Επαγγελματίες που για χρόνια λειτούργησαν νόμιμα, επένδυσαν, εκπαιδεύτηκαν, φορολογήθηκαν και συνέβαλαν στην οικονομία της χώρας, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με ένα νέο τοπίο που δημιουργεί ερωτήματα, προβληματισμό και αβεβαιότητα.
Αφορμή αποτέλεσε ο Νόμος 5297/2026 (ΦΕΚ Α’ 64/28.04.2026), ο οποίος προκάλεσε έντονες συζητήσεις στον χώρο της μάλαξης και της ευεξίας, ανοίγοντας ένα ζήτημα που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός μόνο επαγγέλματος.
Γιατί το θέμα δεν αφορά μόνο τη μάλαξη. Αφορά τις υπηρεσίες ευεξίας. Αφορά χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αφορά εργαζόμενους. Αφορά εκπαιδευτικές δομές. Αφορά επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν με βάση ένα συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας. Και τελικά αφορά την ίδια την οικονομία.
Για χρόνια, χιλιάδες επαγγελματίες δραστηριοποιήθηκαν νόμιμα στον χώρο της ευεξίας. Δημιούργησαν επιχειρήσεις, μίσθωσαν επαγγελματικούς χώρους, επένδυσαν σε εξοπλισμό, απασχόλησαν προσωπικό και ανέλαβαν οικονομικές υποχρεώσεις με βάση ένα πλαίσιο που θεωρούσαν σταθερό.
Δεν πρόκειται για έναν χώρο που λειτούργησε στο περιθώριο.
Πρόκειται για έναν χώρο που φορολογήθηκε, ασφαλίστηκε και συμμετείχε ενεργά στην οικονομική ζωή της χώρας.
Παράλληλα, χιλιάδες επαγγελματίες επένδυσαν στην εκπαίδευσή τους. Σπούδασαν σε ιδιωτικές σχολές, ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά ιδρύματα και διεθνείς οργανισμούς κατάρτισης. Εκπαιδεύτηκαν σε ειδικότητες όπως Spa Therapy, Massage Therapy, Wellness Therapy και Holistic Therapy, επαγγελματικά πεδία που αναγνωρίζονται διεθνώς και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος μιας συνεχώς αναπτυσσόμενης παγκόσμιας αγοράς.
Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα.
Πώς είναι δυνατόν μια χώρα που επενδύει στρατηγικά στον τουρισμό ευεξίας, που προβάλλει διεθνώς τα spa και τις υπηρεσίες wellness ως μέρος του τουριστικού της προϊόντος, να μην έχει ακόμη διαμορφώσει ένα απολύτως σαφές πλαίσιο για τους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον χώρο;
Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η αίσθηση που έχει δημιουργηθεί σε πολλούς επαγγελματίες ότι διαμορφώνονται διαφορετικές συνθήκες μεταξύ των μεγάλων τουριστικών μονάδων και των ανεξάρτητων μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ευεξία.
Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες αποτελούν αναμφίβολα σημαντικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας.
Το ίδιο όμως συμβαίνει και με τις χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις που λειτουργούν σε κάθε πόλη της χώρας, στηρίζουν οικογένειες, δημιουργούν θέσεις εργασίας και συμβάλλουν καθημερινά στην τοπική οικονομία.
Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος που αξίζει να συζητηθεί.
Η φυσικοθεραπεία αποτελεί έναν σημαντικό επιστημονικό κλάδο του χώρου της υγείας, με ξεκάθαρο θεραπευτικό ρόλο και συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο.
Η αισθητική αποτελεί επίσης έναν διακριτό επαγγελματικό χώρο με τη δική της εκπαίδευση και εξειδίκευση.
Ο σεβασμός προς αυτούς τους κλάδους είναι αυτονόητος.
Το ίδιο όμως θα πρέπει να ισχύει και για τον χώρο της ευεξίας, ο οποίος διεθνώς αναπτύσσεται ως ένα ξεχωριστό επαγγελματικό πεδίο, με δικές του υπηρεσίες, δικές του εκπαιδεύσεις και δική του επαγγελματική ταυτότητα.
Η συζήτηση δεν θα πρέπει να αφορά την αντιπαράθεση μεταξύ επαγγελμάτων.
Θα πρέπει να αφορά τη σαφή οριοθέτηση των ρόλων τους.
Ο τομέας της υγείας είναι ένας χώρος.
Ο τομέας της ευεξίας είναι ένας άλλος.
Και οι δύο αξίζουν σαφείς κανόνες, ξεκάθαρα όρια και ένα θεσμικό πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς.
Γιατί η αναγνώριση ενός επαγγελματικού πεδίου δεν αφαιρεί αξία από κάποιο άλλο.
Αντίθετα, προστατεύει τον πολίτη, ενισχύει τη διαφάνεια και επιτρέπει σε κάθε επάγγελμα να εξελίσσεται μέσα στο αντικείμενο για το οποίο εκπαιδεύτηκε και δημιουργήθηκε.
Υπάρχει όμως και μια διάσταση που συχνά παραβλέπεται.
Η οικονομική.
Για χρόνια, χιλιάδες επιχειρήσεις του χώρου απέδιδαν φόρους, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές και πλήθος άλλων υποχρεώσεων προς το Δημόσιο. Στήριζαν ιδιοκτήτες ακινήτων μέσω επαγγελματικών μισθώσεων, συνεργάζονταν με προμηθευτές, αγόραζαν εξοπλισμό και δημιουργούσαν οικονομική δραστηριότητα.
Εάν ένας ολόκληρος επαγγελματικός χώρος οδηγηθεί σε συρρίκνωση, οι συνέπειες δεν θα περιοριστούν μόνο στους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε αυτόν.
Θα επηρεάσουν την αγορά εργασίας.
Θα επηρεάσουν τις τοπικές οικονομίες.
Θα επηρεάσουν επιχειρήσεις που εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από τη λειτουργία του.
Και είναι εύλογο να τεθεί το ερώτημα κατά πόσο θα μπορούσαν να επηρεαστούν και τα δημόσια έσοδα που προκύπτουν από αυτή τη δραστηριότητα.
Ίσως τελικά το μεγαλύτερο ερώτημα που ανέδειξε το νέο ΦΕΚ να μην αφορά μόνο τη μάλαξη.
Αφορά το κατά πόσο μια Πολιτεία μπορεί να αφήνει σε καθεστώς αβεβαιότητας έναν χώρο που λειτουργεί, εκπαιδεύεται, επενδύει και αναπτύσσεται επί δεκαετίες.
Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη ύπαρξης κανόνων.
Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία της προστασίας του πολίτη.
Αυτό που ζητείται είναι ένας ουσιαστικός διάλογος και μια ξεκάθαρη θεσμική λύση που θα λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις διατάξεις ενός νόμου, αλλά και τις πραγματικές συνέπειες που μπορεί να έχει στην αγορά, στην εργασία και στην οικονομία.
Γιατί πίσω από τους νόμους και τα ΦΕΚ δεν υπάρχουν μόνο διατάξεις.
Υπάρχουν άνθρωποι.
Υπάρχουν επαγγελματίες.
Υπάρχουν οικογένειες.
Υπάρχουν επιχειρήσεις.
Υπάρχουν χρόνια προσπάθειας, εκπαίδευσης, επενδύσεων και δημιουργίας.
Και αυτές οι φωνές αξίζουν να ακουστούν.
Όχι γιατί ζητούν προνόμια.
Όχι γιατί ζητούν ειδική μεταχείριση.
Αλλά γιατί ζητούν το αυτονόητο.
Σαφείς κανόνες.
Θεσμική ασφάλεια.
Ίση αντιμετώπιση.
Και πάνω απ’ όλα, σεβασμό.
Σεβασμό για έναν χώρο που εδώ και χρόνια προσφέρει υπηρεσίες, δημιουργεί θέσεις εργασίας, επενδύει στην εκπαίδευση και συμβάλλει στην οικονομική δραστηριότητα της χώρας.
Σεβασμό για τους επαγγελματίες που επέλεξαν να εκπαιδευτούν, να εξελιχθούν και να δραστηριοποιηθούν νόμιμα σε έναν τομέα που αναπτύσσεται διεθνώς και αποτελεί σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης βιομηχανίας ευεξίας.
Σεβασμό για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που στήριξαν την τοπική οικονομία, κατέβαλαν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, ενοίκια και επένδυσαν με συνέπεια σε έναν χώρο που μέχρι σήμερα αποτελούσε μέρος της παραγωγικής δραστηριότητας της χώρας.
Και σεβασμό για την ανάγκη να υπάρξει ένα ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει σε κάθε επαγγελματικό χώρο, στην υγεία, στην αισθητική και στην ευεξία, να λειτουργεί με σαφήνεια, διακριτούς ρόλους και αμοιβαία αναγνώριση.
Γιατί η λύση δεν βρίσκεται στην αντιπαράθεση μεταξύ επαγγελμάτων.
Βρίσκεται στη θεσμική σαφήνεια.
Στον ουσιαστικό διάλογο.
Και στον αμοιβαίο σεβασμό όλων των επαγγελματικών χώρων που προσφέρουν, εργάζονται και συμβάλλουν καθημερινά στην κοινωνία και στην οικονομία.
πηγή
22.6.2026
Μαρία Κύρου
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου