Ο Χρόνος την είχε σεβαστεί, κι έτσι καλοστεκούμενη, αλλάζοντας τους εραστές σαν τα ιδρωμένα πουκάμισα, έψαχνε ασυγκράτητη το πριγκιπόπουλο του παραμυθιού.

Πίσω από την πλάτη της, οι καλοθελητάδες τη λέγανε πουτάνα, μα δεν της καιγότανε καρφί. Αυτή, είχε δική της ρότα.

Δούλευε απογευματινή βάρδια τις προάλλες και την επομένη θα είχε ρεπό. Μέσα της, κάτι της έλεγε ότι εκείνη τη βραδιά θα συναντούσε τον άνδρα των ονείρων της. Τράβηξε ποδαράτη κατά τα γνωστά λημέρια στο παλιό λιμάνι της πόλης· δυο βήματα δρόμος ήτανε.

Ψηλός, μελαχρινός, καλοβαλμένος και άψογα ντυμένος, σηκώθηκε απ’ το τραπεζάκι του, πλησιάζοντας στη μπάρα· καθόταν εκεί κατάμονη, μ’ ένα μισοπιωμένο αγιωργίτικο μπροστά της.

Έφυγαν μαζί.

Κανείς δεν την αναζήτησε μέχρι τη μεθεπόμενη· κοντεύει πια βδομάδα, που την ψάχνουμε.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Axact

Ακτιβιστής

Μπορείτε να επικοινωνήσετε σχετικά με το παρόν άρθρο ή οτιδήποτε σχετίζεται με την ιστοσελίδα του "ακτιβιστή" ή ακόμη και για άρθρα ή απόψεις σας που επιθυμείτε να δημοσιεύσουμε στο email: chrivanovits@gmail.com

Προσθέσετε το σχόλιό σας:

0 comments:

Παρακαλώ αφήστε το μήνυμά σας. Προσπαθήστε να σχολιάζετε χωρίς προσβλητικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς. Σχόλια που θα θεωρηθούν συκοφαντικά ή θα περιέχουν βωμολοχίες θα απορρίπτονται.