Articles by "Απόψεις για την Οικονομία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις για την Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Στην έναρξη των συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής για την «Κύρωση του Προϋπολογισμού 2024», ο Βουλευτής Επικρατείας της Πλεύσης Ελευθερίας Αλέξανδρος Καζαμίας ανέπτυξε τους λόγους για τους οποίους η Πλεύση Ελευθερίας θα καταψηφίσει τον Προϋπολογισμό του 2024.
Ακολουθεί η εισήγηση του Αλέξανδρου Καζαμία:

«Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα είναι η 80η επέτειος του Ολοκαυτώματος στα Καλάβρυτα, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Πλεύση Ελευθερίας, εκπροσωπούμενη από την Eπικεφαλής μας, βρίσκεται σήμερα εκεί στα Καλάβρυτα.
Θα ήθελα να τονίσω εξαρχής ότι θα έπρεπε να αναγράφεται στον Προϋπολογισμό του 2024 το ποσό που διεκδικεί η χώρα μας για τις γερμανικές αποζημιώσεις όπως αυτό ορίστηκε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, βάσει του πορίσματος της διακομματικής επιτροπής της Βουλής. Θεωρούμε ότι είναι μεγάλο πολιτικό σφάλμα η απουσία σχετικής πρόβλεψης από τον Προϋπολογισμό του 2024 και πιστεύουμε ότι κακώς η Κυβέρνηση υποκύπτει στις γερμανικές πιέσεις και αποσιωπά εντελώς το Εθνικό αυτό θέμα.
Το σχέδιο του προϋπολογισμού που κατατέθηκε πριν τρεις εβδομάδες στη Βουλή μάς δίνει έναν προϋπολογισμό λιτότητας που, εντούτοις, παρουσιάζεται από την Κυβέρνηση ως και να είναι δήθεν αναπτυξιακός. Είναι ένας περιοριστικός προϋπολογισμός, ο οποίος βυθίζει την ελληνική κοινωνία και οικονομία ακόμη πιο βαθιά στη λιτότητα που άρχισε να εφαρμόζεται μετά τη λήξη της πανδημίας του κορωνοϊού. Ο περιοριστικός χαρακτήρας του και η πολιτική λιτότητας που τον χαρακτηρίζει οφείλονται στο απλούστατο γεγονός ότι κεντρικός στόχος του Προϋπολογισμού του 2024 είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξης του 2,1%. Με απλά λόγια είναι ένας προϋπολογισμός που παίρνει από τους πολίτες με τη μορφή φόρων περισσότερα από όσα τους δίνει με τη μορφή δαπανών. Αυτό θα πει λιτότητα.
Τούτη βεβαίως είναι μια πολιτική που επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το μνημονιακό καθεστώς που ακόμη καθορίζει τις τύχες της ελληνικής οικονομίας από τη δεκαετία της κρίσης 2010-2020. 
Γιατί ακόμα δεν μπορούμε να ξετινάξουμε από πάνω μας το μνημονιακό καθεστώς που εδραιώθηκε μετά το 2010; Ο λόγος είναι απλός. 
Η Ελλάδα ακόμη κουβαλά στις πλάτες της ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, που αποτελεί την κύρια αιτία της διαρκούς λιτότητας που ορίζει τις τύχες της οικονομίας μας. Ταυτόχρονα το κυβερνητικό
αφήγημα που συνοδεύει τον προϋπολογισμό, δηλαδή, η εισηγητική έκθεση των 234 σελίδων κάνει το παν για να ωραιοποιήσει την κατάσταση και να παρουσιάσει τον προϋπολογισμό ως δήθεν αναπτυξιακό, αποσιωπώντας – όσο βεβαίως γίνεται– τον καθοριστικό ρόλο που παίζει το τεράστιο δημόσιο χρέος στην επιβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση μιας σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Αυτή η αναπτυξιακή ρητορική συντηρείται κυρίως από το γεγονός ότι, παράλληλα με ποικίλα μέτρα λιτότητας, δηλαδή αύξηση φόρων και περικοπές, ο προβλεπόμενος ρυθμός ανάπτυξης για το 2024, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού, παρουσιάζεται ως σχετικά ψηλός. Σε αυτό συμβάλει κυρίως η σχετική αύξηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων ιδίως του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης που έχουν βελτιώσει κάπως τις δημόσιες επενδύσεις, αν και αυτές βεβαίως παραμένουν αρκετά χαμηλότερες από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κάτω από τα επίπεδα προ της κρίσης του 2008 για την Ελλάδα.

Στον χρόνο που έχω θα παρουσιάσω την κριτική της Πλεύσης Ελευθερίας στον προϋπολογισμό σε τρία επίπεδα. 
Πρώτον, θα αναφερθώ στον αντιαναπτυξιακό χαρακτήρα του προϋπολογισμού μέσα από μία μακροοικονομική αποτίμηση. Δεύτερον, θα μιλήσω για τα έσοδα και τους κοινωνικά άδικους φόρους.
Και τέλος θα μιλήσω για τα έξοδα του προϋπολογισμού και πώς αυτά προάγουν τους μηχανισμούς καταστολής, δηλαδή την αστυνομία, τους εξοπλισμούς και την κρατική προπαγάνδα και πως καθιστούν το κοινωνικό μας κράτος τον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης.

Από μακροοικονομική σκοπιά πρέπει, κατ’ αρχήν, να παρατηρήσω ότι η Πλεύση Ελευθερίας με μεγάλο ενδιαφέρον είδε ότι η πρόβλεψη του προϋπολογισμού για την ανάπτυξη το 2024 αναθεωρήθηκε προς τα κάτω από 3% που προέβλεπε τον Οκτώβριο το προσχέδιο προϋπολογισμού στο 2,9% τώρα. Υπενθυμίζω ότι στην εισήγησή μου στις 18 Οκτωβρίου, την οποία καταθέτω τώρα στα Πρακτικά, σας είχαμε προειδοποιήσει λέγοντας τα εξής: «Η Πλεύση Ελευθερίας αμφισβητεί καταρχήν τις φιλόδοξες προβλέψεις για τον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ του χρόνου στο 3%. Οι εκτιμήσεις είναι ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα κινηθεί», είχα πει, «πολύ χαμηλότερα από 3%».

Αυτές οι εκτιμήσεις βεβαίως δεν είναι μόνο δικές μας. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η εκτίμηση για την ανάπτυξη του χρόνου είναι στο 2,3% σημαντικά χαμηλότερη από αυτή που προβλέπει ο προϋπολογισμός. Το καταθέτω στα Πρακτικά.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ η πρόβλεψη για το ρυθμό ανάπτυξης του χρόνου είναι στο 2%, ακόμη πιο χαμηλά και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αρκετά πιο χαμηλά από αυτό που προβλέπει ο Προϋπολογισμός.
Καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά.
Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουμε πάλι πρόβλεψη στο 2%. Καταθέτω στα Πρακτικά.
Και σύμφωνα με την τράπεζα HSBC, που είχε πέσει αρκετά κοντά στις φετινές προβλέψεις της, η ανάπτυξη και το 2024 έχει προβλεφθεί στο 1,3%. Από άρθρο του Οικονομικού Ταχυδρόμου. Το καταθέτω στα Πρακτικά.

Από πού, λοιπόν, προέκυψε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ότι θα έχουμε ανάπτυξη 3% του χρόνου ή έστω 2,9%, τη στιγμή που έχουμε ένα διεθνές κλίμα ύφεσης και έναν προϋπολογισμό λιτότητας, μια αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα επιλεκτικά σας στοιχεία;
Φυσικά, η προς τα κάτω αναθεώρηση της πρόβλεψης για ανάπτυξη από 3% στο 2,9% είναι μικρή –κάπου 250 εκατομμύρια ευρώ– όμως είναι πολύ σημαντική, διότι έγινε ενώ ακόμη δεν έχει ξεκινήσει το 2024.
Είμαστε βέβαιοι ότι θα υπάρξουν και άλλες, διότι αυτό που δεν παραδέχεστε, αλλά έρχονται τα ίδια τα νούμερα για να σας διαψεύσουν, είναι ότι εφαρμόζετε έναν Προϋπολογισμό λιτότητας και ας μιλάτε για - δήθεν - θεαματικούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Αυτό που συγκρατεί την ανάπτυξη χαμηλά, είναι το τεράστιο δημόσιο χρέος, το οποίο για μας δεν είναι μόνο παράνομο, αλλά είναι και μη βιώσιμο. Αυτό το χρέος είναι που γεννά τους προϋπολογισμούς λιτότητας και δεν επιτρέπει στην οικονομία μας να αναπτυχθεί με υψηλότερους ρυθμούς. Ο Προϋπολογισμός καυχιέται ότι το χρέος μειώθηκε ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 159% ενώ από το 2019 ως τώρα στην πραγματικότητα το χρέος έχει αυξηθεί, από 356 δισεκατομμύρια στα 402 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού.
Η λεγόμενη μείωση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ οφείλεται στο ότι το ΑΕΠ αυξήθηκε και ο κύριος λόγος γι’ αυτό είναι, κυρίως, ο υψηλός πληθωρισμός. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και ως ποσοστό του ΑΕΠ, έχουμε το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος στην Ευρώπη και αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που είχαμε όταν μπήκαμε το 2010 στα μνημόνια. Γι’ αυτό, ας λέμε την αλήθεια όλη και να μην καυχιόμαστε γι’ αυτήν την καταστροφή, την οποία φορτώσατε και εσείς και οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ στον ελληνικό λαό για πολλές γενιές.
Καταθέτω εδώ πέρα από την EUROSTAT στοιχεία για το πού βρίσκεται το δημόσιο χρέος, σε σχέση με τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εδώ θα αναφερθώ συνοπτικά στις προβλέψεις της εισηγητικής έκθεσης για τον πληθωρισμό, που βλέπει ότι αυτός θα κατέβει από 3,9%, στο 2,6% το 2024, προβλέψεις που θεωρούμε ότι είναι ρεαλιστικές, διότι ο Προϋπολογισμός στην πραγματικότητα είναι υφεσιακός.
Αυτή η μείωση, όμως, δεν λύνει το μεγάλο πρόβλημα της ακρίβειας στα τρόφιμα, ιδίως, για τα μεσαία και ασθενέστερα στρώματα. Η καταπολέμηση της ακρίβειας στο εξής απαιτεί πιο τολμηρές κυβερνητικές παρεμβάσεις για την πάταξη της αισχροκέρδειας. Έκπληξη, επίσης, προκαλούν οι προβλέψεις για την ανεργία που, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, θα μειωθεί κατά μόλις 0,6%, από 11,2% δηλαδή στο 10,6% του χρόνου. Από το 2015 η ανεργία μειώνεται ετησίως κατά 2%, χωρίς να μετράμε το 1 εκατομμύριο που εσείς, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ στείλατε στο εξωτερικό, το λεγόμενο brain drain και έτσι τα νούμερα της ανεργίας φαίνονται αρκετά χαμηλότερα.
Μας ανησυχεί, όμως, ότι ο Προϋπολογισμός του 2024 δείχνει ότι η πτώση της ανεργίας θα είναι, πλέον, στο εξής πολύ αργή. Αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα διότι συνεχίζουμε να έχουμε τη δεύτερη υψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη μετά την Ισπανία και απέχουμε πολύ από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που είναι 6%.


Περνώ τώρα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο δεύτερο μέρος της εισήγησής μου που αφορά τα έσοδα του Προϋπολογισμού. Συνολικά τα έσοδα του Προϋπολογισμού του 2024 ανέρχονται σε 65 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, τα μισά είναι έμμεσοι φόροι, κυρίως ΦΠΑ και ειδικός φόρος κατανάλωσης. Οι έμμεσοι φόροι είναι κοινωνικά άδικοι διότι είναι οι ίδιοι για τους φτωχούς και οι ίδιοι για τους πλούσιους. Αν ένα άπορο παιδί και ένα παιδί ενός εκατομμυριούχου αγοράσουν ένα αναψυκτικό και οι δύο θα πληρώσουν 24% ΦΠΑ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τεράστια κοινωνική ανισότητα μεταξύ τους.
Τώρα, η αναλογία συμμετοχής των έμμεσων και άμεσων φόρων στον Προϋπολογισμό είναι η μοναδική στην Ευρώπη υπέρ των άδικων έμμεσων φόρων, όπως συχνά τονίζουν και οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Όμως, αυτό που υπενθυμίζουμε στους Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είναι ότι αυτή η κατάσταση εδραιώθηκε, κυρίως, από τα τρία μνημόνια, τα οποία ψήφισαν και εκείνοι με πάθος, αυτοί οι κύριοι που σήμερα διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι ο ΦΠΑ καλύπτει το 35% των εσόδων του Προϋπολογισμού και μαζί με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης καλύπτουν μαζί το 50% των εσόδων.
Μαζί τα κάνατε αυτά, και οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ και βεβαίως της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ και φοβάμαι και της Νέας Αριστεράς και ο λαός το ξέρει και δεν το ξεχνά.
Την ίδια στιγμή που οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι συμμετέχουν στο μεγαλύτερο μέρος των εσόδων του Προϋπολογισμού και μετά το πρόσφατο φορολογικό νομοσχέδιο, όπου πρόκειται να επιβαρυνθούν και οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι, δείτε τι μερίδιο επί των κρατικών εσόδων έχουν οι ευπορότερες τάξεις:
Με βάση τα επίσημα στοιχεία του Προϋπολογισμού, οι δασμοί επί των εισαγωγών –ακριβά αυτοκίνητα, μηχανήματα, υπολογιστές κ.λπ.– καλύπτουν μόλις το 0,5% των εσόδων του Προϋπολογισμού, 5 ‰ δηλαδή, ενώ οι φόροι στα κεφάλαια, τη στιγμή που οι τράπεζες έχουν υπερκέρδη, καλύπτουν μόλις το 0,3% των εσόδων του Προϋπολογισμού -αυτά είναι 3‰.
Καταθέτω εδώ έναν πίνακα του ΟΟΣΑ, ο οποίος δείχνει ότι για το 2021 οι φόροι στα κέρδη των επιχειρήσεων στην Ελλάδα ήταν στο μισό των αντίστοιχων των κρατών μελών του ΟΟΣΑ: 
10% των εισοδημάτων των κρατών μελών του ΟΟΣΑ από φόρους προέρχονται από φόρους στις επιχειρήσεις, ενώ 5% συνολικά, από τις μεγάλες και τις μικρότερες επιχειρήσεις, προέρχονται για τα έσοδα του Προϋπολογισμού του ελληνικού. Αυτό μας βάζει στην 36η θέση, πάρα πολύ κοντά στο τέλος των κρατών μελών του ΟΟΣΑ.
Όλα αυτά γίνονται τη στιγμή που οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι καλύπτουν με τον φόρο εισοδήματος το 20% των εσόδων και, όπως είπαμε, οι οριζόντιοι φόροι -ΦΠΑ και ειδικός φόρος κατανάλωσης- καλύπτουν το 50%. Πιο άδικη, πιο ταξική και πιο αντιλαϊκή φορολόγηση ούτε ο σερίφης του Νότιγχαμ δεν θα μπορούσε να επινοήσει.
Όσο για τη φορολογία της σιδηράς κυρίας Θάτσερ, την οποία έζησα ως φοιτητής στη Βρετανία, αυτή μοιάζει με σοσιαλιστικό παράδεισο μπροστά στο δικό σας φορολογικό σύστημα που κατατίθεται στον Προϋπολογισμό.


Περνώ τώρα στο τρίτο μέρος της εισήγησής μου, που αφορά τις δαπάνες. Προηγουμένως, όμως, πρέπει να τονίσουμε ότι αναμένουμε, όπως και κάθε χρόνο, πολλές από τις δαπάνες του Προϋπολογισμού να αναθεωρηθούν προς τα πάνω ή προς τα κάτω, μια κακή πρακτική που έχει πλέον καταντήσει ρουτίνα.
Εν πάση περιπτώσει, με βάση την εικόνα που έχουμε τώρα –διότι ο προϋπολογισμός, εν τέλει, αυτό είναι, μια υπόσχεση που συνήθως δεν τηρείται– αυτήν την εξιδανικευμένη εικόνα που έχουμε μπροστά μας, ο Προϋπολογισμός του 2024 διατείνεται ότι θα υπάρξουν κάποιες αυξήσεις στην παιδεία και στην υγεία.
Αυτό οπωσδήποτε δεν είναι αλήθεια για την περίπτωση της υγείας. Σε πραγματικές τιμές, δηλαδή αν αφαιρέσουμε τον πληθωρισμό, σε σύγκριση με τον απολογισμό του 2021 -που είναι ο πιο πρόσφατος απολογισμός του «τι πραγματικά έγινε» που έχουμε στα χέρια μας- οι δαπάνες για το Υπουργείου Υγείας ανέρχονται από 5,3 δισεκατομμύρια το 2021, στα 6 δισεκατομμύρια το 2024. Έχουμε, δηλαδή, μια αύξηση της τάξης του 13% - 14%, που σημαίνει ότι οι δαπάνες στην υγεία θα παραμείνουν στα ίδια ακριβώς επίπεδα αν αφαιρέσουμε τον προϋπολογισμό των ετών που μεσολάβησαν.
Αυτό, όμως, συμβαίνει παρά το γεγονός ότι στο μεταξύ η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε αυτά τα χρόνια, συσσωρευτικά, κατά 8,5% του ΑΕΠ. Με άλλα λόγια, από τον νέο πλούτο που δημιούργησε η ανάπτυξη των τελευταίων δύο ετών, απολύτως τίποτα δεν πάει στην υγεία. Γι’ αυτό ως ποσοστό του ΑΕΠ τα κρατικά έξοδα για την υγεία παραμένουν στάσιμα και βρίσκονται σημαντικά χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ.
Καταθέτω εδώ στοιχεία της EUROSTAT που δείχνουν την Ελλάδα, τουλάχιστον, δύο ποσοστιαίες μονάδες κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά τις δαπάνες για την υγεία.
Όσον αφορά τώρα την παιδεία, εκεί έχουμε εκ πρώτης όψεως μια καθαρή αύξηση για το 2024 που υπερβαίνει λίγο τα επίπεδα του πληθωρισμού, από 5 δισεκατομμύρια το 2021, τα έξοδα για την παιδεία ανέρχονται, στον Προϋπολογισμό τουλάχιστον, στα 6,5 δισεκατομμύρια για το 2024, δηλαδή μια καθαρή αύξηση της τάξεως του 15% αν αφαιρέσουμε τον πληθωρισμό. Αυτή η άνοδος, όμως, προορίζεται σχεδόν στο σύνολό της να καλύψει μισθολογικές αυξήσεις καθηγητών που προβλέπεται να ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου του 2024 και που αποτελούν, όπως λέει το σχέδιο του Προϋπολογισμού, τα 3/4 των δαπανών που δίνονται στο Υπουργείο Παιδείας.
Με άλλα λόγια, οι υποδομές, τα κτίρια, ο εξοπλισμός των σχολείων και της γενικότερης εμπειρίας των μαθητών και φοιτητών, δεν προβλέπεται να λάβουν αυξημένα κονδύλια σε πραγματικές τιμές. Γι’ αυτό τα έξοδα για την παιδεία θα παραμείνουν το 2024 κοντά στο 3% του ΑΕΠ, κρατώντας έτσι τη χώρα μας σε μία από τις χαμηλότερες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27.
Καταθέτω στα Πρακτικά πίνακα με στοιχεία της EUROSTAT για το 2021, που δείχνει ότι η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα από το τέλος στα έξοδα της Κυβέρνησης για την παιδεία ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.
Ένας άλλος τομέας του κοινωνικού κράτους, το Υπουργείο Πολιτισμού, υποβάλλεται από τον Προϋπολογισμό του 2024 σε καθαρή μείωση δαπανών που κινούνται αρκετά κάτω από το ύψος του πληθωρισμού. Το Υπουργείο από 375 εκατομμύρια ευρώ το 2022, λαμβάνει 400 εκατομμύρια το 2024.
Δηλαδή, υπάρχει αύξηση μόλις 7%, τη στιγμή που πληθωρισμός στην περίοδο αυτή ήταν 14% και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων που εργάζονται στο Υπουργείο θα είναι, επίσης, από του χρόνου αυξημένοι. Κατά τα άλλα, δεν χάνετε ευκαιρία να αποκαλείτε τον πολιτισμό τη βαριά βιομηχανία της χώρας. Όμως, με 2‰ του ΑΕΠ και υποστελεχωμένες υπηρεσίες, στα μουσεία ιδιαίτερα, ούτε ελαφρά βιομηχανία δεν νοείται με αυτό το ποσό.
Σε αντίθεση με τους τομείς του κοινωνικού κράτους, τα Υπουργεία που διατηρούν εύρωστους προϋπολογισμούς ή λαμβάνουν αυξήσεις, είναι εκείνα που αφορούν τους λεγόμενους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, δηλαδή η άμυνα και η δημόσια τάξη. Τα έξοδα του Υπουργείου Αμύνης και οι εξοπλισμοί εμφανίζουν, είναι αλήθεια, σχετική μείωση -προς το παρόν- σε σύγκριση με το 2021 από 6,4 δισεκατομμύρια τότε σε 6,1 δισεκατομμύρια σήμερα.

Όμως, ο απολογισμός του έτους 2021 δείχνει πως στο τέλος εκείνης της χρονιάς ξοδεύτηκαν τελικά 7 δισεκατομμύρια για την άμυνα, μια απόκλιση που επαναλήφθηκε και το 2020. Γι’ αυτό αναμένουμε πως οι δαπάνες για την άμυνα, μάλλον, θα υπερβούν ξανά το ποσό που προβλέπεται και για τον Προϋπολογισμό του 2024, με αναθεωρήσεις φυσικά. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα συνεχίσει και του χρόνου να ξοδεύει κοντά στο 3% του ΑΕΠ για την άμυνα, δηλαδή μιάμιση φορά παραπάνω από τον στόχο του 2% που θέτει το ΝΑΤΟ για τα κράτη μέλη του.
Ταυτόχρονα, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη –το πρώην Δημόσιας Τάξης, δηλαδή- παρουσιάζει μεγάλη αύξηση, αρκετά πάνω από τον πληθωρισμό, από 1,9 δισεκατομμύρια το 2021, με βάση τον απολογισμό του έτους εκείνου, σε 2,3 δισεκατομμύρια το 2024. Η μερίδα του λέοντος από τα χρήματα αυτά πηγαίνει στην αστυνομία, η οποία λαμβάνει σχεδόν 2 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με το σχέδιο του Προϋπολογισμού, δηλαδή σχεδόν το 1% του ΑΕΠ. Πρόκειται για τεράστιο ποσοστό που πλησιάζει εκείνα των χωρών που βρίσκονται σε εμφύλιο πόλεμο.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο μέσος όρος των δαπανών για την άμυνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 1,5% του ΑΕΠ, εμείς ξοδεύουμε 1% για την αστυνομία. Γιατί; Μήπως η Κυβέρνηση πολεμά, όπως έκανε και τη δεκαετία του 1950, έναν εσωτερικό εχθρό και δεν το λέει; Η χώρα μας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Προϋπολογισμού, έχει πενήντα χιλιάδες αστυνομικούς. Σύμφωνα με την Eurostat, αυτό αναλογεί σε πεντακόσιους είκοσι πέντε αστυνομικούς ανά εκατό χιλιάδες κατοίκους. Είναι αριθμός σχεδόν διπλάσιος από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκρίσιμος με τους αστυνομικούς που έχουν κράτη όπως η Τουρκία και το Μαυροβούνιο, δηλαδή δύο από τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης. Δεν είμαστε σίγουροι αν εσείς θεωρείτε αυτές τις τεράστιες δαπάνες για την αστυνομία ως ένδειξη εκσυγχρονισμού, πάντως οι ευρωπαίοι τις θεωρούν λίγο πιο γνώρισμα υπανάπτυξης.
Καταθέτω στα Πρακτικά πίνακα της Eurostat για το 2022 που δείχνει ότι οι πιο σύγχρονες χώρες της Ευρώπης έχουν μεταξύ του ενός τρίτου και του μισού του αριθμού των αστυνομικών ανά εκατό χιλιάδες κατοίκους από ότι έχει η χώρα μας.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι το Υπουργείο Προεδρίας λαμβάνει αύξηση κοντά στο 25% σε σχέση με τον απολογισμό του 2021, από 33 σε 43 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, τα μισά προορίζονται για την επικοινωνία και ενημέρωση όπου εργάζονται δύο χιλιάδες διακόσια πενήντα άτομα. Αυτά είναι σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού, ειδικά στα νούμερα αυτά, δηλαδή σχεδόν τα τρία τέταρτα του προσωπικού όλου του Υπουργείου.
Αυτά τα ποσά ξέρετε δεν πέρασαν απαρατήρητα από τον Τύπο. Έχουν υπάρξει δημοσιεύματα τα οποία ήδη σχολιάζουν το μέγεθος της παρέμβασης που κάνει η Κυβέρνηση στη χειραγώγηση και τη διακίνηση της πληροφορίας, δηλαδή σε αυτό που λέμε εμείς προπαγάνδα. Εκείνο που ο Τύπος ενδεχομένως να μην γνωρίζει, αλλά τους το λέμε εμείς τώρα, είναι ότι στον πρόσφατο απολογισμό του 2021 η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης του Υπουργείου Προεδρίας έλαβε στο τέλος του έτους τετραπλάσια κονδύλια από εκείνα που αρχικά προβλέπονταν στον Προϋπολογισμό. Πιστεύουμε ότι το ίδιο τρικ θα επαναληφθεί και στον Προϋπολογισμό του 2024.
Κρίνοντας από το γεγονός ότι ο Προϋπολογισμός του 2021 αναθεωρήθηκε τέσσερις φορές στη διάρκεια του έτους εκείνου και εκείνος της προηγούμενης χρονιάς, του 2020, αναθεωρήθηκε έξι φορές, είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι ο Προϋπολογισμός του 2024 παρουσιάζει και αυτός σοβαρές αποκλίσεις από την πραγματικότητα. Αυτό μας βάζει την έντονη υποψία ότι, μάλλον, συζητάμε σήμερα ξανά άλλον έναν εικονικό Προϋπολογισμό, μέσα από τον οποίο παρουσιάζετε στους πολίτες τα όνειρά σας για το 2024 και όχι την πραγματικότητα που πρόκειται να διαχειριστείτε.
Ελλείψει πιο ρεαλιστικών προτάσεων εκ μέρους της Κυβέρνησης, είμαστε υποχρεωμένοι να ασκήσουμε κριτική στην ωραιοποιημένη εικόνα της οικονομίας που μας παρουσιάζετε σήμερα στα χαρτιά. Όμως, γνωρίζουμε καλά ότι η πραγματικότητα που βιώνουν κάθε μέρα οι περισσότεροι πολίτες στους χώρους εργασίας τους και στην αγορά, είναι πολύ σκληρή και η Πλεύση Ελευθερίας πάντα βρίσκεται και θα βρίσκεται στο πλευρό των πολλών.

Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να τονίσουμε ότι για την Πλεύση Ελευθερίας ο Προϋπολογισμός του 2024 είναι κοινωνικά άδικος, διότι συνεχίζει να αντλεί περισσότερα έσοδα από τα μεσαία και ασθενέστερα στρώματα, ιδίως τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, καθώς και από έμμεσους οριζόντιους φόρους που επιβαρύνουν το ίδιο τους φτωχούς όσο και τους πλούσιους.
Δημοσιονομικά είναι ένας Προϋπολογισμός σκληρής λιτότητας, ο οποίος επαναφέρει τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, διότι η Ελλάδα δεν έχει ακόμη απαλλαγεί από το καθεστώς των μνημονίων και ιδίως του τρίτου μνημονίου του 2015 που καθιέρωσε τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα ως ένα μόνιμο δομικό χαρακτηριστικό της ελληνικής οικονομίας για όλη την επόμενη γενιά, εξαιτίας, βεβαίως, της κρίσης χρέους που μας κληροδότησαν οι παλαιότερες Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.
Τέλος, ο Προϋπολογισμός του 2024 συντηρεί τις δομές ενός απαρχαιωμένου κρατικού μηχανισμού, καθώς και υπερβολικά ψηλές δαπάνες στους τομείς της άμυνας και της δημόσιας τάξης. Υπό την έννοια αυτή, είναι ένας Προϋπολογισμός που -για να παραφράσω τη γνωστή ρήση από τον Επιτάφιο του Περικλή- εξυπηρετεί τους λίγους και όχι τους πολλούς. Είναι, με άλλα λόγια, ένας Προϋπολογισμός που ενισχύει τις αυταρχικές και κατασταλτικές δομές του κράτους και συντηρεί ένα καθεστώς υποχρηματοδότησης της κοινωνικής πολιτικής και του κράτους πρόνοιας. Γι’ αυτούς τους λόγους, η Πλεύση Ελευθερίας θα καταψηφίσει τον Προϋπολογισμό. 
Ευχαριστώ».

Δείτε την εισήγηση του Αλέξανδρου Καζαμία στον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.youtube.com/



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μια μέρα εμφανίσθηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.
Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι 500 ευρώ! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.
Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο.

Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.

Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!…

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών.
Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν με τον ‘ιδρώτα’ τους.

Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.
Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;

(Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο το οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» … των γαιδάρων.)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Michael Snyder/ TheMostImportantNews.com / zerohedge

Με εκπλήσσει το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να μην μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Το 2022 υποτίθεται ότι θα ήταν η χρονιά που η Αμερική θα εισερχόταν σε μια νέα χρυσή εποχή ευημερίας, αλλά αυτό δεν συνέβη. Αντιθέτως, ήταν μια πλήρης και απόλυτη καταστροφή. Οι τιμές των μετοχών έπεσαν περισσότερο από ό,τι έχουμε δει από το 2008, ο κλάδος των κρυπτονομισμάτων διαλύθηκε, ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε σε παράλογα ύψη και οι πωλήσεις κατοικιών συνέχισαν να μειώνονται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Χωρίς αμφιβολία, το 2022 αποτέλεσε ένα σημαντικό σημείο καμπής. Οι Αμερικανοί έχουν ήδη χάσει συλλογικά τρισεκατομμύρια δολάρια και πολλοί ειδικοί μας λένε ότι το 2023 θα είναι ακόμη χειρότερο.

Προειδοποιούσαμε ξανά και ξανά ότι το πάρτι στη Wall Street θα έφτανε τελικά σε ένα πολύ πικρό τέλος, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ήθελαν να ακούσουν.

Λοιπόν, το πάρτι έχει πλέον τελειώσει και οι απώλειες στο χρηματιστήριο που παρατηρήσαμε τους τελευταίους 12 μήνες ήταν απολύτως συγκλονιστικές....
Κατά τη λήξη της συνεδρίασης το βράδυ της Παρασκευής, ο βιομηχανικός μέσος όρος Dow Jones σημείωσε πτώση σχεδόν 3. 500 μονάδων από την αρχή του έτους, δηλαδή πτώση 9,4%.

Ο S&P 500 σημείωσε επίσης πτώση 957 μονάδων φέτος, με τον δείκτη που είναι βαρύς με την τεχνολογία να υποχωρεί κατά σχεδόν 20 τοις εκατό, επισφραγίζοντας μια βίαιη χρονιά για την τεχνολογική βιομηχανία.

Εν τω μεταξύ, ο Nasdaq βυθίστηκε κατά περισσότερες από 5. 600 μονάδες, δηλαδή σχεδόν 34% πτώση το 2022.

Περισσότερο από το ένα τρίτο της συνολικής αξίας του Nasdaq έχει ήδη χαθεί.

Απλά σκεφτείτε το.

Φυσικά, ορισμένες μετοχές επλήγησαν πολύ περισσότερο από άλλες.

Η Tesla έχει υποχωρήσει περίπου 70 τοις εκατό από την κορυφή και ο Elon Musk "έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έχασε ποτέ 200 δισεκατομμύρια δολάρια από την καθαρή του αξία". .
Ο διευθύνων σύμβουλος της Tesla και επικεφαλής του Twit Elon Musk έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έχασε ποτέ 200 δισεκατομμύρια δολάρια από την περιουσία του, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg.

Ο Μασκ, 51 ετών, έγινε προηγουμένως ο δεύτερος άνθρωπος που συγκέντρωσε περιουσία άνω των 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον Ιανουάριο του 2021, μετά τον ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος. Ο Μασκ είδε τον πλούτο του να πέφτει στα 137 δισεκατομμύρια δολάρια μετά την πρόσφατη πτώση των μετοχών της Tesla.

Ο Μασκ είδε την περιουσία του να κορυφώνεται τον Νοέμβριο του 2021, φτάνοντας τα 340 δισεκατομμύρια δολάρια, και κατείχε τον τίτλο του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο μέχρι τον περασμένο μήνα. Ο Μασκ τελικά ανατράπηκε από τον θρόνο από τον Μπερνάρ Αρνό, τον διευθύνοντα σύμβουλο του γαλλικού γίγαντα πολυτελείας LVMH.
Πρέπει να του αναγνωρίσετε ότι άντεξε τόσο καλά κάτω από αυτές τις συνθήκες.

τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια είναι ένα χρηματικό ποσό τόσο μεγάλο που είναι σχεδόν αδιανόητο.

Το Facebook επίσης σφυροκοπήθηκε κατά τη διάρκεια του 2022. Σε αυτό το σημείο, η μετοχή του Facebook έχει πέσει πάνω από 64% από το σημείο στο οποίο βρισκόταν τον περασμένο Ιανουάριο. .

Κατά την τελευταία ημέρα διαπραγμάτευσης του τρέχοντος έτους, η μετοχή της Meta σημείωσε πτώση άνω του 64% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο, με τις τιμές να βυθίζονται από τα 338 δολάρια ανά μετοχή στα 120 δολάρια ανά μετοχή.

Η εταιρεία έχει χάσει περισσότερα από 600 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποτίμηση, καθώς ξόδεψε δισεκατομμύρια για να κάνει το αμφιλεγόμενο άλμα στην εικονική πραγματικότητα με το Metaverse, με τις προσπάθειες να συνεχίζουν να αποτυγχάνουν.
Ίσως το Facebook δεν θα έπρεπε να καταβάλει τόση προσπάθεια για να απαγορεύσει και να λογοκρίνει εκατομμύρια από τους καλύτερους χρήστες του.

Τι απίστευτα ηλίθιο πράγμα να κάνεις.

Όταν μπαίνω στο Facebook αυτές τις μέρες, το αισθάνομαι τόσο απίστευτα νεκρό.

Υπάρχουν ακόμα μερικοί σκληροπυρηνικοί χρήστες που παραμένουν εκεί, αλλά συνολικά είναι απλά ένα αξιολύπητο κούφιο κέλυφος μιας πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης σε αυτό το σημείο.

Μιλώντας για καταρρεύσεις, το 2022 ήταν μια απόλυτη καταστροφή για τη βιομηχανία κρυπτονομισμάτων. Η ακόλουθη σύνοψη των όσων είδαμε τους τελευταίους 12 μήνες προέρχεται από το Zero Hedge. .
Ανάμεσα σε όλο το χάος και την πτώση πολλών ανταλλακτηρίων κρυπτογράφησης και κορυφαίων εταιρειών επιχειρηματικών κεφαλαίων, οι μεγαλύτεροι χαμένοι είναι οι επενδυτές κρυπτογράφησης. Αν δεν ήταν αρκετό το κάψιμο της bear market, εκατομμύρια επενδυτές κρυπτογράφησης που είχαν τα κεφάλαιά τους στο FTX έχασαν τις οικονομίες τους μέσα σε μια νύχτα.

Η Terra ήταν κάποτε ένα οικοσύστημα 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το εγγενές token του, το LUNA - τώρα γνωστό ως Terra Classic (LUNC) - ήταν ένα από τα πέντε μεγαλύτερα κρυπτονομίσματα με βάση την κεφαλαιοποίηση της αγοράς. Με εκατομμύρια πελάτες να έχουν επενδύσει στο οικοσύστημα, η κατάρρευση μηδένισε την επένδυσή τους μέσα σε λίγες ώρες. Μετά την κατάρρευση της Terra, οι επενδυτές κρυπτογράφησης έχασαν τα κεφάλαιά τους σε μια σειρά από κεντρικά ανταλλακτήρια και πλατφόρμες στοιχηματισμού, όπως οι Celsius, BlockFi και Hodlnaut. Οι επενδυτές κρυπτογράφησης έχασαν επίσης σημαντικά στην αγορά των nonfungible token, με την τιμή πολλών δημοφιλών συλλογών να υποχωρεί κατά 70%. Συνολικά, οι επενδυτές κρυπτογράφησης συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων χαμένων της χρονιάς.
Η συνολική αξία όλων των κρυπτονομισμάτων ξεπέρασε τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια στην κορύφωση της αγοράς.

Τώρα η συνολική αξία όλων των κρυπτονομισμάτων έχει πέσει σε λιγότερο από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.

Ελπίζω να βγήκατε πριν συμβεί το δυστύχημα.

το 2022 ήταν επίσης ένα έτος κατά το οποίο βιώσαμε έναν πολύ οδυνηρό πληθωρισμό.

Οι τιμές των τροφίμων, οι τιμές της ενέργειας και οι τιμές των οχημάτων πήγαν στα ύψη και πολλοί συνέκριναν αυτό που περνούσαμε με την εποχή του Τζίμι Κάρτερ τη δεκαετία του 1970.

Αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη για κανέναν μας. Ξεκινώντας από το 2020, οι ηγέτες μας πλημμύρισαν το σύστημα με νέα μετρητά και το μέγεθος της προσφοράς χρήματος εκτοξεύτηκε.


Η τόσο δραματική αύξηση της προσφοράς χρήματος θα προκαλούσε αναπόφευκτα την έξαρση των τιμών, και όποιος πίστευε το αντίθετο δεν ήταν ορθολογικός.

Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να καταπολεμήσουν το τέρας του πληθωρισμού που συνέβαλαν στη δημιουργία του, οι αξιωματούχοι της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ αύξησαν επιθετικά τα επιτόκια σε μεγάλο μέρος του 2022.

Ως αποτέλεσμα, βρισκόμαστε τώρα εν μέσω ενός ακόμη τρομακτικού κραχ της αγοράς ακινήτων. Οι αξίες των κατοικιών υποχωρούν πλέον σταθερά σε όλη τη χώρα και οι πωλήσεις κατοικιών μειώνονται μήνα με το μήνα.


Οι πωλήσεις κατοικιών έχουν ήδη μειωθεί κατά περισσότερο από το ένα τρίτο.

Πόσο πιο χαμηλά μπορούν να πέσουν

Δεν ξέρω, αλλά μας προειδοποιούν να προετοιμαστούμε για πιο δύσκολους καιρούς.

Στην πραγματικότητα, ακόμη και το ΔΝΤ παραδέχεται δημοσίως ότι "τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη". .

"Τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα και για πολλούς ανθρώπους το 2023 θα μοιάζει με ύφεση", δήλωσε το ΔΝΤ τον Οκτώβριο, σημειώνοντας ότι η επιβράδυνση "θα είναι ευρείας βάσης" και μπορεί να "ανοίξει εκ νέου οικονομικές πληγές που μόνο εν μέρει επουλώθηκαν μετά την πανδημία"
Μακάρι να ήξεραν.

Δεν οδεύουμε απλώς προς μια προσωρινή οικονομική ύφεση. Τελικά, ολόκληρο το σύστημα αρχίζει να καταρρέει γύρω μας και τα επόμενα χρόνια θα είναι εξαιρετικά δύσκολα.

Οι ηγέτες μας κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο εδώ και δεκαετίες, και τώρα πληρώνουμε το τίμημα.

Οπότε, δέστε τις ζώνες σας και κρατηθείτε γερά, γιατί το 2023 δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το φαινόμενο των Ισραηλινών συμφερόντων που παριστάνουν τους ξενοδόχους αγοράζοντας ακίνητα στο κέντρο της Αθήνας με ελληνικά λεφτά, με ελάχιστες εγγυήσεις και εξασφαλίσεις!

Γίνεται εσχάτως λόγος πολύς σχετικά με τις επενδύσεις που πραγματοποιούν στη χώρα, ξένοι επενδυτικοί όμιλοι και επιχειρηματίες!

Με αποτέλεσμα να νομίζει η κοινή γνώμη – απολύτως λανθασμένα- ότι όλοι αυτοί οι «σωτήρες» της εθνικής οικονομίας, που κατά κύριο λόγο αγοράζουν τσάμπα, στην κυριολεξία μπιτ παρά φιλέτα του Δημοσίου και «ακατέργαστα διαμάντια» της περιουσίας του Κράτους, φέρνουν στην Ελλάδα και ρίχνουν στην αγορά νέο, διεθνές, φρέσκο χρήμα!!!

Έλα όμως που η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική! Εκ διαμέτρου αντίθετη!

Η σκληρή πραγματικότητα, δυστυχώς, αναδεικνύει ότι οι ξένοι επιχειρηματίες που αγοράζουν φιλέτα και διαμάντια του ελληνικού Δημοσίου, όχι μόνο δεν βάζουν …φράγκο από την τσέπη τους, όχι μόνο δεν εισάγουν ξένο, νέο, φρέσκο χρήμα στη χώρα, αλλά όλες τις επενδυτικές κινήσεις τους τις κάνουν με λεφτά των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!!!

Ούτε καν οι ξένες τράπεζες δεν τους χρηματοδοτούν, με αποτέλεσμα το σύνολο των επενδύσεων τους στην ελληνική αγορά να πραγματοποιείται διά μέσω χρηματοδοτήσεων από εγχώριες συστημικές τράπεζες!

Και μάλιστα, χωρίς πρόσθετες ή προσωπικές εγγυήσεις, παρά μόνο με τα στοιχεία της επένδυσης, τίποτε άλλο, που αν σκάσει χαιρετίσματα! Νέα κόκκινα δάνεια…

Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για ένα φαινόμενο ύποπτο και ταυτοχρόνως επικίνδυνο για την οικονομία και το εθνικό σύστημα, καθώς οι τράπεζες χρηματοδοτούν στο 100% τους ξένους, λαμβάνοντας ελάχιστες έως ασήμαντες εγγυήσεις και την ίδια ώρα κρατούν κλειστές τις πόρτες για τους Έλληνες επιχειρηματίες και επενδυτές, προκαλώντας σημαντικό ζήτημα στην ανάπτυξη και την ανόρθωση των ελληνικών επιχειρήσεων μετά την κρίση, που με αυτή την αντιμετώπιση δεν μπορούν να ορθοποδήσουν!

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το φαινόμενο που παρατηρείται εσχάτως, οι Ελληνικές τράπεζες να χρηματοδοτούν αποκλειστικά και σχεδόν στο σύνολο της επένδυσης και του προϋπολογισμού, τα επενδυτικά σχέδια Ισραηλινών συμφερόντων που εξαγοράζουν το ένα μετά το άλλο ακίνητα και παλιά ξενοδοχεία στο κέντρο της Αθήνας τα οποία ανακαινίζουν και εκσυγχρονίζουν όχι με δικά τους προσωπικά λεφτά ούτε με Ισραηλινών ή άλλων ξένων τραπεζών!

Αλλά με χρήμα Ελληνικό, από εγχώριες τράπεζες, οι οποίες χρηματοδοτούν με αμφίβολες διασφαλίσεις τους ξένους και την ίδια ώρα γυρίζουν την πλάτη στους Έλληνες μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες!

Και έρχονται μετά οι δήθεν σωτήρες της χώρας, οι αυτοαποκαλούμενοι διεθνείς επενδυτές και το παίζουν μάγκες με τα δικά μας λεφτά!

Και χωρίς να βάλουν μία αποκτούν ότι καλύτερο υπάρχει, χωρίς κανένα απολύτως ρίσκο, εκ του ασφαλούς!

Πρόκειται για τους «τζάμπα μάγκες» με «ξένα κόλλυβα» που λέει ο σοφός λαός, που παριστάνουν τους μπρούκληδες με τα λεφτά τα δικά μας, των συστημικών τραπεζών που τις πληρώσαμε επί 14 χρόνια, από το 2008 με 4 μνημόνια!!!

Αν δεν το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό οι τραπεζίτες, ήρθε ο καιρός να το βάλουν καλά στο μυαλό τους!

Και να ξέρουν ότι αναπτύσσεται ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΚΙΝΗΜΑ κατά της ασυλίας των τραπεζιτών, που θα εκφραστεί αργά ή γρήγορα, πολιτικά, νομικά και κοινωνικά! Με πρόταση αναδρομικής ισχύος…



πηγή: oserraios.gr / radar.gr /
12 Ιουνίου 2022



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μελέτη του Ινστιτούτου ΕΝΑ αποτιμά το κόστος των τριών ανακεφαλαιοποιήσεων για το Δημόσιο και τους φορολογούμενους

Μια ανασκόπηση και αποτίμηση των ανακεφαλαιοποιήσεων των ελληνικών τραπεζών από το 2012 και μετά και του κόστους τους για το Δημόσιο αλλά και την οικονομία συνολικά επιχειρούν σε μελέτη τους για το ENA (Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών) η Κερασίνα Ραυτοπούλου, πρώην μέλος Γενικού Συμβουλίου του ΤΧΣ, ανώτερο τραπεζικό στέλεχος και επιστημονική συνεργάτιδα του ΕΝΑ, και ο Κυριάκος Αντωνάκος, οικονομολόγος, συντονιστής Ομάδας Χρηματοπιστωτικών Αναλύσεων του Ινστιτούτου.

Το ελληνικό Δημόσιο και οι Έλληνες φορολογούμενοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι των τραπεζικών ανακεφαλαιοποιήσεων, σύμφωνα με τους μελετητές, που επισημαίνουν επίσης ότι «χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία για τη ριζική μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό του τραπεζικού συστήματος που, δώδεκα χρόνια μετά, διατηρεί παθογένειες του παρελθόντος». Το τραπεζικό σύστημα κάθε άλλο από πιο ανταγωνιστικό και πλουραλιστικό μπορεί να χαρακτηριστεί σήμερα, καθώς ο εξαιρετικά υψηλός βαθμός συγκεντροποίησης της τραπεζικής αγοράς στις τέσσερις συστημικές τράπεζες δημιουργεί το έδαφος και τις προϋποθέσεις για εναρμονισμένες πρακτικές.



Μερικά βασικά στοιχεία της μελέτης:

  • Σωρευτικά, η αξία συμμετοχής του Δημοσίου στις τράπεζες (δηλαδή η ενίσχυση των τραπεζών με αύξηση του δημόσιου χρέους), σύμφωνα με τις ενδιάμεσες οικονομικές καταστάσεις του ΤΧΣ καθώς και την ΤτΕ, ξεπερνά τα 50 δισ. ευρώ.
  • Απώλεια της τάξης των 27,1 δισ. ευρώ αφορούσε τη διακυβέρνηση της περιόδου 2012-2014 (1η και 2η ανακεφαλαιοποίηση), καθώς η εναπομείνασα αξία των 49,7 δισ. ευρώ διαμορφωνόταν σε 22,5 δισ. ευρώ (11,6 δισ. ευρώ αξία μετοχών τραπεζών που κατείχε το ΤΧΣ και 10,9 δισ. ευρώ αξία ομολόγων EFSF στο ΤΧΣ).
  • Απώλεια κατά 11,9 δισ. ευρώ αφορούσε τη διακυβέρνηση της περιόδου 2015-2019, καθώς η εναπομείνασα αξία των 22,5 δισ. ευρώ, πλέον της τρίτης ανακεφαλαιοποίησης 5,7 δισ. ευρώ του 2015, διαμορφωνόταν σε 3,426 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2019.
  • Η μη σύνδεση των ανακεφαλαιοποιήσεων με την επίλυση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και με μέτρα εταιρικής διακυβέρνησης των τραπεζών την περίοδο 2012-2014 οδήγησε σε αύξηση των «κόκκινων» δανείων (από 9,5% το 2009 σε 43,5% το 2014, από 14,2 δισ. ευρώ το 2008 έφτασαν περίπου τα 97,7 δισ. ευρώ).
  • Η διασύνδεση του πολιτικού συστήματος με τις τράπεζες και με συμφέροντα στα ΜΜΕ οδήγησε σε αγνόηση του δημοσίου συμφέροντος.
  • Πέρα από την απώλεια της τάξης των 27,1 δισ. ευρώ της αξίας των μετοχών του ΤΧΣ, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2012-2014 απωλέσθηκαν και σημαντικά δικαιώματα του κράτους στη διοίκηση των τραπεζών τις οποίες είχε διασώσει.

Ολόκληρη η μελέτη



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


«Ξεκάθαρα με τους κερδοσκόπους!», είναι η απάντηση που έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο ερώτημα «με τους πολίτες;», που θα ωφεληθούν από ένα πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου, «ή με τις αγορές», και δη το ολλανδικό χρηματιστήριο φυσικού αερίου που όπως κάθε αγορά θέλει να δρα ανεξέλεγκτα και στο όνομα της κερδοσκοπίας!

Η πρόταση που κατέθεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κι ευτυχώς απορρίφθηκε από τους υπουργούς Ενέργειας της ΕΕ ήταν πρόκληση και κοροϊδία. Η Επιτροπή αν κάτι ήθελε να δείξει ήταν ότι πράγματι λαβαίνει υπόψη της την οργή για τις εξωφρενικές αυξήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου κι επιβάλει πλαφόν στην τιμή του. Η τιμή ωστόσο που επέβαλε ήταν τόσο υψηλή και οι όροι που θα συνόδευαν την παρέμβαση της Επιτροπής στην αγορά τόσο εξωπραγματικοί που δεν θα υλοποιούνταν ποτέ. Και νόμιζε έτσι η Επιτροπή ότι θα ήταν όλοι ικανοποιημένοι: Και οι πολίτες που θα έβλεπαν στα πρωτοσέλιδα την λέξη «πλαφόν» και οι αεριτζήδες που έχουν πλουτίσει από το χρηματιστήριο φυσικού αερίου.

Συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε την ενεργοποίηση του «κόφτη» αν η τιμή του φυσικού αερίου στο ολλανδικό χρηματιστήριο ενέργειας υπερέβαινε τα 275 ευρώ ανά μεγαβατώρα επί 15 συνεχιζόμενες ημέρες. Για να εξασφαλίσει μάλιστα η Επιτροπή ότι δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να ενεργοποιηθεί το «ταβάνι» πρόσθεσε έναν ακόμη όρο: Ότι η εφαρμογή του θα υλοποιούταν αν επίσης, ταυτόχρονα δηλαδή με τον προηγούμενο όρο, η διαφορά της τιμής spot (τρέχουσα τιμή) του φυσικού αερίου στο ολλανδικό χρηματιστήριο TFF έναντι της τιμής spot του υγροποιημένου φυσικού αερίου επί 10 συνεχόμενες ημέρες υπερέβαινε τα 58 ευρώ! Η Επιτροπή επίσης, ήθελε να της αναγνωριστεί το δικαίωμα να μπορεί να αναστείλει τον μηχανισμό, αν και όποτε ενεργοποιούταν! Όπως ήταν αναμενόμενο η εσθονή Επίτροπος Ενέργειας, Κάντρι Σίμσον, που στο παρελθόν είχε εργαστεί ως ερευνήτρια στο ΝΑΤΟ, μετά την κατακραυγή απέσυρε την πρόταση…

Το θράσος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδεικνύεται αν λάβουμε υπόψη μας ότι η τιμή του αερίου κυμαίνεται από 5 ως 35 ευρώ ανά μεγαβατώρα την τελευταία 10ετία, με την πιο φυσιολογική τιμή να κινείται στη ζώνη των μονοψήφιων αριθμών, κάτω δηλαδή από 10 ευρώ. Τις τελευταίες ημέρες πωλείται πάνω από 120 ευρώ (που ισοδυναμεί με μια αύξηση της τάξης του 1.200%), ενώ η τιμή ρεκόρ παρατηρήθηκε στο τέλος του Αυγούστου. Την ίδια ώρα το φυσικό αέριο στις ΗΠΑ εξακολουθεί να πουλιέται στις τιμές που ανέκαθεν πωλούταν, αποδεικνύοντας ότι η ενεργειακή κρίση είναι μια αμιγώς ευρωπαϊκή υπόθεση, όπως και οι επιπτώσεις στην οικονομία…

Οι διαμαρτυρίες στην ΕΕ για την ακριβή τιμή του φυσικού αερίου αγκαλιάζουν πλέον και τμήματα της ευρωπαϊκής ελίτ καθώς μέρα με την ημέρα γίνεται ολοένα και πιο εμφανής η αμερικανική κερδοσκοπία. Μάρτυρας οι τετραπλάσιες τιμές (!) με τις οποίες εισάγεται σταθερά στην Ευρώπη το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο της Cheniere, που το 2022 έστειλε στην από δω μεριά του Ατλαντικού το 70% των εξαγωγών της. Απέναντι σε αυτή την μαυραγορίτικη πρακτική αντέδρασε ακόμη κι ο Γάλλος πρόεδρος που δήλωσε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι παραγωγός φθηνού αερίου που το πουλάνε σε μας σε υψηλή τιμή. Δεν νομίζω ότι είναι φιλική πρακτική»…

Η πληρωμένη απάντηση ωστόσο απέναντι στον Μακρόν ήταν ότι τα συμβόλαια της Cheniere με την Ευρώπη τα έχουν υπογράψει ευρωπαϊκές πολυεθνικές όπως η γαλλική Totalenergies και η ισπανική Naturgy. Όπως το τανγκό έτσι και η κερδοσκοπία θέλουν δύο, που στην περίπτωση του φυσικού αερίου στην Ευρώπη είναι από την μια οι Αμερικάνοι εξαγωγείς κι από την άλλη οι Ευρωπαίοι εισαγωγείς…

Για να γίνει ακόμη πιο εμφανής η μεταφορά πλούτου που συντελείται από τους ευρωπαίους πολίτες προς την διεθνή κερδοσκοπία του συμπλέγματος ενεργειακών – χρηματιστηριακών εταιρειών, να αναφέρουμε ότι το ολλανδικό χρηματιστήριο, όπου πλέον πραγματοποιείται το 80% περίπου του εμπορίου φυσικού αερίου στην ΕΕ, δεν έχει φυσική υπόσταση, αλλά πρόκειται για έναν εικονικό χώρο συναλλαγών. Επίσης την διαχείρισή του έχει μια αμερικανική εταιρεία, η Intercontinental Exchange (ICE), η οποία από κοινού με την ένωση των διαπραγματευτών ενέργειας κίνησε ουρανό και γη για να μην προχωρήσει η «οροφή» στην τιμή του φυσικού αερίου, απειλώντας με χρεοκοπίες, τεράστιες αυξήσεις τιμών, διακοπή των διαπραγματεύσεων, αυξημένες προκαταβολές ακόμη και εκτροπή του αερίου σε άλλες αγορές και «στέγνωμα» της Ευρώπης. Με άλλα λόγια οι χρηματιστές έστειλαν τελεσίγραφο στους Ευρωπαίους λέγοντας πώς αν βάλουν πλαφόν, τότε θα σταματήσει ακόμη κι αυτή η υποδεέστερη της αναγκαίας, ποσότητα αερίου που φτάνει στην Ευρώπη. Το αίτημά τους εισακούστηκε και τα συμφέροντα τους έγιναν σεβαστά από την Γερμανία και την Ολλανδία που τα προώθησαν προς υλοποίηση…

Παρότι η Επιτροπή δεσμεύτηκε να φέρει μια βελτιωμένη πρόταση, μετά την απόρριψη της από τουλάχιστον 15 χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, είναι απολύτως σίγουρο ότι και η νέα πρόταση θα είναι εξ ίσου ανεφάρμοστη με την αρχική. Θα εξυπηρετεί δηλαδή και πάλι τους αεριτζήδες του χρηματιστηρίου και των ενεργειακών εταιρειών. Η ΕΕ, ακόμη κι αν ήθελε, πλέον βρίσκεται αντιμέτωπη με τους δαίμονες που απελευθέρωσε δημιουργώντας την φούσκα του χρηματιστηρίου φυσικού αερίου, μόνο και μόνο για να στήσει μια επιπλέον αγορά, ως μέσο περαιτέρω εμπορευματοποίησης της ενέργειας.

Υπέρ των ακριβών τιμών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Υπάρχουν ωστόσο τρεις ακόμη λόγοι που συνηγορούν στην απραξία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι στο ράλι των τιμών φυσικού αερίου:

Ο πρώτος λόγος είναι ότι το ακριβό φυσικό αέριο συμβάλει στην υλοποίηση του στόχου της ΕΕ για μείωση της κατανάλωσης κατά 15%, ώστε να αποφευχθούν διακοπές στην παροχή τις ώρες αιχμής. Φαίνεται έτσι πεντακάθαρα το τίμημα της συνέχισης της τροφοδοσίας της ευρωπαϊκής αγοράς με φυσικό αέριο: τιμές του φυσικού αερίου στα ύψη που γενικεύουν την ενεργειακή φτώχεια. Και αυτό μάλιστα δεν είναι προσωρινό, όσο κι αν απέτρεψαν τα χειρότερα ως τώρα το ήπιο φθινόπωρο και το γέμισμα των δεξαμενών (99% η Γερμανία στις 22/11 και 95% η ΕΕ) για τον φετινό χειμώνα. Το γέμισμα των δεξαμενών για τον επόμενο χειμώνα θεωρείται σίγουρο ότι θα προκαλέσει ένα νέο ράλι τιμών στην ευρωπαϊκή αγορά αερίου την άνοιξη του 2023. Μένει να δούμε μέχρι ποιου σημείου…

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο η ΕΕ και οι κυβερνήσεις επιλέγουν τις υψηλές τιμές σχετίζεται με την Πράσινη Μετάβαση. Τα υπερκέρδη των ενεργειακών εταιρειών σε ένα περιβάλλον έκτακτης ανάγκης επιτρέπουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ελπίζει ότι οι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου θα χρηματοδοτήσουν τα έργα δυσθεώρητης αξίας που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί το κλείσιμο των ανθρακικών ή λιγνιτικών μονάδων. Υπάρχουν εκτιμήσεις που υπολογίζουν το κόστος της μετάβασης μέχρι το 2050 στα 5,3 τρισ. δολ!


Ως προς το παρόν πάντως οι ενεργειακές εταιρείες λυμαίνονται εκ τους ασφαλούς κρατικά κι ευρωπαϊκά κονδύλια όπως του Ταμείου Ανάκαμψης και Δίκαιης Μετάβασης, ενώ η ιστορία έχει αποδείξει ότι αν η απουσία κερδών εγγυούταν απουσία επενδύσεων, ποτέ η ύπαρξη κερδών δεν σήμαινε και επενδύσεις…


Ο τρίτος λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βολεύεται με τις σημερινές τιμές φυσικού αερίου είναι επειδή έτσι οι πολίτες εθίζονται στις ακριβές τιμές και ξεχνούν τις τιμές της κιλοβατώρας προ «απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας». Ξεχνούν επίσης και τις τιμές προ της Πράσινης Μετάβασης, γιατί το ράλι των τιμών στο φυσικό αέριο και την κιλοβατώρα δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2021 όταν ανακοινώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το πακέτο «προσαρμογή στο 55%» που προβλέπει ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους για την μείωση των αερίων του θερμοκηπίου: από 40% σε 35% ως το 2030, σε σύγκριση με το 1990. Την επομένη των ανακοινώσεων τα δικαιώματα στο χρηματιστήριο ρύπων πήραν φωτιά από ρυπογόνες μονάδες που έσπευσαν να αγοράσουν και μαζί η τιμή της κιλοβατώρας, ενώ επιταχύνθηκε η στροφή στο φυσικό αέριο που πήρε κι η δική του τιμή φωτιά καθώς η ΕΕ δεν είχε φροντίσει να γεμίσει τις δεξαμενές ώστε να αποφευχθεί το σοκ στην τιμή… Τέτοια προνοητικότητα!

Για όλους λοιπόν τους παραπάνω λόγους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν πρόκειται να επιβάλει πλαφόν, θα συνεχίσει να λειτουργεί ως όργανο του χρηματιστηρίου και θα αφήσει την ενέργεια στην Ευρώπη να εξελίσσεται σε είδος πολυτελείας!





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου






Μεγάλος κερδισμένος για πολλοστή φορά είναι οι ΗΠΑ, που βλέπουν μία – μία τις βιομηχανίες να περνούν τον Ατλαντικό!


Ό,τι δεν πέτυχε η χρηματοπιστωτική βιομηχανία, ό,τι δεν κατάφερε η φυγή κεφαλαίων κι επενδύσεων εκτός Ευρώπης σε αναζήτηση φθηνού εργατικού κόστους, το καταφέρνει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση: Ένα συντριπτικό πλήγμα στην βαριά βιομηχανία της ίδιας της γηραιάς ηπείρου!

Μάρτυρας είναι δεκάδες βαριές βιομηχανίες που είτε μεταφέρονται εκτός ΕΕ ή δίνουν εντολή στις θυγατρικές τους εκτός Ευρώπης να αυξήσουν την παραγωγή, την ίδια στιγμή που οι μηχανές στην ΕΕ παγώνουν ή μπαίνουν στο ρελαντί.

Η αιτία δεν είναι άλλη από την εκτίναξη του κόστους της ενέργειας, όπως προκλήθηκε από τις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον της Ρωσίας. Κυρώσεις που μέχρι στιγμής δεν πλήττουν την ρωσική οικονομία ενώ έχουν γονατίσει τους λαούς και την ευρωπαϊκή βιομηχανία!

Μεγάλος κερδισμένος για πολλοστή φορά είναι οι ΗΠΑ, που βλέπουν μία – μία τις ευρωπαϊκές ή και αμερικανικές βιομηχανίες να περνούν τον Ατλαντικό!

Τα παραδείγματα των ευρωπαϊκών βιομηχανιών που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο κόστος του φυσικού αερίου κι ευρύτερα της ενέργειας, είναι πάρα πολλά για να χαρακτηριστούν μεμονωμένα.

Σε Γαλλία και Γερμανία σβήνουν οι μηχανές

Στη Γαλλία, η δήλωση της πρωθυπουργού Ελίσαμπεθ Μπορν ότι «η δουλειά μας στοχεύει να βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να μείνουν ανοιχτές» ακούστηκε σαν πρόκληση εν μέσω ενός ορυμαγδού δραματικών ανακοινώσεων εκ μέρους εμβληματικών βιομηχανιών.

Η βιομηχανία παραγωγής γυαλιού Duralex διέκοψε την παραγωγή της για πέντε μήνες, βάσει δημοσιεύματος της γαλλικής Le Monde στις 22 Σεπτεμβρίου και οι 250 εργαζόμενοι της θα τεθούν σε καθεστώς μερικής απασχόλησης και θα αμείβονται με το 95% του μισθού τους. Η βιομηχανία θα πληρώσει το 2022 για ενέργεια 12-13 εκ. ευρώ, όταν το 2021 πλήρωσε μόνο 2,5 εκ. Ως αποτέλεσμα το ενεργειακό κόστος θα κατατρώει στο εξής το 40% των εσόδων της, ξεπερνώντας ακόμη και το εργατικό, για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Στο ίδιο αδιέξοδο έχει βρεθεί και η υαλουργία Arc France, που είναι παγκόσμιος ηγέτης του κλάδου. Το φυσικό αέριο συνήθιζε να αντιπροσωπεύει το 10% της τιμής ενός ποτηριού που κατασκευάζει η βιομηχανία. Τώρα αντιπροσωπεύει το 40%! Ο λογαριασμός της το 2022 αναμένεται να φτάσει τα 75 εκ. και θα είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερος από το 2021. Για να αντιμετωπίσει το αυξημένο κόστος που προκάλεσαν οι κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Arc France θα κλείσει τους 4 από τους 9 φούρνους της, ενώ στους 1.600 από τους 4.900 εργαζομένους της επέβαλε μερική απασχόληση και θα αμείβονται με το 84% του μισθού τους.

Η ArcelorMittal, δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο παραγωγής χάλυβα, μείωσε κάθετα την παραγωγή της στη Γαλλία, ενώ έκλεισε οριστικά το ένα από τα δύο εργοστάσια της στην Ευρώπη, στην Βρέμη της Γερμανίας, στο τέλος Σεπτεμβρίου. Η απόφασή της μάλιστα, αιτιολογήθηκε μόνο κατά το ήμισυ στη βάση του αυξημένου ενεργειακού κόστους. Εξ ίσου σημαντικά επέδρασε στην απόφασή της το αυξημένο κόστος για δικαιώματα αγοράς ρύπων που έχει επιβάλει στην Ευρώπη το πανίσχυρο λόμπι της Πράσινης Μετάβασης.

Την Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου, ανακοινώθηκε επίσης το κλείσιμο του ενός εργοστασίου του ομίλου Bronze Alloys με έδρα την ανατολική Γαλλία, που απασχολούσε 32 εργαζόμενους.

Η πανδημία των λουκέτων λόγω των κυρώσεων στη Ρωσία δεν αφορά μόνο κλάδους έντασης ενέργειας όπως βιομηχανίες γυαλιού και χάλυβα. Η ένωση ΜΕΤΙ που εκπροσωπεί τις μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις στη Γαλλία, δήλωσε ότι πάνω από τις μισές μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων βιομηχανικές, κινδυνεύουν να αναγκαστούν να μειώσουν την δραστηριότητά τους αν οι τιμές στην ενέργεια δεν επιστρέψουν σε κανονικά επίπεδα, ενώ το 7% όπως δήλωσε θα αναγκαστεί να διακόψει την παραγωγή.

Ήδη, στην διυπουργική επιτροπή βιομηχανικών αναδιαρθρώσεων, που ως έργο έχει την εύρεση λύσεων σε βιομηχανίες που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες, έχουν στοιβαχτεί περισσότεροι από 400 φάκελοι προερχόμενοι σχεδόν αποκλειστικά από βιομηχανίες έντασης ενέργειας, βάσει άλλου ρεπορτάζ της Le Monde στις 29 Οκτωβρίου.

Η έκρηξη των τιμών ενέργειας έχει προκαλέσει όχι μόνο αποβιομηχάνιση αλλά και δημοσιονομική αιμορραγία. Σε επίσκεψη που πραγματοποίησε ο γάλλος υπουργός Βιομηχανίας στο εργοστάσιο της Αλουμοβιομηχανίας της Δουνκέρκης, που καταναλώνει ενέργεια σε όρους ηλεκτρικού ίση με την πόλη της Μασσαλίας (!) κι είδε τον λογαριασμό της να αυξάνεται από 200 εκ. ευρώ σε 600 εκ., παρά την μείωση της παραγωγής της κατά 20%, της υποσχέθηκε οικονομική ενίσχυση από το κράτος 40-50 εκ. ευρώ. Ας μην ρωτήσουμε ποιος αργά ή γρήγορα θα κληθεί να πληρώσει τον λογαριασμό…

Στην Γερμανία, βάσει έρευνας που πραγματοποίησε η Ένωση Γερμανικών Επιμελητηρίων Βιομηχανίας κι Εμπορίου, 1 στις 6 βιομηχανικές επιχειρήσεις, από τις 3.500 που συμμετείχαν, δήλωσε αναγκασμένη να μειώσει την παραγωγή λόγω των υψηλών τιμών στην ενέργεια!

Η ανακοίνωση ωστόσο που πάγωσε όλη την Ευρώπη ήρθε από την Basf, η οποία είναι ο μεγαλύτερος όμιλος παραγωγής χημικών στον κόσμο, βάσει εσόδων. Η κορυφαία γερμανική χημική βιομηχανία ανακοίνωσε ότι συρρικνώνει οριστικά την δραστηριότητά της στην Ευρώπη, επειδή το υψηλό κόστος ενέργειας έχει κάνει την Ευρώπη μη ανταγωνιστική. Ενδεικτικά, ο λογαριασμός που πλήρωσε μόνο τους πρώτους 9 μήνες του έτους για τα εργοστάσια της στην Ευρώπη ήταν αυξημένος κατά 2,2 δισ. ευρώ!

Η Basf προχώρησε σε αυτές τις ανακοινώσεις μόλις έναν μήνα μετά το άνοιγμα μιας νέας μονάδας της στην Κίνα που στοίχισε 10 δισ. ευρώ! Δηλαδή, σχεδόν 5 φορές το επιπλέον κόστος των λογαριασμών ενέργειας που πλήρωσε στην Ευρώπη σε 9 μόλις μήνες. Ωστόσο, η αλλαγή πορείας της Basf, που την οδηγεί σε εξοικονομήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ στα πεδία καινοτομίας και πληροφορικής, μόνο κεραυνός εν αιθρία δεν ήταν. Ο διευθύνων σύμβουλος του κολοσσιαίου ομίλου, Μάρτιν Μπρουντερμύλερ, είχε προειδοποιήσει έγκαιρα, βάσει ρεπορτάζ των Financial Times στις 26 Οκτωβρίου, ότι ένα εμπάργκο στη Ρωσία θα βύθιζε την Γερμανία στην μεγαλύτερη κρίση της από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως κι έγινε…

Μετοχή Basf


Αξίζει να αναφερθεί ότι η τιμή της μετοχής της Basf, από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας μέχρι σήμερα, έχει χάσει το ένα τρίτο της αξίας της: από 69 σε 46 ευρώ. Για όσους αγαπάνε τη στατιστική, την ίδια περίοδο κατά το ίδιο περίπου ποσοστό αυξήθηκε η συναλλαγματική ισοτιμία του ρουβλιού έναντι του ευρώ: από 0,012 ευρώ σε 0,016 ευρώ! Εντελώς τυχαία φυσικά…


Συναλλαγματική ισοτιμία ρουβλιού έναντι ευρώ

Η συρρίκνωση της παραγωγής αλουμινίου κι άλλων μετάλλων δεν είναι αποκλειστικά και μόνο γαλλο-γερμανικό φαινόμενο.

Στην Ιταλία, η ηγεσία της πανίσχυρης Confindustria έχει σημάνει συναγερμό γιατί διαπιστώνει ότι η μείωση των εξαγωγών ισοδυναμεί με μακροχρόνιες απώλειες μεριδίων αγοράς που χτίστηκαν στο πέρασμα πολλών χρόνων. Επιπλέον, τα κόστη διώχνουν την παραγωγή και από την Ιταλία. Στέλεχος βιομηχανίας χάλυβα περιέγραφε ως εξής στους Financial Times στις 19 Οκτωβρίου την κατάσταση με την παραγωγή χάλυβα που πουλιέται 800 ευρώ ο τόνος: «Η τιμή του αερίου από 40 ευρώ ο τόνος έχει αυξηθεί στα 400 ευρώ. Αν προσθέσουμε και το φόρο άνθρακα, τότε το συνολικό κόστος ενέργειας φτάνει τα 600 ευρώ. Είναι πιο απλό για εμάς να μεταφέρουμε την παραγωγή στην Ασία» δήλωνε στην βρετανική εφημερίδα.

Το πρόβλημα για την Ιταλία δεν αφορά μόνον την βαριά λεγόμενη, βιομηχανία. Αφορά επίσης και την ελαφριά, την βιομηχανία μόδας, που είναι ίσως η σπουδαιότερη εθνική βιομηχανία της γειτονικής χώρας. Βάσει ρεπορτάζ της Wall Street Journal στις 18 Οκτωβρίου, το ενεργειακό κόστος στις κλωστοϋφαντουργίες από 5% εκτινάχθηκε στο 25%, συνθλίβοντας τα περιθώρια κέρδους. Βιομήχανος κλωστοϋφαντουργίας από τη Βόρεια Ιταλία που μιλάει στην αμερικανική εφημερίδα διαμαρτύρεται ότι ο λογαριασμός ρεύματος τον Ιούλιο του ήρθε 660.000 ευρώ όταν τον Ιούλιο του προηγούμενου χρόνου είχε έρθει 90.000 ευρώ. «Ορισμένες μάρκες ήδη μετακινούν την παραγωγή τους σε άλλες χώρες, περιλαμβανομένης της Τουρκίας, όπου τα κόστη παραγωγής είναι χαμηλότερα, αντί να απορροφήσουν το επιπλέον κόστος σε χώρες όπως η Ιταλία, σύμφωνα με προμηθευτές. Η Ρωσία συνεχίζει να προμηθεύει την Τουρκία με πετρέλαιο και αέριο. Ο Ενρίκο Γκάτι, παραγωγός μαλλιού, που προμηθεύει Zara, H&M κι άλλες μάρκες, δηλώνει ότι οι παραγγελίες έχουν μειωθεί φέτος κατά 50% γι’ αυτόν και άλλες κλωστοϋφαντουργίες στην Τοσκάνη, που αποτελεί έναν σημαντικό κλωστοϋφαντουργικό κόμβο», ανέφερε στο ρεπορτάζ της η αμερικανική εφημερίδα, περιγράφοντας την υποβάθμιση που έχει δεχτεί όλη η ιταλική βιομηχανία!

Η ιταλική βιομηχανία πλήττεται παρότι η Ρώμη έχει δαπανήσει ως σήμερα τεράστια ποσά για να διασώσει την οικονομία από την ενεργειακή κρίση, παρότι το δημόσιο χρέος της φτάνει το 150% του ΑΕΠ. Ως σήμερα έχει δαπανήσει 59 δισ. ευρώ ή 3,3% του ΑΕΠ της, όταν Γερμανία και Γαλλία έχουν δαπανήσει 100 και 72 δισ. ευρώ αντίστοιχα ή 2,85 και 2,9% του ΑΕΠ τους.

Πλήγμα στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση των μεταλλευτικών βιομηχανιών Eurométaux ανακοίνωσε ότι η παραγωγή αλουμινίου και ψευδαργύρου στην Ευρώπη μειώθηκε στο ήμισυ το πρώτο εξάμηνο του έτους. Το πρόβλημα επίσης είναι ότι αυτά ακριβώς τα υλικά τα χρειάζεται τώρα περισσότερο από ποτέ η Ευρώπη, επειδή χρησιμοποιούνται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας που υποτίθεται θα υποκαταστήσουν τα ορυκτά καύσιμα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έτσι κατάφερε να περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο: Με το εμπάργκο στην Ρωσία, δεν αποκόπηκε μόνο από τα ενεργειακά αγαθά της Ρωσίας, αλλά ταυτόχρονα ή εξαφάνισε από την Ευρώπη ή έκανε πανάκριβες τις πρώτες ύλες που θα εξασφάλιζαν την ενεργειακή της αυτονομία…

Η λίστα των παραδειγμάτων από βιομηχανίες και κλάδους της ΕΕ που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο ενεργειακό κόστος είναι χωρίς τέλος κι επιβεβαιώνουν ότι οι κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας συνέτριψαν την ευρωπαϊκή βιομηχανία! Βιομηχανίες από κλάδους αλουμινίου, γυαλιού, λιπασμάτων, χαρτιού, αυτοκινήτων κ.α. μείωσαν την παραγωγή ή την έστειλαν εκτός Ευρώπης προκαλώντας στην Ευρώπη ανεργία, φτωχοποίηση και δημοσιονομικά ελλείμματα!

Το πλήγμα στην Ευρώπη δεν θα ήταν τόσο βαρύ αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ταυτόχρονα δεν μετέρχονταν όλων των μέσων που διαθέτουν ώστε να γίνουν πιο ελκυστικές στο ευρωπαϊκό κεφάλαιο. Δύο ήταν τα εργαλεία που χρησιμοποίησε η Ουάσιγκτον για να μετατρέψει την ενεργειακή κρίση της Ευρώπης επίσης σε βιομηχανική.

Το πρώτο εργαλείο, που ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο, ήταν κίνητρα προς την πράσινη βιομηχανία για να επενδύσει σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειες και τεχνολογίες χαμηλών ή μηδενικών ρύπων. Ως αποτέλεσμα, η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen προκειμένου να ωφεληθεί των φοροαπαλλαγών ανακοίνωσε επένδυση 800 εκ. στο Τένεσι των ΗΠΑ όπου θα παράγει μαζικά το ηλεκτρικό μοντέλο ID.4
Εξ αιτίας των κινήτρων που εξήγγειλαν οι ΗΠΑ, η αμερικανική Tesla ματαίωσε την επένδυση στην Γερμανία για την παραγωγή μπαταριών. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε μια γιγαντιαία επένδυση από 5 ως 8 δισ. ευρώ, που τελικά παραπέμφθηκε για το απώτερο μέλλον…
Το φονικό όπλο ωστόσο των ΗΠΑ είναι η άφθονη και φθηνή ενέργεια που διαθέτουν, την οποία κρατούν για την οικονομία τους …μόνον. Οι Αμερικανοί αφού ώθησαν τους Ευρωπαίους να κηρύξουν ανένδοτο πόλεμο κατά της Ρωσίας, εξαγγέλλοντας ως τώρα οκτώ κύματα κυρώσεων (επειδή βλέπετε δεν αρκούσε το πρώτο πακέτο για να πειστούν πόσο άσφαιρα κι αυτοκαταστροφικά είναι τα μέτρα), αντί για την αλληλεγγύη που υπόσχονταν ενάντια στην «αυτοκρατορία του κακού» άφησαν τους Ευρωπαίους μόνους τους.

Τιμή φυσικού αερίου


Στο διάγραμμα φαίνεται πώς αν από την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και μετά η ενεργοβόρα παραγωγή στην Ευρώπη σε σύγκριση με τις ΗΠΑ ήταν απλώς καθαρή ζημιά, η παραγωγή στην Ευρώπη από το δεύτερο εξάμηνο του 2021 έγινε τιμωρία και από το 2022 μετατράπηκε σε μια ηρωική υπόθεση για εξ ορισμού χαμένους.

Η δε πτώση της τιμής του φυσικού αερίου τον τελευταίο μήνα, λόγω υψηλής για την εποχή θερμοκρασίας και της πλήρωσης των δεξαμενών, είναι κενό γράμμα για τρεις λόγους.

Αρχικά επειδή δεν πρόκειται να κρατήσει. Τα μελλοντικά συμβόλαια προβλέπουν ξανά άνοδο στην τιμή του φυσικού αερίου, ενώ όλες οι προβλέψεις συντείνουν ότι αυτές οι εξωφρενικές τιμές θα φτάσουν τουλάχιστον μέχρι το 2024.

Δεύτερο, επειδή ακόμη και στο σημερινό επίπεδο οι τιμές του αερίου είναι διπλάσιες από τις περυσινές.

Τρίτο, η πτώση της τιμής του φυσικού αερίου συχνά δεν σημαίνει τίποτε, επειδή όπως αποκάλυψε το Reuters στις ακτές της Ιβηρικής χερσονήσου περιμένουν στη σειρά πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) που απέπλευσαν από τις ΗΠΑ, περιμένοντας την άνοδο των τιμών! «Αν έστω κι ένα πλοίο που βρίσκεται αρόδο ξεφορτώσει το φορτίο του, τότε η τιμή αμέσως θα καταρρεύσει επηρεάζοντας τα άλλα πλοία στη σειρά κι αυτό το ντόμινο είναι πολύ επώδυνο με όρους κόστους ευκαιρίας», δήλωσε μια πηγή στο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων! Αποκαλύφθηκε έτσι ότι δεν είναι η έλλειψη φυσικού αερίου που έχει προκαλέσει την ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη, οδηγώντας σε αποβιομηχάνιση, αλλά οι νόμοι του κέρδους, του αμερικανικού κέρδους.

Οι ίδιοι νόμοι οδήγησαν προ εβδομάδων το αμερικανικό φυσικό αέριο να πωλείται σε αρνητικές τιμές και συγκεκριμένα 2,25 δολ. ανά εκ. BTU, πλήρωναν δηλαδή οι παραγωγοί τους καταναλωτές χονδρικής να το αγοράσουν (!) την ίδια μέρα που στην Ευρώπη πουλιόταν 28 δολ.! «Βασικά έχεις υπερβολικά πολύ παραγωγή και δεν έχεις αρκετές λεωφόρους να το βγάλεις έξω», δήλωνε αναλυτής στη βρετανική εφημερίδα. Ξέρουμε ωστόσο ότι ακόμη κι όταν βρίσκονται οι ανοιχτές λεωφόροι προτιμούν να περιμένουν αρόδο, μέχρι να ανέβουν οι τιμές…
Το μαρτύριο της σταγόνας του υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ευρώπη υποβλήθηκε κατόπιν καθαρής κυβερνητικής εντολής από την Ουάσιγκτον, με το πρόσχημα των ενδιάμεσων εκλογών. Αν ωστόσο αυτή ήταν η αιτία, δηλαδή πράγματι η Ουάσιγκτον θέλει να στηρίξει την Ευρώπη αλλά έθεσε σε προτεραιότητα τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές και γι’ αυτό το λόγο πρόκρινε τα φθηνά καύσιμα για τους Αμερικανούς, τότε η σχετική εντολή «Πρώτα η Αμερική» παύει να ισχύει στις 9 Νοεμβρίου κι από εκείνη την ημέρα θα πλημμυρίσουμε με υγροποιημένο αέριο! Εδώ θα είμαστε και θα δούμε…

Αυτό που ωστόσο δεν επιδέχεται αμφισβήτησης είναι ότι το 2022 και ιδιαίτερα οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας εξελίχθηκε σε έτος σταθμός για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, η οποία δέχτηκε εξ οικείων μάλιστα τα πιο φαρμακερά βέλη. Κλάδοι αιχμής – παγκόσμιοι ηγέτες, φεύγουν άρον – άρον από την Ευρώπη προς την Ασία και τις ΗΠΑ για να αποφύγουν την χρεοκοπία. Και πίσω τους αφήνουν ανεργία ή ελαστικές σχέσεις εργασίας ή και τα δύο στο πιο εξειδικευμένο μάλιστα τμήμα της εργατικής τάξης, φτωχοποίηση και δημοσιονομικά ελλείματα.

Ένας άθλος για την Ουάσιγκτον!


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Moon of Alabama 3/10/22

Όταν δύο έμπειροι οικονομικοί και χρηματοοικονομικοί αναλυτές, που και οι δύο προέβλεψαν σωστά την κρίση παραγώγων του 2008, προειδοποιούν και πάλι για ένα επικείμενο κραχ, κάποιος πρέπει  να τους ακούσει με προσοχή.

Σήμερα ο Yves Smith του Γυμνού Καπιταλισμού γράφει για την πλέον Αναπόφευκτη Οικονομική Κρίση :

Επί μήνες ήμουν βέβαιος ότι η Ευρώπη θα υποστεί οικονομική κρίση και ύφεση, δηλαδή μια καταστροφή της πραγματικής οικονομίας που θα συνοδευόταν από κατάρρευση των αγορών. Μπορεί να μην είναι τόσο σοβαρή και διαρκής όσο το 1929, αλλά το εύρος της θα σήμαινε ότι το 1987 δεν θα υπήρχε γρήγορη ανάκαμψη ούτε μια κρίση παραγώγων του 2008 με επίκεντρο την καρδιά του τραπεζικού συστήματος. Παρόλο που αυτό έμοιαζε με οικονομική εμπειρία κοντά στο θάνατο, οι ίδιοι παράγοντες που το έκαναν πιο οξύ από πολλές απόψεις, διευκόλυναν επίσης την επίσημη εξουσία να εντοπίσει και να στηρίξει τους βασικούς θεσμούς που δέχθηκαν χτυπήματα κάτω από τη γραμμή του νερού.
Η σύντομη εκδοχή των όσων ακολουθούν είναι ότι τα πράγματα φαίνονται ακόμη χειρότερα τώρα, και μάλιστα σε πολλαπλά μέτωπα.
...
Παρακάτω θα συζητήσουμε την ταχέως επιταχυνόμενη κρίση της πραγματικής οικονομίας, η οποία επιδεινώνεται από τη σύσφιξη των κεντρικών τραπεζών ως σχεδόν τη μόνη γραμμή άμυνας κατά του πληθωρισμού που είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου το αποτέλεσμα ενός σοκ προσφοράς πολλαπλών μετώπων. 1 Περιττό να πούμε ότι η αύξηση των επιτοκίων της Fed (την οποία ο Μπερνάνκι αναγνώρισε ως απαραίτητη το 2014 για να τιθασεύσει τις τιμές των περιουσιακών στοιχείων που φουσκώνουν, αλλά στη συνέχεια έχασε το θάρρος του) δεν κάνει τίποτα για να πάρει περισσότερα τσιπ από την Κίνα ή να θεραπεύσει με μαγικό τρόπο τους υπαλλήλους που πάσχουν από Covid, ώστε να μπορέσουν να εμφανιστούν στη δουλειά τους. Αλλά θα πλήξει όλα τα είδη των κερδοσκόπων και των χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων που έχουν κάνει λάθος στις θέσεις τους για τα επιτόκια.

Και φαινόταν επίσης προφανές ότι οι ΗΠΑ θα παρασυρθούν στη δίνη, ίσως όχι τόσο πολύ, αλλά η μετάδοση, οι εξαρτήσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού και η σημασία της Ευρώπης ως πελάτη θα εξασφάλιζαν ότι και οι ΗΠΑ θα υποφέρουν.

Η δεύτερη προειδοποίηση προέρχεται από τον «Δρ. Doom' Nouriel Roubini:

  • Υπάρχουν ενδείξεις ότι μια κρίση χρέους σχηματίζεται και η οικονομία οδεύει προς μια σκληρή προσγείωση, λέει ο Nouriel Roubini.
  • Ο Ρουμπίνι προέβλεψε βαθιά ύφεση και πτώση 40% στο χρηματιστήριο μέχρι το τέλος του έτους.
  • Έχει προειδοποιήσει ότι ένα ευρύ φάσμα κραδασμών θα έχει τρομερές επιπτώσεις στις παγκόσμιες οικονομίες.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι μια κρίση χρέους έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται και μια σκληρή προσγείωση της οικονομίας πριν από το τέλος του έτους είναι πλέον το βασικό σενάριο, σύμφωνα με τον κορυφαίο οικονομολόγο Nouriel Roubini.

Ο Ρουμπίνι, ο οποίος έχει κερδίσει το παρατσούκλι "Dr. Doom" για τις απαισιόδοξες απόψεις του για τις αγορές και την οικονομία, έχει προειδοποιήσει για ένα διαφαινόμενο χρέος και πληθωριστική κρίση εδώ και περίπου ένα χρόνο. Προηγουμένως, προέβλεψε ότι θα οδηγούσε σε μια ύφεση τύπου Φρανκενστάιν μέχρι το τέλος του 2022, αναμειγνύοντας τις χειρότερες πτυχές του στασιμοπληθωρισμού της δεκαετίας του 1970 και της οικονομικής κρίσης του 2008.

Και τα σημάδια αυτής της οικονομικής κατάρρευσης αναδεικνύονται επιτέλους, είπε ο Ρουμπίνι, ο οποίος αναφέρθηκε σε μια σκληρή προσγείωση ως βασικό σενάριο σε ένα άρθρο για το Project Syndicate τη Δευτέρα .

"Τα σημάδια πίεσης στις αγορές χρέους αυξάνονται... η κρίση είναι εδώ", είπε ο Ρουμπίνι, αναφερόμενος στις πρόσφατες κινήσεις των κεντρικών τραπεζών για τον περιορισμό της αστάθειας της αγοράς.

Ο τίτλος του Project Syndicate του Roubini είναι το μήνυμα: Η στασιμοπληθωριστική κρίση χρέους είναι εδώ .

Το επιχείρημά του που τόνισα είναι σχεδόν παρόμοιο με αυτό που κάνει ο Yves:

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Εδώ και ένα χρόνο , υποστηρίζω ότι η αύξηση του πληθωρισμού θα ήταν επίμονη, ότι οι αιτίες της περιλαμβάνουν όχι μόνο κακές πολιτικές αλλά και αρνητικούς κλυδωνισμούς προσφοράς και ότι η προσπάθεια των κεντρικών τραπεζών να τον καταπολεμήσουν θα προκαλούσε σκληρή οικονομική προσγείωση . Όταν έρθει η ύφεση , προειδοποίησα, θα είναι σοβαρή και παρατεταμένη, με εκτεταμένη οικονομική δυσπραγία και κρίσεις χρέους . Παρά τις γεροδεξιές κουβέντες τους, οι κεντρικοί τραπεζίτες, παγιδευμένοι σε μια παγίδα χρέους, μπορεί να εξαφανιστούν και να συμβιβαστούν με πληθωρισμό πάνω από τον στόχο. Οποιοδήποτε χαρτοφυλάκιοτων επικίνδυνων μετοχών και των λιγότερο επικίνδυνων ομολόγων σταθερού εισοδήματος θα χάσουν χρήματα από τα ομόλογα, λόγω του υψηλότερου πληθωρισμού και των προσδοκιών για τον πληθωρισμό.
...
Όλοι πλέον αναγνωρίζουν ότι αυτά τα επίμονα αρνητικά σοκ προσφοράς έχουν συμβάλει στον πληθωρισμό και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Τράπεζα της Αγγλίας και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχουν αρχίσει να αναγνωρίζουν ότι μια ήπια προσγείωση θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Ο πρόεδρος της Fed Τζερόμ Πάουελ μιλά τώρα για μια « ήπια προσγείωση » με τουλάχιστον « λίγο πόνο ». Εν τω μεταξύ, ένα σκληρό σενάριο γίνεται η συναίνεση μεταξύ των αναλυτών της αγοράς, των οικονομολόγων και των επενδυτών.
Είναι πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί μια ήπια προσγείωση υπό συνθήκες στασιμοπληθωριστικών αρνητικών κλυδωνισμών προσφοράς από ό,τι όταν η οικονομία υπερθερμαίνεται λόγω υπερβολικής ζήτησης.

Οι κεντρικές τράπεζες έχουν διαγνώσει εσφαλμένα την αιτία των σημερινών υψηλών ρυθμών πληθωρισμού. Προκλήθηκαν όχι μόνο από τα υπερβολικά κίνητρα που παρείχαν οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες, αλλά σε μεγάλο μέρος από την έλλειψη προμηθειών που είναι συνέπεια της πανδημίας και των «δυτικών» κυρώσεων μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Με την αύξηση των επιτοκίων οι κεντρικές τράπεζες πολέμησαν ενάντια στον λάθος εχθρό. Έκαναν τα πράγματα χειρότερα:

Είμαστε ήδη σε ύφεση; Όχι ακόμα, αλλά οι ΗΠΑ ανέφεραν αρνητική ανάπτυξη το πρώτο εξάμηνο του έτους και οι περισσότεροι δείκτες οικονομικής δραστηριότητας στις προηγμένες οικονομίες που κοιτάζουν προς το μέλλον δείχνουν απότομη επιβράδυνση που θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο με τη σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής. Μια σκληρή προσγείωση μέχρι το τέλος του έτους θα πρέπει να θεωρείται ως το βασικό σενάριο.

Ενώ πολλοί άλλοι αναλυτές συμφωνούν τώρα, φαίνεται να πιστεύουν ότι η επερχόμενη ύφεση θα είναι σύντομη και ρηχή, ενώ έχω προειδοποιήσει ενάντια σε μια τέτοια σχετική αισιοδοξία, τονίζοντας τον κίνδυνο μιας σοβαρής και παρατεταμένης στασιμοπληθωριστικής κρίσης χρέους . Και τώρα, η τελευταία δυσχέρεια στις χρηματοπιστωτικές αγορές – συμπεριλαμβανομένων των αγορών ομολόγων και πιστώσεων – ενίσχυσε την άποψή μου ότι οι προσπάθειες των κεντρικών τραπεζών να επαναφέρουν τον πληθωρισμό στους στόχους θα προκαλέσουν τόσο οικονομικό όσο και χρηματοπιστωτικό κραχ.
...
Επιπλέον, υπάρχουν πρώιμες ενδείξεις ότι η Μεγάλη Μετριασμός έδωσε τη θέση της στον Μεγάλο Στασιμοπληθωρισμό, ο οποίος θα χαρακτηριστεί από αστάθεια και μια συρροή αρνητικών κλυδωνισμών προσφοράς αργής κίνησης. Εκτός από τις διαταραχές που αναφέρθηκαν παραπάνω, αυτές οι κρίσεις θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη γήρανση της κοινωνίαςσε πολλές βασικές οικονομίες (πρόβλημα που επιδεινώθηκε από τους περιορισμούς της μετανάστευσης)· Σινο-αμερικανική αποσύνδεση ; μια « γεωπολιτική ύφεση » και κατάρρευση της πολυμέρειας. νέες παραλλαγές του COVID-19 και νέα κρούσματα, όπως η ευλογιά των πιθήκων . τις ολοένα και πιο καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής· Κυβερνοπόλεμος; και δημοσιονομικές πολιτικές για την ενίσχυση των μισθών και της εργατικής δύναμης. 
...
Οι αμερικανικές και οι παγκόσμιες μετοχές δεν έχουν ακόμη αποτιμηθεί πλήρως ακόμη και σε μια ήπια και σύντομη προσγείωση. Οι μετοχές θα υποχωρήσουν κατά περίπου 30% σε μια ήπια ύφεση και κατά 40% ή περισσότερο στη σοβαρή στασιμοπληθωριστική κρίση χρέους που έχω προβλέψει για την παγκόσμια οικονομία. Τα σημάδια πίεσης στις αγορές χρέους εντείνονται: τα περιθώρια κρατικών περιθωρίων και τα επιτόκια των μακροπρόθεσμων ομολόγων αυξάνονται και τα περιθώρια υψηλής απόδοσης αυξάνονται απότομα. Οι αγορές μοχλευμένων δανείων και υποχρεώσεων δανείων με εξασφάλιση κλείνουν. Οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, οι σκιώδεις τράπεζες, τα νοικοκυριά, οι κυβερνήσεις και οι χώρες αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους. Η κρίση είναι εδώ.

Λίγα πράγματα μπορεί να κάνει κανείς για να προστατεύσει τον εαυτό του από τις συνέπειες αυτής της κρίσης. Προσπαθήστε να παραμείνετε στην ασφαλή πλευρά. Να έχετε όσο το δυνατόν μικρότερο χρέος. Εάν έχετε χρέος, πιθανότατα θα είναι πολύ καλύτερο να το έχετε με σταθερό επιτόκιο. Μην στοιχηματίζετε στην αξία οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων μπορεί να έχετε.

Αυτή η καταιγίδα θα είναι σφοδρή και οι συνέπειες θα είναι σοβαρές.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου