Articles by "Αγία Τριάδα"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγία Τριάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μέρα μεσημέρι στην Αγία Τριάδα.

Οι δύο άνδρες έδειχναν  εξαντλημένοι και διψασμένοι.

Σταμάτησαν έξω από το σπίτι της στην Αγία Τριάδα.

Της ζήτησαν ένα ποτήρι νερό.

Εκείνη πρόθυμα έσπευσε να τους το προσφέρει.

Ο "διψασμένοι" όμως άλλα είχαν στο μυαλό τους.

Καθώς τους έδινε το ποτήρι βρήκαν την ευκαιρία να της αποσπάσουν βίαια τον σταυρό κόσμημα που κρέμονταν στο λαιμό της. Ευτυχώς δεν την τραυμάτισαν σοβαρά... απλά μωλωπισμοί και μια απώλεια κοσμήματος.

Προσέχετε ποιους σπεύδετε να βοηθήσετε .... Δεν είναι όλοι αγνοί οδοιπόροι .....


του Βαγγέλη Δόνιου

Η απάντηση στην ερώτηση “πού βρίσκεται η Χονολουλού;” είναι σχετική. Και αυτό συμβαίνει επειδή στα τέλη του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα φτιάχτηκε ένα κτίριο σ’ ένα παραθαλάσσιο οικόπεδο της Αγίας Τριάδας, μια καλοκαιρινή ανάσα δρόμο από τη Θεσσαλονίκη. 

Ο μάστρο-Κάλλιας άρχισε να βάζει τα τούβλα το ‘να πάνω στ’ άλλο σχηματίζοντας ένα μεγάλο τετράγωνο πέριξ του άξονά του, κι όταν πια το είχε φτιάξει σε ένα ικανοποιητικό για εκείνον ύψος εμφανίστηκε ο αψηλός Μικρασιάτης εργοδότης του, καθόλου ικανοποιημένος απο το γεγονός οτι δεν είχε αφήσει πουθενά ανοίγματα για πόρτες και παράθυρα. “Μπρέ κιαρατά Κάλλια. Κι από πού θα μπαίνουμε μπρέ;” 

Κάπως έτσι φτιάχτηκε λοιπόν αυτό το κτίριο, με άμμο φερμένη απο την παραλία μαζί με τα κοχύλια της και την αρμύρα της, και με ελπίδες κι όνειρα και εύστοχες οικοδομικές παρατηρήσεις. Για τα θεμέλια του μη με ρωτάτε. Δεν ξέρω πού βασίστηκε, εκτός απο τις ελπίδες και τα όνειρα της οικογένειας που θα το ζούσε και θα το δούλευε. Προικό για την Άννα και τον Γιώργο, που ξεκίνησαν τη μαζί τους ζωή όπως ξεκίνησε το χωριό να γίνεται το πιό εξωτικό καλοκαιρινό θέρετρο της περιοχής. Εξωτικό το θέρετρο, εξωτικό και το όνομα του μαγαζιού: Χονολουλού. 

Το σχήμα που τελικά πήρε, με όλες τις πόρτες και τα παράθυρα στη σωστή τους θέση, εξυπηρετούσε έναν απλό σκοπό με πολύ λειτουργικό τρόπο. Μπρός μαγαζί και πίσω σπίτι, κι αργότερα απο πάνω 7 ενοικιαζόμενα δωμάτια για να στεγάσουν τα καλοκαιρινά τερτίπια των παραθεριστών. Οι παραθερισταί. 

Την χρυσή εποχή της απλότητας, τα πρόσωπα των χωριανών καθρεφτιζόντουσαν στις καλογυαλισμένες Μπιούικ και Κάντιλακ που κατηφόριζαν αργά τους δρόμους προς τη θάλασσα κάτω απο τον καλοκαιρινό ήλιο. Κολλημένοι πίσω απο τα τζάμια τους, εξ’ ίσου αποσβωλωμένες μύτες και παλάμες χάζευαν το δροσερό σκηνικό, με τα στραφταλίσματα της θάλασσας ν’ αντανακλάν πάνω στα μάτια και τους χουρχουριστούς ήχους των μηχανών να μπερδεύονται με τον φλοίσβο. 


Σιωπώντας οι μηχανές, άκουγες τα κλάκ απο τις πόρτες που άνοιγαν και απο μέσα έβγαιναν ηΤζίνα, η Τζέσυ, η Τζέφη και η Τζούλια. Και ο κύριος και η κυρία. Και η γκουβερνάντα. Και ο σωφέρ. Τα φουλάρια στο λαιμό ανέμιζαν για λίγο, μα σχεδόν αμέσως έπαυε η ανάγκη για λούσα. Τα άφηναν όλα μέσα απο το κλάκ της πόρτας. Βγαίναν τα τακουνάκια, λύνονταν τα φουλαράκια, τρέχαν στο νερό τα κοριτσάκια, κι ο φλοίσβος τώρα σιγοντάριζε χαχανητά και πλατσουρίσματα. 

Κατέβαινε κι ο απλός ο κοσμος, απο λεωφορεία κι απο κάρα κι απο κανένα κατσαριδάκι, κι απο καρότσες φορτηγών κι από τα καραβάκια, κατηφορίζοντας χωρίς να γυαλίζει τίποτ’ άλλο πέρα απο τον ιδρώτα στα μέτωπα, βαστώντας μπόγους και βαλιτσάκια που τα κράδαιναν ανυπόμονα ώσπου να πατήσουν αμμουδιά. Και πια σχεδόν δέν ξεχώριζες ποιος είν’ ο βιομήχανος και ποιος ο αγκομήχανος, ποιος είναι απο τζάκι και ποιος απο σόμπα ή μαγκάλι, γιατί πια τρέχαν να ξεφύγουν απο την ζέστη εκεί που η δροσιά ήταν δωρεάν για όλους. 

Όλοι αυτοί λοιπόν πρώτα κολυμπούσαν, και μετά πεινούσαν, και δέ χρειαζόταν να πάνε μακριά, μιας και ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο της Αγίας Τριάδας ήταν γεμάτο ταβέρνες, κι έμοιαζε με φερμουάρ ακτογραμμής με φαγητογραμμή, που έκλεινε γύρω στο μεσημεράκι. Μία απο αυτές ήταν και η Χονολουλού. 

Τραπεζάκια λευκά, ψάθινες καρέκλες στη λιακάδα ή κάτω απο το καλαμένιο υπόστεγο στην άμμο για να μή πιάνει ο καφτερός ήλιος τις παγωμένες μπύρες και τις γυαλιστερές καράφλες, και βουή απο κουβέντες και πηρούνια που έκαναν κλάκα-κλούκα πάνω σε πιάτα. Και στο βάθος φλοίσβος. 

Στο πιο βάθος, μέσα στην κουζίνα της Χονολουλούς, άκουγες μονίμως ένα φσσσστ απο τις πετρογκάζ που τηγάνιζε η Άννα τα μύδια, τα καλαμαράκια, τον γαύρο και τις πατάτες σε κάτι μεγάλες χάλκινες μαρμίτες μαύρες απο τη φλόγα. Πιο κει μια μαντεμένια μασίνα με ξύλα για τα μαγειρευτά και τα φουρνιστά, όπου ο Πολίτης μαστρο-Θεόφιλος έκανε τα μαγικά του, και που είχε το χούι να μην αφήνει κανένα γκαρσόνι να σερβίρει φαγητό που έπρεπε να ξεκουραστεί για να δέσουν οι γεύσεις, όσο κόσμο και άν είχε το μαγαζί, παρά στεκόταν απο πάνω με μια κουτάλα και τους κοπάναγε τα χέρια άν έκαναν να τ’ απλώσουν. Όταν έφευγε πια απο ένα μαγαζί, τους έφτιαχνε ένα φαγητό που έκανε δυό μέρες να ετοιμαστεί και ήταν λέει φουρνιστο και είχε και ψάρια μέσα, κι ήταν ό,τι πιό νόστιμο είχανε φάει ποτέ τους. 

Και έτσι ξένοιαστα πέρναγαν τα χρόνια, που τα μετρούσαν όχι με τη βδομάδα ή με το μήνα, αλλα με τη σεζόν. Και φτιάχτηκε και πλάζ, και πίστα πατινάζ, και γράφτηκαν τραγούδια για κορίτσια που φορούσαν τυρκουάζ, κι ο Γιώργος έγινε κυρ-Γιώργος και η Άννα κυρ-Άννα. 


Στις σχάρες ψηνόντουσαν τα ψάρια και τα χταπόδια, και τα κρεατικά, που η κυρα- Άννα τα γύριζε με τα χέρια κι έλεγες, πώς διάολο δέν καιγόταν. Δίπλα ένα χοντρό κούτσουρο κοπής για τα κρέατα, με τη σατίρα του και το μπαλτά του για να κόβεις και να μαλακώνεις τις μπριζόλες, και μια αλουμινένια μηχανή του κιμά με μανιβέλα για να φτιάχνουν τα λουκάνικα και τα σουτζουκάκια, αλλά και τα φοβερά και τρομερά εκείνα μπιφτέκια, που όμοιά τους δεν ξαναβρίσκονται ποτέ. Ήταν, όπως έλεγε και ο κυρ-Γιώργης όταν ήθελε να σου δώσει να καταλάβεις ότι κάτι ήταν πρώτης τάξεως, «εφάμιλλα των Αθηνών». 

“Μπιφτέκι εκ μόνου κιμά”, έλεγε ο κατάλογος. Για να φτάσει να το λέει όμως, είχε μια φορά φτάσει ένας νεαρός εβραίος στο μαγαζί και ζήτησε δουλειά γκαρσόνι βαθιά μέσα στη σεζόν, που δεν είχε άλλες θέσεις η Χονολουλού. “Δεν έχω βρε δουλειά να σου δώσω”, του λεγε ο κυρ-Γιώργος. Τον παρακάλαγε εκείνος, και επέμενε, μ’ ένα πρόσωπο όλο μάτια. Σκούρα τα πράματα, όταν βάλεις στο ίδιο δωμάτιο έναν ανοιχτόμυαλο άνθρωπο και έναν πειστικό, και μιας και ο κυρ-Γιώργος ήταν καλύτερος άνθρωπος από ό,τι ήταν επιχειρηματίας, τον κράτησε γιατί τον λυπήθηκε κι ας μη χρειαζόταν παραπάνω χέρια. Κι όταν τέλειωσε η σεζόν, ο νεαρός εβραίος πήγε και τον έπιασε να τον ευχαριστήσει. “Μάστορα, μ’ έδωσες ψωμί να φάω όταν το είχα ανάγκη και με πήρες παραπανίσιο, και τώρα εγώ θα σε δώσω κάτι που θα φάς κι εσύ πολύ ψωμί απ΄αυτό”. Και του υπαγόρεψε μια συνταγή για μπιφτέκια, που την έγραψε σ ένα τεφτεράκι «ΑΣΤΗΡ», κι είχε μέσα κιμά απο ΧΧΧΧΧΧΧ και ΧΧΧΧΧΧΧ και ΧΧΧΧΧΧΧ, ΧΧ γραμμάρια ΧΧΧΧΧ, ΧΧΧ γραμμάρια ΧΧΧΧΧ και ΧΧ γραμμάρια ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ, και το ζύμωνες ώσπου να γίνει σα λάστιχο, και μετά έπλαθες ένα ένα τα μπιφτέκια και τα πάταγες ώσπου να γίνουν φαρδιά σάν πιάτα, και το τελευταίο το συστατικό δεν το έβαζες μες τον κιμά, αλλά χωρίς αυτό δεν είχε καμία αξία. 


Αυτά τα αγγελικά πλασμένα μπιφτέκια έμπαιναν σ ένα τεράστιο για παιδικά μάτια κόκκινο ψυγείο – βιτρίνα που έμοιαζε σα να είχε σκεμπέ, και χώριζε την κουζίνα απο τη σάλα του μαγαζιού, κι είχε απο πάνω ένα λευκό μάρμαρο όπου επάνω ακουμπούσαν τα κρασιά, και μέσα εκεί αν έχωνες τη μύτη σου μύριζε πάντα τζατζίκι, καθώς ανάμεσα στα λογής λογής πράγματα που δροσίζονταν μέσα στον σκεμπέ του ήταν κι ένα μεγάλο τάπερ τόσο άσπρο όσο το τζατζίκι που περιείχε. 

Το τζατζίκι, όπως και οι σαλάτες, ήταν δουλειά του κυρ-Γιώργου, που ακόμα και στο σπίτι, στα γιορτινά τραπέζια και τις οικογενειακές μαζώξεις τον έβλεπες να το φτιάχνει πάντα αυτός, σε μια τελετουργία που ολοκληρωνόταν πατώντας το μ’ ένα πηρούνι σ ένα μακρόστενο πιατάκι για να κάνει κυμματάκια, με μια ελιά στη μέση και λίγο ελαιόλαδο απο πάνω. Στη χωριάτικη, όταν ήθελε να περιποιηθεί ιδιαίτερα κάποιον πελάτη, έκοβε τη ντομάτα σε λεπτές φέτες αντί για ακαθόριστα κομμάτια, κι έστηνε ένα πιάτο που έμοιαζε με τεράστιο μεζέ. 

Εκεί στο πόστο για τις σαλάτες ήταν πάντα ένα σακκουλάκι με κάτι ελιές τόσο νόστιμες, που και να μην είχες καμία δουλειά να περάσεις απο εκεί μπροστά, πέρναγες ψάχνοντας κάτι μέσα στην κουζίνα που ούτε εσύ ο ίδιος δεν ήξερες τι ήταν, μόνο και μόνο για να τσιμπήσεις μια, και μια στο γυρισμό. Αμφίσσης, νομίζω. 

Το άλλο πόστο του κυρ-Γιώργη ήταν οι λογαριασμοί, που τους έκανε σ ένα γραφείο που έμοιαζε με δασκάλου, γκρί σιδερένιο με πράσινη δερμάτινη επιφάνεια και ήταν το πρώτο πράγμα που έβλεπες όταν έμπαινες στο μαγαζί καθώς βρισκόταν στο κέντρο της σάλας. Η μάλλον, το πρώτο πράγμα που έβλεπες ήταν η φαλάκρα του, καθώς σχεδόν πάντα ηταν σκυμμένος πάνω απο κανένα τεφτέρι. Αυτή τη φαλάκρα, με κάποιο περίεργο τρόπο κατάφερνε συνέχεια να την κοπανάει σε κανένα ντουλάπι ή σε ότι άλλη διαθέσιμη και αδιάθετη γωνία υπήρχε, και γι αυτό είχε μονίμως κάποιο σημαδάκι επάνω. Νόμιζες πια, πως αν είχε μαλλιά, δέν θα την κοπάναγε ποτέ. 

Όταν δέν τραυμάτιζε την φαλάκρα του στις γωνίες, έκανε και τα ψώνια για το μαγαζί. Φρέσκο ντόπιο ψαράκι, λαχανικά απο τον πλανόδιο με το φορτηγό που αντί να διαλαλεί τί πούλαγε, τραγουδούσε, και μόλις άκουγες το κινητό του μπουζουξίδικο έβγαινες να ψωνίσεις, κι άμα ήθελε ο κυρ-Γιώργης να του κάνει παράπονα για την ποιότητα των φρούτων, τον ρώταγε να του πεi τi είναι πιο φτηνό, τα πεπόνια γιa τα κολοκύθια, για να ξέρει τι να αγοράζει, αφού την ίδια γεύση ειχαν. 

Κάποια πιο εκλεκτά πράγματα τα ψώνιζε απο τη Θεσσαλονίκη. Εϊχε μια Φλορέτα που την φόρτωνε με κάτι καλαθούνες και γύριζε απο μαγαζί σε μαγαζί για να διαλέξει το κάθε πράγμα κι απο άλλον έμπορο στο Καπάνι και τη Μοδιάνο. Έτρωγε και μια μπουγάτσα στο αγαπημένο του μαγαζί και γύριζε στη Χονολουλού να συντονίζει τα γκαρσόνια και να φροντίζει να μηn μπερδεύονται ο ένας στα πόδια του άλλου. 

Μπερδευονταν καμιά φορά και οι γραμμές, και το μεγάλο κόκκινο τηλέφωνο που έμοιαζε λές και είχε φάει ένα καρπούζι ολόκληρο γιατί όλο το κάτω μέρος του ήταν η κοιλάρα για να τρώει τα κέρματα του κερματοδέκτη του, χτυπούσε και ποτέ δεν ήξερες ποιoν θα ζητήσουν να βρούν στη Χονολουλού. Σήκωνε το ακουστικό ο κυρ-Γιώργος: 
  • Ποιόν; Τώωωρα αυτός….πάει. 
  • Τi πάει; 
  • Πέθανε. 
  • Πέθανε; Πότε;! 
  • Προχθές είχαμε τα σαράντα. 

Έκλεινε το τηλέφωνο και έσκαγε στα γέλια. 


Είναι φοβερό πόσο κέφι και όρεξη για αστεία έχεις μέσα στη φούρια της δουλειάς, κι ο κυρ-Γιώργος δεν έχανε ευκαιρία. Μια φορά, κάποια πελάτισσα που έμενε σ ένα δωμάτιο στη Χονολουλού, τους έφτιαξε κρέμ καραμελέ και τους πρόσφερε να τους γλυκάνει, μα φαίνεται πως το λιγότερο που μπορεί να ειπωθεί για εκείνο το γλύκισμα είναι πως του λείπαν 99 δραχμές για να γίνει κατοστάρικο. Τι να πουν; ότι δεν ήταν νόστιμη; «Μμμμμμμμμμμ τι ωραίαααα….» έλεγαν απ’ έξω τους και απο μέσα σφάδαζαν. Εν τω μεταξύ, ένας πλανόδιος πωλητής λουκουμάδων που θα ‘ταν-δε θα ‘ταν 13-14 χρονών, άφηνε την μεγάλη ποσότητα λουκουμάδων πίσω στην αυλή της Χονολουλούς και ανεφοδίαζε το δίσκο του μόλις τους πουλούσε. Φαίνεται οτι πήγε για ανεφοδιασμό και άφησε τα λεφτά του δίπλα στην κούτα με τους λουκουμάδες και τα ξέχασε. Πήγε ο κυρ-Γιώργος να πάρει έναν τενεκέ πατάτες και τα είδε και τα πήρε. Κατάλαβε οτι το παιδάκι τα ξέχασε, και επειδή ήταν Κυριακή στην καρδιά του καλοκαιριού και ο κόσμος ήταν πολύς, κάποιος θα τα έπαιρνε. Σε λίγο ήρθε το παιδάκι στο μαγαζί με τα κλάμματα. «Θείο έχασα τα λεφτά μου.», κλαψούρισε. Και ο κυρ-Γιώργος:«Τι κλαις ρε χαζέ. Εδώ, εμείς κρέμ καραμελέ έφαγαμε και δεν κλαίμε. Εδώ τα έχω τα λεφτά σου». Κι ενώ το παιδάκι έκλαιγε και γελούσε ταυτόχρονα, όλοι κυλιόντουσαν στα πατώματα απο τα γέλια, απο την κουζίνα μέχρι τη λάτζα, και το παιδάκι που δεν ήξερε τι ακριβώς είχε συμβεί, μάλλον τους περασε για τρελούς. 

Εκείνα τα πατώματα, ήταν διακοσμημένα με ένα χρωματιστό μωσαικό με κάτι μεγάλους ρόμβους και κύκλους εδώ κι εκεί και κάτι άλλα σχέδια στα χρώματα του μαρουλιού,της πάπρικας και του τζατζικιού. Περίεργο πώς αποτυπώνεται στο μυαλό μια ανάμνηση με τον ήχο και την εικόνα δεμένα τόσο σφιχτά. Το μωσαικό και το φσσσσσστ απο τις πετρογκάζ, που δε σταματούσαν ποτέ όταν λειτουργούσε το μαγαζί. Άν βρεθείτε σήμερα στο ταβερνάκι «Αριστοτέλους» στο Βοσπόρειο Μέγαρο και καθίσετε στο μοναδικό τραπεζάκι μπορστά απο το ψυγείο-βιτρίνα τους, θα καταλάβετε τί εννοω. Ίδιο μωσαικό, ίδιος ήχος και ίδιες μυρωδιές. 

Τί μυρωδιές ήταν αυτές. Ακόμα και η ψωμιέρα, που ήταν σάν συρταροντούλαπο (μόνο έτσι μπορώ να περιγράψω τον τρόπο που άνοιγε), μοσχοβολούσε ψωμί. Ίσως είχαν ποτίσει τα ξύλα μυρωδιά, ίσως πάλι ήταν που είχε πάντα ψωμί μέσα, δεν ξέρω. Δίπλα της ήταν μια βρύση μονίμως ιδρωμένη στη ζέστα του καλοκαιριού, μιάς και απο κάτω της είχε ένα ψύκτη πιο παλιό ίσως και απο τη μαντεμένια μασίνα. Αθάνατα πράματα. Έβγαζε ένα νερό τόσο παγωμένο, που νομιζες οτι ερχόταν όχι απο τον ψύκτη, αλλά απο τις Άλπεις. Σ αυτόν τον ψύκτη κατέφευγαν πολλές φορές διάφοροι κορακιασμένοι λουόμενοι απο την παραλία, ζητώντας νερό. «Βόντα, βόντα», οι Σέρβοι. «Νέμα βόντα, νέμα βόντα», ο κυρ-Γιώργος. «Υδροπικίαση θα πάθετε, κιαρατάδες», αγανακτούσε μέσα στη φούρια της δουλειάς. Αυτοί δεν τον καταλάβαιναν, και μάλλον ούτε αυτός καταλάβαινε οτι η υδροπικίαση δε σχετίζεται με την κατανάλωση νερού. 

Με τόση δουλειά, αρκετή κατανάλωση νερού γινόταν και στη λάτζα, που ήταν ένα μικρό δωματιάκι στο πισω μέρος της σάλας φτιαγμένο ένα παράξενο ξύλο, κάτι σαν πλακέ χωρίς κόντρα. Απ έξω είχε μια ταπετσαρία πολυτελείας, κι απο μέσα έβλεπες τα δοκάρια και τα σανίδια. Για να μπεις, περνούσες δίπλα απο ένα βρυσάκι μ’ ένα νεροχύτη μικρό σα φλυτζάνι κι ένα καθρεφτάκι για να πλένονται τα γκαρσόνια, κι άνοιγες μια πορτούλα που ήταν γατζωμένη μ ένα μακρύ ελατήριο για να επανέρχεται στη θέση της όσο πιό αυτόματα γινόταν, κι έκανε έναν ήχο λές και γρατζουνούσες ακτίνες ποδηλάτου με πηρούνι. Μέσα μύριζε πούλπα, που ήταν ένας επαγγελματικός πολτός πλυσίματος πιάτων που θύμιζε κατίκι ανακατεμένο με άμμο, κι ο Γιωργάκης, ο λατζιέρης δέν μπορούσε να πει πολτό και το ‘λεγε μπουλντόγκ. «Κυρ-Γιώργο, τελείωσε το μπουλντόγκ». Άν ανέβαινες πάνω στον πισινό πάγκο της λάτζας, κανείς δε θα παραξενευόταν, μιας και εκεί το σουρεαλιστικό αρχιτεκτονικό μυαλό του μαστρο-Κάλλια είχε φτιάξει μια πόρτα που οδηγούσε πίσω στο σπίτι, για να μη χάνεις χρόνο ούτε για να κάνεις το γύρο του μαγαζιού όταν έπρεπε να γυρίσεις απο την ξεκούρασή σου. Σκαλίτσα δεν μπήκε ποτέ, κι έτσι η πόρτα απλά έχασκε στον αέρα, στην μέση της απόστασης μεταξύ ταβανιού και πατώματος. 

Πίσω το σπίτι είχε και μια όμορφη μικρή αυλή όπου φύτρωναν διάφορα ζαρζαβάτια και φρούτα, με μια μεγάλη τζιτζιφιά που είχε φυτευτεί μαζί με το κτίριο, και που ο γείτονας τής έριχνε πετρέλαιο όταν δεν τον έβλέπε -ή νόμιζε οτι δε τον έβλεπε- κανείς, γιατί του έκοβε τη θέα στη θάλασσα, και στο βάθος μια μαγική βυσσινιά που μάλλον ήταν λερναία. Ένα βύσσινο έκοβες, δύο έβγαιναν την άλλη τη μέρα. Και με τόσα βύσσινα δώστου η κυρα-Άννα να φτιάχνει γλυκό, και ποτό σε κάτι μεγάλα βάζα που λιάζονταν στα περβάζια, και βυσσινάδα, και τάρτες, και παντού πια στην κουζίνα του σπιτιού έβλεπες βάζα με βύσσινα σε διάφορα στάδια και μορφές. 

Δίπλα στην μαγική βυσσινιά ήταν η παράγκα, που την λέγανε παράγκα γιατί αυτό ακριβώς ήταν. Εκεί κοιμούνταν τα γκαρσόνια, κι αργότερα όταν έγινε αποθήκη, ακόμα υπήρχαν σφηνωμένα κάτι πακέτα Marlboro που τα έκανε συλλογή ο Λάκης το γκαρσόνι, αυτός ο ίδιος που διασκέδαζε τα εγγόνια του κυρ-Γιώργου και της κυρα-Άννας κάνοντας σαπουνόφουσκες με τον καπνό απο τα τσιγάρα του, συνδυάζοντας το παιδικο με το αντρικό χούι. 


Εκεί στην αυλή ξεκουραζόταν όταν προλάβαινε και η κυρα-Άννα, με το αετίσιο της μάτι που είχε ένα εκπληκτικό λογισμικό αναγνώρισης υποψήφιων πελατών για τα δωμάτια. Όχι μόνο σε έβλεπε απο μακριά και καταλάβαινε ότι έψαχνες δωμάτιο, αλλά μάντευε και την εθνικότητά σου, και σε χαιρετούσε στη γλώσσα σου ρωτώντας άν ψάχνεις δωμάτιο. Πριν από σας, για σας. 

Εκεί που δεν έφτανε το αετίσιο μάτι της, έστελνε τα εγγόνια αντιπροσώπους. «Πήγαινε να δεις Βαγγελάκη, τι παρέες έχουν τ’ άλλα τα μαγαζιά», καμιά φορά όταν είχε λιγότερη δουλειά απο το αναμενόμενο. Ήθελε να ξέρει αν δέν είχε κόσμο γενικά ή ειδικά. Μια, δυο τρεις, στο τέλος ο Βαγγελάκης ήξερε και πήγαινε να δει τι γινόταν γύρω γύρω χωρίς να του το ζητήσει, και έδινε την αναφορά του. 

Καλοδεχούμενη βέβαια και η ανάπαυλα καμιά φορά. Τότε υπήρχε η ευκαιρία να γίνει και τίποτα εκτός προγράμματος, όπως όταν ερχόταν η Βλαχοπούλου, που έμενε δίπλα στα δωμάτια της κυρα-Ζαφειρίτσας για να φάει μακαρονάδα. Ζήταγε να φτιάχνει τη σάλτσα μόνη της, και πήγαινε μαζί με την κυρα-Άννα στην κουζίνα κι έβαζε μες την κατσαρολα κιλά ολόκληρα ντομάτες, και τις έβραζε και τις έβραζε και τις έβραζε μέχρι που δεν έμενε ζουμί και γινόταν ένας πηχτός πολτός, που δέν ήξερες τι ήταν περισότερο, πεντανόστιμος, μοσχοβολιστός ή χάρμα οφθαλμών; 

Αυτή η κυρα Ζαφειρίτσα, που φιλοξενούσε την κυρία Ρένα (τη Βλαχοπούλου), έφτιαχνε τα πιο νόστομα τόστ που μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νούς, γιατί τα βουτύρωνε αδιάκοπα μέχρι που γινόντουσαν τραγανιστά σα πατατάκια, και θυμόταν λέξη προς λέξη όλα τα ποιήματα του σχολείου της, και ήξερε πάντα τι καιρό θα κάνει κοιτάζοντας τα σύννεφα ή από τον τρόπο που πονούσαν τα κόκκαλά της, και φορούσε όλο κάτι ρόμπες με μικροσκοπικά σχεδιάκια και κάτι παντόφλες που έκαναν φρουκ-φρούκ καθως τις έσερνε.

Ο κυρ-Γιώργος, τις ώρες αυτές τις ανάπαυλας έπαιρνε καμιά φορά τη βάρκα του τη Μελίνα και έναν μπλέ στρόγγυλο κουβά και πήγαινε σ ένα μέρος, που το έβρισκε ευθυγραμμίζοντας το τάδε δέντρο με την τάδε βουνοκορυφή και το τάδε βυζί στην παραλία, όπου βρισκόταν βυθισμένο ένα αεροπλάνο που κάποια στιγμή στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο θέλησε να δοκιμάσει τις ικανότητές του ώς υποβρύχιο. Σαν υποβρύχιο δέν τα κατάφερε και τόσο καλά, όμως είχε γίνει μιας πρώτης τάξεως ψαροφωλιά, κι έτσι ο κυρ-Γιώργος γύριζε με τον κουβά του γεμάτο ως πάνω σκουμπριά, και καμιά ζαργάνα αν τύχαινε. Αυτά τα σκουμπριά η κυρα-Άννα τα έκανε γούνες, δηλαδή τα ανοιγε στα δύο και έβαζε απο πάνω ντοματα και κρεμμύδι και τα έψηνε στα κάρβουνα. Δεν περιγράφω άλλο. 

Τα βράδια πια, κατα τις δύο, που τελείωνε η δουλειά, αν περνούσες απ’ έξω από τη Χονολουλού άκουγες γέλια και ξεκαρδίσματα. Ήταν η ώρα που φεύγει η υπερένταση και το παραμικρό προκαλούσε σπαστικά γέλια. Η κυρα-Άννα έφτιαχνε κακάο με νουνού για τα εγγόνια της και τους το βαζε σε κάτι κοντόχοντρα άσπρα φλυτζάνια που κι αυτά έμοιαζαν σα να είχαν σκεμπέ και το χερούλι τους ήταν σαν γαμψή ανάποδη μύτη, και πριν τον ύπνο πίσω στο σπίτι παρά την κούρασή της, έβρισκε κουράγιο να τους πει παραμύθια με χρυσά μήλα, πριγκήπισσες και νεράιδες, που τα ‘χε μάθει από τον πατέρα της τον Χουρμούζη, τον ψηλό Μικρασιάτη που έκανε τις οικοδομικές παρατηρήσεις με τις πορτες και τα παράθυρα. Ο κυρ-Γιώργος ήξερε μόνο ένα παραμύθι, αυτό με τον ελέφαντα και το ράφτη, αλλά ποτέ δε χόρταινες να το ακούς. 

Μεγαλώνοντας στην Χονολουλού, πώς να μην γίνεις γευσιλάγνος και φαγητοπαγής; Πώς να μη συνδέσεις την γεύση με τη ζωή, και τη ζωή με τη γεύση, κι όχι μόνο για φαγητό. Μπορεί να μην ήμασταν απο τζάκι, ήμασταν όμως απο κουζίνα. Η απάντηση λοιπόν στην ερώτηση «πού βρίσκεται η Χονολουλού:», είναι σχετική. Κι αυτό συμβαίνει επειδή ακόμα και σήμερα, η γεύση της βυσσινάδας μου φέρνει στο νου πολλά περισσότερα από όσα θα μπορούσα ποτέ να περιγράψω με λόγια. 


Τι απέγινε, μή με ρωτάτε. Δεν ξέρω, εκτός απο θεμέλιο της ζωής όσων μεγάλωσαν εκεί. Ακούς, παππού; Ακούς, γιαγιά; Εικόνες: Από το οικογενειακό αρχείο του Βαγγέλη Δόνιου 

πηγή 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κινητικότητα παρατηρείται τις τελευταίες ώρες σχετικά με το οξυμένο ζήτημα - για την περιοχή του Δήμου Θερμαϊκού και τους κατοίκους ιδιαίτερα της Αγίας Τριάδας - της εγκατάστασης μεταναστών σε ξενοδοχείο της περιοχής.

Μετά τις αντιρρήσεις που εξέφρασε για τη συγκεκριμένη εγκατάσταση με επιστολή του προς τα υπουργεία Μετανάστευσης-Ασύλου και Προστασίας του Πολίτη ο Δήμαρχος Θερμαϊκού Γιώργος Τσαμασλής, γνωρίζουμε πως πιέσεις και παρεμβάσεις έγιναν και από επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων που διαφωνούν με την κυβερνητική κατεύθυνση φιλοξενίας των Αφγανών (όπως μαθαίνουμε) μεταναστών από τα νησιά στο ξενοδοχείο Sun Beach.

Ήδη ο Δήμαρχος απηύθυνε πρόσκληση στους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων για ενημέρωση σχετικά με την εξέλιξη του ζητήματος της εγκατάστασης των μεταναστών. Συνάντηση που θα γίνει στις 22 Μαΐου, στις 11.30 πμ στην αίθουσα συνεδριάσεων στους Ν. Επιβάτες.

Αντίθετος με την εγκατάσταση ο Γιάννης Μαυρομάτης

Σε ανακοίνωσή του ο επικεφαλής της παράταξης "Θερμαϊκός - Νέα Πορεία" Γιάννης Μαυρομάτης, αναφέρει επτά λόγους για τους οποίους δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η φιλοξενία των μεταναστών:
  • Το κατάλυμα βρίσκεται σε κεντρικό οδικό άξονα που διέρχεται από όλο τον δήμο.
  • Βρίσκεται στον κεντρικό πυρήνα της Αγίας Τριάδας
  • Βρίσκεται δίπλα σε σύγχρονες και πλήρως αξιοποιημένες τουριστικές εγκαταστάσεις
  • Σε μια ήδη πληττώμενη από τις επιπτώσεις του Covid-19 τουριστική περιοχή, η παρουσία μιας ανοιχτής δομής μεταναστών δημιουργεί προβλήματα
  • Κατά το παρελθόν σε ακόμα δυσκολότερες συνθήκες (μεγαλύτερη ροή μεταναστών), ο Δήμος φιλοξένησε για λίγους μήνες σε εκτός σχεδίου περιοχή και απετράπη εγκατάσταση σε Περαία και κάμπινγκ Επανομής
  • Το Τοπικό Συμβούλιο Αγίας Τριάδας είναι ομόφωνα αντίθετο με την εγκατάσταση
  • Όλοι οι φορείς καταγγέλουν την εγκατάσταση και μάλιστα διοργανώνουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας το Σάββατο 23/5 στις 12 μμ, έξω από το ξενοδοχείο SunBeach

Κλείνοντας αξίζει να διακινδυνεύσουμε την δημοσίευση μιας πληροφορίας που λάβαμε ( είναι προφανώς ανεπιβεβαίωτη) πως η εταιρεία που έχει στην κατοχή της το ξενοδοχείο λόγω των αντιδράσεων των αρχών και κύρια της τοπικής κοινωνίας ενδεχόμενα να άρει το ενδιαφέρον της για την φιλοξενία 
των μεταναστών στο ξενοδοχείο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι πλέον οριστικό ότι έχουν ληφθεί οι κυβερνητικές αποφάσεις, σύμφωνα με τις οποίες ο Δήμος Θερμαϊκού προβλέπεται να υποδεχθεί ένα σημαντικό αριθμό μεταναστών.

Το πήρε χαμπάρι ακόμα και ο δήμαρχος Θερμαϊκού, που έσπευσε να διατυπώσει τις αντιρρήσεις του με επιστολή προς τα υπουργεία Μετανάστευσης-Ασύλου και Προστασίας του Πολίτη, όπως αναφέρει σημερινό ρεπορτάζ του makthes.gr.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο που δημοσιεύει αντίγραφο της επιστολής, ο κ. Τσαμασλής φέρεται να γνωρίζει πως η εγκατάσταση πρόκειται να γίνει στο ξενοδοχείο της Αγίας Τριάδας SunBeach, είναι αντίθετος και επικαλείται ως λόγους απόρριψης της φιλοξενίας τους τον μεγάλο αριθμό των φιλοξενουμένων αναλογικά με τον πληθυσμό του χωριού. 

«...πληροφορούμαστε πως μέσα στις επόμενες εβδομάδες σχεδιάζεται φιλοξενία-εγκατάσταση μεταναστών και προσφύγων σε ξενοδοχείο της περιοχής του δήμου μας. Σας ενημερώνουμε λοιπόν πως αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό, λαμβάνοντας υπόψη πως το συγκεκριμένο ξενοδοχείο δυναμικότητας φιλοξενίας 300 άτομα, βρίσκεται στην Τοπική Κοινότητα Αγίας Τριάδας που αριθμεί 3023 κατοίκους, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ισορροπία του πληθυσμού. Επίσης απέχει 700 μέτρα από τη στρατιωτική βάση «Κέντρο Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας» Αγίας Τριάδας και βρίσκεται σε προνομιακή τοποθεσία τουριστικής ανάπτυξης».

Ο κ. Τσαμασλής μάλιστα επικαλείται το ρόλο αστυνόμευσης που έχει ο δήμος, δεδομένης όπως αναφέρει και της παραβατικότητας των ανθρώπων του καταυλισμού των Ρομά της Περαίας. Έναν ρόλο που αδυνατεί να ανταποκριθεί. Γράφει χαρακτηριστικά: 

«δημιουργώντας προβλήματα παραβατικότητας και επιφορτίζοντας μας με συνθήκες αστυνόμευσης στις οποίες δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε. Επιπλέον, σας κάνουμε γνωστό πως είναι σε εξέλιξη διαδικασίες στην ελληνική δικαιοσύνη, τόσο στα ποινικά δικαστήρια, όσο και στα αστικά με τους εν λόγω Ρομά. Ο δε δήμος δεν διαθέτει τις δομές εξυπηρέτησης προσφύγων και μεταναστών, ώστε να διευκολύνει την ένταξη τους στην τοπική κοινωνία και την τυχόν επίλυση καθημερινών προβλημάτων που μπορεί να αντιμετωπίσουν. Σε περίπτωση δε που φιλοξενηθεί και ο ανωτέρω αριθμός προσφύγων - μεταναστών εν μέσω των ήδη αυξημένων καθημερινών λειτουργιών ενός τουριστικού δήμου υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί ο έλεγχος ασφαλούς λειτουργίας του δήμου, σε θέματα δημόσιας υγείας και καθημερινής λειτουργίας, όπως είναι η καθαριότητα, η ύδρευση, η αποχέτευση, η φύλαξη και η λήψη μέτρων πρόληψης και περιορισμού διάδοσης του νέου κορονοϊού».

Πάντως εκτός από την επίσημη αναγγελία της φιλοξενίας στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, υπάρχουν φήμες για την χρησιμοποίηση και άλλου καταλύματος - και πάλι στην Αγία Τριάδα, στα όρια με Κερασιά. Πρόκειται για τον Οίκο Ηλικιωμένων, που δεν βρίσκεται σε λειτουργία, του Αγίου Γεράσιμου του Ιορδανίτη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Σύλλογος Γυναικών Αγίας Τριάδας Θερμαϊκού ως μέλος της ΟΓΕ στηρίζει την πρωτοβουλία της ΟΕΝΓΕ στις 7 Απρίλη, μέρα πανελλαδικής δράσης για την Υγεία .

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές δεν είμαστε μόνες, μαζί με την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας διεκδικούμε μέτρα για την προστασία της υγείας των οικογενειών και των δικαιωμάτων μας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΏΣΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ!!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τί κι αν πληρώνουν τα ίδια δημοτικά τέλη με όλους;
Τί κι αν δεν κατοικούν στους κεντρικούς οικισμούς του δήμου;

Υπάρχει μια περιοχή του δήμου Θερμαϊκού που βρίσκεται σε μόνιμη συσκότιση όλη αυτή τη βδομάδα.
Πρόκειται για τον οικισμό Πεύκων στην Αγία Τριάδα.

Κάποιοι για άγνωστο λόγο έχουν κατεβάσει τους διακόπτες, θαρρείς και θέλουν να τους τιμωρήσουν......

Μαύρα σκοτάδια σε έναν οικισμό που έχει πληγεί πολλάκις από κλοπές, ληστείες και παραβατικότητα ......

Οι κάτοικοι διαμαρτύρονται και κατηγορούν για πλήρη αδιαφορία τον δήμο.

Εκεί στο δήμο να ξέρετε μπορεί να είναι ρομαντική η μείωση του φωτισμού στα σπίτια σας, αλλά η συνεχής έλλειψη οδοφωτισμού σε μια περιοχή δείχνει εγκατάλειψη, προκαλεί ανασφάλεια και δημιουργεί φόβο.
Με λιακάδα αλλά και με τον "Ηφαιστίωνα" παρόντα έγινε φέτος η κατάδυση του Τιμίου Σταυρού και ο καθαγιασμός των υδάτων στην Αγία Τριάδα (από όπου και οι φωτο).


Παρά τον τσουχτερό βαρδάρη έντεκα γενναίοι νεαροί και μια νεαρή αψήφισαν το παγωμένα νερά και έπεσαν για να "πιάσουν" τον Σταυρό.


Περιττό να πούμε πως σε ελάχιστα λεπτά είχε αδειάσει η σκάλα, αμέσως μετά την ανάσυρσή του.
Και του χρόνου, με υγεία και φώτιση !!!





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο δίκτυο διανομής φυσικού αερίου της ΕΔΑ ΘΕΣΣ εντάχθηκε και η Αγία Τριάδα του Δήμου Θερμαϊκού, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά την ακριβή τήρηση του εγκεκριμένου Προγράμματος Ανάπτυξης 2019- 2023 και του χρονοδιαγράμματος που θέτει η Εταιρεία για την τροφοδότηση νέων περιοχών με φυσικό αέριο.

Με αφορμή την επέκταση του δικτύου στην Αγία Τριάδα, πραγματοποιήθηκε τελετή, στο πλαίσιο της οποίας απηύθυναν ομιλίες ο Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης, κ. Θ. Καράογλου, ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, κ. Γ. Τσαμασλής, ο Γενικός Διευθυντής της ΕΔΑ ΘΕΣΣ, κ. Λ. Μπακούρας, η Διευθύντρια Εταιρικών Υποθέσεων, κα Κ. Στάχταρη και ο Διευθυντής Ανάπτυξης Δικτύου και νέων Συνδέσεων, κ. Μ. Στεργιόπουλος.

Η ΕΔΑ ΘΕΣΣ, τόνισε στην ομιλία του ο κ. Μπακούρας, αναπτύσσει τις δραστηριότητές της, με γνώμονα την ασφάλεια του δικτύου και με βασικούς πυλώνες τη συνέπεια στον προγραμματισμό, την προσήλωση στο στόχο και την αφοσίωση στο στρατηγικό της σχεδιασμό. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Μπακούρας στην συμβολή της ΕΔΑ ΘΕΣΣ για την επίτευξη του στόχου της χώρας μας στη μείωση των ρύπων της ατμόσφαιρας κατά 55% έως το 2030. Συμπλήρωσε ότι, η Εταιρεία χάρη στη δυναμική της έχει καταφέρει να συνδέσει με το δίκτυο διανομής απομακρυσμένες περιοχές αξιολογώντας τα αιτήματα βάσει τη δυναμικότητας της κάθε περιοχής και την τεχνική εφικτότητα κατασκευής του δικτύου.

Ο Υπουργός Μακεδονίας Θράκης, κ. Καράογλου, εξήρε το δημιουργικό έργο της Εταιρείας, καθώς έχει επεκτείνει το δίκτυο φυσικού αερίου στο μεγαλύτερο μέρος του Νομού Θεσσαλονίκης εντός των περιοχών της Αδείας. Κατέθεσε την προσωπική του εμπειρία από τη χρήση του φυσικού αερίου χαρακτηρίζοντάς το ως το οικονομικότερο ενεργειακό αγαθό που συμβάλλει στη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη.

Στην ομιλία του ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, κ. Τσαμασλής ευχαρίστησε την ΕΔΑ ΘΕΣΣ για τη συνεργασία της και αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής να προγραμματίσει πρώτα τη σύνδεση των δημοτικών κτιρίων με φυσικό αέριο, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο το παράδειγμα στους πολίτες ώστε να συνδεθούν με το δίκτυο φυσικού αερίου. Επαίνεσε τέλος, την Εταιρεία για την αναπτυξιακή της πορεία, την οποία παρακολουθεί από της ίδρυσής της και εξήρε την πρωτοβουλία της για τις δράσεις Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης που αναλαμβάνει.

Η Διευθύντρια Εταιρικών Υποθέσεων, κα Στάχταρη, ανέλυσε τη φιλοσοφία της Εταιρείας στην ανάληψη δράσεων Εταιρικής Υπευθυνότητας, υπογραμμίζοντας ότι αποτελούν διαρκή δέσμευση της με σεβασμό στον άνθρωπο. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΔΑ ΘΕΣΣ πριν από την τελετή εγκαινίων πραγματοποίησε δωρεά προϊόντων στο Κοινωνικό Παντοπωλείο της Αγίας Τριάδας και παρείχε δωρεάν τη μετατροπή της εσωτερικής εγκατάστασης του Δημοτικού Νηπιαγωγείου της περιοχής για τη σύνδεση του με το δίκτυο, ως ελάχιστη ένδειξη προσφοράς στην τοπική κοινωνία.

Ολοκληρώνοντας την εκδήλωση, ο Διευθυντής Ανάπτυξης Δικτύου & Νέων Συνδέσεων, κ. Στεργιόπουλος συμπλήρωσε ότι έως το τέλος του 2019 οι επενδύσεις θα ξεπεράσουν τα 25εκ. € για την κατασκευή ενός σύγχρονου δικτύου 100 χλμ. ενώ οι συμβάσεις σύνδεσης θα ανέλθουν συνολικά στις 25.000. Ειδικότερα για το Δήμο Θερμαϊκού, τόνισε ότι μέχρι το τέλος του 2023 προβλέπεται να κατασκευαστεί δίκτυο συνολικού μήκους 24χλμ. με επενδύσεις που θα ανέλθουν σε 5,6 εκ. €.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του ακτιβιστή

Να ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής πως ούτε ανιχνευτές στον προσκοπισμό υπήρξαμε, ούτε πυροσβέστες διατελέσαμε αλλά και ούτε διεκδικούμε την μια και μοναδική αλήθεια για οποιοδήποτε θέμα πραγματευόμαστε.

Απλά  η εξέταση του χώρου, στο κάμπινγκ της Αγίας Τριάδας, όπου εκδηλώθηκε η χθεσινή (3/9/19) μεσημεριάτικη πυρκαγιά αλλά και πληροφορίες που συγκεντρώσαμε οδηγούν στην υπόθεση πως η αιτία της οφείλεται σε νέο πλιάτσικο από "επενδυτές" ....


Και όταν λέμε επενδυτές δεν δείχνουμε προς τον οικισμό ( δεν φταίνε πάντα αυτοί που "φτιάξαν τα καρφιά" κατά τον Κώστα Χατζή) αλλά μιλάμε για επαγγελματίες με φορτηγάκι οι οποίοι στην προσπάθειά τους να κόψουν με τροχό τις σιδερένιες κολώνες των περιπτέρων του κάμπινγκ ίσως να προκάλεσαν την πυρκαγιά που λαχτάρισε για ακόμα ένα καλοκαίρι τους κατοίκους του χωριού αλλά και τους φιλοξενούμενους του παρακείμενου ξενοδοχείου.





Έχουμε γράψει πολλές φορές κατά το παρελθόν για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το εγκαταλελειμμένο σήμερα κι άλλοτε κραταιό και φημισμένο κάμπινγκ της περιοχής.
Το πλιάτσικο ήρθε ως απόρροια της εγκατάλειψης, εκλάπηκαν όλα τα υλικά που είχαν κάποια αξία, αλουμίνια, σίδερα, κατασκευές ξύλινες κλπ. Αφαιρέθηκαν μέχρι και σιδερένιες σχάρες απορροής και υδροδότησης. Ξυλεύτηκαν τεράστια δέντρα από διάφορους για να χρησιμεύσουν ως καυσόξυλα.



Και χθες ήταν η σειρά να κλαπούν αφού κοπούν με τροχούς οι σιδηροκατασκευές των περιπτέρων (πρώτα διαχωρίστηκαν τα ξυλώδη μέρη τους).




Δεν γνωρίζουμε την έκθεση της πυροσβεστικής.
Εκείνο που έχουμε πληροφορηθεί και μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη έως και ανησυχία είναι η φερομένη ως πρόθεση, εκ μέρους αιρετών της διοίκησης, να συνεχίσουν το έργο του χθεσινού καταπατητή ξένης περιουσίας. Λέγεται ότι σκέπτονται να ξηλώσουν τις σιδηροκατασκευές και να τις πουλήσουν για να ενισχύσουν τοπικές ποδοσφαιρικές ομάδες με από τα έσοδα που θα προκύψουν.
Είναι ντροπή .....
Ελπίζουμε να έχουμε λανθασμένες πληροφορίες γιατί διαφορετικά θα επιβεβαιωθεί η άποψη της διάχυτης σήψης.





ΥΓ. Να σχολιάσουμε με δυο τρεις επιπλέον φωτογραφίες για το κέρδος του παρακείμενου ξενοδοχείου (που μέχρι και πινακίδες τοποθέτησε στο κάμπινγκ - είναι η πλέον σύγχρονη προσθήκη στην εγκατάλειψη) που χρησιμοποιεί τους χώρους και την παραλία του κάμπινγκ για διέλευση, χρήση ή   πάρκινγκ από τους ενοίκους του.



Πριν από λίγες ώρες  Τούρκοι τουρίστες έπεσαν θύματα ληστείας από αλλοδαπούς,  την ώρα που έτρωγαν σε ταβέρνα στην Αγία Τριάδα.Τους πήραν την τσάντα που είχε μέσα 1700 ευρώ και τα διαβατήρια τους.Οι θαμώνες της ταβέρνας έτρεξαν κι έπιασαν τον έναν από τους τρεις.
Όταν έφτασαν αστυνομικοί που εκλήθησαν  "επέπληξαν" όχι τον δράστη αλλά τους θαμώνες γιατί τον κρατούσαν ακινητοποιημένο ώστε να τους τον παραδώσουν. 
Και ενημέρωναν  μάλιστα ότι υπεύθυνο είναι το λιμεναρχείο για τη διερεύνηση του συμβάντος.

Οι άλλοι δύο που προφανώς είχαν στην κατοχή του τα κλοπιμαία διέφυγαν.
Αλλά και ο συλληφθείς διατείνονταν στα αγγλικά πως δεν ήταν ο δράστης και ζητούσε μάλιστα βίντεο που να αποδεικνύει την πράξη του .... 

Να υποθέσουμε πως κρατείται και δεν αφέθηκε ελεύθερος ....

Οι ίδιοι δράστες είχαν αφαιρέσει προηγούμενα κινητά τηλέφωνα από πελάτες παρακείμενης ταβέρνας.

Το πρόβλημα της ασφάλειας καθημερινά παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις αποδεικνύοντας πως θα πρέπει να είναι ψηλά στην ατζέντα της νέας δημοτικής αρχής, σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση των αστυνομικών δυνάμεων και την κατάργηση των δύο από τα τρία αστυνομικά τμήματα του Δήμου Θερμαϊκού. 


Ένας 15χρονος τραυματίστηκε το απόγευμα της Τρίτης στη Σκάλα της Αγ. Τριάδας, στην προσπάθειά του να κάνει βουτιά. Λιμενικοί της Ν. Μηχανιώνας ενημερώθηκαν άμεσα και μετέβησαν στο σημείο όπου εντόπισαν τον 15χρονο, ο οποίος είχε τις αισθήσεις του. Εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ που έσπευσαν, διαπίστωσαν κάκωση αυχενικής μοίρα σπονδυλικής στήλης και τον μετέφεραν, με κατάλληλη ακινησία, στο  Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Προανάκριση διενεργείται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης.

Να σημειώσουμε πως τα νερά στην περιοχή της σκάλας Αγίας Τριάδας είναι ιδιαίτερα ρηχά και θα πρέπει να απαγορεύονται οι βουτιές. Χρήσιμη θα ήταν η τοποθέτηση πινακίδας που να εφιστά την προσοχή των κολυμβητών.

Εκεί τα νεαρά κυρίως άτομα επιχειρούν μκροβούτια με κίνδυνο της ζωής τους, πολλές φορές.

Παλαιότερα είχαν σημειωθεί βαρύτατες βλάβες σε λουομένους που αγνοούσαν την επικινδυνότητα των πράξεών τους.

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η πρώτη μέρα των εκδηλώσεων του τρύγου '19 στην Αγία Τριάδα.
Πλήθος κατοίκων και επισκεπτών παρακολούθησαν τη συναυλία που έδωσε για τέταρτη χρονιά ο αειθαλής Πασχάλης Αρβανιτίδης.


Χαιρετισμό για την έναρξη των φετινών εκδηλώσεων απηύθυναν ο νεοκλεγείς δήμαρχος Γιώργος Τσαμασλής, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Θρακιωτών Χρήστος Σιάμπαλης, εκ μέρους των  διοργανωτών και ο νέος πρόεδρος της Τοπικής δημοτικής κοινότητας Ηρακλής Μακρής.





Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση κλοπής αναφέρει  φίλη πως συνέβη προχθές το βράδυ σε ξενοδοχείο στην Αγία Τριάδα.
Την αναδημοσιεύουμε, όπως η ίδια την ποστάρισε, γιατί θεωρούμε πως εκτός από τον πληροφοριακό του χαρακτήρα εμπεριέχει χρηστική αξία για ενδεχόμενα μελλοντικά θύματα των συγκεκριμένων (και όχι μόνο) κλεφτών:
Σημερα το βραδυ στις 10μ.μ.- πρωτη φορα στα 25 χρόνια που λειτουργεί το ξενοδοχείο μας-3 μελαμψοι αλλοδαποι που μιλουσαν καλα αγγλικα με τη μεθοδο της απασχολησης αρπαξαν σακο Αμερικανων τουριστών που μολις ειχαν αφιχθεί.
Συγκεκριμενα: Ο πρωτος πηγε στο μπαρ κ ζητησε να αγορασει νερο, ο δευτερος μπηκε μεσα στο σαλονι του ξενοδοχειου κ ζητουσε επιτακτικα νερό ,ενώ ο τριτος προσπαθουσε να ξελυσει το σκοινι με το οποιο ειχαν δεμενες τις αποσκευές τους οι τουριστες. .Εγινε ομως αντιληπτος απο τους γειτονες κ οταν τον ρωτησαν τι κανει εκει ,αυτος απαντησε:"Its mine". Στη συνεχεια ξαναμπηκε στο ξενοδοχειο κ περασε μπροστα μας σαν κύριος με το σακιδιο του τουριστα. Οταν, μετα απο αρκετη ωρα ,ο πελατης μας καταλαβε οτι του λειπει μια απο τις πολλες αποσκευες που ειχε,τοτε οι γειτονες φωναξαν απο τα μπαλκονια οτι ειδαν 3 υποπτους με τον ενα να σκαρφαλωνει στην οροφη του αυτοκινητου.
Αμεσως ο σύζυγός μου μαζί με τον γαμπρο μου εφυγαν με το αμαξι για να τους βρουν.Σταματησαν στο Ακτιο στην Αγια Τριαδα-λιγα μετρα δηλ.απο το ξενοδοχειο ,οπου εκει τους εντοπισαν την ωρα που ανοιγαν τον κλεμμενο σακο. Με μεγάλο ρίσκο, γιατι δεν ηξεραν αν οπλοφορουν ή αν εχουν πανω τους καποιο σουγια ή μαχαιρι ,τους ακινητοποίησαν αρχικα κ στη συνεχεια τους κυνηγησαν στα γυρω στενά.
Στο σακιδιο ο τουριστας δεν ειχε χρηματα ή κατι πολυτιμο,ειχε όμως τα χαπια της καρδιας ,γιατι ακολουθει ειδικη θεραπευτική αγωγή.
Η αστυνομια που ηρθε εγκαιρα ειπε οτι ειναι σεσημασμενοι κ οτι δρουν με παρομοιο τροπο στο δήμο μας.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ .
Υ Γ. Περα απο την επικινδυνοτητα του περιστατικου,θα ηθελα να ρωτησω τη δημοτικη αρχή στην οποια ανηκει ο χωρος εκτρωμα που λεγοταν καποτε Ακτιον,τι περιμενει επιτελους για να τον γκρεμισει?Γιατι εκτος απο αντρο εγκληματικών στοιχειων τις νυχτερινες ώρες, δε βλεπω σε τι αλλο εξυπηρετει.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Την Παρακευή 2 Αυγούστου ανοίγουν τις πύλες τους οι εκδηλώσεις ΤΡΥΓΟΣ 2019 με τον μόνιμο συμπαραστάτη των εκδηλώσεων και διαχρονικού φίλου του χωριού της Αγίας Τριάδας, από την εποχή των πασίγνωστων καλοκαιρινών πάρτι της δεκαετία του '60, Πασχάλη Αρβανιτίδη. Ο οποίος υπόσχεται μια ξεχωριστή και  ιδιαίτερα ομορφη βραδιά αφού θα ερμηνεύσει τις αγαπημένες του επιτυχίες.
Η εκδήλωση θα γίνει στην πλατεία Οικονομείου, στην παραλία της Αγίας Τριάδας με ώρα έναρξης στις 8.30 μμ και με ελεύθερη είσοδο.

Οι γιορταστικές εκδηλώσεις του ΤΡΥΓΟΥ συνεχίζονται το Σάββατο 3 και Κυριακή 4 Αυγούστου με τις Παραδοσιακές Μουσικοχορευτικές Διαδρομές. Θα παρακολουθήσουμε παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα από πολλές περιοχές της Ελλάδας καθώς και αυτό του Συλλόγου Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας. Ώρα έναρξης 8.30 μμ



Ο ΤΡΥΓΟΣ '19 θα ρίξει αυλαία με το μεγάλο λαϊκό γλέντι στην παραλία του χωριού την Δευτέρα 5 Αυγούστου με τον Στέλιο Διονυσίου και το μουσικό σχήμα Trio Mousikanti. 



Την διοργάνωση των εκδηλώσεων έχει ο δραστήριος Σύλλογος Προσφύγων Ανατολικής Θράκης Αγίας Τριάδας

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου