Ν. Μπογιόπουλος: Πόσα «δηλώνει» η πλουτοκρατία

«Λαέ πολέμα, σου πίνουνε το αίμα»! Tι έσοδα δηλώνει και τι πληρώνει ο λαός για φόρους, το ξέρουν οι πάντες...


Γιατί, πολύ απλά, ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο βιοπαλαιστής, δεν μπορούν να κρύψουν τίποτα από τα εισοδήματά τους.

Ποια είναι, όμως, τα εισοδήματα που δηλώνουν στην Εφορία οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καναλάρχες, οι μεγαλοκαπιταλιστές;

Τι εισοδήματα δηλώνουν στην Εφορία τα φυσικά πρόσωπα που συναπαρτίζουν την πλουτοκρατία του τόπου;

Πόσα λέτε εσείς ότι βγάζει το χρόνο ένας τραπεζίτης; Ένας εφοπλιστής; Ένας βιομήχανος; Και πόσα δηλώνει;

Προσοχή: Δεν μιλάμε γι' αυτά που τα περνάνε στις εταιρείες τους, ώστε να φορολογούνται με «ειδικό φορολογικό συντελεστή» με αποτέλεσμα να πληρώνουν από ελάχιστα έως τίποτα, αξιοποιώντας το κάθε λογής «παραθυράκι» και τη φορολογική ασυλία που τους παρέχει το αστικό κράτος και όλες οι κυβερνήσεις.

Μιλάμε για τον κεφαλαιοκράτη ως φυσικό πρόσωπο. Τι εισόδημα έχει και τι δηλώνει, τελικά, αυτός ο... άνθρωπος;

«Τι έχει» δεν το γνωρίζουμε επ' ακριβώς. Μπορούμε, όμως, να σας δώσουμε μια άλλη εικόνα. Την εικόνα του «τι δηλώνει».

Τα παρακάτω στοιχεία είναι δειγματοληπτικά. Υπάρχει πλήθος ανάλογων (πιστέψτε μας).


Πρόκειται για τρία εκκαθαριστικά σημειώματα (εκ των πολλών που έχει στη διάθεσή του ο «Ριζοσπάστης») κάποιων εκ των επιφανέστερων εκπροσώπων του ελληνικού κεφαλαίου.


Τα εκκαθαριστικά που δημοσιεύουμε εκδόθηκαν από την αρμόδια υπηρεσία επί τη βάσει των συνολικών εισοδημάτων που δήλωσαν οι κεφαλαιοκράτες ως φυσικά πρόσωπα για το έτος 2011 (εισοδήματα 2010).


Δεν θα αναφέρουμε τα ονόματά τους.

Εξηγούμαστε: Το θέμα εδώ δεν έχει να κάνει με «κουτσομπολιό» όσον αφορά στον τάδε ή τον δείνα, αλλά με τη συνολική πρακτική της άρχουσας τάξης, του κράτους της άρχουσας τάξης, των κυβερνήσεων της άρχουσας τάξης. Πρακτική που κάθε άλλο παρά εξαντλείται στους συγκεκριμένους.

Ας πάρουμε μια γεύση, λοιπόν, ρίχνοντας μια ματιά δίπλα, για το πόσο μπορεί να είναι το ατομικό «Συνολικό Δηλωθέν Εισόδημα» που δηλώνει στην Εφορία - και για ποιο ατομικό δηλωθέν εισόδημα φορολογείται - ένα φυσικό πρόσωπο που ανήκει στην τάξη των χορτάτων.

Αφανίζουν τον ελληνικό λαό!

Νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, απολύσεις, μέτρα συμφοράς και εξολόθρευσης!

Μετέτρεψαν το λαό σε πειραματόζωο μιας άνευ προηγουμένου φοροεπιδρομής.

Δεν υπάρχει παλιό χαράτσι που να μην αύξησαν δυο και τρεις φορές, δεν υπάρχει νέος κεφαλικός φόρος που να μην έχουν εφεύρει.

Έριξαν το αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα. Δηλαδή ζητούν να πληρώσει φόρο ο εργαζόμενος ...των 357 ευρώ (μεικτά) το μήνα!

Καλούν το λαό να πληρώσει ...για έκτη φορά φόρο για το σπίτι που μένει επ' απειλή ότι θα του κόψουν το ρεύμα!

Του πίνουν το αίμα και αυτό το αποκαλούν «φόρο αλληλεγγύης»!

Πήγαν το ΦΠΑ στο 23%, ετοιμάζουν διπλασιασμό του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης!

Γιατί όλα αυτά;

Επειδή, όπως λένε, το κράτος τους υπολείπεται - μεταξύ άλλων - στην είσπραξη φορολογικών εσόδων.

Και την ίδια ώρα παραδίδουν στο λαό μαθήματα ότι πρέπει να επιδείξει «πατριωτισμό». Πώς; Αποκτώντας ...«φορολογική συνείδηση», την οποία, προφανώς, ο λαός δεν έχει.

Αυτά συμβαίνουν στη χώρα με τους πλουτοκράτες των ...1.764 ευρώ ετήσιο ατομικό δηλωθέν εισόδημα στην εφορία!

Να, λοιπόν, γιατί «πρέπει» να πληρώσει ο λαός!


Από Ριζοσπάστη

Axact

Ακτιβιστής

Μπορείτε να επικοινωνήσετε σχετικά με το παρόν άρθρο ή οτιδήποτε σχετίζεται με την ιστοσελίδα του "ακτιβιστή" ή ακόμη και για άρθρα ή απόψεις σας που επιθυμείτε να δημοσιεύσουμε στο email: chrivanovits@gmail.com

Προσθέσετε το σχόλιό σας:

2 comments:

  1. Φοβερό το βιβλίο του Μπογιόπουλου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε"
    "Θέλω να πω, δίχως περιττούς προλόγους, ότι το βιβλίο "Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε", του Νίκου Μπογιόπουλου, αποτελεί ένα σύνολο εκπλήξεων, από τις οποίες καμμία δεν είναι δυσάρεστη. Η πρώτη έκπληξη έρχεται νωρίς-νωρίς, από το εξώφυλλο όπου υπάρχει το σηματάκι των εκδόσεων "Λιβάνη". Θα περιμέναμε ότι ένας από τους γνωστότερους δημοσιογράφους του "Ριζοσπάστη" (και, μάλιστα, με ξεκάθαρη ιδεολογική και κομματική τοποθέτηση), θα εξέδιδε το βιβλίο του από την "Σύγχρονη Εποχή", τον εκδοτικό οίκο που είναι γνωστός ως "εκδοτικός οίκος του ΚΚΕ". Όμως, ο Μπογιόπουλος δεν γράφει απευθυνόμενος στους ομοϊδεάτες του αλλά για τον κάθε κοινό, απλό πολίτη. Μάλιστα, τολμώ να πω ότι η αίσθηση που αποκόμισα από τούτο το βιβλίο είναι πως ο Μπογιόπουλος απευθύνεται κυρίως στους μη-κομμουνιστές. Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι επιτυγχάνει καλύτερα τον στόχο του μέσω του "Λιβάνη".

    Αλλά τί πράγμα είναι τούτο το βιβλίο; Δεν είναι εύκολο να κολλήσεις μια ταμπέλλα σε ένα σύγγραμμα κάπου πεντακοσίων σελίδων, αλλά μπορούμε ανώδυνα να πούμε ότι το "Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε" αποτελεί το εγκόλπιο της οικονομικής κρίσης για κάθε κοινό νου. Το βιβλίο απευθύνεται στην κοινή λογική του αναγνώστη, όχι με φωνές, συνθήματα και τσιτάτα, αλλά με πειθώ κι επιχειρήματα, προκειμένου να του αποκαλύψει όσα πρέπει -και θέλει- να γνωρίζει για την παγκόσμια οικονομική κρίση.

    Η δεύτερη μεγάλη έκπληξη συνίσταται στον τρόπο γραφής. Ο Μπογιόπουλος γράφει ως μαρξιστής (οι αναφορές στα κείμενα των Μαρξ και Λένιν είναι άφθονες) αλλά υποχρεώνει ακόμα και τον αντικομμουνιστή αναγνώστη να παρακολουθήσει με προσήλωση τα λεγόμενά του. Όσοι έχουν μάθει να μέμφονται τον τάχα "ξύλινο λόγο" των κομμουνιστών, σίγουρα θα υποχρεωθούν να αναθεωρήσουν αυτή την άποψη, μιας και η κοινή λογική δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητη στον παρατιθέμενο ορυμαγδό επιχειρημάτων και στοιχείων. Και για να πάω ένα βήμα παραπέρα, το "Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε" διαβάζεται ηδονικά ακόμη κι από τον πλέον αμύητο στα πολιτικά ή στα οικονομικά πράγματα αναγνώστη.

    Πράγματι, σ' αυτό το βιβλίο ξεδιπλώνεται το πανόραμα της σημερινής κεφαλαιακής κρίσης με όλα τα στοιχεία της. Στο πρώτο μέρος του, ο αναγνώστης εξοικειώνεται με τις διαστάσεις της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η εκδήλωση της κρίσης σε Ελλάδα και ευρωζώνη. Και στο τρίτο -και τελευταίο- μέρος, ο συγγραφέας προσπαθεί να σκιαγραφήσει τα πολιτικά προτάγματα που αποτελούν λογική απόρροια της κρίσης. Επαναλαμβάνω ότι το "Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε" απευθύνεται στον απλό αναγνώστη. Επομένως, εδώ δεν πρόκειται να βρείτε βαθυστόχαστες μαρξιστικές αναλύσεις. Εδώ θα αφεθείτε στην απόλαυση της ανάγνωσης και, τελειώνοντας, θα αισθανθείτε πράγματι σοφώτεροι.

    Ελπίζω ότι, με όλα όσα αράδιασα παραπάνω, σας έπεισα ότι αξίζει να θυσιάσετε κάπου 15 ευρώ για να αποκτήσετε αυτό το βιβλίο και να "τεστάρετε" την σιγουριά σας ότι έχετε μάθει τα πάντα για την κρίση από τους "αναλυτές" των καναλιών και των "έγκυρων" κυριακάτικων φυλλάδων. Οι δυο εκπλήξεις, στις οποίες αναφέρθηκα πρωτύτερα, δεν είναι τίποτε μπροστά στις αλλεπάλληλες εκπλήξεις που σας περιμένουν σελίδα με σελίδα και θα σας κάνουν να απορείτε πως "αλλοιώς μας τα έχουν πει"...
    (από το Cogito ergo sum)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλώ αφήστε το μήνυμά σας. Προσπαθήστε να σχολιάζετε χωρίς προσβλητικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς. Σχόλια που θα θεωρηθούν συκοφαντικά ή θα περιέχουν βωμολοχίες θα απορρίπτονται.