Articles by "xmas"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα xmas. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σας εύχομαι να ξυπνάτε υγιείς, απ’ τα τιτιβίσματα πουλιών κι όποτε δακρύζετε, να είναι από δάκρυα ευτυχίας και χαράς.

Σας εύχομαι να ζείτε κοντά στους αγαπημένους σας, με καλά μυαλά, με μάτια κι αυτιά ορθάνοιχτα, με ανοχή στη διαφορετικότητα του φύλου, της απόχρωσης του πετσιού, της θρησκείας, της δοξασίας, της μαλακίας του παραδιπλανού σας.

Σας εύχομαι καλές αντοχές στο τέλμα, στην αδιαφορία, στην αφόρητη ανοησία της εποχής μας· να ονειρεύεστε και ν’ αγωνίζεστε για τα όνειρά σας· να σηκώνεστε αλώβητοι όποτε πέφτετε· ποιος δεν πέφτει όταν συλλογάται όρθιος, περήφανος υπερασπιστής αυτού που είναι και πιστεύει!

Όσο για τη χρονιά που έρχεται, σας εύχομαι λιγότερες ώρες στο μουτσουνοτέφτερο, μικρότερο ενεργειακό αποτύπωμα και καλή λευτεριά σ’ όλον τον κόσμο απ’ την πολιτική αχρειότητα.

Aλέξανδρος Raskolnick για την OKTANA
 

 Η Θεατρική Ομάδα Σ.Π.Α.Θ.Α.Τ. «Φύρδην Μίγδην» παρουσιάζει το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «'Ενα δέντρο, μια φορά», ένα δώρο για τους μικρούς και μεγάλους φίλους της ομάδας μας! Ευχόμαστε αυτές οι άγιες μέρες να φωτίζουν τις καρδιές όλων μας και να μας γεμίζουν ελπίδα για ένα ευτυχισμένο νέο έτος!
Αφήγηση: Σωτήρης Αποστολίδης, Σωτηρία Κατούνα, Νίκη Χατζηπαρτάλη
Μοντάζ/Επεξεργασία βίντεο: Μάνος Κανταλάς
Επιμέλεια: Γιώτα Αλεξοπούλου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ευχές από ΟΛΟΥΣ προς ΟΛΟΥΣ.
Προσδοκούμε ένα καλύτερο χρόνο. Ας κλείσουμε στο χρονοντούλαπο το δύσκολο 2020 που μας αφήνει.




"Εμείς στο δεύτερο σπίτι μας στολίσαμε...οι ασθενείς λίγο χαμογελασανε και αυτό μας αρκεί...!!!
Καλές γιορτές με υγεία και δύναμη από
D-covid Ιπποκρατείου...
Και του χρόνου χωρίς τα τρομακτικά λευκά...δε μας πάνε τελικά καθόλου...!!!"

Από τη Δέσποινα, Eleni, Machie, Petroula, Despina, Maria, Αγγελική






Από όλη την ομάδα του 
Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου Βελονισμού Ελλάδος, 
καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά!

Αγαπητοί μου φίλοι σας στέλνω εγκάρδιες ευχές και ευτυχισμένο το
Νέο Έτος με Yγεία.Στη φωτογραφία φαίνεται το στολισμένο δένδρο του σπιτιού μας και ο μικρούλης Prince!
Με αγάπη
Γιώργος Δημάκης

Όλοι όσοι εργαζόμαστε στην Αλφαστάρ σας ευχόμαστε ολόψυχα καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος.

Ελπίζουμε το νέο έτος να φέρει Υγεία & Ελπίδα σε όλους και να μας απομακρύνει οριστικά από όσα πρωτόγνωρα & δύσκολα βιώσαμε στη χρονιά που φεύγει.

Καλή Χρονιά!
Αλφαστάρ Ελλάς
Υπηρεσίες Διαδικτύου & Επικοινωνίας
Ιωάννινα: 26510.94222
Αθήνα: 210.3009252


Τούτες τις γιορτές ας προσευχηθούμε δυνατά για την ειρήνη στον κόσμο, για την εξάλειψη της ηθικής παρακμής, που βιώνουμε, πλέον, καθημερινά, για τη φώτιση των «δυνατών» αυτού του κόσμου, για τη συγνώμη, που πρέπει να λέμε χωρίς φειδώ, για τη διάσωση της ανθρωπιάς μέσα μας, η οποία μας κάνει ξεχωριστούς ως Έθνος!

Αυτά τα Χριστούγεννα ας αναλογιστούμε, όμως, και τις ευθύνες, που μας αντιστοιχούν, για τον επικίνδυνο κατήφορο του κόσμου μας εξαιτίας της διολίσθησής μας στον ατομικισμό και το συμφέρον…ας αναλογιστούμε πόσες ευκαιρίες αφήσαμε να χαθούν για να βελτιώσουμε τη ζωή μας και τη ζωή των συνανθρώπων μας…

Τούτα τα Χριστούγεννα ας σκύψουμε το κεφάλι μας με ταπεινοφροσύνη στο νεογέννητο Θείο βρέφος, που έρχεται για να γεμίσει τις ψυχές μας ευσπλαχνία και ανιδιοτέλεια.

Εύχομαι σε όλους σας «Καλά Χριστούγεννα», «Ευτυχισμένος ο Νέος Χρόνος» με ψυχική και σωματική υγεία, το κυριότερο αγαθό στις μέρες μας!

Για το Γραφείο Τύπου
Δήμου Θερμαϊκού




Ευχές από τον Καθηγητή Γιώργο Πιπερόπουλο

Ελπίζω να με συγχωρήσετε που χρησιμοποιώ στην ιδιόχειρη κάρτα μου μια δόση καλοπροαίρετου χιούμορ που τόσο μας έλειψε επί 10 μήνες καθώς εύχομαι σήμερα στο blog και στις φίλες/φίλους αναγνώστες του:

Από "πάτο" καρδιάς (πιο κάτω ΔΕΝ πάει) ΚαλάΧριστούγεννα & είθε το Νέο Έτος 2021 να έχει ελαχιστότατα σχέση με το δραματικό 2020…

Κλεισμένοι στα διαμερίσματά μας, με κλειστές όπως Πασχαλιάτικα τις Εκκλησίες μας εύχομαι φέτος η συμβολική γέννηση του Θεανθρώπου να μας φορτίσει με κουράγιο και να μας οπλίσει με ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ που χρειαζόμαστε εμείς οι Έλληνες και μαζί μας ολάκερη η Ανθρωπότητα.


Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα
Χρόνια Πολλά από τον ΑΙΡΕΤΟ www.airetos.gr
Στους Αιρετούς, στους Αιρετικούς και σε όλους τους αναγνώστες μας.
Υγεία, Αισιοδοξία, Υπομονή και Δύναμη






Σας εύχομαι να ξυπνάτε υγιείς, απ’ τα τιτιβίσματα πουλιών κι όποτε δακρύζετε, να είναι από δάκρυα ευτυχίας και χαράς.

Σας εύχομαι να ζείτε κοντά στους αγαπημένους σας, με καλά μυαλά, με μάτια κι αυτιά ορθάνοιχτα, με ανοχή στη διαφορετικότητα του φύλου, της απόχρωσης του πετσιού, της θρησκείας, της δοξασίας, της μαλακίας του παραδιπλανού σας.

Σας εύχομαι καλές αντοχές στο τέλμα, στην αδιαφορία, στην αφόρητη ανοησία της εποχής μας· να ονειρεύεστε και ν’ αγωνίζεστε για τα όνειρά σας· να σηκώνεστε αλώβητοι όποτε πέφτετε· ποιος δεν πέφτει όταν συλλογάται όρθιος, περήφανος υπερασπιστής αυτού που είναι και πιστεύει!

Όσο για τη χρονιά που έρχεται, σας εύχομαι λιγότερες ώρες στο μουτσουνοτέφτερο, μικρότερο ενεργειακό αποτύπωμα και καλή λευτεριά σ’ όλον τον κόσμο απ’ την πολιτική αχρειότητα.

Aλέξανδρος Raskolnick για την OKTANA




Τις καλύτερες ευχές στέλνουν με αγάπη τα κορίτσια και τα αγόρια στα λευκά.
Η μάχιμη πρώτη γραμμή αντιμετώπισης της Covid-19, με τους νοσηλευτές στο Ιπποκράτειο, που δέχθηκε και δέχεται μεγάλη πίεση.
Αυτά τα παιδιά που βρίσκονται εκεί για μας, έστειλαν μήνυμα ευχών από το "δεύτερο σπίτι τους" όπως μας λένε.
Να είστε καλά, γερές, δυνατές κι ευτυχισμένες !!!
Μας εμπνέετε.



"Εμείς στο δεύτερο σπίτι μας στολίσαμε...οι ασθενείς λίγο χαμογελασανε και αυτό μας αρκεί...!!!
Καλές γιορτές με υγεία και δύναμη από
D-covid Ιπποκρατείου...
Και του χρόνου χωρίς τα τρομακτικά λευκά...δε μας πάνε τελικά καθόλου...!!!"







Και φτάσαν τα Χριστούγεννα 
με μάσκες και κορωνοϊό γεμάτα 
θάρρος , μυαλό και ηθικό 
τώρα ακμαιότατα φίλε/φίλη κράτα 

Δοκιμασία απρόσμενα μεγάλη 
μας έλαχε σ΄αυτόν εδώ τον χρόνο 
την κατάρα τούτη ναι θα αντέξουμε 
με υπομονή πολλή μα και με πόνο 

Όλοι μαζί θε΄νάμαστε και πάλι 
όταν ο διάολος αυτός περάσει, 
η ιστορία κοντεύει στο τέλος της 
το εμβόλιο καλά θα τον δαμάσει 

Ευχές σου στέλνει ο φίλος σου 
ο Γιώργος και πάλι απ΄την Περαία 
για νέο έτος και Χριστούγεννα 
Ψηλά της ελπίδας η σημαία ! 

Ο Χριστούλης που σε λίγο έρχεται 
στις καρδιές μας λίγη θέρμη ας φέρει, 
και πάλι τους ανθρώπους θέλει να δει 
όλους σφιχτά πιασμένους χέρι-χέρι ! 

Κ Α Λ Α  Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Υ Γ Ε Ν Ν Α 
και Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α σε όλους! !



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Βοήθεια» στα σούπερ μάρκετ και «χτύπημα» στα μικρά καταστήματα, χαρακτηρίζει ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης την απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης να πωλούν χριστουγεννιάτικα είδη και τα σούπερ μάρκετ. Όπως αναφέρουν στην επιστολή τους οι Έμποροι της Θεσσαλονίκης, «Είναι αδιανόητο το Υπουργείο Ανάπτυξης να επιτρέψει στα σούπερ μάρκετ να πωλούν χριστουγεννιάτικα είδη, ενώ παράλληλα να απαγορεύει την πώληση αυτών των ειδών από τις χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που εμπορεύονται νόμιμα εποχιακά είδη, με δευτερεύοντα Κωδικό Αριθμό Δραστηριότητας. Γνωρίζετε ότι όλο αυτό το διάστημα του lockdown οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές, χωρίς κανένα έσοδο, ιδιαίτερα για όσες δεν διαθέτουν ηλεκτρονικό κατάστημα και η ελπίδα τους να δουν τα ταμεία τους να γεμίζουν στις αρχές του μήνα, εν’όψει της εορταστικής περιόδου, εξανεμίζονται. Αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο το Υπουργείο Ανάπτυξης προτίθεται να «βοηθήσει» τα σούπερ μάρκετ να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους, ενώ δεν υπάρχει καμία σκέψη για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που παραμένουν κλειστές με κρατική εντολή όλο αυτό το διάστημα του lockdown;», προσθέτει ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης.

Η επιστολή του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης προς το Υπουργείο Ανάπτυξης:

«Σε συνέχεια των πρόσφατων ανακοινώσεων του Υπουργείου Ανάπτυξης, με βάση τις οποίες το Υπουργείο αποφασίζει να επιτρέψει τη λειτουργία των επιχειρήσεων λιανικής πώλησης αμιγώς εποχικών χριστουγεννιάτικων ειδών, ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης δηλώνει ότι δεν έχει αντίρρηση με το άνοιγμα των εν λόγω επιχειρήσεων, καθώς η περίοδος των εορτών, είναι η μόνη περίοδος που μπορούν να έχουν τζίρο τα συγκεκριμένα καταστήματα.

Είναι αδιανόητο όμως το Υπουργείο Ανάπτυξης να επιτρέψει στα σούπερ μάρκετ να πωλούν χριστουγεννιάτικα είδη, ενώ παράλληλα να απαγορεύει την πώληση αυτών των ειδών από τις χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που εμπορεύονται νόμιμα εποχιακά είδη, με δευτερεύοντα Κωδικό Αριθμό Δραστηριότητας.

Γνωρίζετε ότι όλο αυτό το διάστημα του lockdown οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές, χωρίς κανένα έσοδο, ιδιαίτερα για όσες δεν διαθέτουν ηλεκτρονικό κατάστημα και η ελπίδα τους να δουν τα ταμεία τους να γεμίζουν στις αρχές του μήνα, εν’όψει της εορταστικής περιόδου, εξανεμίζονται.


Αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο το Υπουργείο Ανάπτυξης προτίθεται να «βοηθήσει» τα σούπερ μάρκετ να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους, ενώ δεν υπάρχει καμία σκέψη για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που παραμένουν κλειστές με κρατική εντολή όλο αυτό το διάστημα του lockdown;

Κάνουμε έκκληση, η απόφαση που θα λάβει το Υπουργείο Ανάπτυξης, να μην δημιουργήσει συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και να ληφθεί με ίσους όρους και κυρίως προς όφελος των μικρομεσαίων εμπορικών επιχειρήσεων που είναι οι πιο αδικημένες από τις πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώνουμε από την αρχή της πανδημίας.»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Eίναι σχεδόν 6.000 χιλιόμετρα από τον Βόρειο Πόλο, αλλά ο Αϊ- Βασίλης τα διανύει σε χρόνο-μηδέν, πάνω στο έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά ελάφια στον βραδινό ουρανό. Με την ίδια ευκολία και ταχύτητα ανεβοκατεβαίνει από καμινάδες για να μοιράσει δώρα στα παιδιά όλου του κόσμου.

Στη δυτική παράδοση είναι ντυμένος στα κόκκινα, έχει πυκνή λευκή γενειάδα, είναι στρουμπουλός και γελάει με την καρδιά του. Αυτός είναι ο Σάντα Κλάους των Αγγλων και των Αμερικανών, ο Περ Νοέλ των Γάλλων, ο Βάιναχτσμαν των Γερμανών και πάει λέγοντας.

Αλλά ο θρύλος γεννήθηκε αλλού, κοντά στο Ντεμρέ της σημερινής Νότιας Τουρκίας. Η ιστορία ξεκινάει τον 4ο αιώνα, όταν η περιοχή ήταν γνωστή ως Μύρα της Λυκίας.

Αρχαία ερείπια μαρτυρούν τη σημασία της πόλης: ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο και λαξευτοί τάφοι στο βουνό, τόποι ταφής των πλούσιων κατοίκων. Εκεί λοιπόν έζησε ο Νικόλαος, Επίσκοπος Μύρων, γνωστός και αγαπητός για τις καλές του πράξεις.

Εγινε άγιος αμέσως μετά τον θάνατό του και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου δεσπόζει σήμερα στο κέντρο του Ντεμρέ. Πιστοί έρχονται από όλον τον κόσμο για να προσκηνύσουν στον εορτασμό της μνήμης του τον Δεκέμβριο.
Ιστορίες για την καλοσύνη του Νικολάου εξαπλώθηκαν μετά τον θάνατό του. Τόσο αγαπητός ήταν που τα οστά του εκλάπησαν από τα Μύρα το 1087 και μεταφέρθηκαν στην Ιταλία για να μην πέσουν στα χέρια των τούρκων εισβολέων. Στην ορθόδοξη παράδοση έγινε ο προστάτης άγιος των παιδιών και των ναυτικών. Αλλά χρειάστηκαν αιώνες για να μεταμορφωθεί η εικόνα του καλού επισκόπου στον Αϊ-Βασίλη με τα κόκκινα.

Η ιστορία του Αγίου Νικολάου ταξίδεψε και ρίζωσε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Αγιος Νικόλαος έγινε προστάτης της Μόσχας και της γεωργίας στη Ρωσία και του Ναυτικού στο Αμστερνταμ της Ολλανδίας, όπου, παρά την απαγόρευση αναγνώρισης αγίων που επέβαλλε ο προτεσταντισμός, επέζησε με το όνομα Σίντερ Κλάας, ο οποίος την ημέρα της εορτής του, στις 6 Δεκεμβρίου, παριστάνεται με ιερατική στολή και επισκοπική ράβδο να μοιράζει δώρα στα παιδιά.

Αυτή είναι μάλλον η πιο καθαρή μορφή του Αγίου Νικολάου που απέμεινε σήμερα, αν και στην Ολλανδία παρουσιάζεται να έχει ως βοηθό του και ένα αγόρι από την Αιθιοπία, τον Μαύρο Πιτ, που η παράδοση θέλει να τον είχε απελευθερώσει ο Σίντερ Κλάας στα Μύρα και ο οποίος από ευγνωμοσύνη έμεινε για πάντα μαζί του ως βοηθός.
Ευρωπαίοι άποικοι, κυρίως Ολλανδοί, μετέφεραν μαζί τους τον μύθο στον Νέο Κόσμο.

Η συνέχεια γράφτηκε στη Νέα Υόρκη στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν οι Αμερικανοί άρχισαν να ψάχνουν τρόπους για να δημιουργήσουν νοσταλγικές παραδόσεις και στράφηκαν προς τον Αγιο Νικόλαο, ο οποίος γιορτάζεται λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα.

Το 1810, τη βραδιά της γιορτής του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, παρουσιάστηκε από τον Ιστορικό Σύλλογο της Νέας Υόρκης η πρώτη αμερικανική εικόνα του Αγίου Νικολάου με έντονες τις αρχικές ορθόδοξες ρίζες της αλλά και με ένα τζάκι πλάι του με δώρα που υπονοεί την επίσκεψή του στα σπίτια. Αναγράφεται ρητά η εορτή του στις 6 Δεκεμβρίου και το πραγματικό ελληνικό όνομα του Αγίου Νικολάου.

Μερικά από τα πιο γνωστά δυτικά έθιμα των Χριστουγέννων, το έλατο και οι κάλτσες που κρεμιούνται στο τζάκι για να τις γεμίσει με δώρα ο Αϊ-Βασίλης, μεταφέρθηκαν από Γερμανούς στις ΗΠΑ, όπου εδραιώθηκαν σε συνδυασμό με τον Ολλανδό Sint-Nicolaas ή Sinter Klaas από όπου προέκυψε το Claus (Klaas και Claus από το Nicholas ή Nicholaus).

Η Coca-Cola άρχισε να χρησιμοποιεί την εικόνα του πρόσχαρου Σάντα Κλάους στις διαφημίσεις της από τη δεκαετία του 1930 εδραιώνοντας την εμφάνισή του στη λαϊκή κουλτούρα.

Η σημερινή μορφή του Αϊ-Βασίλη δεν είναι τίποτε άλλο από ένα συνονθύλευμα διαφορετικών μύθων από διαφορετικές εποχές και διαφορετικές περιοχές του κόσμου που εξελίχθηκε μέσα στον χρόνο σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε εποχής.
της Ειρήνης Μητροπούλου

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Νίκου Σταθόπουλου*

Είμαστε ενώπιον του μείζονος σκανδάλου στην ιστορία του πολιτισμού! Ο κόσμος των ριζοσπαστικών οραμάτων του παρόντος, καλείται να υπερασπιστεί ένα προσδιοριστικό ορόσημο της θρησκευτικής συνείδησης, τα Χριστούγεννα! Να τα υπερασπιστεί όχι «φιλολογικά» και σε έκρηξη τραντισιοναλισμού, αλλά με βιωματική ιδεολογικότητα, δηλαδή ως καίριο περιεχόμενο μιας σύγχρονης χειραφετητικής κουλτούρας με βαθιά λαϊκή αναγωγή.

Όταν οι Μπακογιάννηδες του συντηρητικού ευπατριδισμού και των εθναρχικών τζακιών, στολίζουν με καλικατζάρικο μοντερνισμό την Αθήνα, σηματοδοτούν τη μαρκετινίστικη αποϊεροποίηση μιας παράδοσης που συντηρεί εμμονικά το πάθος της υπέβασης, άρα είναι δραστική αντιπολίτευση στις συστημικές ιδεολογίες της προσαρμογής.

Ο κόσμος που έχει ταυτιστεί με τον πλήρη αθεϊσμό, υποχρεούται, ναι, υποχρεούται να λάβει μέρος στα εν φάτνη δρώμενα όχι ως «επιστημονικός θεατής» αλλά ως αλλότροπος μανικός εγγυητής της απελευθερωτικής αλήθειας που διαδραματίστηκε εκεί. Να δει αυτή την αλήθεια χωρίς φιλολογία, να την «εκκοινωνήσει» σε ανταπόκριση προς τη βαθύτερη λαϊκη αίσθηση, να της «εκμαιεύσει» την ανατρεπτική πολιτικότητα του δήθεν «ουδέτερού» της, να αποκαταστήσει τις «μαγείες» που «ξήλωσε» ο Διαφωτισμός επιδιώκοντας την τελειοποίηση της ανθρώπινης αποπλάνησης μέσω της χυδαιοϋλιστικής οικονομικοποίησης του ανθρώπου.

Η Φάτνη είναι το έσχατο οχυρό της ανθρώπινης ελπίδας για «ουρανό», δηλαδή για μια ριζική χειραφέτηση με όρους καθολικής υπέρβασης της αναγκαιότητας: άλλωστε, υπό αυτή ακριβώς τη συναίσθηση, ο Μαρξ προσφώνησε υμνολογικά την Κομμούνα ως «έφοδο στον ουρανό». Και γενικά, ο Μαρξισμός, αν όχι το σύνολο των «ουτοπιών» που βουλήθηκαν μια αυτόνομη τροχιά (σε σχέση με τον γενέθλιο ριζοσπαστισμό του Διαφωτισμού), προσδιορίστηκαν παραστασιακά και ως αυτοσυνείδηση, με τα σχήματα και τα μοτίβα της κλασικής ιουδαιοχριστιανικής θρησκευτικής σκέψης. Η Φάτνη είναι η απόλυτη σημειολογία της αγαπητικής εχθρότητας προς τον κόσμο του χρήματος και των διακρίσεων, της μοναξιάς και της εκμετάλλευσης, της αποξένωσης και του κατακερματισμού.

Οι σύγχρονες ελίτ, προεκτείνοντας το πνεύμα του Διαφωτιστικού Φιλελευθερισμού και «εποικοδομούμενες» στη βάση του μεταβιομηχανικού καπιταλισμού (δηλ. της Μετανεωτερικότητας που συστατικά της είναι ο μηδενισμός, η χαοτικότητα, η ρευστοποίηση, το απόλυτο υποκείμενο): όχι απλώς επιβάλλουν έναν εκκοσμικευμένο «θεό», αλλά τον καταργούν πλήρως, εκκοσμικεύοντας τη μεταφυσική, μεταφέροντας το υπερβατικό στην υλική καθημερινότητα. Το δεσπόζον σήμερα «υποκείμενο της αυτοπραγμάτωσης», είναι ένα απροϋπόθετο άτομο που βιώνεται ως τελεσίδικος απτός θεός και αντιλαμβάνεται την υπέρβαση ως απλές μετατοπίσεις και «αναβαθμίσεις» εντός του δεδομένου υλικού κόσμου. Η Φάτνη δεν εικονογραφεί μια «ανθρωπιστική μεταρρύθμιση» αλλά το ριζικώς Διαφορετικό, την απόλυτη Σχέση με πνεύμα βαθιάς ενότητας πέραν πάσης ηθικής ή νόμου.

Παράλληλα, οι προσαρμοσμένες εκδοχές του Ριζοσπαστισμού, αδυνατώντας να αυτοπροσδιοριστούν εκτός των ορίων που θέσπισαν ο θετικισμός και ο επιστημονισμός: πρωτοπορούν σε έναν «δικαιωματικό αθεϊσμό» που εν ονόματι του «πολέμου ενάντια στην προκατάληψη και τον φανατισμό», απλώς μεταφέρει τον ζόφο της θρησκοληψίας στο κυρίαρχο πεδίο του «φιλελεύθερου user» με στενό βιολογικό κύκλο και «προνόμιο στην ανεπανάληπτη χοϊκή ζωή». Διότι είναι απόλυτα θρησκόληπτος δεισιδαίμων ειδωλολάτρης ο σύγχρονος «σκεπτόμενος πολίτης» της Μαζικής Δημοκρατίας που συντάσσεται από τη μιντιακή εξουσία με βάση «δημοκρατικά» στερεότυπα που εξαντλούνται σε ελεγχόμενους θεσμούς και βρίσκονται σε χειραγωγημένη διάδραση με τα ψυχοπαγιδευτικά στρατηγήματα της διαφημιστικής «φαντασίας».

Και με τις δυο όψεις, η ουσία βρίσκεται σε έναν ανθρωπότυπο με καταναλωτική κουλτούρα αυτοκαθοριζόμενου νομάδα, που απλώς επιβιώνει όσο γίνεται πιο «απολαυστικά» με κινητήρια αίσθηση ζωής την «επιθυμία». Και όλο αυτό το αλλόκοτο ανθρωπόμορφο υβρίδιο, επενδεδυμένο διακοσμητικά με όλη την βιομηχανική φαντασία του Θεάματος, δε μπορεί παρά να εννοήσει τα Χριστούγεννα με παιδεία showbiz, αισθητική τηλεοπτικού υπερθεάματος, ιδεολογία ειρηνικής ομαλότητας και αγαπητικής ανάπαυλας, και ηθική φιλανθρωπικού τηλεμαραθώνιου.

Το επίκαιρο συμπλήρωμα, με προοπτική «παγκοσμοποιητικού χριστουγεννατισμού», είναι η «επαναστικοποίηση» της Φάτνης στη βάση των ιδεολογημάτων της Δικαιωματικής Αριστεράς (ο Χριστός «μετανάστης-πρόσφυγας», «απόκληρος καταληψίας», «κατατρεγμένος άπατρις», κ.λπ.). Μια Φάτνη τύπου City Plaza χωρίς Χριστό και Αστέρι.

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό σε μια «εναλλακτική» φάτνη με καλικατζάρους, ένα φαντασμαγορικό playmobil όπου καταργείται η παράδοση, και με πρώτη ύλη τη διαφημιστική εφευρετικότητα, εντείνεται ο απανθρωπισμός του ανθρώπου, η τοποθέτησή του σε ένα κούφιο Θέαμα.

Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Η αντισυμβατικότητα της ενανθρώπησης βρίσκεται σε άλλες σημασίες που η λαϊκή θρησκευτικότητα τις προσλαμβάνει με την εγκυρότητα του οικείου ρίγους και καθόλου με τον διανοητικισμό. Ακόμα κι αν είσαι άθεος, δεν δικαιούσαι να πλαστογραφείς μια παράσταση που συνιστά το θεμέλιο μιας οργανικής ανθρωπολογίας και τη στηρικτική βάση μιας αντίληψης της ιστορίας. Γιατί αν και στο μέτρο που το κάνεις, είσαι απλά ένας χυδαίος γκαιμπελίσκος. Από χρόνια η Σχολή της Φρανκφούρτης έχει καταδείξει την εγγενή φασιστικότητα του Διαφωτιστικού Λόγου.

Ο Χριστός δεν εισέρχεται στην ιστορία ως ηγεμών ούτε ως «αλληλέγγυος» στους κατατρεγμένους, αλλά ως κατατρεγμένος ο ίδιος. Απεκδύεται κάθε ιδιότητα, και γεννιέται κανονικά ως γυμνή ύπαρξη σε έναν κόσμο εξουσιαστικών διακρίσεων και εκμεταλλευτικών σχέσεων. Είναι, πα να πει, άμεσο υποκείμενο μιας τυραννικής σχέσης και καθόλου μεθύστερη πολιτική συνείδηση. Άρα, αυτό που «προτείνεται» είναι να αντιδράσει το θύμα, να γίνει Μεσσίας της ίδιας του της ύπαρξης.

Και η Φάτνη δεν είναι μια «κατάληψη» κατόπιν «χειραφετητικής πρωτοβουλίας». Είναι ακραίο σύμβολο της αποκληροσύνης, αφού υποδεικνύεται ως κατάλυμα στη μέση του πουθενά. Τίποτα το τυπικά «εξεγερτικό» δεν αναγνωρίζεται σε αυτή την απλή καθημερινή τραγωδία. Το θαύμα συντελείται σε οικτρές συνθήκες κοινωνικού αίσχους. Η φάτνη είναι η αφετηρία μιας συνείδησης πλατιάς που παράγει εστίες άρνησης σε κάθε επιμέρους.

Το Αστέρι εναρμονίζει το μυστήριο του κόσμου στον νου των «πτωχών τω πνεύματι» με την φλογερή προσδοκία μιας σωτηρίας. Είναι η καλλιτεχνική μεταφυσική που δεκάδες αιώνες δίνει στην ποίηση την αξιακή πρωτοπορία μιας αισιόδοξης ιχνηλασίας πέραν των «θετικών βεβαιοτήτων» της κάθε επίκαιρης και θνησιγενούς «ανάλυσης». Το Αστέρι είναι η σημειολογία μιας βαθιάς ελπίδας ότι «τα όνειρα θα λάβουν εκδίκηση», ότι στο πλευρό του δυστυχισμένου είναι όλη η «συνωμοσία δικαιοσύνης» που συνέχει την αρμονία των πραγμάτων.

Οι Μάγοι, αντικατοπτρίζουν το προφητικό δέος μιας «εξωτερικής διανόησης» που, απαλλαγμένη από καθεστωτικες υποχρεώσεις, διαπιστώνει την «ώρα μηδέν» μιας διαχρονικής κρίσης, την οριακή καμπή στην ανάπτυξη ενός εξελισσόμενου πόθου-εγχειρήματος για το τέλος του κακού. Οι πλανόδιοι της πίστης, ενσαρκώνουν την «ηθική του δώρου» (μέσα στον κόσμο της αρπαγής και της ιδιοτέλειας) και εκφράζουν τον στοχασμό που δεν αποστάτησε στη χλιδάτη καριέρα του Ηγεμόνα.

Οι Ποιμένες, αγαθές μορφές μιας πνιγηρής βιοπάλης, χρωματίζουν τη Μεγάλη Έναρξη με το γλυκόπικρο μειδίαμα μιας αποφασισμένης καλοσύνης χωρίς πολιτικό πρόσημο. Είναι, με άλλη γλώσσα, μια καθαρή αλληλεγγύη, μια αναφορική συνείδηση ταξικής αμοιβαιότητας. Είναι η ταξική παράμετρος, δίπλα στην παράμετρο-διανόηση των Μάγων.

Μια Φάτνη πλήρες οικοσύστημα, με την απόλυτη ενότητα ζωής να ορίζει το Μυστήριο-Γεγονός ως έσχατη και ολοστρόγγυλη αρμονία. Άρα, και το Ερχόμενο δε μπορεί παρά να εκπληρώνει αυτή ακριβώς την αρμονία.

Πώς μπορεί να αντέξει ένα σύγχρονο, τεχνολογο/επιστημονικο–κεντρικό, σύστημα Κυριαρχίας απέναντι σε αυτό τον θετικότατο και εμπειριοκεντρικό «μυστικισμό»; Εδώ καλείσαι να βρεις τον έσχατο απελευθερωτικό συμβολισμό, δηλαδή να συζεύξεις τη μεταφυσική με την ιστορική αναγκαιότητα. Όλη η προσπάθεια «επαναφήγησης» των Χριστουγέννων, πέραν του ότι απηχεί τον εύλογο αθεϊσμό του πολιτισμού του εμπορεύματος, είναι μια στρατηγική οικειοποίησης, από τη σύγχρονη εξουσία, των πόθων του απλού ανθρώπου να νιώσει δική του και διδακτική του μια πλούσια απλή ιστορία αγάπης και δικαιοσύνης. Ο σύγχρονος (μετ)άνθρωπος «πρέπει» να συγκινείται από άδεια εκτυφλωτικά σχήματα και μοντέλα χωρίς ανθρώπινο περιεχόμενο και δράση. Όλα «πρέπει» να είναι η ευφροσύνη ενός ιδιότυπου σινεφίλ.

«Πρέπει» τα Χριστούγεννα να αποφορτιστούν από κάθε αίσθηση μιας διαφορετικής δυνατότητας (δηλαδή ότι η ζωή είναι «μαγική» και όχι μια «μοίρα» που απλώς σαπίζει στα τελεσίδικα σύνορα του εωσφορικού βασίλειου των Πλουσίων και των Υπηρετών τους), και να ενταχθούν στο πρόγραμμα «ζήσε με εμπορευματική χαρά» την αφασία της «δημοκρατικής ψευδαίσθησης του ειρηνισμού».

Όμως η Γέννηση βρίσκει την κοινωνική οντολογία της στις «προϋποθέσεις Παραδείσου» που διαβάζουμε στο Κατά Λουκάν (6, 23 – 26) :

‒ Ουαί υμίν τοις πλουσίοις, ότι απέχετε την παράκλησιν υμών. Εκτός Παραδείσου οι σφετεριστές του κοινωνικού πλούτου, οι «πλούσιοι» της συστηματοποιημένης κοινωνικής ληστείας, οι «φραγκάτοι» της στυγνής κερδοσκοπικής απονιάς.

‒ Ουαί υμίν, οι εμπεπλησμένοι νυν, ότι πεινάσετε. Απόβλητοι και καταδικασμένοι στην «αιώνια κόλαση» και οι χορτάτοι, όλα τα ανθρωποειδή στρώματα των βολεμένων που απλώς καλοτρώνε εις βάρος του «αόρατου» κόσμου της μόνιμης στέρησης και της αφαίρεσης του στοιχειώδους «προνομίου» να απολαύσεις δίκαια και με πληρότητα την επίγεια ζωή.

‒ Ουαί οι γελώντες νυν, ότι πενθήσετε και κλαύσετε. Τη βία της περιφρονημένης ηθικής θα νιώσουν οι «γελώντες», δηλαδή οι κήρυκες της «διαρκούς αμεριμνησίας» που εννοούν τη ζωή ως «μια και ανεπανάληπτη πίστα διασκέδασης με κινητήρα την επιθυμιακότητα», οι παρτάκηδες αυτοψυχαγωγούμενοι της εγωιστικής ευφορίας.

Η πλαστογράφηση των Χριστουγέννων, εξελίσσεται σε «εγγύηση» μιας συνειδησιακής αναδόμησης του «πλήθους», μιας Θεαματικής ειρηνιστικοποίησής του, όπου τα πάντα είναι «ουδέτερη» γιορτή ενός ακαθόριστου «γεγονότος». Η όντως Αριστερά της ανατροπής, καλείται να αναδείξει τη διαχρονία μιας πίστης, όπου το υπερβατικό, η παράδοση και τα φίλτρα της εμπειρίας, συντηρούν το «κλίμα» της ριζοσπαστικής ελπίδας.

Άκου τώρα, ένας «παρίας» τυλιγμένος με πρόχειρα πανιά κι αυτά από ζητιανιά, να είναι ο αγωγός της Χαρμόσυνης Είδησης ότι «δεν στα είπανε καλά, Κεμάλ… Υπάρχει ελπίδα και βρίσκεται στα ριζικά και αιώνια της ανθρώπινης συμπόνιας. Από αυτή τη συνείδηση και πέρα, αρχίζει η Πολιτική της ριζικής αντίστασης».

Ω, σύγχρονη Αριστερά, ή με τους καλοπληρωμένους γκουρού της «αμφισβήτησης των αφηγήσεων», ή με το πάθος για θαύματα που ορίζει την ψυχολογία των απόκληρων ‒ ή με τους «επάνω» ή με τους «κάτω»…

* Ο Νίκος Σταθόπουλος είναι φιλόλογος

Φωτ:«Η ουλή της Βηθλεέμ»: Έργο του Banksy

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το απόγευμα το Χριστουγεννιάτικο Σκακιστικό Τουρνουά του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Ν. Μηχανιώνας.

Έλαβαν μέρος δεκαέξι νεαροί σκακιστές που για πρώτη φορά ήρθαν σε επαφή με το αγωνιστικό μέρος τους πνευματικού αυτού αθλήματος, οι περισότεροι των οποίων είναι σε τμήματα εκμάθησης σκακιού του συλλόγου.

Πρώτος νικητής αναδείχθηκε ο Κρεμμύδας Αλέξανδρος, δεύτερος ο Ιακωβίδης Όθωνας και τρίτος ο Τζούμας Παντελής.

Την βράβευση των νικητών έκαναν η Πρόεδρος του Συλλόγου κα Λίτσα Χάκη και η προπονήτρια του σκακιστικού τμήματος Νεφέλη Ιβάνοβιτς.

Παρόντες στην διοργάνωση, εκτός των γονέων που παρίσταντο και παρακολούθησαν με ενδιαφέρον το τουρνουά, ο Πρόεδρος της Τοπικής Ενότητας Μηχανιώνας κ. Μακρίδης Αθανάσιος και το μέλος του Τοπικού Συμβουλίου κ. Σάκης Δασκαλάκης.

Έλαμψαν δια της απουσίας τους οι συνήθως παρόντες σε ανάλογες εκδηλώσεις εκπρόσωποι της Διοίκησης, αν και το τουρνουά ήταν ενταγμένο στο επίσημο πρόγραμμα των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του Δήμου Θερμαϊκού.