Articles by "Κλιματική αλλαγή"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κλιματική αλλαγή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Με αφορμή τα τελευταία δυσάρεστα γεγονότα και τις πλημμύρες στην Αγία Πελαγία και στην Κρήτη, λέω ότι θα μπορούσε να συσταθεί σε κάθε Δήμο μια «ανεξάρτητη αρχή»/επιτροπή για να καταγράψει και να επισημάνει τις αυθαιρεσίες, τις καταπατήσεις και τα έργα, που έχουν άμεση ή έμμεση επίπτωση στη ροή των ρεμάτων και των χειμάρρων με πλημμυρικούς κινδύνους. Ο στόχος φυσικά πρέπει να είναι η αποκατάσταση και η αντιπλημμυρική θωράκιση των πόλεων και των οικισμών. Κοινή είναι η διαπίστωση ότι η ανθρώπινη απληστία, η ρουσφετολογία, η διαφθορά και ο λαϊκισμός, ιδιαίτερα στις τουριστικές περιοχές, έχουν καταστήσει θύμα τη φύση, το δημόσιο χώρο, τα ρέματα. Όταν πλημμυρίζουν τα μπαζωμένα ρέματα, τότε κάποιοι συνειδητοποιούν τις συνέπειες και χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.

Διαβάζω «Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών εξέφρασε τη βαθύτατη θλίψη της κυβέρνησης για τον χαμό δύο ανθρώπων στην Κρήτη από την κακοκαιρία και τόνισε ότι η σφοδρότητα του φαινομένου είναι απόδειξη ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι με την κλιματική κρίση». Δεν βρήκε τίποτα να πει για αυθαιρεσίες, καταπατήσεις και μπαζωμένα ρέματα. Το μόνο που βρήκε εύκολο ήταν να ξορκίσει την κλιματική αλλαγή, όπως κάνουν οι περισσότεροι από τους αρμοδίους σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

Θα περίμενε βέβαια κανείς να γίνει μια έκτακτη συζήτηση στη Βουλή, από αυτές τις εκτός ημερήσιας διάταξης, και να συσταθεί και γι’ αυτό μια εξεταστική επιτροπή για να διερευνήσει το θέμα της καταστροφής στην Αγία Πελαγία. Να κληθούν να καταθέσουν όλοι όσοι θεωρούνται αρμόδιοι, από τους υπεύθυνους των Πολεοδομιών, οι οποίοι νομιμοποίησαν αδειοδοτώντας τις αυθαιρεσίες, ως τους δημάρχους και τους αρμόδιους υπουργούς, ακόμα και τους πρωθυπουργούς των τελευταίων δεκαετιών που κόμπαζαν και κομπάζουν για το ελληνικό τουριστικό θαύμα.

Αλλά, μ’ αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;

Στέφανος Σταμέλλος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Climateam / reseau international.net/ 

Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Greenpeace παραδέχεται ότι η κλιματική αλλαγή χρησιμοποιείται για να τρομάξει και να ελέγξει τους ανθρώπους.

Ως κάποιος που έχει αφιερώσει μέρος της ζωής μου στην "κλιματική αλλαγή", έχω καταλάβει ότι αυτό το θέμα είναι επίσης μια χειραγώγηση από τις παγκοσμιοποιημένες ελίτ για να επιτύχουν την ατζέντα τους για μια υπεράνθρωπη παγκόσμια δικτατορία. (Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει οικολογικό πρόβλημα, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, καθώς δεν σκοπεύουν να το αντιμετωπίσουν)

Επομένως, δεν εκπλήσσομαι που οι ίδιοι άνθρωποι που θέλουν :

- να θεραπεύσει ολόκληρο τον πληθυσμό με ενέσεις,

- να πολεμήσουμε όλες τις "δικτατορίες" στον κόσμο ανατρέποντας τα καθεστώτα,

- να εξαλείψει την παραπληροφόρηση λογοκρίνοντας κάθε εναλλακτικό λόγο,

- σώζοντας τη δημοκρατία με την εξαγορά των μέσων ενημέρωσης και των εκλογών,

θέλουν επίσης να σώσουν τον πλανήτη επιβάλλοντας κλιματικούς περιορισμούς.


Το επόμενο βήμα μπορεί να είναι η διάσωση του σύμπαντος με την αποστολή ατομικών βομβών στους άλλους κακούς πλανήτες. Μου είπαν ότι η NASA στέλνει ήδη πυραύλους σε άσχημους αστεροειδείς που θα έρθουν και θα μας καταστρέψουν!

Μην ξεγελιέστε πια, όλοι αυτοί που συστηματικά θέλουν να σας σώσουν από τους ιούς, τις ρωσικές ζωές, το κλίμα, την πείνα, το πέπλο, το φασισμό, τη δικτατορία κ. λπ. το μόνο που κάνουν είναι να σας λένε ψέματα, να σας ληστεύουν, να σας φοβίζουν και να σας εξαπατούν, ώστε να πιστέψετε ότι υπάρχει ένας εξωτερικός εχθρός που πρέπει να πολεμηθεί.

Όταν ο μόνος εχθρός είναι αυτοί!

πηγή: Climateam


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Αλέξανδρου Γιατζίδη *

Κατάσταση ξηρασίας αντιμετωπίζουν αρκετές χώρες της Ευρώπης, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που καταγράφονται. Απόκοσμες εικόνες από τα ποτάμια που στερεύουν και μεγάλη ανησυχία για την έλλειψη νερού.

Η Κίνα προσπαθεί να ανταπεξέλθει με τις μεγάλες ελλείψεις ηλεκτρικού ρεύματος και να φέρει περισσότερο νερό στην πληγείσα από την ξηρασία λεκάνη του ποταμού Γιανγκτσέ, καθώς αντιμετωπίζει έναν καύσωνα που σπάει κάθε ρεκόρ.

Για περισσότερους από δύο μήνες, οι ακραίες θερμοκρασίες έχουν διαταράξει την ανάπτυξη των καλλιεργειών, απειλούν τα ζώα και έχουν αναγκάσει τις βιομηχανίες στις περιοχές που εξαρτώνται από την υδροηλεκτρική ενέργεια να κλείσουν, ώστε να διασφαλιστεί η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα σπίτια.

Η κατανάλωση νερού στον αγροτικό τομέα προσδιορίζεται όχι μόνο από τη σπατάλη κατά την άρδευση, αλλά και από τις επεξεργασίες των προϊόντων. Το τυρί βρίσκεται στην κορυφή των αναγκών σε νερό με 5.605 λίτρα/κιλό. Ακολουθούν οι ξηροί καρποί, oι ιχθυοκαλλιέργειες, ενώ η εκτροφή αγελάδων και η καλλιέργεια ρυζιού αποτελούν επίσης μεγάλους καταναλωτές.


Πάνω από 44 χώρες πρόκειται να αντιμετωπίσουν υψηλή πίεση από έλλειψη νερού μέχρι το 2040. Μεταξύ αυτών η Ελλάδα και η Ισπανία. Συνολικά, οι μεσογειακές χώρες ανήκουν στις περιοχές του πλανήτη με τους υψηλότερους κινδύνους ξηρασίας και έλλειψης νερού. Ηδη σήμερα η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη περίοδο ξηρασίας των τελευταίων 500 ετών.

Η κατανάλωση νερού στον αγροτικό τομέα προσδιορίζεται όχι μόνο από τη σπατάλη κατά την άρδευση, αλλά και από τις επεξεργασίες των προϊόντων. Το τυρί βρίσκεται στην κορυφή των αναγκών σε νερό με 5.605 λίτρα/κιλό. Ακολουθούν οι ξηροί καρποί, oι ιχθυοκαλλιέργειες, ενώ η εκτροφή αγελάδων και η καλλιέργεια ρυζιού αποτελούν επίσης μεγάλους καταναλωτές.

Η κατανάλωση νερού στον αγροτικό τομέα προσδιορίζεται όχι μόνο από τη σπατάλη κατά την άρδευση, αλλά και από τις επεξεργασίες των προϊόντων. Το τυρί βρίσκεται στην κορυφή των αναγκών σε νερό με 5.605 λίτρα/κιλό. Ακολουθούν οι ξηροί καρποί, oι ιχθυοκαλλιέργειες, ενώ η εκτροφή αγελάδων και η καλλιέργεια ρυζιού αποτελούν επίσης μεγάλους καταναλωτές.

Η κατασκευή φραγμάτων και η εξαγωγή νερού από τα μεγάλα ποτάμια οδηγούν σε μείωση των υδάτινων πόρων του πλανήτη και εντείνουν τις διαμάχες μεταξύ χωρών. Καθώς οι χώρες «διψούν», ανταγωνίζονται για περιορισμένους φυσικούς πόρους, και η πιθανότητα πολέμων αυξάνεται σημαντικά.

Σήμερα, σχεδόν το ένα τέταρτο του παγκοσμίου πληθυσμού βρίσκεται αντιμέτωπο με το πρόβλημα της έλλειψης νερού για τουλάχιστον ένα μήνα κάθε χρόνο. Αυτό οδηγεί πολλούς στην αναζήτηση νέας κατοικίας για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών και την δημιουργία ενός πιο σταθερού τρόπου ζωής. Ο ΟΗΕ και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν υπολογίσει πως η ξηρασία μπορεί να οδηγήσει στην μετατόπιση τουλάχιστον 700 εκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι το 2030.

Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, η χρήση νερού αυξήθηκε κατά σχεδόν διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με την αύξηση πληθυσμού. Αυτή η δυσαρμονία έχει οδηγήσει πολλές πόλεις, όπως η Ρώμη και η Λίμα, να εντάξουν ένα σύστημα επιβολής περιορισμού σχετικά με την χρήση του νερού. Η έλλειψη νερού θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς κινδύνους για την παγκόσμια ασφάλεια και στρατηγική ηρεμία. Το 2017, σοβαρές ξηρασίες οδήγησαν 20 εκατομμύρια ανθρώπους από την Αφρική και την Μέση Ανατολή να μεταναστεύσουν σε αναζήτηση νέων πατρίδων λόγω έλλειψης τροφίμων και συγκρούσεων.

Ακόμα και αν κανείς δεν πεθαίνει από την έλλειψη νερού, με σημαντικές εξαιρέσεις, πολλοί επηρεάζονται σοβαρά από την μόλυνση των υδάτων και την ξηρασία. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι συγκρούσεις που σχετίζονται με τα ύδατα είναι θέμα υπό συνεχή συζήτηση. Ο Πίτερ Γκλέικ, υπεύθυνος του Ινστιτούτου του Ειρηνικού Ωκεανού που βρίσκεται στο Όκλαντ, δηλώνει πως η σχέση μεταξύ συρράξεων και έλλειψης νερού είναι ιδιαίτερη.

Υπάρχουν 3 είδη συγκρούσεων που σχετίζονται με την έλλειψη νερού:

Πρώτον, οι συγκρούσεις μπορεί να συμβούν ως αποτέλεσμα της ξηρασίας, κατά τις οποίες οι εντάσεις σχετίζονται με πρόσβαση και έλεγχο σε σώματα νερού.

Δεύτερον, το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο συγκρούσεων, το οποίο εμπλέκεται στην κατασκευή φραγμάτων για στρατηγικό έλεγχο του νερού.

Τρίτον, πηγές νερού, δομές επεξεργασίας νερού ή αγωγοί στοχοποιούνται σκόπιμα σε πολέμους που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Η πλειονότητα των συγκρούσεων γύρω από το νερό, ωστόσο, είναι κατά κύριο λόγο συσχετισμένες με καλλιέργειες, μιας υπολογίζεται πως η γεωργία καταναλώνει 70% του γλυκού νερού στον πλανήτη. Για παράδειγμα, στην ημι-άνυδρη περιοχή Σαχέλ στην Αφρική σημειώνονται συχνές αναφορές εντάσεων μεταξύ βοσκών και καλλιεργητών σχετικά με λιγοστούς υδάτινους πόρους.

Ο Τσάρλς Άιλαντ, επικεφαλής ζητημάτων υδάτινων πόρων στο Ινστιτούτο Παγκόσμιων Πόρων, δηλώνει πως οι συγκρούσεις που σχετίζονται με το νερό και η βία που τις ακολουθεί αυξάνονται με το πέρας του χρόνου. Η αύξηση του πληθυσμού και η οικονομική ανάπτυξη έχουν αυξήσει την ζήτηση για γλυκό νερό παγκοσμίως. Την ίδια στιγμή, η κλιματική αλλαγή έχει μειώσει σημαντικά τους υδάτινους πόρους και καθιστά τις βροχοπτώσεις σπανιότερες σε πολλά σημεία.

Στην περιοχή του Τίγρη και του Ευφράτη, η διπλή επίδραση της αυξημένης ζήτησης για νερό και της κλιματικής αλλαγής γίνεται σημαντικά αισθητή. Δορυφορικές εικόνες δείχνουν πως η περιοχή χάνει το περισσότερο επίγειο νερό γρηγορότερα από κάθε άλλη περιοχή. Καθώς οι χώρες προσπαθούν να διασφαλίσουν τα αποθέματα νερού τους, οι ενέργειές τους επηρεάζουν τους γείτονές τους.

Τον Ιούνιο του 2019, η Τουρκία δήλωσε θα ξεκινήσει να γεμίζει το φράγμα Ιλίσου στον Ευφράτη, ενώ το συνορεύον Ιράκ αντιμετώπιζε καύσωνα με θερμοκρασίες μέχρι 50 βαθμούς Κελσίου. Η ενέργεια αυτή είναι μέρος ενός συνόλου αποφάσεων που σχετίζονται με την κατασκευή 22 φραγμάτων και εργοστασίων παραγωγής ενέργειας κατά μήκος του Τίγρη και του Ευφράτη. Τα φράγματα αυτά δύναται να επηρεάσουν σημαντικά την ροή του νερού στην Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Καθώς του φράγμα Ιλίσου γέμιζε, η ροή του νερού μειώθηκε στην μέση για το Ιράκ, και η ποιότητα του νερού στην περιοχή Μπάσρα χειροτέρευσε, με αποτέλεσμα την εισαγωγή πολλών στο νοσοκομείο.

Η σύνδεση μεταξύ συγκρούσεων και νερού οδήγησε 6 Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις να δημιουργήσουν ένα Παγκόσμιο Εργαλείο Έγκαιρης Προειδοποίησης, το οποίο χρησιμοποιεί τεχνίτη νοημοσύνη για να προβλέψει την έναρξη συγκρούσεις πριν εμφανιστούν. Συνδυάζει δεδομένα σχετικά με βροχοπτώσεις, αποτυχία των καλλιεργειών, πυκνότητα του πληθυσμού, πλούτου, αγροτικής παραγωγής, ξηρασία, πλημμύρες και επίπεδα διαφθοράς για να παράγει προειδοποιήσεις σχετικά με την πιθανή εμφάνισης συρράξεων.

Το αντικείμενο αυτό μπορεί επίσης να παρουσιάσει και ενδιαφέροντα μοτίβα. Για παράδειγμα, σε μερικές από τις περιοχές που σημειώνουν έντονη έλλειψη νερού, φαίνεται να συμβαίνει ένα κύμα μετανάστευσης σε αυτές τις περιοχές. Επί παραδείγματι, το Ομάν αντιμετωπίζει περισσότερη ξηρασία από το Ιράκ, αλλά σημείωνε περισσότερες μεταναστευτικές ροές πριν από την πανδημία. Αυτό συμβαίνει επειδή το Ομάν έχει λιγότερη διαφθορά, καλύτερες υποδομές για την διαχείριση του νερού, περισσότερη φυλετική συνοχή και λιγότερες υδρο-πολιτικές εντάσεις.

Επομένως, η σύνδεση μεταξύ νερού και συγκρούσεων δεν είναι όσο εμφανής όσο θεωρείται. Ακόμα και σε περιόδους έντονης ξηρασίας, ένα σύνθετο σύνολο παραγόντων θα καθορίσουν την έναρξη σύρραξης. Η κοινωνική συνοχή αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες. Η κοινότητα του Κουρδιστάν στο Ιράκ, για παράδειγμα, δεν αντιμετώπισε την ίδια έξοδο και εσωτερική αναταραχή όπως η γειτονική Συρία τον Μάρτιο του 2011.

Το νερό και η ανθρώπινη ανάπτυξη

Ο ανθρώπινος πολιτισμός ιστορικά άνθησε γύρω από ποτάμια, λίμνες και άλλους κύριους υδάτινους δρόμους, για ευνόητους λόγους, με πιο σημαντικά παραδείγματα:

•Ο πολιτισμός της Μεσοποταμίας, όπως ακριβώς δηλώνει και το όνομα της περιοχής, αναπτύχθηκε ανάμεσα και γύρω από τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη.

•Ο πολιτισμός της Αρχαίας Αιγύπτου, βασιζόταν αποκλειστικά στο «θεϊκό» ποταμό Νείλο.

•Ο πολιτισμός της Αρχαίας Ινδίας, αναπτύχθηκε κυρίως γύρω από τους «ιερούς» ποταμούς της, όπως ο Γάγγης, καθώς και στα παράλια της χώρας.

•Ο πολιτισμός της Αρχαίας Κίνας, αναπτύχθηκε επίσης γύρω από τους ποταμούς της, όπως ο Κίτρινος Ποταμός, καθώς και στα παράλια της χώρας.

•Ο πολιτισμός της Αρχαίας Ελλάδας, και πάλι αναπτύχθηκε κυρίως γύρω από τους, μικρότερους έστω, ποταμούς της, αν και από νωρίς φαίνεται ότι έδωσε έμφαση στη θαλάσσια οικονομία και εμπόριο.



Αλλά και μέχρι σήμερα, οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου, όπως για παράδειγμα, το Ρότερνταμ, το Λονδίνο, το Μόντρεαλ, το Παρίσι, η Νέα Υόρκη, το Μπουένος Άιρες, η Σανγκάη, το Τόκιο, το Σικάγο, το Χονγκ Κονγκ και άλλες, χρωστάνε την επιτυχία τους σε μεγάλο ποσοστό στην εύκολη πρόσβασή τους, μέσω του νερού, στην επακόλουθη επέκταση του εμπορίου τους. Ακόμη και πόλεις σε νησιά με ασφαλή λιμάνια, όπως π.χ. η Σιγκαπούρη, έχουν ανθήσει για τον ίδιο ακριβώς λόγο σε μέρη όπως η Βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή, όπου το νερό είναι πιο δύσκολα διαθέσιμο, η πρόσβαση στο υπάρχον καθαρό «πόσιμο νερό» είναι ένας κύριος παράγοντας ανθρώπινης ανάπτυξης.

Δεν υπάρχει μια μοναδική λύση που μπορεί να εφαρμοστεί με τον ίδιο τρόπο από όλους σχετικά με την καλύτερη διαχείριση του νερού. Σε πολλές χώρες, ο περιορισμός των διαρροών μπορεί να κάνει σημαντική αλλαγή και η επιδιόρθωση των υποδομών να κάνει την διαφορά. Η μείωση της διαφθοράς και η βελτιστοποίηση της γεωργικής παραγωγής είναι δύο ακόμη παράγοντας που μπορεί να συνδράμουν σημαντικά. Η αφαλάτωση θαλασσινού νερού μπορεί επίσης να «ελευθερώσει χώρο» και να δημιουργήσει διαφορετικές πηγές νερού.


Μ.D, διευθυντή σύνταξης, medlabnews.gr iatrikanea


Πηγή: medlabnews.gr 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Γίνεται τόση συζήτηση σήμερα για τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, που κανείς δεν δίνει σημασία στις όλο και σοβαρότερες «κυρώσεις» που επιβάλλει η Φύση στους ανθρώπους, παντελώς αδιάφορη για τα καμώματά τους.

Φαίνεται ότι ζούμε την αρχή όχι ενός, αλλά δύο Αρμαγεδδώνων. Ο ένας είναι η σύγκρουση Ανατολής-Δύσης, που εμπεριέχει τη δυνατότητα καταστροφής της ανθρωπότητας, αν δεν οδηγηθεί σε κάποια συμβιβαστική λύση. Κάτι που, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν μοιάζει ουδείς να το επιδιώκει ή να το προσπαθεί στα σοβαρά. Ο δεύτερος Αρμαγεδδών είναι ο πόλεμος της ανθρωπότητας κατά της φύσης που θα οδηγήσει με βεβαιότητα στην καταστροφή της πρώτης, αν δεν φροντίσει πολύ γρήγορα να υποταγεί και να προσαρμοστεί στους όρους της δεύτερης.

Αδιαφορώντας παντελώς για το τι συμβαίνει στην Ουκρανία και ποιος έχει δίκιο στην εκεί διαμάχη, η Φύση διάλεξε πρόσφατα τέσσερις εβδομάδες την ινδική υποήπειρο για να δείξει στους ανθρώπους τι τους περιμένει εν είδει «Νεμέσεως» για τη συνεχιζόμενη, άνευ ορίων και περιορισμών, «Ύβρι» που συνιστά πλέον η ανθρώπινη δραστηριότητα, δηλαδή η κατασπατάληση του φυσικού κεφαλαίου μας.

«Οι καύσωνες της Ινδίας δοκιμάζουν τα όρια της ανθρώπινης επιβίωσης», είναι ο τίτλος του άρθρου που αφιέρωσε το Bloοmberg στα «ακραία καιρικά φαινόμενα» που έπληξαν τον τελευταίο μήνα την ινδική υποήπειρο.

Πάνω από ενάμισι δισεκατομμύριο άνθρωποι, όσοι είναι οι κάτοικοι δηλαδή της ινδικής υποηπείρου, το αντελήφθησαν στο πετσί τους αυτό το νέο μάθημα της φύσης, που πρακτικά … κατήργησε την άνοιξη. Ο υπόλοιπος κόσμος δεν έδωσε βέβαια καμία ιδιαίτερη σημασία, αφού όλη την ενέργεια και της Ανατολής και της Δύσης την έχει απορροφήσει τώρα το πώς η μία θα κάνει κακό στην άλλη και οι δύο στο παγκόσμιο κλίμα. Δυστυχώς όμως τα φαινόμενα αυτά δεν αφορούν μόνο την ινδική υποήπειρο, αφορούν όλο τον πλανήτη. Και σύμφωνα με τις επιστημονικές προβλέψεις δεν είναι μια σποραδική ακρότητα, αλλά κινδυνεύουν να αποτελέσουν μια όλο και επιδεινούμενη «κανονικότητα».

50 βαθμοί Κελσίου

Στο Μπαλουχιστάν του Πακιστάν, οι κάτοικοι δεν είχαν πάντως την «πολυτέλεια» να ασχολούνται με τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς η επαρχία τους έγινε μια από τις πιο ζεστές περιοχές στον πλανήτη, με τη θερμοκρασία να φτάνει σχεδόν τους 50 βαθμούς Κελσίου. Οι κάτοικοι παρέμειναν αναγκαστικά στα σπίτια τους, μην μπορώντας να εργασθούν εκτός σπιτιού, παρά μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας που πέφτει κάπως η θερμοκρασία, ενώ αντιμετώπισαν ταυτόχρονα σοβαρές ελλείψεις νερού και ενέργειας. Πέρυσι, η ίδια περιοχή είχε επίσης πληγεί από την κλιματική αλλαγή με τη θερμοκρασία τον Μάιο να πιάνει το ρεκόρ των 54 βαθμών.

Στο Νέο Δελχί, την πρωτεύουσα της Ινδίας, ήταν σαν η πόλη να φλεγόταν. Η ζέστη ερχόταν σαν διαδοχικές πύρινες σφαίρες από τους δρόμους και το νερό της βρύσης ήταν τόσο ζεστό που δεν μπορούσες να το αγγίξεις. Την ημέρα η θερμοκρασία έφτανε τους 44 βαθμούς και τη νύχτα δεν έπεφτε συχνά κάτω από τους 30 (η πτώση της νυκτερινής θερμοκρασίας έχει κρίσιμη σημασία για τη συνολική αντοχή των ανθρώπων. Μεγάλες πόλεις πολύ άσχημα κτισμένες, όπως η Αθήνα, έχουν μεγάλη θερμοχωρητικότητα και η θερμοκρασία δεν πέφτει τη νύχτα, ενώ οι απαράδεκτα στενοί δρόμοι δεν επιτρέπουν την επαρκή μεταφορά θερμότητας από τα κτίσματα με τη ροή των ανέμων).

Ένας τεράστιος ΧΥΤΑ στα περίχωρα της ινδικής πρωτεύουσας γεμάτος εκατομμύρια τόνους σκουπιδιών πήρε φωτιά από μόνος του και συνέχισε να σιγοκαίει επί μία εβδομάδα προσθέτοντας τις αναθυμιάσεις του στον επικίνδυνα μολυσμένο αέρα του Νέου Δελχί.

Το κύμα της ζέστης ενέτεινε τις μαζικές ελλείψεις ενέργειας και στην Ινδία και στο Πακιστάν, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να μην έχουν ηλεκτρικό ρεύμα πολλές ώρες της μέρας και να μη μπορούν να δουλέψουν τα κλιματιστικά και τα ψυγεία.

Οι καλοκαιρινές ζέστες έφτασαν φέτος δύο μήνες νωρίτερα από το συνηθισμένο και πολλούς μήνες προτού φυσήξουν οι μουσώνες που αφαιρούν ένα μέρος της θερμότητας. Η βορειοδυτική και η κεντρική Ινδία πέρασαν τον πιο ζεστό Απρίλη των τελευταίων 122 χρόνων, ενώ στο Τζαλαλαμπάντ του Πακιστάν η θερμοκρασία έφτασε τους 49 βαθμούς, μία από τις υψηλότερες θερμοκρασίες που έχουν σημειωθεί Απρίλιο σε όλο τον πλανήτη.

Καταστροφή στη γεωργία

Το κύμα της ζέστης έχει ήδη καταστροφικές συνέπειες στις σοδειές, περιλαμβανομένου του σιταριού και διαφόρων φρούτων και λαχανικών. Σε μερικές περιοχές η σοδειά του σιταριού ήταν η μισή του αναμενόμενου, γεγονός που, σε συνδυασμό με την μείωση της προσφοράς σιτηρών λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, δημιουργεί φόβους για έλλειψη αυτής της βασικής τροφής.

Η διάσημη για τις μηλιές και τις ροδακινιές της επαρχία Μασούνγκ του Μπαλουχιστάν είδε να καταστρέφονται οι σοδειές της. Τα δέντρα άνθισαν ένα μήνα πριν το κανονικό και μετά οι ανθοί ξεράθηκαν από την ασυνήθιστα έντονη ξηρασία χωρίς να δώσουν καρπούς. Οι αγρότες καταστράφηκαν οικονομικά.

Η υπουργός Κλίματος του Πακιστάν Sherry Rehman, δήλωσε στον βρετανικό Guardian ότι η χώρα της αντιμετωπίζει «υπαρξιακή κρίση» εξαιτίας των έκτακτων καιρικών φαινομένων, καθώς μάλιστα το κύμα ζέστης, εκτός των άλλων, οδηγεί σε λιώσιμο των παγετώνων στα βόρεια της χώρας με πρωτοφανή ταχύτητα, απειλώντας με πλημμύρες, ενώ η υψηλή ζέστη προκαλεί ταυτόχρονα και έλλειψη υδάτινων πόρων.

Η Rehman δήλωσε ότι ο καύσωνας που έπληξε την ευρύτερη περιοχή πρέπει να αποτελέσει προειδοποίηση αφύπνισης για την παγκόσμια κοινότητα: «το κλίμα και τα καιρικά φαινόμενα ήρθαν για να μείνουν και μπορούν μόνο να εντατικοποιηθούν, αν οι ηγέτες της ανθρωπότητας δεν δράσουν τώρα».

ΠΜΟ: Υπεύθυνη η κλιματική αλλαγή

Σε ανακοίνωσή του, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός υπογραμμίζει ότι οι παρατηρηθείσες θερμοκρασίες στην Ινδία και το Πακιστάν συνάδουν «με ό,τι περιμένουμε από την κλιματική αλλαγή. Τα κύματα ζέστης είναι πιο συχνά και έντονα και αρχίζουν πιο νωρίς σε σχέση με το παρελθόν». Σύμφωνα με τους μετεωρολογικούς ορισμούς, ένας καύσων (heat wave) υφίσταται όταν η μέγιστη θερμοκρασία υπερβαίνει τους 40 βαθμούς και είναι τουλάχιστο 4,5 πάνω από το κανονικό.

Σύμφωνα με δορυφορικές παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, οι επιφανειακές θερμοκρασίες σε ορισμένα τμήματα της βορειοδυτικής Ινδίας υπερέβησαν τους 60 βαθμούς, γεγονός πρωτοφανές για αυτή την εποχή, όταν οι συνήθεις θερμοκρασίες επιφανείας στις περιοχές αυτές κυμαίνονται μεταξύ 45 και 55 βαθμών.

Υγρασία: ο κρίσιμος παράγοντας

Πιο κρίσιμος από τη θερμοκρασία είναι ο σύνθετος δείκτης «wet-bulb temperature», που συνδυάζει τις τιμές θερμοκρασίας και υγρασίας για να δείξει πόση εξάτμιση μπορεί να γίνει σε δοσμένη κατάσταση και άρα πόση θερμότητα μπορεί να αποβληθεί μέσω της εφίδρωσης. Όσο πιο ψηλή είναι η θερμοκρασία, τόσο μικρότερη πρέπει να είναι η υγρασία για να διατηρείται σε ανεκτά επίπεδα η wet-bulb temperature.

Σε wet-bulb temperatures άνω των 35 βαθμών, δεν μπορούμε να αποβάλουμε τη θερμότητα και μπορεί να υποστούμε ενδεχομένως θανάσιμη καρδιακή προσβολή μετά από μερικές ώρες έκθεσης, ακόμα και αν καθόμαστε στη σκιά και ρίχνουμε νερό. Ανάλογα αποτελέσματα μπορούν να σημειωθούν σε ανθρώπους που εργάζονται εκτός κτιρίων ακόμα και με wet bulb temperatures άνω των 32 βαθμών. Είχαμε περιπτώσεις που σημειώθηκαν δεκάδες χιλιάδες θάνατοι στους ευρωπαϊκούς και ρωσικούς καύσωνες του 2003 και του 2010 αντίστοιχα, ακόμα και με wet bulb temperatures 28 βαθμών.

Όταν τα σπάνια γίνονται συχνά

Στο παρελθόν τέτοια φαινόμενα θεωρούνταν εξαιρετικά σπάνια, με δεδομένο ότι συνήθως η υγρασία πέφτει όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία. Μια μελέτη του 2018 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στο «υπάρχον κλίμα σχεδόν ποτέ» δεν έχουμε wet bulb temperatures άνω των 35 βαθμών. Δυστυχώς όμως το «υπάρχον κλίμα» παύει να υπάρχει. Μια προσεκτική μελέτη των παρατηρήσεων από μετεωρολογικούς σταθμούς που έγινε το 2020 υποστηρίζει ότι ήδη τέτοιες καταστάσεις σημειώνονται σχετικά συχνά, ιδιαίτερα στην πολύ πυκνοκατοικημένη περιοχή από τον Κόλπο μέχρι το Πακιστάν και τη βορειοδυτική Ινδία.

Χωρίς κλιματιστικά

Η φτώχεια επιδεινώνει τα προβλήματα. Μόνο το 12% των 1,4 δισ. κατοίκων της Ινδίας διαθέτει αιρ κοντίσιον. Οι υπόλοιποι είναι στο έλεος των αυξανόμενων θερμοκρασιών και των καρδιακών προσβολών που τις συνοδεύουν. Αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί και στο Πακιστάν. Όσο για τους εργάτες στους αγρούς, τα εργοστάσια και τις οικοδομές, ή αυτούς που καθαρίζουν τους δρόμους, δεν έχουν κανένα τρόπο διαφυγής.

Ήδη την πρώτη βδομάδα του Μαΐου διάφορες περιοχές της Ινδίας έφτασαν κοντά σε κρίσιμα επίπεδα wet-bulb temperatures, γλύτωσαν όμως τα χειρότερα γιατί δεν συνέπεσαν τα μέγιστα θερμοκρασίας κα υγρασίας. Μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, η Καλκούτα, γνώρισε επίπεδα υγρασίας και θερμοκρασίας που, αν συνέπιπταν, θα ανέβαζαν τη wet-bulb temperatures στους 35 βαθμούς.

Ακόμα κι αποφεύχθηκε -τουλάχιστο μέχρι τώρα γιατί για να είμαστε βέβαιοι πρέπει να περιμένουμε την έναρξη των μουσσώνων τον Ιούνιο- ο κίνδυνος θα επαναλαμβάνεται σε κάθε εποχή και θα γίνεται μεγαλύτερος. Ο πλανήτης είναι άλλωστε τώρα στον κλιματικό κύκλο La Nina, που προκαλεί συνήθως ψυχρότερα καλοκαίρια στην Ινδία. Όταν περάσει στον El Nino, τα πράγματα θα αντιστραφούν και ο κίνδυνος θα μεγαλώσει.

Τα πράγματα χειροτερεύουν από την ανικανότητα της ινδικής κυβέρνησης και του κράτους να αντιμετωπίσουν μείζονες απειλές, όπως φάνηκε στην περίπτωση του κορονοϊού που οδήγησε σε πρωτοφανείς εκατόμβες θανάτων. Η χώρα διαθέτει ένα «Εθνικό πρόγραμμα δράσης για τις ασθένειες που συνδέονται με τη θερμοκρασία», που δεν φαίνεται όμως ιδιαίτερα επαρκές για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Συστάσεις όπως το βρέξιμο των ταρατσών για να παραμένουν δροσερά τα κτίρια δεν φτάνουν για να αντιμετωπίσουν μεγάλο καύσωνα. Κι αν η ζέστη και η αυξημένη κατανάλωση για τα κλιματιστικά οδηγήσει σε παρατεταμένες διακοπές ηλεκτρικού, θα απειληθούν τα κέντρα υγείας και οι πιο ευάλωτοι πολίτες.

Πέρυσι, με τον κορονοϊό, οι πολίτες κατέφευγαν στα social media, ζητώντας απεγνωσμένα οξυγόνο και τα νοσοκομεία έδιωχναν ανθρώπους σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς το υποχρηματοδοτούμενο σύστημα υγείας κατέρρεε υπό το βάρος δεκαετιών παραμέλησης. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι τουλάχιστο τέσσερα εκατομμύρια Ινδοί πέθαναν από την πανδημία και όχι οι 524.000 fatalities που ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

Στην πραγματικότητα οι ινδικές αρχές δεν μέτρησαν ως όφειλαν τους νεκρούς από τον κορονοϊό, όπως δεν μετράνε και τους νεκρούς από τη ζέστη. Μη μετρώντας, υφίστανται και μικρότερη πίεση να λάβουν μέτρα.

Η περίπτωση της Ινδίας είναι χαρακτηριστική της βαθιάς αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε οικονομικά, κοινωνικά και οικολογικά προβλήματα, που δυσχεραίνει την αντιμετώπιση κάθε προβλήματος ξεχωριστά, όπως και την αντιμετώπισή τους σε εθνική ή περιφερειακή κλίμακα. Η σοβαρότητα και η περιπλοκότητα των προβλημάτων μοιάζει να υποδεικνύει την ανάγκη ενός σχεδιασμού σε παγκόσμια κλίματα.


Πίεση στα συστήματα ενέργειας

Οι υψηλές θερμοκρασίες άσκησαν πίεση στη ζήτηση ενέργειας στην Ινδία και στο Πακιστάν οδηγώντας σε πολύωρες διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ η Ινδία αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη έλλειψη ενέργειας εδώ και έξι δεκαετίες.

Τα αποθέματα άνθρακα, το καύσιμο από το οποίο παράγεται το 70% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, είναι σε πολύ χαμηλό επίπεδο με κίνδυνο η χώρα να αντιμετωπίσει και νέα κρίση ενέργειας (κάτι που δεν εμπόδισε τις ΗΠΑ να της ζητήσουν να διακόψει τις εισαγωγές πετρελαίου από τη Ρωσία, κάτι που το Νέο Δελχί αρνήθηκε να κάνει).

ΥΓ. Είχαμε τελειώσει τη σύνταξη αυτού του άρθρου όταν πληροφορηθήκαμε την καταιγίδα σκόνης που έπληξε το Ιράκ και έστειλε 1.000 κατοίκους στα νοσοκομεία και τις πλημμύρες στο Κριγιζστάν. Και οι δύο χώρες είναι ιδιαίτερα τρωτές στην κλιματική αλλαγή.

Να υπενθυμίσουμε με την ευκαιρία και δια τα καθ’ ημάς, ότι η μεν Κύπρος ανήκει στην ευρύτερη γεωγραφική ζώνη της Μέσης Ανατολής, που κινδυνεύει να «αναφλεγεί» και η Ελλάδα στη νοτιοανατολική Ευρώπη, την πλέον απειλούμενη από την κλιματική αλλαγή σε όλη την ήπειρο.

Πηγή: www.amna.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μία πόλη που ανεβαίνει μαζί με τη στάθμη της θάλασσας και είναι αυτάρκης σε τρόφιμα, ενέργεια και γλυκό νερό


Πριν από δύο χρόνια, μία ομάδα από αρχιτέκτονες, μηχανικούς και κατασκευαστές κάθισαν σε ένα τραπέζι στον ΟΗΕ για να συζητήσουν ένα φιλόδοξο project: Μία πόλη που επιπλέει, η οποία να μπορεί να αντέξει σε φυσικές καταστροφές, όπως πλημμύρες, τσουνάμι και τυφώνες κατηγορίας 5.



Δεν ήταν, βέβαια, μία νέα ιδέα. Οι κατασκευαστές ονειρεύονται εδώ και δεκαετίες να χτίσουν τεχνητά νησιά και μητροπόλεις στο νερό. Ακόμα και ο Όμηρος οραματίστηκε μία μυθική πόλη που επιπλέει, πριν από 13 αιώνες.



Όμως, τα όνειρα αυτά ήταν πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν.



Πριν από λίγες ημέρες, το project που έχει τη στήριξη του ΟΗΕ ξεπέρασε ένα κρίσιμο εμπόδιο, όταν το Μπουσάν της Ν. Κορέας συμφώνησε να φιλοξενήσει την πόλη που επιπλέει, σε συνεργασία με τον σχεδιαστή του έργου, την Oceanix και το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για τους ανθρώπινους οικισμούς, UN-Habitat.

Όπως πολλές παραθαλάσσιες πόλεις, το Μπουσάν απειλείται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

«Συμβαίνει το Μπουσάν να είναι το καλύτερο μέρος για να αναπτύξουμε αυτό το πρωτότυπο. Αλλά αυτό είναι κάτι που ελπίζουμε ότι θα είναι χρήσιμο σε όλες τις παραθαλάσσιες κοινότητες που αντιμετωπίζουν την πρόκληση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας», είπε στο Business Insider η Itai Madamombe, συνιδρύτρια της Oceanix.

Η πόλη που επιπλέει είναι ουσιαστικά μία ομάδα από εξάγωνες πλατφόρμες πάνω στο νερό. Οι πλατφόρμες θα είναι καλυμμένες από ένα στρώμα ασβεστόλιθου που είναι 2-3 φορές πιο ισχυρό από το τσιμέντο, αλλά επιπλέει. Το στρώμα αυτό γίνεται πιο σκληρό με τον καιρό και μπορεί να επιδιορθώνεται μόνο του, με αποτέλεσμα να αντέχει σε σκληρές καιρικές συνθήκες.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί μία πόλη που ανεβαίνει μαζί με τη στάθμη της θάλασσας και είναι αυτάρκης σε τρόφιμα, ενέργεια και γλυκό νερό. Κλουβιά κάτω από τις πλατφόρμες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να καλλιεργηθούν χτένια, φύκια και διάφορα θαλασσινά.

Πάντως, η υλοποίηση του σχεδίου δεν είναι ακόμα οριστική. Τον Απρίλιο θα γίνουν νέες επαφές με τον ΟΗΕ και μετά, η ομάδα της Oceanox θα αρχίσει να κατασκευάζει τις πλατφόρμες και να εξασφαλίζει τις απαιτούμενες άδειες.

Το κόστος, ανάλογα με το μέγεθος της πόλης που θα επιλεγεί και τα υλικά, υπολογίζεται στα 200 εκατ. δολάρια, ενώ οι εργασίες εκτιμάται ότι θα απαιτούσαν τρία χρόνια. Η πόλη θα μπορούσε να ολοκληρωθεί έως το 2025 και να αποτελέσει πρότυπο και για άλλες τέτοιες κατασκευές ανά τον πλανήτη.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της μη κερδοσκοπικής εταιρείας Climate Central, εάν η θερμοκρασία του πλανήτη ανέβει κατά 4 βαθμούς Κελσίου, τουλάχιστον 50 μεγάλες πόλεις σε όλο τον κόσμο θα χάσουν το μεγαλύτερο μέρος των κατοικημένων περιοχών τους τα επόμενα 200 έως 2.000 χρόνια λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.



Για αυτό και η Oceanix βρίσκεται σε συζητήσεις με τουλάχιστον άλλες 10 κυβερνήσεις, που ενδιαφέρονται να χτίσουν πόλεις που επιπλέουν.


moneyreview.gr με πληροφορίες από Business Insider



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Όπως είναι γνωστό, από την 1 έως τις 12 Νοεμβρίου πραγματοποιείται στη Γλασκώβη η 26η Διάσκεψη για το Κλίμα, (COP 26), όπου οι χώρες με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ρύπανση θα προσπαθήσουν να πείσουν τους λαούς ότι η κλιματική κρίση και η καταστροφή του περιβάλλοντος μπορούν να ξεπεραστούν με τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη». Όμως η εμπειρία από τις εικοσιπέντε προηγούμενες, δείχνει ότι όχι μόνο δεν πρόκειται και η Διασκεψη αυτή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης και την καταστροφή του περιβάλλοντος, αλλά θα τις οξύνει ακόμη περισσότερο. Γιατί έχει γίνει πλέον φανερό ότι τα προβλήματα που δημιουργεί στην κοινωνία και το περιβάλλον η κερδοσκοπική βουλιμία των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, δεν λύνονται με διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε αυτούς που βλέπουν και το κλίμα σαν εμπόρευμα και προσπαθούν να κερδοσκοπήσουν και από αυτό

Για να διαμαρτυρηθούμε λοιπόν για αυτόν τον εμπαιγμό των κρατών και των κυβερνήσεων που ευθύνονται πρώτιστα για την καταστροφή του περιβάλλοντος και να διεκδικήσουμε ένα άλλο μοντέλο οικονομίας που θα οδηγεί στην απομεγέθυνση της παραγωγής και της κατανάλωσης και όχι στην αύξησής τους και θα ικανοποιεί, με σεβασμό στη φύση, τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι του κέρδους καλούμε τις φίλες και τους φίλους της Εναλλακτικής Δράσης στην μεγάλη συγκέντρωση που θα γίνει το Σάββατο 6 Νοεμβρίου, στις 2 το μεσημέρι στο Σύνταγμα


Το ραντεβού μας είναι στη γωνία Αμαλίας και Όθωνος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Φίλες και φίλοι,
Η ανθρωπότητα αποτυγχάνει να σταματήσει την κλιματική κρίση. Πλέον η κατάσταση δεν είναι απλά επείγουσα -- ο πλανήτης ουρλιάζει για βοήθεια.

Αυτή τη στιγμή οι ηγέτες του κόσμου συζητούν για το κλίμα σε μια ιστορική συνάντηση κορυφής -- αλλά δεν αρκούν πια δεσμεύσεις χωρίς ουσιαστική δράση. Χρειαζόμαστε γενναία ηγεσία, με όραμα, που θα κάνει επιτέλους ό,τι χρειάζεται για να αποφύγουμε την καταστροφή.

Βρίσκομαι στις συζητήσεις μαζί με νέους ακτιβιστές και ακτιβίστριες, όπως η Βανέσα Νακάτε κι η Ντομίνικα Λασότα. Συναντάμε προσωπικά δεκάδες κυβερνήσεις -- είναι η τέλεια ευκαιρία να τους παραδώσουμε μια τεράστια έκκληση για επείγουσα δράση. Ένωσε τη φωνή σου με τη δική μας τώρα: υπόγραψε με ένα πάτημα και διάδωσέ το.
Προς τους ηγέτες του κόσμου,

«Προδοσία.»

Έτσι περιγράφουν οι νέες κι οι νέοι σε όλο τον κόσμο την αποτυχία των κυβερνήσεων να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Και δεν αποτελεί έκπληξη.

Ξεπερνάμε καταστροφικά το κρίσιμο όριο του 1,5°C υπερθέρμανσης, κι όμως οι κυβερνήσεις παντού εξακολουθούν να δαπανούν δισεκατομμύρια σε ορυκτά καύσιμα, επιδεινώνοντας την κρίση.

Δεν είναι ώρα για παιχνίδια. Ο πλανήτης μας βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Εκατομμύρια άνθρωποι θα υποφέρουν αν συνεχιστεί η καταστροφή -- όμως μπορούμε να αποφύγουμε αυτό το τρομακτικό μέλλον, αν λάβετε τις σωστές αποφάσεις τώρα. Έχετε τη δύναμη να αποφασίσετε.

Ως πολίτες απ’ όλο τον κόσμο, σας ζητάμε να αντιμετωπίσετε την κλιματική κρίση ως έκτακτη ανάγκη. Όχι σε έναν χρόνο ή έναν μήνα. Τώρα:
  • Συνεχίστε να στοχεύετε στον 1,5°C ως το ανώτατο επιτρεπτό όριο, με τις πιο άμεσες και δραστικές ετήσιες μειώσεις εκπομπών άνθρακα που έγιναν ποτέ.
  • Σταματήστε αμέσως όλες τις επενδύσεις, επιδοτήσεις και νέα έργα ορυκτών καυσίμων, όπως και τις νέες αναζητήσεις κι εξορύξεις τους.
  • Σταματήστε τη «δημιουργική» λογιστική άνθρακα, δημοσιεύοντας τις συνολικές εκπομπές για όλους τους δείκτες κατανάλωσης, τις αλυσίδες εφοδιασμού, τη διεθνή αεροπορία και ναυτιλία, και την καύση βιομάζας.
  • Δώστε τα 100 δισ. που υποσχεθήκατε στις πιο ευάλωτες χώρες, με επιπλέον ενίσχυση για κλιματικές καταστροφές.
  • Θεσπίστε κλιματικές πολιτικές για την προστασία των εργαζομένων και των πιο ευάλωτων, και για τον περιορισμό όλων των ανισοτήτων.
Μπορούμε ακόμα να τα καταφέρουμε. Υπάρχει ακόμα χρόνος να αποφύγουμε τα χειρότερα αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε. Θα χρειαστεί αποφασιστική ηγεσία με όραμα και θάρρος -- αλλά να γνωρίζετε πως όταν ηγείστε, δισεκατομμύρια ακολουθούν.
ΥΠΟΓΡΑΦΩ
Μοιάζει αδύνατο το να ελπίζεις μπροστά σε τέτοια αδράνεια. Εγώ όμως αντλώ ελπίδα απ’ τους ανθρώπους -- απ’ τα εκατ. ανθρώπων που αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον. Απ’ τις πορείες μας, την αποφασιστικότητά μας, κι απ’ τις τρεμάμενες φωνές μας καθώς φωνάζουμε την αλήθεια στην εξουσία. Η ελπίδα μου είναι ριζωμένη στη δράση και την τρέφει η αγάπη για την ανθρωπότητα και τον όμορφο πλανήτη μας. Αυτό είναι που μου δίνει σιγουριά ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Και πρέπει να το κάνουμε. Μαζί.
Με ελπίδα,



Γκρέτα - Σουηδία, με Βανέσα - Ουγκάντα, Ντομίνικα - Πολωνία, Μίτζι - Φιλιππίνες, νέους ακτιβιστές κι ακτιβίστριες απ’ όλο τον κόσμο, κι όλη την ομάδα του Avaaz

Περισσότερες πληροφορίες:Αγγλικά:


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η αποξήρανση της λίμνης Πουπό της Βολιβίας επιβεβαιώθηκε επίσημα ως συνέπεια της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας παρείχε τα προς το ζην για τους κατοίκους της περιοχής, αλλά τώρα μόνο το μισό του πληθυσμού παραμένει κοντά στη λίμνη, που αποξηράθηκε πλήρως το περασμένο Δεκέμβριο. Δυστυχώς, οι επιστήμονες λένε ότι η ανάκαμψη πλέον είναι αδύνατη.

«Αυτή είναι μια εικόνα του μέλλοντος της κλιματικής αλλαγής», δήλωσε ο Γερμανός κλιματολόγος Ντιρκ Χόφμαν, ο οποίος μελετά το ρόλο της ανόδου της θερμοκρασίας από την καύση ορυκτών καυσίμων στην τήξη των παγετώνων της Βολιβίας.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ξηρασία λόγω των επαναλαμβανομένων φαινομένων Ελ Νίνιο είναι η κύρια αιτία της φυσικής καταστροφής. Ένας άλλος παράγοντας είναι η εκμετάλλευση των ποταμών που τροφοδοτούν τη λίμνη για λόγους γεωργίας και εξόρυξης.

Το ευαίσθητο οικοσύστημα της Βολιβίας έχει δεχθεί μεγάλη πίεση κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών, με τη μέση θερμοκρασία να σημειώνει αύξηση κατά περίπου ένα βαθμό Κελσίου.

Η αποξήρανση της λίμνης έχει επίσης σημαντικές οικονομικές συνέπειες για τους κατοίκους της περιοχής οι οποίοι έπαυσαν τις αλιευτικές δραστηριότητες, πούλησαν τα ζώα τους και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τους παραλίμνιους οικισμούς. Τα τελευταία τρία χρόνια ο μισός πληθυσμός έχει φύγει από την περιοχή για οικονομικούς λόγους, αφήνοντας πίσω κυρίως ηλικιωμένους κατοίκους. Τουλάχιστον 3.250 κάτοικοι έχουν δεχθεί ανθρωπιστική βοήθεια, σύμφωνα με την κυβέρνηση της Βολιβίας.

Η στάθμη της λίμνης έχει μειωθεί στο μόλις δύο τοις εκατό του αρχικού της επιπέδου. Η παρουσία των ζώων έχει επίσης επηρεαστεί, καθώς περίπου 75 είδη πτηνών έχουν εξαφανιστεί από τη λίμνη.

Η κυβέρνηση έχει ήδη ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση 140 εκατομμύρια δολάρια για έργα αποκατάστασης, αλλά η ερευνητική κοινότητα της Βολιβίας δεν είναι αισιόδοξη για την έκβαση των προσπαθειών.

Η λίμνη, η οποία κάποτε είχε επιφάνεια 4.600 τετραγωνικών χιλιομέτρων(λίγο μιρότερη από όσο οι νομοί Αττικής και η Κορίνθου μαζί), είχε εξατμιστεί και το 1994, αλλά κατάφερε να ανακάμψει μετά από κάποια χρόνια.



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Επιχείρηση διάσωσης στον οικισμό Χάιμερτσχαιμ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

Τουλάχιστον 81 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις ισχυρές βροχοπτώσεις στη δυτική Γερμανία. Προβλήματα στις μεταφορές και στην ηλεκτροδότηση.

Ήταν μία «πρωτοφανής» κακοκαιρία, δεν πρόκειται για δημοσιογραφικό στερεότυπο. Οι μετεωρολόγοι επιβεβαιώνουν ότι ποτέ στο παρελθόν δεν είχε πέσει μέσα σε 24 ώρες τόσο μεγάλη ποσότητα βροχής- εικοσαπλάσια του μέσου όρου- στη συγκεκριμένη περιοχή της δυτικής Γερμανίας, στα σύνορα με το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Σημειώνουν μάλιστα ότι η στατιστική πιθανότητα να επαναληφθεί το φαινόμενο είναι μία στα 100 χρόνια. Τουλάχιστον 81 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Γερμανία και άλλοι 4 στο Βέλγιο. Μόνο στην περιοχή του Άρβαϊλερ, νότια της Βόννης, εξακολουθούν να αγνοούνται 1.300 άνθρωποι. Πολλά χωριά έχουν εκκενωθεί, όπως και ένα μέρος της πόλης Τρίερ, στα σύνορα με το Λουξεμβούργο. ολόκληρα σπίτια κατέρρευσαν.
Κατακλυσμός στον οικισμό Έρντορφ της Ρηνανίας

Τουλάχιστον 165.000 άνθρωποι είχαν μείνει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα το βράδυ της Πέμπτης. Δεν έλλειψαν όμως και άλλα προβλήματα στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Στο Λεβερκούζεν σημειώθηκε βραχυκύκλωμα σε μεγάλο νοσοκομειο της πόλης και 470 ασθενείς μεταφέρθηκαν εσπευσμένα σε ασφαλές καταφύγιο. Προβλήματα καταγράφονται και στις συγκοινωνίες. Η σιδηροδρομική σύνδεση της Γερμανίας με τις Βρυξέλλες έχει διακοπεί. Η αστυνομία απευθύνει έκκληση στους οδηγούς να αποφεύγουν το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στις μετακινήσεις τους.

Οι πολιτικές αντιδράσεις
Επικίνδυνα ανεβαίνει η στάθμη του Ρήνου, ακόμη και στο κέντρο της Κολωνίας

Η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ είχε ήδη αναχωρήσει για επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ, όταν έγιναν γνωστές οι συνέπειες της κακοκαιρίας. Σε μήνυμά της από την Ουάσιγκτον επισημαίνει ότι έχει «συγκλονιστεί» από το μέγεθος της καταστροφής και υπöσχεται άμεση βοήθεια στους πληγέντες. Ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς ακύρωσε τις διακοπές του και επισκέφθηκε το κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο, που επίσης επλήγη από την κακοκαιρία. Αλλά και η υποψήφια των Πρασίνων στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, Αναλένα Μπέρμποκ, επέστρεψε στο Βερολίνο εσπευσμένα από τις διακοπές της, προκειμένου να ενημερωθεί για τις εξελίξεις.

Ο υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών και πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας- Βεστφαλίας Άρμιν Λάσετ διάκοψε την προεκλογική του καμπάνια και επισκέφθηκε το Χάγκεν, μία από τις πόλεις που επλήγησαν έντονα από την κακοκαιρία. Το βράδυ της Πέμπτης, μιλώντας στη γερμανική τηλεόραση (WDR), επισήμανε την ανάγκη να καταστεί προτεραιότητα της κυβερνητικής πολιτικής η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Γιάννης Παπαδημητρίου

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια σημαντική νίκη του παγκόσμιου οικολογικού κινήματος καταγράφει η απόφαση - σταθμός ολλανδικού δικαστηρίου, με την οποία, αφού θεωρεί υπαίτια για τη συνεισφορά της στην κλιματική κρίση την μεγάλη εταιρεία Royal Dutch Shell (γνωστή σε όλους ως Shell) την υποχρεώνει να μειώσει τις εκπομπές άνθρακα κατά 45% έως το 2030 σε σχέση με τα επίπεδα εκπομπών της το 2019.

Η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια από μια ομάδα επτά οργανώσεων για το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και από περίπου 18.000 πολίτες που κατέθεσαν αγωγή το 2018, και ανέτρεψαν τα δεδομένα.

Το δικαστήριο διέταξε τη Shell να εναρμονιστεί με τους παγκόσμιους στόχους που συμφωνήθηκαν στη Διάσκεψη για το Κλίμα που έγινε στο Παρίσι.

Η σημερινή απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης, κατόπιν προσφυγής ακτιβιστικών οργανώσεων, θα μπορούσε να δημιουργήσει τετελεσμένο για παρόμοιες υποθέσεις πολυεθνικών ρυπαντών σε όλο τον κόσμο.

Η Shell μπορεί πάντως να προσφύγει κατά της απόφασης αυτής.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Αυτή την Παρασκευή, 19 Μάρτη 2021 έχει καλεστεί μια Παγκόσμια Απεργία/Διαμαρτυρία για το Κλίμα (Global Climate Strike) σε παγκόσμιο επίπεδο από το κίνημα της νεολαίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή (Fridays For Future).

Η συνεργασία ενάντια στον πόλεμο και τις εξορύξεις "Μας σκάβουν τον λάκκο / Kazma Bırak / Don't Dig", αφού το συζήτησε στην τριεθνή της συνέλευση με αφορμή και το αρχικό κάλεσμα αλλά και την αγάπη όλων μας για το περιβάλλον, που έχει φτάσει τα όριά του, προσκαλεί και αυτή με τη σειρά της όλες τις περιβαλλοντικές ομάδες να δράσουν με όποιο τρόπο μπορούν αυτή την Παρασκευή.

Πιο συγκεκριμένα, σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο οι κατά τόπους ομάδες θα ετοιμάσουμε πανό/μπάνερ/πλακάτ με ένα κοινό σύνθημα στις δύο γλώσσες που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά κινήματα ανά τον κόσμο

Αλλάξτε το σύστημα, όχι το κλίμα!
İklimi değil, Sistemi değiştir!
Change the system, not the climate!

και θα πάρουμε τους δρόμους, τους κάμπους και τα βουνά, παίρνοντας τα απαραίτητα μέτρα λόγω πανδημίας (ακόμα και 2 άτομα σε κάποιο συμβολικό σημείο ή μια βουνοκορφή είναι πολύ ευπρόσδεκτη δράση).

Καλούμε λοιπόν όλους τους λάτρεις του περιβάλλοντος και όσους εναντιώνονται στις πολεμικές κραυγές, ανάλογα με την δυναμική της κάθε πόλης/συλλογικότητας/ομάδας ανθρώπων, να οργανώσουν ότι μπορούν και να δείξουμε ότι δεν ξεχάσαμε αυτά που γίνονται σε βάρος του περιβάλλοντος και των λαών.

Φυσικά είστε ευπρόσδεκτοι, ακόμα και αν δεν συμμετέχετε στην συνεργασία μας, να γράψετε το κοινό μήνυμα (ολόκληρο ή σε μια μόνο γλώσσα αν υπάρχει πρόβλημα χώρου) και να μας στείλετε μια-δυο φωτογραφίες στο noextractionsnowar@gmail.com ή στη σελίδα μας στο facebook https://www.facebook.com/noextractionsnowar
αλλά το πιο σημαντικό είναι να γίνει δράση και να ακουστούν οι φωνές μας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Από το κάλυμμα πάγου της Γροιλανδίας μέχρι την Ανταρκτική και τους παγετώνες των Άλπεων, οι πάγοι της Γης λιώνουν πολύ ταχύτερα σήμερα από ό,τι πριν από 30 χρόνια.

Η δραματική διαπίστωση έρχεται από την πρώτη μελέτη που χρησιμοποιεί δορυφορικές παρατηρήσεις σε συνδυασμό με μαθηματικά μοντέλα της παγκόσμιας τήξης.

«Ήταν έκπληξη για μένα να δω μια τόσο μεγάλη μεταβολή σε μόλις τρεις δεκαετίες» σχολίασε στο Reuters ο Τόμας Σλέιτερ του Πανεπιστημίου του Λιντς στη Βρετανία.

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύει η ομάδα του στην επιθεώρηση Cryosphere, από το 1994 έως το 2017, η Γη έχασε 28 τρισεκατομμύρια τόνους πάγου, ποσότητα αρκετή για να σκεπάσει ολόκληρη τη Βρετανία σε βάθος 100 μέτρων.

Στο ίδιο διάστημα, ο ρυθμός απώλειας πάγου επιταχύνθηκε από τους 0,8 τρισεκατομμύρια τόνους το χρόνο στους 1,3 τρισεκατομμύρια τόνους, μια αύξηση κατά 65%. Το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης αποδίδεται στην απώλεια πάγου στην Ανταρκτική και τη Γροιλανδία.

«Αν και απώλεια πάγου παρατηρείται σε όλες τις περιοχές που εξετάσαμε, οι απώλειες στα καλύμματα πάγου της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας εμφανίζουν τη μεγαλύτερη επιτάχυνση» επισήμανε ο Σλέιτερ.

«Τα καλύμματα πάγου ακολουθούν πλέον τα χειρότερα σενάρια θέρμανσης που ορίζει η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή» πρόσθεσε.

Οι μεγαλύτερες απώλειες αφορούν τον θαλάσσιο πάγο που επιπλέει στην Αρκτική (7,6 τρισεκατομμύρια τόνοι) και γύρω από την Ανταρκτική (6,5 τρισεκατομμύρια τόνοι). Ωστόσο οι απώλειες αυτές δεν ανεβάζουν τη στάθμη της θάλασσας, αφού αφορούν πάγο που βρισκόταν ήδη στη θάλασσα. Και ο όγκος του πάγου είναι μικρότερος από τον όγκο του υγρού νερού με ίδιο βάρος.

Το λιώσιμο των ορεινών παγετώνων αντιστοιχεί στο 22% της ετήσιας απώλειας πάγου, ένα εντυπωσιακά υψηλό ποσοστό δεδομένου ότι οι παγετώνες αντιστοιχούν μόνο στο 1% του συνολικού πάγου στη Γη.

Το ήμισυ των απωλειών αφορά τους πάγους της ξηράς, συμπεριλαμβανομένης της τήξης 6,1 τρισεκατομμυρίων τόνων πάγου σε ορεινούς παγετώνες, 3,8 τρισεκατομμύρια τόνους στη Γροιλανδία και 2,5 τρισεκατομμύρια τόνους από την ηπειρωτική Ανταρκτική.

Οι απώλειες αυτές οδήγησαν σε άνοδο της στάθμης των ωκεανών κατά 3,5%. Και σύμφωνα με τους ερευνητές, για κάθε εκατοστό ανόδου της στάθμης περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν κίνδυνο πλημμυρών και ίσως χρειαστούν μετεγκατάσταση.

H κλιματική αλλαγή έχει ήδη ανεβάσει τη μέση θερμοκρασία κατά περίπου 1,1 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, ωστόσο στην Αρκτική ο ρυθμός ανόδου είναι σήμερα περίπου τρεις φορές ταχύτερος.

Το καλοκαίρι του 2019, ο θαλάσσιος πάγος στην Αρκτική συρρικνώθηκε στα δεύτερα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 40 ετών και πολλοί κλιματολόγοι ανησυχούν πλέον ότι σε μερικές δεκαετίες η Αρκτική θα μετατρέπεται σε απέραντη θάλασσα τα καλοκαίρια.

Η θάλασσα απορροφά περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία από ό,τι ο πάγος, ένα φαινόμενο που ονομάζεται αρκτική ενίσχυση και προκαλεί περαιτέρω άνοδο της θερμοκρασίας.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το πρώτο «λιώσιμο των πάγων» στην πρώιμη μεταπολεμική εποχή στη Ρωσία συνδέθηκε με το τέλος του σταλινισμού και τα πρώτα δειλά ανοίγματα της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν η αντίδραση της νικήτριας Μόσχας μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου και ένα μικρό δείγμα ότι λάβαινε υπ’ όψη της την κριτική που δεχόταν εντός κι εκτός της χώρας για τις απάνθρωπες πρακτικές που χρησιμοποιούσε κατά των διαφωνούντων.

Το δεύτερο «λιώσιμο των πάγων» που συντελείται στις μέρες μας έχει ως επίκεντρο τον Βόρειο Πόλο κι όσο κι αν η Μόσχα δεν είναι ο πρωτεργάτης αυτής της διαδικασίας έχει τη συμβολή της. Κυρίως όμως από την τήξη των πάγων έχει να δρέψει τεράστια οικονομικά κέρδη, περισσότερα από κάθε άλλη χώρα που ωφελείται από την κλιματική αλλαγή και τις δραματικές συνέπειες που προκαλεί στο Βόρειο Πόλο, όπως η Νορβηγία, η Γροιλανδία, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ.

Τα τεράστια οφέλη που ήδη δρέπει η Ρωσία από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Βόρειου Πόλου ήρθαν στην επιφάνεια με αφορμή έρευνα που έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία GlobalData και δείχνουν, όπως φαίνεται στο συνημμένο διάγραμμα, ότι οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι οι ρωσικές εταιρείες Gazprom (που μόνη της φέτος θα παράξει άνω του 50% της συνολικής παραγωγής υδρογονανθράκων στην Αρκτική), Rosneft, Novatek και Lukoil και ακολουθούν οι νορβηγικές Equinor και Aker BP και η αμερικανική Conoco Philips. Οι επιδόσεις των ρωσικών εταιρειών στην Αρκτική οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα μεγάλα κίνητρα που προσφέρει η Μόσχα σε όσες ιδιωτικές και δημόσιες εταιρείες επενδύουν σε υποδομές στο Βόρειο Πόλο, που κάθε φορά δοκιμάζουν τα όρια της επιστήμης. Αρκεί να έχουμε υπ’ όψη μας ότι οι θερμοκρασίες συχνά αγγίζουν τους – 50 βαθμούς Κελσίου. Σε αυτές τις συνθήκες κατασκευάζονται τερματικοί σταθμοί, υποθαλάσσιοι αγωγοί, παγοθραυστικά πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) που μπορούν να ταξιδεύουν σε παγωμένη θάλασσα πάχους 2,1 μέτρων, κ.α. Η Μόσχα ανταμείβει γενναιόδωρα τις επενδύσεις ξέροντας ότι όσο αναγκαίες είναι, είναι κι άλλο τόσο δύσκολα βιώσιμες τουλάχιστον στα αρχικά τους στάδια. Έτσι, η Novatek, που είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία φυσικού αερίου για να κατασκευάσει έναν τερματικό σταθμό εξαγωγής LNG στη βορειοδυτική Σιβηρία θα απαλλαγεί από φόρους ύψους 1,56 δισ. δολ. από το ομοσπονδιακό προϋπολογισμό και 626 εκ. δολ. από τον προϋπολογισμό της αντίστοιχης περιφέρειας.


Η σημασία του Αρκτικού ωκεανού και το πώς μπορεί να αλλάξει τον παγκόσμιο χάρτη των υδρογονανθράκων αναδεικνύεται αν πάρουμε υπ’ όψη μας ότι ο Αρκτικός κύκλος διαθέτει βεβαιωμένα κοιτάσματα 90 δισ. βαρέλια πετρελαίου (διπλάσια της Λιβύης) και 47 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου (διπλάσια του Ιράν). Από όλη αυτή την ποσότητα η ρωσική ζώνη έχει το μεγαλύτερο μερίδιο. Συγκεκριμένα, 48 δισ. βαρέλια πετρελαίου και 43 τρισ. κυβικά μέτρα αερίου, αντίστοιχα, που ισούνται με το 14% και 40% των αποθεμάτων της σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Με βάση μάλιστα πρόσφατη δήλωση ρώσου αξιωματούχου το 2035 η Ρωσία μπορεί να αντλεί από την Αρκτική το 90% όλου του φυσικού αερίου που παράγει. Είναι εμφανές επομένως ότι η πλήρης εκμετάλλευση των αποθεμάτων του Βόρειου Πόλου θα προκαλέσει δυσανάλογα μεγάλα οφέλη για τη Ρωσία, βελτιώνοντας τη θέση της στον διεθνή ανταγωνισμό.

Για να καθυστερήσει τουλάχιστον, αν όχι να ματαιώσει αυτή την προοπτική, η Ουάσιγκτον έχει επιβάλλει από το 2014 κιόλας κυρώσεις στις ρωσικές εταιρείες που λειτουργούν σε δύο κατευθύνσεις: Αρχικά, κόβουν το δρόμο στις ρωσικές πετρελαϊκές για τις αγορές κεφαλαίου της Δύσης δυσκολεύοντας έτσι τη χρηματοδότηση τόσων μεγάλων επενδυτικών σχεδίων. Επιπλέον, καθιστούν απαγορευτική για τις πετρελαϊκές εταιρείες της Δύσης την οικονομική συνεργασία με ομοειδείς ρωσικές. Έτσι, για παράδειγμα ακυρώθηκε κοινοπραξία της Shell με την Gazprom για την ανάπτυξη εκμεταλλεύσεων στη Σιβηρία, άλλη κοινοπραξία με την γαλλική Total για την εκμετάλλευση κοιτάσματος στη θάλασσα του Μπάρεντς βόρεια της Νορβηγίας, κοκ.

Οι πάγοι λιώνουν όμως και στην άλλη άκρη του κόσμου. Σε μια παράλληλη εξέλιξη στο Νότιο Πόλο, ερευνητική βάση της Αργεντινής κατέγραψε υψηλή θερμοκρασία ρεκόρ για την περιοχή. Επιβεβαιώνοντας τις διογκούμενες ανησυχίες για την άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας, ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Σταθμός Εσπεράνζα επιβεβαίωσε ότι η θερμοκρασία την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου στο βορειότερο σημείο της χερσονήσου της Ανταρκτικής έφτασε τους 18,3 βαθμούς. Το συγκεκριμένο ύψος του υδραργύρου μπορεί να αποτελεί ρεκόρ για την συγκεκριμένη μετεωρολογική βάση, δεν αποτελεί όμως ρεκόρ για την Ανταρκτική, μιας και τον Ιανουάριο του 1982 είχε καταγραφεί θερμοκρασία – ρεκόρ ύψους 19,8 βαθμών. Οι θερμοκρασίες ρεκόρ που καταγράφονται στο Νότιο Πόλο τις τελευταίες δεκαετίες επιταχύνουν και εκεί το λιώσιμο των πάγων, που θα προκαλέσει άνοδο της στάθμης των ωκεανών. Ήδη, οι πάγοι που λιώνουν ετησίως έχουν αυξηθεί έξι φορές από το 1979 μέχρι το 2017…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μια κλιματική διαμαρτυρία έξω από τα γραφεία του YouTube στο Λονδίνο τον Οκτώβριο.
Φωτογραφία: Ollie Millington / Getty Images
Μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο χρηματοδοτούν την παραπληροφόρηση του κλίματος μέσω διαφημίσεων στο YouTube, σύμφωνα με μελέτη της ομάδας της ακτιβιστικής ομάδας Avaaz.
Η ομάδα διαπίστωσε ότι περισσότερες από 100 μάρκες είχαν διαφημίσεις που προβάλλονται σε βίντεο YouTube στον ιστότοπο που προωθούν ενεργά την παραπληροφόρηση του κλίματος. Εταιρείες όπως η Samsung, η L'Oreal, η Danone, η Decathlon και Uber, αγνοούσαν ότι οι διαφημίσεις τους έπαιζαν πριν και κατά τη διάρκεια των βίντεο παραπληροφόρησης.
"Δεν πρόκειται για ελεύθερη ομιλία, πρόκειται για την ελεύθερη διαφήμιση που δίνει το YouTube σε πραγματικά ανακριβή βίντεο που διακινδυνεύουν να προκαλέσουν σύγχυση σχετικά με μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της εποχής μας", δήλωσε ο Julie Deruy, ανώτερο στέλεχος της ομάδας. "Το YouTube δεν πρέπει να διαθέτει, να προτείνει, να προωθεί, να διαφημίζει ή να οδηγεί τους χρήστες σε παραπληροφόρηση".

To Avaaz  ξεσκέπασε σκάνδαλο μεγατόνων: 

Ενώ ο πλανήτης μας καίγεται, το YouTube διαδίδει ψέματα για την κλιματική κρίση σε εκατομμύρια κόσμο! Η έρευνά μας έγινε παγκόσμια είδηση, αλλά στο YouTube …σιγή ιχθύος. 

Για να λάβουν μέτρα, πρέπει να τους δείξουμε ότι κινδυνεύει η δημόσια εικόνα τους κι ότι οι διαφημιστές τους αντιδρούν! Βοήθησε να πλημμυρίσουμε το YouTube με τα ευρήματα που φέραμε στο φως, να περικυκλώσουμε τα γραφεία τους με γιγαντοοθόνες, και να πιέσουμε μέχρι να πάψει το YouTube να διαδίδει ψέματα!

ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΕΔΩ


Με τίτλο «Γιατί το YouTube μεταδίδει ψευδείς πληροφορίες για το κλίμα σε εκατομμύρια», το κείμενο καλεί τις μάρκες να «ακολουθήσουν τις δικές τους δεσμεύσεις εταιρικής υπευθυνότητας και να παρακολουθούν το είδος του περιεχομένου που η διαφημιστική τους δαπάνη χρηματοδοτεί».

Στο πλαίσιο αυτό, η L’Oréal εξέδωσε δήλωση υπογραμμίζοντας τα εξής: «Οι πληροφορίες που προωθούνται από αυτά τα videos είναι σε ευθεία αντίθεση με τις δεσμεύσεις της L’Oréal και του έργου που επιτελούμε εδώ και πολλά χρόνια για την προστασία του περιβάλλοντος. Συνεργαζόμαστε με τις ομάδες του YouTube, ζητώντας τους να αξιοποιήσουν όλα τα τεχνολογικά μέσα για την καλύτερη ενημέρωση των χρηστών της πλατφόρμας αναφορικά με τη φύση τους και για να μειώσουν τον αντίκτυπό τους».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η κλιματική κρίση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα της υγείας των σημερινών παιδιών που θα διαρκέσει για ολόκληρη τη ζωή τους, προειδοποιούν 120 ειδικοί από 35 οργανισμούς, μεταξύ των οποίων ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Παγκόσμια Τράπεζα, το πανεπιστήμιο Γέιλ κ.ά. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη ήδη προκαλεί βλάβες.

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και η διεθνής ομάδα ειδικών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι η παγκόσμια άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλέσει αύξηση των βακτηρίων που προξενούν θανατηφόρο διάρροια, ενώ οι χειρότερες αποδόσεις των καλλιεργειών θα προκαλέσουν υποσιτισμό.

Η ετήσια έκθεση «Αντίστροφη μέτρηση για την υγεία και την κλιματική αλλαγή» (Countdown on Health and Climate Change), που δημοσιεύει το ιατρικό περιοδικό Lance, αναλύει τις συνέπειες που έχει η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας στην ανθρώπινη υγεία. Ευάλωτοι, εκτός από τα παιδιά, είναι και οι ηλικιωμένοι, ιδιαίτερα όσον αφορά τους καύσωνες, καθώς αδυνατούν να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία τους αλλά και την ισορροπία των υγρών στον οργανισμό τους.

Οι συντάκτες της μελέτης διαπίστωσαν ότι, το 2018, 220 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι, μεγαλύτεροι των 65 ετών, έζησαν περιόδους καύσωνα, συγκριτικά με το 2000. Σε ιδιαίτερα επισφαλή θέση, αναφέρει η έκθεση, βρέθηκε η Ευρώπη, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού της, αλλά κι επειδή οι περισσότεροι ηλικιωμένοι ζουν σε μεγάλα και ζεστά αστικά κέντρα.

Η έκθεση του Lancet για το 2019, που συμπίπτει με τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία, διαπίστωσε ότι η ανθρώπινη έκθεση στις φωτιές διπλασιάστηκε συγκριτικά με το 2000. Οι δασικές πυρκαγιές δεν προκαλούν μόνον οικολογική καταστροφή και θανάτους, αλλά έχουν κι εξαιρετικά δυσμενείς οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Ο Χιου Μοντγκόμερι, καθηγητής στο University College London και πρόεδρος της επιτροπής του Countdown on Health and Climate Change, δήλωσε ότι «τα παιδιά μας αναγνωρίζουν την κλιματική κρίση και απαιτούν να δράσουμε προκειμένου να τα προστατεύσουμε. Οφείλουμε να τα ακούσουμε και να ανταποκριθούμε. Φέτος, οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, που διαρκώς επιταχύνονται, έγιναν σαφέστερες από ποτέ. Οι υψηλότερες καταγεγραμμένες θερμοκρασίες στη δυτική Ευρώπη και οι τρομακτικές φωτιές σε Σιβηρία, Κουίνσλαντ και Καλιφόρνια προκάλεσαν ασθματικές κρίσεις, αναπνευστικές λοιμώξεις και θερμοπληξία».

Ο Νικ Ουάτς, διευθύνων σύμβουλος του Lancet Countdown, επισημαίνει πως «το ανοσοποιητικό σύστημα και το σώμα των παιδιών ακόμη αναπτύσσονται, γεγονός που τα καθιστά πιο ευάλωτα στις ασθένειες και στους περιβαλλοντικούς ρύπους. Οι βλάβες που προκαλούνται στα πρώτα έτη της παιδικής ηλικίας διαρκούν μια ολόκληρη ζωή. Χωρίς την άμεση δράση όλων των κρατών, η κλιματική αλλαγή θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας της υγείας μιας ολόκληρης γενιάς».

Προκειμένου να καταλήξουν σε συμπεράσματα, οι ειδικοί παρακολούθησαν 41 δείκτες, μεταξύ των οποίων και η μετάδοση των λοιμωδών νόσων. Ετσι διαπίστωσαν ότι, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, η ικανότητα του δάγκειου πυρετού να μεταδίδεται με τα κουνούπια το 2017 ήταν στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο που καταγράφηκε από το 1950 έως σήμερα. Τα εννιά από τα δέκα ευνοϊκότερα χρόνια για τη μετάδοση της επώδυνης λοίμωξης καταγράφηκαν μετά το 2000.

Η έκθεση διαπιστώνει ότι το 2018 ήταν η δεύτερη «ευνοϊκότερη» χρονιά για τη μετάδοση των βακτηρίων της χολέρας, που προκαλούν θανατηφόρες διάρροιες, αλλά και μολύνσεις τραυμάτων σε όλο τον κόσμο. Επίσης, ο Ουάτς επισήμανε ότι μόλις τον περασμένο Οκτώβριο καταγράφηκε το πρώτο εγχώριο κρούσμα εγκεφαλίτιδας από κρότωνες (τσιμπούρια) στη Βρετανία. Επιπλέον, η έκθεση διαπιστώνει πως πολλές καλλιέργειες σιτηρών έχουν ελάχιστη απόδοση, λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, με αποτέλεσμα άνθρωποι να υποσιτίζονται, κυρίως τα βρέφη.

Αυτή τη χρονιά οι ερευνητές, για πρώτη φορά, εξέτασαν και τις συνέπειες της έκθεσης στις δασικές πυρκαγιές. «Σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτή η έκθεση αυξάνεται», δήλωσε η Ελίζαμπεθ Ρόμπινσον, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ και μεταξύ των συντακτών της έκθεσης, τονίζοντας ταυτόχρονα πως είναι άμεση ανάγκη να περιοριστούν οι γεωργικές εκπομπές αερίων που ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη, κάτι που είναι εφικτό εφόσον οι άνθρωποι επιλέξουν διατροφή με βάση τα εποχιακά φυτικά προϊόντα. Τέλος, η Βρετανίδα καθηγήτρια τόνισε ότι η υπάρχουσα τεχνολογία μπορεί να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή και ότι αυτή η προσέγγιση έχει νόημα κυρίως από οικονομικής άποψης, έστω και αν γίνει μόνο για λόγους υγείας, ιδίως καθώς η ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση ορυκτών καυσίμων κοστίζει τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι σημερινές επιλογές είναι «ολοκληρωτικά πολιτικές», δήλωσε.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η άνοδος της στάθμης των θαλάσσιων υδάτων αναμένεται να επηρεάσει, έως το 2050, τριπλάσιο αριθμό ανθρώπων από αυτόν που εκτιμούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Nature Communications και προειδοποιεί ότι η νέα πραγματικότητα θα αποτελέσει μείζονα απειλή για όλους και θα σβήσει από τον χάρτη κάποιες από τις μεγάλες παράκτιες μητροπόλεις της υφηλίου.

Οι συντάκτες της έκθεσης, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τρίτη, ανέπτυξαν έναν πολύ ακριβέστερο τρόπο υπολογισμού του πραγματικού υψομέτρου της στεριάς, βασισμένο στην επεξεργασία δορυφορικών φωτογραφιών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Η μελέτη των δορυφορικών απεικονίσεων είναι ο συμβατικός τρόπος εκτίμησης των συνεπειών της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης σε μεγάλες εκτάσεις. Με τη νέα μέθοδο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι προηγούμενοι υπολογισμοί ήταν υπερβολικά αισιόδοξοι.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, 150 εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα ζουν σε εκτάσεις οι οποίες θα βρίσκονται κάτω από τη γραμμή της πλημμυρίδας στα μέσα του αιώνα. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει, παραδείγματος χάρη, ότι το νότιο Βιετνάμ δεν θα εξαφανιστεί ολοκληρωτικά κάτω από τα νερά της Νότιας Σινικής Θάλασσας.

Είκοσι εκατομμύρια κάτοικοι της ασιατικής χώρας, περίπου το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού, θα ζουν σε διαρκώς πλημμυρισμένες γαίες.

Μεγάλο μέρος της Χο Τσι Μινχ (παλιά Σαϊγκόν), του οικονομικού κέντρου του Βιετνάμ, θα εξαφανιστεί, σύμφωνα με τη μελέτη του Climate Central, μιας ομάδας επιστημόνων στο Νιου Τζέρσεϊ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έρευνα δεν συνυπολογίστηκαν προβλέψεις για τη μελλοντική πληθυσμιακή αύξηση ή την απώλεια γαιών εξαιτίας της διάβρωσης των ακτών.

Οι συμβατικές μελέτες σχετικά με το υψόμετρο, που γίνονται με τη χρήση δορυφορικών εικόνων, δεν μπορούν να διακρίνουν με ακρίβεια το επίπεδο του εδάφους από τις κορυφές των δένδρων ή των κτιρίων, επισημαίνει ο Σκοτ Καλπ, ερευνητής της Climate Central, που είναι ένας από τους συντάκτες της έκθεσης. Γι’ αυτό, μαζί με τον Μπέντζαμιν Στράους, επικεφαλής της Climate Central, χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να καθορίσουν το ποσοστό σφάλματος των προηγούμενων υπολογισμών και να το διορθώσουν.

Στην Ταϊλάνδη, περισσότεροι από το 10% των πολιτών ζουν σε γαίες που κατά πάσα πιθανότητα θα έχουν καλυφθεί από τα νερά του Κόλπου της Ταϊλάνδης, το 2050. Με την προηγούμενη τεχνική είχε υπολογιστεί ότι μόλις το 1% των κατοίκων θα είχε αυτή τη μοίρα. Ακόμη και η πολιτική και οικονομική πρωτεύουσα του βασιλείου, η Μπανγκόκ, απειλείται.

Οπως επισημαίνει η Λορέτα Χίμπερ Ζιραρντέτ, κάτοικος της ταϊλανδικής πρωτεύουσας και αξιωματούχος της υπηρεσίας μείωσης κινδύνου καταστροφών του ΟΗΕ, η κλιματική αλλαγή ασκεί πιέσεις στα αστικά κέντρα κατά πολλούς τρόπους. Καθώς η κλιματική κρίση προκαλεί αύξηση των πλημμυρών σε όλο τον κόσμο, οι φτωχοί αγρότες θα εγκαταλείψουν τις γαίες τους και θα αναζητήσουν εργασία στις πόλεις.

Στη Σαγκάη, έναν από τους σημαντικότερους οικονομικούς κινητήρες της Ασίας, τα νερά της Ανατολικής Σινικής Θάλασσας, στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, απειλούν τον πυρήνα της πόλης καθώς και πολλά γειτονικά αστικά κέντρα.

Φυσικά οι επιστημονικές διαπιστώσεις δεν προαναγγέλλουν το τέλος αυτών των περιοχών. Τα νέα επιστημονικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι ήδη 110 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε περιοχές που βρίσκονται κάτω από το επίπεδο της πλημμυρίδας, επίτευγμα που ο Στράους αποδίδει σε υδατοφράγματα και άλλα αναχώματα. Οι πόλεις οφείλουν να επενδύσουν, σημειώνει ο Στράους, υπερπολλαπλάσια χρηματικά ποσά προκειμένου να αποκτήσουν τέτοια «αμυντικά» έργα και, φυσικά, πρέπει να το πράξουν γρήγορα.

Ακόμη, όμως, και όταν αυτό συμβεί, τα αμυντικά έργα μπορούν να μας προστατεύσουν μέχρις ενός σημείου. Ως παράδειγμα ο Στράους αναφέρει τη Νέα Ορλεάνη, η οποία καταστράφηκε το 2005, όταν τα αναχώματα και τα άλλα προστατευτικά μέτρα δεν απέδωσαν κατά τη διάρκεια του τυφώνα «Κατρίνα».

Επίσης, οι νέες εκτιμήσεις υποδεικνύουν ότι το Μουμπάι (η παλιά Βομβάη), το οικονομικό κέντρο της Ινδίας και μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, κινδυνεύει να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά κάτω από τα νερά της Αραβικής Θάλασσας. Οικοδομημένο σε μια σειρά νησιών, το ιστορικό κέντρο της πόλης αντιμετωπίζει σημαντικό κίνδυνο.

Η πολιτιστική κληρονομιά

Αλλά και η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς του κόσμου θα καταφέρει βαρύ πλήγμα. Δεν αποκλείεται να χαθεί κάτω από τα νερά της Μεσογείου και η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η Βασόρα, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ, θα μετατραπεί σε Ατλαντίδα μέχρι το 2050. Αν συμβεί αυτό οι συνέπειες θα γίνουν αισθητές και πέρα από τα σύνορα του Ιράκ, επισημαίνει ο Τζον Καστέλο, απόστρατος αντιστράτηγος του σώματος πεζοναυτών των ΗΠΑ. Η μεγαλύτερη απώλεια εδαφών εξαιτίας της ανόδου της στάθμης των υδάτων «θα απειλήσει με μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική αστάθεια την περιοχή, και είναι πιθανό να πυροδοτήσει ένοπλες συρράξεις και να ενισχύσει τον κίνδυνο της τρομοκρατίας», τόνισε ο Καστέλο, ο οποίος σήμερα συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου για το Κλίμα και την Ασφάλεια, ένα ερευνητικό κέντρο της Ουάσιγκτον. «Το πρόβλημα δεν είναι απλώς περιβαλλοντικό. Είναι ανθρωπιστικό και πιθανώς στρατιωτικό», δήλωσε.

Η έρευνα υποδεικνύει ότι τα κράτη θα πρέπει να αρχίσουν να προετοιμάζονται εντατικά για τη μαζική μετακίνηση πληθυσμών στο εσωτερικό τους, υπογραμμίζει η Ντίνα Ιονέσκο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης. «Καιρό προσπαθούμε να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου. Γνωρίζουμε ότι εκείνη η δύσκολη ώρα θα έρθει.

Πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν έχει υπάρξει στην ιστορία της ανθρωπότητας τόσο μαζική μετακίνηση πληθυσμών όσο αυτή που αναμένουμε».

πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου