Articles by "ΥΓΕΙΑ"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΓΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ακτιβιστής στις 0

από τον Μισέλ ντε Λορζερίλ *

Πολύ τακτικά, μερικοί φαντασιόπληκτοι, που δεν ξέρουν τι να κάνουν ανάμεσα στα γεύματα, επιστρέφουν στην επίθεση υπερασπιζόμενοι τη θεωρία ότι η αθηροσκλήρωση είναι μια φλεγμονώδης ασθένεια .

Με άλλα λόγια, κατά τη γνώμη τους (και αυτό είναι το κύριο λάθος τους), οι καρδιαγγειακές επιπλοκές θα ήταν αποτέλεσμα φλεγμονής των αρτηριών.

Το βρίσκω αρκετά διασκεδαστικό επειδή η φλεγμονή (ένα σύνολο πολύπλοκων αντιδράσεων του σώματός μας σε μια οργανική δυσλειτουργία ή σε μια χημική, μολυσματική ή άλλη επιθετικότητα...) είναι μέρος της καθημερινότητάς μας .

Θα μπορούσε κανείς σχεδόν να πει ότι δεν υπάρχει ζωή χωρίς έστω και μια ελάχιστη φλεγμονή. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω.

Βρισκόμαστε συνεχώς σε μια κατάσταση, τοπική ή γενική, χρόνιας ή οξείας φλεγμονής.

Πράγματι, η φλεγμονή είναι, γενικά, η ικανότητά μας να θεραπεύουμε ή να επιδιορθώνουμε.

Συνεχώς καταστρέφουμε και επιδιορθώνουμε τον εαυτό μας , έστω και μόνο επειδή χρησιμοποιούμε οξυγόνο για να ζήσουμε, και ο τρόπος με τον οποίο μεταβολίζουμε το οξυγόνο οδηγεί στον σχηματισμό τοξικών οξειδωμένων ουσιών (ή ROS, για τα «Αντιδραστικά Είδη Οξυγόνου»). Ο τρόπος με τον οποίο προστατεύουμε τον εαυτό μας από τα ROS - με βάση την αντιοξειδωτική μας άμυνα - είναι ο ίδιος μια μορφή φλεγμονής. Τα ROS, παρεμπιπτόντως, μπορούν επίσης να είναι χρήσιμα στην εξουδετέρωση κακόβουλων μολυσματικών παραγόντων που μπορεί να προσπαθήσουν να μας βλάψουν. Αυτή είναι η ζωή!

Ένα άλλο παράδειγμα: ανάλογα με τις καθημερινές μας δραστηριότητες, είτε επαγγελματικές (ξυλουργός, μηχανικός, αγρότης...) είτε ψυχαγωγικές (τρέξιμο, cyclocross και άλλες), τραυματιζόμαστε και καταστρέφουμε τους ιστούς μας (δέρμα, μύες, οστά...) τους οποίους πρέπει να επιδιορθώσουμε, εφόσον το επιτρέπει η κατάσταση της υγείας μας.

Το να γερνάς σημαίνει επίσης και επιδείνωση. Αρκεί να κοιτάξεις οικογενειακές φωτογραφίες (χρόνο με το χρόνο) για να το καταλάβεις αυτό. Και προσπαθούμε να επιδιορθώσουμε τους εαυτούς μας: αυτό είναι φλεγμονή.

Με λίγα λόγια, συνεχώς βλάπτουμε και επιδιορθώνουμε τον εαυτό μας. Πρόκειται για μια χρόνια φλεγμονή χαμηλού επιπέδου που ποικίλλει καθημερινά ανάλογα με τις συνθήκες της καθημερινής ζωής. Αυτές δεν είναι ασθένειες!

Βεβαίως, υπάρχουν και βίαιες φλεγμονές – τυχαίο τραύμα, εγκαύματα, κατάγματα… – εξουθενωτικές φλεγμονώδεις ασθένειες, αυτοάνοσες ασθένειες και [απλοποιώ] μολυσματικές ασθένειες (από την απλή γρίπη έως μια κρίση ελονοσίας) που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές εξουθενωτικές φλεγμονές που απαιτούν κατάλληλες θεραπείες, για παράδειγμα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που έχουν προφανή ευεργετικά αποτελέσματα (ανακούφιση από τον πόνο) αλλά και γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες για τους γιατρούς.

Η φλεγμονή χαμηλού βαθμού είναι, επομένως, για να το θέσω απλά, ένα συνηθισμένο φαινόμενο στην καθημερινή ζωή.

Αμερικανοί ερευνητές έχουν προτείνει τη μέτρηση μιας πολύ συγκεκριμένης ουσίας ( R-αντιδρώσα πρωτεΐνη ή CRP ) η οποία θα αποτελούσε αξιόπιστο δείκτη φλεγμονής, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας φλεγμονής χαμηλού βαθμού, για μικρές αυξήσεις στη συγκέντρωση στο αίμα.

Όποιος έχει έστω και λίγη ιατρική εμπειρία θα έχει παρατηρήσει ότι αυτή η δοσολογία παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις (αν χτυπήσετε τον εαυτό σας κατά τον καθαρισμό, η CRP σας μπορεί να αυξηθεί) και ως εκ τούτου δεν έχει ουσιαστικά καμία κλινική χρήση.

Ωστόσο, εδώ και δεκαετίες, οι κάτοχοι της ευρεσιτεχνίας CRP πιέζουν για τη χρήση της εξέτασης CRP για την αξιολόγηση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Έχουν εκπονήσει πολυάριθμες «αναξιόπιστες» μελέτες που δείχνουν μια σύνδεση μεταξύ της CRP και του κινδύνου καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Αυτές οι μελέτες, που ονομάζονται προγνωστικές μελέτες, δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον (η πιο πρόσφατη είναι παρακάτω).




Ωστόσο, δημοσιεύεται στο περιοδικό της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας και στο καλύτερο περιοδικό της, το European Heart Journal.

Αυτός είναι ο μηδενικός βαθμός παρατηρητικής επιδημιολογίας, αλλά πάνω απ' όλα μια (κρυφή αν και προφανής) προώθηση του ελέγχου CRP.

Κατά τη γνώμη μου (μήνυμα προς την Ασφάλιση Υγείας), αυτή η δόση δεν πρέπει να αποζημιωθεί.

Γενικότερα, άλλοι συγγραφείς προσπαθούν – μέσω έγκριτων (όπως το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας ) και συναινούντων ιδρυμάτων (αποδεικνύοντας έτσι την κατάρρευση της ακαδημαϊκής γνώσης και της ηθικής) – να υπερασπιστούν τη φλεγμονώδη θεωρία της αθηροσκλήρωσης, με άλλα λόγια, την ιδέα ότι η χρόνια φλεγμονή είναι η αιτία καρδιαγγειακών επιπλοκών.

Ένα παράδειγμα αυτής της (ίσως ακούσιας) παραπληροφόρησης παρουσιάζεται παρακάτω.




Αυτά τα δεδομένα εγείρουν διάφορα προβλήματα, τα οποία θα συνοψίσω τώρα.

• Εάν η φλεγμονή είναι η αιτία της αθηροσκλήρωσης (ή καρδιαγγειακών επιπλοκών), η βασική αντιφλεγμονώδης θεραπεία θα πρέπει να παρέχει προστασία.

Αυτό δεν ισχύει.

Ακόμα χειρότερα, τα αποτελεσματικά και γνωστά αντιφλεγμονώδη (όπως η ιβουπροφαίνη, τα κορτικοστεροειδή ή οι κοξίμπες) αναμφίβολα αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο !

Πώς μπορούμε να συμβιβάσουμε αυτές τις δύο αντιφατικές ιδέες σχετικά με τη φλεγμονή;

• Οι υποστηρικτές της φλεγμονώδους θεωρίας της αθηροσκλήρωσης (έχοντας γνώση του προηγούμενου σημείου) δεν συμβουλεύουν αντιφλεγμονώδη σε περιπτώσεις υψηλής CRP, αλλά μάλλον αύξηση των δόσεων των στατινών με στόχο την ολοένα και χαμηλότερη χοληστερόλη.

Μπορεί να αποδειχθεί σοβαρή σχέση μεταξύ χοληστερόλης και φλεγμονής;

• Οι ερευνητές (κάπως εμμονικοί, και των οποίων τα ονόματα θα αποφύγω) δημοσιεύουν κλινικές δοκιμές κάθε ένα ή δύο χρόνια που αποδεικνύουν την προληπτική αποτελεσματικότητα όλων των νέων αντιφλεγμονωδών ουσιών, χωρίς ποτέ να πείσουν κανέναν…

Αν έχετε χρόνο για χάσιμο, δείτε το ιστορικό της δοκιμής ZEUS που εξέτασε ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, το Zlitivekimab... Ωχ!

Παρόλα αυτά, παραμένει αλήθεια ότι οι καρδιαγγειακές επιπλοκές οφείλονται γενικά (98% των περιπτώσεων) σε οξείες ενδοαρτηριακές θρομβώσεις , που προκύπτουν από την κινητοποίηση των αιμοπεταλίων, την πήξη και το ινωδολυτικό σύστημα, με αυτά τα πολύπλοκα συστήματα να παίζουν σημαντικό ρόλο στη φλεγμονή/επιδιόρθωση/επούλωση...

Πολλές φλεγμονώδεις καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των λοιμωδών, σχετίζονται με αύξηση μιας παραμέτρου χρήσιμης για τη διάγνωση της θρόμβωσης (ιδιαίτερα της φλεβίτιδας και των πνευμονικών εμβολών), των διάσημων D-διμερών.

Στην πραγματικότητα, τα D-διμερή είναι προϊόν της διάσπασης της ινώδους που σχηματίζεται από το ινωδογόνο, έναν σημαντικό παράγοντα στην πήξη.

Θα σταματήσω εκεί.

Ο καθένας βλέπει τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνία: θα μπορούσε ίσως να πει κανείς ότι η αθηροσκλήρωση είναι μια (χαμηλού θορύβου) διαδικασία επιδιόρθωσης μιας αγγειακής βλάβης και επομένως μια φλεγμονή χαμηλού θορύβου.

Αλλά οι υποστηρικτές της φλεγμονώδους θεωρίας της αθηροσκλήρωσης δεν βλέπουν τα πράγματα έτσι: πιστεύουν ότι η φλεγμονή είναι η αιτία των καρδιαγγειακών επιπλοκών. Δεν καταλαβαίνουν τι είναι η φλεγμονή, ούτε κατανοούν την πήξη, τα αιμοπετάλια ή το ινωδολυτικό σύστημα... Θα είναι δύσκολο να αλλάξουν γνώμη!

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: η αθηροσκλήρωση, όπως ορίζεται εδώ και περίπου έναν αιώνα, δεν είναι οξύ φαινόμενο και πιθανώς έχει ελάχιστη (ή καθόλου) σχέση με τη φλεγμονή!

Η επιστημονική ιατρική δεν είναι απλή

Πηγή: Μισέλ ντε Λορζερίλ


* Μισέλ ντε Λορζερίλ – Διδάκτωρ Ιατρικής, Ερευνητής στο CNRS

Διεθνής ειδικός στην καρδιολογία και τη διατροφή – Μέλος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Το σκόρδο δείχνει... πολλά υποσχόμενο ως πιθανή εναλλακτική σε αντισηπτικά και απολυμαντικά όπως η χλωρεξιδίνη, αλλά απαιτείται περαιτέρω κλινική τεκμηρίωση για να αποκτήσει σταθερή θέση στην πρακτική οδοντιατρική.

Αν το σκόρδο έχει περάσει στη λαϊκή φαντασία ως το «όπλο» απέναντι στους βρυκόλακες, φαίνεται πως αποκτά τώρα και μια πιο πρακτική, καθημερινή υπόσταση: ως πιθανό συστατικό για στοματικό διάλυμα με αντιμικροβιακή δράση.

Ερευνητική ομάδα από το College of Dental Medicine του University of Sharjah εξέτασε συστηματικά την υπάρχουσα επιστημονική βιβλιογραφία σχετικά με το κατά πόσο ένα στοματικό διάλυμα με εκχύλισμα σκόρδου μπορεί να σταθεί ως εναλλακτική λύση απέναντι στη χλωρεξιδίνη, το καθιερωμένο «χρυσό πρότυπο» στην κατηγορία των αντιμικροβιακών στοματικών διαλυμάτων.

Σκόρδο για καλύτερη στοματική υγιεινή

Το συμπέρασμα της ανασκόπησης είναι μετριοπαθές αλλά σαφές: υπό προϋποθέσεις, και κυρίως σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, το εκχύλισμα σκόρδου μπορεί να παρουσιάσει αποτελεσματικότητα συγκρίσιμη με τη χλωρεξιδίνη. Ταυτόχρονα, οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες, με μεγαλύτερα δείγματα και μεγαλύτερη διάρκεια παρακολούθησης, ώστε να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα και να βελτιωθεί η κλινική εφαρμογή.

Η Ιαπωνία πλησιάζει όλο και περισσότερο στο όνειρο των οδοντιάτρων: ένα φάρμακο που κάνει τα δόντια να ξαναφυτρώνουν
Τα αντιμικροβιακά στοματικά διαλύματα χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση βακτηριακών, μυκητιασικών και ιογενών παθήσεων της στοματικής κοιλότητας, είτε αυτές αφορούν τους σκληρούς ιστούς (όπως τα δόντια) είτε τους μαλακούς (όπως τα ούλα). Σε αυτό το πλαίσιο, μπορούν να αξιοποιηθούν σε περιπτώσεις ουλίτιδας, τερηδόνας, περιοδοντικών νοσημάτων αλλά και δυσοσμίας του στόματος.

Η χλωρεξιδίνη έχει κεντρική θέση σε αυτό το «οπλοστάσιο», καθώς αποτελεί κοινό συνθετικό αντιμικροβιακό παράγοντα με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε διαφορετικά ιατρικά και οδοντιατρικά περιβάλλοντα. Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι ερευνητές, η ευρεία χρήση της συνδέεται και με παρενέργειες, ενώ στη δημόσια συζήτηση για τα αντιμικροβιακά επανέρχεται σταθερά και το θέμα της μικροβιακής αντοχής, που εντείνει το ενδιαφέρον για εναλλακτικές, ιδίως φυσικής προέλευσης.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται το σκόρδο (Allium sativum), ένα υλικό οικείο σχεδόν σε κάθε κουζίνα, που εδώ και χρόνια είναι γνωστό για τις φυσικές αντιμικροβιακές του ιδιότητες. Στο άρθρο, που δημοσιεύθηκε το φθινόπωρο στο Journal of Herbal Medicine, οι ερευνητές περιγράφουν τη λογική της μελέτης τους: να συγκρίνουν, σε κλινικές συνθήκες, την αντιμικροβιακή αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος σκόρδου με εκείνη της χλωρεξιδίνης, αξιολογώντας κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει ως «βοτανικό υποκατάστατο». Παρά το ενδιαφέρον του θέματος, η διαθέσιμη κλινική τεκμηρίωση παραμένει περιορισμένη. Από ένα αρχικό σύνολο άνω των 400 άρθρων, η ερευνητική ομάδα κατέληξε να συμπεριλάβει στην τελική ανάλυση μόλις πέντε μελέτες, κάτι που από μόνο του δείχνει τόσο τη δυσκολία όσο και την ανάγκη για πιο συστηματική έρευνα.

Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης αναδεικνύουν μια βασική παράμετρο: η αποτελεσματικότητα του στοματικού διαλύματος με εκχύλισμα σκόρδου φαίνεται να εξαρτάται έντονα από τη συγκέντρωση και από τη διάρκεια εφαρμογής. Σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, αρκετές από τις μελέτες έδειξαν αντιμικροβιακή δράση που προσεγγίζει εκείνη της χλωρεξιδίνης.

Όμως η εικόνα δεν είναι ενιαία. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η αποτελεσματικότητα παρουσίασε διακυμάνσεις, κάτι που εξηγεί και τις διαφορετικές εκβάσεις: σε ορισμένα αποτελέσματα η χλωρεξιδίνη υπερείχε, για παράδειγμα στη διατήρηση υψηλότερου pH στην πλάκα ή στο σάλιο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις το εκχύλισμα σκόρδου φάνηκε πιο αποτελεσματικό σε συγκεκριμένες συγκεντρώσεις. Το συνολικό μήνυμα είναι ότι το σκόρδο δεν «αντικαθιστά» αυτομάτως τη χλωρεξιδίνη σε κάθε χρήση και σε κάθε σενάριο, αλλά μπορεί να αποτελέσει ρεαλιστική επιλογή σε συγκεκριμένες εφαρμογές, εφόσον βρεθεί η κατάλληλη δοσολογία και το σωστό πρωτόκολλο χρήσης.

Εξίσου σημαντικό σκέλος της ανασκόπησης είναι οι παρενέργειες και το ζήτημα της ανεκτικότητας. Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ανέφεραν ανεπιθύμητα συμπτώματα όπως αίσθημα καύσου και δυσάρεστη οσμή, στοιχεία που προφανώς επηρεάζουν την προθυμία των ασθενών να εγκαταλείψουν ένα καθιερωμένο, «ουδέτερο» προϊόν για μια πιο έντονη εναλλακτική. Παρότι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι παρενέργειες του εκχυλίσματος σκόρδου τείνουν να είναι λιγότερο έντονες από εκείνες που αποδίδονται σε συνθετικές χημικές ουσίες, παραδέχονται ότι το σκόρδο μπορεί να προκαλεί μεγαλύτερη δυσφορία σε ορισμένους χρήστες.

Στον αντίποδα, η προσβασιμότητα αποτελεί ένα επιχείρημα υπέρ των σκευασμάτων σκόρδου. Η χλωρεξιδίνη και παρόμοιοι συνθετικοί παράγοντες συχνά απαιτούν συνταγογράφηση ή, έστω, εντάσσονται σε πιο ελεγχόμενα θεραπευτικά πλαίσια. Τα εκχυλίσματα σκόρδου είναι ευρύτερα διαθέσιμα, ενσωματωμένα ήδη σε αρκετά προϊόντα υγείας που κυκλοφορούν χωρίς ιατρική συνταγή. Επιπλέον, σύμφωνα με την ανασκόπηση, το στοματικό διάλυμα με εκχύλισμα σκόρδου φαίνεται να παρουσιάζει πιο παρατεταμένες υπολειμματικές δράσεις σε σχέση με τη χλωρεξιδίνη, στοιχείο που, αν επιβεβαιωθεί με ισχυρότερες κλινικές δοκιμές, θα μπορούσε να έχει πρακτική αξία στη καθημερινή χρήση.

Συνολικά, η ερευνητική ομάδα καταλήγει ότι το στοματικό διάλυμα με εκχύλισμα σκόρδου έδειξε κλινικά μετρήσιμη αντιμικροβιακή αποτελεσματικότητα, με σημαντικές μειώσεις βακτηριακών φορτίων σε σχέση με τις τιμές αναφοράς. Παρ’ όλα αυτά, η ίδια η βάση των δεδομένων είναι περιορισμένη: λίγες μελέτες, ετερογένεια στις συγκεντρώσεις, διαφορετικές διάρκειες εφαρμογής και ανάγκη για μεγαλύτερη συνέπεια στα πρωτόκολλα.

Γι’ αυτό και η τελική προτροπή των ερευνητών είναι προσεκτική: το σκόρδο δείχνει... πολλά υποσχόμενο ως πιθανή εναλλακτική σε αντισηπτικά και απολυμαντικά όπως η χλωρεξιδίνη, αλλά απαιτείται περαιτέρω κλινική τεκμηρίωση για να αποκτήσει σταθερή θέση στην πρακτική οδοντιατρική. Όσο για το πιο «κοινωνικό» ερώτημα, που κανένα εργαστηριακό αποτέλεσμα δεν μπορεί να απαντήσει πλήρως, παραμένει ανοιχτό: τι σημαίνει ένα στοματικό διάλυμα με σκόρδο για την αναπνοή – και, εν τέλει, για την ερωτική ζωή του χρήστη;


πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς εορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Σεπτεμβρίου, με στόχο την ευαισθητοποίηση για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τα οποία και αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως, ευθυνόμενα για πάνω από 20 εκατομμύρια θανάτους ετησίως. Το 2025, η ημέρα αυτή συμπίπτει με την 25η επέτειο από την καθιέρωση αυτής από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Καρδιάς (WORLD HEART FEDERATION - WHF), σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Το θέμα της φετινής εκστρατείας είναι : «Μη Χάσεις Κτύπο» («Don’t Miss a Beat») και εστιάζει στην πρόληψη των πρόωρων θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα, καλώντας σε άμεσες δράσεις ώστε να μη χάνονται πολύτιμες στιγμές με αγαπημένα μας πρόσωπα. Απώτερος και ουσιαστικός στόχος είναι μέχρι το 2030 να εξασφαλιστεί πρόσβαση σε φροντίδα για 500 εκατομμύρια επιπλέον ανθρώπους παγκοσμίως, προωθώντας εθνικά σχέδια δράσης και πολιτικές για ισότιμη και καθολική πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι :
Α. Στατιστικά : Κάθε χρόνο, 17-20 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή κακοήθεις αρρυθμίες. Στην Ελλάδα, όπως και διεθνώς, οι παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος αποτελούν μακράν την πρώτη αιτία θανάτου (γύρω στο 35%), με σημαντικούς παράγοντες κινδύνου το κάπνισμα, την υπέρταση, την υψηλή χοληστερόλη, το διαβήτη, την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή.
Β. Η πρόληψη αποτελεί καθοριστικό παράγοντα: η Παγκόσμια Ημέρα προάγει την υγιεινή διατροφή, τη σωματική άσκηση, τη διακοπή του καπνίσματος και τακτικούς ελέγχους. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να σώσει ζωές αλλά και να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής.

Ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΕΣ ιδρύθηκε το 2022 και εκπροσωπεί θεσμικά και σε πανελλαδικό επίπεδο το σύνολο των πασχόντων από καρδιαγγειακά νοσήματα, μία κατηγορία η οποία περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό υπο-ομάδων. Αποτελεί ενεργό μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ), της Ελληνικής Ομοσπονδίας Συλλόγων Σπανίων Παθήσεων – Νοσημάτων, του Global Heart Hub, του World Heart Federation, του Global ARCH, της EURORDIS, του International Rare Alliance, του NCD Alliance, του Mended Hearts Europe, του World Patients’ Alliance, του Childrens’ Heart Link κ.ά.

Εργαζόμαστε αδιάκοπα για την ευαισθητοποίηση του κοινού, τη στήριξη των ασθενών και την προώθηση της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης.
Ταυτόχρονα, εστιάζουμε στην ανάγκη έμπρακτης υποστήριξης των ασθενών με καρδιοπάθειες, δεδομένου ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν μια σοβαρή πρόκληση για τη δημόσια υγεία με πολύ σοβαρές προσωπικές, οικογενειακές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις και προεκτάσεις.
Είναι επιτακτική η ανάγκη για συνεργασία ανάμεσα στην Πολιτεία, τους επαγγελματίες Υγείας και το ευρύ κοινό, ώστε να μειωθεί το φορτίο αυτών των παθήσεων στη χώρα μας.

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Καρδιάς, ο Σύνδεσμος καλεί όλους τους πολίτες να υιοθετήσουν τις οδηγίες της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καρδιάς και των λοιπών επιστημονικών φορέων, ενώσεων και οργανισμών για έναν πραγματικά υγιεινό τρόπο ζωής, ο οποίος σε συνδυασμό με τις απαραίτητες προληπτικές ιατρικές εξετάσεις, θα συμβάλει αποφασιστικά στη μείωση των συμβαμάτων, καθώς και στη βελτίωση της καθημερινότητας των ασθενών, του προσδόκιμου ζωής και στην αποφυγή των πρόωρων και αιφνιδίων θανάτων συμπολιτών μας.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στον πρόεδρο του Συνδέσμου κ. Κωνσταντίνο Χόρτη, στο 6975592614 ή να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα www.kardiopatheia.gr και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του φορέα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ενας ουρολόγος μού είπε πρόσφατα ότι δεν πρέπει να πηγαίνω στην τουαλέτα «καλού κακού». Οταν ήμασταν παιδιά, συχνά μας παρότρυναν να ουρήσουμε πριν φύγουμε από το σπίτι ή όποτε βρίσκαμε τουαλέτα διαθέσιμη. Και υπήρχε λόγος γι’ αυτό: η προληπτική χρήση της τουαλέτας μπορούσε να αποτρέψει ατυχήματα, ιδιαίτερα σε παιδιά που είχαν την τάση να «κρατιούνται».

Οι ουρολόγοι αποκαλούν αυτή την πρακτική «βολική» ή «προληπτική» ούρηση, και εφαρμόζεται από ανθρώπους κάθε ηλικίας, συνήθως πριν φύγουν από το σπίτι ή πριν πάνε για ύπνο.
Προβλήματα

Μια περιστασιακή επίσκεψη στην τουαλέτα «καλού κακού» δεν θα προκαλέσει ιδιαίτερο πρόβλημα, λέει η δρ Αριάνα Σμιθ, καθηγήτρια Ουρολογίας στην Ιατρική Σχολή Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια. Ωστόσο, όταν αυτό γίνεται συστηματικά και αρκετές φορές την ημέρα, ενδέχεται να αυξηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων στην ουροδόχο κύστη, καθώς διαταράσσεται ο φυσικός μηχανισμός ανατροφοδότησης ανάμεσα στην κύστη και τον εγκέφαλο.

Για να κατανοήσουμε γιατί η προληπτική ούρηση μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβής, καλό είναι να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί η ουροδόχος κύστη. Καθώς τα νεφρά φιλτράρουν το αίμα για να απομακρύνουν τα απόβλητα, παράγουν ούρα, τα οποία μεταφέρονται στην ουροδόχο κύστη.

Οι γυναίκες μπορούν συνήθως να συγκρατούν έως 500 χιλιοστόλιτρα ούρων –δηλαδή περίπου δύο φλιτζάνια–, ενώ οι άνδρες φτάνουν έως τα 700 χιλιοστόλιτρα, δηλαδή σχεδόν τρία φλιτζάνια. Συνήθως, νιώθουμε την ανάγκη να πάμε στην τουαλέτα πολύ πριν από αυτό το όριο, όταν η ουροδόχος κύστη περιέχει μεταξύ 150 και 250 χιλιοστόλιτρα υγρού. Καθώς γεμίζει, η κύστη στέλνει νευρικά σήματα στον εγκέφαλο, ενημερώνοντας ότι πλησιάζει η ώρα για ούρηση.

Οι ειδικοί με τους οποίους μιλήσαμε, εξηγούν ότι όταν πηγαίνουμε στην τουαλέτα «καλού κακού», η ουροδόχος κύστη αρχίζει να ειδοποιεί τον εγκέφαλο πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι θα έπρεπε, πριν συγκεντρωθεί η φυσιολογική ποσότητα ούρων.

Αυτή η διαταραχή μπορεί να μειώσει «την ποσότητα που είναι σε θέση να συγκρατήσει η ουροδόχος κύστη με την πάροδο του χρόνου», προειδοποιεί η Σιομπάν Σάτκλιφ, επιδημιολόγος και καθηγήτρια Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.

Ως αποτέλεσμα μπορεί να νιώσουμε δυσφορία όταν βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου δεν είναι εύκολο να χρησιμοποιήσουμε την τουαλέτα άμεσα, σημειώνει η Σμιθ.

Επιπλέον πίεση

Επίσης, όταν ουρούμε πριν υπάρξει πραγματική ανάγκη, είναι πιο πιθανό να καταβάλλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια. Με αυτόν τον τρόπο ασκείται επιπλέον πίεση στους μυς του πυελικού εδάφους –τη μυϊκή ομάδα που υποστηρίζει την ουροδόχο κύστη και άλλα όργανα–, κάτι που μπορεί μακροπρόθεσμα να τους αποδυναμώσει, λέει η Κάθριν Μπέρτζιο, συμπεριφορική ψυχολόγος και ομότιμη καθηγήτρια γεροντολογίας, γηριατρικής και παρηγορητικής φροντίδας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ. Για όλους αυτούς τους λόγους, η συνήθεια της προληπτικής ούρησης μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη υπερδραστήριας κύστης – μιας κατάστασης που χαρακτηρίζεται από έντονη και συχνή ανάγκη για ούρηση, επισημαίνει η Σάτκλιφ.

Αλλαγή συνήθειας

Η σύντομη απάντηση είναι ναι. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι ο εγκέφαλος ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο απ’ ό,τι νομίζουμε, ή, όπως λέει χαρακτηριστικά στους ασθενείς της η δρ Αλέιν Μάρκλαντ, επικεφαλής του τμήματος γηριατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γιούτα: «Το μυαλό υπερισχύει της ουροδόχου κύστης».

Αν θέλουμε να περιορίσουμε τις προληπτικές επισκέψεις στην τουαλέτα, μπορούμε να δοκιμάσουμε βαθιές αναπνοές, τεχνικές απόσπασης της προσοχής ή να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας ότι «εμείς έχουμε τον έλεγχο», προτείνει η Μπέρτζιο.

Κάποιες μικρής κλίμακας μελέτες δείχνουν ότι οι τεχνικές ενσυνειδητότητας (mindfulness) μπορούν να μειώσουν τις ξαφνικές, έντονες παρορμήσεις για ούρηση. Παρότι χρειάζονται περισσότερες έρευνες, οι ειδικοί εκτιμούν ότι τέτοιες μέθοδοι μπορεί να βοηθήσουν στην «επανεκπαίδευση» της ουροδόχου κύστης, ώστε να στέλνει σήματα μόνο όταν έχει επαρκή ποσότητα υγρών.

Λύσεις

Αν όμως ήδη αντιμετωπίζετε καταστάσεις όπως υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη ή ακράτεια ούρων, υπάρχουν και άλλες επιλογές που μπορείτε να δοκιμάσετε.

• Κάντε φυσικοθεραπεία πυελικού εδάφους. Ολο και περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι η φυσικοθεραπεία που στοχεύει στους μυς του πυελικού εδάφους μπορεί να βοηθήσει να αποκτήσει κανείς καλύτερο έλεγχο της ούρησης, λέει η Σάτκλιφ. Σε συνεργασία με έναν εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή, οι ασθενείς μπορούν να μάθουν πώς να ενεργοποιούν και να ενδυναμώνουν τους συγκεκριμένους μυς, ώστε να ελέγχουν πιο αποτελεσματικά την κύστη τους.

«Διδάσκουμε στους ανθρώπους να περιμένουν, να παίρνουν βαθιές αναπνοές και να σφίγγουν επανειλημμένα τους μυς του πυελικού εδάφους», εξηγεί η Μπέρτζιο. Αυτό «βοηθάει να ηρεμήσει η ουροδόχος κύστη, ώστε να υποχωρήσει η επιτακτική ανάγκη για ούρηση».

• Προσέξτε τι πίνετε. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι αλλαγές στον τρόπο ζωής –όπως η διαχείριση της πρόσληψης υγρών– μπορούν επίσης να βοηθήσουν. Η καφεΐνη, το αλκοόλ, τα ποτά με υψηλή οξύτητα και ορισμένα τεχνητά συστατικά, όπως τα γλυκαντικά, ενδέχεται να ερεθίσουν τον βλεννογόνο της ουροδόχου κύστης και να προκαλέσουν συχνότερη και πιο έντονη ανάγκη για ούρηση. Η μείωση της καφεΐνης, σημειώνει η Σμιθ, «είναι κάτι που παγκοσμίως θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμο», καθώς μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό της επιτακτικής ανάγκης για ούρηση και της ακράτειας.

• Ελέγξτε αν υπάρχουν υποκείμενες παθήσεις. Συζητήστε με τον γιατρό σας για τη γενική κατάσταση της υγείας σας, καθώς παθήσεις όπως ο διαβήτης ή η υπνική άπνοια μπορεί να προκαλούν συχνοουρία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχουν επιπλέον επιλογές, όπως η φαρμακευτική αγωγή.

Στόχος είναι να σπάσει «ο φαύλος κύκλος μεταξύ εγκεφάλου και ουροδόχου κύστης», εξηγεί η Σμιθ, η οποία δηλώνει αισιόδοξη ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι επιπτώσεις της συνήθειας να ουρούμε «καλού κακού» μπορούν να αντιστραφούν. «Η ουροδόχος κύστη, όταν είναι υγιής, ανταποκρίνεται καλά», τονίζει.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Oπως όλα τα φάρμακα, έτσι και τα αντιυπερτασικά έχουν ορισμένες φορές παρενέργειες. Αν και οι περισσότερες είναι ήπιες και παροδικές, ορισμένες είναι πιο σημαντικές – μεταξύ αυτών και οι αλλαγές της διάθεσης, όπως η κατάθλιψη. Ωστόσο, αντίθετα με τις μακροχρόνιες πεποιθήσεις των γιατρών, τα αντιυπερτασικά φάρμακα μπορεί να μην αυξάνουν τον κίνδυνο κατάθλιψης. Ορισμένα, μάλιστα, φαίνεται ότι συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη (βλ. «Ποσοστά κατάθλιψης σε άτομα που λαμβάνουν διάφορα αντιυπερτασικά φάρμακα»).

«Η παραδοσιακή άποψη ήταν ότι τα αντιυπερτασικά φάρμακα που διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό έχουν περισσότερες πιθανότητες να προκαλέσουν κατάθλιψη», δηλώνει ο δρ Randall Zusman, καρδιολόγος στο συνεργαζόμενο με το Χάρβαρντ Massachusetts General Hospital.
Η κατάθλιψη έχει επίσης συσχετιστεί με κάποια φάρμακα που είναι γνωστά ως β-αναστολείς. Ωστόσο, οι β-αναστολείς (οι οποίοι δρουν εν μέρει επιβραδύνοντας την καρδιακή συχνότητα) μπορεί να προκαλέσουν μια αίσθηση κόπωσης και ραθυμίας, η οποία ενδέχεται να είναι η αιτία για τη μειωμένη σας διάθεση, εξηγεί ο δρ Zusman.
Προσωπικές εμπειρίες

Στη νέα μελέτη, τα άτομα που έλαβαν ορισμένους β-αναστολείς, καθώς και κάποια άλλα αντιυπερτασικά φάρμακα που διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, είχαν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κατάθλιψη. Αυτό προκαλεί κάποια έκπληξη, σχολιάζει ο δρ Zusman.
Θα πρέπει ωστόσο να θυμάστε ότι οι γενικές τάσεις δεν ισχύουν απαραίτητα για κάθε μεμονωμένο άτομο, προσθέτει.


«Αυτό που ονομάζουμε υψηλή αρτηριακή πίεση αφορά πιθανότατα κάπου 25 διαφορετικές καταστάσεις. Όλες αυτές οι καταστάσεις έχουν ως αποτέλεσμα μια μετρήσιμη αύξηση της αρτηριακής πίεσης», αναφέρει ο δρ Zusman.

Ορισμένα άτομα είναι ευαίσθητα στο αλάτι, οπότε η αρτηριακή τους πίεση μειώνεται όταν περιορίσουν το αλάτι. Άλλα άτομα, ωστόσο, δεν είναι ευαίσθητα στο αλάτι. Άλλοι άνθρωποι είναι ευαίσθητοι στην αύξηση ή τη μείωση του βάρους.

Επιπλέον, διαφορετικοί άνθρωποι έχουν διαφορετική ανταπόκριση στα φάρμακα, καθένα από τα οποία έχει διαφορετικό μηχανισμό δράσης, επισημαίνει ο δρ Zusman.

Επειδή υπάρχουν τόσο πολλά διαφορετικά φάρμακα για την αρτηριακή πίεση ανάμεσα στα οποία μπορείτε να επιλέξετε, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να ανέχεστε παρενέργειες – ιδίως την κατάθλιψη, η οποία μπορεί να προκαλέσει μεγάλη καταβολή.

«Στόχος μου για τους ασθενείς μου είναι πάντα να προτείνω μια φαρμακευτική αγωγή που ελέγχει την αρτηριακή πίεση χωρίς να προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες», δηλώνει ο δρ Zusman.

Στην αρχή της σταδιοδρομίας του, ο δρ Zusman είχε έναν ασθενή του οποίου η αρτηριακή πίεση ελεγχόταν καλά με έναν β-αναστολέα. «Ωστόσο, σε μια επίσκεψη, ο άνθρωπος αυτός παραδέχθηκε ότι είχε κατάθλιψη τον τελευταίο χρόνο, από τότε που ξεκίνησε το φάρμακο. Δεν το είχε αναφέρει νωρίτερα, γιατί δεν πίστευε ότι τα συμπτώματά του ήταν δυνατόν να σχετίζονται με την αντιυπερτασική αγωγή».
Το μήνυμα που πρέπει να κρατήσετε

Μη διστάσετε να μιλήσετε στον γιατρό σας αν παρατηρήσετε αλλαγές της διάθεσης ή άλλες δυσάρεστες παρενέργειες μετά την έναρξη ενός νέου φαρμάκου, συνιστά ο δρ Zusman.

Με τα αντιυπερτασικά φάρμακα, τα συμπτώματα κούρασης ή ελαφριάς ζάλης είναι συχνά κατά τις πρώτες εβδομάδες, αλλά συνήθως εξαφανίζονται όταν ο οργανισμός σας προσαρμοστεί.

Κατάθλιψη μπορεί να αναπτυχθεί σύντομα μετά την έναρξη ενός νέου φαρμάκου ή και μήνες αργότερα. Αξίζει να ζητήσετε από τον γιατρό σας να αλλάξετε αγωγή και να λάβετε κάποιο από τα φάρμακα που συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης, αν δεν λαμβάνετε ήδη κάποιο από αυτά.
Ωστόσο, μη διακόψετε ποτέ απότομα τη λήψη οποιουδήποτε αντιυπερτασικού φαρμάκου. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να αναπτύξετε υπέρταση, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιακή προσβολή ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, τονίζει ο δρ Zusman.

Κάνετε πάντα τις αλλαγές σταδιακά και υπό τις οδηγίες του γιατρού σας.



πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0


Μετά τον εμβολιασμό κατά του COVID-19 με τα εμβόλια Pfizer ή Moderna, ο κίνδυνος ορισμένων ασθενειών μπορεί να αυξηθεί. Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος μυοκαρδίτιδας μπορεί να αυξηθεί κατά 6,1 φορές, αναφέρει το UNN .

Η επικεφαλής λοιμωξιολόγος της Ουκρανίας, επίτιμη γιατρός, καθηγήτρια Olga Golubovska, αναφέρεται σε μια μεγάλης κλίμακας διεθνή μελέτη στην οποία συμμετείχαν 99 εκατομμύρια άνθρωποι.

Στη μελέτη, οι συγγραφείς εστίασαν στα τρία πιο συχνά χρησιμοποιούμενα εμβόλια - Pfizer/BioNTech (BNT162b2), Moderna (mRNA-1273) και Oxford/Astra Zeneca/Serum Institute of India (ChAdOx1). 
Συνολικά, κατά την περίοδο της μελέτης, χορηγήθηκαν 183.559.462 δόσεις BNT162b2, 36.178.442 δόσεις mRNA-1273 και 23.093.399 δόσεις ChAdOx1 στα συμμετέχοντα κέντρα.

Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν η αξιολόγηση του κινδύνου ανεπιθύμητων συμβάντων ειδικού ενδιαφέροντος (AESI) μετά τον εμβολιασμό κατά του COVID-19. 
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης: 
  • ο κίνδυνος μυοκαρδίτιδας μετά από ένεση mRNA αυξήθηκε 6,1 φορές.
  • ο κίνδυνος οξείας διάχυτης εγκεφαλομυελίτιδας μετά από ένεση mRNA αυξήθηκε 3,78 φορές.
  • ο κίνδυνος θρόμβωσης κόλπων αυξήθηκε 3,23 φορές μετά την ένεση ενός εμβολίου φορέα.
  • ο κίνδυνος του συνδρόμου Guillain-Barré αυξάνεται 2,49 φορές μετά την ένεση ενός εμβολίου φορέα.

Τα θανατηφόρα αποτελέσματα (θάνατος) από καρδιακές βλάβες είναι 9,6%. Και αυτό φαίνεται να είναι κάτι περισσότερο από τέτοιες επιπλοκές από την καρδιά κατά τη διάρκεια της ασθένειας- σχολίασε η Golubovska.

Η Golubovska υπενθύμισε ότι το εμβόλιο Astra Zeneca απαγορεύτηκε τελικά για χρήση τον Απρίλιο του περασμένου έτους. Επιπλέον, το 2021, μίλησε για επιστημονικές μελέτες που καθιερώνουν μια αιτιώδη σχέση μεταξύ του εμβολίου AstraZeneca COVID-19 και σοβαρών θρομβωτικών επιπλοκών.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Η φυματίωση, παρά την πρόοδο στην ιατρική, συνεχίζει να αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα, με πρόσφατες αναφορές να καταδεικνύουν ανησυχητική αύξηση των κρουσμάτων.​

Στατιστικά Στοιχεία:

Το 2023, καταγράφηκαν 493 περιστατικά φυματίωσης στην Ελλάδα, σημειώνοντας αύξηση 54% σε σχέση με το 2022.
​
Η συχνότητα εμφάνισης ανήλθε σε 4,71 περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους, ελαφρώς αυξημένη σε σχέση με το 2019 (4,3 περιστατικά ανά 100.000).

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα επίσημα στοιχεία ενδέχεται να υποεκτιμούν την πραγματική διάσταση του προβλήματος, με εκτιμήσεις να υποδεικνύουν ότι τα πραγματικά κρούσματα μπορεί να είναι έως και πέντε φορές περισσότερα. 

Ειδική Αναφορά σε Παιδιά:

Στην περιοχή του ΠΟΥ Ευρώπης, τα παιδιά κάτω των 15 ετών αντιστοιχούσαν στο 4,3% των νέων κρουσμάτων το 2023, παρουσιάζοντας αύξηση 10% σε σχέση με το 2022. ​

Αυτή η τάση προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς υποδεικνύει την ανάγκη για ενίσχυση των προληπτικών μέτρων και της έγκαιρης διάγνωσης.​

Σύσταση Υγειονομικών Αρχών:

Οι υγειονομικές αρχές τονίζουν την ανάγκη για ενίσχυση των προγραμμάτων εμβολιασμού, καθώς και για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα συμπτώματα και τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης.​

Η ενεργή επιτήρηση και η ενίσχυση των υπηρεσιών υγείας είναι κρίσιμες για τον έλεγχο της νόσου και την αποτροπή περαιτέρω εξάπλωσής της.​

Η φυματίωση παραμένει μια σοβαρή πρόκληση για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα, απαιτώντας συντονισμένες προσπάθειες από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για την αποτελεσματική της αντιμετώπιση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Continue reading
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)