Articles by "ΡΟΗ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΡΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

Ο Λευτέρης Κωνσταντινίδης, ο συμπολίτης μας, ο γείτονας, ο φίλος, ο αγωνιστής, ο πολιτικός διανοητής, ο Έντιμος και ανυπότακτος δεν είναι πλέον μαζί μας.
Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι του.
Είναι μεγάλη η απώλειά σου Λευτέρη. Εκτός από την οικογένειά σου λείπεις και από τους φίλους σου, εσύ   ο πάντα συγκροτημένος, σταθερός αλλά και μειλίχειος συνομιλητής.

O φίλος του Γαβριήλ Αβραμίδης σε ανάρτησή του για την απώλεια σημειώνει:

«Από σήμερα νιώθω πολύ φτωχότερος, έφυγε για την αιωνιότητα ένας πολυαγαπημένος φίλος, άνθρωπος σύμβολο για εμένα και πολιτικός μου δάσκαλος. Ο Λευτέρης Κωνσταντινίδης υπήρξε παράδειγμα θάρρους, αγωνιστικότητας, ηθικής, ένας σπουδαίος πολιτικός διανοούμενος. Ως βουλευτής είχε την πρωτοβουλία και ήταν εισηγητής του νόμου για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και την καθιέρωση ημέρας μνήμης της 19ης Μαΐου. Αγαπητέ μου σύντροφε και δάσκαλε καλό ταξίδι στην γειτονιά των Αγγέλων, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ που με τίμησες με τη φιλία σου».



Ο φίλος του Γρηγόρης Νικολάου:

Καλό ταξίδι υπέροχε φίλε και Άνθρωπε Λευτέρης Κωνσταντινίδης.....Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ καλέ μου φιλε!!!!!,,. Χαιρετισμούς εκεί ψηλά στον κοινό μας φίλο τον Γιώργη Γεννηματά και τον Ανδρέα Παπανδρέου......
Και παραθέτει ένα απόσπασμα από συνέντευξη του Λευτέρη στον κ. Βαρδάνη:

Τελικά τι είναι για σας κ.Λευτερη Κωνσταντινίδη σοσιαλισμός;
Ακούστε κ. Βαρσάμη, είμαι περίπου 23 χρόνια στην Ελλάδα. Για 23 χρόνια ακούω για σοσιαλισμό και σοσιαλισμό δεν βλέπω. Έκανα 16 χρόνια στη Σουηδία, δύο χρόνια στη Φινλανδία και εκεί είδα και έζησα το σοσιαλισμό. Μπορεί να δίνει λοιπόν ο καθένας τον όποιο θεωρητικό ορισμό θέλει για τον σοσιαλισμό, όμως για μένα σοσιαλισμός είναι κάτι περισσότερο από οικονομική θεωρία. Είναι πράξη, είναι τρόπος ζωής.
Σοσιαλισμός λοιπόν είναι να είσαι ο μακροβιότερος Πρωθυπουργός δημοκρατικής χώρας, να κυβερνάς τη χώρα σου για 23 ολόκληρα χρόνια, από το 1946 έως το 1969 και να ζεις και να πεθαίνεις σε ένα δυάρι εργατικών κατοικιών όπως ο Τάγκε Ερλάντερ της Σουηδίας. Βέβαια οι εργατικές κατοικίες εκεί δεν έχουν να κάνουν τίποτα με τα δικά μας άθλια και καταθλιπτικά «αρχιτεκτονικά» τερατουργήματα στα οποία στοιβάζουμε την εργατική τάξη.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι γόνος βαθύπλουτης οικογένειας της Σουηδίας, όπως ήταν ο Ούλοφ Πάλμε, και να μένεις σε ένα μεσοαστικό προάστιο όπου γείτονάς σου είναι κι ένας Έλληνας, «Αλβανός» για την εποχή εκεί. Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι επί 7,5 χρόνια γείτονας του πρωθυπουργού της Σουηδίας και ούτε μια φορά να έχεις δει κάποιο αυτοκίνητο να παίρνει ή να φέρνει στο σπίτι του τον πρωθυπουργό, ούτε ποτέ σου να έχεις δει αστυνομικό να φυλάει το σπίτι του. Ο Πάλμε, όπως και οι περισσότεροι υπουργοί του, εκτός εκείνων που πήγαιναν με τα ΙΧ τους, χρησιμοποιούσαν το μετρό για να πάνε στα υπουργεία τους.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι ο πρωθυπουργός της χώρας της ουτοπίας, να υποβάλεις αίτηση στις αρμόδιες αρχές για να μεγαλώσεις την κουζίνα σου και να κάνεις ένα μικρό γραφείο και να απορρίπτεται από την πολεοδομία της Στοκχόλμης, με την αιτιολογία ότι θα αλλοιωθεί το τοπίο και ότι θα διαμαρτυρηθούν οι γείτονες. Και καλά μέχρι εδώ, η έκπληξή σου γιγαντώνεται όταν την επομένη βλέπεις τη γυναίκα του πρωθυπουργού να χτυπά την πόρτα του σπιτιού σου, να σε καλησπερίζει και να ρωτά δειλά-δειλά αν έχεις αντίρρηση με το μεγάλωμα της κουζίνας τους και όταν με το στόμα ορθάνοιχτο, από την έκπληξη, λες όχι, σε παρακαλεί ευγενικά να υπογράψεις σ’ ένα χαρτί όπου κι άλλοι γείτονες υπέγραψαν πριν από σένα. Σοσιαλισμός για μένα είναι να επιστρέφεις στη Σουηδία, να περιμένεις στη σειρά σου να περάσεις από τον έλεγχο διαβατηρίων στο αεροδρόμιο της Στοκχόλμης και κάποιος να σε χτυπά στην πλάτη, να γυρίζεις και να βλέπεις τον πρωθυπουργό της χώρας, με το διαβατήριό του στο χέρι, να σου χαμογελά και να σε χαιρετά περιμένοντας στην ουρά να περάσει κι αυτός από τον έλεγχο διαβατηρίων, και σε λίγο να βλέπεις τη γυναίκα του να τον περιμένει έξω με το σαραβαλάκι τους για να πάνε σπίτι τους κι από πάνω να σε ρωτούν αν θέλεις να σε πάρουν μαζί τους στο σπίτι σου.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να βλέπεις τον πρωθυπουργό της χώρας με ένα χαλί στον ώμο να περιμένει στη σειρά των ταμείων της ΙΚΕΑ.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να βλέπεις τον πρωθυπουργό της χώρας κάθε χρόνο, παραμονή πρωτομαγιάς να καθαρίζει μαζί με τους γείτονές του τη γειτονιά του απ’ όλα εκείνα τα σκουπίδια που έφερε στην επιφάνεια το λιώσιμο των χιονιών του χειμώνα.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι βοηθός κηπουρού στο επάγγελμα και να είσαι επί 21 χρόνια υπουργός εθνικής οικονομίας, ο πιο επιτυχημένος κατά γενική ομολογία, και βασικός συντελεστής του οικονομικού θαύματος της Σουηδίας όπως ο Γκούνναρ Στρενγκ και να μεταβαίνεις στο υπουργείο σου κάθε πρωί στις 8.21 με τον περιαστικό σιδηρόδρομο χωρίς να σε συνοδεύουν φρουροί ή άλλοι βαστάζοι. Ο Έρικ Μπλουμπεργκ, τέως καθηγητής εθνικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και τέως πρόεδρος της επιτροπής Νόμπελ για την απονομή των βραβείων Νόμπελ Οικονομίας, σε κείμενό του για τον Γκούνναρ Στρενγκ λέει: «Όταν μιλούσε για οικονομία σε όλους εμάς του οικονομολόγους μας κολλούσε στον τοίχο με την απλή λογική του και τα επιχειρήματά του. Διαρκώς έφερνε παραδείγματα από ζαρζαβατικά και λουλούδια”.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να έχεις δουλέψει στη Φιλανδία για 21 μήνες και μετά από 35 χρόνια οι αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας αυτής να σε αναζητούν για 6 ολόκληρους μήνες για να σου δώσουν τη σύνταξη που σου αναλογεί και δικαιούσαι ενώ εσύ ζώντας στη χώρα της αυθαιρεσίας και της αδικίας ούτε να έχεις διανοηθεί ποτέ σου ότι με τους 21 μήνες εργασίας κατοχύρωσες συνταξιοδοτικό δικαίωμα.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΝΟΚΙΑ, της μεγαλύτερης και της πιο κερδοφόρας επιχείρησης στην Ευρώπη (5η στον κόσμο) με 110.000 εργαζόμενους, με 60 δις ευρώ τζίρο και 10 δις ευρώ καθαρά κέρδη, και να τρως βαρύτατο πρόστιμο γιατί στο αεροδρόμιο του Ελσίνκι δεν δήλωσες κάποιες κολώνιες και πούρα που αγόρασες στη Γενεύη και η αξία τους ξεπερνούσε την αξία που δικαιούσαι. Στην άλλη αυτή χώρα της ουτοπίας το πρόστιμο είναι περισσότερο ανάλογο του εισοδήματός σου και λιγότερο ανάλογο της αξίας των προϊόντων που εσύ προσπάθησες να περάσεις λαθραία στη χώρα. Κάντε λοιπόν τους συνειρμούς σας και πέστε μου αν μπορείτε να διανοηθείτε ότι υπάρχει Έλλην τελωνιακός που θα τολμήσει όχι πρόστιμο να βάλει, όχι να ελέγξει, αλλά ακόμη και να κοιτάξει τις αποσκευές κάποιου μεγαλόσχημου κυρίου του οικονομικού κατεστημένου προς δόξαν του άρθρου 4 του Συντάγματος που λέει ότι «όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του Συντάγματος και των νόμων του κράτους.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι η πρώην διευθύντρια του γραφείου του πρωθυπουργού της Ελλάδος και να δυσκολεύεσαι να πληρώσεις τη δόση του στεγαστικού σου δανείου.
Σοσιαλισμός για μένα είναι να είσαι αλληλέγγυος και να αγωνίζεσαι κυρίως για τα δίκαια αυτών που οικονομικά και κοινωνικά είναι ασθενέστεροι από εσένα. Σοσιαλισμός για μένα είναι …
Λευτέρης Κωνσταντινίδης

Πρώην βουλευτής
Ο δικός μου φίλος.... Ο καλός φίλος μου.....
Ο άνθρωπος που μπήκε στη Βουλή φτωχός και βγήκε από τη Βουλή πιο φτωχός.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Γιώργου Χαραλαμπίδη *

Επειδή ήδη, αργυρώνητοι δημοσιολόγοι, δημοσιογράφοι, καθηγητές, με ή χωρίς ακαδημαϊκούς τίτλους, ειδικοί πάσης φύσεως και ειδικότητας, έχουν κατακλύσει την δημόσια αλλά και ιδιωτική σφαίρα πληροφόρησης, με προφανή στόχο να παρασύρουν το μυαλό μας σε σχέδια “αξιοπρεπούς” υποταγής σε συμμαχίες “συμφέροντος”, όσο και ραγιάδικης συμπεριφοράς, νομίζω ότι ήρθε η ώρα για αποφάσεις που θα επηρεάσουν την ζωή των μελλοντικών γενεών για πολλές δεκάδες χρόνια.

Σε ποιους απευθύνομαι: Στον Έλληνα, στην Ελληνίδα, σε οποιονδήποτε ταυτίζει τα θέλω του και τις επιδιώξεις του με αυτό που ιδανικά ονομάζεται Ελληνικός Λαός.

Πολλοί άνθρωποι ταυτίζουν την λήψη πληροφορίας με την απόκτηση γνώσης.
Αλλά δεν είναι το ίδιο.
Αν λάβεις το 2+2=4 σαν πληροφορία χωρίς να το επεξεργαστείς, τότε εύκολα θα το αλλάξεις λόγω εξωτερικών παραγόντων σε 2+2=5 ή οτιδήποτε άλλο.
Αν όμως το επεξεργαστείς τότε δεν θα υποκύψεις σε ό,τι προσπαθεί να σου θολώσει τη σκέψη.

Τι είναι αυτό που κάνει πραγματικά την πληροφορία γνώση;
Μα ο στοχασμός!
Με τον στοχασμό, η πληροφορία: “Έχουμε δημοκρατία”, θα αποδειχθεί ψευδής, όπως και η πληροφορία: “Βγήκαμε από τα μνημόνια”, όπως τόσες άλλες.
Θα το νιώσει, θα το καταλάβει ο καθένας και δεν θα είναι εύκολο να τον κοροϊδέψεις.

Οι περισσότεροι από μας, αρκούμαστε να μεταδώσουμε ή να αναμεταδώσουμε την πληροφορία.
Αλλά αυτό που χρειάζεται είναι να κινητοποιήσουμε σε κάθε άνθρωπο από πέντε έως ενενηνταπέντε χρονών τον στοχασμό. Δηλαδή την μη μετατροπή άκριτα της πληροφορίας σε γνώση και την επανάληψη της επέκεινα σαν παπαγαλολαλιά, αλλά την στοχαστική εξέταση και διασταύρωση της, ώστε να καταστεί ή όχι, γνώση και αν χρειάζεται συνείδηση.
Αναντικατάστατο μέσο κινητοποίησης του στοχασμού είναι η συζήτηση που στοχεύει στην αναζήτηση της αλήθειας.

Έτσι ο άνθρωπος γίνεται πολίτης, οι πολίτες λαός και ο λαός διώχνει τα παράσιτα και φέρνει τη δημοκρατία!

Αν δεν πραγματοποιηθεί αυτό, όλα τα άλλα είναι μάταια! ...

Αλλά τι εμποδίζει τους ανθρώπους να στοχάζονται;
Μα η σε παγκόσμια κλίμακα επιχειρούμενη και επιβαλλόμενη διαφθορά των μαζών από τις ελίτ.
Τι είναι διαφθορά;
Ο εξαναγκασμός και στη συνέχεια εθισμός των ανθρώπων στο να μην εξελίσσουν και να μην χρησιμοποιούν τις πνευματικές τους δυνατότητες – ικανότητες. Δηλαδή: Συναίσθημα, Λογική, Συνείδηση, σε αρμονική αναλογία.

Τι είναι πίσω από τη διαφθορά;
Το ευρώ!
Με τι κίνητρο οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ αλλοιώνουν την πληροφορία και διαδίδουν ψεύδη;
Τα ευρώ!
Με ποιο αντάλλαγμα οι πολιτικοί ξεπουλούν τη Λαϊκή θέληση;
Τα ευρώ!
Με ποιο κίνητρο οι δικαστές ΔΕΝ αποδίδουν δικαιοσύνη;
Με τα ευρώ!
Τι είναι αυτό που φιμώνει τους πάντες και αποστρέφουν το βλέμμα απ' την αλήθεια;
Το ευρώ!
Ποιο το κίνητρο των βουλευτών και των ευρωβουλευτών να εκλεγούν; Αν αφαιρούσατε τα ευρώ θα είχαν κίνητρο;
Ποιο το κίνητρο των των αστυνομικών που ξυλοκοπούν τους διαμαρτυρόμενους πολίτες, αλλά και των μπαχαλάκηδων; Αν αφαιρούσατε τα ευρώ θα είχαν κίνητρο;
Τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση; Υποταγή της οικονομίας στο ευρώ ή στο συμφέρον του Λαού;

Τίνος χάριν οι “Έλληνες” ξεπουλούν τον χρόνο τους, την ικμάδα τους, την δυνατότητα να είναι ενεργοί πολίτες;
Του ευρώ!
Πώς είναι δυνατόν να έχεις Δημοκρατία όταν το Ευρώ είναι πάνω από τον Λόγο σαν αξία και σαν εφαρμογή;
Ποιος ελέγχει το ευρώ; Τί είναι πάνω από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Μήπως οι ΗΠΑ, το οπλοστάσιο τους και το δολάριο;
Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω...

Δεν υπάρχει πολιτική Τραμπ, ούτε πολιτική Πούτιν. Υπάρχουν πολιτική ΗΠΑ, πολιτική Ρωσίας.
Δεν είναι ο Χίτλερ που ξεκίνησε τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά η Γερμανία.
Όταν ο Μητσοτάκης λέει: “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία”, δεν μπορεί ο Ελληνικός λαός να σφυρίζει αδιάφορα! Είναι ντροπή! Όταν κληθεί να πολεμήσει τους Ρώσους τι θα κάνει; Πολίτης και ευθύνη, είναι έννοιες που συνυπάρχουν, αλλιώς αν σβήσει η μια σβήνει και η άλλη.

Είναι ντροπή οι Έλληνες να συνταχτούν στο ίδιο “στρατόπεδο” με τους σφαγείς λαών και εθνών.
Όταν οι Έλληνες σφάζονταν από τους Οθωμανούς,
οι Πορτογάλοι έσφαζαν ιθαγενείς σε Αφρική και Λατινική Αμερική,
οι Ισπανοί έσφαζαν ιθαγενείς σε Αφρική, Μεξικό, Λατινική Αμερική,
οι Γάλλοι έσφαζαν ιθαγενείς σε Αφρική, Αμερική, Άπω Ανατολή, Καραϊβική, Καναδά,
οι Ολλανδοί έσφαζαν ιθαγενείς σε Ινδία, Αφρική, Καραϊβική,
οι Ιταλοί έσφαζαν ιθαγενείς στην Αιθιοπία,
οι Βέλγοι έσφαζαν ιθαγενείς στο Κογκό,
οι Γερμανοί έσφαζαν ιθαγενείς στην Αφρική,
οι Εγγλέζοι έσφαζαν ιθαγενείς σε όλον τον κόσμο... Αυτοκρατορία ντε και καλά...

Και είναι Γερμανοί που αιματοκύλισαν την Ελλάδα 1941 – 1944, Βρετανοί 1944 – 1946 και από το 1946 και μετά, Αμερικάνοι των ΗΠΑ έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε προκεχωρημένο φυλάκιο της πολιτικής τους, εφαρμόζοντας το: «Πρέπει να πλήξουμε τον Ελληνικό Λαό στην γλώσσα, την θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει...» και πνίγοντας στο αίμα με τη βοήθεια ντόπιων δωσιλόγων, μαυραγοριτών και των απογόνων τους, κάθε φωνή που τολμά να υψωθεί για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία!...

Και είναι όλοι οι παραπάνω, αγκαλιά με το Ισραήλ, το “Δυτικό μπλοκ” όπως αρέσκονται να ονομάζονται, που αιματοκυλούν σε πιο πρόσφατο χρόνο, Κορέα, Βιετνάμ, Ιράκ, Ιράν, Λιβύη, Σερβία, Συρία, Νιγηρία, Αφρική γενικά, Λατινική Αμερική γενικά, Φιλιππίνες, Ινδονησία, Παλαιστίνη...

Και για να μην ξεγελιόμαστε από την προπαγάνδα: Τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ τον υποδαύλισαν και τον ξεκίνησαν. Τώρα παριστάνουν τους ειρηνευτές! Άξιοι μαθητές της περίφημης “Βρετανικής διπλωματίας”!

Αυτό που επιχειρείται στην Βενεζουέλα είναι πειρατεία και ληστεία.

Ευρωπαϊκή Ένωση!
Αλλά δεν είναι ευρωπαϊκή, αφού το κεφάλι (αποφάσεις) και τα χέρια (NATO), είναι στις ΗΠΑ.
Ούτε ένωση είναι, αφού στην πρώτη ευκαιρία ο ένας πάει να φάει τον άλλον. Επί παραδείγματι, το χρέος της Ελλάδας, το χρέος της Ιρλανδίας, η υπόθεση με τα εμβόλια Covid 19, το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο που προμηθευόταν για χρόνια η Γερμανία, η άρνηση της Ισπανίας για συμμετοχή στην αύξηση δαπανών για την άμυνα και πολλά άλλα που δείχνουν την προσπάθεια επικυριαρχίας των αμερικανόδουλων ελίτ των βορειοδυτικών ευρωπαϊκών κρατών, σε όλους τους άλλους “εταίρους”. Τελευταία έπεσε στο τραπέζι η ιδέα της διαίρεσης της σε “Ευρώπη δύο ταχυτήτων”! Τόσο ένωση!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπήρξε ανάγκη των λαών των εθνών της Ευρώπης. Ήταν οικονομικό εγχείρημα ελιτίστικων ομάδων (lobbies) προς ίδιον όφελος. Ελιτίστικων ομάδων που ωφελήθηκαν από την αποικιοκρατία, που έχουν ορμητήριο τις ΗΠΑ, και την βορειοδυτική Ευρώπη και θέλουν να διατηρήσουν προνόμια και εξουσία. Κυρίως το εκδοτικό δικαίωμα του νομίσματος και την επέκταση του δικαιώματος αυτού σε Γήινη έκταση (παγκοσμιοποίηση δυτικής έμπνευσης – ΝΤΠ)!

Είναι ύβρις να θέλεις να φτιάξεις μια “κοινωνία” εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων με βάση το νόμισμα. Την χρηματοοικονομική “επιστήμη”. Χρηματοδοτώντας την χυδαία προπαγάνδα των μέσων διαστρέβλωσης της πληροφορίας. Καταστρέφοντας τα έθνη και τις εθνικές οικονομίες. Σπέρνοντας τον φόβο της πείνας, των επιδημιών, του “κοινού” εχθρού... της Ρωσίας! ... ώστε να κρατηθεί το σαθρό οικοδόμημα συνεκτικό και να μην διαλυθεί!!

Το χρήμα από την φύση του δεν ενώνει! Χωρίζει!
Η επιστροφή σε πανανθρώπινες αξίες μπορεί να αποσοβήσει την περαιτέρω υποδούλωση των ανθρώπων, σε αδίστακτους συνανθρώπους τους, που εργαλειοποιούν την ψηφιοποίηση και την “τεχνητή νοημοσύνη”, που απεργάζονται τον τρίτο μεγάλο πόλεμο.

Η Ελλάδα ιστορικά δεν έχει σχέση με τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες. Σύρθηκε σε μια ομαδοποίηση εθνών – κρατών που είχε στόχο να εξυπηρετήσει τις ελίτ του χρήματος και των χρηματιστηρίων.
Σε τι ωφελήθηκε η Ελλάδα από την συμμετοχή της στην ΕΕ;
Αποβιομηχανοποιήθηκε, έχασε μια ανθούσα βιοτεχνία, οι ευρωπαϊκές ποσοστώσεις ρήμαξαν την γεωργία της και την κτηνοτροφία της. Δέχτηκε ένα τεράστιο χρέος και την μετατροπή του δραχμικού της χρέους σε ευρώ. Έκλεισαν τόσες και τόσες ελληνικές επιχειρήσεις ώστε να αντικατασταθούν από άλλες “ευρωπαϊκές” και “διεθνείς”.

Δέχτηκε μνημόνια που εκπονήθηκαν και γράφτηκαν στο Λονδίνο, δέχτηκε την ισχύ τους σε αγγλικό δίκαιο. Το προδοτικό πολιτικό της προσωπικό δέχτηκε να βρίζουν και να λοιδορούν τον Ελληνικό Λαό, χάριν ιδιοτελών συμφερόντων. Δέχτηκε την είσοδο στην επικράτεια της εκατομμυρίων αλλοεθνών, κυρίως μουσουλμανικού θρησκεύματος και την μετανάστευση ενός και πλέον εκατομμυρίου πτυχιούχων Ελλήνων και Ελληνίδων που αδυνατούσαν να χτίσουν το μέλλον τους στην Ελλάδα.
Το “Ανήκομεν εις την δύσιν” έγινε εννοιολογικά ταυτόσημο με το “Ερωτεύτηκα τον βιαστή μου”!

Προδοσία είναι η εσκεμμένη αθέτηση εμπιστοσύνης, πίστης ή όρκου.
Η προδοσία τόσο σε ατομικό επίπεδο, όσο και σε συλλογικό, επιφέρει συναισθηματικό ψυχολογικό τραύμα. Ο προδότης είναι άτομο φιλικό ή άτομο δεδομένο στο “εμείς”. Ο προδομένος τις περισσότερες φορές οδηγείται σε κατάθλιψη, αδράνεια, κλείσιμο στον εαυτό και άλλα.
Το ατομικό όσο και το συλλογικό τραύμα τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα προδοσίας.

Το εθνικό συλλογικό μας τραύμα, οφείλεται σε επαναλαμβανόμενες προδοσίες του Ελληνικού Λαού από τις ελληνόφωνες πολιτευόμενες ελίτ, στον ξένο παράγοντα. Από τους δωσίλογους της κατοχής που έμειναν ατιμώρητοι και τους απογόνους τους, που αιματοκύλισαν την χώρα στα δεκεμβριανά, την λευκή τρομοκρατία και τον εμφύλιο, την βία και νοθεία της δεκαετίας του 1950 που λεηλάτησε την χώρα οικονομικά και οδήγησε στην επταετή δικτατορία, έως την προδοσία της Κύπρου το 1974, την οικονομική λεηλασία της δεκαετίας του 1990 με το χρηματιστήριο αλλά όχι μόνο, την προδοσία των μνημονίων το 2010, την προδοσία του δημοψηφίσματος το 2015.
Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων ελληνικών υποδομών είναι προδοσία.
Ο περιορισμός της ελληνικής δυναμικότητας σε ένα μόνο τομέα, τον τουρισμό, είναι προδοσία.
«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης». Ιωάννης Καποδίστριας.

Πριν χρόνια, ο επιθετικός ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός που εκπορεύεται από την “Δύση” κοκορευόταν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Το τέλος της ιστορίας έλεγαν!
Ευτυχώς υπήρξαν χώρες όπως η Ρωσία, που για τρίτη φορά (πρώτη επί Ναπολέοντα, δεύτερη επί Χίτλερ), έβαλε φραγμό στην περαιτέρω φασιστικοποίηση. Ευτυχώς χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία, έδειξαν ότι είναι δυνατόν οι ανθρώπινοι πληθυσμοί να βγουν από την επιβαλλόμενη από τις δυτικές ελίτ φτώχεια και εκμετάλλευση και να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο. Η δημιουργία του διεθνούς πολιτικού οργανισμού BRICS και η επιθυμία πάρα πολλών χωρών να συμμετέχουν σ' αυτόν, δείχνει άλλους δρόμους. Βέβαια έγινε αγκίδα στο μάτι των ιμπεριαλιστών! ...

Το βασικό θέμα είναι ότι αν δεν υπήρχε το δωσιλογικό πολιτικό σύστημα που είναι δεμένο με συμφέροντα στο “Δυτικό μαντρί”, ο ξένος παράγοντας θα ήταν ανίσχυρος. Τα συμφέροντα αυτά είναι που αλυσοδένουν τη χώρα, ξεπουλώντας Πατρίδα και Ιδανικά!
Η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το “Δυτικό μαντρί”, για να ξαναγίνει Πατρίδα με λαό αξιοπρεπή και περήφανο που είναι Έλληνας.

Κι άλλες φορές οι Έλληνες βρέθηκαν μπροστά σε τόσο μεγάλες αποφάσεις.
Σε όλες τις περιπτώσεις οι Έλληνες αγωνίστηκαν για Ελευθερία, Ανεξαρτησία, Κυριαρχία, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία. Δεν κέρδισαν πάντα τον πόλεμο. Κέρδισαν όμως μια αξιοπρεπή θέση στην ιστορία, κάνοντας περήφανους αυτούς που μαθαίνουν την ελληνική ιστορία και την θεωρούν κληρονομιά τους!

Νυν υπέρ πάντων αγών!


* Γιώργος Χαραλαμπίδης
συγγραφέας του βιβλίου (ebook)
«Άνθρωπος – Λόγος – Παιδεία – Δημοκρατία»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ


Ο Σύλλογος γυναικών Θερμαϊκού (μέλος της ΟΓΕ) εκφράζει την αγανάκτησή του για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα. Ένα έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες εργαζόμενες που έφυγαν το βράδυ για το μεροκάματα για να μην γυρίσουν ποτέ πίσω γιατί κάηκαν ζωντανές στο χώρο δουλειάς τους.

Μόνο οργή μπορεί να προκαλεί το γεγονός ότι οι εργαζόμενες γυναίκες δουλεύουν νυχτερινή εργασία, χωρίς μέτρα ατομικής προστασίας, χωρίς διόδους διαφυγής, χωρίς εξόδους κινδύνου, χωρίς συστήματα ανίχνευσης διαρροών αερίων.

Ακόμα μια φορά τα γεγονότα έρχονται να αποδείξουν ότι για τους μεγαλοεργοδότες τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς είναι κόστος και οι εργαζόμενοι αναλώσιμοι.

Κροκοδείλια δάκρυα χύνουν όλοι όσοι νομοθετούν και ψηφίζουν (κυβερνήσεις και Ευρωπαϊκή Ένωση), την ευελιξία στα ωράρια και τις βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης, την απουσία προστασίας της γυναίκας, της μητρότητας. Μέσα από αυτό το νομικό οπλοστάσιο, πήραν, στο όνομα της «ισότητας των φύλων», την απόφαση για την άρση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών που αποτελούσε κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού.

Καταγγέλλουμε τα εργοδοτικά σφαγεία από τους χώρους δουλειάς μέχρι τα σφαγεία του πολέμου. Η δίψα τους για κέρδη, στάζει αίμα
Ως εδώ…

Απαιτούμε να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες του εγκλήματος, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.
Παλεύουμε ανυποχώρητα ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας, ενάντια στην εργοδοτική βία, ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας και μας δολοφονεί!».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Διαβάσαμε σε πολλές επαναλήψεις δελτία τύπου του Δήμου Θερμαϊκού για προγραμματισμένες εφαρμογές κάλυψης αγροτικών δρόμων με άσφαλτο ή σύντριμμα ....
Εκατομμύρια ευρώ ήταν ο σχετικός προϋπολογισμός από διάφορα προγράμματα.
Περιμέναμε κι εμείς στα ορεινά της Αγίας Τριάδας, μετά και από όχληση προς τη Διοίκηση, να περισσέψουν λίγα κυβικά σύντριμμα, ώστε να καλύψουν δρόμους, μόλις λίγες δεκάδες μέτρα μακριά από την κεντρική αρτηρία Θεσσαλονίκης-Μηχανιώνας.
Αδίκως φαίνεται περιμένουμε.
Σε κάθε βροχή αναγκαζόμαστε να κάνουμε "ράφτινγκ" με τα οχήματά μας για να περάσουμε λίμνες και ποτάμια.
Και τελικά απορούμε με έκδηλη αγανάκτηση.

Για τα δημοτικά τέλη που κι εμείς πληρώνουμε δεν υπάρχει ανταπόδοση;

Δρόμοι - λίμνες.
Κάδοι σε έλλειψη, μπλε κάδοι ανακύκλωσης ανύπαρκτοι σε όλο τον οικισμό Πεύκων.

Τί είμαστε τελικά για σας, δημοτικοί ΑΡΧΟΝΤΕΣ ;;;
Δημότες 3ης κατηγορίας;
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Σε κλίμα αποφασιστικότητας και με τη μαζική συμμετοχή πλήθους πολιτών που κατέκλυσαν το Δημοτικό Θέατρο Επανομής, πραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη 28 Ιανουαρίου, η κεντρική ενημερωτική εκδήλωση του Δήμου Θερμαϊκού για το μείζον ζήτημα της σχεδιαζόμενης αμμοληψίας από την περιοχή «Φανάρι».

Παρουσία του συνόλου των Αντιδημάρχων του Δήμου, πολιτικών προσώπων, πολιτευτών, εκπροσώπων φορέων και συλλόγων, η Δημοτική Αρχή, συνεπικουρούμενη από την επιστημονική κοινότητα και τους επαγγελματίες της περιοχής, ανέλυσε τα δεδομένα που καθιστούν τον σχεδιασμό περιβαλλοντικά επισφαλή και θεσμικά διάτρητο. Την εκδήλωση συντόνισε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Επαγγελματιών Επανομής, κ. Νίκος Τσιούλας, ενώ στο πάνελ των ομιλητών συμμετείχαν ο Δήμαρχος Θερμαϊκού κ. Θεόδωρος Τζέκος, ο Ομότιμος Καθηγητής Παράκτιας Τεχνικής & Ωκεανογραφίας του ΑΠΘ κ. Γιάννης Κρεστενίτης, ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Επανομής κ. Νίκος Σακκάς και ο Πρόεδρος του Αλιευτικού Συνεταιρισμού Μηχανοτρατών Νέας Μηχανιώνας "Η Αγία Παρασκευή", κ. Κώστας Νταουλτζής. 

Θ. Τζέκος: «Θεσμική παράκαμψη μέσω ΤΕΠΕΜ – Αγνοήθηκε η Τοπική Κοινωνία» 

Στην τοποθέτησή του, ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, κ. Θεόδωρος Τζέκος, καυτηρίασε τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, τονίζοντας πως επιλέχθηκε η οδός της Τεχνικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΤΕΠΕΜ) αντί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), με προφανή στόχο την παράκαμψη της δημόσιας διαβούλευσης.
«Η ΤΕΠΕΜ δεν περνάει υποχρεωτικά από το στάδιο της διαβούλευσης με τον Δήμο και την Περιφέρεια. Αυτό αποτελεί θεσμικό φάουλ. Αγνοήθηκε ο Δήμος, αγνοήθηκε η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Δήμαρχος, υπογραμμίζοντας πως ενώ το έργο της επέκτασης του 6ου Προβλήτα είναι εθνικής σημασίας, υπάρχουν εναλλακτικές πηγές υλικών που δεν απαιτούν την περιβαλλοντική θυσία της Επανομής. 

Γ. Κρεστενίτης: «Τεράστια ποσότητα, ασαφείς συντεταγμένες»


Τεχνοκρατικά δεδομένα που προκαλούν ανησυχία παρουσίασε ο Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, κ. Γιάννης Κρεστενίτης. 
Ο κ. Κρεστενίτης επεσήμανε τα εξής κρίσιμα σημεία: 
* Όγκος Υλικών: Απαιτείται η εξόρυξη 4 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων υλικού. 
* Έκταση Επέμβασης: Η αμμοληψία θα επηρεάσει άμεσα μια θαλάσσια ζώνη 3.000 στρεμμάτων, μήκους περίπου 3 χλμ και πλάτους 1 χλμ. 
* Ασάφεια Χωροθέτησης: Στην εγκριτική απόφαση της ΤΕΠΕΜ απουσιάζουν οι ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες, δημιουργώντας ένα θολό πεδίο αυθαιρεσίας κατά την εκτέλεση του έργου. 
* Βάθη Εξόρυξης: Η μελέτη προβλέπει εξόρυξη σε βάθη περίπου 20 μέτρων, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με διεθνείς και ευρωπαϊκές πρακτικές που ορίζουν την ασφαλή αμμοληψία σε βάθη άνω των 50 μέτρων για την αποφυγή διάβρωσης της ακτογραμμής. 

Κ. Νταουλτζής: «Θα νεκρώσει ο βυθός» 

Σημαντική ήταν η παρέμβαση του Κώστα Νταουλτζή, ο οποίος κατέθεσε την εμπειρία 48 ετών στη θάλασσα. Ο κ. Νταουλτζής προειδοποίησε για την ολοκληρωτική καταστροφή του βυθού και του τοπικού οικοσυστήματος, παρόμοια με αυτή που έχει συμβεί σε άλλες περιοχές του Θερμαϊκού κόλπου. 

Συμπεράσματα 

Κοινή συνισταμένη όλων των τοποθετήσεων ήταν η ανάγκη για άμεση νομική και κοινωνική κινητοποίηση. Ο Δήμος Θερμαϊκού δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει τετελεσμένα που υπονομεύουν το περιβάλλον και την τοπική οικονομία, απαιτώντας την ακύρωση της απόφασης και την ουσιαστική διαβούλευση για την εύρεση εναλλακτικών λύσεων. 

Η μαζική παρουσία των πολιτών της Επανομής έστειλε το μήνυμα ότι η τοπική κοινωνία παραμένει σε εγρήγορση και ενωμένη απέναντι σε κάθε σχεδιασμό που απειλεί τον τόπο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Διαρροή αερίου και ισχυρή έκρηξη στον χώρο όπου βρίσκονταν οι φούρνοι του εργοστασίου δείχνουν τα πρώτα ευρήματα ως την αιτία της τραγωδίας που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες στη Βιολάντα.

Οι έρευνες στο σημείο συνεχίζονται, με το εργοστάσιο να εξακολουθεί να καπνίζει μετά τη μεγάλη φωτιά που προκάλεσε η φονική έκρηξη. Σύμφωνα με νέες πληροφορίες  οι εγκαταστάσεις διέθεταν μελέτη πυρασφάλειας, η οποία είχε κατατεθεί ηλεκτρονικά από αρμόδιο μηχανικό τον Σεπτέμβριο του 2025.

Οι ενέργειες στήριξης της Βιολάντα

Η «Βιολάντα» αναλαμβάνει, όπως ανακοίνωσε σήμερα, «άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στήριξης», πέραν των αποζημιώσεων που θα καταβληθούν στους νόμιμους δικαιούχους, «με απόλυτο σεβασμό στις οικογένειες των ανθρώπων» που χάθηκαν στο δυστύχημα στο εργοστάσιο της εταιρείας στα Τρίκαλα.

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, οι πρωτοβουλίες αυτές αφορούν:
  • Σταθερή μηνιαία οικονομική ενίσχυση προς τις οικογένειες, ισόποση με τον μισθό που λάμβαναν οι εργαζόμενες, έως την ηλικία που θα συμπλήρωναν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης.
  • Μηνιαία οικονομική ενίσχυση για τα ανήλικα παιδιά των οικογενειών που επλήγησαν για τη στήριξη των εξόδων διαβίωσης έως και την ενηλικίωσή τους.
  • Άμεση καταβολή ποσού ισόποσου με έξι (6) μηνιαίους μισθούς, για την κάλυψη των άμεσων εξόδων των οικογενειών.
  • Παράλληλα, η εταιρεία θέτει σε λειτουργία γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, με τη συνδρομή εξειδικευμένων ψυχολόγων και παιδοψυχολόγων, τόσο για τις οικογένειες που επλήγησαν όσο και για το σύνολο των εργαζομένων της εταιρείας που βιώνουν τις συνέπειες αυτής της τραγωδίας, και θα παρέχει όλες τις υπηρεσίες ψυχολογικής στήριξης που θα είναι απαραίτητες.

Σε αυτή τη στιγμή βαθιάς οδύνης κρίνεται αναγκαίο να επισημανθεί ότι η εταιρεία μας εφαρμόζει αυστηρά πρωτόκολλα και διαδικασίες, τηρώντας όλα τα μέτρα για την ασφάλεια του προσωπικού και των εγκαταστάσεων. Η πυροσβεστική υπηρεσία καθώς και οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν να επιχειρούν στις εγκαταστάσεις μας. Τους ευχαριστούμε θερμά για την υπεράνθρωπη προσπάθεια που καταβάλλουν και συνεργαζόμαστε πλήρως μαζί τους για την ταχύτερη δυνατή εξακρίβωση των αιτιών του δυστυχήματος».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Ρούντι Ρινάλντι

Στη φετινή σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο χιονισμένο Νταβός της Ελβετίας συγκεντρώθηκαν περίπου 80 ηγέτες χωρών, και περίπου 800 διευθύνοντες σύμβουλοι (CEO) των μεγαλύτερων επιχειρηματικών κύκλων. Συνολικά εκπρόσωποι κυβερνήσεων ή επιχειρήσεων από 130 χώρες του κόσμου, πάνω από 3.000 επίσημοι προσκεκλημένοι. Η Κίνα συμμετείχε με παρουσία αντιπροέδρου, η Ινδία με σημαντικούς οικονομικούς παράγοντες.

Τρία ήταν τα πιο εκκωφαντικά μηνύματα από την πρόσφατη σύνοδο:

• Πρώτο: Η ατραξιόν αλλά και η εφαρμογή του «Συμβουλίου Ειρήνης» που ξεκινά ο Τραμπ∙ δηλαδή μια μορφή ενός ιδιωτικού ΟΗΕ που θα παρεμβαίνει «πιο αποτελεσματικά» σε όποια γωνιά του πλανήτη κριθεί αναγκαίο. Πρώτη παράσταση η «Ριβιέρα στη Γάζα». Δημοσιεύτηκε και το καταστατικού του υπό κατασκευή «οργανισμού». Για να πάρει μέρος μια χώρα πρέπει να συνεισφέρει 1 δισεκατομμύριο δολάρια και να είναι πρόθυμη να κάνει ό,τι θέλει ο ισόβιος «πρόεδρός» του, δηλαδή ο Τραμπ. Από την Ε.Ε. των 27 συμμετείχαν η Ουγγαρία και η Βουλγαρία. Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα (και άλλες ευρωπαϊκές χώρες) θα συμμετάσχει στο «Συμβούλιο Ειρήνης», αλλά μόνο για τη Γάζα.

• Δεύτερο: Η ομιλία του Καναδού πρωθυπουργού Κάρνεϊ, που τάραξε τα νερά και αποτελούσε μια απάντηση στην επιθετικότητα και αρπακτικότητα των ΗΠΑ, αφού οι τελευταίες έχουν συμπεριλάβει στο «μενού» και τον Καναδά ολόκληρο! Ξεκίνησε την ομιλία του ως εξής: «Σήμερα θα μιλήσω για μια ρήξη στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, για το τέλος μιας ωραίας ιστορίας και την αρχή μιας σκληρής πραγματικότητας, όπου η γεωπολιτική μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό». Αμέσως ο Τραμπ ακύρωσε την πρόσκληση που είχε κάνει στον Καναδό πρωθυπουργό να πάρει μέρος στην ιδρυτική ατραξιόν του «Συμβουλίου Ειρήνης» την επόμενη μέρα. Ο Κάρνεϊ στην ομιλία του συγκαταλέγει τον Καναδά στις «μεσαίες χώρες» που απειλούνται από την αμερικανική αρπακτικότητα. Σκεφθείτε, αν ο Καναδάς, μέλος του G7 και του G20, ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ, κινδυνεύει να μετατραπεί σε 51η πολιτεία των ΗΠΑ, πόσο υπολογίζεται η Ελλάδα από τις ΗΠΑ και τον Τραμπ. Ορισμένοι έχουν αρχίσει να ανησυχούν σφόδρα μήπως ρίξει ο πλανητάρχης το βλέμμα του προς τα εδώ…

• Τρίτο: Η ομιλία του CEO της κακόφημης BlackRock, Λάρι Φινκ. Με κυνισμό και τάχα κοινωνική ευαισθησία έκρουσε καμπανάκι κινδύνου για το αβυσσαλέο χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και την φτώχεια σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ερώτημα για αυτόν είναι πώς θα κάνουμε περισσότερους να συμμετέχουν στα καλά της «ανάπτυξης». Όπως είπε, «ο πλούτος συγκεντρώθηκε σε ένα πολύ μικρότερο μερίδιο ανθρώπων από ό,τι μπορεί να διατηρήσει οποιαδήποτε υγιής κοινωνία». Για τη σύνοδο και τους παρευρισκόμενους παρατήρησε ότι βρίσκονται «εκτός ρυθμού της εποχής: μοιάζουν με ελίτ σε μια εποχή λαϊκισμού». Συνέκρινε την εποχή της παγκοσμιοποίησης από το 1989-90 μέχρι πρόσφατα, με την εποχή που αρχίζει με την AI: «Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει στην εργασία των υπαλλήλων γραφείου αυτό που έκανε η παγκοσμιοποίηση στους εργαζόμενους, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε άμεσα».
Ο Φινκ θα συμπληρώσει πως: «Η ευημερία δεν είναι απλώς η ανάπτυξη συνολικά∙ δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με βάση το ΑΕΠ. Πρέπει να κριθεί από το πόσοι άνθρωποι μπορούν να το δουν, να το αγγίξουν και να χτίσουν ένα μέλλον πάνω σε αυτό». Καμπανάκι για ένα κοινωνικό χάος και ρήγμα; Ανησυχία για την έλλειψη κοινωνικής συναίνεσης; Ανησυχία για τον «ωκεανό λαϊκισμού» που συνιστά ένα περιβάλλον για το οποίο οι ελίτ του Νταβός αδιαφορούν;

Βέβαια έγινε κουβέντα, «μας έβγαλαν γλυκό, μας έβγαλαν και μέντα» παραφράζοντας λίγο το τραγούδι (Ο Γιάννης ο φονιάς) και για τη Γροιλανδία. Μάλλον ανήκει ήδη στις ΗΠΑ∙ το ΝΑΤΟ θα βρει μια λύση που θα καταπιούν και όλοι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι, που ψιλογκρινιάζουν τώρα. Κύκλοι του Τραμπ διαρρέουν ότι θέλουν κάτι σαν το βρετανικό στάτους των βάσεων στην Κύπρο (να και ο ελληνισμός πάλι…). Δηλαδή βάσεις που θα αποτελούν αμερικανικό έδαφος για πάντα, και όχι ιδιαίτερες συμφωνίες με μια χώρα (Δανία ή Γροιλανδία κ.λπ.). Η Αγγλία με αυτό το μοντέλο έχει πλήρη κυριαρχία στο 8% του εδάφους της Κύπρου. Φυσικά να μην ξεχνάμε ότι ο Πούτιν δήλωσε ότι «αυτό που συμβαίνει στη Γροιλανδία δεν μας αφορά καθόλου», και αναφέρθηκε στο ιστορικό της πώλησης της Αλάσκας από τη Ρωσία στις ΗΠΑ το 1867.

Μόνο που υπάρχει μια αποσιώπηση, ένα γενικό μπλακ άουτ ενημέρωσης και ειδήσεων. Τι λέει ο «ωκεανός λαϊκισμού», η παγκόσμια πλειοψηφία ολόκληρου του κόσμου; Τι λένε οι κοινωνίες και λαοί; Μετά τη γενοκτονία στη Γάζα, παίρνει σειρά το πούλημα (για άλλη μια φορά) του κουρδικού λαού.

Γενικά, «καλά πάμε» όπως βλέπετε… Έχουμε και Belhara, πνιγόμαστε και στην Γλυφάδα… ενώ έρχονται γεωπολιτικά τσουνάμι. Κάτι είπε ήδη η κα Γκίλφοϊλ.


(Δρόμος, φύλλο 761, 24/1/26)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Μουνίρ Κιλάνι

«Αν δεν είσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού »: μια ωραία φράση... που ειπώθηκε από έναν άνθρωπο που πέρασε τη ζωή του στρώνοντας τραπέζι για τους μεγάλους θηρευτές της Γουόλ Στριτ και της Σίτι, προτού αυτοσχεδιάσει ως αρχισερβιτόρος σε ένα πιο πράσινο συμπόσιο, αλλά για τους ίδιους καλεσμένους, και που τώρα παίζει τον ρόλο ενός μετανοημένου χορτοφάγου.

Το σκηνικό και οι μάσκες

Στις 20 Ιανουαρίου 2026, στο Νταβός, ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ εκφώνησε μια ομιλία που απήχησε στα δερμάτινα καθίσματα της ελίτ του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Έλαβε όρθια χειροκροτήματα. Οι
εντυπωσιακές φράσεις του περιλάμβαναν:
– « Βρισκόμαστε στη μέση μιας ρήξης, όχι μιας μετάβασης »·
– « Η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική »·
– και πάνω απ 'όλα: « Αν δεν είσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού ».

Οι κυρίαρχοι σχολιαστές το βλέπουν ως ένα «ιστορικό σημείο καμπής», μια θαρραλέα έκκληση από τις «μεσαίες δυνάμεις» εναντίον των καταπιεστικών μεγάλων δυνάμεων.
Μια ομιλία προσεκτικά σχεδιασμένη για να έχει αντίκτυπο - και πάνω απ' όλα, να καθησυχάσει όσους τις κυριαρχούν.

Αλήθεια; Σαν να μην ήταν το Νταβός ακριβώς το μεγαλύτερο τραπέζι στον κόσμο, που προορίζεται για δισεκατομμυριούχους, διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων και κεντρικούς τραπεζίτες που αποφασίζουν το μενού για τον υπόλοιπο πλανήτη. Ένα τραπέζι όπου η κυριαρχία και η δημοκρατία συζητούνται ανάμεσα σε κοκτέιλ, ενώ εκατοντάδες ιδιωτικά τζετ κατακλύζουν τον ελβετικό ουρανό και οι άνθρωποι παραμένουν καθηλωμένοι.

Στο Νταβός, συζητούν για τον πλανήτη... σε υψόμετρο.

Ας δούμε όμως κάτω από το κάλυμα ESG. Πίσω από τον επιδειχθέντα ρεαλισμό κρύβεται μια υποκρισία τόσο αβυσσαλέα που θα μπορούσε να εξαλείψει έναν ολόκληρο αγωγό. Ο Μαρκ Κάρνεϊ δεν είναι ένας προφήτης που εμφανίστηκε από το πουθενά. Είναι ένα καθαρό προϊόν του συστήματος που τώρα ισχυρίζεται ότι επικρίνει: δεκατρία χρόνια στην Goldman Sachs (όπου έμαθε να συσκευάζει τα ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου σαν χριστουγεννιάτικα δώρα), διοικητής της Τράπεζας του Καναδά και στη συνέχεια της Τράπεζας της Αγγλίας (όπου παρακολουθούσε την Πόλη σαν κότα που κρατάει τα κερδοσκοπικά της κοτόπουλα), ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή (φανταστείτε, μια εθελοντική θέση για έναν πολυεκατομμυριούχο), αντιπρόεδρος της Brookfield Asset Management...

Ένα βιογραφικό σημείωμα τόσο τέλεια ευθυγραμμισμένο που μετατρέπεται σε ενοχοποιητικό στοιχείο.

Ένα καθαρό προϊόν του συστήματος

Αυτός ο άνθρωπος έχει περάσει δεκαετίες εδραιώνοντας την υπερ-παγκοσμιοποιημένη χρηματοδότηση, κλειδώνοντας τις αλυσίδες εφοδιασμού, κατοχυρώνοντας την «εμπιστοσύνη στην αγορά» και προωθώντας την πράσινη χρηματοδότηση που ποτέ δεν αμφισβητεί τον εξορυκτισμό, αλλά απλώς τον επαναπροσδιορίζει με πράσινο τρόπο. Και τώρα παίζει τον επαναστάτη. Πόσο συγκινητικό.

Συγκινητικό, πραγματικά. Μοιάζει σχεδόν με πρόσφατα προσηλυτισμένο... εκτός από το ότι οι επενδύσεις του δεν οδήγησαν ποτέ πραγματικά σε μετάνοια.
Η εξομολόγηση είναι δημόσια, η άφεση αμαρτιών ιδιωτική.


Ο αρχιτέκτονας που ασκεί κριτική στην αρχιτεκτονική (και εισπράττει την προμήθειά του στη διαδικασία)

Ο Κάρνεϊ καταγγέλλει μια τάξη «βασισμένη σε κανόνες» που έχει καταστεί «εν μέρει ψευδής», όπου οι μεγάλες δυνάμεις εξαιρούνται από τους κανόνες που επιβάλλουν σε άλλους. Έχει δίκιο... αλλά ξεχνά εύκολα ότι ήταν ένας από τους αρχιτέκτονες αυτού του ασύμμετρου συστήματος.

Είναι πάντα πιο εύκολο να ασκήσεις κριτική στο κτίριο αφού έχουν πουληθεί όλα τα διαμερίσματα.

Στην Goldman Sachs, έπαιξε ρόλο στην οικονομική απορρύθμιση που άνοιξε το δρόμο για την κρίση του 2008 - ξέρετε, εκείνη τη μικρή κρίση που κατέστρεψε εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ οι συνάδελφοί του τσεπώνουν ρεκόρ μπόνους, τα οποία διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα. Στην Τράπεζα της Αγγλίας, επέβλεψε την City κατά τη διάρκεια του Brexit, υπερασπιζόμενος σθεναρά την οικονομική ολοκλήρωση ως πηγή καθολικής ευημερίας... μέχρι που η ίδια ολοκλήρωση έγινε, με τα δικά του λόγια σήμερα, «όπλο καταναγκασμού». Τι έκπληξη.
Το όπλο άλλαζε χέρια μόνο όταν γύριζε η κάννη.

Τα οικονομικά βάφτηκαν πράσινα

Και τι γίνεται με το Μπρούκφιλντ; Εκεί, φτάνουμε στο αποκορύφωμα της διττής γλώσσας. Ως Αντιπρόεδρος και επικεφαλής των «επενδύσεων μετάβασης», ο Κάρνεϊ επέβλεψε δισεκατομμύρια που επενδύθηκαν σε έργα άνθρακα, τερματικούς σταθμούς λιμένων άνθρακα και αγωγούς που συνδέονται με ασφαλτούχες άμμους - μεταξύ των πιο ρυπογόνων πηγών ενέργειας στον κόσμο. Το 2021, το Μπρούκφιλντ επικρίθηκε από αρκετές ΜΚΟ και ανεξάρτητους αναλυτές επειδή συνέχισε να χρηματοδοτεί υποδομές ορυκτών καυσίμων, ενώ αυτοανακηρύχθηκε «μηδενικό καθαρό» μέσω λογιστικών κόλπων που αφορούσαν «αποφευγόμενες εκπομπές».

Η μετάβαση εδώ είναι πρωτίστως σημασιολογική.

Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: σύμφωνα με ανεξάρτητες αναλύσεις, τα περιουσιακά στοιχεία ορυκτών καυσίμων της Brookfield αντιπροσωπεύουν σχεδόν 159 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO₂ ετησίως, ένας όγκος εκπομπών που υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που αναγνωρίζει ο όμιλος στις λεγόμενες «βιώσιμες» εκθέσεις του. Οι ειδικοί χλεύασαν, ο Carney διόρθωσε δειλά την ανακοίνωση, αλλά η στρατηγική δεν άλλαξε ποτέ πραγματικά. Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς: όταν είσαι αντιπρόεδρος «επενδύσεων μετάβασης» στην Brookfield, μεταφέρεις κυρίως μπόνους στον τραπεζικό σου λογαριασμό, όχι περιουσιακά στοιχεία σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Το κλίμα μπορεί να περιμένει, αλλά η απόδοση όχι.

Από το διοικητικό συμβούλιο μέχρι την ηγεσία

Τώρα, ως πρωθυπουργός, υπέγραψε ένα μνημόνιο με την ένθερμη υποστηρίκτρια του Τραμπ στην Αλμπέρτα, Ντανιέλ Σμιθ, για να επιταχύνει την κατασκευή ενός νέου αγωγού προς τη Δυτική Ακτή -που ευφημιστικά ονομάστηκε «συνεργασία αντίστασης»- ενώ ταυτόχρονα θα άρει τους κλιματικούς περιορισμούς στις πετρελαιοφόρες άμμους. Ο Καναδάς, ο τέταρτος μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο, έχει κατά κεφαλήν εκπομπές συγκρίσιμες με εκείνες της Σαουδικής Αραβίας. Αλλά σσσς: η συζήτηση γίνεται για «στρατηγική διαφοροποίηση» και «πρόσβαση στις ασιατικές αγορές», όχι για το κλίμα.

Προτεραιότητες, προτεραιότητες... και ευχαριστημένοι μέτοχοι.
Ο πλανήτης μπορεί να περιμένει: η αγορά, ωστόσο, είναι ανυπόμονη.

«Ρεαλισμός βασισμένος σε αξίες»... η ελιτίστικη εκδοχή (με ένα μπόνους greenwashing)

Ο Κάρνεϊ καλεί τις μεσαίες δυνάμεις να ενωθούν για να αποφύγουν να καταλήξουν «στο μενού». Ωραία ρητορική. Αλλά ποιος βρίσκεται πραγματικά στο τραπέζι του Νταβός; Οι διευθύνοντες σύμβουλοι της BlackRock, της Goldman Sachs, της OpenAI, της Lockheed Martin... και οι πολιτικές προσωπικότητες που προσφέρουν το δημοκρατικό τους προσωπείο.

Μια δημοκρατία με VIP κονκάρδες.

Η ομιλία του αποφεύγει προσεκτικά να κατονομάσει τις πραγματικές δυναμικές ισχύος: τις Ηνωμένες Πολιτείες (δασμολογικές απειλές, γεωπολιτική πίεση στην Αρκτική και τη Γροιλανδία), την Κίνα (βιομηχανικές εξαρτήσεις), αλλά και τον ίδιο τον Καναδά, έναν πρόθυμο οικονομικό υποτελή του οποίου οι εξαγωγές εξαρτώνται σχεδόν κατά 75% από την αμερικανική αγορά. Αντ' αυτού, ο Κάρνεϊ προτείνει μια ρεαλιστική «νέα πολυμέρεια» που έχει μια εντυπωσιακή ομοιότητα με την παλιά: τους ίδιους κανόνες που γράφονται από τους ίδιους δρώντες, αλλά εφαρμόζονται πιο σκληρά στο όνομα της ασφάλειας, του κλίματος ή της ψηφιακής τεχνολογίας.

Ηθική, κυρώσεις και χρήσιμοι πόλεμοι

Αλλαγή του λεξιλογίου για τη διατήρηση της ιεραρχίας.
Η Ουκρανία είναι το πιο βάναυσο παράδειγμα αυτού: στο όνομα του διεθνούς δικαίου και των «αξιών», ένας πόλεμος μετατρέπεται σε εργαλείο γεωοικονομικής πειθαρχίας, όπου οι κυρώσεις, οι αναγκαστικές ευθυγραμμίσεις και η πολεμική οικονομία γίνονται όργανα δυτικής διακυβέρνησης.

Αυτός ο «αξιακός ρεαλισμός» χρησιμεύει κυρίως για να νομιμοποιήσει μια νέα φάση ήπιου καταναγκασμού: πράσινα πρότυπα, οικονομικές προϋποθέσεις, έλεγχος των αλυσίδων δεδομένων και της τεχνητής νοημοσύνης, αυξημένη παρακολούθηση των εμπορικών ροών.

Ένας ιμπεριαλισμός χωρίς μπότες, αλλά με υπολογιστικά φύλλα.
Η Ουκρανία δεν είναι απλώς ένα πεδίο μάχης, αλλά ένα εργαστήριο: δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, αναδιαμορφωμένες ενεργειακές εξαρτήσεις, τεράστιο χρέος και ανοικοδόμηση που έχουν ήδη υποσχεθεί στους ίδιους ιδιωτικούς φορείς που κάθονται στο Νταβός.

Έκδοση PowerPoint για την Κυριαρχία.

Επικαλείται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κυριαρχία. Ωστόσο, ο Καναδάς συνεχίζει να πουλάει όπλα σε αμφιλεγόμενα καθεστώτα, αγνοεί τη Γάζα παρά τις κατηγορίες για γενοκτονία που διατυπώνουν διεθνείς οργανισμοί και καταπατά τα δικαιώματα των αυτόχθονων λαών επιταχύνοντας τον εξορυκτικό ρατσισμό στις εκτάσεις τους στο όνομα της «ενεργειακής ασφάλειας».

Αυτός είναι ο ρεαλισμός των ελίτ: η δημόσια κριτική της αμερικανικής ηγεμονίας για να κατευναστεί η κοινή γνώμη που έχει κουραστεί από τον Τραμπ, διατηρώντας παράλληλα τη στρατηγική υποταγή κατ' ιδίαν.
Η αγανάκτηση είναι πάντα υπό όρους.

Οι αποκαλυφθείσες ανταλλαγές μεταξύ Δυτικών ηγετών - δημόσιες καταγγελίες, κολακεία στα παρασκήνια - καταδεικνύουν αυτό το διαρκές διπλό μέτρο και σταθμά. Οι νταήδες καταδικάζονται... αρκεί να παραμένει κανείς στο πλευρό του.

Νταβός, ένας ναός υποκρισίας (και ιδιωτικών τζετ)

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ επικροτεί μια ομιλία που φιλοδοξεί να θάψει την φιλελεύθερη τάξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον μετασχηματισμό της. Ο παλιός κόσμος κηρύσσεται παρωχημένος, αλλά οι φύλακες του παραμένουν στον έλεγχο. Ο Κάρνεϊ καταγγέλλει τη νοσταλγία, αλλά αυτός είναι που είναι νοσταλγικός: νοσταλγός για μια εποχή που οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων κυβερνούσαν χωρίς δημοκρατική εποπτεία, υπό το πρόσχημα της τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης.

Η τεχνοκρατία ποτέ δεν συμπάθησε τη δημοκρατία, εκτός από όταν ήταν διακοσμητική.

Η έκκλησή του για «ανθεκτικότητα» ακούγεται σαν ευφημισμός για περισσότερο έλεγχο και περισσότερη εξόρυξη: διαφοροποίηση των συμμαχιών, σίγουρα, αλλά πάνω απ' όλα εντατικοποίηση των εξορυκτικών, ενεργειακών και ψηφιακών έργων για την «αποφυγή της εξάρτησης». Ο λαός θα πληρώσει το τίμημα: αυξανόμενες τιμές ενέργειας, καταστροφή του περιβάλλοντος και επιδείνωση των ανισοτήτων.

Εν τω μεταξύ, τα ιδιωτικά τζετ θα συνεχίσουν να προσγειώνονται στην ώρα τους για το κοκτέιλ πάρτι... και να απογειώνονται ξανά με δηλώσεις μηδενικών εκπομπών ρύπων στο χώρο αποσκευών. Αντιστάθμιση εκπομπών, καθαρή συνείδηση.
Η ηθική είναι ελαφριά όταν ταξιδεύεις στην business class.


Μια αναδιάρθρωση, όχι μια ρήξη (και ένα εξαιρετικό βιογραφικό για το μέλλον)

Ο λόγος του Μαρκ Κάρνεϊ δεν αποτελεί ρήξη με το παρελθόν. Είναι ένα εκλεπτυσμένο μπάλωμα. Μια αντεπανάσταση από πάνω, όπου οι ελίτ ανακυκλώνουν τη γλώσσα της διαμαρτυρίας για να διατηρήσουν την εξουσία τους σε έναν ασταθή πολυπολικό κόσμο.

Εξέγερση, ναι – αλλά υπό έλεγχο.

Δεν ζητά να σπάσουν οι αλυσίδες. Ζητά να αλλάξουν τραπέζι... διατηρώντας παράλληλα τους ίδιους καλεσμένους, τους ίδιους άρρητους κανόνες και τα ίδια κυρίαρχα συμφέροντα. Με, φυσικά, πρόσθετες χρεώσεις που επιβάλλουν οι νόμοι ESG.

Ίδια κυριαρχία, νέα ταμπέλα.
Η Ουκρανία δεν αποτελεί ηθική εξαίρεση, αλλά στρατηγικό προηγούμενο: απόδειξη ότι η λεγόμενη «βασισμένη σε κανόνες» τάξη εφαρμόζεται αυστηρά σε άλλους και με ευελιξία σε εκείνους που συντάσσουν τις ρήτρες της.

Οι αληθινές αφυπνίσεις δεν έρχονται από το Νταβός. Προέρχονται από ανθρώπους που αρνούνται να είναι στο μενού - και που αρνούνται επίσης να καθίσουν στο τραπέζι των αρπακτικών.

Ο Κάρνεϊ μπορεί να διατηρήσει τα σλόγκαν του και τις όρθιες επευφημίες του.
Εμείς, ωστόσο, παραμένουμε ξεκάθαροι: οι ελίτ δεν επαναστατούν ποτέ ενάντια στον εαυτό τους. Προσαρμόζουν το σύστημα για να επιβιώσουν. Και να συνεχίσουν να δειπνούν υπό το φως των κεριών... ενώ ο κόσμος καίγεται από κάτω.

πηγή: https://www.weforum.org/stories/2026/01/davos-2026-special-address-by-mark-carney-prime-minister-of-canada

Μουνίρ Κιλάνι



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Πράκτορες της ΙCE έτοιμοι να εισβάλλουν σε σπίτι στη Μινεσότα AP Photo Yuki Iwamura

Οι ομοσπονδιακοί πράκτορες της ICE δρουν ανενόχλητοι σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ, μπουκάροντας σε σπίτια προκειμένου να συλλάβουν κόσμο. Πόσο νόμιμο είναι αυτό που κάνουν;

Με το πέρας των μηνών, η μεταναστευτική πολιτική που έχει επιβάλλει ο Τραμπ στις ΗΠΑ, φαίνεται να σκληραίνει συνεχώς. Οι πράκτορες της ICE έκαναν αρχικά την εμφάνισή τους σε αρκετές αμερικανικές πόλεις, το τελευταίο διάστημα όμως, η κατάσταση έχει εκτροχιαστεί.

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από την ICE αποκαλύπτουν μια επικίνδυνη συρρίκνωση των θεμελιωδών ελευθεριών που θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτες στις ΗΠΑ. Η ICE μπουκάρει ανενόχλητη σε σπίτια πολιτών, χωρίς δικαστικό ένταλμα και συλλαμβάνει κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός παιδιού ηλικίας μόλις 5 ετών, το οποίο συνελήφθη στη Μινεσότα, την ώρα που επέστρεφε από το σχολείο.

Χείριστη περίπτωση ωστόσο, παραμένει η εν ψυχρώ δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από ομοσπονδιακό πράκτορα της ICE, μέσα στο αυτοκίνητό της.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι κατά πόσο νόμιμες είναι οι πρακτικές που ακολουθούν οι πράκτορες της ICE.
ASSOCIATED PRESS

Σε μια χώρα που πρεσβεύει το κράτος δικαίου (ή τουλάχιστον έτσι έκανε), τέτοιες πρακτικές μοιάζουν να θυμίζουν μάλλον αυθαιρεσίες παρά εφαρμογή νόμου, απειλώντας να παραδώσουν τα θεμέλια της ιδιωτικότητας και της προσωπικής ελευθερίας στην αδιαφορία της εκτελεστικής εξουσίας.

Με ένα έγγραφο της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) που επιτρέπει στους αξιωματούχους να εισέρχονται σε σπίτια χωρίς δικαστικό ένταλμα, η διοίκηση Τραμπ επιχειρεί να παρακάμψει βασικές προστασίες που παρέχει το Σύνταγμα στις πολιτικές ελευθερίες των Αμερικανών για αιώνες, όπως τόνισαν ειδικοί σε συνταγματικό δίκαιο και μεταναστευτική πολιτική.

Η εν λόγω οδηγία είναι ξεχωριστή για τον τρόπο που παραμερίζει απαγορεύσεις που ισχύουν εδώ και δεκαετίες, σχετικά με τις έρευνες χωρίς ένταλμα σε ιδιωτική περιουσία, μια νομική έννοια που προϋπήρχε της ίδρυσης των ΗΠΑ και αποτελεί μία από τις πιο θεμελιώδεις αρχές της χώρας.

Οι αξιωματούχοι της μετανάστευσης συνήθως επιδιώκουν τις συλλήψεις των παράτυπων μεταναστών με δύο τρόπους: μέσω ενός δικαστικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται και εξουσιοδοτείται από δικαστή, ή μέσω ενός διοικητικού εντάλματος, το οποίο υπογράφεται από άτομα της εκτελεστικής εξουσίας, που υπάγονται στον πρόεδρο.

Η βασική διαφορά μεταξύ αυτών είναι ότι τα δικαστικά εντάλματα επιτρέπουν στους αστυνομικούς να εισέλθουν και να ερευνήσουν την κατοικία κάποιου ή έναν μη δημόσιο χώρο μιας επιχείρησης, ενώ τα διοικητικά εντάλματα όχι.
Η εξουσιοδότηση της ICE και οι συνέπειες για την ιδιωτική ζωή

Το νέο έγγραφο, που εκδόθηκε τον Μάιο του 2025 αλλά αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσω καταγγελίας από whistleblower και δημοσιεύθηκε πρώτα από το Associated Press, επιτρέπει στους αξιωματούχους της ICE να εισέρχονται βίαια σε σπίτια με μόνο ένα διοικητικό ένταλμα, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τη διαδικασία εξέτασης από τρίτους, οι οποίοι θα εξέταζαν τα αποδεικτικά στοιχεία πριν την υπογραφή ενός δικαστικού εντάλματος.

Η ιστορία του Τέταρτου Συντάγματος είναι γεμάτη παραδείγματα όπου τοπικές, πολιτειακές και ομοσπονδιακές υπηρεσίες επιβολής του νόμου προσπαθούσαν να αμφισβητήσουν ή να αποδυναμώσουν τις προστασίες του.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Emmanuel Mauleón, καθηγητή νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, ο οποίος και μίλησε στο CNN, το έγγραφο αυτό δεν αποτελεί μια σταδιακή αποδυνάμωση των δικαιωμάτων, αλλά “ένα πέρασμα του Ρουβίκωνα”, μια δήλωση ότι οι θεμελιώδεις προστασίες που αναγνωρίζουν τα δικαστήρια απλά δεν ισχύουν πλέον για το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας.

«Ουσιαστικά, θα ήταν το ίδιο σαν να βρισκόσασταν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και ο αστυνομικός που συλλέγει τα αποδεικτικά στοιχεία και σας συλλαμβάνει να πηγαίνει και να συντάσσει το δικό του ένταλμα για να ψάξει το σπίτι σας, επειδή πιστεύει ότι έχει πιθανή αιτία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

H ICE ρίχνει δακρυγόνα σε διαδηλωτές κοντά στο σημείο όπου η Renee Good είχε πέσει νεκρή από πυρά πράκτορα της Υπηρεσίας AP Photo/Adam Gray


Η είδηση του εγγράφου προκάλεσε ευρύτατη ανησυχία μεταξύ των υποστηρικτών των πολιτικών ελευθεριών και των Δημοκρατικών βουλευτών. Ο γερουσιαστής Richard Blumenthal του Κονέκτικατ κάλεσε την Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem και τον προσωρινό διευθυντή της ICE Todd Lyons να καταθέσουν ενώπιον του Κογκρέσου για το θέμα, ενώ ο κυβερνήτης της Μινεσότα Tim Walz δήλωσε ότι «κάθε Αμερικανός» πρέπει να είναι «εξοργισμένος από αυτήν την επίθεση στην ελευθερία και την ιδιωτικότητα».

Η προβληματική εφαρμογή

Η διοίκηση του Τραμπ υπερασπίστηκε την οδηγία, υποστηρίζοντας ότι όσοι λαμβάνουν διοικητικά εντάλματα ήδη απολαμβάνουν «πλήρη δικονομική διαδικασία και τελικό διάταγμα απομάκρυνσης».

Παρά τη δήλωση αυτή, τα δεδομένα της ίδιας της διοίκησης δείχνουν ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξέδωσαν διατάγματα απομάκρυνσης με την απουσία τους από το δικαστήριο, γεγονός που προκαλεί αμφισβητήσεις για την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη των διαδικασιών αυτών.

Η γενική στάση της διοίκησης, σύμφωνα με τη Kathleen Bush-Joseph, δικηγόρο του Migration Policy Institute, φαίνεται να είναι ότι οι μετανάστες είναι «εισβολείς» και οι υπάλληλοι της μετανάστευσης πρέπει να επιτρέπεται να επιταχύνουν τη σύλληψη, κράτηση και απέλαση τους.

Ωστόσο, αυτή η διαδικασία, όπως επισημαίνει, παραβιάζει πολλά νομικά όρια και δοκιμάζει πράγματα που δεν έχουν επιχειρηθεί στο παρελθόν με αυτόν τον τρόπο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ο Δήμος Θερμαϊκού παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αλλά και προβληματισμό τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στην πρόθεση απόληψης αμμώδους υλικού από τη θαλάσσια περιοχή του Ακρωτηρίου Επανομής, στο πλαίσιο έργων κατασκευής του 6ου προβλήτα του ΟΛΘ. 

Πρόκειται για δραστηριότητα που, εκ της φύσεώς της, αφορά άμεσα το παράκτιο και θαλάσσιο περιβάλλον, την ισορροπία των ακτών, τη βιοποικιλότητα, καθώς και τις τοπικές κοινωνικές και παραγωγικές δραστηριότητες, όπως η αλιεία, ο τουρισμός και η αναψυχή. 

Η απόληψη αμμώδους υλικού δύναται να επιφέρει μεταβολές στη μορφολογία του βυθού, στη δυναμική των ρευμάτων και στη φυσική αναπλήρωση των ακτών, με πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο Δήμος Θερμαϊκού δεν έχει ενημερωθεί ούτε θεσμικά ούτε ουσιαστικά για τον σχεδιασμό, το εύρος, το χρονοδιάγραμμα και τις περιβαλλοντικές παραμέτρους της εν λόγω δραστηριότητας. 

Η απουσία ενημέρωσης της Δημοτικής Αρχής για παρεμβάσεις τέτοιας κλίμακας και σημασίας συνιστά θεσμικό ζήτημα και δεν συνάδει με τις αρχές της διαφάνειας, της καλής διοίκησης και της συμμετοχής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον χωρικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό. 

Ο Δήμος Θερμαϊκού θεωρεί αυτονόητο ότι για κάθε έργο ή δραστηριότητα που επηρεάζει το φυσικό περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων του, πρέπει να προηγείται: 

• πλήρης και επίσημη ενημέρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, 
• τεκμηριωμένη περιβαλλοντική αξιολόγηση, 
• και ουσιαστική διαβούλευση με την τοπική κοινωνία. 

Ο Δήμος ζητά άμεσα από τους αρμόδιους φορείς αναλυτική ενημέρωση για το θεσμικό πλαίσιο, τις εγκρίσεις που έχουν δοθεί, τα μέτρα περιβαλλοντικής προστασίας που προβλέπονται και τους μηχανισμούς παρακολούθησης των επιπτώσεων και προς αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθεί. 

Η Δημοτική Αρχή επιφυλάσσεται να τοποθετηθεί αναλυτικά και τεκμηριωμένα επί του συνόλου του ζητήματος, με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος, το δημόσιο συμφέρον και το σεβασμό στον θεσμικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 

Η χώρα μας και ειδικά η Θεσσαλονίκη έχουν ανάγκη από μεγάλα αναπτυξιακά έργα και θα στηρίξουμε οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια με όλες μας τις δυνάμεις. 

Προϋπόθεση ωστόσο αποτελεί αυτά να προχωρούν με διαφάνεια, επιστημονική τεκμηρίωση και σεβασμό στον τόπο και τους ανθρώπους του. 


Πηγή της φωτογραφίας: Τεχνική Περιβαλλοντική Μελέτη Έργου Επέκτασης της Λιμενικής Υποδομής του Προβλήτα 6 του Λιμένα Θεσσαλονίκης.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Μεγάλο κύμα οργισμένης αντίδρασης κατοίκων και Δήμου στον Θερμαϊκό προκαλεί η αιφνιδιαστική και κρυφή, τεραστίων διαστάσεων, αμμοληψία στο Φανάρι Επανομής που διενεργείται με απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος.
Μια απόφαση που είχε ληφθεί, όπως καταγγέλει ο Δήμος Θερμαϊκού, κρυφίως προκειμένου να παρακάμψει τις αυτονόητες αντιδράσεις της δημοτικής αρχής αλλά και της ΠΚΜ.
Ο λόγος για την κολοσιαίων διαστάσεων αμμοληψία είναι η κατασκευή της επέκτασης στη 6η προβλήτα του ΟΛΘ.
Δηλαδή για την εν λόγω κατασκευή ζητήθηκε   από τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης, άδεια   του Υπουργείου Περιβάλλοντος και χωρίς καμία δημόσια διαβούλευση, ούτε καν γνωστοποίηση στον αρμόδιο δήμο, εξελίσσεται αφαίρεση  εκατομμυρίων κυβικών άμμου σε εξαιρετικά μικρή απόσταση από την ακτογραμμή και μάλιστα από μια προστατευόμενη περιοχή Natura, στολίδι για το Νομό Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται σαφώς για εμπαιγμό  της κοινωνίας του Θερμαϊκού η έγκριση της μελέτης που υποβαθμίζει την περιοχή του Φαναρίου Επανομής  με το θέμα της τεράστιας αμμοληψίας από το Φανάρι της Επανομής. 

Σύμφωνα με την διοίκηση του Δήμου Θεμαϊκού πρόκειται για: 
« μια απόφαση που ελήφθη στις 10 Νοεμβρίου του 2025 (το σχετικό έγγραφο με δική μας ανεπίσημη έρευνα ανευρέθηκε μόλις χθες 22.1.2026) το Υπουργείο Περιβάλλοντος αποκαλύπτεται ότι ενέκρινε την αμμοληψία στο Φανάρι Επανομής, αγνοώντας επιδεικτικά και προκλητικά τον Δήμο Θερμαϊκού και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας που ουδέποτε ενημερώθηκαν ή ερωτήθηκαν. 
 
Πρόκειται για πρωτοφανή υπονόμευση των συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας του Θερμαϊκού, καθώς λαμβάνονται σοβαρότατες αποφάσεις που πλήττουν το περιβάλλον χωρίς να έχει προηγηθεί μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και δημόσια διαβούλευση. 

Πλήττεται βάναυσα και η τοπική οικονομία, αλλά και η τουριστική ανάπτυξη απέναντι από την -κατά γενική ομολογία- καλύτερη παραλία της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, τον Ποταμό. Αποφάσισαν για εμάς, χωρίς εμάς, νομίζοντας ότι θα μας φέρουν προ τετελεσμένων». 

Ο Δήμαρχος Θεόδωρος Τζέκος ξεκαθαρίζει: «Οι εν κρυπτώ ενέργειες που αφορούν την περιοχή μας δεν θα περάσουν. Ο Δήμος Θερμαϊκού προχωρά άμεσα σε κάθε ενέργεια για την ακύρωση της απόφασης. Όσο υποτιμάται η τοπική κοινωνία, αυτή θα βρίσκεται απέναντι».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Βίκτορ Μίχιν

Από την σκανδαλώδη επιχείρηση στη Βενεζουέλα μέχρι τις απειλές για δασμολογικούς περιορισμούς στη Γροιλανδία, η εξωτερική πολιτική του 47ου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών οδηγεί σε παγκόσμια αποσταθεροποίηση.

Τον Ιανουάριο του 2026, μετά τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ ως Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, η αξιολόγηση της εξωτερικής του πολιτικής είναι ένα θλιβερό εγχείρημα. Ο υποψήφιος που παρουσιάστηκε ως διαπραγματευτής ικανός να «τερματίσει γρήγορα τους πολέμους» και να θέσει «την Αμερική Πρώτα» έχει, στην πράξη, αποδειχθεί πηγή παγκόσμιων εντάσεων που δεν έχουν ξαναδεί από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Οι ενέργειές του, που ταλαντεύονται μεταξύ στρατιωτικών περιπετειών, οικονομικού εκβιασμού και ασυνάρτητης διπλωματίας, έχουν φέρει τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής. Ο παγκόσμιος τύπος, και ιδιαίτερα ο ευρωπαϊκός τύπος, είναι γεμάτος με τίτλους γεμάτους άγχος και έντονη κριτική κατά της Ουάσιγκτον.

Μέση Ανατολή: Από τη σύντομη εκεχειρία στην άβυσσο του περιφερειακού πολέμου

Η ανάλυση ξεκινά με τη Μέση Ανατολή, την περιοχή όπου η ρητορική του Τραμπ για «ειρηνοποιό» έχει υποστεί την πιο παταγώδη αποτυχία της. Όπως έχουν σημειώσει πολλά κυρίαρχα αραβικά μέσα ενημέρωσης, μετά από μια σύντομη περίοδο αισιοδοξίας που πυροδότησε η μεσολάβηση του Τραμπ για εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας έως τον Οκτώβριο του 2025, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σε μια « πολύ πιο περίπλοκη και επικίνδυνη » φάση.

Ο χειρισμός του ιρανικού ζητήματος από τον Τραμπ προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, ο πρόεδρος βρίσκεται στα πρόθυρα στρατιωτικής επέμβασης με το πρόσχημα της προστασίας των διαδηλωτών, πιεσμένων προς αυτή την κατεύθυνση από την ισραηλινή κυβέρνηση. Ωστόσο, όπως ορθώς επισημαίνει η ισχυρή εφημερίδα Al -Ahram , μια εφημερίδα που διαβάζεται σε όλο τον αραβικό κόσμο, η ένοπλη επέμβαση « θα μπορούσε μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση, να υπονομεύσει τις διαμαρτυρίες... και να δώσει στο ιρανικό καθεστώς το πρόσχημα να χρησιμοποιήσει ακόμη μεγαλύτερη βία ». Η εφημερίδα σκιαγραφεί μια αποκαλυπτική εικόνα ενός πιθανού σεναρίου: ιρανικά αντίποινα εναντίον αμερικανικών βάσεων στον Περσικό Κόλπο και εναντίον του Ισραήλ, ακολουθούμενα από « μια επίθεση σκληρότερη από οτιδήποτε έχει βιώσει ποτέ το Ιράν ». Το αποτέλεσμα: « Θα σήμαινε να πυρποληθεί ολόκληρη η περιοχή, και η φωτιά θα ήταν τόσο έντονη που θα χρειάζονταν χρόνια για να σβήσει ».

Επικρίνοντας τον Τραμπ, η Al-Ahram επισημαίνει ένα θεμελιώδες πρόβλημα: την έλλειψη σαφούς στρατηγικής. « Δεν είναι σαφές ποιοι στόχοι στο Ιράν θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιτύχουν τον δηλωμένο στόχο τους », γράφει η εφημερίδα, σημειώνοντας ότι ούτε η Ουάσινγκτον ούτε το Τελ Αβίβ μπορούν να προσφέρουν μια βιώσιμη εναλλακτική λύση στο σημερινό ιρανικό καθεστώς. Η μόνη λογική οδός, σύμφωνα με το συντακτικό προσωπικό, είναι η διπλωματία και η άρση των κυρώσεων για να δοθεί στους Ιρανούς « μια ανάπαυλα και μια ελπίδα ». Ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να έχει επιλέξει την αντίθετη οδό.

Το προηγούμενο της Βενεζουέλας: η αλυσιδωτή αντίδραση της επιθετικότητας

Το σημείο καμπής, σύμφωνα με τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης και πολιτικούς, ήταν « η τολμηρή στρατιωτική επιχείρηση του Τραμπ κατά της Βενεζουέλας στις 3 Ιανουαρίου », κατά την οποία απήχθησαν ο πρόεδρος της χώρας και η σύζυγός του. Αυτή η ενέργεια, που έμοιαζε περισσότερο με σενάριο ταινίας δράσης του Χόλιγουντ παρά με πράξη ενός κράτους δικαίου, « πυροδότησε μια αρνητική αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο ». Όπως σημειώνει η επιδραστική αργεντίνικη εφημερίδα Página/12 , αυτό το περιστατικό έχει γίνει « ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο, θολώνοντας τα όρια μεταξύ παρέμβασης και κρατικής τρομοκρατίας » και « καταπατώντας ανοιχτά όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και της εθνικής κυριαρχίας ».

Στη Νότια Αμερική, η αντίδραση ήταν ιδιαίτερα έντονη. Η βραζιλιάνικη εφημερίδα Journal do Brasil προειδοποίησε σε ένα αναλυτικό άρθρο ότι « η βίαιη σύλληψη ξένων αρχηγών κρατών δημιουργεί ένα τερατώδες μοτίβο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον οποιασδήποτε χώρας της οποίας οι πολιτικές έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον ». Από την πλευρά της, η χιλιανή εφημερίδα La Tercera παρατήρησε ότι η επιχείρηση « κατέστρεψε τα τελευταία απομεινάρια του διααμερικανικού συστήματος ασφαλείας που βασιζόταν στον αμοιβαίο σεβασμό και έσυρε την περιοχή πίσω στην εποχή των «πολέμων της μπανάνας», αλλά με ψηφιακή τεχνολογία ».

Η Al-Ahram συνοψίζει με αγωνία τη γενική εκτίμηση: « Η επιτυχία της αμερικανικής επιχείρησης υψηλής τεχνολογίας φαίνεται να άνοιξε την όρεξη του προέδρου... για νέες στρατιωτικές περιπέτειες ». Αυτή η ανάλυση επιβεβαιώνεται από τον νοτιοαμερικανικό τύπο: η βενεζουελάνικη πύλη Misión Verdad γράφει ότι « η Ουάσινγκτον, ενθαρρυμένη από την ατιμωρησία στο Καράκας, εξετάζει τώρα παρόμοια σενάρια «χειρουργικής διευθέτησης» σε άλλες χώρες που έχουν χαρακτηριστεί ως «άξονες αντίστασης »». Αντί να επικεντρωθεί σε μια διπλωματική επίλυση των κρίσεων στη Γάζα, το Σουδάν και την Υεμένη, όπως ήλπιζαν βασικοί περιφερειακοί σύμμαχοι, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να επέλεξε μια περαιτέρω πορεία κλιμάκωσης, θεωρώντας το «προηγούμενο της Βενεζουέλας» όχι ως εξαίρεση, αλλά ως ένα επιχειρησιακό μοντέλο.

Διατλαντική απάτη: η μέθοδος Τραμπ

Ενώ ο Τραμπ παίζει με τη φωτιά στη Μέση Ανατολή, στις σχέσεις του με τους παραδοσιακούς συμμάχους επιδίδεται σε αναίσχυντο βανδαλισμό, διαβρώνοντας τα θεμέλια πάνω στα οποία έχει οικοδομηθεί ο δυτικός κόσμος εδώ και δεκαετίες.

Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα ήταν το σκάνδαλο της Γροιλανδίας. Όπως ανέφερε η εφημερίδα The Liberty Beacon στις 16 Ιανουαρίου 2026 , ο Τραμπ, έχοντας αποτύχει να επιτύχει τους στόχους του σχετικά με το νησί μέσω διπλωματικών οδών, κατέφυγε σε απροκάλυπτο εκβιασμό. « Μπορώ να επιβάλω δασμούς σε χώρες που δεν συμφωνούν με τη Γροιλανδία, επειδή χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία για εθνική ασφάλεια », δήλωσε ο πρόεδρος. Αυτή ήταν μια άμεση απειλή για επιβολή δασμών σε συμμάχους του ΝΑΤΟ, κυρίως στη Δανία και την ΕΕ, οι οποίοι υπερασπίζονται την κυριαρχία του βασιλείου.

Τέτοιες δηλώσεις αντιμετωπίστηκαν με σοκ και καταδίκη στην Ευρώπη. Οι επικριτές, όπως σημειώνει η εφημερίδα, ορθώς επισημαίνουν ότι « αυτό το μέτρο θα μπορούσε να καταστρέψει το ΝΑΤΟ και να εμβαθύνει τη ρήξη με την Ευρώπη ». Η απειλή δασμών είναι ένα μέσο οικονομικού πολέμου που ο Τραμπ χρησιμοποιεί όχι εναντίον στρατηγικών αντιπάλων, αλλά εναντίον των στενότερων εταίρων του. Αυτό καταδεικνύει μια πλήρη περιφρόνηση των αρχών της πολυμερούς διπλωματίας και της συμμαχικής αλληλεγγύης, μετατρέποντας τις διατλαντικές σχέσεις σε ένα πεδίο βάναυσων διαπραγματεύσεων. « Ίσως αυτός είναι ο στόχος; » ρωτάει ρητορικά το Liberty Beacon, υπονοώντας μια πιθανή σκόπιμη πρόθεση αποδυνάμωσης της συμμαχίας.

Απέναντι σε βασικούς Αμερικανούς εταίρους όπως ο Στάρμερ, ο Μερζ και ο Μακρόν, υιοθέτησε έναν περιφρονητικό και προσβλητικό τόνο. Χαρακτήρισε ανοιχτά θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση « εχθρό » και επιθυμούσε τη διάλυσή τους, βλέποντας μια ενωμένη Ευρώπη μόνο ως ανταγωνιστή. Μια τέτοια συμπεριφορά έχει διαλύσει όχι μόνο τις πολιτικές συμφωνίες, αλλά και τον ίδιο τον ιστό δεκαετιών εμπιστοσύνης, κοινής ιστορίας και συνεργασίας που βασίζονται σε κοινές αξίες.

Στην κοσμοθεωρία του Τραμπ, η Ευρώπη υποβιβαζόταν στο καθεστώς ενός αντικειμένου άμεσης συναλλαγής. Τα θεμελιώδη συμφέροντα ασφαλείας, η σταθερότητα και η κυριαρχία της αντιμετωπίζονταν ως διαπραγματευτικά χαρτιά για την εξυπηρέτηση της εσωτερικής πολιτικής του ατζέντας ή των στενών οικονομικών συμφερόντων. Αυτή η προσέγγιση δεν αποδυνάμωνε απλώς τους διατλαντικούς δεσμούς - διέβρωνε ενεργά τα ηθικά και στρατηγικά θεμέλια της δυτικής κοινότητας, ενθαρρύνοντας τη διχόνοια και την αστάθεια. Η χυδαιότητα και η αυθάδεια δεν ήταν απλώς μια προσωπική στυλιστική επιλογή, αλλά ένα εργαλείο για την σκόπιμη καταστροφή της πολυπολικής συνεργασίας υπέρ ενός χαοτικού, ad hoc συστήματος όπου η βία και ο διμερής εκβιασμός αντικατέστησαν το νόμο και την συμμαχική αλληλεγγύη.

Η ουκρανική κρίση: Η «ειρήνη» του Τραμπ – η συνέχιση του πολέμου υπό το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων και η απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια

Ακριβώς στο ουκρανικό ζήτημα, η ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ ως «ειρηνοποιού» αποκαλύπτει την πιο κυνική και επικίνδυνη πλευρά της για την παγκόσμια σταθερότητα. Η προσέγγισή του, μακριά από την γνήσια διπλωματία, θυμίζει κλασική πολιτική «θέσης ισχύος»: κατακλύζοντας την Ουκρανία με σύγχρονα όπλα παράλληλα με την Ευρώπη, παρατείνει την αγωνία του νεοναζιστικού ουκρανικού καθεστώτος. Ακόμα και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024, υποσχέθηκε επανειλημμένα να τερματίσει «γρήγορα» τη σύγκρουση, επιδεικνύοντας την χαρακτηριστική του περιφρόνηση για τις πολυπλοκότητες της διεθνούς πολιτικής και την κυριαρχία των συμμάχων.

Οι λεπτομέρειες αυτού του «σχεδίου», όπως σημειώνει το The Liberty Beacon , βασισμένες σε προτάσεις των συμβούλων του, απλώς απαιτούν ιδιαίτερη επαγρύπνηση και αντικατοπτρίζουν άμεσα την παρανόηση του Τραμπ σχετικά με την περίπλοκη στιγμή και την προσέγγιση που απαιτείται για την επίλυσή της. Η προσέγγιση που ανέπτυξαν σύμβουλοι όπως ο Keith Kellogg και ο Fred Fleitz καταλήγει στην ωμή βία, όχι στην λεπτή διπλωματία του παρελθόντος για την επίλυση μιας τόσο περίπλοκης και παρατεταμένης σύγκρουσης, μιας σύγκρουσης που δημιουργήθηκε με υπαιτιότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Η κριτική εδώ είναι σαφής: αντί να χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις ως εργαλείο για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και του διεθνούς δικαίου, ο Τραμπ σκοπεύει να τις χρησιμοποιήσει ως όπλο πίεσης, τάσσοντας έτσι υπέρ του νεοναζιστικού ουκρανικού καθεστώτος, το οποίο έχει παραβιάσει όλες τις συμφωνίες, πρώτα και κύρια τις Συμφωνίες του Μινσκ, και μέσω των απροκάλυπτων ψεμάτων των Ευρωπαίων ηγετών προς τη Ρωσία, κάτι που παρατείνει περαιτέρω το τέλος της ουκρανικής τραγωδίας.


Ένας πρόεδρος που είναι εμπρηστής, όχι ειρηνοποιός

Στο τέλος του πρώτου έτους, το συμπέρασμα είναι σαφές. Αντί για το «Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης», το οποίο αναφέρουν ειρωνικά πολλά παγκόσμια μέσα ενημέρωσης, ο Ντόναλντ Τραμπ, μέσω των πράξεών του, κέρδισε τον τίτλο του κύριου αποσταθεροποιητή της παγκόσμιας τάξης.

• Μιλιταρισμός αντί διπλωματίας. Η επιχείρηση στη Βενεζουέλα και το φλερτ με πόλεμο με το Ιράν καταδεικνύουν την προτεραιότητα που δίνεται στις στρατιωτικές και επικίνδυνες λύσεις έναντι της σχολαστικής διπλωματικής εργασίας.

• Εκβιασμός αντί για συνεργασία. Οι απειλές δασμών για τη Γροιλανδία δεν αποτελούν εξωτερική πολιτική μιας μεγάλης δύναμης, αλλά τακτική ενός ληστή-απατεώνα, που εφαρμόζεται στους δικούς της συμμάχους.

• Συνέχιση του πολέμου αντί για διευθέτηση. Το «ειρηνευτικό σχέδιο» για την Ουκρανία ουσιαστικά σημαίνει την εξαναγκασμό της Ουκρανίας να συνεχίσει μια αιματηρή σύγκρουση, η οποία υπονομεύει όλα τα θεμέλια του διεθνούς δικαίου.

• Απώλεια εμπιστοσύνης. Οι σύμμαχοι στη Μέση Ανατολή είναι απογοητευμένοι, η Ευρώπη είναι σοκαρισμένη και φοβισμένη. Ο κόσμος παρακολουθεί την Ουάσιγκτον όχι με ελπίδα, αλλά με αυξανόμενη ανησυχία.

Όπως προειδοποιεί η Al-Ahram , η «κοινή λογική» δεν έχει ακόμη επικρατήσει. Η εξωτερική πολιτική του Τραμπ δεν οδηγεί στην ενίσχυση του «μεγαλείου της Αμερικής», αλλά σε μια παγκόσμια πυρκαγιά την οποία δεν θα είναι σε θέση να ελέγξει. Το αποτέλεσμα του πρώτου έτους δεν είναι η ειρήνη, αλλά η αυξανόμενη βουή μιας επερχόμενης καταιγίδας, για την οποία ο κόσμος θεωρεί όλο και περισσότερο υπεύθυνο τον Λευκό Οίκο.

Πηγή: Νέα Ανατολική Προοπτική



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Στην εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης, τα μέλη της οποία εξαπατούσαν καταναλωτές με πειραγμένες αντλίες στα πρατήρια υγρών καυσίμων προχώρησε η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, σε συνεργασία με την ΑΑΔΕ και τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών.

Οι αντλίες λειτουργούσαν σε βενζινάδικα σε περιοχές της Αττικής, Θεσσαλονίκης, Δράμας, Μαγνησίας, Εύβοιας, Λάρισας καθώς και Πιερίας. Είκοσι τα βενζινάδικα που διαχειριζόταν ο φερόμενος αρχηγός της της εγκληματικής οργάνωσης σε περιοχές της Αττικής, Θεσσαλονίκης, Δράμας, Μαγνησίας, Εύβοιας, Λάρισας, Πιερίας και στην Περαία. Συνελήφθησαν 13 μέλη της εγκληματικής οργάνωσης.

Πώς δρούσε το κύκλωμα

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το αρχηγικό μέλος συμμετείχε σε 20 εταιρείες που διαχειρίζονταν πρατήρια υγρών καυσίμων, στα οποία είχε εγκαταστήσει παράνομο λογισμικό παράκαμψης του συστήματος εισροών – εκροών. Μέσω του λογισμικού αυτού πραγματοποιούνταν ελλειμματική παράδοση καυσίμων στους καταναλωτές, με δυνατότητα ρύθμισης του ποσοστού παρακράτησης, που συνήθως ανερχόταν από 10% έως και 30%.

Στο πλαίσιο της επιχείρησης αφαιρέθηκε η άδεια λειτουργίας από 16 πρατήρια για δύο έτη, ενώ ενημερώθηκε η αρμόδια Αρχή για τη νομιμοποίηση εσόδων. Η συνολική οικονομική ζημία στους καταναλωτές εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 25 εκατομμύρια ευρώ.

Κατασχέσεις

Συνολικά από τις έρευνες που διενεργήθηκαν, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:
  • 59 κεντρικές μονάδες Η/Υ,
  • 30 φορολογικοί μηχανισμοί,
  • 10 πολυτελή αυτοκίνητα,
  • 6 πιστόλια και βαλλίστρα,
  • 175 γραμμάρια ακατέργαστης κάνναβης,
  • πλήθος σημειώσεων, κινητών τηλεφώνων, usb stick και σκληρών δίσκων,
  • μητρική πλακέτα αντλίας, καθώς και
  • το χρηματικό ποσό των 250.000 ευρώ.

Στο δια ταύτα

Ενώ συνελήφθησαν οι δράστες και ο αρχηγός του κυκλώματος και υπήρξαν οι σχετικές ανακοινώσεις (όπως σχεδόν πάντα) δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα τα ονοματεπώνυμα των δραστών και κυρίως δεν γνωστοποιήθηκαν οι διευθύνσεις των βενζινάδικων που έκλεβαν τους πελάτες τους.
Δεν κατανοούμε την απόκρυψη των στοιχείων αυτών που θα ήταν βοηθητικά για την επιλογή των καταναλωτών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)