Articles by "Ουγγαρία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ουγγαρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων


Βουδαπέστη.-  Στην ουγγρική Βουλή κατετέθη τον Φεβρουάριο ένα ΝομοσχέδιοStop Soros”, που «εξουσιοδοτεί τον υπουργό των Εσωτερικών να απαγορεύσει μη κυβερνητικές οργανώσεις  (ΜΚΟ) που υποστηρίζουν την μετανάστευση και δημιουργού πρόβλημα εθνικής ασφάλειας.» Κατόπιν αυτού το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης του Τζωρτζ Σόρος θα μετακομίσει στην Βιέννη, όπως μετέδωσε το Ρώυτερ.

Τα μέτρα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτωρ Όρμπαν κατά των συνδεόμενων με τον Σόρος οργανώσεων οφείλονται κυρίως για την εκστρατεία τους υπέρ τη μαζικής μετανάστευσης όσο και για την στενή σχέσης τους με πολλές χρωματιστές επαναστάσεις, την «Αραβική ΄Ανοιξη» και  πολλές άλλες πολιτικές εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο.
Μολονότι ως αποστολή τους προβάλλεται «η προαγωγή της Δημοκρατίας», στην πραγματικότητα το -σαν της αράχνης- δίχτυ των οργανώσεων του Σόρος λειτουργεί για την προώθηση και επιβολή του σχεδίου  της Παγκοσμιοποίησης.
Το Ρώυτερ μετέδωσε ότι το Πανεπιστήμιο του Σόρος «υπέγραψε συμφωνία με τον Δήμο Βιέννης για να ανοίξει ένα παράρτημά του στην πόλη». Υποχρεώθηκε στην μετακίνηση από ουγγρικό νόμο που θέτει αυστηρότερους περιορισμούς για την χορήγηση αδειών λειτουργίας σε ξένα πανεπιστήμια. Το πανεπιστήμιο του Σόρος έχει την έδρα του στην Νέα Υόρκη, όσο και αν λέγεται Κεντρικής Ευρώπης. Ο νέος ουγγρικός νόμος ορίζει ότι το πανεπιστήμιο οφείλει να ανοίξει έναν κλάδο στην χώρα της έδρας του –στην Νέα Υόρκη, εν προκειμένω- και νε εξασφαλίσει μια διμερή συμφωνία υποστήριξής του από την αμερικανική κυβέρνηση.
Η επιτελική οργάνωση του Σόρος «Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας» ανακοίνωσε ότι δεν θα αποχωρήσει από την Ουγγαρία πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου Stop Soros” και  κατηγόρησε την κυβέρνηση  ότι επιχειρεί να φιμώσει τις ΜΚΟ.
Το Ρώυτερ μετέδωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέπεμψε την Ουγγαρία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το Νομοσχέδιο, κατηγορώντας την κυβέρνηση για καταπάτηση  του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθε.
Αλλά ο πρωθυπουργός ΄Ορμπαν, που εξασφάλισε μιαν εντυπωσιακή εκλογική νίκη προ εβδομάδων, έχει κάθε λόγο να φυλάγεται από τον Σόρος και τις ΜΚΟ του στην Ουγγαρία. Δεν  έχει κανείς παρά να κοιτάξει το παράδειγμα της Ουκρανίας και τον ρόλο που έχουν παίξει εκεί οι αγαθοεργές ΜΚΟ του Σόρος στην δημιουργία των προϋποθέσεων για το πραξικόπημα που ανέτρεψε την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας.

Σύμφωνα με έγγραφα που διέρρευσαν και δημοσιεύτηκαν στην New Eastern Outlook ο Σόρος ήταν πράγματι εκείνος που κινούσε από απόσταση τις μαριονέτες στο Κίεβο. Ο ουκρανικός κλάδος της οργάνωσής του, με την εκεί επωνυμία Ίδρυμα Διεθνούς Αναγέννησης, δρούσε στην Ουκρανία από το 1989. Δυο χρόνια πριν την πτώση της Σοβιετικής ΄Ενωσης είχε μοιράσει σε ουκρανικές ΜΚΟ 100 εκατομμύρια δολάρια,  καλλιεργώντας το κλίμα για την ανεξαρτητοποίηση της Ουκρανίας από την Ρωσική Ομοσπονδία το 1991. Ο ίδιος ο Σόρος  ομολόγησε αργότερα ότι το 2013-2014 είχε χρηματοδοτήσει τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου, που εξελίχθηκαν σε πραξικόπημα και έφεραν στην εξουσία την παρούσα κυβέρνηση.
Οι ΜΚΟ του Σόρος  είχαν επίσης σε βάθος ανάμειξη στην Πορτοκαλί  Επανάσταση του 2004 στην Ουκρανία, που έφερε στην εξουσία τον διεφθαρμένο αλλά Νατοϊκό Βίκτωρ Γιουσένκο και την Αμερικανίδα γυναίκα του, πρώην υπάλληλο του αμερικανικού υπουργείου των Εξωτερικών. Το 2004, βδομάδες μετά την άνοδο του Γιουσένκο στην εξουσία, ο Michael McFaul, Αμερικανός ειδικός στην οργάνωση χρωματιστών επαναστάσεων, και αργότερα πρεσβευτής στην Μόσχα, σε  άρθρο του στην Ουάσιγκτον Ποστ αποκάλυψε:
Η Αμερική ανακατεύτηκε στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας; Μάλιστα. Οι  πράκτορες επιρροής της Αμερικής θα προτιμούσαν διαφορετική γλώσσα για την περιγραφή της δράσης τους –δημοκρατική βοήθεια, προαγωγή της Δημοκρατίας, υποστήριξη της πολιτικής κοινωνία κλπ- αλλά η δουλειά τους, όπως και να λέγεται, επιδιώκει να επηρεάσει την πολιτική αλλαγή στην Ουκρανία.
Μολονότι η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση προσέφυγε στο δικαστήριο κατά την Ουγγαρίας για το νομοσχέδιο“Stop Soros”, ο Όρμπαν μένει αμετακίνητος, επειδή  οι οργανώσεις του Σόρος προάγουν την μαζική επανάσταση εναντίον της θέλησης του ουγγρικού λαού που τον εξέλεξε εκπρόσωπό του.
Το Οκτώβριο ο Όρμπαν είχε δηλώσει για τον δισεκατομμυριούχο κερδοσκόπο: «Το δίκτυο Σόρος διαθέτει μεγάλη σφαίρα επιρροής μέσα στην Ευρωβουλή και  στους άλλους θεσμούς της ΕΕ. Σκοπός του είναι να δημιουργήσει μιαν Ευρώπη με ένα μίγμα πληθυσμών και να καταδικάσει την ουγγρική κυβέρνηση για την στάση της στο μεταναστευτικό.»
΄Οποιος έχει κοιτάξει το ιστορικό των ιδρυμάτων του Σόρος στην Ανατολική Ευρώπη και στον κόσμο από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, πρέπει να γνωρίζει πως τα υποτιθέμενα «φιλανθρωπικά» και  «υπέρ της δημοκρατίας» προγράμματα του στην Πολωνία, την Ρωσία και στην Ουκρανία, επέτρεψαν στον Σόρος τον επιχειρηματία να λεηλατήσει κυριολεκτικά τον πλούτο των πρώην κομμουνιστικών χωρών, σύμφωνα με το New Eastern Outlook.
Η χρησιμοποίηση ΜΚΟ στην επιχείρηση υπονόμευσης κρατών μη αρεσκόμενων στην σημερινή δυτική νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων υπήρξε επίμαχο ζήτημα από καιρό και ώθησε την Ρωσία να πετάξει την USAID (και τις οργανώσεις του Σόρος έξω από την χώρα, με την κατηγορία ότι επιχειρούν να υποκινήσουν  διαδηλώσεις και να επηρεάσουν τις ρωσικές εκλογές.
΄Όπως έγραψε το Free Thought Project, οι προσπάθειες του δισεκατομμυριούχου παίχτη των χρηματιστηρίων να ελέγξει την πορεία της διεθνούς πολιτικής χρησιμοποιώντας την τεράστια περιουσία του, δεν επιτρέπεται να παραβλέπεται δοθέντος ότι έχει μείζονα επίδραση στην εκδήλωση και την εξέλιξη των πολιτικών γεγονότων σον κόσμο. ¨όταν ένα άτομο χρησιμοποιεί σαν μοχλό τόσο τεράστια μεγέθη πλούτου για να επηρεάσει τον διεθνή πολιτικό λόγο, αυτό που πνίγεται σ’ αυτή την θάλασσα χρήματος  είναι η φωνή του απλού πολίτη.


της Karine Bechet-Golovko, Comité Valmy

[Εξέχουσα συνεργάτης του οργάνου της Ντεγκωλικής Αριστεράς στη Γαλλία, η Karine Bechet-Golovko παρουσιάζει εδώ τον (αποκρυπτόμενο στην Ελλάδα) βαθύτατο διχασμό της καλούμενης «Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης», σε δύο ολοένα εχθρικότερα στρατόπεδα, των οποίων η ουσιαστικά αγεφύρωτη διαφορά -πίσω από το μεταναστευτικό- αφορά την εθνική κυριαρχία ή την εξάλειψη του έθνους-κράτους, που αποτελεί τον πραγματικό στόχο των «εγκεφάλων» της «Ευρωπαϊκής ενοποίησης». Το άρθρο βοηθεί τον Έλληνα αναγνώστη στην σωστήν ανάγνωση των οιωνών γ’ αυτήν την «Ευρωπαϊκή ΄Ενωση».]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού
Η όξυνση της διένεξης μεταξύ των χωρών της ανατολικής Ευρώπης και της Ε.Ε. αποκαλύπτει γυμνό το λεγόμενο «ευρωπαϊκό σχέδιο», ως όργανο για την παγκοσμιοποίηση, την κατάλυση του έθνους-κράτους και την πολιτική εξαφάνιση των χωρών της Δυτικής Ευρώπης.

Ο Βίκτωρ Όρμπαν μόλις έβαλε τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, που αποτυγχάνει να συγκαλύψει ένα οικουμενικό όραμα στρεφόμενο εναντίον του κράτους: Η μαζική μετανάστευση που εισβάλει στην Ε.Ε. δεν έχει καμιά σχέση με το πρόβλημα των προσφύγων και την υποχρέωση προστασίας ανθρώπων που κινδυνεύουν, πρόκειται για άτομα που μεταναστεύουν για λόγους οικονομικούς. Κα οι Ούγγροι δεν θέλουν αυτήν την μαζική μετανάστευση.

«Μπορώ να μιλήσω μόνο για τον ουγγρικό λαό και οι Ούγγροι δεν θέλουν οποιαδήποτε μετανάστευση,» δήλωσε ο ΄Ορμπαν. «Κατά την δική μου αντίληψη δεν μπορεί ο λαός να έχει μιαν συγκεκριμένη βούληση, σε ένα θέμα θεμελιώδες, και η κυβέρνηση να μην συμμορφώνεται.» Οι περισσότεροι πρόσφυγες έρχονται στην Ευρώπη όχι για να διαφύγουν συνθήκες κινδύνου για την ζωή τους, αλλά σε αναζήτηση καλύτερων οικονομικών ευκαιριών, λέει ο Ορμπάν. «Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να θεωρούνται πρόσφυγες αλλά μάλλον «Μουσουλμάνοι εισβολείς».

Ο Ορμπάν και η Ουγγαρία δεν είναι μόνοι στην υποστήριξη αυτή της τοποθέτησης, λογικά καθόλου αβάσιμης, που αξιώνει να μην ξεχνούμε την διαφορά ανάμεσα στους πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες. Διαφορά που η Ε.Ε. επιχειρεί με κάθε τρόπο να συγκαλύψει με τον γενικευτικόν όρο «απόδημοι». Η Τσεχική Δημοκρατία και η Πολωνία είναι αλληλέγγυες στην ίδια θέση προάσπισης της εθνικής κυριαρχίας. Και ο εντελώς νέος πρωθυπουργός της Πολωνίας επανέλαβε πως η χώρα του αρνείται να δεχτεί πρόσωπα προερχόμενα από την Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Η απάντηση της Ε.Ε. είναι κατηγορηματική: Δεν έχετε το δικαίωμα επιλογής. Θα πρέπει να πληρώσετε με την σειρά σας. Υπό το προκάλυμμα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, που πλήρωσαν τον «εκδημοκρατισμό» αυτών των χωρών για να προβάλλουν την βιτρίνα του αποσοβιετισμού τους, ζητούν τώρα την αποπληρωμή. Και οι χώρες αυτές παραπέμπονται στην «δικαιοσύνη» της Ε.Ε., η οποία πήρε φυσικά το μέρος των Αρχών της ΕΕ, εναντίον των τριών χωρών (οποία έκπληξη, εκ μέρους μιας δικαιοσύνης τόσο ανεξάρτητης!)Δεν πρόκειται στην πραγματικότητα παρά για έναν εκβιασμό της χυδαιότερης μορφής, μια τεχνική μαφιόζικης μεθοδολογίας.

Οι συζητήσεις βρίσκονται σε νεκρό σημείο. Οι χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης αρνούνται να συζητήσουν για ποσοστά προσφύγων όσο η Ευρώπη δεν έχει ασφαλίσει τα εξωτερικά σύνορά της. Η Ουγγαρία και οι σύμμαχοί της δέχονται να συζητήσουν για μιαν ανθρωπιστική και τεχνική βοήθεια στις χώρες της πρώτης γραμμής, αλλά τίποτα περισσότερο, κάτι που κρίνεται απαράδεκτο από την Ρώμη και το Βερολίνο. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε μια προσπάθεια άρσεως του αδιεξόδου, προτάθηκε να καταργηθεί το πρόστιμο των 250.000 ευρώ, αλλά να συσχετιστεί η αλληλεγγύη με το δικαίωμα πρόσβασης στα ταμεία Διαρθρωτικό και Επενδύσεων.

Η απειλή είναι σοβαρή: « Η Ε.Ε. δεν είναι μόνο για να εξασφαλίζει την χρηματοδότηση και την ασφάλεια, προϋποθέτει επίσης τον καταμερισμό των ευθυνών και την αλληλεγγύη». Πολλοί θεωρούν ότι αυτή η ιδιαίτερα κρίσιμη συζήτηση αφορά την ίδια την ουσία του ευρωπαϊκού σχεδίου και του αντικειμενικού σκοπού του, της αλληλεγγύης. «Αλληλεγγύη έναντι αλληλεγγύης: η επιλογή θα είναι δύσκολη» στενάζει ένας διπλωμάτης ιδρυτικής χώρας. Πράγματι, η Πολωνία εισπράττει 10 δις ευρώ ετησίως από Ταμείο Συνοχής και τα ποσά από τα ταμεία Διαρθρωτικό και Επενδύσεων αντιπροσωπεύουν το 3% του ακαθάριστου εσωτερικού προϊόντος της Ουγγαρίας.

Το «ευρωπαϊκό σχέδιο» αποκτά μαφιόζικα χαρακτηριστικά, ελάχιστα μεταμφιεσμένα. Οι Δυτικές Χώρες έχουν ολοκληρωτικά εγκαταλείψει και την ιδέα του εθνικού συμφέροντος, ακόμη και όταν αυτό οδηγεί στο πολιτικό ναυάγιο, όπως στην περίπτωση της Α. Μέρκελ. Δεν μπορούν πια, δεν θέλουν πια, η απλώς φοβούνται; Γεγονός παραμένει ότι έχουν καταστεί πολιτικά ανύπαρκτες. Οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης, που μπήκαν στην «ευρωπαϊκή οικογένεια» νομίζοντας πως μπορούν να ξαναβρούν την κυριαρχία τους, ξαναβρίσκονται απέναντι στην εκμετάλλευση, στην ρητορική του προαγωγού: τσέπωσες τα φράγκα, τώρα ξάπλωνε…

Του Μιχαήλ Στυλιανού *

« Εάν η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση θέλει να διατάσσει τη χώρα μας, τότε εμείς να ετοιμαζόμαστε σιγά- σιγά να την αποχαιρετίσουμε…»  Και ακόμη:
« Εάν οι Βρυξέλλες θέλουν να λένε σε μια χώρα πως πρέπει να κυβερνάται, τότε μοιάζουν με τη Μόσχα πριν την αλλαγή του καθεστώτος στη Ρωσία, το 1989...»

Όχι, μην ψάχνεστε, δεν πρόκειται  για δηλώσεις γνωστών σας ειδώλων, από το Δελτίο των Οκτώ, κάποιου εντόπιου καναλιού.
Οι φράσεις της εισαγωγής ανήκουν στο πρόεδρο της  Βουλής της Ουγγαρίας και μέλος του κυβερνητικού κόμματος κ. Λάζλο Κοβέρ, που -κατά τις πληροφορίες- εδήλωσε ότι «αν αυτή είναι η πορεία που έχει επιλέξει η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, τότε η Ουγγαρία θα πρέπει να εξετάσει την αποχώρησή της από αυτήν.
Πρόσθεσε βέβαια πως τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε ένα «σενάριο εφιάλτη» και πως αμφέβαλε πως τα πράγματα θα φθάσουν εκεί.

Ο κ. Κοβέρ μίλησε για «ηθικό συγκλονισμό του ευρώ-ατλαντικού κόσμου» και υποστήριξε ότι « μετά το τέλος του κομμουνισμού, οι κυβερνήσεις και η οικονομική ηγεσία ορισμένων Δυτικών χωρών πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν  ό, τι τους έρθει.»

Η ομιλία του Κοβέρ συγκέντρωσε τα πυρά της αντιπολίτευσης, βουλευτές της οποίας ζήτησαν από τον πρωθυπουργό Βίκτωρα Ορμπάν να «συμμαζέψει» τον Κοβέρ, γιατί «οι απόψεις του βλάπτουν τα διεθνή συμφέροντα των Ούγγρων πολιτών». Επιπλέον το κόμμα Ε-ΡΜ  διακήρυξε πως « ήρθε η ώρα να δηλώσει ο πρωθυπουργός εάν το μέλλον της Ουγγαρίας  είναι σε μια συμμαχία με τη Μόσχα ή με τις Βρυξέλλες.»

Τις παραπάνω πληροφορίες μετέδωσε από τις Βρυξέλλες το ηλεκτρονικό
Δελτίο Euro-Activ,  το οποίο προσθέτει :

«Ο Ορμπάν, του οποίου το συντηρητικό κόμμα Φιντέζ, εξασφάλισε μια νέα τετραετή διακυβέρνηση, έχει κατηγορηθεί από ορισμένες πλευρές της Ε. Ε. ότι επιζητεί να συγκεντρώσει πάρα πολλή εξουσία και ότι απορρίπτει τους  δημοκρατικούς ελέγχους και αντισταθμίσματα…»

Το Ευρωακτίβ δεν κατονομάζει αυτές τις « ορισμένες πλευρές» που παίρνουν λόγια από το στόμα της κ. Βικτώριας Νούλαντ…

 * ΠΡΩΗΝ: Του BBC και United Press- Ανταποκριτής της "Ελευθερίας" στο Λονδίνο - πολιτικός συντάκτης-σχολιαστής Ελευθερίας- Διευθυντής Ελληνικής Υπηρεσίας ORTF ( γαλλικής ραδιοφωνίας) κατά την επταετία της χούντας ( εξόριστος στο Παρίσι)- ανταποκριτής στο Παρίσι του ΑΠΕ και του ΄Εθνους ως το 1999- Γεν.Δ/ντής ΑΠΕ επί κυβέρνησης εθνικής ενότητας ως το 1993.