Articles by "Ιγνατίου"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιγνατίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

"Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν πρόκειται να ακούσει κανένα, εκτός από έναν και μόνο ηγέτη, στον οποίο κατεβάζει το κεφάλι με σεβασμό. Αυτός είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν"

του Μιχάλη Ιγνατίου

Είναι σημαντική, από όποια οπτική γωνία και να το δει κανείς, η πενταμερής σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών της Αιγύπτου, της Κύπρου, της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, που συμμετείχε σε συμβουλευτικό πλαίσιο.

Πέντε χώρες της Μεσογείου απορρίπτουν τη βία που προωθεί η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν στη Λιβύη και γενικά σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, με πρώτους στόχους το Αιγαίο και την Κύπρο, και καλούν την κατοχική δύναμη να επιστρέψει στην πολιτική διαδικασία, και όχι στη «διπλωματία των κανονιοφόρων».

Γνωρίζουμε ότι οι πολίτες στην Ελλάδα και την Κύπρο έχουν κουραστεί να διαβάζουν αυτές τις ειδήσεις, που, ενώ είναι καλές, διότι πρόκειται για αναφορές σε πολύ στενές συνεργασίες με ισχυρές χώρες στη Μεσόγειο, στην πραγματικότητα δεν είναι αποτρεπτικές για την ακραία επιθετικότητα της Τουρκίας.

Ποιος μπορεί να αδικήσει τους πολίτες; Κανένας. Διότι ακούμε και διαβάζουμε για ανακοινώσεις υποστήριξης, ακούμε και διαβάζουμε για αποδοκιμασία της Αγκυρας, αλλά δεν βλέπουμε την παραμικρή αλλαγή στην τουρκική στάση και επιθετικότητα. Θα έλεγα ότι όσο περνούν οι μέρες και εβδομάδες τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Τη μεγαλύτερη ανυπαρξία έδειξαν οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας και της Κύπρου, και βεβαίως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Ο πρόεδρος της Τουρκίας δείχνει να ασκεί έναν σχετικό «έλεγχο» στο γενικό γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος δεν έβαλε καν στην ανακοίνωσή του για τη Λιβύη την Τουρκία, στην οποία οφείλεται η αναζωπύρωση του εμφύλιου πολέμου. Πρόκειται για δειλία; Πρόκειται για κάτι άλλο; Είναι δύσκολο να το γνωρίζει κανείς εάν δεν ομιλεί στη βάση στοιχείων.

Μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση το εξής γεγονός...

Οτι ο γενικός γραμματέας ασκεί έντονη κριτική στο Ισραήλ για την κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, ενώ δεν κάνει το ίδιο για την Τουρκία και την κατοχή της Κύπρου. Εχουν προκαλέσει πολλές φορές οι δημοσιογράφοι τους εκπροσώπους του και καταλαβαίνουμε από την αντίδρασή τους ότι, στο μυαλό των «πάνσοφων» του ΟΗΕ, η κατοχή της Παλαιστίνης είναι… διαφορετική από την κατοχή της Κύπρου.

Θα ρωτήσετε τώρα: Και τι κάνουν η Αθήνα και η Λευκωσία; Το ίδιο σκέφτομαι και εγώ. Βαδίζουν επί μίας βλακώδους «λογικής» ότι δεν πρέπει να ασκείται κριτική στον Αντόνιο Γκουτέρες, διότι θα μας τιμωρήσει στις εκθέσεις του. Προκαλούν γέλιο αυτές οι δικαιολογίες. Λόγω του ότι δεν είναι πλέον ανεξάρτητος συνομιλητής, θα έπρεπε να του ασκήσουν δριμύτατη δημόσια κριτική. Ομελέτα δεν γίνεται αν δεν σπάσεις αβγά.

Υπάρχει κανένας στην Ελλάδα ή στην Κύπρο που πιστεύει ότι η διαδικασία των διαπραγματεύσεων, όπως την κατάντησαν οι υποχωρήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς, θα αποδώσει το παραμικρό αποτέλεσμα; Και με δεδομένη την απαίτηση της Τουρκίας για μοίρασμα των πάντων; Προφανώς, μόνο αν τα δώσουμε όλα… Αυτό θα κάνουμε; Θα κατεβάσουμε εντελώς τα παντελόνια;

Επιστρέφοντας στη σύνοδο του Καΐρου, πρέπει να τονίσουμε τη σημασία της, διότι χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, που δεν απειλούνται από την επιθετικότητα της Τουρκίας άμεσα, αποφασίζουν να «εκτεθούν» δημόσια και να λάβουν καταδικαστική θέση εναντίον των τουρκικών απειλών.

Βεβαίως, έχουν συμφέροντα στην κυπριακή ΑΟΖ μέσω των ενεργειακών εταιρειών TOTAL και ΕΝΙ, αλλά θα δούμε πόση ισχύ έχουν οι δηλώσεις και οι ανακοινώσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας όταν ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις. Θυμίζω, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι η ιταλική ΕΝΙ εξαφανίστηκε από την κυπριακή ΑΟΖ με το που εμφανίστηκε το τουρκικό πολεμικό.

Τώρα, θα πείτε, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η ΕΝΙ «κατεβαίνει» στην κυπριακή ΑΟΖ με τη γαλλική TOTAL, και ο Εμανουέλ Μακρόν έχει επαναλάβει αρκετές φορές στον πρωθυπουργό της Ελλάδας και στον Πρόεδρο της Κύπρου ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Γαλλίας. Μακάρι…

Θα θυμίσω, επίσης, ότι ο Ταγίπ Ερντογάν τα μάζεψε άρον-άρον και έφυγε όταν ξεκίνησε τη γεώτρησή της η αμερικανική ExxonMobil. Απειλεί μονίμως την Κύπρο, που δεν μπορεί να αμυνθεί. Απειλεί και την Ελλάδα, που έχει την ισχύ να αμυνθεί και να απαντήσει, αλλά δεν το κάνει.

Προσέξτε: Δεν είναι θέμα αδυναμίας. Αλλά είναι δυνατόν, τον 21ο αιώνα, και μάλιστα στην ταλαιπωρημένη Ευρώπη, να ακούγονται τύμπανα πολέμου, επειδή η παραβατική Τουρκία, που κυριαρχείται από αρρωστημένα εθνικιστικά στοιχεία, «την είδε» πάλι αυτοκρατορία; Η Ελλάδα, και καλά κάνει, επιθυμεί ειρήνη, αλλά -όπως είπε και ο κ. Μητσοτάκης στην Ουάσιγκτον- θα αμυνθεί εάν η Τουρκία εμφανίσει γεωτρύπανο στις θαλάσσιες ζώνες της.

Αντιλαμβάνομαι ότι την ίδια απάντηση έδωσε και στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στην τετ-α-τετ συνάντησή τους, όπου συζητήθηκε αποκλειστικά το θέμα της τουρκικής επιθετικότητας. Διότι ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει ότι δεν έχει την παραμικρή πολυτέλεια να επιτρέψει είσοδο τουρκικού γεωτρύπανου ή τουρκικού πολεμικού πλοίου στα ελληνικά νερά. Πώς θα σταθεί την επόμενη μέρα ενώπιον του ελληνικού λαού. Οπως αντιλαμβάνομαι, είπε στον Αμερικανό πλανητάρχη ότι υποστηρίζει την ειρήνη και μόνο την ειρήνη, υποστηρίζει τον διάλογο και μόνο τον διάλογο… Αλλά μέχρι εκεί. Αν προκληθεί, δεν μπορεί να μην υπερασπιστεί την κυριαρχία της.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν πρόκειται να ακούσει κανέναν, εκτός από έναν και μόνο ηγέτη, στον οποίο κατεβάζει το κεφάλι με σεβασμό. Αυτός είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο πρόεδρος της Ρωσίας, όπως και οι Αμερικανοί άλλωστε, βλέπει το συμφέρον του. Ο κ. Πούτιν χρησιμοποίησε τον πρόεδρο της Τουρκίας για να προσβάλει τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ και να υπηρετήσει τα δικά του στρατηγικά συμφέροντα. Δεν πρόκειται να σταματήσει τον Ερντογάν, διότι δεν τον συμφέρει. Τον εξυπηρετεί αυτή η αναταραχή στη Μεσόγειο.

Η Ελλάδα και η Κύπρος θα είναι μόνες τους εάν η Τουρκία προκαλέσει πόλεμο. Δεν έχω αμφιβολία ότι θα προστρέξουν οι Αμερικανοί, όπως το 1996 στα Ιμια. Το μέγα ζήτημα είναι να επιτύχει η μεσολάβησή τους πριν προκληθεί το επεισόδιο. Σημασία έχει να σταματήσουν την κατοχική δύναμη τώρα. Μπορούν; Εχουν τρόπους και το έδειξαν όταν επρόκειτο να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα… Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, θα κάνει προσπάθεια για αποκλιμάκωση. Μακάρι να επιτύχει. Επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι αισιόδοξος...


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Πολιτική ισότητα απαιτεί ο κατοχικός ηγέτης, Μουσταφά Ακιντζί, και να μοιραστεί «δίκαια» το φυσικό αέριο. Και τι εννοεί με τη συγκεκριμένη λέξη; Μα δεν κρύβονται οι Τούρκοι, άσχετα αν εμείς δεν δίνουμε σημασία στις λεπτομέρειες. Ολα στη μέση. Αυτό είναι το ένα θέμα. Το άλλο αφορά τη στάση της Τουρκίας. Δεν γνωρίζει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου λέει σε συνομιλητές του ότι αυτό το διάστημα έχει να ασχοληθεί με άλλα προβλήματα, και ότι το Κυπριακό δεν είναι …πρόβλημα αυτήν τη στιγμή για την κατοχική δύναμη; Και πώς να είναι πρόβλημα; Τους ενοχλεί κανείς;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Αυτή η «μουσίτσα», ο Κουντρέτ Οζερσάι, ο κατοχικός ψευτο-υπουργός, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την «εκλογική διαδικασία» στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου. Είναι ο άνθρωπος των ισλαμιστών της Αγκυρας και μέσω αυτού θα προσπαθήσουν να νικήσουν τον Μουσταφά Ακιντζί. Εθνικιστής, ακραίος και εσχάτως όταν επισκέπτεται την Τουρκία, μόνιμος «θαμώνας» των τουρκικών τζαμιών.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙΙ: Αγαπητέ Χρήστο. Βάλε φρένο στους δικούς σου. Δεν είναι δυνατόν να σε παρουσιάζουν στην Αθήνα ως πιθανό μεσολαβητή μεταξύ του κ. Μητσοτάκη και του προέδρου της Τουρκίας. Οσοι το άκουσαν κούνησαν με νόημα το κεφάλι τους…


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο εκπρόσωπος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ανακοίνωσε χθες ότι ο κ. Νίκος Αναστασιάδης μεταβαίνει στην Αθήνα την Παρασκευή για να συναντηθεί με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.
Ως γνωστόν, οι διαφορές της Λευκωσίας και της Αθήνας για τη σύναξη της Γενεύης είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού.
Ο κ. Χριστοδουλίδης εξήγησε ότι η μετάβαση στην Αθήνα κρίθηκε αναγκαία επειδή «εντατικοποιείται η προετοιμασία ενόψει της συνέχισης των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη και της διάσκεψης στο Κυπριακό. (Λόγω τούτου), αυτή την εβδομάδα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έχει συνάντηση προετοιμασίας με την ομάδα συμβούλων του διαπραγματευτή και την Παρασκευή θα μεταβεί στην Αθήνα, όπου θα έχει συνάντηση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό στην παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών»,ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει εγκλωβιστεί σε μία διαδικασία, η οποία στο τέλος θα την εκθέσει ανεπανόρθωτα, καθώς μεταβαίνοντας  ο κ. Τσίπρας στη Γενεύη θα αναγκαστεί να συνομιλεί για ένα θέμα που υποτίθεται έπρεπε να είχε επιλυθεί πριν συμβεί οτιδήποτε άλλο. Και αναφέρομαι στο θέμα των εγγυήσεων της «νέας Κύπρου», το οποίο η Ελλάδα απορρίπτει μετά βδελυγμίας. Πολύ ορθά υποστηρίζει ότι στον 21ο αιώνα και με δεδομένο ότι η χώρα θα είναι και μετά τη λύση μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν χρειάζεται εγγυήσεις και μάλιστα από χώρα μη μέλος της Ε.Ε.
Είναι τρομακτικό και που να το σκέφτεται κανείς, πόσο μάλλον εάν γίνει δεκτό στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης: Να επιλύεται όπως-όπως ένα διεθνές θέμα, το Κυπριακό, και η χώρα που δημιούργησε το πρόβλημα, η Τουρκία, να παραμένει στο προσκήνιο και να ταλαιπωρεί τους κατοίκους του.
Αντιλαμβάνομαι, παρά τις δημόσιες διακηρύξεις, ότι η Αθήνα και η Λευκωσία αναζητούν τρόπο να «τετραγωνίσουν τον κύκλο», ώστε να παραμείνουν με κάποιο τρόπο οι εγγυήσεις. Πρόκειται για το πρώτο μοιραίο λάθος
Πληροφορήθηκα επίσης, ότι ήδη έχουν αποφασίσει να αποδεχθούν χρονοδιάγραμμα το οποίο θα ονομάσουν «αποχώρησης των ξένων στρατευμάτων». Θα παραμείνουν δηλαδή κατοχικά στρατεύματα και μετά την όποια συμφωνία. Αυτό είναι το δεύτερο μοιραίο λάθος.
Μερικοί άνθρωποι δεν μαθαίνουν από τα λάθη τους…
Ο βασικός λόγος της απόρριψης του σχεδίου Ανάν, το 2004, πέραν του γεγονότος ότι ήταν ακραία φιλοτουρκικό, ήταν τα θέματα της ασφάλειας. Η πρόνοια για παραμονή στρατευμάτων δεν επέτρεψε στους Ελληνοκύπριους να υποστηρίξουν το συγκεκριμένο σχέδιο, που είχε και έντονα ρατσιστικά στοιχεία εις βάρος του ελληνικού στοιχείου. Το θέμα της ασφάλειας είναι οπωσδήποτε σοβαρό και αφορά και τις δύο κοινότητες. Ο ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας χρησιμοποιεί τους «φόβους» των Τουρκοκυπρίων και απαιτεί την παραμονή του τουρκικού αποσπάσματος. Κρύβει, βεβαίως, ότι το τουρκοκυπριακό στοιχείο φοβάται περισσότερο τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος σταδιακά επιβάλλει τα θρησκευτικά του πιστεύω και στα κατεχόμενα.
Η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν υποχρέωση να παλαίψουν για να αποτρέψουν και τις τουρκικές εγγυήσεις, και την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αποδεχθούν την βρετανικής έμπνευσης φόρμουλα, που οι Αμερικανοί παρουσιάζουν ως δική τους. Με τις τουρκικές εγγυήσεις και την παραμονή των Τούρκων στρατιωτών στο νησί, ο κ. Αναστασιάδης δεν έχει καμία τύχη στο δημοψήφισμα και η δεύτερη ήττα του θα είναι καταλυτική για την πολιτική του καριέρα.
Ο κ. Τσίπρας είναι ένας νέος πολιτικός, που παρά τα τραγικά λάθη του στα θέματα της οικονομίας, δεν έχει καεί ακόμα, βασικά επειδή παίζει χωρίς αντίπαλο στην ελληνική πολιτική σκηνή. Διότι και η εναλλακτική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν θα αλλάξει τις ζωές των Ελλήνων, όσο η χώρα βρίσκεται κάτω από την «μπότα» του γερμανικού Μνημονίου.  Και δεν έχει καεί, διότι όλοι οι πολιτικοί είναι «το ίδιο και το αυτό πράγμα» τελικά, και νοιώθω ότι οι πολίτες βαρέθηκαν και να τους …αλλάζουν…
Όμως, κινδυνεύει σοβαρά λόγω του Κυπριακού και ας το καταλάβει. Είμαι βέβαιος ότι θα τον στηρίξουν οι αντίπαλοι του της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, στην περίπτωση που ενταχθεί στο στρατόπεδο της «όποιας λύσης» του Κυπριακού. Αλλά θα τον στηρίξουν για να τον …καταποντίσουν. Θα τον υποστηρίξουν και αρκετά στελέχη του κόμματος του, που υποστηρίζουν και σήμερα με «αρρωστημένο» τρόπο το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν.
Ο κ. Τσίπρας (και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς) δεν πρέπει να υποχωρήσουν από τις θέσεις τους. Η πλειοψηφία των Ελλήνων στην Ελλάδα και στην Κύπρο συμφωνούν μαζί τους. Αντίθετα, διαφωνούν με τον κ. Αναστασιάδη, που στη διάρκεια ενός περίεργου μεταμεσονύκτιου δείπνου, άλλαξε τις θέσεις του. Προσωπικά πιστεύω ότι βρέθηκε ενώπιον απίστευτου εκβιασμού, αλλά θεωρώ πως δεν είχε την παραμικρή δικαιολογία για να αποδεχθεί όλες τις τουρκικές θέσεις.
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν πρέπει να τον ακολουθήσει. Και συμφωνώ απόλυτα μαζί του πως μία κακή λύση στην Κύπρο θα είναι απαρχή δεινών στο Αιγαίο και τη Θράκη…

Του Μιχάλη Ιγνατίου



Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν τον Ιανουάριο του 1996, επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχετική αναφορά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου. Είπε ο κ. Σημίτης:

«Στην υπόθεση των Ιμίων το 1996, η επάνοδος στη ρύθμιση που ίσχυε από τότε που τα Δωδεκάνησα έγιναν ελληνικά αποτέλεσε για τους ίδιους κύκλους προδοσία. Η Ελλάδα κατ’ αυτούς θα έπρεπε να κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία. Σήμερα η προσοχή τους στρέφεται στην άμεση κήρυξη της ΑΟΖ. Ετσι θα εξασφαλίσουμε μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται, και τα πετρέλαια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την κρίση».

Εκτός του ότι επιχείρησε να συνδέσει δύο εντελώς διαφορετικά θέματα, η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού είναι πέρα για πέρα άστοχη, διότι πάνω απ’ όλα δεν καταγράφει με ακρίβεια το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων. Αντίθετα θολώνει τα νερά… Μέχρι την 31η Ιανουαρίου του 1996, αποτελούσαν ελληνικό έδαφος. Μετά την κρίση, που δημιούργησε η απερισκεψία Ελλήνων και Τούρκων δημοσιογράφων, είναι «αμφισβητούμενη περιοχή».

Δυστυχώς, αυτό ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τον μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο οποίος δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει καν τις «μαγικές» διπλωματικές του ικανότητες για να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Πέτυχε από την πρώτη στιγμή την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας και απ’ εκεί και πέρα, όταν «την πήρε ο άνεμος» όπως καταγράφεται να λέει ο τότε υπουργός Εξωτερικών στον Αμερικανό ομόλογό του Κρίστοφερ, όλα τελείωσαν. Μόνο που τα Ιμια, από εκείνο το μοιραίο βράδυ, έχουν χαρακτηριστεί «γκρίζα ζώνη».

Για του λόγου το αληθές αντιγράφω από τηλεγράφημα που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών (Κρίστοφερ) με την υπογραφή του Στρόουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη Νάιλς, στις 8 Φεβρουαρίου 1996, (ώρα 2.25 π.μ.). Αναφέρει με ακρίβεια τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας για τα Ιμια, η οποία είναι δεσμευτική για τις δύο χώρες:

«Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν ότι η Ελλάδα τοποθέτησε στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους».

Αυτή είναι η συμφωνία που «γκρίζαρε» τα Ιμια. Αποτελείται από ΤΕΣΣΕΡΙΣ όρους, όχι από δύο όπως ισχυρίστηκαν τότε. Δεν επιτρέπεται η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών επί των βραχονηδίσων, απαγορεύεται η παρουσία πολεμικών πλοίων, και όλα τα παραπάνω -στρατός, σημαίες και πλοία- δεν επιστρέφουν ξανά στα Ιμια ή γύρω από αυτά…

Οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι παραποίηση της αλήθειας…


πηγή