Articles by "Μουδανιά"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουδανιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Αποκατατέστησε νωρίς το μεσημέρι, η υπηρεσία ύδρευσης του δήμου Προποντίδας τη βλάβη στην υδροδότηση που είχε σαν συνέπεια την διακοπή παροχής νερού σε όλα τα σπίτια και καταστήματα του παλιού δικτύου των Νέων Μουδανιών.

Η διακοπή ξεκίνησε από χθες αργά το απόγευμα. Τέλος καλό όλα καλά για τους Μουδανιώτες, όσον αφορά το νερό.

Δεν θα έλεγαν πάντος το ίδιο και για την κατάσταση που ξεκίνησε σήμερα με την εφαρμογή των νέων μέτρων για τον κορονοϊό.

Μουδιασμένοι όλοι οι Χαλκιδικιώτες που πλέον ζουν μέρες περιορισμών με την χρήση μάσκας να καθίσταται υποχρεωτική σε κλειστούς αλλά και ανοιχτούς χώρους.

Στο κέντρο των Μουδανιών παρακολουθήσαμε ελέγχους σε κατοίκους και επισκέπτες αλλά την επιβολή τωνπρώτων προστίμων σε όσους ξέχασαν να φορέσουν τη μάσκα τους.


Αγαπητέ φίλε Γιώργο, δυστυχώς τη γνωστοποίηση του θανάτου σου την πληροφορήθηκα αργά και γι' αυτό δεν ήμουν μαζί με τα αγαπημένα σου πρόσωπα και τους φίλους που σε συνόδευσαν σήμερα στις 11.30 το πρωί στην τελευταία σου κατοικία.

Μνήμες όμως πολλές με κατακλύζουν από την ώρα που με ειδοποίησε ο Σούλης.

Με τον Γιώργο, συμμαθητή από το νηπιαγωγείο έως και την αποφοίτηση από το 6τάξιο Γυμνάσιο Ν.Μουδανιών, όπως εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί, μας συνδέει η αγνή και άδολη παιδική φιλία, η εξερεύνηση της ζωής στα αρχικά της βήματα, οι πρώτοι εφηβικοί έρωτες, οι πολιτικές αναζητήσεις στα δύσκολα χρόνια της χούντας, οι πολλές αντισυμβατικές (για την εποχή) συμπεριφορές με όλη τη μεγάλη παρέα.




Μια παρέα που συγκροτούνταν από συνομιλήκους που είχαν ομόκεντρους κύκλους ενδιαφερόντων (μουσική - φιλαρμονική, ποδόσφαιρο, έρωτες, καντάδες, ωτο-στοπ, τσιγαράκια και άπειρες φάρσες).




Με τον Γιώργο θυμάμαι πως είμαστε οι δύο που σχεδιάζαμε να πάμε στο εμπορικό ναυτικό και να γυρίσουμε τον κόσμο με τα καράβια ..... έμεινε  ένα ανεκπλήρωτο εφηβικό όνειρο και για τους δυο ....

Εκείνος μετά το Γυμνάσιο τελείωσε Ηλεκτρονικός και ασχολήθηκε με μεγάλη επιτυχία στις πωλήσεις. Οικογενειάρχης και χωρατατζής με καλούς φίλους πάντα.

Απλά οι δρόμοι μας χωρίσανε .....
Βρισκόμασταν πολύ αραιά .... Και οι δύο ζούσαμε μακριά από τα αγαπημένα Μουδανιά.




Η είδηση του θανάτου με πάγωσε. Νομίζω πως είναι η 7η ή η 8η απώλεια από εκείνη την φουρνιά του 1961 στην 1η δημοτικού.

Και όσο κι αν σύμφωνα με την Επικούρεια φιλοσοφία κανείς δεν συναντά τον θάνατο, ( «όταν υπάρχουμε εμείς, ο θάνατος είναι απών, και όταν ο θάνατος είναι παρών, δεν υπάρχουμε εμείς») αυτή προφανώς αναφέρεται στον μεταστάντα και όχι σε όσους βιώνουν την απώλεια.

Τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του Γιώργου Γιουτσόγλου, παιδικού μου φίλου.....








Μία νάρκη βυθού του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, βρέθηκε από κυβερνήτη αλιευτικού καταδυτικού σκάφους, το μεσημέρι της Πέμπτης, εντός της θαλάσσιας περιοχής Νέων Μουδανιών, σε βάθος 5 μέτρων και σε απόσταση 350 μέτρων από την ακτή.
Από το Β΄ Λιμενικό Τμήμα Νέων Μουδανιών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης, έγινε σήμανση της περιοχής με πλωτό σημαντήρα και ενημερώθηκε η Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος για τις δικές της ενέργειες.
του ακτιβιστή

Θυμάμαι σαν τώρα την πρώτη χρονιά στο σχολείο. Γράφαμε την ημερομηνία  στα τετράδιά μας. Έτος 1961, γραφόταν το ίδιο και αντεστραμμένο.
Από την πρώτη δημοτικού είμασταν μαζί με τον Γραμματά (αν και υποψιάζομαι πως ξέχασα - η ηλικία γαρ - ότι πιθανότατα θα συνυπήρξαμε και στο νηπιαγωγείο).
Μέχρι τα 18 ζήσαμε τα πάντα μαζί. Σχολείο, φιλαρμονική, εκδρομές, αθλητισμός, έρωτες, διακοπές καυγάδες, τα πρώτα νεανικά μεθύσια...
Είμασταν αλήθεια μια πολύ ζωντανή τάξη, η τάξη του '61. Άλλοι μας βάφτισαν "τα λουλούδια".
Κάναμε αρκετές "ταρζανιές" μέσα στην τρέλα της εφηβείας μας. Είμασταν όμως πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Ο Γραμματάς, που το έκανε Τάκης μετά, ήταν ίσως το πιο καλό παιδί  εκείνης της τάξης. Καλό με όλη τη σημασία. Όχι φύτουλας, αλλά ο φίλος που ήταν πλάι δίπλα σου, με καλή διάθεση και χαμόγελο. Δούλευε από μικρός, βοηθώντας στη δουλειά τον πατέρα του, όπως το ίδιο έκανα κι εγώ. Τον θαύμαζα πάντα για την ηρεμία που είχε αλλά κυρίως για τις επιδόσεις του στον αθλητισμό. Έβγαζε το Γυμνάσιο των Μουδανιών ασπροπρόσωπο με τα μετάλλια και τις διακρίσεις του σε δρόμους αντοχής. Όποτε κάναμε προετοιμασία ή προκριματικούς αγώνες για ποιος θα εκπροσωπήσει το Γυμνάσιο όλοι, μα όλοι, βλέπαμε πάντα την πλάτη του. Και καμαρώναμε που ο φίλος και κολλητός μας "καθάρισε" για άλλη μια φορά για μας, όταν επέστρεφε με μια ακόμη διάκριση. Έτσι το αισθανόμασταν.


Ήταν και το πρώτο και καλύτερο κλαρίνο στην φιλαρμονική του Δήμου, που παραδόξως απαρτιζόταν κατά 95% από την τάξη του '61.
Χάθηκα με πολλούς από τους μαθητικούς μου φίλους για αρκετά χρόνια. Μάθαινα όμως γι' αυτούς.
Είδα φωτο από συναυλίες που έδωσε με τον Μάκη σε καλοκαιρινές εκδηλώσεις των Μουδανιών.

Σήμερα ο Τάκης μετακόμισε στη γειτονιά των αγγέλων, ακολούθησε τον Μάκη που έφυγε οκτώ μήνες πριν. Από την τάξη του '61 λείπουν ήδη και ο Ανδρέας (τον χάσαμε πρώτο), ο Δημήτρης κι ο Τζωρτζόλας.
Είμαι σίγουρος πως θα βρεθούν εκεί ψηλά και θα τα λένε με πειράγματα και πολύ μουσική.
Καλό ταξίδι φίλε μου Γραμματά.
Κουράγιο στην οικογένειά σου. 

του ακτιβιστή

Ήταν ευκαιρία για άλλη μια φορά να βρεθώ στα όμορφα Μουδανιά. Έστω για λίγες ώρες ....
Πόσο μάλλον που θα ήμουν μεταξύ φίλων και παλιών συμμαθητών.
Ήμουν στην ώρα μου για να είμαι μεταξύ εκείνων που βρέθηκαν στο πολύ όμορφο ανοιχτό Θέατρο του Δήμου Μουδανιών. Ένα αμφιθέατρο που στήθηκε εκεί που στην πρώιμη παιδική μου ηλικία ήτανε γυαλός και όπου έκανα τα καλοκαιρινά μπάνια μου με συνοδεία και επιτήρηση της γιαγιάς Καλλιόπης. Ένα υπέροχο ανοιχτό Θέατρο, που λίγο μ' ενδιαφέρει αν είναι παράνομο. Κάποιοι τέτοιοι χώροι θαπρέπει να βρίσκονται οι τρόποι να νομιμοποιούνται. Πόσο μάλλον που προσφέρουν όμορφες εκδηλώσεις και προάγουν τον πολιτισμό.

Πάμε στην εκδήλωση ....


Οι αναμνηστικές φωτο με τους συμμαθητές βγήκαν πριν αρχίσει η εκδήλωση ... Λάζαρος (ο χρηματοδότης), ο γράφων, ο Βασίλης, ο Τάκης, ο Στέργιος ( ο συγγραφέας) και ο Αντώνης (ο συντονιστής).  Ξέρετε πως είναι να βρίσκεσαι με τα φιλαράκια που ήσουν μαζί τους στην πρώτη τάξη (Γυμνάσιο Ν. Μουδανιών - ανάμνηση και δόξα) το 1967. Τι χρονιά;

Σκοπός η παρουσίαση βιβλίου με "Λαϊκά Παραμύθια της Χαλκιδικής" που έγραψε ο Στέργιος Βαγγλής και βασίστηκαν σε αφηγήσεις του συχωρεμένου Πορταριανού παραμυθά Αποστόλη Καραγιάννη, τον οποίο ακούσαμε ηχογραφημένο σε ένα από αυτά, και ήταν από τις ομορφότερες στιγμές της παρουσίασης. Όπως και η παρουσία των δύο θυγατέρων του στην εκδήλωση. Να σημειωθεί πως τα παραμύθια είναι γραμμένα στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα της Χαλκιδικής.
Ο Στέργιος παραχώρησε τα δικαιώματα του βιβλίου στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ν. Μουδανιών "Ο Φάρος" που διοργάνωσε την εκδήλωση.

Το βιβλίο παρουσίασαν τρεις εκπαιδευτικοί (Πίτζα Μετζίκη, Χριστίνα Κογγούλη και Δημήτρης Κουρμπέτης) που κυριολεκτικά έκλεψαν χρονικά την παράσταση και υποχρέωσαν τον συγγραφέα να πει απλά και λιτά δυο λόγια για το βιβλίο και να παραπέμψει στην ηχογραφημένη απόδοση ενός παραμυθιού από τον Αποστόλη Καραγιάννη που συγκίνησε και έτερψε τους θεατές.


Ακολούθησε η απόδοση αναμνηστικών δώρων από την Πρόεδρο του Πολιτιστικού κα Βούλα Παπαδοπούλου στον συγγραφέα Στέργιο Βαγγλή (ο οποίος αναγορεύτηκε σε επίτιμο μέλος του συλλόγου), στον χορηγό της έκδοσης Λάζαρο Φωτιάδη και στον συντονιστή του υπέροχου φωτογραφικού αρχείου του συλλόγου Αντώνη Καμμά.


Η εκδήλωση τελείωσε με παραδοσιακούς χορούς και την παρουσίαση της μουσικοχορευτικής - θεατρικής παράστασης "Το προξενιό" από τον Λαογραφικό Όμιλο Πολυγύρου.

Και η βραδιά έκλεισε με πολλές αναμνήσεις, πολιτική συζήτηση και πολύ πλάκα μεταξύ φίλων, με ποτά φυσικά, σε γνωστό  μπαράκι στην υπέροχη παραλιακή των Μουδανιών .... 
Πάντα τέτοια παιδιά ! Να είστε καλά !

Ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα του καλοκαιριού στη Χαλκιδική είναι οι εκδηλώσεις της Γιορτής Σαρδέλας, που παρουσιάζει κάθε Ιούλιο ο πολιτιστικός σύλλογος Ν. Μουδανιών "Ο ΦΑΡΟΣ".
Στα πλαίσια των πλούσιων εκδηλώσεων για φέτος (το πρόγραμμα των οποίων δημοσιεύουμε) συγκαταλέγεται μια παρουσίαση βιβλίου με έντονο χρώμα παράδοσης, αλλά και προσωπική συναισθηματική φόρτιση, λόγω του ότι οι συντελεστές του από τη συγγραφή έως την παρουσίασή του είναι παλιοί συμμαθητές και φίλοι αγαπημένοι.

Πρόκειται για την παρουσίαση του βιβλίου "Λαϊκά παραμύθια της Χαλκιδικής" που συνέλεξε ο Στέργιος Βαγγλής (συμμαθητής και συνταξιούχος εκπαιδευτικός) και αποτελεί  ένα σύνολο παραμυθιών που βασίστηκε στην αφήγηση του Απόστολου Καραγιάννη  και αποδίδονται με το τοπικό γλωσσικό Χαλκιδικιώτικο ιδίωμα.

Την εικονογράφηση του πονήματος φιλοτέχνησε με τα σκίτσα του ο ζωγράφος Γιάννης Τσάτσαρης (αγαπημένος φίλος και γείτονας των παιδικών χρόνων).

Οι πίνακες ζωγραφικής είναι της Αμαλίας Ζογλοπίτη.
Ευγενικοί χορηγοί της έκδοσης του βιβλίου είναι το φιλικό ζευγάρι, ο κολλητός Λάζαρος Αντ. Φωτιάδης και η σύζυγός του Ελισάβετ Φωτιάδου.

Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο συμμαθητής και φίλος παιδιόθεν Αντώνης Καμμάς.

Η παρουσίαση θα γίνει την Πέμπτη 13 Ιουλίου στο Ανοιχτό Θέατρο των Ν. Μουδανιών στις 9 μμ.
Την επιμέλεια του όμορφου βίντεο είχε η Νάνσυ Τορτομάνη.



Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων της Γιορτής Σαρδέλας:






Όλοι οι Μουδανιώτες ήμασταν περήφανοι για τα γκιργκίρια του τόπου μας. Έτσι λέγαμε τα μεγάλα αλιευτικά ψαροκάικα που κάθε σούρουπο ξεκινούσαν από τη σκάλα των Μουδανιών ακολουθούμενα (τότε) από το σία - καΐκι και τις βαρκούλες με τις διπλές λάμπες.
Ήταν μια μαγική εικόνα και ένας υπέροχος ήχος που θαρρείς  τον ακούω ακόμα έχοντας την οσμή της μπουκαδούρας.
Πολλές φορές καθισμένοι στο μουράγιο, χαζεύαμε τον "στόλο μας" να φεύγει για την καλάδα.
Το πρωί γύριζαν νωρίς (χαράματα μερικά) τις περισσότερες  φορές φορτωμένα με φρέσκο ψάρι και στη σκάλα οι έμποροι ήταν έτοιμοι για τις αγοραπωλησίες που θα οδηγούσαν τις ξύλινες ψαροκασέλες γεμάτες σαρδέλα ή γάβρο Χαλκιδικής σε όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας.
Πιτσιρικάς τα παλιά χρόνια, μαθητούδι τότε, πήγαινα με το καρότσι - ιδιοκατασκευή (κλειστό για την αποφυγή των μηνύσεων που ήταν ο κανόνας στα χρόνια της χούντας) ψωμί φρεσκοψημένο από τον φούρνο του πατέρα, εφοδιάζοντας το καΐκι για το μεσημεριανό  αλλά και για το  βραδινό φαγητό κατά το επόμενο ψάρεμα πάνω στο σκαρί.
Ποτέ όμως δεν συνόδευσα για να δω από κοντά το ψάρεμα και πως γινότανε. Ξέραμε όμως από διηγήσεις το καλάρισμα, το κλείσιμο της περιοχής με τα ψάρια, το τράβηγμα του διχτυού ....

Όλα αυτά όμως θεωρητικά ...

Να όμως που ο παλιός συμμαθητής μου, και φίλος Αντώνης Καμμάς, συνόδευσε το καΐκι "ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΟΡΥΦΙΝΗ" του Μουδανιώτη καπετάνιου Δημήτρη Πανανού και τράβηξε ένα εκπληκτικό βίντεο που δείχνει όσα (για πραγματικά άγνωστο λόγο) δεν κατάφερα τόσα χρόνια να ζήσω από κοντά. Το βίντεο αυτό μαζί με φανταστικές φωτογραφίες επεξεργάστηκε η φίλη Νάνσυ Τορτομάνη -Μπιγίτη και ιδού το αποτέλεσμα.
Χαρείτε το !!!!