Ακτιβιστής: Ευρώπη

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρώπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Λειψία: Η σαφήνεια που εγείρει ερωτήματα

Ακτιβιστής στις 5.9.26 0

από τον Jules Kaizen / reseauinternational.net

Δύο ύποπτοι ταυτοποιήθηκαν. Μια αποτυχημένη επιχείρηση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Ευανάγνωστα έγγραφα. Πριν καταλήξουμε, ας δούμε τι μας διδάσκει η ιστορία. Η υπόθεση της Λειψίας δεν μπορεί να διαβαστεί μεμονωμένα. Είναι μέρος μιας καταγεγραμμένης ιστορίας σκηνοθετημένων γεγονότων, κατασκευασμένων αποδεικτικών στοιχείων και επιχειρήσεων με ψευδή σημαία. Δεν λέμε ότι η Λειψία είναι μια φάρσα. Δείχνουμε ότι η πρόσφατη ιστορία περιέχει περιπτώσεις όπου τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζονται ως αδιάσειστα έχουν καταρρεύσει.

Η ιστορία έχει ήδη δει σκηνές όπου τα φαινόμενα απατούν. Η Λειψία θέτει το ερώτημα, χωρίς ακόμη να του απαντήσει.

Το drone

Ένα drone βρέθηκε κοντά στη Λειψία της Γερμανίας. Σύμφωνα με κοινές έρευνες των NDR, WDR και Süddeutsche Zeitung, εμπλέκονταν τρία drones και η σχεδιαζόμενη επίθεση ήταν μεγαλύτερη από ό,τι είχε αρχικά αναφερθεί. Στόχος: ένα ουκρανικό μεταγωγικό αεροπλάνο Antonov An-124 σταθμευμένο στο αεροδρόμιο.

Η επιχείρηση απέτυχε. Τα στοιχεία που βρέθηκαν είναι αμέσως εντυπωσιακά στην αναγνωσιμότητά τους: πολύ σαφή, πολύ προφανή, πολύ εύκολα στην ανάγνωση.

Το drone ανακαλύφθηκε κοντά στον διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης, κοντά στο Antonov. Η παρουσία του εκεί, εκείνη την εποχή, είναι από μόνη της σημαντική.

Η ακρίβεια των στοιχείων που βρέθηκαν στο ναυάγιο είναι αμέσως εντυπωσιακή. Οι πραγματικές σκηνές εγκλήματος σπάνια είναι τόσο καθαρές. Εδώ, όλα φαίνονται διατεταγμένα για εύκολη ανάγνωση.

Οι ύποπτοι

Ο πρώτος ύποπτος γεννήθηκε στη Ρωσία. Κατέχει λετονικό διαβατήριο. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης Süddeutsche Zeitung , NDR και WDR τον περιγράφουν ως τον συντονιστή υλικοτεχνικής υποστήριξης και εκπαιδευτή της επιχείρησης. Αναφέρονται φερόμενοι δεσμοί με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με πληροφορίες, έφτασε στο Βερολίνο στα τέλη Ιουλίου, οδήγησε ένα ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο στη Λειψία και στη συνέχεια έφυγε από τη Γερμανία αεροπορικώς δύο ημέρες πριν από την αποτυχημένη επίθεση.

Ο δεύτερος ύποπτος είναι Λευκορώσος. Κατέχει ρωσικό διαβατήριο. Πιστεύεται ότι εισήλθε στη Γερμανία με ιταλική τουριστική βίζα που είχε αποκτήσει στο Μινσκ.

Αυτές οι λεπτομέρειες προέρχονται από το Reuters , το οποίο επικαλείται τρία γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Η γερμανική εισαγγελία δεν απάντησε σε αιτήματα για σχολιασμό.

Το ερώτημα δεν αφορά την ενοχή των δύο ανδρών. Αφορά τους μηχανισμούς που έκαναν αυτά τα στοιχεία τόσο εύκολα εμφανή. Μια ιδανική σκηνή εγκλήματος σπάνια μοιάζει με μια πραγματική σκηνή εγκλήματος.

Μαϊνίλα

Στις 26 Νοεμβρίου 1939, ο Κόκκινος Στρατός βομβάρδισε το δικό του συνοριακό χωριό, το Μαϊνίλα, και στη συνέχεια κατηγόρησε τη Φινλανδία.

Επτά οβίδες, που εντοπίστηκαν από τρία φινλανδικά παρατηρητήρια, έπεσαν περίπου 800 μέτρα εντός του σοβιετικού εδάφους. Οι Φινλανδοί προσφέρθηκαν να διεξαγάγουν ουδέτερη έρευνα. Η Μόσχα αρνήθηκε, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις και ξεκίνησε τον Χειμερινό Πόλεμο τέσσερις ημέρες αργότερα.

Οι ιστορικοί καταλήγουν τώρα στο συμπέρασμα ότι ο βομβαρδισμός οργανώθηκε από την NKVD. Φινλανδικά πολεμικά ημερολόγια καταγράφουν ότι η Μαϊνίλα ήταν πέρα από την εμβέλεια οποιουδήποτε φινλανδικού πυροβολικού. Οι συνοριοφύλακες, από την πλευρά τους, κατέθεσαν ότι άκουσαν πυροβολισμούς από τη σοβιετική πλευρά. Αυτά τα αρχεία, δεκαετίες αργότερα, εξακολουθούν να έχουν βαρύτητα.

Ο Τζον Γκάνθερ, ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που ήταν παρών τον Δεκέμβριο του 1939, περιέγραψε το περιστατικό ως «τόσο αδέξιο και προφανώς κατασκευασμένο όσο όλα τα «περιστατικά» από το Μούκντεν το 1931».

Νόρθγουντς

Τον Μάρτιο του 1962, ο αμερικανικός στρατός πρότεινε ένα σχέδιο επιχείρησης με ψευδή σημαία εναντίον της Κούβας.

Το έγγραφο περιέγραφε σχέδια για αεροπειρατείες, επιθέσεις στο Μαϊάμι και την Ουάσινγκτον και βύθιση σκαφών με κουβανούς πρόσφυγες, όλα αποδιδόμενα στην Κούβα για να δικαιολογήσουν στρατιωτική επέμβαση. Υπογράφηκε από τον Στρατηγό Λάιμαν Λέμνιτζερ, εγκρίθηκε από το Κοινό Επιτελείο, απορρίφθηκε από τον Κένεντι. Αποχαρακτηρίστηκε το 1997.

Η κρίσιμη λεπτομέρεια: το σχέδιο περιελάμβανε την προσέλκυση ψευδών αποδεικτικών στοιχείων για την εμπλοκή της Κούβας. Κατασκευή ενδείξεων. Δημιουργία ενόχων. Ένας σκηνοθετημένος, υπογεγραμμένος και αρχειοθετημένος μηχανισμός.

Το υπόμνημα, που διαβάστηκε στο Οβάλ Γραφείο, έγινε κατανοητό για όσα υπονοούσε. Ο πρόεδρος αρνήθηκε. Το έγγραφο, ωστόσο, παρέμεινε. Και επανεμφανίστηκε 35 χρόνια αργότερα για να υπενθυμίσει σε όλους ότι η κατασκευασμένη απόδειξη είχε ήδη εξεταστεί στο υψηλότερο επίπεδο.

Ζινόβιεφ

Τέσσερις ημέρες πριν από τις βρετανικές εκλογές του Οκτωβρίου 1924, η Daily Mail δημοσίευσε μια επιστολή που αποδίδεται στον Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, ηγέτη της Κομμουνιστικής Διεθνούς, στην οποία καλούσε σε επανάσταση στη Μεγάλη Βρετανία.

Η επιστολή έριξε την πρώτη κυβέρνηση των Εργατικών του Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ. Οι Συντηρητικοί κέρδισαν 155 έδρες.

Η MI5 έκρινε κρυφά ότι η επιστολή ήταν πλαστογραφία, αλλά δεν την αποκάλυψε για να προστατεύσει τη φήμη της. Οι ιστορικοί συμφωνούν τώρα ότι ήταν πλαστογραφία. Ένα πλαστό έγγραφο, που δημοσιεύτηκε την κατάλληλη στιγμή, έριξε μια κυβέρνηση.

Ο Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ, ο απερχόμενος πρωθυπουργός, εκμυστηρεύτηκε στο επιτελείο του ότι ένιωθε «σαν άντρας ραμμένος σε σάκο και πεταμένος στη θάλασσα ». Μια αποκαλυπτική εικόνα: δεν το περίμενε. Κανείς δεν το περίμενε. Η απάτη ήταν τέλεια.

Η Μασκίροφκα

Η Μασκίροφκα, που κυριολεκτικά «μασκάρισμα», είναι το ρωσικό δόγμα της στρατιωτικής εξαπάτησης.

Καμουφλάζ, δολώματα, αντιπερισπασμοί, παραπληροφόρηση, χειραγώγηση αντιλήψεων. Συνέβαλε στις σοβιετικές νίκες στο Στάλινγκραντ, το Κουρσκ και το Μπαγκρατιόν.

Το βασικό σημείο: η μασκίροφκα περιλαμβάνει ρητά την χειραγώγηση γεγονότων και αντιλήψεων με σκοπό τον επηρεασμό των μέσων ενημέρωσης και της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Είναι ένα γνωστό, τεκμηριωμένο δόγμα, που διδάσκεται ακόμη και σήμερα. Ένα κράτος που κατακτά αυτή την τέχνη δεν αφήνει τυχαία ευανάγνωστα ίχνη.

Η Μασκίροφκα διδάσκεται στις ρωσικές στρατιωτικές ακαδημίες. Εμφανίζεται σε σχολικά βιβλία, μαθήματα και διδακτικά έργα. Δεν είναι μυστικό. Είναι ένα γνωστικό αντικείμενο.

Διπλωματία

Η διπλωματική διαδικασία συνεχίζεται.

Την 1η Σεπτεμβρίου, το Βερολίνο κατηγόρησε τη Μόσχα. Ελήφθησαν μέτρα: το ρωσικό προξενείο στη Βόννη έκλεισε, η Ρωσική Οικία έκλεισε και οι έλεγχοι ασφαλείας εντάθηκαν. Το προξενείο σταμάτησε να λειτουργεί την ίδια ημέρα.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, δηλώνει στα ισπανικά: «Europa y la OTAN no solo mantendrán la presión sobre Rusia, sino que la aumentarán» — «Η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ όχι μόνο θα διατηρήσουν την πίεση στη Ρωσία, αλλά θα την αυξήσουν » .

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, πρόσθεσε στα αγγλικά: «Η Ρωσία έχει γίνει ολοένα και πιο απερίσκεπτη καθώς συνεχίζει τον τρομερό πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας » .

Η ρωσική απάντηση, όπως αναφέρει το Reuters, είναι κατηγορηματική: «Ο Ρώσος πρέσβης απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες που διατύπωσε το Βερολίνο ως αβάσιμες, παράλογες και αντίθετες με την κοινή λογική » .

Στις 2 Σεπτεμβρίου, ο Γερμανός επιτετραμμένος Μπερντ Φίνκε πέρασε μία ώρα στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών. Μία ώρα. Ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο. Ο χρόνος που χρειάστηκε για να υποβληθεί επίσημη διαμαρτυρία.

Ο πραγματικός αντίκτυπος των κυρώσεων, ωστόσο, μετριέται αλλού. Η Maria Shagina, του Carnegie Endowment, δηλώνει: « Ο μεγάλος αριθμός γύρων κυρώσεων δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αποτελεσματικότητα » .

Τα στοιχεία του Ινστιτούτου KSE το επιβεβαιώνουν αυτό. Τα έσοδα από το ρωσικό πετρέλαιο αυξήθηκαν από 10,4 δισεκατομμύρια δολάρια μηνιαίως σε 19,1 δισεκατομμύρια δολάρια τον Μάρτιο, 21,5 δισεκατομμύρια δολάρια τον Απρίλιο και 20,8 δισεκατομμύρια δολάρια τον Μάιο. Τα απροσδόκητα έσοδα από την ενέργεια έφτασαν τουλάχιστον τα 35,7 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου. Η οικονομία βρίσκεται σε τέλμα. Δεν καταρρέει.

Τι απομένει

Ο συνοριοφύλακας στη Μαΐνιλα σημείωσε τους πυροβολισμούς χωρίς να τους φωνάξει. Ο επιτετραμμένος Φίνκε παρέμεινε στη Μόσχα για μία ώρα. Εν τω μεταξύ, ο ερευνητής από τη Λειψία εξακολουθεί να εξετάζει τα συντρίμμια.

Τρία πρόσωπα. Τρεις εποχές. Ο ίδιος μηχανισμός: στοιχεία, κατηγορίες, διαψεύσεις και το πέρασμα του χρόνου.

Η Μαϊνίλα χρειάστηκε δεκαετίες για να καταγραφεί. Ο Νόρθγουντς περίμενε τριάντα πέντε χρόνια στα αρχεία. Η επιστολή του Ζινόβιεφ αναγνωρίστηκε ως πλαστογραφία μόνο μετά από χρόνια σιωπής. Η αλήθεια πάντα τελικά αποκαλύπτεται. Απλώς πρέπει να κάνουμε υπομονή. Θα δούμε τι θα προκύψει.

Πηγή: Georisk Watch

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Ευρώπη ΗΠΑ ΝΑΤΟ Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ Ρωσία

Αστείες εικασίες των μέσων ενημέρωσης σχετικά με την επίσκεψη του Ράτκλιφ στη Ρωσία

Ακτιβιστής στις 29.8.26 0

Την Τετάρτη, ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, προσγειώθηκε στη Μόσχα για ολιγοήμερες συνομιλίες με Ρώσους αξιωματούχους ασφαλείας. Το ταξίδι δεν ήταν μυστικό, καθώς τα αεροπλάνα που μετέφεραν τον Ράτκλιφ και την συνοδεία του αναγνωρίστηκαν εύκολα.

Δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση από καμία πλευρά σχετικά με το περιεχόμενο των συνομιλιών. Ωστόσο, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κατακλύστηκαν από «διαρροές» λίγο-πολύ γελοίων λεπτομερειών.

Ας ξεκινήσουμε με τους New York Times :

Ο επικεφαλής της CIA παρέδωσε ζοφερή αξιολόγηση για τον πόλεμο της Ρωσίας σε μυστική επίσκεψη στη Μόσχα ( αρχειοθετημένο ) – NY Times , 27 Αυγούστου 2026

Ο Τζον Ράτκλιφ, διευθυντής της CIA, πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη στη Μόσχα αυτή την εβδομάδα για να μοιραστεί κατ' ιδίαν την ζοφερή εκτίμησή του για την κατάσταση του ρωσικού πολέμου εναντίον της Ουκρανίας και να παροτρύνει τους Ρώσους να καταλήξουν σε συμφωνία πριν επιδεινωθεί η στρατιωτική και οικονομική τους κατάσταση, δήλωσαν νυν και πρώην αξιωματούχοι.
Ο κ. Ράτκλιφ παρέδωσε το μήνυμα στον Αλεξάντερ Β. Μπόρτικοφ, τον επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών FSB,...
...
Οι αναλυτές της CIA αμφισβητούν εδώ και καιρό εάν οι σύμβουλοι του κ. Πούτιν του έχουν δώσει ειλικρινείς εκτιμήσεις για την πορεία και τον απολογισμό του πολέμου
....
Ορισμένοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ήλπιζαν ότι ο κ. Πούτιν, πρώην αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών, θα έβλεπε ένα μήνυμα από τον διευθυντή της CIA ως πιο επείγον και αξιόπιστο από τις επικοινωνίες μέσω των συνήθων διπλωματικών διαύλων....
Δεν
είναι σαφές εάν το μήνυμα του κ. Ράτκλιφ προμηνύει οποιαδήποτε αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας ή της Ουκρανίας.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους οι ισχυρισμοί στην παραπάνω αναφορά είναι προφανώς ψευδείς.

– Η ρωσική πλευρά στον πόλεμο στην Ουκρανία είναι αυτή που κερδίζει. Δεν υπάρχει πραγματικός φόβος στη Ρωσία ότι η στρατιωτική ή οικονομική της κατάσταση επιδεινώνεται.

– Αν ο Πούτιν, όπως φέρεται, δεν λαμβάνει ειλικρινείς αξιολογήσεις από τον λαό του, γιατί να υποθέσει κανείς ότι όποιος κι αν είναι ο υπηρέτης του Ράτκλιφ, θα γυρίσει και θα πει στον Πούτιν την «αλήθεια». Αν ο Πούτιν όντως είχε απομονωθεί από τον λαό του, ο μόνος τρόπος για να τον προσεγγίσει πραγματικά θα ήταν να μιλήσει μαζί του αυτοπροσώπως. Ο Τραμπ θα μπορούσε απλώς να του τηλεφωνήσει, αυτό ήταν ό,τι χρειαζόταν.

– Ο Μπόρτνικοφ είναι πράγματι επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών FSB. Αλλά η FSB είναι επιφορτισμένη με την εσωτερική ασφάλεια και την αντικατασκοπεία. Δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Δεν είναι ο κατάλληλος εταίρος για να μιλήσει η CIA.

– Επιπλέον, ο Σεργκέι Ναρίσκιν, επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας εξωτερικών πληροφοριών SVR, επιβεβαίωσε τη συνάντηση με τον Ράτκλιφ:

Σύμφωνα με τον Ναρίσκιν, τέτοιες διαπραγματεύσεις με τους επικεφαλής των ειδικών υπηρεσιών αποτελούν μέρος της εργασίας και διεξάγονται σχεδόν εβδομαδιαίως.
«Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε, δεν υπάρχει τίποτα το ασυνήθιστο σε αυτό», διαβεβαίωσε ο Ναρίσκιν. «Στην πρακτική των ειδικών υπηρεσιών, οι συναντήσεις διευθυντών, οι προσωπικές συναντήσεις ή οι διαδικτυακές συναντήσεις αποτελούν μέρος της εργασίας μας. Έτσι, η συνάντηση με τον Τζον Ράτκλιφ είναι μια μορφή εργασίας».
Ταυτόχρονα, ο Ναρίσκιν αρνήθηκε να αποκαλύψει ποια θέματα συζητήθηκαν, εξηγώντας ότι εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των υπηρεσιών πληροφοριών.

Το ρεπορτάζ των NY Times είναι προφανώς ανοησίες, με μοναδικό σκοπό να σπείρει αμφιβολίες και σύγχυση.

Ένα δημοσίευμα της Washington Post σχετικά με ένα υποτιθέμενο κίνητρο για το ταξίδι είναι επίσης συγκεχυμένο:

Ο Πούτιν βλέπει τις ΗΠΑ αποδυναμωμένες από τον πόλεμο στο Ιράν, λένε οι εκθέσεις των μυστικών υπηρεσιών ( αρχειοθετημένες ) – Washington Post , 27 Αυγούστου 2026

Το μυστηριώδες ταξίδι του διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα αυτή την εβδομάδα προηγήθηκε νέων αμερικανικών πληροφοριών που έδειχναν ότι το Κρεμλίνο θεωρεί τις Ηνωμένες Πολιτείες αποδυναμωμένες από τον πόλεμο στο Ιράν , προσφέροντας στη Ρωσία την ευκαιρία να κλιμακώσει τη δράση της εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων και συμμάχων στην Ευρώπη, σύμφωνα με δύο άτομα που γνωρίζουν το θέμα.
Οι λεπτομέρειες των συνομιλιών του Ράτκλιφ με τον Ρώσο ομόλογό του παραμένουν μυστικές, αλλά ένα από τα άτομα δήλωσε στην Washington Post ότι ο επικεφαλής της CIA προειδοποίησε τη Μόσχα να μην κλιμακώσει τον πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα γυρίσει μπούμερανγκ.
...
Οι απόρρητες πληροφορίες που υποδηλώνουν ότι ο Πούτιν βλέπει τις ΗΠΑ ως αποδυναμωμένες από τον εξάμηνο πόλεμο στο Ιράν έρχονται μετά από αναφορές για μειωμένη ετοιμότητα στρατευμάτων και ελλείψεις πυρομαχικών ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης εκστρατείας κατά της Τεχεράνης.

Έχω επίσης πληροφορίες, οι οποίες δεν είναι απόρρητες, ότι όλοι σε αυτόν τον κόσμο, αν εξαιρέσουμε μερικούς αξιωματούχους του Λευκού Οίκου και αρθρογράφους της WaPo , πιστεύουν ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν έχει αποδυναμώσει τις ΗΠΑ.

Αυτό το γεγονός, ωστόσο, έχει ελάχιστες έως καθόλου άμεσες συνέπειες για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το Politico παρέχει έναν συνδυασμό για τους λόγους του ταξιδιού:

Ο επικεφαλής της CIA χρησιμοποίησε την επίσκεψη στη Μόσχα για να προειδοποιήσει τη Ρωσία για επιθέσεις εναντίον συμμάχων του ΝΑΤΟ, βοηθώντας το Ιράν – Politico, 26 Αυγούστου 2026

Ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα Ρώσους αξιωματούχους στη Μόσχα να μην κλιμακώσουν τη σύγκρουση με τους συμμάχους της Αμερικής στο ΝΑΤΟ , ιδίως την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, σε απάντηση στην αδιέξοδη εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, σύμφωνα με δύο άτομα που γνωρίζουν το θέμα.
Ο αρχηγός των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών χρησιμοποίησε επίσης το σπάνιο, απροειδοποίητο ταξίδι στη ρωσική πρωτεύουσα την Τρίτη για να πιέσει τη Ρωσία να μειώσει τη στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη προς το Ιράν , σύμφωνα με ένα από αυτά τα δύο άτομα και έναν Βρετανό αξιωματούχο που γνωρίζει το ταξίδι.

Αυτή η αναφορά, όπως και η παραπάνω των NY Times , υποθέτει ότι η Ρωσία χάνει ή βρίσκεται σε αδιέξοδο στην Ουκρανία. Αυτό, όπως αναφέρουν τα νέα από το Κίεβο , είναι καθαρή ανοησία.

Επιπλέον, η Ρωσία δεν έχει κανένα συμφέρον να κλιμακώσει τις συγκρούσεις με τις χώρες της Βαλτικής ή οποιαδήποτε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ. Οποιαδήποτε αντικειμενική άποψη θα δείξει ότι η πλευρά του ΝΑΤΟ είναι αυτή που κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να κλιμακώσει την κατάσταση.

Όσο για το Ιράν, η Μόσχα δεν θέλει οι ΗΠΑ να κερδίσουν αυτή τη σύγκρουση. Όπως και η Κίνα, στέκεται στο πλευρό του Ιράν. Μπορεί όμως να έχει κάποιο συμφέρον να παρατείνει τη σύγκρουση στον Κόλπο, έστω και μόνο για να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από τις δικές της πλάτες.

Μια ενδιαφέρουσα θεωρία συνωμοσίας σχετικά με την επίσκεψη στον Ράτκλιφ παρέχεται από μια καταχώρηση ιστολογίου στην ιστοσελίδα του Conservative Treehouse :

Το Άλλο Μισό της Ιστορίας – Η Επίσκεψη του Διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα – Conseative Treehouse / Sundance, 26 Αυγούστου 2026

Δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, ταξίδεψε στη Μόσχα της Ρωσίας για να προειδοποιήσει τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Ναρίσκιν, επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) της Ρωσίας, σχετικά με την αντεπίθεση κατά των χωρών της Βαλτικής. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η μισή ιστορία.
Ο Διευθυντής Ράτκλιφ δεν έλεγε απλώς στον Ναρίσκιν να μην αντεπιτεθεί. έλεγε στον Ναρίσκιν ότι οι προκλήσεις του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ εναντίον του ρωσικού θύλακα του Καλίνινγκραντ (μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας) δεν είχαν «πλήρως» εγκριθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
...
Προφανώς, το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ προσπαθεί ολοένα και περισσότερο να προκαλέσει εκτεταμένη σύγκρουση με τη Ρωσία, ενώ ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ προσπαθούν να μετριάσουν τα προβλήματα που δημιουργούνται.

Αυτή είναι μια παράλογη θεωρία, χωρίς στοιχεία, αλλά είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα.

Αν όμως αληθεύει, αυτό θα σήμαινε ότι οι ΗΠΑ δεν θα είχαν αντίρρηση να χτυπήσει η Ρωσία τους Ευρωπαίους του ΝΑΤΟ χωρίς η ίδια να ανταποδώσει το χτύπημα. Αμφιβάλλω αν θα ήταν μια βιώσιμη θέση.

Η δική μου εικασία είναι ότι το ταξίδι του Ράτκλιφ αφορούσε σχεδόν αποκλειστικά την κατάσταση στο Ιράν.

Οι ΗΠΑ πιθανότατα ζήτησαν από τη Ρωσία να μην υποστηρίξει το Ιράν, προσφέροντας παράλληλα κάποιες κενές αξίες για την Ουκρανία. Καθώς η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αποδείξει ότι δεν είναι ικανή να καταλήξει σε συμφωνίες, οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία είναι πιθανό να οδηγήσει σε ρωσική απόρριψη.

πηγή: moonofalabama

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ευρώπη Ουκρανία Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ

Ουκρανία: μέχρι και τον τελευταίο Ευρωπαίο φορολογούμενο

Ακτιβιστής στις 27.8.26 0

από BPartisans

Η Ουκρανία μπορεί να έχει μόλις εφεύρει ένα νέο στρατιωτικό δόγμα: τον πόλεμο με αναβολή πληρωμών. Αντί να κερδίζουν έδαφος, κερδίζουν προθεσμίες. Και όταν φτάνει η προθεσμία, τηλεφωνούν στις Βρυξέλλες.

Το δημόσιο χρέος της Ουκρανίας φέρεται να έχει ξεπεράσει το 105% του ΑΕΠ, φτάνοντας τα 212,4 δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά να είστε σίγουροι: στην ευρωατλαντική ορολογία, αυτό πιθανότατα δεν θεωρείται χρέος. Είναι ένας «στρατηγικός μηχανισμός οικονομικής ανθεκτικότητας». Με ποσοστό 150%, πιθανότατα θα αναφερόταν ως «ενισχυμένη δημοσιονομική κυριαρχία».

Η πιο διασκεδαστική πτυχή βρίσκεται αλλού: το Κίεβο έχει ήδη δαπανήσει μέρος των χρημάτων που προορίζονταν για το δεύτερο εξάμηνο του έτους κατά το πρώτο εξάμηνο. Τώρα, χρειάζονται επιπλέον 8 έως 10 δισεκατομμύρια για να προετοιμαστεί για τον Ιανουάριο του 2027, συν σχεδόν 20 δισεκατομμύρια για τελικές πληρωμές, αποζημιώσεις και άλλα έξοδα.

Είναι Αύγουστος και το 2027 έχει ήδη υπερβεί τα όρια.

Μια επαναστατική λύση: να ζητηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδεσμεύσει νωρίτερα τα κονδύλια του επόμενου έτους. Στη συνέχεια, μόλις αυτά δαπανηθούν, μπορούμε να ζητήσουμε τα κονδύλια του 2028 για να ισοσκελίσουμε τον προϋπολογισμό του 2027. Με αυτόν τον ρυθμό, οι Βρυξέλλες σύντομα θα χρηματοδοτούν το 2032 πριν καν ολοκληρώσουν τον προϋπολογισμό του 2026.

Είναι η αέναη κίνηση που εφαρμόζεται στα δημόσια οικονομικά: δανεισμός αύριο για να αποπληρωθεί σήμερα ό,τι είχε ήδη χρηματοδοτηθεί χθες.

Εν τω μεταξύ, η ουκρανική οικονομία βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη. Οι ενεργειακές υποδομές έχουν παραλύσει, η βιομηχανική ικανότητα έχει μειωθεί, οι εξαγωγές έχουν διαταραχθεί και οι στρατιωτικές δαπάνες είναι τεράστιες: το κράτος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυτική βοήθεια.

Αλλά πάνω απ' όλα, μην ξεστομίσετε τη λέξη «εξάρτηση». Η Ουκρανία είναι κυρίαρχη. Τόσο κυρίαρχη, μάλιστα, που πρέπει να ζητήσει από τους εταίρους της τα χρήματα που χρειάζεται για να πληρώσει τους στρατιώτες της, να αγοράσει τα όπλα της και να προετοιμάσει τον επόμενο προϋπολογισμό της.

Αυτός είναι πιθανώς ο σύγχρονος ορισμός της ανεξαρτησίας: το να είσαι ελεύθερος να επιλέξεις από ποιον πιστωτή θα ζητήσεις την επόμενη επιταγή.

Και η Ευρώπη; Πληρώνει. Με αυτόν τον ιδιαίτερο ενθουσιασμό του τραπεζίτη που σταδιακά ανακαλύπτει ότι ο πελάτης του πιθανότατα δεν θα αποπληρώσει ποτέ, αλλά στον οποίο συνεχίζει να δανείζει επειδή η διακοπή τώρα θα τον αναγκάσει να κοιτάξει τον ισολογισμό.

Επειδή το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο το πόσο θα κοστίσει ο πόλεμος. Θα πρέπει να ξεκινήσουμε αναρωτώμενοι ποιος μπορεί ακόμα να αντέξει οικονομικά τη συνέχισή του.

Οι δυτικές κυβερνήσεις λένε συνέχεια: «για όσο χρειαστεί».

Μια λαμπρή φόρμουλα. Αποφεύγει προσεκτικά τα τρία χυδαία ερωτήματα: πόσο, μέχρι πότε και με ποια χρήματα.

Το Κίεβο, επομένως, αγοράζει χρόνο με το χρέος. Οι Βρυξέλλες αγοράζουν αισιοδοξία με δημόσιο χρήμα. Και όλοι προσεύχονται η πραγματικότητα να επιτρέψει μερικές ακόμη μηνιαίες πληρωμές.

Η αντίστροφη μέτρηση στην Ουκρανία δεν είναι πλέον απλώς στρατιωτική.

Είναι τραπεζική.

Και ίσως η πιο βάναυση ήττα δεν θα προέλθει από μια σημαντική ανακάλυψη στο μέτωπο, αλλά από μια οθόνη που θα εμφανίζει ψυχρά:

ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ — ΑΝΕΠΑΡΚΕΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟ.

Πηγή: BrainlessChanelx μέσω Pravda στα γαλλικά

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυτοκίνητο ΕΙΔΗΣΕΙΣ Ευρώπη ΝΕΑ ΡΟΗ Radio

Αφαιρούν και το ραδιόφωνο από τα αυτοκίνητα - Ποιες χώρες αντιδρούν

Ακτιβιστής στις 9.8.26 0

Μια νέα τεχνολογική τάση που κάνει ολοένα και πιο αισθητή την παρουσία της στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλάζει ένα από τα πιο παραδοσιακά στοιχεία του αυτοκινήτου, με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να προσπαθούν να φέρουν αλλαγές.

Η τεχνολογία και η συνεχής ψηφιοποίηση των λειτουργιών του αυτοκινήτου αποτελούν τα τελευταία χρόνια έναν από τους βασικούς άξονες εξέλιξης της αυτοκίνησης, με τους κατασκευαστές να ενσωματώνουν ολοένα και περισσότερα ψηφιακά συστήματα που αλλάζουν πλήρως την εμπειρία του οδηγού και των επιβατών.

Σε αυτό το πλαίσιο, ένα από τα σημεία που έχει μεταμορφωθεί περισσότερο είναι το εσωτερικό του αυτοκινήτου και ειδικότερα τα συστήματα infotainment, τα οποία έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τους παραδοσιακούς διακόπτες και τις αναλογικές λειτουργίες, δημιουργώντας ένα πλήρως ψηφιακό περιβάλλον.

Παράλληλα όμως, η μετάβαση στις μεγάλες ψηφιακές οθόνες έχει αρχίσει να επηρεάζει και ορισμένες από τις πιο κλασικές λειτουργίες του αυτοκινήτου, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το παραδοσιακό ραδιόφωνο.

Ως αποτέλεσμα, ο ρόλος των FM, AM και DAB έχει αλλάξει σημαντικά, με αρκετές αυτοκινητοβιομηχανίες να επιλέγουν πλέον να αφαιρούν εντελώς τον συμβατικό ραδιοφωνικό δέκτη από ορισμένες εκδόσεις των μοντέλων τους, προσφέροντας αποκλειστικά πρόσβαση σε διαδικτυακές πλατφόρμες μουσικής και ενημέρωσης μέσω σύνδεσης στο διαδίκτυο.

Η αλλαγή αυτή οφείλεται τόσο στη στρατηγική των κατασκευαστών να επενδύσουν ακόμη περισσότερο στις ψηφιακές υπηρεσίες όσο και στην προσπάθεια περιορισμού του κόστους παραγωγής, η οποία αποτελεί πλέον βασική προτεραιότητα για πολλές εταιρείες.

Σήμερα, ο Ευρωπαϊκός Κώδικας περί Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών προβλέπει πως κάθε νέο αυτοκίνητο που διαθέτει ραδιόφωνο πρέπει να υποστηρίζει το πρότυπο DAB+, χωρίς όμως να επιβάλλει την υποχρεωτική εγκατάσταση ραδιοφωνικού δέκτη σε όλα τα νέα οχήματα.

Έτσι, το συγκεκριμένο νομοθετικό κενό επιτρέπει έτσι σε αρκετούς κατασκευαστές να διαθέτουν στην αγορά αυτοκίνητα στα οποία η πρόσβαση στους ραδιοφωνικούς σταθμούς γίνεται αποκλειστικά μέσω διαδικτύου, εφαρμογών κινητού ή συνδεδεμένων ψηφιακών υπηρεσιών.

Η εξέλιξη αυτή έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, οδηγώντας έτσι χώρες όπως η Γαλλία και το Βέλγιο στο να ζητήσουν την αναθεώρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι οι οδηγοί θα συνεχίσουν να έχουν δωρεάν και άμεση πρόσβαση στο ραδιόφωνο, χωρίς να απαιτείται σύνδεση στο διαδίκτυο ή κατανάλωση δεδομένων κινητής τηλεφωνίας.

Μάλιστα, το θέμα έχει ήδη φτάσει μέχρι τη Γαλλική Γερουσία, όπου κατατέθηκε πρόταση με στόχο να προωθηθούν στις Βρυξέλλες αλλαγές στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, ώστε όλα τα νέα αυτοκίνητα να εξοπλίζονται υποχρεωτικά με δέκτες FM και DAB+.

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της πρότασης, η πλήρης εξάρτηση από διαδικτυακές υπηρεσίες ενισχύει την εξάρτηση από μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες, ενώ ενδέχεται να περιορίσει την πρόσβαση των πολιτών στην ενημέρωση σε περιπτώσεις που τα δίκτυα επικοινωνιών τεθούν εκτός λειτουργίας.

Ανάλογες πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί και στο Βέλγιο, οπού οι αρχές εξετάζουν πλέον το ενδεχόμενο να στηρίξουν μια κοινή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που θα καταστήσει υποχρεωτική την ύπαρξη άμεσης πρόσβασης σε ραδιοφωνικό σήμα σε όλα τα νέα αυτοκίνητα που θα πωλούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Ευρώπη ΡΟΗ Ρωσία

Ευρώπη: Ο «αργός θάνατος» της «συμμαχίας των προθύμων» γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρος

Ακτιβιστής στις 4.8.26 0

Η αποχώρηση του Κιρ Στάρμερ και το ανακοινωθέν τέλος της θητείας του Εμανουέλ Μακρόν έχουν προκαλέσει φόβους για έναν «αργό θάνατο» για τον «συνασπισμό των προθύμων» στην Ουκρανία. Η έλλειψη διαδόχων ικανών να διατηρήσουν την πορεία, οι εθνικές διαιρέσεις, οι επερχόμενες εκλογές και η έλλειψη ηγεσίας απειλούν τη μακροπρόθεσμη επιβίωση και την πολιτική συνοχή του.

Ο «συνασπισμός των προθύμων» που σχηματίστηκε γύρω από την Ουκρανία θα μπορούσε να καταδικαστεί σε «αργό θάνατο » , ανέφερε η Telegraph στις 2 Αυγούστου . Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, η αποχώρηση του Keir Starmer και, πάνω απ' όλα, η επικείμενη διαδοχή του Emmanuel Macron κινδυνεύουν να στερήσουν από αυτή τη συμμαχία τους κύριους πολιτικούς της μοχλούς, ενώ κανένας άλλος Ευρωπαίος ηγέτης δεν φαίνεται επί του παρόντος ικανός να αναλάβει σταθερά τα ηνία.

Ο Εμανουέλ Μακρόν θα πρέπει να εγκαταλείψει το Μέγαρο των Ηλυσίων μετά τις προεδρικές εκλογές του 2027, στο τέλος της δεύτερης θητείας του. Η αποχώρησή του ανοίγει ένα σημαντικό ρήγμα. Κανένας προφανής διάδοχος δεν φαίνεται ικανός να συνεχίσει τις πολιτικές του, ενώ οι κορυφαίοι υποψήφιοι υποστηρίζουν θέσεις που θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν άμεσα τη γαλλική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία, τη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

Η Μαρίν Λεπέν θεωρείται η επικρατέστερη υποψήφια για να διαδεχθεί τον Γάλλο πρόεδρο. Έχει υποσχεθεί να αποσύρει τη Γαλλία από την ολοκληρωμένη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ και να άρει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, που παρουσιάζεται ως ένας από τους κύριους αντιπάλους της, θέλει να προχωρήσει ακόμη περισσότερο, αποσύροντας τη Γαλλία από την Ατλαντική Συμμαχία.

Η άνοδος στην εξουσία οποιασδήποτε από αυτές τις δύο πολιτικές προσωπικότητες θα μπορούσε επομένως να αποτελέσει μοιραίο πλήγμα για τον «συνασπισμό των προθύμων». Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η Telegraph , Βρετανοί αξιωματούχοι εξετάζουν ήδη τις πιθανές συνέπειες ενός τέτοιου σεναρίου στις γαλλο-βρετανικές σχέσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών και το ίδιο το μέλλον του συνασπισμού. Ένας Δυτικός αξιωματούχος προειδοποίησε επίσης ότι η νίκη οποιουδήποτε από αυτούς τους υποψηφίους θα αποτελούσε σοβαρό πρόβλημα για το ΝΑΤΟ.

Ένας Ευρωπαίος διάδοχος παραμένει ασαφής.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, η «απειλή» δεν προέρχεται, ωστόσο, αποκλειστικά από το Παρίσι. Οι ηγέτες που θεωρητικά θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό που άφησαν οι ίδιοι ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Κιρ Στάρμερ φαίνονται πολύ εύθραυστοι, πολύ απομονωμένοι ή πολύ απορροφημένοι από τις δικές τους κρίσεις για να επιβάλουν μια κοινή κατεύθυνση.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος μερικές φορές παρουσιάζεται ως πιθανός νέος Ευρωπαίος ηγέτης, ήδη αγωνίζεται να διατηρήσει τον έλεγχο του κόμματός του. Αντιμετωπίζει εσωτερικές κρίσεις, αυξανόμενη διαφωνία στο εσωτερικό του κόμματός του και αμφιβολίες για την ικανότητά του να διατηρήσει την εξουσία μακροπρόθεσμα.

Η Γερμανία, σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, αρνείται να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία ως μέρος μιας πιθανής ευρωπαϊκής ειρηνευτικής δύναμης. Σύμφωνα με τον βουλευτή των Χριστιανοδημοκρατών Ρόντεριχ Κίζεβτερ, οι διαφωνίες εντός του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού σχετικά με την προσέγγιση της Ρωσίας οδήγησαν τον Φρίντριχ Μερτς να καθυστερήσει ορισμένες παραδόσεις όπλων, συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς Taurus, να μην κατασχέσει πλοία που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες συνδέουν με τον ρωσικό «στόλο-φάντασμα», να μπλοκάρει μια ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που αποσκοπεί στον περιορισμό της κυκλοφορίας Ρώσων διπλωματών εντός της ζώνης Σένγκεν και να αρνηθεί το κλείσιμο της Ρωσικής Βουλής.

Για τον Ρόντεριχ Κιζέβτερ, αυτή η προειδοποίηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ηγεσία. Ο ευρωβουλευτής πιστεύει ότι η Ευρώπη χρειάζεται έναν νέο Τσώρτσιλ, αλλά ότι δεν έχει ακόμη αναδειχθεί καμία προσωπικότητα αυτού του μεγέθους. Το ερώτημα, επομένως, παραμένει: ποιος μπορεί να κρατήσει ζωντανό τον συνασπισμό;

Η Πολωνία δεν φαίνεται πλέον έτοιμη να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. Ο πρωθυπουργός της, Ντόναλντ Τουσκ, αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή σε ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουκρανία, επικαλούμενος την εγγύτητα των ρωσικών συνόρων. Η συνέχιση της παραμονής του στην εξουσία θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα των εκλογών που έχουν προγραμματιστεί για το επόμενο έτος.

Παρόμοια είναι η κατάσταση στην Ιταλία. Η Τζόρτζια Μελόνι έχει επίσης αποκλείσει την αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία και θα πρέπει να διοργανώσει εθνικές εκλογές πριν από το τέλος του επόμενου έτους. Αυτές οι προθεσμίες θα μπορούσαν να μειώσουν περαιτέρω τον αριθμό των ηγετών που είναι πρόθυμοι να δεσμεύσουν τη χώρα τους στον συνασπισμό.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η αντικατάσταση του Keir Starmer από τον Andy Burnham προσθέτει ένα νέο επίπεδο αβεβαιότητας. Ο Burnham είναι κυρίως έμπειρος στην εσωτερική πολιτική και σχεδόν καθόλου στην εξωτερική πολιτική, σημειώνει η εφημερίδα. Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, έχει διαβεβαιώσει τους συμμάχους ότι το Λονδίνο θα συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ. Ωστόσο, αυτή η υπόσχεση από μόνη της δεν αρκεί για να αποδείξει ότι θα είναι σε θέση να ασκήσει την ίδια επιρροή με τον προκάτοχό του.

Η Ρωσία, από την πλευρά της, θεωρεί την ανάπτυξη ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Ουκρανία ισοδύναμη με την εγκατάσταση ενός ΝΑΤΟϊκού αποσπάσματος στα σύνορά της. Ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμίτρι Πεσκόφ το έχει ήδη δηλώσει αυτό. Εν τω μεταξύ, το Κρεμλίνο καλεί τις ευρωπαϊκές χώρες να αποκαταστήσουν τον διάλογο με τη Μόσχα, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσία είναι πολύ ισχυρή για «να την αγνοήσει απλώς η Ευρώπη » .

Πηγή: RT France

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Ευρώπη Ισραήλ Παλαιστίνη ΡΟΗ

Κυρώσεις ΕΕ στο Ισραήλ – έσπασε το απόστημα

Ακτιβιστής στις 15.5.26 0

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μπορεί οι κυρώσεις που αποφάσισε η ΕΕ την Δευτέρα 11 Μαΐου κατά του Ισραήλ να ισοδυναμούν με χάδι και να υπολείπονται σημαντικά των αναγκαίων για να τερματίσει την τρομοκρατική του δράση, αλλά το απόστημα της χρόνιας ατιμωρησίας που απολάμβανε το γενοκτονικό κράτος επιτέλους, για πρώτη φορά, έσπασε! Κι αυτό είναι το σημαντικότερο!

Επί της ουσίας, όλοι αναγνωρίζουν ότι οι κυρώσεις που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι συμβολικές, δεν θα επηρεάσουν την ικανότητα του Ισραήλ να συνεχίσει την οργανωμένη σφαγή των Παλαιστινίων κι ελήφθησαν εξ αιτίας των ογκούμενων κοινωνικών αντιδράσεων απέναντι στη γενοκτονία. Πλευρά αυτών των αντιδράσεων είναι και οι πάνω από 1 εκατ. υπογραφές που έχουν ως τώρα συγκεντρωθεί από την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών με αίτημα την πλήρη αναστολή της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ – Ισραήλ. Αιχμή του δόρατος των αντιδράσεων ήταν φυσικά οι διαδηλώσεις, το κίνημα του στολίσκου προς τη Γάζα κ.α.

Οι κυρώσεις πέρα από επιδερμικές είναι δομικά άστοχες, καθώς περιλαμβάνουν απαγορεύσεις εισόδου στην ΕΕ και πάγωμα περιουσιακών στοιχείων σε 3 εποίκους και 4 σιωνιστικές οργανώσεις που κατηγορούνται για τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης. Ωστόσο, ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης είναι ένα κρατικό σχέδιο του Ισραήλ, που υλοποιείται στο πλαίσιο νόμων που εισάγει η κυβέρνηση Νετανιάχου, ψηφίζει με συντριπτικές πλειοψηφίες η Κνεσέτ, επιβάλλουν η αστυνομία και ο στρατός, ενώ η δικαιοσύνη (που συμπληρώνει την εικόνα του Ισραήλ ως αρχετυπικό κράτος – παρίας) αρνείται να εκδικάσει τις προσφυγές των Παλαιστινίων ή λαμβάνει πάντα αποφάσεις εναντίον τους.

Κρατικό σχέδιο ο εποικισμός

Ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης από Εβραίους εποίκους έχει καταδικαστεί κατ’ επανάληψη από τον ΟΗΕ. Τον Ιούλιο του 2024, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο που υπάγεται στα Ηνωμένα Έθνη, εξέδωσε μια απόφαση-σταθμό, έκτασης 83 σελίδων, με την οποία ζητούσε τον τερματισμό της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών, την εκκένωση των υπαρχόντων εποικισμών, τον τερματισμό της ανέγερσης νέων και την αποζημίωση όσων Παλαιστίνιων έχασαν γη και ιδιοκτησία. Στην ίδια, ιστορικής σημασίας απόφαση, το Ισραήλ κρίθηκε ένοχο για «συστηματική διάκριση» εναντίον των Παλαιστινίων στη βάση φυλής και εθνότητας, ότι έχει παραβιάσει το δικαίωμα τους για αυτοπροσδιορισμό κι ότι έχει στην πράξη προσαρτήσει μεγάλα τμήματα γης. Η δικαστική διερεύνηση και απόφαση αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν λάβουμε υπόψη μας ότι ξεκίνησαν στο πλαίσιο απόφασης της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, το 2022.

Στόχος του κρατικού σχεδίου αλλαγής της πληθυσμιακής σύνθεσης της Δυτικής Όχθης είναι να καταστήσει ανεφάρμοστο το σχέδιο δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους. «Σκοτώνουμε την ιδέα του παλαιστινιακού κράτους κάθε μέρα και κάθε ώρα», δήλωσε πρόσφατα ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών, Μπεζαλέλ Σμότριτς, εκθέτοντας δημόσια το σιωνιστικό επεκτατικό σχέδιο όπως υλοποιείται με τους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη. Στο πλαίσιο του 500.000 Εβραίοι από τις ΗΠΑ και την Ανατολική Ευρώπη έχουν εγκατασταθεί στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, ανάμεσα σε περίπου 3 εκατ. Παλαιστίνιους, καταλαμβάνοντας τα πιο εύφορα κομμάτια γης. Η επέκταση των εποικισμών κορυφώθηκε το 2025. Από την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα, οι έποικοι έχουν επιβάλει στη Δυτική Όχθη ένα καθημερινό, συνεχές καθεστώς τρόμου, με αποτέλεσμα 1.000 νεκρούς Παλαιστίνιους, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Οι επιθέσεις σε Παλαιστινίους, το κάψιμο και το ξερίζωμα δένδρων, η καταστροφή αυτοκινήτων, η βίαιη εκδίωξη από τα σπίτια τους θυμίζουν τις διώξεις που υπέμεναν οι Εβραίοι στην μεσοπολεμική Γερμανία. Ακόμη και ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισααάκ Χέρτζογκ, δήλωσε δημόσια ότι η βία κατά των Παλαιστινίων «έχει ξεπεράσει κάθε κόκκινη γραμμή».

Η πλήρης παράδοση της Δυτικής Όχθης στην τρομοκρατία των Εβραίων εποίκων έχει προκαλέσει την αντίδραση ακόμη και Ισραηλινών αξιωματούχων. Ο Ισραήλ Ζιβ, απόστρατος στρατηγός, που είχε διατελέσει επικεφαλής της διεύθυνσης Επιχειρήσεων δήλωσε πρόσφατα: «Το Ισραήλ θερίζει ό,τι έσπειρε: ολόκληρη τη ρατσιστική πολιτική της πίεσης και της βλάβης των Παλαιστινίων, ενώ παράλληλα δίνει στην εβραϊκή τρομοκρατία πλήρη ελευθερία δράσης. Μέσω συγκεκριμένων πολιτικών από τη μία πλευρά και σιωπής από την άλλη — αρνούμενο να καταδικάσει, αρνούμενο να δράσει — το κράτος έχει χάσει τον έλεγχο», είπε! Η αλήθεια είναι ότι το Ισραηλινό κράτος δεν έχει χάσει τον έλεγχο, απλώς τον έχει παραδώσει στην εβραϊκή τρομοκρατία, χάρη στην οποία ιδρύθηκε πριν 78 χρόνια, όταν με τη Νάκμπα εκδίωξε από τις εστίες τους 750.000 Παλαιστίνιους…

Η αποχαλίνωση των Εβραίων, όπως συμβαίνει από το 2025, δεν θα είχε ποτέ συμβεί αν δεν τους είχε δώσει το πράσινο φως ο Τραμπ. Παρότι ο ίδιος δήλωσε δημόσια ότι απορρίπτει την προσάρτηση των εδαφών που κατακτήθηκαν από την Ιορδανία μετά τον πόλεμο του 1967, το αποφασιστικότερο -νομικό- βήμα για την εκδίωξη των Παλαιστινίων από τα σπίτια τους έγινε μετά από μια επίσκεψη του Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον τον Ιανουάριο του 2026, μέσω της δυνατότητας εγγραφής στο ισραηλινό κτηματολόγιο Παλαιστινιακών ακίνητων και κτημάτων.

Συστηματικοί βιασμοί στους Παλαιστίνιους

Το σιωνιστικό σχέδιο για εκδίωξη των Παλαιστινίων από την Δυτική Όχθη και την Γάζα προωθούν οι συστηματικοί βιασμοί φυλακισμένων γυναικών, ανδρών και παιδιών στις Ισραηλινές φυλακές, ως μέσο πρόκλησης πόνου, ταπείνωσης και απανθρωποποίησης. Το θέμα ήρθε ξανά στη επικαιρότητα με αφορμή αρθρογραφία των New York Times. Το άρθρο του Νίκολας Κριστόφ με τίτλο «Η σιωπή που αντιμετωπίζει ο βιασμός ων Παλαιστινίων», που έκανε τον γύρο του κόσμου, στηρίχθηκε σε δύο επίσημα έγγραφα, αναμφίβολης αξιοπιστίας και εγκυρότητας.

Το πρώτο προέρχεται από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, έχει τίτλο «”Περισσότερα απ’ όσα ο άνθρωπος μπορεί ν’ αντέξει”: Συστηματική χρήση σεξουαλικής, αναπαραγωγικής κα άλλων μορφών βίας στηριγμένη στο φύλο από το Ισραήλ, μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023». Συντάχθηκε από Ανεξάρτητη Επιτροπή Έρευνας στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, περιλαμβανομένης της ανατολικής Ιερουσαλήμ και του Ισραήλ.

Το δεύτερο έγγραφο στο οποίο στηρίχθηκε το άρθρο, που έφερε στο φως τους συστηματικούς βιασμούς εκ μέρους του Ισραήλ, προέρχεται από την οργάνωση Euro-Med Human Rights Monitor κι έχει τίτλο «Μία άλλη γενοκτονία πίσω από τους τείχους – σεξουαλική βία σε ισραηλινές φυλακές και κέντρα κράτησης από κατασκευασμένη ατιμωρησία Οκτώβριος 2023 – Οκτώβριος 2025». Οι λεπτομέρειες που παρατίθενται και στα δύο έγγραφα σοκάρουν…

Το ίδιο και όσα γράφει έκθεση της Ισραηλινής οργάνωσης B’tselem με τίτλο «Καλωσήρθατε στην κόλαση – το ισραηλινό σύστημα φυλακών ως ένα δίκτυο στρατοπέδων βασανισμού».

Η αντίδραση της ισραηλινής ηγεσίας απέναντι στις ευρωπαϊκές κυρώσεις ήταν η πιο απρόσμενη ομολογία για το κρατικό σχέδιο πίσω από την εξάπλωση των εβραϊκών οικισμών στη Δυτική Όχθη – μια ομολογία που επιβεβαιώνει πόσο άσχετες ήταν οι ευρωπαϊκές κυρώσεις. Ο καταζητούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, τις αποδοκίμασε δηλώνοντας ότι «οι κυρώσεις σε Εβραίους που ζουν στην Ιουδαία και την Σαμάρεια είναι απαράδεκτες. Το Ισραήλ θα προστατεύει πάντα τα δικαιώματα των Εβραίων να ζουν στην καρδιά της προγονικής μας πατρίδας». Οι (βιβλικής προέλευσης) όροι Ιουδαία και Σαμάρεια με τους οποίους περιγράφεται η Δυτική Όχθη χρησιμοποιούνται από τους ακροδεξιούς Σιωνιστές για να υπονοήσουν τα υποτιθέμενα αρχέγονα δικαιώματά τους στην παλαιστινιακή γη και να δώσουν ιστορική νομιμοποίηση στην πολιτική της εθνοκάθαρσης. Με άλλα λόγια, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι «ναι, κάνουμε αυτό για το οποίο μας καταδικάζετε», κάλυψε τους εποίκους και δήλωσε ότι από πίσω τους είναι το ίδιο το Ισραήλ, το «μεγάλο Ισραήλ»! Το είχε κάνει κι από το βήμα της Κνεσέτ, το 2022 όταν δήλωνε διαβάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις του συνασπισμού του: «Θα προωθήσουμε και θα κατασκευάσουμε εποικισμούς σε όλα τα μέρη της γης του Ισραήλ».

Ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών, Γκιντεόν Σάαρ, χαρακτήρισε τις κυρώσεις απαράδεκτες, αβάσιμες και πολιτικά υποκινούμενες, ενώ ο ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, κατηγόρησε την ΕΕ ως αντισημιτική, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι το σύγχρονο Ισραήλ χρησιμοποιεί τον όρο «αντισημιτισμός» για να δικαιολογεί την γενοκτονία των Παλαιστινίων. Ο φασίστας Μπεν Γκβιρ συνέχισε λέγοντας ότι «η επιχείρηση των εποικισμών δεν θα εμποδιστεί. Θα συνεχίσουμε να χτίζουμε, να καλλιεργούμε, να αμυνόμαστε και να εποικίζουμε σε ολόκληρη τη γη του Ισραήλ». Και πράγματι θα το κάνει, καθώς η ΕΕ δεν προτίθεται να θέσει ουσιαστικά εμπόδια. Αν σκόπευε σε κάτι τέτοιο θα τερμάτιζε την Ειδική Συμφωνία με το κράτος απαρτχάιντ επικαλούμενη την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χάρη σε αυτή την ευνοϊκή συμφωνία η ΕΕ παραμένει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του κράτους – απαρτχάιντ, με το διμερές εμπόριο μόνο των προϊόντων να ανέρχεται σε 42 δισ. ευρώ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκτίθεται επειδή την ίδια ώρα που παίρνει τα λάθος μέτρα για τους λάθος λόγους στη Δυτική Όχθη, προσποιείται ότι δεν βλέπει τι συμβαίνει στην Γάζα, όπου το Ισραήλ επίσημα διαπράττει γενοκτονία. Τον Οκτώβριο του 2025 η Ύπατη Αρμοστεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ανακοίνωσε ότι το Ισραήλ διενεργεί γενοκτονία και κάλεσε όλα τα κράτη να εκπληρώσουν τις νομικές τους υποχρεώσεις στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και να τιμωρήσουν του υπεύθυνους της γενοκτονίας. «Ρητές δηλώσεις των ισραηλινών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και το πρότυπο συμπεριφοράς των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας υποδεικνύουν ότι οι γενοκτονικές πράξεις διαπράχθηκαν με πρόθεση την καταστροφή, εν όλω ή εν μέρει, των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας ως ομάδας», τονίζει ο ΟΗΕ στην έκθεσή του.

Στο απυρόβλητο Σμότριτς και Μπεν Γκβιρ

Εντός της Ευρώπης πληθαίνουν οι κυβερνήσεις που ζητούν πιο δραστικά μέτρα εναντίον των γενοκτόνων. Σύμφωνα με ρεπορτάζ, στη σύνοδο της Δευτέρας, όπου αποφασίστηκαν τα μέτρα – χάδι, η αρχική πρόταση προέβλεπε κυρώσεις στους φασίστες Σμότριτς και Μπεν Γκβιρ, αλλά ορισμένα κράτη πρόβαλαν βέτο. Σε αυτό το δίδυμο των εξτρεμιστών (που εισηγήθηκαν και επέβαλαν την ποινή της κρεμάλας για τους Παλαιστίνιους αγωνιστές) έχουν αποφασίσει κυρώσεις ακόμη και χώρες όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Αγγλία, η Νέα Ζηλανδία και η Νορβηγία, αλλά η ΕΕ δεν ήθελε να βλάψει τις δημόσιες σχέσεις της… Η Ισπανία και η Ιρλανδία κατηγόρησαν το Ισραήλ για γενοκτονία και πίεσαν χωρίς αποτέλεσμα στην κατεύθυνση αναστολής των εμπορικών σχέσεων της ΕΕ με το κράτος – απαρτχάιντ, ενώ με την ευρωπαϊκή ανοχή εξανέστη ακόμη και ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου που δήλωσε άναυδος με την απόφαση της ΕΕ. Σουηδία, Ολλανδία και Γαλλία λαμβάνουν επιπλέον μέτρα σε εθνικό επίπεδο…

Πίσω από την ανοχή απέναντι στο Ισραήλ βρίσκεται πιθανότατα η Γερμανία για δύο άμεσους λόγους. Πρώτο, επειδή, όπως είχε δηλώσει ο καγκελάριος Μερτς τον Ιούνιο του 2025, το Ισραήλ βγάζει την βρόμικη δουλειά για όλη την Δύση. Όχι μόνο απέναντι στο Ιράν αλλά και απέναντι στους Παλαιστίνιους και τους Άραβες… Δεύτερο, επειδή το Ισραήλ ταΐζει την γερμανική πολεμική βιομηχανία. 169 εκατ. ευρώ πλήρωσε το Ισραήλ στην Γερμανία για όπλα εξαγοράζοντας συναίνεσή της να σκοτώνει.

Η σκανδαλωδώς μεροληπτική στάση των Βρυξελλών απέναντι στο Ισραήλ γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική αν πάρουμε υπόψη μας ότι ανάλογες κυρώσεις θα επιβάλει και στην αντιστασιακή παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς, που δήλωσε τα εξής για την ΕΕ: «Εξισώνει έναν φασίστα δήμιο που καυχιέται ότι διέπραξε γενοκτονία και εθνοκάθαρση, ένα αδίστακτο κράτος που παραβιάζει κάθε διεθνές δίκαιο, με το θύμα που υπερασπίζεται τον εαυτό του σύμφωνα με όλους τους νόμους και τους κανονισμούς»…

Η ανοχή της ΕΕ στη σιωνιστική τρομοκρατία δίνει τη χαριστική βολή ακόμη και σε όσους μάχονται εντός του Ισραήλ να ανακοπεί η συνεχής κατρακύλα του σε ένα ζοφερό οργουελιανό κράτος. Η φριχτή καθημερινότητα του Ισραήλ αποδίδεται ανάγλυφα από τα τρία τυχαία δημοσιεύματα ισραηλινών εφημερίδων των τριών προηγούμενων ημερών που ακολουθούν.

Γιεντιόθ Αχρονόθ, 11 Μαΐου 2026

«Το παραμορφωμένο πρόσωπο του δικηγόρου Σαλέχ Ναάμα, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από αστυνομικούς που εισέβαλαν στο σπίτι του χωρίς ένταλμα με το πρόσχημα της διατάραξης της ειρήνης, είναι επίσης το πρόσωπο του ψέματος που λέει στον εαυτό της η ισραηλινή κοινωνία για τη στάση της απέναντι σε ολόκληρο τον αραβικό πληθυσμό. Πριν από αυτό το περιστατικό, ο Ναάμα φαινόταν να είναι σύμβολο της αραβικής ενσωμάτωσης σε μια κυρίως εβραϊκή περιοχή: ένας δικηγόρος στο γραφείο του Νότιου Εισαγγελέα, μια ζωντανή ενσάρκωση του συστήματος, ένας άνθρωπος του οποίου ο χώρος εργασίας ήταν το κράτος, με όλες τις βαθιές επιπτώσεις του για τους Άραβες πολίτες του Ισραήλ, από τον εθνικό ύμνο και τη σημαία μέχρι τον Νόμο περί Έθνους-Κράτους. Ο Ναάμα δεν επέλεξε απλώς να είναι μέρος αυτής της αφήγησης. Αφιέρωσε τις δεξιότητές του στο έργο της απομάκρυνσης των εγκληματιών από τους δρόμους, έτσι ώστε οι νομοταγείς Ισραηλινοί – όλων των υποβάθρων και εθνοτήτων – να μην φοβούνται μήπως επιτεθούν και ξυλοκοπηθούν μέχρι θανάτου, ή, ακόμα χειρότερα, στην ακμή της ζωής τους.

Αλλά ένα βράδυ, η φάρσα αποκαλύφθηκε. Η δύναμη που εισέβαλε στο μέρος όχι μόνο στέρησε από τον Ναάμεχ τα βασικά του δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (“Ευλογημένο το όμορφο πρόσωπο”, του είπαν μετά την αντιμετώπιση που έλαβε), αλλά του στέρησε και κάθε ψευδαίσθηση αξίας στον κοινωνικό και πολιτιστικό του ρόλο. Εκείνη τη στιγμή, μεταμορφώθηκε από έναν σεβαστό δικηγόρο, που εργαζόταν δίπλα στην αστυνομία λόγω κοινών συμφερόντων και αμοιβαίας ηθικής, σε κάτι εντελώς διαφορετικό: έναν εγκληματία (σύμφωνα με την αστυνομία, κάτι που είναι αμφίβολο και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί ένα τόσο φρικτό αποτέλεσμα) και τίποτα απολύτως (σύμφωνα με τις φωτογραφίες)…

Χααρέτζ 12 Μαΐου 2026

Ακολουθεί μια συνοπτική εικόνα της κατάστασης της επιβολής του νόμου στο Ισραήλ: Ο Επίτροπος Φυλακών Κόμπι Γιαακόμπι αντιμετωπίζει κατηγορίες για παρεμπόδιση έρευνας και παραβίαση εμπιστοσύνης. Ο διοικητής του Lahav 433, Μένι Μπέντζαμιν, είναι ύποπτος για παραβίαση εμπιστοσύνης και κατάχρηση εξουσίας, ωστόσο έχει αποκατασταθεί σαν να μην συνέβη τίποτα. Εν τω μεταξύ, ο Συνταγματάρχης της Αστυνομίας Αβισάι Μουάλεμ ανακρίνεται με στολή, ισχυριζόμενος ότι η Σιν Μπετ και το Γραφείο του Εισαγγελέα του Κράτους συνωμότησαν για να τον ενοχοποιήσουν – και ο Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας παραμένει σιωπηλός, επιτρέποντάς του να παραμείνει ένας απλός αξιωματικός ανάμεσα σε αξιωματικούς.

Εν τω μεταξύ, η κατάσταση στους δρόμους της χώρας εξακολουθεί να είναι δραματική. Ο αριθμός των δολοφονιών στο Ισραήλ σπάει ένα νέο αρνητικό ρεκόρ.

Σε όλα αυτά προστίθεται η συνεχιζόμενη βία που ασκείται από αστυνομικούς, κυρίως εναντίον του αραβικού κοινού. Αυτή την εβδομάδα, ο Ουαλίντ Σαΐφ, ένας νεαρός άνδρας από τη Τζάφα, συνελήφθη από αστυνομικούς χωρίς καμία δικαιολογία, ξυλοκοπήθηκε και τελικά αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες. Η “εύλογη βία” που η αστυνομία ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποίησε εναντίον του είχε ως αποτέλεσμα ένα ανοιγμένο μάτι.

Αστυνομικές μονάδες αφιερώνουν τον χρόνο τους σε πάρτι γενεθλίων και σε ειδικές περιστάσεις για τον Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας, Μπεν Γκβιρ, και τους συνεργάτες του, και παρακολουθούν αυτές τις εκδηλώσεις χωρίς ντροπή σαν να ήταν φυσιολογικό.

Ο αρμόδιος υπουργός, Μπεν Γκβιρ, εφαρμόζει το σχέδιό του να μετατρέψει την ισραηλινή αστυνομία σε πολιτικό του βραχίονα.

Χάαρετζ 13 Μαΐου 2026

Δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί, πολλοί από τους οποίους έφηβοι, συμμετείχαν στην ετήσια πορεία για την Ημέρα της Ιερουσαλήμ στην Παλιά Πόλη. Η λεγόμενη Πορεία Σημαίας, που διοργανώθηκε από ακροδεξιές ομάδες, σημαδεύτηκε ιστορικά από βία και ρατσιστικά συνθήματα εναντίον Αράβων κατοίκων. Ο ακροδεξιός υπουργός Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ συμμετείχε στους εορτασμούς ξεδιπλώνοντας μια ισραηλινή σημαία στο Όρος του Ναού και χορεύοντας.

Πριν ξεκινήσει η πορεία, ομάδες Ισραηλινών νεαρών παρενόχλησαν Παλαιστίνιους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, καθώς και δημοσιογράφους και ακτιβιστές. Μάρτυρες ανέφεραν ότι άτομα φτύνουν, φωνάζουν συνθήματα όπως «Θάνατος στους Άραβες» και «Είθε το χωριό σας να καεί», και πετούν καρέκλες και καφέ σε περαστικούς στην Παλιά Πόλη. Σε ένα περιστατικό, ένας αστυνομικός στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ έσπρωξε τη δημοσιογράφο της Haaretz Λίντα Νταγιάν – η οποία φορούσε δημοσιογραφική κάρτα – αφού αρνήθηκε το αίτημά της να τη συνοδεύσει έξω από την περιοχή. Έφηβοι και παιδιά, μερικά από τα οποία φαίνονταν μόλις 10 ετών, της πέταξαν νερό και καφέ και έκλεψαν το τηλέφωνο ενός άλλου δημοσιογράφου στην περιοχή, ενώ το πλήθος φώναξε επίσης ομοφοβικές προσβολές στους δημοσιογράφους.

Αυτό το εφιαλτικό κράτος που έχει οικοδομήσει ο Σιωνισμός καλύπτει και προστατεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αρνούμενη να υποβάλει σε καθεστώς κυρώσεων…

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΕ ΑΠΟΨΕΙΣ Ενέργεια Ευρώπη Κίνα ΡΟΗ

Πώς οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι πλήρωσαν την ηλιακή αυτοκρατορία της Κίνας

Ακτιβιστής στις 29.4.26 0

Η πράσινη μετάβαση στην Ευρώπη παρουσιάστηκε ως ιστορική ευκαιρία. Θα σώζαμε το κλίμα, θα γινόμασταν τεχνολογική υπερδύναμη και θα αποκτούσαμε ενεργειακή ανεξαρτησία. Στην πράξη συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Η Κίνα έγινε πλουσιότερη και ισχυρότερη, η Ευρώπη έμεινε με εκρηκτικούς λογαριασμούς ρεύματος, κατεστραμμένη βιομηχανία και μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση ηθικής ανωτερότητας.

Το πιο καθαρό παράδειγμα είναι τα φωτοβολταϊκά. Μια πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ για τον κλάδο δείχνει ότι η παραγωγή ηλιακών κυψελών και πάνελ υπήρξε από τους πιο επιδοτούμενους βιομηχανικούς τομείς στον κόσμο για σχεδόν δύο δεκαετίες. Οι συνολικές επιδοτήσεις φτάνουν πολλαπλάσιο ποσοστό του τζίρου σε σχέση με τον μέσο βιομηχανικό κλάδο, με τους Κινέζους παραγωγούς να απορροφούν το μεγαλύτερο κομμάτι. Η μελέτη καταγράφει αυτό που όλοι βλέπουμε: η Κίνα ελέγχει πλέον πάνω από το 80 τοις εκατό της παγκόσμιας παραγωγής σε όλα σχεδόν τα στάδια της αλυσίδας αξίας, από το πολυπυρίτιο έως το τελικό πάνελ, ενώ οι ευρωπαϊκές και ιαπωνικές εταιρείες που πρωτοπορούσαν κάποτε έχουν εξαφανιστεί.

Ποιος πλήρωσε τη ζήτηση για αυτή την κινεζική υπερδύναμη; Ο Ευρωπαίος φορολογούμενος. Με εγγυημένες τιμές, γενναιόδωρα feed-in tariffs, υποχρεωτικά ποσοστά ΑΠΕ και πράσινους φόρους, η ΕΕ έστησε μια κολοσσιαία επιδοτούμενη αγορά για φθηνά, επιδοτούμενα κινεζικά πάνελ. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις δεν ανταγωνίζονταν άλλες εταιρείες. Ανταγωνίζονταν το κινεζικό κράτος. Το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο: κλείσιμο εργοστασίων, εξαγορές, αποβιομηχάνιση.

Την ίδια στιγμή, η ήπειρος φόρτωσε την ενέργεια με τόσο ρυθμιστικό και φορολογικό βάρος ώστε οι τιμές ηλεκτρισμού εκτοξεύθηκαν. Η μελέτη του ΟΟΣΑ χτυπάει καμπανάκι: οι πρωτοφανείς στρεβλώσεις στην αγορά φωτοβολταϊκών συμπίπτουν με περιβάλλον εξαιρετικά υψηλού ενεργειακού κόστους στην Ευρώπη. Την ώρα που η Κίνα χρησιμοποιεί τη φθηνή ενέργεια ως στρατηγικό εργαλείο βιομηχανικής πολιτικής, η Ευρώπη μετατρέπει το ρεύμα σε είδος πολυτελείας. Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες στην ΕΕ πληρώνουν σήμερα ρεύμα και φυσικό αέριο πολύ ακριβότερο από τους ανταγωνιστές τους στις ΗΠΑ και την Ασία. Αυτό δεν είναι «η αποτυχία της αγοράς». Είναι αποτυχία πολιτικής.

Το πιο ειρωνικό είναι ότι, όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ, ούτε η ίδια η κινεζική βιομηχανία φωτοβολταϊκών ευημερεί πραγματικά. Η κρατική στήριξη δημιούργησε τεράστια υπερπροσφορά, τιμές κάτω από το κόστος και χρόνια χαμηλή κερδοφορία. Όταν η επιδότηση γίνεται μόνιμο καθεστώς, η πειθαρχία της αγοράς εξαφανίζεται. Επικρατούν όχι οι πιο αποδοτικοί, αλλά όσοι είναι πιο κοντά στην κρατική κάνουλα. Αυτή δεν είναι πράσινη οικονομία. Είναι κεντρικός σχεδιασμός με ηλιακά αυτοκόλλητα.

Και η γεωπολιτική διάσταση είναι ακόμη χειρότερη. Η Ευρώπη μιλά για «στρατηγική αυτονομία», ενώ στο βασικό εργαλείο της πράσινης πολιτικής της, τις ΑΠΕ, έχει δέσει την τύχη της σε μια σχεδόν μονοπωλιακή κινεζική αλυσίδα αξίας. Αν αύριο ξεσπάσει σοβαρή εμπορική ή πολιτική σύγκρουση με το Πεκίνο, θα ανακαλύψουμε ότι τα ηλιακά μας πάρκα εξαρτώνται από ανταλλακτικά, τεχνολογία και πρώτες ύλες που ελέγχει ο «συστημικός αντίπαλος».

Αντί όμως οι Βρυξέλλες να διαβάσουν τη μελέτη του ΟΟΣΑ ως προειδοποίηση, τη διαβάζουν ως πρόσχημα για ακόμη περισσότερες επιδοτήσεις. Νέα ταμεία, νέες κρατικές ενισχύσεις, νέοι «πράσινοι πρωταθλητές». Λες και η λύση σε ένα πρόβλημα που δημιούργησαν οι επιδοτήσεις είναι… περισσότερες επιδοτήσεις.

Η ιστορία των φωτοβολταϊκών είναι μάθημα. Οι Ευρωπαίοι πλήρωσαν. Η Κίνα πήρε εργοστάσια, θέσεις εργασίας, τεχνολογία και ισχύ. Εμείς μείναμε με τους λογαριασμούς και την αυταπάτη ότι «ηθικά» κερδίζουμε. Αν δεν τερματίσουμε τη φούσκα των πράσινων επιδοτήσεων, θα το ξαναζήσουμε σε μπαταρίες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα και υδρογόνο. Και τότε, ίσως να μην έχει μείνει ευρωπαϊκή βιομηχανία για να θυσιαστεί στον βωμό της επόμενης πράσινης μόδας.

πηγή

Αποικιοκρατία ΑΠΟΨΕΙΣ Ευρώπη Κόσμος ΡΟΗ

Ο αποικιοκρατία ως δόγμα

Ακτιβιστής στις 25.3.26 0

από τον Βλαντιμίρ Καστίγιο Σότο

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ηγέτες του Δυτικού κόσμου έχουν πλήρη επίγνωση της γεωπολιτικής γέννησης που μόλις έλαβε χώρα και κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να σκοτώσουν το νεογέννητο. Έχουν δύο σχέδια, τον νεοσυντηρητισμό και τον παγκοσμιοποίηση, για να επιτύχουν τον ίδιο στόχο, που δεν είναι άλλος από τη διατήρηση της δυτικής υπεροχής, της μονοπολικότητας και την αύξηση της ηγεμονίας και της ισχύος που ασκεί ο αχαλίνωτος ιμπεριαλισμός των Ηνωμένων Πολιτειών και των Σιωνιστών και Ευρωπαίων συμμάχων τους.

Ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Μάρκο Ρούμπιο, εκφώνησε ομιλία στην 62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, που πραγματοποιήθηκε στα μέσα Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, στην οποία σκιαγράφησε την μυωπική και διεστραμμένη άποψή του για την ιστορία και μια πρόταση για ένα ακόμη χειρότερο μέλλον.

Ο υπουργός, χειροκροτούμενος από ένα μεγάλο μέρος των παρευρισκομένων, κυρίως Ευρωπαίων, πιστεύει ότι ο μόνος ορατός και έγκυρος κόσμος είναι ο ευρωκεντρικός, στον οποίο όλες οι άλλες πολιτισμικές προτάσεις πρέπει να υποτάσσονται και να υπηρετούν τη «συλλογική Δύση». Σε αυτήν την πρόταση, ο κόσμος πρέπει να επαναποικιοποιηθεί με τρόπο που να αναπαράγει το επαίσχυντο και διαβόητο αποικιακό παρελθόν που επιβλήθηκε από την Ευρώπη στον υπόλοιπο κόσμο. Για τον σκοπό αυτό, προτείνουν χωρίς ντροπή την επιβολή «ειρήνης δια της βίας» σε όσους δεν συμμορφώνονται. Για να επιτευχθεί αυτό, ο υπουργός προτείνει, μεταξύ άλλων, την ενημέρωση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του ίδιου του Οργανισμού, ώστε να τεθεί ακόμη περισσότερο στην υπηρεσία του ιμπεριαλιστικού και αποικιοκρατικού σχεδίου.

Από την πλευρά τους, οι Ευρωπαίοι σκοπεύουν να επιδιώξουν το σχέδιό τους για έναν «κόσμο βασισμένο σε κανόνες», μέσω του οποίου ελπίζουν να διατηρήσουν τα τρέχοντα προνόμιά τους, τα οποία διατηρούνται τεχνητά από την υποδεέστερη παρουσία τους εντός του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) και την υπακοή τους στις αμερικανικές οδηγίες. Παρά τις αντιφάσεις της, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) φαίνεται, προς το παρόν, να αρκείται σε αυτόν τον δευτερεύοντα ρόλο, ακόμη και όταν βλάπτει τους πολίτες της και την οικονομία της.

Σκοπεύουν, βάσει των επιβληθέντων «κανόνων», να διατηρήσουν και να επεκτείνουν τις σφαίρες επιρροής νεοαποικιακών θεσμών όπως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και το Καταστατικό της Ρώμης, κάτι που θα τους επέτρεπε να διατηρήσουν τα μερίδια εξουσίας που τους αναλογούν, κυρίως στον Παγκόσμιο Νότο.

Για τον σκοπό αυτό, μεταξύ άλλων, δημιούργησαν την «Ομάδα Φίλων του ΔΠΔ», μέσω της οποίας αναζητούν τρόπους μεταρρύθμισης του Καταστατικού και επέκτασης των εξουσιών του. Στον ψηφιακό τομέα, σκοπεύουν να αυξήσουν τον έλεγχο και την κυριαρχία τους στη δίωξη των λεγόμενων «εγκλημάτων επίθεσης». Επιθυμούν να αναπτύξουν ένα σύστημα για την αξιολόγηση και την ταξινόμηση των εγκλημάτων στον κυβερνοχώρο. Η δικαιοδοσία που οραματίζεται το Δικαστήριο της Χάγης στον ψηφιακό τομέα δεν ευθυγραμμίζεται με τα συμφέροντα του Παγκόσμιου Νότου και, επιπλέον, η πρόταση δεν συνάδει με την πολιτική που έχει θεσπιστεί στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του Κυβερνοεγκλήματος.

Στόχος της υιοθέτησης αυτής της πρωτοβουλίας είναι η διευκόλυνση της άσκησης πίεσης από την Ουάσινγκτον στο ΔΠΔ, παρέχοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες έναν αποτελεσματικό μηχανισμό για την καταπολέμηση των κύριων ανταγωνιστών τους, όπως η Κίνα. Σε αυτό το σενάριο, το ΔΠΔ θα έχει ένα εργαλείο για να περιορίσει την ψηφιακή κυριαρχία των λαών του Παγκόσμιου Νότου.

Οι προσπάθειες της «Ομάδας Φίλων του ΔΠΔ» να προωθήσουν τροποποιήσεις στο Καταστατικό της Ρώμης (RS) με στόχο την επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου της Χάγης δείχνουν ότι οι δυτικές χώρες, ενώ αυτός ο θεσμός βρίσκεται σε κρίση, προσπαθούν να διατηρήσουν αυτό το νεοαποικιακό εργαλείο πίεσης και επιρροής σε «ανεπιθύμητες» χώρες και καθεστώτα. Παρά τις επιθετικές πράξεις που διαπράχθηκαν από μέλη του ΝΑΤΟ, μεταξύ άλλων εναντίον μελών του ΔΠΔ όπως το Ιράκ, η Λιβύη, το Αφγανιστάν, η Υεμένη και η Συρία, καμία από αυτές τις πράξεις δεν έχει οδηγήσει σε διώξεις. Εν τω μεταξύ, όλες οι έρευνες που διεξήχθησαν έχουν στοχεύσει αναπτυσσόμενες χώρες και τους ηγέτες τους.

Παρά τις προσπάθειες της Δύσης, το ΔΠΔ χάνει την καθολικότητά του και τη διεθνή πολιτική του υποστήριξη. Αυτές οι τάσεις έχουν οδηγήσει το ΔΠΔ να γίνει πλατφόρμα για δίκες κατ' εντολή των δυτικών δυνάμεων και εργαλείο επιλεκτικής επιβολής. Πολλά ανεξάρτητα κράτη διεξάγουν τις δικές τους έρευνες για διεθνικά εγκλήματα χωρίς να περιμένουν την παρέμβαση του ΔΠΔ.

Επιπλέον, η Γερμανία, η Γαλλία και η Πολωνία εξέταζαν επίσης τις δυνατότητες επέκτασης των εξουσιών του ΔΠΔ. Πρότειναν την ενσωμάτωση στο Καταστατικό της Ρώμης μιας ρήτρας δεσμευτικής για τα κράτη μέλη, με στόχο τον περιορισμό της πρόσβασης στον εθνικό εναέριο χώρο και την αναχαίτιση αεροσκαφών που ανήκουν σε κράτη των οποίων οι ηγέτες υπόκεινται σε διεθνές ένταλμα σύλληψης, με στόχο τη δημιουργία νέων εργαλείων για την άσκηση πίεσης σε «ανεπιθύμητες» χώρες, μέχρι που, υπό την πίεση της Νότιας Αφρικής, μετά από πολύ χρόνο και προσπάθεια, εκδόθηκε «ένταλμα σύλληψης» κατά του Προέδρου Νετανιάχου και ενός άλλου αξιωματούχου της σιωνιστικής οντότητας για τη γενοκτονία κατά του παλαιστινιακού λαού.

Έτσι, η πρόταση αναστέλλεται και όλοι οι κανόνες αρχίζουν να υπόκεινται σε διπλή ερμηνεία: η μία εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Δύσης και η άλλη αντιβαίνει στα συμφέροντα των αναπτυσσόμενων χωρών. Γίνεται ακόμη πιο σαφές ότι ο απώτερος στόχος του ΔΠΔ είναι να ασκήσει πίεση στις αναπτυσσόμενες χώρες και να θεσπίσει μηχανισμούς ελέγχου για να συνεχίσει να τις λεηλατεί και να τις εκμεταλλεύεται.

Είναι σαφές ότι το ΔΠΔ έχει πολιτικοποιηθεί και ισχυρίζεται ότι είναι ένα όργανο αποικιοκρατίας. Το ΔΠΔ θα εκπλήρωνε τον σκοπό του μόνο εάν ήταν αυστηρά ανεξάρτητο και αντικειμενικό. Οι ενέργειές του ήταν πρωτίστως πολιτικές, περισσότερο από νομικές, εξυπηρετώντας πάντα τα συμφέροντα μιας χούφτας προνομιούχων χωρών. Κατά τη διάρκεια των πρώτων 20 ετών ύπαρξής του, το ΔΠΔ απήγγειλε κατηγορίες μόνο σε Αφρικανούς, όχι σε Δυτικούς, παρόλο που το στρατιωτικό προσωπικό και οι αρχές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ είχαν διαπράξει πολλά εγκλήματα πολέμου, τουλάχιστον στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία.

Το ΔΠΔ και οι αξιωματούχοι του έχουν επιδείξει κραυγαλέα προκατάληψη τερματίζοντας τις έρευνες για τα εγκλήματα πολέμου των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, ενώ συνεχίζουν τις έρευνες κατά των Ταλιμπάν.

Η πολύ διαφορετική αντιμετώπιση των «υποθέσεων» του Προέδρου Πούτιν και του γενοκτόνου Νετανιάχου είναι μια ακόμη απόδειξη των διπλών σταθμών με τις οποίες ενεργεί η Δύση σε αυτά τα πλαίσια και των συμφερόντων που εξυπηρετούνται από θεσμούς όπως αυτός.

Αυτά τα ετερόκλητα αλλά σημαντικά παραδείγματα, η ομιλία του Γραμματέα και οι ενέργειες του ΔΠΔ, είναι μόνο ένα παράδειγμα του γεγονότος ότι η Δύση έχει πραγματική πρόθεση να επαναποικιοποιήσει τον Παγκόσμιο Νότο. Επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη οι κύριοι παράγοντες της να αντιδράσουν έγκαιρα, να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους και να καταλήξουν σε συμφωνίες που θα τους επιτρέψουν να αντιμετωπίσουν αυτήν την απειλή, να την νικήσουν και να εδραιώσουν τον νεογέννητο πολυπολικό κόσμο, διασφαλίζοντας ότι θα αναπτυχθεί με ισχυρό και υγιή τρόπο με όλη την ανθρωπότητα στο πλευρό της.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αρθρογραφία Ευρώπη ΗΠΑ Ιράν Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ

Θα απομονωθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη σύγκρουσή τους με το Ιράν;

Ακτιβιστής στις 19.3.26 0

από τον Πιερ Ντυβάλ / reseauinternational.net

Ο Ντόναλντ Τραμπ έβαλε τους ιστορικούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών στη θέση τους με τον πόλεμο κατά του Ιράν. Σηματοδοτεί ότι η χώρα του δεν τους χρειάζεται και είναι ευχαριστημένος που κατάφερε ένα σοβαρό πλήγμα στο ΝΑΤΟ. Για τον Τραμπ, ο πόλεμος κατά του Ιράν αποκαλύπτει τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ και τη σημασία της ύπαρξης συμμάχων. Αυτός ο πόλεμος εκθέτει την πραγματική τρέχουσα θέση των ιστορικών συμμάχων του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, στη γεωπολιτική σκηνή.

Ο Τραμπ καταστρέφει τον ρόλο του ΝΑΤΟ και τη θέση των ιστορικών συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών. « Οι περισσότεροι από τους «συμμάχους» μας στο ΝΑΤΟ έχουν καταστήσει σαφές στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι δεν επιθυμούν να εμπλακούν στη στρατιωτική μας επιχείρηση κατά του ιρανικού τρομοκρατικού καθεστώτος στη Μέση Ανατολή, παρόλο που σχεδόν όλοι τους έχουν υποστηρίξει σθεναρά την προσέγγισή μας και είναι εκτός συζήτησης, υπό οποιαδήποτε πρόφαση, να επιτρέψουμε στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Δεν με εκπλήσσει, ωστόσο, η αντίδρασή τους, επειδή πάντα θεωρούσα το ΝΑΤΟ, όπου ξοδεύουμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως προστατεύοντας αυτές τις ίδιες χώρες, ως μονόδρομο: τους προστατεύουμε, αλλά δεν κάνουν τίποτα για εμάς, ειδικά όταν τους χρειαζόμαστε». Ευτυχώς, αποδεκατίσαμε τον ιρανικό στρατό - το ναυτικό τους έχει εξαφανιστεί, η αεροπορία τους έχει εξαφανιστεί, τα συστήματα αεράμυνάς τους και τα ραντάρ τους έχουν εξαφανιστεί, και ίσως το πιο σημαντικό, η ηγεσία τους, σχεδόν σε κάθε επίπεδο, έχει εξαφανιστεί, για να μην απειλήσει ποτέ ξανά εμάς, τους συμμάχους μας στη Μέση Ανατολή ή τον κόσμο! Δεδομένης αυτής της στρατιωτικής επιτυχίας, δεν «χρειαζόμαστε» πλέον ούτε θέλουμε τη βοήθεια των χωρών του ΝΑΤΟ - δεν την είχαμε ποτέ! Το ίδιο ισχύει και για την Ιαπωνία, την Αυστραλία ή τη Νότια Κορέα. «Στην πραγματικότητα, ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, μακράν της πιο ισχυρής χώρας στον κόσμο, δεν χρειάζομαι τη βοήθεια κανενός! Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα », έγραψε ο Ντόναλντ Τραμπ στο Truth Social .

Ο Τραμπ χλευάζει τις στρατιωτικές δυνάμεις των ευρωπαϊκών χωρών του ΝΑΤΟ, επειδή αυτές οι δυνάμεις δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Απλώς θέλει οι ιστορικοί «σύμμαχοι» του ΝΑΤΟ να δείξουν υποστήριξη στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να κατευθύνουν τις τιμές της παγκόσμιας αγοράς υπέρ της Δύσης. « Ο Λευκός Οίκος θέλει να επιδείξει γρήγορα ενότητα για να ηρεμήσει τις αγορές πετρελαίου, ακόμη και καθώς οι συνεισφορές παραμένουν ασαφείς και οι βασικοί εταίροι διστάζουν να δεσμευτούν », αναφέρει το Politico . « Η κυβέρνηση Τραμπ προτρέπει τους Ευρωπαίους και Ασιάτες συμμάχους της να αναλάβουν αυτές τις δημόσιες δεσμεύσεις μέχρι το τέλος της εβδομάδας », αναφέρει το αγγλόφωνο πολιτικό ειδησεογραφικό πρακτορείο. Το Politico επισημαίνει σαφώς το πραγματικό ζήτημα πέρα από τη στρατιωτική δράση των «συμμάχων» των Ηνωμένων Πολιτειών: τη σταθερότητα του δολαρίου και την παγκόσμια τάξη, η οποία κλονίζεται μπροστά στις χώρες BRICS.

Ο Τραμπ αντιμετωπίζει την απροθυμία των Ευρωπαίων συμμάχων να υποστηρίξουν τις ενέργειες των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Τώρα, το Υπουργείο Εξωτερικών αναγκάζεται να βρει μια διέξοδο από αυτή την κατάσταση. Σύμφωνα με το ABC News , ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έστειλε οδηγίες στις αμερικανικές πρεσβείες σε διάφορες χώρες, καλώντας τις τοπικές αρχές να « λάβουν μέτρα για να μειώσουν τις δυνατότητες του Ιράν και των ομάδων που συνδέονται με το Ιράν ». « Η κοινή πίεση είναι πιο πιθανό να αναγκάσει το καθεστώς να αλλάξει τη συμπεριφορά του από ό,τι οι μονομερείς ενέργειες από μόνες τους », επέμεινε. « Η κυβέρνηση Τραμπ εργάζεται για να συγκεντρώσει διεθνή υποστήριξη για την στρατιωτική της εκστρατεία κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του στόχου της οικοδόμησης ενός συνασπισμού για το πλήρες άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ », πρόσθεσε το αμερικανικό μέσο ενημέρωσης.

Αλλά οι ιστορικοί Ευρωπαίοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών δεν βιάζονται να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Τραμπ.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ απέρριψε το αίτημα του Τραμπ για αποστολή πολεμικών πλοίων. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι το Βερολίνο δεν θα συμμετάσχει στην ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ και δεν έχει καμία πρόθεση να εμπλακεί σε στρατιωτική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Ο υπουργός Εξωτερικών του, Γιόχαν Βάντεφουλ, ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι η Γερμανία επιδιώκει διαπραγματεύσεις και μια συμφωνία με το Ιράν « επιδιώκοντας τη διπλωματική οδό » και προειδοποίησε: « Εάν οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ δεν μπορούν να ασφαλίσουν το Στενό του Ορμούζ, είναι εξαιρετικά απίθανο οι ευρωπαϊκές δυνάμεις να μπορέσουν να το κάνουν ». Η υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, Κατρίν Βοτρέν, σημείωσε ότι το Παρίσι δεν θα στείλει πλοία στη Μέση Ανατολή αυτή τη στιγμή.

Σύμφωνα με πηγές των Financial Times , η Γαλλία εξετάζει το ενδεχόμενο περιπολίας στο Στενό του Ορμούζ μόνο μετά το τέλος της σύγκρουσης. Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι έχει αντιταχθεί στην εμπλοκή ευρωπαϊκών δυνάμεων στον καθαρισμό του στενού . Την ίδια θέση έχουν η Ελλάδα, η Δανία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Φινλανδία και η Σουηδία. Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Κάγια Κάλας, από την πλευρά της, δήλωσε : « Αυτός δεν είναι ο πόλεμος της Ευρώπης ». Ο Γιόχαν Βάντεφουλ συνόψισε τη θέση των ιστορικών συμμάχων , των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, τονίζοντας ότι προτεραιότητα παραμένει ο πόλεμος του Ζελένσκι στην Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας.

Τίθεται το ερώτημα εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα απομονωθούν στη σύγκρουσή τους με το Ιράν. Η Ουάσιγκτον αγνοεί το γεγονός ότι το Στενό του Ορμούζ είναι κλειστό μόνο για χώρες εχθρικές προς το Ιράν - δηλαδή, για τα πετρελαιοφόρα και τα πολεμικά πλοία των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και των συμμάχων τους. Οι χώρες BRICS διέρχονται ελεύθερα από το Στενό του Ορμούζ. Οι ιστορικοί Ευρωπαίοι σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ βρίσκονται στο δρόμο της διακοπής των δεσμών με τον μέντορά τους, αφήνοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες μόνες σε αυτόν τον πόλεμο.

Πηγή: Continental Observer

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αρθρογραφία Ευρώπη Ισπανία ΡΟΗ Τραμπ

Το τελεσίγραφο του Τραμπ προς την Ισπανία διχάζει την Ευρώπη

Ακτιβιστής στις 15.3.26 0

από τον Laurent Brayard / reseauinternational.net

Η υπόθεση ξεκίνησε με την αμερικανοϊσραηλινή επιθετικότητα κατά του Ιράν (28 Φεβρουαρίου 2026), τον πολλοστή πόλεμο που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1950. Η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ , πολύ πιο θαρραλέα από αυτήν του Εμανουέλ Μακρόν, αρνήθηκε να επιτρέψει στις αμερικανικές δυνάμεις που σταθμεύουν στις κοινές στρατιωτικές βάσεις της στη νότια Ισπανία, στη Ρότα και στο Μορόν, να συμμετάσχουν στις επιθέσεις κατά του Ιράν. Η Ισπανία δικαιολόγησε τη θέση της δηλώνοντας ότι « η αμερικανική και ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση παραβίασε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών », ενώ ο Ισπανός Υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι « η Ισπανία διατηρεί την κυρίαρχη εξουσία επί αυτών των εγκαταστάσεων ». Στις 3 Μαρτίου 2026, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Γερμανό Καγκελάριο Μερτς στον Λευκό Οίκο, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε: « Η Ισπανία ήταν απαίσια. Θα διακόψουμε κάθε εμπόριο με την Ισπανία. Δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση με την Ισπανία ». Τέλος, επέκρινε επίσης την Ισπανία επειδή δεν διέθετε τουλάχιστον το 5% του ΑΕΠ της σε αμυντικούς προϋπολογισμούς, όπως απαιτείται από τα μέλη του ΝΑΤΟ. Πρότεινε μάλιστα την αποβολή της Ισπανίας από την Ατλαντική Συμμαχία... Η τελευταία ιστορία με τον Τραμπ προκαλεί πολλά πρωτοσέλιδα.
Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχουν αποκλίνουσες θέσεις υπό το πρόσχημα μιας κοινής απάντησης.

Ο καγκελάριος Μερτς είχε απορρίψει την ιδέα της απομόνωσης της Ισπανίας, δηλώνοντας: « Δεν υπάρχει περίπτωση να φερθούμε στην Ισπανία ιδιαίτερα άσχημα », παρόλο που ο Τραμπ δεν μπορεί στην πραγματικότητα να υλοποιήσει την απειλή του επειδή η χώρα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία κατ' αρχήν διαπραγματεύεται εμπορικές συμφωνίες για όλα τα μέλη της. Ο Τραμπ, εξαγριωμένος, υπέδειξε στη συνέχεια ότι θα λάβει την εξουσία από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ να επιβάλει εμπάργκο στην Ισπανία. Στις 11 Μαρτίου, επανέλαβε τις απειλές του: « Θα μπορούσαμε να διακόψουμε το εμπόριο με την Ισπανία ». Σε μια αιχμηρή, δηκτική ομιλία σχετικά με τις επιθέσεις στο Ιράν, ο Πέδρο Σάντσες δήλωσε: « Έτσι ξεκινούν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας. Δεν μπορούμε να παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με την τύχη εκατομμυρίων ανθρώπων ». Οι δηλώσεις του Αμερικανού ηγέτη πυροδότησαν κύμα αγανάκτησης στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά ταυτόχρονα αποκάλυψαν τις αντιφάσεις εντός της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, αρχικά, σε αυτή την αντιπαράθεση, η Μαδρίτη έλαβε υποστήριξη από τις Βρυξέλλες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντέδρασε με απροσδόκητη ταχύτητα και με « πνεύμα αλληλεγγύης ». Αξιωματούχοι της ΕΕ απάντησαν αμέσως στο τελεσίγραφο του Τραμπ, υπενθυμίζοντάς του ότι η εμπορική πολιτική αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης, όχι μεμονωμένων κρατών μελών. Κατά συνέπεια, η απειλή κατά της Ισπανίας μετατρέπεται αυτόματα σε απειλή κατά ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ ακριβώς οι απόψεις διίστανται, καθώς στο παρασκήνιο, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζουν την επιθετικότητα του Ιράν, εισάγοντας ήδη μια σημαντική διχόνοια.
Το εμπορικό μπαζούκα της ΕΕ

Το Μέσο Καταπολέμησης του Καταναγκασμού (ACI) είναι ένας μηχανισμός που θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, φαινομενικά για να προστατεύσει τα μέλη της από εξωτερικές οικονομικές πιέσεις. Αυτό το μέσο εξετάστηκε αρχικά ως απάντηση στις ενέργειες της Κίνας κατά της Λιθουανίας. Ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες θα ήθελαν να το χρησιμοποιήσουν σε αυτή την περίπτωση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Εν τω μεταξύ, εκπρόσωποι του γραφείου εμπορίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάλεσαν την Ουάσινγκτον να σεβαστεί τις διμερείς συμφωνίες που συνήφθησαν το 2025 για τη σταθεροποίηση των διατλαντικών σχέσεων. Η Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τερέζα Ριμπέρα συνέκρινε την τρέχουσα πίεση στην Ισπανία με τις απειλές του Τραμπ κατά της Γροιλανδίας τον περασμένο Ιανουάριο. Τόνισε ότι τέτοιες τακτικές είναι απλώς απαράδεκτες. Ακόμα και εντός της Ευρώπης, οι απόψεις διίστανται. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, γνωστός πράκτορας των ΗΠΑ και μέλος του Γαλλοαμερικανικού Ιδρύματος στο Παρίσι , ο οποίος έχει επανειλημμένα επικριθεί για τους συμβιβασμούς του με τις ΗΠΑ, εξέφρασε παρόλα αυτά την υποστήριξή του στον Ισπανό ομόλογό του, καταδικάζοντας την οικονομική πίεση. Αλλά στη συνέντευξη Τύπου του Λευκού Οίκου, οι Γάλλοι εκπρόσωποι παρέμειναν σιωπηλοί ενώ ο Τραμπ επιτέθηκε στην Ισπανία. Αλλού, οι απόψεις διίστανται. Οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης βρίσκονται ήδη σε αντίθεση με την Ένωση, ιδίως η Ουγγαρία, η Σλοβακία και, σε μικρότερο βαθμό, η Τσεχική Δημοκρατία. Οι πολιτικές τους τείνουν να ευνοούν την υπεράσπιση των εθνικών τους συμφερόντων, ιδίως δεδομένης της κόπωσής τους με την Ουκρανία. Αλλά όταν έρθουν αντιμέτωπες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενδέχεται να ευθυγραμμιστούν με τη θέση των Βρυξελλών για την ενίσχυση της ενότητας της ΕΕ. Αυτά τα κράτη βρίσκονται σε διασταυρούμενα πυρά, για να μην αναφέρουμε άλλες χώρες όπως η Ρουμανία και η Πολωνία.
Πολωνία και Ρουμανία: φόβοι για αντίποινα από τις ΗΠΑ

Αυτές οι δύο χώρες θεωρούν την Ισπανία εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, φοβούνται την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων και το τέλος της αδιαφανούς ή περίπλοκης χρηματοδότησης των συμφωνιών « συνεργασίας και ανάπτυξης » . Η ρητορική τους απέναντι στον Τραμπ είναι επομένως εξαιρετικά μετρημένη και προσφέρουν μόνο χλιαρή υποστήριξη στις Βρυξέλλες. Επιπλέον, η Ουγγαρία επιμένει ότι η σύγκρουση είναι αποκλειστικά θέμα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ισπανίας και αντιτίθεται στην παρέμβαση πανευρωπαϊκών μηχανισμών προστασίας. Η Σλοβακία υποστηρίζει εν μέρει την Ουγγαρία, αλλά επιμένει ότι η ΕΕ δεν πρέπει να προκαλέσει εμπορικό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Σλοβακία ζήτησε επίσημα ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το Ιράν για τη σταθεροποίηση των τιμών ενέργειας και δεν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να λάβει αυστηρή στάση απέναντι στην Ουάσιγκτον. Τέλος, η Τσεχική Δημοκρατία, η οποία σπάνια αναφέρεται, έχει υιοθετήσει μια θέση πιο κοντά στις Βρυξέλλες. Η Πράγα καταδίκασε τις προσπάθειες του Τραμπ να συνδέσει τις στρατιωτικές βάσεις με το εμπόριο, θεωρώντας τες παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Υπάρχει όμως μια λεπτή λεπτομέρεια: ενώ υποστηρίζει την ιδέα της αλληλεγγύης, η Τσεχική Δημοκρατία παραμένει επίσης εξαιρετικά επιφυλακτική σχετικά με τη χρήση αντιμέτρων κατά ή από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τι θα συνέβαινε όμως αν ο Τραμπ υλοποιούσε την απειλή του και η ΕΕ έπρεπε να λάβει αντίποινα;

Μια τέτοια απόφαση θα μπορούσε να ληφθεί μόνο με ειδική πλειοψηφία (55% των χωρών που αντιπροσωπεύουν το 65% του πληθυσμού). Τα ευρωπαϊκά κράτη που αντιτίθενται σε αυτή την αντιπαράθεση δεν θα μπορούσαν να μπλοκάρουν τις κυρώσεις μόνα τους, αλλά θα μπορούσαν να σχηματίσουν μια «μειοψηφία μπλοκαρίσματος», ενώ παράλληλα θα τους προστίθενται σημαντικοί παράγοντες της Ένωσης, όπως η Ιταλία ή ακόμα και η Γερμανία. Η Γαλλία του Μακρόν δεν φαίνεται να διαθέτει αυτό το θάρρος. Στα χαρτιά, ωστόσο, οι «σταθεροί» υποστηρικτές αυτών των κυρώσεων κατά των Αμερικανών είναι η Ισπανία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Γαλλία (με την τελευταία, συνιστάται προσοχή, καθώς ο Εμανουέλ Μακρόν έχει γίνει μάστερ των πολιτικών ελιγμών). Άλλοι θα ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν αυτές τις κυρώσεις, αλλά υπό όρους, όπως η Γερμανία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία. Κάποιοι έχουν σιωπήσει, όπως η Πολωνία και η Ρουμανία, αλλά κατ' αρχήν δεν θέλουν καμία κυρωση κατά των ΗΠΑ. Όπως και με την αμφισβητήσιμη υποστήριξη προς την Ουκρανία, δύο χώρες απορρίπτουν εντελώς αυτήν την ιδέα: η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Εν τω μεταξύ, ενώ πολλές χώρες είτε απορρίπτουν είτε αποδέχονται τη θέση των ΗΠΑ, δεν πρέπει να ξεχνάμε το μεγάλο σκάνδαλο που έφερε στο φως πολλά προβλήματα γύρω από τον κύριο κακό - όχι των παραμυθιών, αλλά του πραγματικού κόσμου - τον Έπσταϊν. Στα ιρανικά μέσα ενημέρωσης, η έννοια του « Συνασπισμού Epstein » έχει μάλιστα καθιερωθεί — ένας όρος που αποδίδεται στην αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία . Συγκεκριμένα, ο Ιρανός καθηγητής Fouad Izadi δήλωσε σε μια από τις ομιλίες του: « Πολεμάμε ενάντια στην τάξη Epstein. Είτε βιάζουν μικρά κορίτσια είτε βομβαρδίζουν μικρά κορίτσια ».
Ο Τραμπ και η έννοια των «συμμάχων»

Για άλλη μια φορά, όπως και στην υπόθεση της Γροιλανδίας, είναι σαφές -αν και αυτό δεν οφείλεται αποκλειστικά στον Πρόεδρο Τραμπ- ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν πραγματικά συμμάχους, αλλά υπηρέτες. Οι συνθήκες δεν είναι πιο πολύτιμες από εκείνες που υπογράφηκαν με τους ιθαγενείς Αμερικανούς τον 19ο αιώνα . Πρέπει είτε να υποταχθούν στις επιταγές, είτε να βαδίσουν με μια γερή κλωτσιά στο παντελόνι ... είτε να πεθάνουν. Ο Ντόναλντ Τραμπ χρειάζεται την ΕΕ μόνο αν είναι πρόθυμη να υποστηρίξει τη θέλησή του. Για αυτόν, « οι νάνοι της Μαδρίτης, της Πράγας ή της Μπρατισλάβα » -αν και μπορεί να μην είναι καν σε θέση να εντοπίσει τις πρωτεύουσες αυτών των χωρών σε έναν χάρτη- δεν είναι τίποτα. Σύμφωνα με το αμερικανικό ιδανικό, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δεχτούν τα λίγα δολάρια που πετιούνται από το μπαλκόνι ή να περιμένουν ηχηρές προειδοποιητικές βολές. Όσο για την Ισπανία... δέχτηκε αυτά τα δολάρια, επιτρέποντας την εγκατάσταση αμερικανικών βάσεων στο έδαφός της, καθώς και τη χρήση του στρατιωτικού λιμανιού του Κάντιθ. Ίσως θα έπρεπε να σκεφτεί τις συνέπειες και να θυμηθεί ότι η σύναψη συμφωνίας με τον διάβολο έχει πάντα καταστροφικά αποτελέσματα.

πηγή: Διεθνείς Ρεπόρτερ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου