόσες όμως όμορφες αναμνήσεις έχω από την φιλοξενία του αγαπητού Επιφάνου;
Τότε ήταν που είχε παραλάβει και εργάτες φύτευαν αμπέλι σε όλη την πλαγιά που περιέβαλλε το κάθισμα. Προφανώς τότε ο πατέρας Επιφάνιος ξεκίνησε το έργο που έμελλε να δώσει το υπέροχο κρασί "Μυλοπόταμος". Αργότερα έμαθα πως είχε εγκαταστήσει πρότυπο οινοποιείο στο Μυλοπόταμο, με το κρασί που εμφιαλώνεται εκεί έχει κατακτήσει την Ελλάδα.


Χαρακτηρίζεται σήμερα από τον ηλεκτρονικό τύπο ως ο Αρχιμάγειρας του Αγίου Όρους. Μάλιστα αναφέρονται πολλά δημοσιεύματα εκτός από το κρασί του κελιού, στη γνωριμία του με τον Ουμπέρο Έκο, τον οποίο φιλοξένησε αλλά και ότι μαγείρεψε με τον διάσειμο σεφ Τζέιμι Όλιβερ.
Απλά θα ήθελα να καταθέσω μια προσωπικό μαρτυρία από εκείνη τη μία μέρα στο κελί.
Νομίζω πως δεν έχω γευτεί πουθενά στον κόσμο τόσο υπέροχα εδέσματα και μάλιστα με βασικά συστατικά το ρύζι και την πατάτα, λόγω νηστείας. Αλλά εκείνο που πραγματικά υπήρξε αποκάλυψη για μένα ήταν η λαμαρίνα που περιείχε ψητές πεταλίδες με λεμόνι. Ήταν αμβροσία. Οι πεταλίδες για όσους δεν γνωρίζουν είναι ένα μαλάκιο με όστρακο που βρίσκεται προσκολλημένο στους θαλασσινούς βράχους. Αν και μεγαλωμένος σε ψαροχώρι δεν γνώριζα ότι τωγόταν και ήταν μάλιστα θαυμάσιος μεζές, εμείς τις πεταλίδες τις χρησιμοποιούσαν σαν δόλωμα στο ψάρεμα. Έχω την εικόνα, σαν τώρα, το Επιφάνιο με την λαμαρίνα με τους υπέροχους μεζέδες και το φωτεινό χαμόγελο.
Και το θαύμα για μένα ήταν όταν μετά το ξύπνημα λίγο πριν τις πέντε, επισκεφθήκαμε για να παρακολουθήσουμε τον όρθρο στο λιλιπούτειο εκκλησάκι από τους δύο μοναχούς.
Να ξημερώνει, οι πρώτες ακτίνες του ήλιου να περνούν από το μικρό παράθυρο που έβλεπε στο Αιγαίο και εμείς να έχουμε βυθιστεί σε μια θεία κατάνυξη από τις ψαλμωδίες του πατέρα Επιφάνιου.
Πραγματικά συγκλονιστικές στιγμές που θα μείνου για πάντα χαραγμένες στην ψυχή μου.


Πατέρα Επιφάνιε, είχα χρόνια να σε δω. Μάθαινα όμως νέα σου από τον τύπο, από συνεντεύξεις, από εκθέσεις. Ήσουν μια ανήσυχη και δημιουργική προσωπικότητα που άνοιξε δρόμους.
Λυπάμαι για την ταλαιπωρία που υπέστης με την νόσο που τελικά σε νίκησε.
Είμαι σίγουρος πως εκεί που θα πας θα είσαι και πάλι ο λαμπρός, ευφυής και χαμογελαστός άνθρωπος που γνώρισα.
Καλό παράδεισο να έχεις αγαπητέ Επιφάνιε!!!

Ένας 36χρονος ιερέας χάκερ από τη Βόρεια Ελλάδα κατάφερε να "τρυπώσει" σε τραπεζικούς λογαριασμούς τράπεζας και για επί τρία χρόνια αποσπούσε χρηματικά ποσά προκειμένου να αγοράσει τροφή και είδη πρώτης ανάγκης για τους άπορους.


Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εκπομπή "Αλήθειες με τη Ζήνα", ο ιερέας χάκερ κατάφερε να αποσπάσει συνολικά 120.000 ευρώ, αγοράζοντας και διανέμοντας δεκάδες γεύματα για φτωχές οικογένειες.

Ωστόσο, ο πρώην ιερέας έγινε αντιληπτός από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και συνελήφθη.

Αντιμέτωπος με βαριά κατηγορία

Σήμερα, βρίσκεται προσωρινά κρατούμενος στις φυλακές και αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης και απάτης με ηλεκτρονικό υπολογιστή, που μπορούν να του στοιχίσουν από πέντε έως 15 χρόνια στη φυλακή.

Ο 36χρονος μίλησε για πρώτη φορά μέσα από τη φυλακή. Όπως είπε, στο "στόχαστρο" του ίδιου και του συνεργάτη του, βρέθηκαν πλούσιοι άνθρωποι σε Ελλάδα και εξωτερικό, τους απέσπασαν χρηματικά ποσά ώστε να βοηθήσουν τους άστεγους της Θεσσαλονίκης.

Επίσης, όπως ανέφερε, υπήρξε κόσμος που εκμεταλλεύτηκε τη δράση του για να πληρώσουν τα έξοδά τους, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί ο ίδιος.

"Δεν έχω κρατήσει τίποτα για εμένα", διευκρίνισε ο πρώην κληρικός και πρόσθεσε ότι στην αρχή το έκανε για να καλύψει κάποια δικά του έξοδα, όμως στη συνέχεια "ανακάλυψε ότι είναι λειτούργημα", ενώ ακόμα ανέφερε ότι "Κάποιοι ιερείς το εκμεταλλεύτηκαν και τον κυνήγησαν".

Όπως είπε, αφενός έχει μετανιώσει για την πράξη του, αφετέρου είναι ευτυχισμένος που κατάφερε να κάνει τον κόσμο χαρούμενο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Βίντεο και φωτογραφίες δείχνουν πιστούς χωρίς μάσκα, με κάποιους να προσκυνούν τη σορό του Μητροπολίτη Αμφιλόχιου μέσα από το ανοιχτό φέρετρο
H είδηση της κοίμησης του Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίου, ο οποίος νοσηλευόταν με κορωνοϊό σε νοσοκομείο του Βελιγραδίου από την περασμένη Τετάρτη, έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη στους εκκλησιαστικούς κύκλους και όχι μόνο.

Ο προκαθήμενος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας νοσηλευόταν αρκετές ημέρες στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Karaburma, ωστόσο η κατάσταση της υγείας του παρουσίασε εχθές επιδείνωση, και σήμερα έφυγε από τη ζωή.



Υπενθυμίζεται ότι πριν από δύο Κυριακές ο Πατριάρχης Σερβίας είχε χοροστατήσει στην εξόδιο ακολουθία του Μητροπολίτη Μαυροβουνίου και Παραθαλλασίας Αμφιλόχιου, ο οποίος απεβίωσε από επιπλοκές του κορωνοϊού. Στη συγκεκριμένη κηδεία, όπως μετέδωσαν πολλά διεθνή ΜΜΕ στις αρχές του μήνα, επικράτησε αδιανόητος συνωστισμός, με πολλούς από τους εκατοντάδες πιστούς που παρευρέθησαν να επιλέγουν να μη φορέσουν μάσκα, και κάποιους μάλιστα να... προσκυνούν τη σορό του Μητροπολίτη μέσα από το ανοιχτό φέρετρο.

Το BBC έγραφε στις 5 Νοεμβρίου για την κηδεία: «Ο προκαθήμενος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κόλλησε κορωνοϊό λίγες μέρες αφότου παρευρέθηκε στη μεγάλη δημόσια κηδεία ενός μητροπολίτη που πέθανε από Covid-19. Ο 90χρονος Πατριάρχης Ειρηναίος εισήχθη στο νοσοκομείο την Τετάρτη, αφού χοροστάτησε στην κηδεία του 82χρονου Μητροπολίτη Μαυροβουνίου Αμφιλοχιου».



Αναφορικά με τις συνθήκες στην κηδεία, ο βρετανικός ιστότοπος αναφέρει: «Κόσμος συγκεντρώθηκε στην κηδεία χωρίς μάσκες και πολλοί προσκύνησαν τη σορό του μητροπολίτη καθώς κειτόταν μέσα στο ανοιχτό φέρετρο. Κι ολα αυτά παρά τη μεγάλη έκρηξη των κρουσμάτων κορωνοϊού τόσο στη Σερβία όσο και στο Μαυροβούνιο και τις προειδοποιήσεις των Αρχών ότι η τελετή μπορεί να έθετε σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία».

Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου απέφευγε να φορέσει μάσκα και είχε αποκαλέσει τα προσκυματικά ταξίδια «το εμβόλιο του Θεού».

Δείτε εικόνες από την κηδεία με τον απίστευτο συνωστισμό, στην οποία πιστεύεται ότι κόλλησαν πολλά άτομα.











πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα o Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης.

Ο Μητροπολίτης είχε διαγνωστεί θετικός στον κορωνοϊό και σήμερα κατέληξε.

Μάλιστα, είχε συμμετάσχει στη δοξολογία της 26ης Οκτωβρίου στον Αγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης, όπως και αρκετοί ιεράρχες. Ανάμεσά τους και ο Μητροπολίτης Ιερισσού που βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό.

Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά την Παρασκευή είχε κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», ενώ έπασχε από υποκείμενα νοσήματα, όπως σακχαρώδη διαβήτη και καρδιά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το στενό του περιβάλλον ενημέρωσε, πως σήμερα ο Μητροπολίτης Λαγκαδά θα τελούσε και ειδική δέηση κατά του κορωνοϊού.

Η ανακοίνωση του νοσοκομείου για τον θάνατο του Μητροπολίτη

Η ανακοίνωση του νοσοκομείου «Παπαγεωργίου» στη Θεσσαλονίκη:

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης

Εκοιμήθη σήμερα το πρωί, σε ηλικία 62 ετών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης, μετά από μάχη που έδωσε με τον νέο κορωνοϊό.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης, κατά κόσμον Ιωάννης Τασσιάς, είχε εμφανιστεί θετικός στον ιό SARS-CoV-2 και νοσηλευόταν από την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020, σε Κλινική Covid-19, στο Γενικό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης.

Από την πρώτη στιγμή, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια και στάθηκε στο πλευρό του Μητροπολίτη, κάνοντας ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για τη βελτίωση της υγείας του.

Η κατάστασή του επιδεινώθηκε, εμφάνισε λοίμωξη του αναπνευστικού Covid-19 και σήμερα το πρωί (06:36) κατέληξε από καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Ο μακαριστός Μητροπολίτης έπασχε από υποκείμενα νοσήματα.

Οταν ο Μητροπολίτης εξηγούσε ότι με την Θεία Κοινωνία δεν κολλάει ο κορωνοϊός

Στις 6 Μαρτίου ο Μητροπολίτης Λαγκαδά που εκοιμήθη σήμερα, υπερασπιζόταν την Θεία Λειτουργία.

Και με δήλωση του τότε στο OPEN τόνιζε ότι στην Θεία Κοινωνία, που είναι κρασί, δεν ζουν οι ιοί.

«Το κρασί όπως ξέρετε έχει οινόπνευμα. Και μέσα στο οινόπνευμα οι ιοί, δεν ζουν» είχε πει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Δείτε την δήλωση του:




Η δοξολογία της 26ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη

Στη δοξολογία που βρέθηκε ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου, είχε συμμετάσχει και ο Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αδραμερίου Θεόκλητος που επίσης βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, όπως ανέφερε επίσημη ανακοίνωση της Μητρόπολης. Η δοξολογία είχε τελεστεί παρουσία και της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου και πλήθος ιεραρχών.

Δείτε φωτογραφίες από τη δοξολογία του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου:


Η φετινή δοξολογία της 26ης Οκτωβρίου μέσα στον Αγίο Δημήτριο
Την ίδια ώρα, έξω από τον Ιερό Ναό εκείνη την ημέρα είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες Θεσσαλονικείς οι οποίοι περίμεναν, σε αρκετές περιπτώσεις χωρίς να τηρούν καν τις απαραίτητες αποστάσεις, για να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου Δημητρίου ή να κοινωνήσουν.

Ο κόσμος που περίμενε έξω από τον Αγιο Δημήτριο την 26η Οκτωβρίου



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χρειάστηκε πάνω από μία δεκαετία για να επιλυθούν γραφειοκρατικά και άλλα ζητήματα του χώρου λατρείας για τους μουσουλμάνους της πρωτεύουσας της Ελλάδας. 

Επειτα από πολλά χρόνια που αφιερώθηκαν στη χωροθέτηση, την κατασκευή και άλλες διαδικαστικές λεπτομέρειες, το ισλαμικό τέμενος της Αθήνας, στην Ιερά Οδό, άρχισε χθες τη λειτουργία του. Το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοίνωσε σχετικά ότι το τέμενος λειτουργεί «σύμφωνα με τα ισχύοντα, για όλους τους χώρους λατρείας, μέτρα, όπως αναφέρονται στην ΚΥΑ» των μέτρων για τον κορονοϊό. Αυτό σημαίνει ότι επιτρέπεται η παρουσία μέχρι και εννέα ανθρώπων, όπως και σε άλλους χώρους λατρείας. Τα επίσημα εγκαίνια θα γίνουν μετά την άρση των υγειονομικών μέτρων. Οπως ανέφερε η kathimerini.gr, το τέμενος θα έχει μόνιμο προσωπικό έναν δημόσιο υπάλληλο, ενώ έχουν διατεθεί από το υπουργείο άλλοι δύο υπάλληλοι. Επιπλέον, θα ακολουθήσουν άλλες τέσσερις προσλήψεις με οκτάμηνη σύμβαση, έπειτα από συνέντευξη. Ο 49χρονος Μαροκινός Σίντι Μοχάμεντ Ζάκι προσελήφθη ως πρώτος ιμάμης του τεμένους. Πρόκειται για έλληνα πολίτη, ο οποίος μιλάει άπταιστα ελληνικά, αραβικά και γαλλικά και είναι κάτοχος πτυχίου Φυσικομαθηματικών και Μουσουλμανικών Σπουδών. 





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια γελοιογραφία του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι το εξώφυλλο του τεύχους αυτής της εβδομάδας του Charlie Hebdo, που κυκλοφορεί σήμερα. Οργή της τουρκικής κυβέρνησης.

του Χρήστου Δεμέτη

Πολλαπλές οι αντιδράσεις στην Τουρκία μετά το πρωτοσέλιδο του σατιρικού περιοδικού, Charlie Hebdo.

Το εξώφυλλο απεικονίζει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος απεικονίζεται να σηκώνει το ρούχο μιας μουσουλμάνας, ενώ η λεζάντα που συνοδεύει την κυκλοφορία γράφει πως ο Τούρκος πρόεδρος είναι "πολύ αστείος" στην ιδιωτική του ζωή.

Με αυτό τον τρόπο το περιοδικό παίρνει θέση για τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις, καταφέρεται για ακόμη μια φορά εναντίον όλων των θρησκειών, ενώ κατηγορεί τον Ερντογάν για διπροσωπία.

Το εξώφυλλο έρχεται φυσικά, χρονικά, σε μια τεταμένη περίοδο για τις δύο χώρες, μετά την προτροπή του Ερντογάν για εμπάργκο προς τα γαλλικά προϊόντων, ενώ νωρίτερα ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει "ψυχοπαθή" τον Μακρόν, κάτι που επανέλαβε και ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Όλα αυτά, μετά τα μέτρα που αποφάσισε να λάβει ο Μακρόν απέναντι στον "φονταμενταλισμό", μετά την πρόσφατη δολοφονία του καθηγητή, με επίκεντρο και πάλι τα σκίτσα του Charlie Hebdo για τον Μωάμεθ.

Η Γαλλία κάλεσε άλλωστε χθες τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγκρίνουν μέτρα κατά της Τουρκίας, και όπως φαίνεται η κόντρα των δύο κρατών θα κλιμακωθεί.

Η πιο ακραία πάντως αντίδραση κατά του πρωτοσέλιδου, ήρθε από τον αναπληρωτή υπουργό... Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, Serdar Çam, ο οποίος προχώρησε σε βαρύτατους χαρακτηρισμούς στο Twitter. Έγραψε συγκεκριμένα, "είστε μπάσταρδοι, είστε γιοι σκύλων".

Ο δε υπεύθυνος επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Φαχρετίν Αλτούν, σχολίασε σε μια σειρά από tweets, πως "η αντι-μουσουλμανική ατζέντα του Γάλλου προέδρου Μακρόν αποδίδει καρπούς. Το Charlie Hebdo μόλις δημοσίευσε μια σειρά από τα λεγόμενα κινούμενα σχέδια γεμάτα από περιφρονητικές εικόνες προς τον πρόεδρό μας. Καταδικάζουμε αυτήν την πιο αηδιαστική προσπάθεια για τη διάδοση του πολιτιστικού ρατσισμού".

"Καταδικάζουμε σθεναρά τη δημοσίευση που αφορά τον πρόεδρό μας στη γαλλική εφημερίδα" διότι "δεν επιδεικνύει κανένα σεβασμό προς οποιαδήποτε πίστη, προς οτιδήποτε ιερό, σε οποιαδήποτε αξία", τόνισε ο Ιμπραήμ Καλίν, εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας και κορυφαίος σύμβουλος του Ερντογάν, μέσω Twitter.

Η σύνταξη του Σαρλί Εμπντό το μόνο που κάνει, συνέχισε, είναι να "μας δείχνει τη χυδαιότητα και την ανηθικότητά της". "Η επίθεση στα δικαιώματα ενός ανθρώπου δεν αποτελεί χιούμορ, ούτε ελευθερία της έκφρασης", πρόσθεσε.

Μάλιστα, κάτω από τις αναρτήσεις του εξωφύλλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υπάρχουν σαφείς απειλές για τους ανθρώπους του περιοδικού, που είχε γίνει στόχος τρομοκρατικής επίθεσης.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, που έχει αναλάβει τον ρόλο ενός άτυπου "σημαιοφόρου" για τον μουσουλμανικό κόσμο, έχει κατηγορήσει τον Εμανουέλ Μακρόν ότι επιτρέπει την εξάπλωση της ισλαμοφοβίας, με τον Μακρόν να ανταποδίδει τους ισχυρισμούς στηλιτεύοντας τις προσπάθειες του Ερντογάν για πιο "θρησκευτικό κράτος", σε μια σύγκρουση που είναι φυσικά η κορυφή του παγόβουνου, καθώς από κάτω της έρχονται τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην ανατολική Μεσόγειο.

Στον αντίποδα, εντός Γαλλίας, πολλοί φοβούνται πως τα μέτρα Μακρόν θα μπορούσαν να οξύνουν τις αντιθέσεις, με μουσουλμανικές ομάδες να εκφράζουν φόβους για στοχοποίησή τους από ακροδεξιούς, την ώρα που η Λεπέν ανεβαίνει δημοσκοπικά.

Επισήμως, οι γαλλικές αρχές δε θεωρούν επικίνδυνο το "παραδοσιακό Ισλάμ" έναντι των γαλλικών αξιών. Πριν λίγες ημέρες, ο πρόεδρος Μακρόν μίλησε για το συντηρητικό Ισλάμ, χρησιμοποιώντας τον όρο "separatism", που θα μπορούσε να αποδοθεί ως "αυτονομισμός" ή εν γένει ως μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης των κοινωνικών αξιών. Την ίδια ώρα, το κόμμα της Λεπέν εκτιμά πως ο Μακρόν δεν έχει κάνει αρκετά για τον περιορισμό του Ισλάμ.

Ένα από τα βασικά άρθρα πάντως του Charlie για αυτή τη βδομάδα, είναι το αν η Τουρκία θα πρέπει να μπει στην Ευρώπη μετά τα γεγονότα των τελευταίων μηνών. Μάλιστα το περιοδικό θέτει ερωτηματολόγιο προς τους αναγνώστες του σχετικά με το θέμα. Ένα από τα ερωτήματα είναι "ποια είναι η ειδικότητα της Τουρκίας", με την επιλογή "φυλακές" να βρίσκεται μεταξύ των τριών χιουμοριστικών απαντήσεων, ενώ στο ερωτηματολόγιο τίθεται και ερώτημα για το πώς χαρακτηρίζει το κοινό τον Κεμάλ.

Φυσικά, κεντρικό άρθρο στο νέο τεύχος είναι η ελευθερία της έκφρασης και το ζήτημα του ελεύθερου - μη θρησκευτικού - λόγου στην εκπαίδευση, με αφορμή πάντα τη δολοφονία του Samuel Paty. Δάσκαλοι απαντούν μάλιστα πως στα πλαίσια των μαθημάτων, έχουν δείξει στους μαθητές τους σατιρικά σκίτσα του περιοδικού, που αφορούν όλες τις θρησκείες.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πόσων ετών ήταν η Παναγία όταν άφησε τη γη; Ποια ήταν η ζωή της; Γιατί δεν βρέθηκε ποτέ το σώμα Της; Αυτές είναι τρείς βασικές ερωτήσεις τις απαντήσεις των οποίων γνωρίζουν λίγοι. Η Μαριάμ όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, πριν εξελληνιστεί σε Μαρία, ήταν η μονάκριβη κόρη ενός ηλικιωμένου ζευγαριού, της Άννας και του Ιωακείμ.

Όλη τους την ζωή πάλευαν να αποκτήσουν ένα παιδί όμως δεν είχαν σταθεί τυχεροί. Αντίθετα ζούσαν σε καθεστώς κοινωνικής απομόνωσης, αφού οι άτεκνοι εκείνη της εποχή θεωρούνταν λίγο έως πολλοί καταραμένοι ή όχι ευλογημένοι από τον Θεό.

Κατά την παράδοση η Αγία Άννα προσευχήθηκε στον Θεό δηλώνοντας πως αν της χάριζε ένα παιδί θα το αφιέρωνε σε Εκείνον. Λίγες μέρες μετά, ο αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε το ζευγάρι και τους ενημέρωσε πως οι προσπάθειες τους θα έχουν αποτέλεσμα και το παιδί τους θα είναι φορέας μιας ξεχωριστής αποστολής.

Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του ζευγαριού, τα λόγια του αγγέλου βγήκαν αληθινά και γέννησαν ένα όμορφο κορίτσι.

Της έδωσαν το όνομα Μαριάμ, το οποίο σημαίνει βασίλισσα, κυρία αλλά και ελπίδα.

Όταν η Μαριάμ έγινε τριών ετών, οι γονείς της, τήρησαν την υπόσχεση τους και την οδήγησαν το Ναό όπου την παρέλαβε ένας ιερέας ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον Προφήτη Ζαχαρία, τον πατέρα του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.

Η Παναγία έζησε 12 χρόνια στο Ναό, στα Άγια των Αγίων. Κατά τη διδασκαλία της Εκκλησίας αυτός που της έφερνε καθημερινά τροφή ήταν ο ίδιος ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.

Όταν ήρθε η ώρα να βγει από τον Ναό, οι ιερείς αποφάσισαν να την δώσουν σε κάποια οικογένεια, δεδομένου πως οι γονείς της είχαν ήδη φύγει από τη ζωή.

Τότε, γνωρίζοντες κατά την παράδοση, την ειδική αποστολή της Μαριάμ, βρήκαν έναν μεγάλο σε ηλικία άνδρα, τον Ιωσήφ, ο οποίος ήταν χήρος και πατέρας τριών παιδιών.

Τέσσερις μήνες έμεινε κοντά στον Ιωσήφ η Μαριάμ μέχρι να ξεκινήσει πλέον το θεϊκό σχέδιο.

Στη Ναζαρέτ όπου ζουσε την επισκέφθηκε ξανά ο Γαβριήλ όπου της είπε το ιστορικό: «Χαίρε κεχαριτωμένη• ο Κύριος μετά σου». Τότε έμαθε και η ίδια ποια ήταν η αποστολή της την οποία αποδέχτηκε με χαρά.

Λίγους μήνες αργότερα ο Ιησούς γεννήθηκε και η μητέρα του ήταν πάντοτε κοντά του, ακόμη και την στιγμή της Σταύρωσης.

Από το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων γνωρίζουμε ότι η Παναγία παρέμεινε κοντά τους μέχρι την ημέρα της Πεντηκοστής.

Η τελευταία συνάντηση με τον αρχάγγελο που την συντρόφευε από τα τρια της χρόνια, έγινε τρεις μέρες πριν την κοίμησή Της.

Τότε ο Γαβριήλ την ενημέρωσε ότι πλέον ήρθε η ώρα, δίνοντας της μεγάλη χαρά αφού θα έβλεπε ξανά το παιδί Της. Η παράδοση αναφέρει ότι την τρίτη ήμερα από την εμφάνιση του αγγέλου, λίγο πριν κοιμηθεί η Θεοτόκος, οι Απόστολοι δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, αλλά σε μακρινούς τόπους όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο.

Τότε, ξαφνικά νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε όλους μπροστά στο κρεβάτι, όπου ήταν ξαπλωμένη η Θεοτόκος και περίμενε την κοίμηση Της. Μαζί δε με τους Αποστόλους ήλθε και ο Διονύσιος Aρεοπαγίτης, ο Άγιος Ιερόθεος ο διδάσκαλος του Διονυσίου, ο Απόστολος Τιμόθεος, και άλλοι.

Η ιστορία της Τίμιας Ζώνης της Παναγίας

Όταν εκοιμήθη, με ψαλμούς και ύμνους την τοποθέτησαν στο μνήμα της στη Γεσθημανή. Ο μοναδικός που δεν ήταν παρών στο γεγονός ήταν ο Απόστολος Θωμάς.

Λέει η παράδοση πως όταν η νεφέλη, το σύννεφο δηλαδή, μετέφερε τον Θωμά στη Γεσθημανή συνάντησε την Θεοτόκο την στιγμή της ανόδου Της στον ουρανό.

Εκείνη του χάρισε την ζώνη Της για να μπορεί να αποδείξει την συνάντησή τους.

Όταν ο Θωμάς πήγε και εξιστόρησε το γεγονός στους υπόλοιπους Αποστόλους, άνοιξαν τον τάφο και είδαν πως το σώμα έλειπε.

Η ηλικία της Παναγίας όταν κοιμήθηκε

Η Παναγία όταν μπήκε στο Ναό ήταν τριών ετών. Έμεινε στο ιερό δώδεκα χρόνια. Τρείς μήνες αφού βγήκε από το ιερό μέχρι τον Ευαγγελισμό και εννέα μήνες κυοφορία, δεκαέξι ετών γεννά τον Χριστό. Έζησε με τον Χριστό τριάντα δύο χρόνους, άρα 48 ετών ζει την Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του. Έζησε μετά απ’ την Πεντηκοστή άλλα έντεκα χρόνια και εκοιμήθη στη Γεσθημανή.

Ήταν 59 ετών.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Παρατείνεται το πρόγραμμα προσκύνησης της ιεράς εικόνος από 13/8 έως 23/8 και από τις 06.30΄ έως τα μεσάνυχτα.

Αυτό ανακοινώθηκε κατά τη συνέντευξη τύπου που παρέθεσαν από κοινού ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, Γιώργος Τσαμασλής, και ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, κ. Ιουστίνος, με αφορμή τα νέα μέτρα που εξήγγειλε η Κυβέρνηση και αφορούν στην προστασία των πολιτών από τον Covid-19.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Τσαμασλής τόνισε πως «την απόφαση για τη λήψη αυτών των μέτρων την πήραμε πριν μέρες σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο και πολύ πριν τις νέες απαγορεύσεις που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση. Τώρα, όμως, τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα μας κινητοποίησαν ακόμη περισσότερο όλους, γι’ αυτό οι αλλαγές που γίνονται έχουν στόχο να προφυλάξουν το μέγιστο δυνατό τους πολίτες, ενώ θα τους δίνεται η δυνατότητα να εκπληρώσουν τα θρησκευτικά καθήκοντά τους με περισσότερη ασφάλεια».


Ο κ. Ιουστίνος από την πλευρά του τόνισε τη σημασία της αξίας της ανθρώπινης ζωής και «γι’ αυτό το λόγο η Εκκλησία μας, για να την προστατέψει, για να εκτονώσει το συνωστισμό της 22ας και 23ης Αυγούστου, αλλά και για να ικανοποιήσει το θρησκευτικό αίσθημα των πιστών, ανακοινώνει πως από τις 13/8 έως τις 23/8 και από τις 06.30΄ έως τα μεσάνυχτα η Εκκλησία θα είναι ανοιχτή για όποιον θέλει να προσκυνήσει την εικόνα Της».

Παράλληλα, θα πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση λατρευτικές εκδηλώσεις, το πρόγραμμα των οποίων επισυνάπτεται.

Δήμος και Μητρόπολη συνεργάζονται, ήδη, άριστα με το Α.Τ. Θερμαϊκού και τον Διοικητή, Αστυνόμο Α΄ Νικόλαο Τσώλα, ο οποίος θα φροντίσει για την τήρηση όλων των μέτρων ασφαλείας των επισκεπτών.

Υπενθυμίζεται πως οι πιστοί θα πρέπει να συμμορφώνονται με τα ισχύοντα μέτρα, να διατηρούν την απαιτούμενη απόσταση μεταξύ τους και να φορούν απαραιτήτως μάσκα.


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΝΕΑΣ ΚΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ
******
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ
ΝΕΑΣ ΜΗΧΑΝΙΩΝΑΣ

            Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη ἀνακοινώνεται ὅτι λόγῳ τῶν τελευταίων πορισμάτων τῆς ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς περί COVID-19 ἡ λιτανεία τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Παναγίας Φανερωμένης Νέας Μηχανιώνας δέν θά πραγματοποιηθεῖ.
            Καλεῖται ὁ εὐσεβής λαός, πού ἐπιθυμεῖ νά προσκυνήσει τό Ἱερό Σέβασμα τῆς Παναγίας μας, νά προσέλθει στή Χάρη της ὅχι μόνο τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς ἀλλά ὅλες τίς ἡμέρες τοῦ Αὐγούστου ἀποφεύγοντας τον συνωστισμό.
            Ἀνακοινώνονται οἱἀκόλουθες λατρευτικές ἐκδηλώσεις πρός ἐνημέρωσιν τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προβλέπεται πώς η Εκκλησία μπορεί να προχωρά σε συμφωνίες με οφειλέτες και πιστωτές και να τακτοποιεί τα χρέη της. Γίνεται λόγος για τακτοποίηση υποθέσεων εκατομμυρίων ευρώ.

Μπορεί η Εκκλησία να κατέγραψε σημαντικές απώλειες εσόδων λόγω του «ειδικού» εορτασμού του Πάσχα σε συνθήκες κορωνοϊου. Μπορεί να διαβλέπει περεταίρω υστέρηση εσόδων από την απαγόρευση των πανηγυριών και κυρίως των εμπορικών πανηγυριών που συνδέονται με τις εμπορικές της δραστηριότητες. Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση βρήκε τον τρόπο να …το ανταποδώσει.

Έτσι στο φορολογικό νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, που ξεκίνησε να συζητείται στην επιτροπή Οικονομικών του κοινοβουλίου, παρουσιάστηκε ως …εκ θαύματος ένα σχετικό άρθρο. Προβλέπει την δυνατότητα των εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, να συνάπτουν συμφωνίες με δανειστές και οφειλέτες με βάση της οποίες μπορούν να εξοφλούν τα χρέη τους, να ρυθμίζουν τους όρους αποπληρωμής ενώ γίνεται λόγος και για την δυνατότητα παραγραφής.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το άρθρο (που κανείς εκ μέρους της κυβέρνησης δεν έχει ακόμη μπει στον κόπο να δώσει μία εξήγηση):

Άρθρο 90 Ρυθμίσεις εκκλησιαστικών ν.π.δ.δ.

1. Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 57 του ν. 1591/1986 (Α΄ 50): α) στο άρθρο αυτό περιλαμβάνονται τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) της παρ. 4 του άρθρου 1 του ν. 590/1977 (Α΄ 146) και β) η εξαίρεση των παραπάνω ν.π.δ.δ. από το ν.δ. 496/1974 (Α΄ 204) δεν περιλαμβάνει και την εξαίρεση των κάθε είδους απαιτήσεών τους από το Κεφάλαιο Θ΄ του ν.δ. 496/1974.

2. Τα ν.π.δ.δ. της παρ. 1 μπορούν να συμφωνούν με κάθε οφειλέτη τους ρυθμίσεις για την ολοσχερή ή τμηματική εξόφληση, εφάπαξ ή περιοδικώς, των πάσης φύσεως απαιτήσεών τους και των προσαυξήσεων, πρόσθετων τελών και τόκων λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής τους, καθώς και την παροχή εκπτώσεων.

3. Η παραγραφή των κάθε είδους απαιτήσεων των ν.π.δ.δ. της παρ. 1 σε βάρος κάθε είδους οφειλέτη τους διακόπτεται με την αναγνώριση χρέους και αναστέλλεται από τη σύναψη της συμφωνίας της παρ. 2 και για όσο διάστημα η συμφωνία ισχύει.

Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς η διάταξη διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που τις δίνουν μια «αξιοπερίεργη» διάσταση: Γενικευμένη ρύθμιση χωρίς όρους και ειδικές αναφορές, περίπλοκη νομική διατύπωση με παραπομπή στην ισχύουσα νομοθεσία και αναφορά στην μαγική λέξη «παραγραφή».

Προκύπτει με σαφήνεια ότι η Εκκλησία μπορεί να συνάπτει συμφωνητικά με Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου φυσικά πρόσωπα, επιχειρηματίες προκειμένου να διαμορφώνει όρους αποπληρωμής δανείων. Σε αυτή την διαδικασία μπορεί να εμπλακεί ο ΟΔΕΠ (ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας) το ΤΑΚΕ (συνταξιοδοτικό ταμείο κληρικών) αλλά και ιδιωτικού χαρακτήρα ιδρύματα από τα δεκάδες που συνεργάζονται με την εκκλησία. Όλη αυτή η διαδικασία μάλιστα να βρίσκεται εκτός δημόσιου λογιστικού. Μάλιστα η κατάθεση της συγκεκριμένης ρύθμισης δεν φαίνεται να έρχεται σε ουδέτερο χρόνο. Το αντίθετο αφού ξεκινά άμεσα η διαδικασία διαλόγου της επιτροπής των σχέσεων ανάμεσα σε κράτος και εκκλησία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με όσα είπε στην Βουλή, ο πρώην υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης «η προτεινόμενη ρύθμιση έχει και παρασκήνιο. Αφορά ρύθμιση χρεών ύψους αρκετών εκατομμυρίων, με πιο σημαντικό εκείνο του Ιδρύματος της Τήνου προς την Αποστολική Διακονία, ύψους τριών εκατομμυρίων ευρώ. Το θέμα του Ιδρύματος της Τήνου προφανώς αφορά τον Μητροπολίτη Σύρου-Τήνου, τον κύριο Δωρόθεο, ο οποίος προβάλλεται και ως διάδοχος για την Αρχιεπισκοπή, έχει απασχολήσει το πανελλήνιο και παλαιότερα και έχει η Βουλή προχωρήσει σε αλλαγή ρυθμίσεων για την λειτουργία του Ιδρύματος της Τήνου. Είναι λυπηρό, ότι προβάλλονται από Μέσα ενημέρωσης, ως επιχείρημα για αυτήν την ρύθμιση, οι προσωπικές σχέσεις που έχει ο κ. Δωρόθεος με την οικογένεια του Πρωθυπουργού».


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


του Κωνσταντίνου Μάρκου 

Η αποδοκιμασία μιας βεβήλωσης στον 21ο αιώνα ,και η προστασία των πολιτιστικών μνημείων είναι υποχρέωση,είναι καθήκον αδιαπραγμάτευτο κάθε πολιτισμένου Έθνους,ηγέτη αλλά και απλού ανθρώπου προς την Ιστορία...Όπως επίσης και η αποθάρρυνση της καλλιέργειας του θρησκευτικού φονταμενταλισμού...

ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΚΑΜΜΙΑΣ....ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ!!!


-Η σιωπηρά συναίνεση στο προσκήνιο και η σιωπηρά ενθάρρυνση ή και υποκίνηση στο παρασκήνιο αποτελούν μελανή σελίδα,μια ακόμη,στην Ιστορία του Ρωσικού λαού...της ηγεσίας του,πολιτικής,θρησκευτικής και πνευματικής....

Γιατί θα συμφωνήσετε υποθέτω ότι δεν μοιάζει με διαμαρτυρία η δήλωση ότι πρόκειται για "εσωτερικό θέμα της Τουρκίας"!!!

<Δυστυχώς, πολλοί αισθάνονται άνετα να κυκλοφορούν γυμνοί στην Διεθνή πιάτσα,χωρίς ούτε ένα φύλλο συκής!>

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις γύρω από το ενδεχόμενο αλλαγής του χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, κορυφαίου μνημείου της παγκόσμιας κληρονομιάς.
Έχοντας εκφράσει και προ διετίας την ανησυχία μας για μια τέτοια προοπτική (http://www.sea.org.gr/details.php?id=669), όπως προ ενός έτους για την Αγία Σοφία της Τραπεζούντας (https://www.sea.org.gr/details.php?id=881) συντασσόμαστε εκ νέου με τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την προστασία της Αγίας Σοφίας ως μνημείου και συνυπογράφουμε, μαζί με εκατοντάδες μελετητές της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από όλο τον κόσμο, την ακόλουθη ανοιχτή επιστολή σχετικά με το καθεστώς της Αγίας Σοφίας (25.06.2020)

Διαβάστε την επιστολή στα Αγγλικά, Γαλλικά, και Τουρκικά.

Στις 2 Ιουλίου το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τουρκίας θα ανακοινώσει την απόφασή του σχετικά με το καθεστώς της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης. Εν αναμονή των εξελίξεων, πολλές επιστημονικές οργανώσεις έχουν ήδη εκδηλώσει την ανησυχία τους. Οι υπογράφοντες, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και μελετητές της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έχουμε στόχο όχι την διαμαρτυρία για αποφάσεις που δεν έχουν ακόμα ληφθεί, αλλά την έκφραση της ανησυχίας μας με βάση τα όσα ήδη γνωρίζουμε για το θέμα.

Κατά τη γνώμη μας, το επίδικο σήμερα δεν είναι το αν η Αγία Σοφία πρέπει να είναι μουσείο ή τζαμί, αλλά το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος, για να προστατεύσουμε το μνημείο. Με άλλα λόγια, είναι αναγκαία η διάκριση ανάμεσα στη λειτουργία του χώρου και την επιμέλειά του. Αυτό που μας ανησυχεί είναι ότι η συνεχιζόμενη διαμάχη δυσκολεύει την εκπόνηση μιας νέας στρατηγικής διαχείρισης του μνημείου που να στέκεται στο ύψος των προκλήσεων που εκείνο αντιμετωπίζει σήμερα: τη συντήρηση των δομικών του στοιχείων, τη διατήρηση του διακόσμου του σε δημόσια έκθεση, την υπεύθυνη διαχείριση του όγκου των τουριστών που το επισκέπτονται και την προστασία του από τους σεισμούς.

Από το 1453 έως το 1934, την περίοδο που η Αγία Σοφία λειτουργούσε ως τζαμί, υπεύθυνο για τη λειτουργία της ήταν το οικείο ευαγές ίδρυμα (βακούφι). Με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923, τη διαχείριση αυτών των ιδρυμάτων ανέλαβε μια νέα κυβερνητική υπηρεσία, η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων. Η Αγία Σοφία συνέχισε να λειτουργεί ως χώρος λατρείας μέχρι το 1931, όταν οι συντηρητές άρχισαν να αποκαλύπτουν τον ψηφιδωτό διάκοσμο στο εσωτερικό της. Το 1934, ως απάντηση στην τεράστια επιτυχία των έργων συντήρησης, το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να μεταφέρει το μνημείο από τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας.

Η αλλαγή στο φορέα διαχείρισης του μνημείου συνέπεσε με τη μεταβολή στο καθεστώς λειτουργίας του, καθώς η Αγία Σοφία έπαψε να αποτελεί χώρο λατρείας. Σήμερα το κτίριο ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, το οποίο διαδέχτηκε το Υπουργείο Παιδείας στον ρόλο αυτό. Παράλληλα τα τελευταία χρόνια η χρήση του χώρου έχει διευρυνθεί, ώστε να επιτρέπει και πάλι την έκφραση της ισλαμικής πίστης. Το 1991 ένα από τα κτίρια του συμπλέγματος της Αγίας Σοφίας άρχισε να λειτουργεί ως χώρος προσευχής. Από το 2016 και μετά η Αγία Σοφία διαθέτει το δικό της ιμάμη, από το μιναρέ της αντηχεί το κάλεσμα στην προσευχή. Επιπλέον κάθε χρόνο, στην εορτή της Νύχτας του Θεσπίσματος (λαϊλάτ αλ-καντρ), το κτίριο φιλοξενεί την ανάγνωση του Κορανίου και οι πιστοί είναι ελεύθεροι να προσευχηθούν στο εσωτερικό του.

Υπό μία έννοια, λοιπόν, η Αγία Σοφία ήδη λειτουργεί συγχρόνως ως μουσείο και ως τζαμί. Η διεύρυνση του θρησκευτικού χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας δεν έχει προκαλέσει ζημιές στο κτίριο ή στον ψηφιδωτό του διάκοσμο. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού παραμένει ένας ευσυνείδητος διαχειριστής του μνημείου.

Ωστόσο, στην Τουρκία ακούγονται εδώ και καιρό φωνές που υποστηρίζουν ότι η απόδοση της Αγίας Σοφίας στο υπουργείο ήταν παράνομη. Ισχυρίζονται ότι το υπουργικό συμβούλιο δεν είχε το δικαίωμα να «εκκοσμικεύσει» το μνημείο το 1934, καθώς το νομικό καθεστώς των βακουφιών είναι αμετάβλητο και ορίζεται στο διηνεκές. Για αυτούς, ο νόμιμος φορέας διαχείρισης της Αγίας Σοφίας είναι η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων.

Στην Τουρκία, κατά τα τελευταία χρόνια πολλά άλλα βυζαντινά μνημεία έχουν περάσει στη δικαιοδοσία της Γενικής Διεύθυνσης και έχουν μετατραπεί σε χώρους ισλαμικής λατρείας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Αγία Σοφία της Τραπεζούντας, το νομικό καθεστώς της οποίας αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης από το 2013. Μια απόπειρα να ανοίξει ο χώρος στην ισλαμική λατρεία συνοδεύτηκε από την κατασκευή περίπλοκων καλυμμάτων που έκρυβαν τα βυζαντινά ψηφιδωτά. Ένα δεύτερο παράδειγμα, λιγότερο γνωστό, είναι η Αγία Σοφία της Βιζύης, τη μετατροπή της οποίας σε τζαμί το 2006 ακολούθησαν εργασίες συντήρησης υπό της εποπτεία της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων, που προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο κτίριο.

Αυτό λοιπόν που μας κάνει να ανησυχούμε είναι το ενδεχόμενο η μέχρι τώρα λεκτική αντιπαράθεση να οδηγήσει σε αντίστοιχα ανεύθυνες επεμβάσεις στην Αγία Σοφία, με αποτέλεσμα τη φθορά ιστορικών και αρχαιολογικών στοιχείων και την απόκρυψη των έργων τέχνης στο εσωτερικό της.

Ένα μνημείο τόσο όμορφο, ένα ιστορικό κειμήλιο τόσο πολύτιμο όσο η Αγία Σοφία δεν πρέπει να καταλήξει εργαλείο σε παιχνίδια εξωτερικής πολιτικής. Στους αιώνες της ύπαρξής της, η Αγία Σοφία προστατεύτηκε από τη φθορά του χρόνου χάρη στο έργο των Βυζαντινών, Οθωμανών και Τούρκων διαχειριστών της, που κράτησαν ζωντανή τη σημασία του μνημείου όχι μόνο για τους εαυτούς τους αλλά και για τις επόμενες γενιές. Ως μελετητές της τέχνης και του πολιτισμού του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό η τουρκική κυβέρνηση να συνεχίσει αυτήν την παράδοση της ευσυνείδητης διαχείρισης.

Για τη λίστα των υπογραφόντων, κάντε κλικ εδώ.

Read this letter in French, Greek, and Turkish.

For a Russian translation, click here.

Dear colleagues,

On July 2, the Turkish Council of State will announce a decision regarding the status of Hagia Sophia in Istanbul. Multiple learned societies have expressed concern regarding this news. As scholars of Byzantine and Ottoman art and culture, we write now, not to protest an action that has not yet been taken, but to clarify the concern that we share, on the basis of the information currently available to us.

In our opinion, the central question is not, “Should Hagia Sophia be a museum or a mosque?” The central question is rather, “How can we best care for Hagia Sophia?” In other words, we draw a distinction between function and stewardship. We are concerned that the ongoing dispute over function hinders the development of a management strategy commensurate to the scale of the challenges: preservation of the historical fabric and continued visibility of the works of art of all periods, Byzantine and Ottoman; responsible management of mass tourism; and protection against the threat of earthquake.

From 1453 until 1934, Hagia Sophia served as a congregational mosque, and was administered by a pious endowment (vakıf). After the declaration of the Turkish Republic (1923), jurisdiction over all such entities was assumed by a new government ministry, the Directorate General of Foundations. Hagia Sophia continued in use as a mosque throughout the 1920s, but in 1931 restorers began to reveal the mosaics of the interior. The spectacular success of their work convinced the Turkish Council of Ministers (1934) to transfer jurisdiction over the building from the Directorate General of Foundations to the Ministry of Education.

This change in jurisdiction coincided with a change in function, through which the building was closed to worship. Both jurisdiction and function, however, have continued to evolve. Hagia Sophia is today administered by the Ministry of Culture and Tourism, as the administrative successor to the Ministry of Education. At the same time, the function of the building has expanded to include increasingly visible expressions of Muslim piety. Since 1991, there has been a room dedicated to Muslim prayer within the complex. Since 2016, Hagia Sophia has been served by a full-time imam, the call to prayer has sounded from the minarets, and Qur’anic readings and prayers have taken place within during the annual observation of Laylat al-Qadr.

Thus, in a certain sense, Hagia Sophia is currently functioning as both a museum and a mosque. As far as we are aware, the expansion of this latter function has not resulted in damage to the building or obstruction of its works of art. The Ministry of Culture and Tourism remains a responsible steward.

At the same time, prominent voices in Turkey have long argued that the transfer of jurisdiction to the Ministry was unlawful. They claim that the Turkish state did not have the right to “secularize” Hagia Sophia in 1934, since pious endowments are perpetual and inviolable. According to this argument, the rightful custodian of the building is the Directorate General of Foundations.

In recent years, the Directorate General has assumed control of other Byzantine monuments and reopened them to Muslim worship. One prominent example is another Hagia Sophia, this one in Trabzon on the Black Sea, whose proper administration has been contested since 2013. An effort to re-open the building to Muslim prayer included construction of an elaborate set of screens to obscure the Byzantine frescoes. Less publicized, but of more lasting harm, was the campaign of restoration carried out by the Directorate General on Hagia Sophia in Vize (Thrace) in 2006, which resulted in substantial damage to the historical fabric of the building.

Our concern is that the current conflict, until now only a “war of words,” could result in similarly careless treatment of Hagia Sophia in Istanbul: that historical and archaeological evidence could be damaged, and works of art concealed.

Hagia Sophia is too beautiful a monument and too precious a historical document to serve as a pawn in regional politics. Successive Byzantine, Ottoman, and Turkish governments have protected it against the ravages of time and thus maintained its significance not only for themselves, but also for those to come in the future — including all of us. It is a matter of vital concern to us as scholars of Byzantine and Ottoman art and culture that the current Turkish government continue this tradition of responsible stewardship.

Respectfully,

Iman R. Abdulfattah, CUNY/NYU

Evangelia Achladi, University of Bosphorus

Eirini Afentoulidou, Austrian Academy of Sciences

Elizabeth Agaiby, University of Divinity, Melbourne

Panagiotis A. Agapitos, Max-Planck Institute, Frankfurt

Suzanne Conklin Akbari, Institute for Advanced Study, Princeton, NJ

Ladan Akbarnia, The San Diego Museum of Art

Aslıhan Akışık, Wolfson College, University of Oxford

Engin Akyürek, Koç Üniversitesi

Nabil Al-Tikriti, University of Mary Washington

Joseph Alchermes, Connecticut College

Juan Antonio Álvarez-Pedrosa, Universidad Complutense Madrid

Josep Amengual i Batle, Biblioteca Balear, Mallorca

Yasmine Amory, Ghent University

Benjamin Anderson, Cornell University

Spyridon Antonopoulos, City University London

Achim Arbeiter, Georg-August-Universität, Göttingen

Nisa Ari, University of Houston

Tülay Artan, Sabancı University

Annika Asp, University of Birmingham

Kameliya Atanasova, Washington and Lee University

Marie-France Auzépy, Université Paris 8

Levon Avdoyan, The Library of Congress

Michele Bacci, Universität Freiburg

Heather A. Badamo, University of California, Santa Barbara

Jennifer Ball, City University of New York

Thomas M. Banchich, Canisius College, Buffalo

Charles Barber, Princeton University

Karen Barkey, University of California, Berkeley

Darius Baronas, Lithuanian Institute of History, Vilnius

Omniya Abdel Barr, Victoria and Albert Museum

Sarah Bassett, Indiana University

Mustafa Batman, Bogazici University

Franco Benucci, Università di Padova

Halil Berktay, Ibn Haldun University (Istanbul, Turkey)

Floris Bernard, Ghent University

Ioanna Bitha, Research Centre for Byzantine and Post-Byzantine Art, Academy of Athens

Marie-Hélène Blanchet, CNRS (Paris)

Louise Blanke, University of Edinburgh

Patricia Blessing, Princeton University

Elizabeth S. Bolman, Case Western Reserve University

Marina Bordne, Heidelberg University

Antje Bosselmann-Ruickbie, Justus-Liebig-Universität, Gießen

Anne Boud’hors, Centre national de la recherche scientifique

Emmanuel C. Bourbouhakis, Princeton University

Ra’anan Boustan, Princeton University

Grigor Boykov, Austrian Academy of Sciences

Wolfram Brandes, Akademie der Wissenschaften zu Göttingen

Sarah T. Brooks, James Madison University

Nedim Buyukyuksel, École des hautes études en sciences sociales, Paris

Suna Çağaptay, University of Cambridge and Bahçeşehir University

Claude Calame, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Paris

Averil Cameron, University of Oxford

Merih Danali Cantarella, Wake Forest University

Giancarlo Casale, European University Institute

Sinem Casale, University of Minnesota

Marica Cassis, University of Calgary

Manuel Antonio Castiñeiras González, Universitat Autònoma de Barcelona

Annemarie Weyl Carr, Southern Methodist University

Jean-Michel Carrié, EHESS Paris

Anne-Laurence Caudano, University of Winnipeg

Reinhart Ceulemans, KU Leuven

Antonia Gatward Cevizli, Sotheby’s Institute of Art, London

Angelos Chaniotis, Institute for Advanced Study, Princeton

Sotirios Charalampous, Ministry of Culture and Sports, Greece

Michail Chatzidakis, Humboldt University, Berlin

Nina Chichinadze, Ilia State University, Tbilisi

Mehreen Chida-Razvi, SOAS, University of London

Christina Christoforatou, Baruch College, City University of New York

Juan Signes Codoñer, University of Valladolid

Barbara Crostini, Uppsala University

James Crow, University of Edinburgh

Jon C. Cubas Díaz, Georg-August-Universität, Göttingen

Anthony Cutler, Pennsylvania State University

Vladimir Cvetkovic, University of Belgrade

Beatrice Daskas, Ca’ Foscari University, Venice

Manuela De Giorgi, Università del Salento

Aitor Fernández Delgado, Universidad de Alcalá

Ceren Demirton, Philipps University, Marburg

Kristoffel Demoen, Ghent University, Belgium

Nathan S. Dennis, University of San Francisco

Michael Dermitzakis, National and Kapodistrian University of Athens

Fahri Dikkaya, independent scholar, Ankara

Stefanos Dimitriadis, Westfälische Wilhelms-Universität, Münster

Heidemarie Doganalp-Votzi, University of Vienna

Eugenia Drakopoulou, National Hellenic Research Foundation

Anastasia Drandaki, National and Kapodistrian University of Athens

Ivan Drpić, University of Pennsylvania

John M. Duffy, Harvard University

Antony Eastmond, Courtauld Institute of Art, University of London

A. Asa Eger, University of North Carolina at Greensboro

Susanna Elm, University of California, Berkeley

Ayse Ercan, Columbia University

Cecilia D’Ercole, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Paris

E. Osman Erden, Mimar Sinan Fine Arts University

Uffe Holmsgaard Eriksen, University of Southern Denmark

Olga Etinhof, Russian State University for the Humanities

Rebecca Stephens Falcasantos, Amherst College

Vera von Falkenhausen, Università degli Studi di Roma “Tor Vergata”

Mary Farag, Princeton Theological Seminary

Antonio Enrico Felle, Università degli Studi di Bari “Aldo Moro”

Carla Varela Fernandes, Universidade Nova de Lisboa

Elizabeth Fisher, George Washington University

Ivan Foletti, Masaryk University

Christian Förstel, Bibliothèque nationale de France

Vicky Foskolou, University of Crete

Georgia Frank, Colgate University

Peter Frankopan, University of Oxford

Stig Frøyshov, University of Oslo

Miguel Gallés, Universitat Autònoma de Barcelona

Fani Gargova, University of Vienna

Niels Gaul, University of Edinburgh

Anđela Gavrilović, University of Belgrade

Maria Gerolymatou, National Hellenic Research Foundation

Sharon Gerstel, University of California, Los Angeles

Elina Gertsman, Case Western Reserve University

Ludovico V. Geymonat, Louisiana State University

Nicolae Gheorghita, National University of Music, Bucharest

Federica Gigante, University of Oxford

Adam Goldwyn, North Dakota State University

Rachel Goshgarian, Lafayette College

Rossitsa Gradeva, American University in Bulgaria

Susan L. Graham, Saint Peter’s University

Olga Gratziou, University of Crete

Geoffrey Greatrex, University of Ottawa

Jean-Pierre Grélois, chercheur indépendant

Marc De Groote, Ghent University

Heather Grossman, University of Illinois Urbana-Champaign

Christiane Gruber, University of Michigan

Encarnación Motos Guirao, Universidad de Granada

Maria Hadjipavlou, University of Cyprus

John F. Haldon, Princeton University

Nikifor Haralampiev, National Academy of Art, Sofia

Stefan Harkov, University of Shumen

Rabia Harmansah, University of Cologne

Susan Ashbrook Harvey, Brown University

Ayşe Henry, Bilkent University

Judith Herrin, King’s College London

Ernest Marcos Hierro, Universitat de Barcelona

Cecily Hilsdale, McGill University

Martin Hinterberger, University of Cyprus

Frederic Hitzel, CNRS-EHESS, Paris

Paavo Hohti, University of Helsinki

Renata Holod, University of Pennsylvania

Brad Hostetler, Kenyon College

Etienne Hubert, Ecole des hautes études en sciences sociales, Paris

Anna Maria Ieraci Bio, Università degli Studi di Napoli Federico II

Zeynep Inankur, Mimar Sinan Fine Arts University

Sergey Ivanov, Russian National Research University — Higher School of Economics

Hugh Jeffery, University of Edinburgh

Elizabeth M. Jeffreys, University of Oxford

Kaelin Jewell, The Barnes Foundation

Mark J. Johnson, Brigham Young University

Catherine Jolivet-Lévy, École Pratique des Hautes Études, Paris

Jacqueline Jung, Yale University

Nikolas P. Kakkoufa, Columbia University

Veronica Kalas, independent scholar, USA

Ioli Kalavrezou, Harvard University

Gül Kale, Carleton University, Canada

Kevin Kalish, Bridgewater State University

Sophia Kalopissi-Verti, National and Kapodistrian University of Athens

Ceyda Karamursel, SOAS, University of London

Romanos Karanos, Holy Cross Greek Orthodox School of Theology

Anna Kartsonis, University of Washington

Armen Kazaryan, Research Institute of the Theory and History of Architecture and Urban Planning, Moscow

Bente Kiilerich, University of Bergen

Young Richard Kim, University of Illinois, Chicago

Dale Kinney, Bryn Mawr College

Holger A. Klein, Columbia University

Tia Kolbaba, Rutgers University

Athina Kolia-Dermitzaki, National and Kapodastrian University of Athens

Elias Kolovos, University of Crete

Fotini Kondyli, University of Virginia

Kader Konuk, Universität Duisburg-Essen

Elif Koparal, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

Yavuz Köse, University of Vienna

Kriszta Kotsis, University of Puget Sound

Dickran Kouymjian, California State University, Fresno

Dimitrios Krallis, Simon Fraser University

Klaus Kreiser, Otto-Friedrich-Universität, Bamberg

Carol H. Krinsky, New York University

Derek Krueger, University of North Carolina at Greensboro

B. Harun Küçük, University of Pennsylvania

Demetrios Kyritses, University of Crete

Andrea Olsen Lam, Pepperdine University

Anaïs Lamesa, DIM Matériaux anciens et patrimoniaux/CNRS

Maximilian Lau, Hitotsubashi University, Tokyo

Marc Lauxtermann, University of Oxford

Mariana Lazar, National Museum Controceni, Romania

Stavros Lazaris, CNRS

Sean Leatherbury, University College Dublin

Jacqueline Leclercq-Marx, Université Libre de Bruxelles

Florin Leonte, Palacký University of Olomouc

Juan Lewis, University of Edinburgh

Alexei Lidov, Lomonosov Moscow State University and Russian Academy of Arts

Alexander Lifshits, National Research University “Higher School of Economics,” Moscow

Alexander Lingas, City University of London

Santo Lucà, Università degli Studi di Roma “Tor Vergata”

Michael Maas, Rice University

Byron MacDougall, Brown University

Christopher MacEvitt, Dartmouth College

Carlos Machado, University of St Andrews

Jacek Maj, Collegium Artium

George P. Majeska, University of Maryland

George Manginis, Benaki Museum

Maria Rosaria Marchionibus, Università degli Studi di Napoli L’Orientale

Przemysław Marciniak, University of Silesia in Katowice

Moysés Marcos, California State University, Northridge

Sergei Mariev, LMU Munich and JGU Mainz

Vasileios Marinis, Yale University

Dragoljub Marjanović, University of Belgrade

Athanasios Markopoulos, University of Athens

Miodrag Marković, University of Belgrade

Elizabeth Marlowe, Colgate University

Inmaculada Pérez Martín, Consejo superior de investigaciones científicas

Maria Mavroudi, University of California, Berkeley

Renaat Meesters, Ghent University / KU Leuven

Julie Meisami, University of Oxford

Andrew Mellas, St Andrew’s Theological College, Sydney

Mati Meyer, Open University of Israel

Leslee Michelsen, Doris Duke Foundation for Islamic Art

Bojan Miljković, Serbian Academy of Arts and Sciences

Elka Mircheva, Bulgarian Academy of Sciences

John Mitchell, University of East Anglia

Mihail Mitrea, Newcastle University

Marie-Elisabeth Mitsou, EHESS

Elissaveta Moussakova, Bulgarian Academy of Sciences

Emmanuel Moutafov, Bulgarian Academy of Sciences

Krassimira Moutafova, St. Cyril and St. Methodius University of Veliko Tarnovo, Bulgaria

Mikael Muehlbauer, Columbia University

Stelyios Muksuris, Byzantine Catholic Seminary, Pittsburgh

Stephennie Mulder, The University of Texas at Austin

Margaret Mullett, Queen’s University Belfast

Elisabeta Negrău, „G. Oprescu” Art History Institute, Bucharest

Robert S. Nelson, Yale University

Elisabetta Neri, UMR Orient&Méditerranée-Paris

Christoph K. Neumann, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich

Emily Neumeier, Temple University

Leonora Neville, University of Wisconsin Madison

Galit Noga-Banai, Hebrew University of Jerusalem

William North, Carleton College

Paweł Nowakowski, University of Warsaw

Paolo Odorico, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales — Paris

Gokce Dervisoglu Okandan, Istanbul Bilgi University

Javier Ortolá Salas, Universidad de Cádiz

Victor Ostapchuk, University of Toronto

Robert G. Ousterhout, University of Pennsylvania

Agnès Ouzounian, INALCO (Paris)

Nilay Ozlu, University of Oxford / Altinbas University

Valentino Pace, Università di Udine

Georgios Pallis, National and Kapodistrian University of Athens

Pagona Papadopoulou, Aristotle University of Thessaloniki

Stratis Papaioannou, University of Crete

Amy Papalexandrou, University of Texas, Austin

Nassos Papalexandrou, University of Texas, Austin

Maria Parani, University of Cyprus

Andrea Paribeni, University of Urbino Carlo Bo

Laura E. Parodi, Università degli Studi di Genova

Elena Paskaleva, Leiden University

Silvia Pedone, Accademia Nazionale dei Lincei

Glenn Peers, Syracuse University

Bissera V. Pentcheva, Stanford University

Arseniy Petrov, Russian State University for the Humanities

Konrad Petrovszky, Austrian Academy of Sciences

Amanda Phillips, University of Virginia

Robert Pichler, Austrian Academy of Sciences

Jordan Pickett, University of Georgia

Aleksandr Preobrazhensky, Lomonosov Moscow State University

Chryssa Ranoutsaki, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich

Konstantinos Raptis, Ephorate of Antiquities, Thessaloniki

Andi Rembeci, University of Tirana

Andreas Rhoby, Austrian Academy of Sciences

Lutz Rickelt, Ikonen-Museum Recklinghausen

Meredith Riedel, Duke University

Alexandre Roberts, University of Southern California

Serena Romano, University of Lausanne

Maria Alessia Rossi, Index of Medieval Art, Princeton University

Susana Ruiz, Tecnológico de Monterrey (México)

James Ryan, New York University

Adam Sabra, University of California, Santa Barbara

Linda Safran, Pontifical Institute of Mediaeval Studies, Toronto

Georgios Salakidis, Democritus University of Thrace

Catherine Saliou, Université Paris 8/École Pratique des Hautes Études, PSL

Jaime Vizcaíno Sánchez, Universidad de Murcia

Paula Caballero Sánchez, Universidad de Málaga

Joseph E. Sanzo, Università Ca’ Foscari, Venice

Peter Sarris, University of Cambridge

Oliver Jens Schmitt, University of Vienna

Ellen C. Schwartz, Eastern Michigan University

Mira Xenia Schwerda, Harvard University

Tamara Sears, Rutgers University, New Brunswick

Lara Sels, KU Leuven

Athanasios Semoglou, Aristotle University of Thessaloniki

A. Tunç Şen, Columbia University

Nancy P. Ševčenko, independent scholar, USA

Wendy Shaw, Freie Univeristät Berlin

Jonathan Shea, Dumbarton Oaks Research Library and Collection

Petr Shuvalov, St. Petersburg State University

Irene Simantoni, Université Libre de Bruxelles

Nino Simonishvili, independent scholar, Georgia

James Skedros, Holy Cross Greek Orthodox School of Theology

Dimitrios Skrekas, University of Oxford

Engelina Smirnova, Lomonosov Moscow State University

Sharon C. Smith, Arizona State University

Svetlana Smolčić Makuljević, Metropolitan University Belgrade

Kostis Smyrlis, National Hellenic Research Foundation

Pushkar Sohoni, Indian Institute of Science Education and Research

Foteini Spingou, University of Edinburgh

Dimitris Stamatopoulos, University of Macedonia

Tatjana Starodubcev, University of Novi Sad

Christos Stavrakos, University of Ioannina

Shannon Steiner, Binghamton University

Yannis Stouraitis, University of Edinburgh

Fabian Stroth, Albert-Ludwigs-Universität Freiburg

Alice Isabella Sullivan, University of Michigan

Yasser Tabbaa, retired professor

Alice-Mary Talbot, Dumbarton Oaks Research Library and Collection

Michael Talbot, University of Greenwich

Tuğba Tanyeri-Erdemir, University of Pittsburgh

Rabun Taylor, University of Texas, Austin

Allie Terry-Fritsch, Bowling Green State University

Natalia Teteriatnikov, independent scholar, USA

Baki Tezcan, University of California, Davis

Irakli Tezelashvili, Ivane Javakhishvili Tbilisi State University

Haris Theodorelis-Rigas, Koç University

Anne Tihon, Université catholique de Louvain, Louvain-la-Neuve, Belgium

Galina Tirnanić, Oakland University

Jesse W. Torgerson, Wesleyan University

Hjalmar Torp, University of Oslo

Ida Toth, University of Oxford

Giovanni Travagliato, Università degli Studi di Palermo

Warren Treadgold, Saint Louis University

Ionut-Alexandru Tudorie, St Vladimir’s Orthodox Theological Seminary

Vessela Valiavitcharska, University of Maryland

Günder Varinlioğlu, Mimar Sinan Fine Arts University

Nükhet Varlık, Rutgers University

Manolis G. Varvounis, Democritus University of Thrace

Maria Vassilaki, University of Thessaly

Myrto Veikou, Uppsala University

Manuel Vial-Dumas, University of Girona, Spain

Marina Vicelja, University of Rijeka, Croatia

Tim Vivian, California State University, Bakersfield

Dragan Vojvodić, University of Belgrade

Oleg Voskoboynikov, National Research University, Moscow

Branka Vranešević, University of Belgrade

Milan Vukašinović, Uppsala University

Lauren Wainwright, University of Birmingham

Alicia Walker, Bryn Mawr College

Annabel Wharton, Duke University

Elizabeth Williams, Dumbarton Oaks Research Library and Collection

Robert Wiśniewski, Uniwersytet Warszawski

Ethel Sara Wolper, University of New Hampshire

Warren T. Woodfin, Queens College, City University of New York

Diana Gilliland Wright, independent scholar, Washington, DC

Maria Xanthou, Harvard University

Veli N. Yashin, University of Southern California

Ann Marie Yasin, University of Southern California

Edith Ybert, EHESS

Ayşin Yoltar, Brooklyn Museum

Nikos Zagklas, University of Vienna

Anna Zakharova, Lomonosov Moscow State University

Zeido Zeido, Brandenburg University of Technology

[For a brief history of this letter, click here.]

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Μας έφτιαξαν την διάθεση οι χρήστες του twitter που με καταπληκτική ευρηματικότητα στις ατάκες και φωτοσυνθέσεις, σχολίασαν την τελευταία γελοιότητα του πρώην δεσπότη Καλαβρύτων, με τον αφορισμό που έκανε στα κυβερνητικά στελέχη.

Στην τελική πάντως, είναι απόλαυση να βλέπεις την ρασοφόρα "δεξιά του Κυρίου" να γίνεται ένα μπάχαλο.
Το ίδιο συνέβη και με τις θρησκευτικές ιστοσελίδες. Αλλες δηλώνουν την ικανοποίηση και τον θαυμασμό τους για τον "ελληνόψυχο άξιοι ποιμενάρχη" και άλλες κρατάνε απόσταση ασφαλείας περιοριζόμενες απλώς να αναφέρουν τυπικά την είδηση.

Αυτό που είναι το μόνο σίγουρο είναι ότι η κωμική αυτή "ιερή" παράσταση θα συνεχιστεί και είναι μια ευχάριστη νότα στην γενικότερη μαυρίλα της περιόδου.

Σε κάθε περίπτωση δεν έχει την πλάκα του που οι θρησκευόμενοι νεοδημοκράτες ψηφοφόροι έχουν για επικεφαλής του κόμματος τους έναν ... αφορισμένο; 😂

Παραθέτουμε μερικά τουιταρίσματα με πρόθεση να σας χαρίσουμε ένα χαμόγελο.
















πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου