Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ συνεχίζουν την εκστρατεία δολοφονίας Ιρανών αξιωματούχων. Σήμερα επιβεβαιώθηκε ότι ο Αλί Λαριτζανί, επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, σκοτώθηκε από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο σπίτι της κόρης του. Η επιδρομή προκάλεσε αρκετές δεκάδες επιπλέον θύματα. Ο Λαριτζανί ήταν ένας εξαιρετικά ικανός πραγματιστής, όχι ένας σκληροπυρηνικός. Ο θάνατός του είναι μια απώλεια για όλους όσους επιδιώκουν την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.
Δύο από τους ηγέτες της εθελοντικής πολιτοφυλακής Basji του Ιράν σκοτώθηκαν επίσης σε ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, όπως και ο υπουργός Πληροφοριών του Ιράν, Εσμαΐλ Χατίμπ.
Κανένας από αυτούς τους θανάτους δεν θα μειώσει τη θέληση ή την ικανότητα του Ιράν να αντισταθεί. Γνωρίζει ότι είναι σε θέση να στραγγαλίσει την παγκόσμια οικονομία μέσω του ελέγχου του Στενού του Ορμούζ και έτσι έχει το πάνω χέρι σε οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη σύγκρουση. Κάποια στιγμή οι ΗΠΑ θα πρέπει να συμφωνήσουν ( αρχειοθετημένο ) με τους όρους του Ιράν για το τέλος του πολέμου:
Ο στρατηγικός στόχος του Ιράν τώρα είναι να επιβάλει τόσο υψηλό κόστος στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα κράτη του Κόλπου που ο Τραμπ θα επιλέξει μια κατάπαυση του πυρός που περιλαμβάνει περιορισμό στις μελλοντικές ισραηλινές ενέργειες. Στην ουσία, το Ιράν θέλει να τον αναγκάσει να επιλέξει μεταξύ των συμφερόντων ασφαλείας του Ισραήλ και της σταθερότητας των παγκόσμιων αγορών. Το συμπέρασμα είναι ότι ο πόλεμος που ξεκίνησε ο Τραμπ δεν έχει καλό τέλος.
Ωστόσο, το Ισραήλ σήμερα δεν αισθάνεται δεσμευμένο από κανέναν περιορισμό. Μόλις εξαπέλυσε επίθεση , με την υποστήριξη των ΗΠΑ , στο σημαντικό κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars του Ιράν και σε άλλες ιρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις:
Το Ισραήλ μόλις βομβάρδισε τη μεγαλύτερη εγκατάσταση επεξεργασίας φυσικού αερίου του Ιράν στην επαρχία Μπουσέρ. Το Ισραήλ δήλωσε ότι πραγματοποίησε την επίθεση σε πλήρη συντονισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η επίθεση είναι σύμφωνη με τη στρατηγική του Ισραήλ που στοχεύει στην καταστροφή όχι μόνο του στρατού και των στρατιωτικών βιομηχανιών του Ιράν, αλλά και της βιομηχανικής του βάσης και της οικονομίας του. Στόχος του Ισραήλ δεν είναι η αλλαγή καθεστώτος αλλά η κατάρρευση του κράτους.
Σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, πιστεύω ότι υπάρχει ένα επιπλέον κίνητρο πίσω από την ισραηλινή επίθεση. Το Ιράν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι εάν η ενεργειακή του υποδομή δεχθεί επίθεση, αυτό θα διασχίσει μια έντονη κόκκινη γραμμή και ότι θα ανταποδώσει με επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο.
Εάν το Ιράν όντως απαντήσει με αυτόν τον τρόπο, οι προοπτικές άμεσης συμμετοχής σε αυτόν τον πόλεμο από τα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) αυξάνονται σημαντικά. Αυτό ακριβώς θα ήθελε να δει το Ισραήλ και θα εξηγούσε επίσης γιατί οι ΗΠΑ, οι οποίες προηγουμένως συμβούλευαν κατά τέτοιων επιθέσεων, τώρα τις υποστηρίζουν και συμμετέχουν στην εκτέλεσή τους.
Αυτή η επίθεση δεν αποτελεί μόνο επίδειξη των αμερικανο-ισραηλινών δυνατοτήτων, αλλά και της στρατηγικής αποτυχίας των ΗΠΑ-Ισραήλ και, αναμφισβήτητα, της αυξανόμενης απελπισίας.
Η παραγωγή φυσικού αερίου του Ιράν χρησιμοποιείται κυρίως εγχώρια. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις υποδομές φυσικού αερίου του. Η επίθεση αποτελεί επίσης πλήγμα για την Τουρκία, η οποία λαμβάνει το 15% της κατανάλωσής της από το Ιράν. Το Ιράκ θα πληγεί επίσης σκληρά, καθώς η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται επίσης από το ιρανικό φυσικό αέριο. Ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ καταδίκασε την επίθεση .
Η πιο λογική απάντηση για το Ιράν θα είναι να χτυπήσει τις ενεργειακές υποδομές του Ισραήλ. Θα υπάρξουν επίσης επιθέσεις στη Χάιφα και στις ισραηλινές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, αλλά η άμεση απάντηση του Ιράν, όπως είχε υποσχεθεί, ήταν οι εντολές εκκένωσης πέντε ενεργειακών εγκαταστάσεων στις γειτονικές χώρες του Περσικού Κόλπου:
Διυλιστήριο SAMREF – Σαουδική Αραβία,
Σύμφωνα με το Bloomberg, οι εγκαταστάσεις εκκενώνονται . Οι τιμές της ενέργειας στην αγορά μελλοντικής εκπλήρωσης εμπορευμάτων έχουν αυξηθεί ως συνέπεια των απεργιών, παρόλο που, λόγω χειραγώγησης, εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλότερες από τις πραγματικές τιμές παγκοσμίως ( αρχειοθετημένο ):
Η αυξανόμενη διαταραχή του εφοδιασμού έχει οδηγήσει μια σειρά από περιφερειακά σημεία αναφοράς τιμών σε ιστορικά υψηλά, ακόμη και όταν η παγκόσμια τιμή του Brent έχει υποχωρήσει λίγο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, αφού έχει εκτοξευθεί στα σχεδόν 120 δολάρια στα αρχικά στάδια του πολέμου στο Ιράν.
...
Η τιμή ενός βαρελιού πετρελαίου στο Ομάν - το οποίο εξάγεται από λιμάνια εκτός του Στενού του Ορμούζ - εκτοξεύτηκε στα σχεδόν 154 δολάρια την Τρίτη, λόγω του έντονου ανταγωνισμού για τις μικρές ποσότητες που εξακολουθούν να εξέρχονται από τη Μέση Ανατολή.
...
«Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι η χάρτινη και η φυσική αγορά έχουν αποσυναρμολογηθεί», δήλωσε ο Όλε Χάνσεν, επικεφαλής στρατηγικής εμπορευμάτων στη Saxo Bank. «[Αυτή είναι] η μεγαλύτερη διαταραχή από τη δεκαετία του 1970 και το Brent μετά βίας μπορεί να συγκρατηθεί πάνω από τα 100 δολάρια».
Τα 100 δολάρια βαρέλια αφορούν ελαφρύ γλυκό αργό πετρέλαιο, ενώ η αγορά χρειάζεται βαρύτερες παραλλαγές καθώς και επεξεργασμένα προϊόντα :
Οι τρέχουσες τιμές spot για βενζίνη, ντίζελ και καύσιμο αεριωθούμενων στη Δυτική Ακτή φαίνονται ασταθείς στα 147 δολάρια/βαρέλι, 162-170 δολάρια/βαρέλι και 186 δολάρια/βαρέλι, μέχρι να λάβουμε υπόψη ότι τα διυλιστήρια στην Κίνα, την Ινδία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα αντιμετωπίζουν φυσικό κόστος αργού πετρελαίου που ξεπερνά τα 150-155 δολάρια/βαρέλι.
Η απεργία στις ενεργειακές εγκαταστάσεις στο Ιράν άνοιξε ένα άλλο επίπεδο στο οικονομικό μέτωπο του πολέμου.
Το να εμποδίζεις ένα πλοίο να περάσει το Ορμούζ είναι ανατρεπτικό. Το χτύπημα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις είναι καταστροφικό.
Θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να αποκατασταθεί η ζημιά.
Προσθέσετε το σχόλιό σας:
0 comments:
Παρακαλώ αφήστε το μήνυμά σας. Προσπαθήστε να σχολιάζετε χωρίς προσβλητικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς. Σχόλια που θα θεωρηθούν συκοφαντικά ή θα περιέχουν βωμολοχίες θα απορρίπτονται.