Articles by "ΕΠΑΜ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

του Γιώργου Φωτεινού*

Τι γνωρίζετε για την ΑΑΔΕ; Πολλοί είναι αυτοί που, λόγω άγνοιας, θα σου πουν ότι «έτσι τώρα αποκαλούν την εφορία», αφού σ’ αυτήν βλέπουν ότι κάνουν πλέον την ετήσια φορολογική τους δήλωση. Δεν έχουν ωστόσο ολότελα άδικο διότι, όντως, η ΑΑΔΕ εισπράττει πλέον τις οφειλές προς το δημόσιο, τον ΕΝΦΙΑ, τον ΦΠΑ κι οποιοδήποτε άλλο φορολογικό έσοδο.

Πληροφοριακά, η αποκαλούμενη Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), αποτελεί από το 2017 τη διάδοχη κατάσταση της πάλαι ποτέ Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. Έκτοτε προβάλλεται σαν φοροεισπρακτικός θεσμός του ελληνικού δημοσίου, ενθυλακώνοντας στα ταμεία της τα πάσης φύσεως έσοδα (φορολογικά, κρατικά, τελωνείων κι οποιοδήποτε άλλο έσοδο του κράτους).  

Η δραστηριότητά της αυτή, προκαλεί την ψευδή εντύπωση ότι πρόκειται για κρατική υπηρεσία, ελεγχόμενη από το ελληνικό δημόσιο και κατ’ επέκταση από το νομοθετικό σώμα και την κυβέρνηση. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η ΑΑΔΕ δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό δημόσιο, εφόσον πρόκειται για καθαρά ιδιωτικό μηχανισμό υπό τον άμεσο έλεγχο των δανειστών!
Με άλλα λόγια, το κρατικό ταμείο παραδόθηκε εξ’ ολοκλήρου στα χέρια ενός ιδιωτικού φορέα, και δι’ αυτού στα χέρια των ξένων δυναστών που το διαχειρίζονται πλέον απόλυτα!

Πριν αναρωτηθούμε το γιατί τα λαλίστατα -κατά τα άλλα- «αντιπολιτευτικά» κόμματα της βουλής, ανάμεσά τους η ΝΔ που διεκδικεί και την διακυβέρνηση της χώρας, τα υπολείμματα του ΚΙΝΑΛ, των Ποταμιών και των παραποτάμων τύπου Λεβέντη, αλλά και τα εμφανιζόμενα ως «αντιμνημονιακά» όπως το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή, δεν έχουν τολμήσει να κάνουν ποτέ, ούτε καν νύξη γι αυτήν την κατάφωρα αντισυνταγματική εταιρεία που η ύπαρξή της εξευτελίζει κάθε έννοια νομιμότητας και δημοκρατικής θέσμισης, ας αναφερθούμε σε ορισμένους μύθους γι αυτήν, αποσαφηνίζοντας το μύθευμα από την αλήθεια.

Μύθοι και αλήθειες

Η ΑΑΔΕ αποτελεί όντως υπηρεσία του ελληνικού δημοσίου με σκοπό τη συγκέντρωση της πάσης φύσεως φορολογητέας ύλης;  
- Ναι, αποτελεί εισπρακτικό μηχανισμό, όχι μόνο της φορολογητέας ύλης αλλά των πάσης φύσεως εσόδων μέσα στα όρια της ελληνικής επικράτειας, ακόμη και των προστίμων της Τροχαίας!
- Όχι, δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό δημόσιο! Πρόκειται για καθαρά ιδιωτικό φορέα υπό τον άμεσο έλεγχο των δανειστών!  

Είναι όντως Ανεξάρτητη, όπως επικαλείται η ονομασία που φέρει;
- Ναι, είναι τελείως ανεξάρτητη από κάθε έλεγχο εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου, των κυβερνήσεων και των ελληνικών διοικητικών και δικαστικών αρχών.
- Όχι, διότι είναι απόλυτα εξαρτημένη από τους δανειστές και την Ε.Ε., που επέβαλλαν την ίδρυσή της, ελέγχουν τη λειτουργία της και δίνει λόγο μόνο σ’ αυτούς.  

Έχει όντως φτιάξει εισπρακτικό μηχανισμό, ασκώντας το φοροεισπρακτικό της έργο μέσω των Δημοσίων Οικονομικών Υπηρεσιών (ΔΟΥ);
- Όχι, δεν έχει «φτιάξει» η ίδια κανέναν μηχανισμό. Ο ήδη υπάρχων κρατικός μηχανισμός των δημοσίων εσόδων (ΔΟΥ), της παραδόθηκε εξ’ ολοκλήρου για να απλώσει νομότυπα τα πλοκάμια της παντού σ’ όλη τη χώρα.
- Ναι, έχει τεθεί επικεφαλής και ελέγχει άμεσα τις ΔΟΥ, παρόλο που πρόκειται για ιδιωτικό και όχι για δημόσιο φορέα!

Με άλλα λόγια, ο όρος «Ανεξάρτητη Αρχή» με την οποία την οποία την έχουν περιβάλλει υπό την πλήρη ανοχή των κομμάτων της βουλής, είναι ψευδεπίγραφος, εφόσον η «ανεξαρτησία» της είναι απέναντι μόνο στον ελληνικό λαό και σε οποιοδήποτε θεσμικά προβλεπόμενο όργανο της ελληνικής πολιτείας, ενώ είναι απόλυτα εξαρτημένη από τους έξωθεν της χώρας εντολείς που την δημιούργησαν και καταφέρνουν, μέσω αυτής, να έχουν πλήρη έλεγχο στο δημόσιο ταμείο της χώρας και να το διαχειρίζονται πλέον αποκλειστικά οι ίδιοι.

Επιγραμματικά και για του λόγου το αληθές

α) Ο ιδιωτικός αυτός μηχανισμός, που ιδρύθηκε με τον ν.4389/27.05.2016 (ΦΕΚ Α΄94) και η έναρξη εφαρμογής του ανάγεται στην απόφαση με αρ. πρωτ. Δ. ΟΡΓ. Α 1036960/2017 (Φ.Ε.Κ.968/Β’/22/3/2017), δεν είναι νομικό πρόσωπο (άρθρο 1 του ιδρυτικού νόμου σύστασής της). Δεν είναι δηλ. ούτε ΝΠΔΔ, ούτε ΝΠΙΔ, ούτε ΑΕ ή ΕΠΕ κλπ, έτσι ώστε οποιοσδήποτε πολίτης ή φορέας να μην μπορεί να κινηθεί νομικά εναντίον του. Ποιον θα μηνύσεις για τις εγκληματικές πράξεις του, όταν αυτός στερείται νομικής προσωπικότητας και άρα, νομικά, είναι ανύπαρκτος;

β) Ο ιδιωτικός αυτός μηχανισμός ιδρύθηκε αντισυνταγματικά και ψευδεπίγραφα ως «Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή», σε ευθεία αντίθεση προς το άρθρο 101Α΄ του Συντάγματος που αναφέρει πέντε ανεξάρτητες αρχές (οι οποίες και μνημονεύονται αποκλειστικά και περιοριστικά στα άρθρα 9Α, 15§2, 19§1, 103§ 7 και 9 του Συντάγματος). Πέραν αυτών των πέντε (στις οποίες δεν ανήκει φυσικά η ΑΑΔΕ), καμία άλλη Ανεξάρτητη Αρχή δεν μπορεί να υπάρξει, όπως δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερη Βουλή. Συνεπώς, αναδεικνύεται κραυγαλέα η μη νομιμοποιημένη και αντισυνταγματική ύπαρξη της ΑΑΔΕ, θέτοντας μπροστά σε ποινικές ευθύνες αυτούς που την ίδρυσαν, την ψήφισαν και έχουν θέσει σε εφαρμογή τη λειτουργία της.

γ) Ο ιδιωτικός αυτός μηχανισμός, που συστάθηκε ως νομικά «απρόσωπος» και στον οποίο  έχουν ανατεθεί υπερεξουσίες που υπάγονται στις αρμοδιότητες του στενού κρατικού πυρήνα (φορολογικού, δημοσιονομικού και αστυνομικού χαρακτήρα όπως και αναγκαστικού Δικαίου), ετοιμάζει ήδη έναν στρατό από 12.000 ιδιώτες με σκοπό την βεβαίωση οφειλών σε βάρος νοικοκυριών και επιχειρήσεων! Η παράδοση αρμοδιοτήτων του στενού πυρήνα του κράτους σε ιδιωτικό φορέα, η πλήρης διοικητική ανεξαρτησία που της έχει δοθεί και που δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα ούτε για τις πραγματικές Ανεξάρτητες Αρχές, αλλά επίσης και η συγκέντρωση φορολογικών και δημοσιονομικών εσόδων από μία, τύποις έστω, «ανεξάρτητη αρχή», συνιστά εγκληματική πράξη και ενέχει ποινικές ευθύνες γι αυτούς που την έθεσαν σε εφαρμογή.

Υποκαθίσταται η κυβέρνηση στη λήψη αποφάσεων!

Στον ιδιωτικό αυτό οργανισμό προβλέπεται ρητά ότι η Κυβέρνηση δεν μπορεί να ασκεί τον παραμικρό έλεγχο (άρθρα 1§2 & 3 του ν.4389/2016)! Η ΑΑΔΕ έχει περιβληθεί από την ίδρυσή της με υπερεξουσίες οικονομικές αλλά και πολιτικές, αφού της δίδεται εν λευκώ η αρμοδιότητα έκδοσης διοικητικών πράξεων, καταλογισμού φόρων και προστίμων, αλλά και το σύνολο των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Οικονομικών.

Με τον τρόπο αυτό, υποκαθίσταται η κυβέρνηση στη λήψη αποφάσεων από την ΑΑΔΕ, η οποία όμως, θεσμικά, δεν φέρει την παραμικρή πολιτική ή νομική ευθύνη για τις αποφάσεις της και επομένως δεν έχει να λογοδοτήσει πουθενά! Η ύπαρξή της είναι ενδεικτική της κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος στη χώρα μας, εφόσον ο πρόεδρος της ΑΑΔΕ, τα μέλη του Δ.Σ. (στα οποία περιλαμβάνονται υποχρεωτικά και μέλη της Κομισιόν) και η διοίκησή της, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους όπως επί λέξει αναφέρεται, δεσμεύονται μόνο από τον (ιδρυτικό της) νόμο «και τη συνείδησή τους(!) και δεν υπόκεινται σε κανέναν ιεραρχικό έλεγχο ούτε σε διοικητική εποπτεία από κυβερνητικά όργανα ή άλλες διοικητικές αρχές ή άλλον δημόσιο ή ιδιωτικό οργανισμό»! (άρθρο 3 του ν.4389/2016). Συνεπώς δηλώνεται απερίφραστα ότι δεν έχουν καμία σχέση με το ελληνικό κράτος και τους νόμους του!

Η ΑΑΔΕ δεν υπόκειται επίσης σε κανέναν ιεραρχικό έλεγχο ή έστω εποπτεία από το υπουργείο και τον υπουργό Οικονομικών (άρθρο 5§1 του ν.4389/2016). Με άλλα λόγια, παρέχουν στην ΑΑΔΕ το ελεύθερο να δρα τελείως ανεξέλεγκτα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, ούτε καν στο αρμόδιο για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής υπουργείο! Κι αν ο υπουργός, θα μπορούσε ίσως να ρωτήσει κάποιος, διαφωνήσει με τις φορομπηχτικές απαιτήσεις και τις αυταρχικές μεθόδους της ΑΑΔΕ προς το κοινωνικό σώμα, ή έστω θορυβηθεί για το πολιτικό κόστος που θα εισπράξει ο ίδιος, δεν μπορεί να παρέμβει και να δώσει κατευθύνσεις για πιο «ήπια» μεταχείριση των πολιτών; Ας μην ελπίζει κανείς σε κάτι τέτοιο και ας μην σας παραμυθιάζουν οι πολιτικοί καριέρας, γιατί ο υπουργός, όπως ρητά αναφέρει ο νόμος, δεν έχει το δικαίωμα όχι μόνο να δίνει δεσμευτικές οδηγίες προς την ΑΑΔΕ, αλλά ούτε καν να υποβάλει αίτημα προκειμένου να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες που αφορούν το υπουργείο του (άρθρο 5§3 του ν.4389/2016)! Σε περίπτωση δε, διαφωνίας του υπουργού Οικονομικών με την διοίκηση της ΑΑΔΕ σχετικά με την εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής, το θέμα παραπέμπεται προς επίλυση στο… Συμβούλιο Διοίκησης της ΑΑΔΕ (άρθρο 5§4 του ν.4389/2016)!! Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει για τους διοικούντες την ΑΑΔΕ και τους πάτρωνές τους εκ Βρυξελλών, με τον νυν υπουργό Οικονομικών αλλά και τους αυριανούς που φιλοδοξούν αυτή τη θέση, να έχουν αποδεχθεί εκ των προτέρων τον αυτοεξευτελισμό τους σε σφουγκοκωλάριους τους! 

Λάθρα συνταγματοποίηση του καθεστώτος ελέγχου!

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, στον ιδιωτικό αυτό οργανισμό που διοικείται από υπαλλήλους των δανειστών, προβλέπεται ρητά ότι παραδίδεται εν λευκώ το σύνολο των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Οικονομικών. Μήπως όμως, θα μπορούσε εύλογα να ρωτήσει κάποιος, πρόκειται για μια ρύθμιση που εύκολα μπορεί να αλλάξει με μια μεταγενέστερη κανονιστική πράξη, ή έστω με νέο νόμο, έτσι ώστε να αναμεταβιβασθούν και πάλι στο υπουργείο οι αρμοδιότητές του που έχουν παραχωρηθεί;… Όχι, διότι επιπλέον των όσων έχουν ήδη παραδοθεί στην ΑΑΔΕ, προβλέπεται επίσης ότι δύνανται να της δοθούν και άλλες νέες αρμοδιότητες του υπουργείου (άρθρο 2§3 του ν.4389/2016), ενώ όσες εκχωρεί ο υπουργός, δεν μπορεί να τις πάρει πίσω! (άρθρο 2§4).

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι ψηφίζοντας νόμους η βουλή που θα δίνουν νέες αρμοδιότητες στον υπουργό, αυτός με τη σειρά του θα μπορεί να τις παραδίδει δια παντός στον αυθαίρετο και υπερκείμενο των λειτουργιών του κράτους μηχανισμό της ΑΑΔΕ! Με τον τρόπο αυτό, επιχειρείται να συντελεστεί κάτι θεμελιωδώς ανατρεπτικό κάθε έννοιας της Ελληνικής Δημοκρατίας: Το να μην  μπορεί η βουλή, με νέο νόμο, να ξαναδώσει αρμοδιότητες στον υπουργό οικονομικών που έχουν ήδη παραχωρηθεί στην ΑΑΔΕ, επικαλούμενοι το επιχείρημα ότι «έτσι δυστυχώς προβλέπει ο προηγούμενος νόμος» (δηλ. το άρθρο 2§3,4 του ν.4389/2016)!

Μια τέτοια «πρόβλεψη νόμου» όμως όπως αυτή, είναι προφανές πως δεν έχει καμιά ισχύ σε οποιαδήποτε ευνομούμενη πολιτεία παρά μόνο να λειτουργεί ως φύλλο συκής, γιατί δεν νοείται, κοινός νόμος, να προβλέπει τη διατήρησή του στο διηνεκές. Τέτοιο προνόμιο έχουν μόνο οι συνταγματικές διατάξεις, που ωστόσο και αυτές αναθεωρούνται! Αυτό που επιχειρείται με τον ιδρυτικό νόμο της ΑΑΔΕ (ν.4389/2016), είναι να συνταγματοποιήσει λάθρα ένα καθεστώς ελέγχου, επιβολής, καταλογισμού και είσπραξης φόρων, καθοδηγούμενο πλήρως από τον ξένο παράγοντα.

Τέτοιου είδους νομοθετική ρύθμιση που να δεσμεύει τη βουλή για μελλοντικές αποφάσεις της, είναι πρωτοφανής, αντισυνταγματική και συνεπώς στερείται νομιμότητας! Το ότι αποδέχθηκαν τα κόμματα της βουλής να υποσκάψουν το κοινοβούλιο στερώντας στοιχειώδεις λειτουργίες του, όπως και να το υποβιβάσουν σε απλό διεκπεραιωτή έξωθεν εντολών, αποτελεί ύβρη για το πολίτευμα και κόλαφο γι αυτούς που χωρίς καμιά διαμαρτυρία το ανέχθηκαν! Ανάμεσά τους και τα αυτοαποκαλούμενα «αντιμνημονιακά» κόμματα της βουλής της περιόδου 2015 - 2019, αφού ποτέ δεν ανέδειξαν τη διάσταση αυτή αλλά και όλες τις άλλες που επιχειρούμε σ’ αυτό το άρθρο, παρά μόνο αρκέστηκαν να ψελλίζουν ανούσιες γενικότητες.

Οι Δήμοι όλης της χώρας, θύματα της ΑΑΔΕ από 1/7/2019

Η ΑΑΔΕ δεν αρκείται πλέον μόνο σε όσα εκθέσαμε, δηλ. στην επιβολή και είσπραξη των φόρων των Ελλήνων πολιτών, οι οποίες μέσω αυτής περνάνε απευθείας στους ξένους τοκογλύφους, αλλά με το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής» που ψηφίστηκε στα μέσα του 2018 (ν.4549/14.6.2018), βάζει τώρα χέρι και στα ταμεία των Δήμων και των Περιφερειών, απαιτώντας την παράδοση των ταμειακών διαθεσίμων τους. Όχι βέβαια μόνο των ΟΤΑ αλλά και όλων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης (οργανισμοί ΝΠΔΔ, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, δημόσιες βιβλιοθήκες, μουσεία, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος κ.ά.), των οποίων τα ταμειακά διαθέσιμα θα κατατίθενται σε λογαριασμό της ΤτΕ ελεγχόμενο από αυτήν (άρθρο 80§1,10,18 του ν.4549/14.6.2018).

Σύμφωνα με την εν είδει τελεσίγραφου υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β΄ 104/24.01.19), οι ΟΤΑ και οι πάσης φύσεως φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, θα καταθέτουν στον ειδικό αυτό λογαριασμό όλα τα έσοδά τους και κάθε κρατική ενίσχυση που λαμβάνουν (άρθρο 80§7,9,19), ζητώντας πλέον την έγκριση της ΑΑΔΕ για να εκταμιεύσουν οποιοδήποτε ποσό για τους δημότες τους ή για τις λειτουργικές ανάγκες των οργανισμών. Με δυνατότητα του υπουργού Οικονομικών να καθορίζει «ειδικά όρια απολήψεων» (άρθρο 80§17,18), συνεπώς όποτε το κρίνει ο υπ. Οικονομικών, οι Δήμοι υποχρεούνται να εισπράττουν μέρος μόνο του ποσού που κανονικά θα εκταμίευαν από το λογαριασμό τους, ίσα-ίσα για να καλύψουν τις ανελαστικές δαπάνες τους! Επιβάλλοντας κυρώσεις σε όποια δημοτικά συμβούλια αντιδρούν (άρθρο 80§15,18) που περιλαμβάνουν από την καθαίρεση των εκτελεστικών οργάνων των ΟΤΑ, μέχρι περικοπές στην ετήσια επιχορήγηση από τον Τακτικό Προϋπολογισμό (άρθρο 80§16), προκαλώντας στους Δήμους αλλά και στους οργανισμούς συνθήκες οικονομικής ασφυξίας! (βλ. αναλυτικό άρθρο μου για το θέμα αυτό: Η επικείμενη αρπαγή των Δημοτικών ταμείων από την ΑΑΔΕ).

Ο λόγος είναι ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις, αναζητούν πηγές εσόδων για να ανταπεξέλθουν στις πληρωμές των τοκοχρεολυσίων προς τους δανειστές, στις οποίες πηγές συμπεριλαμβάνουν τώρα και τα διαθέσιμα των Δήμων. Χρησιμοποιώντας τα χρήματα των ΟΤΑ σε οποιοδήποτε «πρόγραμμα ανταλλαγής τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου, κατ` εφαρμογή προγράμματος για την αναδιάταξη του ελληνικού χρέους» (άρθρο 81§11.γ), συνδέοντας έτσι άμεσα και χωρίς περιστροφές, τα ταμειακά διαθέσιμα των Δήμων με τα χρέη προς τους δανειστές, καθιστώντας αυτά αναλώσιμα ανά πάσα στιγμή στον Μολώχ των απαιτήσεων που θέτει το «Κουαρτέτο», δηλ. η Ε.Ε., το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και ο ΕΜΣ.

Γιατί σιωπούν οι «αντιπρόσωποι του λαού»;

Πού οφείλεται αυτή η ηχηρότατη σιωπή των κομμάτων της βουλής; Ποιο κόμμα έχει καταγγείλει τις αντισυνταγματικές αυτές πράξεις; Ποιο από τα κόμματα τόλμησε να βγει και να καταγγείλει στον ελληνικό λαό τον πλήρη διασυρμό του κοινοβουλίου που τα ανέχεται όλα αυτά, και της ελληνικής διοίκησης η οποία υπόκειται σ’ αυτόν τον εξευτελισμό; Για ποιο λόγο, σύσσωμη η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση (κάθε απόχρωσης), σκούζει για ζητήματα τελείως δευτερεύοντα, συμπεριφερόμενη σαν να ζούμε σε συνθήκες κανονικότητας και κλείνοντας τα μάτια στη διασάλευση κάθε έννοιας νομιμότητας που έχει επιβάλλει στη χώρα η ΑΑΔΕ;
                                                                                                                                                     
Το ότι η ΑΑΔΕ κλείνει συμφωνίες παρασκηνίου με διαπλεκόμενους επιχειρηματίες και κυκλώματα μαύρου χρήματος, είναι καταφανές από τις καταγγελίες που κατά καιρούς έρχονται στη δημοσιότητα για την ανοχή ή την αδιαφορία που δείχνει σε κραυγαλέες περιπτώσεις οικονομικού εγκλήματος. Την ίδια στιγμή, για αντιπερισπασμό, τα συστημικά ΜΜΕ προβάλλουν τις «επιτυχίες» της ΑΑΔΕ που έπιασε τον τάδε φουκαρά επαγγελματία ή τον δείνα μικρέμπορα για «απόκρυψη φορολογητέας ύλης». Το ότι οι παρασκηνιακές ενέργειες της ΑΑΔΕ συμπεριλαμβάνουν συστημικούς δημοσιογράφους, με τη συμφωνία να τους περικόψει ή να τους «χαριστούν» οφειλές τους στην εφορία προκειμένου να αναδεικνύουν το έργο της μέσα από τις εκπομπές τους ή τα δελτία ειδήσεων, είναι ένα κοινό μυστικό που συζητιέται στα πηγαδάκια των δημοσιογραφικών «σαλονιών», κάνοντας κατανοητό τον ενθουσιασμό με τον οποίο την προβάλλουν.

Το κατά πόσον τέτοιου είδους συμφωνίες παρασκηνίου, έχουν επεκταθεί σε πολιτικά πρόσωπα και κόμματα, είναι κάτι που θα το μάθουμε με στοιχεία όταν ανοιχτούν οι λογαριασμοί τους, κάτι που προϋποθέτει να έρθει ο λαός στο προσκήνιο με μια πατριωτική και δημοκρατική κυβέρνηση για ν’ ανοίξουν με δικαστική εντολή οι λογαριασμοί αυτοί, εντός και εκτός της χώρας. Μέχρι τότε, μόνο υποψίες μπορούμε να έχουμε για τους λόγους για τους οποίους, σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο, «ποιεί την νήσσαν» για τις κατάφωρες παρανομίες της εταιρείας αυτής. Το ότι οι ιθύνοντες της ΑΑΔΕ, λόγω των δεδομένων που κατέχουν από την πλήρη πρόσβαση στα ηλεκτρονικά αρχεία αλλά και της άμεσης επαφής τους με τους έξωθεν προστάτες τους, έχουν την οποιαδήποτε πληροφόρηση χρειάζονται για τους οικονομικούς «σκελετούς» που έχουν οι πολιτικοί στα «ντουλάπια» τους, δίνει μια ερμηνεία για τη δυνατότητά της να εξαγοράζει, να απειλεί και να εκβιάζει τη σιωπή τους, με αντάλλαγμα να μένουν στο απυρόβλητο για τις ατασθαλίες και τις διαπλοκές τους.

Εγκληματική οργάνωση;

Αν συνδυάσουμε τα πιο πάνω με τους εκβιασμούς που ασκεί σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, στον κάθε μικρομεσαίο ή επαγγελματία, στους μισθωτούς και τα νοικοκυριά, τι συμπέρασμα να βγάλει κανείς; Διότι είναι εκβιασμός όταν απαιτεί να πληρωθούν «φόροι» που ξεπερνούν τη φοροδοτική ικανότητα (πράγμα που βρίσκεται σε κατάφωρη αντίθεση με το σχετικό άρθρο του συντάγματος), όταν φορολογεί ακόμη και τους μη έχοντες εισόδημα με το πρόσχημα του «τεκμαρτού εισοδήματος»(!), όταν απειλεί με κατασχέσεις ακινήτων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων αν δεν πληρωθούν στην ώρα τους οι «οφειλές» που σου καταλογίζουν, όταν κατάσχει χρήματα από τραπεζικούς λογαριασμούς (που τις περισσότερες φορές αφορούν μισθοδοσίες ή κάποια έκτακτη αμοιβή για την επιβίωση), πράγμα που δεν είναι απλώς εκβιασμός αλλά απροκάλυπτη κλοπή!...

Μεθόδους εκβιασμού για να καρπούται εισπράξεις, άσχετα με τη δυνατότητα του θύματος αν μπορεί να πληρώνει ή όχι, στην πρόσφατη ιστορία άσκησε (και ασκεί) μόνον η Μαφία! Δηλ. το οργανωμένο έγκλημα. Απειλώντας με καταστροφή της επιχείρησης αν ο ιδιοκτήτης της δεν είναι συνεπής. Κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό η ΑΑΔΕ, όταν απειλεί με κατάσχεση της επιχείρησης αν ο ιδιοκτήτης δεν είναι συνεπής λόγω αδυναμίας του να ανταπεξέλθει, ή με κατάσχεση του σπιτιού σου αν το νοικοκυριό δεν είναι «συνεπές» απέναντι στους εκβιασμούς της;

Με μια σημαντική όμως και ειδοποιό διαφορά από τη Μαφία, όπως τη γνωρίσαμε ιστορικά και όπως συνεχίζει αυτή να υφίσταται μέχρι τις μέρες μας. Η Μαφία ασκεί τους εκβιασμούς και την τρομοκράτησή της σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών: κυρίως στους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων και καταστημάτων. Η ΑΑΔΕ έχει επεκτείνει την εκβιαστική πολιτική της σε όλο τον πληθυσμό, σε κάθε μεμονωμένο πολίτη και σε κάθε νοικοκυριό της χώρας! Ο Αλ Καπόνε σίγουρα θα την ζήλευε γιατί τον έχει ξεπεράσει σε επινοητικότητα και τεχνικές, αφού, λειτουργώντας με πρότυπο τις δικές του πρακτικές, τις έχει επεκτείνει στο σύνολο της κοινωνίας! Πράγμα που την αναδεικνύει σε απείρως πιο αποτελεσματική από οποιαδήποτε άλλη μορφή οργανωμένου εγκλήματος έχει εμφανιστεί μέχρι σήμερα! Προκειμένου να μπορεί να τελεί υπό την «προστασία» της ο μέσος πολίτης για να σώσει την περιουσία του από τους εκβιασμούς και τις αρπάγες της, θα πρέπει να βρίσκει τρόπους, είτε έχει είτε δεν έχει τη δυνατότητα, να πληρώνει! Το  οργανωμένο έγκλημα που εκβιάζει και πουλάει «προστασία», σε όλο του το μεγαλείο υπό την αιγίδα του πολιτικού κατεστημένου!  

Επίλογος

Η ΑΑΔΕ είναι ένας χυδαίος μηχανισμός επιβολής, καταλογισμού και είσπραξης των όποιων εσόδων έχουν απομείνει στις τσέπες του ελληνικού λαού και στους λογαριασμούς των δημόσιων οργανισμών του, προς όφελος των δανειστών. Μοναδικός μηχανισμός στα παγκόσμια χρονικά, που σκοπό έχει την είσπραξη των εσόδων του κράτους αλλά και του όποιου εισοδήματος των πολιτών, για να παραδίδονται απρόσκοπτα στον έλεγχο των Βρυξελλών και των ξένων δυναστών. Κράτος εν κράτει, καθοδηγούμενος πλήρως από τον ξένο παράγοντα, αποτελεί το μακρύ χέρι των δυνάμεων κατοχής της χώρας μας, επιβαλλόμενος αντισυνταγματικά χάρις στις μαριονέτες που κατοικοεδρεύουν εντός του κοινοβουλίου.

Η ύπαρξή της, συνιστά νομότυπη εγκληματική οργάνωση. Τόσο νομότυπη, όσο ήταν και οι «νόμιμες» αποφάσεις των κυβερνήσεων της ναζιστικής κατοχής, οι οποίες λαμβάνονταν με απευθείας εντολές από την Κομαντατούρ. Χρέος μας είναι να την ξηλώσουμε, καθίζοντας στο σκαμνί αυτούς που την επέβαλλαν στη χώρα μας και στον ελληνικό λαό.

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό, είναι η συνειδητοποίηση της κατοχικής πραγματικότητας την οποία υφίσταται η Ελλάδα και η απόφαση, ως λαός με τις οργανωμένες δυνάμεις του, να την ανατρέψουμε. Απελευθερώνοντας τη χώρα από τις κατοχικές δεσμεύσεις που της επέβαλλαν. Ανάμεσα στις οποίες, η δράση εγκληματικών εταιρειών όπως η ΑΑΔΕ, έχουν κυρίαρχο και πρωτεύοντα ρόλο στην υποδούλωση του τόπου και την εξαθλίωση του λαού μας.



* Ο Γιώργος Φωτεινός είναι μέλος της Π.Γ. του ΕΠΑΜ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ανακοίνωση εξέδωσε ο Τομέας Παιδείας του ΕΠΑΜ για το νέο σύστημα εξετάσεων και το Λύκειο.
Σ' αυτήν ανατρέπει  με επιχειρήματα  τις αλλαγές του Υπουργείου για την "ακυρωμένη Γ' Λυκείου, για το "χτύπημα" της παραπαιδείας και το κόστος της "ελεύθερης πρόσβασης" (ΤΕΠ).
Η ανακοίνωση:

Οι θέσεις του Υπουργείου Παιδείας, «Η νέα Γ΄ Γενικού Λυκείου και το νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση»
αποτελούν μία αντι-μεταρρύθμιση, ένα χτίσιμο αρνητικών αλλαγών αρχίζοντας μάλιστα από τα κεραμίδια. Αυτό, γιατί δεν ενδιαφέρει τη μνημονιακή κατοχή η αναβάθμιση της παιδείας (πώς θα μπορούσε άλλωστε!). Την ενδιαφέρει το πόσο κρυφός θα είναι ο κόφτης της εισαγωγής των παιδιών μας στα Πανεπιστήμια και το πώς επικοινωνιακά θα παραπλανήσει, ενόψει και των εκλογών. Εξάλλου και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ειδικά από 2010 και μετά, ποτέ δεν είχαν ασχοληθεί με μια μεταρρύθμιση που να προέκυπτε από ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, όπως έγινε και με την κατάργηση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, των ΤΕΙ, και ένταξή της στο γνωστό καθηγητικό κατεστημένο των ΑΕΙ για ψηφοθηρικούς λόγους. Έτσι προβάλλει τρία επιχειρήματα:
α. Η Γ΄ Λυκείου είναι σήμερα ακυρωμένη ως τάξη του Λυκείου, λόγω του βάρους που ρίχνουν οι μαθητές στην προετοιμασία για τις Πανελλαδικές εξετάσεις,
β. Το νέο νομοσχέδιο πλήττει την παραπαιδεία,
γ. Δίνεται η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα Παν/μια.

α. Ακύρωση της Γ΄ Λυκείου ως τάξης της ενιαίας εκπαίδευσης.


Χωρίς να ενδιαφέρεται για το περιεχόμενο σπουδών, το διδακτικό προσωπικό και τα μύρια όσα προβλήματα των σχολείων, το νομοσχέδιο θεσμοθετεί την αποκοπή της Γ΄ τάξης από το Λύκειο, εντείνοντας την εξειδίκευση με τεχνοκρατικό περιεχόμενο. Ό,τι συμβαίνει τώρα στην Γ΄ Λυκείου θα μεταφερθεί στην Β΄ Λυκείου, ως αντίστοιχη προετοιμασία.

Οι μαθητές θα αναγκαστούν, από τη Β΄ Λυκείου, να δώσουν έμφαση στα ειδικά μαθήματα, τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα. Η ύλη της Γ΄ Λυκείου δεν αποτελεί λογική εξέλιξη της ήδη διδαχθείσας ύλης των προηγούμενων τάξεων, καθώς η ύλη των προηγούμενων τάξεων είναι αποσπασματική.
Καλούνται γονείς και μαθητές να αποφασίσουν νωρίτερα για ένα μέλλον που διαβλέπουν ακόμη πιο αβέβαιο, χωρίς να διαθέτουν τα απαραίτητα κριτήρια επιλογής. Ενισχύεται η παρεμβατικότητα των ενηλίκων στις επαγγελματικές επιλογές των νέων, αλλά και οι κατευθυνόμενες επιλογές από ομάδες οικονομικών συμφερόντων.

Το νέο νομοσχέδιο αυξάνει την κρίσιμη ύλη των πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων, αναγκάζοντας τον μαθητή να επικεντρώνεται μόνο στην αποκλειστική προετοιμασία αυτών των μαθημάτων, ενώ εξαφανίζει την ύλη και τις ώρες των μαθημάτων Γενικής Παιδείας. Καταργεί στην Γ΄ Λυκείου την Γενική Παιδεία! Η Γενική Παιδεία προσφέρεται μέχρι την Β΄ Λυκείου με αποσπασματικό τρόπο και εκεί κόβεται αυθαίρετα, αλλά το απολυτήριο παρέχεται στην Γ΄ Λυκείου.

β. Πλήττεται η παραπαιδεία;


Η αύξηση της κρίσιμης ύλης για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου, αυξάνει την ανάγκη γονέων και παιδιών για εξωσχολική βοήθεια, με μεγαλύτερο προφανώς κόστος. Ενισχύεται, δεν πλήττεται, η παραπαιδεία. Αυτό, η αύξηση δηλαδή της κρίσιμης ύλης και των απαιτήσεων, είναι το αρχικό στάδιο του κόφτη. Η ελληνική οικογένεια πιέζεται είτε να εγκαταλείψει τον πόθο της για σπουδές των παιδιών της, ή σπρώχνεται στον ιδιωτικό τομέα ως λύση ανάγκης. Πόσο υποκριτικά το Υπουργείο Παιδείας προβάλλει την μείωση των μαθημάτων ως πλήγμα της παραπαιδείας, με στόχο την παραπλάνηση της ελληνικής κοινωνίας!

Παράλληλα, εκτός από τις Πανελλαδικές εξετάσεις, οι εξετάσεις Απολυτηρίου, με το πρόσχημα κατοχύρωσης της αντικειμενικότητας και της ποιότητας, προβλέπεται να διεξάγονται σε επίπεδο Ομάδας Σχολείων. Αυτή η ομαδοποίηση των σχολείων θα γίνει μάλλον ανά γεωγραφική περιοχή. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για διάκριση και περιφερειοποίηση του εκπαιδευτικού χάρτη της χώρας. Από την ως τώρα εμπειρία μας για τους στόχους και τις αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εύλογα μπορούμε να υποθέσουμε ότι προσπαθούν να εντάξουν την εκπαίδευση στη λογική του Καλλικράτη.

Ο κόφτης λοιπόν συνεχίζεται, με εντατικοποίηση των εξετάσεων. Με εξετάσεις και σπουδές αυτού του περιεχόμενου, οι μαθητές μετατρέπονται σε είλωτες. Σε διαφορετική περίπτωση οδηγούνται σε εγκατάλειψη της προσπάθειας, είτε για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο είτε ακόμη και για απόκτηση του απολυτηρίου. Προβάλλει όμως το Υπουργείο Παιδείας την δήθεν αναβάθμιση του απολυτηρίου μπροστά στην ουσιαστικά ανύπαρκτη προοπτική εργασίας, ενώ στην πραγματικότητα ακολουθεί πιστά τις οδηγίες-εντολές του ΟΟΣΑ.
(Το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων πρέπει να αναμορφωθεί πλήρως. Προτείνονται συνεχείς αποτιμήσεις διαφορετικών επιπέδων κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς μέσα στο σχολείο.
Έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο: «Εκπαίδευση για ένα Λαμπρό Μέλλον στην Ελλάδα», Απρίλιος 2018.)

Ο κόφτης τελικά στηρίζεται σε εξετάσεις δύο επιπέδων, η μια πανελλαδική για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, η άλλη «περιφερειακή» με μια μορφή (τοπικής;) Τράπεζας Θεμάτων, για την απόκτηση του απολυτηρίου. Δεδομένου ότι οι διατάξεις του νόμου είναι ασαφείς και γενικές, και θα ειδικευτούν με νέες υπουργικές αποφάσεις, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο σε μελλοντική φάση να καταργηθεί ο «Εθνικός» χαρακτήρας του απολυτηρίου Λυκείου, καταργώντας το ενιαίο της Παιδείας.

Παίρνοντας υπόψη τα κοινωνικο-ταξικά χαρακτηριστικά περιοχών, θα δημιουργήσει απολυτήρια πολλών ταχυτήτων. Αναγκαστικά, τα θέματα των απολυτηρίων εξετάσεων επηρεάζονται από το τι και πώς έχει διδαχθεί στα σχολεία της κάθε περιοχής. Και αυτό, ενόψει της προσμέτρησης του βαθμού απολυτηρίου για την εισαγωγή σε σχολές, δεν δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους τους μαθητές. Αν και το “ίσες ευκαιρίες” είναι συζητήσιμο...
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση αντιμετώπιση των άνισων.» Αριστοτέλης.
Και προς αυτήν την κατεύθυνση το Υπουργείο τηρεί νεκρική σιγή.

γ. Ελεύθερη πρόσβαση σε Πανεπιστήμια;


Το απολυτήριο θα δίνει θεωρητικά τη δυνατότητα σε μαθητές που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να δώσουν Πανελλαδικές, να εισάγονται στα Τμήματα Ελεύθερης Πρόσβασης – ΤΕΠ. Δηλαδή, τμήματα σχολών, για τα οποία ο αριθμός των υποψηφίων φοιτητών που θα τα προτιμήσουν θα είναι μικρότερος (ή ίσος)  από τις θέσεις που διαθέτουν.

Η παραπλάνηση που επιδιώκει το Υπουργείο Παιδείας με την δήθεν δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα ΤΕΠ, συνεχίζεται. Πρόκειται για μια άθλια τακτική, που μπορεί από πρώτη άποψη να φαίνεται ευνοϊκή για όποιον δεν μπορεί, για διαφόρους λόγους, να δώσει Πανελλαδικές, τελικά όμως θα μπερδέψει μαθητές και γονείς στον προγραμματισμό τους και θα τους βλάψει.

Ένας μαθητής για να έχει “ελεύθερη” πρόσβαση πρέπει να κάνει εκπτώσεις σε αυτό που θέλει να σπουδάσει και με αμφίβολο αποτέλεσμα. Αν οι ανάγκες, οικονομικές ή άλλες, τον ωθούν σε μια μορφή εξασφάλισης των σπουδών του, όπως λέγεται, πρέπει στην αρχική δήλωση να βάλει και τμήματα πολύ χαμηλής ζήτησης και μάλιστα απομακρυσμένα. Και αν δηλώσουν πολλοί αυτά τα τμήματα, η “ελεύθερη” πρόσβαση “πέταξε”. Την επόμενη χρονιά τα ΤΕΠ, που ενδεχομένως προκύψουν τώρα, μπορεί να είναι άλλα. Συνεπώς, τι προγραμματισμό μπορεί να κάνει η οικογένεια και το παιδί από την Β΄ Λυκείου; Θα σπουδάσει τελικά αυτό που θέλει χωρίς εξετάσεις;

Θεσμοποιείται, λοιπόν, η λογική του τζόγου στον σχεδιασμό των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών επιλογών. Θεσμοποιούνται επίσης οι διακρίσεις στη μέθοδο εισαγωγής στια Πανεπιστήμια. Επιπλέον, στην πράξη υποβαθμίζεται το πτυχίο των Τμημάτων που θα υπάγονται στα ΤΕΠ. Δηλαδή θεσμοθετούνται τμήματα δύο ταχυτήτων. Εφόσον το κράτος οδηγεί σε υπολειτουργία τμήματα περιζήτητα, θα επιδείξει καμιά μέριμνα για τα ΤΕΠ; Μήπως με τον τρόπο αυτό ανοίγει ο δρόμος για ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων, σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη υποχρηματοδότησή τους;

Σημειωτέον ότι για όσους εισαχθούν στα ΤΕΠ δεν προβλέπεται καμία δυνατότητα μετεγγραφής, ακόμα και λόγω προβλημάτων υγείας ή άλλων δυσμενών καταστάσεων. Παρόλα αυτά, τo Υπουργείο αφήνει να εννοηθεί ότι όποιος θέλει μπορεί να εισαχθεί σε Πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις! Ένα ακόμη προεκλογικό δόλωμα!

Φαίνεται καθαρά ότι, αν ως κοινωνία δεν απελευθερωθούμε από την ξένη κατοχή, ούτε και το θέμα της Παιδείας, που την κατάντησαν τυπική εκπαίδευση, δεν πρόκειται να τεθεί στις σωστές του βάσεις και προς όφελος του λαού μας.



Αθήνα, 29 Μαρτίου 2019
Ο Τομέας Παιδείας του ΕΠΑΜ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με εντυπωσιακή ομοφωνία, που θυμίζει «μέρες του 2015» ψήφιστηκε στις 7 Μαρτίου, από όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου (πλην των «αντισυστημικών», ΚΚΕ και ΧΑ) η παράδοση του γεωθερμικού δυναμικού της χώρας, και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες, ως κατεπείγον!

Όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις ποτέ δεν πέρασαν ως «κατεπείγον» οτιδήποτε θα βοηθούσε -έστω κι ελάχιστα- στην ανακούφιση της ζοφερής κατάστασης όπου έχει περιέλθει ο ελληνικός λαός! Αντιθέτως, κατεπείγοντα χαρακτηρίζονται όλα όσα γίνονται κατ’ επιταγήν των επικυρίαρχων, όλα όσα εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, και μόνο αυτά. Για τον απλό λόγο ότι δεν πρέπει να συζητηθούν, να απασχολήσουν την «κοινή γνώμη», αλλά πρέπει να θαφτούν από την παραπληροφόρηση!

Έτσι, σειρά στο ξεπούλημα των ενεργειακών πόρων της χώρας μας, παίρνει τώρα η γεωθερμία, ο μόνος ενεργειακός πόρος που είχε μείνει ως τώρα σχετικά αλώβητος από τις«αγορές».

Ψηφίστηκε επίσης, η περαιτέρω διάλυση του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μελετών (ΙΓΜΕ). Φυσικά, για λόγους επικοινωνιακούς, τούτο παρουσιάζεται ως «αναβάθμιση»! Στην πραγματικότητα, με τη σύσταση της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη εκχώρηση της έρευνας και την προνομιακή εκμίσθωση ολόκληρων περιοχών στις εταιρείες των δανειστών. Η μόνη πρακτική χρησιμότητα της διάκρισης που προβλέπεται στο νέο νόμο, μεταξύ «εθνικού» ή «τοπικού» ενδιαφέροντος γεωθερμικά πεδία, έγκειται στους ρυθμούς ιδιωτικοποίησής τους. Σε κάθε περίπτωση, το ξεπούλημα επιταχύνεται, αφού βγαίνει απ’ τη μέση το ΙΓΜΕ με τις «χρονοβόρες» και «ανούσιες» μελέτες του. Τώρα, ο διαγωνισμός για την σύναψη μίσθωσης θα διενεργείται με διαδικασίες «εξπρές», άμεσα με την αίτηση του ενδιαφερομενου επενδυτή! Ζητήσατε και θα λάβετε!

Ο κ. Σταθάκης φρόντισε να επισημάνει ότι τώρα που «δεν υπάρχουν πλέον μνημονιακές δεσμεύσεις», η ανανέωση του προσωπικού θα γίνει «1 προς 1» με όσους αποχωρήσουν. Απέφυγε να αναφερθεί στους 100 περίπου εργαζόμενους που δουλεύουν σε εργολάβους και για τους οποίους δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη. Καμία πρόβλεψη, ούτε για την καταβολή των δεδουλευμένων προηγούμενων ετών!

Η Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός «αξιοποίησης», στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» της αγοράς φυσικού αερίου. Απαρέγκλιτα, ακολουθείται και εδώ το γνωστό μοντέλο «αξιοποίησης», σύμφωνα με το οποίο η επιχείρηση «σπάζει» σε δύο κομμάτια, για να παραχωρηθεί το κερδοφόρο, αυτό της εμπορίας, στους κερδοσκόπους (δήθεν επενδυτές) και να παραμείνει το κοστοβόρο, δηλαδή η κατασκευή και συντήρηση των υποδομών στους κρατικοδίαιτους εργολάβους, ή αλλιώς υπό την ευθύνη του δημοσίου, δηλαδή του οικονομικά τσακισμένου και υπερφορολογούμενου ελληνικού λαού.

Η ΔΕΠΑ Εμπορίας ιδιωτικοποιείται μέσω του ΤΑΙΠΕΔ κατά το 50%+1 μετοχή, ενώ οι υπόλοιπες μετοχές περνούν στο «ελληνικό δημόσιο», με τη διαχείρισή τους να μεταβιβάζεται χωρίς ανταλλάγματα στο Υπερταμείο! Όσο για τη ΔΕΠΑ Υποδομών, παραμένει κατά το 51% υπό τον έλεγχο του Δημοσίου και κατά 49% ιδιωτικοποιείται μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Μονά χάνουμε, ζυγά κερδίζουν!

Βέβαια, ο κ. Σταθάκης ενώ ισχυρίζεται ότι έχουμε πλέον απαλλαγεί από «μνημονιακές δεσμεύσεις», ταυτόχρονα τονίζει τη σημασία της απρόσκοπτης συνέχειας των ιδιωτικοποιήσεων, οι οποίες «είχαν συμφωνηθεί με το κλείσιμο του τρίτου προγράμματος»! Η αναφορά του στην «απαλλαγή από τα μνημόνια», δεν τον εμπόδισε να κομπάζει, απαντώντας στην κριτική από ΚΙΝΑΛ και ΝΔ, για την πρόοδο όλων των «μεταρρυθμίσεων», στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» του στρατηγικού τομέα της ενέργειας, κατ’ απαίτηση των δανειστών και των «υποχρεώσεων που έχουμε αναλάβει στο πλαίσιο του «τρίτου προγράμματος», δηλαδή του τρίτου μνημονίου! Κυβέρνηση και αντιπολίτευση ερίζουν για το ποιος εξυπηρετεί καλύτερα και ταχύτερα τις απαιτήσεις των δανειστών! Κομπάζουν, δε, για τα επιτεύγματά τους και εκλιπαρούν την αναγνώριση και τους επαίνους, είτε των εταίρων, είτε των αγορών!

Μια χώρα που έχει εκποιήσει όλους τους στρατηγικούς της τομείς (νερό, ενέργεια, συγκοινωνίες, τηλεπικοινωνίες κλπ), μια χώρα που έχει καταργήσει κάθε έννοια «δημόσιου αγαθού» και τα έχει μετατρέψει σε εμπορεύματα, μια χώρα η οποία κυβερνάται από εντολοδόχους ξένων συμφερόντων, είναι μια χώρα παντελώς ανοχύρωτη, χωρίς μέλλον. Το αφήγημα της «εξόδου από τα μνημόνια» και της «ανάπτυξης» που «έρχεται» καταρρέει σαν χάρτινος πύργος, μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα και δεν μπορεί να ξεγελάσει ούτε και τον πλέον αφελή ή καλόπιστο.

Υπάρχει λύση, υπάρχει διέξοδος! Μόνο που αυτή δεν βρίσκεται στην εναλλαγή προσκυνημένων ευρωλιγούρηδων στους κυβερνητικούς θώκους!

Αντίθετα συνδέεται με την καινούργια Εθνική Αντίσταση και φυσικά «επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων»!

Αθήνα, 14 Μαρτίου 2019
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η συνέχεια του εγκλήματος της εθνικής μειοδοσίας με την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στούς καλούς μας γείτονες συνεχίζεται. Έτσι, μετά τις "Πρέσπες", μεταφερθήκαμε σε Θράκη και Αιγαίο, ως αποτέλεσμα της επίσκεψης του κ. Τσίπρα στον “δημοκράτη”, όπως τον χαρακτήρισε, Σουλτάνο, και στη δυτική πλευρά, στα σύνορα της Αλβανίας.

Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό της Αλβανίας, Vision Plus TV, έκανε την εξής δήλωση:  «Τι συζητάμε σήμερα με την Ελλάδα; Τα σύνορα, τα θαλάσσια σύνορα. Και ακόμη δεν έχουμε καταλήξει σε συμφωνία.Τι συζήτησε το Κόσοβο με το Μαυροβούνιο; Τα σύνορα. Πώς γίνεται να μην συζητάμε το θέμα των συνόρων μεταξύ Κοσόβου και Σερβίας, φυσικά και θα συζητηθεί».
         
Η διάψευση από το ΥπΕξ (όχι με επίσημη ανακοίνωση, αλλά με δήλωση «πηγών» του ΥπΕξ στα ΜΜΕ) υπήρξε κατηγορηματική, αλλά δεν πείθει κανέναν. Η παρούσα κυβέρνηση (ας την ονομάσουμε έτσι, για την οικονομία της συζήτησης) έχει απωλέσει κάθε βαθμό αξιοπιστίας σε οτιδήποτε παρουσιάζει προς τον ελληνικό λαό. Στη δε διαχείριση των εθνικών μας θεμάτων, έχει αποδειχθεί όχι απλώς αναξιόπιστη, αλλά και εθνικά επικίνδυνη.

Καθόλου καθησυχαστικές δεν είναι και οι δηλώσεις του κ. Κατρούγκαλου, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, ότι οι συζητήσεις με την Αλβανία αφορούν μόνο στην επέκταση των χωρικών μας υδάτων από τα 6 στα 12 μίλια στο Ιόνιο, καθώς, ακόμα και αν ισχύει κάτι τέτοιο, δεν θα είναι παρά μια αναγνώριση της παραίτησής μας από την επέκταση των χωρικών υδάτων στό Αιγαίο. Αυτό γιατί ο καθορισμός των χωρικών υδάτων αποτελεί μονομερή ενέργεια άσκησης κυριαρχίας και όχι αποτέλεσμα κάποιας διαπραγμάτευσης η έγκρισης άλλου. Αυτό προβλέπεται όχι μόνον από το Δημόσιο Ναυτικό Δίκαιο αλλά και από το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης. Εάν λοιπόν επιλεκτικά επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στην περιοχή του Ιονίου  και όχι ταυτόχρονα και στο Αιγαίο, σημαίνει ότι αποδεχόμαστε de facto ότι το Αιγαίο τελεί υπό "ειδικό καθεστώς", τη θέση δηλαδή της Τουρκίας.

Από την άλλη πλευρά, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η Αλβανία είναι απόλυτα ενεργούμενο του ΝΑΤΟ και λοιπών «συμμάχων», η δήλωση του Έντι Ράμα προαναγγέλλει ότι στην ευρύτερη περιοχή μας σχεδιάζεται μια ευρύτατη ανακατανομή συνόρων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας και αυτοδιάθεσης των λαών των Βαλκανίων.

Από αυτούς τους σχεδιασμούς, δεν θα μπορούσε βέβαια να απουσιάζει και το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας του σήμερα, που είναι ίσως το πιο επικίνδυνο που έχει εμφανιστεί διαχρονικά στον τόπο μας από την Επανάσταση του 1821. Αναφερόμαστε στο πολιτικό προσωπικό εν γένει και όχι μόνο στην κυβέρνηση, γιατί η ευθύνη είναι συνολική, όταν καμία επί της ουσίας αντίδραση δεν υπάρχει, από κανένα απολύτως από τα λεγόμενα «κόμματα εξουσίας» και τα αναγκαία παρακολουθήματά τους.

Καταγγέλλουμε συνεπώς στον ελληνικό λαό το σχεδιαζόμενο νέο έγκλημα σε βάρος της πατρίδας μας και γενικότερα σε βάρος της ασφάλειας και της ειρήνης σε ολόκληρη τη Βαλκανική. Καλούμε τον ελληνικό λαό σε εγρήγορση και έμπρακτη αντίσταση για απελευθέρωση από το κατοχικό καθεστώς που βιώνουμε, για να αποκτήσουμε και πάλι την εθνική μας κυριαρχία και να επανακτήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματά μας που έχουν άγρια δολοφονηθεί.

Αθήνα, 18 Φεβρουαρίου

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τέλος τα ψέματα και οι αυταπάτες! Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας μέχρις εσχάτων!

Σήμερα 25-1-2019 πραγματοποιήθηκε από το ντόπιο "κοινοβούλιο" ένα ακόμα έγκλημα ενάντια στη χώρα, με την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η αποδοχή αλλαγής συνόρων, όπως αυτά είχαν προσδιοριστεί με την Σύμβαση του Βουκουρεστίου 1913, χωρίς τη συναίνεση των λαών και χωρίς να έχει προηγηθεί πολεμική ήττα, αποτελεί παγκόσμια πρωτιά. Αποτελεί παγκόσμια πρωτιά η αποδοχή του βιασμού της ιστορίας και του πολιτισμού μας, καθώς και των αγώνων των προγόνων μας, ενώ ταυτόχρονα μπαίνει θέμα γενικότερης επαναχάραξης συνόρων στα Βαλκάνια και ακύρωσης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών έφερε για άλλη μια φορά τον λαό μας αντιμέτωπο με τις αυταπάτες του. Και μάλιστα, με τον πιο αμείλικτο τρόπο.

Καταρρίφθηκε η πίστη στο «φωνή λαού, οργή Θεού». Όταν στο τιμόνι της χώρας βρίσκονται εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων, η «φωνή λαού» από μόνη της, όσο στεντόρεια κι αν ακουστεί, δεν αρκεί για να τους επηρεάσει. Μόνο αν ο λαός οργανωθεί και αποκτήσει δύναμη επιβολής, μόνο τότε θα καταφέρει, όχι να τους πείσει, αλλά να επιβάλει τη βούλησή του ανατρέποντάς τους.

Καταρρίφθηκε παταγωδώς ο μύθος του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου». Κανένα -μα κανένα- από τα κόμματα της Βουλής δεν υπερασπίστηκε, ως όφειλε, τη δημοκρατική νομιμότητα. Αντιθέτως άπαντες, μηδενός εξαιρουμένου, νομιμοποίησαν το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τη συνταγματική εκτροπή της χώρας.

Καταρρίφθηκε η αυταπάτη ότι στη Βουλή που σχηματίστηκε τον Σεπτέμβρη του 2015, εκτός από κυβέρνηση υπάρχει και αντιπολίτευση! Είτε δηλώνουν ότι συμφωνούν, είτε δηλώνουν ότι διαφωνούν, τα κόμματα της αντιπολίτευσης με τη στάση τους και την ανοχή τους βάζουν πλάτες για την παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση -κατ’ απαίτηση της πραγματικής κυβέρνησης, αυτής των Βρυξελλών- και το βάθεμα της κατοχής της χώρας. Η δε αξιωματική αντιπολίτευση, παρά την όψιμη «πατριωτική» της έξαρση, δεν έπεισε κανέναν, καθώς δεν τόλμησε ούτε καν ως προεκλογική υπόσχεση να πει ότι θα ακυρώσει τη Συμφωνία αν έλθει στην εξουσία!

Καταρρίφθηκε τέλος η -έστω και αμυδρή- ελπίδα κάποιων ότι ο ΠτΔ θα λειτουργούσε ως «θεματοφύλακας του Δημοκρατικού Πολιτεύματος». Για τους μη έχοντες μνήμη χρυσόψαρου, βέβαια, οι εκκλήσεις για παραίτηση του ΠτΔ ακούγονταν τουλάχιστον αστείες, όταν ο ίδιος το 2012 είχε δηλώσει δημοσίως ότι «ναι, παραβιάσαμε το Σύνταγμα... για να το σώσουμε»! Η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για τη θέση του ΠτΔ μόνο τυχαία δεν ήταν και οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι είναι άκρως αποτελεσματικός για την αποστολή που του ανετέθη!

Η ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών θα δρομολογήσει δυσάρεστες εξελίξεις στη χώρα μας και στα Βαλκάνια. Το μόνο θετικό της, η διάλυση των αυταπατών και των ψευδαισθήσεων που είχαν απομείνει στον λαό μας.

Καμία αυταπάτη πλέον! Κανένα δεκανίκι, κανένας «προφήτης», κανένας «Μεσσίας», κανένας «μαρμαρωμένος βασιλιάς»!

Μόνο αγώνας διαρκής, ανυποχώρητος, αγώνας μέχρις εσχάτων για την εθνική απελευθέρωση και τη Δημοκρατία!

Αθήνα, 25 Ιανουαρίου 2019

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Κάθε φορά που προβαίνουν σε λεκτικές αντιπαραθέσεις ο Αλέξης Τσίπρας (στον ρόλο του πρωθυπουργού) και ο Κυριάκος Μητσοτάκης (στον ρόλο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης) γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο στον ελληνικό λαό ότι καλείται να επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Τις τελευταίες μέρες, για άλλη μια φορά, γίναμε όλοι θεατές σε αυτό το κακοστημένο θέατρο του παραλόγου.

Από τη μια μεριά οι φαιδρές καυχησιολογίες για την... κατά φαντασίαν «έξοδο από τα μνημόνια» και την ανάπτυξη που «έρχεται» και από την άλλη μια ακατάσχετη παροχολογία -γιατί όχι, οι υποσχέσεις τζάμπα είναι!

Και, παρόλο που και οι δυο τους έχουν προ πολλού εξευτελίσει όχι μόνο το (όποιο) πολιτικό τους κύρος, αλλά και την προσωπική τους αξιοπρέπεια, αποδεχόμενοι να λειτουργούν ως αχυράνθρωποι και εντολοδόχοι των Βρυξελλών, δεν διστάζουν να παραδίδουν μαθήματα πατριωτισμού! Ο μεν, με μια ψευδεπίγραφη διεθνιστική επιχειρηματολογία, διαστρέφει και την έννοια του διεθνισμού, αλλά και την ίδια την πραγματικότητα, ο δε άλλος, ως γνήσιος πατριδοκάπηλος, προσπαθεί να διεγείρει τα πιο ταπεινά ένστικτα του λαού, αναμοχλεύοντας κατάλοιπα εμφυλιοπολεμικών συνδρόμων.

Θλιβεροί, κατάπτυστοι, άξιοι μόνο για απαξίωση και χλεύη, τόσο οι δύο πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής, όσο και οι υπόλοιποι «εκπρόσωποι» του λαού στο κοινοβούλιο που, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, συνηγορούν στο έγκλημα κατά της χώρας.

Αθήνα, 16 Δεκεμβρίου 2018

Το Γραφείο Τύπου του ΕΠΑΜ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Αθανασίας Πέτσα *

Ένα τραγικό γεγονός φούντωσε για άλλη μια φορά τα πάθη και δίχασε την -πάντα έτοιμη να διχαστεί- κοινή γνώμη. Ο φόνος του βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα από τα πυρά της Αλβανικής αστυνομίας. Και τι δεν ακούστηκε, αμέσως μόλις έγινε γνωστό το συμβάν και προτού ακόμα έρθει στο φως η παραμικρή λεπτομέρεια για τις συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο σκοτώθηκε.

Τα δυο στρατόπεδα -όχι «σαν», αλλά πραγματικά- έτοιμα από καιρό, όμως καθόλου «θαρραλέα», σχηματίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, κραυγάζοντας: «εθνικιστής!», «φασίστας!», «χρυσαυγίτης!» από τη μια μεριά και «ήρωας!», «παλικάρι!», «θάνατος στους Αλβανούς!» από την άλλη. Οι δυο αυτοί πόλοι που εδώ και πολύ καιρό έχουν καταφέρει να κυριαρχούν σε οποιαδήποτε συζήτηση για οποιοδήποτε εθνικό μας θέμα. Τα δυο -φαινομενικά- αντίθετα στρατόπεδα, που όμως συνεργάζονται τόσο αρμονικά για τη συσκότιση της αλήθειας και την αλλοίωση κάθε εθνικής μας υπόθεσης, κάθε πατριωτικού προτάγματος.

Από τη μια μεριά λοιπόν, οι γνωστοί μας «αριστερούληδες», της συνωμοταξίας των «αντίφα». Η ετυμηγορία βγήκε αμέσως: «ήταν χρυσαυγίτης!». Χαρακτηρισμός που είναι τουλάχιστον αστείος, αν σκεφτεί κανείς το τρόπο δράσης του εν λόγω μορφώματος. Στα σοβαρά, τώρα, έχετε δει ποτέ χρυσαυγίτη να βγαίνει ΜΟΝΟΣ του και να υπερασπίζεται τα -όποια- πιστεύω του μέχρις εσχάτων, και μάλιστα με κίνδυνο της ζωής του; Όσο κι αν ψάξουμε, δεν θα βρούμε ούτε έναν. Όλη τους η «παλικαροσύνη» εξαντλείται στο να μαζεύονται τουλάχιστον καμιά δεκαριά μαζί, για να πλακώσουν στο ξύλο κανέναν δύσμοιρο Πακιστανό! Από πού προέκυψε ο χαρακτηρισμός του χρυσαυγίτη; Μήπως το είχε δηλώσει ο ίδιος ο Κατσίφας; Όχι, απ’ όσο ξέρουμε, δεν φαίνεται πουθενά κάτι τέτοιο. Ο μόνος λόγος για τον οποίο χαρακτηρίστηκε έτσι, είναι επειδή οτιδήποτε φέρει ελληνική σημαία, ή υπερασπίζεται εθνικά προτάγματα, αυτομάτως χαρίζεται από τους λεγόμενους διεθνιστές, στο νεοναζιστικό μόρφωμα.  

Αυτό το «δωράκι», το δέχεται ευχαρίστως η πλευρά των εθνικοφρόνων-φιλοφασιστών-φιλοναζί-φιλοχουντικών (και λοιπών συμπαρομαρτούντων) και φροντίζει να το εκμεταλλεύεται με τον χειρότερο τρόπο. Κραυγές, βρισιές, ρατσιστικό παραλήρημα εναντίον των Αλβανών, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας όπου κυριαρχούν συνθήματα... μεστά πολιτικού νοήματος, όπως «1, 2, 3, γ***ται η Αλβανία!» Πού αποσκοπούν, αλήθεια, όλα αυτά; Μήπως στο να φωτίσουν καλύτερα τις, εν πολλοίς, άγνωστες πτυχές των εθνικών μας ζητημάτων; Μήπως στο να υπερασπιστούν δυναμικά τα δίκια του ελληνισμού, να συσπειρώσουν τον λαό για να αγωνιστεί για την κατάκτησή τους; Ούτε κατά διάνοια.

Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Γιατί, ποιος λογικός άνθρωπος, με δημοκρατικά αισθήματα και με αγάπη γι’ αυτήν τη χώρα θα μπορούσε να ταυτιστεί και να κινητοποιηθεί με αυτόν τον οχετό; Έτσι λοιπόν, το καθένα από αυτά τα δυο στρατόπεδα αυτοδικαιώνεται μέσα από την αντιπαράθεσή του με το άλλο, αλλά και τα δυο μαζί, σε αγαστή συνεργασία, φροντίζουν να κάνουν τόση φασαρία, που να μην μπορεί να ακουστεί καμία άλλη φωνή.

Περίσσια είναι και η υποκρισία και από τις δύο πλευρές. Οι μεν εθνικιστές κόπτονται για τα δεινά της σκλαβωμένης Βόρειας Ηπείρου, αλλά δεν θα τολμήσουν να πουν κουβέντα για τις μεγάλες δυνάμεις που, για τα δικά τους συμφέροντα, πίεσαν ώστε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας να μείνει στα χαρτιά και να μην εφαρμοστεί ποτέ. Ούτε βέβαια θα πουν λέξη τώρα, που οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις έχουν θέσει όλη την Ελλάδα υπό κατοχή, σε συνεργασία με τις ντόπιες μαριονέτες τους που παριστάνουν τις ελληνικές κυβερνήσεις. Οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις ανακατεύουν πάλι την τράπουλα στην «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», τα Βαλκάνια, διαλύοντας τα κράτη είτε με τα όπλα, όπως στη Γιουγκοσλαβία, είτε με οικονομικά μέσα, όπως στην Ελλάδα. Θα τους ακούσετε να ωρύονται με μένος «γουρούνια Αλβανοί», αλλά για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, θα λένε πάντα τα καλύτερα! Κατά τ’ άλλα, «Ζήτω η Ελλάς»!

Οι δε «αγωνιστές της αριστεράς και των δικαιωμάτων» έχουν αναπτύξει μια... υπερφυσική ικανότητα να ανακαλύπτουν τον φασισμό στην κάθε παραμικρή πτυχή της καθημερινότητας, σε κάθε αποστροφή του καθημερινού λόγου και να μάχονται με πάθος για να τον εξοβελίσουν, αλλά είναι εντελώς ανίκανοι να τον δουν όταν ορθώνεται ολοφάνερα μπροστά στα μάτια τους και στρέφεται εναντίον των Ελλήνων. Τότε, όχι μόνο δεν στρέφονται ενάντιά του, αλλά και υιοθετούν άκριτα τη λογική και τα επιχειρήματά του. Έτσι και τώρα, στην περίπτωση του Κατσίφα, δεν διστάζουν να αναπαράγουν την εκδοχή της αλβανικής αστυνομίας, που ενοχοποιεί για τον φόνο το ίδιο το θύμα!

Το πιο ενδιαφέρον στην περίπτωσή τους -και εδώ θα σταθούμε- είναι ότι αυτή η πλευρά εμφανίζεται ως υπέρμαχη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστινίων. Φυσικά, αυτό είναι προς τιμήν τους, ο αγώνας των Παλαιστινίων είναι δίκαιος και αξίζει κάθε δυνατή υποστήριξη, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά στις απόψεις που εκφράζουν. Ο Παλαιστίνιος που υψώνει περήφανα τη σημαία του μπροστά στα ισραηλινά πυρά, είναι ήρωας και δοξάζεται. Ο Έλληνας που ύψωσε τη σημαία στους Βουλιαράτες και δέχτηκε τη σφαίρα κατάστηθα, είναι φασίστας και «πήγαινε γυρεύοντας». Ο ισραηλινός στρατός που σκοτώνει τους Παλαιστίνιους διαδηλωτές είναι φασιστικός και απάνθρωπος. Στην περίπτωση όμως του Βορειοηπειρώτη, ο «φασίστας» είναι το θύμα, άρα, προφανώς, το κράτος που τον δολοφόνησε είναι «δημοκρατικό» και «προοδευτικό», άσε που γλίτωσε τον κόσμο από ένα ακόμα «εθνίκι». Και ο κατάλογος των αντιφάσεων δεν έχει τέλος...

Οι Έλληνες φίλοι του Παλαιστινιακού αγώνα γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορία πίσω από τις χρονολογίες 1948 και 1967. Δύο χρονιές που σημάδεψαν την τύχη της Παλαιστίνης. Το 1948: η χρονιά της μεγάλης καταστροφής, της «Νάκμπα», του μεγάλου διωγμού και της σφαγής που σηματοδότησε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, διαμορφώθηκαν τα λεγόμενα «σύνορα του 1967», ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και το υπό διαμόρφωση Παλαιστινιακό κράτος. Η απόφαση για ίδρυση δύο κρατών στην περιοχή είχε παρθεί από τον ΟΗΕ ήδη από το 1947 και όριζε ως Παλαιστινιακό κράτος τρεις εδαφικές περιοχές, μεταξύ των οποίων η Λωρίδα της Γάζας και η Δυτική Όχθη, με πρόβλεψη για ανεξαρτητοποίησή τους τον Αύγουστο του 1948. Αλλά ακόμα και αυτό, το «κουτσουρεμένο» κράτος της Παλαιστίνης, δεν ανεξαρτητοποιήθηκε ποτέ, αντίθετα κουτσουρεύτηκε ακόμα περισσότερο, μέχρις εξαφανίσεως. Με τη Νάκμπα του 1948, με τον πόλεμο των 6 ημερών του 1967, με τις συνεχείς επεκτάσεις των Ισραηλινών εποικισμών, με τις κατεδαφίσεις σπιτιών, αλλά και ολόκληρων χωριών, με τη συνεχή, βάναυση καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, έχουμε φτάσει στο σήμερα, όπου από τα λεγόμενα «σύνορα του 1967» δεν έχουν μείνει παρά σκόρπιες κουκίδες στον χάρτη...

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, όπως και η ζοφερή κατάσταση την οποία βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι, υπό το φασιστικό καθεστώς του Ισραήλ, και γι’ αυτό δίκαια οι φίλοι του Παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα υψώνουν με περηφάνια τη σημαία της Παλαιστίνης.

Ωστόσο, η σημαία της Αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου, με την εμβληματική χρονολογία 1914, για πολλούς δεν είναι παρά μια σημαία «που την υπερασπίζονται οι χρυσαυγίτες»!

Στις αρχές του 1914 και, αφού οι μεγάλες δυνάμεις είχαν επιδικάσει τη Βόρεια Ήπειρο στο υπό διαμόρφωση Αλβανικό κράτος, η ελληνική κυβέρνηση -μάλλον μετά από «σκληρή διαπραγμάτευση»- αποδέχθηκε να αποχωρήσει ο ελληνικός στρατός από την περιοχή, με αντάλλαγμα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την ισχυρή αντίδραση των Βορειοηπειρωτών, οι οποίοι οργανώθηκαν και εξεγέρθηκαν για την απελευθέρωσή τους. Μετά από έντονες συγκρούσεις, στις 17 Φεβρουαρίου 1914, ανακηρύχθηκε η αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου και υψώθηκε για πρώτη φορά η σημαία με τον δικέφαλο αετό και τον γαλανόλευκο σταυρό στο Αργυρόκαστρο. Οι μάχες συνεχίστηκαν, μέχρι που τον Μάιο του 1914 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώριζε την Αυτόνομη Βόρεια Ήπειρο, υπό τη διοίκηση του Αλβανικού κράτους, και έγινε αποδεκτό και από τις μεγάλες δυνάμεις τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Βέβαια, τα βάσανα της Βόρειας Ηπείρου δεν τελείωσαν εδώ. Παρότι οι μεγάλες δυνάμεις προέτρεψαν την Ελλάδα να ανακαταλάβει τη Β. Ήπειρο -το οποίο και έγινε στις 17 Οκτωβρίου του 1914- παρότι «έταξαν» τη Βόρεια Ήπειρο στην Ελλάδα αν η τελευταία συμμετείχε στο πλευρό τους στον Α’ΠΠ, παρότι η Ελλάδα συμμετείχε στο πλευρό των «συμμάχων» και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και παρότι απελευθέρωσε για άλλη μια φορά τη Βόρεια Ήπειρο το 1940-41, κατά το Αλβανικό Έπος, η Β. Ήπειρος δεν προσαρτήθηκε ποτέ στην επικράτεια του ελληνικού κράτους, παρά για ένα πολύ σύντομο διάστημα που έληξε άδοξα. Όσο για την «αυτονομία» της και τα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας, καταπατήθηκαν κατάφωρα από το αλβανικό κράτος.

Στην Αλβανία δεν χτίστηκε τείχος γαι να χωρίσει τους Έλληνες από τους Αλβανούς, όπως έγινε στην Παλαιστίνη. Δεν υπάρχουν σε κάθε γωνιά πάνοπλοι στρατιώτες, έτοιμοι να πυροβολήσουν ακόμα και μικρά παιδιά με την παραμικρή αφορμή. Δεν υπάρχουν ακόμη και τα πάμπολλα «σημεία ελέγχου» που εμποδίζουν τους Παλαιστίνιους να μετακινηθούν στην ίδια τους τη χώρα. Ούτε βέβαια υπάρχει περιοχή αντίστοιχη της μαρτυρικής Γάζας, η οποία υφίσταται μια συστηματική γενοκτονία.

Η Αλβανία, η Ήπειρος, όπως και όλη η Ελλάδα υπέφερε τους αιώνες της σκληρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Ηπειρώτες, από την εποχή του Σκεντέρμπεη μέχρι και το 1821, έκαναν πάνω από 30 ένοπλες εξεγέρσεις, ενώ όταν ξεκίνησε η Επανάσταση, την υποστήριξαν με κάθε τρόπο και πολέμησαν για τη λευτεριά της Ελλάδας. Όμως, η απελευθέρωση της Ελλάδας δεν έφερε και την απελευθέρωση της Ηπείρου, η οποία συνέχισε να πολεμά: Βαλκανικοί Πόλεμοι, Α’ Παγκόσμιος, Β’ Παγκόσμιος... τρεις ελπιδοφόρες απελευθερώσεις από τον ελληνικό στρατό... απανωτές απογοητεύσεις και προδομένες ελπίδες, για να βρεθεί και πάλι, ως μέρος του αλβανικού κράτους απομονωμένη, όχι με πέτρινο τοίχο, αλλά με αγκαθωτό συρματόπλεγμα στα χρόνια του καθεστώτος του Χότζα.

Διώξεις, φυλακές, εξορίες, στέρηση των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, πλήρης αγνόηση του γεγονότος ότι εκεί υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, αγνόηση τόσο από το αλβανικό κράτος, όσο και από τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής συνηθίζουν να πυροβολούν και να εκτελούν επί τόπου τον Παλαιστίνιο «παραβάτη», χωρίς να μπουν στον κόπο να τον συλλάβουν, να σχηματίσουν κατηγορητήριο, να περάσει από μια δίκαιη δίκη, όπως ορίζει το δικαιακό σύστημα κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Μια πρακτική, η οποία από τον καιρό του Στάλιν, που τη χρησιμοποιούσε κατά κόρον για την εξόντωση των «εχθρών του λαού», πολιτογραφήθηκε με τον όρο «εξωδικαστική εκτέλεση». Μήπως αυτή η πρακτική μας θυμίζει κάτι από τα πρόσφατα γεγονότα στους Βουλιαράτες της Βόρειας Ηπείρου;

Συνηθίζουν επίσης οι ισραηλινές αρχές να παρακρατούν για πολύ καιρό τη σορό του θύματός τους και να μην την παραδίδουν στους συγγενείς για ταφή. Μήπως και αυτό μας θυμίζει κάτι;

Όχι, η Αλβανία δεν δημιουργήθηκε εκ του μη όντος με εισαγόμενους εποίκους από τις τέσσερις γωνιές της γης, όπως το Ισραήλ, αλλά, είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε ταιριάζει στα ιδεολογήματά μας είτε όχι, στη Δυτική Όχθη των Βαλκανίων υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, η οποία στερείται το πιο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.          

Στο «χωνευτήρι των φυλών» που υπήρξε για αιώνες η Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι λαοί επιβίωσαν ως διακριτές οντότητες, διαμορφώθηκαν ή εξαφανίστηκαν, με βάση το αν αντιστάθηκαν ή αν συμπορεύτηκαν με τον κατακτητή. Στην εποχή της Επανάστασης, η διάκριση ήταν μία: είτε πολεμούσες για την ελευθερία, ασχέτως εθνικής καταγωγής, είτε «τούρκευες», υποτασσόσουν στον αγά και στρεφόσουν ενάντια στους ίδιους τους συμπατριώτες σου. Οι εθνικές συνειδήσεις διαμορφώθηκαν μέσα από τον αγώνα για την ελευθερία του κάθε έθνους και οι μορφές που ξεχώρισαν ως ηρωικές στην ιστορία του κάθε λαού και συνέβαλαν στην αίσθηση συνοχής της ιστορικής του πορείας,  ήταν αυτές που πρωτοστάτησαν σ’ αυτόν τον αγώνα και όχι αυτές που είχαν την «γνησιότερη» εθνική καταγωγή, ή αιματολογική συγγένεια. Ταυτόχρονα, αυτές οι μορφές λειτουργούν για τον κάθε λαό και ως πρότυπα συμπεριφοράς και στάσης ζωής.

Ασχέτως του τρόπου και των συνθηκών που οδήγησαν στη δημιουργία του αλβανικού κράτους, οι Αλβανοί επέλεξαν ως εθνικό τους ήρωα τον Σκεντέρμπεη και όχι κάποιον άλλο, υπάκουο διοικητή του σουλτάνου, όσο καλός διοικητής και αν υπήρξε. Οι Έλληνες διαμόρφωσαν την εθνική τους συνείδηση, επιλέγοντας ως πρότυπα τον Καραϊσκάκη, τον Μπότσαρη, τον Κολοκοτρώνη και τις άλλες εμβληματικές μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και όχι τον οποιοδήποτε «γνήσια» ελληνικής καταγωγής εκτουρκισμένο γενίτσαρο, όσο γενναία και αν πολέμησε ο τελευταίος στο πλευρό πχ του Ομέρ Βρυώνη. Όσο για την Παλαιστίνη, είναι μάλλον απίθανο να γράψει με χρυσά γράμματα στην ιστορία της το όνομα του Μαχμούτ Αμπάς, παρότι κανείς δεν αμφισβητεί την καταγωγή του.

Ας το θυμόμαστε αυτό, τώρα που η νέα αυτοκρατορία απειλεί να εδραιωθεί, σε παγκόσμιο αυτή τη φορά επίπεδο, καταπίνοντας στο διάβα της, χώρες, λαούς και συνειδήσεις.


* Μέλος του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου