Articles by "Αγγελόπουλος"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγγελόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

Για να θυμηθούμε την ιστορία της ελληνικής πλουτοκρατίας.
Ο βίος και η πολιτεία της εφοπλιστικής οικογένειας Αγγελόπουλου.

Στη 2η θέση της λίστας με τα ονόματα των 163 μεγαλοδοσιλόγων της κατοχής, συναντάμε τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο και τους γιους του Παναγιώτη, Δημήτρη και Γιάννη.

Η εταιρία "Ελληνικά Συρματουργία" της οικογένειας Αγγελόπουλου αρχικά προμήθευε το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, για να περιφρουρούνται οι φυλακές και τα στρατόπεδα των Γερμανών, αλλά στη συνέχεια προμήθευε και κάθε είδους οικοδομικό υλικό.
Να σημειωθεί ότι η τιμολόγηση, καθόλη την διάρκεια της κατοχής, γινόταν κατά βούληση και αρκούσε η μονογραφή ενός Γερμανού αξιωματικού για να εισπραχθεί το τιμολόγιο από την τράπεζα της Ελλάδας. Η υπερτιμολόγηση δηλαδή ήταν κανόνας.

Το 1944, όταν η πτώση του Ράιχ έγινε ορατή, όλοι αυτοί που θησαύριζαν από την συνεργασία τους με τον κατακτητή,έσπευσαν να αλλάξουν στρατόπεδο ώστε να πλασαριστούν για την επόμενη μέρα.
Η οικογένεια Αγγελόπουλου στέλνει τον 4ο γιο της, τον οικονομολόγο Άγγελο Αγγελόπουλο, στο βουνό. Κι έτσι ο διαπρεπής καθηγητής γίνεται γραμματέας οικονομικών στην κυβέρνηση του βουνού, του ΕΑΜ.

Με τα λεφτά της κερδοσκοπίας και του δοσιλογισμού και των πακέτων Μάρσαλ αργότερα, ιδρύουν το 1948 την Χαλυβουργική. Τις 2 επόμενες δεκαετίες, η μισή Ελλάδα περίπου χτίστηκε με χάλυβα της Χαλυβουργικής.

Η περιουσία της οικογένειας καλπάζει και οι επενδύσεις στον εφοπλιστικό τομέα καθώς και σε μετοχικούς τίτλους τραπεζών της Ελβετίας και της Ευρώπης διαδέχονται η μια την άλλη.

• Στα 45 χρόνια που η Χαλυβουργική υπάρχει στην Ελευσίνα -η υποβάθμιση της οποίας είναι έγκλημα κατά της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς- μετράμε:
45 εργάτες έχασαν την ζωή τους, δεκάδες ακρωτηριάστηκαν, εκατοντάδες άλλοι πέθαναν πρόωρα από πνευμονικές και καρδιακές παθήσεις, δουλεύοντας μέσα σε μια κόλαση.
Ο κόλπος της Ελευσίνας νεκρώθηκε εξαιτίας του κυανίου που χυνόταν στη θάλασσα από την υψικάμινο της Χαλυβουργικής.

• Το Απρίλιο του 1986, σε δρόμο του Κολωνακίου, η 17Ν εκτελεί τον Δημήτρη Αγγελόπουλο.

• Το 2000, η Γιάννα Αγγελοπούλου ορίσθηκε πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων. Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, ο λογαριασμός των αγώνων της ντόπας και της εμπορευματοποίησης έφτασε τα 13,5 δις ευρώ, ενώ έχουν διατυπωθεί εκτιμήσεις για 20 δις και άνω.
Ας μείνουμε όμως στα βεβαιωμένα. Τα 13,5 δις μας φέρνουν κοντά στο 7% του ΑΕΠ, όταν οι αγώνες του Σίδνεϊ στοίχισαν 1,5 %του ΑΕΠ και εκείνοι της Βαρκελώνης το 1,6 % του ΑΕΠ.

• Με τις μεγάλες δωρεές στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και στην Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής, ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος αγόρασε για τον ίδιο αλλά και για την οικογένεια του τον τίτλο "Εθνικοί Ευεργέτες".

Στην κηδεία του οι εφημερίδες έγραψαν:
"Έφυγε από τη ζωή ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, που ήταν ο τελευταίος από τους μεγάλους ευεργέτες του έθνους και της ορθοδοξίας"
κι ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δήλωσε συγκινημένος:
"Υπήρξε σ' όλη τη ζωή του ένας ευπατρίδης σπάνιου ελληνοχριστιανικού χαρακτήρα, δημιουργικός επιχειρηματίας και ακραιφνής Έλληνας".

ΠΗΓΗ:anthellenismblogspotgr
ΠΕΝΕΝ - Πανελλήνια Ένωση Ναυτών

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0
Του Γιώργου Αγγγελόπουλου 
Ο περιορισμός της ακροδεξιάς μπορεί να γίνει αν κατανοήσουμε τις αδυναμίες της δράσης της εντός του πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύσσεται. Το κυρίαρχο μηντιακό οικοδόμημα προβάλλει συστηματικά τις δράσεις της Χρυσής Αυγής επικαλύπτοντας τις με καταγγελίες της βίας. Αυξάνονται βέβαια και οι περιπτώσεις σχολιαστών από το χώρο της ΝΔ που επισημαίνουν τη χρησιμότητα «τμήματος της Χρυσής Αυγής σε μια μελλοντική κυβέρνηση». Μέσω της αυξημένης δημοσιότητας («θετικής» ή «αρνητικής/επικριτικής») οι χρυσαυγίτες ανάγονται σε αγωνιστές ενάντια στο «σάπιο σύστημα». Διοχετεύεται έτσι η κοινωνική δυσαρέσκεια στη Χρυσή Αυγή που ουσιαστικά δεν απειλεί τις μνημονιακές πολιτικές. 
Προβάλλοντας τη χρυσαυγίτικη δράση τα ΜΜΕ δημιουργούν μια εικόνα «εμφυλίου» που συνιστά, για εντελώς διαφορετικούς λόγους και χωρίς βέβαια τις όποιες συνέργειες, επιδίωξη τόσο της Χρυσής Αυγής όσο και των επιτελών της Μουρούζη. Οι εκ της Μουρούζη ορμώμενοι θεωρούν ότι το σκηνικό «εμφυλίου» διευκολύνει τον περιορισμό των κοινωνικών αντιδράσεων στα επερχόμενα μέτρα μείωσης συντάξεων, περαιτέρω «διαθεσιμοτήτων», απολύσεων κλπ. Θεωρούν ότι εγκαθιστούν τη ΝΔ ως μέσο χώρο στα πλαίσια της θεωρίας των δύο άκρων (ενισχύοντας τον επαναπατρισμό συντηρητικών ψηφοφόρων στη ΝΔ) και ισχυροποιούν την εικόνα της κυβέρνησης στο εξωτερικό. Εκτιμούν ότι η κλιμάκωση της βίας βοηθάει τις κυβερνητικές επιλογές μετατοπίζοντας την πολιτική αντιπαράθεση από τη φτωχοποίηση και την ανεργία σε θέματα «νόμου και τάξης». 

Τέλος, η όλη κατάσταση υποδηλώνει και το μετεκλογικό «σχέδιο Β» του Μαίου 2014: η ενίσχυση της Χρυσής Αυγής δημιουργεί προϋποθέσεις για μια επανάληψη του «σεναρίου ΛΑΟΣ». Δεδομένου ότι μετεκλογικά δεν θα αρκούν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για μια κυβέρνηση της ΝΔ, θα επιχειρηθεί η διαίρεση της Χρυσής Αυγής σε δύο τμήματα (το «υγιές» και το ναζιστικό) και η συμμαχία με το «υγιές» τμήμα της.
Οι προσδοκίες των επιτελών της Μουρούζη, των καναλαρχών και της Χρυσής Αυγής ενέχουν εγγενείς αδυναμίες. Υπάρχει καταρχάς η αντίθεση του Κ. Καραμανλή, της Ν. Μπακογιάννη και πολλών άλλων στελεχών της ΝΔ στην οποιαδήποτε μετεκλογική συνύπαρξη με βουλευτές που θα έχουν εκλεγεί με ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής. Υπάρχει επίσης η δημοσκοπική κόπωση της Χρυσής Αυγής. Από τον Ιούνιο του 2012 και μέχρι πρόσφατα αυξάνονταν τα δημοσκοπικά της ποσοστά. Ανεξάρτητα από την εγκυρότητα των μετρήσεων, άγγιξε το όριο του 15%, εμφάνισε στασιμότητα και σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές παρουσιάζει εδώ και ένα τρίμηνο μείωση του ποσοστού απήχησής της. Η δημοσκοπική αυτή εικόνα δεν σημαίνει όμως ότι οι δυνητικοί ψηφοφόροι της επανακάμπτουν μαζικά στη ΝΔ. Η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ταυτίστηκε ιδεολογικά με νεοναζιστικές ιδεοληψίες αλλά επιζητούσε μια τυφλή πολιτικά και συγκινησιακά τιμωρητέα πράξη όσων «τα έφαγαν». Η μείωση απήχησης της Χρυσής Αυγής αφορά όχι μόνο τη δημοσκοπική της κόπωση αλλά και τα σημαντικά δείγματα κοινωνικής απομόνωσής της: στην Καλαμάτα, στο Βόλο, στην Πάτρα, στην Τσαρίτσανη, στους Δελφούς, στη Σάμο, στην Κομοτηνή, στην Καβάλα, στην Κοζάνη, στον Αρκτούρο, σε νοσοκομεία και – το πιο σημαντικό – σε συλλόγους φιλάθλων όπως ο ΠΑΟΚ. 

Η τρίτη αδυναμία έγκειται στις δυστοκίες παραγωγής «σώφρονων» εντός της Χρυσής Αυγής πρόθυμων για μετεκλογικές συνεργασίες με τη ΝΔ. Ο Ν. Μιχαλολιάκος είναι ο ηγεμόνας που κατά καιρούς ακύρωσε επίδοξους υπαρχηγούς. Μετά από δεκαετίες στο πολιτικό περιθώριο απολαμβάνει τη θεσμική του αποκατάσταση. Παρά τις όποιες φιλοδοξίες του, ο Ν. Μιχαλολιάκος γνωρίζει ότι ένα πιθανό σενάριο μετεκλογικής διάσπασης της Χρυσής Αυγής δεν τον περιλαμβάνει. Όπως συνέβη και με το ΛΑΟΣ, ο αρχηγός και ορισμένοι πιστοί σε αυτόν αναγκαστικά θα παίξουν το ρόλο των «ακραίων» για να εφευρεθούν οι «σώφρονες». Παράλληλα, οι υπαρχηγοί τον δυσκολεύουν καθώς δεν αποβλέπουν σε κυβερνητικές συνεργασίες εντός του δημοκρατικού πολιτεύματος αλλά στην κατάλυσή του από τα τάγματα εφόδου. Ο Ν. Μιχαλολιάκος είναι αναγκασμένος να πριμοδοτεί τις «δυναμικές» ενέργειες για να υπερβεί το ζήλο των υπαρχηγών αλλά και για να αποδείξει ότι χωρίς αυτόν δεν υπάρχει έλεγχος της ακροδεξιάς. Οι υπαρχηγοί πλειοδοτούν τη βία για να αποφύγουν το σενάριο της συνεύρεσης με τους «καθεστωτικούς» και η κλιμάκωση γιγαντώνεται.
Η Χρυσή Αυγή δεν φοβάται το αν θα είναι νόμιμη ή παράνομη η δράση της. Φοβάται την αποκλιμάκωση της βίας και για αυτό επιτίθεται όχι στους θιασώτες μνημονικών πολιτικών αλλά σε αντιφασίστες, αριστερούς, οικολόγους, αναρχικούς, δυναμικούς ιερείς. Οι χρυσαυγίτες κατανοούν ότι η αποκλιμάκωση της βίας θα σημάνει μειωμένη δημοσιότητα στα κυρίαρχα ΜΜΕ, απομυθοποίηση της εικόνας τους ως Ζορό τιμωρών, εκρηκτικές έριδες στις εντός του κόμματος τους εύθραυστες ισορροπίες και μετατόπιση της πολιτικής ατζέντας σε θέματα οικονομικής πολιτικής όπου η Χρυσή Αυγή δεν προτείνει τίποτα. Η κλιμάκωση της βίας που σήμερα βιώνουμε συνιστά λοιπόν όχι μόνο αποτέλεσμα της αποθράσυνσης των χρυσαυγιτών λόγω της ασυλίας που χαίρουν από το βαθύ κράτος, όχι μόνο επιλογή επιτελών της Μουρούζη για να παράγουν δύο άκρα βίας αλλά και μοναδική διέξοδο για τη δύσκολη θέση στην οποία εισέρχεται η Χρυσή Αυγή.
Continue reading
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)