Articles by "Απόψεις για την Οικονομία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις για την Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δυσοίωνες προοπτικές για την ελληνική οικονομία από την άνοδο των επιτοκίων

Τουλάχιστον η ευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική ελίτ μπορεί να επαίρεται ότι ασχολείται έστω με το «δέντρο» που είναι τα επιτόκια του ευρώ και το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η ομοβροντία πυρών που δέχεται η επικεφαλής του θεματοφύλακα του ενιαίου νομίσματος, Κριστίν Λαγκάρντ, φέρνει στην επιφάνεια μια αντιπαράθεση που αργά ή γρήγορα θα επηρεάσει την Ελλάδα με σφοδρότητα. Στο επίκεντρο της βρίσκεται η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ, με τους επικριτές της να καλούν σε μία εσπευσμένη αυστηροποίηση της. Ειδικότερα, η άνοδος του πληθωρισμού τον Μάρτιο του 2022 στο 7,5% και η αντίστοιχη αύξηση του σε πολλά κράτη με προεξάρχουσα την Γερμανία όπου κατέρριψε ρεκόρ 40ετίας, έδωσε νέα ώθηση σε εκείνες τις φωνές που ζητούν άμεσα να τελειώσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (που οδήγησε στην αγορά ομολόγων συνολικής αξίας 4,9 τρισ. ευρώ!) και αμέσως μετά να τερματιστεί η πολιτική των αρνητικών επιτοκίων που ξεκίνησε πριν οκτώ χρόνια· τον Δεκέμβριο του 2014!

Ως αποτέλεσμα, θεωρείται βέβαιο ότι στο τέλος του δευτέρου ή του τρίτου τριμήνου του 2022 η αγορά των ομολόγων θα τερματιστεί κι εντός του έτους θα ανακοινωθούν 2 ή 3 αυξήσεις επιτοκίων για να ακολουθήσουν άλλες 3 ή 4 το 2023. Στόχος είναι στο τέλος του επόμενου έτους τα επιτόκια να φτάσουν το 1,25%. Ακόμη κι αν αυτός ο προγραμματισμός αποδειχθεί σχέδιο επί χάρτου, το σίγουρο είναι πώς η ανοχή στις προβληματικές χώρες όπως είναι η Ιταλία και η Ελλάδα (που υπαγόρευε την παράταση της νομισματικής χαλαρότητας) τελειώνει.

Σε ό,τι αφορά τα καθ’ ημάς η αλλαγή της νομισματικής πολιτικής θα οδηγήσει τα επιτόκια δανεισμού σε άνοδο. Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2021, όταν η απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου ήταν 0,59%, κάθε μήνα παρατηρείται σταθερή αύξηση για να φτάσει τον Μάρτιο του 2022 στο 2,61%. Το γεγονός ότι η αξιολόγηση των ελληνικών ομολόγων παραμένει στο επίπεδο των σκουπιδιών μέχρι και σήμερα, μειώνει κάθετα τις πιθανότητες ο τερματισμός της χαλαρής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ να βρει την Ελλάδα στην βαθμίδα των επιλέξιμων προς επένδυση. Με δημόσιο χρέος 217% του ΑΕΠ στις 31/12/2021 από 194% το 2019 μόνο οικονομικοί δολοφόνοι συστήνουν την αγορά των συγκεκριμένων ομολόγων…

Συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου

Πηγή: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Περαιτέρω ώθηση στους υπέρμαχους της σφιχτής νομισματικής πολιτικής έδωσε η υποτίμηση του ευρώ, που στις 25/4/2022 έφτασε τα 1,07 δολ. Εντός του 2022 έχει χάσει 5,3% της αξίας του κι από τις 31/12/2020 σχεδόν 12,3%. Την δεινή θέση του ευρώ υπογραμμίζει η άνοδος του δολαρίου όχι μόνο έναντι του ευρώ, αλλά έναντι επίσης ενός καλαθιού έξι ανταγωνιστικών νομισμάτων και το ερώτημα των πολλών δισεκατομμυρίων που τίθεται είναι: Για την υποτίμηση του ευρώ έναντι του δολαρίου ευθύνεται μόνο η απόφαση της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας να αυξήσει τα επιτόκια και η ολιγωρία της ΕΚΤ;

Μια σειρά λόγοι υποδεικνύουν το αντίθετο: Η άνοδος του πληθωρισμού στην Ευρώπη που ήρθε για να μείνει, η συρρίκνωση των ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ, η σταθερή άνοδος του ευρωπαϊκού κόστους παραγωγής ως αποτέλεσμα της υποκατάστασης φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου από ακριβό αμερικανικό εξ αιτίας των κυρώσεων και η μερική αναίρεση της παγκοσμιοποίησης που θα οδηγήσει τα κόστη επίσης σε υψηλότερα επίπεδα υποδεικνύουν ότι η υποτίμηση του ευρώ συμβολίζει κάτι πολύ βαθύτερο: την υποβάθμιση της ευρωζώνης. Και με αυτό το «δέντρο» δεν ασχολείται κανείς ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετά από τη στόχευσή της από τις πρωτοφανείς δυτικές κυρώσεις η Ρωσία κάλεσε τις χώρες της ομάδας BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) να επεκτείνουν τη χρήση των εθνικών νομισμάτων τους και να προχωρήσουν στην ενοποίηση των συστημάτων πληρωμών, δήλωσε το υπουργείο Οικονομικών της χώρας το Σάββατο 9 Απριλίου 2022, σύμφωνα με το Reuters.

Συναλλαγματικά αποθέματα

Οι κυρώσεις έχουν αποκόψει τη Ρωσία από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και από σχεδόν το ήμισυ των αποθεμάτων της σε χρυσό και συνάλλαγμα, τα οποία ανέρχονταν σε 606,5 δισ. δολάρια στις αρχές Απριλίου.
Ο υπουργός Οικονομικών Anton Siluanov δήλωσε σε υπουργική συνάντηση με τις χώρες της BRICS, ότι η παγκόσμια οικονομική κατάσταση έχει επιδεινωθεί σημαντικά λόγω των κυρώσεων, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου.
Οι νέες κυρώσεις καταστρέφουν επίσης τα θεμέλια του υφιστάμενου διεθνούς νομισματικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος που βασίζεται στο δολάριο ΗΠΑ, δήλωσε ο Siluanov.


Ανάληψη δράσης

«Αυτό μας ωθεί στην ανάγκη να επιταχύνουμε τις εργασίες στους ακόλουθους τομείς: τη χρήση εθνικών νομισμάτων για εξαγωγές-εισαγωγές, την ενοποίηση των συστημάτων πληρωμών και καρτών, το δικό μας σύστημα χρηματοοικονομικών μηνυμάτων και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου οργανισμού αξιολόγησης των χωρών της BRICS», δήλωσε ο Siluanov.

Συνεργασία για τη σταθεροποίηση

Το υπουργείο Οικονομικών δήλωσε ότι οι υπουργοί των BRICS επιβεβαίωσαν τη σημασία της συνεργασίας στις προσπάθειες σταθεροποίησης της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης.
«Η τρέχουσα κρίση είναι ανθρωπογενής και οι χώρες της ομάδας BRICS διαθέτουν όλα τα απαραίτητα εργαλεία για να μετριάσουν τις συνέπειές της για τις οικονομίες τους και την παγκόσμια οικονομία στο σύνολό της», δήλωσε ο Siluanov.

Η συμφωνία με την Κίνα

Την ίδια ώρα Ρωσία και Κίνα συμφώνησαν για συναλλαγές σε γιουάν παρακάμπτοντας τελείως το δολάριο.
Η συμφωνία έχει προκαλέσει σοκ στον Λευκό Οίκο που μάλλον προετοιμάζεται για κυρώσεις στην Κίνα, σύμφωνα με δημοσίευμα του TASS την Παρασκευή 8 Απριλίου 2022
Ταυτόχρονα, η ρωσική κυβέρνηση συμβουλεύει και προτρέπει τους πολίτες της χώρας να ανοίξουν τραπεζικές καταθέσεις σε γιουάν καθώς η Ταϊβάν θα απογειώσει σύντομα το νέο «αποθεματικό νόμισμα» όπως αναφέρουν.

Η ροή πετρελαίου και άνθρακα

Ο ρωσικός άνθρακας και το πετρέλαιο που πληρώνονται σε γουάν πρόκειται να αρχίσουν να ρέουν στην Κίνα καθώς οι δύο χώρες προσπαθούν να διατηρήσουν το ενεργειακό τους εμπόριο ενόψει της αυξανόμενης διεθνούς οργής για την εισβολή στην Ουκρανία
Αρκετές κινεζικές εταιρείες χρησιμοποίησαν τοπικό νόμισμα για να αγοράσουν ρωσικό άνθρακα τον Μάρτιο και τα πρώτα φορτία θα φτάσουν αυτόν τον μήνα, δήλωσε η κινεζική εταιρεία συμβούλων Fenwei Energy Information Service Co..
Οι πρώτες αποστολές

Αυτές θα είναι οι πρώτες αποστολές εμπορευμάτων που πληρώνονται σε γουάν από τότε που οι ΗΠΑ και η Ευρώπη επέβαλαν κυρώσεις στη Ρωσία και απέκοψαν αρκετές από τις τράπεζές της από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Εν τω μεταξύ, οι πρώτες αποστολές ρωσικού πετρελαίου που αγοράζονται σε γιουάν θα φτάσουν σε ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια τον Μάιο, ανέφεραν πηγές.

Η αποδολαριοποίηση και αλλαγή του status quo

Τέτοιες συμφωνίες συνήθως τιμολογούνται σε δολάρια.
Όμως οι δυτικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία έχουν αποκόψει σε μεγάλο βαθμό τη Μόσχα από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και ενώ η ρωσική ενέργεια δεν ήταν στόχος στα αρχικά κύματα των κυρώσεων, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη πλήττουν πιο επιθετικά αυτόν τον τομέα καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται.
Οι ειδικοί εικάζουν ότι η Κίνα θα προσπαθήσει να αποδολαριοποιήσει το status quo ωθωντας το γιουάν ακόμη πιο επιθετικά στην παγκόσμια σκηνή.

Τραπεζικές καταθέσεις και τα πλεονεκτήματα του κινεζικού νομίσματος

Ταυτόχρονα η Ρωσία καλεί τους Ρώσους πολίτες να ανοίξουν τραπεζικές καταθέσεις σε γιουάν.
Πρόκειται για επίσημο δημοσίευμα μεγάλου ρωσικού ΜΜΕ που έχει γίνει με εντολή Κρεμλίνου και περιέχει και μία «βόμβα» για την Ταιβάν, όπου περιλαμβάνονται οι εξής διαπιστώσεις.
«Τo γιουάν είναι το πλέον κερδοφόρο και υποσχόμενο νόμισμα για το άνοιγμα τραπεζικών καταθέσεων.
Πόσο κερδοφόρο και πολλά υποσχόμενο είναι αυτό, ο Nikolay Pereslavsky, υπάλληλος του Τμήματος Οικονομικής και Χρηματοοικονομικής Έρευνας στο Ινστιτούτο CMS, επισήμανε τα εξής :
Το βασικό πλεονέκτημα του γιουάν μακροπρόθεσμα έναντι του δολαρίου και του ευρώ είναι η συνεχής ενίσχυσή του.
Σε δύο χρόνια, έχει αυξηθεί έναντι του δολαρίου κατά περισσότερο από 15%.
Και τώρα δεν απέχει πολύ από τα υψηλά του 2018 (περίπου 6,35 γιουάν / δολάριο), δηλαδή μέχρι την έναρξη της οξείας φάσης της σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες.


Αποθεματικό νόμισμα

Η ανοδική πορεία θα συνεχίσει να ενισχύεται καθώς ολοένα και περισσότερες χώρες δεν θέλουν να εξαρτώνται από το δολάριο και ξεκινούν διακρατικούς διακανονισμούς χωρίς να χρησιμοποιούν δολάριο και ευρώ.
Επιπλέον, το γιουάν θα καταστεί σταδιακά το αποθεματικό νόμισμα για όλο και περισσότερες χώρες.
Όσον αφορά τους τόκους των καταθέσεων, πρώτον, τώρα είναι περίπου οι ίδιοι για δολάρια, για ευρώ και για γιουάν.
Εντούτοις μόνο σε ρούβλια είναι δυνατόν να γίνει η πληρωμή τν τόκων.
Επομένως, το γιουάν θα πρέπει να εκληφθεί ως μια νομισματική ιστορία που θα λειτουργήσει μακροπρόθεσμα.
Δεν είναι ένα νόμισμα μεσω του οποίου κάπως απαλλάσσεται από τις πληθωριστικές πιέσεις.

Μέγιστη ασφάλεια

Η ασφάλεια του γιουάν για τους καταθέτες από τη Ρωσία είναι πλέον μέγιστη – οι σχέσεις με την Κίνα, είναι οι πιο θετικές στην πρόσφατη ιστορία.
Η Κίνα δηλώνει ανοιχτά και εμπρακτα ότι δεν θα συμμετάσχει στις κυρώσεις.
Και επισημαίνει ότι θα συνεχίσει να εργάζεται τόσο για την υποκατάσταση εισαγόμενων προϊόντων από την Ευρώπη όσο και για την κατασκευή εργοστασίων, υποδομών, για την πολυαναμενόμενη τεχνολογική ανάκαμψη στη Ρωσία.


Το σενάριο για την Ταιβάν…

Επιπλέον, το μερίδιο της Ρωσίας και της Κίνας στην προμήθεια ενός αριθμού μετάλλων σπάνιων γαιών στην παγκόσμια αγορά, ορισμένες θέσεις φυσικού αερίου φτάνει το 100 τοις εκατό.
Και αν το θέμα της Ταϊβάν επιλυθεί θετικά (σ.σ. πετύχει η εισβολή) για τους Κινέζους, περισσότερο από το 75% της παραγωγής ημιαγωγών θα συγκεντρωθεί στα χέρια μιας χώρας.
Δηλαδή, όσον αφορά τις προοπτικές των σχέσεων της Ρωσιας, η Κίνα είναι πλέον μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία σε σχέση με την προσέγγιση στη Δύσης.
Αυτό υποδηλώνει ότι στο εγγύς μέλλον μπορεί να αναμενει εισροή μετρητών γουάν στις τράπεζες της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Και τα προβλήματα με την απόκτησή τους θα γίνονται όλο και λιγότερα.

Ο Βασιλιάς είναι γυμνός...

Ύστερα από οκτώ δεκαετίες κυριαρχίας του δολαρίου, το αμερικανικό νόμισμα κινδυνεύει να χάσει τη θέση ως το σημαντικότερο αποθεματικό νόμισμα.
Περίπου το 60% από τα 12,8 τρισεκατομμύρια δολάρια των παγκοσμίων αποθεματικών συναλλάγματος διακρατούνται αυτή τη στιγμή σε δολάρια δίνοντας στις ΗΠΑ ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι άλλων χωρών.


Τα πλεονεκτήματα

Και το πλεονέκτημα είναι το εξής: Καθώς το αμερικανικό δημόσιο χρέος που είναι εκπεφρασμένο σε δολάρια είναι πολύ ελκυστικό για τους επενδυτές, έχει ως αποτέλεσμα τα αμερικανικά ομόλογα να έχουν πολύ χαμηλά επιτόκια.
Έτσι, οι ΗΠΑ δανείζονται από άλλες χώρες στο δικό τους νόμισμα, οπότε αν το δολάριο χάσει την αξία του, το ίδιο θα συμβεί και με τα ομόλογα.
Ταυτόχρονα, οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να κάνουν διεθνείς συναλλαγές χωρίς έξοδα μετατροπής νομίσματος.
Το σημαντικότερο ίσως είναι ότι σε εξαιρετικά κρίσιμες συνθήκες, οι ΗΠΑ μπορούν να διακόψουν την πρόσβαση σε δολάρια σε Κεντρικές Τράπεζες ανά τον κόσμο, απομονώνοντας και προκαλώντας ασφυξία στις οικονομίες τους.
Ο πρώην διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ινδίας είχε αποκαλέσει αυτή τη δυνατότητα των ΗΠΑ «οικονομικό όπλο μαζικής καταστροφής».
Έτσι για να προστατευτούν από μία ενδεχόμενη κοινή μοίρα με τη Ρωσία, ολοένα και περισσότερες χώρες αρχίζουν να διαφοροποιούν τις επενδύσεις τους και να μειώνουν τα αποθεματικά τους σε δολάριο αγοράζοντας άλλα νομίσματα.
Αυτό, φυσικά, θα μπορούσε να πλήξει το καθεστώς του δολαρίου ως του σημαντικότερου αποθεματικού νομίσματος.


Η έρευνα του ΔΝΤ

Σύμφωνα με μία νέα έρευνα που έκανε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το μερίδιο του δολαρίου στα παγκόσμια αποθεματικά συναλλάγματος μειώνεται διαρκώς εδώ και δύο δεκαετίες, ημερομηνία που συμπίπτει με την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας και τις σχετικές κυρώσεις.
Έκτοτε, το ένα τρίτο των αποθεματικών που έχασε το δολάριο έγιναν γιουάν και τα άλλα τρία τέταρτα μετατράπηκαν σε νομίσματα μικρότερων χωρών.
Την ίδια ώρα όμως επισημαίνεται ότι η εναλλακτική του γιουάν δεν είναι καθόλου ευκολη προε ώρας.
Η Κίνα ακολουθεί εδώ και δεκαετίες μία πολιτική υποτίμησης του νομίσματος της, με αποτέλεσμα μόλις το 3% των παγκόσμιων συναλλαγών να γίνονται σε γουάν σε σύγκριση με το 40% των παγκόσμιων συναλλαγών που γίνονται σε δολάρια.

www.bankingnews.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

By Michael Hudson and posted with the author’s permission Views April 08, 2022

[O συντάκτης του κατωτέρω άρθρου είναι εξέχουσα διεθνώς προσωπικότητα της οικονομικής επιστήμης. Διετέλεσε καθηγητής τεσσάρων πανεπιστημίων στις ΗΠΑ και της οικονομικής σχολής του Βερολίνου, σύμβουλος των κυβερνήσεων ΗΠΑ, Μεξικού, Καναδά και Λετονίας και συγγραφέας δέκα τουλάχιστον βιβλίων μεταφρασμένων στα Ιαπωνικά, Κινεζικά, Γερμανικά Ισπανικά και Ρώσικα, για την πολιτική της διεθνούς χρηματοπιστωτικής εξουσίας, την ιστορία της οικονομικής σκέψης, την οικονομική στρατηγική της αμερικανικής αυτοκρατορίας , κ.α. Χαίρει βαθιάς διεθνούς εκτιμήσεως για την διεισδυτικότητα, διαύγεια, ανεξαρτησία και εντιμότητα στην ανάδειξη, απεικόνιση και πρόβλεψη της εξελισσόμενης οικονομικής πραγματικότητας που τον διακρίνει.

Ο Μάϊκλ Χιούστον πρώτος και μόνος κατήγγειλε τον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας μας για την σωτηρία του Ευρώ, από την γερμανική ηγεσία της ΕΕ, με την συνέργεια του ΔΝΤ και την συνενοχή ελλαδικών πολιτικών υποκειμένων.]

Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού

Είναι πλέον σαφές ότι η σημερινή κλιμάκωση του Νέου Ψυχρού Πολέμου που είχε προγραμματιστεί πριν από ένα χρόνο, με σοβαρή στρατηγική που σχετίζεται με το σχέδιο της Αμερικής να ματαιώσει τον (αγωγό ρωσικού αερίου) Nord Stream 2, ως μέρος του στόχου να εμποδίσει τη Δυτική Ευρώπη («ΝΑΤΟ») να επιδιώξει ευημερία μέσω του αμοιβαίου εμπορίου και των επενδύσεων με την Κίνα και τη Ρωσία.

Όπως ανακοίνωσαν ο Πρόεδρος Μπάιντεν και οι εκθέσεις εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, η Κίνα θεωρήθηκε ως ο μεγαλύτερος εχθρός. Παρά τον χρήσιμο ρόλο της Κίνας στο να επιτρέψει στην εταιρική Αμερική να μειώσει τους μισθούς της εργασίας με την αποβιομηχάνιση της αμερικανικής οικονομίας υπέρ της κινεζικής εκβιομηχάνισης, η ανάπτυξη της Κίνας αναγνωρίστηκε ως ο απόλυτος τρόμος: Ευημερία μέσω του σοσιαλισμού. Η σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση θεωρούνταν πάντα ο μεγάλος εχθρός της οικονομίας των εισοδηματιών (κερδοσκόπων, ραντιέρηδων) που έχει καταλάβει τα περισσότερα έθνη από τότε που τελείωσε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, και ειδικά από τη δεκαετία του 1980. Το αποτέλεσμα σήμερα είναι μια σύγκρουση οικονομικών συστημάτων – σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση εναντίον νεοφιλελεύθερου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.

Αυτό καθιστά τον Νέο Ψυχρό Πόλεμο κατά της Κίνας μια σιωπηρή εναρκτήρια πράξη αυτού που απειλεί να είναι ένας μακροχρόνιος Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η στρατηγική των ΗΠΑ είναι να απομακρύνουν τους πιο πιθανούς οικονομικούς συμμάχους της Κίνας, ειδικά τη Ρωσία, την Κεντρική Ασία, τη Νότια Ασία και την Ανατολική Ασία. Το ερώτημα ήταν, από πού να ξεκινήσει η χάραξη και η απομόνωση.

Η Ρωσία θεωρήθηκε ότι παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ευκαιρία για να ξεκινήσει την απομόνωση, τόσο από την Κίνα όσο και από την Ευρωζώνη του ΝΑΤΟ. Μια σειρά όλο και πιο αυστηρών – και ελπίζεται θανατηφόρων – κυρώσεων κατά της Ρωσίας συντάχθηκε για να εμποδίσει το ΝΑΤΟ να συναλλάσσεται μαζί της. Το μόνο που χρειαζόταν για να ανάψει ο γεωπολιτικός σεισμός ήταν ένα casus belli.

Αυτό κανονίστηκε αρκετά εύκολα. Ο κλιμακούμενος Νέος Ψυχρός Πόλεμος θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει στην Εγγύς Ανατολή – λόγω της αντίστασης στην αρπαγή ιρακινών πετρελαιοπηγών από την Αμερική, ή κατά του Ιράν και των χωρών που το βοηθούν να επιβιώσει οικονομικά, ή στην Ανατολική Αφρική. Σχέδια για πραξικοπήματα, έγχρωμες επαναστάσεις και αλλαγή καθεστώτος έχουν καταρτιστεί για όλες αυτές τις περιοχές, και ο αφρικανικός στρατός της Αμερικής έχει δημιουργηθεί ιδιαίτερα γρήγορα τον τελευταίο χρόνο ή δύο. Αλλά η Ουκρανία έχει υποστεί έναν εμφύλιο πόλεμο που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ εδώ και οκτώ χρόνια, από το πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014, και προσέφερε την ευκαιρία για τη μεγαλύτερη πρώτη νίκη σε αυτή την αντιπαράθεση εναντίον της Κίνας, της Ρωσίας και των συμμάχων τους.

Έτσι, οι ρωσόφωνες περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ βομβαρδίστηκαν με αυξανόμενη ένταση, και όταν η Ρωσία απέφυγε να απαντήσει, σύμφωνα με πληροφορίες, καταρτίστηκαν σχέδια για μια μεγάλη αναμέτρηση που θα ξεκινούσε στα τέλη Φεβρουαρίου – αρχίζοντας από μια αιφνιδιαστική δυτική ουκρανική επίθεση που διοργανώθηκε από συμβούλους των ΗΠΑ και οπλίστηκε από το ΝΑΤΟ.

Η προληπτική υπεράσπιση των δύο ανατολικών ουκρανικών επαρχιών από τη Ρωσία και η επακόλουθη στρατιωτική καταστροφή του ουκρανικού στρατού, του ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας τους τελευταίους δύο μήνες χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για να αρχίσει να επιβάλλεται το πρόγραμμα κυρώσεων που σχεδίαζαν οι ΗΠΑ και το οποίο βλέπουμε να εκτυλίσσεται σήμερα. Η Δυτική Ευρώπη ακολούθησε ορμητική. Αντί να αγοράσει ρωσικό αέριο, πετρέλαιο και σιτηρά τροφίμων, θα τα αγοράσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τις σοβαρά αυξημένες εισαγωγές όπλων.

Η μελλοντική πτώση της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ/δολαρίου

Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να εξετάσουμε πώς αυτό ενδέχεται να επηρεάσει το ισοζύγιο πληρωμών της Δυτικής Ευρώπης και, επομένως, τη συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου.

Το ευρωπαϊκό εμπόριο και οι επενδύσεις πριν από τον πόλεμο για την επιβολή κυρώσεων προανήγγελλαν μιαν αυξανόμενη αμοιβαία ευημερία μεταξύ της Γερμανίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία και την Κίνα . Η Ρωσία παρείχε άφθονη ενέργεια σε ανταγωνιστική τιμή, και αυτή η ενέργεια επρόκειτο να κάνει ένα κβαντικό άλμα με τον Αγωγό Nord Stream 2. Η Ευρώπη επρόκειτο να κερδίσει το συνάλλαγμα για να πληρώσει για αυτό το αυξανόμενο εμπόριο εισαγωγών με ένα συνδυασμό εξαγωγών περισσότερων βιομηχανικών κατασκευών στη Ρωσία και επενδύσεων κεφαλαίου για την ανάπτυξη της ρωσικής οικονομίας, π.χ. από γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και χρηματοοικονομικές επενδύσεις. Αυτό το διμερές εμπόριο και επενδύσεις έχει πλέον σταματήσει – και θα παραμείνει σταματημένο για πολλά, πολλά χρόνια, δεδομένης της κατάσχεσης από το ΝΑΤΟ των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας που διατηρούνται σε ευρώ και βρετανικές στερλίνες, και της ευρωπαϊκής ρωσοφοβίας που παροξύνεται από τα αμερικανικά μέσα προπαγάνδας.

Στη θέση του ρωσικού αερίου , οι χώρες του ΝΑΤΟ θα αγοράσουν αμερικανικό σχιστολιθικό υγραέριο (ΥΦΑ)– αλλά θα πρέπει να δαπανήσουν δισεκατομμύρια δολάρια για την οικοδόμηση επαρκούς λιμενικής χωρητικότητας, η οποία μπορεί να διαρκέσει μέχρι ίσως το 2024. (Καλή τύχη μέχρι τότε.) Η έλλειψη ενέργειας θα αυξήσει κατακόρυφα την τιμή του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Οι χώρες του ΝΑΤΟ θα εντείνουν παράλληλα τις αγορές όπλων από το στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα των ΗΠΑ. Η σχεδόν πανικόβλητη αγορά θα αυξήσει και την τιμή των όπλων. Και οι τιμές των τροφίμων θα αυξηθούν επίσης ως αποτέλεσμα των απελπιστικών ελλείψεων σιτηρών που προκύπτουν από την παύση των εισαγωγών από τη Ρωσία και την Ουκρανία, αφενός, και την έλλειψη λιπάσματος αμμωνίας από φυσικό αέριο.

Και οι τρεις αυτές εμπορικές δυναμικές θα ενισχύσουν το δολάριο έναντι του ευρώ. Το ερώτημα είναι, πώς θα εξισορροπήσει η Ευρώπη τις διεθνείς πληρωμές της με τις Ηνωμένες Πολιτείες; Τι έχει να εξάγει που η αμερικανική οικονομία θα δεχτεί, καθώς τα δικά της συμφέροντα προστατευτισμού αποκτούν επιρροή, τώρα που το παγκόσμιο ελεύθερο εμπόριο πεθαίνει γρήγορα;

Η απάντηση είναι, όχι πολλά. Τι θα κάνει λοιπόν η Ευρώπη;

Θα μπορούσα να κάνω μια μετριοπαθή πρόταση. Τώρα που η Ευρώπη έχει σχεδόν πάψει να είναι ένα πολιτικά ανεξάρτητο κράτος, αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με τον Παναμά και τη Λιβερία - υπεράκτια τραπεζικά κέντρα "σημαίας ευκαιρίας" που δεν είναι πραγματικά "κράτη" επειδή δεν εκδίδουν το δικό τους νόμισμα, αλλά χρησιμοποιούν το αμερικανικό δολάριο.

Δεδομένου ότι η ευρωζώνη δημιουργήθηκε με νομισματικές χειροπέδες που περιορίζουν την ικανότητά της να δημιουργεί χρήματα πέρα από το όριο του 3 τοις εκατό του ΑΕΠ για να δαπανήσει στην οικονομία, γιατί να μην σηκώσει απλώς λευκή σημαία και να υιοθετήσει το αμερικανικό δολάριο, όπως ο Ισημερινός, η Σομαλία και τα νησιά Τερκς και Κάικος; Αυτό θα έδινε στους ξένους επενδυτές ασφάλεια έναντι της υποτίμησης του νομίσματος στις αυξανόμενες εμπορικές συναλλαγές τους με την Ευρώπη και τη χρηματοδότηση των εξαγωγών της.

Για την Ευρώπη, η εναλλακτική λύση είναι να εκραγεί το κόστος του εξωτερικού χρέους του δολαρίου που ανέλαβε για τη χρηματοδότηση του διευρυνόμενου εμπορικού ελλείμματος με τις Ηνωμένες Πολιτείες για πετρέλαιο, όπλα και τρόφιμα. Το κόστος σε ευρώ θα είναι ακόμη μεγαλύτερο καθώς το νόμισμα πέφτει έναντι του δολαρίου. Τα επιτόκια θα αυξηθούν, επιβραδύνοντας τις επενδύσεις και καθιστώντας την Ευρώπη ακόμη πιο εξαρτημένη από τις εισαγωγές. Η ευρωζώνη θα μετατραπεί σε οικονομική νεκρή ζώνη.

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό είναι η ντοπαρισμένη με στεροειδή ηγεμονία του δολαρίου - τουλάχιστον έναντι της Ευρώπης. Η ήπειρος θα γινόταν μια κάπως μεγαλύτερη εκδοχή του Πουέρτο Ρίκο.

Το δολάριο έναντι των παγκόσμιων νομισμάτων του Νότου

Η πλήρης εκδοχή του Νέου Ψυχρού Πολέμου που προκλήθηκε από τον «Πόλεμο της Ουκρανίας» κινδυνεύει να μετατραπεί σε εναρκτήριο σάλο του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου και είναι πιθανό να διαρκέσει τουλάχιστον μια δεκαετία, ίσως και δύο, καθώς οι ΗΠΑ επεκτείνουν τον αγώνα μεταξύ νεοφιλελευθερισμού και σοσιαλισμού για να συμπεριλάβουν μια παγκόσμια σύγκρουση. Εκτός από την οικονομική κατάκτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, οι στρατηγοί της επιδιώκουν να κλειδώσουν τις χώρες της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Ασίας σύμφωνα με αυτό που έχει προγραμματιστεί για την Ευρώπη.

Η απότομη άνοδος των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων θα πλήξει σκληρά τις οικονομίες με έλλειμμα τροφίμων και έλλειμμα πετρελαίου – την ίδια στιγμή που τα χρέη τους σε ξένο δολάριο προς τους ομολογιούχους και τις τράπεζες γίνονται συντριπτικά και η συναλλαγματική ισοτιμία του δολαρίου αυξάνεται έναντι του νομίσματός τους. Πολλές χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής – ειδικά η Βόρεια Αφρική – αντιμετωπίζουν μια επιλογή μεταξύ της πείνας, της μείωσης της χρήσης βενζίνης και ηλεκτρικής ενέργειας ή του δανεισμού των δολαρίων για να καλύψουν την εξάρτησή τους από το εμπόριο σε σχήμα ΗΠΑ.

Έχει γίνει λόγος για ζητήματα του ΔΝΤ για νέα SDRs για τη χρηματοδότηση των αυξανόμενων ελλειμμάτων εμπορίου και πληρωμών. Αλλά τέτοια πίστωση έρχεται πάντα με δεσμεύσεις που συνδέονται. Το ΔΝΤ έχει τη δική του πολιτική επιβολής κυρώσεων σε χώρες που δεν υπακούουν στην πολιτική των ΗΠΑ. Το πρώτο αίτημα των ΗΠΑ θα είναι αυτές οι χώρες να μποϊκοτάρουν τη Ρωσία, την Κίνα και την αναδυόμενη συμμαχία τους για το εμπόριο και το νόμισμα. «Γιατί να σας δώσουμε SDRs ή να σας παραδώσουμε νέα δάνεια σε δολάρια, εάν πρόκειται απλά να τα ξοδέψετε στη Ρωσία, την Κίνα και άλλες χώρες που έχουμε δηλώσει ότι είναι εχθροί», θα ρωτήσουν οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ.

Τουλάχιστον, αυτό είναι το σχέδιο. Δεν θα με εξέπληττε να δω κάποια αφρικανική χώρα να γίνεται η «επόμενη Ουκρανία» με τα αμερικανικά στρατεύματα μεσολάβησης (εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι υποστηρικτές και μισθοφόροι ) να αγωνίζονται ενάντια στους στρατούς και τους πληθυσμούς των χωρών που επιδιώκουν να τραφούν με σιτηρά από ρωσικά αγροκτήματα και να τροφοδοτούν τις οικονομίες τους με πετρέλαιο ή φυσικό αέριο από ρωσικά φρέατα - για να μην μιλήσουμε για συμμετοχή στην Πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας που ήταν, εξάλλου, το έναυσμα για την έναρξη του νέου πολέμου της Αμερικής για την παγκόσμια νεοφιλελεύθερη ηγεμονία.

Η παγκόσμια οικονομία φλέγεται και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προετοιμαστεί για μια στρατιωτική απάντηση και οπλοφορία του δικού τους εμπορίου πετρελαίου και γεωργικών εξαγωγών, εμπορίου όπλων και απαιτήσεων από τις χώρες να επιλέξουν σε ποια πλευρά του Νέου Σιδηρού Παραπετάσματος επιθυμούν να ενταχθούν.

Αλλά τι συνέπειες θα έχει αυτό για την Ευρώπη; Τα ελληνικά εργατικά συνδικάτα ήδη διαδηλώνουν κατά των κυρώσεων που επιβάλλονται. Και στην Ουγγαρία, ο πρωθυπουργός Βίκτωρ Ορμπάν μόλις κέρδισε τις εκλογές για αυτό που είναι βασικά μια αντιευρωπαϊκή και αντιαμερικανική κοσμοθεωρία, ξεκινώντας με την πληρωμή ρωσικού αερίου σε ρούβλια. Πόσες άλλες χώρες θα σπάσουν τις τάξεις – και πόσο καιρό θα πάρει;

Τι σημαίνει αυτό για τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου που συμπιέζονται – όχι μόνο ως «παράπλευρες απώλειες» στις βαθιές ελλείψεις και την αύξηση των τιμών για την ενέργεια και τα τρόφιμα, αλλά ως ο στόχος της στρατηγικής των ΗΠΑ, καθώς εγκαινιάζει τη μεγάλη διάσπαση της παγκόσμιας οικονομίας στα δύο; Η Ινδία έχει ήδη πει στους αμερικανούς διπλωμάτες ότι η οικονομία της είναι φυσικά συνδεδεμένη με εκείνη της Ρωσίας και της Κίνας. Το Πακιστάν βρίσκει την ίδια λογική επιταγή.

Από το πλεονεκτικό σημείο των ΗΠΑ, το μόνο που χρειάζεται να απαντηθεί είναι, «Τι θα κάνουν οι τοπικοί πολιτικοί και οι ολιγαρχίες πελατών που ανταμείβουμε για την παράδοση των χωρών τους;»

Από τα στάδια σχεδιασμού του, οι διπλωματικοί στρατηγοί των ΗΠΑ έβλεπαν τον επικείμενο Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο ως πόλεμο οικονομικών συστημάτων. Ποια πλευρά θα επιλέξουν οι χώρες: Το δικό τους οικονομικό συμφέρον και κοινωνική συνοχή, ή υποταγή στους τοπικούς πολιτικούς ηγέτες που εγκαθίστανται από τις ΗΠΑ με παρεμβάσεις, όπως με τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια που η υφυπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ καυχήθηκε ότι επένδυσε στα νεοναζιστικά κόμματα της Ουκρανίας πριν από οκτώ χρόνια για να ξεκινήσει τις μάχες που ξέσπασαν στον σημερινό πόλεμο;

Μπροστά σε όλη αυτή την πολιτική ανάμειξη και την προπαγάνδα των Μ Μ Ε, πόσο καιρό θα πάρει στον υπόλοιπο κόσμο να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ένας παγκόσμιος πόλεμος σε εξέλιξη, με τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο στον ορίζοντα; Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι μέχρι να καταλάβει ο κόσμος τι συμβαίνει, το παγκόσμιο ρήγμα θα έχει ήδη επιτρέψει στη Ρωσία, την Κίνα και την Ευρασία να δημιουργήσουν μια πραγματική μη νεοφιλελεύθερη Νέα Παγκόσμια Τάξη που δεν χρειάζεται χώρες του ΝΑΤΟ και η οποία έχει χάσει την εμπιστοσύνη και την ελπίδα για αμοιβαία οικονομικά οφέλη μαζί τους. Το στρατιωτικό πεδίο μάχης θα γεμίσει με οικονομικά πτώματα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Zero Hedge,APR 03, 2022
By Ronan Manly of Bullionstar.com
Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

Με την κεντρική τράπεζα της Ρωσίας να έχει μόλις αλλάξει ριζικά το διεθνές εμπόριο και το νομισματικό σύστημα συνδέοντας το ρωσικό ρούβλι τόσο με τον χρυσό όσο και με τα εμπορεύματα, οι δημοσιογράφοι στη Μόσχα μου ζήτησαν να γράψω ένα άρθρο σε μορφή ερωταποκρίσεων σχετικά με το τι σημαίνουν αυτές οι εξελίξεις και τις επιπτώσεις αυτών των αλλαγών στο ρωσικό ρούβλι, το δολάριο ΗΠΑ, την τιμή του χρυσού και το παγκόσμιο σύστημα νομισμάτων. Αυτό το άρθρο έχει δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του RT.com εδώ.

Δεδομένου ότι η RT.com είναι πλέον αποκλεισμένη και λογοκριμένη σε πολλές δυτικές επικράτειες όπως η ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ και ο Καναδάς, και δεδομένου ότι πολλοί αναγνώστες ενδέχεται να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση στον ιστότοπο RT.com (εκτός αν χρησιμοποιούν VPN), οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις μου δημοσιεύονται τώρα εδώ στο σύνολό τους.

Ποιος θα το φανταζόταν ότι οι πολίτες των δυτικών χωρών «ελευθερίας του λόγου» θα χρειάζονταν ένα VPN για να διαβάσουν έναν ρωσικό ειδησεογραφικό ιστότοπο;

Γιατί είναι σημαντικός ο καθορισμός σταθερής τιμής για χρυσό σε ρούβλια;

Προσφέροντας να αγοράσει χρυσό από ρωσικές τράπεζες σε σταθερή τιμή 5000 ρούβλια ανά γραμμάριο, η Τράπεζα της Ρωσίας έχει συνδέσει το ρούβλι με το χρυσό και, δεδομένου ότι ο χρυσός εμπορεύεται σε δολάρια ΗΠΑ, όρισε μια τιμή δαπέδου για το ρούβλι από την άποψη του δολαρίου ΗΠΑ.

Μπορούμε να δούμε αυτή τη σύνδεση σε δράση από την Παρασκευή 25 Μαρτίου, όταν η Τράπεζα της Ρωσίας έκανε την ανακοίνωση της σταθερής τιμής. Το ρούβλι διαπραγματευόταν περίπου 100 δολάρια ΗΠΑ εκείνη την εποχή, αλλά έκτοτε έχει ενισχυθεί και πλησιάζει τα 80 δολάρια ΗΠΑ. Γιατί? Επειδή ο χρυσός διαπραγματεύεται στις διεθνείς αγορές σε περίπου US $ 62 ανά γραμμάριο που ισοδυναμεί με (5000 / 62) = περίπου 80.5, και οι αγορές και οι έμποροι διαιτησίας έχουν λάβει τώρα υπόψη, οδηγώντας τη συναλλαγματική ισοτιμία RUB / USD υψηλότερα.

Έτσι, το ρούβλι έχει τώρα ένα πάτωμα στα δολάρια ΗΠΑ, από την άποψη του χρυσού. Αλλά ο χρυσός έχει επίσης ένα πάτωμα, ας πούμε, επειδή 5000 ρούβλια ανά γραμμάριο είναι 155.500 ρούβλια ανά ουγγιά χρυσού, και με ένα rub / USD πάτωμα περίπου 80, αυτή είναι μια τιμή χρυσού περίπου δολάριο $ του 1940. Και αν οι δυτικές αγορές χρυσού χαρτιού της LBMA / COMEX προσπαθήσουν να οδηγήσουν την ισοτιμία του χρυσού δολαρίου ΗΠΑ χαμηλότερα, θα πρέπει να προσπαθήσουν να αποδυναμώσουν και το ρούβλι, διαφορετικά οι χειρισμοί χαρτιού θα είναι ανοιχτοί.

Επιπλέον, με τη νέα σύνδεση χρυσού προς ρούβλι, εάν το ρούβλι συνεχίσει να ενισχύεται (για παράδειγμα λόγω της ζήτησης που δημιουργείται από τις υποχρεωτικές ενεργειακές πληρωμές σε ρούβλια), αυτό θα αντικατοπτρίζεται επίσης σε μια ισχυρότερη τιμή χρυσού. 

Gazprom – Εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας φυσικού αερίου και η μεγαλύτερη εταιρεία της Ρωσίας

Τι σημαίνει αυτό για το πετρέλαιο;


Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας φυσικού αερίου στον κόσμο και ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο. Βλέπουμε τώρα ότι ο Πούτιν απαιτεί από τους ξένους αγοραστές (εισαγωγείς ρωσικού φυσικού αερίου) να πληρώσουν για αυτό το φυσικό αέριο χρησιμοποιώντας ρούβλια. Αυτό συνδέει αμέσως την τιμή του φυσικού αερίου με τα ρούβλια και (λόγω της σταθερής σύνδεσης με το χρυσό) με την τιμή του χρυσού. Έτσι, το ρωσικό φυσικό αέριο συνδέεται τώρα μέσω του ρούβλίου με το χρυσό.

Το ίδιο μπορεί τώρα να γίνει και με το ρωσικό πετρέλαιο. Εάν η Ρωσία αρχίσει να απαιτεί πληρωμή για εξαγωγές πετρελαίου με ρούβλια, θα υπάρξει άμεση σύνδεση με χρυσό (μέσω της σταθερής τιμής του ρούβλιίου – χρυσή σύνδεση). Στη συνέχεια, η Ρωσία θα μπορούσε να αρχίσει να δέχεται χρυσό απευθείας σε πληρωμή για τις εξαγωγές πετρελαίου της. Στην πραγματικότητα, αυτό μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε εμπορεύματα, όχι μόνο στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.

Τι σημαίνει αυτό για την τιμή του χρυσού;

Παίζοντας και στις δύο πλευρές της εξίσωσης, δηλαδή συνδέοντας το ρούβλι με το χρυσό και συνδέοντας στη συνέχεια τις ενεργειακές πληρωμές με το ρούβλι, η Τράπεζα της Ρωσίας και το Κρεμλίνο αλλάζουν ριζικά το σύνολο των εργασιακών υποθέσεων του παγκόσμιου εμπορικού συστήματος επιταχύνοντας παράλληλα τις αλλαγές στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα. Αυτός ο τοίχος των αγοραστών σε αναζήτηση φυσικού χρυσού για να πληρώσει για πραγματικά εμπορεύματα θα μπορούσε σίγουρα να τορπιλίσει και να ανατινάξει τις αγορές χρυσού χαρτιού των LBMA και COMEX.

Ο σταθερός δεσμός ρουβλίου και χρυσού τοποθετεί ένα πάτωμα στην ισοτιμία RUB / USD αλλά και ένα οιονεί πάτωμα στην τιμή του χρυσού σε δολάρια ΗΠΑ. Αλλά πέρα από αυτό, η σύνδεση του χρυσού με τις ενεργειακές πληρωμές είναι το κύριο γεγονός. Ενώ η αυξημένη ζήτηση για ρούβλια θα πρέπει να συνεχίσει να ενισχύει το ποσοστό RUB / USD και να εμφανίζεται ως υψηλότερη τιμή χρυσού, λόγω της σταθερής σύνδεσης ρούβλι - χρυσού, εάν η Ρωσία αρχίσει να δέχεται χρυσό απευθείας ως πληρωμή για το πετρέλαιο, τότε αυτό θα ήταν μια νέα αλλαγή παραδείγματος για την τιμή του χρυσού, καθώς θα συνέδεε την τιμή του πετρελαίου απευθείας με την τιμή του χρυσού.

Για παράδειγμα, η Ρωσία θα μπορούσε να ξεκινήσει διευκρινίζοντας ότι θα δεχτεί τώρα 1 γραμμάριο χρυσού ανά βαρέλι πετρελαίου. Δεν χρειάζεται να είναι 1 γραμμάριο, αλλά θα πρέπει να είναι μια εκπτωτική προσφορά στην τρέχουσα τιμή αναφοράς αργού, ώστε να προωθηθεί η ανάληψη, π.χ. 1,2 γραμμάρια ανά βαρέλι. Στη συνέχεια, οι αγοραστές θα αγωνιστούν να αγοράσουν φυσικό χρυσό για να πληρώσουν για τις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου, γεγονός που με τη σειρά του θα δημιουργούσε τεράστιες πιέσεις στις αγορές χαρτιού (τίτλων) χρυσού του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, όπου ολόκληρη η διαδικασία καθορισμού της «τιμής του χρυσού» βασίζεται σε συνθετικά και κλασματικά υποστηριζόμενα μετρητά που δεν έχουν διακανονιστεί με βάση τον «χρυσό» και την τιμή του χρυσού «παράγωγα».


Ρωσικές ράβδοι χρυσού αποθηκευμένες σε ξύλινα κουτιά στα θησαυροφυλάκια Gokhran, Μόσχα

Τι σημαίνει αυτό για το Ρούβλι;

Η σύνδεση του ρουβλίου με τον χρυσό μέσω της σταθερής τιμής της Τράπεζας της Ρωσίας έχει πλέον βάλει ένα πάτωμα κάτω από το επιτόκιο RUB / USD, και έτσι σταθεροποίησε και ενίσχυσε το ρούβλι. Η απαίτηση να πληρώνονται σε ρούβλια οι εξαγωγές φυσικού αερίου (και ενδεχομένως πετρέλαιο και άλλα εμπορεύματα στην πορεία) θα λειτουργήσει και πάλι ως σταθεροποίηση και στήριξη. Εάν η πλειοψηφία του διεθνούς εμπορικού συστήματος αρχίσει να δέχεται αυτά τα ρούβλια για ρυθμίσεις πληρωμών εμπορευμάτων, αυτό θα μπορούσε να ωθήσει το ρωσικό ρούβλι να γίνει ένα σημαντικό παγκόσμιο νόμισμα. Ταυτόχρονα, οποιαδήποτε κίνηση της Ρωσίας να δεχθεί άμεσα χρυσό για πληρωμές πετρελαίου θα αναγκάσει περισσότερο διεθνή χρυσό να εισρέει στα ρωσικά αποθέματα, γεγονός που θα ενίσχυε επίσης τον ισολογισμό της Τράπεζας της Ρωσίας και με τη σειρά του θα ενίσχυε το ρούβλι.

Η συζήτηση για ένα επίσημο χρυσό πρότυπο για το ρούβλι μπορεί να είναι πρόωρη, αλλά ένα ρούβλι που υποστηρίζεται από χρυσό πρέπει να είναι κάτι που η Τράπεζα της Ρωσίας έχει εξετάσει.

Τι σημαίνει αυτό για άλλα νομίσματα;

Το παγκόσμιο νομισματικό τοπίο αλλάζει ραγδαία και οι κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο προφανώς το σημειώνουν. Δυτικές κυρώσεις, όπως το πάγωμα της πλειονότητας των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας, ενώ προσπαθούν να επιβάλουν κυρώσεις σε ρωσικό χρυσό, κατέστησαν πλέον προφανές ότι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας σε αποθέματα συναλλάγματος που διατηρούνται στο εξωτερικό ενδέχεται να μην γίνονται σεβαστά, και ομοίως, ότι ο χρυσός της ξένης κεντρικής τράπεζας που διατηρείται σε θησαυροφυλάκια, όπως στην Τράπεζα της Αγγλίας και στη Fed της Νέας Υόρκης, δεν είναι ασφαλής από δήμευση.

Ως εκ τούτου, άλλες μη δυτικές κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες θα ενδιαφερθούν έντονα για τη Ρωσία που θα συνδέσει το ρούβλι με το χρυσό και θα συνδέσει τις πληρωμές εξαγωγών βασικών προϊόντων με το ρούβλι. Με άλλα λόγια, εάν η Ρωσία αρχίσει να δέχεται πληρωμές για πετρέλαιο σε χρυσό, τότε άλλες χώρες μπορεί να αισθάνονται την ανάγκη να ακολουθήσουν το παράδειγμά της.

Κοιτάξτε ποιοι, εκτός από τις ΗΠΑ, είναι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο – Ιράν, Κίνα, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κατάρ. Προφανώς, όλες οι χώρες BRICS και οι ευρασιατικές χώρες παρακολουθούν επίσης πολύ στενά όλα αυτά. Εάν πλησιάζει η εξαφάνιση του δολαρίου ΗΠΑ, όλες αυτές οι χώρες θα θέλουν τα νομίσματά τους να είναι δικαιούχοι μιας νέας πολύπλευρης νομισματικής τάξης.


"Κάποτε ειπώθηκε ότι "ο χρυσός και το πετρέλαιο δεν μπορούν ποτέ να ρέουν προς την ίδια κατεύθυνση".



Τι σημαίνει αυτό για το δολάριο ΗΠΑ;

Από το 1971, το παγκόσμιο αποθεματικό καθεστώς του δολαρίου ΗΠΑ υποστηρίζεται από το πετρέλαιο και η εποχή του πετροδολαρίου ήταν δυνατή μόνο λόγω της συνεχιζόμενης χρήσης αμερικανικών δολαρίων από τον κόσμο για το εμπόριο πετρελαίου και της ικανότητας των ΗΠΑ να αποτρέψουν οποιονδήποτε ανταγωνιστή του δολαρίου ΗΠΑ.

Αλλά αυτό που βλέπουμε τώρα μοιάζει με την αρχή του τέλους αυτού του 50ετούς συστήματος και τη γέννηση ενός νέου χρυσού και ενός πολύπλευρου νομισματικού συστήματος που υποστηρίζεται από εμπορεύματα. Το πάγωμα των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ρωσίας υπήρξε το έναυσμα. Οι γιγαντιαίες ισχυρές χώρες του κόσμου, όπως η Κίνα και τα έθνη εξαγωγής πετρελαίου, μπορεί τώρα να αισθάνονται ότι τώρα είναι η ώρα να προχωρήσουμε σε ένα νέο πιο δίκαιο νομισματικό σύστημα. Δεν είναι έκπληξη, το συζητούν εδώ και χρόνια.

Ενώ είναι ακόμα πολύ νωρίς για να πούμε πώς θα επηρεαστεί το δολάριο ΗΠΑ, από αυτή την περίοδο θα βγει ασθενέστερο και λιγότερο ισχυρό από πριν.

Ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των εξελίξεων;

Η κίνηση της Τράπεζας της Ρωσίας να συνδέσει το ρούβλι με το χρυσό και να συνδέσει τις πληρωμές εμπορευμάτων με το ρούβλι είναι μια αλλαγή συστήματος που τα δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν έχουν ακόμη κατανοήσει. Καθώς πέφτουν τα ντόμινο, αυτά τα γεγονότα θα μπορούσαν να αντηχήσουν με διαφορετικούς τρόπους: Αυξημένη ζήτηση για φυσικό χρυσό. Εκρήξεις στις αγορές χρυσού χαρτιού. Μια αναπροσαρμοσμένη τιμή χρυσού. Μια μετατόπιση μακριά από το δολάριο ΗΠΑ. Αυξημένο διμερές εμπόριο εμπορευμάτων μεταξύ μη δυτικών κρατών σε άλλα νομίσματα εκτός του δολαρίου ΗΠΑ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η αποστολή της Ουκρανίας επιτεύχθηκε: Το αμερικανικό φυσικό αέριο θα πλημμυρίσει την Ευρώπη

Η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ το μόνο που κατάφερε είναι να πάρει αποφάσεις που θα αυξήσουν την τιμή του ρεύματος!


Σαμπάνιες θα ανοίγουν στα γραφεία των κεντρικών διοικήσεων των αμερικανικών εταιρειών εξόρυξης φυσικού αερίου, όπως η Cherniere!

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η συμφωνία που εξασφάλισε ο αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν με τους Ευρωπαίους για την τροφοδοσία της ευρωπαϊκής αγοράς με υγροποιημένο αέριο ισοδυναμεί με μια πρώτη νίκη στον πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας! «Mission accomplished» θα αναφωνούν τσουγκρίζοντας τα ποτήρια τους οι αμερικάνοι μάνατζερ, που αμείβονται με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως την ίδια ώρα που εκατομμύρια πρόσφυγες εισρέουν από την Πολωνία μέχρι την Ευρώπη και οι νεκροί μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας αυξάνονται καθημερινά!
 

Η συμφωνία που υπέγραψε ο Μπάιντεν και ανακοίνωσε το πρωί της 25ης Μαρτίου σε κοινή συνέντευξη Τύπου με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αποδεικνύει περίτρανα για ποιο λόγο οι Αμερικάνοι εδώ και χρόνια έριχναν λάδι στη φωτιά των ουκρανο-ρωσικών συνόρων, χρηματοδοτώντας τους Ναζί και υποδαυλίζοντας την σύγκρουση. Ο στόχος τους άμεσα ήταν ένας: Να διώξουν τους Ρώσους από την ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου και να την οικειοποιηθούν. Να σηκώσουν ένα νέο τείχος μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης που θα προσφέρει δισεκατομμύρια δολάρια νέων κερδών στις αμερικανικές πολυεθνικές. Σε αυτό το βωμό θυσιάστηκε η Ουκρανία.

Ο απώτερος στόχος, να περικυκλωθεί η Ρωσία, απομακρύνεται. Αλλά ποιος εμπόλεμος, ακόμη κι όταν πολεμάει δι’ αντιπροσώπων, μπορεί να επιτυγχάνει όλους τους στόχους του;

Η αξίωση των Αμερικανών για ενεργειακή απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία πηγάζει από τα δικαιώματα που τους έχει ήδη εκχωρήσει η Ευρώπη. Έχοντας αποφασίσει να εξαρτάται οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά από τις ΗΠΑ, η απαίτησή της να διατηρεί ή να διεκδικήσει ενεργειακή αυτονομία φάνταζε σκάνδαλο. «Αλλού τρώτε, αλλού πίνετε κι αλλού πάτε και το …δίνετε» θα ωρύονταν οι Αμερικάνοι στις κλειστές συσκέψεις με τους Ευρωπαίους. Κι αφού οι ήπιες πολιτικές πιέσεις απέτυχαν, το λόγο είχαν τα όπλα: Συνεχείς προκλήσεις της Ουκρανίας προς τη Ρωσία, μέχρι η στρατιωτική επέμβαση, την οποία οι Αμερικάνοι προεξοφλούσαν από το 2021 ακόμη, να γίνει τελευταία λύση. Όπως και συνέβη…


Συμφωνία – μαμούθ

Την συμφωνία ΗΠΑ – ΕΕ, την προανήγγειλαν οι Financial Times την Πέμπτη 24 Μαρτίου 2022. Την εμφάνισαν μάλιστα κι ως βοήθεια των ΗΠΑ, μιας κι έτσι συνέβαλαν στην ενεργειακή απεξάρτηση της ΕΕ από τη Ρωσία, την οποία απεξάρτηση ωστόσο οι ίδιοι οι Αμερικάνοι επιζητούσαν εδώ και τώρα με την βοήθεια υποτελών πολιτικών τους όπως ο ουκρανός Ζελένσκυ και οι γερμανοί Πράσινοι που πρωτοστατούσαν στην αντι-ρωσική υστερία, από την εποχή ακόμη που υπονόμευαν την κατασκευή του αγωγού Nord Stream 2.

Βάσει του δημοσιεύματος, οι αμερικανικές εταιρείες, χάρη στο εμπάργκο που επιβλήθηκε στη Ρωσία, θα αδειάσουν στην Ευρώπη επιπλέον (πέραν δηλαδή των ποσοτήτων που έχουν ήδη εισρεύσει και εκείνων που έχουν ήδη συμφωνηθεί) τουλάχιστον 15 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου μέχρι το τέλος του 2022, οπότε η ΕΕ στοχεύει να μειώσει τις εισαγωγές ρωσικού αερίου κατά δύο τρίτα. Το αναπάντεχο δώρο για τις αμερικανικές πολυεθνικές ενεργειακές φαίνεται καλύτερα αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι το 2021 οι εισαγωγές αμερικανικού LNG ανέρχονταν σε 22 δισ. κ.μ. Στη συμφωνία που ανακοινώθηκε, προβλέπεται επιπλέον η συγκρότηση κοινής ομάδας εργασίας που θα διερευνήσει την αύξηση ακόμη κι αυτών των ποσοτήτων!

Για την ιστορία, το τέλος των εισαγωγών ρωσικού αερίου στην Ευρώπη που σηματοδότησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, τον οποίο προκάλεσαν ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως η καθυστερημένη δικαίωση του Ρόναλντ Ρίγκαν. Πρόσφατα, οι New York Times έφεραν με άρθρο τους στη δημοσιότητα έγγραφο της CIA από τον Μάρτιο του 1981 βάσει του οποίου ο αγωγός μήκους 3.500 μέτρων που κατασκευαζόταν από τη Σιβηρία στην Γερμανία υποτίθεται ότι απειλούσε την ανεξαρτησία της Ευρώπης. Η αντίθεση της Ουάσιγκτον κάμφθηκε και οι κυρώσεις καταργήθηκαν το 1982 όταν μέρος στο πρότζεκτ πήραν και αμερικανικοί ενεργειακοί κολοσσοί. Ήταν προφανώς το τίμημα που πλήρωσε η Σοβιετική Ένωση για να φτάσει το αέριο της στη Δυτική Ευρώπη. Οι τίτλοι τέλους που βλέπουμε σήμερα ξεκίνησαν το 2009, με την τρίτη ενεργειακή δέσμη της ΕΕ, που έσπασε το μονοπώλιο της Gazprom στο όνομα της απελευθέρωσης που επί της ουσίας ισοδυναμεί με αμερικανοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας.

Επιστρέφοντας στα τρέχοντα, για να καλυφθεί το κενό των ρωσικών εισαγωγών είναι εμφανές ότι θα απαιτηθεί όχι μόνο η ανακατεύθυνση συμφωνημένων αποστολών πιθανά προς την Ασία και η εξάντληση των υπαρχουσών παραγωγικών ικανοτήτων, αλλά επιπλέον και η αξιοποίηση κοιτασμάτων από κοινού με την πραγματοποίηση νέων επενδύσεων σε τερματικούς σταθμούς. Εν ολίγοις, μια δεύτερη άνοιξη θα γνωρίσει η αμερικανική βιομηχανία φυσικού αερίου, χάρη στους λεονταρισμούς του Ζελένσκυ προς τη Ρωσία…


Αμερικανική κερδοσκοπία

Η αμερικανική ρυπογόνα βιομηχανία φυσικού αερίου έχει στήσει ήδη πάρτι επάνω στα συντρίμμια της Ουκρανίας. Στις αρχές Φεβρουαρίου πουλούσαν το υγροποιημένο αέριο στις ημερήσιες διαπραγματεύσεις (τιμές σποτ) στα 60 δολάρια (mmBTU), ή δέκα φορές πάνω από τα επίπεδα που το πουλούσαν στην Ευρώπη μόλις 1 χρόνο πριν, βάσει ρεπορτάζ του Reuters!

Έτσι, οι νηοπομπές των πλοίων μεταφοράς LNG που αποπλέουν μαζικά από τα αμερικανικά λιμάνια τις τελευταίες εβδομάδες για την Ευρώπη ισοδυναμούν με μια αρπαχτή σε βάρος των ευρωπαίων πολιτών χωρίς προηγούμενο!



Παρότι μάλιστα την ίδια περίοδο, βάσει ανακοινώσεων της Gazprom, οι παραδόσεις ρωσικού αερίου αυξήθηκαν. Από 1 ως 15 Μαρτίου του 2022, σε σχέση με το περυσινό αντίστοιχο χρονικό διάστημα οι παραδόσεις αυξήθηκαν κατά 34,6% στην Ελλάδα, κατά 51,7% στην Ιταλία, κατά 71,8% στην Πολωνία, κατά 110,9% στην Κροατία, κατά 24,4% στην Βουλγαρία, κ.α. Συνολικά, τις πρώτες δύο εβδομάδες του Μαρτίου οι εξαγωγές αερίου της Gazprom στις δυτικές χώρες αυξήθηκαν κατά 15,6% σε σχέση με την ίδια περίοδο του Φεβρουαρίου και κατά 38,9% σε σχέση με το ίδιο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου. Μπορούμε επομένως να φανταστούμε τι εκβιασμούς θα επιστρατεύσουν οι Αμερικάνοι παραγωγοί για να επιβάλλουν αυξήσεις, όταν θα μείνουν μόνοι τους ή σχεδόν μόνοι τους στην ευρωπαϊκή αγορά…



Τα πράγματα ωστόσο είναι ακόμη χειρότερα αν λάβουμε υπ’ όψη μας μια μικρή λεπτομέρεια: την τιμή. Το άρθρο των FT φιλοξενούσε δήλωση ερευνητή του Ινστιτούτου της Οξφόρδης στις Ενεργειακές Σπουδές, που υποστήριζε ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να ατσαλωθούν για να πληρώνουν υψηλότερες τιμές στο φυσικό αέριο τα επόμενα χρόνια! Καλά διαβάσατε…


Επιπλέον αυξήσεις στην τιμή του φυσικού αερίου

Οι ηγέτες των 27 κρατών μελών της ΕΕ μαζεύτηκαν στη διήμερη σύνοδο για να συμφωνήσουν μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας στην ενέργεια και το πρώτο μέτρο που αποφάσισε το «βαθύ κράτος» της ΕΕ πριν καν μπουν στο αεροπλάνο, ήταν να αυξηθούν περαιτέρω οι τιμές του φυσικού αερίου, καθώς εξ ορισμού το αμερικανικό αέριο είναι ακριβότερο από το ρωσικό. Κι είναι κάτι που ακόμη και οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί ή πρόεδροι δεν πρόκειται να κρύψουν άλλο αν δεν το ομολογήσουν δημόσια…

Τα αποτελέσματα ωστόσο των αποφάσεών τους θα είναι τραγικά· τόσο για την κοινωνία όσο και για την οικονομία. Ναι, γι’ αυτήν που υποτίθεται πρωτίστως νοιάζονται και είναι ανά πάσα ώρα και στιγμή πρόθυμοι να θυσιάσουν τους μισθούς και τα ωράρια μας ώστε να αναπτυχθεί.

Τώρα την θυσιάζουν για χάρη των …φίλων μας των Αμερικανών.

Οι δραματικές επιπτώσεις από την μέχρι σήμερα κοντόφθαλμη και καιροσκοπική ενεργειακή πολιτική της ΕΕ περιγράφτηκε ανάγλυφα σε προπαρασκευαστικό κείμενο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είδε το φως της δημοσιότητας, πολύ πριν την σύνοδο. Στο κείμενο αυτό αποδεικνύεται πώς η μέχρι σήμερα αναζήτηση της ενεργειακής ανεξαρτησίας της ΕΕ με απώτερο στόχο την πράσινη μετάβαση κι ενδιάμεσο την εξάρτηση από το φυσικό αέριο που υποτίθεται ότι θα λειτουργεί ως καύσιμο – γέφυρα έχει γυρίσει μπούμερανγκ σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Αναφέρεται κατά λέξη:

«Επιχειρήσεις και ειδικότερα βιομηχανίες έντασης ενέργειας όπως επίσης και ο αγρο-βιομηχανικός τομέας αντιμετωπίζουν υψηλότερα κόστη παραγωγής που τους θέτουν σε μειονεκτική ανταγωνιστική θέση ως προς τους ανταγωνιστές τους από τρίτες χώρες». Ειδικότερα, «πάνω από τις μισές βιομηχανίες επεξεργασίας αλουμίνιου και ψευδάργυρου λειτουργούν σήμερα με μειωμένη παραγωγική δυναμικότητα ή έχουν προσωρινά κλείσει, ταυτόχρονα με μια σημαντική μείωση της παραγωγής πυριτίου. Η ΕΕ έχει προσωρινά απωλέσει 650.000 τόνους πρωτογενούς παραγωγικής δυναμικότητας: περίπου 30% του συνόλου. Μέσω της υποχώρησης της παραγωγής και του περάσματος των υψηλότερων ενεργειακών τιμών επηρεάστηκαν άλλοι τομείς της οικονομίας».

Οι τομείς που θίγησαν είναι αυτοί που έχουν τον υψηλότερο συντελεστή στάθμισης στις δαπάνες των μισθοσυντήρητων και τον χαμηλότερο μεταξύ εκείνων που αποφασίζουν για τις τιμές της ενέργειας: τα τρόφιμα!


Αλυσιδωτές αυξήσεις

Συνεχίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: «Οι τιμές των λιπασμάτων αυξήθηκαν κατά 142% τον προηγούμενο χρόνο. Το μερίδιο του κόστους ενέργειας και λιπασμάτων στην αγροτική παραγωγή είναι 20%.Η κατάσταση θα μπορούσε να επιδεινωθεί αν υψηλότερες ενεργειακές πηγές ασκήσουν συνεχόμενη πίεση στις τιμές των λιπασμάτων με τον κίνδυνο λιγότερων καλλιεργειών, μικρότερων αποδόσεων κι ακόμη μεγαλύτερων πιέσεων στα εισοδήματα των αγροτών και τις τιμές των τροφίμων. Ένας συνδυασμός υψηλότερων τιμών στην ενέργεια και τα τρόφιμα θα ενέτεινε την πίεση στα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα». Όλες αυτές οι εκτιμήσεις προέρχονται από άχρωμους γραφειοκράτες που πολύ σπάνια ασχολούνται με τόσο καθημερινά και ταπεινά θέματα όπως ο λογαριασμός του σούπερ μάρκετ ή η τιμή του ρεύματος… Εκτός κι αν φοβούνται ότι όλα αυτά θα γίνουν χιονοστιβάδα που θα πέσει να του πλακώσει, όπως μάλλον συμβαίνει στις μέρες μας.

Η έκθεση τονίζει όχι μόνο τον ορατό κίνδυνο επέκτασης της ενεργειακής φτώχειας αλλά και απολύσεων καθώς ο επιχειρηματικός τομέας κλυδωνίζεται από την έκρηξη στις τιμές της ενέργειας.

Το σημαντικότερο ωστόσο που ομολογείται είναι πώς η ενεργειακή ακρίβεια ήρθε για να μείνει: «Σύμφωνα με πρόσφατες μακροχρόνιες προβλέψεις, οι τιμές του αερίου και του ηλεκτρικού θα παραμείνουν υψηλές και ευμετάβλητες μέχρι τα τέλη του 2023. Σε σύγκριση με τις προοπτικές του περασμένου φθινοπώρου, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί και είναι πιθανό να διαρκέσει περισσότερο», ομολογείται από την εισαγωγή.

Ωστόσο, παρότι έχουν πλήρη εικόνα για τις δραματικές επιπτώσεις των αυξήσεων στα ενεργειακά αγαθά και τις αρνητικές επιπτώσεις του πολέμου στην ευρωπαϊκή οικονομία, οι ηγέτες της ΕΕ παραμένουν προσκολλημένοι σε μια πολιτική που θα αυξήσει σημαντικά περαιτέρω τις τιμές. Πολλές μέρες πριν ξεκινήσει η διήμερη σύνοδος της ΕΕ, κατατέθηκαν ενδιαφέροντα σχέδια στην κατεύθυνση τιθάσευσης των τιμών. Οι αποκλίνουσες τροχιές είναι ενδεικτικές της απόκλισης των συμφερόντων. Το γεγονός ότι στο τέλος κάθε φορά περνάει η γνώμη ή μάλλον το συμφέρον της Γερμανίας, όπως αποδείχτηκε με το κείμενο των συμπερασμάτων της διήμερης συνόδου, όπου το μόνο θετικό είναι ένα παράθυρο προσωρινής φορολόγησης των απροσδόκητων κερδών των ενεργειακών εταιρειών, δείχνει την ποιότητα της δημοκρατίας στην ΕΕ.

Το σημαντικότερο σχέδιο προτάθηκε από τις πολιτικές ηγεσίες των νοτιοευρωπαϊκών κι άλλων χωρών και προέβλεπε τρία μέτρα: Πρώτο, αλλαγή του σημερινού τρόπου τιμολόγησης (pay as clear) ώστε η τιμή της κιλοβατώρας να μην προσδιορίζεται από τον ακριβότερο παραγωγό που είναι το φυσικό αέριο.

Το συγκεκριμένο μοντέλο δίνει σε όλους τους παραγωγούς την τιμή του ακριβότερου παραγωγού, εξαλείφοντας από την τελική τιμή ό,τι οικονομίες δημιουργούν στο μίγμα καυσίμου οι ανανεώσιμες πηγές ή τα πυρηνικά για χώρες όπως η Γαλλία, που έχουν σχεδόν μηδενικό (μεταβλητό) κόστος παραγωγής. Επιβλήθηκε με το πρόσχημα ότι διευκολύνει τις επενδύσεις σε ΑΠΕ. Συνεχίζει να εφαρμόζεται ωστόσο τόσα χρόνια μετά παρότι απέτυχε να επιταχύνει την διείσδυση των ΑΠΕ, αποδεικνύοντας τις αρχικές υποψίες: ότι η μοναδική του χρησιμότητα είναι να εξασφαλίζει υπερκέρδη στους παραγωγούς.

Εμείς θα προσθέταμε ότι αν η Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία το κρίνει τόσο αποτελεσματικό και καινοτόμο ας το εφαρμόσει και στους μισθούς. Να αμείβονται όλοι οι Ευρωπαίοι για παράδειγμα με τον μισθό της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάγιεν ή ανά χώρα με τον μισθό του κεντρικού τραπεζίτη, του Γ. Στουρνάρα, στην Ελλάδα.

Δεύτερο, επιβολή οροφής στην τιμή της μεγαβατώρας για να αναγκαστούν οι παραγωγοί να μειώσουν τις τιμές. Ο βέλγος πρωθυπουργός για παράδειγμα πρότεινε να τεθεί η οροφή στα 120 ευρώ η μεγαβατώρα.

Ως τρίτο μέτρο προτάθηκαν κοινές προμήθειες ώστε και πάλι να πιεστούν οι παραγωγοί κι οι ευρωπαϊκές χώρες να εξασφαλίσουν χαμηλότερες τιμές.

Η πρόταση για κοινές προμήθειες ναρκοθετήθηκε από την γερμανική ατμομηχανή που έκλεισε μακροχρόνια πρώτη συμφωνία – μαμούθ με το Κατάρ, λειτουργώντας για πολλοστή φορά ιδιοτελώς και σε βάρος των υπόλοιπων κρατών μελών της ΕΕ. Τα μεγάλα κράτη απέρριψαν την πρόταση γνωρίζοντας ότι μόνα τους μπορούν να εξασφαλίσουν καλύτερες τιμές.

Στα τρία χωρίστηκε η ΕΕ

Η τρίτη πρόταση, για επιβολή οροφής, απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι αποτελεί παρέμβαση στους μηχανισμούς της αγοράς. Αν όμως τα πάντα τα ρύθμιζε η αγορά οι ευρωπαϊκοί αγωγοί έπρεπε να ξεχείλιζαν από ρωσικό αέριο που είναι το φθηνότερο. Ο αποκλεισμός του έγινε με πολιτικά κριτήρια κι όχι με οικονομικά. Γιατί να μην χρησιμοποιηθούν οι πολιτικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των αγορών όταν πρόκειται για έναν υπέρτατο σκοπό: την προστασία του λαϊκού εισοδήματος και των θέσεων εργασίας;

Ένα άλλο μπλοκ χωρών από την κεντρική Ευρώπη, υιοθετώντας μια εξ ίσου ρεαλιστική προσέγγιση πρότεινε: Πρώτο, την αναδιάρθρωση ή την προσωρινή παύση του συστήματος εμπορίας ρύπων ώστε να πάψουν οι λιγνιτικές ή ανθρακικές μονάδες να επιβαρύνονται με τα σχετικά δικαιώματα που έχουν εκτοξευτεί, φθάνοντας στις 7 Φεβρουαρίου τα 99,47 ευρώ! Μέσα σε ένα μόνο έτος αυξήθηκαν 3 φορές κι εντός της διετίας 5 φορές.

Το δεύτερο αίτημά τους αφορά το πάγωμα των μέτρων που συμπεριλαμβάνονται στη δέσμη «προετοιμασία για το 55%» και προβλέπουν επιτάχυνση των στόχων απολιγνιτοποίησης και πράσινης μετάβασης.

Οι προτάσεις των κεντροευρωπαίων είναι πέρα για πέρα λογικές και έπρεπε να υιοθετηθούν για δύο λόγους. Ο ένας είναι συγκυριακός: Όταν το …μακρινό 2020 η ενεργειακή φτώχεια έπληττε 35 εκ. Ευρωπαίους πολίτες, είναι σίγουρο ότι η τρέχουσα αύξηση των τιμών θα δεκαπλασιάσει τους ενεργειακά φτωχούς. Σε αυτό το τοπίο, η πληρωμή δικαιωμάτων ρύπων είναι από περιττή πολυτέλεια έως σκάνδαλο!

Υπάρχει κι ένας δομικός λόγος για τον οποίο πρέπει να καταργηθεί το χρηματιστήριο ρύπων. Υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε για να υποκινήσει την πράσινη μετάβαση. Να δώσει δηλαδή υλικά κίνητρα για να εγκαταλειφθεί η λιγνιτική παραγωγή. Ωστόσο αντί να ενθαρρύνεται η επιτάχυνση της απολιγνιτοποίησης από τα ευρωπαϊκά κράτη στην πράξη τιμωρείται. Οι τιμές των ρύπων ανεβαίνουν όταν τα σχέδια πράσινης μετάβασης επιταχύνονται. Πρόκειται επομένως για κραυγαλέα αποτυχία της αγοράς! Γιατί να το κρατάμε;

Η απάντηση που δίνουν οι μηχανισμοί της ΕΕ, μέσω των βορειοευρωπαϊκών χωρών (Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία, Εσθονία, κ.α.) είναι ότι τόσο το σύστημα εμπορίας ρύπων όσο και τα μέτρα επιτάχυνσης της πράσινης μετάβασης συνιστούν την πιο μακροπρόθεσμη απάντηση απέναντι στην ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ. Μόνο που αν ήταν ειλικρινείς οι όρκοι πίστης της ΕΕ στην μείωση των ρύπων και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής θα έπρεπε να αποκλείσουν το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο από την Ευρώπη επειδή είναι σχιστολιθικό και εξορύσσεται με τις πιο καταστρεπτικές για το περιβάλλον μεθόδους.

Η μαζική απόβαση των πλοίων μεταφοράς αμερικανικού LNG στις ευρωπαϊκές ακτές αποδεικνύει ότι το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων ηγετών για το περιβάλλον είναι μια εύσχημος αφορμή. Τίποτε παραπάνω…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 10.03.2022 
 
Ο πόλεμος στην Ουκρανία ρίχνει, γι’ ακόμη μια φορά, την Ευρώπη σε αχαρτογράφητα νερά, που έχουν καταπιεί το Διεθνές Δίκαιο. Θα ήταν καταρχήν αδιανόητο για εμάς τους Έλληνες να δικαιολογήσουμε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, έχοντας υποστεί τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο που συνεχίζεται. Και ακόμη, αντιμετωπίζοντας σε καθημερινή βάση, τις τουρκικές απειλές εναντίον της εθνικής κυριαρχίας των νησιών μας. 
Ωστόσο, εμφανίζεται το παράδοξο τώρα, η Ρωσία να θεωρείται «τιμωρητέα», επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία, αλλά στην Τουρκία να παρέχεται συνεχής ατιμωρησία. Αυτό σημαίνει ότι η Δύση έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί πολλαπλά μέτρα και σταθμά, για περιπτώσεις καταπάτησης εδαφικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. 
Οι απαράδεκτες αυτές διακρίσεις δεν αποτελούν δυστυχώς το μοναδικό σύμπτωμα της προϊούσας παρακμής της Δύσης. Τα συνεχή λάθη της, οι αμηχανίες της, η αδυναμία πρόβλεψης των καταστροφών που εκκολάπτονται, οι εμμονές της με τη δημοκρατία, που δήθεν δικαιολογούν αναίτιους πολέμους, αλλά και οι αθετήσεις υποσχέσεών της οδηγούν, ολοένα συχνότερα, σε δραματικές καταστάσεις, που διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. 

Αδιάψευστη εξάλλου εικόνα αυτής της παρακμής προσφέρει και το «ανάστημα» των ηγετών της. Καθώς θεωρώ ότι το δόγμα του «ανήκομεν εις την Δύσιν» δεν απαιτεί κατάργηση της αντικειμενικότητας των οπαδών της, υπενθυμίζω ότι η Δύση είχε αναλάβει τον Φεβρουάριο του 1990 την υποχρέωση να «μην υπάρξει ούτε πόντος επέκτασης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς». 
Ωστόσο, από τότε, η Ρωσία χρειάστηκε να ανεχθεί πολυάριθμες αθετήσεις αυτής της υπόσχεσης της Δύσης, με την είσοδο στο ΝΑΤΟ αρκετών χωρών της πρώην Σοβιετικής ένωσης. Εξηγώντας τους λόγους της εισβολής στην Ουκρανία, διότι προφανώς το ποτήρι της υπομονής ξεχείλισε, ο Πούτιν, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι «κινδύνευε». Αλλά, και πέρα από τις συνεχείς αθετήσεις υποσχέσεων, η συμπεριφορά της Δύσης, απέναντι στη Ρωσία, μετά την πτώση του παραπετάσματος, υπήρξε ταπεινωτική, προσβλητική ή ακόμη και εχθρική, παρότι επρόκειτο όχι μόνον για ευρωπαϊκή χώρα, αλλά και για χώρα της οποίας η συμβολή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έφερε την ήττα του Άξονα. 

Οι κακές αυτές συγκυρίες φαίνεται να επαληθεύουν τη θεωρία του γνωστού οικονομολόγου W.W. Rostow, με βάση την οποίαν, χώρες που υφίστανται τέτοιας μορφής έξωθεν συμπεριφορές, αναπτύσσουν δυνάμεις αντίδρασης, που σύντομα τις επιβάλλουν στο διεθνές προσκήνιο με αρχηγική περιβολή. Σχετικά με τη στάση της Δύσης, στον πόλεμο της Ουκρανίας, αυτή αποδόθηκε μέσα από την απελπισμένη διαπίστωση του κ. Ζελένσκι ότι η «Δύση τον άφησε μόνο». Συνειδητοποίηση, που αξίζει να χαραχθεί με πύρινα γράμματα στο νου των δικών μας αρμοδίων, έτσι που να μετατραπεί σε καθήκον για όλα όσα οφείλουμε να πράξουμε ώστε να μην εξαφανιστούμε ως Έθνος. 

Σχετικά με τις κυρώσεις που αποφάσισε η Δύση εναντίον της Ρωσίας, αυτές αφορούν χώρα 146 εκατ. κατοίκων, με: 
  • πλουτοπαραγωγικές πηγές που κάνουν να ωχριούν τις αντίστοιχες κάθε άλλου κράτους, 
  • παραγωγή σπάνιων και πολύτιμων μετάλλων και στοιχείων, 
  • πολίτευμα ανελεύθερης δημοκρατίας, που εξασφαλίζει σχεδόν απόλυτη ελευθερία αποφάσεων και δράσης στον πρόεδρο, ο οποίος επιπλέον είναι απαλλαγμένος κριτικής στο εσωτερικό της χώρας του, 
  • με εμπειρία από τις κυρώσεις του 2014 για την Κριμαία, που σύμφωνα με εκτιμήσεις τής στοίχισαν 50 δις. $, αλλά ταυτοχρόνως, την προετοίμασαν για τις παρούσες , 
  • με άπλετη επάρκεια σε συνάλλαγμα και χρυσό, 
  • με ισχυρούς, αν και κάποτε χωρίς πολλές εκδηλώσεις συμμάχους, 
  • χωρίς δημόσιο εξωτερικό χρέος και 
  • με πανίσχυρη στρατιωτική ισχύ, συμπεριλαμβανομένων και τελευταίας κοπής πυρηνικών όπλων, για τα οποία ο Πούτιν δήλωσε ότι αν χρειαστεί θα τα χρησιμοποιήσει. 

Η Ρωσία, με αυτά τα δεδομένα είναι πολύ δύσκολο να αιμορραγήσει, ως συνέπεια των κυρώσεων της Δύσης εναντίον της. Θα δυσκολευτεί, ασφαλώς, αλλά μακριά από του να γονατίσει οικονομικά. 
Όμως η Δύση; Και κυρίως η ευάλωτη Ευρώπη; Μήπως…. «αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεννούν οι κότες»; 

Οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας 

Ο αποκλεισμός της Ρωσίας από το τραπεζικό σύστημα, από το SWIFT, καθώς και από την πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες στρατιωτικής φύσης και εξόρυξης, η αδυναμία των αεροπλάνων της να προσγειώνονται σε αεροδρόμια της Δύσης και γενικώς κάποιας πολυσύνθετης μορφής «γιουχάισμα» είναι πολύ συζητήσιμο το αν και κατά πόσον θα φέρουν μοιραίο πλήγμα στη ρωσική οικονομία. Και τούτο επειδή: 
  • Πρώτον, η ευρεία χρήση ψηφιακών νομισμάτων σε διεθνές επίπεδο εξασφαλίζει ανωνυμία και μυστικότητα τόσο των συναλλασσομένων όσο και του είδους των συναλλαγών. Ταυτόχρονα, τα νομίσματα αυτά υποκαθιστούν σε σημαντικό βαθμό τις εργασίες των τραπεζών. 
  • Δεύτερον, η Ελβετία, ο κατεξοχήν τραπεζίτης της Ευρώπης, δήλωσε ότι δεν θα ακολουθήσει αυτής της μορφής τους αποκλεισμούς εναντίον της Ρωσίας. 
  • Τρίτον, αναφορικά με το SWIFT, οι συναλλαγές μπορεί να γίνονται και μέσω άλλης χώρας, όπως στην περίπτωση ανάλογων κυρώσεων εναντίον του Ιράκ. 
  • Τέταρτον, τα τελευταία χρόνια, πολλοί ανάμεσά μας αναρωτηθήκαμε για ποιο λόγο η Ρωσία συσσωρεύει αυτά τα τεράστια αποθέματα συναλλάγματος και χρυσού. Επρόκειτο, ακριβώς, για τη σοβαρή της προετοιμασία, για τις επόμενες κυρώσεις, αξιοποιώντας τις σχετικές εμπειρίες της τής Κριμαίας.
  • Πέμπτον, οι νέες τεχνολογίες, για το διάστημα του αποκλεισμού της Ρωσίας, από αυτές της Δύσης, θα εξασφαλιστούν ενδεχομένως από την Κίνα (τον δεύτερο εχθρό της Δύσης, αλλά ταυτόχρονα και επιστήθιο σύμμαχο της Ρωσίας). Από την Κίνα, εξάλλου, θα καλυφθεί τυχόν άρνηση της Δύσης να εξακολουθήσει να προμηθεύεται ενέργεια από τη Ρωσία. Πράγματι, πρόσφατα έγινε γνωστή συμφωνία της Ρωσίας με την Κίνα, που έλαβε χώρα στο Πεκίνο, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Πούτιν εκεί, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Με βάση τη συμφωνία αυτή, η Κίνα θα αγοράζει από τη Ρωσία ενέργεια, επί 12 χρόνια. Εικάζεται ότι η αρχικά συμφωνηθείσα ποσότητα μπορεί να αυξηθεί, αν η Δύση δεν θα θέλει πλέον ενέργεια από τη Ρωσία. 
  • Και τέλος η Ρωσία έχει αποκτήσει εμπειρία ανάλογων συμπεριφορών της Δύσης και έχει αναπτύξει ισχυρά αντισώματα. 
Και η Δύση, ιδίως η Ευρώπη, πως θα επιβιώσει με τις κυρώσεις; 

Με βάση την εύλογη υπόθεση ότι η Ρωσία θα απαντήσει στις κυρώσεις, κλείνοντας τις κάνουλες ενέργειας προς τη Δύση, η Ευρώπη κυρίως περιέρχεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και τούτο διότι η Ευρώπη είναι βαριά εξαρτημένη από ρωσικές εισαγωγές αερίου και πετρελαίου, και όχι μόνο, αλλά και από πλήθος άλλων βασικών αγαθών. Η Ευρώπη, σε αυτή την περίπτωση, θα πληρώσει με υπερβολικό τίμημα την ενέργεια και θα αντιμετωπίσει ανυπέρβλητες δυσχέρειες συνέχισης της ομαλής οικονομικής της λειτουργίας. Είναι αλήθεια, ότι έγιναν σκέψεις για απεξάρτηση της Δύσης από τη ρωσική ενέργεια. Αλλά, όμως, η ευόδωση ανάλογων προσπαθειών απαιτεί χρόνο, υψηλού κόστους επενδύσεις και μεγάλη αβεβαιότητα, όπως ήδη απέδειξαν τα δυσμενή αποτελέσματα της πρόωρης στροφής της Δύσης, χωρίς επαρκή προετοιμασία, προς την πράσινη ανάπτυξη. 
Η Δύση, όμως, δεν κινδυνεύει απλώς και μόνο από το να αποκοπεί από τις ρωσικές εισαγωγές αερίου και πετρελαίου. Ακόμη και κυρίως επικρέμαται ο κίνδυνος αποδολλαριοποίησης, που εδώ και κάποια χρόνια απεργάζεται με επιτυχία η Ρωσία και η Κίνα, βοηθούμενες και από χώρες των BRICS. 
Η προσπάθεια αυτή είναι πολύ πιθανόν να εντατικοποιηθεί, εξαιτίας των κυρώσεων, έτσι που η Αμερική να απολέσει σταδιακά ένα από τα κορυφαία ισχυρά της σημεία, που είναι η γενική αναγνώριση του εθνικού της νομίσματος ως διεθνές αποθεματικό. 

Εκτός απροόπτων εξελίξεων το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι οι συνέπειες των κυρώσεων, που η Δύση επιβάλλει στη Ρωσία, θα ματώσουν πολύ περισσότερο την ίδια από όσο την αντίπαλο. 

Οι συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία για την Ελλάδα 

Τα τύμπανα πολέμου ηχούν ήδη και στην πατρίδα μας. Οι τουρκικές απειλές εναντίον της Ελλάδας φαίνεται να ενθαρρύνονται από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αλλά, και πέρα από το τρομακτικό αυτό κεφάλαιο, υπάρχουν πολλές άλλες γκρίζες εξελίξεις, που επικρέμονται επάνω στη χώρα μας, εξαιτίας κυρίως του υψηλού βαθμού εξάρτησής της από εισαγωγές. Καταρχήν, η οικονομία μας θα επανέλθει σε συνθήκες στασιμότητας ή σε δυσδιάκριτους ρυθμούς μεγέθυνσης. Ο πληθωρισμός, που θα μπορούσε ίσως να παραμείνει ελεγχόμενος, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε υπερπληθωρισμό, ελαχιστοποιώντας σταδιακά την αγοραστική δύναμη πολλών κοινωνικών κατηγοριών. Το χρέος μας θα εκτιναχθεί ακόμη περισσότερο, προκαλώντας την επιβολή ενός 4ου Μνημονίου, από το μονίμως πανικόβλητο Σύμφωνο Σταθερότητας. Οι ελλείψεις δεν θα παραμείνουν, βέβαια, στο αέριο και το πετρέλαιο, αλλά θα επεκταθούν και σε βασικά είδη διατροφής, και σε λιπάσματα κ.ά. των οποίων οι τιμές θα καταστούν απαγορευτικές. Η διάρκεια αυτής της ανωμαλίας, που προστίθεται σε αυτήν της πανδημίας είναι απρόβλεπτη, όπως και οι συνέπειές της. Η κορυφούμενη αδιαλλαξία των δύο αντιμαχόμενων πλευρών ενδέχεται να εγκυμονεί την έλευση ανεξέλεγκτων κινδύνων. 

Η χώρα μας, στην προσπάθειά της να περιορίσει τους κινδύνους ενός πολέμου, που θα έφθανε μέχρις εμάς, θα έπρεπε να αποφύγει ρόλο σημαιοφόρου στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας. Δυστυχώς, και πέραν της σθεναρής υποστήριξης των κυρώσεων, η Ελλάδα επέλεξε και αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, αγνοώντας το γεγονός ότι το 93% των Ελλήνων δηλώνουν αντίθετοι (δημοσκόπηση των Newsbreak). 





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Zero Hedge,7-2-2022
Mετάφραση: Μ. Στυλιανού

Από τότε που ο COVID-19 ξεκίνησε την εξάπλωσή του σε όλο τον κόσμο το 2020, η παγκόσμια οικονομία έχει δοκιμαστεί με διαταραχές της εφοδιαστικής αλυσίδας, αστάθεια των τιμών για τα εμπορεύματα, προκλήσεις στην αγορά εργασίας και μείωση των εσόδων από τον τουρισμό. Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει υπολογίσει ότι σχεδόν 97 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ωθηθεί σε ακραία φτώχεια ως αποτέλεσμα της πανδημίας.

Προκειμένου να βοηθήσουν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, οι παγκόσμιες κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να αυξήσουν τις δαπάνες τους για να αντιμετωπίσουν υψηλότερο κόστος υγειονομικής περίθαλψης, ανεργία, επισιτιστική ανασφάλεια και να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να επιβιώσουν. Οι χώρες έχουν αναλάβει νέο χρέος για την παροχή οικονομικής στήριξης για τα μέτρα αυτά, τα οποία, όπως αναφέρει η Visual Capitalist's Rail Amoros παρακάτω, έχουν οδηγήσει στα υψηλότερα επίπεδα παγκόσμιου χρέους εδώ και μισό αιώνα.

Για να αναλύσουμε την έκταση του παγκόσμιου χρέους, συγκεντρώσαμε στοιχεία χρέους προς το ΑΕΠ ανά χώρα από την πιο πρόσφατη έκθεση των Παγκόσμιων Οικονομικών Προοπτικών από το ΔΝΤ.

Λόγος χρέους προς ΑΕΠ ανά χώρα: Τα 10 πιο χρεωμένα έθνη

Ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ είναι μια απλή μέτρηση που συγκρίνει το δημόσιο χρέος μιας χώρας με την οικονομική της παραγωγή. Συγκρίνοντας πόσα οφείλει μια χώρα και πόσα παράγει σε ένα χρόνο, οι οικονομολόγοι μπορούν να μετρήσουν τη θεωρητική ικανότητα μιας χώρας να αποπληρώσει το χρέος της.

Ας ρίξουμε μια ματιά στις 10 κορυφαίες χώρες όσον αφορά το χρέος προς το ΑΕΠ:



 Έκθεση για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές (Έκδοση Οκτωβρίου 2021)

Η Ιαπωνία, το Σουδάν και η Ελλάδα βρίσκονται στην κορυφή της λίστας με δείκτες χρέους προς το ΑΕΠ πολύ πάνω από το 200%, ακολουθούμενη από την Ερυθραία (175%), το Πράσινο Ακρωτήριο (160%), και την Ιταλία (154%).

Το επίπεδο χρέους της Ιαπωνίας δεν θα αποτελέσει έκπληξη για τους περισσότερους. Το 2010, έγινε η πρώτη χώρα που έφτασε σε αναλογία χρέους προς ΤΟ ΑΕΠ 200%, και τώρα βρίσκεται στο 257%. Για τη χρηματοδότηση νέου χρέους, η ιαπωνική κυβέρνηση εκδίδει ομόλογα τα οποία αγοράζονται κυρίως από την Τράπεζα της Ιαπωνίας.

Μέχρι το τέλος του 2020, η Τράπεζα της Ιαπωνίας κατείχε το 45% του ανεξόφλητου δημόσιου χρέους.

Ποιος είναι ο κύριος κίνδυνος ενός υψηλού δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ;

Η ταχεία αύξηση του δημόσιου χρέους αποτελεί μείζονα αιτία ανησυχίας. Σε γενικές γραμμές, όσο υψηλότερος είναι ο δείκτης χρέους μιας χώρας προς το ΑΕΠ, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα η χώρα να αθετήσει το χρέος της, δημιουργώντας έτσι οικονομικό πανικό στις αγορές.

Η Παγκόσμια Τράπεζα δημοσίευσε μια μελέτη που δείχνει ότι οι χώρες που διατήρησαν δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ άνω του 77% για παρατεταμένες χρονικές περιόδους αντιμετώπισαν οικονομικές επιβραδύνσεις.

Ο COVID-19 έχει επιδεινώσει μια κρίση χρέους που βρίσκεται σε εξέλιξη από την παγκόσμια ύφεση του 2008. Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) δείχνει ότι τουλάχιστον 100 χώρες θα πρέπει να μειώσουν τις δαπάνες για την υγεία, την εκπαίδευση και την κοινωνική προστασία. Επίσης, 30 χώρες στον αναπτυσσόμενο κόσμο έχουν υψηλά επίπεδα κινδύνου χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες στην εξυπηρέτηση του χρέους τους.

Αυτή η κρίση πλήττει τις φτωχές και μεσαίου εισοδήματος χώρες σκληρότερα από τις πλούσιες χώρες.
Οι πλουσιότερες χώρες δανείζονται για να ξεκινήσουν πακέτα δημοσιονομικών κινήτρων, ενώ οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τέτοια μέτρα, με αποτέλεσμα ενδεχομένως την ευρύτερη παγκόσμια ανισότητα.

Το ΔΝΤ Προειδοποιεί για Τα Επιτόκια

Το παγκόσμιο χρέος έφθασε τα 226 τρισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το τέλος του 2020, βλέποντας τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο δανεισμός από τις κυβερνήσεις αντιπροσώπευε λίγο περισσότερο από το ήμισυ της αύξησης των 28 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, φέρνοντας τον δείκτη παγκόσμιου δημόσιου χρέους στο ρεκόρ του 99% του ΑΕΠ. Καθώς τα επιτόκια αυξάνονται, αξιωματούχοι του ΔΝΤ προειδοποιούν ότι τα υψηλότερα επιτόκια θα μειώσουν τον αντίκτυπο των δημοσιονομικών δαπανών και θα προκαλέσουν ένταση των ανησυχιών για τη βιωσιμότητα του χρέους. "Οι κίνδυνοι θα μεγεθυνθούν εάν τα παγκόσμια επιτόκια αυξηθούν ταχύτερα από το αναμενόμενο και η ανάπτυξη εξασθενήσει", έγραψαν οι αξιωματούχοι.

"Μια σημαντική σύσφιξη των οικονομικών συνθηκών θα αυξήσει την πίεση στις πιο χρεωμένες κυβερνήσεις, νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Εάν ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας αναγκαστούν ( to deleverage) να μειώσουν το επίπεδο του χρέους τους ( με απολύσεις προσωπικού, εκποίησης μη κερδοφόρων τμημάτων και άλλα μέτρα περικοπής δαπανών, οι προοπτικές ανάπτυξης θα υποφέρουν".


Σημείωση μεταφραστή: Αυτή η σκοτεινή διάγνωση αξιωματούχων του ΔΝΤ ήρθε χθες το μεσημέρι σε σύγκρουση με αυτάρεσκες αναπτυξιακές διαβεβαιώσεις κυβερνητικού εκπροσώπου σε τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μήπως η πανδημία του COVID-19 είναι περισσότερο οικονομικό και πολιτικό θέμα παρά ιατρικό; Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται η Melissa Ciummei μια Βορειοιρλανδή οικονομική αναλύτρια - επενδύτρια η οποία εξηγεί στην εκπομπή Iconoclast την άλλη οπτική και εκδοχή του επίσημου αφηγήματος "COVID" που έχουν υιοθετήσει οι κυβερνήσεις.

Και η δική της ερμηνεία είναι καθοριστική...

Τα κυριότερα του σημεία τα οποία θίγει η ίδια είναι τα εξής:

* Η παγκοσμιοποίηση ξεκινά το 1947 με την γνωστή συμφωνία του Μπρέτον Γούντς. Τότε ιδρύονται οι πρώτοι υπερεθνικοί. ΔΝΤ ΟΗΕ κλπ

* Πίσω από τους υπερεθνικούς οργανισμούς βρίσκονται οι δισεκατομμυριούχοι που τους χρηματοδοτούν και τους χρησιμοποιούν ως όχημα επιβολής της δικής τους πολιτικής εξουσίας.

*Τα εθνικά κράτη χάνουν κυριαρχία υπέρ των υπερεθνικών οργανισμών

*Το χρήμα καθώς αποσυνδέθηκε σταδιακά από το χρυσό έγινε σκέτο χαρτί. Αυτή είναι και η βαθύτερη αιτία της οικονομικής κρίσης που από το 1973 βιώνει ο κόσμος.

* Το 2008 το σύστημα ήταν έτοιμο να καταρρεύσει σώθηκε χάρις στο τύπωμα περισσότερου χαρτιού αλλά περισσότερο χαρτί ίσον μεγαλύτερη φούσκα.

*Το Σεπτέμβριο του 2019 ο κόσμος βρισκόταν ενώπιον μια ακόμα μεγάλης τραπεζικής κρίσης. Λίγους μήνες μετά εμφανίζεται ο Covid 19 και δίνει ανανά ζωής στο σύστημα.

*Πως; Με τα lockdown Τα lockdown ήταν απαραίτητα για να μηδενιστεί η πραγματική οικονομία και να γίνει ξανά η επανεκκίνηση.

* Το δεύτερο βήμα είναι τα πιστοποιητικά. Ο πραγματικό λόγος της πίεσης για τα εμβόλια δεν είναι υγειονομικός. Είναι οικονομικός. Οι δισεκατομμυριούχοι που προωθούν την παγκοσμιοποίηση θέλουν να πάρει το σύνολο του πληθυσμού από ένα τέτοιο πιστοποιητικό.

*Γιατί; Γιατί αυτό θα γίνει διαβατήριο για τον αυριανό κόσμο που το χρήμα πλέον δεν θα είναι χάρτινο αλλά ψηφιακό.

Ψηφιακό χρήμα ψηφιακό πορτοφόλι ψηφιακό διαβατήριο.

Το green pass είναι απαραίτητο για να λειτουργήσει το νέο σύστημα.

* Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο πιέζουν να εμβολιαστούν και τα παιδιά. Πρέπει και τα παιδιά να συμμετέχουν στο νέο οικονομικό σύστημα. Ειναι και αυτοί σημαντικοί καταναλωτές!

* Όταν το νέο οικονομικό σύστημα φτιαχτεί θα γίνει επίσημο. Αλλά αυτό μπορεί να πάρει ακόμα ένα δυο τρία η τέσσερα χρόνια. Όταν όμως γίνει θα μπορεί η κυβέρνησης να σου κλείνει τους λογαριασμούς με ένα κλικ αν δεν ειναι «καλό παιδί».
*Ο μοναδικός τρόπος αντίστασης σε αυτό ειναι ένας: Να μην πάρεις ποτέ πιστοποιητικό εμβολιασμού(προσέξτε: δεν λέει να μην κάνεις εμβόλιο). Αυτό σημαίνει είτε έχεις κάνει είτε όχι εμβόλιο αυτό που πρέπει να κάνεις αν δεν θέλεις να είσαι ο αυριανός σκλάβος ειναι να μην χρησιμοποιείς καθόλου το σύστημα green pass.,




πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου