Articles by "Λογοτεχνία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Έξι γυναίκες συναντιούνται τυχαία στο αεροδρόμιο του Μονάχου. Λόγω της κακοκαιρίας οι πτήσεις τους καθυστερούν... Γνωρίζονται κάτω από περίεργες συνθήκες.

Είναι ευχαριστημένες από τη ζωή τους; Ζουν ευτυχισμένες; Σταγόνες ζωής... η ζωή τους! Σταγόνες έρωτα, φιλίας, αγάπης, ευχαρίστησης... Ποτάμι οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες τους, θάλασσα τα "θέλω" τα "πρέπει", και τα "μη"...

Περίεργα συμβάντα τις οδηγούν στο ιατρείο τουαεροδρομίου. Κι από εκεί κάπου αλλού... Δένονται μεταξύ τους μετά από όλα αυτά που θα τους συμβούν στο αεροδρόμιο; Θα αντέξει άραγε αυτό το δέσιμο στον χρόνο; Ποιος θα είναι ο ρόλος της γνωστής και πλούσιας πρωταγωνίστριας του θεάτρου Ηλέκτρας Λέκκα στη ζωή των έξι αυτών γυναικών;


Πρόκειται για ένα συλλογικό έργο των συγγραφέων: Αγγελίδης - Γκέντζος Τάσος, Αμπατζή Κωνσταντίνα, Θεοχαροπούλου Ανθή, Λαπουρίδου Σοφία, Παλληκαρίδου Ολυμπία, Στόικου Εύα, Σωτήρκου Στέλλα. Το βιβλίο επιμελήθηκε ο συγγραφέας Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος και παρουσιάστηκε το απόγευμα της Δευτέρας 4 Νοεμβρίου στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη στη Βέροια.

Το βιβλίο παρουσίασε η Νανά Γιαννοπούλου ενώ αποσπάσματα διάβασαν η Ελένη Κουπίδου και η Έλενα Τσακαλίδου.




Βιβλιοθήκη Βέροιας - Παρουσίαση βιβλίου "Σταγόνες ζωής" 4-11-2019



Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος μεγάλωσε στην Καβάλα και σπούδασε Κλασική και Νεότερη Ελληνική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. Διδάσκει στο Πρώτο Λύκειο του Αμερικανικού Κολλεγίου Ανατόλια. Εισηγητής σεμιναρίων δημιουργικής γραφής στη Χ.Α.Ν.Θ., επιμελητής στις εκδόσεις ΡΩΜΗ, υπεύθυνος λογοτεχνικής σειράς στις εκδόσεις ΤΟ ΣΚΑΘΑΡΙ, ραδιοφωνικός παραγωγός στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης fm 100,6 και αρθρογραφεί σε πολλές ηλεκτρονικές εφημερίδες. Είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων.

Η Ανθή Θεοχαροπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Διαβατό της Βέροιας. Σπούδασε φυσικοθεραπεία στο Α.Τ.Ε.Ι.Θ. Επέστρεψε στη γενέτειρά της και άνοιξε στο κέντρο της Βέροιας το δικό της φυσικοθεραπευτήριο, εργαζόμενη για πάνω από σαράντα χρόνια σε αυτό. Είναι παντρεμένη, έχει έναν γιό και έναν εγγονό. Παράλληλα με την εργασία της ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Έργα της βρίσκονται σε δημόσια κτήρια και σε ιδιωτικές συλλογές. Γράφοντας σε μια τοπική εφημερίδα μικρά διηγήματα της γεννήθηκε η επιθυμία να γράψει το πρώτο της βιβλίο.

πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν το Μάϊο του 1941 κατακτήθηκε η Ελλάδα από τις Μεραρχίες της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Βουλγαρίας και της Αλβανίας, μια τεράστια δύναμη κατοχής απλώθηκε σε όλη την χώρα.

Ο στρατός κατοχής αποτελείτο απο έντεκα ιταλικές μεραρχίες, εννέα γερμανικές, τρεις βουλγαρικές και δύο νομίζω αλβανικές.

Μεραρχία ονομάζεται μεγάλος στρατιωτικός σχηματισμός του στρατού ξηράς με δυνατότητα διεξαγωγής μεγάλων σε έκταση πολεμικών επιχειρήσεων, που συνεπικουρείται απο θαλάσσιες δυνάμεις και εναέριες. Αποτελείται τουλάχιστον απο 10.000 άνδρες.

Αρα 250.000 ένστολοι με όλα τα μεσα, μαζι με 150.000 γραφειοκρατες, συνολο 400.000, ήλθαν να καθυποτάξουν και να ελέγξουν ενα Λαό, εξουθενωμένο απο τον πόλεμο, ο οποίος παρ' ολ' αυτά αμέσως άρχισε να προπαρασκευάζεται για να αποτινάξει την δουλεία απο πάνω του.

Διαβάζοντας αυτά μου ήλθε στο νου ο Ηδονικός Ελπήνωρ του Σεφέρη.

''Για τη σεφερική ιδεολογία, τη λεγόμενη «Πανάρχαιο δράμα», κατά τον M. Vitti, ο άνθρωπος μηδενίζει την ύπαρξή του ανάμεσα στη σύγχρονη θλίψη και το χαμένο παρελθόν και αυτομηδενίζεται, ως άβουλο θύμα της τραγικότητας του εαυτού του και των καιρών, γιατί τα πιο πολλά τα δέχεται απαθής και δεν αντιδρά, δεν επαναστατεί.

Αυτό το κατάντημα, αυτό το δράμα δίχως κάθαρση σύμφωνα με τον ποιητή, εκφράζει ο μέσος άνθρωπος που επιδιώκει το βόλεμα στη ρουτίνα της καθημερινότητας, τη γαλήνη, την ησυχία του να μην “είσαι τίποτα”, να μην παίρνεις θέση στα πράγματα που διαδραματίζονται γύρω σου.

Αυτοί οι άνθρωποι κατά το Σεφέρη είναι οι νικημένοι της θάλασσας και της αγάπης, αυτοί δηλαδή που δεν ταξίδεψαν ποτέ στα βάθη της ουσίας των πραγμάτων με το νου ή στους μυχούς της ψυχής τους και της αγάπης.

Αυτοί που δεν έχουν μέσα τους τίποτα, δε συναισθάνονται, δεν μπορούν να πάρουν και να δώσουν, μένοντας βουβοί και σκοτεινοί, και έτσι δεν αλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο.

Αυτοί οι μεγάλοι ουδέτεροι – η σιωπηλή πλειονότητα, η συνενοχή είναι σκοτάδι. Αυτοί οι άνθρωποι είναι στο “Φως” ένα νυχτερινό ζώο στη δημοσιά του κόσμου που γυαλίζουν τα μάτια του, έρμοι και μόνοι.''

Ηδονικέ μου Έλληνα Ελπήνωρα πόσο την πάτησες!

Σπύρος Στάλιας

Σχετικά με τον Ελπήνορα

Στην ελληνική μυθολογία ο Ελπήνορας ή Ελπήνωρ ήταν σύντροφος του Οδυσσέα, αναφερόμενος στην Οδύσσεια.

Ο Ελπήνορας δεν διακρινόταν για τη δύναμη ή την ευφυία του, ωστόσο επέζησε του Τρωικού Πολέμου. Μεταμορφώθηκε από την Κίρκη σε γουρούνι, αλλά, όπως και οι άλλοι σύντροφοι του Οδυσσέα, επαναφέρθηκε στην ανθρώπινη μορφή του. Την παραμονή της αναχωρήσεώς τους από το νησί της Κίρκης, όταν όλοι συγκεντρώθηκαν και «το γλέντησαν», ο Ελπήνορας, μεθυσμένος, αποκοιμήθηκε στη στέγη του ανακτόρου της Κίρκης. Το πρωί, όταν τον φώναξαν για να φύγουν, εκείνος ξύπνησε, αλλά ξεχνώντας ότι βρισκόταν στην οροφή, έπεσε κάτω από ψηλά και σκοτώθηκε. Οι άλλοι δεν το πρόσεξαν και απέπλευσαν.

Ο Οδυσσέας τον συνάντησε όταν επισκέφθηκε τον Άδη, και μάλιστα ήταν ο πρώτος που συνάντησε στον κάτω κόσμο. Εκεί ο Ελπήνορας του υπενθύμισε ότι του όφειλε μια κανονική κηδεία, οπότε επιστρέφοντας ο Οδυσσέας στον επάνω κόσμο εκπλήρωσε την υποχρέωσή του: επέστρεψε στην Αιαία, έκαψε τη σορό του Ελπήνορα και μετά την έθαψε μαζί με την πανοπλία του, σημαδεύοντας τον τάφο με ένα κουπί του πλοίου του.

Ο θάνατος του Ελπήνορα από δυστύχημα εξ απροσεξίας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα και επιστέγασμα της απερίσκεπτης συμπεριφοράς των συντρόφων του Οδυσσέα σε όλο το έπος, συμπεριφορά που έρχεται σε αντίθεση με την παροιμιώδη εξυπνάδα του ίδιου του Οδυσσέα, η οποία έτσι τονίζεται περισσότερο.

Ο χαρακτήρας του Ελπήνορα έχει εμφανιστεί ή εμπνεύσει έργα πολλών Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών, όπως οι Έζρα Πάουντ, Ζαν Ζιρωντού, Τζέιμς Τζόυς, Γιώργος Σεφέρης (Ο ηδονικός Ελπήνωρ), Γιάννης Ρίτσος , Ιάκωβος Καμπανέλλης ( Οδυσσέα γύρισε σπίτι) και Τάκης Σινόπουλος


Γιώργος Σεφέρης

B΄ Ο ηδονικός Ελπήνωρ

Τον είδα χτες να σταματά στην πόρτα
κάτω από το παράθυρό μου· θα ’ταν
εφτά περίπου· μια γυναίκα ήταν μαζί του.
Είχε το φέρσιμο του Ελπήνορα, λίγο πριν πέσει
να τσακιστεί, κι όμως δεν ήταν μεθυσμένος.
Μιλούσε πολύ γρήγορα, κι εκείνη
κοίταζε αφηρημένη προς τους φωνογράφους·
τον έκοβε καμιά φορά να πει μια φράση
κι έπειτα κοίταζε μ’ ανυπομονησία
εκεί που τηγανίζουν ψάρια· σαν τη γάτα.
Αυτός ψιθύριζε μ’ ένα αποτσίγαρο σβηστό στα χείλια:

— Άκουσε ακόμη τούτο. Στο φεγγάρι
τ’ αγάλματα λυγίζουν κάποτε σαν το καλάμι
ανάμεσα σε ζωντανούς καρπούς1 — τ’ αγάλματα·
κι η φλόγα γίνεται δροσερή πικροδάφνη,
η φλόγα που καίει τον άνθρωπο, θέλω να πω.

— Είναι το φως… ίσκιοι της νύχτας…

— Ίσως η νύχτα που άνοιξε, γαλάζιο ρόδι,
σκοτεινός κόρφος, και σε γέμισε άστρα
κόβοντας τον καιρό.
Κι όμως τ’ αγάλματα
λυγίζουν κάποτε, μοιράζοντας τον πόθο
στα δυο, σαν το ροδάκινο· κι η φλόγα
γίνεται φίλημα στα μέλη κι αναφιλητό
κι έπειτα φύλλο δροσερό που παίρνει ο άνεμος·
λυγίζουν· γίνουνται αλαφριά μ’ ένα ανθρώπινο βάρος.
Δεν το ξεχνάς.
— Τ’ αγάλματά ειναι στο μουσείο.

— Όχι, σε κυνηγούν, πώς δεν το βλέπεις;
θέλω να πω με τα σπασμένα μέλη τους,
με την αλλοτινή μορφή τους που δε γνώρισες
κι όμως την ξέρεις.
Όπως όταν
στα τελευταία της νιότης σου αγαπήσεις
γυναίκα που έμεινε όμορφη, κι όλο φοβάσαι,
καθώς την κράτησες γυμνή το μεσημέρι,
τη μνήμη που ξυπνά στην αγκαλιά σου·
φοβάσαι το φιλί μη σε προδώσει
σ’ άλλα κρεβάτια περασμένα τώρα
που ωστόσο θα μπορούσαν να στοιχειώσουν
τόσο εύκολα τόσο εύκολα και ν’ αναστήσουν
είδωλα στον καθρέφτη, σώματα που ήταν μια φορά·
την ηδονή τους.2
Όπως όταν
γυρίζεις απ’ τα ξένα και τύχει ν’ ανοίξεις
παλιά κασέλα κλειδωμένη από καιρό
και βρεις κουρέλια από τα ρούχα που φορούσες
σε όμορφες ώρες, σε γιορτές με φώτα
πολύχρωμα, καθρεφτισμένα, που όλο χαμηλώνουν
και μένει μόνο το άρωμα της απουσίας
μιας νέας μορφής.
Αλήθεια, τα συντρίμμια
δεν είναι εκείνα· εσύ ’σαι το ρημάδι·
σε κυνηγούν με μια παράξενη παρθενιά
στο σπίτι στο γραφείο στις δεξιώσεις
των μεγιστάνων, στον ανομολόγητο φόβο του ύπνου·
μιλούν για περιστατικά που θά ηθελες να μην υπάρχουν
ή να γινόντουσαν χρόνια μετά το θάνατό σου,
κι αυτό είναι δύσκολο γιατί…

— Τ’ αγάλματά ειναι στο μουσείο.
Καληνύχτα.
— …γιατί τ’ αγάλματα δεν είναι πια συντρίμμια,
είμαστε εμείς. Τ’ αγάλματα λυγίζουν αλαφριά… καληνύχτα.

Εδώ χωρίστηκαν. Αυτός επήρε
την ανηφόρα που τραβάει κατά την Άρκτο3
κι αυτή προχώρεσε προς το πολύφωτο ακρογιάλι
όπου το κύμα πνίγεται στη βοή του ραδιοφώνου:

ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
«Πανιά στο φύσημα του αγέρα
ο νους δεν κράτησε άλλο από τη μέρα.
Άρωμα πεύκου και σιγή
εύκολα θ’ απαλύνουν την πληγή
που έκαμαν φεύγοντας ο ναύτης
η σουσουράδα ο κοκωβιός κι ο μυγοχάφτης.4
Γυναίκα που έμεινες χωρίς αφή,
άκουσε των ανέμων την ταφή.

»Άδειασε το χρυσό βαρέλι
ο γήλιος έγινε κουρέλι
σε μιας μεσόκοπης λαιμό
που βήχει και δεν έχει τελειωμό·
το καλοκαίρι που ταξίδεψε τη θλίβει
με τα μαλάματα στους ώμους και στην ήβη.
Γυναίκα που έχασες το φως,
άκουσε, τραγουδά ο τυφλός.

»Σκοτείνιασε· κλείσε τα τζάμια·
κάνε σουραύλια με τα χτεσινά καλάμια,
και μην ανοίγεις όσο κι α χτυπούν·
φωνάζουν μα δεν έχουν τί να πουν.
Πάρε κυκλάμινα, πευκοβελόνες,
κρίνα απ’ την άμμο, κι απ’ τη θάλασσα ανεμώνες·
γυναίκα που έχασες το νου,
άκου, περνά το ξόδι του νερού…»

"Αθήναι. Ανελίσσονται ραγδαίως
τα γεγονότα που ήκουσε με δέος
η κοινή γνώμη. Ο κύριος υπουργός
εδήλωσεν, Δεν μένει πλέον καιρός…"
«…πάρε κυκλάμινα… πευκοβελόνες…
κρίνα απ’ την άμμο… πευκοβελόνες…
γυναίκα…»
"υπερτερεί συντριπτικώς.
Ο πόλεμος…"
ΨΥΧΑΜΟΙΒΟΣ.5

Γιώργος Σεφέρης. 1947. Κίχλη. Αθήνα: Ίκαρος. Και στον συγκεντρωτικό τόμο: Γιώργος Σεφέρης. [1972] 1985. Ποιήματα. 15η έκδ. Αθήνα: Ίκαρος.
1. στ. 12-14: Η Κίρκη ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, σεληνιακή θεά. Το φαντασμαγορικό φως του φεγγαριού, που αλλάζει την ύλη, ευκολύνει την παρομοίωση.
2. Σ’ αυτό το σημείο γίνεται μια μνεία, σκόπιμη πρέπει να προσθέσω, του Καβάφη, που είναι για μένα ο ποιητής που κοίταξε την ηδονή από το παράθυρο της φθοράς και του τάφου.
3. κατά την Άρκτο: κατά το βοριά.
4. στ. 64–66: Πρβλ. Δυο πράσινα μάτια/ με μπλε βλεφαρίδες/ μ’ έχουνε κάνει τρελό… (τραγούδι του συρμού).
5. ψυχαμοιβός: κοίταξε αντίστοιχα: "Ὁ χρυσαμοιβὸς δ’ Ἄρης σωμάτων", Αγαμέμνων 438.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος,Μάνος Ελευθερίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών μετά από μια μακρά και έντονη παρουσία στο τραγούδι και στη λογοτεχνία.

Την περασμένη Πέμπτη είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στον πνεύμονα και απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς σήμερα Κυριακή. 

Είχε γεννηθεί στην Ερμούπολη της Σύρου αλλά σε νεαρή ηλικία ήλθε οικογενειακώς στην Αθήνα. Δημοσίευσε την πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Συνοικισμός» το 1962 σε ηλικία 24 ετών, με δικά του χρήματα αλλά δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Τότε άρχισε να γράφει και στίχους που αργότερα μελοποίησαν ο Χρήστος Λεοντής και ο Μίκης Θεοδωράκης. 

Συνεργάστηκε ακόμη με τον Δήμο Μούτση, τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Γιάννη Μαρκόπουλο.

Δείτε το βίντεο με τη Μαρία Φαραντούρη να ερμηνεύει το κομμάτι «Ποιος τη ζωή μου» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και μελοποίηση Μίκη Θεοδωράκη: 


Ο Μάνος Ελευθερίου έγραψε εκατοντάδες τραγούδια που είναι ακόμη και σήμερα τραγουδιούνται από μεγαλύτερους και νεότερους: «Το τρένο φεύγει στις 8», «Τώρα που θα φύγεις», Το 1994 εξέδωσε τη πρώτη του νουβέλα με τίτλο «Το άγγιγμα του χρόνου» και το 2004 το πρώτο του μυθιστόρημα «Ο Καιρός των Χρυσανθέμων». Σημαντική ήταν και η μυθιστορηματική απόδοση της ζωής της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη («Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές») η οποία εκτελέστηκε το 1944.

Το 2013 βραβεύθηκε για την συνολική προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών.

πηγή



Αύριο Πέμπτη 17 Μαΐου, στις 7.30 το απόγευμα, μια όμορφη εκδήλωση θα γίνει στο πάρκο της Επανομής, στο καφέ CARTEL.

Πρόκειται για μια εκδήλωση αφιερωμένη στο Λόγο και τη Μουσική, που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Επανομής.

Η βραδιά μας θα γεμίσει με όμορφα λόγια κι αγαπημένες μουσικές!!!!

Χορωδοί μας θα διαβάσουν κείμενα τιμώντας την ''Ημέρα της Μητέρας''!

Η γνωστή ερμηνεύτρια της τζαζ κα Γεωργία Συλλαίου, θα παρουσιάσει το βιβλίο της,θα τραγουδήσει για μας συνοδεία της μαέστρου Ευτυχίας Βογιατζή στο πιάνο,ο αγαπημένος ερμηνευτής και τραγουδοποιός Γιάννης Κουλούσιας θα μας δώσει γεύσεις της δισκογραφικής του δουλειάς και θα συνοδέψει τη χορωδία .

Η εκδήλωση στο fb: https://www.facebook.com/events/1735989529781281/
Την Παρασκευή 11 Μαΐου 2018 , 7μ.μ. στο “Remezzo” (Αίθουσα “Chocolaterie”) (Ν. Πλαστήρα 2, Αρετσού – Καλαμαριά) 

οι Μανόλης Λαμτζίδης , Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμαριάς, Θεοδώρα Λειψιστινού (Ομάδα “EΛΛΗΝΙΟΝ”), Οδυσσέας Αθανασιάδης, Νίκος Μυλωνίδης, Φιλιώ Μαρινοπούλου (πρώην Διευθύντρια 3ου ΣΔΕ) και Λούση Βουτσά (Mεταπτυχιακό Τμήμα “Δημιουργικής Γραφής” του Παν/μιου Δυτικής Μακεδονίας) 

συνδιοργανώνουν την εκδήλωση με θέμα 

Φυλακές Διαβατών:“Aσκήσεις ελευθερίας”

Παρουσίαση της λογοτεχνικής δραστηριότητας των κρατουμένων. 
Η συμβολή του 3ου Σxολείου Δεύτερης Ευκαιρίας
"Οι χωρικοί δεν ήξεραν ούτε να γράφουν, ούτε να διαβάζουν, 
αλλά γνώριζαν απ' έξω τους μεγάλους ποιητές 
[τους περιφερόμενους ποιητές που μετέδιδαν 
στην Ανατολία τη λαική προφορική παράδοση. Σ.σ.]. 
Αν κάποιος δεν ήξερε τα ποιήματα του ενός ή του άλλου ποιητή, 
τον θεωρούσαν ηλίθιο. 
'Οσο για τις γυναίκες, έπρεπε να γνωρίζουν 
τα παραδοσιακά μοιρολόγια 
εξ' ίσου καλά με τη μαγειρική" ...
"Στον Γιασάρ, με την αγάπη μου, Μίκης (1988)". Βλ. unionsverlag.com. 

"Εκείνος ο χειμώνας ήταν από τους πιο παγερούς στην Ισταμπούλ. Δεν είχα καθόλου χρήματα για ν' αγόρασω ξύλα για τη σόμπα. Τυλιγμένος μέσα σε μια κουβέρτα, έγραφα με την παλιά μου γραφομηχανή από την οποία έλειπαν αρκετά γράμματα." Ο Γιασάρ Κεμάλ περιγράφει τις συνθήκες στις οποίες έγραψε τον "Τσακιτζή".

Παρασημοφορημένος από τον γάλλο πρόεδρο François Mitterrand μαζί με τον αμερικανο-εβραίο συγγραφέα Elie Wiesel, τον ολλανδό σκηνοθέτη Joris Ivens και τον ιταλό σκηνοθέτη Federico Fellini. Βλ. unionsverlag.com. 

Θαμώνας των δικαστηρίων. Ο Γιασάρ Κεμάλ παραπέμθηκε συνολικά 20 φορές σε δίκη για τις απόψεις του. "Η φυλακή είναι το σχολείο των τούρκων συγγραφέων". Βλ. unionsverlag.com. 
"Για να γράψεις, πρέπει αρχικά να επιστρέψεις πίσω στο χωριό σου" 
(Γιασάρ Κεμάλ). 



πηγή

Το 2017 συμπληρώνονται 60 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη και το Υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε και επίσημα τη χρονιά ως  «Έτος Νίκου Καζαντζάκη»!
Στο πλαίσιο, λοιπόν, της τιμητικής χρονιάς στον Νίκο Καζαντζάκη για το 2017,
τo ΔΗ.Π.Π.Α.Κ.Υ.Θ. διοργανώνει ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα λογοτέχνη με τίτλο
«EΤΟΣ 2017 - ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ».

Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017,
 στις 9 το πρωί, στην Καψαλάκειο Πολιτιστική Στέγη, Ν.Μηχανιώνας 
διάλεξη με θέμα: 
 «Νίκος Καζαντζάκης, 
στα χνάρια ενός οικουμενικού ανθρώπου»

- Ο παγκόσμιος άνθρωπος Νίκος Καζαντζάκης και οι ποικίλες διαστάσεις του έργου
και της ζωής του.
 - Το πνεύμα και η διαδρομή ενός ταξιδευτή που σαν σύγχρονος Οδυσσέας
 έφτασε στα πέρατα της οικουμένης.
 - Στ’ αχνάρια ενός Κρητικού, ο οποίος δόξασε την Κρήτη σε όλον τον κόσμο

 ομιλητής:  Καραγκιοζόπουλος Θωμάςφιλόλογος με μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Ιστορία της Φιλοσοφίας και με ειδίκευση στον Νίκο Καζαντζάκη.

Την διάλεξη θα παρακολουθήσουν οι μαθητές μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης του ΓΕΛ Ν.Μηχανιώνας.

 ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ

 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ: «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»

«Δεν υπάρχει πράμα πιο κοντά μας από τον ουρανό • η γης είναι κάτω από τα πόδια μας και την πατούμε • ο ουρανός είναι μέσα μας.»

(Διάρκεια έκθεσης μέχρι 15/12/2017, ώρες λειτουργίας 8:00 – 14:00) 
Καψαλάκειος Πολιτιστική Στέγη , Ν.Μηχανιώνα

Ευχαριστούμε:
τις Εκδόσεις Καζαντζάκη για την παραχώρηση υλικού
Το Μουσείο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ – Μυρτιά Ηρακλείου
τη Διεθνή Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη (ΔΕΦΝΚ)
 την κ. Τζουλιαδάκη Αγάπη, Υπ. Διδάκτωρ του τμήματος Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, για το υλικό από τη διπλωματική εργασία του μεταπτυχιακού προγράμματος της με τίτλο «Κρητικός πολιτισμός και εθνική συνείδηση: η κρητική ταυτότητα μέσα από το έργο του Νίκου Καζαντζάκη "Αναφορά στο Γκρέκο
την κ. Χρυστάλλα Χαραλάμπους, φιλόλογος, για την συμμετοχή της Λέσχης Ανάγνωσης του ΓΕΛ Ν. Μηχανιώνας, στη δράση «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»

Καλλιτεχνική  επιμέλεια  Ανδρονίκη Ράπτη
Η Διεύθυνση Βιβλιοθηκών και Μουσείων του Δήμου Θεσσαλονίκης διοργανώνει Λογοτεχνική βραδιά την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2017 στις 20.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου ορόφου της Κεντρικής Βιβλιοθήκης (Εθνικής Αμύνης 27).

Οι Λέσχες Ανάγνωσης του Δικτύου Βιβλιοθηκών του Δήμου Θεσσαλονίκης θα ενωθούν σε μια μεγάλη εκδήλωση. Το βιβλίο που θα σχολιαστεί είναι: «Ποιος σκότωσε το θεό του έρωτα;» του Δημητρίου Τζουβάλη και της Αρσινόης Σερμιντζέλη, των εκδόσεων Αρμός.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Όλγα Νικολαϊδου δημοσιογράφος - ηθοποιός, η Ιφιγένεια Παραστατίδου δικηγόρος, μέλος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος, καθώς και ο συγγραφέας του βιβλίου Δημήτρης Τζουβάλης.

Συντονίστρια της εκδηλωσης: η Ευαγγελία Κατρινάκη, βιβλιοθηκονόμος

Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Η συγγραφέας Άννα Στεφούλη και το σωματείο εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ σας καλούν στο εργοστάσιο την Παρασκευή 30 Ιουνίου, ώρα 8, σε μια καλλιτεχνική δράση μέσα από το τελευταίο της μυθιστόρημα «Άλλον δεν έχω», εκδόσεις «Ταξιδευτής».
Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Δήμητρα Παπαδημητρίου.
Τραγούδια σχετικά με το βιβλίο θα ερμηνεύσει η πολυμελής ορχήστρα « Ό,τι μπορούμε κάνουμε »
Θα ακολουθήσει γλέντι.
Την Παρασκευή 30 Ιουνίου στις 8 το βράδυ ένα διαφορετικό καλλιτεχνικό και αγωνιστικό βραδινό στη ΒΙΟΜΕ.


Επειδή πολλοί φίλοι και φίλες ρωτούν
πώς φτάνει κανείς στη ΒΙΟΜΕ
δίνω την πιο εύκολη εκδοχή.


Κινούμενοι στην Λεωφόρο Γεωργικής Σχολής (ρεύμα εξόδου από την πόλη) κάνετε αριστερά στο πρώτο φανάρι από το φανάρι που βρίσκεται στο ύψος του παλιού γνωστού ΒΙΑΜΥΛ (δεξιά του είναι σήμερα σουπερ μάρκετ Βασίλαγας).
Όταν κάνετε αριστερά υπάρχει μια μικρή νησίδα. Ευθεία πάει στην παλιά Φίλκεραμ. Δεξιά έχει ένα στενό δρόμο περιστοιχισμένο με δέντρα (κυπαρίσσια) . Τον ακολουθείται για περίπου εκατό μέτρα και βλέπετε την πινακίδα ΣΕΒΙΟΜΕ. Φτάσατε.
Μπορείτε αντί του πρώτου χώρου παρκινγκ που συναντάτε αμέσως να κατευθυνθείτε στα ενδότερα όπου επίσης υπάρχει μεγάλη πλατεία για παρκάρισμα.

ΥΓ.
1.     Όσοι ακολουθήσετε το ρεύμα εισόδου στην πόλη στρίβετε στο φανάρι που βρίσκετε στο ύψος της ΖΕDA (εκείνου του περίεργου κτιρίου σαν σκαληνό τρίγωνο)
2.     Στο φανάρι δηλαδή που είναι στο ύψος του ζαχαραπλαστείου Αγαπητός
3.     Εκεί που είναι το παλιό καρνάγιο με το ενδιαφέρον ταβερνάκι
4.   ΕΣΧΑΤΟ. Αγοράζετε NAVIGATOR
Μια τρυφερή και συγκινητική ιστορία…που περιγράφει με ζωηρό και κινηματογραφικό τρόπο, την περιπέτεια μιας άστεγης γυναίκας και την στενή φιλία της με έναν άστεγο και αδέσποτο σκύλο τον 'Αλεξ.
“Συνέχισαν μαζί μέχρι το πάρκο, μέχρι το χαρτόκουτο, μέχρι το επόμενο ξημέρωμα… Χωρίς να το καταλάβουν είχαν γίνει φίλοι. Αχώριστοι σύντροφοι. Μοιραζόταν τις μπουκιές τους.
Τον ονόμασε Άλεξ. Της άρεσε πολύ αυτό το όνομα. Της θύμιζε έναν μποέμ τύπο, παλιό της εραστή. Ήταν μουσικός και έπαιζε σαξόφωνο σε μια μπουάτ της πόλης. Της έπαιζε καμιά φορά νοσταλγικά τραγούδια από την πατρίδα του την Καταλονία.”


Ένα διήγημα της συμπολίτισσας και φίλης Έλενας Πάταγα.
Μπορείτε να το προμηθευτείτε, για σας ή για δώρο, και διαδικτυακά στη διεύθυνση:

Πέθανε ο θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και σκηνογράφος Ντάριο Φο, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997, σε ηλικία 90 ετών. Ο θάνατός του οφείλεται σε πνευμονία. Σε όλη την καριέρα του συνεργαζόταν στενά με τη σύζυγό τουΦράνκα Ράμε που πέθανε το 2013.

Πολυτάλαντη προσωπικότητα που γεννήθηκε το 1926 στο Σαν Τζιάνο, κοντά στο Παβέζε της Ιταλίας, ο Ντάριο Φο σπούδασε αρχιτεκτονική, την οποία όμως εγκατέλειψε για να ασχοληθεί με το θέατρο, αρχικά ως σκηνογράφος, ύστερα ως ηθοποιός και φυσικά ως συγγραφέας και σκηνοθέτης. Ερμήνευσε αρκετά από τα έργα του. Έγραψε επίσης πολλά έργα για την Ιταλική Ραδιοφωνία και τον Κινηματογράφο.

Παγκόσμια φήμη έχουν τα έργα του:«Μυστήριος μπούφος», «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», «κλέβε λιγότερο», «Δεν πληρώνω ! Δεν πληρώνω !», «Οι αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ» και πολλά άλλα.

Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και ανέβει σε θέατρα όλου του κόσμου.

Στα έργα του έχει ασκήσει κριτική, μεταξύ των άλλων, στην πολιτική της Καθολικής εκκλησίας για τις αμβλώσεις, τις πολιτικές δολοφονίες, το οργανωμένο έγκλημα, την πολιτική διαφθορά και το Μεσανατολικό. 

πηγή




Τα έργα του συχνά βασίζονται στον αυτοσχεδιασμό, στο ύφος της commedia dell'arte. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες.

Το 2006, ο Φο έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια να εκλεγεί δήμαρχος του Μιλάνο, την πιο σημαντική, οικονομικά πόλη της Ιταλίας. Ο Φο, που πήρε πάνω απ' το 20% των ψήφων, υποστηριζόταν από την Κομμουνιστική Επανίδρυση.

Πέθανε το βράδυ της Τετάρτης 5 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη ο πεζογράφος Αντώνης Σουρούνης, έπειτα από χρόνια ασθένεια. Ήταν 74 ετών.

Γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε εκεί. To 1960, με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει συγγενείς του. Σπούδασε κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Κολωνίας, του Σααρμπρύκεν και του Ίνσμπρουκ στην Αυστρία. Στη συνέχεια εργάστηκε σε ποικίλα επαγγέλματα: από τραπεζικός υπάλληλος μέχρι ναυτικός και από hotel boy μέχρι επαγγελματίας παίκτης ρουλέτας. Έζησε στη Φρανκφούρτη έως το 1970 όταν επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη, ενώ από το 1987 ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών και βιοποριζόταν ως συγγραφέας. Τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει στη γενέτειρά του.

Έγραψε διηγήματα και μυθιστορήματα, εμπνευσμένα από μια ζωή πλούσια σε εμπειρίες, από τα χρόνια που έζησε ως μετανάστης στη Γερμανία, από τα ποικίλα επαγγέλματα που άσκησε και από τον ιδιαίτερο τρόπο του να βλέπει τα πράγματα. Μυθιστορήματα: Ένα αγόρι γελάει και κλαίει (1969), Οι συμπαίχτες (1977), Οι πρώτοι πεθαίνουν τελευταίοι (1985), Πάσχα στο χωριό (1991), Ο χορός των ρόδων (1994), Γκας ο γκάνγκστερ (2000), Το μονοπάτι στη θάλασσα (2006). Παραμύθι: Το μπαστούνι (1983). Διηγήματα: Μερόνυχτα Φραγκφούρτης (1982),Τα τύμπανα της κοιλιάς και του πολέμου (1983), Υπ' όψιν της Λίτσας (1992),Μισόν αιώνα άνθρωπος (1996), Κυριακάτικες ιστορίες (2002), Νύχτες με ουρά(2010). Επίσης, συμμετείχε μαζί με τους Κ. Μουρσελά, Γ. Σκούρτη, Π. Τατσόπουλο στο συλλογικό μυθιστόρημα Το παιχνίδι των τεσσάρων (1998), καθώς και σε συλλογικές εκδόσεις διηγημάτων.

Στα πρώτα βιβλία του πρωταγωνιστούν άνθρωποι της νύχτας, άτομα λαϊκά ή άλλα, άντρες και γυναίκες, που ζουν ασκώντας τα πιο ετερόκλητα και απίθανα επαγγέλματα, σε συνθήκες δύσκολες και βρίσκονται γενικά στο περιθώριο της κοινωνικής αποδοχής: χαρτοπαίκτες, άνεργοι ναυτικοί, μαστρωποί, ναρκομανείς, πόρνες, βιομηχανικοί εργάτες, τυχοδιώκτες και μικροαπατεώνες. Μετά το 1990 και το Πάσχα στο χωριό, αρχίζουν να επικρατούν οι μυθιστορηματικές συνθέσεις με θέμα τα βιώματα ενός ταξιδιώτη ή μετανάστη που έχει επαναπατριστεί στην Ελλάδα.

Το 1995 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο Ο χορός των ρόδων. Το 2006 βραβεύτηκε από την εξαμηνιαία λογοτεχνική επιθεώρηση του περιοδικού να ένα μήλο και έναν χρόνο αργότερα από το περιοδικό Διαβάζωμε το «Βραβείο μυθιστορήματος» για το έργο του Το μονοπάτι στη θάλασσα.

Η έκφραση του είναι λιτή, η γλώσσα του σκωπτική, ιδιωματική λαϊκή, μεταφορική. Σε συνέντευξή του στην Αναστασία Λαμπρία, που δημοσιεύτηκε στο protagon.gr το 2009, είχε πει για τον τρόπο της γραφής του: «Οι λέξεις: Όταν κάθομαι να γράψω γράφω λέξεις που δεν τις ξέρω. Δεν τις έχω ακούσει ποτέ. Κι ανοίγω το λεξικό να δω, είν’ αυτή η σωστή λέξη; Κι είναι αυτή η λέξη. Καμία άλλη, μόνο αυτή. Είναι σαν να τις έχω ξαναπεί κάποτε στη ζωή μου, σε άλλη ζωή ίσως. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου λες ότι λείπουν τα επίθετα, δεν ξέρω τι είναι αυτό. Γράφω κατεβατά ολόκληρα, τελειώνει η φράση, η εικόνα, έρχεται η εικόνα και οι λέξεις βγαίνουν μετά, κατευθείαν (…) Δεν στήνω εγώ τα πρόσωπα, δεν στήνω τίποτα. Μόνοι τους παίρνουν θέση. Αλήθεια σου λέω. Εγώ είμαι ο δούλος, ο μπάτλερ τους που σερβίρω, δεν ξέρω τι γίνεται, ποτέ δεν ξέρω τι γίνεται».

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων, που ενημέρωσε για τον θάνατό του, η κηδεία του θα γίνει σήμερα Πέμπτη 6 Οκτωβρίου στις 4.00 το απόγευμα, στην Αγία Αναστασία Θεσσαλονίκης (κάτω από τα κοιμητήρια).

Τα έργα των τριών Μεγάλων Τραγικών Ποιητών
Οι αρχαίες ελληνικές τραγωδίες στο διαδίκτυο
(πλήρες κείμενο, πρωτότυπο, νέα ελληνική και αγγλική γλώσσα)
με ένα απλό κλικ
Το ηλ. περιοδικό 24grammata.com με ιδιαίτερη ικανοποίηση σας παρουσιάζει ένα μοναδικό έργο προβολής του ελληνικού πολιτισμού.
Οι συνεργάτες του 24grammata.com  σε συνεργασία με το Φιλολογικό Φροντιστήριο “Γιώργος Δαμιανός” για πρώτη φορά, παγκοσμίως, συγκέντρωσαν όλες τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, πλήρες κείμενο, στο πρωτότυπο, στη νέα ελληνική και στην αγγλική γλώσσα.
φιλολογικο-φροντιστηριο-λαβαρο-1χ2Αναζητώντας τις πνευματικές ρίζες κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου σε τούτο τον πλανήτη, δουλέψαμε με την ελπίδα ότι τούτη η σελίδα θα καταλήξει στα χέρια ανθρώπων που θέλουν να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο.
Προωθήστε τη σελίδα στους ελληνόφωνους και αγγλόφωνους γνωστούς σας και σε όσους αναζητούν το Λόγο και τον Ανθρωπισμό (οι σύνδεσμοι παραμένουν ενεργοί και με μία απλή αντιγραφή και επικόλληση)
Το κατέβασμα δεν προαπαιτεί καμία εγγραφή, εντελώς δωρεάν με ένα απλό κλικ
Στηρίξτε την προσπάθεια μας για την προβολή του ελληνικού πνεύματος απαλλαγμένο από τον επαρχιωτισμό και τη μοιρολατρία (Γ. Δαμιανός)
The ancients, greek tragedies on the net, completely for free. The plays of the three, great, tragic poets. (full text in prototype, in English and in greek.)
The internet magazine 24grammata.com is proud to present a unique sample of the greek civilization.
Seeking the mental roots of every human being, the members of “24grammata” have tried to offer a material which could commune the ideas for a better world.
Download without any subscription, completely for free.
Support our effort to promote the global, greek spirit. A source relieved from provincialism and fatalism.
Τραγική Ποίηση / Tragedy:
α. 
όλα β. έργα γ. μελέτες / άρθρα δ. ξενόγλωσσα
a. 
all b. original text c. studies δ. in english

Αισχύλος (525π.Χ – 456π.Χ.)
γλώσσα: αρχαία ελληνικά – μεταφορά στη νέα ελληνική

Επτά επί Θήβας εδώ
Προμηθεὺς Δεσμώτης, εδώ
Ευμενίδες, εδώ

Aeschylus (525BC – 456BC)
original language (anc. greek) – trad. in English

Agamemnon here 
The oresteia
Eumenides, here
Agamemnon, here
Choephoroi (Libation Bearers) here

Σοφοκλής (497/6π.Χ.- 406 π.Χ.
γλώσσα: αρχαία ελληνικά – μεταφορά στη νέα ελληνική

Αίας, εδώ
Οιδίπους Τύραννος, εδώ
Τραχίνιαι, εδώ
Αντιγόνη (μονόλογοι), εδώ
Αντιγόνη, στη γλώσσα των ελληνοφώνων της Κάτω Ιταλίας εδώ

Sophocles (497/6 BC – 406/5 BC)
original language (anc. greek) – trad. in English

Antigone, introduction, translation, and notes by Marianne McDonald, here
Antigone, translation by Ian Johnston of Malaspina here
Filoctetes here

ριπίδης (485 π.Χ. – 406 π.Χ.)
γλώσσα: αρχαία ελληνικά – μεταφορά στη νέα ελληνική

Μήδεια, εδώ
Εκάβη, εδώ
Τρωάδες, εδώ
Ιφιγένεια η εν Ταύροις, εδώ
Άλκηστις, εδώ
Ιππόλυτος, εδώ
Ανδρομάχη, εδώ
Βάκχαι (διαλογικά μέρη) εδώ

Euripides (485 BC. – 406 BC.)
original language (anc. greek) – trad. in English

Iphigenia at Aulis , here
Alcestis here
Andromache here
Hippolitus here
Trojan women here
Bacche, here
Iphigenia at Aulis, here
Phesus, here
Hecuba, here
The daughtrus of troy, here
Helen, here

Τραγική Ποίηση / Tragedy:
α. όλα β. έργα γ. μελέτες / άρθρα δ. ξενόγλωσσα
a. all b. original text c. studies δ. in english