Articles by "facebook"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα facebook. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η σελίδα του Σλοβάκου βουλευτή της αντιπολίτευσης Ľuboš Blaha (Smer-SD) ανεστάλη από το Facebook λόγω «επανειλημμένων παραβιάσεων των πολιτικών σχετικά με τη ρητορική μίσους», μετά από πιέσεις που άσκησε μια ομάδα βουλευτών των ΗΠΑ στην εταιρεία να δράσει κατά της ρητορικής μίσους στη Σλοβακία.

Να σημειωθεί πως η σελίδα του 
Blaha, μέχρι να ανασταλεί το απόγευμα της Τρίτης (14 Ιουνίου), είχε τους περισσότερους οπαδούς στο Facebook σε σύγκριση με άλλους Σλοβάκους πολιτικούς. Η σελίδα του είχε 174.000 ακόλουθους και οι αναρτήσεις του συγκέντρωσαν 11 εκατομμύρια likes το 2021.

Ο Blaha φέρεται ότι παραβιάζει τους κανόνες του κοινωνικού δικτύου εδώ και πολύ καιρό. Τον περασμένο Νοέμβριο, το Facebook αφαίρεσε ένα βίντεο στο οποίο φέρεται να διέδιδε ψέματα σχετικά με το εμβόλιο COVID-19. Τον Απρίλιο, του επιβλήθηκε απαγόρευση 30 ημερών για δημοσίευση φωτογραφιών και τη Δευτέρα (13 Ιουνίου), το Facebook δεν του επέτρεψε να δημοσιεύσει ένα βίντεο.

«Δυστυχώς, δεν μπορώ να δημοσιεύσω το βίντεο εδώ, επειδή οι Αμερικανοί με μπλοκάρουν ξανά», παραπονέθηκε το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου σε δημοσίευσή του τη Δευτέρα.

«Από τότε που οι Αμερικανοί βουλευτές, κατόπιν αιτήματος του Naď (Σλοβάκος υπουργός Άμυνας), ζήτησαν από το Facebook να μπλοκάρει τους Σλοβάκους με διαφορετική άποψη, βρίσκομαι υπό σχεδόν συνεχή αποκλεισμό», έγραψε ο Blaha.

Ο Blaha αντιδρά σε μια επιστολή που συνέταξε ένα μέλος της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, στην οποία ζητούσαν από το Facebook να αντιμετωπίσει τη φιλορωσική παραπληροφόρηση στη Σλοβακία.

Η επιτροπή ανησυχεί βαθύτατα για τη συνεχιζόμενη παρουσία επιβλαβούς παραπληροφόρησης και φιλορωσικής προπαγάνδας στο σλοβακικό Facebook και καλεί το Facebook να διασφαλίσει αμέσως ότι όλη η φιλορωσική παραπληροφόρηση αξιολογείται γρήγορα, ελέγχεται από τα γεγονότα, χαρακτηρίζεται, υποβαθμίζεται ή αφαιρείται σύμφωνα με τις δημόσιες δεσμεύσεις και τις δηλωμένες πολιτικές του Facebook”, έγραψε ο πρόεδρος Adam Schiff (D).

Η επιστολή ακολούθησε την επίσκεψη αρκετών βουλευτών στη Μπρατισλάβα τον Απρίλιο, κατά την οποία ενημερώθηκαν για το θέμα από κυβερνητικούς αξιωματούχους και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.

πληροφορίες από euractiv


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Βρισκόμαστε στα χρόνια της αντίστασης, στα χρόνια των πλατειών, στα χρόνια των ξενόδουλων κυβερνήσεων (που φευ δεν λένε να τελειώσουν, συνεχίζονται...) στα χρόνια που τα μνημόνια καταπίνουν συντάξεις, ξεπουλάνε δημόσια περιουσία και καταρακώνουν αξιοπρέπειες. Βρισκόμαστε στα χρόνια που η ανέχεια αλλά και η απόγνωση οδηγούν πολλούς συνανθρώπους μας σε απονενοημένα διαβήματα *.

Ήταν 4 Απριλίου του 2012 όταν ο Δημήτρης Χριστούλας αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά από το ελληνικό Κοινοβούλιο, στην περίοδο της δημοσιονομικής βαρβαρότητας, που συνεχίζεται αδιάλλειπτα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, μέχρι σήμερα. Ο Δημήτρης Χριστούλας ένας έντονα πολιτικοποιημένος συναγωνιστής, άνθρωπος πράος, καλλιεργημένος και ευγενής, συνταξιούχος φαρμακοποιός στάθηκε απέναντι στη Βουλή των "αχρήστων", ακούμπησε σ'ένα δέντρο έστρεψε το πιστόλι του στο κεφάλι του και αυτοκτόνησε.

Υπήρξε μια αυτοκτονία σύμβολο πολιτικής πράξης, ισάξια ίσως της αυτοπυρπόλησης του φοιτητή Κώστα Γεωργάκη, στην πλατεία της Γένοβας, ως αντίδραση στην Χούντα των Συνταγματαρχών.

Στο σημείωμα, που είχε στην τσέπη του σακακιού του, έγραφε:
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσης που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα».

«Επειδή έχω μια ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω τα σκουπίδια για την διατροφή μου»
«Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους Εθνικούς προδότες, όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι. (Πιάτσα Λορέτο του Μιλάνο)

Σήμερα 10 χρόνια μετά, ως ένα πολιτικό μνημόσυνο, η κόρη του Έμμυ Χριστούλα γράφει το παρακάτω συγκλονιστικό κείμενο

Για σένα πατέρα

Που είναι τάφε η νίκη σου;

“Αυτοκτόνησε συνταξιούχος στην πλατεία Συντάγματος”, ενημέρωνε το ραδιόφωνο, ενώ πήγαινα με τη Νίκη στο σπίτι του, στους Αμπελόκηπους. Το ραντεβού με τον Κώστα και τη Σοφία, τους οποίους ειδοποίησα αμέσως μετά το μήνυμά του, ήταν στο μετρό της Πανόρμου.
—Σοφία, μου έστειλε ένα μήνυμα που έγραφε: “Τέλος Έμμυ μου”. Τον παίρνω στο σταθερό δεν απαντά. Το κινητό του είναι κλειστό.
—Ξεκινάμε αμέσως, κάτι σοβαρό συμβαίνει. Ραντεβού έξω από το σπίτι του.


Το τιμόνι γλιστρούσε μέσα στα ιδρωμένα χέρια μου, ραδιόφωνο δεν άκουγα πια.
Τέλος; Tι είναι το τέλος;
Φτάνουμε. Παίρνω ανάσα βαθιά, ανάβω τσιγάρο, κατεβαίνω από το αυτοκίνητο.
—Έμμυ, δεν ξέρω αν άκουσες. Ένας άνθρωπος αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα, μου λέει ο Κώστας και…
—Και;
—Λέω ότι… “τέλος” στο μήνυμά του, ίσως σημαίνει αυτό. Ο Δημήτρης θα μπορούσε να το κάνει.
—Ο πατέρας μου δε θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο, τον ξέρω.
Μπήκαμε στο σπίτι. Πάνω στο γραφείο το ιδιόχειρο σημείωμα: H κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου…..


Πόσο θύμωσα. Ναι, ο θυμός ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα.
Θυμός που δε σε ήξερα τόσο καλά. Θυμός που με άφησες απέξω. Ήταν η πρώτη φορά που με άφηνες απ’ έξω, ανυποψίαστη και μετέωρη.
Όλοι όσοι ήταν μαζί μου μιλούν για πολιτική πράξη.
Τι να τους πω;
Η πολιτική σου σκέψη, οι πολιτικές πράξεις σου, η απογοήτευσή σου, οι ματαιώσεις σου πάντα με συμπεριλάμβαναν. Συζητήσεις, διαφωνίες, παραδοχές, ιδέες έξυπνες, ηλίθιες ήττες, τσακίσματα, σηκώματα, ήμουν εκεί, ήμασταν μαζί.


Τότε που περπάτησες τα ναρκοθετημένα χρόνια, τις πτήσεις και τις πτώσεις της γενιάς σου, ήμουν εκεί.
Τότε που ξόδευες το πεπαιδευμένο μυαλό σου σε ιδέες ευγενικές για ουράνια ανέφελα και έρχονταν οι καταιγίδες, ήμουν εκεί.
Τότε που κατάλαβες πως αυτό που πίστευες δεν ήταν τελικά πραγματωμένο και ανθεκτικό, αλλά με ημερομηνία λήξης λίγο πάνω από τα 70 χρόνια, ήμουν εκεί.
Τότε που είδες τους ποιητές να τους σκοτώνουν οι ΜΕΓΑλες ΑΝΤένες, που είδες επίσημα βολέματα και πολλών αργυρίων συναλλαγές, ήμουν εκεί.
Τότε που αφουγκραζόσουν την πονεμένη ανθρωπότητα, που άκουγες θορύβους και προετοιμασίες πολυπόθητων πράξεων και μετά σιωπή, ήμουν εκεί.

Ακόμη και τότε που πλήρως συνειδητοποίησες, όπως οι περισσότεροι, ότι το όραμά μας θα παρέμενε απραγματοποίητο στο παρόν ή θα μετατίθετο σε χρόνους επόμενους, σίγουρα αρκετά μακρινούς, ήμουν εκεί.


Εκείνο το πρωινό όμως αποφάσισες μόνος σου…
“Ψωμί Παιδεία Ελευθερία!”, τριγύρω κανείς. Τριγύρω σιωπή, η σιωπή της δικής μας γενικευμένης κοινωνικής αυτοχειρίας.
Ένας κρότος ταράζει το “νοικοκυρεμένο ύπνος μας”.
Η Μαρίνα δεν ξέρω εάν είχε διαβάσει χημεία πριν γράψει την κατάσταση πολιορκίας. Για εκείνο το πείραμα που πραγματοποίησε ο Ράδερφορντ. Βομβάρδισε ένα λεπτό φύλλο χρυσού με σωματίδια πολύ μεγάλης ταχύτητας. Ενώ λοιπόν τα περισσότερα από αυτά διαπερνούσαν το φύλλο με πολύ μικρές αποκλίσεις, μερικά "γύριζαν" προς τα πίσω.
Σφαίρες αμέτρητες, πατέρα, θα πέφτουν στους αδιάφορους διαβάτες μέχρι….


Είχαν περάσει δύο ώρες και ήμουν ακόμη θυμωμένη και πελαγωμένη.
Έπρεπε να πάω στη μαμά. Τι να της πω; Πώς να το πω; Έχω στείλει εδώ και ώρα τη Νίκη στο σπίτι της, ώστε να την απασχολήσει, να μην ανοίξει τηλεόραση, ούτε ραδιόφωνο. Εγώ θα ήμουν ο αγγελιοφόρος: “Εσείς οι δυο, Κράτος και Βία μαζί, τη διαταγή του Κυρίου τη φέρατε σε πέρας. Εμπόδιο δεν υπάρχει πια’’.
—Ναι μάνα αυτός που αυτοκτόνησε είναι ο πατέρας.
Ήταν η πρώτη φορά που το είπα. Αυ-το-κτο-νη-σε.
Πολλές οι αυτοκτονίες τα δύο τελευταία χρόνια. Περί τις 1500 μόνον οι επίσημες. Όλες στην αδιέξοδη απελπισία κάποιου ιδιωτικού χώρου. Τούτη εδώ δημόσια.
Αυ το κτο νη σε. Όταν ξεστόμισα για πρώτη φορά τη λέξη, είμαι σίγουρη ότι κοκκίνισα. Ντράπηκα;
Εκτός από το θυμό, πρέπει να ντράπηκα.
“Ο πατέρας μου αυτοκτόνησε “. “Ο πατέρας της αυτοκτόνησε”.
Όταν περνούσε στις ειδήσεις το super με την είδηση μιας αυτοκτονίας, μιας άλλης αυτοκτονίας, ήταν πολύ τακτοποιημένα τα πράγματα στο μυαλό μου. Το κράτος που αποκλείει, που μετατρέπει σε απόβλητα, εκείνο το μέρος των δυνάμεων που καταστρέφει η κρίση, ο καπιταλισμός που τελικά δολοφονεί. Δεν είχα ποτέ σκεφτεί, πώς ένιωσε η γυναίκα του Κ που τον είδε κρεμασμένο ή η κόρη του Π που έριξε το αυτοκίνητο στη θάλασσα. Ντροπή, προδοσία, οργή;
Τον έβρισαν άραγε εκείνη τη στιγμή ;
—Μαλάκα τι έκανες;
—Που με αφήνεις;
—Τι θα πω στον κόσμο; Πως δεν άντεξες; Πως δεν ήμουν ικανή να σε κρατήσω στη ζωή; Πως μ αγάπησες αλλά με εγκατέλειψες ή μήπως ότι με εγκατέλειψες επειδή δε με αγάπησες τόσο πολύ, όσο τουλάχιστον τον εαυτό σου;


΄΄Έμμυ μου είσαι η ζωή μου !΄΄


Όχι δεν ήμουν, τελικά. Ευτυχώς δεν ήμουν εγώ ολάκερη η ζωή σου. Είχες και αυτή που σου ανήκε. Αυτή που αποφάσιζες μόνον εσύ τι να την κάνεις. Το κατάλαβα καλά αυτό πατέρα, όταν μου έφεραν ένα από τα πρώτα σημειώματα : ΄΄Παππού σ΄ευχαριστώ΄΄, σε μια κόλα σχολικού τετραδίου.
Είναι αυτή, η δική σου ζωή πατέρα, που αφήνει τα υποκοριστικά της αγάπης και προσχωρεί στις άκλιτες προθέσεις της ζωής : ανά, όπως αναπαλλοτρίωτος, αντί όπως αντίσταση, συν, όπως σύντροφος, υπέρ, όπως υπέρ αδυνάτου, επί, όπως επανάσταση.


Ο Νίκος Γεωργάκης, ο φοιτητής που αυτοπυρπολήθηκε στην Ιταλία διαλύοντας τη συμβουλευτική του κυρ Παντελή ΄΄ κάνε σα να μη συμβαίνει τίποτα΄΄.
Εκείνο το κείμενο του Ραφαηλίδη για το αυτοκτονικό πείσμα του Βελουχιώτη, που ξέρασε το χυλό του φόβου και της ΄΄ νομιμότητας΄΄ .
Ο Μπόμπι Σανς που η αξιοπρέπεια κατάφαγε τις σάρκες του. ΄΄ Κάποιος θα πρέπει να γράψει ένα ποίημα για τα βάσανα των απεργών πείνας. Θα 'θελα να το γράψω εγώ, αλλά πώς να το τελειώσω; ΄΄ έγραφε από το κελί του.
Αυτοί που δε συνθηκολόγησαν με την ιστορία, δεν έκαναν ανακωχή με τη συνήθεια και επέλεξαν θάνατο για να υπερασπιστούν τη ζωή.
Όλοι τους άνθρωποι και ανθρώπινοι, με πάθη, λάθη, πείσμα, δύναμη κι αδυναμία. Εκείνη τη στιγμή, ένα δευτερόλεπτο πριν, στην πλατεία Ματεότι, ή στη Μεσούντα, ή στην Καισαριανή ή στο κελί, δραπέτευσαν από τις ιλουστρασιόν αφίσες, απαρνήθηκαν το ρόλο του απρόσιτου ήρωα στο ιερατείο της επανάστασης, σύλησαν το άβατο των ηρώων και έγιναν Ισμήνη, Ευρύαλος και σεφερικός Οδυσσέας.
΄΄ Γκρεμιστήκατε από ένα μόνο φθινόπωρο΄΄ θα γράψει ο Νερούντα αποδίδοντας στους νεκρούς το φυσικό τους μέγεθος και από – συμβολοποιημένοι πια περνούν μέσα από τις ρωγμές της ανθρώπινης ύπαρξης και γίνονται σαν κι εμάς.


Στον Ευαγγελισμό έφτασα μεσημέρι για ΄΄ μια τυπική αναγνώριση΄΄.
Στόχευσες εντυπωσιακά σταθερά, μου εξήγησε ο γιατρός.
Φυσικά τόσο σταθερά γιατρέ. Σταθερά, απαρέγκλιτα, αποφασιστικά ‘’ δι αυτόν και ο θάνατος ακόμη δεν είναι πάσχειν, είναι πράττειν΄΄
Όλο το κορμί μου ήταν παγωμένο, μέχρι τα ριζά του λαιμού, ενώ το κεφάλι μου έκαιγε, πονούσε, αντιδρούσε σε αυτήν την τελευταία μας συνάντηση.


Εσύ κι εγώ. Ήσουν ήρεμος, γλυκός, γαλήνιος, με το καθήκον συντελεσμένο.
Πολλές φορές είχα ακούσει την ιστορία για την προγιαγιά μου τη Λίτσα, που της έφεραν τον γιο της τον Νικάκη το 1946 πάνω σε ένα κάρο. Ήταν από αυτούς που δεν παράδωσαν τα όπλα. Τους τελευταίους μήνες είχε αποκοπεί από την ομάδα του και τριγυρνούσε μέσα στον κάμπο, αργοπέθαινε λίγα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του, ηττημένος αλλά όχι νικημένος.
Τον πρόδωσε ένας συγχωριανός του και η Λίτσα τον αντίκρυσε με μια τεράστια ματωμένη τρύπα στην καρδιά.


Ιστορικό παράδοξο η τρύπα στο κεφάλι σου πατέρα. Ελλάδα στο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, κοινοβουλευτική Δημοκρατία, Ολυμπιακοί Αγώνες πριν ακριβώς 8 χρόνια, αλλαγή χιλιετίας και λίγο μετά το πρώτο ευρώ δια χειρός Σημίτη κι εσύ πάνω σε ένα φορείο, με μια μικρή κόκκινη τρύπα.
Σε φίλησα ακριβώς εκεί και σου ψιθύρισα στο αυτί ΄΄Ε πατέρα, πες μου πότε θα γίνει η επανάσταση;΄΄


Δέκα χρόνια έχουν περάσει από την τελευταία μας συνάντηση.
Πηγαίνω συχνά στο δέντρο. Συνήθως επιλέγω ο καιρός να είναι βροχερός. Νιώθω ότι τα σύννεφα στάζουν επειδή τα βομβάρδισε το δέντρο σου, σαν προμήνυμα επερχόμενων κεραυνών, που τόσο επιθυμούσες.


Στέκομαι, σκέφτομαι και συλλέγω μνήμες, πατέρα, για να αντέχω την ιστορία που γράφουμε. Ξέρεις αυτά τα χρόνια που λείπεις μας πήραν πολλά!
Η πολιτική δεν είναι πια η οντολογική έννοια που ενυπάρχει, που συγκρούεται, που συστήνει αδιάκοπα και δυναμικά κάθε κοινωνική πρακτική, αλλά ένα διαχειριστικό υποσύστημα που φροντίζει να υπογράφει ασφαλιστικά συμβόλαια έναντι των ρίσκων που αναλαμβάνει.
Η έφοδος στον ουρανό μετατράπηκε σε μια εμπειρία που δομεί το ιστορικό περιβάλλον του αναπόδραστου, μη επιτρέποντας ούτε ένα ανεξάρτητο, ένα ελεύθερο όνειρο, από αυτά που σήμερα εγγράφονται στη σφαίρα της ουτοπίας για να επιδιώξουν κάποτε την ιστορική τους επικύρωση.


Για αυτό σου λέω, παρότι εσύ εξακολουθείς να διαστέλλεσαι στις πιο πολικές κοσμικές θερμοκρασίες, δεν σου πρέπει να ανήκεις στο δικό μας κόσμο. Στον κόσμο των ΄΄ ζωντανών΄΄ που ζουν εκτός πεδίου ζωής.
Μείνε εκεί, ΄΄κάθετο λάβαρο΄΄ αξιοπρέπειας, εδώ είναι ατελείωτες οι οικειοθελείς προσβολές.
Μείνε εκεί, να αναλίσκεσαι περήφανος, εδώ παραδίδουμε ψευδαισθήσεις ανοίξεως και διαβήματα επαναστατικής γυμναστικής.
Μείνε στη δυνατότητα και τη δικαιοδοσία της φαντασίας μου και θα κατεβαίνω εγώ, κάθε φορά που θα έχω την ανάγκη να νιώθω ότι η ζωή ζει. Θα αποστάζω την ουσία σου, που όσο παράδοξο κι αν φαίνεται στους άλλους, ήταν γεμάτη από τη φούρια του ερωτευμένου.
Όταν χαμογελούσες εκείνη την Κυριακή στο Σύνταγμα ανάμεσα στο πλήθος των αντιστεκόμενων πολιτών , ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με το αυθόρμητο .
Όταν σχεδίαζες ταξίδια με το σκαραβαίο, ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με το Άλλο.
Όταν μου χάρισες εκείνο το εισιτήριο στα 17 μου για να πάω στη Μόσχα και στο Λένιγκραντ, ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με την αλήθεια.
Όταν με αγκάλιασες και μου είπες ΄΄ τρέξε ΄΄ στην πορεία του 1981, που η εξωκοινοβουλευτική αριστερά έσπασε την απαγόρευση της πορείας προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με τις γόνιμες αιρέσεις .
Όταν αγωνιούσες για τη μαμά που γύρισε ξημερώματα, γιατί μετά τη δολοφονία του Κουμή και της Κανελλοπούλου κόπηκε η Αθήνα στα δύο, ήσουν ερωτευμένος.
Ερωτευμένος με την Αγάπη .΄΄ Ne li occhi porta la mia donna Amore…’’
Όταν μου χάρισες το πρώτο μου ποδήλατο, σπαστό Peugeot – τρία χρόνια έκανα για να πατήσω τα πόδια μου κάτω- ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με την ποίηση.
Όταν βρήκες δουλειά στην Εύα και την Εβελίνα από τη Βουλγαρία, όταν βοηθούσες τους μετανάστες φίλους σου στην αστυνομία, όταν κάναμε Χριστούγεννα μαζί τους, ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με τους Φαίακες... ΄΄ να παραπέμπωσιν ακινδύνως εις την πατρίδα των πάντας τους προς αυτούς πλέοντας»….
Όταν έγραφες ότι ελπίζεις πως οι νέοι αυτού του τόπου θα κρεμάσουν τους προδότες, ήσουν ερωτευμένος. Ερωτευμένος με την εξέγερση.
Όταν ύψωσες το πιστόλι, κουρασμένος να αναβαπτίζεις το χρόνο σε στιγμές που δε θυσιάστηκαν ακόμη, ήσουν ερωτευμένος.
Ερωτευμένος με τα παιδιά.


Μόνον ο έρωτας άλλωστε νικάει το φόβο.
Στις 8.30 πατέρα, που κατέβηκες από το μετρό, ξέρω πως το μόνον που ένιωθες ήταν αγωνία. ΄΄ Ο φόβος προκαλείται από τα όντα του κόσμου, ενώ η αγωνία από το εγώ ΄΄, θα πει ο Σαρτρ.
Στόχευσες και ανακαταλαμβάνοντας την ιδιότητα του πολίτη, νίκησες και την αγωνία, επιλέγοντας να αναλάβεις τον κίνδυνο και την ευθύνη να καθορίσεις ο ίδιος τις επιδιώξεις σου. Ήταν ήδη 9 παρά, όταν δρασκέλισες από τον ΄΄ υποστασιακό, στον αυθεντικά υπαρκτικό άνθρωπο΄΄, από τον ανώνυμο αυτόχειρα στον Χριστούλα της πλατείας Συντάγματος.
Ο Κανένας έγινε ο Οδυσσέας, με τα ΄΄ κοκκινεμένα μάτια΄΄.



*Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το 2014 καταγράφηκαν 459 αυτοκτονίες ανδρών και 115 γυναικών, το 2013 οι αντίστοιχοι αριθμοί ηταν 425 άνδρες και 91 γυναίκες, το 2012 ο απολογισμός ηταν 373 άνδρες και 94 γυναίκες. Συνολικά, για το διάστημα απο το 2000 έως το 2014 καταγράφηκαν 6.121 αυτοκτονίες.Το 25% αυτών συνέβησαν στην τριετία 2012-14.

του Αλέξανδρου Raskolnick
Δακρύσαμε με την ηρωική θυσία των αθυρόστομων υπερασπιστών της Λεύκης, οι οποίοι μετά θάνατον αναγορεύτηκαν από τον Ουκρανό, πρώτο στην τάξη γελωτοποιό, σε εθνικούς ήρωες, μεχρι που μάθαμε την αλήθεια: αναστήθηκαν, παραδόθηκαν στους Ρώσους «αδελφούς» τους κι επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία για να πάνε στο καλό, να ξανασμίξουν με τις οικογένειές τους!

Συγκλονιστήκαμε με τις «απολογίες» των Ρώσων αυτόμολων, μέχρι που μάθαμε μιαν άλλη αλήθεια: ήταν στελέχη του Ουκρανικού στρατού!

Ταραχτήκαμε με το εχθρικό βομβαρδισμό βρεφοκομείου στη μαρτυρική Μαριούπολη, μέχρι που μας τα είπαν διαφορετικά: κάποιοι ισχυρίζονται ότι προ λίγου καιρού είχαν πεταχτεί έξω από το ίδρυμα τα βρέφη για να εγκατασταθούν εκεί μέσα οι νεοναζί της πόλης που βιάζουν, σκοτώνουν και λεηλατούν, χρησιμοποιώντας εν τω μεταξύ τους άμαχους ως ανθρώπινη ασπίδα, ακριβώς όπως έκαναν κάποτε οι γνήσιοι ναζί, οι πρόγονοί τους...

Θα μπορούσα να γράφω παρόμοια παραδείγματα μέχρι αύριο. Εκατοντάδες τα ελεγμένα περιστατικά ψεύτικης ενημέρωσης από τα δυτικά μέσα. Μέχρι και τα «αριστερά» φερέφωνα της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων υποχρεώθηκαν να αναφερθούν ... ακροθιγώς. (Δεν μπήκαν καν στον κόπο να μεταφράσουν στη ελληνική γλώσσα τη μεγάλη λίστα με τα προπαγανδιστικά αίσχη... Θα θεωρούν, φαίνεται, ότι όλοι οι αναγνώστες τους είναι σαν τον αφελή αρχηγό τους, τον μικρό τιμονιέρη Αλέξη, που παίζει τα εγγλέζικα στα δάχτυλα!)

Αλλά μήπως πηγαίνουν πίσω τα ρωσικά μέσα; Αναμφίβολα έχουν ανάλογες προθέσεις και στόχους, υποθέτει ο καθείς που δεν έχει χάσει τα λογικά του. Όπως, όμως, ομολογούν όσοι ειδήμονες κρατούν ακόμα την ψυχραιμία τους, οι Ρώσοι έχουν χάσει τη μάχη της παραπληροφόρησης που μαίνεται στα συμβατικά και τα κοινωνικά δίκτυα. Αλλά που να ξέρουμε, πώς να κρίνουμε εμείς οι ίδιοι, οι απλοί άνθρωποι, αφού είναι απαγορευμένη η ρωσική προπαγάνδα στους τόπους μας, τους τόπους της Δημοκρατίας και του σεβασμού της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα; Είναι, χωρίς άλλο, αναντίρρητη η προσήλωση των ηγετών μας στα σπουδαία αυτά ιδανικά -με εξαίρεση, ίσως, το Άρθρο 19 της Χάρτας που αναφέρει επί λέξει: «Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο». Ας είναι...

Μα βρισκόμαστε σε καιρό πολέμου, θα πεταχτούν να πουν κάποιοι: έκτακτα μέτρα δικαιολογούνται, αν δεν επιβάλλονται! Όμως, όχι! Δεν είναι όπως μας λένε οι παπαγάλοι της Τηλεδημοκρατίας μας κι οι χειροκροτητές τους! Τυπικά, δεν βρισκόμαστε σε καμία εμπόλεμη κατάσταση. Όχι ακόμα, τουλάχιστον, και μακάρι να σβήσει γρήγορα η φωτιά που μας ανάψανε... Μακάριοι θα είμαστε αν μείνουμε εδώ που είμαστε, μπάρε μου, και να μην πάμε παρακάτω -αφού δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο χθες ή, ευτυχέστερα, πίσω απ' το προχθές.


Δημοκρατία να φαν' κι οι κότες είναι αυτή που ζούμε, να πούμε αντί κατακλείδας! Ή μάλλον, όχι! Έτσι μπορούνε να μιλάνε οι προνομιούχοι παπαγάλοι που μέσα από το γυαλί εισβάλλουν ολημερίς κι ολονυχτίς στα καθιστικά μας και τα σαλόνια μας για να μας πιλατεύουνε και να υποτιμούν κατάμουτρα τη νοημοσύνη μας. Αυτοί μπορούν να μιλάνε εκ του ασφαλούς και με το αζημίωτο! Γιατί για εμάς, τα υπόλοιπα πουλερικά, τις πολλές κότες (και κάποιους κόκορες), η Δημοκρατία όλο και λιγοστεύει -όπως και το ουκρανικό καλαμπόκι, άλλωστε...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
(143.586 νεκροί το 2021, είκοσι χιλιάδες πάνω από τον μέσο όρο)

Τον όρο “ψεκασμένοι”, που τον συναντάμε τόσο συχνά στο διαδίκτυο, τον έφερε μέσα στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ήταν μια πολιτική επιλογή να χρησιμοποιηθεί αυτός ο όρος εν μέσω της εμβολιαστικής εκστρατείας και εν μέσω συνειδητής σύγχυσης από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ των συμπολιτών μας που δεν είχαν ή δεν έχουν πειστεί να εμβολιαστούν με τους λίγους που προωθούν αντι-εμβολιαστικές, συνωμοσιολογικές θεωρίες.
Χτες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κλήθηκε να σχολιάσει σε συνέντευξή του πού οφείλεται η πρωτοφανής κούρσα θανάτου της Ελλάδας στους νεκρούς λόγω κορονοϊού - και μάλιστα στην περίοδο που εμφανίζεται ως “το τέλος της πανδημίας”. Και ο κύριος Μητσοτάκης απάντησε έτσι:
“Είμαστε σε καλό δρόμο διότι έχουμε μία αποκλιμάκωση των κρουσμάτων. Είμαστε σε καλό δρόμο διότι έχουμε μία αποκλιμάκωση των διασωληνωμένων. Έχουμε αρκετούς θανάτους δυστυχώς. Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι από τους θανάτους, οι οποίοι αναφέρονται, είναι θάνατοι ασθενών οι οποίοι πεθαίνουν ενδεχομένως από άλλες αιτίες, «με Covid», όχι «από Covid». Προσέξτε αυτή τη διάκριση γιατί εμείς ήμασταν πάντα οι πιο αυστηροί στην Ευρώπη στο πώς καταγράφαμε τους θανάτους και αυτό είναι κάτι το οποίο προφανώς δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αλλάξει, αυτή είναι η καταγραφή των θανάτων, έτσι θα συνεχίσουμε. Δεν το κάνουν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες όμως με τον ίδιο τρόπο.”
Η δήλωση αυτή καθιστά επάξια τον Έλληνα Πρωθυπουργό αρχιερέα των απανταχού ψεκασμένων.
Το επιχείρημα ότι οι νεκροί είναι πολλοί, αλλά η αιτία θανάτου δεν είναι “από covid”, είναι ένα κατεξοχήν επιχείρημα όσων – εδώ και δύο χρόνια – υποτιμούν τον θανάσιμο κίνδυνο που συνιστά ο covid-19.
Όσοι ανέβασαν το βιντεάκι με το “ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ” σαρκάζοντας τους “ψεκασμένους”, θα πρέπει τώρα να χωνέψουν ότι η ψέκα διασπείρεται πλέον από τα πιο επίσημα χείλη, αυτά του Έλληνα πρωθυπουργού.
Περιττό να πούμε ότι υπάρχει ένας αδιάψευστος δείκτης για την δυσανάλογη αύξηση των θανάτων στην Ελλάδα, που είναι οι πλεονάζοντες θάνατοι (excess deaths).
Τα (προσωρινά) επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαιώνουν πλέον ότι στην Ελλάδα το 2021 πέθαναν 143.586 άνθρωποι. Ο μέσος όρος τα έτη 2015-2020 ήταν 122.953 (και ήταν ήδη αυξημένος λογω του θανάτου 132.966 συνανθρώπων μας το 2020).
Πάνω από είκοσι χιλιάδες περισσότεροι θάνατοι που οφείλονται στην πανδημία και την κρατική της διαχείριση.
Ένας αριθμός χαστούκι στον αρχιερέα της “ψέκας” Πρωθυπουργό μας. Ένας αριθμός πίσω απ' τον οποίο κρύβονται χιλιάδες άνθρωποι και χιλιάδες οικογένειες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Ηλίας Γκιώνης εξήγησε πως στο κύκλωμα εμπλέκεται η ελίτ, και συγκεκριμένα μέλη των ανωτέρων κλιμακίων της κοινωνικής πυραμίδας.

Τον τρόπο με τον οποίο δρα το κύκλωμα που φέρεται να αποκαλύφθηκε έπειτα από την καταγγελία 24χρονης κοπέλας για ομαδικό βιασμό σε ξενοδοχείο στην Θεσσαλονίκη, εξήγησε χθες μιλώντας στην εκπομπή Kontra 24 και τη δημοσιογράφο Αναστασία Γιάμαλη, ο ακτιβιστής Ηλίας Γκιώνης.

Ο άνθρωπος που φρόντισε για να πέσει φως στην καταγγελία βιασμού της 24χρονης κοπέλας στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να φωτιστούν κι άλλες πτυχές της υπόθεσης, αποκάλυψε πως λειτουργούσε το κύκλωμα μαστροπείας.

Εξήγησε πως στο κύκλωμα εμπλέκεται η ελίτ, και συγκεκριμένα μέλη των ανωτέρων κλιμακίων της κοινωνικής πυραμίδας, ενώ ανέφερε πως έχει στα χέρια του print screen στο οποίο ο θύτης έδινε εντολή σε κοπέλα που συνεργαζόταν μαζί τους, φωτογραφίες με κοπέλες που ήθελε να προσεγγίσει.

Ο ίδιος αποκαλύπτει πως υπήρχαν κοπέλες οι οποίες είχαν αναλάβει τον ρόλο να εντοπίζουν και προσεγγίζουν τα υποψήφια θύματα, να κερδίζουν την εμπιστοσύνη τους και τα παρασύρουν στα νύχια των επίδοξων βιαστών.





πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μιχάλης Κονιόρδος
*

Είπα να ανεβάσω την επίσης όμορφη μουσική εκπομπή του Μουσικού Κουτιού και να την συνδυάσω με μία ενδιαφέρουσα φωτογραφία που μόλις είχε αναρτηθεί κανονικότατα στο Φατσοβιβλίο μαζί με το συνοδευτικό κείμενο που αναφερόταν στην τελευταία ταινία του Paolo Sorrentino «Το Χέρι του Θεού» και στη συμμετοχή στην ταινία της Luisa Ranieri που, σύμφωνα με το συνοδευτικό κείμενο, «είναι η επιτομή της φλόγωσης. Όλα τα κάδρα της ταινίας της ανήκουν. Όλα τα βλέμματα των θεατών αλυχτούν σε κάθε της εμφάνιση».

Το εκθειαστικό κείμενο συνοδεύεται από διάφορες φωτογραφίες μεταξύ των οποίων και μία που συνοδευόταν από τη λεζάντα: «Αυτή η σκηνή από το “Χέρι του Θεού” δεν ξεχνιέται με τίποτα».

Σκέφθηκα κι εγώ ο αφελής, πως αφού αυτή φωτογραφία δεν ξεχνιέται με τίποτα, ας τη συνδυάσω με την ομορφιά και την αισθητική του Μουσικού Κουτιού. Και αποπειράθηκα να τα αναρτήσω με τη φωτογραφία αυτούσια και χωρίς αυτολογοκρισία, δεδομένου ότι συμπεριλαμβανόταν έτσι κι αλλιώς στο συνοδευτικό κείμενο που ήταν ήδη αναρτημένο.

Αμ δε…: η ατομική αυτή ανάρτηση κατέβηκε πάραυτα ως παραβάτης των αρχών της κοινότητας και υποβλήθηκα σε 24ωρο αποκλεισμό, αν και η σχετική φωτογραφία, αγέρωχη, παραμένει αναρτημένη στο συνοδευτικό κείμενο για την εκπάγλου καλλονής 48χρονη Ιταλίδα ηθοποιό.

Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε δηλαδή: μια αδιάψευστη και ερασιτεχνική υποκρισία. Πολύ φάλτσο και περιττό, νομίζω. Ενδεικτικό της ποιότητας της ελευθερίας των ορίων ελευθερίας που αποπνέουν πολλά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σωστά;

ΥΓ. Ένας δικαστής βγαίνει από την αίθουσα σκασμένος στα γέλια. Τον βλέπει ένας συνάδελφος:

- Τι έγινε;

- Άκουσα ένα ξεκαρδιστικό ανέκδοτο! Απίστευτο!

- Ε, πες το ντε!

- Είσαι καλά; Μόλις καταδίκασα αυτόν που το είπε σε δέκα χρόνια.

Ανέκδοτο της σοβιετικής περιόδου, που δεν ξέρω πως το θυμήθηκα, ίσως να είναι η ομοιότητα προς την ροπή της υποκρισίας. Να, κάπως έτσι. Σωστά;


*Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Μιχάλης Μυτακίδης (γνωστός και ως B.D.Foxmoor) των Active Member με ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνει επίθεση στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό για την δυστοπία που έχουν επιβάλλει τα τελευταία δύο χρόνια, με αφορμή τον Covid-19.

Αναλυτικά τα όσα γράφει:

«Άκου ζαβό μετανθρωπάκι…

Είμαστε όλοι πια σίγουροι (πλην κάποιων παραχωρητών) πως την ιστορία αυτού του τόπου την έχεις διδαχθεί επιλεκτικά από τα βαμπίρια που είχες κι έχεις ως περιβάλλον. Σου θυμίζω λοιπόν, μωρή ψωλοσπηλιά, ότι οι ήρωές μας αιώνες τώρα ήταν και θα είναι για πάντα όσοι γλεντούσαν τους ομοαίματούς σου.

Όσοι πέθαναν λεύτεροι κι άφησαν στην καταδικαστική και ντροπιαστική βολή τους υποταγμένους σαν κι εσένα να μαζεύουν απλά μέρες.

Επίσης σου θυμίζω (γιατί όσο και χαζό να είσαι, δε μπορεί, θα το χεις καταλάβει) ότι όσες φορές κάποιοι σαν του λόγου σου βάλθηκαν να στερήσουν την ελευθερία απ΄ τους «τρελούς» αυτού του τόπου, η ιστορία τους φώλιασε δίπλα στ’ αμέτρητα κουφάρια εκεί στη σκοτεινή λακούβα της απολησμονιάς.

Εδώ λοιπόν στη σωπασιά του θανάτου που απλώνετε, εσύ και τα υπόλοιπα νεκροπούλια, απαιτώ να το βουλώσεις και ν’ ακούσεις των λεύτερων το βόγγο. Όταν θα μου αληθέψει τ’ όνειρο και συνέλθουμε που μας βρήκε μεσόστρατα ο δρόλαπας, θα γονατίσετε όλοι μπροστά στη λευτεριά τη Ρήγαινα και θα ικετεύετε για ένα σύντομο τέλος.

Πριν το απόλουσμα σας από τους μετανθρώπους ανάδοχούς σας θα υποστείτε την κρίση των ασύλητων. Τ΄ορκίζομαι στις μέρες που έρχονται και στης Αλκυόνας το θρήνο ότι ετούτο ονειρεύτηκα.

Ζω για να δω να σας ξεπροβοδίζουν οι νεκροί απ’ τα κυβερνητικά πορνεία και να σας σέρνουν μαζί με τα υπόλοιπα νεοταξικά ολογράμματα στη σκοτιά της κόλασης. Εδώ θα είμαστε, θα είναι όταν χιονίσει τέφρα και λίγο πριν ανθίσει η μοσχοκαρφιά.

Κρατείστε τα σημάδια και μη σέρνεστε άλλο γιατί σας ακούνε στον Άδη και ζηλεύουνε όλα τα καταχτόνια.
Θα είναι όταν οι δρίμες μέρες θα ρουφάνε στάλα και φορά, την ύπαρξη σας.

Τελευταίο θέρος λοιπόν. Δε θα ξανατρυγήσετε ποτέ.
Στο ληνό μας δε θα ξαναβάλετε τα πόδια σας.

Πόσο ανυπόστατοι είσαστε στο αύριο μπροστά.

Σαν κισσοί θα ζωστούμε πάνω σας μέχρι να σας πνίξουμε και σας πετάξουμε για πάντα στη στέρνα της λήθης για να τιμήσουμε τα γέρικα δέντρα που σκίστηκαν στα δυο από τους κεραυνούς σας.

Μπορεί να φαίνεται ότι μας φόρεσε τροκάνια ο τσοπάνης αλλά γελιέστε, γι άλλη μια φορά γελιέστε.

Σας ευχαριστούμε λοιπόν και για κάτι, έτσι μη φανούμε αχάριστοι.

Μας θυμίσατε ότι ταξιδεύουμε στους αιώνες κι η τιμωρία μας είναι κάθε φορά η πρώτη ανάσα και λυτρωμός μας η στερνή. Όμως αυτή τη φορά ενώσατε όλους εμάς που τιμούμε το ενδιάμεσο γέννησης και θανάτου. Τη μαλακία αυτή θα την πληρώσετε ακριβά. Η αστραψιά στα μάτια μας θα σας συνοδεύει μέχρι και του περάτη τη βάρκα. Θα σας ψυθυρίζουμε στ’ αυτιά ότι ο ανθός κομμένου κλώνου δεν ανθίζει κι ότι πάει το ροδάμι σας χαμένο.

Επίσης σας ευχαριστούμε που η αντίπερα από μας όχθη έπαψε να ‘ναι αθέατη.
Λοιπόν μικρό, ζαβό, μετανθρωπάκι, όσο και αν περνιέσαι παζάρμπασης δε γλυτώνεις τη βούβαση πριν το βάχτι θα σε κάψουν της σκέψης μας οι λίβες.

Ήρθε η αραδαριά σου, όσο κι ανοιχτοπάτης να καμώνεσαι θα σε βρει το ανεμόχολο και θα φύγεις ανέορτος πριν αλλάξει η βάρδια. Θα κοιτάμε κι όλους τους υπόλοιπους εξωνημένους δούλους με λύπηση από τις στράτες του ήλιου κι από τα ξάγναντα μας.

Πρώτο μας ραντεβού στα «ανθεστήρια» εκεί στο τέρμα της ανηφοριάς.

Και μη ξεχνάς καθένας από μας είναι και μια λέξη που δε ξεστόμισες ποτέ.

Είμαστε ο δρόμος που ποτέ δεν πορεύτηκες κι αν μας τελειώσετε, οι ψυχές μας θα συναντήσουν τ΄άλλα χελιδόνια που υμνούν τη φλογάτη άνοιξη.

Εσύ παραμένεις ένας απομεθυσμένος από την εξουσία κατωβρακιάς στο μικρό καστέλι σου, στη χώρα που γιόμισε ίσκιους. Τα μάτια σου φράχτες γύρω σου.

Σ’ έχει χτυπήσει η Άτη και νυχτολαλούν γύρω σου οι κόρακες.

Είσαι ένας θερσίτης από το αποδιαλόγι της ντροπής που λυπημό δε θα βρει.

Μόνο οι αιματοσμίχτες και τα βρωμερά συγγενάδια σου θα πονέσουν για σένα.

Ας μου αληθέψει τ’ όνειρο λοιπόν κι ο άνομος πύρινος πόθος μου ας ξεδιψάσει όλα τα αγδίκιωτα. Αλλοιώς αν τη πουλέψω νωρίτερα θα ήθελα να με θρηνήσουνε ένα γλυκό βράδυ όπως σήμερα, μόνο οι στίχοι μου κι όχι οι φυλακισμένες σκιές από το μεσουράνι.

Γεμάτος σιχασιά και ντροπή για τους συγκαιρινούς μου παραχωρητές, ξαναφωνάζω πως: από τον τόπο που έρχομαι, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πεθάνεις παρά μόνο πολεμώντας. Ετούτο δεν αλλάζει.

Να ‘χετε λοιπόν εσύ κι οι όμοιοι σου την κατάρα της μνημοσύνης του σύμπαντος.

Κάθε ανάσα να γιομίζει τα σπλάχνα σας με κυνικά καύματα και κανείς σας να μη βρει ποτέ θέση στην Αργώ μας.
Να μείνετε χωρίς αιθέρα κι αμάζευτοι στο κενό εις τους αιώνες.

Μιχάλης Μυτακίδης (B.D.Foxmoor) ένας Αλίβας που αποζητά να ξαναζήσει.
Ξημέρωμα Κυριακής 9/1/2022

ΥΓ. Με είδες το πήγα ποιητικά.
Πρώτη φόρα λέει κάποιος για σένα πάνω από δύο φράσεις χωρίς ούτε ένα «γαμιέσαι».»






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τελικά ανεξάρτητα αν κανείς είναι εμβολιασμένος ή ανεμβολίαστος, αν είναι αντίθετος ή παρακεντές του συστήματος,αν είναι φοβισμένος ή όχι από τον κορονοϊό ή τα μέτρα που μας επιβάλλουν στο όνομα του κινδύνου, ανεξάρτητα  αν έχουμε το κουράγιο να πάμε αντίθετα στο ρεύμα, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το θάρρος που διακρίνει κάποιους από αυτούς που χαρακτηρίστηκαν από το σύστημα ως "ψεκ" και παραμένουν όρθιοι όχι μόνο απέναντι στις πιέσεις αλλά κυρίως ενάντια στις ξεκάθαρα αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις της υποχρεωτικότητας. Τί κι αν το σύστημα χρησιμοποιεί ανενδοίαστα και τον δικαστικό κλάδο (βλέπε ΣΤΕ) ως αρωγό - βαστάζο για να συνεχίζει να εκβιάζει απόμαχους συνταξιούχους με πρόστιμα 1200 € το χρόνο.
Ένας από αυτούς που δεν το βάζουν κάτω και δεν αφήνει ασχολίαστες τις αυθαίρετες κυβερνητικές ντιρεκτίβες, πόσο μάλλον αυτούς που τον έχουν, με σάτιρα ή μη, στοχοποιήσει.
Μια οξεία απάντηση επεφύλαξε λοιπόν ο γνωστός αντιεμβολιαστής αλλά και ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τραγουδιστής Γρηγόρης Πετράκος. Και αφού απαντά στο ατυχές σχόλιο των ΑΜΑΝ για την αντίδρασή του στο νέο Μητσοτακικό εκβιασμό του 100άρικου συστήνει στον Κανάκη να μετονομάσει το "θλιβερό απομεινάρι μιας παρέας" σε ΑΜΑΝ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ.
Η ανάρτηση του Γρηγόρη Πετράκου:
Κανάκη αν νομίζεις ότι κορόϊδεψες εμένα είσαι γελασμένος. Εγώ προσκυνημένους σαν εσένα θέλω τρεις για πρωινό. Κορόϊδεψες (χωρίς ίχνος αστείου) μισό εκατομμύριο συνταξιούχους τους οποίους ληστεύει η Νέα Δικτατορία.
Δύστυχε, προσπαθούσες να γελάσεις με το ζόρι. Προφανώς, ίχνη συνείδησης έχουν μείνει μέσα σου. Οι υπόλοιποι της παρέας λέγαν αμήχανες ατάκες και κοιτούσαν κάτω...
Ξέρεις τι απογίνονται οι υποστηρικτές των Δικτατοριών; Όταν πέφτουν οι Δικτάτορες
(και πάντα πέφτουν) όλοι τους θυμούνται...
Τί θλιβερό απομεινάρι μιας παρέας που κάποτε μας έκανε να γελάμε, με ένα άρωμα ακεραιότητας...
Τρώνε πρόστιμα οι γονείς μας κι εσείς γελάτε;;;
Ξαναβάλτε τίτλο ΑΜΑΝ τα καθάρματα.



Το σχετικό απόσπασμα από την εκπομπή των ΑΜΑΝ:



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Ο ιός δεν κάνει εξαιρέσεις, είτε είσαι διάσημος, είτε όχι, είτε εμβολιασμένος είτε όχι. Ο Δήμαρχος Τρικάλων κ. Δημήτρης Παπαστεργίου, το πήρε ψύχραιμα πάντως. Ιδού και η επική του ανάρτηση στο Facebook…






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα λόγια της αδικοχαμένης αδελφής του Θεανώς, 43 χρονών μητέρας δύο μικρών παιδιών μας μεταφέρει μέσα από ανάρτησή του ο Andronikos Sivropoulos, με την ελπίδα να διαβαστεί και να γλιτώσει, όπως λέει, έστω κι ένα παιδί την ορφάνια.

Το παρακάτω κείμενο το έγραψε η αδελφή μας Θεανώ ενώ νοσηλευόταν στο νοσοκομείο λίγες μέρες πριν διασωληνωθεί και τελικά χάσει τη ζωή της χθες 24/11/2021 στην ΜΕθ Νοσοκομείου Καβαλας. Το βρήκαμε στο κινητό της σε αρχείο word μαζί με αλλά αρχεία που έγραψε για κάθε έναν από εμάς χρησιμοποιώντας την τελευταία δύναμη που της είχε απομείνει ενώ το οξυγόνο της μειώνονταν μέρα με την μέρα. Παρακαλούμε να το κοινοποιήσετε γιατί έστω και ένα παιδάκι αν γλιτώσει την ορφάνια, η ψυχή της αδελφής μας θα χαμογελάσει από εκεί πάνω που τώρα πια βρίσκεται! Σε αγαπάμε Θεανω μας!!! Υγεία σε όλους του ανθρώπους !
Είμαι 43 χρονών, έχω δύο μικρά παιδάκια, Την Θεοδώρα μου και τον Γιαννάκη μου, είμαι στο νοσοκομείο, στην πτέρυγα covid στην Καβάλα, αν είχα κάνει το εμβόλιο αυτήν την στιγμή μπορεί να μην ήμουν σε αυτήν την κατάσταση.
Λίγο αυτά που άκουγα από τον έναν και τον άλλον λίγο η αναβλητικοτητα μου, δεν το έκανα. Τί κέρδισα ;δεν κέρδισα … το αντίθετο έχασα την ζωή μου, τα παιδιά μου, την οικογένεια μου. Μια φορά μπήκα στο σύστημα και έβαλα τα στοιχεία μου για να το κάνω βγήκε το astra zeneca, άστο λέω άλλη φορά… άλλη πια άλλη; δεν υπάρχει άλλη φορά.
Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα οι γιατροί το λένε και εμείς δεν ακούμε … ακούμε τον έναν και τον άλλον, που δεν είναι γιατρός, ο καθένας μας έχει ένα γιατρό που εμπιστεύεται. Ας τον ρωτήσει τι γίνεται στα νοσοκομεία…
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μια "αντρίκια" ανάρτηση η ηθοποιός Κλέλια Ρένεση παίρνει θέση για το μπούλινγκ, που έχει εξαπολύσει το μιντιακό σύστημα αλλά και οι βολεμένοι συνάδελφοί της ηθοποιοί, ενάντια στο Άρη Σερβετάλη.
Θεωρούμε πως πλέον έχουμε εισέλθει ως κοινωνία στην ουσιαστική αντίθεση που αφορά τις ελευθερίες του ατόμου και όχι το ψευτοδίλημμα εμβολιασμένος - ανεμβολίαστος.
Η ανάρτηση της Κλέλιας Ρένεση:
Ο καθε ανθρωπος εχει το δικαιωμα να διαλεγει τις συνθήκες στις οποιες θα εργαζεται κ θα εκτελει τα καθηκοντα του. Και καποιοι , εχουν το σθενος να διεκδικουν αυτο το δικαιωμα. Ακομα κι αν δεν ειχε ειδοποιήσει παραγωγους και ιθύνοντες πολυ καιρο πριν την ωρα της κρισης, ο καλλιτεχνης εχει να κουβαλήσει εκτός απο μια παραγωγη, εναν εαυτο, ενα ψυχικο σθενος κ μια αυτοπραγματωση. Κοινως, τι να τον κανεις στο σανιδι τον ανθρωπο, αν εχει μεινει μιση η αξιοπρεπεια του. Κ ναι, κυριες κ κυριοι.. υπαρχουν ακομα ανθρωποι που μπροστα στον διαχωρισμο του κοινου , ανατριχιαζουν απο φρικη.. κ αποχωρουν απο την κουρσα.
Παντως πολυ πονος σας επιασε για τους 20 συνεργατες του που εμειναν ανεργοι ( γνωριζοντας εξ αρχης την πιθανοτητα αποχωρησης)..
Ολους εσας δεν σας ειδα ποτε να πονατε τους απειρους καλλιτεχνες που λογω μετρων κοβιντ δεν ειχανε να αγορασουν γαλα στο παιδι τους. Ουτε στα κινηματα στήριξης καλλιτεχνων σας συνάντησα, ουτε σας ειδα στις ουρες εξω απ τα θεατρα τωρα που ανοιξαν, να στηριξετε..
Με μουτρα η χολη παιδια για οποιον τολμα κ σηκωνει το κεφαλι απ τις ταπεινώσεις που μας βρηκαν.. κ λιγο ρισπεκτ που υπαρχουν ανθρωποι συνεπεις στα πιστευω τους, είτε συμφωνουμε μ αυτα, ειτε οχι. Σπανιο το ειδος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πρώην στέλεχος του Facebook, πληροφοριοδότρια, Φράνσις Χάουγκεν (Φωτογραφία: Matt McClain/The Washington Post via AP, Pool)

Η 37χρονη πρώην διευθύντρια προϊόντος του Facebook, έχοντας δει το «τέρας» των Big Tech εκ των έσω, προσπαθεί να κινητοποιήσει κράτη και θεσμούς να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των προσωπικών δεδομένων δισεκατομμυρίων χρηστών.

Γράφει η Μαργαρίτα Βεργολιά 

«Ποτέ δεν ήθελα να γίνω πληροφοριοδότης, όμως κινδύνευαν ζωές», είπε στον βρετανικό Observer η Φράνσις Χάουγκεν καθώς έφτιαχνε τις βαλίτσες της για μια νέα ειδική αποστολή, αυτή τη φορά επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Από το Λονδίνο στη Λισαβόνα, στο Βερολίνο, την περασμένη Δευτέρα στις Βρυξέλλες και από εκεί την Τετάρτη στο Παρίσι, το μήνυμα που μετέφερε στη «γηραιά ήπειρο» η 37χρονη πρώην διευθύντρια προϊόντος του Facebook, πλέον μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος στις ΗΠΑ, ήταν επείγον και σαφές.

Καθώς η Ε.Ε. και η Βρετανία βρίσκονται αμφότερες στη διαδικασία θέσπισης νομοθεσίας για την ασφάλεια στο διαδίκτυο και τις ψηφιακές υπηρεσίες «θα χάσουν μια χρυσή ευκαιρία», όπως δήλωσε στους Financial Times, εάν δεν αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αποφασιστικά.

Το πώς, το διευκρίνισε στις ακροάσεις της ενώπιον αρμόδιων επιτροπών του Ευρωκοινοβουλίου και της Βουλής των Κοινοτήτων. Οι νομοθεσίες που επεξεργάζονται πρέπει να ενισχυθούν, συμπεριλαμβάνοντας και τα ΜΜΕ, ανέφερε. Δεν θα πρέπει να επιτραπεί στις τεχνολογικές εταιρείες να μην αποκαλύπτουν εσωτερικά δεδομένα σε ρυθμιστικές αρχές και τρίτους ερευνητές, με το πρόσχημα του «εμπορικού απορρήτου». Πρέπει επίσης να απαγορευτεί η δημοσίευση στις πλατφόρμες τους κάθε είδους περιεχομένου που είναι επιβλαβές για τους χρήστες και όχι μόνο ό,τι χαρακτηρίζεται παράνομο.

Εξίσου σαφείς ήταν οι προειδοποιήσεις της ενώπιον του γαλλικού Κοινοβουλίου. Απουσία ρυθμιστικού πλαισίου, δήλωσε «εξαιρετικά ανήσυχη» για τα νέα σχέδια του Μαρκ Ζούκερμπεργκ για το λεγόμενα metaverse –μια εκδοχή εικονικής πραγματικότητας του διαδικτύου– λόγω προβλημάτων απορρήτου.

Ο ίδιος κάνει λόγο για «συντονισμένη προσπάθεια» ώστε «να δημιουργηθεί μια ψευδής εικόνα» για την εταιρεία του και αρνείται κάθε κατηγορία. Ακόμη και ότι η πρόσφατη μετονομασία του Facebook –του οποίου είναι ιθύνων νους, διευθύνων σύμβουλος και βασικός μέτοχος– σε Meta ήταν επί της ουσίας μια κίνηση αποπροσανατολισμού από τις πρόσφατες συγκλονιστικές αποκαλύψεις της Χάουγκεν για τις αθέμιτες και επικίνδυνες πρακτικές του τεχνολογικού κολοσσού του.

Εχουν περάσει εν τω μεταξύ σχεδόν δυο μήνες, χωρίς να ανοίξει στις ΗΠΑ ρουθούνι, από τότε η 37χρονη μηχανικός πληροφορικής από την Αϊόβα, με 15ετή θητεία στη Σίλικον Βάλεϊ και στέλεχος του Facebook μέχρι τον περασμένο Μάιο, διέρρευσε εσωτερικά έγγραφα στη Wall Street Journal (οι διαρροές συνεχίζονται μέχρι και σήμερα σε άλλα ΜΜΕ), μετέπειτα έκανε τις καταγγελίες δημόσια στο δίκτυο CBS και τελικά κατέθεσε ενώπιον υποεπιτροπής της αμερικανικής Γερουσίας.

Η Χάουγκεν μίλησε με στοιχεία –που έχει καταθέσει εδώ και καιρό στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ– για το πώς ο τεχνολογικός γίγαντας του Ζούκερμπεργκ βάζει συνειδητά το κέρδος πάνω από όλα, ασκεί τοξική επιρροή στους εφήβους, ευνοεί τη διάδοση της παραπληροφόρησης και του μίσους και εν κατακλείδι απειλεί τη δημόσια ασφάλεια και τη δημοκρατία παγκοσμίως.

Προ ημερών, το παράδειγμά της ακολούθησε –σύμφωνα με τη Washington Post– και δεύτερος μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος: ένας πρώην εργαζόμενος στο Facebook και μάλιστα στην ομάδα πολιτικής ακεραιότητας, όπου η Χάουγκεν ήταν διευθύντρια προϊόντος. Η δική του γραπτή κατάθεση στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ αφορά, σύμφωνα με το δημοσίευμα, τις πρακτικές της εταιρείας το 2017, μετά τον σάλο περί ρωσικής ανάμειξη στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016.

«O άμεσος αντίκτυπος της ακρόασης Χάουγκεν στην τελική νομοθεσία της Ε.Ε. είναι ασαφής», σχολιάζει ο ευρωπαϊκός ιστότοπος Politico. Σε κάθε περίπτωση, η ίδια δηλώνει αποφασισμένη να συνεχίσει τον αγώνα της. Στον λογαριασμό που άνοιξε πρόσφατα στο Twitter δηλώνει «υπέρμαχος της δημόσιας εποπτείας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης». Σχεδιάζει μάλιστα να ιδρύσει ΜΚΟ.

«Θα μπορούσαν να μου κάνουν φρικτά πράγματα», απάντησε στο Politico, όταν ρωτήθηκε εάν φοβάται την αντίδραση του Facebook. «Θα μπορούσαν, ξέρετε, να αμαυρώσουν το όνομά μου, να χρηματοδοτήσουν στρατούς τρολ, να με μηνύσουν». Προς το παρόν, συγκεντρώνει χρήματα μέσω crowdfunding προς στήριξη του Whistleblower Aid: έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, που αναλαμβάνει την νομική εκπροσώπηση πληροφοριοδοτών, όπως έκανε και με την ίδια.

Το φως της δημοσιότητας βλέπουν εν τω μεταξύ διάφορα δημοσιεύματα για τη στήριξη που η Χάουγκεν λαμβάνει, με ορισμένα συντηρητικά ΜΜΕ στις ΗΠΑ να αφήνουν διάφορες αιχμές. Οπως για παράδειγμα ότι πλέον περιστοιχίζεται από Δημοκρατικούς: από τον πρώην αναπληρωτή εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου επί προεδρίας Ομπάμα, Μπιλ Μπάρτον, που έχει αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις της στις ΗΠΑ, έως τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στο Χάρβαρντ και πρώην υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών, Λάρι Λέσιγκ, που τη συμβουλεύει αμισθί.

Ερωτήματα διατυπώνονται και για το πότε ακριβώς άρχισε και ποιο είναι το ύψος της οικονομικής στήριξης που της παρέχει ο ιδρυτής του eBay και επικριτής των πρακτικών και της ισχύος των Big Tech, Πιερ Ομιντιάρ. Η ίδια, μιλώντας στους New York Times, διευκρίνισε ότι έχει δεχτεί μόνο την κάλυψη ταξιδιωτικών και συναφών εξόδων από μη κερδοσκοπικές ομάδες, που υποστηρίζει ο Γαλλο-αμερικανός κροίσος.

Εχει εξάλλου, τόνισε, τους δικούς της πόρους. «Για το άμεσο μέλλον, είμαι καλά», ανέφερε η Χάουγκεν, «γιατί αγόρασα κρυπτονομίσματα την κατάλληλη στιγμή», δίνοντας λαβή σε ορισμένα δημοσιεύματα να αναρωτιούνται εάν αυτός είναι ο βασικός λόγος, πέρα από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει, για να επιλέξει από τον περασμένο Μάρτιο το Πουέρτο Ρίκο –φορολογικό παράδεισο για επενδυτές σε κρυπρονομίσματα– ως νέο τόπο διαμονής.

Γιατί την επιλέξαμε

Πρώην στέλεχος του Facebook, νυν μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος που έφερε στο φως τις «σκοτεινές» μεθόδους του τεχνολογικού κολοσσού, μετέφερε τον αγώνα της για διαφάνεια στις Big Tech αυτήν την εβδομάδα στην Ευρώπη, ευελπιστώντας ότι από εδώ μπορεί να γίνει, επιτέλους, μια καλή αρχή.


πηγή: efsyn.gr 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Συντελείται έγκλημα. Τα στοιχεία μιλούν:

– Στις 31 Αυγούστου 2020 οι νεκροί από την πανδημία στη χώρα ήταν 266. Ενα χρόνο μετά, στις 31 Αυγούστου 2021 οι νεκροί έφτασαν τους 13.691. Δηλαδή 50 και πλέον φορές (!) περισσότεροι νεκροί παρότι είχε υπάρξει το εμβόλιο και είχε εκδηλωθεί όλο το εύρος του “επιτελικού” κυβερνητικού σχεδίου αντιμετώπισης της πανδημίας.

– Το διάστημα Σεπτέμβρης – Οκτώβρης 2020 οι νεκροί από την πανδημία ήταν 360. Ένα χρόνο μετά, το αντίστοιχο δίμηνο Σεπτέμβρης – Οκτώβρης 2021, οι νεκροί ανήλθαν στους 2.247. Δηλαδή: Φέτος, παρά το γεγονός ότι υπάρχει το εμβόλιο, οι νεκροί μέσα στο δίμηνο Σεπτέμβρης – Οκτώβρης ήταν 6 φορές περισσότεροι από το αντίστοιχο δίμηνο πέρσι!

Αυτή είναι η “άριστη” κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας»

Από ανάρτηση του Νίκου Μπογιόπουλου

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πρόκειται για το εγκεκριμένο έργο "Ανάπλαση της εισόδου της Επανομής". Ένα έργο που είχε δρομολογηθεί από την προηγούμενη διοίκηση Μαυρομάτη, εγκαταστάθηκε εργολάβος για την εκτέλεση της σύμβασης και για λόγους που θα μπορέσετε να αντιληφθείτε,  διαβάζοντας την ανάρτηση, μετέβαλλε γνώμη ο εργολάβος και η διοίκηση πρόθυμα αντί να τον καταστήσει έκπτωτο προτίμησε να διαλύσει την σύμβαση διασφαλίζοντας την παραίτησή του.

Προηγήθηκαν διάφορες ανακοινώσεις, του Γιάννη Μαυρομάτη, της πρώην Αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών Πάττης Πασχαλίδου και του Αντιδημάρχου Δημοτικής Περιουσίας και Τύπου Δημήτρη Πασχαλιά.

Τελεταίο δελτίου τύπου είναι το σημερινό που υπογράφεται από τον κ. Πασχαλιά και με το οποίο σπεύδει να καθησυχάσει του δημότες της Επανομής που βλέπουν ένα ακόμα έργο να απομακρύνεται από την πόλη τους:
ΥΛΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ….και  ΚΟΒΕΤΑΙ Η ΛΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Με τη συνήθη αστόχαστη λαλιά της, η Αντιπολίτευση, καταλόγισε

ευθύνη στη Δημοτική Αρχή του Δήμου για την υποτιθέμενη απώλεια του έργου, που για ακόμη μια φορά θα διαψευστεί, καθώς το έργο ΘΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ.

Η αντιπολίτευση επιχειρεί συμψηφισμό της πρόδηλης ανικανότητάς της κατά τον χρόνο δικής της διοίκησης του Δήμου στο παρελθόν, με τις καθυστερήσεις που προκύπτουν για την υλοποίηση ενός έργου με εξαιρετικά πολλές αστοχίες.

Πιο συγκεκριμένα:

- Η μελέτη του έργου έπρεπε να τροποποιηθεί και να προσαρμοστεί επί της υφιστάμενης κατάστασης του εδάφους διασφαλίζοντας τη μη δημιουργία προβλημάτων με τις παρακείμενες ιδιοκτησίες (αυλές, καταστήματα, διατηρητέο σπίτι κλπ) καθώς και την ύπαρξη του απαραίτητου πεζοδρομίου σε ικανό για τους πεζούς πλάτος.

- Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας στην οποία ανήκει η αρμοδιότητα για την ασφαλτόστρωση της Επαρχιακής Οδού 28, προχώρησε σε ασφαλτόστρωση τμήματος της οδού, ενώ το αντικείμενο αυτό συμπεριλαμβανόταν στη μελέτη του εν λόγω έργου του Δήμου. Σε συνέχεια αυτού, το φυσικό αντικείμενο του έργου όπως υπάρχει στη σχετική μελέτη έπρεπε να τροποποιηθεί - μειωθεί.

- Η διαδικασία έκπτωσης του εργολάβου είναι εξαιρετικά επίπονη και μακροχρόνια και προϋποθέτει αποκλειστική του ευθύνη για την υλοποίηση. Οπότε επιλέχθηκε η διάλυση της σύμβασης με ταυτόχρονη παραίτηση του εργολάβου από αποζημίωση αρκετών χιλιάδων ευρώ.

Η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου θα επαναπροκηρύξει το έργο λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει σε σχέση με την ασφαλτόστρωση που έχει υλοποιηθεί, το ιδιοκτησιακό καθεστώς και σε συνδυασμό με την εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από ιδίους πόρους, το έργο θα υλοποιηθεί κανονικά.

Η αμετροέπεια της αντιπολίτευσης σε σχέση με τις αστοχίες της και ο φανατισμός που προκαλεί, αποτελούν συστατικά στοιχεία παγιωμένης αδυναμίας να πρωταγωνιστήσει στο σημερινό απαιτητικό περιβάλλον.

Η Δημοτική Αρχή είναι ΠΑΡΟΥΣΑ για να επιλύει προβλήματα, να ΣΕΒΕΤΑΙ κάθε ευρώ του πολίτη και να ΠΡΟΧΩΡΑ στον προγραμματισμό μικρών ή μεγάλων έργων για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Δημοτών.


ΠΑΣΧΑΛΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής,
Δημοτικής Περιουσίας και Δημοσίων Σχέσεων& Τύπου
Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση της παράταξης Θερμαϊκός - Νέα Πορεία με την οποία αφού απαριθμούσε όσα έργα χάθηκαν ή κινδυνεύουν να μην εκτελεστούν κατέληγε: 
Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΠΑΝΟΜΗΣ

Δεν κάνανε επί δύο χρόνια τίποτα. Καθυστέρησαν χαρακτηριστικά, χάσανε τις ημερομηνίες, χάσανε τις προθεσμίες παράτασης, χάσανε τ΄ αυγά και τα πασχάλια, καταστρέψανε ένα όνειρο ετών, ώστε η Επανομή ν΄ αλλάξει όψη. (όλο το δελτίο τύπου εδώ)

Και ενώ είχε αναπτυχθεί μία ανησυχία για αυτήν την εξέλιξη στους κατοίκους ήρθε μια ανάρτηση από τον κ. Πασχαλιά στην Κίνηση Πολιτών Επανομής που αντί να καθησυχάσει μάλλον δημιούργησε περισσότερο θόρυβο: 

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μία έντονη παραπληροφόρηση σχετικά με το έργο της ανάπλασης της εισόδου της Επανομής.
Αφενός θλίβομαι που διαδίδονται τέτοιου είδους φήμες με σκοπό μόνο την προπαγάνδα, αφετέρου δε, είναι λυπηρό να χρησιμοποιείται ένα τόσο σπουδαίο έργο για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη και να θέτονται οι συνδημότες μας εναντίον μας.
Νιώθω λοιπόν ότι οφείλω μία απάντηση στους συνδημότες μου αν και επί της ουσίας ο δήμος, η διοίκηση, δεν φταίει σε κάτι.
Το έργο της εισόδου της Επανομής σε καμία περίπτωση δεν έχει χαθεί, πόσο μάλλον με τη γελοιωδέστατη πρόφαση της έλλειψης ενδιαφέροντος από πλευράς μας.
Τα πράγματα είναι απλά και ειδικά άτομα που έχουν έστω και ελάχιστη επαφή με τα παγκόσμια τεκταινόμενα, θα έπρεπε να γνωρίζουν.
Την περίοδο αυτή εκτός του ότι διανύουμε μία πρωτοφανή ενεργειακή κρίση, έχουν αυξηθεί κατά πολύ όλα τα πρωτογενή υλικά (σίδηρος, χαλκός, αλουμίνιο κτλ) σε επίπεδα της τάξης του 50% και άνω. Ένα κοντέινερ για να φύγει από Κίνα χρειαζόταν πριν λίγους μήνες 3 με 4 χιλιάδες ευρώ. Τη στιγμή αυτή δεν πέφτει κάτω από 12.
Για να επιστρέψω στα δικά μας, ο ανάδοχος του έργου, μας κοινοποίησε ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή, το εν λόγω έργο είναι οικονομικά ασύμφορο και επίσης η συγκεκριμένη τεχνική μελέτη είναι δύσκολα εφαρμόσιμη.
Έτσι λοιπόν εμείς, πολύ απλά, την ερχόμενη Τρίτη στην Οικονομική Επιτροπή λύνουμε τη σύμβαση μας με σκοπό να προχωρήσουμε στον επόμενο μειοδότη.
Τα ίδια λέγατε συνάδελφοι και για το έργο του δρόμου προς το Σχολείο της Φύσης, τα ίδια λέτε και τώρα. Όταν δεν γνωρίζετε καλύτερα είναι να ρωτάτε. Προσπαθώντας να κάνετε αντιπολίτευση με τέτοια μέσα, τίποτα δεν πρόκειται να επιτύχετε.
Η απάντηση, όπως ήταν επόμενο δόθηκε από την καθ'ύλην αρμόδια (υπεύθυνη για την εισήγηση και έγκριση του έργου), πρώην Αντιδήμαρχο κα Πάττη Πασχαλίδου, με ανάρτησή της στο fb, στην ίδια ομάδα:

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΕΠΑΝΟΜΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ……..
-Επειδή τις τελευταίες μέρες η λέξη «γελοιότητα» και τα παράγωγά της, χρησιμοποιούνται ευρέως από τους πολιτικούς άρχοντες του τόπου μας,
-Επειδή σήμερα στη συζήτηση του 4ου θέματος της Οικονομικής Επιτροπής, για τη διάλυση της σύμβασης της Ανάπλασης Εισόδου της Επανομής, εμφανίστηκαν οι αρμόδιοι σαν να μην συμβαίνει τίποτε, και επέμεναν στην φαιδρή δικαιολογία τους –βλέπετε, εγώ δεν την χαρακτηρίζω ΓΕΛΟΙΑ-, περί της ενεργειακής κρίσης.
Υποστηρίζοντας δε, ότι αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος ήταν ο εργολάβος να αφήσει το έργο, - μια χαρά συμπονούνε μαζί του, κλείνοντας τα μάτια σε ΛΑΘΗ και ΠΑΡΑΛΗΨΕΙΣ και αδιαφορώντας σε ΚΙΝΗΣΕΙΣ που όφειλαν να πράξουν σύμφωνα με τη νομοθεσία-, ώστε να παρέδιδαν ένα υλοποιημένο έργο στην κοινωνία.
-Επειδή το σημερινό τους διακύβευμα ήταν ότι το έργο θα το επαναδημοπρατήσουν, -ώστε να γίνει θελκτικό-, σε αντίθεση με την προχτεσινή δήλωση ότι θα αποταθούν στον δεύτερο μειοδότη,
ΔΙΕΡΩΤΩΜΑΙ, «μα καλά πότε άλλαξαν και αυξήθηκαν οι τιμές στα άρθρα (ΦΕΚ Β' 1746/19-05-2017) – επίσημα τιμολόγια δημοσίων έργων του Σουφλιά στην καθομιλουμένη-, ώστε να γίνει ένας προϋπολογισμός έργου που να συμφέρει τους εργολάβους?»
-Προφανώς και δεν έχει αλλάξει τίποτα, απλώς ΕΙΠΩΘΗΚΕ Η ΔΙΑΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ.
- Και νέα δημοπράτηση να γίνει, με την ίδια ή διαφορετική μελέτη, οι ΤΙΜΕΣ ΚΥΡΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΣΥΜΦΩΝΑ με το ΦΕΚ Β' 1746/19-05-2017, και αυτές οφείλετε να ακολουθήσετε!!
-Επειδή από το ΣΟΒΑΡΟ στο ΓΕΛΟΙΟ, η ΑΠΟΣΤΑΣΗ είναι ΜΙΚΡΗ,
Αφήστε τις ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ, και προσπαθήστε να ασχοληθείτε αποκλειστικά με την υλοποίηση των έργων!!
Γιατί από ΓΕΛΟΙΟ στο ΣΟΒΑΡΟ, η ΑΠΟΣΤΑΣΗ είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με μία  ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook  ο δημοφιλής και αντισυμβατικός ηθοποιός, ως προς την πολιτική θεώρηση πραγμάτων που διατηρεί,  Αντώνης Καφετζόπουλος θέλησε εκτός από τον απολογισμό ζωής του να γνωστοποιήσει τις απόψεις του, για τη χώρα, τον κόσμο, την ανάπτυξη, την κλιματική αλλαγή, αποδεχόμενος πως η γενιά του που φεύγει μέρα με τη μέρα τα έχει σκατώσει κοινώς.

Με κύριο μότο την απαισιοδοξία που τον διακατέχει έγραψε:

Λυπάμαι πολύ, τα σκ@@@με.

Κλείνω τα εβδομήντα σήμερα και τα αισθήματα είναι - αζ γιούζουαλ - ανάμεικτα.

Απο τη μία, ικανοποιημένος σε προσωπικό επίπεδο (εν συντομία: δεν έκλεψα, δε έβλαψα, κοιμάμαι ήρεμα. Δεν πάτησα λαιμό κανενός, έχω δυο αγόρια έξυπνα ταλαντούχα και νόστιμα, δυο πιο μακρινές κάτι-σαν-κόρες, έξυπνες, ταλαντούχες και νοστιμότατες). Έκανα πολλά στην τέχνη μου, έχω και πολλά άλλα που δεν πρόκανα ή/και δεν τα έφερε η τύχη να κάνω - έτσι είναι η ζωή. Με δυο λόγια τα έχω καλά με τον εαυτό μου. (Λεφτά δεν υπάρχουνε αλλά δεν παραπονιέμαι, έτσι πορεύτηκα…)

Απο την άλλη όμως;

Καταστροφή.

Χρόνια τώρα ξέρω ότι:

-Πριονίζουμε το κλαδί.

-Δεν υπάρχει εναλλακτικός πλανήτης για τα εγγόνια της ανθρωπότητας.

-Είναι ήδη αργά, τα λόγια είναι φτώχεια.

Η γενιά μου είχε στη διάθεση της όλη τη συσσωρευμένη γνώση για να πάρει τα μέτρα της και την αγνόησε. Τη σπατάλησε.

Επαναλαμβάνω, τα σκ@@@με.

Μην ακούω βλακείες του τύπου, φταίει ο καπιταλισμός, ο σοσιαλισμός, ο χίτλερ ή ο στάλιν. Μην ακούω μοιρολατρίες του τύπου φταίει η ανθρώπινη φύση, Κεμάλ...

Αυτά είναι αρχαία ξινά σταφύλια. Είμαστε σοφότεροι, οφείλουμε να είμαστε.

Μια χαρά τα πήγε η ανθρώπινη φύση μέχρι χτες. Κουτσά στραβά επινόησε τη δημοκρατία, τον ορθολογισμό και την επιστημονική μέθοδο και απο άγρια εγωιστικά ζώα που δαγκώνανε το λαιμό ο ένας του άλλου μας «έφερε» στο σημείο να γίνουμε κάπως ήμερα εγωιστικά ζώα που διδάχτηκαν να επιβιώνουν συνυπάρχοντας σε κοινωνίες. Εκεί όπου η ατομική επιτυχία δεν νοείται έξω απο την ομάδα. Τα σχολίασε όλα αυτά ωραιότατα η φιλοσοφία και τα τραγούδησαν οι τέχνες μας. Μην λέμε τα ίδια και τα ίδια…

Λίγο πολύ, αυτά που λέω τα γνωρίζουν οι πάντες. Πολίτες αλλά/και πολιτικοί, «ηγεσίες» και «λαός».

Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο πλανήτης είναι πεπερασμένος, ένα δυναμικό αλλά κλειστό σύστημα που έχει αυστηρά όρια. Έξω απο αυτόν δεν υπάρχει χώρος για επέκταση και «ανάπτυξη». Τέλος.

Η γενιά μου τα ξέρει αυτά. Τουλάχιστον ξέρει ότι είναι στη διάθεση της όλες οι πληροφορίες και τα τεκμήρια. Κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια νόμου. Είναι μη-επιχείρημα.

Οι ελίτ της γενιάς μου, αυτοί που έπαιρναν ή ενέπνεαν τις αποφάσεις συμπεριφέρθηκε ως μωρά παρθένος. Σαν εκείνον τον μορφωμένο, έξυπνο και ενημερωμένο ασθενή που αντί να ακούει το γιατρό του, το έριξε στις προσευχές και τα ματζούνια. Πολιτεύτηκε με την ανομολόγητη ελπίδα ότι θα γίνει κάποιο θαύμα. Και πάνω απ’ όλα είχε την τη ιδιοτελή και ανόητη προσδοκία ότι εκείνη, «η ελίτ», θα τη γλιτώσει κάπως λόγω πλούτου ή ισχυρής θέσης. Μπούρδες. Κανένας δε θα γλιτώσει, μπορεί απλώς να πεθάνει τελευταίος.

Είναι ήδη αργά; Πιθανότατα.

Υπάρχει λύση; Ασφαλώς και θα υπάρχει. Αλλά οδυνηρή. Τουλάχιστον για το προνομιούχο ημισφαίριο της Γης.

-Δεν με ψήνει η επιστροφή στην προβιομηχανική εποχή. Ακούγεται μεν πολύ ρομαντική, γεμάτη πράσινα λιβάδια, επιστροφή στην σεμνή παραγωγή τροφής για λίγους εκλεκτούς αλλά κρύβει πόνο, δάκρυα και θάνατο δισεκατομμυρίων. Τα όνειρα του Χίτλερ ωχριούν μπροστά στη σφαγή που θα επακολουθήσει.

-Δεν με ψήνει «η αυτορρύθμιση». Και καλά ότι όλα θα πάρουν το δρόμο τους όταν έρθει η ώρα. Η ώρα ήρθε, είναι εδώ και τίποτα δεν δείχνει τάσεις αυτορρύθμισης. Επίσης, κρύβει πόνο, δάκρυα και θάνατο για δισεκατομμύρια. Τα ίδια δισεκατομμύρια των φτωχών του πλανήτη.

-Δεν με ψήνει ούτε η πολιτισμένη στάση εκείνων που επιθυμούν να ρυθμιστούν μεν τα πράγματα αλλά χωρίς να δυσαρεστηθούν και πολύ οι ψηφοφόροι τους. Τα κύματα των προσφύγων είναι ήδη εδώ, η κλασική «προοδευτική» ανάλυση ότι τους διώχνουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι δεν αρκεί για να εξηγήσει αυτό που βλέπουμε. Η ανθρωπότητα μετακινείται απο την αυγή της ύπαρξης της για ένα και μοναδικό λόγο: γιατί δεν φτάνουν οι πόροι για να ζήσει στον τόπο που έτυχε να γεννηθεί.

Άρα, επομένως και επειδή: θα χρειαστούν γενναίες και συντεταγμένες πολιτικές. Τοπικές και παγκόσμιες. Θα πρέπει να ξεβολευτούμε κατά πολλές τάξεις μεγέθους. Τα ψέμματα τελείωσαν. Δεν είναι μόνο οι υπερπλούσιοι που θα πρέπει να δεχτούν σαρωτική ανακατανομή στον πλούτο. Είμαστε όλοι. Η ανθρωπότητα λειτουργεί κάπως σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία.

Είναι έτοιμες οι κοινωνίες για τέτοια σεισμική ανατροπή; Πλάκα κάνεις… Και βέβαια οχι! Εδώ του λες κάνε ένα εμβόλιο να γλυτώσεις εσύ και οι δικοί σου απο αρρώστια και πιθανό θάνατο και επινοεί χιλιάδες ανόητες «εναλλακτικές» ερμηνείες αντί να τελειώνει να πάμε παρακάτω…

Απο τους προέδρους μερικών απο τα πιο πλούσια και ισχυρά κράτη μέχρι τον τελευταίο ινφλουένσερ της κακιάς ώρας, ένας νέος Λουδιτισμός έχει αναδειχτεί σε μαζική ιδεολογία: αφού δυσκολεύομαι να καταλάβω, αφού η ορθολογική ερμηνεία έχει κόστος, τότε, στάχτη και μπούρμπερη! Κάψε τα όλα. Έτσι κι αλλιώς δεν διαφαίνεται κάποια εύκολη λύση, ας καούν τα καράβια που μας έφεραν ως εδώ, ας γκρεμιστούν όλα, με πρώτη τη δημοκρατία.

Εβδομήκοντα λοιπόν, και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος…

Είναι κάπως αργά για παιδαριώδεις εγωισμούς. Άλλωστε κι εγώ, όπως όλοι δεν επιθυμώ τίποτα παραπάνω απο το να περάσω ήσυχα τα χρόνια που μου μου απομένουν.

Να είστε καλά και να προσέχετε!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο χειρουργός ιατρός, πρώην Διευθυντής ΕΣΥ στην εταιρεία Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων ΑΠΘ και πρώην Διοικητής του ΑΧΕΠΑ κ. Δημήτριος Γάκης, με χθεσινή του ανάρτηση στο FB, θέτει ερωτήματα στους συναδέλφους του ιατρούς και αναζητά απαντήσεις που να ευσταθούν.
Γιατί όπως λέει #ανακρίβειες και σκοπιμότητες είναι ίδιον χαρακτηριστικό των πολιτικών και δεν θα έπρεπε να είναι των γιατρών:



ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΩ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ, ΟΤΙ ΝΑΙ ΜΕΝ ΟΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΜΟΛΥΝΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΛΙΓΟΤΕΡΟ, ΤΟΤΕ…

#Ανακρίβειες και σκοπιμότητες περιμένω από τους πολιτικούς αλλά όχι από γιατρούς…
#Επειδή , ο εγκέφαλος μου αδυνατεί να κατανοήσει το ανωτέρω , θα παρακαλούσα να μου εξηγήσετε , αγαπητοί συνάδελφοι, ώστε να καταλάβω και εγώ:

1. Πως γίνεται να μολύνεσαι αλλά να , παράλληλα να έχεις έχεις προστασία;

2. Ο στόχος των εμβολίων είναι η δημιουργία εξουδετερωτικών αντισωμάτων , που όπως ισχυρίζεστε είναι πιο ψηλά στον εμβολιασμένο . ΟΚ. Αυτά εξουδετερώνουν τον ιό και τον εμποδίζουν να εισέλθει στο κύτταρο και , έτσι, να μην νοσήσει το άτομο. Πως γίνεται ο ιός να εισέρχεται στα κύτταρα (άρα νοσεί) , να έχει ίδιο επίπεδο ιοφορίας με τον νοσούντα ανεμβολίαστο (άρα έχει νόσηση παρόμοιας βαρύτητος) και , παραλληλα, να νοσεί ελαφρύτερα;
Από την στιγμή που ο ιός μπεί στο κύτταρο η ζημία έχει γίνει. Και έχει γίνει στον ίδιο βαθμό στον εμβολιασμένο και στον ανεμβολίαστο… Θα ήθελα να μάθω το πως εξηγειται ότι ο εμβολιασμένος νοσεί λιγότερο;

3. Πως είναι δυνατόν η PCR να δείχνει θετικότητα σε παρόμοια επίπεδα κύκλων ενίσχυσης, που όλοι μεχρι προχτές το θεωρούσαν δείκτη βαρύτητος της νόσησης, και ο ανεμβολίαστος να νοσεί βαρύτερα;

4. Πως είναι δυνατόν ο εμβολιασμένος να μεταδίδει, το ίδιο με τον ανεμβολίαστο και ο εμβολιασμένος να θεωρείτε ότι , μεν, μεταδίδει αλλά παράλληλα εξασφαλίζει την ασφάλεια των άλλων ενώ οι ανεμβολίαστοι που μεταδίδουν το ίδιο, είναι επικίνδυνοι; Τι Covid μεταδίδουν οι εμβολιασμένοι; Διαφορετικό;
Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν με φωτίζατε…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γωνία Αμπελοκήπων και Ανθέων.
Πριν 15 λεπτά σύγκρουση αυτοκινήτων με σημαντικές υλικές ζημιές.


Pantelis Parissis
Τόλης Κοΐνης

Ενώ εμάς μας απασχολεί η κλιματική αλλαγή, στο Αφγανιστάν έχουμε καθεστωτική αλλαγή. Μετά από 20 χρόνια οι Αμερικάνοι … απλώς παραδέχτηκαν την ήττα τους. Τους έφαγε το μαύρο φίδι που εξέθρεψαν κάποτε οι ίδιοι. Οι φανατικοί ισλαμιστές… οι Ταλιμπάν, ό,τι πιο πρωτόγονο, αντιδραστικό, θρησκόληπτο, Ισλαμοφασιστικό κίνημα που εμφανίστηκε ποτέ… νίκησε.
Πριν από 45 χρόνια, για να μην γίνει σοσιαλιστικό το Αφγανιστάν, οι Αμερικάνοι έστησαν ισλαμιστικά σχολεία και ενίσχυσαν όλες τις φυλές που είχαν ακόμη μεσαιωνικές δομές. Μετά από μια δεκαετία οι απόφοιτοι αυτών των σχολείων, οι λεγόμενοι Ταλιμπάν, πήραν την εξουσία και έφτιαξαν ένα καθεστώς εντελώς αυταρχικό. Ήταν η μόνη χώρα χωρίς διακριτή κυβέρνηση … μόνο ένας ιερωμένος ο Μουλάς Ομάρ εξέφραζε δημόσια την κυβερνώσα σέχτα.
Το 2001 οι Αμερικάνοι αντιδρώντας στις τρομοκρτικές επιθέσεις στους δίδυμους πύργους, κατηγόρησαν τους Ταλιμπάν ότι ενίσχυσαν τους τρομοκράτες, παρέχοντας άσυλο. (Την οικονομική ενίσχυση από σαουδάραβες και καταριανούς την έκαναν …γαργάρα.) Συμμαχώντας με κάποιες τοπικές δυνάμεις ανέτρεψαν τους Ταλιμπάν πανεύκολα, μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο. Εγκαταστάθηκαν σε αυτή την χώρα και – υποτίθεται- ότι επί είκοσι χρόνια προσπάθησαν να την ανασυγκροτήσουν. Πάνω από ένα τρισεκατομύριο δολάρια δαπάνησαν. Πήγε στρατός από όλες τις ΝΑΤΟικές χώρες, ακόμα και από εμάς. Πήγαν ΜΚΟ από όλο τον πολιτισμένο κόσμο για να τους εκπολιτίσουν (ακόμα και Έλληνες ηθοποιοί!!!).
Τελικά, το αποτέλεσμα αποδεικνύεται μηδενικό.
Με έκπληξη μέσα στη ραστώνη του Δεκαπενταύγουστου βλέπουμε όλα αυτά να καταρρέουν. Η παγκοσμιοποίηση από μονόδρομος γίνεται παρελθόν. 20.000 ημιβάρβαροι “Ταλιμπάνηδες” άρχισαν να καταλαμβάνουν την μια πόλη μετά την άλλη. Οι δυτικοθρεμένοι στρατηλάτες της κυβέρνησης, μόλις τους έβλεπαν, παρέδιδαν οπλισμό και έφευγαν!!!
Οι καλοπηρωμένοι δυτικοί δημοσιογράφοι και αναλυτές (και οι δικοί μας) κοίταζαν άλαλοι τα γεγονότα… Όλοι αυτοί οι ξερόλες που καμαρώνουν στις οθόνες των τηλεοράσεων ούτε μας είχαν προειδοποιήσει, ούτε μπορούν να μας δώσουν μια εξήγηση για τα τεκταινόμενα. Όσοι έχουν κατά καιρούς αρνηθεί την αυθεντία τους, έχουν κατηγορηθεί ως “ψεκασμένοι”, “συνωμοσιολόγοι”, “γραφικοί”… Η υποταγή στη Δύση (αυτό που κάποτε λέγαμε Αμερικαονατοϊκός ιμπεριαλισμός) ήταν μονόδρομος.
Αλάνθαστοι “μενουμευρώπηδες” ιδεολογικά κυριαρχούν. Η Ελλάδα έχει γίνει μια χώρα που κάθε αναφορά σε κάτι εθνικό ή στην πατροπαράδοτη θρησκεία καταγγέλεται ως… φασιστικό. Οι πρόσφυγες, οι ΛΟΑΤΚΙ, οι ρομά και άλλα άκλιτα έχουν τεθεί στο απυρόβλητο… γιατί έτσι θέλουν οι σύμμαχοι.
Ακτογωνιαίος λίθος του πολιτεύματος το άρθρο από το τελευταίο μνημόνιο που παραθέτω στην διαφάνεια. Η εκπεφρασμένη αντίθεση του 63% του λαού πετάχτηκε στα σκουπίδια. Σήμερα, καλλιεργούν μια επίσης επικίνδυνη αντίληψη … ότι με συμμαχία με τους Δυτικούς και το Ισραήλ θα αντιμετωπίσουμε το Ισλαμοφασιστικό καθεστώς του Ερντογάν… Με τι είδους πολεμιστές; Με αυτούς που δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν 20.000 Ταλιμπάν;
Οι Ταλιμπάν είναι ισχυροί, γιατί στηρίζονται στον λαό τους… γιατί στις τάξεις τους καλλιεργείται (πρώτογονα) μια κοινωνική αλληλεγγύη και ο συνεκτικός τους ιστός δεν σπάει… όταν έχεις στρατό ο εξοπλισμός βρίσκεται.
Το είδαμε στις πυρκαγιές … το κράτος διάταζε άτακτη υποχώρηση και κράταγαν τα χωριά ζωντανά κάποιοι νεαροί “εκτός συστήματος”… (την “ορίτζιναλ 21” είδαμε να πηγαίνει στις φωτιές, όχι τους γιάπηδες).
Και για να τελειώσω από εκεί που άρχισα… Κλιματική αλλαγή, χωρίς καθεστωτική αλλαγή δεν αντιμετωπίζεται… Στην Αργολίδα πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια είχαμε κλιματική αλλαγή… η άρχουσα τάξη παρά τα κυκλώπεια τείχη δεν την αντιμετώπισε… άφησε την εξουσία και τα κυκλώπεια τείχη έγιναν τουριστικό αξιοθέατο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ευτυχώς είμαστε νοήμονες και μπορούμε να διακρίνουμε τις υπεκφυγές ή τις ντρίπλες, από όποιον κι αν γίνονται. Και μπορούμε να αντιληφθούμε και το λόγο που εκδίδονται δελτία τύπου, αναρτήσεις και ποσταρίσματα από αιρετούς ή παρατρεχάμενους.

Θα προσπαθήσουμε νηφάλια να ξεκαθαρίσουμε την διένεξη που φαίνεται πως δημιούργησε το δελτίο τύπου του Μαυρομάτη σχετικά με τα απωλεσθέντα φωτιστικά του Δήμου Θερμαϊκού.

Στο πλαίσιο των καθηκόντων του και πληροφορούμενος πως λείπει ένας μεγάλος αριθμός φωτιστικών σωμάτων (από αυτά που αποσύρθηκαν αντικαθιστάμενα από τα νέα τύπου led) ο Γιάννης Μαυρομάτης έκρινε σκόπιμο να πληροφορήσει τους δημότες (και σαφώς με αντιπολιτευτική διάθεση) να θέσει το θέμα με δελτίο τύπου, ρωτώντας "ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΚΥΡΙΟΙ ΤΑ 1000 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ;"

Μάλιστα δημοσιεύοντας το δελτίο τύπου και μην αμφισβητώντας την αλήθεια της καταγγελίας αναμέναμε την αυτονόητη απάντηση του δημάρχου.

Αντ' αυτής όμως είδαμε σήμερα μια ανάρτηση στο facebook του Αντιδήμαρχου Κώστα Κούτουκα (που φρόντισε να ταγκάρει και τους λοιπούς αιρετούς της διοίκησης, φίλους και τον δήμαρχο), όπου απαντά στον ερωτούντα χαρακτηρίζοντας ότι τα καταγγελόμενα στερούνται σοβαρότητος, κατηγορώντας τον ότι "καταχρέωσε το ταμείο του δήμου με 4.000.000 ευρώ περίπου και αποξήλωσε 3500 φωτιστικά, τα οποία και πέταξε όπου βρήκε". 
Μάλιστα παρέθεσε και εικόνες από παρατημένα φωτιστικά σε ανοιχτούς χώρους, εκτεθειμένα, καλώντας εμάς τους δημότες «να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για το ποιοι διοικούσαν τον τόπο μας, και γιατί ο νέος Δήμαρχος συγκεντρώνει στο πρόσωπό του την μεγάλη αποδοχή των συνδημοτών μας».

Όλο το κείμενο του Αντιδημάρχου, που προφανώς επέχει την θέση του Δημάρχου και συνολικά της διοίκησης το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο, μαζί με το φωτογραφικό υλικό.

Και επειδή οι δημότες Θερμαϊκού είναι εχέφρονες άνθρωποι κ. Κούτουκα, θα μας επιτρέψετε να σας υπενθυμίσουμε πως:
  1. Δεν απαντήσατε στην ερώτηση που είναι σημαντική για τους δημότες "Πού πήγαν τα 1000 φωτιστικά;"
  2. Η μη απάντηση που δώσατε γυρίζει μπούμεραγκ σε σας, γιατί αν ο Μαυρομάτης άφησε εκτεθειμένα σε εξωτερικούς χώρους τα αποσυρθέντα φωτιστικά - κακώς, κάκιστα - η ίδια αμέλεια ή κατηγορία βαραίνει και την διοίκησή σας που επί δύο χρόνια ανεχθήκατε αυτές τις απαράδεκτες συνθήκες "αποθήκευσής" τους. Είστε άμοιροι ευθυνών για την φύλαξη; Πόσο μάλλον για την απώλειά τους;
  3. Σταματήστε επιτέλους την επί χρόνια προσωπική σας διένεξη με τον Μαυρομάτη και μην μας ταλαιπωρείτε (κι εσείς κι εκείνος) με περσινά ξινά σταφύλια.
  4. Όσον αφορά τα πολύπαθα led και την κατασπατάληση πόρων, εκτός του ότι ψηφίστηκε από την πλειοψηφία του τότε δημοτικού συμβουλίου (αλλά και των περισσότερων μελών του δικού σας) ακούμε πως ελέγχεται από την δικαιοσύνη. Ας την αφήσουμε να κάνει την δουλειά της. Καλό είναι να κάνετε κι εσείς την δική σας. Πού πήγαν τα 1000 φωτιστικά κ. Αντιδήμαρχε; Υπάρχει ευθύνη για την απώλεια; Και πού;
  5. Ο Μαυρομάτης είναι αντιπολίτευση αν δεν το έχετε καταλάβει. Εσείς είστε η διοίκηση του Δήμου τώρα.

Η μη-απάντηση Κούτουκα


Τις προηγούμενες ημέρες η χώρα και οι συνάνθρωποί μας έδιναν μια μάχη με τις φλόγες που κατάπιναν τα πάντα στο πέρασμα τους, το γεγονός αυτό δεν μου επέτρεψε να σχολιάσω την παρακάτω «βαρυσήμαντη» καταγγελία διότι όπως θα διαπιστώσετε και εσείς, στερούνταν οιασδήποτε σοβαρότητας.
«Αναφερόμαστε για την "εξαφάνιση" 1000 και πλέον συμβατικών φωτιστικών (τα οποία αντικαταστάθηκαν από τους σύγχρονους λαμπτήρες LED, επί δικής μας θητείας) από στον όρχο της Περαίας. Πρόκειται για κλοπή; Συνολικά, λίγο πριν παραδώσουμε τη διοίκηση, αποθηκεύσαμε 3.500 φωτιστικά σε τρεις αποθήκες: Στον όρχο της Μηχανιώνας, σε αποθήκη στην είσοδο της Επανομής και στον όρχο της Περαίας απ΄ όπου και έκαναν «φτερά». Φωτιστικά τα οποία θα μπορούσαν είτε να χρησιμοποιηθούν (εναλλακτικά, όπου υπήρχε ανάγκη), είτε να πωληθούν φέρνοντας χρήματα στα ταμεία του Δήμου μας.»
Αφού λοιπόν καταχρέωσε το ταμείο του δήμου με 4.000.000 ευρώ περίπου και αποξήλωσε 3500 φωτιστικά, τα οποία και πέταξε όπου βρήκε, τώρα με απύθμενη υποκρισία και ψεύδος δηλώνει χωρίς καμία ντροπή ότι μαζί με τα σκουπίδια που παρέδωσε η διοίκησή του στο νέο Δήμαρχο σε επαρκή ποσότητα, παρέδωσε και μάλιστα τοποθετημένα σε αποθήκες , έτοιμα να επαναχρησιμοποιηθούν 3500 φωτιστικά, ή να τα μοσχοπουλήσει ο νέος Δήμαρχος προκειμένου να φωτισθεί το σκοτεινιασμένο ταμείο του δήμου.
Δε θα συμπληρώσω τίποτε περισσότερο γιατί όπως λέγεται, μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις!
Η πρώτη φωτογραφία που παραθέτω είναι από τις «αποθήκες» της Επανομής που φυλάσσονταν καλά και ευτυχώς για τον τόπο μας, δεν είχαμε καμία απώλεια.
Η δεύτερη από τις «αποθήκες» της Μηχανιώνας που δεν θυμόταν καν, ότι δεν φυλάχθηκε κανένα φωτιστικό αλλά φυλάσσονταν άλλα πολύτιμα αντικείμενα.
Η Τρίτη από τις καλά φυλασσόμενες «αποθήκες» της Περαίας όπου και σημειώθηκε το κακό και διακρίνονται τα εναπομείναντα φωτιστικά.
Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του για το ποιοι διοικούσαν τον τόπο μας, και γιατί ο νέος Δήμαρχος συγκεντρώνει στο πρόσωπό του την μεγάλη αποδοχή των συνδημοτών μας.






Σχετικές αναρτήσεις:

ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ! «ΕΚΑΝΑΝ ΦΤΕΡΑ» ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΙΩΠΑ. ΓΙΑΤΙ;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με ανάρτησή του στο facebook ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, Ευάγγελος Αντώναρος παίρνει θέσει στο «σύνθημα» που ακούγεται και προωθείται συνεχώς στα κοινωνικά δίκτυα και δηλώνει την αποδοκιμασία των πολιτών στο πρόσωπο του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, μετά την τραγωδία της φωτιάς.

Όπως λέει ο κ. Αντώναρος δεν πρόκειται για χυδαία λέξη καθώς ούτε σεξιστικό χαρακτήρα έχει ούτε πρόκειται για προτροπή σε ακολασία.

Όπως αναφέρει δηλώνει την απαίτηση να φύγει ο Μητσοτάκης.

Η ανάρτηση του Ευάγγελου Αντώναρου:

Η (υποτίθεται) χυδαία λέξη που έχει γίνει σύνθημα της λαικης οργής ούτε σεξιστικό χαρακτήρα έχει ούτε προτροπή σε...ακολασία είναι.Απλά διατρανώνει με τη γλώσσα του καθημερινού πολίτη την απαίτηση να φύγει ο #Φοβισμένος_Μητσοτάκης. Μη χαθούμε σε συννεφάκια πουριτανισμού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου